Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword
Like this
2Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Susunan Ayat. Biasa Dan Songsang

Susunan Ayat. Biasa Dan Songsang

Ratings: (0)|Views: 23 |Likes:
Published by ctkhadijah790522

More info:

Published by: ctkhadijah790522 on Jul 02, 2012
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOCX, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

11/02/2013

pdf

text

original

 
Susunan Ayat
Ayat bukan sahaja dapat dilihat dari segi unsur yang mendirika ayat tetpi juga dari segi
 susunan
 unsur-unsur itu.JIk dilihat dari sudut ini, ayat terbahagi kepada dua bentuk, iaitu
susunan biasa
dan
 susunan songsang.
 Ayat susunan biasa ialah ayat yang mendahulukan subjek dan mengemudiankan predikat. Ayat-ayat dasar yang telah dibincangkan ialah ayat susunan biasa.Jika susunan biasa itu diubah dan predikat didahulukan, maka ayat demikian dikatakan ayatsongsang.Pendepanan boleh melibatkan bahagian-bahagian tertentu pada predikat, iaitu frasa kerja, frasaadjektif, atau frasa sendi nama.Perhatikan contoh-contoh di bawah.Adik-adik saya mandi lagi di sungai itu.Mandi lagi adik-adik saya di sungai itu (FK mandi lagi -didepankan).Ahmad ke Langkawi dengan keluarganya.Ke Langkawi Ahmad dengan keluarganya (FS ke Langkawi didepankan).
Nota TambahanSusunan Ayat
 
SUSUNAN ayat bermaksud kedudukan subjek dan predikat dalam ayat. Setiap ayat terdiridaripada binaan subjek dan predikat. Susunan ayat dalam bahasa Melayu terdiri daripada dua,iaitu susunan biasa dan susunan songsang.Susunan biasa ialah binaan ayat yang subjeknya terletak di hadapan ayat, diikuti oleh predikat.Contohnya:1. Aiman sedang membaca majalah.Dalam ayat (i), subjeknya ialah Aiman, yang kedudukannya di bahagian awal ayat. Sementarapredikatnya ialah membaca majalah yang hadir selepas subjek, yakni di bahagian belakang ayat.Inilah susunan ayat yang dikatakan susunan biasaMengikut rumus tatabahasa bahasa Melayu, bahagian yang di hadapan ayat itu yang dianggaplebih penting, lalu dijadikan sebagai judul. Dalam hal ini, subjeklah yang lebih penting, iaituAiman. Bahagian lain dalam ayat itu, iaitu predikat hanya memberikan keterangan kepadaAiman atau subjek ayat.Bentuk ini bertepatan dengan hukum D-M dalam bahasa Melayu. Apakah maksud hukum D-M
ini? “D” bermaksud unsur yang diterangkan, manakala “M” pula bermaksud unsur yangmenerangkan, yakni menerangkan unsur “D”. Maka susunan ayat dalam bahasa Melayu yang
biasa mematuhi peraturan ini, iaitu peraturan subjek diikuti oleh predikat.Namun demikian, dalam penggunaan bahasa sehari-hari, kadang-kadang kita menekankanbahagian predikat dan tidak bahagian subjek ayat. Oleh itu, bahagian predikat dibawa kehadapan, manakala bahagian subjek dibawaka ke belakang, iaitu berada selepas predikat. Denganmengambil ayat (1) sebagai contoh, maka predikat ayat sedang membaca majalah kita tukarkansusunannya. Maka lahirlah ayat berikut:2. Sedang membaca majalah/ Aiman.Susunan sedemikian, iaitu predikatnya mendahului subjek, dikatakan susunansongsang. Dari segi rumus tatabahasa, bentuk susunan ayat yang begini masih gramatis. Tetapikedudukan subjeknya telah berubah daripada kedudukan yang biasa. Inilah yang dimaksudkan
dengan ungkapan “songsang”, i
aitu dilihat dari segi perubahan yang berlaku pada susunansubjek-predikatnya.Pada hakikatnya, tujuan penyongsangan ayat adalah untuk memberi tekanan kepada predikat,dan tidak pada subjek. Dalam ayat songsang, predikat ayat dianggap lebih penting, dan oleh itumenjadi bahagian yang diterangkan (D).Harus diingat, dalam susunan ayat songsang, tidak semua unsur dalam predikat ayatdikedepankan. Dengan kata-kata lain, penyongsangan boleh berlaku sama ada pada seluruhpredikat atau hanya pada bahagian-bahagian tertentu sahaja. Dalam ayat contoh (2), seluruh

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->