Generał Sikorski
w
mojej pamięci
Karol Popiel
*
Prezes Popiel należy do tych polityków polskich, którzy stali najbliżej gen. Sikorskiego
i popierali jego
politykę. Co więcej, był osobistym przyjacielem Generała. Znał go jeszcze ze Lwowa
z
czasów
akademickich i
„
Strzelca
”
, a w czasie I
wojny światowej udzielał mu pomocy
i poparcia jako
przywódca Narodowego Związku Robotniczego w Królestwie (z tego Związku powstała późniejsza
znana Narodowa Partia Robotnicza - NPR). W
czasach niepodległości
-
już jako poseł na Sejm
i prezesKlubu Poselskiego NPR -
popierał politykę gen. Sikorskiego, zwłaszcza zaś projekty pełnegopodporządkowania wojska rządowi, tak jak jest to
w
każdym prawdziwie demokratycznym ustroju.Niestety, nie udało się tych projektów wprowadzić w życie, czego skutkiem była późniejsza dyktaturawojskowa, która wypaczyła polskie życie polityczne na wiele lat.
Po przewrocie majowym prezes Popiel otwarcie i
odważnie występował
w obronie linii politycznej
Sikorskiego. Sanacja zemściła się za to na nim uwięzieniem go w Brześciu, gdzie odnoszono się doń zeszczególnym okrucieństwem fizycznym
i
moralnym. Tego jednak nie było dosyć. Postarano się
i o to,
by dobre imię prezesa Popiela zbezcześcić. Rozpoczęto
w
prasie wielką kampanię oszczerczą,
ale, gdy
p. Popiel zażądał procesu, nie znaleziono żadnego dowodu, żadnego nawet cienia pretekstu, napodstawie którego można by go posadzić na ławie oskarżonych. Proces się nigdy nie odbył, cobynajmniej nie przeszkodziło różnym sanacyjnym publicystom na emigracji wracać od czasu do czasu
do tej sprawy i
przedstawiać ją
w
sposób perfidny
i
pełny najhaniebniejszych insynuacji.
Prezes Popiel był jednym
z
czołowych przedstawicieli tak zwanego Frontu Morges. Pod tą nazwą
rozumiano w
przedwojennej Polsce luźne
ugrupowanie stronnictw i
osób, które
w sprawach
politycznych kierowały się zaleceniami konferencji, odbytej
w lutym 1936 roku w siedzibie IgnacegoPaderewskiego w Morges, w Szwajcarii. Poza gospodarzem w konferencji tej uczestniczyli: prezesStronnictwa Ludowego i
trzykrotny premier Rzeczypospolitej Wincenty Witos, gen. Józef Haller
i gen.
Władysław Sikorski.
Front Morges wysuwał żądanie zastąpienia reżymu sanacyjnego rządem najszerzej pojętegozjednoczenia narodowego, mogącym jedynie sprostać trudnym zadaniom, jakie zarówno
w dziedzinie
polityki wewnętrznej jak
i
zagranicznej stawały
w
owym czasie przed Polską. Wskazania te spotkałysię z żywym oddźwiękiem
w
szeregach Stronnictwa Ludowego, Chrześcijańskiej Demokracji i
Narodowej Partii Robotniczej oraz znal
azły zdecydowanych zwolenników wśród wielu wybitnychdziałaczy demokratycznego skrzydła Stronnictwa Narodowego (Marian Borzęcki, Stanisław Zieliński,Bolesław Koskowski, J. Bartoszewicz
i inni), a
także
w
części PPS (Herman Lieberman). Natomiast były
zacie
kle zwalczane przez rządzący obóz sanacyjny.
W dążeniu do wewnętrznej konsolidacji politycznej Front Morges wysunął między innymi sugestięzjednoczenia Chrześcijańskiej Demokracji i Narodowej Partii Robotniczej. Idea to została zrealizowana
w
rok później na kongresie połączeniowym obu stronnictw, który odbył się 10 października 1937 wWarszawie. Powstało wówczas Stronnictwo Pracy, którego kierownictwo objęli: jako prezes ZarząduGłównego
- Wojciech Korfanty; jako pierwszy wiceprezes, a wobec przebywania Korfantego naemigracji -
pełniący obowiązki prezesa Karol Popiel; jako prezes Rady Naczelnej
-
gen. Józef Haller.
Wyniki konferencji w Morges były następnie przedyskutowane
i zatwierdzone na szerszej konferencji,odbytej na Morawach, z
udziałem przybyłego
z
kraju licznego grona przywódców
i
działaczy
politycznych. W
konferencji tej przewodniczył gen. Józef Haller, sprawozdanie z Morges przedstawił
Wincenty Witos, a
uczestniczyli między innymi: prezes Wojciech Korfanty, wiceprezes SL StanisławMikołajczyk, pre
zes Karol Popiel, wiceprezes ChD i
były poseł Władysław Tempka, prezes ZwiązkuHallerczyków, płk. dr Izydor Modelski oraz
w charakterze obserwatora z
ramienia ówczesnegoprezesa Zarządu Głównego SN Bartoszewicza
-
Włodzimierz Marszewski.
Jednym z pierwszyc
h przejawów działalności nowo powstałego Stronnictwa Pracy był założony
i redagowany przez p. Karola Popiela dziennik warszawski
„
Nowa Prawda
”
. Pismo to -
to wzór
uczciwej prasy demokratycznej a
równocześnie przykład martyrologii prasy polskiej za czasów
d
yktatury pułkowników. Zawieszone
w marcu
1938 roku przez władze za niezwykle odważne
stanowisko w
sprawie zaboru Austrii przez Hitlera, zostało po długich staraniach ponownie otwartepod nazwą „
Nowej Rzeczypospolitej
”. Za stanowisko zajęte
w sprawie ultima
tum rządu sanacyjnegodo Czechów
w
sprawie Zaolzia dziennik ten został znowu zawieszony, tym razem już definitywnie.
Na emigracji prezes Popiel wszedł do rządu gen. Sikorskiego, początkowo jako wiceminister, później
jako minister i
członek Komitetu Politycznego Rady Ministrów. Popierał go najczynniej. Gen. Sikorskimógł się na nim zawsze oprzeć, ceniąc sobie wysoko jego rozumne, wytrawne
i uczciwe rady, jak
również jego przyjaźń.
(Anonimowy wstęp napisany do powielonego odczytu prezesa Karola Popiela na tem
at
Gen.Sikorski, jego polityka i jego przeciwnicy
, wygłoszonego w Paryżu 1 lutego 1950
w ramach
„Wieczorów dyskusyjnych”
, organizowanych przez PSL)
Z nazwiskiem Władysława Sikorskiego zetknąłem się po raz pierwszy
w
okresie moich studiów
gimnazjalnych w Tarnowie w
związku
z
głośną
w
owych czasach sprawą znanego literata
i
myśliciela,Stanisława Brzozowskiego. Jako jeden
z
założycieli
i
kierowników organizacji młodzieży narodowej
w
środowisku tarnowskim,
w
którym dotąd całkowity monopol wpływów posiadała
tak zwana
młodzież postępowa, grupująca się przy lwowskim miesięczniku „Promień”, byłem już od trzeciejklasy stałym
i gorliwym czytelnikiem
„
Teki
”
-
organu młodzieży narodowej, wychodzącego co miesiącwe Lwowie. Tam to wyczytałem
w dziale lwowskiej kronik
i życia
akademickiego o
ciężkich bojach, jakie na miejscowej politechnice toczyła młodzież narodowa
z
młodzieżą postępową
o opanowanie
czołowej organizacji samopomocy pod nazwą Bratnia Pomoc.
W
przeciwieństwie do uniwersytetu,gdzie przeważały wpływy młodzieży narodowej, politechnika była
w
większości raczej domenąwpływów postępowców. Młodzież narodowa
z
wolna jednak umacniała tam swoje pozycje
i w
Search History:
Result 00 of 00
00 results for result for
p.
Popiel, Karol - Generał Sikorski w mojej pamięci – 1983 (zorg)
Sikorski już w tydzień po objęciu teki wycofuje z sejmu projekt Szeptyckiego i opracowuje nowy, który posyła Piłsudskiemu do wglądu i wyrażenia opinii. Uczynił to Piłsudski na przesłanym mu egzemplarzu w formie tak drastycznej i dla…
(More)
536
Reads
0
Readcasts
0
Embed Views
Recommended
More From This User
Notes
Load more
