ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ 2012

ΚΡΑΜΑ
Σχήμα της
Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής
Κίνησης

Τέλος στην ανακωχή των δειλών,
επιστροφή στα πεδία των μαχών,
πίσω στους δρόμους.

http://krama-eaak.blogspot.com/

Μερικά εισαγωγικά και ο στόχος της μπροσούρας

Αυτό το περιοδικάκι είναι η προσπάθεια όλων εμάς που συμμετέχουμε στο ΚΡΑΜΑ, να
αναπτύξουμε απόψεις και προβληματισμούς γύρω από θέματα που μας απασχολούν στη
διάρκεια της φοιτητικής μας ζωής. Σε αυτήν την προσπάθεια καλούμε κάθε φοιτητή να
συζητήσει και να διαφωνήσει ή να συμφωνήσει με τις διάφορες απόψεις, δικές μας ή
άλλων, ώστε όλοι μαζί να παλέψουμε για ένα καλύτερο μέλλον!!

Περιεχόμενα
1. Καλωσόρισμα στο Πανεπιστήμιο

2. Πολιτική συγκυρία, τα προβλήματα στην Παιδεία, ο νόμος πλαίσιο 4009 και οι απαντήσεις
που δόθηκαν (Μέρες παράξενες… Θαυμάσιες μέρες)
3.Λίγα λόγια για την Επιστήμη Υλικών και το Πρόγραμμα Σπουδών

4. Φοιτητική μέριμνα, Σίτιση- Στέγαση-Μετακίνηση

5. Τρόπος δράσης των φοιτητών

6. Οι άλλες δυνάμεις στο πανεπιστήμιο

7. Τί είναι το ΚΡΑΜΑ

8. Τί είναι τα Ε.Α.Α.Κ.

Συνάδελφε – συναδέλφισσα,
Είσαι και επίσημα πλέον φοιτητής στο Τμήμα της Επιστήμης των Υλικών του
Πανεπιστημίου Πατρών, ένα τμήμα που ιδρύθηκε το 1999, δέχτηκε τους πρώτους φοιτητές το
2000 και μετρά 12 χρόνια ζωής. Προέρχεσαι από μια επίπονη διαδικασία φροντιστηρίωνσχολείου-διαβάσματος και τελικά Πανελληνίων! Αλλά και από μια διαδικασία αγώνων που
έκανες εσύ και οι συμμαθητές σου απέναντι στους νόμους και την πολιτική τους, ξεκινώντας
από τις κινητοποιήσεις του 2006 – 2007, τη μεγαλειώδη έκρηξη του Δεκέμβρη, αλλά και τις
κινητοποιήσεις του περασμένου Σεπτέμβρη. Η φοιτητική σου ζωή αρχίζει και σίγουρα αυτά που
θα σε απασχολούν και θα συζητάς με τους συναδέλφους σου δε θα αφορούν μονάχα τα
μαθήματα της σχολή. Μέσα στο φοιτητικό σου σύλλογο, θα αναμετρηθείς και με άλλα
ερωτήματα. Ερωτήματα που αφορούν για παράδειγμα την καθημερινότητα μας στη σχολή, τις
σχέσεις μας με τους καθηγητές, το πώς θέλουμε τα εργαστήριά μας ακόμα και το πώς θέλουμε
το πτυχίο μας και την εργασιακή μας προοπτική.
Από ‘δώ και στο εξής έχεις την δυνατότητα να καθορίζεις εσύ το πρόγραμμά σου(εκεί μάλλον
κολλάει το “η φοιτητική ζωή είναι ωραία”), όχι μόνο για τις σπουδές σου αλλά και για τις
καθημερινές σου ασχολίες .Χωρίς την πίεση του σχολείου και του βαθμοθηρικού συστήματος
των Πανελληνίων έχεις την ευκαιρία να ασχοληθείς και να αξιοποιήσεις τον ελεύθερο χρόνο
σου όπως εσύ θες! Αν και η δομή του εκπαιδευτικού συστήματος είναι τέτοια ώστε να
αναπαράγει σε όλες του τις βαθμίδες την ιεραρχία και την εξουσία της έδρας απέναντι στους
σπουδαστές, ωστόσο στο Πανεπιστήμιο οι φοιτητές έχουν καταφέρει να διαμορφώσουν όρους
«συμβίωσης» με τους καθηγητές, τους οποίους σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να είμαστε
έτοιμοι να διαφυλάξουμε ότι:
• Τα μαθήματα είναι ακαδημαϊκές διαλέξεις. Αυτό σημαίνει ότι η παρουσία σου στις διαλέξεις
(παραδόσεις) δεν είναι υποχρεωτική, αφού αυτές είναι ανοιχτές και ελεύθερες προς τον
καθένα, είτε είναι φοιτητής είτε όχι.
• Σε καμία περίπτωση στις παραδόσεις (όχι στα εργαστήρια), δεν μπορούν να παρθούν
απουσίες ή να καταγραφούν τα ονόματα των φοιτητών που βρίσκονται στην αίθουσα .
• Κανένας δεν μπορεί μας επιβάλλει να αλλάξουμε θέση αν δεν το επιθυμούμε!
• Πολύ περισσότερο, κανείς δεν έχει δικαίωμα να μας αποβάλλει από την αίθουσα !

Κανένας καθηγητής ή παρατρεχάμενός του δε μπορεί να μας προσβάλλει. Σε κάθε
περίπτωση δικαιούμαστε
ανάλογη απάντηση!
• Όταν γίνεται Γενική Συνέλευση του Φοιτητικού Συλλόγου πρέπει να σταματούν όλα τα
μαθήματα και τα εργαστήρια!

Επειδή πολλά από τα παραπάνω σίγουρα θα τα συναντήσετε, πιστεύουμε ότι ο μόνος τρόπος
για να τα αποτρέπουμε είναι η ενεργή στάση όλων μας, η συναδελφικότητα και η
αλληλεγγύη!

Μέρες Παράξενες...
Τα τελευταία περίπου 3 χρόνια, βρισκόμαστε στην εποχή όπου η βαρβαρότητα της
εκμετάλλευσης των λαών εντείνεται ολοένα και περισσότερο και φτάνει σε βαθμό που η
σύγχρονη κοινωνία δεν έχει ξαναζήσει. Η ανάγκη για συλλογικούς αγώνες, με πρόταγμα την
ολική ρήξη και την ανατροπή, γίνεται πιο επιτακτική από ποτέ. Η αναγκαιότητα αυτή
αποτυπώνεται, σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς η ιστορική περίοδος την οποία διανύουμε
χαρακτηρίζεται από πολλαπλές κοινωνικές εκρήξεις, απρόβλεπτες λαϊκές εξεγέρσεις ακόμη και
επαναστατικά γεγονότα. Γεγονότα και κοινωνικές εκρήξεις που έχουν ήδη αρχίσει, με την
«αραβική άνοιξη», το Ουισκόνσιν και τη Γουόλ Στριτ στις ΗΠΑ, την πλατεία του Ήλιου στην
Ισπανία, με τις απεργίες και τις μαζικές αντιδράσεις στην Πορτογαλία, την Ιρλανδία, τη
Βρετανία, τη Γαλλία και την Ισλανδία καθώς και τις μεγαλειώδεις φοιτητικές κινητοποιήσεις στη
Χιλή (που εξελίσσονται ακόμα και σήμερα), με αποκορύφωμα την εισβολή των Χιλιανών
φοιτητών στο κοινοβούλιο με το στρατό και τα τανκς να τους καταδιώκουν.
Στα εγχώρια, το κεφάλαιο, η κυβέρνηση, η Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ εξαπολύουν τη χειρότερη επίθεση
μέσω της πιο αντιλαϊκής πολιτικής σε βάρος της εργατικής τάξης, της νεολαίας και
συνολικότερα της κοινωνίας, υποθάλπουν τον κοινωνικό κανιβαλισμό, βάζοντας πλάτες ακόμα
και σε νεοναζιστικές συμμορίες, τύπου Χρυσή Αυγή, δίνοντάς τους την ευκαιρία για ρατσιστικά
πογκρόμ σε συνεργασία με την ΕΛ.ΑΣ (Ξένιος Ζεύς) αλλά και βήμα λόγου για την φασιστική τους
προπαγάνδα προκειμένου να εξασφαλίσουν την επιβίωση και την κερδοφορία του ίδιου του
κεφαλαίου και των τραπεζών. Στην Ελλάδα του Μνημονίου, με την τρόικα ‘’εσωτερικού’’ (ΝΔ –
ΠΑΣΟΚ και το ροζ δεκανίκι της ΔΗΜ.ΑΡ) στοχοποιούνται λαϊκά κεκτημένα δεκαετιών με το
ξεπούλημα του δημόσιου τομέα, την υποβάθμιση και ιδιωτικοποίηση κοινωνικών παροχών
(παιδεία, υγεία, ρεύμα και νερό). Οι απολύσεις και η εργασιακή εφεδρεία σε ιδιωτικό και
δημόσιο τομέα έρχονται να αυξήσουν την ήδη καλπάζουσα ανεργία (καθημερινά οι απολύσεις
φτάνουν τις 1.250). Όλα αυτά, μαζί με την αύξηση της φορολογίας και την επιβολή χαρατσιών,
εντείνουν
όλο
και
περισσότερο
την
κοινωνική
οργή
και
αμφισβήτηση.
Για το Πανεπιστήμιο
Από το 1978 μέχρι σήμερα, οι κυβερνήσεις έχουν προσπαθήσει να περάσουν νόμους ώστε το
πανεπιστήμιο να αλλάξει ριζικά και να γίνει μηχανή παραγωγής νέου τύπου εργαζομένων που
θα υπακούν στους νόμους της αγοράς. Ο νόμος ν. 4009/2011, όπως αυτός τροποποιήθηκε με
τον ν. 4076/2012 έρχεται:
 να κλείσει και να συγχωνεύσει σχολές (χαρακτηριστικό παράδειγμα, το ίδιο το τμήμα της
Επιστήμης Υλικών, το οποίο λόγω της υποχρηματοδότησης και της απόλυσης - μη
μονιμοποίησης των συμβασιούχων π. δ. 407/80, αντιμετωπίζει πρόβλημα λειτουργίας,
με άμεσα ορατό πλέον τον κίνδυνο κλεισίματος/ συγχώνευσης)
 να βάλει δίδακτρα σε προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές
 να σταματήσει τη διανομή δωρεάν συγγραμμάτων και κάθε μορφή φοιτητικής μέριμνας
(δωρεάν σίτιση – στέγαση)

 να καταργήσει το άσυλο, ενός κεκτημένου του λαϊκού κινήματος που έχει λειτουργήσει
προωθητικά σε πάμπολλες περιπτώσεις. Η κίνηση αυτή αποτελεί κομμάτι συνολικότερης
κατεύθυνσης υπονόμευσης και του ίδιου του φοιτητικού κινήματος και του φοιτητικού
συνδικαλισμού, ειδικά σε μια συγκυρία που η νεολαία αποτελεί τον αστάθμητο
παράγοντα που μπορεί εν δυνάμει να αποτελέσει πυροδότη ευρύτερων κοινωνικών
διεκδικήσεων. Ο θεσμός όμως του πανεπιστημιακού ασύλου αποτελεί εξαιρετικά
αναβαθμισμένου χαρακτήρα κατάκτηση του ελληνικού λαϊκού κινήματος. Μέσα από την
επίθεση εναντίον του επιχειρείται η συνολική συντριβή της ελπίδας που μπορεί να έχουν
τα λαϊκά στρώματα για τις δυνατότητες αντίστασης και ανατροπής των πολιτικών που
τους επιβάλλουν. Η κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθηθεί από την πλευρά των
πληττόμενων στρωμάτων δεν μπορεί παρά να είναι όχι μόνο η υπεράσπισή του, αλλά και
η απαίτηση διεύρυνσής του σε σχολεία και χώρους δουλειάς.
 να δημιουργήσει Συμβούλια διοίκησης στα οποίο θα συμμετέχουν και κοινωνικοί φορείς
εξωτερικοί προς τα πανεπιστήμια. Συγκεκριμένα αποτελείται από 15 μέλη, οκτώ εκ των
οποίων θα είναι πρωτοβάθμιοι καθηγητές του Ιδρύματος, άλλοι έξι θα είναι «διαπρεπείς
προσωπικότητες» που θα προέρχονται από χώρους εκτός του ΑΕΙ, ενώ θα υπάρχει και
ένας αντιπρόσωπος των φοιτητών. Είναι δε χαρακτηριστικό πως η θητεία των μελών
αυτών μπορεί να φτάνει τις δύο τετραετίες (δηλαδή τα 8 χρόνια) με σαφή το κίνδυνο
παγίωσης σχέσης συναλλαγής και αυταρχισμού. Με αυτό τον τρόπο επιχειρείται να
παγιωθεί μια επιχειρηματική αντίληψη για τη διοίκηση των πανεπιστημίων, εφόσον
με το πρόσχημα της «συμμετοχής της κοινωνίας» και της απόδοσης «κοινωνικής
λογοδοσίας» επιδιώκεται πρωτίστως η παρουσία εκπροσώπων του
επιχειρηματικού κόσμου μέσα στη διοίκηση των ΑΕΙ- γεγονός που
δημιουργεί σημαντικούς κινδύνους συναλλαγής και ελέγχου με
ξένα προς το Πανεπιστήμιο κέντρα εξουσίας.
 να καταργήσει το πτυχίο και να διαλύσει οποιαδήποτε
επαγγελματική προσδοκία των φοιτητών. Η διαδικασία
δημιουργίας του νέου τύπου εργαζομένου, μέσω της εκπαιδευτικής
αναδιάρθρωσης στη χώρα μας περνάει κυρίως μέσα από :
 την πλήρη εξατομίκευση του πτυχίου
 την αντικατάσταση του πτυχίου που εγγυάται επαγγελματικά δικαιώματα με προσόντα
που δεν θα έχουν κανένα ουσιαστικό αντίκρισμα.
Αυτά επιδιώκεται να γίνουν πραγματικότητα μέσω 5 στοιχείων άρρηκτα συνδεδεμένων μεταξύ
τους: Το Εθνικό Πλαίσιο προσόντων, τις Πιστωτικές Μονάδες (ECTS), την Αξιολόγηση, τη
διάσπαση του κύκλου σπουδών και τη Δια Βίου Μάθηση, που ξεκάθαρα έρχονται τόσο από
τη συνθήκη της Μπολόνια (ίδρυση συστήματος ΕCTS, διάσπαση κύκλου σπουδών σε bachelor
+ master, αξιολόγηση) όσο και του Βερολίνου (εφαρμογή των ECTS, εφαρμογή της Δια Βίου
Μάθησης).
Γίνεται έτσι σαφές πως η έννοια του ενιαίου ισχυρού πτυχίου παύει να υφίσταται. Δεν θα
έχουν δηλαδή όλοι οι απόφοιτοι της Επιστήμης Υλικών ένα ενιαίο πτυχίο με την ίδια αξία που
θα εγγυάται συγκεκριμένα πράγματα. Κάθε απόφοιτος θα έχει τον ατομικό του φάκελο που δεν
θα του εγγυάται τίποτα. Το σύστημα αυτό δεν μπορεί παρά να λειτουργήσει ατομικά για κάθε
φοιτητή, που θα αναγκαστεί να επιδοθεί σε ένα κυνήγι όλο και περισσότερων μονάδων,
προκειμένου να πιστοποιεί έναν αυξημένο αριθμό προσόντων, να κατέχει έναν πιο

“φουσκωμένο” ατομικό φάκελο προσόντων από τον συμφοιτητή του και εν γένει να καταλήξει
να διαπραγματεύεται ατομικά με τον εργοδότη του, πράγμα που θα συμπιέσει προς τα κάτω
τόσο τη διαπραγματευτική του ισχύ όσο και συνολικότερα τα δικαιώματα και τις απολαβές του.

...Θαυμάσιες Μέρες
Ο μόνος λόγος που όλα αυτά δεν εφαρμόστηκαν, είναι γιατί μας βρήκαν μπροστά τους. Ήδη
από τα τέλη Αυγούστου της προηγούμενης χρονιάς, οι φοιτητές με μαζικές κινητοποιήσειςκαταλήψεις σταμάτησαν την εφαρμογή του νόμου της Διαμαντοπούλου, αφού η ίδια στάλθηκε
στον κάλαθο της ιστορίας μαζί με τη Γιαννάκου και τον Αρσένη και η κυβέρνηση βρέθηκε να τα
πάρει όλα πίσω. Εάν δεν είχαν γίνει όλα αυτά στη θέση του πρύτανη θα βρισκόταν άλλος ένας
τραπεζίτης, ο αγώνας όμως και ο συντονισμός από τα κάτω δεν πρέπει να σταματήσει και δεν
θα σταματήσει.
Η πολιτική αυτή έχει προκαλέσει την οργή του κόσμου, ο οποίος δεν δίνει καμία στήριξη στις
πολιτικές που κάνουν χειρότερη την καθημερινότητά μας στην εργασία και στην εκπαίδευση. Σ’
αυτά τα 3 χρόνια δεν υπήρχαν μόνο επιθέσεις, υπήρχαν και οι απαντήσεις της τάξης μας, που
καθόριζαν τις εξελίξεις. Οι κλαδικές απεργίες, οι καταλήψεις των υπουργείων, ο αγώνας των
κατοίκων της Κερατέας, ο ηρωικός αγώνας των 300 μεταναστών απεργών πείνας, οι χιλιάδες
κόσμου στις πλατείες, κινήματα ανυπακοής όπως το ‘Δεν Πληρώνω’, την απεργία διαρκείας της
Αγροτικής Τράπεζας μέσα στο καλοκαίρι, οι 300 φοιτητικές και οι 800 μαθητικές καταλήψεις,
που αποτύπωσαν την κοινωνική οργή, δείχνοντας το δρόμο της ανατροπής, με αποκορύφωμα
τις 3 πανεργατικές απεργίες μέσα σε μια βδομάδα στα μέσα Φλεβάρη και τον ηρωικό αγώνα
των Χαλυβουργών.

Λίγα λόγια για την Επιστήμη Υλικών
Το τμήμα της Επιστήμης των Υλικών των Θετικών Επιστημών του παν/μιου της Πάτρας ιδρύθηκε
το 1999 και ξεκίνησε την λειτουργία του από το 2000, ενώ αντίστοιχο τμήμα υπάρχει και στο
παν/μιο της Κρήτης. Οι πτυχιούχοι του τμήματος απέκτησαν για πρώτη φορά τα μίνιμουμ
επαγγελματικά δικαιώματα το 2009 ,με βάση το υπ’ αριθμών 45/2009 Προεδρικό διάταγμα,
μετά από έντονες διεκδικήσεις του συλλόγου. Ο αγώνας όμως δεν τελειώνει εδώ αφού ακόμα
δεν μας έχει αναγνωριστεί η ένταξη σε κλάδο, έτσι ώστε να μπορούμε μέσα από αυτόν να
διεκδικούμε συλλογικά τα εργασιακά μας δικαιώματα.
Το τμήμα συναντά όμως προβλήματα και λόγω έλλειψης καθηγητών αφού είναι ένα τμήμα που
λειτουργεί σε πολύ μεγάλο βαθμό με συμβασιούχους καθηγητές 407, των οποίων οι θέσεις
χρόνο με το χρόνο μειώνονται, αλλά και σε σχέση με την έλλειψη κτηρίου, γεγονός που μας
υποχρεώνει να τρέχουμε από σχολή σε σχολή για να παρακολουθήσουμε τις διαλέξεις. Ο
φοιτητικός σύλλογος παλεύει διαχρονικά για τα ζητήματα αυτά και έχει καταφέρει να ασκήσει
πιέσεις, ειδικά στο ζήτημα των καθηγητών 407.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ
Το Πρόγραμμα Σπουδών είναι το σύνολο των Μαθημάτων και των εργαστηρίων που διδάσκεται
σήμερα ένας φοιτητής στο τμήμα του, η ύλη που αυτά περιέχουν , ποιοι καθηγητές τα
διδάσκουν, πως τα διδάσκουν καθώς και ο τρόπος με τον οποίο αυτά διαρθρώνονται στη
σχολή. Η συζήτηση για το Π.Σ. μας αφορά όλους. Αφορά έναν φοιτητή γιατί το Π.Σ. καθορίζει
σε μεγάλο βαθμό την γνώση η οποία του παρέχεται, την καθημερινότητα του στη σχολή
(παρακολουθήσεις, εργαστήρια, πρόοδοι) καθώς και τον ελεύθερό του χρόνο. Αφορά έναν
φοιτητή από τη σκοπιά του αυριανού εργαζόμενου γιατί καθορίζει και διαμορφώνει το πεδίο
της επαγγελματικής του προοπτικής, τα εφόδια με τα οποία θα αντεπεξέρχεται στις απαιτήσεις
της δουλειάς του καθώς και τους όρους με τους οποίους διαπραγματεύεται την εργατική του
δύναμη και κατ΄ επέκταση τους όρους με τους οποίους εργάζεται (τα επαγγελματικά και
εργασιακά μας δικαιώματα).
Η συζήτηση θα ανοίξει το επόμενο διάστημα στη σχολή και εμείς θα πρέπει να είμαστε
έτοιμοι να απαντήσουμε τι γνώση θέλουμε να μας παρέχεται και πώς.
Γνώμη μας είναι πως το Πρόγραμμα Σπουδών μας χρειάζεται αλλαγές τόσο αριθμητικές όσο και
ποιοτικές
Το ερώτημα είναι πως θα αλλάξει και προς ποια κατεύθυνση.
 Διεκδικούμε γενικά θεμελιακά μαθήματα που να μας προσφέρουν διαχρονικά γνωστικά
κριτήρια και όχι στείρες και απαξιώσιμες πληροφορίες.
 Εναντιωνόμαστε σε κάθε λογική θεσμοθέτησης μαθημάτων «αιχμής» σε κάθε
προσπάθεια σπασίματος του ενιαίου 4ετού μας κύκλου σπουδών

 Παλεύουμε για γενίκευση των σπουδών μας για να μπορούμε σε όλη τη διάρκεια της
επαγγελματικής μας ζωής να παράγουμε μόνοι μας τεχνικές και λειτουργίες χωρίς να
χρειάζεται να επανειδικευόμαστε ξανά και ξανά, για να μην πεταγόμαστε στην ανεργία
όταν απαξιώνονται οι παρωχημένες μας γνώσεις.
 Γενίκευση γιατί αμφισβητούμε τη γνώση που μας παρέχεται. Διεκδικούμε εκείνη τη
γνώση που απελευθερώνει τις δυνατότητές μας, που μορφώνει, που ανοίγει ορίζοντες.
Λέμε όχι στον ευνουχισμό της κριτικής μας σκέψης, όχι στον παπαγαλισμό.
 Διεκδικούμε εργαστήρια που να συνδέουν την θεωρία με την πράξη, που να είναι
χώροι πειραματισμού,
προβληματισμού, χώροι εμπλουτισμένοι με δημιουργικότητα
και ελευθερία.
 Απέναντι στην «αντικειμενικότητα» του περιεχομένου των σπουδών και της δομής του
πανεπιστημίου αντιτάσσουμε την κριτική μας στη γνώση και την επιστήμη, θέτουμε το
ζήτημα της ουσίας της παιδείας ως δημόσιου-δωρεάν-καθολικού αγαθού και
δικαιώματος
 Απέναντι στην ένταση των ρυθμών σπουδών και στο «τρέξιμο» που μας επιβάλλουν,
απαντάμε με την ολοκλήρωση του ανθρώπου ως σύνολο, με την ανάγκη για ελεύθερο και
δημιουργικό χρόνο.

Φοιτητική Μέριμνα ( Σίτιση-Στέγαση- Μετακίνηση)
Στη σημερινή εποχή ο χαρακτήρας της παιδείας μόνο δημόσιος και δωρεάν δεν είναι, σε όλες
τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Όπως στο λύκειο με τα πολλά φροντιστήρια και την αγορά
πολλών έξτρα βιβλίων, έτσι και στο Πανεπιστήμιο το μόνο που είναι δωρεάν είναι η διδασκαλία
(δεν πληρώνουμε δίδακτρα) και κάποια βιβλία.
Όλα τα άλλα, που είναι ενσωματωμένα στη φράση «Φοιτητική Μέριμνα», δηλαδή η σίτιση, η
στέγαση και η μετακίνηση των φοιτητών φτάνουν τα όρια της εκμετάλλευσης.
ΣΤΕΓΑΣΗ
Η ενοικίαση σπιτιών στους φοιτητές έχει καταντήσει να είναι πραγματικό εμπόριο. Οι
ιδιοκτήτες ζητούν σε αρκετές περιπτώσεις υπέρογκα ποσά και συχνά για σπίτια που δεν τα
αξίζουν. Όσο για την Εστία του Πανεπιστημίου δεν το συζητάμε! Βρίσκεται στα όρια της
κατάρρευσης και εκτός από αυτό τα 800 δωμάτια δεν επαρκούν για να καλύψουν ούτε στο
ελάχιστο της ανάγκες των φοιτητών που κάθε χρόνο και αυξάνονται (σήμερα περίπου 22000
προπτυχιακοί και 3000 μεταπτυχιακοί φοιτητές) και οι Εστίες που έχουν κατασκευαστεί μέσα
στη πόλη χρησιμοποιούνται ως βιτρίνα για το Erasmus και για προσκεκλημένους του Π.Π
Σαν απάντηση σ’αυτά εμείς προτείνουμε την δημιουργία νέων εστιών και την ανακαίνιση των
ήδη υπαρχόντων. Οι περισσότεροι φοιτητές να μπορούν να έχουν μια θέση σ’αυτές.
ΣΙΤΙΣΗ
Στη Λέσχη του Πανεπιστημίου σιτίζονται μόνο φοιτητές που πληρούν τα κριτήρια που βάζει το
κράτος και αυτό με την επίδειξη μιας συγκεκριμένης κάρτας. Αντί να σιτίζονται ελεύθερα όλοι

οι φοιτητές με την ανάδειξη και μόνο του πάσο τους. Βέβαια και στην περίπτωση της Λέσχης η
κατάσταση της από άποψη υποδομής είναι άσχημη. Η κατάσταση αυτή θα χειροτερεύσει
καθώς το κράτος σταματά να χρηματοδοτεί το Εθνικό Ίδρυμα Νεότητας και η λέσχη περνά σε
χέρια ιδιώτη. Όλοι μαζί θα προσπαθήσουμε και θα καταφέρουμε την δωρεάν σίτιση όλων των
φοιτητών.
ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ
Η μετακίνηση από και προς το πανεπιστήμιο γίνεται με τα λεωφορεία που το αντίτιμο του
εισιτηρίου είναι στο 1,10 Ευρώ. Βέβαια, το αντίτιμο είναι το μικρότερο πρόβλημα που θα έχεις.
Το βασικό πρόβλημα με τα αστικά λεωφορεία είναι ότι περνάνε όποτε θέλουνε και εκτός από
αυτό τις περισσότερες φορές είναι γεμάτα. Όμως οι φοιτητές μέσα από συλλογικές διαδικασίες
κατάφεραν να κερδίσουν την απόκτηση κάρτας απεριορίστων διαδρομών(με κάποιο αντίτιμο
όμως) που είναι ένα μεγάλο βήμα για την μετακίνηση. Δεν θα σταματήσουμε όμως εδώ, θα
συνεχίσουμε μέχρι να καταφέρουμε την σταδιακή μείωση του εισιτηρίου και τελικά την
δωρεάν μετακίνησή μας και την αύξηση των λεωφορείων στις γραμμές 6,9 που πηγαίνουν στο
πανεπιστήμιο.
Η κατάσταση αυτή που επικρατεί δεν είναι τυχαία αλλά είναι αποτέλεσμα πολιτικών
επιλογών που έχουν συγκεκριμένη κατεύθυνση
Από την πλευρά μας θεωρούμε ότι τα προβλήματα στην σίτιση, τη στέγαση και τη μετακίνηση
έχουν δημιουργηθεί από την πολιτική των κυβερνήσεων και του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που
προσπαθούν να ιδιωτικοποιήσουν πλήρως (όπως κάνουν και με πολλούς άλλους δημόσιους
οργανισμούς) τους φορείς που εμπλέκονται στο δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της
πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Για παράδειγμα τα αστικά ΚΤΕΛ που μεταφέρουν τους φοιτητές
στο πανεπιστήμιο είναι ιδιωτικοποιημένα και το αποτέλεσμα της λογικής αυτής είναι οι
απαράδεκτες υπηρεσίες που μας προσφέρουν. Τα οικονομικά προβλήματα που έχουν
δημιουργηθεί εδώ και καιρό προκαλούν δυσλειτουργίες όπως την καθυστέρηση πληρωμής των
εργαζομένων της εστίας για τέσσερις μήνες την περασμένη χρονιά, γεγονός που καθιστά το
κλείσιμο της εστίας έναν άμεσα ορατό κίνδυνο, μιας και το πανεπιστήμιο υπεχρηματοδοτείται
συνολικά. Συνεπώς στον ορίζοντα φαίνεται ξεκάθαρα η προσπάθεια ιδιωτικοποίησης της
Λέσχης και των Εστιών, κάτι που προφανώς όχι μόνο δεν θα λύσει τα προβλήματα αλλά θα
δημιουργήσει ακόμα περισσότερα στην καθημερινότητά μας. Αν συμπεριλάβουμε σ αυτά και
τα νέα μέτρα που έφερε και θα φέρει το κυβέρνηση προκαλώντας ασφυξία στην
καθημερινότητας μας, τα πράγματα δείχνουν δυσοίωνα. Για το λόγο αυτό είναι επιτακτική όσο
ποτέ η ανατροπή αυτής της πολιτικής.
Με τους συλλογικούς μας αγώνες θα προασπίσουμε το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα
του Ελληνικού Πανεπιστημίου και οι υπηρεσίες που θα προσφέρει να είναι αυτές που μας
αρμόζουν.

Τρόπος δράσης των φοιτητών
Όλοι λίγο πολύ θα είχατε κάποια επαφή με τον συνδικαλισμό. Στα σχολεία υπήρχε το 15μελες
και το 5μελές. Στα Πανεπιστήμια όμως τα πράγματα διαφέρουν πολύ από το σχολείο, που απλά
γινόταν εκλογές, έβγαινε το 15μελες και τα 5μελη, τα οποία πολλές φορές οι καθηγητές δεν τα
πολύ έπαιρναν στα σοβαρά και η δράση τους ήταν γενικά περιορισμένη. Στο Πανεπιστήμιο τα
πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά και ο Φοιτητικός Σύλλογος παίζει σημαντικότατο ρόλο στη
σχολή, μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις και την συμμετοχή του στα Όργανα Συνδιοίκησης της
Σχολής και του Πανεπιστημίου.

 Φοιτητικός Σύλλογος
Στο φοιτητικό σύλλογο ανήκουν όλοι οι φοιτητές της σχολής. Λειτουργεί βάσει καταστατικού
και θεωρείται σωματείο. Μέσα από το φοιτητικό σύλλογο οι φοιτητές μπορούν να εκφράσουν
και να προασπίσουν με συλλογικό τρόπο τα συμφέροντα και τις ανάγκες τους.

 Γενική Συνέλευση
Η Γενική Συνέλευση είναι το ανώτερο όργανο λειτουργίας ενός Φοιτητικού Συλλόγου.
Πραγματοποιείται όταν υπάρχουν θέματα που πρέπει να συζητηθούν, είτε της σχολής είτε
θέματα Παιδείας είτε άλλα κοινωνικά ζητήματα. Στη Γενική Συνέλευση μπορεί ο κάθε φοιτητής
ή πολιτική παράταξη ή σχήμα να τοποθετηθεί πάνω στα θέματα της Γενικής Συνέλευσης. Μόλις
τελειώσει η διαδικασία των τοποθετήσεων, οι φοιτητές ψηφίζουν για το ποια θέση (πλαίσιο) θα
υιοθετήσει ο Σύλλογος. Είναι αμεσοδημοκρατική διαδικασία, στην οποία παίρνονται
σημαντικές αποφάσεις που μπορούν να επηρεάσουν άμεσα τις λειτουργίες της σχολής, και άρα
και της καθημερινότητάς μας ως φοιτητές. Η ενεργή συμμετοχή όλων μας είναι απαραίτητη.

 Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ.)
Το Διοικητικό Συμβούλιο αποτελείται από 7 φοιτητές, οι οποίοι εκλέγονται από τη διαδικασία
των φοιτητικών εκλογών, που γίνεται μια φορά τον χρόνο. Οι αρμοδιότητες του Δ.Σ. είναι να
συγκαλεί Γενικές Συνελεύσεις και να καθορίζει τα θέματά τους. Επίσης το Δ.Σ. μπορεί, σε
κρίσιμες περιπτώσεις και όπου δεν είναι δυνατόν για πρακτικούς λόγους να παρθεί απόφαση
μέσω Γενικής Συνέλευσης, να παίρνει απόφαση εκ μέρους του Φοιτητικού Συλλόγου. Στόχος
μας είναι τα Δ.Σ. να μην αντικαθιστούν σε καμία περίπτωση τις Γενικές Συνελεύσεις όπου η
πολιτική εκεί γίνεται από και για τους ίδιους τους φοιτητές.

 Φοιτητικές εκλογές
Οι Φοιτητικές εκλογές είναι μια πολιτική διαδικασία που λαμβάνει χώρα μια φορά τον χρόνο σε
όλη την Ελλάδα. Στη διαδικασία αυτή, μπορεί να πάρει μέρος ο οποιοσδήποτε φοιτητής, και με
βάση τα αποτελέσματα κατανέμονται οι έδρες στο Δ.Σ. του Φοιτητικού Συλλόγου, όπως επίσης
και στα μέλη που παίρνουν μέρος στη Γενική Συνέλευση του Τμήματος (Γ.Σ.Τ.). Για μας οι

εκλογές δεν πρέπει να έχουν τον χαρακτήρα αντιπροσώπευσης (όπως θα σας πούνε) ούτε να
εξυπηρετούν μικροκομματικές σκοπιμότητες ( ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, ΠΑΣΠ, ΠΚΣ).

 Γενική Συνέλευση Τμήματος
Είναι η συνέλευση των καθηγητών του Τμήματος στην οποία συμμετέχουν δικαιωματικά
εκπρόσωποι των φοιτητών, εκλεγμένοι από τις Φοιτητικές Εκλογές. Εμείς δεν περιοριζόμαστε
στην αντιπροσώπευση και συμμετέχουμε μαζικά υπερασπιζόμενοι τις αποφάσεις των Γενικών
Συνελεύσεων, τις οποίες είναι υποχρεωμένοι να σέβονται οι καθηγητές.

Οι άλλες δυνάμεις στο Πανεπιστήμιο
ΔΑΠ-ΝΔΦΚ (Ν.Δ.): Αποτελεί τον εκφραστή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης μέσα στις
σχολές. Συστηματικά δεν επιθυμεί να διεξάγονται γενικές συνελεύσεις ενώ όταν καλείται να
τοποθετηθεί για τις μεταρρυθμίσεις τις στηρίζει. Είναι η παράταξη που με πρόσταγμα ένα
ανοιχτό πανεπιστήμιο τάσσεται υπέρ της αξιολόγησης και της άρσης του ασύλου. Είναι αυτή
που επιθυμεί να διαγράφονται οι φοιτητές, να μην παίρνουν δωρεάν συγγράμματα. Με
γνώμονα το δήθεν συμφέρον του φοιτητή προώθησε και προωθεί την αναγνώριση των Κ.Ε.Σ
(άρα και την υποβάθμιση του πτυχίου μας).Εκφράζει πλήρως όλη την κουλτούρα του
ατομισμού και του απολιτίκ για τη νεολαία, αφού αδιαφορεί –ή μάλλον επικροτεί την επίθεση
ενάντια στους εργαζομένους και τη νεολαία.
ΠΑΣΠ (ΠΑΣΟΚ): Είναι η παράταξη η οποία προσπαθεί να πείσει για την ανεξαρτησία της από
τον πολιτικό της φορέα δηλαδή το ΠΑΣΟΚ. Η κυβερνητική παράταξη, ενώ διατείνεται πως
προσπαθεί να επιφέρει αλλαγές στη βάση του ΠΑΣΟΚ και πως στηρίζει τις κινητοποιήσεις, δεν
έχει τίποτα να προτείνει για το φοιτητικό κίνημα. Παρόλη την προσπάθειά της να πείσει πως
τάσσεται κατά των επικείμενων αλλαγών στην εκπαίδευση και την εργασία, ουσιαστικά τις
υιοθετεί στο πολιτικό της πλαίσιο (αξιολόγηση, master, κτλ). Η τακτική της σήμερα στο ελληνικό
πανεπιστήμιο, σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας, είναι η ενσωμάτωση και η φίμωση του
φοιτητικού κινήματος.
ΜΑΣ: Πάγια τακτική της ΠΚΣ (ΜΑΣ) αποτελεί η καταγγελία των αγωνιστικών λογικών που
ξεφεύγουν από το εσωτερικό της και ο αφορισμός ακόμα και των ιστορικών φοιτητικών
κινημάτων καθώς δεν πιστεύει στην νικηφόρα προοπτική τους. Κατήγγειλε όλους τους
κοινωνικούς αγώνες του προηγούμενου διαστήματος, με αποκορύφωση την απαράδεκτη
στάση της μες στο Δεκέμβρη. Ιδιαίτερα με τη συγκρότηση του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών το οποίο δήθεν αποτελεί ένα ευρύ αγωνιστικό μέτωπο- είναι σαφές ότι στοχεύει στην
κομματική της οικοδόμηση βλέποντάς την ως μοναδικό δρόμο. Θεωρεί ότι οι αγώνες γίνονται
στην κάλπη έχοντας ως άμεση επιδίωξη να αυξήσει το εκλογικό της ποσοστό. Δεν είναι τυχαίο
ότι πέρυσι έφτασε σε σημείο να μοιράζει μέχρι και ψηφοδέλτια!

ΑΡΕΝ: Εμμένει σε μια λογική ενσωμάτωσης βάζοντας σε δεύτερη μοίρα το πολιτικό πλαίσιο.
Αδυνατεί να αντιληφθεί τις πραγματικές δυνατότητες του φοιτητικού κινήματος μη μπορώντας
έτσι να εγγυηθεί ένα μάχιμο πολιτικό βηματισμό .Οι αντιφάσεις στο εσωτερικό της και το
έντονο πνεύμα της διαχείρισης και του «να κάνουμε τα πράγματα λίγο καλύτερα απ΄ ότι είναι»
την οδηγούν σε αδιέξοδο.

Όπως θα προσέξετε όμως στη σχολή μας υπάρχουν δύο σχήματα, τα οποία προήλθαν από τη
διάσπαση του ενός. Αποτέλεσμα έντονης πολιτικής κουβέντας, με έντονες αντιθέσεις και
διαφωνίες σε σχέση και με το πολιτικό αλλά και το φυσιογνωμικό επίπεδο αλλά και έχοντας στο
μυαλό μας ένα άλλο πρότυπο λειτουργίας του σχήματος από αυτό που επικρατούσε,
θεωρήσαμε αναγκαίο και εν τέλει αναπόφευκτο το να παρθεί αυτή η επιλογή κ έτσι να
δημιουργήσουμε το ΚΡΑΜΑ-ΕΑΑΚ. Εμείς αυτό που αντιλαμβανόμαστε είναι ότι, απ’ τη στιγμή
που δεν υπάρχει πεδίο συνδιαμόρφωσης, διασπόμαστε έτσι ώστε ο καθένας, με την αυτοτέλειά
του, να συμβάλλει όσο το δυνατόν περισσότερο στο σύλλογο, με απώτερο στόχο την ενοποίηση
σε ένα ανώτερο και πιο ουσιαστικό επίπεδο. Τη δημοκρατία του κινήματος που προβάλλουμε
τη θεωρούμε και αναγκαία προϋπόθεση για την εσωτερική λειτουργιά κάθε συλλογικότητας
που αναφέρεται σε αυτή την προοπτική. Με αυτούς τους όρους έχουμε συγκροτηθεί, αυτή
την πολιτική φυσιογνωμία και πρακτική ακλουθούμε και προκρίνουμε και σε αυτή την
κατεύθυνση καλούμε και κάθε αριστερή συλλογικότητα, κάθε μεμονωμένο αγωνιζόμενο
φοιτητή σε όλες τις μάχες που έχουμε να δώσουμε από κοινού.

Τι είναι το ΚΡΑΜΑ
Με βάση τα παραπάνω κρίνουμε αναγκαία την ύπαρξη μιας πραγματικά αριστερής και
ριζοσπαστικής παρέμβασης στη σχολή και σε όλους τους κοινωνικούς χώρους, με αναφορά
στα άμεσα ζητήματα των φοιτητών μέχρι και τα συνολικότερα ζητήματα της κοινωνίας. Για το
σκοπό αυτό, χρειάζεται ένας πολιτικός χώρος που να λειτουργεί με οικονομική, πολιτική και
ιδεολογική ανεξαρτησία, μακριά από κομματικές γραμμές και χρηματοδοτήσεις. Η λειτουργία
του δε μπορεί παρά να βασίζεται στην άμεση δημοκρατία, την ισότητα, τη συντροφικότητα και
την αλληλεγγύη μεταξύ των μελών του. Έχοντας ως βασική αρχή για τη λήψη αποφάσεων και
τον καθορισμό του πολιτικού σχεδιασμού που παράγεται, το τρίπτυχο “θέση-αντίθεσησύνθεση”, έτσι ώστε οι πολιτικές διαφωνίες να εκφράζονται και να αναλύονται με τελικό σκοπό
ο σχεδιασμός να εμπεριέχει και να αποκρυσταλλώνει εξίσου όλες τις απόψεις. Τα μέλη
οφείλουν να συζητούν, να αποφασίζουν, να υλοποιούν και τέλος να αποτιμούν ενιαία τον
εκάστοτε πολιτικό σχεδιασμό και την αποτελεσματικότητά αυτού. Απαραίτητη θεωρούμε την
ισότητα σε όλα τα επίπεδα και την μη ύπαρξη τυπικών ή άτυπων ιεραρχιών, με την κουβέντα
και την μεταφορά απόψεων και εμπειριών από τους παλαιότερους στους νεότερους, και το
αντίστροφο, για την αποφυγή προσωποκεντρισμού και διαχωρισμού μεταξύ ειδημόνων και μη,
μεταξύ πνευματικής και χειρωνακτικής εργασίας που τυχόν απαιτείται. Στο πλαίσιο αυτής της

λογικής ,ο ρόλος των οργανωμένων αντιλήψεων οφείλει να είναι προωθητικός, να συμβάλλει
στην εμβάθυνση του πολιτικού περιεχομένου τροφοδοτώντας την κουβέντα, αλλά σε καμία
περίπτωση υποκαθιστώντας τη. Από τα παραπάνω πηγάζει η ανάγκη για τη δημιουργία και την
καλλιέργεια, γενικότερα, μιας αριστερής φυσιογνωμίας και κουλτούρας, ακόμα και στα ίδια τα
μέλη, η οποία να συγκρούεται με τα αυθόρμητα δεξιά αντανακλαστικά (ατομικισμός,
ανταγωνισμός, κλπ) που έχουν δημιουργηθεί απ τους ιδεολογικούς μηχανισμούς του κράτους
(οικογένεια, σχολείο, πανεπιστήμιο, ΜΜΕ, κλπ). Τέλος, πρέπει να επιδιώκεται να δίνεται
απάντηση και σε ευρύτερα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία (ρατσισμός, οικολογία,
σεξισμός κλπ).
Tο ΚΡΑΜΑ λοιπόν είναι μία συλλογικότητα, είναι μια πολιτικοσυνδικαλιστική ομάδα φοιτητών
και συγκεκριμένα ένα σχήμα στη σχολή της Επιστήμης των Υλικών, που προσπαθεί να
λειτουργεί με τον τρόπο που περιγράψαμε πιο πάνω. Το σχήμα είναι: ΑΝΟΙΧΤΟ σε κάθε
φοιτητή που έχει μία πρόταση συνδιαμόρφωσης και θέλει να εκφραστεί συλλογικά.
ΔΥΝΑΜΙΚΟ, γιατί το «σχήμα» εξελίσσεται στο χρόνο ανάλογα με τη δυναμική που του
προσδίδουν τα άτομα που το συγκροτούν. Δεν υπάρχει η άποψη του ισχυρού και η αδιάφορη
άποψη, όλες οι απόψεις είναι εξίσου σημαντικές και μέσα από διαδικασία συζήτησης,
ζύμωσης και συνδιαμόρφωσης τους, συνθέτουν την άποψη του σχήματος, που εκφράζει τον
καθένα μέσα σε αυτό. ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ από κράτος, κόμματα, παρατάξεις, καθηγητικά ή
ιδιοτελή συμφέροντα, πράγμα το οποίο αν δε συνέβαινε θα σήμαινε και την ύπαρξη μιας
συγκεκριμένης άποψης με την οποία θα έπρεπε να συμφωνούν όλοι. Δε συμμεριζόμαστε τη
λογική παράταξης όπου ουσιαστικά αυτή αποτελεί ιμάντα στείρας μεταβίβασης της εκάστοτε
κομματικής γραμμής. Ανεξάρτητοι από την κυρίαρχη πολιτική και αντίθετοι σε αυτήν γιατί
θέλουμε οι απόψεις μας και οι πράξεις μας να εκφράζουν τα συμφέροντα και τις ανάγκες του
εργαζόμενου κόσμου και της νεολαίας. Αριστεροί γιατί οραματιζόμαστε την ανατροπή αυτού
του βάρβαρου συστήματος για την οικοδόμηση μιας άλλης κοινωνίας που θα στηρίζεται στην
ισότητα και στην ελευθερία μεταξύ των ατόμων. Επειδή απέναντι στον ατομισμό, το
συμβιβασμό και την υποταγή προτάσσουμε τους συλλογικούς, μαχητικούς και ανυποχώρητους
αγώνες, καθώς πιστεύουμε πως μόνο με αυτόν τον τρόπο θα φέρουμε νίκες για τις ανάγκες της
εποχής μας. Το ΚΡΑΜΑ στόχο εχει την πολιτικοποίηση, ενεργοποίηση και κινητοποίηση του
συλλόγου στη βάση των αναγκών και δικαιωμάτων των φοιτητών και αυριανών
εργαζόμενων αλλά και του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου. Προϋπόθεση για την υλοποίηση
του στόχου αυτού είναι η εναντίωση στις λογικές της αδιαφορίας. Το ΣΧΗΜΑ προτάσσει τις
αμεσοδημοκρατικες διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Τέτοιες είναι οι γενικές συνελεύσεις και
τα ανοιχτά συντονιστικά που δίνουν τη δυνατότητα στους φοιτητές να συμμετέχουν στη
συνδιαμόρφωση της άποψης που θα εκφράζει το σύλλογο.

Τι είναι η Ε.Α.Α.Κ
Προκειμένου να έχουμε συνολική εικόνα για τα τεκταινόμενα στο πανεπιστήμιο και στην
κοινωνία συνολικά, ως ΚΡΑΜΑ-ΕΑΑΚ συντονιζόμαστε με αντίστοιχα σχήματα που υπάρχουν σε

άλλες σχολές με στόχο τη δυναμική δράση. Όλα τα σχήματα μαζί συγκροτούν την Ενιαία
Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση. Η Ε.Α.Α.Κ είναι μια πολιτική δύναμη που γεννήθηκε το 1990
μέσα στο πανεπιστήμιο, στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, η οποία πρωτοστάτησε στους μεγάλους αγώνες της
νεολαίας που σημάδεψαν τα τελευταία χρόνια σαν ένωση και συντονισμός ανεξάρτητων
αριστερών σχημάτων. Ήταν η γενιά που πρωτοφώναξε ‘’Ζει, ζει, ο Τεμπονέρας ζει...’’. Η Ε.Α.Α.Κ
έμοιαζε να είναι το αποτέλεσμα των αναζητήσεων στη φοιτητική αριστερά για το ξεπέρασμα
των ορίων των κομματικών παρατάξεων και των συναινετικών γραμμών που αυτές έβαζαν.
Απαρτίζεται από ανένταχτους αλλά και οργανωμένους αγωνιστές της ριζοσπαστικής αριστεράς
και κινείται σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση έχοντας ως πλαίσιο ενότητας την αντιπαράθεση
με τη στρατηγική του κεφαλαίου στα ΑΕΙ-ΤΕΙ και συνολικά στην κοινωνία. Έχει πανελλαδικές
συναντήσεις (τα διήμερα στην Αθήνα) αλλά και συναντήσεις ανά πόλεις (Ε.Α.Α.Κ. ΠΑΤΡΑΣ) με
σκοπό τη συζήτηση και τη σύνθεση των απόψεων μεταξύ των σχημάτων και τη χάραξη κοινής
πολιτικής για τα ζητήματα που ανοίγουν στην καθημερινότητά μας. Το γεγονός ότι κάθε σχήμα
έχει τις δικές του απόψεις και ξεχωριστές διαδικασίες, διασφαλίζει τη διαφορετικότητα, την
ανεξαρτησία και τη σημαντικότητα κάθε σχήματος.

Related Interests