Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Save to My Library
Look up keyword
Like this
2Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
epilepsi_gentk

epilepsi_gentk

Ratings: (0)|Views: 130 |Likes:
Published by yavuz
genetik
genetik

More info:

Published by: yavuz on Oct 23, 2011
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOCX, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

10/23/2012

pdf

text

original

 
EPİLEPSİNİN MOLEKÜLER GENETİK YAPISI
Epilepsi sık görülen ve heterojen bir nörolojik hastalıktır. Bu hastaların yaklaşık olarak %40’ında genetik bir neden olduğu tahmin edilmektedir. Epilepsinin multifaktöryel bir kalıtımıolduğu ve çevresel faktörlerle birlikte yatkınlık genlerinin de etiyolojide rol oynadığı ilerisürülmüştür. Aile ve ikiz epidemiyolojik çalışmaları epilepsinin kalıtsal olduğuna dair güçlükanıt sağlamaktadır. Örneğin etkilenmiş bireylerin birinci derece akrabalarında idiopatik  jeneralize epilepsi riski % 8-12 iken, bu oran normal popülasyonun (%0.5 ) çok üstündedir.Büyük aile çalışmalarında, epilepsinin monogenik formları belirlenmiş ve bu ailelerde, çevreselfaktörlerin ve diğer genlerin minör etkilerine rağmen, major bir gende bir mutasyon varlığı belirlenmiştir.Epilepsinin günümüzde 200’den fazla Mendel kalıtım gösteren hastalığın bir parçası olduğu ve bunların bazılarının tüberoz sklerozis, kortikal gelişim anomalisi ve progressif myoklonik epilepsi gibi belirgin yapısal lezyonlara eşlik ettiği bilinmektedir. Mendel kalıtım gösterenepilepsilerin küçük bir grubu “pür” idiopatik epilepsi sendromlarıdır ve bunların jeneralizeepilepsi (Ör. Benign neonatal konvülzyon) ya da parsiyel epilepsi (Ör. Otozomal dominantnokturnal frontal lob epilepsisi, familyal temporallob epilepsisi) olabilir. Mendelyel kalıtımgösteren idiyopatik epilepsi oldukça nadirdir ve muhtemelen hastaların %1’inden fazlasınıolturmazlar. Ancak bunların genetiğinin belirlenmesi, kanolopatiler gibi idiopatik epilepsilerin belirlenmesi açısından önemlidir. Sık görülen ve ailevi-olmayan idiopatik epilepsiler genellikle kompleks bir kalıtıma sahiptirler. Bunların idiopatik parsiyel epilepsile ile jüvenil myoklonik epilepsi gibi idiyopatik jeneralize epilepsinin bazı formlarını içerirler.Epilepsiler aynı zamanda Down sendromu, trizomi 12p ve ring kromozom 20 gibi çeşitlikromozomal anomalilere de eşlik ederler. Yapılan son çalışmalarda, kromozomal mikrodelesyonsendromların bazılarında da epilepsinin izlendiği görülmüş ve gen-kopya sayısındaki (CNV)değişikliğin nörolojik hastalıklarda yatkınlıkta önemli rol oynadığı belirtilmiştir.
EPİLEPSİLERİN KALITIM MODELLERİ
Epilepsilerde; otozomal, X’e bağlı, multifakryel ve kompleks kam modelleriizlenebilmektedir. Otozomal ressesif kalıtım gösteren epilepsiler; genellikle erken yaşlarda başlar ve progressif özellik gösterirler. Monogenik idiopatik epilepsiler, otozomal dominantkalıtılırlar ve genellikle benign karekterdedirler. Bununla birlikte yapılan çeşitli aileçalışmalarında bu mutasyonların penetransının %100’den daha az olduğu, erken başlangıçgösterdiği ve hastalığın daha şiddetli olduğu belirlenmiştir. Bu bulgular; ilave başka genlerin yada çevresel faktörlerin epilepside belirtilen genlerin klinik ekspresyonunu modifiyeedebileceğini göstermektedir.Epilepsi genetiği yaklaşımında; geniş pedigri araştırmaları, hastalıkla ilişkili lokus belirlenmesi, bağlantı analizleri ve patojenik gen mutasyonu tanımlanması gibi çok çeşitli teknikler hep birlikte kullanılmış ve elde edilen veriler doğrultusunda epilepsi genetiğini tanımlayacak “Epileptogenetik” kavraortaya atılmıştır. Epileptogenetik için önemli nörotransmitterler veiyon kanallarını tanımlanması, genetiğin epilepside major rooynadığı şüncesinidoğrulamıştır. Tüm gen DNA dizi analizleriyle, artık epilepsinin altında yatan daha fazlakompleks genetik mekanizmaları anlaşılmaktadır.
 
Genİlişkili Epileptik Sendrom
ARXİnfantil SpazmErken İnfantil Epileptik EnsefalopatiATP1A2Benign Ailesel İnfantil KonvülzyonAilesel Hemiplejik Migren veya EpilepsiCACNA1AAbsansCACNB4Juvenil Myoklonik EpilepsiCDKL5İnfantil SpazmCHRNA4OD Noktürnal Frontal Lob EpilepsiCHRNB2OD Noktürnal Frontal Lob EpilepsiCHNRA7Juvenil Myoklonik EpilepsiCLCN2Çocukluk Çağı Absans EpilepsiJuvenil Myoklonik EpilepsiJuvenil Absans EpilepsiEFHC1Juvenil Myoklonik EpilepsiGABRDFebril Nöbetle Birlikte Genetik EpilepsiGABRA1Juvenil Myoklonik EpilepsiGABRG2Çocukluk Çağı Absans EpilepsiFebril Nöbetle Birlikte Genetik EpilepsiKCNQ2Benign Neonatal Ailesel KonvulzyonKCNQ3Benign Neonatal Ailesel KonvulzyonKCNMA1Paroksismal Diskenezi ile birlikte Jeneralize EpilepsiLGI1OD İşitsel özellikli Parsiyel EpilepsiPCDH19Kadınlarda MR ile birliktelik gösteren EpilepsiSCN1AFebril Nöbetle Birlikte Genetik EpilepsiDravet SendromuSCN1BFebril Nöbetle Birlikte Genetik EpilepsiSCN2ABenign Neonatal Ailesel KonvulzyonFebril Nöbetle Birlikte Genetik EpilepsiSLC2A1Erken Başlangıçlı AbsansSTXBP1Erken İnfantil Epileptik EnsefalopatiTBC1D24Ailesel İnfantil Myoklonik EpilepsiGelişim Bozukluğuyla birlikte Fokal EpilepsiTablo 1 Epilepsi İlişkili Genler 
NÖRONLARIN UYARILMASI VE İLETİŞİM
 
 Nöronların uyarılması ve birbirleriyle olan iletişimleri çeşitli iyon kanallarının çalışmasına bağlıdır. İyon kanallarının en önemli yapısal özelliği transmembran porlarını olmasıdır ve bu porlar farklı kanal tipinde faklı iyon seçiciliği gösterirler. Ayrıca bu kanal porları hem iyonlarıngeçişini, hem de iyon akımını kontrol ederler. İyon kanalları, etkilenen dokuda az ya da çok uyarılmasıyla ilişkili olarak çeşitli hastalıklarda önemli rol oynarlar. 
Fig. 1 İyon kanallarının Fonksiyon Kazandıran (GOF) ve Fonksiyon Kaybettiren (LOF)Mutasyonları.
(
 Nat Rev Neurosci. 2004 May;5(5):400-8)
Örneğin, voltaj kapılı sodyum kanalının fonksiyon kaybettiren mutasyonu membrandansodyumun içe akımını artırarak nöronların aşırı uyarılmasına neden olur.

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->