πολλοί εκείνοι που ζητούν την εκτόπιση των Παλαιστινίων ή τηνεξώθησή τους σε μαζική έξοδο από τα Κατεχόμενα της Δυτικής Όχθης ή και από τη Γάζα, που ζητούν τον περιορισμό των πολιτικώνδικαιωμάτων των Ισραηλινών πολιτών Αραβικής καταγωγής, καιπου θεωρούν το Ισραήλ «εβραϊκό» και όχι ρεπουμπλικανικό κράτος.Αυτού του τύπου η ρητορική (που αν εφαρμοστεί είναι μια μορφήγενοκτονίας και «τελικής λύσης» σαν αυτή που εφάρμοσαν οι Ναζίεναντίον των Εβραίων με το Ολοκαύτωμα, έτσι δεν είναι;) δενεκφράζεται στο Ισραήλ από περιθωριακά άτομα και κόμματα, αλλάαπό ανθρώπους που συμμετέχουν στα κόμματα διακυβέρνησηςκαθώς και από εξτρεμιστικά κόμματα που έχουν φτάσει νασυμμετέχουν σε ισραηλινές κυβερνήσεις.Φυσικά, αν κάποιος θέλει να είναι δίκαιος και ακριβολόγοςοφείλει να παραδεχτεί ότι όλα τα παραπάνω δεν είναι ακριβώς«ναζισμός». Είναι
απλώς
το επίσημο ή ημιεπίσημο δόγμα πάνω στοοποίο στηρίζεται ένα από τα πιο επιθετικά κράτη που έχει γνωρίσειο σύγχρονος κόσμος. Είναι
απλώς
μια
sui generis
μιλιταριστική καιεθνικιστική ιδεολογία και πρακτική που διαμορφώθηκε κάτω απότην επίδραση του Σιωνισμού, έτσι όπως αυτός εφαρμόστηκε κατάτην Αραβο-ισραηλινή σύγκρουση στα μεταπολεμικά χρόνια. Όμως,το πρόβλημα φίλε μου βρίσκεται σε αυτό το «απλώς» πουχρησιμοποίησα, κι αυτό το «απλώς» είναι ακριβώς εκείνο που ήθελανα πω όταν χρησιμοποίησα το λογοπαίγνιο «ναζιονισμός». Βλέπειςκαι εδώ στην Ελλάδα, όταν αντιμετωπίζω κάποιον που υποστηρίζειτην ιδέα ότι πρέπει να δημιουργηθεί ένα πανίσχυρο κράτος που θαπροστατεύσει το «εθνικό συμφέρον» με «κάθε μέσο», συχνά τονμεταχειρίζομαι σαν φασίστα και ναζί. Φυσικά και δεν είναι ακριβώςτίποτα από τα δυο. Γνωρίζω πολύ καλά ότι το ιστορικό πλαίσιοείναι διαφορετικό και ότι η ιδεολογία του είναι «απλώς» η ελληνικήέκδοση της πιο επιθετικής μορφής του εθνικισμού. Ωστόσο ΕΧΩ ΤΟΔΙΚΑΙΩΜΑ να τον αντιμετωπίζω σαν φασίστα και ναζί, γιατί οι δύοαυτές ιδεολογίες έχουν καταστεί –και δικαίως- παγκόσμια σύμβολατων πιο επιθετικών και μισητών μορφών του εθνικισμού και του
3
Leave a Comment