Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Save to My Library
Look up keyword
Like this
2Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Neo-Conların Sonu - Francis Fukuyama

Neo-Conların Sonu - Francis Fukuyama

Ratings: (0)|Views: 98 |Likes:
Published by GuncelYorum
FRANCIS FUKUYAMA
Tarihin Sonu ve Son İnsan'ın Yazan

NEOCONLARIN SONU
YOL AYRIMINDAKİ AMERİKA İçindekiler Önsöz ............................................................................9 Birinci Solüm İlkeler ve Sağduyu .........................................................15 İkinci Bölüm Neo-Con Mirası..............................................................24 Üçüncü Bölüm Tehdit, Risk ve Önleyici Savaş........................................75 Dördüncü Bölüm Amerikan Ayrıcalığı ve U
FRANCIS FUKUYAMA
Tarihin Sonu ve Son İnsan'ın Yazan

NEOCONLARIN SONU
YOL AYRIMINDAKİ AMERİKA İçindekiler Önsöz ............................................................................9 Birinci Solüm İlkeler ve Sağduyu .........................................................15 İkinci Bölüm Neo-Con Mirası..............................................................24 Üçüncü Bölüm Tehdit, Risk ve Önleyici Savaş........................................75 Dördüncü Bölüm Amerikan Ayrıcalığı ve U

More info:

Published by: GuncelYorum on Nov 05, 2011
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

09/23/2013

pdf

text

original

 
FRANCIS FUKUYAMA
Tarihin Sonu ve Son İnsan'ın Yazan
 
 NEOCONLARIN SONU
 
YOL AYRIMINDAKİ AMERİKA
 
İçindekiler
 
Önsöz ............................................................................9
 
Birinci Solüm
 
İlkeler ve Sağduyu .........................................................
15
 
İkinci Bölüm
 
 Neo-Con Mirası..............................................................24
 
Üçüncü Bölüm
 
Tehdit, Risk ve Önleyici Savaş........................................75
 
Dördüncü Bölüm
 
Amerikan Ayrıcalığı ve
 
Uluslararası Meşruiyet..................................................103
 
Beşinci
Bölüm
 
Sosyal Mühendislik ve
 
Kalkınma Sorunu..........................................................120
 
Altıncı Bölüm
 
Dünya Düzeni için
 
Kurumların Yeniden Düşünülmesi................................158
 
Yedinci Solüm
 
Farklı Bir Amerikan Dış Politikası..................................181
 
 Notlar...........................................................................195
 
Dizin ..........................................................................223
 ÖnsözBu kitabın konusu, 11 Eylül 2001 tarihindeki El Kaide saldırılarından bugüne kadar yürütülenAmerikan dış politikasıdır. Bu, benim için özel bir konudur. Kendisini uzun süre neo-con*(yeni muhafazakâr) olarak görmüş biri olarak diğer pek çok neo-con'la - George W. Bushyönetiminde görev yapmış arkadaşlarım ve tanıdıklarım da dâhil - ortak bir dünya görüşü paylaştığımı düşünmüştüm. Savunma Bakanı eski yardımcısı Paul D. Wolfovvitz'le önceABD Silahların Kontrolü ve Silahsızlanma Dairesi, daha sonra da Dışişleri Bakanlığı'ndaolmak üzere iki kez çalıştım. Ayrıca kendisi Johns Hopkins Uluslararası İleri Çalışmalar Oku-lu'nun dekanıyken beni orada çalışmaya ikna eden de o olmuştu. Onun akıl hocası AlbertWohlstetter'İn danışmanlık şirketi Pan Heuristics'te bu kişiyle birlikte çalıştım ve onun gibi ben de Rand Corporation'da birkaç yıl analist olarak görev yaptım. Leo Strauss'un öğrencisive
The Closing of the American Mind'ın (Amerika Düşüncesinin Kapanışı)
yazarı AllanBloom'un öğrencisiydim. Üniversitede VVilliam Kristol'un sınıf arkadaşıydım ve onun babasıtarafından kurulmuş olan
The National Interest ve The Public Interest,
ayrıca
Commentary
dergisi için sık sık yazılar yazıyordum.
' ABD siyasetinde şahin kanadı temsil eden görüşleri savunan kimse. Bu kilapla yeni muhafazakâr yerine neo-con kullanılacak. [Ç.N.]
 
 NEO-CONLARIN SONU
 
ÖNSÖZ
 Yine de diğer pek çok neo-con'un aksine, Irak savaşı için öne sürülen gerekçe beni hiçbir zaman ikna edemedi. İlk başta Irak meselesine oldukça şiddetli bir tutumla yaklaştım veSaddam Hüseyin'in Birleşmiş Milletler silah denetçilerine engel olmasının ardından, 1998yılında Yeni Amerikan Yüzyılı Projesi adında bir mektup yazarak Clinton yönetimininBağdat'a karşı daha sert bir tavır takınmasını istedim. Fakat o dönemde Amerika'nın Irak'ıişgal etmesi söz konusu değildi ve 11 Eylül 2001 olaylarına kadar da söz konusu olmayacaktı.İşgalden hemen önceki yıl, terörle mücadeleye yönelik uzun vadeli ABD stratejisi üzerineyapılan bir çalışmada yer almam istendi. İşte tam bu noktaya gelindiğinde savaşın mantıklıolmadığına karar verdim ve bu çalışma bana, elinizdeki kitapta yer alan konuların birçoğuüzerinde düşünme fırsatı verdi. O zamandan beri beni neo-con kılan düşüncelerimi bir şekildedeğiştirdim mi yoksa savaşın neo-con destekçileri hepimizin hâlâ paylaştığı ortak ilkeleriyanlış mı uyguluyordu, diye düşünerek çok zaman geçirdim.Benim inandığım şey İle diğer neo-con'ların inanıyor gibi göründükleri şey arasındaki farkı,2004 Şubat'ında, köşe yazarı Charles Krauthammmer'ın "Realism: An American Foreign
http://genclikcephesi.blogspot.com
 
Polİcy for a Unipolar World" (Realizm: Çok Kutuplu Bir Dünyada Amerikan Dış Politikası) başlıklı Irving Kris-tol'un konuşmasını yaptığı American Enterprise Institute'ün yıllık yemeğine katıldığımda daha açık bir şekilde anladım. ABD'nin Irak'ı işgal etmesindenyaklaşık bir yıl sonra yapılan bu konuşma, savaşı neredeyse mutlak bir başarı olarak değerlendiriyordu. Etrafımdaki herkesin konuşmayı coşkuyla alkışlamasını anlayamıyordum,çünkü Birleşik Devletler, Irak'ta herhangi bir kitle imha silahı bulamamış, şiddetli bir 
10
 isyan bataklığına gömülmüş ve Kıauthammer'ın savunduğu tek kutuplu stratejiye benzer bir yol izleyerek kendisini neredeyse dünyanın geri kalanından tamamen tecrit etmişti. Ertesi gün
The National Interest'in
o zamanki editörü John O'Sullivan'la karşılaştım ve kendisine bir eleştiri yazmak İstediğimi söyledim. O'Sullivan teklifimi hemen kabul etti ve 2004 yazındayayınlanan "Neo-con Dönemi" adlı makaleyi yazdım.Makalemi neo-con'luğun hem politik bir sembol hem de bir düşünce biçimi olarak benimdaha fazla destekleyemeyeceğim bir hale dönüştüğünü söyleyerek noktaladım. Bu kitaptagöstermeye çalışacağım üzere neo-con düşünce, Soğuk Savaş döneminde hem yurtiçinde hemyurtdışında oldukça mantıklı politikalar üretmiş tutarlı bir ilkeler dizisi üzerine kurulmuştu.Fakat bu ilkeler çeşitli şekillerde değerlendirilebilirdi, ama 1990'larda güç kullanımını aşırı biçimde vurgulayan bir Amerikan dış politikasını haklı çıkarmak amacıyla kullanılmışlar vesonuç olarak Irak savaşına yol açmışlardı. Neo-con düşünce artık George W. Bush yöneti-minin İlk dönemindeki politikalarla tanımlanır hale gelmiştir ve bu noktadan sonra buetiketten kurtulmaya yönelik herhangi bir girişim muhtemelen bir yere varamayacaktır.Amerikan dış politikasını Bush yönetiminin ve onun neo-con destekçilerinin mirasının ötesinegeçecek şekilde yeniden tanımlamak çok daha önemlidir.Bu kitap, neo-con mirasını aydınlatmaya, Bush yönetiminin -bana göre- nerede hata yaptığınıaçıklamaya ve ABD'nin dünyanın diğer ülkeleriyle ilişki kurmasına yönelik alternatif bir yolun taslağını çizmeye yönelik bir girişimdir. Bu kitap ayrıca beni, tamamıyla Amerika'nındünyadaki rolü sorusuyla ilgilenen yeni bir gazete, The American Interest
11
 
 NEO-CONLARIN SONU
 (www.the-american-interest.com), çıkarmak üzere harekete geçirdi. Ortaya koymak istediğimgörüş, ABD dış politikası tartışması içerisindeki mevcut hiçbir ekolün etkisi altındakalmamıştır, ama bu görüşün Amerikalılardan oldukça geniş ölçekli bir destek bulacağınıdüşünüyorum. Buna "gerçekçi Wilsonculuk" adını verdim. Kuşkusuz bu uygunsuz bir tabir,çünkü hem gerçekçilik hem de Woodrow Wilson'un mirası, içleri yoğun biçimde doldurulmuşkavramlardır. Eğer buna daha iyi bir isim koyabilecek biri varsa, bu kişiler önerileriyle birlikte benimle temasa geçebilirler.Krauthammer'ın konuşmasına yönelik eleştirimi okumuş dikkatli okuyucular, o yazıdaki bazıneo-con'ların sert bir stratejik İsrail doktrinini özümseyip bunu bana göre yanlış biçimdeAmerika'nın 11 Eylül sonrasındaki durumuna uyarladıklarıyla İlgili bir tartışma satırının bukitapta yer almadığını fark edeceklerdir. Bu, özellikle Charles Krauthammer için geçerliydi veonunla daha sonra yaptığımız sohbetler bu konuda haklı olduğumu doğruladı. Müslümandünyasından yöneltilen tehditle ilgili vahiysel görüşü, Üçüncü Bölümde ortaya koyduğumnedenlerden ötürü yanlıştır. Ancak bu özel bakış açısı, her ne kadar belirli kişiler için geçerliolsa da, ne daha geniş çapta neo-con'lara atfedilebilir ne de bundan Bush yönetimi sorumlututulabilir. Yönetimin İsrail-Filistİn anlaşmazlığı konusunda farklı biçimde yapmış olmasınıİstediğim birçok şey var. Ancak İsrail-Filistin anlaşmazlığının nihai çözümüne yönelik büyük  bir girişimde bulunmak için yönetimin ilk dört yılındaki şartların elverişli olduğunudüşünmüyorum. Yaser Arafat hayatta olduğu sürece Filistin Yönetiminde politik bir reformgerçekleşmesi veya İsrail'le görüşüp barış anlaşmasını yürürlüğe koyabilecek Filistinli bir temsilci olması ihtimali çok düşüktü. Bush yöne-
 
12
 
ÖNSÖZ
 timi, bu ve diğer neo-con meseleler üzerindeki gerçek sınavını, yönetimin ikinci döneminde,Gazze'den çekilmenin ardından verecektir.Bu kitaptaki veriler ilk olarak, 11, 12 ve 18 Nisan 2005 tarihlerinde Yale Üniversitesindeverdiğim Castle Konferanslarında sunuldu. Konferanslara ev sahipliği yapan Etik, Politika veEkonomi Programına ve konferans vermem İçin beni önceden davet eden Program yöneticisiSeyla Benha-bib'e teşekkür ederim. Ayrıca atası saygıdeğer James Pierpo-int'i onurlandırmak üzere konferansları finanse eden John K. Castle'a da şükranlarımı sunuyorum.Aralarında Robert Boynton, Mark Cordover, Charles Davidson, Hillel Fradkin, AdamCarfînkle, John Ikenberry, Roger Leeds, Mark Lilla, Mike Mandelbaum, Trİta Parsi, MarcPlattner, Jeremy Rabkin, Stephen Sestanovich, Abra-ham Shulsky, Tom VVhite ve AdamVVolfson'un bulunduğu birçok kişi ya kitabın müsveddesi hakkında yorumda bulundu ya dakitap yayınlandığında tepkilerini dile getirdi. Yale Üniversitesi Yayınları'nda kitap eleştirmeniolarak çalışan John Levvis Gaddİs ve Steven Smith'e de teşekkür etmek istiyorum.Yayınevinin baş editörü John Kukla, müsvedde gelişirken faydalı bir rehberlik yaptı.Gelişmekte olan ülkelerdeki Amerikan politikası konusunda tanıdığım en bilgili insanlardan biri olan Stephen Hosmer ile yaptığım sayısız sohbetlerden çok faydalandım. Aralarında Peter Berkowitz, Zbignievv Brzezinski, Kurt Campbell, Eliot Cohen, Ivo Daal-der, Mike Desch,Barbara Haig, Leon Kass, Tom Keaney, Tod Lindberg, Rob Litwak, John Mearsheimer, Nathan Tar-covve Ken VVeinsteîn'ın da bulunduğu birkaç kişi (kimi bilse, kimi bilmese de),sonunda bu kitaba konulan düşünceler ve tartışma konularıyla katkıda bulundu. Eşim Laura
13
 
 NEOCONLARIN SONU
 Holmgren, başından beri Irak savaşına şüpheyle yaklaşmıştır ve onunla bu konu üzerineyaptığımız çok sayıda sohbetten istifade ettim. Asistanım Cynthia Doroghazi, bu projenin birçok farklı safhasında yardımcı oldu. Carlos Hamann, Ina Hoxha ve Krystof Monasterskİ,araştırma asistanlarım olarak çalıştılar. Son olarak bu kitabın ortaya çıkmasını sağlayanUluslararası Yaratıcı Yönetim'deki becerikli edebi kişiler olan Esther Nevvberg, ChristineBauch, Betsy Robbins, Margaret Haiton ve Liz Iveson'dan oluşan ekibime minnetlerimisunuyorum.
BİRİNCİ BOLÜM
 
İlkeler ve Sağduyu
 
14
 George W. Bush'un İlk başkanlık döneminde Birleşik Devletler, tarihteki en yıkıcı teröristeylemle, radikal İslamcı örgüt El Kaide tarafından kendi topraklarında saldırıya uğradı. Bushyönetimi, eşi görülmemiş bu olaya olağanüstü ve kapsamlı yeni politikalarla karşılık verdi.Öncelikle tamamen yeni bir federal makam olan İç Güvenlik Bakanlığı'nı oluşturdu ve olasıteröristlere karşı mücadele etmek için İç kanun uygulayıcılarına daha geniş yetkiler vermek üzere tasarlanmış Vatanseverlik Yasası'nı Kongre'den geçirdi. Daha sonra dünyanın öbür tarafındaki, dört tarafı karayla çevrili Afganistan'ı işgal etti ve orada, El Kaide'yİ barındırmışolan Taliban rejimini devirdi. Üçüncü adım olarak, Soğuk Savaş politikasının esas noktalarıolan caydırma ve korunma ilkelerine dayanmaktan ziyade düşmanla doğrudan savaşmayı ön-gören yeni bir önleyici eylem stratejik doktrinini - aslında Önleyici savaş doktrinini - açıkladı.Ve son olarak Saddam Hüseyin'e, kitle imha silahlarına (KİS) sahip olduğu veya olmayı plânladığı topraklarda saldırıp onun rejimini yıktı.Bu girişimlerin İlk ikisi 11 Eylül saldırılarının, hem Cumhuriyetçilerin hem de Demokratlarınüyeleri tarafından istenilen ve Amerikan halkının ezici bir çoğunluğu tarafından desteklenenkaçınılmaz karşılıklarıydı. Her ne kadar bazı kişiler Vatanseverlik Yasasını bireyselözgürlükleri aşırı
15
 
 NEO-CONLARIN SONU
 

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->