Nieuwsbrief
AVRM REGIO WEST
Jaargang 7, nummer 3
Juni 2012
Nieuwsbrief-west@avrm.nl
Heeft Defensie -ondanks de grote bezuinigingen- een dienstvoertuig (metchauffeur) ter beschikking gesteld aan devoorzitter van de AVRM-West??Is dit zo maar een tropisch schilderij,of maakt het onderdeel uit van de Nederlandse Krijgsgeschiedenis?Lees meer hierover,elders in deze Nieuwsbrief!!
“
Van de Redactie
”.
April en mei van dit jaar waren drukke maanden voor een aantal (bestuurs)leden van de AVRM-West. Reünies werden bijgewoond, vergaderingen werden gehouden en bijeenkomsten voor activiteiten, die verderop in het jaar zullen plaatsvinden, werden georganiseerd. Ook gingen enkeleleden naar verschillende buitenlandse wedstrijden, terwijl anderen dit (jammer genoeg) voorbijmoesten laten gaan, omdat er -voor hun- belangrijker zaken waren. Bij het verschijnen van deze Nieuwsbrief zijn de
Open Dagen van de Koninklijke Landmacht
(ODKL), op de “Generaal
-
Majoor de Ruijter van Stevenickkazerne” in Oirschot weer al achter de rug. Wederom was de
AVRM -dankzij de bemiddeling van MAJ (R) van Buren
van de Koninklijke Luchtmacht-
opgenomen op bij het Reservistenplein, waar alle andere Krijgsmachtdelen ook vertegenwoordigd
waren. De ODKL zijn zeer succesvol verlopen, waarbij zo’n 70.000 bezoekers de weg naar
Oirschot wisten te vinden. Behalve naamsbekendheid leverde de aanwezigheid van het PR-teamook de nodige nieuwe leden op en -wat daarbij toch wel belangrijk was- allemaal actievereservisten van diverse Krijgsmachtdelen. De samenwerking met 20NATRESBAT -die o.m. de beveiliging en logistieke afhandeling op het Reservistenplein verzorgde- was naar volletevredenheid van de AVRM. Hulde voor de mannen en vrouwen van de NATRES! Aansluitendwerd de
Tweedaagse Militaire Prestatie Tocht
(TMPT) in de Harskamp georganiseerd; sommige
AVRM-ondersteuners reisden na 4 dagen Oirschot, meteen door
naar de Harskamp, voor 3 dagen TMPT. Ook hier “timmerde deAVRM weer behoorlijk aan de weg” en zorgde mede voor een
goed verloop van deze sportieve bijeenkomst. Het is opnieuw
gebleken, dat de postactieven oftewel b.d.’ers bij de AVRM een
onmisbare schakelrol bij dit gebeuren vervulden! En wat nog belangrijker is, is het feit, dat als ze iets hebben toegezegd, ze er ook zijn en niets plotseling andere prioriteiten hebben!Uitgebreide verslagen van e.e.a. vindt U elders in deze of in devolgende Nieuwsbrief. De redactie van deze uitgave, wenst U veelleesplezier!
W.P.
“
Reunie Nederlands Nieuw-Guinea
”.
Rotterdam, 28 maart 2012
. Vijftig jaar na dato vond er een
bijzondere reünie plaats op de “Van Ghentkazerne” (VGKAZ) in
Rotterdam. In het jaar 1962 werden de jarenlange infiltraties inons voormalige Rijksdeel, door eenheden van de verschillendekrijgsmachtdelen van Indonesië, opgevoerd enstartte het laatste hoofdstuk om
Nederlands NieuwGuinea
, ook wel genoemd: “Ons laatste oorlogje”!
Vanuit de Nederlandse Antillen werdenversterkingen van het Korps Mariniers, de
22
e
Infanterie Compagnie
(22 INCO), met spoed
d.w.z. binnen 24 uur, ingevlogen naar het bedreigdegebied aan de andere zijde van de wereld, om aande toenemende druk van de Indonesische PresidentSoekarno
, weerstand te bieden. Vanuit Nederland
vertrok binnen 48 uur de
21
e
Infanterie
Compagnie
(21 INCO) van het Korps Mariniers
naar de Nederlandse Antillen, om enerzijds het
“gat” in de Antilliaanse beveiliging op te vullen en
anderzijds om deze eenheid de nodigetropenervaring op te laten doen, althans voor diegenen, die nog niet eerder waren uitgezonden. Binnen eenweek werd Curaçao weer verlaten en vloog 21 INCO ook naar deandere zijde van de wereld, om diep in de nacht in Biak tearriveren. Bij deze eenheid was ook ingedeeld de schrijver van ditverhaal. Nu waren er in het verleden wel meer interessante reüniesgeweest voor de eerdergenoemde eenheden, maar deze keer washet toch wel een heel bijzondere. Vanaf 09.30 uur stroomden dereünisten de Johan de Witt-zaal van het hoofdgebouw van deVGKAZ binnen en vonden diverse begroetingen plaats. Demeesten hadden al die jaren toch wel contact gehouden, maar een
enkeling zag zijn oude “maten”, voor het eerst in 50 jaar terug
(voor zover ze nog herkend werden). Na koffie en thee met cake
tot zich genomen te hebben, namen de aanwezigen plaats enwachtten op de dingen die komen zouden. Korte tijd later arriveerde de eregast van deze reünie, de Minister van Defensie
(MINDEF), de heer
Hillen
, die op het bordes van het
hoofdgebouw welkom werd geheten door o.m. de Commandantvan de kazerne (CVGKAZ), LTKOLMARNS Aben
en de
organisator van de Nieuw-Guinea reünies voor 21 & 22 INCO,
In dit nummer o.m.:
Een
Nieuw-Guinea reünie
van 21 & 22INCO in Rotterdam;
De
commando-overdracht van
CKMARNS
in Rotterdam;
De
afscheidsreceptie
(bij de politie)
van de heer H.L. den Hartog
;
Een vergadering van de
Reservisten
Schiet Commissie
in Utrecht;
De
Algemene Leden Vergadering
van de AVRM in Schaarsbergen;Een bijeenkomst voor Standhoudersvan de
Nationale Veteranendag
in
Den Haag;De
Open Dagen KoninklijkeLandmacht
in Oirschot (deel I);
“Losse Flodders”.
Handig om te weten:
Copy en foto’s voor de
SV AVRM
Marinier der Eerste klasse (MARN 1) b.d. Joop Duin
. Behalve de MINDEF
waren verder aanwezig LTNGEN Oostendorp
, de
Inspecteur-Generaal vande Krijgsmacht
(INSPGEN), GENMAJMARNS
van Ede
, de
plaatsvervangend Commandant der Zeestrijdkrachten
(plv. CZSK), de
Burgemeester van
Rotterdam
, de heer
Aboutaleb
, GENMAJMARNS b.d.
van Breukelen
en Drs.
Schoeman
, wiens vader n.a.v. de strijd in Nieuw
Guinea was gedecoreerd met een Bronzen Kruis. Over de aanwezigheid vande laatste komen we straks nog terug. Ceremoniemeester van deze dag wasLTZVK 2 O.C. Geneste
, van de redactie van “Houwe Zo”, het
Verenigingsorgaan van het Contact Oud Mariniers (COM). Om 10.30 uur opende de heer Duin
, namens de organisatie, de reünie en droeg de zaak
vervolgens over aan de ceremoniemeester. De eerste spreker was de heer Hillen
, die de aanwezigen bedankte voor hun inzet indertijd in het
voormalige Rijksdeel. Het was een keurige toespraak, waarbij de MINDEFheel goed de gevoelens verwoorde, van alle reünisten. Hij vond het zeer begrijpelijk, dat ze nog altijd het gevoel met zich meedragen, dat ze de
Papoea`s indertijd “in de steek hebben gelaten”. Niets is minder waar; dit
gevoel -wat ondergetekende ook heel sterk heeft- zal waarschijnlijk wel nooitmeer overgaan. Na Minister Hillen
kreeg de Burgemeester van Rotterdam het
woord. De heer Aboutaleb
benadrukte nogmaals, dat hij blij was met de
aanwezigheid van het Korps Mariniers in zijn stad en de historische band, dieer is en die altijd zal blijven. Hij vertelde, dat hij zijn uiterste best hadgedaan, om de VGKAZ voor sluiting te behoeden en dat dit weer voor jarengelukt was. De volgende spreker was Drs. Schoeman
, die uitgebreid
onderzoek had gedaan naar enkele historische gebeurtenissen, bij de strijd op
“de Vogelkop” (het Westelijke deel van Nieuw Guinea). Het was voor de
schrijver van dit verhaal ook een verrassing, om te vernemen, dat van velehonderden Indonesische parachutisten, die op diverse plaatsen werdenafgeworpen, nooit enig spoor meer is teruggevonden!?! Zijn verhaal had nogeen staartje. Daarvoor moeten we even terug in de tijd. Zoals ondergetekendeal eerder vertelde, maakte hij deel uit van 21 INCO. Vanwege het uitgestrekte
operatiegebied en de vele soorten van infiltraties, met behulp MTB’s oftewel
Motor Torpedo Boten (
Indonesische Mariniers
) , grote prauwen(
Indonesische Landmacht
) en met Dakota´s en C130 Hercules
-vliegtuigen(
Indonesische Para-Commando´s
), was 21 INCO opgedeeld in 3 versterkte
pelotons (VERPELS), met elk een mitrailleur-, mortier- en stootsectie. Ikzelf zat met een klasgenoot bij VERPEL 212 en enkele klasgenoten, MARN 1Janssen
en MARN 1
van Aalten
(waarmee ik op dezelfde dag in dienst was
gegaan) zaten bij VERPEL 211. VERPEL 212 was ook weer opgesplitst enterwijl ik met mijn mortiergroep werd ingezet in het oerwoud van het Onin-schiereiland (in de buurt van Fak-Fak), waar een honderdtal parachutistenwaren afgeworpen, werden elders -medio juli `62- vele honderden parachutisten gedropt bij een kleine plaats, die Teminaboean heette. In ditgebied was de militaire beveiliging in handen van een peloton van de
Koninklijke Landmacht
(KL) van het Regiment Oranje Gelderland, die bij
het zien van de grote Indonesische overmacht, de hulp inriepen van de
Koninklijke Marine
(KM). Terwijl versterkingen van de KM (VERPEL211) met spoed per LCPR (een type landingsboot wat alleen in Nieuw
Guinea werd gebruikt en dat in Australië was gebouwd) onderweg waren,werden de Indonesiërs beschoten en gebombardeerd door een P2 Neptune- bommenwerper van de
Marine Luchtvaart Dienst
(MLD). Toen VERPEL211 korte tijd later arriveerde, werd dit meteen ingezet in het actiegebied.
Omdat de Indonesiërs zich in een rotsachtig gebied verschanst hadden, werdopnieuw de hulp ingeroepen van een P2 Neptune-bommenwerper van de
Search History:
Result 00 of 00
00 results for result for
p.
AW-06-2012
In dit nummer o.m.:
Een Nieuw-Guinea reünie
van 21 & 22INCO in Rotterdam;
De commando-overdracht van CKMARNS in Rotterdam;
De afscheidsreceptie (bij de politie) van de heer H.L. den Hartog;
Een vergadering van de Reservisten Schiet… (More)
Een Nieuw-Guinea reünie
van 21 & 22INCO in Rotterdam;
De commando-overdracht van CKMARNS in Rotterdam;
De afscheidsreceptie (bij de politie) van de heer H.L. den Hartog;
Een vergadering van de Reservisten Schiet… (More)
238
Reads
0
Readcasts
0
Embed Views
More From This User
Notes
Load more
