Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword
Like this
2Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Και σαν σκιές επιστρέφουμε

Και σαν σκιές επιστρέφουμε

Ratings:

5.0

(1)
|Views: 26|Likes:
Published by Dimitris Troaditis

More info:

Published by: Dimitris Troaditis on Aug 03, 2011
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

11/03/2012

pdf

text

original

 
«
Και
 
σαν
 
σκιές
 
επιστρέφου
µ
ε
»*
Η
 
Ελληνική
 
κυβέρνηση
µ
πορεί 
 
 να
 
ψήφισε
 
το
µ
εσοπρόθεσ
µ
ο
 
πρόγρα
µµ
α
 
στην
 
βουλή
,
λίγα
 
ό
µ
ως
24
ώρα
µ
ετά
 
βρίσκεται 
µ
προστά
 
στα
 
ίδια
 
αδιέξοδα
,
το
 
οικονο
µ
ικό
 
της
 
πρόγρα
µµ
α
 
καταρρέει 
 
και 
 
το
µ
οναδικό
 
της
 
άγχος
 
είναι 
 
 να
 
συνεχίσει 
 
 να
 
εξυπηρετεί 
 
τους
 
δανειστές
 
της
 
και 
 
 να
 
βελτιώνει 
 
τους
 
όρους
 
κερδοφορίας
 
του
 
κεφαλαίου
 µ
ειώνοντας
 
συνεχώς
 
το
 
εργατικό
 
κόστος
,
διαλύοντας
 
την
µ
ικρή
 
ιδιοκτησία
,
ξεπουλώντας
 
τον
 
δη
µ
όσιο
 
πλούτο
 
και 
 
λεηλατώντας
 
την
 
φύση
 
και 
 
το
 
περιβάλλον
.
 Όσα
 µ
έτρα
 
και 
 
 να
 
πάρει 
 
η
 
Ελληνική
 
κυβέρνηση
 
φαντάζουν
 
αναποτελεσ
µ
ατικά
µ
προστά
 
στην
 
δο
µ
ική
 
κρίση
,
όχι 
 
του
 
ευρώ
,
αλλά
 
του
 
ίδιου
 
του
 
καπιταλισ
µ
ού
.
Η
 
Ελλάδα
 
δεν
 
είναι 
µ
όνη
 
σε
 
αυτόν
 
τον
 
κατήφορο
 
έχει 
 
παρέα
 
που
 
όλο
 
και 
µ
εγαλώνει 
.
Το
 
χρέος
,
ο
 
πληθωρισ
µ
ός
,
η
 
 ύφεση
,
οι 
 
δείκτες
 
των
 
χρη
µ
ατιστηρίων
,
δεν
 
αποτελούν
 
παρά
 
την
 
αντανάκλαση
 
των
 
πραγ
µ
ατικών
 
αιτιών
 
της
 
κρίσης
Η
 
Ελληνική
 
Κυβέρνηση
 
κατάφερε
 
 να
 
περάσει 
 
από
 
την
 
βουλή
 
το
µ
εσοπρόθεσ
µ
ό
 
πρόγρα
µµ
α
, µ
έσα
 
από
 
το
 
σύννεφο
 
που
 
είχαν
 
δη
µ
ιουργήσει 
 
τα
2500
ασφυξιογόνα
 
και 
 
χειροβο
µ
βίδες
 
κρότου
 
λά
µ
ψης
 
που
 
έριξαν
 
οι 
 
δυνά
µ
εις
 
καταστολής
 
στις
 
δεκάδες
 
χιλιάδες
 
οργισ
µ
ένους
 
πολίτες
 
που
 
προσπαθούσαν
 
 να
 
αποτρέψουν
 
την
 
ψήφισή
 
των
 µ
έτρων
 
που
 
σαν
 
θηλιά
 
σφίγγουν
 
όλο
 
και 
 
πιο
 
πολύ
 
το
 
λαι 
µ
ό
 
των
 
εργαζο
µ
ένων
 
των
 
αγροτών
 
των
 
αυτοαπασχολού
µ
ενων
 
και 
 
κυρίως
 
της
 
άνεργης
 
 νεολαίας
.
Εκατοντάδες
 
πολίτες
 
τραυ
µ
ατίστηκαν
 
από
 
τα
 
γκλοπς
 
της
 
αστυνο
µ
ίας
,
σε
µ
ια
µ
άχη
 
που
 
κράτησε
48
ώρες
 
κατά
 
την
 
οποία
,
παρόλη
 
την
 
βία
 
και 
 
τον
 
τρό
µ
ο
 
που
 
προσπάθησαν
 
 να
 
σκορπίσουν
 
οι 
 
πραιτοριανοί 
,
δεν
 
κατάφεραν
 
ούτε
 
για
µ
ια
 
στιγ
µ
ή
 
 να
 
αδειάσουν
 
την
 
πλατεία
 
Συντάγ
µ
ατος
 
από
 
όλο
 
αυτό
 
τον
 
κόσ
µ
ο
 
που
 
από
 
τις
25
Μάη
 
την
 
έχει 
 µ
ετατρέψει 
 
σε
 
κέντρο
 
αγώνα
 
και 
 
σύ
µ
βολο
 
αντίστασης
.
Αυτή
 
την
 
φορά
 
δεν
µ
πορού
µ
ε
 
 να
µ
ιλά
µ
ε
µ
ονάχα
 
για
 
συγκρούσεις
 
 νεαρών
 
του
 
Αντιεξουσιαστικού
/
Αναρχικού
 
χώρου
,
αλλά
 
για
 
ένα
 
πλατύ
 
λαϊκό
 
κίνη
µ
α
 
αντίστασης
.
 
Είναι 
 
τόσο
 
χαρακτηριστικές
 
οι 
 
φωτογραφίες
 
και 
 
τα
 
βίντεο
 
στο
 
διαδίκτυο
 
που
 
δείχνουν
 
ηλικιω
µ
ένους
 
ανθρώπους
 
 να
 
προσπαθούν
 
 να
 
στα
µ
ατήσουν
 
πάνοπλους
 
αστυνο
µ
ικούς
,
ή
 
 νεαρές
 
κοπέλες
 
 να
 
ορθώνουν
 
τα
 
κορ
µ
ιά
 
τους
 
και 
µ
όνο
 
απέναντι 
 
στην
 
βαρβαρότητα
 
της
 
κρατικής
 
βίας
.
 Όσες
 
και 
 
όσοι 
 
ή
µ
ασταν
 
εκεί 
 
εκείνες
 
τις
 
ώρες
 
βιώσα
µ
ε
 
την
 
αξιοπρέπεια
 
της
 
αντίστασης
 
και 
 
του
«yabasta».
Γιατί 
 
σαν
 
σκιές
 
επιστρέφα
µ
ε
µ
ετά
 
από
 
κάθε
 
επίθεση
 
των
 
ένστολων
 
δολοφόνων
µ
έσα
 
από
 
τα
 
σύννεφα
 
των
 
δακρυγόνων
 
στην
 
πλατεία
,
φωνάζοντας
«
η
 
χούντα
 
δεν
 
τελείωσε
 
το
‘73»…
Με
 
αυτή
 
την
48
ώρη
 
απεργία
 
και 
 
προσπάθεια
 
για
 
αποκλεισ
µ
ό
 
της
 
βουλής
 
κορυφώθηκε
 
έναν
 
κύκλος
 
αγώνα
 
που
 
ξεκίνησε
 
στις
25
Μάη
, µ
ετά
 
το
 
ξυπνητήρι 
 
που
 µ
ας
 
κτύπησαν
 
οι 
 
σύντροφοι 
µ
ας
 
στην
 
πλατεία
 
δε
 
Σολ 
 
της
 
Μαδρίτης
 
και 
 
τους
 
ευχαριστού
µ
ε
 
πολύ
 
γι 
αυτό
.
Γιατί 
 
αυτό
 
το
 
ξυπνητήρι 
 
κτύπησε
 
την
 
στιγ
µ
ή
 
που
 
ενώ
 
η
 
αδιάκοπη
 
επίθεση
 
του
 
κεφαλαίου
,
της
 
κυβέρνησης
,
του
 
ΔΝΤ
,
των
 
τραπεζιτών
 
και 
 
των
 
ηγετών
 
της
 
Ε
.
Ε
.
συνεχιζότανε
,
τα
 
αδιέξοδα
 
του
 
προηγού
µ
ενου
 
κύκλου
 
αγώνα
 
ήταν
 
δεδο
µ
ένα
.
Γιατί 
 
ήρθε
 
ακριβώς
 
την
 
στιγ
µ
ή
 
που
µ
έσα
 
από
 
τις
 
εκτετα
µ
ένες
 
επιθέσεις
 
των
 
φασιστικών
 
συ
µµ
οριών
 
στους
µ
ετανάστες
 
ο
 
κοινωνικός
 
κανιβαλισ
µ
ός
,µ
ετατρεπότανε
 
σε
 
στρατηγική
 
χειρισ
µ
ού
 
της
 
εξαθλίωσης
 
και 
 
της
 
απελπισίας
 
των
 
λαϊκών
 
στρω
µ
άτων
 
από
 
τα
 
κέντρα
 
της
 
εξουσίας
 
και 
 
τα
 
ΜΜΕ
.
Η
 
συγκυρία
 
του
 
καλέσ
µ
ατος
 
στην
 
πλατεία
 
Συντάγ
µ
ατος
µ
ε
 
την
 
δη
µ
οσιοποίηση
 
των
 µ
έτρων
 
του
µ
εσοπρόθεσ
µ
ου
 
προγρά
µµ
ατος
 
ήταν
 
ένας
 
λόγος
 
της
µ
αζικής
 
παρουσίας
 
του
 
κόσ
µ
ου
 
στις
 
συγκεντρώσεις
,
την
 
στιγ
µ
ή
µ
άλιστα
 
που
 
ούτε
 
η
 
συνδικαλιστική
 
γραφειοκρατία
,
τα
 
πρωτοβάθ
µ
ια
 
σω
µ
ατεία
,
τα
 
κό
µµ
ατα
 
της
 
Αριστεράς
 
και 
 
ο
 
αντισυστη
µ
ικός
 
πολιτικός
 
χώρος
 
δεν
µ
πόρεσαν
 
 να
 
πάρουν
µ
ια
 
τέτοια
 
πρωτοβουλία
.
Το
 
κάλεσ
µ
α
 
που
 
έκανε
 
η
 
πρωτοβουλία
 
για
 
την
 
Πραγ
µ
ατική
 
Δη
µ
οκρατία
 
κατάφερε
µ
ε
 
όλες
 
τις
 
αντιφάσεις
,
τις
 
αντιθέσεις
 
και 
 
τα
 
προβλή
µ
ατα
 
 να
 
λειτουργήσει 
 
ενοποιητικά
 
για
 
τον
 
κόσ
µ
ο
 
που
 
ήθελε
 
 να
 
δια
µ
αρτυρηθεί 
,
εκεί 
 
που
 
οι 
 
ως
 
τώρα
 
πρωτοβουλίες
 
λειτουργούσαν
 
διαχωριστικά
.
Γιατί 
 
η
 
ενοποίηση
 
έγινε
 
πάνω
 
στην
 
κοινή
 
αντίθεση
 
στο
 µ
 νη
µ
όνιο
 
και 
 
τις
 
συνέπειες
 
του
 
και 
 
σε
µ
ια
 
ανοικτή
 
διαδικασία
 
αναζήτησης
 
του
 
περιεχο
µ
ένου
 
αυτής
 
της
 
αντίδρασης
.
Αντίθετα
 
οι 
 
διαχωρισ
µ
οί 
 
των
 
προηγού
µ
ενων
 µ
ορφών
 
της
 
λαϊκής
 
αντίδρασης
 
που
 
εκφραστήκανε
 
κυρίως
µ
ε
 
τις
 
γενικές
 
απεργίες
,
έγιναν
µ
ε
 
βάση
 
ιδεολογικοπολιτικά
 
σύ
µ
βολα
 
και 
 
παρατάξεις
 
και 
 
στην
 
βάση
 
κλειστών
 
και 
 
προκαθορισ
µ
ένων
 
πολιτικών
 
περιεχο
µ
ένω
 ν
.
 
Η
 
συνέχεια
 
που
 
 υποσχότανε
 
το
 
κάλεσ
µ
α
 
στην
 
πλατεία
 
έδινε
µ
ια
 
απάντηση
 
στο
 
πρόβλη
µ
α
 
που
 
σχεδόν
 
οι 
 
πιο
 
πολλοίείχαν
 
εντοπίσει 
,
δηλαδή
 
ότι 
 
οι 
µ
ονοή
µ
ερες
 
γενικές
 
απεργίες
 
ήταν
 
αποσπασ
µ
ατικές
 
χωρίς
 
 να
 
δη
µ
ιουργούν
 
κανέναν
 
ορίζοντα
 
προοπτικής
 
στην
 
λαϊκή
 
αντίσταση
.
Παρόλα
 
αυτά
 
η
48
ωρη
 
απεργία
 
και 
 
ο
 
αποκλεισ
µ
ός
,
ανέδειξαν
µ
ε
 
τον
 
πιο
 
καθαριστικό
 
τρόπο
 
ένα
 
κατώφλι 
 
το
 
οποίο
 
ακό
µ
α
 
και 
 
σή
µ
ερα
 
η
 
πλειοψηφία
 
της
 
ελληνικής
 
κοινωνίας
 
δεν
 
το
 
έχει 
 
περάσει 
.
Το
 
κατώφλι 
 
που
 
οδηγεί 
 
από
 
την
 
αγανάκτηση
 
και 
 
την
 
δια
µ
αρτυρία
 
στην
 
αντίσταση
 
και 
 
την
 
διεκδίκηση
.
Ακριβώς
 
την
 
στιγ
µ
ή
 
της
 
κορύφωσης
 
του
 
αγώνα
 
έγινε
 
αντιληπτό
µ
ε
 
τον
 
πιο
 
καθαρό
 
τρόπο
 
ότι 
 
 υπάρχουν
 
δυο
 
πλατείες
 
Συντάγ
µ
ατος
.
Εκείνη
«
η
 
πλατεία
»
όπου
 
ο
 
κόσ
µ
ος
µ
πορεί 
 
 να
 
εκφράσει 
 
την
 
αγανάκτηση
 
του
 
και 
 
την
 
δια
µ
αρτυρία
 
του
,
 να
µ
ουντζώσει 
 
το
 
κοινοβούλιο
 
και 
 
 να
 
φωνάξει 
«
κλέφτες
,
κλέφτες
»,
 να
 
εκτονωθεί 
 
ανέξοδα
 
και 
 
 να
 
επιστρέψει 
 
πίσω
 
στην
 
καθη
µ
ερινότητα
 
του
,
έχοντας
 
την
 
ενδό
µ
 υχη
 
ελπίδα
 
ανάδειξης
 
ηγετών
 
που
µ
έσω
 
της
 «
κάθαρσης
»
και 
 
της
 
τι 
µ
ωρίας
 
των
 
αποδιοπο
µ
παίων
 
τράγων
 
θα
 
ανασυγκροτήσουν
 
την
 
συναίνεση
, µ
έσα
 
από
 
την
 
συστράτευση
 
στην
 
εθνική
 
αναγέννηση
,
θα
 
καταφέρουν
 
 να
 
διατηρήσουν
 
κάτι 
 
από
 
την
 
επίπλαστη
 
καταναλωτική
 
ευ
µ
άρεια
 
της
 
προηγού
µ
ενης
 
 
δεκαετίας
.
Είναι 
 
εκείνη
«
η
 
πλατεία
»
που
 
ενώ
 
κατέβαιναν
 
τα
 
Σαββατοκύριακα
 
και 
 
τα
 
απογεύ
µ
ατα
 
στην
 
πλατεία
,
που
 
ενώ
 
συνέβαλε
 
αποφασιστικά
 
στην
µ
εγάλη
 
συγκέντρωση
 
την
 
Κυριακή
5
Ιουνίου
,
η
 
οποία
 
ξεπέρασε
 
τις
300.000
ανθρώπους
,
όχι 
 µ
όνο
 
δεν
 
κατέβηκε
 
στις
28
και 
29
Ιουνίου
 
στον
 
δρό
µ
ο
,
αλλά
 
ούτε
 
καν
 
απέργησε
 
αφού
 
ακό
µ
α
 
και 
 
στον
 
δη
µ
όσιο
 
το
µ
έα
 
η
 
συ
µµ
ετοχή
 
δεν
 
ξεπέρασε
 
το
20%,
ποσοστό
 
πολύ
 µ
ικρότερο
 
από
 
άλλες
 
γενικές
 
απεργίες
 
των
 
προηγού
µ
ενων
µ
ηνών
.
Από
 
την
 
άλλη
 
 υπάρχει 
 
η
«
άλλη
 
πλατεία
».
Η
«
πλατεία
»
της
 
αντίστασης
,
της
 
διεκδίκησης
 
και 
 
της
 
δη
µ
ιουργίας
. «
Η
 
πλατεία
»
όπου
 
συντελείται 
 
η
 
προσπάθεια
 
 να
 
ανακαλύψει 
 
και 
 
 να
 
κατασκευάσει 
 
δο
µ
ές
 
και 
 
περιεχό
µ
ενα
 
που
 
 να
 
αντανακλάνε
 
τις
 
δυνατότητες
 
και 
 
την
 
αναγκαιότηταγια
 
την
 
σύσταση
 
ενόςνέου
,
τελείως
 
διαφορετικού
 
προς
 
την
 
πολιτική
 
αντιπροσώπευση
 
της
 
κοινοβουλευτικής
 
δη
µ
οκρατίας
,
πεδίου
 
άσκησης
 
της
 
πολιτικής
 
δύνα
µ
ης
 
του
 
λαού
,
ως
 
την
µ
οναδική
 
διέξοδο
 
από
 
τις
 
διάφορες
 
εναλλακτικές
 
που
 
επεξεργάζονται 
 
τα
 
κέντρα
 
εξουσίας
 
του
 
κεφαλαίου
.
Είναι 
«
η
 
πλατεία
»
που
 
κοιτάει 
µ
προστά
 
θέλοντας
 
 να
 
οικοδο
µ
ήσει 
 
ένα
 
 νέο
 
αύριο
,
που
 
 να
 
βασίζεται 
 
σε
 
 νέα
 
αντίληψη
 
για
 
το
 
πώς
 
θα
 
είναι 
 
η
 
κοινωνία
 
και 
 
όχι 
 
απλά
 
 να
 
επιστρέψει 
 
πίσω
 
στην
«
ευτυχία
»
της
 
κατανάλωσης
 
και 
 
του
 
θεά
µ
ατος
.
Χωρίς
 
ό
µ
ως
 
αυτό
 
το
 
 νέο
 
αύριο
 
 να
 
είναι 
 
ένα
 
από
 
τα
 
πριν
 
προκατασκευασ
µ
ένο
 
πολιτικό
 
σχέδιο
, µ
ε
 
δεδο
µ
ένα
 
ιδεολογικά
 
σύ
µ
βολα
 
και 
 
προκαθορισ
µ
ένες
µ
ορφές
 
αγώνα
,
αλλά
µ
ια
 
ανοικτή
 
διαδικασία
 
επανακαθορισ
µ
ού
 
όχι 
µ
όνο
 
των
µ
ορφών
 
αγώνα
 
και 
 
του
 
περιεχο
µ
ένου
 
των
 
διεκδικήσεων
,
αλλά
 
και 
 
των
 
κοινωνικών
 
αναγκών
 
και 
 
αξιών
:
Ά
µ
εση
 
δη
µ
οκρατία
,
αυτοοργάνωση
,
άρνηση
 
της
 
δια
µ
εσολάβησης
 
των
 
ΜΜΕ
,
το
 
ανοικτό
 
περιεχό
µ
ενο
 
που
 
αναδια
µ
ορφώνεται 
µ
έσα
 
από
 
έναν
 
συνεχή
 
διάλογο
,
ο
 
εξισωτισ
µ
ός
 
σε
 
επίπεδο
 
διαδικασιών
 
συνέλευσης
(
χρόνος
 
ο
µ
ιλίας
,
κλήρωση
 
των
 
ο
µ
ιλητών
,
τοποθετήσεις
)
που
 
λειτουργεί 
 
αντιεραρχικά
 
και 
 
σε
 
αντιπαράθεση
µ
ε
 
τους
 «
ειδικούς
 
του
 
πολιτικού
 
λόγου
»,
είναι 
µ
ερικά
 
από
 
αυτά
,
που
 
φαίνεται 
 
 να
 
είναι 
 
κατεκτη
µ
ένα
 
για
 
ένα
 
ση
µ
αντικό
 
κο
µµ
άτι 
 
που
 
παρακολουθεί 
 
της
 
διαδικασίες
 
της
 
συνέλευσης
 
της
 
πλατείας
 
Συντάγ
µ
ατος
.
Ακό
µ
α
 
παραπέρα
 
ζυ
µ
ώνονται 
 
ιδέες
 
όπως
 
η
 
κατάληψη
 
των
µ
έσων
 
παραγωγής
,
η
 
αλλαγή
 
του
µ
οντέλου
 
παραγωγής
 
και 
 
κατανάλωσης
,
η
 
αναγκαιότητα
 
επανακαθορισ
µ
ού
 
των
 
κοινωνικών
 
σχέσεων
 
και 
 
της
 
σχέσης
 
της
 
κοινωνίας
µ
ε
 
την
 
φύση
,
η
 
ελεύθερη
 
πρόσβαση
 
στα
 
κοινά
 
αγαθά
,
η
 
αναγκαιότητα
 
ενός
 
 νέου
 
πολιτειακού
µ
οντέλου
 
ά
µ
εσης
 
δη
µ
οκρατίας
 
που
 
 να
 
ξεπερνάει 
 
τον
 
αντιπροσωπευτικό
 
χαρακτήρα
 
της
 
κοινοβουλευτικής
 
δη
µ
οκρατίας
,
ο
 
επαναπροσδιορισ
µ
ός
 
της
 
έννοιας
 
της
 
πολιτικής
 
και 
 
του
 
πολίτη
.
Αυτό
 
ό
µ
ως
 
δεν
 
ση
µ
αίνει 
 
ότι 
 
δεν
 
 υπάρχουν
 
απόψεις
 
και 
 
αντιλήψεις
 
που
 
ενώ
 
θα
 
έπρεπε
,
δεν
 
έχουν
µ
πει 
 
στην
 
ατζέντα
 
της
 
ζύ
µ
ωσης
 
όπως
:
η
 
κατάργηση
 
της
 
ιδιοκτησίας
 
των
µ
έσων
 
παραγωγής
,
ο
 
ε
µ
πορευ
µ
ατικός
 
χαρακτήρας
 
που
 
έχει 
 
σή
µ
ερα
 
η
 
παραγωγή
 
και 
 
η
 
κατανάλωση
,
η
 
σχέση
 
της
µ
ισθωτής
 
εργασίας
 
και 
 
ένα
 
σωρό
 
άλλα
.
 Ή
 
ότι 
 
δεν
 
 υπάρχουν
 
αντίστοιχα
 
προβλη
µ
ατικά
 
ζητή
µ
ατα
 
και 
 
χαρακτηριστικάπου
 
ζυ
µ
ώνονται 
 
προς
 
λάθος
 
κατεύθυνση
: µ
ια
 
εθνοκεντρική
 
αντίληψη
 
ανάπτυξης
,
η
 
ουσιαστική
 
απουσία
 
των
µ
εταναστών
 
που
 
αποτελούν
 
ένα
 
σοβαρό
 
κο
µµ
άτι 
 
των
 
από
 
κάτω
,
η
µ
η
 
κριτική
 
στο
 
ρόλο
 
της
 
ε
µ
πορευ
µ
ατικής
 
οικονο
µ
ίας
,
η
µ
η
 
ταξική
 
αντίληψη
 
σε
 
σχέση
µ
ε
 
το
 
ποιος
 
ευθύνεται 
 
για
 
το
 
χρέος
 
και 
 
την
 
οικονο
µ
ική
 
κατάσταση
(
ενώ
 
γίνονται 
 
αναφορές
 
στους
 
πολιτικούς
 
και 
 
τους
 
τραπεζίτες
,
απουσιάζουν
 
οι 
 
αναφορές
 
στους
 
καπιταλιστές
 
και 
 
τα
 
αφεντικά
),
η
 
αντίληψη
 
ότι 
 
για
 
την
 
παγκόσ
µ
ια
 
κρίση
 
ευθύνεται 
 
το
 
χρη
µ
ατοπιστωτικό
 
και 
 
όχι 
 
το
 
παραγωγικό
 
κεφάλαιο
 
και 
 
άλλα
 
πολλά
….

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->