/  2
 
Για
 
το
 
ΑΕΠ
,
τον
 
Πραγµατικό
 
∆είκτη
 
Ευηµερίας
(
Π∆Ε
),
τις
 
∆ιαφηµίσεις
 
και
 
τον
 
Καταναλωτισµό
 
«
Πρέπει 
 
να 
 
ελαττωθεί 
 
η
 
κατανάλωση
.
Πρέπει 
 
να 
 
 µάθουµε 
 
να 
 
ζούµε 
 
 µε 
 
τις 
 
δυνατότητες 
 
που 
 
 µας 
 
προσφέρει 
 
ο
 
πλανήτης 
.
Οι 
 
άνθρωποι 
 
έχασαν 
 
τον 
 
στόχο
 
τους 
.
 ∆εν 
 
ήρθαµε 
 
σ 
αυτό
 
τον 
 
κόσµο
 
για 
 
να 
 
καταναλώνουµε 
,
αλλά 
 
για 
 
να 
 
απελευθερώσουµε 
 
το
 
πνεύµα 
 
 µας 
Allen Ginsberg
Αφορµή
 
για
 
το
 
άρθρο
 
που
 
ακολουθεί
 
είναι
 
η
 
είδηση
 
που
 
µας
 
ήρθε
 
παραµονές
 
Χριστουγέννων
 
από
 
την
 
Ολλανδία
.
Στη
 
χώρα
 
αυτή
 
έχει
 
δηµιουργηθεί
 
ένα
 
ίδρυµα
,
το
 
οποίο
 
άρχισε
 
τον
«
πόλεµο
»
ενάντια
 
στη
 
διαφήµιση
,
που
 
στοχεύει
 
στα
 
παιδιά
.
Σύµφωνα
 
µε
 
δηµοσίευµα
 
της
 
ιστοσελίδας
 
της
 
Ντόιτσε
 
Βέλε
 
ΝΒ
»),
ένα
 
πρωτοποριακό
 
ινστιτούτο
,
που
 
ονοµάζεται
Reklame Rakkers -
δηλαδή
, «
παιδιά
 
της
 
διαφήµισης
» -
έχει
 
βάλει
 
ως
 
σκοπό
 
του
 
να
 
διαπαιδαγωγεί
 
τα
 
παιδιά
 
και
 
µαζί
 
και
 
τους
 
γονείς
 
τους
,
ώστε
 
να
 
γίνουν
 
προσεκτικοί
 
καταναλωτές
.
Εκτός
 
όµως
 
από
 
την
Reklame Rakkers,
στην
 
Ολλανδία
 
έχει
 
συσταθεί
 
στον
 
Καναδά
 
η
 
αντικαταναλωτική
 
ΜΚΟ
«Ad-Busters» (
διαφηµισοφάγοι
),
ενώ
 
η
 
τάση
 
για
 
πολύµορφη
 
κοινή
 
δράση
 
ατόµων
 
ή
 
οµάδων
 
για
 
µια
 
αντικαταναλωτική
 
παρέµβαση
 
συνεχώς
 
αυξάνεται
.
Είναι
 
σχεδόν
 
βέβαιο
 
ότι
 
θα
 
έχουµε
 
παρεµβάσεις
 
ενάντια
 
στις
 
διαφηµιστικές
 
εκστρατείες
 
από
 
πολίτες
 
της
 
Ε
.
Ε
.,
όχι
 
όµως
 
όπως
 
τις
 
γνωρίζαµε
 
µέχρι
 
σήµερα
 
αλλά
 
µε
 
αντικαπιταλιστικά
 
χαρακτηριστικά
,
προβάλλοντας
 
άλλες
 
αξίες
 
που
 
συγκρούονται
 
µε
 
τις
 
αξίες
 
της
 
αγοράς
 
και
 
του
life style.
Η
 
επιβολή
 
από
 
τις
 
δυνάµεις
 
της
 
αγοράς
 
του
 
άκρατου
 
καταναλωτισµού
 
µέσω
 
των
 
διαφηµιστικών
 
µηνυµάτων
,
είναι
 
ένα
 
σοβαρό
 
πολιτικό
,
οικονοµικό
,
κοινωνικό
 
θέµα
 
που
 
χρήζει
 
συνολικής
 
αντιµετώπισης
 
και
 
όχι
 
µόνο
 
για
 
τα
 
παιδιά
.
 Ένα
 
θέµα
 
το
 
οποίο
 
απαιτεί
 
την
 
παρέµβαση
 
του
 
κράτους
 
και
 
που
 
δεν
 
µπορεί
 
να
 
αφεθεί
 
να
 
το
 
ρυθµίσει
 
η
«
αγορά
»
και
 
οι
 
ηθικοπλαστικές
 
διακηρύξεις
.
Η
 
διαφήµιση
 
αξιοποιώντας
 
την
 
τέχνη
,
την
 
ψυχολογία
,
την
 
εικόνα
 
και
 
τον
 
ήχο
 
απευθύνεται
 
µε
 
σχεδιασµό
 
σε
 
ειδικές
 
κατηγορίες
 
πληθυσµού
,
ανάλογα
 
µε
 
τα
 
προϊόντα
 
που
 
θέλει
 
να
«
πλασάρει
».
Το
 
κόστος
 
της
 
διαφήµισης
,
που
 
για
 
τα
 
µαζικά
 
προϊόντα
 
κατανάλωσης
 
είναι
 
από
20 – 50%
του
 
κόστους
 
παραγωγής
,
ενσωµατώνεται
 
στην
 
τελική
 
τιµή
 
των
 
προϊόντων
 
ή
 
των
 
υπηρεσιών
.
Στόχος
«
η
 
φθορά
 
των
 
συνειδήσεων
»
των
 
καταναλωτών
,
για
 
να
 
θυµηθούµε
 
και
 
τον
 
Ρόζενταλ
,
και
 
ο
«
εξαναγκασµός
»
µέσω
 
γνωστών
 
προτύπων
 
ηθοποιών
,
µοντέλων
,
ποδοσφαιριστών
,
τραγουδιστών
 
κ
.
ά
.
να
 
αγοράσεις
 
ακόµα
 
και
 
πράγµατα
 
που
 
δεν
 
τα
 
έχεις
 
ανάγκη
.
 Ένας
 
υπόγειος
 
εξαναγκασµός
 
που
 
γίνεται
 
µέσω
 
της
 
ταύτισης
 
µε
 
τα
 
πρόσωπα
(
πρότυπα
)
που
 
σε
 
προσκαλούν
 
να
 
αγοράσεις
 
για
 
να
 
τους
 
µοιάσεις
,
να
 
αισθανθείς
 
ανώτερος
 
σκαρφαλώνοντας
 
µε
 
τα
4
Χ
4
στις
 
κορυφές
 
των
 
βουνών
,
προσπερνώντας
 
χωρίς
 
εµπόδια
 
τις
 
κοίτες
 
των
 
ποταµών
.
Οι
 
παγκόσµιες
 
δαπάνες
 
για
 
τη
 
διαφήµιση
 
ανέρχονται
 
σήµερα
 
στα
605
δισεκατοµµύρια
 
δολάρια
(
τα
292
αναλογούν
 
στις
 
ΗΠΑ
)
µε
 
σκοπό
 
να
 
περάσουν
 
το
 
µήνυµα
«
κατανάλωσε
– 
άρα
 
υπάρχεις
,
άρα
 
µετράς
,
άρα
 
ξεχωρίζεις
».
∆εν
 
είναι
 
τυχαίο
 
ότι
 
και
 
ψυχολόγοι
 
συστήνουν
 
στους
 
ασθενείς
 
τους
shopping therapy.
Η
 
άποψη
 
µας
 
είναι
 
ότι
 
χρειάζεται
 
στη
 
χώρα
 
µας
 
το
 
οικολογικό
 
κίνηµα
,
καθώς
 
και
 
οι
 
πολιτικές
 
δυνάµεις
 
που
 
αµφισβητούν
 
τον
 
καπιταλιστικό
 
τρόπο
 
παραγωγής
 
και
 
αξιών
,
να
 
αποµυθοποιήσουν
 
τους
 
οικονοµικούς
 
δείκτες
(
Ακαθάριστο
 
Εγχώριο
 
Προϊόν
– 
ΑΕΠ
)
που
 
αποτυπώνουν
 
την
«
πρόοδο
».
Οι
 
δείκτες
 
αυτοί
 
είναι
«
εργαλεία
»
που
 
δεν
 
συµπεριλαµβάνουν
 
µετρήσιµες
 
αξίες
 
που
 
συνδέονται
 
αντικειµενικά
 
µε
 
την
 
ευηµερία
,
την
 
πρόοδο
,
την
 
ποιότητα
 
ζωής
 
των
 
ανθρώπων
. T
ο
 
ΑΕΠ
 
ως
 
δείκτης
 «
προόδου
»
και
 
ευηµερίας
 
αµφισβητείται
,
εκτός
 
από
 
τους
 
ολιγάριθµους
 
οικολόγους
 
και
 
τους
 
αντικαπιταλιστές
,
ακόµα
 
και
 
από
 
∆ιεθνείς
 
Οργανισµούς
 
και
 
ΜΚΟ
 
οργανώσεις
.
«
Τον 
 
Νοέµβριο
 
του 
2007 
η
 
Ε 
.
Ε 
.,
ο
 
ΟΟΣΑ
 
και 
 
αρκετές 
 
ΜΚΟ
 
έκαναν 
 
ένα 
 
 βήµα 
 
σ΄ 
 
αυτή
 
τη
 
κατεύθυνση
,
(
σ
.
σ
.
της
 
αµφισβήτησης
 
του
 
ΑΕΠ
 
ως
 
δείκτη
 
µέτρησης
 
της
«
προόδου
»),
 µε 
 
τη
 
διοργάνωση
 
στις 
 
Βρυξέλες 
 
 µιας 
 
διάσκεψης 
 
 µε 
 
θέµα 
Πέρα 
 
από
 
το
 
 ΑΕΠ 
,
Μετρώντας 
 
την 
 
Πρόοδο
 
και 
 
την 
 
Πραγµατική
 
Ευηµερία 
 
των 
 
Εθνών 
1
».
 
Το
 
οικολογικό
 
κίνηµα
 
οφείλει
 
µε
 
µεγαλύτερη
 
αποφασιστικότητα
 
και
 
µε
 
οργανωµένο
 
επιχειρησιακό
 
σχεδιασµό
 
να
 
αντιπαραθέσει
 
στις
«
αξίες
»
που
 
επιβάλει
 
η
 
αγορά
,
άλλες
 
αξίες
,
όπως
 
εκείνες
 
της
 
βιωσιµότητας
,
της
 
γνώσης
,
της
 
µόρφωσης
,
της
 
συνεργασίας
 
και
 
της
 
κοινής
 
δράσης
,
της
 
περιήγησης
,
του
 
πολιτισµού
,
του
 
τουρισµού
,
το
 
σεβασµό
 
στο
 
περιβάλλον
 
και
 
στον
 
άνθρωπο
,
της
 
αλληλεγγύης
,
της
 

Share & Embed

More from this user

Add a Comment

Characters: ...