P. 1
Verkiezingspositionering TK 2012

Verkiezingspositionering TK 2012

|Views: 6|Likes:
Published by Petra De Boevere

More info:

Published by: Petra De Boevere on Aug 31, 2012
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

08/31/2012

pdf

text

original

Verkiezingspositionering TK 2012

Én sociaal én liberaal 2e concept t.b.v. congres 24-8-2012

1. Inleiding en aanpak Traditioneel brengen partijen verkiezingsprogramma’s uit: omvangrijke documenten waarin veel algemene overwegingen en beleidsvoornemens staan. Vaak valt daar niet veel tegen in te brengen. Het zijn veel open deuren en vaak ook beleidsvoornemens die veel partijen met elkaar delen. Dergelijke stukken zijn niet alleen saai om te lezen, ze zijn ook niet goed te doorgronden. LibDem kiest daarom een andere benadering. Eentje die meer duidelijkheid biedt. Naast het verkiezingsprogramma publiceert LibDem deze verkiezingspositionering, waarin voor de belangrijkste onderwerpen voor deze verkiezingen – economie, Europa, zorg, wonen en milieu - het standpunt van LibDem en dat van een aantal andere politieke partijen helder naar voren komen. Dit maakt duidelijk wat de positie is van LibDem ten opzichte van de andere partijen. De partijen die in deze verkiezingspositionering genoemd worden, hebben ook een concept van dit stuk gekregen. Zij konden desgewenst het over hun partij gestelde verbeteren. Daarmee bieden wij volledige transparantie aan de kiezer . De kiezer heeft daar recht op!

2. Essentie LibDem laat zien dat je zowel sociaal als liberaal kunt zijn: je kunt ruimte voor ondernemerschap combineren met een goed sociaal vangnet. Tot nu kon je alleen kiezen uit het één of het ander. Aan het ene uiterste de neo-liberale partijen (VVD, D66) die voor marktwerking en een kleine overheid zijn, hetgeen ten koste gaat van een menswaardige samenleving. Aan het andere uiterste de socialistische partijen (SP, PvdA), die het ondernemerschap aan banden leggen en daardoor geen of minder banen creëren. De partijen in het midden nemen op beide aspecten een tussenpositie in. LibDem is de enige partij die zowel liberaal als sociaal is en neemt daarmee een unieke plaats in het politiek spectrum in. Zie hiervoor ook onderstaand diagram.

1

Diagram: politiek spectrum

3. Visie en ideologie LibDem vindt dat een geloofwaardige politieke partij zich dient te baseren op een consistente ideologie: een visie op de maatschappij en de economie. De kiezer stemt immers niet zozeer op een verkiezingsprogramma, maar vooral op de lange termijn visie waarop deze gebaseerd is. Verkiezingsprogramma’s zijn immers voor de korte termijn geschreven en drie maanden na de verkiezingen kan een verkiezingsprogramma al volledig achterhaald zijn. Met een duidelijke lange termijn visie kan een partij blijvend het vertrouwen van de kiezer winnen. LibDem heeft uitgangspunten vastgesteld die de basis vormen voor het politiek handelen en waarin vrijheid centraal staat. Deze uitgangspunten zijn verder uitgewerkt in het manifest ‘Én liberaal én sociaal’, waarin we een visie geven op de samenleving en de economie in de 21e eeuw. LibDem betoogt daarin dat de combinatie van ruimte voor ondernemerschap en een goed sociaal vangnet de enige manier is om op een positieve manier de uitdagingen van de 21e eeuw aan te gaan.

4. Economie: korte termijn Eerst groei, dan geld Nederland bevindt zich in een laagconjunctuur en recessie ligt voortdurend op de loer. De kredietcrisis en de eurocrisis zijn daarvan de oorzaak. Daar hebben alle landen mee te maken. De Nederlandse economie doet het de laatste jaren slechter dan die van de ons omringende landen. Eén van de redenen is dat het kabinet-Rutte voortdurend een somber beeld van de economie schetst en hardnekkig tracht de begroting op korte termijn sluitend te krijgen. Het kabinet wordt daarin gesteund

2

door alle partijen van de Kunduz-coalitie (VVD, CDA, D66, Groen-Links en ChristenUnie). Dat is heel onverstandig beleid. In tijden van (dreigende) recessie moet je juist zorgen dat de bestedingen zo veel mogelijk op peil blijven en mag het begrotingstekort oplopen. Wij verdienen in Nederland veel meer dan dat wij uitgeven, hetgeen te zien is aan het forse overschot op de lopende rekening van de betalingsbalans. Als gevolg van het bezuinigingsbeleid lopen de binnenlandse bestedingen terug, waardoor de werkloosheid stijgt. Ondernemers merken dat nu al, waardoor zij ook terughoudend zijn met investeren. Een vicieuze cirkel die doorbroken moet worden! LibDem vindt dat je in een recessie niet geforceerd moet bezuinigen. Niets doen is beter dan bezuinigen. LibDem doet daarom geen voorstellen voor bezuinigingen. Wanneer de groei aantrekt, zal het begrotingstekort van de overheid vanzelf teruglopen. Wel is het natuurlijk belangrijk om de efficiency bij de overheid te verbeteren, dat moet altijd. Dat houdt echter niet in dat a priori bezuinigingen moeten worden ingeboekt. Deze visie van LibDem wordt door veel verstandige economen onderschreven, zoals Nobelprijswinnaar Paul Krugman en het Britse blad The Economist. Als Nederland minder hard bezuinigt en de bestedingen op peil houdt, is dat ook goed voor Europa. De zuidelijke landen kampen immers met een concurrentienadeel en moeten hervormen om weer concurrerend te worden. Als de noordelijke landen hun bestedingen op peil houden, kunnen de landen uit Zuid-Europa meer exporteren. Daardoor zal het evenwicht in Europa eerder hersteld worden. Wat goed is voor Nederland is dus ook goed voor Europa! Op termijn moeten uiteraard de overheidsfinanciën in evenwicht zijn. Maar dat is makkelijker te realiseren bij een economie die op volle toeren draait, dan bij een situatie van werkloosheid en onderbesteding. Wie nu de overheidsfinanciën boven de economische groei stelt, verschuift in feite lasten naar de toekomst. De lessen uit de jaren tachtig laten zien dat een verloren generatie schoolverlaters en andere werkzoekenden vaak decennia nodig hebben om de schade weer in te halen. Beter is dus een iets hogere staatsschuld dan economisch en maatschappelijk verlies! Andere partijen Van de andere politieke partijen wordt het standpunt van LibDem ten aanzien van het begrotingsbeleid op korte termijn alleen door SP, PvdA en PVV gedeeld. De partijen van de Kunduz-coalitie (VVD, CDA, D66, GroenLinks en ChristenUnie) willen het tekort geforceerd verlagen, waarmee zij de economie schade toebrengen.

5. Economie: lange termijn Én sociaal én liberaal LibDem is voor een samenleving en een economie waarin zowel ruimte voor ondernemerschap als een goed sociaal vangnet bestaan. Dat vraagt om zowel een vrije markt als een sterke overheid. Dat is de enige manier waarop in de economie van de 21e eeuw vrijheid voor iedereen kan bestaan. Voor een onderbouwing daarvan verwijzen we naar het manifest ‘Én liberaal én sociaal’ . De economie die LibDem voorstaat, onderscheidt zich in een aantal opzichten van de huidige economie.

3

Ten eerste doordat er aandacht is voor ondernemerschap in alle opzichten: voor ondernemerschap van mensen die zelf een onderneming starten, maar ook van hen die in ander opzicht initiatief tonen. Ten tweede doordat er een goed sociaal vangnet is. De overheid is verantwoordelijk voor de begeleiding van werk naar werk. Zolang iemand zich aantoonbaar inspant om werk te vinden –inclusief eventuele herscholing - heeft hij recht op een uitkering. Deze uitkering wordt pas verlaagd als blijkt dat iemand zich niet inspant om een andere baan te vinden of als er een permanent tekort aan banen is. Ten derde wil LibDem een loonkostensuppletie voor mensen op de huidige arbeidsmarkt niet productief genoeg zijn om voldoende inkomen te verdienen om daarmee in hun levensonderhoud te voorzien. Wanneer hun productiviteit bijvoorbeeld drie euro per uur is, legt de overheid daar zes euro per gewerkt uur suppletie bij, zodat het netto loon negen euro per uur is, ongeveer het huidige minimumloon. De economie die LibDem voorstaat is daardoor flexibeler dan de huidige economie en biedt mensen meer zekerheid. Ook kunnen daardoor meer mensen deelnemen aan het arbeidsproces, met alle positieve effecten voor henzelf van dien. Denk alleen al aan het gevoel van eigenwaarde of het plezier in het hebben van contacten op het werkt. Uiteindelijk is dat efficiënter en dus voor de samenleving als geheel is dat goedkoper. Andere partijen Geen van de andere politieke partijen delen de visie van LibDem. Ofwel willen zij uitkeringen verlagen en verkorten (VVD, CDA, D66, GroenLinks) ofwel willen zij de huidige ontslagbescherming en ontslagvergoedingen handhaven (PvdA, SP). Voorts zijn er partijen (CDA, PvdA) die vinden dat de werkgever verantwoordelijk is voor de eerste zes maanden WW-uitkering. Dat lijkt een sympathieke maatregel –die ook in het Kunduz-akkoord staat - maar kan funest zijn voor werkgevers in het mkb. Als een bedrijf drie mensen in dienst heeft en noodgedwongen moet inkrimpen naar twee, zullen deze extra lasten vaak niet op te brengen zijn. En dat in een land waar 80 procent van de bedrijven minder dan 5 werknemers telt. Sommige partijen zijn ronduit naïef, door enerzijds te stellen dat de werkloosheidsuitkering tot een jaar beperkt wordt en anderzijds te doen alsof daardoor langdurige werkloosheid voorkomen wordt (GroenLinks). LibDem vindt dit standpunt asociaal.

6. Europa Een ander Europa Nederland is deel van Europa en wij kunnen niet buiten de Europese Unie. De meeste mensen begrijpen dat ook. Maar tegelijkertijd is er onvrede over Europa, en terecht. Europa is een ongecontroleerde, bureaucratische macht geworden. Ook de eurocrisis laat zien dat Europa anders moet. De Europese Unie is een unieke constructie: een supranationaal samenwerkingsverband van soevereine lidstaten. Dat houdt in dat op sommige terreinen bevoegdheden aan de Europese Unie zijn overgedragen en dat op die terreinen de individuele lidstaten overstemd kunnen worden. Anderzijds zijn de lidstaten soeverein en kan er zonder de instemming van de betrokken lidstaten geen beleid aan de Unie worden overgedragen. Iedere lidstaat heeft zijn eigen culturele identiteit en de mogelijkheid een eigen nationaal beleid te voeren op die gebieden die niet aan Europa zijn overgedragen. Ook dat maakt Europa tot een bijzondere constructie.

4

De Europese Unie kent op dit moment echter twee ernstige weeffouten. De eurocrisis maakt duidelijk dat er een weeffout zit in de monetaire unie. De andere weeffout betreft het gebrek aan democratie en controle op de macht. Eurocrisis Europa zit gevangen tussen enerzijds politici die - vaak zonder argumenten – vinden dat Europa veel meer bevoegdheden moet krijgen en anderzijds de kiezers die daar terecht bezwaren tegen hebben en dan maar eurosceptisch worden. LibDem heeft een oplossing die wel structureel de problemen van nuoplost, zonder dat er sprake is van een verregaande overdracht van bevoegdheden aan Europa. De eurocrisis is het gevolg van een weeffout in de monetaire unie. Bepaalde problemen zijn destijds niet onderkend. Het model dat wij tot nu toe hebben is een centraal monetair beleid – gevoerd door de ECB – en een decentraal economisch beleid. Op zich kan dat heel goed werken. Velen beweren echter dat een monetaire unie niet zonder een “politieke unie” kan werken, maar als je om argumenten vraagt die dat onderbouwen, blijft het tot nu toe altijd stil. Meer dan kretologie is het dus niet. Het gevaar dreigt nu dat de neiging om de economie vanuit Brussel te willen besturen, doorslaat. Dat heeft vergaande consequenties: moeten wij willen dat Europa bepaalt hoe hoog het minimumloon in Nederland mag zijn? Of hoeveel vakantiedagen wij mogen hebben? Of hoe onze woningmarkt er uit moet zien? Als er nog meer bevoegdheden aan Brussel worden overgedragen zal de afkeer van Europa nog meer toenemen en dreigt het hele project op een fiasco uit te lopen. De vraag is ook of het nodig is meer bevoegdheden over te dragen. Toen wij in de jaren negentig aan de instelling van de monetaire unie werkten, was de gedachte dat je het economisch beleid in hoofdzaak aan de soevereine lidstaten kon overlaten. Beleidsconcurrentie zou er toe leiden dat verstandig economisch beleid in de ene lidstaat tot navolging in de andere zou leiden. Ook zou de kapitaalmarkt voor de nodige discipline zorgen, zodat de overheidsfinanciën niet uit de hand zouden lopen. Naar nu gebleken is, heeft dit niet gewerkt. Daar zijn verschillende redenen voor én er zijn maatregelen te bedenken die deze weeffouten herstellen, zoals bijvoorbeeld Europees toezicht op de banken. Maar om nu een hele “economische unie” of “politieke unie” op te tuigen, gaat veel te ver. Het miskent de het karakter van Europa en miskent ook de voordelen die bestaan wanneer lidstaten zo veel mogelijk vrijheid hebben hun eigen economisch beleid te voeren. Een duidelijk voorbeeld is Nederland anno 2012: het is economisch niet verstandig om in een recessie zo sterk te bezuinigen als nu door de Kunduz-coalitie, onder dwang van Europa, gebeurt. Voor een goed functioneren van de monetaire unie moet een aantal weeffouten hersteld worden, zoals Europees toezicht op banken en een versterking van de disciplinerende werking van de kapitaalmarkt. Zie bijvoorbeeld ‘Red Europa door discipline van de kapitaalmarkt1’. Daarmee kan de vergaande bemoeienis van Brussel, waar het kabinet-Rutte inmiddels wel mee heeft ingestemd, achterwege blijven.

Democratie en controle op de macht Het gebrek aan democratie en controle op de macht was een belangrijke reden om in het referendum van 2005 de Europese Grondwet te verwerpen. Europa heeft in de loop van de tijd steeds meer bevoegdheden gekregen, maar de invloed van de burger
1

http://www.mejudice.nl/artikel/727/red-europa-door-discipline-van-de-kapitaalmarkt

5

daarop is afgenomen. Dat heeft te maken met de geleidelijke uitbreiding van de Unie. In een gemeenschap van zes lidstaten is het nog mogelijk de eigen inbreng van iedere lidstaat te herkennen en kan gezegd worden dat de burgers daar – indirect – nog invloed op uitoefenen. In een Unie van 27 lidstaten hebben kleinere lidstaten als Nederland nauwelijks meer invloed. De Haagse politiek heeft nagelaten dat tijdig in te zien, waardoor wij nu te maken hebben met een bureaucratisch gedrocht waar weinig grip op is. De oplossing hiervoor is om meer directe invloed aan de burgers te geven op de Europese politiek. Wij moeten af van het Europa van de hoofdsteden – waar de regeringen om tafel zitten – en moeten toe naar het Europa van de burger. Hiervoor is in de eerste plaats noodzakelijk dat het Europees Parlement via Europese kieslijsten kan worden gekozen. Dat wil zeggen dat je bijvoorbeeld op een Europese sociaaldemocratische of een liberale of een conservatieve lijst kunt stemmen met kandidaten uit alle lidstaten. Als je één Europese lijsttrekker voor iedere lijst hebt, zal dat de herkenbaarheid van het Europees Parlement versterken: je weet immers wie de lijsttrekker is van de lijst waarop je gestemd hebt. Als het Parlement via Europese kieslijsten is gekozen kan ook de Europese Commissie op basis van het vertrouwen van het Parlement worden samengesteld. Het zal dan niet meer nodig zijn om van iedere lidstaat één Commissaris te benoemen, hetgeen nu tot een veel te grote en onherkenbare Commissie leidt2. Andere partijen Alle politieke partijen hebben de afgelopen twee decennia nagelaten een visie op Europa te formuleren. Dat geldt uiteraard voor de meer Eurosceptische partijen zoals de PVV, maar dat geldt ook voor de zich pro-Europees noemende D66. D66 zegt nu ongenuanceerd “Europa ja” maar negeert daarbij de problemen die de burgers terecht hebben met de wijze waarop Europa nu functioneert. D66 was bovendien bij uitstek de partij die de mogelijkheid had om wel tijdig een visie te formuleren. Hans van Mierlo was immers Minister van Buitenlandse Zaken toen het Verdrag van Amsterdam werd gesloten (1997) en was tevens afgevaardigde namens Nederland in de Conventie die de Europese Grondwet – en dus het huidige Verdrag van Lissabon – heeft opgesteld. Voor de komende verkiezingen zijn de PVV en de SP het meest eurosceptisch en willen geen oplossingen die de democratie in Europa versterken. De VVD en het CDA ontkennen het probleem van het gebrek aan democratie en controle op de macht. De PvdA opent de mogelijkheid van Europese kieslijsten, maar heeft geen duidelijke oplossing voor de samenstelling van de Europese Commissie. D66 wil naar een “echte politieke unie”, zonder deze verder te definiëren. Verder wil D66 een direct gekozen President. Dat is geen goed idee, want een presidentieel stelsel zal de positie van de grote lidstaten versterken en die van de kleinere lidstaten verzwakken. Dit lost dus niets op. GroenLinks lanceert een aantal ideeën zonder duidelijke samenhang. Zo wil GroenLinks grensoverschrijdende kieslijsten voor het Europees Parlement, met lijsttrekkers die strijden om het EU-presidentschap.

2

Voor een verdere uitwerking van deze gedachte zie: hoofdstuk 2 uit ‘Europa kan anders’(2009): http://www.libdem.nl/LinkClick.aspx?fileticket=WDqGuV6_04E%3d&tabid=1061

6

7. Zorg Een toegankelijke en betaalbare zorg Ieder heeft recht op een zo goed mogelijke gezondheidszorg. Waar mensen zich zorgen over maken is of deze wel toegankelijk en betaalbaar blijft. LibDem vindt dat aan de toegankelijkheid niet getornd mag worden. Ook dient de zorg betaalbaar te blijven. Beide vragen om een aanpassing van het huidige zorgstelsel. Weeffout stelsel Sinds enkele jaren kent Nederland een zorgstelsel waarvan men zegt dat het op marktwerking is gebaseerd. Ten onrechte: het stelsel blijkt steeds meer macht te geven aan een beperkt aantal verzekeraars. Marktwerking houdt in dat de consument – de patiënt – de maximale vrijheid heeft te kiezen tussen de aanbieders van zorg. In het huidige stelsel kan de consument wel de zorgverzekeraar kiezen, maar de gedachte is dat vervolgens de keuze van zorgaanbieders beperkt is tot degenen met wie de verzekeraar een contract heeft gesloten. Daarmee is in feite de keus voor de consument beperkt. Dit is een weeffout in het stelsel en zal uiteindelijk tot inefficiënties en hogere prijzen leiden. Bovendien komt het voor dat verzekeraars bepaalde vormen van zorg afwijzen, ook al wordt deze door één of meerdere artsen voorgeschreven. Ook dit is een onterechte beperking van de toegankelijkheid van de zorg. LibDem is voor een stelsel waarbij de patiënt in overleg met de arts de regie heeft en waarbij de verzekeraar de kosten van de behandeling bewaakt. Dat vergroot de vrijheid voor de patiënt om de zorg van zijn keuze te vragen.

Eigen bijdrage Om de kosten van de zorg te beperken is het goed dat de patiënt inzage heeft in de kosten van de zorg en is het wenselijk dat hij een beperkte bijdrage daaraan levert. Dat moet evenwel anders dan het huidige stelsel van eigen risico. Op dit moment is er een verplicht eigen risico van 350 euro. Dat houdt in dat je de eerste 350 euro zelf betaalt. Pas daarna betaalt de zorgverzekeraar voor de zorg. Dat heeft twee nadelen. Ten eerste is dit een hoge drempel en remt het mensen bij het afnemen van zorg die zij wel echt nodig hebben. Als je het bezoek aan de dokter uitstelt, loop je het risico dat het ten koste gaat van de gezondheid en dat de kosten later veel hoger zullen zijn. Ten tweede heeft het eigen risico ook een effect op de zorgvraag wanneer het eigen risico eenmaal besteed is. Wie in een jaar al 350 euro heeft uitgegeven, zal voor de zekerheid nog een keer naar de oogarts gaan, een extra check-up laten doen of andere zorgconsumptie naar voren schuiven. Je betaalt er immers niets meer voor en als je het uitstelt naar volgend jaar, komen deze uitgaven geheel voor eigen rekening. Het eigen risico kan dus de vraag naar benodigde zorg afremmen en de vraag naar niet direct noodzakelijke zorg doen toenemen. LibDem wil daarom een andere wijze van eigen bijdrage invoeren: een percentage van de zorgconsumptie tot een bepaald maximum. Als je bijvoorbeeld van iedere zorgconsumptie tot een maximum van 3000 euro 10%3 zelf moet betalen, is uiteindelijk de eigen bijdrage 300 euro, maar worden de twee hier genoemde bezwaren ondervangen. De bijdrage is zo gering dat hij geen echte drempel zal zijn voor een tijdig bezoek aan de dokter, maar ook weer zodanig dat je je wel degelijk zult afvragen of je de betreffende zorg wel nodig hebt. Met het voorstel van LibDem is zowel de toegankelijkheid van de zorg als de betaalbaarheid beter gewaarborgd dan met het huidige stelsel van eigen risico.
3

Als voorbeeld ; het kan ook 20% zijn over een maximum van 1500 euro

7

De voorstellen van LibDem zijn de beste manier om de zorg zowel toegankelijk als betaalbaar te houden. Andere partijen Geen van de andere partijen wil de macht van de verzekeraars inperken en het stelsel zodanig wijzigen dat de regie weer bij arts en patiënt komt te liggen. Ook wil geen van de andere partijen het stelsel van eigen bijdragen hervormen in de zin die LibDem voorstelt.

8. Wonen Een evenwichtige doordachte hervorming van de woningmarkt De Nederlandse woningmarkt is totaal verziekt. Al jaren. Hier is sprake van een te sterke bescherming van de insiders ten koste van de outsiders. Zo moeten studenten vaak meer dan € 400 per maand betalen voor een kamertje van 3 x 3, terwijl anderen voor een lager bedrag een hele woning huren. Dat is niet rechtvaardig en niet efficiënt. De traditionele partijen zijn alle verantwoordelijk voor het vastlopen van de woningmarkt. Geen van de bestaande partijen heeft in de afgelopen decennia een hervorming van de woningmarkt op de agenda gezet. Integrale aanpak De laatste tijd komt een hervorming van de woningmarkt langzamerhand op de agenda te staan. Daar worden echter verschillende dingen onder verstaan. Voor de één is dat beperkt tot het afschaffen van de hypotheekrenteaftrek; de ander vindt maatregelen tegen het ‘scheefwonen’ belangrijker. De huidige wijze van opereren is een korte termijn aanpak: er worden ad hoc maatregelen genomen die, omdat zij niet in een groter verband worden gezien, de markt nog verder uit evenwicht brengen. Voorbeeld is de recente wijziging van de hypotheekrenteaftrek die het kopen van een woning door starters nog moeilijker maakt. LibDem pleit voor een integrale aanpak. Eerst moet gedefinieerd worden hoe een evenwichtige woningmarkt er uit ziet. Hierbij moet het even aantrekkelijk zijn een woning te kopen dan wel te huren of te verhuren. De keus hangt dan van de omstandigheden af. Pas als er consensus is hoe een evenwichtige woningmarkt er uit ziet, kan bepaald worden hoe en in welk tempo wij dat willen bereiken. In ieder geval moet de overdrachtsbelasting worden afgeschaft. Dit is immers een belasting op mobiliteit en staat haaks op de gedachte de economie flexibel te maken. Andere partijen Geen van de andere partijen pleit voor een integrale aanpak van de woningmarkt.

9. Milieu Een groene markt De meeste milieuvervuiling is grensoverschrijdend en vraagt om tenminste een Europese aanpak. LibDem wil de uitstoot van CO2 op marktconforme wijze beperken. Dit is de enige manier die effectief is. Generieke maatregelen

8

LibDem pleit voor een algemene heffing op de uitstoot van CO2 die laag begint en met de jaren gestaag oploopt. Deze heffing moet betrekking op alle uitstoot van CO2 die niet uit natuurlijke bron komt; er wordt dus geen onderscheid gemaakt tussen huishoudens en industrie. Voorwaarde daarbij is dat de inkomsten die de overheid hieruit verkrijgt in de vorm van lastenverlichting aan de burgers worden teruggegeven. Dit is een verantwoordelijkheid van de nationale overheden. Zo wordt de koopkracht niet aangetast. Vervuilende producten worden zo duurder en schone producten goedkoper. Dat is beter voor milieu en economie dan het huidig beleid. Voorts moet er aan de Europese buitengrens een correctiemechanisme zijn, die zorgt dat op ingevoerde goederen een heffing wordt opgelegd die overeenkomt met de uitstoot van CO2 tijdens productie en transport van de goederen en die de heffing bij uitvoer van goederen teruggeeft. Zo wordt de concurrentiepositie van Europese bedrijven niet aangetast. Deze heffing op CO2 uitstoot kan de eerste jaren beperkt zijn, zodat er geen schokeffecten komen en iedereen tijdig maatregelen kan nemen. Wel dient de (Europese) overheid aan te kondigen dat de heffing geleidelijk verhoogd wordt tot niveaus die de uitstoot van CO2 in Europa substantieel terugdringen. Deze aankondiging alleen al zal een grote stimulans zijn om maatregelen te nemen die de CO2 uitstoot (op termijn) beperken, zoals het isoleren van woningen of de ontwikkeling van zuinige auto’s. Deze algemene heffing op CO2 uitstoot is veel effectiever dan regelgeving of subsidies, omdat hij ieder individu – zowel consument als producent – continu stimuleert de uitstoot van CO2 te beperken. Met een dergelijke heffing kunnen maatregelen als het verbod op gloeilampen – dat ook zeer schadelijke effecten heeft - komen te vervallen. Veel van deze maatregelen zijn louter symboolpolitiek. Bij een algemene heffing op CO2 is een stelsel van rekeningrijden overbodig en qua invoering veel te duur. Rekeningrijden is noch liberaal noch sociaal. Voorts moet – liefst op Europees niveau – geregeld worden dat de producent van duurzame consumptiegoederen verplicht wordt bekend te maken tot wanneer hij voor dat product in ieder geval nog onderdelen en service levert. Bij niet nakoming daarvan heeft de consument een claim op de producent. Dit bevordert de duurzaamheid van deze producten. Andere partijen Geen van de andere partijen bepleit generieke maatregelen zoals door LibDem voorgesteld. De meeste andere partijen geven ofwel minder prioriteit aan het beschermen van het milieu, zoals de VVD en de PVV, ofwel staan een milieubeleid voor dat vooral gebaseerd is op symboolpolitiek, zoals het zinloze verbod op de gloeilamp. GroenLinks stelt wel hoge prioriteit aan het milieu, maar wil resultaat bereiken door maatregelen als dwingende voorschriften, gedifferentieerde tarieven, een kilometerheffing en een forensentaks. Per saldo zijn deze minder effectief dan de generieke maatregelen van LibDem en bovendien zijn die maatregelen vaak nadelig voor de economie. Ook PvdA, SP en PvdD willen een milieubeleid voeren dat een samenraapsel is van belastingen, voorschriften en verboden, zij het dat deze minder ver gaan dan die van GroenLinks. Geen van de partijen is voor een verplichting de minimale servicetermijn voor duurzame consumptiegoederen bekend te maken.

9

Het milieubeleid van LibDem is beter voor het milieu dan hetgeen GroenLinks voorstaat, omdat de daadwerkelijke vervuiling belast wordt. Ook is de visie van LibDem beter voor de economie dan wat de VVD wil, omdat het marktconform is. Het is de enige manier om op effectieve wijze te zorgen voor een duurzame leefomgeving. ++++

10

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->