24
Somuncu Baba
24
Somuncu Baba
Âkif, tembellik ve bunun al-ternatifi olan çal
ı
ş
ma konusunadaha ilk Safahat’tan itibaren yervermeye ba
ş
lar. Bu anlamdakar
ş
ı
m
ı
za ç
ı
kan ilk
ş
iiri “
Küfe
”dir. Âkif, bu
ş
iirinde zor
ş
artlarda ça-l
ı
ş
arak hamall
ı
kla evini geçindir-mek zorunda kalan bir baban
ı
nölümünden sonra yine hamall
ı
kyaparak annesine ve karde
ş
inebakmaya çal
ı
ş
an bir çocu
ğ
undurumunu ele al
ı
r. Çocuk, e
ğ
i-tim ça
ğ
ı
ndad
ı
r ve hakl
ı
olarakokumak istemektedir; fakat çal
ı
ş
mak zorundad
ı
r. Âkif, bu
ş
iirinde çocu
ğ
un babas
ı
ndanbahisle “
O, bunca y
ı
l çal
ı
ş
ı
p al-n
ı
n
ı
n teriyle seni/Nas
ı
l büyüttü?Bu gün sen de kendi karde
ş
i-ni/Yetim b
ı
rakmayarak besleyipbüyütmelisin…”
m
ı
sralar
ı
yla al
ı
nteriyle çal
ı
ş
man
ı
n önemini belir-tir. Ona göre al
ı
nteri dökmedenhiçbir
ş
eyi elde etmenin imkan
ı
yoktur. Âkif, bu
ş
iirin hemen ard
ı
n-dan “
Durmayal
ı
m
” bal
ı
kl
ı
ş
iiriyleçal
ı
ş
ma konusunu ba
ş
ka bir aç
ı
-dan ele al
ı
r. Burada Sadi’nin birhikayesinden yola ç
ı
karak çöldeyürümek yerine uyumay
ı
tercihederek kervandan geri kalan biradam
ı
n halinden yola ç
ı
karakinsanlar
ı
n gayeleri u
ğ
runda dur-madan çal
ı
ş
malar
ı
gerekti
ğ
ini,bunu terk edenin geride kalaca-
ğ
ı
n
ı
belirtir. Buna göre gelece
ğ
içal
ı
ş
anlar kuracaklard
ı
r. Durmak,fertler için oldu
ğ
u kadar milletleriçin de bir anlamda intihar de-mektir. Durmayal
ı
m
ş
iiri
“
İ
nsan,ancak çal
ı
ş
t
ı
ğ
ı
n
ı
n kar
ş
ı
l
ı
ğ
ı
n
ı
al
ı
r.”
ayetiyle son bulur. Bu ayetinburada zikredilmesi, çal
ı
ş
makonusunda çok önemli bir ikazanlam
ı
ta
ş
ı
r. Zira, son yüzy
ı
lda
İ
slâm toplumu tembelli
ğ
i hasta-l
ı
k ölçüsünde benimsemi
ş
, birde buna tevekkül nam
ı
yla birk
ı
l
ı
f uydurmaktan çekinmemi
ş
tir. Âkif, bu yüzden sesini yükseltirve toplumu yüksek sesle ele
ş
tirir:“
Bütün dünya çal
ı
ş
ı
rken le
ş
gibi yatmak niye?
” derken bizim ne-den geri kald
ı
ğ
ı
m
ı
z
ı
n, di
ğ
er mil-letlerin ise nas
ı
l ilerlediklerininsebebi aç
ı
klar.Birinci Safahat’ta konu ile il-gili bir di
ğ
er
ş
iir ise “
Azim”
ba
ş
l
ı
-
ğ
ı
n
ı
ta
ş
ı
r. Burada Âkif’in referansnoktas
ı
yine Sadi’dir. Sadi’ninbu öyküsünde çölde yavrusunukaybeden bir baban
ı
n gayretlerisonucunda o
ğ
lunu bulmas
ı
eleal
ı
nmaktad
ı
r. Bu k
ı
ssan
ı
n vurgu-lad
ı
ğ
ı
ders ise insan
ı
n gayretleçal
ı
ş
mas
ı
neticesinde hedefineula
ş
aca
ğ
ı
gerçe
ğ
idir. Tabi buradameselenin sadece fertler için de-
ğ
il toplumlar için de ayn
ı
oldu-
ğ
unu belirtmek gerekir. Milletlerde umutlar
ı
n
ı
yitirmeden hedef-lerine do
ğ
ru ko
ş
mak, bu u
ğ
urdaçal
ı
ş
ı
p gayret etmek durumun-dad
ı
rlar. Yine bu k
ı
ssa,
“Ne yap- sak bo
ş
una!
”
ş
eklinde özetlene-bilecek çökü
ş
psikolojisine debir kar
ş
ı
ç
ı
k
ı
ş
niteli
ğ
indedir.. Azim
ş
iirini takip eden “
Seyfi
Baba”
ş
iiri de ayn
ı
konu etraf
ı
n-da kurgulanm
ı
ş
bir
ş
iirdir. Ya
ş
l
ı
olmas
ı
na ra
ğ
men çal
ı
ş
maktanbir an bile geri durmayan SeyfiBaba, çat
ı
y
ı
aktar
ı
rken hastala-n
ı
r ve çal
ı
ş
amaz hale dü
ş
er. Âkif,
Leave a Comment