High Quality
Open the downloaded document, and select print from the file menu (PDF reader required).
Zaman
ý
n Alt
ý
n Dilimi
Ö
teden beri hemen herkes, i
ç
inde bulundu
ð
u zamandan
þ
ik
â
yet etmi
þ
ve daha iyi g
ü
nlerin
ö
zlinlemi
þ
durmu
þ
tur. Cismaniyet ve beden
î
hazlar
ý
itibariyle kendini bohemli
ð
e salm
ýþ
, “Ge
ç
mi
þ
-gmasal hep, e
ð
lenmeye bak
ö
mr
ü
n
ü
berbad etme” diyen bir k
ý
s
ý
m b
ö
n kimseler istisna edilecek
ç
o
ð
u kimse ya ge
ç
mi
þ
e vurgun veya gelece
ð
e tutkundur. Umumiyet itibariyle gen
ç
ve ser
â
z
â
t gdaha ziyade h
ü
ly
â
lar
ý
nda kurduklar
ý
bir gelecekte, ya
þý
n
ý
-ba
þý
n
ý
alm
ýþ
d
ü
n
ü
n olgun insanlar
ý
ge
ç
mi
þ
te ya
þ
arlar.Asl
ý
nda ge
ç
mi
þ
in ayr
ý
bir ma’n
â
s
ý
, gelece
ð
in ayr
ý
bir k
ý
ymeti, h
â
lin de ayr
ý
bir de
ð
er vevard
ý
r. Zaman
ý
, en k
ý
ymetli dilimi itibariyle hayallerimizde kurdu
ð
umuz gelece
ð
in s
ý
r
ç
a saraylveya ge
ç
mi
þ
in sem
â
vile
þ
en parlak sahifeleri aras
ý
nda arad
ýðý
m
ý
z s
ü
rece, onun,de
ð
erlendirilmesi gerekli olan alt
ý
n dilimini g
ö
rmemezlikten gelmi
þ
; d
ü
ne ve yar
ý
na g
ö
z yumup,bug
ü
nle b
ü
t
ü
nle
þ
ip, bug
ü
nle teselli oldu
ð
umuz zaman da
ç
ok
ö
nemli iki hayat
î
menba’ kaybetmi
þ
Ge
ç
mi
þ
, hem bug
ü
n
ü
m
ü
ze hem de yar
ý
nlar
ý
m
ý
za kaynak olabilecek bereketli bir menba’ bugelece
ð
in fide ve fidanlar
ý
n
ý
yeti
þ
tiren m
ü
b
â
rek bir me
þ
cerelik ve mill
î
bir sermaye iken,romantik duygu ve d
üþü
ncelere a
çý
lm
ýþ
bir ar
þ
iv gibi g
ö
r
ü
p de
ð
erlendirmek, bug
ü
n
ü
de sg
ö
n
ü
llerin
þ
ehr
â
yin zaman
ý
say
ý
p hezeyanlar i
ç
inde ge
ç
irmek, kazanmak ku
þ
a
ðý
nda kaybetba
þ
ka bir
þ
ey de
ð
ildir.Ya
þ
ay
ýþ
lar
ý
n
ý
cismaniyetin mahbesinde s
ü
rd
ü
renler, b
ü
t
ü
n bir gen
ç
lik d
ö
nemlerinde, hayatlparlak bir talih ve ebed
î
bir huzur i
ç
inde ge
ç
ece
ð
ini san
ý
r, kendileriyle beraber her
þ
eyin de f
â
ni olhi
ç
mi hi
ç
d
üþü
nmezler. D
üþü
nme mevsimi gelince de nas
ý
l d
üþü
neceklerini bilemeden “esefl“hasret”lerle inler ve
þö
yle derler: Me
ð
er d
ü
ny
â
ya geldi
ð
imiz andan itibaren her
þ
ey bize ved
â
ba
þ
lam
ýþ
. Me
ð
er y
ü
z
ü
m
ü
ze g
ü
len her
þ
ey birer “elveda” tebess
ü
m
ü
ym
üþ
de bizler anlayamaNas
ý
l olmu
þ
da
üç
-be
þ
saatli
ð
ine tenezz
ü
he
çý
kt
ýðý
m
ý
z bu piknik yerine ba
ð
lan
ý
p kalm
ýþý
zad
ý
m
ö
tesini g
ö
rememi
þ
iz! Me
ð
er d
ü
ny
â
ya geldi
ð
imiz ayn
ý
g
ü
n,
çý
k
ýþ
a haz
ý
rlanma mesajalm
ýþý
z. Ve o g
ü
n-bug
ü
n hep bir me
ç
h
û
l
ç
ukura do
ð
ru kaym
ýþý
z da bunun fark
ý
na bile varama
Þ
imdi g
ö
r
ü
p sevdi
ð
imiz, sevip ba
ð
land
ýðý
m
ý
z her-
þ
eyin, s
ü
ratle bizden uzakla
þ
t
ýðý
n
ý
m
üþ
ahedeve “elveda” demeye f
ý
rsat bile bulam
ý
yoruz.Elveda gen
ç
li
ð
e, g
ü
zelli
ð
e! Elveda zevk u sef
â
ya! Elveda ne
þ
’eye, huzura,
çýð
l
ýð
a! Elvedme
þ
’aleleri aras
ý
nda
ç
al
ý
ml
ý
ç
al
ý
ml
ý
y
ü
r
ü
d
üðü
m
ü
z ayd
ý
nl
ý
k g
ü
nlere! Elveda mutluluk h
ü
ly
â
saadet d
üþ
lerine! Elveda b
ü
t
ü
n arzulara, r
ü
y
â
lara, emellere..!Bu bo
ð
ucu sis ve duman i
ç
inde bunlar, daha mezara girmeden
ö
l
ü
r;
ö
l
ü
lere kar
ýþý
r ve hebirka
ç
ö
l
ü
m
ü
birden ya
þ
arlar. B
ö
yleleri i
ç
in bir daha da bu ayr
ý
ayr
ý
hesaplar
ý
n uyu
þ
arak ayn
ý
varmas
ý
ve birbirinden kopan unsurlar
ý
n bir- araya gelerek o eski g
ü
nlerin bir kere daha ya
þ
am
ü
mk
ü
n olamaz.
D
ü
n
ü
bug
ü
nle, bug
ü
n
ü
de yar
ý
nla birarada m
ü
t
â
laa edebilen ruh insanlar
ý
n
ý
n varl
ý
k ve h
â
dbak
ýþ
lar
ý
ise, tamamen ba
þ
kad
ý
r. Hatta bunlardan
ç
ok fazla okuyup d
üþü
nme f
ý
rsat
ý
n
ý
bulambile, hayat ve
ö
l
ü
m hakk
ý
ndaki d
üþü
nceleriyle di
ð
erlerinden daha derli-toplu, anlay
ýþ
lar
ý
yla dahade
ð
erlendirmeleriyle de daha isabetli, daha tutarl
ý
d
ý
rlar. Ruh insan
ý
n
ý
n, her
þ
eye derin bir al
â
ka ilekalkan bak
ýþ
lar
ý
, basiret ve itinal
ý
davran
ýþ
lar
ý
, vazife
þ
uuruna s
ý
ms
ý
k
ý
ba
ð
l
ý
hareketleri, f
â
nive mek
â
nlar
ý
n, ebed
î
zaman ve mek
â
nlara varaca
ðý
n
ý
bilen vicdan
ý
,
ö
l
ü
m girdaplar
ý
nda dahiruhuna saadetlerin en eri
þ
ilmezini duyurur.Onun olgun ve duygun nazar
ý
nda, b
ü
t
ü
n d
ü
ny
â
ve f
â
ni varl
ý
klar,
ö
l
ü
ms
ü
z birer m
â
nev
î
varl
â
lemdeki b
ü
t
ü
n parlak ve g
ö
z kama
þ
t
ý
r
ý
c
ý
þ
eyler de uhrev
î
k
ý
ymetlere ula
þý
r, gafletli s
î
burkuntular
ý
na ra
ð
men, o
ç
i
ç
ekten
ç
i
ç
e
ð
e konup-kalkan ar
ý
lar gibi, hazdan haza u
ç
ar durur.B
ö
ylelerinin parlak
ç
ehrelerinde, tevazu’ mahviyet, vakar ve emniyetin birle
þ
mesinden hasb
ü
y
ü
leyici h
â
l, onlar
ý
n meleklerle at-ba
þý
gitmelerinin ni
þâ
n
ý
, ilhama a
çý
k g
ö
n
ü
llerinin binbir vdolup ta
þ
mas
ý
, r
û
h
â
nilerle i
ç
li-d
ýþ
l
ý
bulunmalar
ý
n
ý
n emaresidir. Onlarda fizik, metafizikle i
ç
i
ç
e vmetafizi
ð
i tamamlay
ý
c
ý
mahiyette, madde ise
â
deta ma’n
â
n
ý
n de
ð
erli bir buudu gibidir.
Ü
zerlerindmuhte
þ
em devletler kurmu
þ
,
þ
anl
ý
bir soya mensup olman
ý
n gizli, derin sezi
þ
leri, hem de Allah k peygamber beyan
ý
na a
çý
k Kur’
â
n dinlemi
þ
nurlu gecelerin uhrev
î
iklimlerinde “h
û
” deyipetmelerinden kalma derin bir safvet,
ü
rperten bir vakar ve d
ü
-
þü
nd
ü
ren bir ciddiyet ta
þý
p durmaSanki her halleriyle, sessiz ve s
ö
zs
ü
z bir
þ
eyler anlatmakta ve en b
ü
y
ü
leyici hutbeler irad etmektedirOnlar
ý
n canl
ý
ve s
ý
ms
ý
cak d
ü
ny
â
lar
ý
nda, her
þ
ey bir ba
þ
ka lezzet, bir ba
þ
ka hal
â
vetle dozaman
ü
st
ü
bir
ç
izgide cereyan eder. Ge
ç
mi
þ
zaman, binbir modeliyle gelece
ð
in ren-g
â
renk kost
ü
haz
ý
rlar. Gelecek, ihya edilmeyi bekleyen bir ar
â
zi gibi, y
ü
ksek mefk
û
re ve h
ü
ly
â
derinli
ð
inde h
â
dba
ð
r
ý
n
ý
a
ç
ar bekler.
Ýç
inde bulundu
ð
umuz zaman bir mekik gibi bu iki kutup aras
ý
nda gelir-gikendi dilimini
ö
rer.Bu ayd
ý
nl
ý
k d
ü
ny
â
da, f
â
nilerin ak
ý
p gidi
þ
inde bile, hep ebediyyetin tesell
î
verici na
ð
meleri dve varl
ýðý
n
ö
l
ü
ml
ü
l
ü
kten
ö
l
ü
ms
ü
zl
üð
e kayd
ýðý
hissedilir. Burada e
þ
y
â
o kadar
ç
arp
ý
c
ý
, o kadard
ö
rt bir yana canl
ý
l
ý
k da
ðý
tan hava
ö
yle l
â
tif,
ö
yle temiz; bizleri ipek gibi yumu
þ
ak kollar
ý
ylatmosfer
ö
yle
þ
efkatli,
ö
yle duygulu;
ö
telerden g
ö
z k
ý
rpan y
ý
ld
ý
zlar
ý
yla, uyuyan hislerimizig
ö
ky
ü
z
ü
o kadar muhte
þ
em, o kadar b
ü
y
ü
-leyicidir ki, g
ö
r
ü
p uyanmamak, uyan
ý
p arkas
ý
ndaki
þ
eli hissetmemek, hissedip sevgi ve mutlulu
ð
a ermemek m
ü
mk
ü
n de
ð
ildir.Ah, iman ne m
ü
thi
þ
bir iksir; m
â
neviyat ne t
ü
kenmez bir hazine, ge
ç
mi
þ
ne temiz bir k gelecek ne bereketli bir bah
ç
e; h
â
l; binbir dinami
ð
iyle ne b
ü
y
ü
k bir sermaye..!
Ma’bed’den Ta
þ
an Ma’n
â
Ma’bed, insan r
û
huna seslenen m
ü
bhem bir lisan, g
ö
n
ü
lleri kendine
ç
eken b
ü
y
ü
leyici bir besessiz duru
þ
u i
ç
inde, Y
ü
ce Hakikat ad
ý
na her dille bir
þ
eyler anlatan bir s
ý
rl
ý
terc
ü
mand
ý
r.
Ý
nsan, ma’bedde, bug
ü
n
ü
d
ü
nle, d
ü
n
ü
sonsuzla i
ç
-i
ç
e duyar.. ma’bed, ibadet d
üþü
ncesi, ikayna
ðý
ve ibadetin ma’n
â
s
ý
yla dopdolu bir deryada y
ü
z
ü
yor gibi olur. Bir de ma’bedin bu tabeyan
ý
na
ü
stad, kudretli ve m
â
hir bir ses refakat ederse, zevk ta’rif edilmez doru
ð
a ula
þý
r ve g
ö
ninan
ý
lmaz bir te’sir b
ý
rak
ý
r.Evet, ma’bedin sessiz, temk
î
nli, vak
û
r, binbir
î
m
â
ve i
þ
aretlerle m
ý
r
ý
ldand
ýðý
ma’n
â
; lig
ö
nl
ü
n
ü
n emrine vermi
þ
, g
ý
rtla
ðý
n
ý
akord edebilmi
þ
m
â
hir bir okuyucunun ruhundan y
ü
kselena
ð
melerle birle
þ
ip ya
ð
mur gibi duygular
ý
m
ý
z
ý
n
ü
zerine d
ö
k
ü
lmeye ba
þ
lad
ýðý
, ak
ý
p ruhdoldurdu
ð
u zaman kendimizi bahara uyanm
ýþ
g
ü
ller,
ç
i
ç
ekler gibi taptaze hisseder ve iliklerimizevarolman
ý
n zevkini duyar
ý
z.Sanki ma’bedin d
ýþý
nda varl
ýð
a kar
þý
susan ve g
ö
n
ü
l d
ü
ny
â
s
ý
itibariyle varl
ý
k
ö
tesine k bizler, ma’bedi, ruhlar
ý
m
ý
z
ý
n derinliklerinde sakl
ý
bulunan duygu ve d
üþü
ncelerimizi bedenin k mahbesinden kurtararak, g
ö
klere duyuracak bir m
ü
ezzin, bir hatib gibi bulur ve onun sesin sessessizli
ð
in sese kar
ýþ
t
ýðý
m
ü
b
â
rek hariminde ba
þý
m
ý
z
ý
n sonsuzlu
ð
a ula
þ
t
ýðý
n
ý
hisederiz.G
ö
n
ü
llerin
ýþýð
a a
çý
k olmas
ý
ö
l
çü
s
ü
nde ma’beddeki ses, s
ö
z ve ayd
ý
nl
ý
k ba’zen hislco
þ
turarak bizi lezzetten lezzete, heyecandan heyecana;
î
mandan a
þ
ka, a
þ
ktan fedak
â
rl
ýð
a g
ö
t
ü
r
ü
rkol-kanat olur y
ü
kseltir. Bazen ruhun sezebilece
ð
i bir dille vuslat
þ
evkini f
ý
s
ý
ldar. Ba’zen ruhlarCennet
ý
rmaklar
ý
n
ý
n
ç
a
ðý
lt
ý
lar
ý
n
ý
, Cennet b
ü
lb
ü
llerinin na
ð
melerini duyurur ve sal
ý
m sal
ý
m sCennet a
ð
a
ç
lar
ý
n
ý
n alt
ý
nda dola
þ
t
ý
r
ý
r. Ba’zen bizleri, b
ü
t
ü
n g
ü
zelliklerin kayna
ðý
Sonsuz G
ü
zula
þ
t
ý
rmak i
ç
in,t
ü
neller a
ç
ar, k
ö
pr
ü
ler kurar ve t
ü
p-ge
ç
itlerle iki d
ü
ny
â
n
ý
n iki yakas
ý
n
ý
biba
ð
l
ý
yor gibi buradan
ö
telere menfezler a
ç
ar, hay
â
le bir k
ý
s
ý
m m
ü
bhem tasavvurlar verir
þ
ahland
ý
r
ý
r.Ma’bedde, ibadet
ü
t
â
at, evr
â
d u ezk
â
r gibi hususlarda g
ö
r
ü
len yeknesak davran
ýþ
lar, z
â
hiresay
ý
lsa bile, bir man-z
û
menin rediflerinde oldu
ð
u gibi, sonsuz duygu ve d
üþü
nce nazm
ý
nda, o dud
üþü
ncenin esas unsuru ve ayaklar
ý
gibidirler. Her tekrar edi
þ
te insan, bildi
ð
inin
ç
ehrbilmediklerini g
ö
r
ü
r, akl
ý
n idrak ettikleriyle vicdan
ý
n duyu
þ
lar
ý
n
ý
i
ç
i
ç
e ya
þ
ar ve bu ayniliktegayr
ý
l
ý
k ve tazelik duyar.Bazen mihrab, minber veya arkadaki maks
û
relerden birisinden y
ü
kselen yeni bir ses, ma’bhafifden ve inceden tekrar edip durdu
ð
u nakaratla b
ü
t
ü
nle
þ
ince, ge
ç
ece
ð
imiz yollara, t
ü
nellere, g
ýþý
klar sa
çý
lm
ýþ
gibi olur ve yeni bir y
ü
r
ü
-y
üþ
komutu alm
ýþ
cas
ý
na, ayr
ý
bir buuda do
ð
ru, de
ð
i
Add a Comment