Welcome to Scribd. Sign in or start your free trial to enjoy unlimited e-books, audiobooks & documents.Find out more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword
Like this
4Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Η μαρωνιτική κοινότητα της Κύπρου

Η μαρωνιτική κοινότητα της Κύπρου

Ratings: (0)|Views: 83|Likes:
Εκτενές άρθρο που αφορά την πορεία της μαρωνιτοκυπριακής κοινότητας και τις διάφορες πτυχές της παρουσίας της.
Εκτενές άρθρο που αφορά την πορεία της μαρωνιτοκυπριακής κοινότητας και τις διάφορες πτυχές της παρουσίας της.

More info:

Categories:Types, Research, History
Published by: Alexander-Michael Hadjilyra on Jun 29, 2012
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

06/28/2013

pdf

text

original

 
1960-2010 ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ KΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
-- 198 --
Το όμορφο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου του Σπόρου στο ακρογιά- λι του Κόρνου στον Κορμακίτη, που λειτουργείται στις 3 Νοεμβρίου.
 
-- 199 --
Εισαγωγή - ιστορική αναδρομή
Ο
δεσμός των Μαρωνιτών με την Κύπρο χρο-νολογείται από το 686 μ.Χ., όταν ο Αυτοκρά-τορας Ιουστινιανός Β΄ συμφώνησε να τους σώσειαπό τις αραβικές επιδρομές στη Συρία μεταφέρο-ντάς τους στην Κύπρο. Η «έξοδος» των Μαρω-νιτών από τη Συρία, το Λίβανο και τους ΑγίουςΤόπους συνεχίστηκε μέχρι και τις αρχές του 8ουαιώνα. Οι Μαρωνίτες ξαναβρήκαν καταφύγιο στηνΚύπρο το 938, διαφεύγοντας από την καταστροφήτου μοναστηριού τους στην Απάμεια της Συρίας.Οι απόγονοί τους ίδρυσαν το 1090 το γνωστό Μο-ναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Χρυσόστομου, στονΚουτσοβέντη.Αφού ο Γκυ ντε Λουζινιάν αγόρασε την Κύ-προ το 1192, άρχισε μια μαζική μετανάστευση Μα-ρωνιτών και άλλων λαών από τη Δυτική Ευρώπηκαι το Λεβάντε. Στις αρχές του 14ου αιώνα, στηνΚύπρο υπήρχαν περίπου 80.000 Μαρωνίτες, πουκατοικούσαν σε 72 χωριά, ενώ διέθεταν και τομοναστήρι του Αγίου Γεωργίου της Αττάλου. Το1316 ιδρύθηκε η Μαρωνιτική Αρχιεπισκοπή Κύ-πρου και οι Μαρωνίτες ήταν μια προνομιούχα κοι-νότητα, αφού αναγνώριζαν ως κεφαλή της Εκκλη-σίας τους τον Πάπα. Ωστόσο, την ευημερία αυτήδιέκοψε η διεφθαρμένη και σκληρή διοίκηση τωνΕνετών, αλλά και οι θεομηνίες που έπληξαν τηνΚύπρο. Επιπλέον σκόπελος για τους Μαρωνίτεςυπήρξε η προσπάθεια εκλατινισμού τους από τονηθικά ξεπεσμένο λατινικό κλήρο.Κατά την οσμανική κατάληψη της νήσου(1570-1571), σφαγιάστηκαν περίπου 30.000 Μα-ρωνίτες στον Πενταδάκτυλο και την Αμμόχωστο.Οι νέοι κατακτητές συνεργάστηκαν με την αυτο-κέφαλη Ελληνορθόδοξη Εκκλησία στην αποκή-ρυξη του Καθολικισμού, με αποτέλεσμα αρκετοίΜαρωνίτες να υποχρεωθούν να γίνουν Ορθόδο-ξοι. Ο αριθμός των Μαρωνιτών στην Κύπρο μει-ώθηκε δραματικά, επίσης, λόγω της δυσβάστακτηςφορολογίας και της σκληρότητας της διοίκησης,που εξανάγκασαν πολλούς Χριστιανούς να γίνουν
 Λινοβάμβακοι
(Κρυπτοχριστιανοί) ή να εξισλαμι-στούν. Ενώ το 1572 αριθμούσαν 7-8 χιλιάδες σε 23χωριά, το 1776 αριθμούσαν 503 άτομα σε 11 χωριά,ενώ το 1673 ήσαν μόλις 150 ψυχές σε 8 χωριά.Λόγω της σκληρής καταπίεσης, μερικοί μόνοΜαρωνίτες Αρχιεπίσκοποι διέμεναν στην Κύπρο.Κατά την περίοδο 1690-1759, στα χωριά των Μα-ρωνιτών λειτουργούσαν Φραγκισκανοί ιερείς, ενώμεταξύ 1759-1840 οι Μαρωνίτες υπάγονταν στηδικαιοδοσία του Μητροπολίτη Κυρηνείας. Μικρήβελτίωση παρατηρήθηκε κατά την περίοδο του
Τανζιμάτ
(1839-1876): χάρη στον Γάλλο πρόξενο,
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20
Η μαρωνιτική κοινότητατης Κύπρου
Του Αλέξανδρου - Μιχαήλ Χατζηλύρα
 
1960-2010 ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ KΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
-- 200 --
από το 1840 υπάγονταν πλέον στον Αρχιεπίσκοπότους. Επιπλέον, ο Μαρωνίτης Χωρεπίσκοπος συμ-μετείχε στο διοικητικό συμβούλιο (
 μετζλίς ιταρέ
).Το 1848 ο Αρχιεπίσκοπος Ιωσήφ επισκέφθηκε τοποίμνιό του, 166 χρόνια μετά την τελευταία επί-σκεψη: αφημένοι χωρίς πνευματική καθοδήγηση,αρκετοί Μαρωνίτες εξισλαμίστηκαν ή έγιναν Ορ-θόδοξοι.Η έλευση των Βρετανών, τον Ιούλιο του 1878,και η θρησκευτική ελευθερία έδωσαν το φιλί τηςζωής στη μικρή μαρωνιτική κοινότητα. Οι ευκαιρί-ες εργοδότησης και η αστική ανάπτυξη οδήγησαναρκετούς Μαρωνιτοκύπριους στο να μετακινηθούναπό τα χωριά τους στις πόλεις, ιδιαίτερα στη Λευ-κωσία και τη Λάρνακα, όπου σε κάποιες περιπτώ-σεις ενσωματώθηκαν στη λατινική κοινότητα. Καθ’όλη την Αγγλοκρατία, η μαρωνιτοκυπριακή κοι-νότητα ευημερούσε: ιδρύθηκαν σχολεία, σχηματί-στηκαν οργανώσεις και ανακαινίστηκαν εκκλησίες.Κάποιοι Μαρωνιτοκύπριοι εργάστηκαν ως μεταλ-λωρύχοι, ενώ αρκετοί πολέμησαν στον Α΄ και Β΄Παγκόσμιο πόλεμο (1914-1918 και 1939-1945).
1960-2011
Η λήξη του απελευθερωτικού αγώνα τηςΕΟΚΑ (1955-1959) βρήκε τους Μαρωνιτοκύπρι-ους να είχαν σφυρηλατήσει ισχυρούς δεσμούςμε τους υπόλοιπους Κυπρίους και να αριθμούσαν2.752 άτομα (απογραφή 11 Δεκεμβρίου 1960). Ημαρωνιτοκυπριακή κοινότητα υπέστη ιδιαίτερασκληρό πλήγμα κατά τη βάρβαρη τουρκική εισβολήτου 1974, αφού και τα τέσσερα μαρωνίτικα χωριά(
 Κορμακίτης, Ασώματος, Αγία Μαρίνα
1
 , Καρπάσια
)καταλήφθηκαν από τους Αττίλες, όπως και το πε-ρίφημο Μοναστήρι του Προφήτη Ηλία και οι μα-ρωνιτικές εκκλησίες στην Καμπυλή, το Βουνό, τηνΚυθρέα και την Αμμόχωστο. Επιπλέον, 6 Μαρω-νίτες σκοτώθηκαν και 2 ήταν μέχρι φέτος (2011)αγνοούμενοι. Έτσι, η πλειοψηφία των Μαρωνιτών πήρε τονπικρό δρόμο της προσφυγιάς στις ελεύθερες πε-ριοχές, ή της ξενιτιάς στη Μεγάλη Βρετανία καιαλλού. Παρά τις απώλειές της και με τη στήριξητων εκάστοτε κυβερνήσεων, η μαρωνιτοκυπριακήκοινότητα κατάφερε να αυξηθεί σε μέγεθος στιςελεύθερες περιοχές και να διατηρήσει τα ήθη καιτα έθιμά της. Βάσει του
 Ευρωπαϊκού Χάρτη Περι- φερειακών ή Μειονοτικών Γλωσσών
του Συμβου-λίου της Ευρώπης, η Κυπρομαρωνιτική Αραβικήαναγνωρίστηκε ως μειονοτική γλώσσα της Κύπρουστις 17 Οκτωβρίου 2008.Ωστόσο, λόγω της σκληρής καταπίεσης τουκατοχικού καθεστώτος, ο αριθμός των εγκλωβι-σμένων Μαρωνιτών φθίνει με τα χρόνια: το 1975αριθμούσαν 979 άτομα, τα οποία μειώθηκαν σε 332το 1985, σε 234 το 1995 και σε 137 το 2005. Σή-μερα ζουν περίπου 110 εγκλωβισμένοι στον Κορ-μακίτη, 15 στην Καρπάσια και μία στον Ασώματο.Στην ελεύθερη Κύπρο σήμερα ζουν περισσότεροιαπό 6.000 Μαρωνίτες, που κατά τα σαββατοκύ-ριακα και τις γιορτές κατακλύζουν τα κατεχόμεναχωριά τους.
Νομικό καθεστώς
Βάσει του Άρθρου 2 § 3 του Συντάγματος, οιΑρμένιοι, οι Μαρωνίτες και οι Λατίνοι αναγνωρί-στηκαν ως
«θρησκευτικές ομάδες»
, που στο δημο-ψήφισμα επιλογής, το οποίο διενεργήθηκε στις 13Νοεμβρίου 1960, επέλεξαν να ανήκουν στην ομό-θρησκη ελληνοκυπριακή κοινότητα, με αποτέλεσμαοι Τουρκοκύπριοι να τους θεωρούν προέκταση τωνελληνοκυπριακών πολιτικών επιλογών, γι’ αυτό καιείχαν όμοια ή και χειρότερη αντιμετώπιση κατάτην τουρκοκυπριακή ανταρσία (1963-1964) και τηντουρκική εισβολή (1974). Η υποχρέωση επιλογήςμίας εκ των δύο κοινοτήτων εξασφάλιζε πως ταμέλη των ομάδων αυτών θα απολάμβαναν τα ίδιαοφέλη με τα υπόλοιπα μέλη της κοινότητάς τους.Το Άρθρο 110 § 3 αναγνωρίζει τη διοικητικήαυτονομία των Εκκλησιών των θρησκευτικών ομά-δων, όπως καθιερώθηκε με το
 ΧάττΧουμαγιούν
το1856. Σύμφωνα με το Άρθρο 111, διατηρούνται οιαρμοδιότητες των οικείων Εκκλησιών αναφορικάμε ζητήματα προσωπικού θεσμού. Ο
 Νόμος 95/1989
 μεταβίβασε τη δικαιοδοσία των εκκλησιαστικώνδικαστηρίων στα οικογενειακά δικαστήρια, τωνοποίων τη σύνθεση καθόρισε ο
 Νόμος 87(Ι)/1994
.Η εκπροσώπηση των θρησκευτικών ομάδωνστα κρατικά θέσμια καθορίζεται από το Άρθρο 109:ένας Αρμένιος και ένας Λατίνος συμμετείχαν σταεκ Λευκωσίας μέλη της Ελληνικής ΚοινοτικήςΣυνέλευσης, ενώ στα εκ Κυρηνείας μέλη συμμε-τείχε ένας Μαρωνίτης (
 Αποικιακός Νόμος 6/1960
 και
 Νόμος Ελληνικής Κοινοτικής Συνέλευσης8/1960
). Οι Κοινοτικές Συνελεύσεις, που δρούσανως ένα είδος Κάτω Βουλής, είχαν αρμοδιότητα γιαόλα τα θρησκευτικά, εκπαιδευτικά, πολιτιστικά καιάλλα κοινοτικής φύσης θέματα (Άρθρο 87). Μετην αποχώρηση των Τουρκοκυπρίων από το κοινόκράτος και την αυτοδιάλυση της Ελληνικής Κοι-νοτικής Συνέλευσης, αποφασίστηκε η μεταβίβασητων εκτελεστικών της εξουσιών στο νεοσύστα-το Υπουργείο Παιδείας και των νομοθετικών τηςεξουσιών στη Βουλή των Αντιπροσώπων (
 Νόμος12/1965 
). Έτσι, οι τρεις Εκπρόσωποι συνέχισαν να εκ-προσωπούν τις ομάδες τους στην ολομέλεια της
1.
Στην Αγία Μαρίνα κατοικούσαν και μερικοί Τουρκοκύπριοι μέχρι το 1964.

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->