You are on page 1of 18

คำำอธิบำยรำยวิชำ

กลุ่มสำระกำรเรียนรู้วิชำภำษำต่ำงประเทศ รำยวิชำ ภำษำอังกฤษพื้นฐำน 6


ชั้นมัธยมศึกษำปีที่ 5 จำำนวน 40 ชั่วโมง 1.0 หน่วยกิต

ฝึกทักษะการฟัง พูด อ่านและเขียน สารหรือข้อมูล ประเภทต่าง ๆ ของสถานการณ์การใช้


ภาษา ตลอดจนเข้าใจภาษาและท่าทางในการสื่อสารได้อย่างเหมาะสมกับระดับบุคคล กาลเทศะ
และวัฒนธรรมของเจ้าของภาษา
เข้าใจรูปแบบ กระบวนการและกลวิธีการใช้ภาษาเพื่อการสื่อสาร แลกเปลี่ยน ข้อมูล
ข่าวสารเหตุการณ์ สำาคัญต่าง ๆ ภายในโรงเรียน ชุมชน สังคม เข้าร่วมกิจกรรมวันสำาคัญ ประเพณี
และวัฒนธรรมอย่างมั่นใจ
เห็นคุณค่าภาษาอังกฤษ สามารถนำาไปใช้เป็นเครื่องมือแสวงหาความรู้เพิ่มเติมจากแหล่ง
วิทยาการด้วยตนเองเป็นปกติวิสัย และเชื่อมโยงกับกลุ่มสาระการเรียนรู้อื่น ๆ ได้
เพื่อพัฒนาความรู้ความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษเป็นพื้นฐานการศึกษาและการ
ประกอบอาชีพโอกาสต่อไป
สำระและมำตรฐำนกำรเรียนรู้ กลุ่มภำษำต่ำงประเทศ
ในหลักสูตรขั้นพื้นฐำน พุทธศักรำช 2544 กระทรวงศึกษำธิกำร
บทนำำ
ควำมสำำคัญ
ในสังคมโลกปัจจุบัน การเรียนรู้ภาษาต่างประเทศเป็นสิ่งจำาเป็น ทั้งนี้เพื่อประโยชน์ในการ
ติดต่อสื่อสารการศึกษา การแสวงหาข้อมูลเพิ่มเติม และเพื่อการประกอบอาชีพ ตลอดจนเพื่อให้
สามารถนำาประเทศไปสู่การแข่งขันด้านเศรษฐกิจ เข้าใจความแตกต่างทางการเมืองและวัฒนธรรม
ในฐานะที่เป็นพลเมืองโลกในยุคโลกาภิวัฒน์การเรียนรู้ภาษาต่างประเทศจะช่วยให้ผู้เรียนมีวิสัยทัศน์
กว้างไกล สามารถสื่อสารกับชาวต่างประเทศได้อย่างถูกต้องเหมาะสมและมั่นใจ มีเจตคติที่ดีต่อการ
ใช้ภาษาและวัฒนธรรมต่างประเทศ นอกจากนี้ยังมีความเข้าใจและภาคภูมิใจภาษาและวัฒนธรรม
ไทย และสามารถถ่ายทอดวัฒนธรรมและเอกลักษณ์ไทยไปสู่สังคมโลก

วิสัยทัศน์
การจัดการเรียนการสอนภาษาต่างประเทศ ในหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานมีความคาด
หวังว่า เมื่อผู้เรียนเรียนภาษาต่างประเทศอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ชั้นประถมถึงมัธยมศึกษา ผู้เรียนจะมี
เจตคติที่ดีต่อภาษาต่างประเทศสามารถใช้ภาษาต่างประเทศ สื่อสารในสถานการณ์ต่าง ๆ แสวงหา
ความรู้ ประกอบอาชีพ และศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้น รวมทั้งมีความรู้ความเข้าใจในเรื่องราวและ
วัฒนธรรมอันหลากหลายของประชาคมโลก และสามารถถ่ายทอดความคิดและวัฒนธรรมไทยไปยัง
สังคมโลกได้อย่างสร้างสรรค์
โครงสร้างของหลักสูตรภาษาต่างประเทศ กำาหนดตามระดับความสามารถทางภาษาและ
พัฒนาการของผู้เรียน (Proficiency – Based) เป็นสำาคัญ โดยจัดแบ่งเป็น 4 ระดับ คือ
1) ช่วงชั้น ป. 1 – 3 ระดับเตรียมความพร้อม (Preparatory Level)
2) ช่วงชั้น ป.4 – 6 ระดับต้น (Beginner Level)
3) ช่วงชั้น ม. 1 – 3 ระดับกำาลังพัฒนา (Developing Level)
4) ช่วงชั้น ม.4 – 6 ระดับก้าวหน้า (Expanding Level)
คุณภำพของผู้เรียน
หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน ได้กำาหนดให้สาระการเรียนรู้กลุ่มวิชาภาษาต่างประเทศเป็น
สาระการเรียนรู้ที่เสริมสร้างพืน้ ฐานความเป็นมนุษย์ และสร้างศักยภาพในการคิดและการทำางาน
อย่างสร้างสรรค์ เพื่อพัฒนาผู้เรียนให้มีคุณลักษณะอันพึงประสงค์ตามจุดหมายของหลักสูตร การ
เรียนภาษาต่างประเทศจะช่วยให้ผู้เรียนมีวิสัยทัศน์กว้างไกล และเกิดความมั่นใจในการที่จะสื่อสาร
กับชาวต่างประเทศ รวมทั้งเกิดเจตคติที่ดีต่อภาษาและวัฒนธรรมต่างประเทศ โดยยังคงความภาค
ภูมิใจในภาษาและวัฒนธรรมไทย
การที่จะทำาให้ผู้เรียนเกิดคุณภาพได้ตามที่คาดหวังดังกล่าว หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานได้
กำาหนดองค์ความรู้ กระบวนการเรียนรู้ และคุณธรรมจริยธรรมค่านิยมที่ผู้เรียนพึงมีเมื่อจบการศึกษา
ขั้นพืน้ ฐาน 12 ปี แล้ว ไว้เป็นกรอบสำาหรับแต่ละช่วงชั้น ดังนี้

ช่วงชั้นที่ 1 (จบชั้นประถมศึกษำปีที่ 3)
1. เข้าใจและใช้ภาษาต่างประเทศ แลกเปลี่ยน และนำาเสนอข้อมูลข่าวสารในเรื่องที่เกี่ยว
กับตนเอง ชีวิตประจำาวัน และสิ่งแวดล้อมใกล้ตัว
2. มีทักษะการใช้ภาษาต่างประเทศในการฟัง –พูด ตามหัวเรื่องเกี่ยวกับตนเอง ครอบครัว
โรงเรียน สิ่งแวดล้อมใกล้ตัว อาหาร เครื่องดื่ม และความสัมพันธ์กับบุคคล ภายในวงคำา
ศัพท์ 300 – 450 คำา (คำาศัพท์ที่เป็นรูปธรรม)
3. ใช้ประโยคคำาเดี่ยว (one word sentence) และประโยคเดี่ยว (simple sentence) ในการ
สนทนาโต้ตอบตามสถานการณ์ในชีวิตประจำาวันได้
4. มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับวัฒนธรรมทางภาษา และชีวิตความเป็นอยู่ของเจ้าของ
ภาษาตามระดับชั้น
5. มีความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษ ในการเสนอข้อมูลที่เป็นความรู้ในวิชาอื่นตาม
ความสนใจและวัย
6. มีความสามารถในการใช้ภาษาภายในห้องเรียนและในโรงเรียน ในการแสวงหาความรู้
และความเพลิดเพลิน
ช่วงชั้นที่ 2 (จบชั้นประถมศึกษำปีที่ 6)
1. เข้าใจและใช้ภาษาต่างประเทศ แลกเปลี่ยนและนำาเสนอข้อมูลข่าวสารสร้างความ
สัมพันธ์ระหว่างบุคคลในเรื่องเกี่ยวกับตนเอง ชีวิตประจำาวัน สิง่ แวดล้อมในชุมชน
2. มีทักษะในการใช้ภาษาต่างประเทศในการฟัง – พูดอ่านหัวเรื่องเกี่ยวกับตนเอง
ครอบครัว โรงเรียน สิ่งแวดล้อม อาหาร เครื่องดื่ม ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล เวลาว่าง
และนันทนาการ สุขภาพและสวัสดิการ การซื้อ – ขาย ลมฟ้าอากาศ ภายในวงคำาศัพท์
ประมาณ 1,050 – 1,200 คำา (คำาศัพท์ที่เป็นรูปธรรมและนามธรรม)
3. ใช้ประโยคเดี่ยว และประโยคผสม สื่อความหมายตามบริบทต่าง ๆ
4. เข้าใจข้อความที่เป็นความเรียง และไม่ใช่ความเรียง ในการสนทนาทั้งที่เป็นทางการและ
ไม่เป็นทางการในบริบทที่หลากหลาย
5. มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับวัฒนธรรมทางภาษา และชีวิตความเป็นอยู่ของเจ้าของ
ภาษา ตามบริบทของข้อความที่พบตามระดับชั้น
6. มีความสามารถในการใช้ภาษาต่างประเทศ นำาเสนอและสืบค้นข้อมูลความรู้ ในวิชาอื่น
ทีเ่ รียนตามความสนใจและระดับชั้น
7. มีความสามารถในการใช้ภาษาต่างประเทศภายในห้องเรียนและในโรงเรียน ในการ
แสวงหาความรู้เพิ่มเติม เพื่อความเพลิดเพลิน

ช่วงชั้นที่ 3 (จบชั้นมัธยมศึกษำปีที่ 3)
1. เข้าใจและใช้ภาษาต่างประเทศ แลกเปลี่ยนนำาเสนอข้อมูลข่าวสาร สร้างความสัมพันธ์
ระหว่างบุคคลแสดงความรู้สึกนึกคิด และความคิดรวบยอด โดยใช้นำ้าเสียงท่าทางในรูป
แบบที่เหมาะสมกับบุคคลและกาลเทศะ
2. มีทักษะในการใช้ภาษาต่างประเทศในการฟัง – พูด - อ่าน – เขียน ในหัวเรื่องเกี่ยวกับ
ตนเอง ครอบครัว โรงเรียน สิ่งแวดล้อม อาหาร เครื่องดื่ม ความสัมพันธ์กับบุคคล เวลา
ว่าง และสวัสดิการ การซื้อ – ขาย ลมฟ้าอากาศ การศึกษาและอาชีพ การเดินทางท่อง
เที่ยว การบริการ สถานที่ ภาษา วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ภายในวงศัพท์ประมาณ
2,100 – 2,250 คำา (คำาศัพท์ที่เป็นนามธรรมมากขึ้น)
3. ใช้ประโยคผสม (Compound Sentence) และประโยคซับซ้อน (Complex Sentence) ทีใ่ ช้
สื่อความหมายตามบริบทต่าง ๆ ในการสนทนาทั้งที่เป็นทางการและไม่เป็นทางการ
4. อ่าน เขียน ข้อความที่เป็นความเรียงและไม่เป็นความเรียง ทั้งที่เป็นทางการและไม่เป็น
ทางการที่มีตัวเชื่อมข้อความ (Discourse Markers)
5. มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับวัฒนธรรมทางภาษา และชีวิตความเป็นอยู่ของเจ้าของ
ภาษาตามบริบทของข้อความที่พบในแต่ละระดับชั้น
6. มีความรู้ความสามารถในการใช้ภาษาต่างประเทศ สืบค้นข้อมูลความรู้ในวิชาอื่น ๆ ที่
เรียนตามความสนใจและตามระดับชั้น
7. ฝึกฝนการใช้ภาษาอังกฤษทั้งในและนอกโรงเรียน เพื่อการแสวงหาความรู้เพิ่มเติมอย่าง
ต่อเนื่อง หาความเพลิดเพลินและเป็นพื้นฐานในการทำางานและประกอบอาชีพ
ช่วงชั้นที่ 4 (จบชั้นมัธยมศึกษำปีที่ 6)
1. เข้าใจและใช้ภาษาต่างประเทศในการแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสาร สร้างความสัมพันธ์
ระหว่างบุคคล แสดงความรู้สึกนึกคิด แสดงความคิดรวบยอดในเรื่องที่เกี่ยวกับการ
ศึกษางานอาชีพ ชุมชน และสังคมโลก ในรูปแบบที่เหมาะสมกับบุคคล กาลเทศะ
2. มีทักษะในการใช้ภาษาต่างประเทศในการฟัง – พูด – อ่าน – เขียน ในหัวข้อเรื่องเกี่ยว
กับตนเอง ครอบครัวโรงเรียน สิ่งแวดล้อม อาหาร เครื่องดื่ม ความสัมพันธ์กับบุคคล
เวลาว่าง และสวัสดิการ การซื้อ – ขาย ลมฟ้าอากาศ การศึกษาและอาชีพ การเดินทาง
ท่องเที่ยว การบริการ สถานที่ ภาษา วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี ภายในวงศัพท์
ประมาณ 3,600 – 3,750 คำา (คำาศัพท์ที่มีระดับการใช้แตกต่างกัน)
3. ใช้ประโยคผสม (Compound Sentence) และประโยคซับซ้อน (Complex Sentence) ทีใ่ ช้
สื่อความหมายตามบริบทต่าง ๆ ในการสนทนาทั้งที่เป็นทางการและไม่เป็นทางการ
4. อ่าน เขียน ข้อความที่เป็นความเรียงและไม่เป็นความเรียง ทั้งที่เป็นทางการและไม่เป็น
ทางการที่มีตัวเชื่อมข้อความ (Discourse Markers)
5. มีความรู้ ความเข้าใจ เกี่ยวกับวัฒนธรรมทางภาษาและชีวิตความเป็นอยู่ของเจ้าของ
ภาษาตามบริบทของข้อความที่พบในแต่ละระดับชั้น
6. มีความรู้ความสามารถในการใช้ภาษาต่างประเทศ สืบค้นข้อมูลความรู้ในวิชาอื่น ๆ ที่
เรียนตามความสนใจและระดับชั้นจากสื่อที่หลากหลาย
7. ฝึกฝนการใช้ภาษาอังกฤษทั้งในและนอกโรงเรียน เพื่อการแสวงหาความรู้เพิ่มเติมอย่าง
ต่อเนื่อง หาความเพลิดเพลินและเป็นพื้นฐานในการทำางานและประกอบอาชีพ
สำระ
สำระที่เป็นองค์ควำมรู้ของกลุ่มสำระกำรเรียนรู้ภำษำต่ำงประเทศ ประกอบด้วย
สำระที่ 1 ภาษาเพื่อการสื่อสาร
สำระที่ 2 ภาษาและวัฒนธรรม
สำระที่ 3 ภาษากับความสัมพันธ์กับกลุ่มสาระการเรียนรู้อื่น
สำระที่ 4 ภาษากับความสัมพันธ์กับชุมชนและโลก

มำตรฐำนกำรเรียนรู้
มำตรฐำนกำรเรียนรู้กำรศึกษำขั้นพื้นฐำน
สำระที่ 1 ภำษำเพื่อกำรสื่อสำร
มาตรฐาน ต 1.1 เข้าใจกระบวนการฟังและการอ่าน สามารถตีความเรื่องที่ฟังและอ่านจากสื่อ
ประเภทต่าง ๆ และนำาความรู้มาใช้อย่างมีวิจารณญาณ
มาตรฐาน ต 1.2 มีทักษะในการสื่อสารทางภาษา แลกเปลี่ยนข้อมูล ข่าวสาร แสดงความรู้สึก และ
ความคิดเห็น โดยใช้เทคโนโลยีและการจัดการที่เหมาะสมเพื่อการเรียนรู้ตลอดชีวิต
มาตรฐาน ต 1.3 เข้าใจกระบวนการพูด การเขียน และสื่อสารข้อมูล ความคิดเห็น และความคิดรวบ
ยอดในเรื่องต่าง ๆ ได้อย่างสร้างสรรค์ มีประสิทธิภาพและมีสุนทรียภาพ
สำระที่ 2 ภำษำและวัฒนธรรม
มาตรฐาน ต 2.1 เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างภาษากับวัฒนธรรมของเจ้าของภาษาและนำาไปใช้อย่าง
เหมาะสมกับกาลเทศะ
มาตรฐาน ต 2.2 เข้าใจความเหมือนและความแตกต่างระหว่างภาษาและวัฒนธรรมของเจ้าของ
ภาษากับภาษาและวัฒนธรรมไทย และนำามาใช้อย่างมีวิจารณญาณ

สำระที่ 3 ภำษำกับควำมสัมพันธ์กับกลุ่มสำระกำรเรียนรู้อื่น
มาตรฐาน ต 3.1 ใช้ภาษาต่างประเทศในการเชื่อมโยงความรู้กับกลุ่มสาระการเรียนรู้อื่น และเป็นพื้น
ฐานในการพัฒนาและเปิดโลกทัศน์ของตน

สำระที่ 4 ภำษำกับควำมสัมพันธ์กับชุมชนและโลก
มาตรฐาน ต 4.1 สามารถใช้ภาษาต่างประเทศตามสถานการณ์ต่าง ๆ ทัง้ ในสถานศึกษา ชุมชน และ
สังคม
มาตรฐาน ต 4.2 สามารถใช้ภาษาต่างประเทศเป็นเครื่องมือในการเรียนรู้ การศึกษาต่อ การประกอบ
อาชีพ การสร้างความร่วมมือ และการอยู่ร่วมกันในสังคม

มำตรฐำนกำรเรียนรู้ช่วงชั้น
สำระที่ 1 : ภำษำเพื่อกำรสื่อสำร
มาตรฐาน ต 1.1 : เข้าใจกระบวนการฟังและการอ่านสามารถตีความเรื่องที่ฟังและอ่านจาก
สื่อประเภทต่าง ๆ และนำาความรู้มาใช้อย่างมีวิจารณญาณ

มำตรฐำนกำรเรียนรู้ช่วงชั้น
ป. 1 – 3 ป. 4 – 6 ม. 1 – 3 ม. 4 – 6
1. เข้าใจคำาสั่ง คำาขอร้อง 1. เข้าใจคำาสั่ง คำาขอ 1. เข้าใจภาษาท่าทาง 1. เข้าใจนำ้าเสียง ความ
ภาษาท่าทาง และ ร้อง ภาษาท่าทาง นำ้าเสียง ความรู้สึก รู้
ประโยคง่าย ๆ ใน และคำาแนะนำา ใน ของผู้พูด รวมทั้งเข้า สึกของผู้พูด รวมทั้ง
สถานการณ์ใกล้ตัว สังคมรอบตัว ใจคำาสั่ง คำาขอร้อง คำาชี้แจง คำาบรรยาย
คำาแนะนำา คำาอธิบาย คำาแนะนำา
ที่พบในสื่อจริง สารสนเทศและคู่มือ
ต่าง ๆ
2. อ่านออกเสียงคำา 2. อ่านออกเสียงคำา 2. อ่านออกเสียง 2. อ่านออกเสียงบท
กลุ่ม ประโยค และข้อ บทอ่านได้ถูกต้อง อ่านได้ถูกต้องตาม
คำา และประโยคง่าย ความง่าย ๆ ได้ถูก ตามหลักการออก หลักการออกเสียง
ๆ ต้องตามหลักการ เสียงและเหมาะสม และเหมาะสมกับ
ได้ถูกต้องตามหลักการ ออกเสียง กับเนื้อหาที่อ่าน เนื้อหาที่อ่าน
ออกเสียง

3. เข้าใจคำา กลุ่มคำา 3. เข้าใจประโยค 3. เข้าใจ และตีความสื่อ 3. เข้าใจ ตีความ และ/


และประโยค โดยถ่าย ข้อความสั้น ๆ ทีไ่ ม่ใช่ความเรียง หรือแสดงความ
โอนเป็นภาพหรือ โดยถ่ายโอนเป็น (Nontext คิดเห็นเกี่ยวกับสื่อที่
สัญลักษณ์ง่าย ๆ ภาพหรือ Information) ในรูป เป็นความเรียงและ
สัญลักษณ์ เป็น แบบต่าง ๆ โดยถ่าย ไม่ใช่ความเรียงและ
ประโยคหรือ โอนเป็นข้อความที่ใช้ ไม่ใช่ความเรียงใน
ข้อความสั้น ๆ ถ้อยคำาของตนเอง รูปแบบต่าง ๆ ที่
หรือถ่ายโอนข้อความ ซับซ้อนขึ้น ถ่าย
เป็นสื่อทีไ่ ม่ใช่ความ โอนเป็นข้อความที่
เรียง ใช้ถ้อยคำาของ
ตนเอง

มำตรฐำนกำรเรียนรู้ช่วงชั้น
ป. 1 – 3 ป. 4 – 6 ม. 1 – 3 ม. 4 – 6
4. เข้าใจบทสนทนา เรื่อง 4. เข้าใจบทสนทนา 4. เข้าใจ ตีความ และ 4. เข้าใจ ตีความ
สัน้ ๆ หรือนิทาน เรื่องสั้น เรื่องเล่า แสดงความคิดเห็น วิเคราะห์ และ
ง่าย ๆ ที่มีภาพ และนิทาน เกี่ยวกับข้อความ แสดงความคิดเห็น
ประกอบ ข้อมูล และข่าวสาร เกีย่ วกับข้อความ
จากสื่อสิ่งพิมพ์ หรือ ข้อมูล ข่าวสาร
สื่ออิเล็กทรอนิกส์ บทความ สารคดี
เกี่ยวกับเรื่องที่อยู่ใน บันเทิงคดีที่
ความสนใจในชีวิต ซับซ้อนขึน้ จากสื่อ
ประจำาวัน สิ่งพิมพ์หรือสื่อ
อิเล็กทรอนิกส์

สำระที่ 1 : ภำษำเพื่อกำรสื่อสำร
มาตรฐาน ต 1.2 : มีทักษะในการสื่อสารทางภาษา แลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสาร และแสดง
ความรู้สึก และความคิดเห็น โดยใช้เทคโนโลยีและการจัดการที่เหมาะสม
เพื่อการเรียนรู้ตลอดชีวิต

มำตรฐำนกำรเรียนรู้ช่วงชั้น
ป. 1 – 3 ป. 4 – 6 ม. 1 – 3 ม. 4 – 6
1. ใช้ภาษาง่าย ๆ สั้น ๆ 1. ใช้ภาษาง่าย ๆ เพื่อ 1. ใช้ภาษาตามมารยาท 1. ใช้ภาษาตาม
เพื่อสร้างความสัมพันธ์ สร้างความสัมพันธ์ ทางสังคม เพื่อสร้าง มารยาท
ระหว่างบุคคลโดยใช้ ระหว่างบุคคลโดย ความสัมพันธ์ ทางสังคม เพื่อสร้าง
สื่อนวัตกรรมง่าย ๆ ใช้นวัตกรรมง่าย ๆ ระหว่างบุคคล และ ความสัมพันธ์
และสื่อเทคโนโลยี สามารถดำาเนินการ ระหว่างบุคคล และ
ทีม่ ีอยู่ใน สื่อสารอย่างต่อเนื่อง สามารถดำาเนินการ
สถานศึกษา โดยใช้สื่อเทคโนโลยี สื่อสารอย่างต่อ
ทีม่ ีอยู่ในแหล่งการ เนื่อง
เรียนรู้ทั้งในและนอก และเหมาะสมโดย
สถานศึกษา ใช้สื่อเทคโนโลยีที่มี
อยู่ในแหล่งการ
เรียนรู้ ทัง้ ในและ
นอกสถานศึกษา
มำตรฐำนกำรเรียนรู้ช่วงชั้น
ป. 1 – 3 ป. 4 – 6 ม. 1 – 3 ม. 4 – 6
2. ใช้ภาษาง่าย ๆ สั้น ๆ 2. ใช้ภาษาง่าย ๆ 2. ใช้ภาษาเพื่อแสดง 2. แสดงความต้องการ
เพื่อแสดงความ เพื่อแสดงความ ความคิดเห็น แสดง ของตนเสนอบริการ
ต้องการของตนโดยใช้ ต้องการของตน ความต้องการของตน แก่ผู้อื่น เจรจาต่อ
สื่อเทคโนโลยีง่าย ๆ ที่ เสนอความช่วย เสนอความช่วยเหลือ รอง และวางแผนใน
มีอยู่ในสถานศึกษา เหลือแก่ผู้อนื่ และ และบริการแก่ผู้อื่น การเรียนรู้โดยใช้สื่อ
แลกเปลี่ยนความ วางแผนในการเรียน เทคโนโลยีที่มีอยู่ใน
คิดเห็นโดยใช้สื่อ โดยใช้สื่อเทคโนโลยีที่ แหล่งการเรียนรู้ทั้ง
เทคโนโลยีที่มีอยู่ มีอยู่ในแหล่งการ ในและนอกสถาน
ในแหล่งการเรียน เรียนรู้ทั้งในและนอก ศึกษา
รู้ ทั้งในและนอก สถานศึกษา
สถานศึกษา

3. ใช้ภาษาง่าย ๆ เพื่อขอ 3. ใช้ภาษาง่าย ๆ 3. ใช้ภาษาเพื่อขอ และ 3. ใช้ภาษาเพื่อขอ และ


และให้ข้อมูลเกี่ยวกับ เพื่อขอและให้ ให้ ให้ข้อมูลอธิบาย
บุคคล และสิ่งต่าง ๆ ข้อมูลอธิบาย ข้อมูลอธิบาย บรรยาย เปรียบ
รอบตัวโดยใช้ เกี่ยวกับบุคคล บรรยาย เทียบ แลกเปลี่ยน
ประโยชน์จากสื่อการ และสิ่งต่าง ๆ ที่ เปรียบเทียบเรื่องราว ความรูเ้ กี่ยวกับเรื่อง
เรียนทางภาษา และผล พบเห็นในชีวิต ต่าง ๆ ในชีวิตประจำา ราว หรือประเด็น
จากการฝึกทักษะต่าง ประจำาวัน และ วัน ประสบการณ์ของ ปัญหาต่าง ๆ ตลอด
ๆ สร้างองค์ความรู้ ตนเองและสิ่งที่ตนสน จนเหตุการณ์ปัจจุบัน
โดยใช้ประโยชน์ ใจสร้างองค์ความรู้ ในชุมชนและสังคม
จากสื่อการเรียน โดยใช้ประโยชน์จาก สร้างองค์ความรู้ โดย
ทางภาษาและผล สื่อการเรียนทาง ใช้ประโยชน์จากสื่อ
จากการฝึกทักษะ ภาษา การเรียนทางภาษา
ต่าง ๆ และผลจากการฝึก และผลจากการฝึก
ทักษะต่าง ๆ รวมทั้ง ทักษะต่าง ๆ รวมทั้ง
วางแผนในการเรียน วางแผนในการเรียน
และอาชีพ และอาชีพ

มำตรฐำนกำรเรียนรู้ช่วงชั้น
ป. 1 – 3 ป. 4 – 6 ม. 1 – 3 ม. 4 – 6
4. ใช้ภาษาง่าย ๆ เพื่อ 4. ใช้ภาษาง่าย ๆ 4. ใช้ภาษาเพื่อแสดง 4. ใช้ภาษาเพื่อแสดง
แสดงความรู้สึกของตน เพื่อแสดงความ ความรู้สึกของตน ความรู้สึกของตน
โดยใช้ประโยชน์จาก รู้สึกของตน และ เกี่ยว เกี่ยวกับเหตุการณ์
สื่อการเรียนทางภาษา บอกเหตุผลโดยใช้ กับเรื่องราวต่าง ๆ ใน ทั้งในอดีต ปัจจุบัน
และผลจากการฝึก ประโยชน์จากสื่อ ชีวิตประจำาวัน และ และอนาคต พร้อม
ทักษะต่าง ๆ รวมทั้งรู้ การเรียนทาง โครงการในอนาคต ทั้งให้เหตุผลโดยใช้
วิธีการเรียนภาษาต่าง ภาษา และผล พร้อมทั้งให้เหตุผล ประโยชน์จากสื่อ
ประเทศที่ได้ผล จากการฝึกทักษะ โดยใช้ประโยชน์จาก การเรียนทางภาษา
ต่าง ๆ รวมทั้ง สื่อการเรียนทาง และผลจากการฝึก
เลือกวิธีการเรียน ภาษา ทักษะต่าง ๆ รวมทั้ง
ภาษาต่างประเทศ และผลจากการฝึก แสวงหาวิธีการเรียน
ทีไ่ ด้ผล ทักษะต่าง ๆ รวมทั้ง ภาษาต่างประเทศที่
แสดงหาวิธีการเรียน เหมาะสมกับตนเอง
ภาษาต่างประเทศที่
เหมาะสมกับตนเอง

สำระที่ 1 : ภำษำเพื่อกำรสื่อสำร
มาตรฐาน ต 1.3 : เข้าใจกระบวนการพูด การเขียน และสื่อสาร ข้อมูล ความคิดเห็น และ
แสดง
ความคิดรวบยอดในเรื่องต่าง ๆ ได้อย่างสร้างสรรค์ มีประสิทธิภาพและมี
สุนทรียภาพ
มำตรฐำนกำรเรียนรู้ช่วงชั้น
ป. 1 – 3 ป. 4 – 6 ม. 1 – 3 ม. 4 – 6
1. ให้ข้อมูลเกี่ยวกับตน 1. ให้ข้อมูลง่าย ๆ 1. นำาเสนอข้อมูล เรื่อง 1. นำาเสนอข้อมูล เรื่อง
เองและสิ่งใกล้ตัวทั่ว เกี่ยวกับตนเอง ราวสั้น ๆ หรือ ราว รายงานที่เกี่ยว
ไปด้วยท่าทาง ภาพ คำา สิ่งแวดล้อมและ กิจวัตรประจำาวัน กับ
และข้อความสั้น ๆ สังคมใกล้ตัวด้วย ประสบการณ์ รวมทั้ง ประสบการณ์ รวมทั้ง
ข้อความสั้น ๆ เหตุการณ์ทั่วไป เหตุการณ์หรือเรื่อง
ทัว่ ไป

มำตรฐำนกำรเรียนรู้ช่วงชั้น
ป. 1 – 3 ป. 4 – 6 ม. 1 – 3 ม. 4 – 6
2. นำาเสนอความคิดรวบ 2. นำาเสนอความคิด 2. นำาเสนอความคิดรวบ 2. นำาเสนอความคิด
ยอดเกี่ยวกับข้อมูลต่าง รวบยอดเกี่ยวกับ ยอดเกี่ยวกับ รวบยอดเกี่ยวกับ
ๆ ในกิจวัตรประจำาวัน เรื่องต่าง ๆ ที่ใกล้ ประสบการณ์ส่วนตัว เหตุการณ์ตา่ ง ๆ
ตัว หรือเหตุการณ์ต่าง ๆ กิจกรรม สินค้า หรือ
บริการในท้องถิ่น
ของตนด้วยวิธีการที่
หลากหลาย

3. นำาเสนอความคิดเห็นที่ 3. นำาเสนอความคิด 3. นำาเสนอความคิดเห็น 3. นำาเสนอความคิด


มีต่อข้อมูล ข้อเท็จจริง เห็นที่มีต่อเรื่อง ที่มีต่อเหตุการณ์ต่างๆ เห็น
ได้อย่างถูกต้อง ต่าง ๆ ทีใ่ กล้ตัวได้ ในท้องถิ่นและสังคม ทีม่ ีต่อเหตุการณ์
อย่างมี โลกได้อย่างสร้าง ต่างๆ
วิจารณญาณ สรรค์ กิจกรรมสินค้าหรือ
บริการในท้องถิ่นของ
ตนด้วยวิธีการที่หลาก
หลาย ได้อย่างสร้าง
สรรค์และมีประสิทธิ
ภาพ

4. นำาเสนอกิจกรรมทาง 4. นำาเสนอบทเพลง 4. นำาเสนอบทเพลง 4. นำาเสนอบทกวี หรือ


ภาษาที่เหมาะสมกับ หรือบทกวีที่เป็นที่ บทละครสัน้ (Skit) บทละครสั้น (Skit)
วัย ตามความสนใจ รู้จัก หรือข้อมูล เหตุการณ์ บทกวี หรือ โดยใช้เค้าโครงตาม
ด้วยความสนุกสนาน จากสื่อประเภท ข้อมูลจากสื่อประเภท แนวคิดของเจ้าของ
ต่าง ๆ ตามความ ต่าง ๆ ตามความ ภาษาหรือแต่งขึ้นเอง
สนใจ ด้วยความ สนใจ อย่างอิสระ ด้วย
สนุกสนาน ด้วยความสนุกสนาน ความเพลิดเพลิน

สำระที่ 2 : ภำษำและวัฒนธรรม
มาตรฐาน ต 2.1 : เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างภาษากับวัฒนธรรมของเจ้าของภาษา
และนำาไปใช้ได้อย่างเหมาะสมกับกาลเทศะ

มำตรฐำนกำรเรียนรู้ช่วงชั้น
ป. 1 – 3 ป. 4 – 6 ม. 1 – 3 ม. 4 – 6
1. เข้าใจรูปแบบพฤติกรรม 1. เข้าใจรูปแบบ 1. ใช้ภาษาและท่าทาง 1. ใช้ภาษาและท่าทาง
และการใช้ถ้อยคำา พฤติกรรม และการ ในการสื่อสารได้ ในการสื่อสารได้
สำานวนง่าย ๆ ในการติด ใช้ถ้อยคำา สำานวน เหมาะสมกับระดับ เหมาะสมกับระดับ
ต่อปฏิสัมพันธ์ตาม ในการติดต่อ บุคคล และ บุคคล กาลเทศะ
วัฒนธรรมของเจ้าของ ปฏิสัมพันธ์ตาม วัฒนธรรมของ และวัฒนธรรมของ
ภาษา วัฒนธรรมของเจ้า เจ้าของภาษา เจ้าของภาษา
ของภาษา

2. รู้จักขนบธรรมเนียม 2. รู้จักขนบธรรมเนียม 2. รู้ที่มาและเหตุผล 2. แสดงความคิดเห็น


ประเพณี เทศกาล งาน ประเพณี เทศกาล ของงานประเพณี ต่อวัฒนธรรม
ฉลอง ในวัฒนธรรม งานฉลอง ใน วันสำาคัญของชาติ ประเพณี ความเชื่อ
ของเจ้าของภาษา วัฒนธรรมของ ศาสนา และ และความเป็นอยู่
เจ้าของภาษา วัฒนธรรมของ ของเจ้าของภาษา
เจ้าของภาษา

สำระที่ 2 : ภำษำและวัฒนธรรม
มาตรฐาน ต 2.2 : เข้าใจความเหมือนและความแตกต่าง ระหว่างภาษาและวัฒนธรรมของ
เจ้าของภาษากับภาษาและวัฒนธรรมไทย และนำามาใช้อย่างมี
วิจารณญาณ

มำตรฐำนกำรเรียนรู้ช่วงชั้น
ป. 1 – 3 ป. 4 – 6 ม. 1 – 3 ม. 4 – 6
1. เข้าใจความแตกต่าง 1. เข้าใจความแตกต่าง 1. เข้าใจความแตกต่าง 1. เข้าใจความแตกต่าง
ระหว่างภาษาต่าง ระหว่างภาษาต่าง ระหว่างภาษาต่าง ระหว่างภาษาต่าง
ประเทศกับภาษาไทย ประเทศกับภาษาไทย ประเทศกับภาษาไทย ประเทศกับภาษา
ในเรื่องสั้น สระ ในเรื่องสั้น สระ ในเรื่องคำา วลี ไทย
พยัญชนะ คำา วลี พยัญชนะ คำา วลี สำานวน ในเรื่องคำา วลี สำานวน
ประโยค และข้อความ ประโยค และข้อความ ประโยค และ ประโยค และ
ง่าย ๆ ง่าย ๆ และนำาไปใช้ ข้อความที่ซับซ้อน ข้อความที่ซับซ้อน
อย่างถูกต้อง และนำาไปใช้อย่างถูก ยิ่งขึ้นและนำาไปใช้
ต้องและเหมาะสม อย่างมีวิจารณญาณ
2. เข้าใจความเหมือนและ 2. เข้าใจความเหมือน 2. เข้าใจความเหมือน 2. เข้าใจความเหมือน
ความแตกต่างระหว่าง และความแตกต่าง และความแตกต่าง และความแตกต่าง
วัฒนธรรมของเจ้าของ ระหว่างวัฒนธรรม ระหว่างวัฒนธรรม ระหว่างวัฒนธรรม
ภาษากับวัฒนธรรม ของเจ้าของภาษา ของเจ้าของภาษา ของเจ้าของภาษา
ไทย กับของไทยที่มี กับของไทยที่มี กับของไทยที่มี
อิทธิพลต่อการใช้ อิทธิพลต่อการใช้ อิทธิพลต่อการใช้
ภาษา และนำาไป ภาษา และนำาไป ภาษา และนำาไปใช้
ใช้ได้อย่างเหมาะ ใช้ได้อย่างเหมาะ อย่างมี
สม สม วิจารณญาณ

3. เห็นประโยชน์ของการรู้ 3. เห็นประโยชน์ของ 3. เห็นประโยชน์ของ 3. เห็นประโยชน์ของ


ภาษาต่างประเทศใน การรู้ภาษาต่าง การรู้ภาษาต่าง การู้ภาษาต่าง
การแสวงหาความรู้ ประเทศในการ ประเทศในการ ประเทศในการ
และความบันเทิง แสวงหาความรู้ แสวงหาความรู้ แสวงหาความรู้ การ
ความบันเทิง และ การเข้าสู่สังคม เข้าสูส่ ังคมและ
การเข้าสู่สังคม และอาชีพ อาชีพ

มำตรฐำนกำรเรียนรู้ช่วงชั้น
ป. 1 – 3 ป. 4 – 6 ม. 1 – 3 ม. 4 – 6
4. สนใจเข้าร่วมกิจกรรม 4. สนใจเข้าร่วม 4. เห็นคุณค่า และเข้า 4. เห็นคุณค่า และจัด
ทางภาษาและ กิจกรรมทางภาษา ร่วมกิจกรรมทาง กิจกรรมทางภาษา
วัฒนธรรม และวัฒนธรรม ภาษาและ และวัฒนธรรมตาม
วัฒนธรรม ความสนใจ
ตามความสนใจ

5. ตระหนักในคุณค่า 5. ตระหนักในคุณค่า
ของภาษาและ ของภาษาและ
วัฒนธรรมที่เรียน วัฒนธรรมที่เรียน
และนำาความรู้ และนำาความรู้ความ
ความเข้าใจเกี่ยว เข้าใจเกี่ยวกับ
กับภาษาและ ภาษาและ
วัฒนธรรมมา วัฒนธรรมมา
ประยุกต์ในการ ประยุกต์ในการ
พัฒนาตนเอง พัฒนาตนเอง
ครอบครัว ชุมชน ครอบครัว ชุมชน
และสังคม และสังคม

สำระที่ 3 : ภำษำกับควำมสัมพันธ์กับกลุ่มสำระกำรเรียนรู้อื่น
มาตรฐาน ต 3.1 : ใช้ภาษาต่างประเทศในการเชื่อมโยงความรู้กับกลุ่มสาระการเรียนรู้อื่น
และเป็นพื้นฐานในการพัฒนาและเปิดโลกทัศน์ของตน

มำตรฐำนกำรเรียนรู้ช่วงชั้น
ป. 1 – 3 ป. 4 – 6 ม. 1 – 3 ม. 4 – 6
1. เข้าใจคำาและกลุ่มคำา 1. เข้าใจและถ่ายทอด 1. เข้าใจและถ่ายทอด 1. วิเคราะห์และ
ภาษาต่างประเทศที่ เนื้อหาสาระภาษา เนื้อหาสาระภาษา สังเคราะห์เนื้อหา
เกี่ยวข้องกับกลุ่ม ต่างประเทศง่าย ๆ ต่างประเทศที่เกี่ยว สาระภาษาต่าง
สาระ ที่เกี่ยวข้องกับกลุ่ม ข้องกับกลุ่มสาระ ประเทศที่เกี่ยวข้อง
เรียนรู้อื่น ๆ สาระเรียนรู้อื่น ๆ การเรียนรู้อื่น ๆ จาก กับกลุ่มสาระการ
แหล่งข้อมูลทีห่ ลาก เรียนรู้อ่นื ๆ
หลาย
มำตรฐำนกำรเรียนรู้ช่วงชั้น
ป. 1 – 3 ป. 4 – 6 ม. 1 – 3 ม. 4 – 6
2. ถ่ายทอดความหมาย 2. เข้าใจและ 2. ใช้ภาษาต่าง 2. ใช้ภาษาต่าง
ของคำาและกลุ่มคำาที่ ถ่ายทอดเนื้อหา ประเทศในการ ประเทศในการ
เกี่ยวข้องกับกลุ่ม สาระที่เกี่ยวข้อง แสวงหาความรู้ แสวงหาความรู้ที่
สาระการเรียนรู้อื่น ๆ กับกลุ่มสาระการ เกี่ยวข้องกับกลุ่ม เกี่ยวข้องกับกลุ่ม
เป็นภาษาต่าง เรียนรู้อื่น ๆ เป็น สาระการเรียนรู้อื่น สาระการเรียนรูอ้ ื่น
ประเทศ ภาษาต่างประเทศ ๆ ด้วยวิธีการที่ เพื่อขยายโลกทัศน์
หลากหลาย จากแหล่งข้อมูลที่
หลากหลายในรูป
แบบต่าง ๆ

3. อภิปรายเกี่ยวกับ
ประสบการณ์ที่ได้
รับจากการใช้ภาษา
ต่างประเทศในการ
ค้นคว้าเนื้อหาสาระ
ทีเ่ กี่ยวข้องกับกลุ่ม
สาระการเรียนรู้อื่น
ๆ เป็นภาษาต่าง
ประเทศ

สำระที่ 4 : ภำษำกับควำมสัมพันธ์กับชุมชนและโลก
มาตรฐาน ต 4.1 สามารถใช้ภาษาต่างประเทศตามสถานการณ์ต่าง ๆ ทัง้ ในสถานศึกษา
ชุมชน และสังคม

มำตรฐำนกำรเรียนรู้ช่วงชั้น
ป. 1 – 3 ป. 4 – 6 ม. 1 – 3 ม. 4 – 6
1. ใช้ภาษาต่างประเทศ 1. ใช้ภาษาต่างประเทศ 1. ใช้ภาษาต่างประเทศ 1.ใช้ภาษาต่างประเทศ
ตามสถานการณ์ต่าง ตามสถานการณ์ ตามสถานการณ์ ตามสถานการณ์
ๆ ต่างๆ ต่างๆ ต่างๆ
ในสถานศึกษา ในสถานศึกษา ด้วย ภายในสถานศึกษา ภายในสถานศึกษา
วิธี และชุมชน ด้วยวิธี และชุมชน ด้วยวิธี
การและรูปแบบ การและรูปแบบที่ การและรูปแบบที่
ง่าย ๆ หลากหลาย หลากหลายและ
ซับซ้อน
2. ใช้ภาษาต่างประเทศ 2. ใช้ภาษาต่างประเทศ 2. ใช้ภาษาต่างประเทศ
สื่อสารกับบุคคล สื่อสารในรูปแบบ สื่อสารในรูปแบบ
ภายในสถานศึกษา ต่าง ๆ กับบุคคลภาย ต่าง ๆ กับบุคคลภาย
ในสถานศึกษา และ ในสถานศึกษา
ชุมชน ชุมชน และสังคม

สำระที่ 4 : ภำษำกับวัฒนธรรมกับชุมชนและโลก (ต่อ)


มาตรฐาน ต 4.2 : สามารถใช้ภาษาต่างประเทศเป็นเครื่องมือในการเรียนรู้ การศึกษาต่อ
การประกอบอาชีพ การสร้างความร่วมมือ และการอยู่ร่วมกันในสังคม

มำตรฐำนกำรเรียนรู้ช่วงชั้น
ป. 1 – 3 ป. 4 – 6 ม. 1 – 3 ม. 4 – 6
1. ใช้ภาษาต่างประเทศ 1. ใช้ภาษาต่างประเทศ 1. ใช้ภาษาต่างประเทศ 1. ใช้ภาษาต่างประเทศเพื่อ
อย่างง่ายเพื่อ เพื่อสื่อสารขั้นพื้นฐาน เพื่อสื่อสารในการ สื่อสารในการทำางาน
สื่อสาร เกี่ยวกับอาชีพต่าง ๆ ทำางาน และสมัคร สมัครงาน และประกอบ
ขั้นพืน้ ฐานเกี่ยวกับ ในสถานการณ์จำาลอง งานในสถานการณ์ อาชีพรวมทั้งการขอและ
อาชีพต่าง ๆ ในท้อง หรือสถานการณ์จริง จำาลองหรือสถาน ให้ข้อมูลเกี่ยวกับ
ถิน่ ของตน การณ์จริง อาชีพในสถานการณ์
จำาลองและ/หรือสถาน
การณ์จริง
มำตรฐำนกำรเรียนรู้ช่วงชั้น
ป. 1 – 3 ป. 4 – 6 ม. 1 – 3 ม. 4 – 6
2. ใช้ภาษาต่างประเทศ 2. ใช้ภาษาต่างประเทศ 2. ใช้ภาษาต่างประเทศ
ในการปฏิบัติงานร่วม ในการปฏิบัติงานร่วม ในการปฏิบัติงานร่วม
กับผู้อื่นอย่างมีความ กับผู้อื่นอย่างมีความ กับผู้อื่นอย่างมีความ
สุข โดยรู้จักรับฟัง สุข โดยรู้จักควบคุม สุข โดยรู้จักควบคุม
ความคิดเห็นของผู้อื่น ตนเอง รับฟังความ ตนเอง รับฟังความคิด
และแสดงความคิดเห็น คิดเห็นของผู้อื่น เห็นของผู้อื่น แสดง
ของตนอย่างเหมาะสม แสดงความคิดเห็น ความคิดเห็นของตน
ของตนอย่างเหมาะ อย่างเหมาะสมและ
สมและเจรจาโน้ม เจรจา โน้มน้าว ต่อรอง
น้าว ต่อรองอย่างมี อย่างมีเหตุผล
เหตุผล
3. ใช้ภาษาต่างประเทศ 3. ใช้ภาษาต่างประเทศ
เฉพาะด้าน เพี่อการสื่ เฉพาะด้านเพื่อการสื่อ
อสาร การจัดการด้าน สาร การจัดการด้าน
การเรียน การศึกษา การ
ต่อ และ/หรือด้าน เรียน การศึกษาต่อ และ
อาชีพ /
หรือด้านอาชีพ

4. ใช้ภาษาต่างประเทศ 4. ใช้ภาษาต่างประเทศ
เผยแพร่ เผย
ประชาสัมพันธ์ข้อมูล แพร่ประชาสัมพันธ์
ข่าวสารของชุมชน ข้อมูลข่าวสารของ
ท้องถิ่น หรือประเทศ ชุมชนท้องถิ่นและ
ชาติ ในการส่งเสริม ประเทศชาติ
หรือสร้างความร่วม ในการสร้างควาร่วมมือ
มือในสังคม เชิงสร้างสรรค์และการ
แข่งขันในสังคมโลก

หมำยเหตุ
กำาหนดมาตรฐานการเรียนรู้ช่วงชั้นไว้เฉพาะส่วนที่จำาเป็น เพื่อเป็นพื้นฐานในการดำารงชีวิต
ให้มีคุณภาพสำาหรับผู้เรียนทุกคน สถานศึกษาจึงต้องจัดการเรียนรู้ให้ผู้เรียนทุกคนบรรลุมาตรฐาน
การเรียนรู้ช่วงชั้นที่กำาหนดไว้ทั้งหมด
สำาหรับสาระและมาตรฐานการเรียนรู้ ตามความสามารถ ความถนัด และความสนใจของผู้
เรียน สถานศึกษา สามารถพัฒนาเพิ่มเติม เพื่อให้ผู้เรียนได้พัฒนาเต็มตามศักยภาพ