Het netwerk Mijn zoon Tamer en ik spelen ‘s avonds badminton voor ons huis in het Palestijnse Betlehem.

De shuttle gaat hoog en raakt een electriciteitsdraad. Die draad, ontdek ik, brengt licht van de straat naar een lamp die het Mariabeeldje in onze tuin verlicht. Na een tijd verbrandt met hevig gesis een draad. Plotseling gaat alle straatverlichting uit in een straal van een kleine vierkante kilometer rond ons huis. Ploef, zomaar uit, voor twee dagen zelfs. Breekbaar, dat netwerk. In het noorden van Betlehem heeft de Muur het netwerk van een wijk rond het Graf van Rachel vernietigd. Toen het gevaarte een jaar of acht geleden werd gebouwd, waren de mensen wanhopig. Het Soemoed Verhalenhuis in de buurt werd een gemeenschapsinitiatief dat probeerde vrede van onderop te creeren door het weven van nieuwe draden tussen vrouwen uit die buurt en daarbuiten. Rania is op het moment coordinatrice van het Huis waarin vier groepen samenkomen. Alle vrouwen en hun families worstelen met ernstige beperkingen in hun bewegingsvrijheid en ontwikkelingsmogelijkheden als gevolg van de bouw van Muur, nederzettingen, checkpoints en landonteigeningen. Het vredesbegrip dat ze gebruiken, soemoed, betekent letterlijk standvastigheid en je niet laten kisten, maar de vrouwen geven het ook een andere betekenis: die van een lichte, beweeglijke, verbindende energie. Hun laatste initiatief is een “Muurmuseum.” De Muur – 8-9 meter hoog en opgetrokken uit de energie van een Caterpillar – dient als ondergrond voor tientallen hoge metaalachtige platen met persoonlijke verhalen van Palestijnse vrouwen. Het zijn korte Engelstalige verhalen van creativiteit, hulpvaardigheid, plichtsgevoel, solidariteit, uitdaging, verzet. Verhalen van menselijke energie en hoop. Bij het aanmaken van de platen benadrukte Rania dat de verhalen aan een kant moesten worden geflankeerd door een traditionele Palestijnse borduurdraad. Binnen de Palestijnse cultuur neemt het kleurrijke borduurselwerk een belangrijke plaats in. Soms kan je in het borduurwerk de golven van de nu bijna onbereikbare zee zien. De draad moet niet om het verhaal heengaan, zegt Rania, want dan zou het worden opgesloten, zoals de mensen hier gevangen zitten. De draad moet juist nieuwe verbindingen aangaan. Mensen zijn breekbaar maar toch sterk is de boodschap van die verhalen. De kracht zit hem in de verbindingen die Rania voor ogen heeft: de verhalen inspireren, laten zich fotograferen, worden doorverteld. Vrede is breekbaar, maar sterk wanneer alle draden bij elkaar komen en wanneer ze gevoed worden door menselijke energie. De Muur lijkt sterk, maar is in zijn doodsheid uiteindelijk zelf breekbaar.

http://www.palestine-family.net/index.php?nav=515&cid=6&did=8420&pageflip=1

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful