Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword or section
Like this
63Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Επίτομο Λεξικό Ελληνικής Ιστορίας ΠΡΟΣΩΠΑ-ΓΕΓΟΝΟΤΑ [ΤΟ ΒΗΜΑ]

Επίτομο Λεξικό Ελληνικής Ιστορίας ΠΡΟΣΩΠΑ-ΓΕΓΟΝΟΤΑ [ΤΟ ΒΗΜΑ]

Ratings:

4.93

(14)
|Views: 5,111 |Likes:
Published by Carlos

More info:

Published by: Carlos on Oct 10, 2008
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

07/10/2013

pdf

text

original

 
[
ΤΟ
 
ΒΗΜΑ
, 2004]
ΕΠΙΤΟΜΟ
 
ΛΕΞΙΚΟ
 
ΤΗΣ
 
ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ
 
ΙΣΤΟΡΙΑΣ
 
Λεξικογραφική
 
παρουσίαση
 
της
 
Ελληνικής
 
Ιστορίας
 
ΠΡΟΣΩΠΑ
-
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
-
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ
-
ΧΑΡΤΕΣ
-
ΣΥΝΘΗΚΕΣ
 
Επι 
µ
έλεια
:
Βαγγέλης
 
∆ρακόπουλος
-
Γεωργία
 
Ευθυ
µ
ίου
 
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
 
ΑΡΧΑΙΑ
 
ΕΛΛΑ∆Α
.................................................................................................................. 2
ΒΥΖΑΝΤΙΟ
............................................................................................................................ 57
Η
 
ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
 
ΤΟΥ
1821
ΑΠΟ
 
ΤΗΝ
 
ΑΛΩΣΗ
 
ΕΩΣ
 
ΤΟ
1832 .................................... 138
ΤΟ
 
 ΝΕΟΤΕΡΟ
 
ΕΛΛΗΝΙΚΟ
 
ΚΡΑΤΟΣ
................................................................................ 222
 ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ
:
 Absens
 ]
 
ΕΠΙΤΟΜΟ
 
ΛΕΞΙΚΟ
 
ΤΗΣ
 
ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ
 
ΙΣΤΟΡΙΑΣ
 
ΠΡΟΣΩΠΑ
-
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
 - 2 -
ΑΡΧΑΙΑ
 
ΕΛΛΑ∆Α
 
ΑΒ∆ΗΡΑ
(
ΤΑ
):
Αρχαία
 
πόλη
 
της
 
Θράκης
 
κοντά
 
στον
 
ποτα
µ
ό
 
 Νέστο
.
Οι 
 
κάτοικοί 
 
της
 
στην
 
αρχαιότητα
 
διακρίνονταν
 
για
 
την
 
ακρισία
 
και 
 
τη
µ
αταιοδοξία
 
τους
(
αβδηριτισ
µ
ός
)
για
 
αυτό
 
και 
 
σατιρίζονταν
 
από
 
τους
 
 υπόλοιπους
 
 Έλληνες
(
από
 
φθόνο
;).
Από
 
τα
 
Άβδηρα
 
κατάγονταν
 
ση
µ
αντικοί 
 
φιλόσοφοι 
 
της
 
αρχαιότητας
 
όπως
 
ο
 
Πρωταγόρας
,
ο
 
∆η
µ
όκριτος
,
ο
 
Λεύκιππος
 
κ 
.
ά
.
ΑΓΑΘΟΚΛΗΣ
:
Τύραννος
 
των
 
Συρακουσών
(361-289
π
.
Χ
.).
Απέκρουσε
 
τους
 
Καρχηδόνιους
,
αλλά
 
κατόπιν
 
εξορίστηκε
.
 Όταν
 
επέστρεψε
,
εξόντωσε
 
τους
 
πολιτικούς
 
του
 
αντιπάλους
 
και 
 
αναγορεύτηκε
 
βασιλιάς
.
∆εν
 
κατόρθωσε
 
 να
 
καταλάβει 
 
την
 
Καρχηδόνα
.
Στη
 
συνέχεια
 
αφαίρεσε
 
την
 
Κέρκυρα
 
από
 
τον
 
Κάσσανδρο
 
και 
 
την
 
πρόσφερε
 
στην
 
κόρη
 
του
 
Λάνασσα
,
σύζυγο
 
του
 
Πύρρου
 
της
 
Ηπείρου
.
Οργάνωσε
µ
ε
 
επιτυχία
 
τα
 
οικονο
µ
ικά
 
του
 
κράτους
 
του
.
ΑΓΓΕΙΟΓΡΑΦΙΑ
:
Στους
 
λεγό
µ
ενους
 
Σκοτεινούς
 
Αιώνες
 
της
 
αρχαίας
 
ελληνικής
 
ιστορίας
 (11
ος
-8
ος
 
αι 
.
π
.
Χ
.)
ε
µ
φανίστηκε
 
ο
 
γεω
µ
ετρικός
 
ρυθ
µ
ός
,
η
 
πρώτη
 
γνήσια
µ
ορφή
 
ελληνικής
 
τέχνης
.
Τα
 
γεω
µ
ετρικά
 
σχέδια
,
που
 
συναντώνται 
 
στη
 
διακόσ
µ
ηση
 
των
 
αγγείων
,
έδωσαν
 
το
 
όνο
µ
ά
 
τους
 
σε
 
ολόκληρη
 
την
 
εποχή
(
Γεω
µ
ετρική
).
Τα
µ
οτίβα
 
που
 
κυριαρχούν
 
είναι 
µ
αίανδροι 
,
τρίγωνα
,
τετράγωνα
,
κύκλοι 
,
ρό
µ
βοι 
 
σε
 
ποικίλους
 
συνδυασ
µ
ούς
.
Στην
 
Αρχαϊκή
 
Περίοδο
(7
ος
-6
ος
 
αι 
.
π
.
Χ
.)
κυριαρχούν
 
δύο
 
ρυθ
µ
οί 
 
στην
 
αγγειογραφία
:
ο
µ
ελανό
µ
ορφος
-
οι 
 
παραστάσεις
 
ζωγραφίζονται 
µ
ε
µ
αύρο
 
χρώ
µ
α
 
πάνω
 
στον
 
πηλό
-
και 
 
ο
 
ερυθρό
µ
ορφος
 
στον
 
οποίο
 
οι 
µ
ορφές
 
απεικονίζονται 
 
αφη
µ
ένες
 
στο
 
χρώ
µ
α
 
του
 
πηλού
 
και 
 
ε
µ
πλουτισ
µ
ένες
µ
ε
µ
αύρες
 
γρα
µµ
ές
 
για
 
 να
 
αποδοθούν
 
οι 
 
λεπτο
µ
έρειες
.
Στο
µ
ελανό
µ
ορφο
 
ρυθ
µ
ό
 
οι 
 
λεπτο
µ
έρειες
 
αποδίδονται 
µ
ε
 
χάραγ
µ
α
 
ή
µ
ε
 
λευκό
 
και 
 
βυσσινί 
 
χρώ
µ
α
.
Την
 
εποχή
 
αυτή
 
η
 
αττική
 
κερα
µ
ική
 
έφτασε
 
σε
 
θαυ
µ
αστή
 
τελειότητα
.
Τα
 
θέ
µ
ατά
 
της
 
προέρχονταν
 
κυρίως
 
από
 
τη
µ
 υθολογία
.
Οι 
 
αγγειογράφοι 
 
απεικόνισαν
 
πολλές
 
από
 
τις
 
παραστάσεις
 
των
 
ζωγράφων
 
του
5
ου
 
αιώνα
 
π
.
Χ
.
στα
 
ερυθρό
µ
ορφα
 
αγγεία
,
από
 
όπου
 
και 
 
αντλεί 
 
κανείς
 
κάποιες
 
πληροφορίες
 
για
 
τη
 
ζωγραφική
 
δη
µ
ιουργία
 
της
 
Κλασικής
 
Εποχής
,
κατά
 
την
 
οποία
 
ο
 
ερυθρό
µ
ορφος
 
ρυθ
µ
ός
 
ήταν
 
σε
 
διαρκή
 
εξέλιξη
.
Οι 
 
καλλιτέχνες
 
προσπαθούσαν
 
 να
 
αποδώσουν
 
τις
 
σκιάσεις
 
και 
 
τις
 
πτυχώσεις
 
στους
 
χιτώνες
 
των
µ
ορφών
 
που
 
ζωγράφιζαν
.
Πολλοί 
 
αγγειοπλάστες
 
και 
 
αγγειογράφοι 
 
αναδείχθηκαν
 
σε
 
πραγ
µ
ατικούς
 
καλλιτέχνες
,
όπως
 
ο
 
Σωσίας
,
ο
 
Ιέρων
,
ο
 
Μάκρων
,
ο
 
∆ούρης
 
κ 
.
ά
.
Την
 
ίδια
 
περίοδο
 
τα
 
λεγό
µ
ενα
 
λευκά
 
αττικά
 
αγγεία
 
ακολουθούσαν
µ
ια
 
άλλη
 
τεχνοτροπία
:
άσπρο
 
φόντο
 
και 
 
παραστάσεις
µ
ε
µ
αύρο
 
κυρίως
 
χρώ
µ
α
.
Τα
 
χρησι 
µ
οποιούσαν
 
ως
 
ελαιοδοχεία
 
ή
µ
 υροδοχεία
 (
λευκές
 
λήκυθοι 
),
και 
 
άλειφαν
 
τους
 
 νεκρούς
µ
ε
 
το
 
περιεχό
µ
ενό
 
τους
.
Τον
4
ο
 
αι 
.
π
.
Χ
.
η
 
κερα
µ
ική
 
έδωσε
 
τα
 
τελευταία
 
δείγ
µ
ατα
 
της
 
τέχνης
 
των
 
αρχαίων
 
αγγειογράφων
,
επειδή
 
η
 
απορρόφηση
 
αγγείων
 
από
 
τις
 
ξένες
 
αγορές
 
είχε
 
στα
µ
ατήσει 
.
Αξιόλογα
 
ό
µ
ως
 
έργα
 
προέρχονται 
 
από
 
τις
 
αποικίες
 
της
 
Κάτω
 
Ιταλίας
 
και 
 
της
 
Σικελίας
.
Σε
 
αυτά
 
απεικονίζονται 
 
κυρίως
 
σκηνές
 
από
 
τα
 
δρά
µ
ατα
 
των
µ
εγάλων
 
τραγικών
 
της
 
Αθήνας
 
αποτελώντας
µ
έχρι 
 
σή
µ
ερα
 
τη
µ
όνη
 µ
αρτυρία
 
για
 
κάποια
 
χα
µ
ένα
 
έργα
 
τους
.
ΑΓΗΣΙΛΑΟΣ
 
Β΄
:
Βασιλιάς
 
της
 
Σπάρτης
(444-369
π
.
Χ
.)
και 
 
άριστος
 
στρατηγός
.
Παρακινη
µ
ένος
 
από
 
τις
 
πανελλήνιες
 
ιδέες
 
εκστράτευσε
 
εναντίον
 
των
 
Περσών
 
το
396
π
.
Χ
.
επιτυγχάνοντας
 
ση
µ
αντικές
 
 νίκες
.
Πρωταγωνίστησε
 
στη
µ
άχη
 
της
 
Κορώνειας
(394
π
.
Χ
.)
εναντίον
 
των
 
συνασπισ
µ
ένων
 
Αθηναίων
,
Θηβαίων
,
Αργείων
 
και 
 
Κορινθίων
 
τους
 
οποίους
 
και 
 
 νίκησε
.
Παρά
 
τις
 
επιτυχίες
 
του
 
στη
 
διάρκεια
 
του
 
Βοιωτικού
 
ή
 
Κορινθιακού
 
Πολέ
µ
ου
 
αντιλήφθηκε
 
ότι 
 
η
 
Σπάρτη
 
δύσκολα
 
θα
µ
πορούσε
 
 να
 
επιβληθεί 
 
στις
 
 υπόλοιπες
 
ελληνικές
 
πόλεις
.
Απέτρεψε
 
την
 
κατάληψή
 
της
 
από
 
τα
 
θηβαϊκά
 
στρατεύ
µ
ατα
 
του
 
Επα
µ
εινώνδα
(370
π
.
Χ
.).
ΑΓΗΣ
:
Το
 
όνο
µ
α
 
αυτό
 
φέρουν
 
τέσσερις
 
βασιλιάδες
 
της
 
Σπάρτης
.
Ο
 
πρώτος
 
αποτελεί 
µ
άλλον
 µ
 υθικό
 
πρόσωπο
,
ο
 
δεύτερος
 
βασίλεψε
 
στη
 
διάρκεια
 
του
 
Πελοποννησιακού
 
Πολέ
µ
ου
(427-402
π
.
Χ
.),
ο
 
τρίτος
 
σκοτώθηκε
 
στη
µ
άχη
 
που
 
δόθηκε
 
έξω
 
από
 
τη
 
Μεγαλόπολη
 
εναντίον
 
των
 
στρατευ
µ
άτων
 
του
 
Αντίπατρου
(331
π
.
Χ
.)
και 
 
ο
 
τέταρτος
,
ο
 
πιο
 
ση
µ
αντικός
,
βασίλεψε
 
ανά
µ
εσα
 
στο
245
και 
 
το
241
π
.
Χ
.
και 
 
προσπάθησε
µ
ε
 
εκτετα
µ
ένο
 
αναδασ
µ
ό
 
γης
 
και 
 
τολ 
µ
ηρές
 
κοινωνικές
µ
εταρρυθ
µ
ίσεις
 
 να
 
ξαναδώσει 
 
τη
 
χα
µ
ένη
 
αίγλη
 
στην
 
πατρίδα
 
του
.
Ωστόσο
,
δεν
 
τα
 
κατάφερε
 
εξαιτίας
 
της
 
λυσσαλέας
 
αντίδρασης
 
των
 
Εφόρων
,
οι 
 
οποίοι 
 
και 
 
τον
 
καταδίκασαν
 
σε
 
θάνατο
.
 
ΕΠΙΤΟΜΟ
 
ΛΕΞΙΚΟ
 
ΤΗΣ
 
ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ
 
ΙΣΤΟΡΙΑΣ
 
ΠΡΟΣΩΠΑ
-
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
 - 3 -
ΑΓΚΥΛΗΣ
 
∆ΗΜΟΣ
:
Αρχαίος
 
δή
µ
ος
 
της
 
Αττικής
 
της
 
Αιγηίδος
 
φυλής
.
Βρισκόταν
 
στους
 
πρόποδες
 
του
 
Υ
µ
ηττού
 
και 
 
ήταν
 
χωρισ
µ
ένος
 
στον
«
 υπένερθεν
» (
κάτω
)
και 
 
στον
 «
καθύπερθεν
» (
πάνω
).
Ο
 
δή
µ
ος
 
είναι 
 
γνωστός
 
από
 
επιγραφές
.
Μερικοί 
 
ερευνητές
 
ταυτίζουν
 
το
 
∆ή
µ
ο
 
Αγκύλης
µ
ε
 
το
 
∆ή
µ
ο
 
Αγγελής
 
της
 
Πανδιονίδος
 
φυλής
,
που
 
βρισκόταν
 
ανά
µ
εσα
 
στο
 
ση
µ
ερινό
 
Μαρκόπουλο
 
και 
 
το
 
Πόρτο
 
Ράφτη
.
ΑΘΗΝΑΪΚΗ
 
ΣΥΜΜΑΧΙΑ
(
Α΄
):
Το
478/7
π
.
Χ
.
συγκροτήθηκε
 
η
 
πρώτη
 
Αθηναϊκή
 
συ
µµ
αχία
,
η
 
οποία
 
ονο
µ
άστηκε
 
και 
 
∆ηλιακή
,
επειδή
 
είχε
 
έδρα
 
τη
 
∆ήλο
.
Στη
 
συ
µµ
αχία
 
συ
µµ
ετείχαν
 
οι 
 
πόλεις
 
της
 
Χαλκιδικής
,
η
 
Εύβοια
,
οι 
 
περισσότερες
 
Κυκλάδες
,
η
 
Σά
µ
ος
,
η
 
Χίος
,
η
 
Λέσβος
 
καθώς
 
και 
 
πολλές
 
πόλεις
 
των
 
παραλίων
 
της
 
Μ
.
Ασίας
 
και 
 
της
 
Προποντίδας
.
 Όλες
 
οι 
 
πόλεις
 
θεωρούνταν
 
ίσες
µ
εταξύ
 
τους
 
στη
 
συ
µµ
αχία
,
αλλά
 
τις
 
επιχειρήσεις
 
θα
 
τις
 
κατεύθυνε
 µ
όνο
 
η
 
Αθήνα
.
Άλλες
 
θα
 
πρόσφεραν
 
πλοία
 
και 
 
άλλες
 
χρή
µ
ατα
 
που
 
θα
 
φυλάσσονταν
 
στο
 
τα
µ
είο
 
στο
 
 Ναό
 
του
 
Απόλλωνα
 
στη
 
∆ήλο
.
Οι 
 
εισφορές
 
ήταν
 
ετήσιες
.
Σύντο
µ
α
 
ό
µ
ως
 
η
 
Αθηναϊκή
 
Συ
µµ
αχία
 
εξελίχθηκε
 
σε
 
Αθηναϊκή
 
Ηγε
µ
ονία
 
και 
 
η
 
εισφορά
 
κατάντησε
 
φόρος
.
Το
 454
π
.
Χ
. µ
εταφέρθηκε
 
το
 
συ
µµ
αχικό
 
τα
µ
είο
 
στην
 
Αθήνα
.
ΑΘΗΝΑΪΚΗ
 
ΣΥΜΜΑΧΙΑ
(
Β΄
):
Συγκροτήθηκε
 
το
379/8
π
.
Χ
. µ
ετά
 
το
 
τέλος
 
της
 
σπαρτιατικής
 
ηγε
µ
ονίας
.
Συ
µµ
ετείχαν
 
η
 
Εύβοια
,
το
 
Βυζάντιο
,
η
 
Λέσβος
,
η
 
Τένεδος
,
η
 
Χίος
,
η
 
Ρόδος
 
κ 
.
λπ
.
και 
 
σύ
µ
φωνα
µ
ε
 
αυτή
 
ορίστηκαν
 
η
 
ισονο
µ
ία
 
και 
 
η
 
αυτονο
µ
ία
 
των
 
συ
µµ
άχων
.
Η
 
ισχυροποίηση
 
της
µ
ακεδονικής
 
δυναστείας
 
σή
µ
ανε
 
και 
 
το
 
τέλος
 
της
 
συ
µµ
αχίας
.
ΑΘΗΝΑΣ
 
ΝΙΚΗΣ
 
ΝΑΟΣ
:
Βρίσκεται 
 
στο
 
 νοτιοδυτικό
 
άκρο
 
το
 
βράχου
 
της
 
Ακρόπολης
,
πάνω
 
σε
 
έναν
 
πρόβολο
.
Το
 
έργο
 
ανατέθηκε
 
στον
 
αρχιτέκτονα
 
Καλλικράτη
 
το
449
π
.
Χ
.,
αλλά
 
οι 
 
εργασίες
 
δεν
 
προχώρησαν
,
αφού
 
στο
µ
εταξύ
 
είχε
 
ξεκινήσει 
 
η
 
ανέγερση
 
του
 
Παρθενώνα
.
Οι 
 
εργασίες
 
ξανάρχισαν
 
αρκετά
 
χρόνια
 
αργότερα
 
και 
 
ολοκληρώθηκαν
µ
άλλον
 
το
424
π
.
Χ
.
Ο
 
 ναός
 
έχει 
 
περιορισ
µ
ένες
 
διαστάσεις
(5,64x8,26 µ
έτρα
)
είναι 
 
ιωνικού
 
ρυθ
µ
ού
,
α
µ
φιπρόστυλος
,µ
ε
 
τέσσερις
 
κίονες
 
στην
 
ανατολική
 
πρόσοψη
 
και 
 
άλλους
 
τόσους
 
πίσω
.
Το
 
λατρευτικό
 
άγαλ 
µ
α
,
το
 
οποίο
 
δεν
 
σώζεται 
,
ήταν
 
ξύλινο
 
και 
 
παρίστανε
 
τη
 
θεά
 
 να
 
κρατά
 
στο
 
ένα
 
χέρι 
 
της
 
ρόδι 
 
και 
 
στο
 
άλλο
 
κράνος
.
Στη
 
ζωφόρο
 
του
 
 ναού
 
απεικονίζεται 
 
συνέλευση
 
θεών
 
και 
µ
άχες
 
ανά
µ
εσα
 
σε
 
 Έλληνες
 
και 
 
βαρβάρους
(;).
ΑΘΗΝΑΣ
 
ΠΡΟΜΑΧΟΥ
 
ΑΓΑΛΜΑ
:
Το
 
χάλκινο
 
άγαλ 
µ
α
 
της
 
Αθηνάς
 
ήταν
 
έργο
 
του
 
Φειδία
 
και 
 
το
 
συναντούσε
 
κανείς
 
α
µ
έσως
µ
ετά
 
τα
 
Προπύλαια
.
Χρονολογείται 
 
το
460
π
.
Χ
.
περίπου
.
 Ήταν
 
πολύ
 
ψηλό
 
και 
 
σή
µ
ερα
 
σώζονται 
 
λείψανα
 
του
 
βάθρου
 
του
.
Κοντά
 
στο
 
άγαλ 
µ
α
 
της
 
Προ
µ
άχου
 
βρισκόταν
 
και 
 
ένα
 
άλλο
 
έργο
 
του
 
Φειδία
,
η
 
Λη
µ
 νία
 
Αθηνά
.
ΑΘΗΝΑΣ
 
ΧΡΥΣΕΛΕΦΑΝΤΙΝΟ
 
ΑΓΑΛΜΑ
:
Τρία
 
αγάλ 
µ
ατα
 
της
 
Αθηνάς
 
έστησε
 
ο
 
Φειδίας
 
στην
 
Ακρόπολη
:
την
 
Πρό
µ
αχο
,
τη
 
Λη
µ
 νία
 
και 
 
το
 
χρυσελεφάντινο
.
Τα
 
δύο
 
πρώτα
 
ήταν
 
ορειχάλκινα
,
ενώ
 
το
 
τρίτο
,
που
 
κοσ
µ
ούσε
 
το
 
εσωτερικό
 
του
 
Παρθενώνα
,
είχε
 
ξύλινο
 
σκελετό
,
τα
 
γυ
µ
 νά
µ
έρη
 
του
 
σώ
µ
ατος
 
ήταν
 
φτιαγ
µ
ένα
 
από
 
ελεφαντόδοντο
 
και 
 
τα
 
 ντυ
µ
ένα
 
είχαν
 
καλυφθεί 
 
από
 
φύλλο
 
χρυσού
(
το
 
βάρος
 
του
 
χρυσού
 
 υπολογίζεται 
 
περίπου
 
σε
 
έναν
 
τόνο
).
Στη
 
θέση
 
των
µ
ατιών
 
ήταν
 
τοποθετη
µ
ένοι 
 
πολύτι 
µ
οι 
 
λίθοι 
.
Το
 
συνολικό
 
 ύψος
 
του
 
αγάλ 
µ
ατος
 
έφτανε
 
τα
12 µ
έτρα
.
ΑΙΓΟΣ
 
ΠΟΤΑΜΟΙ
:
Μικρός
 
ποτα
µ
ός
 
της
 
ανατολικής
 
Θράκης
,
κοντά
 
στον
 
Ελλήσποντο
,
στις
 
εκβολές
 
του
 
οποίου
 
οι 
 
Σπαρτιάτες
µ
ε
 
αρχηγό
 
τον
 
Λύσανδρο
 
διέλυσαν
 
τον
 
αθηναϊκό
 
στόλο
 (405
π
.
Χ
.).
Η
 
ήττα
 
στους
 
Αιγός
 
Ποτα
µ
ούς
 
αποτέλεσε
 
και 
 
την
 
τελευταία
 
πράξη
 
στο
 
ε
µ
φύλιο
 
δρά
µ
α
 
του
 
Πελοποννησιακού
 
Πολέ
µ
ου
.
ΑΙΣΧΙΝΗΣ
:
Αθηναίος
 
ρήτορας
,
αντίπαλος
 
του
 
∆η
µ
οσθένη
.
Γεννήθηκε
 
το
390/89
π
.
Χ
.
και 
 
πέθανε
 
το
314
π
.
Χ
.
Υπήρξε
 
 υπέρ
µ
αχος
 
της
 
πολιτικής
 
του
 
Φιλίππου
 
και 
 
του
 
Αλεξάνδρου
.
Για
 
τη
 
στάση
 
του
 
αυτή
 
κατηγορήθηκε
 
από
 
τον
 
∆η
µ
οσθένη
,
ακολούθησε
 
δικαστικός
 
αγώνας
µ
αζί 
 
του
 
που
 
είχε
 
ως
 
αποτέλεσ
µ
α
 
την
 
αυτοεξορία
 
του
 
στη
 
Ρόδο
,
όπου
 
ίδρυσε
 
ρητορική
 
σχολή
.
 Έργα
: «
Κατά
 
Τι 
µ
άρχου
», «
Περί 
 
Παραπρεσβείας
, «
Κατά
 
Κτησιφώντος
»
κ 
.
ά
.
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
:
Γεννήθηκε
 
στην
 
Ελευσίνα
 
γύρω
 
στο
525/524
π
.
Χ
.
και 
 
η
 
παρουσία
 
του
 
ήταν
 
απόλυτα
 
συνδεδε
µ
ένη
µ
ε
 
την
 
Αθήνα
.
Πολέ
µ
ησε
 
στο
 
Μαραθώνα
 
και 
 
τη
 
Σαλα
µ
ίνα
.
 Έκανε
 
δύο
 
τουλάχιστον
 
ταξίδια
 
στη
 
Σικελία
 
όπου
 
και 
 
τελικά
 
πέθανε
 
το
456
π
.
Χ
.
Ε
µ
φανίζεται 
 
για
 
πρώτη
 
φορά
 
ως
 
δρα
µ
ατικός
 
ποιητής
 
ανά
µ
εσα
 
στο
499
και 
 
το
496
π
.
Χ
.,
ενώ
 
το
484
π
.
Χ
.
πέτυχε
 
την
 
πρώτη
 
του
 
 νίκη
.
Συνολικά
 
 νίκησε
13
φορές
 
και 
 
από
 
τα
 
έργα
 
του
 
σώθηκαν
 
τελικά
 
επτά
 
τραγωδίες
: «
Πέρσαι 
», «
Επτά
 
επί 
 
Θήβας
», «
Ικέτιδες
», «
Αγα
µ
έ
µ
 νων
», «
Χοηφόροι 
»,«
Ευ
µ
ενίδες
»
και 
«
Προ
µ
ηθέας
 
∆εσ
µ
ώτης
».
Οι 
«
Πέρσαι 
»
είναι 
 
η
µ
όνη
 
σωζό
µ
ενη
 
αρχαία
 
τραγωδία
µ
ε
 
ιστορικό
 
θέ
µ
α
 
αλλά
 
και 
 
η
 
τραγωδία
 
που
 
διάλεξε
 
ο
 
Περικλής
 
για
 
 να
 
την
 

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->