You are on page 1of 26

श्री याभदाव स्लाभीकृत श्री भनाचे श्रोक

॥ जम जम यघलीय वभथथ ॥ ु गणाधीळ जो ईळ वलाां गणाांचा ॥ ु भुऱायां ब आयां ब तो ननगणाचा । ुथ नभूां ळायदा भूऱ चत्लाय लाचा ।

गभांू ऩांथ आनांत मा याघलाचा ॥१॥ भना वज्जना बक्ततऩांथेंचच जालें । तयी श्रीशयी ऩावलजेतो स्लबालें ॥ जनीां ननांद्म ते वलथ वोडूनन द्मालें । जनीां लांद्म ते वलथबालें कयालें ॥२॥ प्रबाते भनीां याभ चचांतीत जाला । ऩढे लैखयी याभ आधीां लदाला ॥ ु वदाचाय शा थोय वोडूां नमे तो ।

जनीां तोचच तो भानली धन्म शोतो ॥३॥ भना लावना दष्ट काभा न मे ये । ु भना वलथथा ऩाऩफद्धी नको ये ॥ ु भना धभथता नीनत वोडूां नको शो ।

भना अांतयी वाय लीचाय याशो ॥४॥ भना ऩाऩवांकल्ऩ वोडूनी द्माला । भना वत्मवांकल्ऩ जीलीां धयाला ॥ भना कल्ऩना ते नको लीऴमाची ।

वलकाये धडे शो जनी वलथ ची ची ॥५॥ नको ये भना क्रोध शा खेदकायी ।

नको ये भना काभ नानावलकायी ॥ नको ये भना रोब शा अांचगकार । ां नको ये भना भत्वर दां ब बार ॥६॥ भना श्रेष्ठ धारयष्ट जीली धयाले । स्लमे वलथदा नम्र लाचे लदाले ।

भना फोरणे नीच वोळीत जाले ॥ भना वलथ रोकाांसव ये नीललालें ॥७॥

दे शे त्माचगताां कीती भागें उयाली । भना चांदनाचेऩरय त्लाां झझजले ।

भना वज्जना शे चच क्रीमा धयाली ॥ ऩयी अांतयी वज्जना नीललालें ॥८॥ नको ये भना द्रव्म तें ऩढढराांचे । ू घडे बोगणें ऩाऩ तें कभथ खोटे ।

अनत स्लाथथफद्धी न ये ऩाऩ वाांचे ॥ ु न शोताां भनावारयखे द्ख भोठें ॥९॥ ु वदा वलथदा प्रीती याभीां धयाली । दे शेद्ख तें वूख भानीत जालें । ु

दखाची स्लमे वाांडड जीलीां कयाली ॥ ु वललेक वदा स्लस्लरऩी बयालें ॥१०॥ ें जनी वलथ वखी अवा कोण आशे । ू वलचाये भना तूांचच ळोधूनन ऩाशे ॥ भना त्लाांचच ये ऩलवांचचत करे । े ू थ

तमावारयखें बोगणें प्राप्त झारें ॥११॥ भना भानवीां द्ख आणूां नको ये । ु भना वलथथा ळोक चचांता नको ये ॥ वललेक दे शेफवद्ध वोडूनी द्माली । ें ु

वलदे शीऩणें भुक्तत बोगीत जाली ॥१२॥ भना वाांग ऩाां यालणा काम झारे । अकस्भात तें याज्म वलै फडारे ॥ ु म्शणोनी कडी लावना वाांडडां लेगीां । ु

फऱे रागरा काऱ शा ऩाढठरागीां ॥१३॥ क्जला कभथमोगें जनीां जन्भ झारा । ऩयी ळेलटीां काऱभूखी ननभारा ॥ भशाथोय ते भत्मऩथेचच गेरे । ृ ु ां

ककतीएक ते जन्भरे आझण भेरे ॥१४॥ भना ऩाशता वत्म शे भत्मबूभी । ृ ु चचयां जील शे वलथशी भाननताती ।

क्जताां फोरती वलथशी जील भी भी ॥ अकस्भात वाांडूननमा वलथ जानत ॥१५॥

भये एक त्माचा दजा ळोक लाशे । ु अकस्भात तोशी ऩढें जात आशे ॥ ु ऩयेना जनीां रोब ये षोब त्मातें । ु

म्शणोनी जनीां भागते जन्भ घेतें ॥१६॥ ु भनी भानल व्मथथ चचांता लशातें । घडे बोगणें वलथशी कभथमोगे ।

अकस्भात शोणाय शोऊनी जातें ॥ भतीभांद ते खेद भानी वलमोगे ॥१७॥ भना याघलेंलीण आळा नको ये ।

भना भानलाची नको कीती तूां ये ॥ जमा लझणथती लेद ळास्रे ऩयाणें । ु तमा लझणथताां वलथशी श्र्राघ्मलाणें ॥१८॥ भना वलथथा वत्म वोडूां नको ये ।

भना वलथथा सभथ्म भाांडूां नको ये ॥ भना वत्म तें वत्म लाचे लदाले । भना सभथ्म तें सभथ्म वोडूनन द्माले ॥१९॥ फशू ढशांऩटी शोइजे भामऩोटीां । ु नको ये भना मातना तेचच भोठी ॥ ननयोधें ऩचे कोंडडरे गबथलावीां । अधोभूख ये द्ख त्मा फाऱकावी ॥२०॥ ु भना लावना चूकलीां मेयझाया ।

भना लावना वाांडड ये द्रव्मदाया ॥ भना काभना थोय शे गबथलावीां । भना वज्जना बेटलीां याघलावी ॥२१॥ भना वज्जना शीत भाझें कयालें । यघनामका दृढ चचत्तीां धयालें ॥ ू भशायाज तो स्लाभी लामवुताचा । ू

जना उद्धयी नाथ रोकरमाचा ॥२२॥ न फोरे भना याघलालीण काांशीां ।

जनीां लाउगें फोरताां वौख्म नाशीां ॥ घडीनें घडी काऱ आमष्म नेतो । ु दे शाांती तुरा कोण वोडूां ऩशातो ? ॥२३॥

यघनामकालीण लामा सळणालें । ू

जनाांवारयखें व्मथथ काां लोवणालें ॥ वदावलथदा नाभ लाचे लवों दे । अशांता भनी ऩावऩणी ते नवों दे ॥२४॥ भना लीट भानूां नक फोरण्माचा । े ऩढें भागता याभ जोडेर कचा ॥ ै ु ु वुखाची घडी रोटता वूख आशे ।

ऩढें वलथ जाईर काांशीां न याशे ॥२५॥ ु दे शेयषणाकायणें मत्न करा । े

ऩयी ळेलटी काऱ घेलोनन गेरा ॥

कयीां ये भना बक्तत मा याघलाची ।

ऩढें अांतयी वोडडां चचांता बलाची ॥२६॥ ु बलाच्मा बमें काम बीतोव रांडी । यघनामकावारयखा स्लासभ ळीयीां । ु

धयीां ये भना धीय धाकासव वाांडीां ॥ नऩेषी कदा कोऩल्मा दां डधायी ॥२७॥ ु ढदनानाथ शा याभ कोदां डधायी ।

ऩढें दे खता काऱ ऩोटी थयायी ॥ ु

भना लातम नेभस्त शें वत्म भानीां ।

नऩेषी कदा याभ दावासबभानी ॥२८॥ ु ऩदीां याघलाचे वदा ब्रीद गाजे ।

फऱे बततयीऩसळयीां काांबफ लाजे ॥ ू ऩयी लाढशरी वलथ जेणें वलभानी । ु नऩेषी कदा याभ दावासबभानी ॥२९॥ ु वभथाथचचमा वेलका लक्र ऩाशे ।

अवा वलथ बूभांडऱी कोण आशे ॥

जमाची सररा लझणथती रोक तीन्शी ।

नऩेषी कदा याभ दावासबभानी ॥३०॥ ु भशावांकटीां वोडडरे दे ल जेणें ।

प्रताऩें फऱे आगऱा वलथ गणें ॥ ू

जमातें स्भये ळैरजा ळरऩाणी । ू

नऩेषी कदा याभ दावासबभानी ॥३१॥ ु

अशल्मा सळऱा याघलें भुतत करी । े ऩदीां रागताां ढदव्म शोऊनन गेरी ॥ जमा लझणथताां ळीणरी लेदलाणी ।

नऩेषी कदा याभ दावासबभानी ॥३२॥ ु लवे भेरुभाांदाय शें वक्ष्टरीऱा । ृ

ळळी वमथ तायाांगणें भेघभाऱा ॥ ू

चचयां जील करे जनीां दाव दोन्शी । े

नऩेषी कदा याभ दावासबभानी ॥३३॥ ु उऩेषा कदा याभरऩी अवेना ॥

क्जला भानला ननश्र्चमो तो लवेना ॥ सळयीां बाय लाशे न फोरे ऩयाणीां । ु नऩेषी कदा याभ दावासबभानी ॥३४॥ ु अवे शो जमा अांतयी बाल जैवा ॥ लवे शो तमा अांतयी दे ल तैवा ॥ अनन्मासव यषीतवे चाऩऩाणी ।

नऩेषी कदा याभ दावासबभानी ॥३५॥ ु वदा वलथदा दे ल वन्नीध आशे । वुखानांद आनांद कलल्मदानी । ै

कृऩाऱूऩणें अल्ऩ धरयष्ट ऩाशे ॥ नऩेषी कदा याभ दावासबभानी ॥३६॥ ु वदा चक्रलाकासव भातांड जैवा ।

उडी घासरतो वांकटीां स्लासभ तैवा ॥ शयीबक्ततचा घाल गाजे ननळाणीां । नऩेषी कदा याभ दावासबभानी ॥३७॥ ु भना प्राथथना तजरा एक आशे । ू यघयाज थतकीत शोऊन ऩाशे ॥ ू अलसा कदा शो मदथी न कीजे ।

भना वज्जना याघलीां लक्स्त कीजे ॥३८॥ जमा लझणथती लेदळास्रें ऩयाणे । ु

जमाचेनन मोगें वभाधान फाणे ॥

तमाराचगां शे वलथ चाांचल्म दीजे ।

भना वज्जना याघलीां लक्स्त कीजे ॥३९॥

भना ऩावलजे वलथशी वूख जेथें । अती आदयें ठे वलजे रष तेथें ॥ वललेक कडी कल्ऩना ऩारटीांजे । ें ु

भना वज्जना याघलीां लक्स्त कीजे ॥४०॥ फशू ढशांडता वौख्म शोणाय नाशीां । सळणाले ऩयी नातडे शीत काांशीां ॥ ु वलचायें फयें अांतया फोधलीांजे । भना वज्जना याघलीां लक्स्त कीजे ॥४१॥ फशूताांऩयी शें चच आता धयालें । यघनामका आऩरेंवें कयालें ॥ ू ु

ढदनानाथ शें तोडयी ब्रीद गाजे ।

भना वज्जना याघलीां लक्स्त कीजे ॥४२॥ भना वज्जना एक जीलीां धयाले । जनी आऩरें शीत तूलाां कयालें ॥ ु यघनामकालीण फोरों नको शो । ू

वदा भानवीां तो ननजध्माव याशो ॥४३॥ भना ये जनी भौनभुद्रा धयाली । कथा आदयें याघलाची कयाली ॥ नवे याभ ते धाभ वोडूनी द्मालें ।

वुखाराचगां आयण्म वेलीत जालें ॥४४॥ जमाचेनन वांगें वभाधान बांगे ।

अशांता अकस्भात मेऊनन रागे ॥

तमे वांगतीची जनीां कोण गोडी ।

क्जमे वांगतीनें भती याभ वोडी ॥४५॥ भना जे घडी याघलालीण गेरी । यघनामकालीण तो ळीण आशे । ू

जनीां आऩरी ते तुलाां शानन करी ॥ े ु जगीां दष तो रष रालनन ऩाशे ॥४६॥ ू भनीां रोचनीां श्रीशयी तोचच ऩाशे ।

जनीां जाणता बतत शोऊनन याशे ॥ गणीां प्रीनत याखे क्रभू वाधनाचा । ु जगीां धन्म तो दाव वलोत्तभाचा ॥४७॥

वदा दे लकाजीां झझजे दे श ज्माचा । वदा याभनाभें लदे ननत्म लाचा ॥ स्लधभेंचच चारे वदा उत्तभाचा ।

जगीां धन्म तो दाव वलोत्तभाचा ॥४८॥ वदा फोरण्मावारयखें चारताशे ।

अनेकीां वदा एक दे लासव ऩाशे ॥

वगणीां बजे रेळ नाशीां भ्रभाचा । ू

जगीां धन्म तो दाव वलोत्तभाचा ॥४९॥ नवे अांतयी काभ नानावलकायी ।

उदावीन जो ताऩवी ब्रह्भचायी ॥

ननलारा भनीां रेळ नाशीां तभाचा ।

जगीां धन्म तो दाव वलोत्तभाचा ॥५०॥ भदें भत्वयें वाांडडरा स्लाथथफद्धी । ु प्रऩांचीक नाशीां जमातें उऩाधी ॥ वदा फोरणें नम्र लाचा वुलाचा ।

जगीां धन्म तो दाव वलोत्तभाचा ॥५१॥ क्रभी लेऱ जो तत्लचचांतानलादें । ु न सरांऩे कदा दां बलादे वललादें ॥ कयी वूखवांलाद जो ऊगभाचा ।

जगीां धन्म तो दाव वलोत्तभाचा ॥५२॥ वदा आजथली प्रीम जो वलथरोकीां । वदावलथदा वत्मलादी वललेकी ॥ न फोरे कदा सभथ्म लाचा बरलाचा ।

जगीां धन्म तो दाव वलोत्तभाचा ॥५३॥ वदा वेवल आयण्म तारुण्मकाऱी । सभऱे ना कदा कल्ऩनेचेनन भेऱीां ॥ चऱे ना भनीां ननश्चमो दृढ ज्माचा ।

जगीां धन्म तो दाव वलोत्तभाचा ॥५४॥ नवे भानवीां नष्ट आळा दयाळा । ु लवे अांतयी प्रेभऩाळा वऩऩाळा ॥ ऋणी दे ल शे बक्ततबालो जमाचा ।

जगीां धन्म तो दाव वलोत्तभाचा ॥५५॥

ढदनाचा दमाऱू भनाचा भलाऱू । तमा अांतयी क्रोध वांताऩ कैं चा ।

स्नेशाऱू कृऩाऱू जगीां दावऩाऱू ॥ जगीां धन्म तो दाव वलोत्तभाचा ॥५६॥ जगीां शोइजे धन्म मा याभनाभें । उदावीनता तत्लताां वाय आशे ।

कक्रमा बक्तत ऊऩावना ननत्म नेभें ॥ वदा वलथदा भोकऱी लत्ती याशे ॥५७॥ ृ नको लावना लीऴमी लक्त्तरऩें । ृ ऩदाथी जडे काभना ऩलऩाऩें ॥ ू थ वदा याभ ननष्काभ चचांतीत जाला ।

भना कल्ऩनारेळ तोशी नवाला ॥५८॥ भना कल्ऩना कक्ल्ऩताां कल्ऩकोटी । नव्शे ये नव्शे वलथथा याभबेटी ॥ भनीां काभना याभ नाशीां जमारा ।

अती आदये प्रीती नाशीां तमारा ॥५९॥ भना याभ कल्ऩतर काभधेनू ।

ननधी वाय चचांताभणी काम लानांू ॥ जमाचेनन मोगें घडे वलथ वत्ता । तमा वाम्मता कामवी कोण आताां ॥६०॥ उबा कल्ऩलषातऱीां द्ख लाशे । ु ृ तमा अांतयी वलथदा तेंचच याशे ॥ जनीां वज्जनीां लाद शा लाढलाला ।

ऩढें भागता ळोक जीलीां धयाला ॥६१॥ ु ु ननजध्माव तो वलथ तटोनन गेरा । ू फऱें अांतयी ळोक वांताऩ ठे रा ॥ वुखानांद आनांद बेदें फडारा । ु

भना ननश्चमो वलथ खेदें उडारा ॥६२॥ घयी काभधेनू ऩढें ताक भागे । ु शयीफोध वाांडूनन लीलाद रागे ॥ कयी वाय चचांताभणी काचखांडें ।

तमा भागता दे त आशे उदां डें ॥६३॥

अती भूढ त्म दृढ फद्धी अवेना । ु

अती काभ त्मा याभ चचत्तीां लवेना ॥ अती रोब त्म षोब शोईर जाणा । अती लीऴमी वलथदा दै न्मलाणा ॥६४॥ नको दै न्मलाणे क्जणे बक्ततऊणे । धयी ये भना आदयें प्रीती याभीां ।

अती भखथ त्मा वलथदा द्ख दणे ॥ ू ु ू नको लावना शे भधाभीां वलयाभीां ॥६५॥ नव्शे वाय वांवाय शा घोय आशे ।

भना वज्जना वत्म ळोधूनन ऩाशे ॥ जनी लीऴ खाताां ऩढें वूख कचें । ै ु कयीां ये भना ध्मान मा याघलाचे ॥६६॥ घनश्माभ शा याभ रालण्मरऩी । भशाधीय गांबीय ऩणथप्रताऩी ॥ ू कयी वांकटीां वेलकाांचा कडाला । ु

प्रबाते भनीां याभ चचांतीत जाला ॥६७॥ फऱें आगऱा याभ कोदां डधायी ।

भशाकाऱ वलक्राऱ तोशी थयायी ॥

ऩढें भानला ककां कया कोण कला । े ु

प्रबाते भनीां याभ चचांतीत जाला ॥६८॥ वुखानांदकायी ननलायी बमातें ।

जनीां बक्ततबाले बजाले तमातें ॥ वललेक त्मजाला अनाचाय शे ला । ें प्रबाते भनीां याभ चचांतीत जाला ॥६९॥ वदा याभनाभें लदा ऩणथकाभें । ू

कदा फाचधजेना ऩदा ननत्म नेभें ॥

भदारस्म शा वलथ वोडोनन द्माला ।

प्रबाते भनीां याभ चचांतीत जाला ॥७०॥ जमाचेनन नाभें भशादोऴ जाती ।

जमाचेनन नाभें गती ऩावलजेती ॥ जमाचेनन नाभें घडे ऩण्म ठे ला । ु प्रबाते भनीां याभ चचांतीत जाला ॥७१॥

न लेचें कदा ग्रांचथचें अथथ काांशी । भशाघोय वांवायळरू क्जणाला ।

भुखें नाभ उच्चायीताां कष्ट नाशीां ॥ प्रबाते भनीां याभ चचांतीत जाला ॥७२॥ दे शेदांडनेचे भशाद्ख आशे । ु

भशाद्ख तें नाभ घेताां न याशे ॥ ु वदाळील चचांतीतवे दे लदे ला । प्रबाते भनीां याभ चचांतीत जाला ॥७३॥ फशुताांऩयी वांकटे वाधनाचीां । व्रते दान उद्माऩनें तीां धनाचीां ॥ ढदनाचा दमाऱू भनीां आठलाला । प्रबाते भनीां याभ चचांतीत जाला ॥७४॥ वभस्ताांभधें वाय वाचाय आशे । कऱे ना तयी वलथ ळोधून ऩाशें ॥ क्जला वांळमो लाउगा तो त्मजाला ।

प्रबाते भनीां याभ चचांतीत जाला ॥७५॥ नव्शे कभथ ना धभथ ना मोग काांशी । म्शणे दाव वलश्लाव नाभीां धयाला ।

नव्शे बोग ना त्माग ना वाांग ऩाशीां ॥ प्रबाते भनीां याभ चचांतीत जाला ॥७६॥ कयी काभ ननष्काभ मा याघलाचें । कयी रऩ स्लरऩ वलाां क्जलाांचें ॥ कयी छां द ननद्थलद्ल शे गण गाताां । ां ू

शयीकीतथनीां लक्त्तवलश्लाव शोताां ॥७७॥ ृ अशो ज्मा नया याभवलश्लाव नाशीां । तमा ऩाभया फाचधजे वलथ काांशीां ॥ लथा लाशणें दे शवांवायचचांता ॥७८॥ ृ भना ऩालना बालना याघलाची । भशायाज तो स्लासभ कलल्मदाता । ै

धयी अांतयीां वोडडां चचांता बलाची ॥

बलाचच क्जला भानला बसर ठे री । ू

नवे लस्तुची धायणा व्मथथ गेरी ॥७९॥

धया श्रीधया त्मा शयाअांतयातें ।

तया दस्तया त्मा ऩया वागयातें ॥ ु वया लीवया त्मा बया दबथयाते । ु कया नीकया त्मा खया भत्वयातें ॥८०॥ भना भत्वयें नाभ वाांडूां नको शो । वभस्ताांभधें नाभ शें वाय आशे ।

अती आदयें शा ननजध्माव याशो ॥ दजी तूऱणा तूऱताांशी न वाशे ॥८१॥ ु फशु नाभ मा याभनाभीां तुऱेना । अबाग्मा नया ऩाभया शें कऱे ना ॥ वलऴा औऴध घेतरें ऩालथतीळें । क्जला भानला ककां कया कोण ऩवे ॥८२॥ ू जेणें जासऱरा काभ तो याभ ध्मातो । उभेवीां अती आदयें गण गातो ॥ ू फशुज ् सान लैयाग्म वाभथ्मथ जेथें । ऩयी अांतयी नाभवलश्लाव तेथें ॥८३॥ वलठोनें सळयीां लाढशरा दे लयाणा ।

तमा अांतयीां ध्माव ये त्मासव नेणा ॥ ननलारा स्लमें ताऩवी चांद्रभौऱी । क्जला वोडली याभ शा अांतकाऱीां ॥८४॥ बजा याभ वलश्राभ मोगेश्लयाचा । जऩू नेसभरा नेभ गौयीशयाचा ॥ स्लमें नीलली ताऩवी चांद्रभौऱी ।

तम्शाां वोडली याभ शा अांतकाऱीां ॥८५॥ ु भखीां याभ वलश्राभ तेथेंचच आशे । ु वदानांद आनांद वेलनन याशे ॥ ू तमालीण तो ळीण वांदेशकायी ।

ननजधाभ शें नाभ ळोकाऩशायी ॥८६॥ भुखीां याभ त्मा काभ फाांधू ळकना । े गणें इष्ट धारयष्ट त्माचे चुकना ॥ े ु शयीबतत तो ळतत काभाव भायी ।

जगीां धन्म तो भारुती ब्रह्भचायी ॥८७॥

फशू चाांगरे नाभ मा याघलाचें । अती वाक्जयें स्लल्ऩ वोऩें पकाचें ॥ ु कयी भूऱ ननभूथऱ घेताां बलाचें । ढदनाां भानलाां शें चच कलल्म वाचें ॥८८॥ ै जनीां बोजनीां नाभ लाचें लदालें । शयीचचांतनें अन्न जेलीत जालें ।

अती आदयें गद्मघोऴें म्शणालें ॥ तयी श्रीशयी ऩावलजे तो स्लबालें ॥८९॥ न मे याभ लाणी तमा थोय शाणी । शयीनाभ शें लेदळास्ीां ऩयाणीां । ु

जनीां व्मथथ प्राणी तमा नाभ काणी ॥ फशू आगऱे फोसररी व्मावलाणी ॥९०॥ नको लीट भानांू यघनामकाचा । ू

अती आदयें फोसरजे याभ लाचा ॥ न लेंचे भुखी वाांऩडे ये पकाचा । ु कयीां घोऴ त्मा जानकीलल्रबाचा ॥९१॥ अती आदयें वलथशी नाभघोऴें ।

चगयीकदयीां जाइजे दरय दोऴें ॥ ां ू

शयी नतष्ठतू तोऴरा नाभतोऴें ।

वलळेऴें शया भानवीां याभऩीवें ॥९२॥ जगीां ऩाशताां दे ल शा अन्नदाता ।

तमा रागरी त्लताां वाय चचांता ॥

तमाचे भुखीां नाभ घेताां पकाचें । ु

भना वाांग ऩाां ये तझे काम लेंचे ॥९३॥ ु नतन्शी रोक जाऱू ळक कोऩ मेताां । े ननलारा शर तो भुखें नाभ घेताां ॥ जऩे आदयें ऩालथती वलश्लभाता ।

म्शणोनी म्शणा तेंचच शें नाभ आता ॥९४॥ अजाभेऱ ऩाऩी लदे ऩरकाभें । ु

तमा भुक्तत नायामणाचेनन नाभें ॥ ळकाकायणें कटणी याभ लाणी । ांु ु भुखें फोरताां ख्मानत जारी ऩयाणीां ॥९५॥ ु

भशाबतत प्रल्शाद शा दै त्मकऱीां । ू वऩता ऩाऩरऩी तमा दे खलेना ।

जऩे याभनाभालऱी ननत्म काऱीां ॥ जनीां दै त्म तो नाभ भूखें म्शणेना ॥९६॥ भुखी नाभ नाशीां तमा भुक्तत कची । ै अशांतागणे मातना ते पकाची ॥ ु ु ऩढें अांत मेईर तो दै न्मलाणा । ु

म्शणोनी म्शणा ये म्शणा दे लयाणा ॥९७॥ शयीनाभ नेभस्त ऩाऴाण तायी ।

फशू तारयरे भानलदे शधायी ॥ तमा याभनाभीां वदा जो वलकल्ऩी ।

लदे ना कदा जील तो ऩाऩरऩी ॥९८॥ जगीां धन्म लायाणवी ऩण्मयाळी । ु तमेभाक्ज जाताां गती ऩलजाांवी ॥ ू थ भुखें याभनाभालऱी ननत्मकाऱीां ।

क्जला शीत वाांगे वदा चांद्रभौऱी ॥९९॥ मथावाांग ये कभथ तेंशी घडेना ।

घडे धभथ तों ऩण्म गाठीां ऩडेना ॥ ु दमा ऩाशताां वलथ बूतीां अवेना । पकाचें भुखीां नाभ तेंशी लवेना ॥१००॥ ु जमा नालडे नाभ त्मा मभ जाची । म्शणोनी अती आदयें नाभ घ्मालें ।

वलकल्ऩें उठे तक त्मा नक ची ची ॥ थ थ भखें फोरताां दोऴ जाती स्लबालें ॥१०१॥ ु अती रीनता वलथबालें स्लबालें । दे शे कायणीां वलथ रालीत जालें ।

जना वज्जनाराचगां वांतोऴलालें ॥ वगणीां अती आदयें वीां बजालें ॥१०२॥ ू शयीकीतथनें प्रीती याभीां धयाली । दे शेफवद्ध नीरुऩणीां लीवयाली ॥ ु ऩयद्रव्म आणीक काांता ऩयाली ।

मदथी भना वाांडड जीलीां कयाली ॥१०३॥

कक्रमेलीण नानाऩयी फोसरजेतें ।

ऩयी चचत्त दश्चीत तें राजलीतें ॥ ु भना कल्ऩना धीट वैयाट धाांले । तमा भानला दे ल कवेनन ऩाले ॥१०४॥ ै वललेक कक्रमा आऩरी ऩारटाली । े ु अती आदयें ळद्ध क्रीमा धयाली ॥ ु जनीां फोरण्मावारयखें चार फाऩा ।

भना कल्ऩना वोडडां वांवायताऩा ॥१०५॥ फयी स्नानवांध्मा कयी एकननष्ठा । वललेक भना आलयी स्थानभ्रष्टा ॥ ें दमा वलथबूतीां जमा भानलारा ।

वदा प्रेभऱू बक्ततबालें ननलारा ॥१०६॥ भना कोऩआयोऩणा ते नवाली ।

भना फवद्ध शे वाधुवांगीां लवाली ॥ ु

भना नष्ट चाांडाऱ तो वांग त्मागीां ।

भना शोई ये भोषबागीां वलबागी ॥१०७॥ भना वलथदा वज्जनाचेनन मोगें । कक्रमेलीण लाचाऱता ते ननलायीां ।

कक्रमा ऩारटे बक्ततबालाथथ रागे ॥ तुटे लाद वांलाद तो शीतकायी ॥१०८॥ जनीां लादलेलाद वोडूनन द्माला । जनीां वूखवांलाद वूखें कयाला ॥ जगीां तोचच तो ळोकवांताऩशायी ।

तटे लाद वांलाद तो शीतकायी ॥१०९॥ ु तटे लाद वांलाद त्मातें म्शणालें । ु वललेक अशांबाल माते क्जणालें ॥ ें अशांतागणे लाद नाना वलकायी । ु

तुटे लाद वांलाद तो शीतकायी ॥११०॥ ढशताकायणें फोरणें वत्म आशे । ढशताकायणें वलथ ळोधूनन ऩाशे ॥ ढशताकायणें फांड ऩाखाांड लायी ।

तुटे लाद वांलाद तो शीतकायी ॥१११॥

जनीां वाांगताां ऐकताां जन्भ गेरा । ऩयी लादलेलाद तैवाचच ठे रा ॥ उठे वांळमो लाद शा दां बधायी ।

तुटे लाद वांलाद तो शीतकायी ॥११२॥ जनीां शीत ऩांडीत वाांडीत गेरे । अशांतागणें ब्रह्भयाषव जारे ॥ ु तमाशूनन व्मत्ऩन्न तो कोण आशे । ु भना वलथ जाणील वाांडूनन याशें ॥११३॥ पकाचें भुखीां फोरताां काम लेंचे । ु ढदवेंदीव अभ्मांतयीां गलथ वाांचे ॥ कक्रमेलीण लाचाऱता व्मथथ आशे ।

वलचायें तझा तांचच ळोधनन ऩाशें ॥११४॥ ु ू ू तटे लाद वांलाद तेथें कयाला । ु

वललेक अशांबाल शा ऩारटाला ॥ ें

जनीां फोरण्मावारयखें आचयालें ।

कक्रमाऩारटें बक्ततऩांथेचच जालें ॥११५॥ फशू श्रावऩताां कष्टरा अांफऋऴी । तमाचें स्लमें श्रीशयी जन्भ वोळी ॥ ढदरा षीयसवांधू तमा ऊऩभानीां । नऩेषी कदा दे ल बततासबभानी ॥११६॥ ु धुर रेंकर फाऩडें दै न्मलाणें । ां ु

कृऩा बाककताां दीधरी बेढट जेणें ॥ चचयां जील तायाांगणीां प्रेभखाणी । नऩेषी कदा दे ल बततासबभानी ॥११७॥ ु गजेंद्र ू भशावांकटीां लाव ऩाशे । तमाकायणें श्रीशयी धाांलताशे ॥ उडी घातरी जाशरा जीलदानी ।

नऩेषी कदा दे ल बततासबभानी ॥११८॥ ु अजाभेऱ ऩाऩी तमा अांत आरा । अनाथासव आधाय शा चक्रऩाणी ।

कृऩाऱूऩणें तो जनीां भुतत करा ॥ े नऩेषी कदा दे ल बततासबभानी ॥११९॥ ु

वलधीकायणें जाशरा भत्स्म लेगीां । धयी कभथरऩें धया ऩष्ठबागी ॥ ू ृ जना यषणाकायणें नीच मोनी ।

नऩेषी कदा दे ल बततासबभानी ॥१२०॥ ु भशाबतत प्रल्शाद शा कष्टलीरा ।

म्शणोनी तमाकायणें सवांश जारा ॥

न मे ज्लाऱ लीळाऱ वांनीध कोणी ।

नऩेषी कदा दे ल बततासबभानी ॥१२१॥ ु कृऩा बाककता जाशरा लज्रऩाणी । तमाकायणें लाभनू चक्रऩाणी ॥ द्वलजाांकायणें बागथलू चाऩऩाणी ।

नऩेषी कदा दे ल बततासबभानी ॥१२२॥ ु अशल्मेवतीराचगां आयण्मऩांथें । कडाला ऩढें दे ल फांदीां तमातें ॥ ु ु फऱें वोडडताां घाल घारी ननळाणीां ।

नऩेषी कदा याभ दावासबभानी ॥१२३॥ ु तमे द्रौऩदीकायणे रागलेगें ।

त्लयें धाांलतो वलथ वाांडूनन भागें ॥

कऱीराचगां जारा अवे फौद्ध भौनी ।

नऩेषी कदा दे ल बततासबभानी ॥१२४॥ ु अनाथाां ढदनाांकायणे जन्भताशे । करांकी ऩढें दे ल शोणाय आशे ॥ ु जमा लझणथताां ळीणरी लेदलाणी

नऩेषी कदा दे ल बततासबभानी ॥१२५॥ ु जनाकायणें दे ल रीरालतायी ।

फशुताांऩयी आदये लेऴधायी ॥ तमा नेणती ते जन ऩाऩरऩी ।

दयात्भे भशानष्ट चाांडाऱ ऩाऩी ॥१२६॥ ु जगीां धन्म तो याभवूखें ननलारा । दे शेबालना याभफोधें उडारी ।

कथा ऐकताां वलथ तल्रीन झारा ॥ भनोलावना याभरऩीां फडारी ॥१२७॥ ु

भना लावना लावुदेलीां लवों दे ।

भना काभना काभवांगीां नवों दे ॥

भना कल्ऩना लाउगी ते न कीजे ।

भना वज्जना वज्जनीां लक्स्त कीजे ॥१२८॥ गतीकायणें वांगती वज्जनाची । भती ऩारटें वभती दजथनाची ॥ ू ु यतीनानमकचा ऩती नष्ट आशे । े

म्शणोनी भनाऽतीत शोऊनन याशें ॥१२९॥ भना अल्ऩ वांकल्ऩ तोशी नवाला ।

वदा वत्मवांकल्ऩ चचत्ती लवाला ॥

जनीां जल्ऩ लीकल्ऩ तोशी त्मजाला ।

यभाकाांत एकाांतकाऱीां बजाला ॥१३०॥ बजामा जनीां ऩाशताां याभ एक । ू कक्रमा ऩाशताां उद्धये वलथ रोक । ू

कयीां फाण एक भुखीां ळब्द एक ॥ ू ू धया जानकीनामकाचा वललेक ॥१३१॥ ू वलचारनन फोरे वललांचूनन चारे ।

तमाचेनन वांतप्त तेशी ननलारे ॥

फयें ळोधल्मालीण फोरों नको शो ।

जनीां चारणे ळुद्ध नेभस्त याशो ॥१३२॥ शयीबतत लीयतत वलसानयावी ।

जेणे भानवीां स्थावऩरें ननश्चमावी ॥ तमा दळथनें स्ऩळथनें ऩण्म जोडे । ु तमा बाऴणें नष्ट वांदेश भोडे ॥१३३॥ नवे गलथ आांगीां वदा लीतयागी ।

षभा ळाांनत बोगी दमादष मोगी ॥

नवे रोब ना षोब ना दै न्मलाणा ।

इांशीां रषणीां जाझणजे मोगीयाणा ॥१३४॥ धयीां ये भना वांगती वज्जनाची । जेणें लक्त्त शे ऩारटे दजथनाची ॥ ु ृ फऱें बाल वद्फवद्ध वन्भागथ रागे । ु

भशाक्रय तो काऱ वलक्राऱ बांगे ॥१३५॥ ू

बमे व्मावऩरें वलथ ब्रह्भाांड आशे । बमातीत तें वांत आनांत ऩाशें ॥ जमा ऩाशताां द्लैत काांशीां ढदवेना ।

बम भानवीां वलथथाशी अवेना ॥१३६॥ क्जलाां श्रेष्ठ ते स्ऩष्ट वाांगोनन गेरे । ऩयी जील असान तैवेचच ठे रे ॥ दे शेफवद्धचें कभथ खोटें टऱे ना । ु

जुनें ठे लणें भीऩणें आकऱे ना ॥१३७॥ भ्रभें नाडऱे वलत्त तें गप्त जारें । ु दे शेफवद्धचा ननश्चमो ज्मा टऱे ना । ु

क्जला जन्भदारयद्र्म ठाकनन आरें ॥ ू जनें ठे लणें भीऩणें आकऱे ना ॥१३८॥ ु ऩढें ऩाशताां वलथशीां कोंदरेंवे । ु

अबाग्माव शें दृश्म ऩाऴाण बावे ॥ अबालें कदा ऩण्म गाांठीां ऩडेना । ु जुनें ठे लणें भीऩणें आकऱे ना ॥१३९॥ जमाचें तमा चूकरें प्राप्त नाशी । गणें गोवलरें जाशरें द्ख दे शीां ॥ ु ु गणालेगऱी लक्त्त तेशी लऱे ना । ु ृ

जुनें ठे लणें भीऩणें आकऱे ना ॥१४०॥ म्शणे दाव वामाव त्माचे कयाले । जनीां जाणता ऩाम त्माचे धयाले ॥ गर-अांजनेंलीण तें आकऱे ना । ु जनें ठे लणें भीऩणें ु

तें कऱे ना ॥१४१॥

कऱे ना कऱे ना कऱे ना ढऱे ना । ढऱे नाढऱे वांळमोशी ढऱे ना ॥ गऱे ना गऱे ना अशांता गऱे ना ।

फऱें आकऱे ना सभऱे ना सभऱे ना ॥१४२॥ अवलद्मागणें भानला ऊभजेना । ु ऩयीषेवलणें फाांचधरें दृढ नाणें ।

भ्रभें चूकरें शीत तें आकऱे ना ॥ ऩयी वत्म सभथ्मा अवें कोण जाणे ॥१४३॥

जगीां ऩाशताां वाच तें काम आशे । अती आदयें वत्म ळोधूनन ऩाशें ॥ ऩढें ऩाशताां ऩाशताां दे ल जोडे । ु

भ्रभ भ्राांनत असान शें वलथ भोडे ॥१४४॥ वदा लीऴमो चचांनतताां जील जारा । अशांबाल असान जन्भाव आरा ॥ वललेक वदा स्लस्लरऩीां बयालें । ें

क्जला ऊगभीां जन्भ नाशीां स्लबालें ॥१४५॥ ढदवें रोचनीां तें नवे कल्ऩकोडी । ऩढें वलथ जाईर काांशीां न याशे । ु

अकस्भात आकायरें काऱ भोडी ॥ भना वांत आनांत ळोधनन ऩाशें ॥१४६॥ ू पटे ना तटेना चऱे ना ढऱे ना । ु ु

वदा वांचरें भीऩणें तें कऱे ना ॥ तमा एकरऩासव दजें न वाशे । ू भना वांत आनांत ळोधूनन ऩाशें ॥१४७॥ ननयाकाय आधाय ब्रह्भाढदकाांचा । वललेक तदाकाय शोऊनन याशें । ें भना वांत आनांत ळोधूनन ऩाशें

जमा वाांगता ळीणरी दे ललाचा ॥ ॥१४८॥

जगीां ऩाशताां चभथचषीां न रषे । जगीां ऩाशताां सानचषीां नयषे ॥ भना वांत आनांत ळोधनन ऩाशें ू जगीां ऩाशताां ऩाशणें जात आशे ।

॥१४९॥

नवे ऩीत नवे श्लेत ना श्माभ काांशीां । म्शणे दाव वलश्लावताां भुक्तत राशे । भना वांत आनांत ळोधूनन ऩाशें

नवे व्मतत अव्मतत ना नीऱ नाशीां ॥ ॥१५०॥

खये ळोचधताां ळोचधताां ळोचधताशे । ऩयी वलथशी वज्जनाचेनन मोगें ।

भना फोचधताां फोचधताां फोचधताशे ॥ फया ननश्चमो ऩावलजे वानयागें ॥१५१॥ ु

फशूताां ऩयी कवयी तत्लझाडा । ू ऩयी अांतयीां ऩाढशजे तो ननलाडा ॥ भना वाय वाचाय तें लेगऴें ये । वभस्ताांभधे एक तें आगऱें ये ॥१५२॥ नव्शे वऩांडसानें नव्शे तत्लसानें ।

वभाधान काांशी नव्शे तानभानें ॥ नव्शे मोगमागें नव्शे बोगत्मागें । वभाधान तें वज्जनाचेनन मोगें ॥१५३॥ भशालातम तत्लाढदक ऩांचचकणें । ें खणे ऩावलजे वांतवांगे वललणें ॥ ु द्वलतीमेसव वांकत जो दावलजेतो । े

तमा वाांडुनी चांद्रभा बावलजेतो ॥१५४॥ ढदवेना जनीां तेंचच ळोधनन ऩाशे । ू फयें ऩाशताां गज तेथेंचच आशे ॥ ू कयीां घेउां जाताां कदा आडऱे ना ।

जनीां वलथ कोंदाटरें तें कऱे ना ॥१५५॥ म्शणे जाणता तो जनीां भूखथ ऩाशे । अतकाथसव तकी अवा कोण आशे ॥ जनीां भीऩणें ऩाशताां ऩाशलेना ।

तमा रक्षषताां लेगऱें याशलेना ॥१५६॥ फशू ळास्र धुांडाऱताां लाड आशे । जमा ननश्चमो मेक तोशी न वाशे ॥ भती बाांडती ळास्रफोधें वलयोधें । गती खांटती सानफोधें प्रफोधें ॥१५७॥ ु श्रती न्माम भीभाांवक तकळास्रें । थ ें ु स्भती लेद लेदाांतलातमें वलचचरें ॥ ृ स्लमें ळेऴ भौनालरा स्थीय याशे ।

भना वलथ जाणील वाांडून ऩाशें ॥१५८॥ जेणें भक्षषका बक्षषरी जाझणलेची । अशांबाल ज्मा भानवीांचा वलये ना ।

तमा बोजनाची रुची प्राप्त कैं ची ॥ तमा सान शें अन्न ऩोटीां क्जये ना ॥१५९॥

नको ये भना लाद शा खेदकायी ।

नको ये भना बेद नाना वलकायी ॥ नको ये भना सळकऊ ऩढढराांवी । ां ू अशांबाल जो याढशरा तूजऩावीां ॥१६०॥ अशांतागणे वलथशी द्ख शोतें । ु ु

भखें फोसररें सान तें व्मथथ जातें ॥ ु वुखी याशताां वलथशी वूख आशे । अशांता तुझी तूांचच ळोधूनन ऩाशें ॥१६१॥ अशांतागणें नीनत वाांडड वललेकी । ु ऩयी अांतयीां वलथशी वाष मेते ।

अनीतीफऱें श्राघ्मता वलथ रोकीां ॥ प्रभाणाांतयें फवद्ध वाांडूनन जाते ॥१६२॥ ु दे शेफवद्धचा ननश्चमो दृढ झारा । ु दे शातीत तें शीत वाांडीत गेरा ॥ दे शेफवद्ध ते आत्भफवद्ध कयाली । ु ु

वदा वांगती वज्जनाची धयाली ॥१६३॥ भनें कक्ल्ऩरा लीऴमो वोडलाला । भनें दे ल ननगण तो लोऱखाला ॥ थू भनें कक्ल्ऩता कल्ऩना ते वयाली ।

वदा वांगती वज्जनाची धयाली ॥१६४॥ दे शादीक प्रऩांच शा चचांनतमेरा ।

ऩयी अांतयी रोब ननश्चीत ठे रा ॥ शयीचचांतनें भुक्ततकाांता लयाली । वदा वांगती वज्जनाची धयाली ॥१६५॥ अशांकाय वलस्तायरा मा दे शाचा । क्स्रमाऩरसभराढदक ें ु

फऱें भ्राांनत शे जन्भचचांता शयाली ।

भोश त्माांचा ॥

वदा वांगती वज्जनाची धयाली ॥१६६॥ फया ननश्चमो ळाश्लताचा कयाला । म्शणे दाव वांदेश तो लीवयाला ॥ घडीनें घडी वाथथकाची कयाली ।

वदा वांगती वज्जनाची धयाली ॥१६७॥

कयी लक्त्त जो वांत तो वांत जाणा । ृ दयाळागणें जो नव्शे दै न्मलाणा ॥ ु ु उऩाधी दे शेफवद्धतें लाढलीते । ु

ऩयी वज्जना कवलां फाधूां ळक ते ॥१६८॥ े े नवे अांत आनांत वांताां ऩवाला । ु

अशांकाय वलस्ताय शा नीयवाला ॥ गणेंलीण ननगण तो आठलाला । ु ूथ दे शेफवद्धचा आठलो नाठलाला ॥१६९॥ ु दे शेफवद्ध शे सानफोधें त्मजाली । ु

वललेक तमे लस्तुची बेट घ्माली ॥ ें तदाकाय शे लक्त्त नाशी स्लबालें । ृ म्शणोनी वदा तेंचच ळोधीत जालें ॥१७०॥ अवे वाय वाचाय तें चोरयरेंवे ।

इशीां रोचनीां ऩाशताां दृश्म बावे ॥ ननयाबाव ननगण तें आकऱे ना । ूथ अशांतागणे कक्ल्ऩताांशी कऱे ना ॥१७१॥ ु स्पये लीऴमी कल्ऩना ते अवलद्मा । ु भुऱीां कल्ऩना दों रुऩें तेचच जारी ।

स्पये ब्रह्भ ये जाण भामा ववलद्मा ॥ ु ु वललेक तयी स्लस्लरऩीां सभऱारी ॥१७२॥ ें स्लरुऩीां उदे रा अशांकाय याशो ।

तेणें वलथ आच्छाढदरें व्मोभ ऩाशो ॥ ढदळा ऩाशताां ते ननळा लाढताशे । वललेक वलचायें वललांचनन ऩाशें ॥१७३॥ ें ू जमा चषुनें रक्षषताां रषलेना ।

बला बक्षषताां यक्षषताां यषलेना ॥

षमातीत तो अषमी भोष दे तो ।

दमादष तो वाक्षषनें ऩष घेतो ॥१७४॥ वलधी ननसभथता रीशीतो वलथ बाऱीां । ऩयी रीशीतो कोण त्माचे कऩाऱीां ॥ शर जासऱतो रोक वांशायकाऱीां ।

ऩयी ळेलटीां ळांकया कोण जाऱी ॥१७५॥

जगीां द्लादळाढदत्म ते रुद्र अक्रा । जगीां दे ल धुांडासऱताां आढऱे ना ।

अवांख्मात वांख्मा कयी कोण ळक्रा ॥ जनीां भुख्म तो कोण कवा कऱे ना ॥१७६॥ ै तुटेना पटे ना कदा दे लयाणा । ु

चऱे ना कऱे ना कदा दै न्मलाणा ॥ कऱे ना लऱे ना कदा रोचनावी । लवेना ढदवेना जनीां भीऩणावी ॥१७७॥ जमा भानरा दे ल तो ऩक्जताशे । ू

ऩयी दे ल ळोधूनन कोणी न ऩाशे ॥ जगीां ऩाशताां दे ल कोट्मानकोटी । ु जमा भानरी बक्तत जे तेचच भोठी ॥१७८॥ नतन्शी रोक जेथन ननभाथण जारे । ू तमा दे लयामासव कोणी न फोरे ॥ जगीां थोयरा दे ल तो चोयरावे ।

गरलीण तो वलथथाशी न दीवे ॥१७९॥ ु गर ऩाशताां ऩाशताां रष कोटी । ु

फशूवार भांरालऱी ळक्तत भोठी ॥ भनीां काभना चेटक धातभाता । ें

जनीां व्मथथ ये तो नव्शे भुक्ततदाता ॥१८०॥ नव्शे चेटकी चाऱक द्रव्मबोंद ू । ू नव्शे उन्भतू लेवनी वांगफाधू ।

नव्शे ननांदक भत्वर बक्ततभांद ू ॥ ू जगीां साननमा तोचच वाधू अवाधू ॥१८१॥ नव्शे लाउगी चाशुटी काभ ऩोटीां । कक्रमेलीण लाचाऱता तेचच भोठी ॥ भुखीां फोरल्मावारयखें चारताशे । भना वद्गरु तोचच ळोधूनन ऩाशें ॥१८२॥ ु जनीां बतत सानी वललेकी वलयागी । कृऩाऱू भनस्ली षभालांत मोगी ॥ प्रबू दष व्मत्ऩन्न चातमथ जाणे । ु ु

तमाचेनन मोगें वभाधान फाणे ॥१८३॥

नव्शे तेंचच जारें नवे तेंचच आरें । कऱों रागरें वज्जनाचेनन फोरें ॥ अननलाथच्म तें लाच्म लाचे लदालें ।

भना वांत आनांत ळोधीत जालें ॥१८४॥ रऩालें अती आदयें याभरुऩीां ।

बमातीत ननश्चीत मे स्लस्लरऩीां ॥ कदा तो जनीां ऩाशताांशी ढदवेना । वदा ऐतम तो सबन्नबालें लवेना ॥१८५॥ वदा वलथदा याभ वन्नीध आशे । अखांडीत बेटी यघयाजमोगू । ू

भना वज्जना वत्म ळोधून ऩाशें ॥ भना वाांडडां ये भीऩणाचा वलमोगू ॥१८६॥ बतें वऩांडब्रह्भाांड शें ऐतम आशे । ु भना बावरें वलथ काांशीां ऩशालें ।

ऩयी वलथशी स्लस्लरऩी न ऩाशे ॥ ऩरय वांग वोडूनन वूखी यशालें ॥१८७॥ दे शेबान शें सानळस्रें खडालें । ु

वलदे शीऩणें बक्ततभागेंचच जालें ॥

वलयततीफऱें ननांद्म वलैं त्मजालें ।

ऩरय वांग वोडूनन वूखी यशालें ॥१८८॥ भशी ननसभथरी दे ल तो ओऱखाला । तमा ननगणाराचगां ुथ गणीां ऩशालें । ू

जमा ऩाशताां भोष तत्काऱ जीला ॥ ऩरय वांग वोडूनन वखी यशालें ॥१८९॥ ू नव्शे कामथकताथ नव्शे वक्ष्टबताथ । ृ ऩये शूनन ऩताथ न सरांऩे वललताथ ॥ तमा ननवलथकल्ऩासव कल्ऩीत जालें ।

ऩरय वांग वोडूनन वूखी यशालें ॥१९०॥ दे शेफवद्धचा ननश्चमो ज्मा ढऱे ना । ु ऩयब्रह्भ तें भीऩणें आकऱे ना ।

तमा सान कल्ऩाांतकाऱीां कऱे ना ॥ भनीां ळून्म असान शें भालऱे ना ॥१९१॥

भना ना कऱे ना ढऱे रऩ ज्माचें । दजेलीण तें ध्मान वलोत्तभाचें ॥ ु तमा खण ते शीन दृष्टाांत ऩाशें । ू

तेथें वांग नन्वांग दोनी न वाशें ॥१९२॥ नव्शे जाणता नेणता दे लयाणा ।

न मे लझणथताां लेदळास्राां ऩयाणाां ॥ ु

नव्शे दृश्म अदृश्म वाषी तमाचा ।

श्रुती नेणती नेणती अांत त्माचा ॥१९३॥ लवे हृदमीां दे ल तो कोण कवा । ै ऩवे आदयें वाधक प्रश्न ऐवा ॥ ु ू दे शें टाककताां दे ल कोठें यशातो ।

ऩयी भागती ठाल कोठें ऩशातो ॥१९४॥ ु लवे हृदमीां दे ल तो जाण ऐवा ।

नबाचेऩयी व्माऩक जाण तैवा ॥ ू

वदा वांचरा मेत ना जात काांशीां ।

तमालीण कोठें रयता ठाल नाशीां ॥१९५॥ नबीां लालये जो अणूयेणु काांशीां ।

रयता ठाल मा याघलेंलीण नाशीां ॥

तमा ऩाशताां ऩाशताां तेंचच जारें ।

तेथें रष आरष वलै फडारें ॥१९६॥ ु नबावारयखें रऩ मा याघलाचे । तमा ऩाशताां दे शफद्धी उये ना । ु

भनी चचांनतताां भूऱ तूटे बलाचें ॥ वदा वलथदा आतथ ऩोटीां ऩयेना ॥१९७॥ ु नबें व्मावऩरें वलथ वष्टीव आशे । ृ यघनामका ऊऩभा ते न वाशे ॥ ू दजेलीण तो तोचचां तो शा स्लबालें । ु

तमा व्माऩक व्मथथ कैं वे म्शणालें ॥१९८॥ ू अती जीणथ वलस्तीणथ तें रऩ आशे । तेथें तकवांऩक तोशी न वाशे ॥ थ थ अती गढ तें दृढ तत्काऱ वोऩें । ू

दजेलीण जे खण स्लाभीप्रताऩें ॥१९९॥ ु ू

कऱे आकऱे रऩ तें सान शोताां । तेथें आटरी वलथवाषी-अलस्था ॥ भना उन्भनी ळब्द कठीत याशे । ांु

तो ये तोचच तो याभ वलथर ऩाशें ॥२००॥ कदा ओऱखीभाजीां दजें ढदवेना । ू

भनीां भानवीां द्लैत काांशी लवेना ॥

फशूताां ढदवाां आऩरी बेढट झारी । ु वलदे शीऩणें वलथ कामा ननलारी ॥२०१॥ भना गज ये तूज शें प्राप्त जारें । ू ऩयी अांतयीां ऩाढशजे मत्न करे ॥ े वदा श्रलणें ऩावलजे ननश्चमावी ।

धयीां वज्जनी वांगती धन्म शोवी ॥२०२॥ भना वलथशी वांग वोडूनन द्माला । अती आदयें वज्जनाचा धयाला ॥ जमाचेनन वांगे भशाद्ख बांगे । ु

जनीां वाधनेंलीण वन्भागथ रागे ॥२०३॥ भना वांग शा वलथ वांगाांव तोडी ।

भना वांग शा भोष तत्काऱ जोडी ॥ भना वांग शा वाधकाां ळीघ्र वोडी । भना वांग शा द्लैत नन्ळेऴ भोडी ॥२०४॥ भनाचीां ळतें ऐकताां दोऴ जाती ।

भतीभांद ते वाधना मोग्म शोती ॥ चढे सान लैयाग्म वाभथ्मथ अांगी । म्शणे दाव वलश्लावताां भुक्तत बोगी ॥२०५॥ ॥ जम जम यघलीय वभथथ ॥ ु