4
H KAΘHMEPINH - KYPIAKH 27 MAPTIOY 1994
αρχαϊκών χρνων και ορθογώνιωντης κλασικής περιδου.Γενικά τα μονχωρα σπίτια αποτε-λούν τη μεταφορά σε λίθινη κατα-σκευή των καμπύλων και ορθογώ-νιων κλαδπλεκτων καλυβιών τωννομάδων. Tο ύψος των λίθινων τοί-χων διαφέρει απ σπίτι σε σπίτι, κα-θώς σε μερικά βρέθηκαν ογκώδειςλιθοσωροί απ τη διάλυση των τοί-χων, ενώ σε άλλα φαίνεται τι μνοντο κατώτερο τμήμα τους ήταν λίθι-νο, ενώ η ανωδομή ήταν κατασκευα-σμένη απ άψητες πλίνθους. H κά-λυψη γινταν με κλαδιά αλειμμέναμε πηλ, ενώ το δάπεδο απετελείτοαπ πατημένο πηλ σε αλλεπάλλη-λες στρώσεις.H εστία διαμορφωνταν με υπε-ρυψωμένο πηλ, που μερικές φορέςπεριβαλλταν απ μακρστενες πέ-τρες απ φλύσχη. Διαφορετική είναιμια οικία του 4ου αι. π.X., που αποτε-λείται απ 4 μεγάλα δωμάτια με αρ-κετά κινητά ευρήματα και ήταν στε-γασμένη με καμπύλα κεραμίδια.Στα δύο Nεκροταφεία, το Bρειοκαι το Nτιο, και στη N.Δ. γωνία τουοικισμού έχουν ανιχνευθεί συνολικά181 τάφοι, σε αλλεπάλληλα στρώμα-τα, που χρονολογούνται απ τον9ο–8ο αι. έως τον 4ο αι. π.X., και α-νήκουν οι περισστεροι στον τύποτου λιθοσωρού. Eκτς απ δύο τα-φές λες οι υπλοιπες ήταν κτερι-σμένες με αποτέλεσμα τα ευρήματανα είναι υπεράριθμα.Πρκειται για αγγεία, πλα και κο-σμήματα. Ξεχωρίζουν οι δύο ραμφ-στομες πρχοι της κορινθιακής χαλ-κουργίας (α: β΄ μισ 6ου αι. π.X., β:αρχές 5ου αι. π.X.) με περίτεχνεςλαβές που κοσμούνται στο υψηλ-τερο σημείο με ανάγλυφο γυναικείοκεφάλι ανάμεσα σε δύο ρδακες.Tο νομα του μολοσσικού χωριούστη Bίτσα ίσως δε θα γίνει ποτέ γνω-στ. Aυτ μως δε μειώνει τη σημα-σία του αρχαιολογικού χώρου, ο ο-ποίος προσφέρει σημαντικές πληρο-φορίες για τη ζωή, το πολιτιστικ ε-πίπεδο και τα έθιμα των κατοίκωντου, καλύπτοντας έτσι εν μέρει τηνέλλειψη γραπτών πληροφοριών απτους αρχαίους συγγραφείς.Mε βάση τα ευρήματα τεκμηριώ-νεται η θεωρία τι ο οικισμς της Bί-τσας ήταν θερινή διαμονή νομάδωνκτηνοτρφων οι οποίοι, πως και οισύγχρονοι Σαρακατσάνοι, το φθιν-πωρο μετακινούνταν στα χειμαδιά.Eτσι εξηγείται ο μεγάλος αριθμςτων κορινθιακών, ηλειακών, ιθακή-σιων και αττικών πήλινων και χάλκι-νων αγγείων που προέρχονται απτις κορινθιακές και ηλειακές αποι-κίες στα παράλια της Hπείρου και α-π το αττικ εμπριο που απ τον5ο αι. π.X. και μετά επικρατεί στηνHπειρο.Tελικά, το οριστικ τέλος του οικι-σμού επέρχεται γύρω στα μέσα τουβ΄ μισού του 4ου αι. π.X., ταν ο οικι-σμς καταστρέφεται απ πυρκαϊά.
Eλληνιστική περίοδος
Aπ την επμενη λαμπρή για τηνHπειρο περίοδο των ελληνιστικώνχρνων έως την καταστροφή απτους Pωμαίους το 167 π.X. έχουμεστη διάθεσή μας ερείπια αρχαίωνκτισμάτων, πως στο Kαπέσοβο, -που διαπιστώνεται συλημένος χτι-στς θαλαμοειδής τάφος και μεμο-νωμένα κινητά ευρήματα, τα οποίαυποδεικνύουν κατοίκηση διάφορωνεποχών. Tα λείψανα μως φρουρια-κού χαρακτήρα, τα οποία διαπιστώ-νονται, είναι σημαντικά γιατί εντοπί-ζονται σε βασικές θέσεις επικοινω-νίας της αρχαίας Mολοσσίας με τιςγειτονικές περιοχές και καθορίζουντην ενιαία αμυντική γραμμή προς ταβρεια και τα ανατολικά με τη βοή-θεια του εδαφικού αναγλύφου.Eτσι στις βασικές διαβάσεις απτην Hπειρο / Zαγρι προς τη Θεσσα-λία / Mακεδονία διαμέσου της Πίν-δου, οι οποίες ισχύουν έως σήμερα,διαπιστώνονται λείψανα τειχών. Aπαυτά τα καλύτερα σωζμενα είναιστο Σκαμνέλι και στο Mακρίνο τουKεντρικού Zαγορίου, στη MονήBουτσάς κοντά στο Γρεβενίτι, στοΔεμάτι και στη Bοβούσα του Aνατο-λικού Zαγορίου, καθώς και στο Kα-στράκι του Aγίου Mηνά στο ΔυτικZαγρι.
Στο Σκαμνέλι
(6)
διακρίνονται τα λεί-ψανα ενς κυκλικού και ενς τετρά-γωνου πύργου και τουλάχιστον μιαςπύλης και δύο πυλίδων, ενώ απ τοτείχος στο Mακρίνο το μεγαλύτεροτμήμα έχει κατολισθήσει στον παρα-κείμενο Zαγορίτικο ποταμ.
Tα λείψανα της αρχαίας θέσηςστη Mονή Bουτσάς έχουν ταυτισθείαπ τον καθηγητή N.G.L. Hamm-ond
(7)
με την αρχαία πλη Bούνιμα ήBούνιμαι, νομα που μαρτυρείταιστην ομηρική Oδύσσεια, ενώ μιαδεύτερη μαρτυρία ανάγεται στους ι-στορικούς χρνους και συγκεκριμέ-να λίγο πριν το 170 π.X. σύμφωνα μεεπιγραφή απ τη Δωδώνη στην πληBούνιμα συγκεντρώθηκαν σε Συνέ-δριο οι αντιπρσωποι του Kοινούτων Hπειρωτών.Στο Δυτικ Zαγρι, που ένα τμή-μα της μολοσσικής γης πρέπει να ή-ταν η αρχαία Tριφυλία, σώζεται ένααπ τα στρατπεδα του Πύρρου,«Castra Pyrrhi», πως τα ονομάζει οΛίβιος, σύμφωνα με τη μαρτυρία τουοποίου ο Φίλιππος ο E’ της Mακεδο-νίας και σύμμαχος των Hπειρωτώναναγκάσθηκε το 198 π.X. να υποχω-ρήσει υπ την πίεση των Pωμαίων. Hαρχαία Tριφυλία είναι η περιοχή α-νάμεσα στον Aνω Kαλαμά και στονMέσο Aώο, δηλ. η ουσιώδης περιοχήγια την επικοινωνία ανάμεσα στηνπεδιάδα των Iωαννίνων και το μικρκάμπο της Kνιτσας.Στα στρατπεδα αυτά πρέπει νασυμπεριληφθεί και το αρχαίο τείχοςστο Kαστράκι που βρίσκεται στηνκορυφή ενς απτομου λφου, με-ταξύ Kλειδωνιάς και Aγίου Mηνά, σεθέση με ιδιαίτερα στρατηγική σημα-σία, επειδή ελέγχει τις σημαντικέςδιαβάσεις της περιοχής.Στη N.Δ. προσιτή πλευρά του λ-φου έχουν διασωθεί δύο αλλεπάλ-ληλοι οχυρωματικοί περίβολοι, ενώοι άλλες απροσπέλαστες πλευρές,που υψώνονται επάνω απ το βάρα-θρο της χαράδρας του Bίκου, πιθα-νν δεν ήταν οχυρωμένες. Στο τεί-χος, που το μεγαλύτερο σωζμενομέρος τοποθετείται στην περίοδοτης Tουρκοκρατίας, διακρίνονταιτμήματα της ελληνιστικής περι-δου. Mε βάση τα ορατά λείψανα καιτις παρατηρήσεις του καθηγητή Φ.Πέτσα
(8)
διαπιστώνεται ένα μακρ-χρονο κεν μετά την ελληνιστικήπερίοδο, το οποίο φθάνει ως λίγοπριν απ την πτώση της BυζαντινήςAυτοκρατορίας, ταν επανεμφανί-ζεται η ζωή στο Kαστράκι για να δια-κοπεί οριστικά τον 19ο αι. Eπομένωςείναι εύλογο να συνδεθεί η εγκατά-λειψη του Kαστρακίου με τη ρωμαϊ-κή καταστροφή του 167 π.X. και τηνερήμωση 70 ηπειρωτικών πλεων.Συμπερασματικά, τα λείψανα ζωήςπου έχουν διασωθεί και διερευνηθείστην περιοχή Zαγορίου
(9)
, ρίχνουνσποραδικά φως σε μια μακρτατηπερίοδο απ την Aνώτερη Παλαιολι-θική Eποχή έως τη ρωμαιοκρατία.Παρλο μως που τα στοιχεία τα ο-ποία έχουμε στη διάθεσή μας, εξαι-ρουμένων βέβαια των περιπτώσεωνστο Kλειδί και τη Bίτσα, μνον ωςενδεικτικά μπορούν να χαρακτηρι-σθούν, ωστσο προσφέρουν για τηνπεριοχή τουλάχιστον ένα σημαντικστοιχείο. Oτι ο χώρος αυτς, μολο-ντι βρίσκεται στο εσωτερικ τηςHπείρου και μάλιστα σε δύσβατεςπεριοχές εξαιτίας του ορεινού -γκου της Πίνδου, δεν ήταν απρσι-τος και αποκομμένος.H γεωφυσική κατάσταση της πε-ριοχής, που επέτρεπε τη δημιουργίαφυσικών διαβάσεων, ο νομαδικςτρπος ζωής των κτηνοτρφων κα-τοίκων της και η θέση της στο άκροτης Mολοσσίας, γειτονικά προς τηMακεδονία και τη Θεσσαλία, είχανως αποτέλεσμα τη συνεχή και άμεσηεπαφή των κατοίκων της με τις πολι-τιστικές κατακτήσεις ενς ευρύτα-του περιβάλλοντος, χωρίς μως νααλλοιώνεται ο προσωπικς για κάθεεποχή χαρακτήρας τους, ο οποίοςδιετηρείτο και εξελισσταν παράλ-ληλα.
ΣHMEIΩΣEIΣ:
1). G.N. Bailey. The Palaeolithic of Klithi inits wider context. Annual of the British School of Archaeology at Athens 87 (1992), σ. 1-28. 2) Σ. Δάκαρης. Προϊστορικοί τάφοι παράτο Kαλμπάκι - Iωαννίνων. AρχαιολογικήEφημερίς 1956, σ. 114 - 153. 3). I. Bοκοτοπούλου. Nέος κιβωτισχημος τάφος της YE III B-Γ περιδου εξ Hπείρου, Aρχαιολογική Eφημερίς 1969, σ. 179 - 207.4) Σ. Δάκαρης. οπ.σ. 149. 5) I. Bοτοκοπούλου Bίτσα. Tα νεκροτα-φεία μιας μολοσσικής κώμης, τομ. A - Γ Aθή-να 1986.6) Γ. Πίκουλας. Tο αρχαίο οχυρ στο Σκα- μνέλι, Hπειρωτικά Xρονικά 27 (1985), σ. 9-13.7) N.G.L. Hammond, Epirus. TheGeography, the Ancient Remains, the Historyand the Topography of Epirus and Adjacent Areas, Oxford 1967, σ. 649, 708.8) Φ. Πέτσας. Σελίδες απ την ιστορία τωνHπειρωτών, απ τους μυθικούς χρνους ως τις μέρες μας. Iωάννινα 1993, σ. 125 - 138.9) A. Bλαχοπούλου - Oικονμου. Aρχαιο- λογική τοπογραφία της περιοχής ZαγορίουHπείρου, Πρακτικά Διεθνούς Συνεδρίουπρος τιμήν του N.G.L. Hammond (13-15/5/1993) (υπ δημοσίευση).
Add a Comment