Sejarah Republik Rom
Asal dansejarah awalRom tidak dapat dipastikan. Sedangkan terdapat keterangan-
keterangan yang khusus tentang asal dan sejarah Rom, pemerian-pemerian itu cenderung bersifatmitologi, dan tidak dapat merupakan sejarah objektif ketika diperlakukan dengananalisis moden.Terdapat juga temuanarkeologidi kota Rom yang wujud sebelum tarikh pengasasan yangditentukan oleh mitologi. Sebaliknya, kesan-kesan penempatan yang benar tidaklah sehinggatarikh itu. Bagaimanapun,mitos asal Rom mungkin mengandungi beberapa aspek kebenaran
dan bertanggungjawab untuk membentukkan pandangan diri orang Rom.
Pengasasan kota
Tradisi membekalkan beberapa tarikh yang berbeza tentang pengasasan Rom. Yang palingterkenal ialah tarikh yang diberikan oleh ahli sejarah dan pentertib tarikh Rom, M. TerentiusVarro:753 SM, tetapi ini bergantung kepada kronologi tradisi raja-raja Rom yang terlalu
meragukan. Terdapat beberapa penemuan arkeologi yang lebih lama daripada tarikh Varro;tetapi kesan-kesan terawal penempatan berterusan biasa ditarikhkan pada awalabad ke-6 SM.
Pemerintahan beraja (abad ke-6 SM)
Pada permulaan,Rom mempunyai raja-raja. Tradisi lebih menggambarkan raja-raja inisebagai pahlawan budayaberbanding tokoh sejarah, dengan setiap baginda dikatakan merekasesuatu aspek budaya Rom; umpamanya, Numa Pompiliusmencipta agama Rom,dan Ancus
Martiusmencipta seni-seni perang. Tradisi juga memberikan kebanyakan pemerintahan
jangka masa sebanyak lebih kurang empat puluh tahun. Ini mungkin disebabkan olehnumerologiberbanding sejarah. Perincian lain dilihatkan sebagai cerita-cerita mengenai asal bagi pelbagai keluarga bangsawanRom.
Bagaimanapun, terdapat persetujuan umum bahawa Rom mempunyai satu siri raja-raja(sebilangan daripada baginda itu berasal daripada Etruria; pengaruh orang Etruria masih
dapat dilihat dalamseni danseni binaRom awal) dan raja-raja ini kemudian digantikan oleh
golongan bangsawanRom pada sekitar 500-450 SM.
Penubuhan Republik
Tarikh tradisional untuk revolusi terhadap raja-raja ialah 509 SM(untuk ceritanya, sila lihat
Penggulingan raja-raja). Tarikh ini juga diragui; penyusunanfastikonsul yang menyokong
tarikh ini menyelitkan enam orang konsul dalam tahun pertama Republik, dan mempunyaitempoh-tempoh panjang yang langsung tidak mempunyai sebarang konsul. Adalah mungkinsebagai kebanggaan negara bahawa ahli-ahli Rom mengubahkan kronologi republik awaluntuk menyebabkan Rom kelihatan membebaskan diri sebelum Cleisthenesmembawa
kebebasan kepadaAthens. Juga dicurigai bahawa keluarga-keluarga yang berpengaruh"menyisipkan" nenek moyang konsul ke dalam senarai itu untuk menyokong kedudukan politik keluarga mereka, dan oleh itu mengawalkan tarikh pengasasan republik.Konsul-konsul awal mengambil alih peranan-perananraja kecuali peranan sami besar yang
menyembah Optimus MaximusJupiter di kuil suci yang terletak diBukit Capitoline. Untuk
tanggungjawab itu, orang-orang Rom memilih seorang
— "raja untuk perkara- perkara suci". Adalah menarik untuk memperhatikan bahawa
Rex Sacrorum
Rom dilarangdaripada menjadi ahli Senat; seseorang tidak boleh menjadi Senator dan
Rex Sacrorum
padawaktu yang sama. Rom Republik menjauhi "raja" sekelumit ini daripada sebarangkemungkinan mencapai kuasa. Sehingga akhir Republik, tuduhan bahawa seseorang yang berkuasa berhasrat untuk membuatkan diri sebagai "Rex" (raja) merupakan satu tuduhan
yang amat menjejaskan kerjaya orang itu (pembunuh Julius Caesar mendakwa bahawamereka sedang memeliharakan Rom daripada penubuhan semula pemerintahan beraja).
Pertikaian antara Kelas Masyarakat
Hubungan antara golongan marhaen dengan golongan ningrat kekadang menjadi tegangsehingga orang-orang marhaen berpisah daripada kota,dan membawa keluarga serta harta
boleh alih mereka untuk menubuhkan kem di atas bukit di luar dinding kota. Keenggananmereka untuk bekerjasama lagi dengan golongan ningrat menyebabkan perubahan-perubahansosial. Hanya lebih kurang 15 tahun selepas penubuhan Republik pada 494 SM, golongan
marhaen berpisah dan memilih dua orang ketua yang diberikan gelaran
.Golongan marhaen mengangkat sumpah bahawa mereka tidak boleh 'mempersoalkan'('menyentuh') Tribun semasa tempoh jawatan mereka, dan mereka akan bersatu untukmembunuh sesiapa yang mengapa-apakan tribun mereka. Pemisahan kedua pada tahun471SMmenyebabkan takrif undangan-undang yang lebih lanjut terhadap hak dan tanggungjawabtribun, dan menambah bilangan tribun menjadi 10 orang. Pemisahan terakhir bertamat padatahun287 SM, dan Lex Hortensiayang diluluskan memberikan undi
Concilium Plebis
atau"Majlis Marhaen" kuat kuasa undang-undang. Adalah penting untuk memerhatikan bahawakuat kuasa undang-undang ini mengikat kedua-dua golongan ningrat dan marhaen, dansebenarnya menjadikan Majlis Marhaen sebagai badan yang utama untuk meluluskanundang-undang Rom.
Pengembangan Rom ke Itali (340 - 268 SM)
Sepanjangabad ke-4 SM,orang-orang Rom bertempur satu siri perang dengan jiran-jirannya,
terutamanya dengan puakSabinedan puak Samniumyang merupakan pesaing-pesaing utama
mereka di tanah besar Itali.Akhirnya, Rom menguasai Liga Latin, sebuah kerajaan campuran
yang terdiri daripada negara-negara kota di kawasanLatium, selepas Perang Latin. Liga itu
dibubarkan dan wilayahnya diletakkan di bawah kawalanhegemoni.Semasa era ini, Rom dan negara-negara lain dalam Liga Latin, juga bertempur dengan kuasa-kuasa asing, tetapi tidak selalu berjaya. Pada tahun 390 SM, orangGauldariGallia Cisalpina
(Lembah Po moden) di bawah pimpinanBrennusmenewaskan legion-legion Rom sertamenjarah Rom. Mereka memerlukan wang tebusan yang amat besar untuk memberhentikan
pemusnahan seluruh kota. (Seorang senator Rom membantah bahawa pemberat yangdigunakan untuk mengukur emaswang tebusan tidak tepat. Sebagai gerak balas, Brennusmencampakkan pedangnya ke arah pemberat dan mengunggapkan kata-kata yang
termasyhur: "Vae Victis" — "Malang kepada pihak yang kalah").Pada tahun283 SM Pyrrhus dari Epirustiba untuk membantuTarentum, sebuah tanah jajahan
Yunani, terhadap orang-orang Rom. Pyrrhus dianggap secara meluas sebagai pemimpintentera yang terutama selepas Alexander Agung, tetapi walaupun selepas memenangi tiga
pertempuran, beliau tidak dapat menewaskan Republik Rom dan mengalami kerugian yangamat besar. Pyrrhus dikatakan mengungkapkan frasa: "Lagi satu kemenangan sebegini danaku akan kalah" dan dengan itu, menciptakan istilah "
". Pyrrhus berundur untuk bertempur diSicily danYunanidan oleh itu, memberikan orang-orang Rom
martabat tentera antarabangsa yang menarik perhatian kuasa-kuasa terbesar Yunani di Timur.Melalui tanah-tanah jajahan dan negara-negara kota bersekutu, Rom mempunyai banyaktenaga manusia yang dipergunakan sebagai bekalan perekrutan untuk legion-legionnya. Inimembolehkan Rom untuk menubuhkan legion dengan mudah untuk meneruskan pertempurandalam keadaan-keadaan yang negara-negara lain akan menyerah. Rom juga menunjukkankeengganan untuk menerima penewasan. Keazaman ini ditunjukkan dalam pertempuran- pertempuran kemudian sepertiPerang Phoenecia Pertamadi mana tentera Rom, ketikamengalami kerugianarmadasebanyak 70% disebabkanribut, membina semula seluruh
armada mereka dalam masa hanya dua bulan.
Lagi satu ciri Republik yang unik ialah caranya untuk memperlakukan orang taklukan.Mereka yang ditaklukkan oleh Rom diberikan "perlindungan" dan sejenis bentukkewarganegaraan, serta hak-hak yang khusus di bawah undang-undang Rom. Mereka jugadipertanggungjawabkan untuk
kewajiban
yang tertentu, terutamanya keperluan untukmembekalkan askar-askar legion. Ini menghasilkan kesan dua kali ganda. Pertama, Romdiberikan bekalan tenaga manusia untuk legion-legionnya daripada seluruh Liga Latin. Inimembenarkannya untuk menurunkan angkatan tentera, satu demi satu, dan menolak sebarang penewasan. Kedua, dengan mempunyai banyak tahapkewarganegaraandan hak-hak di bawah undang-undang Rom, perhatian orang-orang taklukannya ditumpukan pada pembaikanhak-hak mereka
dalam
undang-undang Rom, serta pada pesaingan dengan negara-negara jajahan yang lain untuk kedudukan dalam lingkungan pengaruh Rom, berbanding mencubamelepaskan diri daripada penguasaan. Dasar " pecah dan perintah" menyebabkan orang-orangtaklukan menyerah secara sukarela kepada undang-undang Rom.Menjelang268 SM, orang-orang Rom telah menguasai kebanyakan Itali melalui rangkaianyang terdiri daripada sekutu, negara kota tertakluk, tanah jajahan, serta garison yangstrategik. Pada masa itu, Rom bermula melihat pulau-pulau dan perdagangan kayaLautMediterraneandi sebalik sana Itali.
Penaklukan Barat: Perang-perang Punic
Pada tahun264 SM, Carthageadalah sebuah tanah jajahan Phoenicia yang terletak di pantai
Tunisiamoden, dan merupakan negara kota yang sangat kuat, dengan empayar perdaganganyang kedua terbesar di Mediterranean barat selepas Rom. Sedangkan angkatan lautnya tiadatandingan, negara kota itu tidak mempunyai seangkatan tentera darat yang tetap. Sebaliknya,Carthage bergantung kepada askar-askar upahanyang digajikan untuk bertempur dengankekayaannya.Sebaik sahaja Rom mengukuhkan kawalannya di Itali, Rom bertempur denganCarthage kerana mencuba memperluas pengaruhnya di Mediterranean. Rom dan Carthage bertempur sebuah siri yang terdiri daripada tiga perang Punic('Punic' ialah bahasa Latinuntuk
'Phoenicia') antara264dan146 SM. Kemenangan Rom terhadap Carthage dalam perang-
perang ini menyebabkan Rom menjadi negara yang paling kukuh di Eropah dan
Mediterranean, satu status yang Rom dapat mengekalkan sehingga pembahagianEmpayar RomolehDiocletianpada tahun286 Masihi menjadiEmpayar Rom BaratdanEmpayar Rom
Timur .
Perang Punic Pertama (264 - 241 SM)
Perang Punic Pertamaantara Rom dan Carthage bermula sebagai sebuah pertempurantempatan diSicily antara Hiero II dari Syracuse, danMamertinedari Messina. Mamertine
membuat pertimbangan yang buruk ketika mereka memperoleh bantuan daripada angkatantentera laut Carthage dan kemudian mengkhianati mereka dengan rayuannya kepadaSenatRomuntuk menentangi Carthage. Angkatan Rom menghantar sepasukan garison untukmenaklukkan Messina, dan Carthage yang amat marah memberikan bantuan kepadaSyracuse. Dengan kedua-dua kuasa tempatan kini terlibat dalam pertempuran, ketegangansemakin bertambah buruk sehingga menjadi sebuah perang penuh untuk penguasaan Sicilyantara Carthage dan Rom.Perang Punic Pertama pada dasarnya merupakan sebuah perang laut. Selepas kekalahan perang darat yang begitu teruk diPerang Agrigentum, pimpinan Carthage memutuskan untukmengelakkan sebarang pertempuran darat yang langsung dengan legion-legion Rom, danmemilih untuk menumpukan pertempuran mereka pada laut.Mula-mulanya, angkatan tentera Carthage yang lebih berpengalaman dapat mengatasiAngkatan Tentera Laut Romyang tidak mahir (sila lihatPerang Kepulauan Lipari). Rom
Search History:
Result 00 of 00
00 results for result for
p.
Recommended
More From This User
Notes
Load more
