Welcome to Scribd. Sign in or start your free trial to enjoy unlimited e-books, audiobooks & documents.Find out more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword
Like this
2Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Περί Ίσιδος και Οσίριδος - Πλούταρχος

Περί Ίσιδος και Οσίριδος - Πλούταρχος

Ratings: (0)|Views: 37|Likes:
Published by Marina G. Giamalidi

More info:

Published by: Marina G. Giamalidi on Nov 22, 2011
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

11/24/2011

pdf

text

original

 
ΠΗΓΗ
:
http
:
//users.otenet.gr/
aper/t2t.htm
Πλούταρχος
 
ΠΕΡΙ
 
ΙΣΙ∆ΟΣ
 
ΚΑΙ
 
ΟΣΙΡΙ∆ΟΣ
 
(ed. W. Sieveking, Plutarchi moralia, vol. 2.3, Leipzig 1935)
[351.C]
Πάντα
µ
έν
 ,
 
Κλέα
 ,
δεῖ 
 
τἀγαθὰ
 
τοὺς
 
 νοῦν
 
ἔχοντας
 
αἰτεῖσθαι 
 
παρὰ
 
τῶν
 
θεῶν
 , µ
άλιστα
 
δὲ
 
τῆς
 
περὶ 
 
αὐτῶν
 
ἐπιστή
µ
 ης
 
ὅσον
 
ἐφικτόν
 
ἐστιν
 
ἀνθρώποις
µ
ετιόντες
 
εὐχό
µ
εθα
 
τυγχάνειν
 
παρ
'
αὐτῶν
 
ἐκείνων·
 
ὡς
 
οὐθὲν
 [351.D]
ἀνθρώπῳ
 
λαβεῖν
µ
εῖζον
 ,
οὐ
 
χαρίσασθαι 
 
θεῷ
 
σε
µ
 νό
-
τερον
 
ἀληθείας
.
τἄλλα
µ
ὲν
 
 γὰρ
 
ἀνθρώποις
 
 
θεὸς
 
ὧν
 
δέονται 
 
δίδωσιν
 , <
 νοῦ
 
δὲ
 
καὶ 
 
φρονήσεως
µ
εταδίδωσιν
 ,>
οἰκεῖα
 
κεκτη
µ
ένος
 
ταῦτα
 
καὶ 
 
χρώ
µ
ενος
.
οὐ
 
 γὰρ
 
ἀργύρῳ
 
καὶ 
 
χρυσῷ
µ
ακάριον
 
τὸ
 
θεῖον
 
οὐδὲ
 
βρονταῖς
 
καὶ 
 
κεραυνοῖς
 
ἰσχυρόν
 ,
ἀλλ
'
ἐπιστή
µ
 ῃ
 
καὶ 
 
φρονήσει 
 ,
καὶ 
 
τοῦτο
 
κάλ
-
λιστα
 
πάντων
 
µ
 ηρος
 
ὧν
 
εἴρηκε
 
περὶ 
 
θεῶν
 
ἀναφθεγξά
-µ
ενος
(
Ν
354)
 ἦ
µ
ὰν
 
µ
φοτέροισιν
 
µ
ὸν
 
 γένος
 
 ἠδ
'
ἴα
 
πάτρη
 ,
ἀλλὰ
 
Ζεὺς
 
πρότερος
 
 γεγόνει 
 
καὶ 
 
πλείονα
 
 ᾔδει 
[351.D.10]
σε
µ
 νοτέραν
 
ἀπέφηνε
 
τὴν
 
τοῦ
 
∆ιὸς
 
 ἡγε
µ
ονίαν
 
ἐπιστή
µ
 ῃ
 [351.E]
καὶ 
 
σοφίᾳ
 
πρεσβυτέραν
 
οὖσαν
.
οἶ 
µ
αι 
 
δὲ
 
καὶ 
 
τῆς
 
αἰωνίου
 
ζωῆς
 ,
 ἣν
 
 
θεὸς
 
εἴληχεν
 ,
εὔδαι 
µ
ον
 
εἶναι 
 
τὸ
 
τῇ
 
 γνώσει 
 µ
 ὴ
 
προαπολείπειν
 
τὰ
 
 γινό
µ
ενα·
 
τοῦ
 
δὲ
 
 γινώσκειν
 
τὰ
 
ὄντα
 
καὶ 
 
φρονεῖν
 
ἀφαιρεθέντος
 
οὐ
 
βίον
 
ἀλλὰ
 
χρόνον
 
εἶναι 
 
τὴν
 
ἀθανασίαν
.
διὸ
 
θειότητος
 
ὄρεξίς
 
ἐστιν
 
 ἡ
 
τῆς
 
ἀληθείας
µ
άλιστα
 
δὲ
 
τῆς
 
περὶ 
 
θεῶν
 
ἔφεσις
 ,
ὥσπερ
 
ἀνά
-
ληψιν
 
ἱερῶν
 
τὴν
µ
άθησιν
 
ἔχουσα
 
καὶ 
 
τὴν
 
ζήτησιν
 ,
ἁγνείας
 
τε
 
πάσης
 
καὶ 
 
 νεωκορίας
 
ἔργον
 
ὁσιώτερον
 ,
οὐχ 
 
 ἥκιστα
 
δὲ
 
τῇ
 
θεῷ
 
ταύτῃ
 
κεχαρισ
µ
ένον
 ,
 ἣν
 
σὺ
 
θεραπεύεις
 
ἐξαι 
-
ρέτως
 
σοφὴν
 
καὶ 
 
φιλόσοφον
 
οὖσαν
 ,
ὡς
 
τοὔνο
µ
 
 γε
 
φράζειν
 
ἔοικε
 
παντὸς
µ
ᾶλλον
 
αὐτῇ
 
τὸ
 
εἰδέναι 
 
καὶ 
 
τὴν
 
ἐπιστή
µ
 ην
 [351.F]
προσήκουσαν
.
Ἑλληνικὸν
 
 γὰρ
 
 ἡ
 
Ἶσίς
 
ἐστι 
 
καὶ 
 
 
Τυφὼν
 
πολέ
µ
ιος
<
ὢν
>
τῇ
 
θεῷ
 
καὶ 
 
δι 
'
ἄγνοιαν
 
καὶ 
 
ἀπάτην
 
τετυφω
-µ
ένος
 
καὶ 
 
διασπῶν
 
καὶ 
 
ἀφανίζων
 
τὸν
 
ἱερὸν
 
λόγον
 ,
ὃν
 
 ἡ
 
θεὸς
 
συνάγει 
 
καὶ 
 
συντίθησι 
 
καὶ 
 
παραδίδωσι 
 
τοῖς
 
τελου
-
1
 
µ
ένοις
<
διὰ
>
θειώσεως
 
σώφρονι 
µ
ὲν
 
ἐνδελεχῶς
 
διαίτῃ
 
καὶ 
 
βρω
µ
άτων
 
πολλῶν
 
καὶ 
 
ἀφροδισίων
 
ἀποχαῖς
 
κολουούσης
 [352.A]
τὸ
 
ἀκόλαστον
|
καὶ 
 
φιλήδονον
 ,
ἀθρύπτους
 
δὲ
 
καὶ 
 
στερρὰς
 
ἐν
 
ἱεροῖς
 
λατρείας
 
ἐθιζούσης
 
ὑπο
µ
ένειν
 ,
ὧν
 
τέλος
 
ἐστὶν
 
 ἡ
 
τοῦ
 
πρώτου
 
καὶ 
 
κυρίου
 
καὶ 
 
 νοητοῦ
 
 γνῶσις
[,
ὃν
 
 ἡ
 
θεὸς
 
παρακαλεῖ 
 
ζητεῖν
 
παρ
'
αὐτῇ
 
καὶ 
µ
ετ
'
αὐτῆς
 
ὄντα
 
καὶ 
 
συνόντα
].
τοῦ
 
δ
'
ἱεροῦ
 
τοὔνο
µ
α
 
καὶ 
 
σαφῶς
 
ἐπαγγέλλεται 
 
καὶ 
 
 γνῶσιν
 
καὶ 
 
εἴδησιν
 
τοῦ
 
ὄντος·
 
ὀνο
µ
άζεται 
 
 γὰρ
 
Ἰσεῖον
 
ὡς
 
εἰσο
µ
ένων
 
τὸ
 
ὄν
 ,
ἂν
µ
ετὰ
 
λόγου
 
καὶ 
 
ὁσίως
 
εἰς
 
τὰ
 
ἱερὰ
 
τῆς
 
θεοῦ
 
παρέλθω
µ
εν
.
Ἔτι 
 
πολλοὶ 
µ
ὲν
 
Ἑρ
µ
οῦ
 ,
πολλοὶ 
 
δὲ
 
Προ
µ
 ηθέως
 
ἱστορήκασιν
 
αὐτὴν
 
θυγατέρα
 , [
ὧν
]
τὸν
µ
ὲν
 
ἕτερον
 
σοφίας
 
καὶ 
 
προνοίας
 ,
Ἑρ
µ
 ῆν
 
δὲ
 
 γρα
µµ
ατικῆς
 
καὶ 
µ
ουσικῆς
 
εὑρετὴν
 
 νο
µ
ίζοντες
.
διὸ
 
καὶ 
 
τῶν
<
ἐν
>
Ἑρ
µ
οῦ
 
πόλει 
 [352.B]
Μουσῶν
 
τὴν
 
προτέραν
 
Ἶσιν
 
µ
α
 
καὶ 
 
∆ικαιοσύνην
 
καλοῦσι 
 ,
σοφὴν
 
οὖσαν
 ,
ὥσπερ
 
εἴρηται 
(351e),
καὶ 
 
δεικνύουσαν
 
τὰ
 
θεῖα
 
τοῖς
 
ἀληθῶς
 
καὶ 
 
δικαίως
 
ἱεραφόροις
 
καὶ 
 
ἱεροστό
-
λοις
 
προσαγορευο
µ
ένοις·
 
οὗτοι 
 
δ
'
εἰσὶν
 
οἱ 
 
τὸν
 
ἱερὸν
 
λόγον
 
περὶ 
 
θεῶν
 
πάσης
 
καθαρεύοντα
 
δεισιδαι 
µ
ονίας
 
καὶ 
 
περιερ
-
 γίας
 
ἐν
 
τῇ
 
ψυχῇ
 
φέροντες
 
ὥσπερ
 
ἐν
 
κίστῃ
 
καὶ 
 
περιστέλ
-
λοντες
 ,
τὰ
µ
ὲν
µ
έλανα
 
καὶ 
 
σκιώδη
 
τὰ
 
δὲ
 
φανερὰ
 
καὶ 
 
λα
µ
πρὰ
 
τῆς
 
περὶ 
 
θεῶν
 
ὑποδηλοῦντες
 
οἰήσεως
 ,
οἷα
 
καὶ 
 
περὶ 
 
τὴν
 
ἐσθῆτα
 
τὴν
 
ἱερὰν
 
ἀποφαίνεται 
.
διὸ
 
καὶ 
 
τὸ
 
κοσ
µ
εῖσθαι 
 
τούτοις
 
τοὺς
 
ἀποθανόντας
 
Ἰσιακοὺς
 
σύ
µ
βολόν
 
ἐστι 
 
τοῦτον
 
τὸν
 
λόγον
 
εἶναι 
µ
ετ
'
αὐτῶν
 ,
καὶ 
 
τοῦτον
 [352.C]
ἔχοντας
 
ἄλλο
 
δὲ
µ
 ηδὲν
 
ἐκεῖ 
 
βαδίζειν
.
οὔτε
 
 γὰρ
 
φιλοσόφους
 
πωγωνοτροφίαι 
 ,
 
Κλέα
 ,
καὶ 
 
τριβωνοφορίαι 
 
ποιοῦσιν
 
οὔτ
'
Ἰσιακοὺς
 
αἱ 
 
λινοστολίαι 
 
καὶ 
 
ξυρήσεις·
 
ἀλλ
'
Ἰσιακός
 
ἐστιν
 
ὡς
 
ἀληθῶς
 
 
τὰ
 
δεικνύ
µ
ενα
 
καὶ 
 
δρώ
µ
ενα
 
περὶ 
 
τοὺς
 
θεοὺς
 
τούτους
 ,
ὅταν
 
 νό
µ
 
παραλάβῃ
 ,
λόγῳ
 
ζητῶν
 
καὶ 
 
φιλοσοφῶν
 
περὶ 
 
τῆς
 
ἐν
 
αὐτοῖς
 
ἀληθείας
.
ἐπεὶ 
 
τούς
 
 γε
 
πολλοὺς
 
καὶ 
 
τὸ
 
κοινότατον
 
τοῦτο
 
καὶ 
 
σ
µ
ικρότατον
 
λέληθεν
 ,
ἐφ
'
ὅτῳ
 
τὰς
 
τρίχας
 
οἱ 
 
ἱερεῖς
 
ἀποτίθενται 
 
καὶ 
 
λινᾶς
 
ἐσθῆτας
 
φοροῦσιν·
 
οἱ 
µ
ὲν
 
οὐδ
'
ὅλως
 
φροντίζουσιν
 
εἰδέναι 
 
περὶ 
 
τούτων
 ,
οἱ 
 
δὲ
 
τῶν
µ
ὲν
 
ἐρίων
 
ὥσπερ
 
τῶν
 
κρεῶν
 
σεβο
µ
ένους
 
τὸ
 
πρόβατον
 
ἀπέχεσθαι 
 
λέγουσι 
 ,[352.D]
ξύρεσθαι 
 
δὲ
 
τὰς
 
κεφαλὰς
 
διὰ
 
τὸ
 
πένθος
 ,
φορεῖν
 
δὲ
 
τὰ
 
λινᾶ
 
διὰ
 
τὴν
 
χρόαν
 ,
 ἣν
 
τὸ
 
λίνον
 
ἀνθοῦν
 
ἀνίησι 
 
τῇ
 
περιεχούσῃ
 
τὸν
 
κόσ
µ
ον
 
αἰθερίῳ
 
χαροπότητι 
 
προσεοικυῖαν
.
 ἡ
 
δ
'
ἀληθὴς
 
αἰτία
µ
ία
 
πάντων
 
ἐστί·
καθαροῦ
 
 γάρ
 ᾗ
 
φησιν
 
 
Πλάτων
 (Phaedo 67b) ‘
οὐ
 
θε
µ
ιτὸν
 
ἅπτεσθαι 
µ
 ὴ
 
καθαρῷ·
περίσ
-
σω
µ
α
 
δὲ
 
τροφῆς
 
καὶ 
 
σκύβαλον
 
οὐδὲν
 
ἁγνὸν
 
οὐδὲ
 
καθα
-
ρόν
 
ἐστιν·
 
ἐκ
 
δὲ
 
περιττω
µ
άτων
 
ἔρια
 
καὶ 
 
λάχναι 
 
καὶ 
 
τρίχες
 
καὶ 
 
ὄνυχες
 
ἀναφύονται 
 
καὶ 
 
βλαστάνουσι 
.
 γελοῖον
 
οὖν
 
 ἦν
 
τὰς
µ
ὲν
 
αὑτῶν
 
τρίχας
 
ἐν
 
ταῖς
 
ἁγνείαις
 
ἀποτίθεσθαι 
 
ξυρω
-µ
ένους
 
καὶ 
 
λειαινο
µ
ένους
 
πᾶν
 
µ
αλῶς
 
τὸ
 
σῶ
µ
α
 ,
τὰς
 
δὲ
 
τῶν
 [352.E]
θρε
µµ
άτων
 
µ
πέχεσθαι 
 
καὶ 
 
φορεῖν·
 
καὶ 
 
 γὰρ
 
τὸν
 
Ἡσίοδον
 
οἴεσθαι 
 
δεῖ 
 
λέγοντα
(OD 742)[352.E.2]‘µ
 ηδ
'
ἀπὸ
 
πεντόζοιο
 
θεῶν
 
ἐν
 
δαιτὶ 
 
θαλείῃ
 
αὖον
 
ἀπὸ
 
χλωροῦ
 
τά
µ
 νειν
 
αἴθωνι 
 
σιδήρῳ
2
 
[352.E.4]
διδάσκειν
 
ὅτι 
 
δεῖ 
 
καθαροὺς
 
τῶν
 
τοιούτων
 
 γενο
µ
ένους
 
ἑορτάζειν
 ,
οὐκ
 
ἐν
 
αὐταῖς
 
ταῖς
 
ἱερουργίαις
 
χρῆσθαι 
 
κα
-
θάρσει 
 
καὶ 
 
ἀφαιρέσει 
 
τῶν
 
περιττω
µ
άτων
.
τὸ
 
δὲ
 
λίνον
 
φύεται 
µ
ὲν
 
ἐξ
 
ἀθανάτου
 
τῆς
 
 γῆς
 
καὶ 
 
καρπὸν
 
ἐδώδι 
µ
ον
 
ἀναδίδωσι 
 ,
λιτὴν
 
δὲ
 
παρέχει 
 
καὶ 
 
καθαρὰν
 
ἐσθῆτα
 
καὶ 
 
τῷ
 
σκέποντι 
µ
 ὴ
 
βαρύνουσαν
 ,
εὐάρ
µ
οστον
 
δὲ
 
πρὸς
 
πᾶσαν
 
ὥραν
 ,
 ἥκιστα
 
δὲ
 
φθειροποιόν
 ,
ὡς
 
λέγουσι·
 
περὶ 
 
ὧν
 
ἕτερος
 [352.F]
λόγος
.
οἱ 
 
δ
'
ἱερεῖς
 
οὕτω
 
δυσχεραίνουσι 
 
τὴν
 
τῶν
 
περιττω
µ
άτων
 
φύσιν
 ,
ὥστε
µ
 ὴ
µ
όνον
 
παραιτεῖσθαι 
 
τῶν
 
ὀσπρίων
 
τὰ
 
πολλὰ
 
καὶ 
 
τῶν
 
κρεῶν
 
τὰ
µ
 ήλεια
 
καὶ 
 
ὕεια
 
πολλὴν
 
ποιοῦντα
 
περίττωσιν
 ,
ἀλλὰ
 
καὶ 
 
τοὺς
 
ἅλας
 
τῶν
 
σιτίων
 
ἐν
 
ταῖς
 
ἁγνείαις
 
ἀφαιρεῖν
 ,
ἄλλας
 
τε
 
πλείονας
 
αἰτίας
 
ἔχοντας
 
καὶ 
<
τὸ
>
ποτικωτέρους
 
καὶ 
 
βρωτικωτέρους
 
ποιεῖν
 
ἐπιθήγοντας
 
τὴν
 
ὄρεξιν
.
τὸ
 
 γάρ
 ,
ὡς
 
Ἀρισταγόρας
(FHGII 99)
ἔλεγε
 ,
διὰ
 
τὸ
 
πηγνυ
µ
ένοις
 
πολλὰ
 
τῶν
µ
ικρῶν
 
ζῴων
 
ἐναποθνήσκειν
 
ἁλισκό
µ
ενα
µ
 ὴ
 
καθαροὺς
 
λογίζεσθαι 
 
τοὺς
 [353.A]
ἅλας
 
εὔηθές
 
ἐστι 
. |
λέγονται 
 
δὲ
 
καὶ 
 
τὸν
 
Ἆπιν
 
ἐκ
 
φρέατος
 
ἰδίου
 
ποτίζειν
 ,
τοῦ
 
δὲ
 
Νείλου
 
παντάπασιν
 
ἀπείργειν
 ,
οὐ
 µ
ιαρὸν
 
 ἡγού
µ
ενοι 
 
τὸ
 
ὕδωρ
 
διὰ
 
τὸν
 
κροκόδειλον
 ,
ὡς
 
ἔνιοι 
 
 νο
µ
ίζουσιν
(
οὐδὲν
 
 γὰρ
 
οὕτως
 
τί 
µ
ιον
 
Αἰγυπτίοις
 
ὡς
 
 
Νεῖλος
)
·
 
ἀλλὰ
 
πιαίνειν
 
δοκεῖ 
 
καὶ 
µ
άλιστα
 
πολυσαρκίαν
 
ποιεῖν
 
τὸ
 
Νειλῷον
 
ὕδωρ
 
πινό
µ
ενον·
 
οὐ
 
βούλονται 
 
δὲ
 
τὸν
 
Ἆπιν
 
οὕτως
 
ἔχειν
 
οὐδ
'
ἑαυτούς
 ,
ἀλλ
'
εὐσταλῆ
 
καὶ 
 
κοῦφα
 
ταῖς
 
ψυχαῖς
 
περικεῖσθαι 
 
τὰ
 
σώ
µ
ατα
 
καὶ 
µ
 ὴ
 
πιέζειν
 µ
 ηδὲ
 
καταθλίβειν
 
ἰσχύοντι 
 
τῷ
 
θνητῷ
 
καὶ 
 
βαρύνοντι 
 
τὸ
 
θεῖον
.
Οἶνον
 
δ
'
οἱ 
µ
ὲν
 
ἐν
 
Ἡλίου
 
πόλει 
 
θεραπεύοντες
 
τὸν
 
θεὸν
 
οὐκ
 
εἰσφέρουσι 
 
τὸ
 
παράπαν
 
εἰς
 
τὸ
 
ἱερόν
 ,
ὡς
 
οὐ
 [353.B]
προσῆκον
 
ὑπηρέτας
 
πίνειν
 
τοῦ
 
κυρίου
 
καὶ 
 
βασιλέως
 
ἐφο
-
ρῶντος·
 
οἱ 
 
δ
'
ἄλλοι 
 
χρῶνται 
µ
ὲν
 
ὀλίγῳ
 
δέ
.
πολλὰς
 
δ
'
ἀοίνους
 
ἁγνείας
 
ἔχουσιν
 ,
ἐν
 
αἷς
 
φιλοσοφοῦντες
 
καὶ 
µ
ανθά
-
 νοντες
 
καὶ 
 
διδάσκοντες
 
τὰ
 
θεῖα
 
διατελοῦσιν
.
οἱ 
 
δὲ
 
βασιλεῖς
 
καὶ 
µ
ετρητὸν
 
ἔπινον
 
ἐκ
 
τῶν
 
ἱερῶν
 
 γρα
µµ
άτων
 ,
ὡς
 
Ἑκαταῖος
 (Vors. 60 B 11)
ἱστόρηκεν
 ,
ἱερεῖς
 
ὄντες·
 
 ἤρξαντο
 
δὲ
 
πίνειν
 
ἀπὸ
 
Ψα
µµ
 ητίχου
 ,
πρότερον
 
δ
'
οὐκ
 
ἔπινον
 
οἶνον
 
οὐδ
'
ἔσπενδον
 
ὡς
 
φίλιον
 
θεοῖς
 
ἀλλ
'
ὡς
 
αἷ 
µ
α
 
τῶν
 
πολε
µ
 ησάν
-
των
 
ποτὲ
 
τοῖς
 
θεοῖς
 ,
ἐξ
 
ὧν
 
οἴονται 
 
πεσόντων
 
καὶ 
 
τῇ
 
 γῇ
 
συ
µµ
ιγέντων
 
µ
πέλους
 
 γενέσθαι·
 
διὸ
 
καὶ 
 
τὸ
µ
εθύειν
 [353.C]
ἔκφρονας
 
ποιεῖν
 
καὶ 
 
παραπλῆγας
 ,
ἅτε
 
δὴ
 
τῶν
 
προγόνων
 
τοῦ
 
αἵ 
µ
ατος
 
µ
πιπλα
µ
ένους
.
ταῦτα
µ
ὲν
 
οὖν
 
Εὔδοξος
 
ἐν
 
τῇ
 
δευτέρᾳ
 
τῆς
 
περιόδου
(fr. 17 Br.)
λέγεσθαί 
 
φησιν
 
οὕτως
 
ὑπὸ
 
τῶν
 
ἱερέων
.
Ἰχθύων
 
δὲ
 
θαλαττίων
 
πάντες
µ
ὲν
 
οὐ
 
πάντων
 
ἀλλ
'
ἐνίων
 
ἀπέχονται 
 ,
καθάπερ
 
Ὀξυρυγχῖται 
 
τῶν
 
ἀπ
'
ἀγκί 
-[353.C.7]
στρου·
 
σεβό
µ
ενοι 
 
 γὰρ
 
τὸν
 
ὀξύρυγχον
 
ἰχθὺν
 
δεδίασι 
µ
 ή
 
ποτε
 
τὸ
 
ἄγκιστρον
 
οὐ
 
καθαρόν
 
ἐστιν
 
ὀξυρύγχου
 
περι 
-
πεσόντος
 
αὐτῷ·
 
Συηνῖται 
 
δὲ
 
φάγρου·
 
δοκεῖ 
 
 γὰρ
 
ἐπιόντι 
 
τῷ
 
Νείλῳ
 
συνεπιφαίνεσθαι 
 
καὶ 
 
τὴν
 
αὔξησιν
 
ἀσ
µ
ένοις
 
φράζειν
 
αὐτάγγελος
 
ὁρώ
µ
ενος
.
οἱ 
 
δ
'
ἱερεῖς
 
ἀπέχονται 
 [353.D]
πάντων·
 
πρώτου
 
δὲ
µ
 ηνὸς
 
ἐνάτῃ
 
τῶν
 
ἄλλων
 
Αἰγυπτίων
 
3

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->