IPTNMCG

Bioenergija
Podgorica, Montenegro
Muharem Memovic PhD. EM 26-Aug-12

Contact: mmcobo@yahoo.com

BIOENERGIJA OSNOVNE SILE U SVEMIRU KOSMIČKA I ZEMLJINA SILA GLAVNI ENERGETSKI TOK ŽIVOTNA ENERGIJA KRVOTOK CENTRI PSIHICKIH ENERGIJA SEDAM ČAKRI (ENERGETSKIH CENTARA) KVALITET I KVANTITET ENERGIJE KRETANJE (KOLANJE) ENERGIJE KROZ ENERGETSKE CENTRE ČETIRI NIVOA POSTOJANJA ISCELJENJE BIOENERGIJOM ISCELJENJE BOLESNIKA BIOENERGIJOM BOL ISCELJENJE BIOENERGIJOM I AKUPUNKTUROM OPŠTI DIO PRENOS BIOENERGIJE ODNOS PREMA PRIRODI ISHRANA RADISTEZIJA KO SVE ZRAČI I KAKVA ZRAČENJA POSTOJE AMBIJENTALNO POLJE ZRAČENJA ELEKTOMAGNETNA SVOJSTVA LJUDSKOG ORGANIZMA ELEKTROMAGNETNO POLJE U NAMA I OKO NAS HARTMANOVA I KERIJEVA MREŽA RAŠLJARSTVO VISAK

2 2 4 5 5 6 6 7 8 9 9 9 11 11 12 13 14 15 15 16 16 17 17 18 18 18 19

BIOENERGIJA

Tokom vjekova čitave zajednice raznih kultura i civilizacija kao i pojedinci, su razvijali, odrţavali i prenosili metod isceljivanja bioenergijom. U Kini je upotrebljavana akupunktura, kao način povećanja ţivotne energije, i otklanjanja blokada protoka energije. Teorija harmonije, osnovni je princip koji se odnosio i na ţivot i na smrt. Ţivot je prema tome shvaćen kao meĎuigra, stalne ravnoteţe i harmonija dviju osnovnih snaga ,,janga” i ,,jina” koji su u stalnoj suprotnosti. Ravnoteţa izmeĎu ove dvije snage predstavlja harmoniju ţivota odnosno zdravlje. U slučaju da jang ili jing postane dominantan, dolazi do poremećaja ravnoteţe, odnosno bolesti. Prema kineskom učenju meridijani igraju odlučujuću ulogu u ţivotu, smatrali su da energija (“ći”) prolazi duţ meridijana poput vode koja teče koritom ili poput nervnog impulsa koji ide duţ nerva. I najmanje grane Meridijana napajaju ljudsko tijelo, kao što rijeka napaja Zemlju. Iglama za akupunkturu direktno se otklanja blokada protoka energije, odnosno povećava snaga energetskog toka. Čovjek koji ţeli biti zdrav i ţivjeti bolje i bogatije, moţe to postići jedino ako otvori svoje srce ţivotu i ljubavi. Energetska ravnoteţa ljudskog organizma velikim dijelom počiva na načelima mentalne higijene, koja čini osnovu ili zdravlja ili bolesti. Cilj će biti ostvaren kada usvojite osnove teoretskog znanja ove metode, poznate pod nazivom terapija bioenergije ili bioterapija. Djelovanje bioenergijom nije privilegija izabranih pojedinaca. Uz odreĎene uslove, svaka psihofizički zdrava osoba, sposobna je prenijeti bioenergiju ovom metodom svojim bliţnjima.

OSNOVNE SILE U SVEMIRU

Zakoni fizike u svemiru uspostavljeni su prilikom njegovog stvaranja. Ovi zakoni su zasnovani na četiri osnovne sile koje su poznate savremenoj fizici.

Vrijednosti sila: medjusobni odnosi
1.Jaka nuklearna sila 2.Slaba nuklearna sila 3.Gravitaciona sila 4.Elektromagnetna sila ogromna snaga u jezgru 15 7,03×10-3 5,90×10-39 3,05×10-12

- siguronosni pojas atoma - sila koja drţi svemir zajedno

- sila koja odrţava elektrone u orbiti

1.Jaka nuklearna sila - Ova sila obezbeĎuje da protoni i neutroni u jezgru atoma ostaju zajedno, i da se ne odvajaju. Jezgro atoma formirano je na taj način, zbog toga se male čestice koje posjeduju tu silu zovu “gluoni” što na latinskom znači “lepak”.

2. Slaba nuklearna sila -jedna je od najznačajnijih činilaca u odrţavanju reda na Zemlji, to je ravnoteţa u okviru atoma. Ta ravnoteţa obezbeĎuje da objekti ne počnu iznenada da se raspadaju ili da emituju štetno zračenje. Ova sila je odgovorna za tu ravnoteţu izmeĎu protona i neutrona u atomskom jezgru. Za vrijeme odrţavanja ove ravnoteţe, neutron ako je potrebno moţe da se promjeni u proton. Pošto se na kraju tog procesa broj protona u jezgru mijenja. Atom se takoĎe mijenja i postaje drugi atom. Rezultat toga je veoma značajan. Atom se transformiše u različiti atom bez dezintegrisanja i nastavlja svoje postojanje, sigurnosni pojas štiti ţive organizme od opasnosti koje bi nastale od čestica koje se nekontrolisano oslobaĎaju i štete ljudima.

3.Gravitaciona sila- sila koja drţi svemir zajedno. To je sila koju svakodnevno osećamo, poznata kao gravitacona, ta sila se u stvari zove, sila privlaĉenja masa, iako je to najslabija sila u poreĎenju sa drugim silama, njom se meĎusobno privlače veoma velike mase. Ova sila je razlog zbog koga galaksije i zvijezde u svemiru ostaju u orbitama jedne sa drugima. Ova sila je razlog da zemlja i druge planete ostaju u odreĎenoj orbiti oko sunca, a nama je omogućava da hodamo po zemlji. Kada bi nastao pad u vrijednosti te sile, zvijezde bi se udaljavalje. Zemlja bi bila otrgnuta od svoje orbite, a mi bismo se rasuli po svemiru. U slučaju najmanjeg porasta ove sile zvijezde bi se sudarale jedne sa drugima, zemlja bi ubrzano krenula prema Suncu,a mi bismo bili uvučeni u zemljinu koru.

4. Elektromagnetna sila- sila koja odrţava elektrone u orbiti. Ova sila izmeĎu tih električnih naelektrisanja, obezbeĎuje da se čestice sa suprotnim naelektrisanjem meĎusobno privlače, i da se čestice sa istim naelektrisanjem odbijaju. Time obezbeĎujući da se atomi u jezgru atoma i elektroni koji putuju u orbitama oko njega meĎusobno privlače. Zahvaljujući vrijednosti ove sile procesi u atomskom jezgru nesmetano se odvijaju.ona je povezana za bijohemijskim reakcijama u telu covjeka.

KOSMIČKA I ZEMLJINA SILA
Kosmička Energija: obuhvata energije koje dopiru iz svemira. MeĎu njima najznačajniji uticaj imaju energije koje prenose elektromagnetna zračenja. Po drevnim shvatanjima, posebno na istoku (Indija, Kina, Japan…) najznačajniji prijem energije vrši se na vrhu temena glave preko odreĎenih centara za razmjenu energije izmeĎu tela I okruţenja. Recimo po hinduistočnom shvatanju to je čakra sahasrara. Zanimljivo je da su čakre povezane sa radom hormonalnih ţlezda. U tom smislu čakri sahasrari odgovara ţlezda epifiza… TakoĎe elektromagnetizam iz same zemlje prenosi se i djeluje na tijelo čovjeka. U meĎudejstvu (interakcije) tih energija (kosmičkih zemaljskih i onih unutar čovjeka)… od te ukupne energije umnogome zavise biohemiske reakcije koje odrţavaju ravnoteţu u radu ćelija kada one brane, isceljuju i u izvesnom smislu, podmlaĎuje sebe. Poremećajem te ravnoteţe ćelije dobijaju pogrešne elektromagnetne poruke, a time se remete biohemijske reakcije i stvaraju se uslovi koji dovode do poremećaja i bolesti. Bioenergija vraća neophodnu ravnoteţu, a sa njom i ponovo pokretanje onih biohemijskih reakcija sa kojima ćelije brane i isceljuju sebe… Zemljina energija ulazi kroz bazu kičmenog stuba (repak) unutar organizma te dvije energije prelaze duţ centralnog kanala i na odreĎenim mjestima se ukrštaju. Satreperavanjem (rezonansom), interferencijom i drugim fizičkim procesima dolazi do meĎudejstva sila i energija koje one prenose, što je bitno za stanje u kome se nalazi naš organizam. Transformacijom tih dviju sila nastaje nova energija koja zrači prema spoljnem svetu. Područje ove emanacije (promene) nastale ukrštanjem energetskih tokova najjače su u predjelu tankog crijeva, ţeluca, srca, grla i mozga. Na istoku ti centri se nazivaju “čakre” u prevodu znači “točak” koji simbolično ukazuje na vječno kretanje. Na osnovu toga dvije energije različite po svom mjestu odakle dolaze, transformišu se iz jednog stanja u drugo i poprimaju karakteristike ţivog organizma. Vitalne sile razvode se putem meridijana, energetskih tokova od organa i organskih cjelina. Tijelo kao energetski sastav je u stalnoj energetskoj interakciji (izmjeni) sa svojom sredinom svi smo osetljivi i prijemljivi na sile ili energije koje nas okruţuju. Iz iskustva sa praktičnom primjenom bioenergije, mogao bih da predpostavim, da pored poznatih ispoljavanja tih sila, zapravo energija,one imaju i neka svojstva koja nauka tek treba da otkrije i prepozna. U tom smislu bioenergetičari govore i o “ţivotnoj energiji”. Čitavo naše fizičko i mentalno tijelo stalno se snadbijeva tom ţivotnom energijom, bez koje je ţivot nemoguć. Protok te nevidljive energije omogućava ţivot na zemlji. Kad stojimo naš vertikalni poloţaj omogućava zemljinoj i kosmičkoj energiji dinamično

proticanje (frekvencijom i od oko 8 herca, što predstavlja rezonantnu frekvenciju, naše planete). To je u nauci poznata Šumanova rezonanca. Usled toga funkcionisanje svih naših organa postaje aktivno. Kad smo u leţećem stavu punjenjenje energije gubi na snazi i sve fizičke funkcije se usporavaju. Te sveukupne univerzalne energije nazivaju se meridijani koji su prisutni kod čovjeka, biljaka i ţivotinja. I sama Zemlja sadrţi mreţu energetskih linija. Jedan deo energetskih tokova u ljudskom organizmu klasifikovala je i opisala pre više hiljada godina Kineska medicina. Zapadna medicina nije priznavala postojanje tih meridijana. Sve dok njihovo postojanje nisu potvrdila istraţivanja Dr. Ţan Klod Darasa i Prof. Dr. Verneula sa klinike za nuklearnu medicinu u Praškoj bolnici–Neker. U početnu tačku odreĎenog meridijana ubrizgavanjem izotopa “tehnicijuma”, te se posebnim skenerima pratilo kretanje te supstance. Na taj način potvrĎeno je postojanje energetskih puteva meridijana u našem tijelu, biološki sat i stalna izmjena energija.

Bioenergija to su u nauci još nerazjašnjena ispoljavanja prirodnih sila, od kojih je, zbog njene uloge u biohemiji, najznaĉajnija elektromagnetna sila.

GLAVNI ENERGETSKI TOK

Glavni energetski tok prolazi u telu neznatno ispod kičme (repak) i povezuje pojedine centre-čakre. Kako se zemlja stalno okreće energija iz svemira i energija iz zemlje ne ulaze u tijelo pravolinijski, već spiralnom linijom. U tijelu se ove energije isprepliću, slično dvostrukoj spirali DNK- lanca, s jednim krajem koji predstavlja kosmiĉku silu i drugim krajem koji predstavlja zemljinu silu. Ovaj večni protok je izvor naše vitalne energije, njegovo neometano kretanje presudno je za zdravlje čovjeka.

ŽIVOTNA ENERGIJA
Postoji mnogo teorija o proticanju ţivotne energije u ljudskom tijelu. Činjenica je da se energija u tijelu neprekidno transformiše (preobraţava). To se odvija bez prekidanja njenog toka iako ona koristi za svoje proticanje različite medije, slično kao što električna struja protiče kroz različite provodnike, na sličan način struja psihiĉke snage, povezana sa moţdanim zračenjima kao jedan transformisani oblik energije koristi disanje, krvotok,

nervni sistem kao svoje provodnike. No ona se moţe isto tako kretati i izvan tih medija u beskonačnom prostoru, ako se koncentriše i usmeri.

KRVOTOK

Uloga krvotoka jednog od faktora u transformaciji kosmičke i Zemljine energije posebno je zanimljiva za «bioterapiju». Krv kao nosioc ţivotne energije, protičući organizmom, ona ga hrani i čisti. Dok sa našeg gledišta, ona je prije svega specifična tečnost s energetskim nabojem. Njeno dopiranje do svakog dijela u organizmu daje ţivot. Krv u tijelu sudjeluje u transformaciji zemljine i kosmičke energije, jer sastojci krvi imaju paramagnetne osobine. Paramegnetni materijal poprima magnetna svojstva. Unutar jakog magnetnog polja, kiseonik poprima njegova svojstva. Kao prenosilac višeg stepena energije i parametara zemljinog magnetnog polja on unutar same ćelije aktivno sudjeluje u energetskoj transformaciji. Pogrešno je ţivotnu energiju uporeĎivati ili poistovjećivati sa disanjem, krvotokom ili nervnim sistemom. Ţivotna energija kao transformacija kosmičke i ostalih energija, iznad je tih fizioloških funkcija u organizmu, jer se bez nje ne bi mogle odvijati.

CENTRI PSIHICKIH ENERGIJA

Sedam centara psihickog tijela odraţavaju dinamičku strukturu svemira, koja je u neprestalnom kretanju, razvoju i preobraţaju. Simbolički se prikazuju raznim geometrijskim likovima ističući u čovjeku centre ukrštanja dveju dopunjujućih sila. Ovi centri predstavljaju i stepene transformacije vitalne energije u njenom neprekidnom kretanju: od grubog materijalnog stanja do suptilnog-nematerijalnog stanja; od podsvjesti do prosvjetljenje svijesti. Dinamička priroda stvarnosti je princip vječne kosmičke mijene, taj vječni princip kretanja je sveukupni ritam kosmičnih energija.U Kini je ovaj proces univerzalne promjene simbolizovan dijagramom jina i janga, prije nekoliko hiljada godina. Dinamičko preplitanje ovih arhetipskih i komplementarnih polova suprotnosti bit je svih prirodnih pojava. Kruţni kineski simbol (Tai –ĉi) naglašava dinamičku ravnoteţu svih pojava. Jedinstvo koje leţi iza Jina i Janga naziva se Tao. Kako su sve suprotnosti meĎuzavisne, njihov sukob nikad neće dovesti do potpune dominacije jedne od suprostavljenih strane. U razmatranju energetskog koncepta poteklog iz tradicije Dalekog istoka gdje se spominju «čakre» taj izraz se najčešće prevodi kao energetski centar u ljudskom organizmu. Energetski centri u bioterapiji predstavljaju mjesta koja skupljaju, transformišu i razvode snage koje kroz njih protiču. Na tim mjestima se energetske snage i telesne funkcije stapaju i proţimaju jedna drugu. Energija podstaknuta u procesu isceljenja ostvaruje se na fizičkoj ravni preko ovih energetskih centara. Ti centri su

primarna mjesta za bioenergetsko djelovanje, smješteni su duţ kičmenog stuba, buĎenjem njihiove aktivnosti moţemo uticati na čovjeka. Povezanost psihičkih i fizioloških funkcija u navedenim centrima stvara uslove za djelovanje bioenergije koja je specifično usmjerena mislima terapeuta. On koristi neograničene mogućnosti kreativne misli, i time vrši vrhunsku transformaciju energije u isceljujući oblik. Prenos energije misli vrši se preko moţdanih elektromagnetnih zračenja. Dokaz za to je sam govor. Recimo, misli pokreću moţdane ćelije a one izračuju (zrače) ţivčane struje koje se prostiru preko ţivčanog kanala vagusa do grla. Čovjek prepoznaje i izgovara sadrţaj misli jer je „upisan“ u tom elektricitetu ţivčanih struja.

SEDAM ČAKRI (ENERGETSKIH CENTARA)

Fiziološke funkcije su sledeće: 1. Energetski centar ili korijenski centar nalazi se u bazi kičmenog stuba (repni dio kičme). Ovo je najniţa čakra smještena u korijenu kičme koja sadrţi elemente Zemlje. Kontroliše rad bubrega i kicmenog stuba. Fiziološki analogni organi su nadbubrezne zlijezde. 2. Drugi energetski centar nalazi se u visini sakaralnog dijela krsta, i povezano je sa unutrašnjim organima reprodukcije. Fiziološki analnogni organi su polne zlijezde. 3. Treći energetski centar-SOLARNI PLEKSUS nalazi se u visini pupka. Učestvuje u funkcijama sastava varenja i metabolizma. Fiziološki analogni organ je PANKREAS. 4. Ĉetvrti energetski centar-SRĈANI CENTAR smješten je u visini srca, povezan je sa elementom vazduha. Kontroliše i upravlja organima za disanje, krvnim sudovima i radom srca. Fiziološki analogni organ je žlezdica timus. Taj centar vrlo je vaţan za isceljiteljski rad, koji zavisi o njegovoj evolutivnoj ravni i pročišćenosti. Bioenergetičar dobija informaciju potrebnu za iscjeljivanje, zavisno o stepenu razvijenosti ovog centra. Ove četiri čakre prestavljaju osnovne elemente koji povezuju čovječje tijelo sa zemljom. Naredne tri čarke povezuju tijelo sa univerzumom. 5. Peti energetski centar-ili grleni centar smešten je u centru grla ili visini štitne ţlezde. Vratni splet koji zajedno sa mišićnim spletom kontroliše gornje udove, kao element sadrţi vazduh. Fiziološki analogni organ je tiriodna žlezda.

6. Šesti energetski centar – (TREĆE OKO – takozvano) izmeĎu obrva izuzetan psihički centar smješten na vrhu kičme u centru glave, u oblasti malog mozga, ušiju i očiju. Ova čakra kontroliše funkcije svih čulnih organa. Osobina joj je visok nivo svesti, koji omogućava komuniciranje sa umom druge osobe. Fiziološki analogni organ je hipofiza. Veoma je značajna za bioenergičare. 7. Sedmi energetski centar-je u ravni tjemena glave.To je mjesto ulaska početne transformacije kosmičke energije.Ujedno je to i predio stapanja i razgraničenja kosmičke sveproţimajuće svijesti,i svoje ograničene svijesti. Snaţna emanacija energije iz tog centra stvara u auri oko glave izuzetno svijetlu krunu. Od davnina se slikala nad glavama prosvećenih ljudi kao simbol više proširene svijesti. Fiziološki analogni organ je žlezda epifiza i veći dio mozga, središte naše stvaralačke volje i svijesti, svega što se u nama i oko nas zbiva. Mozak istovremeno pripada i šestom energetskom centru smještenog izmeĎu obrva. Sa radom mozga povezana je i šesta čakra smeštena izmeĎu obrva.

KVALITET I KVANTITET ENERGIJE
Kada govorimo o bioenergiji onda imamo u vidu njen kvalitet odnosno kvantitet. Kvantitet energije danas je merljiv dok kvalitet energije zavisi od srca, odnosno emocija. Kvalitet moţemo meriti samo srcem. Čisti i najfiniji aspekt bioenergije je teţnja čoveka da pomogne čovjeku. Ljudsko srce ima veoma vaţnu ulogu kao prijemnik i kao predajnik od strane bioenergičara. Ljubav kao bitna odlika svakog srca pokreće bioenertski potencijal i usmjerava ga u ţeljenom pravcu. Suštinska dobrota i ljubav prema svemu daje snagu biotarapeutu, tako da se bez ljubavi ta djelatnost ne moţe uspješno obavljati. Svaki čovjek moţe veoma lako da aktivira sebe, no u pitanju je kvalitet njegovog biodinamičnog polja i koliko se njegovo biodinamičko polje u najobičnijem ljudskom susretanju projektuje na obolelog. Svaki bioterapeut trebalo bi da bude pre svega savršeno zdrav psihički i fizički pa tek tada tu svoju jačinu - bioenergiju da prenese drugom čovjeku. Svako ko ţeli da se bavi bioenergijom morao bi da poznaje u globalu anatomiju čovjeka. Bioenergija pokušava probuditi odnos izmeĎu čovjeka i prirode, učvrstiti vezu psihičkih snaga i telesnih funkcija.

KRETANJE (KOLANJE) ENERGIJE KROZ ENERGETSKE CENTRE

Vitalna energija cirkulše kroz energetske centre i ukoliko kroz njih putuje nesmtano do pojedinih organa i tkiva, mogućnost da nastane bolest je smanjena, Ako centri postanu mjesto zastoja ili onemogućuju nesmetano kretanje energije s vremenom dolazi do energetske neravnoteţe. Energetski poremećaj će se manifestovati kao bolest ukoliko se na vreme ne uklone faktori koji podstiču ili uzrokuju poremećaje u kretanju energije. Polazeći od pretpostavke da osim materijalnog postoji i energetsko tijelo, na koje se moţe djelovati. Smatra se da većina obolenja najpre nastaje kao energetska ne ravnoteţa, nakon čega uslede hemijski i biohemijski poremećaji, pa tek onda nastaju promjene u ćeliji, tkivu i organizmu.

ČETIRI NIVOA POSTOJANJA

U ljudskom ţivotu postoje četiri nivoa postojanja: duhovni, mentalni, emocionalni i fizički. Sva četiri oblika ili aspekta našeg bića moramo da iscelimo, razvijemo i integrišemo u sebi, kako bi smo bili uravnoteţeni, cjeloviti i zadovoljni svojim ţivotom. Duhovni nivo je temelj za razvoj drugih nivoa. Mentalni aspekt je naš intelekt, naša sposobnost da razmišljamo i zaključujemo. Um nam je najveći dar. Kad razvijemo mentalni nivo našeg bića, moţemo jasno da razmišljamo, da budemo razumno otvoreni, a da pri tome inteligentno odlučujemo. Pomoću uma skupljamo znanje i mudrosti iz naših ţivotnih iskustava, i sveta oko nas. Emocionalni aspekt je naša sposobnost da ţivot duboko doţivimo, da se vezujemo s drugima, i sa svetom na osećajnom nivou. Fiziĉki aspekt je naše tijelo. Ono posjeduje sposobnost da preţivi i postoji u materijalnom svijetu.

ISCELJENJE BIOENERGIJOM

Isceljenje bioenergijom je postupak, gdje bioterapeut putem misaonih procesa usmerava sopstvenu energiju ka bolesniku. Za isceljenje bioenergijom mogu se postaviti početna pravila, odnosno princip rada, kojim treba da se izvrši kompletno isceljenje bolesnika do samoizlečenja. Principi rada su sledeći:

1. Isceljivanje postupkom bioenergije se obavlja tako što se tretira kompletna površina energetskog omotača bolesnika. Ovaj princip je od izuzetne vaţnosti iz dva razloga: a) Kosmička i zemljina sila dolaze u organizam bolesnika preko više ulaza od kojih su najvaţniji sedam energetskih centara. b) Pronalaţenje uzročnika oboljenja je najvaţniji i najdelikatniji dio posla za svakog bioterapeuta. 2. Pokreti rukama tokom tretmana su najvaţniji faktori koji doprinose pozitivnim efektima isceljivanja.Još u vrijeme starih civilizacija bilo je poznato da desna ruka ima pozitivna (jang) a lijeva ruka negativna (jin) svojstva. a) Kruţni pokreti ruke odnosno šake bioterapeuta sa rastavljenim i ispruţenim prstima, u smjeru kazaljke na satu. Doprinosi da se energija bioterapeuta na najadekvatniji način prenese na bolesnika. Odnosno pomaţe bolesnicima u slučaju da je njihova energija nedovoljna za borbu protiv konkretne bolesti. Postupak se definiše kao davanje energije. b) Kruţni pokreti ruke, odnosno šake bioterapeuta sa rastavljenim i ispruţenim prstima, u smjeru suprotnom od kazaljke na satu. Ovaj postupak ima suprotan efekat u odnosu na predhodni, odnosno doprinosi da se višak energije, kao posledica neke bolesti u organizmu bolesnika na najadekvatniji način neutrališe, postupak se definiše kao oduzimanje štetne (negativne) energije. c) Pravolinijski pokreti ruku odnosno šaka sa rastavljenim i ispruţenim prstima, koji se koriste za tretiranje, pre svega obolenja nogu, ruku, i kičmenog stuba. Ovi pokreti se izvode od vrhova prstiju prema kukovima-ramenu, i uvek u pravcu srca. Ovi pokreti se mogu izvoditi sa jednom ili obema rukama i to sa šakama u paralelnom poloţaju. Definicija ovog postupka je dovoĊenje energije. d) Pravolinijski pokreti ruku odnosno šake sa rastavljenim i ispruţenim prstima, koji se koriste za tretiranje pre svega obolenja nogu i ruku bolesnika. Pokreti se izvode od ramena odnosno kukova-prema vrhovima prstiju, i uvek od srca ka perferiji. Ovi pokreti se izvode najčešće jednom rukom, a ako bolesnik leţi i sa obije ruke i to sa šakama u paralelnom poloţaju. Definicija ovog pokreta je oduzimanje negativne (štetne) energije. e) Postavljanje ruku na površini energetskog omotača gdje se one zadrţavaju jedan odreĎeni vremenski period u tom poloţaju, imaju funkciju uspostavljanja energetskog toka odnosno podsticanje direktnog samoizlečenja bolesnika.

f) Pravolinijski pokret samo jedne ruke od osnove prema gornjem dijelu (noge, ruke, ili kičme). Dok se prsti nalaze na vrhu gornjeg dijela (noge, ruke, ili kičme) doprinose uspostavljanju energetskog toka i imaju funkciju povećanja energetskog potencijala bolesnika. g) Svako direktno postavljanje obije ruke na tijelo bolesnika treba da prati odgovarajuća vizuelizacija. Sa zatvorenim očima, bioterapeuta.

3. Svi pokreti koje izvodi bioterapeut treba da su prirodni, komotni i da se rade bez napora, ..............

ISCELJENJE BOLESNIKA BIOENERGIJOM
SprovoĎenje ovog postupka po fazama rada su: 1. Ulazak u energetko polje bolesnika, otvaranje i prečišćavanje energetskih centara (čakri). 2. Iscelivanje bolesnika u stojećem stavu. 3. Iscelivanje bolesnika u sedećem stavu uz postupak vizuelizacije prilikom dodira rukama. 4. Iscelivanje bolesnika u leţećem stavu uz postupak vizuelizacije sa dvije ruke. 5. Završetak tretmana i izlazak iz energetskog polja bolesnika. Navedene faze se odnose na jedan tretman i one nisu strogo odreĎene. Redosled je promenljiv, zavisno od toga što je povoljnije za bolesnika i što će dovesti do ubrzanja samoizlečenja. Ovakav model isceljenja je proistekao iz mog višegodišnjeg iskustva u radu sa bioenergijom. Smatram da je sve ovo lakše objasniti praktično, zato što je riječima teško predstaviti nešto što se oseća intuitivno, odnosno što moje tijelo radi, automatski.

BOL

Bol je jedan od najčešćih uzroka, zbog kojeg bolesnici dolaz kod bioterapeuta. Bol je subjektivna propratna pojava, koja u odreĎenim uslovima moţe da promjeni normalne fiziološke funkcije organizma. Intezitet bola moţe biti visokog intenziteta i niskog intenziteta, samo na osnovu subjektivnog osjećaja bolesnika. Bol bi se mogao smatrati neprijatnim senzorskoemocionalnim osećanjem koje je izazvano oštećenjem tkiva. Bol se prenosi preko nervnih vlakana, i nervnih puteva do centra za bol u centralnom nervnom sistemu, kičmenoj moţdini i kori velikog mozga). Bol se završava u dva centra i to: 1. Primarni centar – kičmena moţdina (zadnj rogovi kičmene moţdine)

2. Sekundarni centar – kora velikog mozga (analiza bola) Bol se prenosi od mjesta nastanka do kičmene moţdine nervnim vlakanima.Od kičmene moţdine kao primarnog centra, bol se prenosi preko nervnih puteva do sekundarnog centra za bol. A to je kora velikog mozga, gdje se analizira bol (bol od ranjavanja raznim predmetima, bol od opekotine i dr.). Svi ovi bolovi se različito analiziraju u kori velikog mozga, čije funkcije moţemo da raspoznamo i ako se nalazimo i u stanju spavanja – sna (sekundarno brzo razlikujemo bol od čega je nastao). Bioenergetskim tretmanom kod svih vrsta bolova, učinak je jako brz i uspješan.

ISCELJENJE BIOENERGIJOM I AKUPUNKTUROM

IzmeĎu bioenergetskog isceljenja i lečenja akutpunkturom ili igloterapijom ima mnogo teoretskih i praktičnih sličnosti. Kod bioenergije se vrši postupak prenosa energije na bolesnika sa ili bez dodira i pritom se energetski deluje na akupunkturne tačke. Sličnost izmeĎu ove dvije oblasti omogućava nam da sopstvena znanja i iskustvo iz bioenergije unapredimo i podignemo na viši nivo. Tako što ćemo dio znanja iz akupunkture proveriti u praksi. Iz nauke o akupunkturi izdvojio bih sistem meridijana na površini koţe, u akupunkturi se posmatra u jedinstvenom sistemu unutrašnjih organa. Ukupno ima dvanaest sistema ili akupunkturnih kanala. U sistemu akupunkturnih kanala najvaţnije su akupunkturne tačke (releji) koji se nalaze (za mnoge bolesti) u pravcima kretanja navedenih kanala. Set akupunkturnih tačaka koje se nalaze na ušnoj školjci. Za mnoge bolesti izuzetno su vaţne, jer draţenjem tih tačaka akupunturologa. U stanju je da dovede oboleli organ u fiziološko stanje to jest izlečenje. Akupunktura se moţe izvoditi na dva načina, preko specifičnih igala, sa zaravljenim vrhom i sa specijalnom aparaturom koja radi sa strujom, nadraţajem na akupunkturne tačke. To predstavlja veoma pogodnu metodu akupunkture bez igala, koje predstavljaju drastičnu metodu i izazivaju strah kod bolesnika. Uvjek postoji mogucnost da akupunturolog ne pogodi akupunkturnu tačku, posebno ako se ovom metodom bave nestručne osobe. Akupunkturni kanali 1. Akupunkturni kanal srca 2. Akupunkturni kanal srčanog omotača 3. Akupunkturni kanal ţeludca 4. Akupunkturni kanal slezene 5. Akupunkturni kanal bubrega 6. Akupunkturni kanal mokraćne bešike Osetljivost u vremenu 11h-13h 19h-21h 7h-9h 9h -11h 17h-19h 15h-17h

7. Akupunkturni kanal pluća 8. Akupunkturni kanal debelog crijeva 9. Akupunkturni kanal ţučne kese 10. Akupunkturni kanal jetre 11. Akupunkturni kanal tankog crijeva 12. Akupunkturni kanal sanĎao ili sistem tri centra

3h-5h 5h-7h 23h-01h 1h-3h 13h-16h 21h-23h

Pod sistemom tri centra (sanĎao) ima se u vidu energetski sistem čije zadatak da se energija pravilno rasporedi u odnosu na organe grudnog koša, trbušne duplje i donjeg dijela trbušne duplje (mala i velika karlica). Pored ovog postoje još dva analogna sistema, jedan koji objedinjuje funkciju velikog mozga i kičmene moţdine sa radom unutrašnjih organa i drugi koji povezuje energetske procese urogenitalnog sistema. Drugim riječima su svi organi izmeĎu sebe u funkcionalnoj i energetskoj vezi. Veoma vaţan momenat u akupunkturi je učenje o ritmičkom kretanju energije kroz organizam. Karakteristično je da su bioenergetski ciklusi tačno povezani sa osnovnim kosmičkim ciklusom naše planete. Cijelo bioenergetsko kruţenje u organizmu obavlja se za 24 sata. Na osnovu ovoga proističe da svaki organski sistem stiče naročitu osetljivost u odreĎeno doba dana i noći. I pored velikog broja akupunkturnih tačaka, postoje izvesne tačke koje se tretiraju pri svakom obolenju: Tačka koja se nalazi na nadlanici nedaleko od korena palca- je tačka meridijana debelog crijeva. Tačka na nozi, ispod kolenske čašice- je tačka meridijana ţeludca. Tačka ispod sredine ključne kosti- je tačka meridijana jetre. Tačka sa spoljne strane noge, iznad skočnog zgloba- je tačka meridijana ţučne kese. Tačka sa unutranje strane noge, u pravcu palca- je tačka meridijana pluća. Ove tačke se nazivaju opšte relaksirajuće - i od nekih od njih počinje svaki slučaj lečenja akupunkturom. Iz mog iskustva bioenergijom se jako uspješno tretiraju svih dvanaest akupunkturnih kanala.

OPŠTI DIO
Kompletan naš ţivot kao i sve što nas okruţuje protiče u znaku ravnoteţe. Skoro svaki čovjek zna da u ţivotu sve treba da se radi uravnoteţeno kako bi duţe ţivjeli i bili srećniji. Sa druge strane nauka je zadnjih nekoliko stotina godina dokazala da princip ravnoteţe egzistira kao nešto što je neminovno i prirodno. Mnogi naučni dokazi su išli u ovom pravcu:

-kretanje naelektrisanih čestica kao njihovo privlačenje u slučaju suprotnog naelektrisanja -Arhimedov zakon -Darvinova teorija o očuvanju vrste -Njutnovi zakoni akcije i reakcije -zakon entropije S≥ 0 U tačnost stavova običnih ljudi koji su potkrepljeni i naučnom dokazima ne treba sumnjati. Treba samo sumnjati u to da li znamo sve o našem okruţenju i da li znamo dovoljno. Moja razmišljanja o bioenergiji u osnovi imaju dva stava: 1. način verifikacije postojanja energetskih polja, snimljenih stanja molekula i atoma, kao i otkriće energetskog omotača čovjeka snimljenog metodom koju su postavili naučni bračni par Kirlian. 2. Lična iskustva i lična potvrda da bioenergija stvarno postoji i kakve su njene mogućnosti u pogledu isceljivanja do samoizlečenja bolesnih

PRENOS BIOENERGIJE

Da bi zdravlje čovjeka bilo dobro potrebno je da njegova ukupna energija bude veća ili jednaka u odnosu na neophodnu energiju, postoje tri slučaja: Ukoliko je čovjekova delotvorna energija manja od neophodne energije rezultanta toga je bolest (E) (En) Ukoliko je čovjekova djelotvorna energija veća od neophodne energije rezultanta je dobro zdravlje kao što je to slučaj sa bioterapeutima (E) (En) Ukoliko je čovjekova djelotvorna energija jednaka neophodnoj energiji reultanta je i dalje dobro zdravlje (E) = (En) Stvaranje viška djelotvorne energije kod bioterapeuta je permanentan proces i on se ne gubi prilikom transfera na bolesnika. Ovo podrazumijeva da je bioterapeut u toku tretmana potpuno posvećen isceljenju sa punom koncentracijom. Prenos energije se vrši samo u jednom smjeru i to od bioterapeuta čija je energija veća od neophodne (E) (En). Razmjene energije se vrši na osnovu principa različitih potencijala. Tokom tretmana bioterapeut drţi pod kontrolom samo višak energije i samo taj dio moţe da prenese na bolesnika. Prenošenjem bioenergije na bolesnika on ujedno pobuĎuje (aktivira) odbrambeni mehanizam bolesnika koji mu omogućava da samostalno savlada bolest. Posle odreĎenog broja tretmana, odnosno iz tretmana u tretman, bolesnikov energetski omotač se popravlja, tako da se na kraju postiţe neophodna energija, odnosno zdravlje.

Ukoliko je manjak energije kod bolesnika relativno mali onda je vjerovatnoća ozravljenja u kratkom vremenskom periodu velika. Ukoliko bioterapeut ima relativno mali višak energije u odnosu na neophodnu, postupak isceljenja bolesnika će da bude dugotrajan. Ukoliko je ukupna bioenergija bioterapeuta na granici neophodne onda on ne moţe da isceljuje bolesne.

ODNOS PREMA PRIRODI

Prirodi se treba obraćati kao svojoj majci hraniteljici, koja nas raĎa i odrţava u ţivotu, liječi i štiti od raznih zdravstvenih nevolja. Umjesto toga se nekontrolisano zagaĎuje, tlo, voda i vazduh. U ime civilizovanog napretka čovjek uništava mnoge biljne i ţivotinjske vrste na kojima počiva naša ekologija. Otuda su u porastu alergijska i zarazna oboljenja, ekcemi nepoznatih etiologija. Naš svakodnevni ţivot postao je sve neprirodniji, počev od oblačenja, neprekidnog izlaganja štetnom elektromagnetnom zračenju na radnom mjestu ili kod kuće. Ovi spoljni faktori vrlo se nepovoljno odraţavaju na zdravlje. Elektromagnetna zračenja znatno slabe prirodnu sposobnost našeg odbrambenog sistema. Zdrav razum nalaţe da nastojimo sačuvati integritet prirodne sredine, od koje zavisi naš ţivot.

ISHRANA
U odrţavanju zdravlja Hipokrat otac medicine posvećivao je veliku paţnju ishrani i sredini u kojoj čovjek ţivi. O ishrani on kaţe: «Neka hrana bude tvoj lijek, a lijek tvoj neka bude hrana». Njegov stav da je porijeklo bolesti prirodnog, a ne neprirodnog porijekla, predstavljalo je tada raskid sa prošlošću, i postavio je temelje medicine budućnosti.Ishrana integralnim ţitom i povrćem, kao glavna hrana, pripremana je hiljadama godina, svuda u svijetu. Ovakav način ishrane postepeno je nestao. Ona je zamijenjena savremenom hranom koju danas uzimamo i koja se sastoji od velikih količina proizvoda ţivotinjskog porijekla, preraĎenog ţita, rafinisanog šećera i dr. Industrijska hrana sa hemijskim dodacima nametnuta je neprirodnom ishranom. Pravilna ishrana odrţava organizam u ţivotu, uspostavlja ravnoteţu i doprinosi očuvanju zdravlja.

RADISTEZIJA

To je sloţenica latinske riječi (radius) što znači zrak, i grčke riječi esthesija, čije je značenje osetljivost. Prema tome radiostezija znači osetljivost na zračenje. Pod zračenjem podrazumijevamo zračenje svih supstancionalnih entiteta, odnosno svih bića i organizama, kao i svih neţivih sistema u prirodi. Da bi detektovali zračenje radiostezisti koriste razna pomagala (rašlje, visak, membrana) pa se moţe govoriti o više tehnika radiosteziske detekcije. Prema tome: radiostezija je skup postupaka koji omogućavaju detekciju zračenja (energija) ţivih i neţivih sistema, koji su zasnovani u djelovanju tih zračenja na ljudski organizam.

KO SVE ZRAČI I KAKVA ZRAČENJA POSTOJE

Svi materijalni objekti i sistemi u prirodi su sastavljeni od atoma, a ovi od neutralnih čestica neutrona i naelektrisanih čestica protona i elektrona. Neutroni i protoni se nalaze u jezgru atoma, oko koga kruţe elektroni, po pribliţno kruţnim orbitama različitih poluprečnika. Elektroni ne ostaju uvijek na istim orbitama, nego mogu prelaziti, i prelaze sa jedne orbite na drugu. Kada prelaze sa veće na manju orbitu oni emituju energiju, zračeći elektromagnetne talase. A da bi prešli sa manje na veću orbitu moraju apsorbovati energiju iz okoline. Elektromagnetno zraĉenje sve što postoji u supsancionalnom obliku, svi predmeti, svi ţivi i neţivi sistemi zrače elektromagnetne talase. I inače pored zračenja elektromagnetnih talasa koji potiču iz samih atoma i molekula, do njihove emisije dolazi uvek kada postoje vremenske promjene, magnetnog i električnog polja. Tada se ubrzavaju ili usporavaju naelektisane čestice. Takav je slučaj sa elektronima u električnim provodnicima i električnim kućnim ureĎajima. Drugim riječima izvor zračenja elektromagnetnih talasa je svaki električni provodnik kroz koji protiče vremenski promenljiva elektična struja, kao što je naizmjenična struja. Samim tim svaki ureĎaj u domaćinstvu koji radi na naizmjeničnu struju. Iz predhodnog slijedi, sve što postoji zrači elektromagnetne talase ili ih aspsorbuje. Pored toga i svaki predmet i ţivi sistem moţe emitovati i apsorbovati toplotu. Kada se hladi emituje je, a apsorbuje je kada se grije. Zatim neki sistemi emituju svetlost različitih boja, a postoje sistemi koji svetlost apsorbuju. Toplotno zraĉenje i svjetlost su elektromagnetni talasi. Mehaniĉki talasi su zračenja za koje u svakodnevnom ţivotu koristimo razne nazive: zvuk, muzika, buka, itd. Svi ti nazivi odnose se na mehaničke talase, koji je u stanju da registruje naše uho.U savremenoj nauci pored podjela na elektromagnetne talase i mehaničke talase, govori se još o jednoj fundamentalnoj podjeli zračenja.

Zračenja koja čine kvanti energije: zračenja elektromagnetnih talasa iz sistama ţivog i neţivog, predstavlja zračenja elektromagnetne energije. MeĎutim ma koliko bila, količina i zračenja elektromagnetne energije ona uvijek predstavlja cjelokupni umnoţak neke karakteristične minimalne energije koja se naziva kvant energija, naime kao što svaka količina šljiva sadrţi isti broj košpica. Tako i svaka količina elektromagnetne energije sadrţi ceo broj kvanta energije. Zračenja koja čine skupovi čestica: neki radioaktivni elementi emituju alfa i beta zrake, koji su skupovi čestica. Alfa - zraci su skupovi jezgra helijuma. Beta – zraci su skupovi elektrona, jedni i drugi izračeni iz jezgra radioaktivnog elementa. Inače radioaktivni elementi zrače i gama zrake, ali to zračenje je elektromagnetne prirode i predstavlja skup Kvanta energije.

AMBIJENTALNO POLJE ZRAČENJA

Svako se zračenje moţe okarakterisati fizičkim veličinama. Najčešće se srijećemo sa: intezitetom i snagom zračenja. Prva odreĎuje ukupnu količinu energije koje izvor zračenja emituje u prostor. A druga količina energije koja se emituje u datom pravcu. Svako zračenje, prosturući se kroz prostor, prenosi i odreĎenu energiju, koja je odreĎena snagom izvora zračenja. Ambijentalno polje zraĉenja: Sve što postoji zrači talase koji mogu biti elektromagnetne energije, toplote, svjetlosti, gama zračenja ili mehaničkih talasi. Slijedi da je cio prostor ispunjen tim zračenjima odnosno elektromagnetnim i mehaničkim talasima i odgavarajućim energijama, koje ti talasi nose sa sobom. Taj skup zračenja stvara ambijentalni polje zračenja. Promjene u datom dijelu ambijentalnog polja zračenja ne ostaju lokalizovane na mjestu gdje su se desile, nego se odreĎenom brzinom prenose na druge djelove prostora. Promjena elektromagnetnih svojstva ambijentalnog polja se brzinom svjetlosti, znači praktično trenutno prenose i u najudaljenije djelove zemlje i zemljine atmosfere, dok se promjene mehaničkih talasa prenose brzinom zvuka.

ELEKTOMAGNETNA SVOJSTVA LJUDSKOG ORGANIZMA
Po našim neuronima teku električne struje,ove teku iz svake naše ćelije u okolinu i obrnuto, tako da u u svakom dijelu našeg organizma postoje promenljiva električna i magnetna polja. Što znači da su svi fiziološki procesu u našem organizmu praćeni promjenama električnih i magnetnih polja u nekim njegovim djelovima. Osnovna kontrola skoro svih funkcija i mnogih procesa obavlja se preko nervnog sistema, a po njemu se kreću nervni impulsi koji su često elektromagnetne prirode. Zahvaljujući tim

strujnim impulsima radi naš mozak, pokrećemo mišiće, kontrolišemo i regulišemo rad srca itd.

ELEKTROMAGNETNO POLJE U NAMA I OKO NAS

Poznato je da je svaka ćelija ograničena ćelijskom membranom. Kada se ćelija nalazi u ţivom tkivu, onda izmeĎu unutrašnje i spoljašnje površine membrane postoji električna potencionalna razlika od oko 90 mV (transmembranski potencijal). Unutrašnja površina membrane je pozitivno naelektrisana a spoljašnja negativno. Transmembranski potencijal omogućava razmenu materija izmeĎu ćelije i njene okoline. Elektromagnetna polja su svuda oko nas, u prostoru oko nas ali i svuda u nama. Svaka od poznatih energija (zračenja) moţe imati blagotvoran i štetan uticaj na ljudski organizam. Tako umjereno sunčanje je korisno, dok prekomjerno izlaganje suncu je opasno i pospešuje razvoj melanoma (rak koţe), ili slaba električna struja se koristi za elektro-masaţu i mišićnu relaksaciju, dok jaka struja je smrtonosna.

HARTMANOVA I KERIJEVA MREŽA
MeĎu radiostezistima su vrlo popularnea Hartmanova I Kerijeva mreza. Mreţe štetnih zračenja koje u obliku paralelnih i uzajamno normalnih traka prekrivaju celu površinu planete. Globalna mreţa Dr. Hartmana ima izmeĎu meridijana raspon od dva i po metra, a izmeĎu paralela dva metra što izduţuje pravougaona polja u pravcu istok-zapad. Ako na Hartmanovu mreţu projektujemo dijagonalno Kerijevu mreţu, vidjet ćemo da je svaki drugi Hartmanov ujedno i Kerijev čvor, tako da nema odstupanja. Oko tih patogenih čvorišta pravougaona polja postaju štetna i patogena. Štetnost tih polja prostire se naizmenično, kao šahovska tabla, odnosno neka polja mogu da emituju izrazito (jin) odnosno (jang) zraĉenja. Ove trake nazivaju se zone štetnih zračenja. Njihova širina je 20 cm (Hartmanova) odnosno 50 cm (Kerijeva).

RAŠLJARSTVO
Neki ljudi vrlo su osetljivi na devijacije zemljinog magnetnog polja, koje su izazvane podzemnim vodenim tokovima. Jer voda ima izrazito magnetna svojstva. Takvu vrstu

osetljivosti imaju rašljari. To su ljudi koji se prvenstveno bave, pronalaţenjem podzemnih voda radi kopanja bunara. Rad najsavremenijih elektronskih ureĎaja za nalaţenje podzemnih voda zasnovan na detekciji istog fenomena, odnosno na detekciji i analizi pomenutih devijacija zemljinog magnetnog polja do kojih uvek dolazi u blizini podzemnih skladišta (rezervoara) vode. Rašlje su izraĎuju vrbovog pruća, elastičnih metalnih ţica i traka, elastične plastike.One moraju imati oblik slova (V) ili (Y) sa kracima koji su dovoljno dugački da se mogu uhvatiti šakama. Rašlje se drţe objema rukama. Kad se naiĎe na devijacije elektromagnetnog polja izazvanih prisustvom podzemnih voda ili nekih drugih izvora zračenja. Nesvesni pokreti mišića ruku izazivaju pomjeranje rašlji. Zato vrh rašlji počinje da se pomjera naviše ili naniţe ili cijele rašlje počinju da rotiraju oko ose.

VISAK

Visak je najčešće korišćeno radiestezijsko pomagalo izraĎuje se od drveta, metala, kamena, kristala, stakla, gline i plastike. A kači se o konac, metalni lanac i elastičnu metalnu oprugu. Najčešći oblik je «ĉigra», a ima i drugih oblika. Uloga viska, a i svakog drugog radiestezijskog pomagala nije da vrši detekciju zračenja, jer to čini sam radiestezista. Nego da posluţi kao indikator, koji pokazuje da li je radiestezista detektovao zračenje ili ne. Radiestezista sam na neki neobjašnjiv način, detektuje i analizira zračenje podzemnih voda. Postoji negdje u našem organizmu, najvjerovatnije u mozgu, neki centar u našoj podsvijesti. To je biofizički detektor, koji detektuje i analizira zračenje. Teško je dokazati ova hipotetička tvrĎenja ali svakodnevna radiestezijska praksa ih nepobitno potvrĎuje.

Bibliography
1. Domancic, Zdenko. Neslucene Sposobnosti Covjeka. poljana : s.n., 1987. 2. Brown, Gerald Edward and A. D. , Jackson. The Nucleon-Nucleon Interaction. Amsterdam : North-Holland Publishin, 1976. 3. Maciocia, Giovanni. he foundations of Chinese Medicine. Churchill Livingstone : s.n., 1989. 4. Hartman, J. E. Radionics and Radiesthesia. New York : s.n., 1999. 5. Darras, Jean-Claude. Acupuncture: A Course of Study. Las Vegas : Society of Ultramolecular Medecine, 1985.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful