Prawa poszkodowanych w postepowaniu karnymPrawa poszkodowanych w postepowaniu karnym

Art. 49. kpk

§ 1. Pokrzywdzonym jest osoba fizyczna lub prawna, której dobro prawne zostałobezpośrednio naruszone lub zagrożone przez przestępstwo.

Art. 49a. kpk

Jeżeli nie wytoczono powództwa cywilnego, pokrzywdzony, a także prokurator, może aż dozakończenia pierwszego przesłuchania pokrzywdzonego na rozprawie głównej złożyć wniosek,o którym mowa w art. 46 § 1 Kodeksu karnego.

Art. 46. kk

§ 1. W razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości albo w części lub zadośćuczynienia za doznanąkrzywdę; przepisów prawa cywilnego oprzedawnieniu roszczenia oraz możliwości zasądzenia renty nie stosuje się.

Art. 52. kpk

§ 1. W razie śmierci pokrzywdzonego prawa, które by mu przysługiwały, mogą wykonywaćosoby najbliższe, a w wypadku ich braku lub nieujawnienia – prokurator, działając z urzędu.§ 2. W wypadku gdy organ prowadzący postępowanie dysponuje informacjami o osobachnajbliższych dla pokrzywdzonego, powinien pouczyć o przysługujących uprawnieniach conajmniej jedną z nich.

Art. 53.

W sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia publicznego pokrzywdzony może działać jakostrona w charakterze oskarżyciela posiłkowego obok oskarżyciela publicznego lub zamiastniego.

Art. 54.

§ 1. Jeżeli akt oskarżenia wniósł oskarżyciel publiczny, pokrzywdzony może aż do czasurozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej złożyć oświadczenie,że będzie działał w charakterze oskarżyciela posiłkowego.§ 2. Odstąpienie oskarżyciela publicznego od oskarżenia nie pozbawia uprawnień oskarżycielaposiłkowego.

Art. 55.

§ 1. W razie powtórnego wydania przez prokuratora postanowienia o odmowie wszczęcia lub oumorzeniu postępowania w wypadku, o którym mowa w art. 330 § 2, pokrzywdzony może w terminie miesiąca od doręczenia mu zawiadomienia o postanowieniu wnieść akt oskarżenia dosądu, dołączając po jednym odpisie dla każdego oskarżonego oraz dla prokuratora. Przepis art.488 § 2 stosuje się odpowiednio. Przepisów art. 339 § 3 pkt 4 i art. 397 nie stosuje się.§ 2. Akt oskarżenia wniesiony przez pokrzywdzonego powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata, z zachowaniem warunków określonych w art. 332 i 333 § 1; jeżelipokrzywdzonym jest instytucja państwowa, samorządowa lub społeczna, akt oskarżenia możesporządzić także radca prawny.§ 3. Inny pokrzywdzony tym samym czynem może aż do rozpoczęcia przewodu sądowegona rozprawie głównej przyłączyć się do postępowania.§ 4. W sprawie wszczętej na podstawie aktu oskarżenia wniesionego przez oskarżycielaposiłkowego może brać udział również prokurator.

Art. 58.

§ 1. Śmierć oskarżyciela posiłkowego nie tamuje biegu postępowania; osoby najbliższe mogą przystąpić do postępowania w charakterze oskarżyciela posiłkowego w każdym stadiumpostępowania.§ 2. W razie śmierci oskarżyciela posiłkowego, który samodzielnie popierał oskarżenie, stosujesię odpowiednio art. 61.

Art. 61.

§ 1. W razie śmierci oskarżyciela prywatnego postępowanie zawiesza się, a osoby najbliższemogą wstąpić w prawa zmarłego.§ 2. Jeżeli w terminie zawitym 3 miesięcy od dnia śmierci oskarżyciela prywatnego osobauprawniona nie wstąpi w prawa zmarłego, sąd umarza postępowanie.Postępowanie karne jest prowadzone w sprawie katastrofy w ruchu powietrznym i jest

prowadzone z urzędu,

to znaczy prokurator miał obowiązek je podjąć bez jakiegokolwiek zawiadomienia, przy pierwszej wiarygodnej informacji – z telewizji na przykład.Dotychczas nie wyodrębniono osobnych wątków (o ile wiadomo publicznie) do postępowańprzeciwko konkretnym winowajcom, ale uzasadnionym oczekiwaniem jest, że w końcu jakiśkrąg podejrzanych winnych, z powodu których działań, bądź zaniechań, do katastrofy doszło,zostanie wskazany. Wszak katastrofa się wydarzyła, a komitet MAK

wykluczył usterkętechniczną samolotu

. Pozostaje zatem

czynnik ludzki

– umyślny, bądź nieumyślny – co jestsformułowane jako zbrodnia spowodowania katastrofy w ruchu powietrznym (jeśli umyślnie, tomiędzynarodowy terroryzm). Dodatkowo cała gama przestępstw urzędniczych: niedopełnienieobowiązków, przekroczenie uprawnień, fałszerstwo dokumentów, składanie fałszywych zeznań,utrudnianie postępowania oraz nakłanianie i podżeganie do tych wszystkich czynów, boć i wieluludzi w zdarzeniu, a zwłaszcza w jego „badaniu” brało i bierze udział. W sposób oczywisty jacyś ludzie za katastrofę, a obecnie za skandaliczne prowadzenie jej„badań” są odpowiedzialni. Wśród ich grona zapewne jest i marionetkowa postać prokuratora,dokonującego „powierzchownego samobójstwa” w telewizji, kończącego się opatrunkiem natwarzy i urlopem w szpitalu psychiatrycznym. Gorączkowe działania w gronie „badaczy” wskazują na to, że nie mogą dojść do zgody,

kto znajdzie się na liście oskarżonych

.Zostawiając na boku sprawę nieuchronności wskazania winnych, boć samoloty same niespadają, skupmy się na drugiej, nie mniej ważnej stronie. Są nią osoby poszkodowane. Wśródnich występują oczywiście instytucje, czyli urzędy i organizacje, których przedstawiciele zginęli,ale w sposób najbardziej oczywisty także same ofiary i ich najbliżsi. Według a

rt. 49

§ 1 kpk Pokrzywdzonym jest osoba fizyczna lub prawna, której dobro prawnezostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone przez przestępstwo. Stwierdziliśmy już, że doprzestępstwa najpewniej doszło. Bezdyskusyjne jest też stwierdzenie, że osoby poległe w katastrofie straciły największe osobiste dobro, czyli własne życie. Ponadto

Art. 52. § 1. kpk

stanowiW razie śmierci pokrzywdzonego prawa, które by mu przysługiwały, mogą wykonywać osoby najbliższe, a w wypadku ich braku lub nieujawnienia – prokurator, działając z urzędu.Oznacza to, że prawa poległych osób pokrzywdzonych (czyli wszystkich ofiar) mogą