....ENAΣ ΟΜΙΛΟΣ ΓΙΑ τον Αχιλλέα

Στην Ελληνική μυθολογία, ο Αχιλλέας, Αχιλλεύς στην αρχ. ελλ. ετυμολογία άχος(θλιψη)+ ιλλεύς(περιπλανώμαι,τριγυ ρνώ) αυτός που τριγυρνά θλιμμένος, εγγονός του Αιακού (Αχιλλεύς Αιακίδης) ήταν ο μεγαλύτερος και ο κεντρικός ήρωας της Ιλιάδας του Ομήρου. Ο Αχιλλέας ήταν γιός του Πηλέα(γι' αυτό τον αποκαλούσαν και Πηλείδη),βασιλιάς των Μυρμιδόνων στη Φθία (Θεσσαλία) και της Νηρηίδας Θέτιδας. Ο Ζεύς και ο Ποσειδώνας συναγωνίστηκαν για το χέρι της μέχρι που ένα μαντείο αποκάλυψε ότι θα γεννούσε ένα γιο μεγαλύτερο από τον πατέρα του, οπότε και πολύ σοφά επέλεξαν να την δώσουν σε κάποιον άλλο. Σύμφωνα με το μετα-Ομηρικό μύθο, η Θέτις προσπάθησε να κάνει τον Αχιλλέα άτρωτο, βουτώντας τον στα νερά της Στύγας, όμως πιάνοντάς τον από τη φτέρνα, τον άφησε τρωτό σ' αυτό το σημείο. (Δείτε Αχίλλειος πτέρνα). Ο Όμηρος, εν τούτοις, αναφέρει ένα ελαφρύ τραυματισμό του στην Ιλιάδα. Σε μια νεότερη και λιγότερο δημοφιλή εκδοχή, η Θέτιδα άλειψε το αγόρι με αμβροσία κι έπειτα το έβαλε πάνω από τη φωτιά ώστε να κάψει τα θνητά μέρη του κορμιού του. Διακόπηκε από τον Πηλέα και εγκατέλειψε πατέρα και γιό, εξοργισμένη. Ο Πηλέας τον έδωσε (ίσως μαζί με το μικρό φίλο του Πάτροκλο) στον κένταυρο Χείρωνα, στο όρος Πήλιο, να τον μεγαλώσει.

Ο Αχιλλέας στον Τρωικό Πόλεμο

Τήλεφος
Οταν οι Έλληνες έπλευσαν για την Τροία, κατά λάθος σταμάτησαν στη Μυσία, με βασιλιά τον Τήλεφο. Στη μάχη που επακολούθησε ο Αχιλλέας τραυμάτισε τον Τήλεφο. Η πληγή δεν έκλεινε κι έτσι ο Τήλεφος ρώτησε ένα μαντείο το οποίο δήλωσε ότι «αυτός που πλήγωσε θα θεραπεύσει». Σύμφωνα με αναφορές άλλων περί το χαμένο έργο του Ευριπίδη, ο Τήλεφος πήγε στην Αυλίδα, προσποιούμενος το ζητιάνο και ζήτησε από τον Αχιλλέα να του γιατρέψει την πληγή. Ο Αχιλλέας του αρνήθηκε, ισχυριζόμενος ότι δεν είχε ιατρικές γνώσεις. Εναλλακτικά, ο Τήλεφος κράτησε τον Ορέστη όμηρο σε αντάλλαγμα με τη βοήθεια του Αχιλλέα στη θεραπεία της πληγής. Ο Οδυσσέας συμπέρανε πως το δόρυ δημιούργησε την πληγή άρα το δόρυ θα έπρεπε να τη γιατρέψει. Ξύσματα από το δόρυ τοποθετήθηκαν στην πληγή και ο Τήλεφος γιατρεύτηκε.

Ο Αχιλλέας στην Αυλή του Λυκομήδη
Σε μια μετα-Ομηρική (αλλά δημοφιλή) εκδοχή του μύθου, ο μάντης Κάλχας δήλωσε ότι οι Έλληνες δεν θα μπορούσαν να νικήσουν δίχως τη βοήθεια του Αχιλλέα, όμως η μητέρα του, η Θέτιδα, ήξερε ότι θα πέθαινε αν πήγαινε στην Τροία. Έτσι τον έκρυψε στην αυλή του Λυκομήδη στη Σκύρο, μεταμφιεσμένο σε κορίτσι. Εκεί είχε ένα δεσμό με τη Διηδάμεια με αποτέλεσμα ένα γιο, το Νεοπτόλεμο. Ανακαλύφθηκε, όμως, από τον τον Αίαντα τον Τελαμώνιο και το Φοίνικα, που έφτασαν μεταμφιεσμένοι σε γυρολόγους με κοσμήματα και όπλα. Ο Αχιλλέας εντοπίστηκε από το γεγονός ότι κοιτούσε τα «λάθος» αγαθά. Εναλλακτικά, εντοπίστηκε με τον ήχο μιας σάλπιγγας, όπου αντί να δειλιάσει, άρπαξε ένα δόρυ να αποθήσει τους εισβολείς. Από εκεί και πέρα χρειάστηκε ελάχιστη πειθώ να πάει στην Τροία, συνοδευόμενος από τον εξάδελφό του και καλύτερό του φίλο1 Πάτροκλο και το δάσκαλό του, Φοίνικα (αυτός είναι ο ίδιος Φοίνικας που συνόδευσε τον Οδυσσέα στη Σκύρο σε μια αργότερη εκδοχή).
(Πηγή: Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια)
________________________< /p>

ONE group FOR Achilles

In Greek mythology, Achilles (also Akhilleus or Achilleus; Ancient Greek: Ἀχιλλεύς) was a Greek hero of the Trojan War, the central character and the greatest warrior of Homer's Iliad, which takes for its theme the Wrath of Achilles. Achilles also has the attributes of being the most handsome of the heroes assembled against Troy, as well as the quickest. Later legends (beginning with a poem by Statius in the first century AD) state that Achilles was invulnerable in all of his body except for his heel. These legends state that Achilles was killed in battle by an arrow to the heel, and so an "Achilles' heel" has come to mean a person's principal weakness. Achilles was the son of the nymph Thetis and Peleus, the king of the Myrmidons. Zeus and Poseidon had been rivals for the hand of Thetis until Prometheus, the fire-bringer, warned Zeus of a prophecy that Thetis would bear a son greater than his father. For this reason, the two gods withdrew their pursuit, and had her wed Peleus. As with most mythology there is a tale which offers an alternative version of these events: in Argonautica (iv.760) Hera alludes to Thetis's chaste resistance to the advances of Zeus, that Thetis was so loyal to Hera's marriage bond that she coolly rejected him. According to a fragment of an Achilleis— the Achilleid, written by Statius in the first century AD, and to no other sources, when Achilles was born Thetis tried to make him immortal by dipping him in the river Styx. However, he was left vulnerable at the part of the body she held him by, his heel. (See Achilles heel, Achilles' tendon.) It is not clear if this version of events was known earlier. In another version of this story, Thetis anointed the boy in ambrosia and put him on top of a fire to burn away the mortal parts of his body. She was interrupted by Peleus and abandoned both father and son in a rage. However none of the sources before Statius makes any reference to this general invulnerability. To the contrary, in the Iliad Homer mentions Achilles being wounded: in Book 21 the Paeonian hero Asteropaeus, son of Pelagon, challenged Achilles by the river Scamander. He cast two spears at once, one grazed Achilles' elbow, "drawing a spurt of blood." Also in the fragmentary poems of the Epic Cycle in which we can find description of the hero's death, Kùpria (unknown author), Aithiopis by Arctinus of Miletus, Ilias Mikrà by Lesche of Mytilene, Iliou pèrsis by Arctinus of Miletus, there is no trace of any reference to his general invulnerability or his famous weakness (heel); in the later vase-paintings presenting Achilles' death, the arrow (or in many cases, arrows) hit his body. Peleus entrusted Achilles to Chiron the Centaur, on Mt. Pelion, to be raised.
(From Wikipedia, the free encyclopedia - http://en.wikipedia.or...

Φωτογραφία: Αχιλλέας από το Λυκομήδη. Μουσείο του Λούβρου, Γαλλία.
Photo: English: Achilles at the court of King Lycomedes, detail. Marble, Greek artwork, ca. 240 CE.
Español: Aquiles en la corte del rey Licomedes.
Français : Achille à la cour du roi Lycomède, détail. Marbre, œuvre athénienne, vers 240 ap. J.-C. Musée du Louvre, Paris, France.
Italiano: Achille alla corte del re Licomede, dettaglio. Marmo, opera ateniese, ca. 240 d.C.