You are on page 1of 243

Book 1 "MEDYAS : A Love Story :))) " First Day, First Crush "Hay nako!

Anu ba naman tong jeep na nasakyan ko, palagi nalang nahinto. Bawat tao na lang na makitang nag-aantay ng jeep eh hinihintuan! Ba naman... late na ko! O ayan, hihinto nanaman. Susmeo, talaga nga naman oh!" wika ng isang binibini. At isang lalaking estudyante nga ang sumakay. "Anu ba yan ang sikip sikip na nga sige parin si Mamang drayber! Hay ewan kaasar na!" winika muli nito. Ako nga pala si Chloe, isa akong 4th year highschool na transferee. Kakapagtaka noh? 4th year na nagtransfer pa ako. Wala akong magagawa nag-abroad kasi ang nanay ko kaya dito ako sa tiyahin ko nakitira. Ang tatay ko? Ayun, nasa langit kasama ni Papa Jesus. Pasensya na nga pala kayo kung masungit ako, pero hindi talaga ako masungit ah! Uminit lang talaga ulo ko kay Mamang drayber, unang araw kasi ng klase ko at hindi ko pa alam ang pasikot sikot ng eskwelahan namin kaya kailangan ko pang hanapin ang room ko. Eh ayun nga, mukhang malalate tuloy ako. Ay! Andito na pala ako. "Para!" kasabay na pag-para rin ng isang lalaki. Ang dami rin pala ng estudyante nila dito. Hindi na dapat ako magtaka dahil mukhang maganda ang pasilidad ng eskwelahang ito. Habang naglalakad ako papasok ng gate, may isang boses ng lalaki akong narinig na nagsasabing... "Miss na nakaheadband na may butterfly! Hindi pareho medyas mo!" natatawang sinabi nito. Lumingon ako upang hanapin kung sino ang nakaheadband na may butterfly at bigla ko na lamang naalala na yun pala ang suot ko, kaya tinignan ko agad ang medyas ko para icheck. Nilingon ko sa likod kung sino ang tahasang nagsabi nun. Dalawang lalaki ang aking nakita, ang isa ay natawa at ang isa nama'y mahinahon lang ang pagmumukha. Walang duda! Ung natawa ang may pakana ng lahat. Kaya agad akong lumapit at sinabing "Boplaks ka ba?! Wala ba sa bundok ng ganitong medyas? Design yan! Duh?!" pagmamalaking sinabi ko. Hindi kalauna'y sumagot ang loko-lokong lalaki, "Wow! Bago yan ah! Meron pala niyan, ung isa Hello Kitty ung isa... Kerokeroppi! Pauso ka ah!" at tawa na naman siya ng malakas. Walang anu-ano'y sumabat ang lalaking kasama niya, "Tama na nga yan Joshua. Kauumpisa palang ng klase nambibiktima ka na agad. Nga pala miss, ikaw ung kasabay ko sa jeep kanina diba? First year ka? Ngayon lang kasi kita nakita dito eh." Aba, kala ko pa naman ipagtatanggol ako ng lalaking ito! Mang-aaway din pala, sabihan ba naman akong first year?!?! "Ah hindi, transferee ako. Fourth year na ako." sabay ngiti ako ng pilit. "Ano miss?! fourth year ka na pala? Ang ganda kasi ng medyas at headband mo eh! Hahaha!" sabat ng lalaking loko-loko na nagngangalang Joshua. Kinotongan ng lalaking kasama niya si Joshua at siya'y humingi ng paumanhin sa akin. Sa hindi inaasahang pagkakataon, kaklase ko silang dalawa at sinamahan nila ako sa room. Doon ko nakilala ang unang crush ko sa eskwelahang iyon. Ano kaya ang pangalan ng lalaking nagtatanggol sakin sa loko-lokong iyon?
Chapter 1 Ended

"Medyas : A Love Story PART 2" -Ms. Yu meets Mr. BernalNagring na ang bell at pumasok na nga ang teacher namin, mukha siyang masungit.

"Good morning class. I'm Miss Rodriguez, your adviser for this school year." bungad na pananalita ng aming teacher. Hindi naman pala siya masungit akala ko lang un dahil sa ambience ng kanyang ichura ang totoo ay masayahin siyang tao. At nagsimula na nga ang tinatawag na "Introduce Yourself" portion namin. Pagkakataon ko na toh para makilala kung sino si first crush ko, siyempre eh di todo pagaabang ako sa pagsasalita niya. Ay teka, teka... siya na magsasalita. "Good Morning everyone. Sa mga hindi pa nakakakilala sakin...*sabay tingin at ngiti kay Chloe na kasalukuyan namang todo titig sakanya, kaya naman ng makita ni Chloe na tinignan siya ng kanyang first crush ay agad nitong ibinaling ang tingin sa kanyang desk kung saan siya'y nagkunyaring may tinitignan doon*...Ako nga pala si Cyrus Nathan Bernal, wag kayong mahiyang lapitan ako pag may kailangan kayo. " Ano ba naman yan, bitin. Akala ko pa naman babanggitin niya kung saan siya nakatira. Hindi rin maipagkakailang madaming humahanga sa Cyrus ko dahil habang nagsasalita siya ay nakikinig ang halos lahat ng mga kaklase kong babae. Teka, sino tong susunod na magsasalita? Matakpan nga ang tenga ko. "Hello classmates! Alam ko miss niyo ko. Kilala niyo na ako eh? Magpapakilala pa ba ako? Ay, sige na nga para dun sa babaeng nakaheadband na butterfly na nagtakip ng tenga, kunyari pa siya eh noh? ... *sabay kantyaw ng buong klase sa kanilang dalawa* ... Ako nga pala si Joshua Marion Garcia mas kilala bilang campus crush " Hay nako! Ang hangin talaga nitong lalaking toh, lagi nalang pa-cute! Pero infairness, hindi ko siya masisising bansagan ang sarili niyang campus crush. Pero duh?! Sobrang yabang! Mas gwapo parin para sakin si Cyrus ko at ang bait pa, sobra. Marami rami naring classmate ko ang nagpakilala at... hala! ako na pala. "Good morning sa lahat. Ako nga pala si Chloe Yu. I'm from makati pero nilipat ako dito sa Cavite coz my mom needs to work abroad. Nice meeting you all." "Uy Joshua! Baka matunaw!" biglang kantyaw ng isa naming kaklase at sumabay na ang lahat sa pangangantyaw sa amin, eto namang si Joshua ngiti lang ng ngiti. Excuse me, kahit anong pangangantyaw gawin niyo kay Cyrus talaga ako. Nang matapos ang "Introduce Yourself" portion namin, naglaro kami ng isang game kung saan kailangan hubarin ng mga babae ang kanilang mga sapatos at isang medyas habang nakablindfold ang mga lalaki at pagkatapos hubarin ay sila naman ang ibblindfold at ang mga lalaki'y pipili ng sapatos at hahanapin ang mayari nito at isusuot sakanya. Makikita nila ang may-ari sa pamamagitan ng kapares na medyas. Sana si Cyrus ang makakuha ng sapatos ko. Ayan na, nakalagay na ang sapatos ko. At tinanggal ko na nga ang aking blindfold. Laking gulat ko ng makitang si Cyrus nga ang nakakuha ng sapatos ko! Hindi ko alam ang gagawin, parang tumigil ang oras ng makita ko siyang nakangiti sa harap ko. Teka, asan ang isang medyas ko? Kaya agad ko siyang tinanong... "Ahmm, Cyrus... Asan ang isang medyas ko?" "Wala akong medyas na nakita sa sapatos mo, ikaw nalang kasi ang walang suot na sapatos kaya inisip kong sayo ang sapatos na hawak ko. " sagot sakin ni Cyrus. Dahil sa sinabi niyang hindi niya alam kung nasaan, hindi ko na inalala pa ang medyas ko at umuwi akong isang medyas lang ang suot. Asan nga kaya ang medyas ko? Bahala na nga. Lumipas ang mga araw hindi ko parin nakikita ang medyas ko, at heto nanaman panibagong gamit ko nanaman ang nawawals, ang bag ko. Ano ba naman yan, lagi nalang akong nawawalan ng gamit. Wala na ngang laman pinagkainteresan pa ang bag ko. Nako ano ba yan! "Chloe..." "Please, wag ka munang magulo. Hinahanap ko pa ang bag ko eh." sagot ko sa tumawag sa akin. "Ah kase..." "Sabi nang..." sagot ko sakanya, laking gulat ko ng pagharap ko si Cyrus ang aking nakita at hawak-hawak niya

ang bag ko. "Oh bat nasayo yan?" ang nagtatakang tanong ko. "Kukunin ko kasi ung walis dun sa likod ng pinto tapos nakita ko ung bag mo. Bakit dun mo naman nilalagay ung bag mo?" sagot ni Cyrus sa akin. Ano ba naman tong lalaking toh, ginagawa akong ewan. Bakit ko naman dun ilalagay ung gamit ko diba. "Ay, hindi ko yan dun nilagay. May nagtago, may nantitrip ata sakin dito."sagot ko sakanya. "Hayaan mo, malalaman din natin kung sino ang nagtago ng bag mo. Akong bahala. Nadumihan tuloy bag mo oh." *sabay pagpag ni Cyrus sa bag ni Chloe* Hindi na ako nakapagsalita dahil sobrang kinikilig ako sa lalaking ito. Magulo, sobrang lakas ang kabog ng dibdib ko. "Oh eto na bag mo oh, mag-ingat ka na sa susunod ha madaming loko loko dito." sabay abot sakin ni Cyrus ng bag ko. "Salamat. Ingat ka din ha." ayan na lamang ang tanging naisagot ko dahil sa sobrang lakas ng tibok ng puso ko. Hanggang sa makauwi ay hindi maalis ang ngiti sa labi ko. Sobrang bait niya, minsan nalang makakita ng lalaking gwapo na mabait pa. Sana maging close kami. Kinabukasan, nalaman kong si Joshua pala ang nagtago ng bag ko at ayun nga, kinotongan nanaman siya ni Cyrus. Matapos ang insidenteng yun, naging malapit nga kami ni Cyrus at lalo rin naman akong hindi tinantanan ng pagtatago ng aking bag at pang-aasar ni Joshua. Bakit ba kasi hindi mapaghiwalay itong magbest friend na ito? Hindi ko tuloy masolo si Cyrus. Kalagitnaan ng First Quarter ng may bumisitang dalaga sa aming klase. Mukha siyang dating estudyante ng eskwelahan namin dahil agad agad siyang sinalubong ng aking mga kaklase at halos lahat sila binabanggit ang pangalan ni Cyrus sa tuwing siya ay babatiin. Sino kaya siya? Sino siya sa buhay ni Cyrus? Chapter 2 ended "Medyas: A Love Story Part 3" -Cyrus' PastDumating na pala siya, may gana pa siyang bumalik matapos niya akong iwan ng basta-basta. Ni-hindi man lang niya naisip na pinlano ko na ang buong buhay ko kasama siya tapos ayon, nawala sa isang kisapmata. "Hoy Cyrus! Hindi mo man lang ba babatiin si Ericka? Tulala ka pa diyan. Nagulat ka ba sa pagdating niya? Hahaha." sabi ng kaklase naming si Russel. Tanging pilit na ngiti nalamang ang naisagot ko sakanya, eh sa masama talaga ang loob ko kay Ericka eh. Naglalakad kami sa corridor nina Chloe at Joshua nang makita namin si Ericka na papalapit sa amin. "Uy Ericka! Kamusta ka na? 2 years ka ring nawala ah? Mag-stay ka na ba dito sa pinas? Namiss ka daw ni Cyrus! Hahaha!" sabi ni Joshua kay Ericka. "Namiss ko rin naman si Cyrus ah! Sobra! Hahaha! Unfortunately, hindi ko pa sure kung dito na uli kami sa pinas. Hope so." sagot ni Ericka kay Joshua. "Talaga nga naman oh!" pangagantyaw ni Joshua, "Hoy panget na Chloe! Punta nga muna tayong canteen!" agad nitong sabi kay Chloe. "Ha? Bakit?" sagot ni Chloe sakanya.

"Nagtatanong pa eh, sumama ka nalang." pabulong nitong sagot kay Chloe at hinila niya ito papalayo. "Sama ako tukmol!" pahabol kong sinabi kay Joshua ngunit hinawakan ni Ericka ang braso ko. "Sino siya Cyrus?" tanong ni Ericka sa akin. "Anong sino siya?" pabalik na tanong ko sakanya. "Wag ka na magkunyari, sino ang babaeng iyon Cyrus?" muli niyang tanong sa akin. "Si Chloe, kaklase namin. At ano naman sa'yo? Tinapos mo na lahat diba?" sagot ko sakanya. "Wala akong tinatapos Cyrus." sagot ni Ericka sa akin. "Oo nga pala, pumunta ka lang naman ng Amerika ng walang paalam at sinabi mo nalang sa akin nung nandun ka na. Pasensya na ah. Ako pala ang tumapos." sagot ko sakanya habang nakikita kong unti-unti ng pumapatak ang mga luha sakanyang mga mata. "Hindi mo naiintindihan Cyrus." pahikbing sagot niya sakin. "Talagang hindi ko maintindihan Ericka. Sige na, ako na ang masama, ako na ang nakipagbreak, ako na ang nang-iwan, ako na lahat. Pwede bang tumahan ka na?" sinabi ko sakanya habang inaalok ang aking panyo. Hindi ko matiis makitang may umiiyak na babae sa aking harapan kaya pinilit ko siyang patahanin. "Wala na bang tayo?" tanong sa akin ni Ericka na napatahan ko kahit kaunti. "Wala na... May gusto na akong iba." sagot ko sakanya habang nalakad papalayo. Sinubukan niya akong pigilan ngunit inalis ko ang pagkakahawak ng kanyang mga kamay. "Hoy panget! Bitiwan mo na nga ako ang higpit ng hawak mo eh! Kala mo naman kung makahawak eh tatakas ako!" sabi ko kay Joshua na grabe kung makahawak ng kamay. Agad naman niya itong binitawan. "Ano bang meron ha Joshua? Kaano-anu siya ni Cyrus?" tanong ko sakanya. "Mahina ka bang makagets o sadyang naghihinahinaan ka lang? Girlfriend... Ex-Girlfriend... Girlfriend kaya un ni Cyrus!" nalilitong sagot nito. "Ha? Ang gulo mo! Ano ba talaga? Girlfriend o Ex-Girlfriend?" muli kong tanong sakanya. "Eh? Magulo din storya nila eh? Basta alam ko lang isang taon din iniyakan un ni Cyrus bespren. Siya din ang naging dahilan bakit parang tuod ang bespren ko. Naniniwala ka ba... kasing gulo ko un at masayahin at mapang-asar? Pero hindi kasing gwapo. Mas gwapo na talaga ako sakanya nung umpisa palang. Hahaha!" sagot muli ni Joshua sa akin. "Totoo ba yan o nagbibiro ka lang? Di naman kasi kapani-paniwala kwento mo eh, may joke!" pagtataka kong tanong sakanya. "Ha? Anong joke dun? Totoo kaya lahat yun!" sagot niya sakin. "Yung ano kaya, ung mas gwapo ka... joke yun diba? Mas gwapo kaya siya sayo!" sagot ko sakanya. "Aba... May gusto ka kay bespren noh? Umamin ka na! Bibihira lang ang nagsasabing mas gwapo sakin si Cyrus! Totoo un, promise! Cross my heart! Mga teacher namin ako muna napapansin bago si Cyrus kahit mas matalino siya ng kaunti. Kaunti lang. Hahaha!" pambubukong tanong ni Joshua.

Susmeo, ang kapal talaga ng mukha nito. Porket ang daming nachichismis na nagkakagusto sakanya ganyan na kung makapuri ng kagwapuhan niya. "Ahem Mr. Garcia, gising ka ba? Excuse me, hindi porket mas nagagwapuhan ako kay Cyrus eh gusto ko na siya diba? Ibig sabihin pag sinabi kong gwapo ka crush na kita?" pamatay malisya kong sagot. "Oi! Chloe! Joshua! Antay naman!" sigaw ni Cyrus na hinabol pala kami papuntang canteen. "Si Ericka?" tanong ni Joshua kay Cyrus. "Mukhang ang saya-saya niyo kanina ah, sweet niyo naman." Paiwas na sagot ni Cyrus sakanya. "Hindi ah! Si Chloe kasi sinabi sakin na cr..." sagot ni Joshua na agad ko namang siniko dahil ibubuking ba naman ako! "Joshua, ano yun?" nakangiting tanong ni Cyrus na tila may panghihinala. "Crush ka daw ni Chloe!!! Hahaha!" sigaw ni Joshua na tumakbo papalayo sakin. Hinabol ko si Joshua dahil kukurutin ko siya sa ginawa niyang pambubuko sakin habang si Cyrus... "Crush ko din naman si Chloe eh." biglang bigkas ni Cyrus na may kasamang nakakainlab na ngiti. Nang marinig ko ang sinabi ni Cyrus ay napahinto ako, hindi lang ako pati narin si Joshua na kitang-kita ang pagkagulat sa mukha. Parang tumigil ang mundo namin ng ilang segundo. "Oh bat napahinto kayo? ... Hindi na kayo mabiro." pambasag katahimikan ni Cyrus na nakangiti parin sa aming dalawa ni Joshua. At bigla na lamang bumalik si Joshua sa pang-aasar. "Uuuy, may umaasa! Hahaha!" muli nitong pang-aasar sakin. Wala akong nagawa kundi sakyan na lang ang pangangantyaw ni Joshua habang iniisip na hindi pala ako gusto ni Cyrus, kala ko totoo na. Magkatotoo nga kaya? Biro lang ba talaga? Chapter 3 Ended "Medyas: A Love Story Part 4" -A hidden messageIlang araw narin ang nakalipas at hanggang ngayon hindi parin ako makarecover sa sinabi ni Cyrus na crush rin niya ako kahit alam kong biro niya lang yun. At oo, tama si Joshua na umaasa ako na isang araw magustuhan rin ako ni Cyrus. Sino ba namang babae ang ayaw magkatuluyan sila ng lalaking pinapangarap niya diba? "Ay tutubi!" ang naisigaw ko nang may tumamang crumpled paper sa ulo ko. At kanino naman nanggaling yun? Kanino pa kundi sa laging nangyayamot sa akin na si Joshua. "Asan tutubi? Hahaha! Tulala ka nanaman diyan. Iniisip mo nanaman si Cyrus parang kanina lang kasama natin eh. Miss mo agad. Hahaha!" sabi sakin ni Joshua matapos kong mapasigaw. "Yun nga eh, kasama 'NATIN'. Kailangan kaya magiging kasama 'KO' nalang." pabulong kong sagot ni Joshua.

"Ha? Ano un panget? Di ko narinig. Pakiulit dali." tanong niya sa akin nung narinig niya akong may sinasabi ng pabulong. "Sabi ko ang gwapo mo! Kaya lang binge!" sagot ko sakanya. "Ang yabangggg... Ang hina kaya ng boses mo. Pulutin mo nalang ung papel na kinalat mo." parang napipikon niyang sinabi sakin pero nakangiti. "Bakit ako pagpupulutin mo? Kalat mo kaya yan! Ikaw nagbato eh." muli kong sagot kay Joshua. "Sino ba last touch? Di ba ikaw? Kaya ikaw ang mag-pulot!" sabi ni Joshua na lumayo at pumunta sa iba pa naming kaklase. Napakabastos talaga ng lalaking yun kahit kailan. Buti nalang at hindi nahahawa sakanya si Cyrus. At eto naman ako, pinulot nga ang papel at inihagis sa basurahan kaya lang hindi na-shoot, bahala na nga nakakatamad eh lilinisin naman yan ni Kuya Manong mamaya. "Chloe, tara lunch na tayo." boses ng lalaki ang narinig ko mula sa aking likuran. At pagharap ko hulaan niyo kung sino... Si Cyrus! Kilig to the max ako siyempre, kahit araw-araw naman kaming mag-kasabay kumain. Si Joshua kasi kadalasan ang nag-aaya sa akin na sumabay kumain sakanila. Sila talagang dalawa ang naging kaclose ko sa klase namin. Kaya ang tingin tuloy sa akin sa aming eskwelahan ay malandi dahil sikat silang dalawa sa campus, hindi lang mga gwapo, achievers pa. O ha haba hair, mga bigatin kasama ko. Pero kahit alam ni Cyrus na sikat siya sa campus, hindi siya nag-tatake advantage ika-nga down-to-earth parin siya. Ewan ko nalang kay Joshua. Hahaha! "Ha? Ah sige. Si Joshua?" nahihiyang sagot ko kay Cyrus. "May practice pa daw sila ng groupmates niya. Kayo wala ba kayong practice?" tanong ni Cyrus sakin. Dininig na ni Lord ang panalangin kong makasama si Cyrus ng solo, sa wakas. Hihimatayin ata ako, hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. "Tapos na kami kanina magpractice. Kayo baka may practice pa?" kabado kong tanong sakanya pero keri lang bawal magpahalatang kabado na excited ako. "Tapos na rin kami. Ano? Lunch na tayo?" tanong sakin ni Cyrus with his pamatay na ngiti. Malulusaw na ata ako. Parang gusto ko na pasabayin uli samin si Joshua, di ko alam kung makekeri ko toh. Hahaha. Chloe, inhale, exhale... Kaya mo yan. "Tara." sagot ko sakanya at sabay na nga kaming naglakad papuntang canteen. Pinapangarap ko na balangaraw habang naglalakad kami ni Cyrus hawak-hawak niya ang mga kamay ko. Hahaha! Chloe gising baka madapa ka nakakahiya kay Cyrus. Pagkadating nga namin sa canteen ay agad siyang pumila at tinanong kung ano ang bibilhin naming ulam. Saktong mayroong sinigang na baboy na paborito ko, kaya yun ang pinili ko. At naghanap na nga kami ng upuan at nagsimulang kumain. Habang kumakain kami nagulat ako dahil nagsalita si Cyrus, hindi kasi siya nagsasalita habang nakain kapag kasama namin si Joshua. Bukod pa sa bigla niyang pagsasalita, nagulat rin ako sa pag-order niya ng combo meal kung saan hati kami sa isang klase ng ulam na kadalasan nama'y solo meal lang ang inoorder naming tatlo. "Chloe, paborito mo?" tanong sakin ni Cyrus.

"Oo, Masarap ba? Sensya ka na ah, tagal ko na kasing hindi nakakakain niyan lagi kasing prito ulam namin eh. Hehehe." sagot ko kay Cyrus. "Oo masarap. Ok lang un, kaya nga ikaw pinapili ko ng ulam para makakain ka ng maayos." ang isinagot naman sakin ni Cyrus. At bigla nalang dumating si Ericka. "Pwede maki-upo? Sensya sa istorbo sa date niyo ah? Wala na kasi maupuan eh." tanong ni Ericka samin. "Sure." sagot ko. "Hindi." sagot naman ni Cyrus. "Sige po. You may join us." Halos magkasabay kaming sumagot kaya naman sumagot na lamang ako uli. At umupo nga si Ericka sa tabi ni Cyrus. "Bakit nasa campus ka pa? Hindi ka naman dito nag-aaral." tanong ni Cyrus kay Ericka nang hindi man lang tumitingin dito. "Ano ulam mo Cyrus? Sinigang na baboy? Hindi ka naman kumakain ng baboy diba?" tanong naman ni Ericka kay Cyrus na hindi sinagot ang tanong nito. Nagulat ako dahil nalaman kong hindi pala nakain si Cyrus ng baboy pero ngayon ay nakain siya nito. "Ngayon mo lang ba nalaman na nakain ako ng baboy? At paborito ko ang sinigang na baboy? Tagal mo kasing nawala eh." sagot naman ni Cyrus kay Ericka. Naloloka na ako sa dalawang ito para silang nag-aaway sa harapan ko. Pero infairness kinikilig ako, pareho pala kami ng paborito ni Cyrus. "Ah, ganun ba. Dami na palang nagbago dito." pagsang-ayon nalang ni Ericka sa sinabi ni Cyrus. "Madami na talaga... Chloe tapos ka na ba kumain?" tanong sakin ni Cyrus na tapos nang kumain. "Ah, oo." sagot ko sa tanong niya. "Balik na tayo sa classroom. Mag-time na." sabi sakin ni Cyrus. "Pero... si Ericka walang kasama." nag-aalalang tanong ko kay Cyrus. Kahit alam kong ex niya si Ericka, alam ko rin naman ang pakiramdam ng maiwan mag-isa. "Naki-upo lang naman siya eh. At masaya na yan na nasira niya ang date natin." sagot ni Cyrus sakin. Ano kamo ang sinabi ni Cyrus? D-A-T-E? Bakit hindi ko alam na nag-dadate kami? Eh di sana hindi ko na pinaupo si Ericka kung nagdadate pala kami. Hahaha. Joke lang. Hindi umiimik si Ericka sa mga sinasabi ni Cyrus pero nakikita ko sakanyang mga mata na pinipigilan niyang maluha. "Mauna ka na Cyrus." muli kong sagot sa pag-aaya niya. "Hindi ako aalis hangga't hindi ka kasama. Mag-titime na Chloe oh? Malalate na tayo. Kaya na ni Ericka sarili niya. Tara na." muling pag-aaya ni Cyrus sakin. Wala akong nagawa kundi sumama sakanya pero hindi ko maiwasang mag-alala para kay Ericka dahil nakikita kong paiyak na siya. "Pasensya ka na Chloe sa ugali ko ha. Hindi ko lang talaga mapigilan ang sarili kong mairita kapag nandyan si Ericka." sabi sakin ni Cyrus habang naglalakad kami pabalik ng classroom.

"Ah. Ok lang un. Ang sungit mo pala. Hahaha!" pabiro kong sabi sakanya para mawala ang init ng dugo niya. "Sakanya lang. Hindi kita susungitan ng ganun, promise." sabi niya sakin habang nakadisplay nanaman ang kanyang killer smile. Kinilig nanaman ako. Hindi ko alam kung panaginip lang ba ang lahat ng nangyayaring ito pero sinubukan kong kurutin ang braso ko nasasaktan naman ako. Maloloka na ata ko. Nakasalubong namin sa daan ang janitor ng aming eskwelahan. "Hi Kuya Manong!" ang bati ko sakanya. "Hello Ms. Beautiful at Mr. Handsome! Late na kayo ah" sagot sa amin ni Kuya Manong. "Hindi pa naman po. Papasok na po kami ng classroom oh. Sige po, ingat sa paglilinis ng campus." sagot ni Cyrus kay Kuya Manong. Ang galang niya, grabe meron pa palang ganitong klaseng lalake ang nabubuhay sa panahong ito? "Sige, ingat din kayo. Aral ng mabuti!" sabi ni Kuya Manong sa amin. At pumasok na nga kami sa classroom. "Mga batang ito talaga. Magtatapon lang ng basura sa sahig pa, hindi sa basurahan." At pinulot nga ng janitor ang papel na nakakalat sa sahig. Binuklat niya ito upang malaman kung importante ang nakasulat. Pasensya ka na sa mga biro ko. Pasensya ka na sa mga banat kong nakakapikon. Pero gusto ko lang sanang malaman mo, Na nakuha mo na ang atensyon ko nung una pa lamang pagkakataon. -J.G. "Talaga nga naman ang kabataan ngayon. Dinadaan-daan sa pasulat sulat. Ayaw pang sabihin ng harapan. Mahirap na ang buhay ngayon. Mahal na ang papel. Tsk.Tsk.Tsk." pailing na sinabi ng janitor matapos mabasa ang sulat. Chapter 4 ended. "Medyas: A Love Story Part 5" -What? Cyrus is absent?! OMG!Ang sarap nga naman kumain ng lunch kapag kasama mo ang taong nagpapaganda at nagpapakulay ng araw mo. Hindi ko talaga makalimutan ang mga ngiti niya habang nakatingin siya sa akin. Yun nga lang, nabitin ako sa moments namin ni Cyrus. Pagkaupo ko sa aking upuan agad akong tinabihan ni Joshua. "Chloe, ung papel na pinapulot ko sa'yo?" tanong niya agad sakin. "Eh di tinapon ko." sagot ko sa tanong niya. "Bakit mo tinapon? Sabi ko pulutin mo lang eh." muli niyang tanong na medyo malungkot. "Nye, ano naman gagawin ko dun? Remembrance? Eh basura lang un galing sa'yo. Hahaha." pang-aasar kong

tanong kay Joshua. "Labo mo naman oh. May sulat pa naman dun si Cyrus. Sayang." pailing niyang sagot sakin. "Weh? Di nga? Bakit hindi mo sinabi kaagad? Eh di sana binasa ko. Ikaw ang malabo!" nanghihinayang kong sagot sakanya at agad akong tumayo para puntahan ang basurahan kung saan ko tinapon ang papel. "Sus. Kita mo toh. Nung nalamang galing kay Cyrus kukunin pa niya kahit nasa basurahan na. Loko lang un. Sige salamat na lamang sa pagtapon ng BASURA ko ha." pagpigil niyang sagot sa akin na may tonong pagtatampo sabay alis sa upuan. Ano bang problema nun? Parang basura lang eh. Ako na nga tong pinagpulot niya at pinagtapon siya pa tong galit at sinabihan pa akong malabo, tama ba un?! Siya nga tong malabo eh. Sa likod ko lang nakaupo sina Joshua at Cyrus kaya habang nagkaklase naririnig kong bumubulong-bulong si Joshua. "Pinagbigyan na nga't lahat sa hiling niya, hindi man lang nagpasalamat. Tinapon pa ang pinaghirapan mong gawin. Talaga nga naman." ang binubulong niya. "Salamat ha!" sagot ko kay Joshua dahil malakas ang pakiramdam kong ako ang pinariringgan ng lalaking ito dahil siguro narinig niya na sana masolo ko naman si Cyrus kaya hindi niya kami sinabayan nitong lunch. Grabe muntik na akong matawa nang sinabi niyang pinaghirapan niyang gawin ung papel. Eh ginusot niya lang un at ibinato sa akin. May sayad na yata tong si Joshua. "Cyrus, salamat daw sa date niyo sabi ni Chloe." sabi ni Joshua kay Cyrus nang marinig ang sinabi ko. "Ha?" ang tanging naisagot ng walang kamalay-malay na si Cyrus. "Ang gwapo mo daw, kaso binge sabi ni Chloe." sagot ni Joshua ng mapa-'ha?' Cyrus. "Loko wala namang sinabi si Chloe eh, makinig ka na nga kay Ma'am" sagot naman ni Cyrus. Ang kapal talaga ng Joshua na yan. Sisiraan ba naman ako kay Cyrus. Buti nalang at hindi niya pinansin ang sinabi ni Joshua. Natapos na nga ang klase sa napakasayang araw ko. At isang himala ang araw na ito dahil sa araw-araw na ginawa ng Diyos, ngayon lang hindi tinago ni Joshua ang bag ko. Laking pasasalamat ko talaga. Pero... hindi kaya nagtatampo sa akin si Joshua dahil tinapon ko ang pinaghirapan kuno niya? Agad akong lumabas para hanapin siya at tanungin kung nagtatampo nga ba siya. Nakita ko siyang parang nagiisip ng malalim sa dulo ng 1st floor kaya agad ko siyang nilapitan. "Joshua!!!" sigaw ko habang papalapit sakanya. "Umuwi na si Cyrus." agad niyang isinagot sa akin. "Nyeh, hindi naman kita tatanungin kung asan si Cyrus eh--" "Oh bat ka andito? Kaaalis lang ni Cyrus maabutan mo pa un. Sige na puntahan mo na siya." putol niya sa aking pagsasalita. Bastusin talaga, hindi pa ako tapos mag-explain eh nambabara kaagad.

"Uuyyy... Bat kaya ang sungit ni Mr. Garcia?" paglalambing kong tanong sakanya habang kinukurot ang tenga niya. "Tinapon mo kasi ung BASURA ko eh." sagot niya sakin. "Bakit? Ano bang meron dun sa BASURA mo?" paglalambing ko paring tanong kay Joshua. "Wala. Di bale na nga. Tara na uwi na tayo." ang tanging sagot sa akin ni Joshua na napangiti ko kahit kaunti. Ano ba talaga meron dun sa basura niya at napakabig deal para sakanya? Bahala na nga un. Makakalimutan niya rin un. Hahaha. Kinabukasan ang aga kong pumasok dahil sa napakagandang araw ko kahapon. Isang oras pa bago kami magtime. Nagkaroon ako ng pagkakataon makilala pa ng lubos ang iba pa naming kaklase na maaaga magsipasok. Kwentuhan tungkol sa mga teacher, mga estudyante at sa kung ano-anu pa. Chismis dito, chismis doon. Ang dami kong nalaman sakanila, tungkol kay Cyrus at sa kung sinu-sino pa. Kung alam ko lang dati pa na ganito kadami ang kwento tuwing umaga eh di sana lagi akong nakikichismis sakanila. Hahaha. Ang dami na naming napagkwentuhan pero hindi parin dumadating si Cyrus siguro nalate lang un ng gising. Nagsimula na nga ang aming klase pero wala parin si Cyrus. "Mr. Bernal?" sabi ng aming teacher. "Mr. Bernal??" paulit niyang sinabi. "Absent po Ma'am!" sagot ng katabi niyang si Joshua. Bakit absent si Cyrus? May nangyari kayang masama sakanya? Nakakawindang namang kung kailan ako pumasok ng maaga para makita siya dun pa siya umabsent! Cyrus asan ka na ba? Chapter 5 ended
"Medyas:

A Love Story Part 6"

-Surprise!!!Hindi ako mapakali nang malaman kong absent si Cyrus. Kung anu-anong dahilan ang iniisip ko kung bakit hindi siya nakapasok ngayong araw. Kaya naman agad kong tinanong si Joshua pagkatapos na pagkatapos ng una naming klase. "Psst. Panget!" pang-aabala ko kay Joshua sa pagbabasa niya ng libro. "Oh baket panget? Namiss mo ako?" sagot nito sa pagtawag ko sakanya. Kapal miss ko daw siya. Hahaha. "Hindi noh. Tatanong ko lang sana kung bakit absent si Cyrus?" tanong ko naman sakanya. "Nakaaaww. Si Cyrus pala ang miss hindi ako. Inatake nanaman kasi ng katam si Cyrus biyernes kasi eh." sagot

sa akin ni Joshua. Hala. Ano kaya ung katam? Mukhang malala un sakit na un ah. Nag-aalala talaga ko para kay Cyrus. Ok lang kaya kung puntahan ko siya sa kanila? Kunyari nalang may pinabibigay para hindi halata. Pupunta na nga ako baka hindi pa ako makatulog pag hindi ko nalaman kung ano talaga lagay niya. "Ah, ganun ba. Salamat! Nga pala, Saan ba nakatira si Cyrus?" nahihiyang tanong ko kay Joshua. "Bakit mo natanong kung saan nakatira si Cyrus? Hanep ka magkagusto Chloe ah. Pati bahay inaalam mo. " sagot naman niya sa tanong ko. "Hindi ah! May pinabibigay lang kaya sakanya si Ma'am kaya ko naitanong!" Pagkakaila kong sagot. "Kaya pala, dun siya sa may Villa Catalina nakatira. Alam mo naman un di ba?" tanong niya sa akin. "Ah, un ung village bago sa amin." sagot ko sakanya. "Magkakalapit lang pala tayo, lagpas lang dun ng kaunti village namin eh. Di ba bababa ka dun? Tapos sakay ka ng tricycle sabihin mo Phase 2, Saturn. Hanapin mo nalang ung kulay black na gate na may nakalagay Bernal Residence sakanila na un. Gets mo ba? O kung gusto mo samahan nalang kita." pag-aalok ni Joshua sa akin. "Nakuha ko na. Wag mo na akong samahan, baka kung anu-ano nanaman sabihin mo kay Cyrus. Salamat ha!" pangiti kong sagot sakanya at ngumiti rin siya pabalik sa akin. Buti naman naniwala si Joshua sa excuse kong may pinabibigay lang si Ma'am. Kinakabahan talaga ako nun dahil akala ko hindi niya ibibigay. Buti nalang talaga. Natapos na ang klase namin at agad akong nag-ayos ng gamit ko para makauwi agad. Kasabay ko sa paglalakad palabas ang kaklase kong si Janine na seatmate ko. Punuan ang mga jeep na sasakyan ko kaya naman naabutan na ako ng ambon sa hintayan ng jeep. Wala pa naman din akong dalang payong ang bigat ba naman kasi eh. Wala rin akong masisilungan paano na toh hindi na ata ako makakapunta kina Cyrus baka mukha na akong basang sisiw pagdating dun. Hay buhay! Ilang minuto lang ang nakalipas, hindi pa gaano lumalakas ang ambon nang naramdaman ko nalang na may nagsukob sa akin ng payong. Pagkaharap ko sakanya, nagulat ako nang makita ko si Joshua na may nakangiting abot tenga. "Oh bakit andito ka?" pagtataray kong tanong sakanya. "Para payungan ka, naambunan ka na oh. Bakit wala kang dalang payong?" tanong niya sa akin. "Meron akong payong noh! Tinatamad lang akong kunin sa bag." pagsisinungaling ko kay Joshua. Ayaw ko ngang malaman niya na wala akong payong, baka asarin nanaman ako nun na kababae kong tao walang payong, samantala siya kalalaking tao nagdadala ng payong.

"Ah, ganun ba. Tinatamad daw siya oh, gusto mo lang payungan kita eh kasi nakita mo paparating na ako kaya hindi mo na kinuha payong mo. Hahaha!" pang-aasar nanaman ni Joshua. "Hoy kapal ah! Ako na nga maghahawak niyan!" sagot ko sakanya sabay kuha sa payong na hawak niya. Napangiti nalang siya ng kinuha ko ang payong niya. "Pupunta ka pa kina Cyrus?" tanong ni Joshua. "Oo, bakit?" sagot ko naman sakanya. "Ah. Ano ba ung pinabibigay ni Ma'am? Ako nalang magbibigay gusto mo?" pag-aalok nito. Aba, sisirain pa ang mga plano ko. Isip-isip ng dahilan Chloe. "Uhmm.. Mga notes, ako na magbibigay. Nakakahiya sa'yo bossing eh maaabala pa kita." muli kong sagot sakanya. "Maniwala ako sa'yo. Gusto mo lang ata makita si Cyrus eh. Hahaha!" pang-aasar muli niya sakin. Patay, buking ako pero dapat keri lang. Buti nalang at may jeep na dumaan na hindi gaano puno. "Uy panget! Ayun jeep oh! Parahin mo!" paiwas kong sagot sakanya. At pinara nga ni Joshua at sumakay kami sa jeep na un. Saved by the jeepney. "Ito na payong mo oh. Salamat ha!" padabog kong sabi sakanya habang ibinibigay ang payong niya pagsakay namin sa jeep. "Ikaw na nga itong pinayungan ikaw pa itong galit." sagot niya sakin. "Eh di ulitin natin." at kinuha ko uli ang payong niya. "Mr. Joshua Garcia, ito na po ang payong niyo. Salamat ha." pabirong paglalambing kong sabi sakanya na may kasamang pekeng ngiti. "Your welcome panget! Ilibre mo nalang ako sa jeep matutuwa pa ako sa'yo." sagot niya sakin. Kapal nagpapalibre pa sa babae. Pero tutal pinayungan niya ako eh di pagbigyan baka wala na siyang pamasahe pauwi eh. Hahaha. "Ano ba yan. May bayad naman pala pagpapayong mo saken sana sinabi mo agad para hindi na ako nagpapayong sa'yo! O eto na bayad natin." pabiro kong sabi sakanya. "Kung sinabi ko eh di hindi na ako malilibre ng pamasahe?" pabiro din nitong sagot sakin. "Nga pala Chloe may sasabihin sana ako sa'yo eh..." pambasag katahimikang sabi ni Joshua. "Ano un panget?" sagot ko sakanya. "Tungkol dun sa nakasulat sa papel..." sagot naman niya. "Ung basura mo nanaman? Hindi ka parin ba nakakamove-on sa basura mo? Hahaha!" pagbibiro kong sagot

dahil mukhang seryoso ang mukha niya hindi ako sanay. Hahaha! "Oo ung basura ko. Nakalagay kasi dun--" "Joshua, Villa Catalina na! Bababa na ako. Kalimutan mo na ung basura mo natapon ko na eh. Hahaha." putol ko sa sasabihin ni Joshua dahil malapit na akong bumaba. "Para! Ingat Joshua! Salamat ha!" pagpapahinto ko sa jeep. "Mas mag-ingat ka Chloe! Nag-aalala ko para sa'yo..." sagot ni Joshua sakin. May nalalaman na siyang ganun ah. Meron pa siyang sinabi pero hindi ko na narinig dahil tatawid na ako. Siguro 'madapa ka sana' ung sunod na sinabi niya nun, ganun naman ung lalaking un eh. Joshua: Mas mag-ingat ka Chloe! Nag-aalala ko para sa'yo... Dahil gusto kita

Bahala na nga ung lalakeng un. Teka wala akong pasalubong para kay Cyrus. Buti nalang at may lugawan dito sa kanto nila kaya un nalang ang binili ko. Andun kaya siya? Kinakabahan ako my gosh. Medyo malayo rin pala ang bahay nila Cyrus simula sa kanto. Grabe mahal ng pamasahe sa tricycle nila, P18 ang special! Hindi bale basta para kay Cyrus. Hinanap ko ang gate na sinasabi ni Joshua. Bakit parang wala? Pinagtripan ba ako nung mokong na un? Bakit ba ako agad naniwala sakanya alam ko namang ang hilig nun manloko?! Hay! Naliligaw na ako! Sa gitna ng aking pagkalito may humihila hila ng palda ko, siyempre natakot ako. Kinabahan. Ayaw ko sanang humarap at gustong tumakbo kaya lang may natatanaw akong aso. Anong gagawin ko? Titignan ko nalang kung sino siya, bahala na! Humanda ka sakin bukas Joshua! Kung buhay pa ako! Nako! Pagharap ko, isang cute na bata ang nakita ko, mga nasa limang taong gulang siguro ang edad niya. Umupo ako sa aking mga binti para kausapin siya. "Hello. Bakit mo hinihila palda ko? Tiga-dito ka ba?" tanong ko sa bata. "Kasi po mukha ka pong ewan diyan eh." sagot ng bata sakin. Ano ba toh? Reincarnate ni Joshua? Nako! "Oo nga eh. Nawawala kasi ako. Sasamahan mo ba ako?" tanong ko uli sa bata. Siyempre bata yan kaya hindi dapat patulan, tutal cute din naman siya. "Madami po akong ginagawa." matipid na sagot ng bata. Ang tino niya kausap grabe. Kung hindi lang toh bata naku kinurot ko narin toh parang si Joshua. "Ganun ba. Eh bakit mo hinila palda ko?" tanong ko muli sakanya na pababy talk. "Ganyan kasi ang uniform ng babae sa school namin eh." sagot niya sakin. "Cyrillll!!!" sigaw ng isang lalaking pamilyar ang boses. "Ate tawag na ako ng kuya ko. Sige po." pagpapaalam ng bata sabay takbo palayo nito. Sinundan ko ang bata sakanyang pagtakbo papunta sa tumawag sakanya. Nanlaki ang mga mata ko at lumakas ang tibok ng puso ko nang makita ko ang tumawag sakanya. Kuya niya si Cyrus?! Hindi ako makapaniwalang

kapatid siya ni Cyrus dahil parang si Joshua ang kuya niya sakanyang pag-uugali. Lalong lumakas ang kabog ng dibdib ko ng magkatinginan kami sa mata ni Cyrus, mga ilang sampung metro lang kase ang pagitan namin. Kitang kita sa mukha niya na nagulat siya pero matapos naman nun ay ngumiti siya at... at... papalapit na siya sakin, anong gagawin ko? Kinakabahan ako! "Chloe..." nakangiti nitong bati sakin. Hindi ako nakaimik sa halip nahihiyang ngumiti nalang ako. Iniabot niya ang kamay niya nang ako'y patayo na. Siyempre humawak ako, moment na namin un. "Ang lamig ng kamay mo. Hahaha." pabirong sabi sakin ni Cyrus. Nahihiya na ako. Hindi na ako makapagsalita. "Ang lamig kasi ng panahon eh. Hehehe." pagdadahilan ko sakanya. "Oo nga eh. Tiga-dito ka rin pala?" pagkamangha niyang tanong. "Ay, hindi. Kasi ano..." nahihiya akong sagutin kung bakit ako nasa village nila. "Nag-aalala kasi ako sa'yo eh! Hindi ka pumasok!" bigla nalang lumabas sa mga bibig ko sa sobrang kaba na nararamdaman ko. Nung una nakita kong nagulat si Cyrus sa sinabi ko dahil parang nasigawan ko siya ng kaunti pero ngumiti siya matapos ang ilang segundo. "Ikaw talaga. Tara pasok ka muna sa bahay namin." sabi niya sakin habang hinawakan niya ang braso ko. Akala ko pa naman holding hands na. Pumunta na nga kami ni Cyrus sa kanilang bahay. Nakakatense, buti nalang at hindi siya kasing hangin ni Joshua na kung sinabi ko siguro ung tunay kong dahilan bakit ako nandito eh hahangin nanaman ang ulo nun. Ang ganda ng bahay nila Cyrus, simple pero malinis nagrereflect na napakaformal ng pamilya nila nakakahiya tuloy gumalaw masyado. At pinaupo nga ako ni Cyrus sa napakalambot nilang sofa. "Ano sabi sa'yo ng kapatid ko?" tanong sakin ni Cyrus habang iniaabot ni Cyrus ang juice na itinimpla niya para sakin. "Wala nang-asar lang. Parang si Joshua." sagot ko sa tanong niya. "Hahaha! Oo. Magkasundong magkasundo yang si Joshua at si Cyril. Yun ang nagtuturo ng kalokohan sa kapatid ko eh." natatawa niyang sagot sakin. "Kaya naman pala eh! Nako, ilayo layo mo yang kapatid mo baka tuluyang mahawa kay Joshua yan. Tama na ang isang Joshua sa mundo." pabiro kong sabi sakanya. "Nga pala Cyrus, bakit ka umabsent? May katam ka daw. Ok ka na ba?" agad kong tanong kay Cyrus. "Hahaha. Oo. Inatake ako ng katam eh. Sarap kasi matulog." natatawang sagot niya. Bakit kaya siya natatawa? May nakakatawa ba sa tanong ko? "Ok ka na ba? Bakit ka natatawa?" naguguluhan kong tanong sakanya. "Ok ako siyempre. Nag-alala ka ba?" tanong sakin ni Cyrus. Lumakas na naman kabog ng dibdib ko, hindi pa nga ako masyadong nakakarecover dun sa kanina ito nanaman. Hihimatayin na ata ako. Tulongggggg. Paano ko ba sasagutin ang tanong niya?

"Ah, eh.. Oo eh." nahihiya kong sagot sakanya. Napangiti siya. "Pasensya ka na ah. Nag-alala ka pa tuloy. Tinamad lang naman akong pumasok eh. Umiral kasi ang KATAMaran ko kaninang umaga eh. Salamat nga pala sa lugaw na binili mo ha. Paborito ko toh. Galing toh sa kanto namin diba?" sabi niya sakin. Ay boplaks ko! Akala ko kung anung katam ang sinabi ng mokong na Joshua na un! Katamaran pala! Nakakahiya kay Cyrus. Humanda talaga yang Joshua na yan! "Oo, yan ung lugaw sa kanto niyo. Wala kasi akong dala papunta dito eh kaya bumili nalang ako dun." sabi ko sakanya. Buti nalang at nakain siya nung binili ko. Habang pinapanood ko siyang kumain ng lugaw na binili ko para sakanya parang hihimatayin ako kahit araw-araw ko naman siya kasabay kumain ng lunch. Cyrus tama na ang pang-aakit mo. Baka mahulog na ako sa'yo hindi mo ako masalo. At habang nangangarap ako ng gising may narinig akong busina ng kotse. "Andyan na si Ma. Saglit lang ha." sabi ni Cyrus sakin. Hala. Andyan na ang mama namin este nila. Anong gagawin ko? Natetense nanaman ako suskupo! At pumasok na nga si Cyrus kasunod niya ang mama niya. "Good evening po." bati ko sa mama niya. Nakakakaba. "Good evening din iha." sagot sakin ng mama niya ng nakangiti. Napalagay ang loob ko ng makita kong nakangiti ang mama niya. "May bisita ka pala kuya hindi mo sinabi sakin agad sana bumili ako ng pagkain." sabi nito kay Cyrus. "Biglaan lang ma eh. Sa susunod nalang." sagot ni Cyrus sa mama niya. Sa susunod nalang? Ibig sabihin makakapunta uli ako sa bahay nila? Kumakabog nanaman ang dibdib ko. Chloe relax. "O cge. Sa susunod na pumunta siya dito sabihin mo ha." sabi naman ng mama ni Cyrus sakanya. "Nga pala kuya, girlfriend mo?" nakakagulat na tanong ng mama niya. Ano kaya isasagot ni Cyrus? Umaasa pa ako eh noh? Kinakabahan ako. Ang dami kong kaba ngayong araw na ito. Cyrus sumagot ka na! Chapter 6 ended "Medyas: A Love Story Part 7" -Go on or move-on?Narinig kaya ni Chloe ang sinabi ko? Sana naman narinig niya. Manhid ba talaga un o nagmamanhid-manhiran lang? Ano bang meron ang babaeng un at ginulo niya ng husto ang masayang buhay ko? Hindi naman ako ganito dati ah? Ngayon lagi ko siyang iniisip, lagi akong nag-aalala sakanya at gusto ko rin na lagi niya akong napapansin! Ung para bang hindi niya lang ako pansinin ng isang araw eh guguho na ang mundo ko? Chloe

kulang ata ang sampung Advil kakaisip sa'yo! Hanggang sa pagbyahe ko sa jeep ikaw parin ang iniisip ko! Ay putek! Nakalagpas na naman ako sa village namin! Kasalanan mo toh Chloe eh! "Manong Para!" sabi ko sa drayber ng jeep. Lumagpas nanaman ako, lagi nalang simula nang makilala ko yang si Chloe. Hay Joshua Garcia ano bang nangyayari sa'yo! Wala akong nagawa kundi lakarin ang papunta sa village namin at sumakay ng tricycle. "I'm home ma!" bati ko sa nanay ko na katatapos lang magluto at hinalikan ko ang kanyang pisngi. "Magbihis ka na iho't bumaba at maghahain na ako." sabi ng nanay ko sa akin. "Yes ma!" sagot ko sakanya. At umakyat na nga ako sa aking kwarto upang magbihis, pagkatapos ko magbihis ay bumaba na ako't dumiretso sa hapagkainan. "Nagluto ako ng paborito mong menudo. Oh ito anak oh." alok sakin ng nanay ko ng niluto niya. "Salamat ma. Si kuya?" tanong ko sakanya. "Dun daw matutulog sa kabarkada niya. Nga pala anak, may nakita ako sa kwarto mo kanina habang naglilinis ah. " nakangiting pagkukwento sakin ng nanay ko na parang may lihim akong nabunyag. "Ha? Ano un ma?" nagtataka kong tanong. "Ung picture dun sa kisame sa tapat ng kama mo at ung mga papel papel na ginusot dun sa study table mo. Binasa ko un." sagot niya sakin na para bang kinikilig. Nabulunan naman ako ng marinig ko ang sinabi ng nanay ko. "Oh anak, napano ka?" sabay abot niya sa tubig at himas sa likod ko. "Ma? Bakit mo naman binasa ung mga papel papel?" tanong ko sakanya. "Malay ko ba anak baka importante un at maitapon ko pero love letter lang pala. Para dun ba un sa picture na nakadikit sa kisame mo?" tanong ng nanay ko sakin. "Hindi po ah! Assignment lang po namin ung mga nakasulat sa papel papel! At ung picture ano... ano... hindi ko alam sino nagkabit nun dun? Di ko nga alam kung paano nagkapicture dun eh?" pagkakaila kong sagot. "Nagkakaila ka pa. Ung picture nakadikit sa kisame sa tapat ng inuunanan mo tapos hindi mo alam kung paano nagkaroon ng picture dun? Ikaw talagang bata ka." pangiting sabi sakin ng nanay ko. Ngiti nalang ang sinagot ko sa nanay ko. Hay! Itong nanay ko talaga ang hilig chumismis. "Tapos na po akong kumain ma. Magpapahinga na ako." sabi ko sa nanay ko nang mailagay ko ang plato ko sa lababo. "Ay teka anak! Tumawag nga pala si Janine dito, hinahanap ka. Magboxing daw kayo. At meron pang dalawang hindi nagpakilalang mga babae nanaman. Ano ba yan anak ang daming natawag na babae dito? Sino kaya sakanila ung picture sa may kisame ng kwarto mo? " pabirong sabi ng nanay ko.

"Lagot ka kay Janine ma. Inaaway mo. Sige tawagan ko nalang mamaya. Wala nga ung picture ma. Hindi ko alam pano napunta yun dun. Akyat na po ako." sabay halik ko uli sa pisngi ng nanay ko. Ang kulit ng nanay ko ano? Nagmana sakin un eh. Bakit kaya napatawag si Janine? Matawagan nga. Si Janine nga pala ang tomboy kong kababata na seatmate ni Chloe. Sayang nga't may ichura pa man din ung si Janine naging tomboy pa. "Hello pwede po kay Janinay?" tanong ko sa nakasagot ng telepono. "Joshua?" tanong ng nakasagot. "Pare ikaw na toh ano?" tanong ko muli sakanya na naghinalang si Janine na ang nakasagot ng telepono. "Joshua, buti napatawag ka. Kasi.. kasi.. pinapupunta ka ng nanay ko dito sa bahay namin bukas. Birthday niya kasi eh may kaunting handaan." pag-aalok ni Janine. "Sige pare. Basta ikaw! Pakisabi nalang kay Tita Len advance!" sagot ko sakanya. "Sige salamat. Bye na may gagawin pa ako eh." at binaba na nga ni Janine ang telepono. Tagal na rin kaming hindi nakapagbabasketbol nung pare kong un ah. Pagkababa ko ng telepono ay dumiretso na ako ng kwarto at humiga sa kama para magpahinga. Nakita ko ang picture na tinutukoy ng aking nanay at kinausap ito. "Hay! Paano nga ba kita hindi maiisip buong araw? Eh pagkagising na pagkagising ko ikaw na agad ang nakikita ko! Kahit stolen shot yan, ang lakas parin ng dating mo sakin. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Alam ko naman kasing si Cyrus ang gusto mo at hindi ako. Nararamdaman ko ring gusto ka rin niya, kaya ano naman ang laban ko dun? Kung anu-anong pagpapapansin na ang ginawa ko para lang ako naman ang pansinin mo at hindi si Cyrus pero wala, taob ako. Pati ung papel na binato ko na sinabi kong pulutin mo eh itinapon mo pa. Ikaw talaga! Ano pa ba ang dapat kong gawin para malaman mong ako talaga ang prinsipe mo at hindi si Cyrus? Na ako talaga ang unang nakakuha ng sapatos mo sa laro natin nung first day at hindi si Cyrus? Kaya ko lang naman binigay sakanya yun dahil gusto kong itago ang isang medyas mo na hanggang ngayon ay na sakin parin at nakatago. Haay!" para akong sira ano? Kinakausap ko ang picture. Nasiraan na ako ng bait dahil kay Chloe eh!

Susuko na ba ako? Kakalabanin ang bespren ko? O isisikreto na lamang ang nararamdaman ko? Chapter 7 ended "Medyas: A Love Story Part 8" -AdmirerIsa, dalawa, tatlo. Hindi parin nasagot si Cyrus sa tanong ng mama niya. Nakangiting abot tenga lang ba naman, nakakaloko ah! Ako na nga ang sasagot.

"Hindi po." sagot ko sa mama niya. "Hindi pa po ma." nakangiting pagtutol na sagot ni Cyrus matapos kong magsalita. Nagulat ako sa sinabi niya. Mamaya bigla nanaman yang bumanat ng 'hindi ka na mabiro' ayoko ng umasa! "Then stop courting her anymore Cyrus. I want somebody else for you." singit na pagsagot na papa niyang kapapasok pa lamang ng bahay. Parang may tumusok na kung anong bagay sa puso ko nang marinig ang mga salitang yan. Sa isip-isip ko hindi pa nga ako nililigawan ni Cyrus may tututol na agad. Hanggang pangarap ko nalang yata si Cyrus ko. "Pa?" pag di sang-ayon ng mama ni Cyrus. "No dad. I'll be the one to choose who i want to be with. I'm sorry." pagtutol ni Cyrus sa kanyang papa. Totoo ba itong pinaglalaban ako ni Cyrus sa papa niya? O nanaginip lang ako? Masampal nga ang sarili ko! "Aray!" napasigaw ako nang matapos kong sampalin ang mukha ko. Gosh! Bigla nalang akong nagising sa katotohanan. Nanaginip lang pala ako! Napahiya pa ako! "O iha." tugon ng mama niya matapos marinig ang hiyaw ko. "O Chloe. Ok ka lang? Napano ka?" pag-aalalang tanong ni Cyrus sakin sabay lapit niya sakin. "Ah wala po. May lamok kasi sa pisngi ko. Pinatay ko lang. Hehehe." pagpapalusot kong sagot. Infairness masakit ung sampal ko sa sarili ko, nagising talaga ako dun ah. Susmeo ka Chloe mananaginip ka nalang eh negatibo pa, mabuti nalang talaga at panaginip lang yun. "Oh kuya, hindi mo pa sinasagot yung tanong ko. Girlfriend mo?" muling tanong ng mama ni Cyrus. Parang ganitong ganito rin ang nangyari sa panaginip ko. Ngiting-ngiti lang si Cyrus! Ayoko ng umextra baka mangyari pa ung nasa panaginip ko. Aantayin ko nalang siyang sumagot. "Hindi pa po ma." ang sagot ni Cyrus na nakangiti parin. Hala! Ganitong ganito nga ang nangyari sa panaginip ko. Pinagdadasal ko na hindi tututol ang papa niya. At pumasok na nga ang papa ni Cyrus. Kinakabahan ako! Hindi nagsalita ang papa niya at direcho akyat na pagkapasok ng pinto. Binati naman niya ako kahit papano sa pamamagitan ng pagngiti ng bahagya. "Pagpasensyahan mo na si dad Chloe ah." paghingi ng paumanhin ni Cyrus sakin. Mukhang strikto ang papa niya. Nakakatakot. Kaya siguro lumaki ng sobrang bait itong si Cyrus dahil dun. Pero buti nalang talaga at hindi nangyari ang nasa panaginip ko. "O sya kuya. Aakyat na ako. Mainit nanaman ulo ng papa mo eh. Nga pala, bagay kayo." pamamaalam ng mama ni Cyrus samin. At umakyat na nga ang mama niya kasama ang makulit na si Cyril. Buti nalang at walang negative comment akong narinig mula sa mama niya at sinabihan pa na bagay kami. Nakakabaliw naaaaaaaa. "Cyrus, uwi na rin ako. Gabi na kasi eh." pamamaalam ko rin kay Cyrus. "O sige Chloe. Hatid na kita sainyo." sagot niya sakin. Shocks! Ihahatid niya ko! Cyrus may meaning ba yan?

Ayoko namang umasa! "Sigurado ka? Ikaw bahala." sagot ko sakanya na hindi makapaniwala sa nangyayari. Umalis na nga kami sa bahay nila Cyrus at naglakad kami palabas ng kanto dahil bihira ang nadaang tricycle, para narin masulit ko ang paghatid sakin ni Cyrus. Biglang nagring ang phone ko. Dada Calling... Lagot! Si dada natawag na! Maeempty battery na ako! Gosh! Patay ako empty battery na. Nakakahiya namang makitext kay Cyrus kaya lang patay talaga ako. Makahiram na nga! "Cyrus... dala mo phone mo?" tanong ko sakanya. Nakakahiya talaga. "Oo. Baket?" sagot niya sakin. "Pwede bang makitext? Isa lang. Si dada kasi tumawag, naubos na battery ko eh." sagot ko naman sakanya. "Oo naman, kahit isangdaang text pa ayos lang. Ito oh." sagot ni Cyrus sabay abot ng phone niya. Medyo naiilang pa akong hawakan ang phone niya. Pagkabukas ko ng phone... Nakakagulat! Dahil yung wallpaper ng phone niya ay ung picture naming dalawa nung nagkodakan kami habang wala pa ang teacher namin! Akala ko binura na niya! Hindi na tuloy ako makapindot sa sobrang shockness ko. "Chloe, anong problema?" tanong ni Cyrus nang makita niyang hindi ako makapindot sa phone niya. "Wala Cyrus. Nag-iisip lang ako ng sasabihin sa dada ko. Hehehe." palusot ko nanaman kay Cyrus. Nang matapos na akong mag-text sa dada ko ay ibinalik ko agad ang phone. Gulong-gulo ang isip ko kung gusto din ba ako ni Cyrus o wala lang. Kaya naman tinanong ko siya tungkol sa wallpaper niya. "Sai, baket un ung wallpaper mo?" tanong ko kay Cyrus. Hindi naman siya sumagot at nakangiti lang sakin. Nakakaloka na tong si Cyrus. Ang hirap ispilengin! Mahirap naman mag-assume baka trip lang pala niya. At nakarating na nga kami sa kanto ng aming village. "Sai, salamat sa paghatid. Hanggang dito nalang. Baka ano pa kasi isipin ng mga chismosa naming kapitbahay eh." pamamaalam ko muli kay Cyrus. "Sige Chloe. Mas mag-ingat ka. Kita nalang tayo ulit sa monday. Mamimiss kita. " sabi niya sakin bago ako sumakay ng tricycle. Mamimiss niya ko? Lalo nang gumugulo isip koooooo. Cyrus sabihin mo nalang kasi kung gusto mo rin ako! Hindi ung nanghuhula ako, napapaasa tuloy ako eh. Hinintay niya munang makaalis ang tricycle na sinasakyan ko bago siya umalis sa kinatatayuan niya.

Lumipas ang sabado't linggo pero gulong-gulo parin ang isip ko. Lumaki na ang eyebags ko kakaisip. Ang sakit na sa ulo. Pagpasok ko sa classroom ay si Joshua ang sumalubong sakin. Ang aga ng lokong toh ah, himala. "Chloe..." pagbati ni Joshua sakin na parang may sasabihin. "Oh baket panget?" sagot ko naman sakanya. "May... may... IPIS!!!" sabi niya sabay hagis sakin ng isang laruang ipis. Sa gulat ko ay napahiyaw ako ng malakas na rinig ata hanggang sa kabilang dulo ng building. Ang aga-aga nambubuwisit na si Joshua! Sa inis ko ay hinampas ko siya ng librong hawak ko pero tawa parin siya ng tawa. Hindi ko na siya papansinin kahit kailan!!! Dumiretso ako agad sa locker ko at hindi parin natigil si Joshua sa kakatawa. Kainis talaga! Pagbukas ko ng locker ko, may nakatuping papel akong nakita. Ingat ka lagi Chloe! I care for you so much kahit hindi halata! Yours truly, Superman Tumingin ako sa paligid para malaman kung sino ang naglagay ng note na ito sa locker ko ngunit wala namang kakaiba sa ikinikilos nila. Wala rin naman akong oras para isa-isahin ang mga handwritings nila. Kahit korni niya, ang sweet ah. Kinikilig ako. Sino kaya si Superman? Chapter 8 ended "Medyas: A Love Story Part 9" -An InvitationHanggang ngayon nagtataka parin ako kung sino nga ba yang si Superman kuno na nagbigay sakin ng note. Wala talaga akong ideya, napakamisteryoso niya. Kaya naman naisipan kong gumawa ng sagot sa sulat niya. Hi Superman! Naappreciate ko ung short letter na binigay mo sakin. So sweet of you. May i know hu u r? =) Mamaya ko nalang ito ididikit sa pinto ng locker ko after classes at baka may makakita pa. Habang nagkaklase may tumawag sakin. "Chloe.." Pamilyar ang boses. Nako si Joshua yan. Bahala ka diyan! Akala mo nakalimutan ko na ang ginawa mo sakin kaninang umaga! Dedmahin na kita forever!

"Suplada ng panget oh.." May gana pang mang-asar! Never na talaga kitang papansinin! Akala mong Joshua ka! "Ayaw talagang mamansin oh.. Pakipot pa " Dedma parin talaga ako sakanya. Kung anu-anong ginagawa ng loko-lokong si Joshua sakin, ginugulo buhok ko, hinihila uniform ko, kinikiliti ako sa tenga at kung anu-ano pang nakakairita pero wa epek parin. Hindi ko parin siya pinapansin kahit medyo napipikon na ako. "Tama na nga yan Joshua, tigilan mo na si Chloe." pagsingit ng aking prinsipeng si Cyrus. At tumigil na nga si Joshua sa mga pinaggagagawa niya. Under pala ni Cyrus itong si Joshua eh, sa isip-isip ko habang napapangiti ng kaunti. Maya-maya'y tumabi sakin si Cyrus. Habang nakikinig kami sa teacher ay may iniabot siyang papel habang natatawa. Isang drawing ang laman. Chloe Sunget! Aba lokong Cyrus toh ah. Pagtripan ba naman ako. Makaganti nga. Kaya nagdrawing din ako at iniabot sakanya. Cyrus Manhid! Hahaha! Nang maiabot ko ang drawing ko natawa si Cyrus, aba yabang ng lokong toh! Hahaha. "Ako ba yan?" tanong ni Cyrus. "Oo kaya! Yabaaaaang. Hmp." pabiro kong sagot sakanya. "Ang cute nga eh! Hahaha. Kala ko si Mojacko. Bakit manhid ha?" tanong niya muli sakin. "Eh di kamukha mo pala si Mojacko! Hahaha. Bleh! Gusto ko manhid eh. Hahaha." sagot ko sakanya. "Manhid pala ah. Eh di sana, wala akong nararamdaman para kay-" At biglang nagring ang bell. "Ok. Class Dismiss." sabi ng aming teacher. Hindi na naituloy ni Cyrus ang sasabihin niya at napangiti na lang at bumalik siya sa kanyang upuan. Wa! Wrong timing! Sino kaya ung sasabihin ni Cyrus? May gusto pala siya. Kainis bakit ba kasi nagbell! Eh di sana kilala ko ang kaagaw ko kay Cyrus ko. Hay. Gusto parin kita kahit iba ang gusto mo. Nako. Eto nanaman si Joshua, nangungulit nanaman. Kinakalabit ba naman ako tapos nagkukunyaring hindi siya ung nangalabit. Duh? Siya lang naman ung nasa likod ko. Bahala ka.

At muli nanaman akong kinalabit. "Joshua ano ba! Nakakainis ka na ah! Tigilan mo na nga ako! Humanap ka ng ibang mapagtitripan mo pwede?!" painis kong sabi. "Bakit Chloe? Kaaway mo si Joshua?" tanong ni Cyrus sakin. Siya pala ang nangalabit. At eto namang si Joshua tawa ng tawa. "Ayan kasi. Pahiya konti." sabi ni Joshua habang natawa ng malakas. "Wala yun Cyrus. Pasensya na. Bakit nga pala?" tanong ko kay Cyrus. "Kain na tayo Chloe." sagot niya sakin. "Tara kain na tayo panget!" sagot naman ni Joshua. "Hindi sige Cyrus. Kina Janine nalang ako sasama kumain." pangiti kong sagot kay Cyrus at pasimangot namang tingin kay Joshua habang papunta ako kina Janine. Sa canteen habang nakapila ay eto nanaman si Joshua nangungulit nanaman. "Chloe, sorry na oh. Hindi ko naman alam na takot ka sa ipis eh." paghingi ng sorry ni Joshua pero hindi ko parin siya pinapansin. "Sorry na talaga oh, please?" muli niya sinabi pero wala parin hanggang sa nakabili na ako ng pagkain hindi ko parin siya pinapansin. Pabalik na ako sa inuupuan namin nila Janine ng may sumigaw. "Chloe Yu! Sorry na oh!" Natahimik ang lahat dahil sa lakas ng sigaw. Rinig sa buong canteen. Lumingon ako para tignan si Joshua. Aba nakaluhod ang loko. Hindi na siya nahiya na pinagtitinginan siya ng lahat ng tao na nasa canteen. Wala akong nagawa kundi puntahan siya dahil ako ang nahihiya para sakanya. "Tumayo ka nga diyan panget." sabi ko sakanya sabay hila ko patayo. "Bati na ba tayo Chloe?" nakangiting tanong ni Joshua. "Siguro." sagot ko sakanya habang hindi ko alam bakit ako napapangiti ng kaunti at umalis na ako. Bumalik na uli kami sa dati ni Joshua. Nang-aasar parin siya pero hindi na ako naiinis sa pang-aasar niya. Normal na uli. Uwian na. At idinikit ko na nga ang sagot ko sa sulat ni Superman. Lumipas ang buong araw kahapon at may pasok nanaman. Hindi ko alam kung bakit excited akong pumasok ngayon. Pagkapasok ko ng classroom ay direcho ako ng locker upang icheck kung sumagot ba si Superman sa letter ko. Nawala ang papel na nakadikit sa locker ko. Siguro nakuha niya, sa isip-isip ko. Natuwa ako nang may nakita akong papel kaya agad ko naman itong binasa.

you'll know hu am i at the right time. i'm still saving a lot of guts to reveal myself and my feelings for you. time will come. Yours truly, Superman Gosh! Sino kaya tong si Superman? Nakakabaliw siya ah! Ang nasa isip ko kasi si Cyrus toh eh. Para kasing ang talino niya. Sana si Cyrus nga siya. Maiinlab na ata ako ng tuluyan sakanya. Bahala na! Pagkabasa ko ng sulat ay agad naman akong umupo at gumawa ng response. Naks naman! may paright time right time pang nalalaman si Superman oh! just let me know if that 'TiME' has already come. i'm really interested to know u! Mamaya ko nalang uli uwian ididikit itong post-it note ko. Excited na tuloy akong pumasok para bukas. Nagmasid-masid ako sa paligid at napansin kong wala ang magbespren na sina Cyrus at Joshua. Kaya tinanong ko ang kaklase naming si Louie na medyo malapit din sakanilan. "Louie! Asan ung magbespren?" tanong ko sakanya. "Sina Cyrus at Joshua ba? May tune-up sila ng basketball sa ibang school eh. Varsity kasi ung mga un. Hindi mo pa pala alam?" sagot niya sakin. "Varsity pala sila. Akala ko si Cyrus lang. Wala kasi sa ichura ni Joshua na marunong sa sports. Mukha kasing puro kalokohan lang alam niya." pabiro kong sabi kay Louie. "Loko ka Chloe. MVP kaya last inter-school competition un si Joshua. Si Cyrus naman ung Finals-MVP. Sayang nga hindi dito ung tune-up! Gusto ko sana manood eh." pagkukwento niya sakin. "Ang galing naman nila! Sayang nga! Sana napanood ko sila kung paano maglaro. Salamat Louie ah!" pasasalamat ko sakanya. Lumipas nanaman ang buong araw at napakaboring ng araw na ito. Wala kasi ang prinsipe ko. Pasalamat nalang kay Superman at nagkaron ng halaga ang araw kong ito. Kinabukasan ay agad ko nanamang ichineck ang locker ko. Nawala uli ang sulat sa pinto nito ngunit.. Wala akong nakitang papel sa loob. Nalungkot talaga ako. Inisip ko nalang na baka pagod siya kahapon sa basketball game nila kaya hindi nakagawa ng sulat. Maya-maya'y lumapit sakin si Joshua. "Goooooooooooooooood Morning Chloe!!" masayang masayang bati ni Joshua sakin. "Aba ang saya mo ata ngayon panget ah!" pabiro kong sinabi sakanya. "Siyempre naman! Nakita na uli kita eh! Namiss mo ba ako? Kasi ikaw miss na miss ko!" sabi niya sakin.

"Ako miss niyan! Hahaha." singit ni Cyrus sa pag-uusap namin. "Mga loko kayo. Wala akong namiss sainyo noh! Akala niyo ah." sabi ko sakanila na sa totoo'y namiss ko nga si Cyrus at si Joshua naman? Hmm. Ewan ko. Hahaha. "Chloe.." pabulong sakin ni Joshua. "Bakit?" tanong ko sakanya. Kumuha si Joshua ng papel at nagsulat. Matapos magsulat ay iniabot niya sakin ang papel. Chloe, Labas tayo bukas. Saturday naman. Payag ka ba? Kasama naman si Cyrus eh. Hindi ko alam ang isasagot ko? Papayag ba ako o hindi? Abangan. Chapter 9 ended "Medyas: A Love Story Part 10" -The Unperfect Set-up"Uy Chloe." pagtawag sakin ni Joshua ng makitang napapatulala na ako. Panu ba naman nakakagulat, bigla nalang silang nag-aaya. Hindi ako nakapagready nasurprise tuloy ako. Ang isinulat ko sa papel: Libre niyo ko? Hahaha! Pero joke joke lang yan. Tignan ko lang reaksyon ng Joshuang toh. Ang isinagot naman niya habang natatawa: Wag ka nalang pala sumama. Aba loko toh ah. Pero binura din niya agad. Wag ka nalang pala sumama. Oo ba! Sama ka na ah. Antayin kita bukas! Matapos niya isulat ang sagot niya ay agad na siyang umalis. Aba wala pa kong sinabing sasama ako ah. Pero sige na nga, wala rin naman akong gagawin sa bahay nila tita bukas eh. Pagkagising ko ng sabado ng umaga, nakita kong may nagtxt sa cellphone ko. 1 message received

bkas ah! antyin kta! ha? ha? ha? Sender: Unknown Number Sino kaya itong nagtext sakin kagabi? Mareplyan nga. cnu toh? wer did u get my number? After 1 minute nagreply siya agad. uy! good morning! admirer mo ko! hahaha! secret n kng sn ko nkuha # m.. =P Sender: Unknown Number Aba sino ba toh. Loko toh ah. nyeh ang korni m ha, aga aga wg m q inisin nakuuu.. pag nlmn q kng cnu k lagot k skin! At nagreply siya uli. khit prin pla s txt highblood ka! hahaha! ung crush mo toh.. si joshua.. mamaya ha! antay kta s sinehan.. bwal injan! =P Sender: Joshua Nagreply naman ako. kya nmn pla nkkhighblood eh.. kw pla yn joshua.. kpal, crush k jan! ok.. peo pg nauna q sainyo uwi n q.. At hindi na siya nagreply. Nag-ayos narin naman ako para mamaya. Pagkarating ko sa may sinehan ng mall ay agad ko namang nakita si Joshua. Aba aga ng loko ah. At nilapitan ko siya agad.

"Uy Chloe! Ganda mo ngayon ah." pagbati niya sakin. "Korni mo talaga. Teka, asan si Cyrus?" tanong ko sakanya dahil hindi ko nakikita si Cyrus sa paligid. "Hindi daw siya makakarating eh. Tinatamad na daw siya." sagot sakin ni Joshua. "Ganun ba. Eh di uwi nalang tayo." pag-aaya kong umuwi. "Ha? Bakit? Nakabili na ako ng ticket natin oh." pagtatakang tanong ni Joshua. "Tayong dalawa lang?" sagot ko sakanya. "Oo. Anong masama? Pero pag kayong dalawa lang ni Cyrus ok lang sayo. Ganyan ka naman eh." pagtatampong sabi sakin ni Joshua. "Eh di tara na. Tatampo tampo ka pa diyan. Hindi bagay noh!" sagot ko sakanya. At ngumiti na si Joshua. Kalalaking tao nito A Very Special Love ang biniling ticket. Natatawa ako. Hahaha. Nakakahiya naman toh. Kaming dalawa lang. Baka kung anong isipin ng mga tao. Cyrus kasi eh, hindi pumunta. Siya pa naman ang dahilan bakit ako sumama, di bale na nga nandito na eh. "Ayan, hindi tuloy natin naumpisahan." panghihinayang na sumbat sakin ni Joshua nang makapasok kami sa loob ng sinehan. "Eh di labas na tayo. Hindi naman natin naumpisahan eh." pag-aaya ko muli sakanya dahil hindi talaga ako komportable na kaming dalawa lang. "Hindi.. Hindi.. Ulitin nalang natin. Ito naman." pagtanggi niya. At umupo na kami at nanonood. Tahimik. Seryosong-seryoso sa panonood si Joshua ah. Nakanang. Ilang sandali pa ay nagsalita na siya. "Chloe sandali lang. CR lang ako ah." pagpapaalam ni Joshua. "So iiwan mo ko dito? Ganon?" pagbibiro ko sakanya. "Gusto mo lang sumama eh. Bawal babae dun sa CR namin. Hahaha." sagot naman niya sakin. "Umihi ka na nga. Baka magkalat ka pa dito." sabi ko sakanya. Lokong yun, nabalik pa tuloy sakin ang pagbibiro ko. Ayan na, ikikiss na ni John Lloyd si Sarah! Shocks! Ay! May nagtakip ng mata ko!!! "Joshuaaaa!!! Ano ba! Magkikiss na sila eh! Bastos ka talaga!" naiinis kong sabi dahil tinakpan niya ang mata ko mula sa likod. "Anong Joshua? Hahaha. Sensya na Chloe. Kala ko natutulog ka lang eh." natatawang sagot ng nagtakip ng

mata ko habang nag-ooberdabakod sa upuan. "Cyrus?!" pagulat kong tanong sakanya habang bigla akong kinabahan. "Bakit? Ayaw mo? Sige alis na ako." sagot niya sakin habang patayo sa kinauupuan niya. "Hindi! Ito naman. Nagulat lang ako kasi andito ka." hinawakan ko ang braso niya at pinigilang umalis. "Nag-dadate kayo ni Joshua ah." pangangantiyaw niya. "Hindi ah! Wala ka kasi eh." sagot ko naman sakanya. "Anong wala? Andito ako oh." pagbibiro niyang sinabi sakin. "Andito ka na pala Cyrus. Mukhang masayang-masaya agad kayo ah. Kanina ang tahimik niyan ni Chloe." sabi ni Joshua na kababalik palang galing C.R. Natahimik nalang kaming dalawa ni Cyrus at nanood. "Ay... Wala nang popcorn." sabi ko nang maubos ang kinakain naming popcorn. "Saglit bibili ako." sabi ni Joshua. "Hindi Josh. Ako na." pagpigil naman ni Cyrus sa bestfriend niya. "Chloe anong gusto mong bilhin ko?" pagtatanong sakin ni Cyrus. "Ikaw, ano bang gusto mo?" pabalik kong tanong sakanya. "Ikaw..." nakangiting sagot niya sakin habang nagkatitigan kami saglit. "Ay! Natapon ung iced tea ko!" sigaw naman ni Joshua. "Sai, pabili naman ng inumin oh! Salamat!" pahabol niya. "Sige. Kahit anong pagkain nalang bibilhin ko ha." sagot ni Cyrus habang palabas ng sinehan. Kaasar naman talaga tong Joshua na toh! Nagkatitigan na kami ni Cyrus eh sabay natapon pa ung iced tea niya! Sayang bitin. Hay! "Ang bait bait ni Cyrus noh?" pagkukwento ko kay Joshua. "Ang bait bait ni Cyrus noh?" panggagaya niya. "Sino bang bumili ng ticket mo?" pahabol na tanong niya sakin. "Eh di babayaran ko." sagot ko sakanya. "May sinabi ba akong bayaran mo?" tanong niya muli sakin. "Wala.." sagot ko sakanya.

"Oh bakit mo babayaran?" tanong niya muli sakin. "Nanunumbat ka eh." sagot ko muli sakanya. "May ebidensya kang nanunumbat ako ha?" tanong nanaman niya. "Ewan ko nga sayo! Sige na mabait ka na!" sagot ko uli sakanya. "Bakit galit ka?" tanong niya sakin. "May sinabi ba akong galit ako?" pabalik kong tanong sakanya. "Oh nag-aaway kayo?" tanong ni Cyrus habang iniaabot ang iced tea ni Joshua. "Sai, si Chloe nang-aaway. Bastedin mo nga." sagot ni Joshua. "Loko." napangiting sagot ni Cyrus. Muli nanamang tumahimik at kami ay nanood. Di naglaon ay natapos narin ang pinapanood naming palabas. Joshua Bakit kaya hanggang ngayon wala paring reply si Chloe? Baka hindi sumipot un ah. Matagal ko pa namang pinagisipan pano kami makakalabas ng kaming dalawa lang. Hay! At tumunog na nga ang cellphone ko. Sana si Chloe na. cnu toh? wer did u get my number? Sender: My Princess Si Chloe nga! Sa wakas! Akala ko wala ng balak magreply toh eh. Loloadan ko pa sana. Reply na agad! uy! good morning! admirer mo ko! hahaha! secret n kng sn ko nkuha # m.. =P Ang bagal naman niya magreply. Ayun! May nagtext na. nyeh ang korni m ha, aga aga wg m q inisin nakuuu.. pag nlmn q kng cnu k lagot k skin! Sender: My Princess

Chloe talaga oh. Kahit kailan napakamanhid. Nagsasabi na ng totoo akala niya nagbibiro parin. Hay! khit prin pla s txt highblood ka! hahaha! ung crush mo toh.. si joshua.. mamaya ha! antay kta s sinehan.. bwal injan! =P At nagreply siya. kya nmn pla nkkhighblood eh.. kw pla yn joshua.. kpal, crush k jan! ok.. peo pg nauna q sainyo uwi n q.. Sender: My Princess Makapag-ayos na nga. Baka malate pa ako hindi pa matuloy ang date namin ni Chloe. Pasensya na talaga kay bespren, siya lang talaga ang pwedeng dahilan kung paano ko mapapasama si Chloe. Wag naman sana mabuko ang pinlano ko. Maaga akong pumuntang mall para maunahan siya. Sampung minuto na akong naghihintay at sa wakas dumating na ang prinsesa ko. Ang ganda niya lalo. Simple lang pero attractive sa mga mata ko. Kinakabahan talaga ako. Baka mabuko ako ni Chloe tapos magalit na siya sakin ng tuluyan at hindi na ako pansinin kahit kailan. Hindi ko kaya un! Nang makita niyang wala si Cyrus ay akala ko totohanin niya na uuwi nalang siya. Kinabahan ako dun ah! Maya-maya'y may nagtext sa akin. Josh! My gngwa ka? Mall nmn tau ngaun! Sender: Sai.Bespren Nako patay. Si Cyrus nagtext. tol, nanonood ako ng sine ngaun eh.. At nagreply agad si Cyrus. Ganun b. Sino kasama m? Bgo m nnmng bktima? Hahaha. Sender: Sai.Bespren

hnd loko, c chloe ksma ko.. Ay!! Mali! Bakit ko sinabi! Wala na. Message sent na. Kau ni Chloe ahh. San kau? Sama nmn ako. Boring s bhay. Sender: Sai.Bespren cge.. d2 kmi cinema 4.. s my taas kmi nkaupo.. kta agad pgkaakyat.. Hay! Wala na. Sira na lahat plano ko. Hindi ko naman pwedeng tanggihan ang bespren ko. Magkakasama nanaman si Chloe at Cyrus. Hay! Palpak talaga. Makalipas ang ilang minuto nagpaalam ako kay Chloe na magC.R. Palpak talaga. Kainis. Pagkabalik ko galing C.R., nakita ko silang dalawa masayang-masaya. Samantalang kanina ang tahimik namin ni Chloe. Walang pagasa! "Ay... Wala nang popcorn." sabi ni Chloe nang maubos ang popcorn namin. "Saglit bibili ako." sabi ko. "Hindi Josh. Ako na." pagpigil naman sakin ni Cyrus. Si Cyrus nanaman tuloy ang bida. "Chloe anong gusto mong bilhin ko?" pagtatanong ni Cyrus kay Chloe. "Ikaw, ano bang gusto mo?" tanong naman ni Chloe sakanya. "Ikaw..." sagot ni Cyrus. Iwawagayway ko na ba ang white flag? Sinadya kong itapon ang iced tea ko para masira ang pagtitigan nilang dalawa. "Ang bait bait ni Cyrus noh?" pagbibida ni Chloe. Sabi na nga ba, si bespren nanaman ang bida. At nagtalo nanaman kami ni Chloe. Hay! Pag natapos kaya itong movie na toh anong gagawin ko? Makikipagsabayan sakanya? O uuwi at hahayaan nalang silang magkasama na dapat ay kaming dalawa? Chapter 10 ended

Medyas: A Love Story Part 11" -Crying ShoulderMakauwi na nga lang! Si bespren at si bespren lang naman ang papansinin nitong si Chloe eh, baka lalo nanaman akong mapasama sa paningin niya. Hay! Pagkalabas namin sa sinehan nagpaalam na ako sakanila. "Sai, panget, una na ako sainyo ah. Tawag ako ni mama eh. Emergency daw. Enjoy nalang kayo sa date niyo." pamamaalam ko sakanila at agad naman akong dumiretso sa escalator. Tingin ko naman mas mag-eenjoy siya kapag si Cyrus lang ang kasama niya. Wala na akong magagawa dun. Kaya diretso uwi na ako. Pagkauwi ko nama'y nagmunimuni lang saglit at kinuha na ang aking gitara. Lumabas ako at pumuntang terrace. At nagsimula akong tumugtog. Broken - Seether I wanted you to know I love the way you laugh I wanna hold you high and steal your pain away I keep your photograph, I know it serves me well I wanna hold you high and steal your pain `Cause I'm broken when I'm open And I don't feel like I am strong enough-"Naks Joshua. Idol talaga kita." Napahinto ako sa paggigitara ng may marinig akong nagsalita. Nilingon ko para makita kung sino siya, si Janine lang pala. "Tagal ko ng alam un. Hahaha. Oh pare napadaan ka?" tanong ko sakanya. "Hinanap kita sa court kaya lang wala ka dun kaya dumaan na ko dito sa bahay niyo. Sakto nasa terrace ka." pagpapaliwanag naman niya. "Bakit pare? Namiss mo ako? Bakit mo ako hanap?" tanong ko muli sakanya. "Sira. Wala kasing magawa sa bahay eh." sagot naman niya. "Dito ka muna pare. Soundtrip tayo." pag-aalok ko naman sakanya. "Talaga? Salamat pare ah!" sagot niya. At pumasok na nga siya sa gate at umupo sa may tabi ko. Nagsimula naman akong tumugtog uli at sumasabay siya kumanta. Masakit mang isipin kailangang tanggapin Kung kelan ka naging seryoso tsaka ka niya gagaguhin!

O, diyos ko ano ba naman ito Di ba Tangina nagmukha akong tanga-Ilang sandali pa bigla siyang nagsalita. "Pare, may problema ka ano?" tanong ni Janine saken. "Ako? May problema? Kailan?" pagmamayabang ko namang sagot sakanya na nagkukunwaring walang problema. "Kilala na kita Joshua. Kita ko sa mata mo na may problema ka." seryosong sagot naman ni Janine. Napangiti na lang ako at tumuloy sa pagtugtog. "May gusto ka na bang babae Joshua?" tanong ni Janine. "Oo eh." sagot ko habang patuloy sa pagtugtog ng gitara. "Kaya naman pala nagkakaganyan ka. Basted?" muli niyang tanong. "Hindi ah. Ako mababasted?" muli kong pagmamayabang kahit ang totoo parang ganun na nga. Hay! "Eh bakit ka nagkakaganyan?" tanong niya. Napatigil na ako sa paggigitara. "Sige na nga. Basted na ako. May gusto kasi siyang iba." sagot ko sakanya. "Sila ba nung gusto niya?" tanong niya muli. "Hindi. Pero parang malapit na." sagot ko. "Ganito kasi yan kung talagang mahal mo siya, love the person until you find enough reason to let yourself go. Hindi pa naman sila diba? Bakit susuko ka agad? Kung maging sila man, nasasayo na yun kung gusto mo parin siyang mahalin or magmove-on nalang." seryosong sagot ni Janine. "And always remember the rule number 1 pagdating sa pagmamahal, if you love, don't expect anything in return." pahabol niya. May point si pare dun ah. Wala pa namang sapat na rason para sumuko agad dahil hindi pa naman sila ni bespren. Kung hindi ko kayang makipagsabayan kay Cyrus ng harapan, dadaanin ko nalang ng pasikreto. "Pare mukhang andami mong alam tungkol sa ganyan ah. Nainlove ka na ba?" tanong ko sakanya. Namula siya at sumagot ng "Wala pare. Opinyon ko lang yan. Sige una na ako. May gagawin pa pala ako eh." At lumabas na siya ng gate.

"Bakit kaya nagkaganun un? Tinanong ko lang naman kung nainlove na siya. Inlove na ata ang pare ko ah?" nangingiti kong sabi sa sarili ko. Pumasok narin ako ng bahay at tinignan ang cellphone ko. 2 messages received uy panget! bat bgla k nlng umlis? Sender: My Princess reply nmn jan! nagaalala kmi sau, Sender: My Princess Si Chloe pala nagtext. d k nkikinig knina ano? pnay titig kc ky sai eh.. sb ko twg ako ng mama ko, emrgncy.. msta date? msya b? Makalipas ang isang oras. Sa wakas nagreply na siya. snsya n l8 eply ah, ngvideoke kmi ni cyrus eh.. date k jn?! hehe.. Sender: My Princess Hay. Masaya narin ako dahil masaya ka. Buti naman. At nagreply naman ako. chloe.. sna ako nlng ksma mo.. Message Sent!
Chapter 11 ended

"Medyas: A Love Story Part 12" -The... Date?Nang matapos ang movie na pinanood namin ay agad na kaming lumabas ng sinehan. Habang papalabas ay tinititigan ko si Cyrus dahil hanggang ngayon ay hindi parin ako makapaniwalang kasama ko siya sa panonood ng sine. Pagkalabas namin ay ilang sandali pa ay bigla nalang dumirecho si Joshua papuntang escalator. "Sai, san pupunta si panget?" tanong ko kay Cyrus. "Ah, uwi na daw siya." sagot naman niya sakin. Napasang-ayon nalang ako sakanya at tinext ko naman si Joshua. uy panget! bat bgla k nlng umlis? "Chloe, gutom ka na ba? Tara kaen tayo." pag-aalok ni Cyrus kumaen. "Hindi pa ako gutom. Andami kong nakaing popcorn kanina eh. Hahaha. Ikaw gutom na ba?" tanong ko naman sakanya. "Medyo. Kain tayo ah. Libre kita." sagot niya naman sakin. "Wag mo na ako ilibre. Nakakahiya kaya." pagtanggi ko naman sa panlilibre niya. "Ok lang yan. Minsan lang naman eh. Oh wag na aangal ah." pamimilit niya at hinila ako paalis. Hindi na nga rin ako nakapalag sakanya kahit nahihiya ako. Sa KFC kami kumain. Bumili siya ng tig-isang 1piece chicken para sa amin. Nagdadate ba kami? Date ba tawag dito? Wa hindi ko alam. Basta alam ko masaya ko dahil kasama ko nanaman si Cyrus. Habang kumakain kami, nagsalita si Cyrus. "Chloe.." pagtawag sakin ni Cyrus. "Bakit?" pagtataka kong tanong sakanya. Maya-maya'y inilapit ni Cyrus ang kanyang mga kamay saking mukha at tinanggal ang kanin sa gilid ng aking mga labi. "Para kang bata kumain." pabiro niya sakin habang nakangiti. Napatulala naman ako pagkatapos ng mga sandaling yun at maya-maya'y bumalik na ang katinuan ko. "Hindi noh. Yabang nito." kunyaring pagsusungit kong sagot.

"Binibiro lang kita eh." sabi naman niya sa akin at masaya kaming nagkkwentuhan habang nakain. Nang matapos naming kumain ay tinignan ko ang cellphone ko kung nagreply na ba si panget pero wala paring reply kaya naman napagpasyahan kong itext siya uli. reply nmn jan! nagaalala kmi sau, Bigla naman akong inaya ni Cyrus magvideoke. Ako naman si payag. Isa sa mga kinanta niya ay ang Hanging by a moment ng Lifehouse. i'm falling even more in love with you letting go of all i've held onto i'm standing here until you make me move i'm hanging by a moment here with you Bagay na bagay sakanya ang mga ganung kanta. Lalo tuloy akong naiinlove sakanya nang marinig ko ang boses niya. Ang ganda, ang lamig sa tenga! Kinanta ko naman ang Weak ni Jojo at naririnig kong sumasabay siya paminsan minsan. I dont know what it is that you've done to me but its caused me to act in such a crazy way whatever it is that you do when you do what your doing is a feeling that I want to stay cause my heart starts beating tripple time with thoughts of loveing you on my mind I cant figure out just what to do when the cause and cure is you, you.. "Ganda naman ng boses. Kainlove." papuri sakin ni Cyrus. Shocks! Ano uli un? Kainlove? Ka-i-N-L-O-V-E ba talaga sinabi niya?! "Kainlove?!" tanong ko sakanya dahil hindi ko talaga masyado narinig ang sinabi niya dahil sa ingay sa loob ng videoke room. "Kabilib po ang sinabi ko. Hehehe." ulit niyang sinabi, "Ganun ba. Sensya naman, bingi lang. Hahaha!" sagot ko naman sakanya. Akala ko kainlove na ung narinig ko. Hay! Asa nanaman ako! Baka sabihin nito feeling ako. Kahiya! Shocks! "Duet tayo Chloe. Way back into LOVE. Pwede ba?" pag-aalok niya sakin. Makakatanggi pa ba ako? Siyempre hindi. At nagduet nga kami sa kantang Way back into love.

All I want to do is find a way back into love, I can't make it through without a way back into love, And if I open my heart to you, I'm hoping you'll show me what to do, And if you help me to start again, You know that I'll be there for you in the end Habang nakanta ay nacoconscious ako dahil tingin siya ng tingin sakin. Kinikilig kasi ako! Hindi ko alam pano magreact! Gosh! At sa wakas natapos na din ang kantahan namin! Pawis na pawis ako dahil sa sobrang consciousness my gosh! "Sensya na panget boses ko ah." sabi niya sakin pagkalabas namin ng videoke room. "Pahumble ka pa diyan. Kurutin kita diyan eh." sagot ko sakanya. "Gawa." paghahamon ni Cyrus sakin habang nakangiti. At kinurot ko nga siya sa braso, aba ang loko gumanti kinurot din ang pisngi ko. "Aba, gumaganti ka ah." sagot ko sakanya kaya kinurot ko ng dalawang kamay ang magkabilang pisngi niya. "Aray, aray. Hindi na po. Hindi na po." pagmamakaawa ni Cyrus pero nakangiti parin siya. "Wala ka pala eh." pagmamayabang ko sakanya. Ngiti nalang ang isinagot niya sakin. Ay baka nagreply na pala si panget kaya habang naglalakad kami ni Cyrus ay tinignan ko ang cellphone ko. 1 message received d k nkikinig knina ano? pnay titig kc ky sai eh.. sb ko twg ako ng mama ko, emrgncy.. msta date? msya b? Sender: Joshua Ay, hindi ko nga narinig. Abala nga naman kasi ako sa pagtitig kay Cyrus eh. snsya n l8 eply ah, ngvideoke kmi ni cyrus eh.. date k jn?! hehe.. "Katext mo si Joshua?" tanong ni Cyrus. Nagulat naman ako sa tanong niyang yun. "Ha? Bakit mo alam?" pagtataka kong tanong kay Cyrus.

"Natanong lang." pagpapalusot niya, halata namang nagpapalusot siya eh. "Tinitignan mo ko siguro kanina habang nagtetext ako noh?" pambubuking ko naman sakanya. "Hindi ah! Napatingin lang eh!" pagpapalusot niya muli. "Bakit ka galit? Nagtatanong lang naman ako ah." sagot ko sakanya habang nangingiti. Hindi naman siya nakasagot at ang pinagdiskitahan ay ang kiliti ko sa bewang. Kilitiin ba naman ako! "Nahuli ka lang diyan kikilitiin mo na ako." pagbibiro kong sabi sakanya. "Ah ganon ah." sagot naman ni Cyrus at lalo pa akong kiniliti. "Oy tama na nga! Nasa public place tayo Mr. Bernal!" pag-awat ko sa pagkiliti niya. Hindi na siya nagsalita at sa halip ay inakbayan ako. "Oy! Chansing yan ah!" pagkagulat kong sabi sa ginawa niyang pag-akbay. "Tara uwi na tayo. Hatid na kita." sagot niya sakin at nakaakbay parin ang loko. Pinakamasayang sandali ko na siguro toh kasama si Cyrus. Kakilig. "Pasimple ka rin ah." sagot ko naman sakanya pero hindi parin niya inalis ang pag-akbay niya. At mabilis ang byahe namin hindi namin namalayan ay nasa kanto na pala kami ng village namin. "Chloe, ingat ka ha! Ang saya ko talaga ngayon." pamamaalam sakin ni Cyrus na suot ang kanyang pamatay na ngiti. "Masaya rin ako. Ingat ka rin." sagot ko naman sakanya at pumunta na nga akong sakayan ng tricycle. Sobrang saya ko talaga na halos pagkauwi ko ng bahay at pagakyat ko ng kwarto ay nakangiti parin ako. Ay! Muntik ko ng makalimutan nagreply kaya si Joshua? Matignan nga. 2 messages received Aba bongga 2 messages. chloe, janine to.. pde b tau mgusap s monday? tnx. Sender: Janine Bakit kaya?

sure! bsta approach m nlng aq ah! bka ksi malimut q eh..hehe.. tc! At isa pang text. chloe.. sna ako nlng ksma mo.. Sender: Joshua Aba, may space space effect pang nalalaman. Uso ba un? Mareplyan na nga lang. Oo nga eh! kung ksma k lng nmin ni sai ang sya cguo lalo! alam m b nagkukulitan kmi knina! ang sya tlga, nhwa ata un sau peo buti nlng ung pgkakulit nia swit d tulad m, brutal..hehe jowk lng peace! syng nilibre nia q kfc bleh! =p Nakakapagod ang araw na ito pero sobrang saya! Parang ayaw ko ng matulog pero hindi ko na kaya ZzZzz..

Chapter 12 ended.

"Medyas: A Love Story Part 13" -ConfessionMabilis lumipas ang araw ng linggo ko marahil excited na akong pumasok. Makikita ko nanaman kasi si Cyrus. Hanggang ngayon ay hindi ko parin makalimutan ang mga pangyayari nung sabado, kung paano kami kumanta, nagkulitan, kumain at ang buong pangyayari sa araw na iyon. Ang saya talaga sana ganoon nalang palagi. Sana siya na nga ang superman ng buhay ko. Pagkarating ko ng eskwelahan ay agad naman akong tumungo ng locker na nakasanayan ko na simula ng sinulatan ako ni Superman. Pagkabukas ko ng pinto ng locker ay buti na lamang at may nakita akong papel. Sa wakas sumagot na siya akala ko di ko na siya makakausap uli eh, sa isip isip ko. hows ur weekend? hope u had a lot of fun (: i really miss you a lot! u know what? i thought that 'TiME' has already come

and i was suppose to reveal hu am i, but i was wrong, i might have better luck next time. take care my princess (: Yours truly, Superman Wow, grabe si Superman englishero. Baka porenjer toh at hindi si Cyrus? Hala! Anyway nanosebleed ako sa sinabi niya ah. Teka my princess? Ako ba ung tinutukoy niyang princess na yun? Baka ako nga, kakilig naman. Sayang magpapakilala na pala siya. Bakit kaya hindi natuloy? Makasagot na nga lang sa sulat niya. akala q nd k n ssgot s last letter q! i miss you too superman! bleh! super saya ng weekend q! sobra.. ksma q ksi si superman ng lyf q eh, si superman torpe hehehe! jowk lng =) ingat din superman! "Uyy sino kaya yang sinusulatan ni panget?" pangangantyaw ni Joshua na hindi ko naman napansin na nasa likod ko at tinitignan ang ginagawa ko. Nabasa kaya niya? Hay nako talaga naman! "Chismoso ka noh? Kalalake mong tao nakikibasa ka ng sulat ng may sulat!" pagsusungit ko naman sakanya nakakainis kasi nasa kalagitnaan ako ng pagkakilig bigla siyang eeksena! "Bakit ang sungit mo? Kakamustahin ka lang eh sinusungitan mo na ako agad. Tsaka hindi ko binabasa ung sinusulat mo ah!" pagpapaliwanag naman niya. "Hindi ba? Akala ko binabasa mo eh. Sorry naman." pagpapaumanhin ko naman sakanya. "Sorry, sorry. Ikaw na nga tong babatiin tapos susungitan mo pa." pabulong na sabi ni Joshua. "Sorry na nga po eh diba? Bati na kami niyan ni panget." sabi ko sakanya habang pinaglalaruan ko ang magkabilang pisngi niya. Paglalambing kumbaga. "Oo na. Matitiis ba kita (pabulong niyang sinabi.)" sagot naman ni Joshua sakin habang pinipisil ang ilong ko. "Ano? Ano? Parang may binulong ka eh." pagtatanong ko naman sakanya dahil may binulong siyang hindi ko narinig ng maayos. "Binulong? May narinig ka?" pagtataka naman niyang tanong. "Wala po." pagwawalang bahala ko namang sagot sakanya. Dumating na nga ang teacher namin at kanya-kanya naman kaming balik sa mga upuan namin. "Chloe, usap tayo mamayang recess ha!" sabi naman ng seatmate kong si Janine. "Ay oo nga pala! Sige." pangiti kong sagot sakanya.

"Ok class. I have an announcement." sabi ng teacher namin. Ano kaya yun? Siguro walang klase? Sana nga. Hehehe. "I would like you to welcome back Ms. Ericka Reyes." pagdugtong naman niya at sabay pagpasok ni Ericka sa classroom ng nakauniform. Lahat naman pati ako ay sinalubong siya ng palakpak at nilapitan para batiin maliban kay Cyrus na hindi natinag sa kanyang pagkakaupo. "Thanks for your warm welcome. I miss you a lot guys especially Cyrus." pagbati naman ni Ericka sa amin. Sabay kantyaw ng buong klase dahil sa pagkakaspecial mention ng pangalan ni Cyrus. Inaamin kong malungkot ako sa pagdating ni Ericka dahil baka magkabalikan sila pero ok lang yun kung masaya si Cyrus masaya na rin ako. Nang tumunog na ang bell na naghuhudyat na recess na namin ay magkasabay naman akong inaya nina Joshua at Cyrus na magrecess. "Chloe recess na tayo." sabi ni Joshua. "Tara Chloe." sabi naman ni Cyrus. "Sabay pa kayo ah. Sige mayang lunch nalang ako sasabay. Mag-uusap pa kami ni Janine eh." sabi ko naman sakanilang dalawa at sumunod ako kay Janine na kasalukuyan ng nasa pinto. "Cyrus, Joshua, tara lets eat together. Treat ko kayo. Medyo bitin tayo nung first meeting natin dito sa school eh. I miss you both." narinig kong pag-aaya ni Ericka sa dalawa. "No thanks. May gagawin pala ako. Kayo nalang dalawa." pagtanggi naman ni Cyrus. Nang makarating ako sa kinatatayuan ni Janine ay binati ko siya agad. "Uy Janine. Ano nga pala pag-uusapan natin?" tanong ko naman sakanya. "Chloe, tara dun tayo sa library." pag-aaya niya sakin. At agad din naman kaming pumuntang library. Pagkarating namin sa library ay umupo kami dun sa gitna ng mga bookshelves at nag-usap. "Chloe diretsahan. Tomboy ka ba?" nakakagulat na tanong sakin ni Janine. Nanlaki talaga ang mga mata ko sa tanong niya. "Ha? Mukha ba akong tomboy Janine?" pagbibiro kong tanong sakanya. At umiling siya. "Hindi pala eh. Bakit mo naitanong yun? Kagulat ka naman." muli kong tanong sakanya. "Kasi... Kasi..." pagaalinlangan pa niyang sagot na hindi makatingin sa aking mga mata. "Kasi?" tanong ko naman. Bakit nga kaya? May gusto kaya si Janine kay Chloe? "Kasi... Alam mo Chloe... Ano eh..." pagaalinlangan parin ni Janine na sabihin. "Ano un Janine? Wag ka mahiya." pangungulit ko

"Kasi hindi naman talaga malapit si Joshua sa mga babae eh. Nung bata pa kami hindi talaga siya nakikipaglaro sa mga babae. Kung hindi ka lalaki hindi ka niya papansinin." pagkukwento naman ni Janine. "Ahhhh..... Hindi ko magets Janine. Pasensya na. Hehehe." sagot ko sakanya. Hindi ko talaga magets bakit niya sinasabi yun. Siguro gusto niyang sabihin bading si Joshua! Hahaha! Para nga namang bading yung lalaking un ang arte arte. "Nagtataka lang kasi ako kung bakit ikaw pinansin niya kahit babae ka?" pagtatanong niya. "Hindi ko rin alam Janine. Uhm, gusto mo bang palabasin na bakla si Joshua?" pagbibiro ko naman sakanya. "Ah! Hindi ah! Hindi bakla si Joshua!" pagtatanggol naman niya. "Itong si Janine defensive. Nagtatanong lang eh." sagot ko naman habang natatawa sa naging reaksyon niya. Tingin ko alam ko na bakit niya toh sinasabi sakin. "Matanong ko lang Janine, kailan ka pa nagkilos lalake? I mean yang anyo mo ngayon?" tanong ko sakanya at napansin kong medyo namula ang mga pisngi niya. Hindi rin naman siya sumagot kaya nagsalita na lang ako uli. "Dahil ba yan kay Joshua kaya nagbihis at kilos lalake ka? Aminin mo na Janine tayo lang makakaalam niyan." pambubuking ko sakanya. Tumungo siya bilang senyas ng pag-oo niya. "Sabi na nga ba eh. Janine, what if bukas magbihis babae ka? Malay mo hindi na ganun kasuplado si Joshua gaya ng dati at mapansin ka niya, ang maganda pa dun baka magkagusto pa siya sayo diba?" pagpapayo ko naman sakanya. Maganda naman tong si Janine eh hindi lang napapansin dahil nga sa pagtotomboy image niya. Sayang talaga siya kung nagkataon. "Imposibleng magustuhan ako ni Joshua! Kasi ikaw ang gusto niya! (kasabay ng pagring ng bell)" sagot naman ni Janine. "Nagbell na Janine. Balik na tayo sa room." pag-aaya ko sakanya. Medyo hindi ko narinig ang sinabi niya, ang bingi ko talaga. At bumalik na nga kami sa room, hindi pa naman dumarating ang teacher namin kaya muli kong kinausap ko si Janine. "Ano nga uli ung huli mong sinabi?" tanong ko naman sakanya. "Aba. Mukhang nagkakamabutihan na kayo ng pare ko Chloe ah." singit naman ni Joshua na inakbayan si Janine. Napangiti naman ako kay Janine nang makitang inakbayan siya ni Joshua. "Talaga! Selos ka naman?" pagsakay ko naman sa banat ni Joshua. "Ako selos?" pangiting tanong ni Joshua. "Andyan na si Ma'am." sabi naman ni Janine ng makitang papasok na ang teacher namin. At bumalik na sa pwesto ang lahat ng estudyante

"Mr. Bernal, Mr. Garcia, pinapatawag kayo ng Principal." sabi ng aming teacher nang makapwesto siya sa gitna. At agad naman tumayo ang dalawa para tumungo sa Principal's office. Bakit kaya sila pinatawag ng Principal? Anong problema?

Chapter 13 ended "Medyas: A Love Story Part 14" -TransformationChloe Agad namang lumabas ang magkaibigang si Cyrus at Joshua patungo sa Principal's office. Nakakapagtaka naman kung bakit sila pinatawag? Hindi naman sila nakipagaway? Wala ni sinuman sa aming klase ang may ideya kung bakit sila pinatawag. Tinanong naman ni Ericka si Ma'am Sedigo kung bakit nga ba. "Excuse me ma'am, bakit po pinatawag sina Cyrus at Joshua ng principal?" pagtatanong nito. "It's none of your business Ms. Reyes. Ok class, go back to your seats and we will start a new lesson." pagsusungit naman ni ma'am. Ang sungit talaga niya kaya hindi na ako nagtataka kung bakit walang nanliligaw sakanya kahit medyo maganda at bata siya. Biruin ba naman naaalala ko pa noon first day ng klase niya sa amin ay nagpaquiz agad. Wala pa naman kaming kaideideya kung tungkol saan ang subject na itinuturo niya. Banas na banas talaga ang buong klase sakanya ng mga panahong iyon. Narrator Pagdating ng magkaibigan na sina Joshua at Cyrus ay agad silang pinaupo ng Principal. "What are we going to talk about Mrs. Ranillo?" pagtatanong ni Cyrus sa principal. "Ok. We'll be joining an inter-school competition this Wednesday and I assign the both of you to join the essay writing contest. So prepare yourselves because you'll be there until friday." sabi naman ng principal. "But Mrs. Ranillo, Mariel is much better than me in fact she's the candidate for valedictorian. If you don't mind ma'am, may I refuse that opportunity?" halatang pagtanggi naman ni Joshua na ikinagulat ng kaibigan niyang si Cyrus. "Are you sure Mr. Garcia?" pagkukumpirma naman ng kanilang principal. "Yes ma'am. Because I have other plans for this week. I'm sorry ma'am." sagot naman ni Joshua. "Ok. No problem. How about you Mr. Bernal? Are you also refusing the opportunity? It might help you to grab the valedictory spot." pagtatanong ng principal kay Cyrus. "No ma'am. I'll join." pagtanggap naman ni Cyrus.

"Thank you. You may go now. Kindly tell Ms. Mendez(Mariel) to go to Principal's office after class." pagpapaalam naman niya. Lumabas na ang magkaibigan at nag-usap habang naglalakad pabalik ng classroom. "Bakit mo tinanggihan Josh?" tanong ni Cyrus. "Sasali kasi ako sa dance event next week." sagot ni Joshua. "Kaya pala. Sayang yun kung tinanggap mo baka maging 1st honorable mention ka." panghihinayang naman ni Cyrus. Chloe Maya-maya ay dumating na ang magbespren. Hindi naman sila mukhang napagalitan ng principal sa halip si Joshua ay mukha pang masaya. "Joshua, bakit kayo pinatawag ng principal?" pagtatanong ko kay Joshua. "Chismosa ka rin ano? Hahaha." pagbibiro niya. Binalik pa ang sinabi ko sakanya kanina talaga naman tong lalaking toh. Natapos na ang araw pero hindi ko parin alam kung bakit sila pinatawag ng principal. Ayaw naman kasi akong sagutin ni Joshua, nahihiya naman akong magtanong kay Cyrus. Hanggang sa kinausap na nga ako ni Cyrus. "Chloe, mawawala ako ngayong miyerkules hanggang biyernes ah." sabi niya sakin. "Ha? Bakit? Nasuspend ka ba? Ano dahilan?" pagkagulat ko namang tanong sakanya. "Hindi. Sasali kasi ako sa essay writing. Wag ka manlalalake ah." pabiro niyang sinabi sakin. "Aba. At bakit naman wag akong manlalalake?" tanong ko sakanya. Ano ba toh? Bakit ganyan siya kung makapagsalita? Nakakalito tuloy. Ayaw ko namang mag-assume. Kainis ah pero kinikilig ako. Hahaha! Ngiti lang ang isinagot niya sakin. "Oy, ano ba kayong dalawa diyan uwi na tayo!" muli nanamang pang-iistorbo ni Joshua sa moment namin. "Tara Chloe." pag-aaya ni Cyrus. "Sige mauna na muna kayo sa labas. Sunod nalang ako mag-aayos pa ako ng gamit eh." sagot ko sakanya dahil hindi ko pa pala nailalagay ang sulat ko para kay Superman. Nang maayos ko ang gamit ko at mailagay ang sulat ko ay sumunod naman ako agad sakanila sa labas. Ericka

"Wait girls. Nakalimutan ko yung lecture notebook sa locker ko. Saglit lang ha. Balik lang akong room." sabi ni Ericka sa mga kaibigan niya. Matapos makuha ni Ericka ang kanyang lecture notebook ay napansin naman niya ang papel na nakaipit sa pinto ng locker ni Chloe at kinuha niya ito. "What's this? A letter? For whom?" sabi ni Ericka sa sarili niya at binuksan niya ang sulat at binasa ito. "Superman? Si Cyrus kaya ito? As far as I know Superman is one of his favorites... I see." sabi ni Ericka sa sarili na parang nagkaroon ng kuro-kuro sa kanyang isip. "I must keep this one." at itinago nga ni Ericka ang sulat ni Chloe para kay Superman. (Lingid sa kaalaman ni Ericka na paborito rin ni Joshua si Superman. ) Chloe Nang makarating ako sa kinatatayuan nila Cyrus ay nagpaalam naman si Joshua sa amin. "May nakalimutan pala ako! Teka balik lang akong room." pagpapaalam niya samin. "Lagi ka nalang ganyan. Atat na atat umuwi tapos pagkumpleto na tayo, may nakalimutan ka nanamang kunin. Tumatanda ka na panget." pagbibiro ko kay Joshua. At bumalik na nga siyang room. Joshua Sa paglalakad kong pabalik ng room para tignan kung nailagay na ba ni Chloe ang sulat niya para sakin ay nakasalubong ko si Ericka. "Uy Ericka!" pagbati ko sakanya. "Josh!" sagot naman niya. "Galing kang room?" tanong ko sakanya. "Ah, oo. Nalimutan ko kasi ung lecture notebook ko. Alam mo na, maghahabol sa lecture eh." pagkukwento niya. "Ay Josh, nga pala. Kilala mo ba kung sino si Su---" ("Girl! Tara na! Magsasarado na ung mall! Hahaha!") dugtong ni Ericka ngunit hindi natuloy dahil tinawag na siya ng mga kaibigan niya. "Ay sige, tawag na ako nila Loraine. Mauna na ako." pamamaalam niya. Sino kayang Su ung tinutukoy niya? Bakit kaya? Baka si Suryel ung walking baktol. Baka admirer niya. Hahaha. Pagkarating ko sa locker ni Chloe, wala akong nakitang kahit ano mang papel.

Kadalasan naman nakaipit lang un o hindi naman kaya ay nakadikit. Bakit kaya wala? Hinanap ko na sa paligid dahil baka nilipad lang pero wala parin. Hay. Baka hindi na niya nilagay. Makabalik na nga lang. Chloe Pagkabalik naman ni Joshua ay agad na kaming umuwi. Kinabukasan ay masaya akong pumasok ng classroom. Katulad ng nakaugalian ko, diretso agad ng locker. Pagbukas ko ng locker ay wala akong papel na nakita, hinalungkat ko na ang locker ko pero wala parin. Medyo nakakalungkot pero siguro naghahanda na siya para sa contest bukas sa isip-isip ko. "Uy Chloe!" pagtawag ni Joshua sakin. "Oh? Mang-aasar ka nanaman?" pabiro kong bati kay Joshua. "Busy ka ba?" tanong naman niya. "Hindi. Bakit?" sagot ko. "Ah, wala naman." sagot naman niya at umalis. Parang ang tamlay niya ah himala hindi nambulahaw ng umaga ko. Ano nanaman kaya pumasok sa isip noon at natanong kung busy ako? Wala namang kapanipanibago ng umaga na yun maliban ng pumasok si Janine. Napatingin ang lahat ng aming mga kaklasen sakanya. Paano ba naman ang kinikilalang tomboy sa classroom ay babaeng babae na, nakalugay na ang bagong gupit na buhok at hindi na nakapony tail sabay sumbrero. At sinalubong ko naman siya agad. "Janine!" bati ko sakanya ng nakangiti. "Chloe. Naiilang ako." bulong niya sakin. "Ok lang yan! Ang ganda mo kaya. Ewan ko lang kung hindi ka pa mapansin ni Joshua niyan ah! Go girl!" pabulong ko ring pagpapalakas ko ng loob sakanya. Bagay na bagay naman pala kay Janine maging babae eh. Humanda ka Joshua sa kamandag ni Janine. Hahaha! At nang makapwesto si Janine sa upuan niya ay nilapitan siya ni Joshua na kitang kita ang pagkagulat. Laglag panga niya sa beauty ni Janine. "Pare........................." Chapter 14 ended "Medyas: A Love Story Part 15" -Partners"Pare........................." pagtawag ni Joshua kay Janine.

"Anu un Joshua?" namumulang sagot ni Janine kay Joshua. "Pare... Ikaw ba yan? Ano nakain mo? May sakit ka ba? Mahusay ang nagsex change sayo ah. Si Belo o si Calayan? Hahaha!" pangaasar nito kay Janine dahil sa pagbabagong anyo nito. Narinig naman ng lahat ang sinabi ni Joshua. Sa pagkapahiya ni Janine ay agad itong tumakbo papuntang C.R. Sinugod ko naman ang napakasalbaheng si Joshua. "Joshua halika." pagpapalapit ko sakanya. "Ano un Chloe?" ngiting ngiti niyang pagsalubong sakin. Pagkalapit niya, Paaaaaaaaaak! Isang malakas na sampal ang inabot ng kaliwang pisngi niya. "Alam mo Joshua kung wala kang sasabihing maganda wag ka nalang magsalita pwede? Hindi mo kasi alam nakakasakit ka na ng tao eh. Alam mo un?" galit na galit kong sinabi sakanya. Sobrang salbahe niya para sabihan ng ganoon ung kababata niya. Nanggigigil talaga ako kay Joshua. Sinundan ko naman si Janine sa C.R matapos kong sabihin ang linya ko. Pagdating ko ng C.R. naririnig ko ang pag-iyak ni Janine mula sa loob ng isang cubicle. "Janine." pagtawag ko sakanya pero hindi siya sumagot at nagpatuloy sa pag-iyak. "Janine, please can we talk?" muli kong pagtawag. At lumabas nga si Janine, isinarado ko naman ang pinto ng C.R. upang wala ng iba pang makarinig ng pag-uusapan namin. "Alam mo ang ganda mo ngayon. It's just that na nanibago sayo si Joshua dahil since bata pa kayo, yung pagsasacrifice mong pagiging tomboy ang kilala niyang Janine." sabi ko sakanya habang inaayos ang kanyang ginulong buhok. Ngunit patuloy parin sa pag-iyak si Janine. "Mapapansin ka rin ni Joshua. Tutulungan kita. Makikita mo siya naman ang iiyak." pagpapalakas ko ng loob niya. "Salamat Chloe ah. No need naman paiyakin si Joshua, i'm alright. Nabigla rin lang ako sa mga pangyayari." sagot naman niya sakin na unti-unti narin namang tumigil sa pag-iyak. Narrator "Bakit mo naman ginawa un Joshua? Kababata mo si Janine tapos babastusin mo. Hindi na tama yan." pangangaral ni Cyrus. "Oh ano? Ikaw nanaman tama? Ako nanaman ang masama? Sige magkampihan kayo. Hindi na kayo nasanay sa biro ko." galit na sagot naman ni Joshua kay Cyrus. "Masakit ung sampal ni Chloe ah." ibinulong ni Joshua sa sarili at lumabas siya ng classroom.

"Joshua!" pagtawag ni Cyrus nang magpasyang lumabas si Joshua. Ngunit hindi siya pinansin nito kaya nagdesisyon siyang sundan na lamang niya. Chloe Matapos namin makapag-usap ni Janine ay nagpasya kaming bumalik ng classroom dahil 5 minutes nalang at magtitime na. Inayusan ko naman siya ng kaunti. Pabalik na kami ng classroom nang makita namin si Joshua na naglalakad patungong hagdan at hindi kalaunan ay sinundan naman ni Cyrus. "Joshua!" pagtawag ko ngunit hindi niya ako pinansin kaya naman si Cyrus ang tinawag ko. "Anong nangyari?" tanong ko kay Cyrus nang makuha ko ang atensyon niya. "Sinabihan ko lang si Joshua. May topak ang mokong. Hayaan na muna naten, babalik din yun." sagot naman niya at bumalik na nga kaming tatlo sa classroom. Nagbell na ngunit hindi parin bumabalik si Joshua. "Asan kaya si Joshua?" pagtatanong ko kay Janine. "Baka nasa tambayan niya. Sa rooftop." sagot niya. Natapos na ang unang dalawa naming klase pero hindi parin siya bumabalik kaya naman nagpasya akong puntahan siya nang mag-recess kami dahil kahit naiinis ako sakanya kanina nawala naman yun nang masampal ko siya at nag-aalala ako dahil mukhang napalakas ang pagsampal ko. "Chloe punta lang ako saglit sa principal's office ah. Tapos sunod na ako." pagpapaalam ni Cyrus. Lumabas naman ako at tumungong rooftop. Nakita ko naman si Joshua na nakahiga sa lumang duyan sa may covered part ng rooftop, mukhang nag-iisip ng malalim at hawak-hawak ang kaliwang pisngi niya. "Joshua." pagtawag ko. Nagulat at napaupo naman siya nang marinig ang boses ko. "Oh panget?" pagulat niyang tanong. Sumenyas naman akong umusog siya dahil tatabi ako sakanya. "Baka masira ung duyan." pagbibiro ni Joshua. Tinignan ko siya ng kunyaring sungit-sungitan at umusog naman agad siya. Natakot baka sampalin ko nanaman siya. Hahaha. Nagulat naman ako ng pagkaupo ko ay niyakap ako ni Joshua. "Sorry Chloe ah." paghingi niya ng paumanhin. Niyakap ko rin naman siya pabalik upang icomfort. "Hindi ka dapat sakin magsorry. Alam mo na kung kanino. Ako nga dapat magsorry sayo eh kasi sinampal kita."

pagpapaumanhin ko naman sakanya. "Tama lang yung ginawa mo. Salamat ha." sagot niya. "May yakapan pa kayong nalalaman ah." sabi naman ng papalapit saming Cyrus. Agad naman akong bumitaw sa pagkakayakap at tumayo't naglakad papalapit kay Cyrus. "Nako, if i know selos ka naman diyan." pabiro kong tanong sakanya na deep inside inaabangan ko kung ano ang magiging sagot niya. Medyo nasasanay na rin ako sa ganitong sitwasyon namin ni Cyrus kaya nakakasakay na ako. "Oo nga eh. Ako kasi hindi mo pa niyayakap." sagot niya naman habang umakbay sakin. Ano pa nga bang reaksyon ko? Siyempre, kilig. Tumayo na rin si Joshua at iniabot ang kamay niya kay Cyrus bilang tanda ng pakikipagbati. At nagkabati na nga ang dalawa. "Pano na yan? Group hug!" pangangantyaw ni Joshua. Niyakap nga ako ng dalawa mokong. "Tsansing lang kayong dalawa eh!" pagrereklamo ko. "Gusto mo naman!" magkasabay nilang sinabi at sabay tawa. "Kapal niyo ah!" pag-angal ko. Sabay-sabay naman kaming bumaba at bumalik sa room. Pagkapasok ay agad naman humingi ng paumanhin si Joshua kay Janine. "Pare, sorry kanina ah. Sorry talaga. Nagulat lang ako, ang ganda mo kasi eh." paghingi niya ng sorry with matching yakap. "Ok lang yun Joshua nagulat lang rin ako." sagot naman ni Janine sakanya at napatingin siya sakin, nginitian ko naman siya na parang nagsasabing Go for it girl! It's your time to shine. Naging maayos din ang lahat ng araw na iyon. Marami rin ang nagkandarapang lalaki na nagpapacute kay Janine pero dahil iisa lang ang laman ng puso niya ay hindi niya pinapansin ang mga ito. Tinawag naman ako ni Joshua upang kausapin. "Chloe diba hindi ka busy? Sali naman tayo sa dance troupe, bukas start ng praktis whole day hanggang sunday. May dance event kasi sa monday eh. Sige na naman oh. Alam ko magaling ka sumayaw." pag-aalok ni Joshua. "Ha? Biglaan naman. Bukas agad?" sagot ko sakanya. "Oo. Nasabi ko na kay Sir Florence, yung dance instructor, na sasali tayo. Wala rin naman si Cyrus bukas hanggang friday eh para malibang ka na rin." pagpapaliwanag naman ni Joshua. Makakahindi pa ba ako? Mukhang pinaghandaan na niyang mabuti eh.

"O sige na." pagtanggap ko sa alok niya. "Bukas magdala ka ng damit pampraktis ah. Kahit hindi na nakauniform. Excuse na tayo hanggang friday may incentives pa. Ok diba?" sabi niya. "Oo na nga po diba. Sige ka baka bawiin ko pa." pagbibiro ko sakanya. "Opo di na po. Bukas ah!" sabi niya sabay alis. Kulit talaga nun. Pag-alis ni Joshua ay siya namang paglapit ni Cyrus. "Wala na ako bukas." nakasimangot na sinabi sakin ni Cyrus. "Ano ba yan. Para ka namang mamamatay. Sasali nga pala ako sa dance event." pagkukuwento ko sakanya. "Ah kayo ni Joshua. Galingan niyo magpraktis ah. Dapat magandahan ako sa sayaw niyo pagbalik ko." paghahamon naman ni Cyrus. "Oo naman. Baka malaglag panga mo pagpinanood mo kami." pagmamayabang ko ng pabiro kay Cyrus. "Nga pala, 8 alis namin dito sa school bukas. Pasok ka naman ng maaga oh. Gusto lang kitang makita, pampaswerte. Ok lang ba?" tanong sakin ni Cyrus. "Maaga naman talaga ako pumasok eh. Yaan mo papakita ako sayo bago kayo umalis." pangiti kong sagot sakanya. M.U. ba kami? Ano ba tong meron kami ni Cyrus? Ah basta, masaya ako kahit paganito-ganito lang kami. "Lapitan mo ako ah! Tapos hug." pabiro ni Cyrus. "Kailangan talaga may hug?" tanong ko naman. At natapos ang usapan namin ni Sai nang magbell na, hudyat ng uwian. Nasa kani-kaniyang bahay na rin ang lahat. Malapit ng magbukas, malapit ng dumating ang tatlong araw na wala si Cyrus. Mamimiss ko talaga siya ng sobra. Nang malapit na akong makatulog ay bigla namang tumunog ang cellphone ko. 1 message received Uy panget! praktis bukas ah! don't 4get! Sender: Joshua Nako si Joshua hanggang sa pagtulog ko nambubulahaw. opo! nyt!

Kinabukasan ay tinupad ko ang pangako ko kay Cyrus na pumasok ng maaga. Pagkapasok ko ng room si Cyrus ang kaagad sumalubong sakin. "Chloe, mamimiss kita." pagbati niya sakin. "Drama naman. Parang tatlong araw lang eh." sagot ko naman sakanya pero deep inside ay mamimiss ko rin siya ng sobra sobra. "Hatid mo na ako sa shuttle." pag-uutos ni Cyrus. "Aba, kala mo kung sino makapag-utos ah. Para ka namang mag-aabroad. Hahaha. Tara na nga." sagot ko sakanya. Hinatid ko nga siya sa may shuttle at maya-maya ay may nagsalita mula sa likod ko. "Chloe, are you coming with us?" tanong ni Ericka. "Hindi, hinatid ko lang si Cyrus." sagot ko naman. "Anong ginagawa mo dito Ericka?" tanong ni Cyrus. "Sabi kasi ni Mrs. Ranillo since tinanggihan ni Joshua ang offer and same with Mariel, i will be replacing them to come with you sa contest. Total naman since elementary tayo na talaga ang partner sa ganitong events. Kaya nga naging close and naging tayo, remember?" pagpapaliwanag ni Ericka. "I quit." sagot ni Cyrus. "No you can't. I know you need this." pagmamatigas ni Ericka at sumakay na siya ng bus. Wala nang nagawa si Cyrus kundi sumakay ng bus pero niyakap muna niya ako bago gawin iyon. May isang bagay tuloy na bumagabag sakin sa sandaling iyon. Kung nadevelop sila dati dahil sa lagi silang magkasama sa mga contest. Posible kayang maulit uli yun ngayon?

Chapter 15 ended "Medyas: A Love Story Part 16" -AnxietyUmalis na nga ang bus na sinasakyan nila Cyrus at kinakawayan naman niya ako habang papalayo ito, nalulungkot ako at nangangamba na baka pagbalik nila ay mag-iba ang lahat. Na baka hindi na kami maging katulad ngayon ni Cyrus. Na baka manumbalik ang pagmamahal niya para kay Ericka, dapat ko na sigurong ihanda ang sarili ko ngayon pa lang. Naabutan naman ako ni Joshua sa kinatatayuan ko.

"Good morning. Bus nila Cyrus?" pagtatanong niya sabay turo sa bus na kaaalis pa lamang. "Ah, oo." sagot ko naman sakanya. "Bakit mukhang matamlay ka? Wag kang mag-alala mabilis lang yang 3 days." sabi niya sakin at inakbayan ako. "Tara punta na tayo sa dance studio." pag-aaya niya at inakay nga niya ako papunta doon. Hindi naman ako nakasagot dahil sa binabagabag ko, buti nalang at nandito si Joshua kundi baka hindi na ako nakaalis dun sa kinatatayuan ko. Pagkarating namin sa dance studio ay kakaunti pa lamang ang mga dancers na naroroon. Kilalang-kilala talaga si Joshua sa campus dahil ultimo mga dancers ay kaclose niya lahat. Hindi nagtagal ay dumating narin ang iba pang mga dancers pati narin ang dance instructor na si Sir Florence. Kabado ako dahil first time kong sumali sa event sa campus na ito. "Dancers, form a straight line. Now!" sigaw ni Sir Flo. Agad din naman kaming pumila. Kinakabahan tuloy ako lalo dahil kita sa mga mukha ng iba kong kasama ang takot. Masungit siguro itong si Sir Flo. "Wag kang matakot. Akong bahala sayo." bulong naman ni Joshua ng mahalata niyang kabadong kabado ako. At napanatag naman ang loob ko ng marinig ko iyon. "Guys, next week na ang dance event. So please lahat makipagcooperate at give niyo ang best niyo kahit sa practice palang. Kung hindi niyo kaya ang hinihingi ko, you don't belong here, better get out as early as now." pagsasalita naman ni Sir Flo sa gitna ng katahimikan. May isang lalaking takot na takot ang lumabas na mukhang isang baguhan din lamang. Mukhang hindi kaya ng powers niya ang kasungitan ni Sir, sa isip isip ko. "Let's start. Para sa mga baguhan please come forward." pag-uutos naman niya. Tumayo naman ako at pumunta sa unahan. "Siya lang ba ang bago?" tanong naman ni Sir Flo. Ay! Susme! Ako nga lang ang nasa harap at wala ng iba. Bakit kasi umalis pa yung isang lalaki kanina! Wa kinakabahan ako. "Ok, show me your moves." utos naman nito. Kabado ako. Tumingin naman ako kay Joshua. Nakita ko ang kanyang mga mata na parang nagsasabing kayang-kaya mo yan Chloe na may kasama pang ngiti na parang proud na proud siya. Lumakas ang loob ko dahil dun. Kaya naman ng sinimulan ng patugtugin ang music ay ibinigay ko ang aking lahat ng makakaya para maimpress si Sir Flo at hindi mapahiya si Joshua. Matapos ang isang minutong pagpapasayaw sakin ay nagpalakpakan ang lahat maliban kay Sir Flo. Hindi ba

niya nagustuhan ang pagsayaw ko? Ano kayang reaksyon niya? Kinabahan nanaman tuloy ako. "Good job Joshua. You found your partner." pagpuri nito kay Joshua. "I told you." proud na sagot naman ni Joshua. "Nice dance, miss, what's your name again?" tanong naman nito sakin. "Chloe sir. Chloe Yu." sagot ko sakanya. Hay! Nakahinga ako ng maluwag ng pinuri niya ang sayaw ko. "Oh Chloe. You may now go back to your seat. Ok dancers, ganito ang set-up ng performance natin. Sa first phase ng dance it would be in groups then after that there would be a mellow performance to be performed by Joshua and Chloe then after that another group performance para sa closing." pagbibigay instruction ni Sir Flo. "Joshua, ano daw?" pagkaclarify ko kay Joshua dahil hindi ko masyado nagets yung mellow performance na ipeperform namin. "May sarili tayong eksena. Yung sa medyo slow na kanta." pangiti naman niyang sagot. Aba bongga, may sarili kaming part ni Joshua. Buti nalang at si Joshua ang naging partner ko hindi ako maiilang. "Joshua, Chloe." pagtawag naman ni Sir Flo samin. Hala, baka pagalitan kami kasi nakita niyang hindi kami nakikinig sakanya. Patay! "Let me talk to the both of you about sa sayaw." pagdugtong niya. Akala ko naman kung ano na. Napakanerbyosa ko pa naman. Lumapit nga kami kay Sir Flo at nakipag-usap. "The two of you ang highlight ng performance natin kaya galingan niyo. Medyo sensual ang theme ng sayaw niyo, yung romantic kumbaga. Then may halo ring lively. Kaya sana ayusin niyo at wag sanang magkaroon ng problema sainyong dalawa, ok?" pagpapaliwanag ni Sir Flo samin. Inuna ni Sir Flo ituro ang steps ng unang phase. Hindi kami kasama ni Joshua dun dahil ang entrance namin ay sa second phase pa kaya naman wala kaming ginagawa. Habang inaantay namin na kami naman ang turuan ni Sir Flo ay naglaro muna kami ng kung anu-ano. Pitik bulag, Nanay tatay, wrestling ng thumb at kung anu-ano pang laro. Sa wakas kami na ang tinuruan ni Sir Flo. Tutok na tutok siya sa pagtuturo samin. Medyo sensual nga ang sayaw dahil halos magkadikit na ang mga mukha namin ni Joshua sa mga steps. Medyo naiilang ako pero thankful narin ako dahil kakilala ko ang partner ko kaya ok na. Lumipas ang dalawang araw na puro pagpapraktis ang ginagawa namin, siyempre nakakapagod at kadalasan pa ay hindi ako makatulog ng maayos pag gabi kaiisip kung kamusta na ba si Cyrus. Hindi ko naman alam ang number niya at nahihiya akong itanong kay Joshua dahil aasarin lang ako nun. Hay. Pero tatlong araw nalang Chloe at makikita ko na uli siya kasabay ng performance namin sa school.

Lunch break nun at medyo masakit ang mga paa ko kaya hindi ako makasayaw at lakad ng ayos. Napansin naman ito ni Joshua. "Panget, ako na bibili ng pagkain natin. Itatake out ko nalang. Magpahinga ka nalang diyan. Ok?" sabi niya sakin. "Salamat. Alam mo na ung binibili ko ah." pagpapaalala ko sakanya. Buti good boy tong si Joshua at hindi ako inaasar. Natauhan ata simula nung masampal ko siya. Hahaha. Ilang minuto din ang nakalipas ay bumalik narin si Joshua at medyo nawala narin ang sakit ng paa ko. "Oh ito na french fries at sundae mo Chloe oh." pag-abot niya ng pagkain ko na nasa plastik. Inalok ko si Joshua ng french fries ngunit isinenyas niya na madumi ang kamay niya kaya naman sinubuan ko nalang siya bilang pasasalamat narin. Nawili ang loko at sumenyas pa ng isa pa. Eto naman ako sinubuan uli siya. Aba at humirit pa uli. "Uubusin mo na french fries ko eh. Last na toh ah." pagbibiro ko sakanya. At sinubuan ko uli siya. Parang bata talaga tong si Joshua, napangiti nalang ako. Natapos na ang lunch break namin at balik rehearsal nanaman kami. Alam na namin ni Joshua ang step sa buong sayaw at pinafamiliarize nalang namin para sumakto sa timing at gumanda ang performance namin. Mabilis lumipas ang oras at uwian na. Nakakapagod talaga ang sumayaw pero masaya. Simula nang wala si Cyrus ay kami nalang ni Joshua ang magkasabay umuwi at naging mas close kami dahil doon. Kaya naman inaya ko na siyang umuwi. "Tara Joshua uwi na tayo." pag-aaya ko sakanya. "Panget sige una ka na. Inutusan kasi ako ni mama dumaan kina uncle para ibigay ung papeles niya. Kainis." pagpapaalam naman sakin ni Joshua. "Sige una na ako ah! Ingat ka pag-uwi mamaya. Kita nalang tayo bukas. Agahan mo naman, lagi kang late eh!" pagbibiro ko sakanya. "Ingat ka lalo. Baka kidnapin ka diyan, pano ba yan walang magtatanggol sayo ngayon? Kaw muna bahala sa sarili mo ah. Taas mo kili-kili mo paglumapit sila. Hahaha." pagbibiro naman niya sakin. "Sira, baka lalo nila akong lapitan nun. Hahaha. Ingat panget!" muli kong pagpapaalam. At umuwi nga akong mag-isa. Nako makulimlim mukhang uulan, hindi ko pa naman kinasanayan ang magdala ng payong. Wag sanang umulan please. Pagkasakay ko ng jeep ay sabay buhos naman ng napakalakas na ulan. Buti nalang pinasakay muna ako ng jeep. Maya-maya'y naisip ko paano nga pala pagbaba ko? Kainis naman. Pumara na ako ng makarating na ang jeep sa kanto namin ngunit malakas parin ang ulan kaya wala akong choice kundi sumugod dito. Nakaraos din naman at nakapunta sa sakayan ng jeep pero basang-basa ako at ang mga gamit ko. Pagkauwi ko ay agad akong nagpalit ng damit at nagpahinga.

Kinabukasan ay tinanghali ako ng gising kaya naman sa takot kong mapagalitan ni Sir Flo ay hindi na ako nagalmusal. Medyo nakakahilo. Ang sama ng pakiramdam ko pero kailangan ko parin pumasok dahil sa makalawa na ang dance event. Nakarating naman ako sa dance studio at nag-uumpisa na silang magpraktis kaya inayos ko na ang gamit ko at dumiretso ako agad kay Joshua. "Chloe ang putla mo ah?" pagpansin ni Joshua. "Wala toh. Hindi lang kasi ako nakapag-almusal." sagot ko sakanya. Nagpatuloy kami sa pagpapraktis. Ilang oras din ang nakalipas ay napahinto ako sa kalagitnaan ng kanta sa pangwalo naming rehearsal at... nagdilim ang buong paligid ko.

Chapter 16 ended "MedyAS: A Love Story Part 17" -Superman in actionNasa kalagitnaan kami ng kanta nang huminto si Chloe sa pagsasayaw. Kaya naman agad ko siyang pinansin. "Chloe?" pag-aalala kong tanong. Matapos ko siyang tanungin ay bigla na lamang siyang hinimatay. Mabuti na lang talaga ay katabi ko siya ng oras na iyon kaya naman bago pa man siya bumagsak sa sahig ay nasalo ko siya. Sabi na nga ba parang may kakaiba kay Chloe eh ang putla ng mukha niya at ramdam ko na ang init ng katawan niya, ang taas ng lagnat niya. "Flo dalhin ko lang toh sa clinic. Tuloy na kayo sa pagpraktis. Ako nang bahala sakanya." pagpapaalam ko sa dance instructor namin. At sumagot siya ng oo. Binuhat ko si Chloe sa pamamagitan ng aking dalawang braso. Medyo mabigat din pala tong babaeng toh. Habang naglalakad ako papuntang clinic ay napatingin ako sa mukha niya. Bigla nalang lumabas sa isip ko ang mga salitang sana balang araw ako naman ang makita ng mga mata mo. Aaa Joshua hindi ito ang oras para isipin ang mga ganyang bagay, sabi ko sa isip ko. Alalang-alala talaga ako kay Chloe kung ano nangyari sakanya. Nagbibiruan pa naman kami kahapon ang sigla sigla nga niya eh? Nakarating na kami sa clinic at buti nalang nandun ang nurse namin. Inihiga ko naman si Chloe sa kama ng clinic. "Maaari ka ng umalis. Tatawagan ko nalang ang mga kasama niya sa bahay para sunduin siya." pagpapaalis sakin ng nurse. "Pwede bang hintayin ko nalang na masundo siya ng uncle o ng auntie niya?" pagtatanong ko naman.

"Ikaw bahala pero sa labas ka lang pwede maghintay. Bawal ang tao dito sa loob kung hindi kailangan." sagot naman ng nurse sakin. Ang sungit naman nung nurse. Ayaw ko sanang iwan si Chloe pero wala ring saysay ang pag-aantay ko kung sa labas lang rin naman ako. Hindi ko rin naman siya mababantayan. Kaya nagpasya nalang akong bumalik sa dance studio. Ayoko na sanang magpraktis, wala akong gana pero kailangan kong ituloy dahil mabubungangaan ako ng baklang si Florence. Natapos na ang praktis ngayong araw na ito at may naisip akong plano. Nilapitan ko naman si Florence para magpaalam. "Flo, parang sumesexy ka ah." pambobola ko sakanya. "Oh baket Joshua? Ano kailangan mo?" tanong naman ni Florence na sanay na sa mga pambobola ko. "Pwede bang wag muna rin akong magpractice habang wala pa ang partner ko? Wala ring saysay diba? Sige na oh." pagpapaalam ko sakanya. Sana pumayag. "Ok ok. Basta be sure na maganda ang sayaw niyo pagbalik niyo." pagpayag naman ni Florence. "Salamat Flo. Bait talaga nitong instructor namin." muli kong pambobola ko sakanya. Mabuti nalang at pumayag siya mababantayan ko na si Chloe nito. Uwian na namin pero hindi pa ako umuwi agad. Siyempre dadaan pa ako sa bahay ng prinsesa ko para kamustahin ang kalagayan niya. Teka, saan nga pala ang bahay nila? Saan? Saan? Kailangan kong malaman! Sa kadesperaduhan ko ay pumunta ako sa classroom buti na lang at umaayon sakin ang panahon dahil mas maaga kaming pinapalabas sa practice kaya naman naabutan ko pa ang class president namin na may listahan ng impormasyon ng bawat isa sa amin. Kumatok ako sa classroom kahit meron pang teacher. Ganoon ako kadesperadong puntahan si Chloe. "Excuse me po. Pwede po kay Martin?" pagtatanong ko kay Ms. Santos na may lihim na pagnanasa sakin. Hahaha. "Sure Mr. Garcia. Martin tawag ka ni Joshua." pag-eexcuse naman ni Ms. Santos. "Thank you ma'am. Bait niyo talaga." pambobola ko sakanya. "Oh tol, ano problema?" tanong sakin ni Martin. "Patingin naman nung student information book oh. Saglit lang. Sige na tol." pagmamakaawa ko sakanya. "Oh sige, kuhanin ko lang." pagpayag naman ni Martin. Ilang minuto lang ay nakabalik na siya dala-dala ang book. "Oh ito na." pag-abot sakin ni Martin ng libro.

Kinuha ko naman ito agad at binuklat ang kadulu-duluhang page. "Ano ba hinahanap mo diyan tol?" tanong ni Martin sakin ngunit patuloy ako sa paghahanap sa apelyido niya. "Yu.....yuuuu....YU!" ang sabi ko pagkakita ko ng apelyido niya narinig naman iyon ni Martin. "Ahh, si Chloe pala. Ano ka stalker? Hahaha." pagbibiro niya. Hindi ko na pinansin ang sinabi ni Martin. At nang makuha ko ang address ni Chloe ay agad kong isinauli ang libro at nagthank you kay Martin pati narin kay Ms. Santos. Nagmamadali akong lumabas ng school at bumyahe papunta sa bahay nila Chloe. Nang makarating ako sa may gate ng tinutuluyan niya ay may nakita naman akong nagwawalis sa bakuran nila. "Ahm, excuse po. Dito po ba nakatira si Chloe Yu?" pagtatanong ko sa nagwawalis sa may bakuran. "Loweyo ba kamo? Walang Loweyong nakatera deto." sagot niya sakin. "Chloe po." paulit kong sinabi dahil alam kong hindi ako nagkakamali. Magaling yata toh. "Kurdapyaaaaaaaaaaaa!" boses ng isang babae mula sa loob. "Yis mam? Mam may gwapong lalaki deto mokang artesta naghahanap kay Loweyo daw. Hende ko kelala mam sinong Loweyo yon. Ay ambot!" sagot naman niya sa tumawag sakanya. Lumabas naman ng bahay ang isang medyo may edad ng babae. "Good Afternoon po. Dito po ba nakatira si Chloe Yu?" pagtatanong ko sa lumabas sa pinto. "Ah si Chloe pala. Oo. Tulog siya eh. Sino ka?" pagtatanong sakin ng babae. "Si Superman po. Kaklase niya." sagot ko naman. "Superman?" pagtatakang tanong ng babae. Tumango tango naman ako senyas ng pag-oo. "Sabe na nga ba mam eh. Artesta iyan, si Soperman sa wakas naketa ko na. Paperma mamaya ha." side comment naman ng unang babae kong kinausap na malamang ay kasambahay nila. Napangiti naman ako. "Halika pasok ka iho. Teka gisingin ko lang si Chloe ah." pag-aalok sakin ng babae na siguro ang auntie niya. Pumasok naman ako ng bahay nila. "Ay, wag niyo na po gisingin baka po nagpapahinga. Antayin ko nalang pong magising." pagpigil ko sa auntie niya. "Sige iho. Siya nga pala, si Kurdapya muna ang bahala sayo ha. Maggogrocery lang muna ako." pagpapaalam ng auntie niya sakin.

"Sege mam ako ng bahala deto ke Soperman. Engat mam." pagpapaalam naman ng kasambahay nila sa amo niya. "Anong gusto mo Soperman? Kape, gatas, ayste, masahe, put espa, sabehen mo lang saken wag ka maheya." pag-aalok ng kasambahay nila. "Si Chloe po." pabiro ko namang sabi sa kasambahay nila. "Kanina Loweyo ngayon naman Lowepo? Seno ba yang henahanap mo?" pagtataka namang tanong sakin. Kakatuwa naman ung kasambahay nila. Ang kulit. "Tubig nalang po." pangiti kong sagot sakanya. "Ay, sege saglet lang Soperman kokoha lang ako ng tobeg mo." pag-aasikaso niya sakin. Habang kinukuha naman ng kasambahay nila ang tubig na hiningi ko ay nagmasid ako sa kanilang bahay. Malinis, mukhang masipag si ate Kurdapya. "Eto na tobeg mo Soperman oh." pag-abot naman niya sakin nung tubig. "Saan po ba ang kwarto dito nung isa niyo pang kasamang babae?" tanong ko kay ate Kurdapya. "Seno? Si Kuloy? Ayong pangalawang pento sa itaas. Senundo nga siya kanena ni mam, taas kase ng lagnat niya. Paano ba naman omowe deto kahapon ng basang-basa. Ang tamad magdala ng payong ng batang eyon yan tuloy." pagkukwento niya sakin. Kuloy? Yun ba tawag sakanya dito sakanila? Hahaha. Katawa naman. Kaya naman pala. Ngayon alam ko na kung baket siya hinimatay, Chloe talaga ang tamad magdala ng payong. Nang maubos ko ang tubig ay iniabot ko na ang baso kay ate Kurdapya. "Pwede ko po bang puntahan si Chloe sa kwarto niya?" pagtatanong ko sakanya. "Oh sege Soperman. Hoy magpakabaet ka ha. Lalabas lang ako saglet checheka cheka babalek din ako kaagad kaya wag ka magbalak ng kung ano-ano deyan." pagpapaalala naman ni ate Kurdapya. Umakyat naman ako at hinanap ang kwarto ni Kuloy. Hindi naman ako nahirapan sa paghahanap dahil may pangalan ang pinto niya ng "Kuloy" at bukod pa dun ay may picture pa. Tinitigan ko ang picture at... at... pinigilan kong tumawa!!! Dahil picture un ni Chloe nung bata pa siya at suot suot ang headband na may butterfly at ang posing talagang nakakatawa wacky shot kumbaga! Since nung bata pa pala siya ay mahilig na siya sa mga ganun ganun. Naalala ko tuloy nung first day kung saan agad ko siyang napansin. Pinipigilan ko nalang talaga tumawa dahil baka magising ko siya. Matapos ko makamove-on sa nakita kong picture ay tinignan ko kung bukas ang pinto at bukas nga ito kaya naman pumasok ako. Nakita ko si Chloe na mahimbing na natutulog. Hinawakan ko ang noo niya para icheck kung mainit pa ba siya, mainit parin. Kaya naman kinuha ko ang towel ko sa bag na hindi ko pa nagagamit at binasa ito at nagdala narin ng tabo at tumungo muli sa kwarto ni Chloe.

Pinunasan ko ang mukha niya at sinisigurado kong hindi ko siya magigising dahil kung nagkataon ay mabubuking ako. Habang pinupunasan ko ang mukha niya ay hindi ko naiwasang muli siyang titigan. Ang kanyang labi. Hindi ko maiwasang maakit dito. Unti. Unting. Nagkakalapit ang aming mga labi. Chapter 17 ended
"Medyas:

A Love Story Part 18"

-DisappointmentPalakas ng palakas ang tibok ng puso ko habang papalapit ng papalapit ang aking mga labi sa mga labi ni Chloe. "Eeeeeenggwww." ang sabi ng dumaan na langaw sa pagitan ng aming mga mukha na siya ring naging dahilan kung bakit hindi natuloy ang kiss. Sa gulat ko sa langaw ay bumalik ako sa katinuan ko. Joshua ano bang ginagawa mo! May sakit na nga si Chloe kung anu-ano pang iniisip mo!, sa isip isip ko. Pero sayang, kiss na naging hangin pa. Langaw kasi eh. "Basilio, Crispin." bulong naman ni Chloe na tila nananaginip at napagalaw siya ng bahagya. Ano ka si Sisa? Sabi ko sa isip-isip ko habang pinipigilang matawa. Hahaha! Basilio Crispin daw. Ipinagpatuloy ko nalang ang pagpupunas sa kanyang mukha. Nang matapos kong punasan ang kanyang mukha ay hinalikan ko siya ng bahagya sa noo bilang pamamaalam. Siguro naman kahit papaano nakalamang nako kay bespren sa paghalik ko ng noo niya. Bumaba na ako at inayos ang gamit ko. Dumating narin naman si ate Kurdapya galing sa chismisan. "Oh Soperman aales na you?" tanong niya nang makitang inaayos ko ang gamit ko. "Ah opo. Baka gabihin ako sa daan eh." pamamaalam ko sakanya. "Tika lang." pagpigil naman niya sakin at nagmamadaling pumunta sa kwarto niya. Nang makabalik siya ay may dala-dala na siyang notebook at ballpen. "Soperman paperma mona. Mensan lang ako makaketa ng artesta ih." sabik na sabik na sinabi sakin ni ate Kurdapya habang iniaabot ang notebook at ballpen. Napangiti ako at pumirma nga ang uto-utong si Joshua. Superman at your service ate kurdapya. (; "Ay ate, pahingi ng papel ah at pahiram narin ng ballpen." sabi ko sakanya. Napagpasiyahan kong sulatan narin si Chloe.

My princess, please wag mong abusuhin ang katawan mo. Pagaling ka. Give yourself a break. (: P.S. And always bring an umbrella. (: Yours truly, Superman

"Paki-bigay naman po itong sulat na ito kay Kuloy. Wag niyo po basahin ah. Sige po una na po ako." pag-abot ko ng sulat at pagpapaalam ko kay ate Kurdapya. "Kaliwete ka pala. Soperman saglit lang ulit. Pde pakiss? Sige na." pagpigil uli niya sakin na sabik na sabik. Nginitian ko naman siya at binesobeso. Ang kulit ni ate kurdapya. Katuwa. Hahaha. At lumabas na nga ako ng bahay nila. May huminto ng tricycle na palabas ngunit nilagpasan ko ito dahil bibili pa ako ng chichirya na mangangata ko sa daan pauwi. May malapit na tindahan kina Chloe, mga tatlong bahay ang distansya, dun naman ako bumili ng chichirya. Pagkabili ko ay saktong may tricycle nanaman na palabas at may tugtog na pagkalakas-lakas pa ng payong (Tagalog Version ng Umbrella). Medyo natawa ako sa sounds ng tricycle na toh ah. At sumakay nga ako sa tricycle. Madadaanan ko nanaman ang bahay nila Chloe. Kaya naman muli akong sumulyap sa bahay nila. Teka! Si Chloe yun ah! Papasok na ng gate nila! Bakit andyan siya?! Nakita kaya niya ako?! Chloe Nagulat ako nang makita kong nasa bahay na ako pagkamulat ko ng aking mga mata. Medyo umayos na ang pakiramdam ko. Parangb kakaiba, ang gaan ng feeling. Pagkabangon ko ay agad akong bumaba para kumuha ng maiiinom. "Kuloyyyyy!!!" tuwang-tuwa na nagtatatalon na tawag sakin ni ate Kurdapya, kurds for short. "Oh baket ate kurds? Ano meron? Nanalo na ba tayo sa lotto ha? Ano ate dali!" pagsakay ko naman sa excitement niya. "Kuloyyyyyyyyyyyyy!!!!" at lalo niya pang nilakasan na para bang kinikilig na ewan. "Ate kurdsssssssss!" sagot ko naman sakanya. "Nakaketa ako artesta kuloy!!" sabik niyang sinabi. Sa wakas sinabi niya narin.

"Artista? Talaga? Saan? Sino?" sabik ko rin namang sagot sakanya, matagal na kasing namamasukan si ate sa bahay nila tita kaya naman naging close kami. "Deeettooo. Binisita ka kuloy!!" kinikilig parin niyang sabi sakin with matching turo-turo pa sa sahig at iba pang mga hand gestures. "Ha?" nagtataka ko namang tanong. Sinong artista naman ang dadalaw sakin? Haba naman ng hair ko kung meron nga. "Merong bumeseta sayo deto kaninang lalake. Pagkagwapo. Mukhang artesta." excited parin siya sa pagkukwento. "Sino ba yun? Anong pangalan?" nagtataka ko paring tanong. "Si Soperman kuloy! Nakita ko siya! Binesobeso pa nga niya ko eh. Pabalikin mo naman siya ulit deto kuloy! Ke gwapo." pamimilit niya sakin. "Superman?!" pagulat kong tanong kay ate Kurds. Dumalaw sakin si Superman?! How come?! "Oo si Soperman nga. Kabenge mo talaga. Merun naman diyan kutunbads." pagbibiro sakin ni ate. "Hindi nga?! Wag ka ngang magbiro ng ganyan. Ate kurds ah." paninigurado kong sagot. "Kakulet mo naman. Soperman nga. Kaaalis-alis lang neya. Sayang." panghihinayang na sinabi sakin ni ate kurds. Agad-agad akong tumakbo palabas nang malaman ko na kaaalis lang niya. Sana maabutan ko siya! Paglabas ko ng gate... Isang tricycle na papalayo ang nakita ko. Nahuli na ako. Tagal kasi sabihin ni ate eh. Sayang. Akala ko makikita ko na siya. Kaya naman nagpasya nalang ako na pumasok uli ng bahay. Sa pagpasok ko ay narinig ko pa ang kinaiiritahan kong kanta. Hindi ka na mababasa ng ulan Di na, Di na, Di na.. Hinde, hinde.. Ang kantang payong! Hay! Kainis naman! Sayang di ko siya nakita. "Oh ano naabotan mo ba?" pang-uusisa sakin ni ate kurds. Iling naman ang isinagot ko sakanya. "May kelala ka ba talagang soperman?" pagtatanong niya.

Tumungo-tungo naman ako bilang pagsenyas ng oo. "Ibig sabihin totoo siya." sabi niya at naghimatay-himatayan si ate Kurds. Loko talaga tong si ate nawala tuloy ang lungkot ko. "Kuloy! Epakelala u naman me to him!" sabi niya sakin. "Eh? Pakidescribe muna si Superman." sagot ko. "Sige. Stand straight lang you diyan ha. Si Soperman ay matangkad, mapute, gwapo, macho, mabaet, makinis, mabango, kaaket-aket, masarap--" "Masarap?!" pagputol ko sa pagsasalita niya. Nakakagulat namang magdescribe itong si ate. Aba, aagawan pa ako kay Superman. Walang duda! Si Cyrus nga siya! Tugmang-tugma sakanya ang mga binanggit ni ate. Natuwa naman ako nung malaman ko kahit ang description man lang ni Superman. Pero paano niya nalaman na may sakit ako? "Hoy kuloy, yong penge number ni Soperman. Dinekrayb ko na siya sayo." pangungulit ni ate kurds saken. "Ayoko nga." sabay dila ko kay ate kurds at umakyat sa taas. "Ayaw mo pala ah. Eh di hende ko ibibigay sau ang solat ni Soperman." pambablack mail niya sakin. Dali-dali naman akong bumalik kung nasaan si ate kurds. "May sulat sakin si Superman? Nasan? Patingin!" pamimilit ko naman sakanya. "Ito oh." sabi niya habang iwinawagayway ang papel kaya naman nagkaroon ako ng pagkakataon para maagaw ung papel. Hahaha! "Hoy kuloy! Akin na yan! Ka daya ng batang ire!" pagpupumilit ni ate na kunin sakin ang sulat. "Teka, teka, pabasa muna ng sulat tapos ibibigay ko na sayo number niya." pang-uuto ko naman sakanya. Binasa ko nga ang sulat. My princess, please wag mong abusuhin ang katawan mo. Pagaling ka. Give yourself a break. (: P.S. And always bring an umbrella. (: Yours truly, Superman

Ang sweet talaga niya. Pero... parang may kakaiba? Paano niya nalamang hindi ako nagdadala ng payong? Parang andami dami niyang alam sakin? Si Cyrus nga ba siya? Gumulo tuloy ang isip ko! "Hoyyy. Ung number ni Soperman." pangungulit sakin ni ate habang niyuyugyug ang balikat ko. "Tanong mo kay Batman! Hahaha!" pang-aasar ko kay ate sabay takbo sa kwarto ko. "Asan se Batman Kuloy? Papontahen mo ren deto para makapagpaperma ren ako sakanya! Oi Kuloy! Ka daya naman nire!" pasigaw na sinabi sakin ni ate kurds habang papaakyat ako. Muli akong napaisip kung sino nga ba talaga si Superman. Hindi ba siya si Cyrus? Kung hindi, sino siya? Kaya naman pala kakaiba ang pakiramdam ko pagkagising ko kanina. Dinalaw niya ako. Sayang at hindi ko man lang siya naabutan at nakapagpasalamat. Nakakapagod makipagkulitan kay ate kurds. Makapagpahinga nalang ulit. Sabado na at iniisip ko parin kung sino bang Superman ang dumalaw dito. Sa kalagitnaan ng aking pag-iisip ay nagring ang telepono sa bahay. Hello? Sino toh? Ung crush mo. Hahaha. Nyeh? Kilala na kita. Kapal mo talaga Joshua. Musta ka na? Magaling ka na ba? Medyo. Nagpractice ba kayo? Sensya na ah. Bukas magpapractice na ako uli. Magaling ka na pala. Nakita mo ba ako kahapon? Oo, helloooow nagpractice pa tayo db? Nga pala, ano nangyari nung hinimatay ako? Eh di tumumba ka sa sahig. Tapos kinaladkad kita papuntang clinic. Di nga? Korni mo. Salamat sa pagkaladkad ha. Hindi loko lang. Nasalo kita tapos binuhat kita papuntang clinic tapos sinundo ka dun. Wow ang sweet naman. Thank you ah. Oh, nainlove ka nanaman saken ng lagay na yan? Hahaha. Sira ka talaga. Si Cyrus alam ba niya? Bakit gusto mong malaman ni Cyrus? Para mag-alala sayo?

Hindi noh. Sapakin kita diyan bukas eh. Sinabi ko kay Cyrus kahapon. Nakangiti ka nanaman diyan. Eh bakit ka galit? Galit ba ako? Hindi naman ah. Eh di hindi. Ok ka na ba talaga? Pasok ka na bukas. Bye. Problema nun? Nagtanong lang eh. Topak talaga yun. Alam pala ni Cyrus. May possibility talaga na si Cyrus nga si Superman. Di bale na kung paano niya nalaman yung ibang detalye basta para sakin si Cyrus ang superman ko. Lumipas ang sabado na puro pahinga ang ginawa ko at ito na, magpapractice na ko uli ng sayaw. Maaga akong dumating sa dance studio para makabawi. Naging maayos ang pagpapraktis namin ni Joshua at ng iba pa. Nakakapagod pero masaya at masasabi kong maganda ang kalalabasan ng performance namin. Proud ako. At ready na ready na kami para bukas. Uwian na at sabay-sabay kaming umuwi nila Joshua at iba pang mga dancers. "Sakit ng mga paa ko ah." sabi ko habang naglalakad kami palabas ng school. "Joshua, buhatin mo naman si Chloe. Masakit daw ang paa oh." pangangantyaw ni Paul, isa sa mga dancers na kasama namin. "Oo nga." sabi rin ng iba pa naming kasama. Mga lokong toh, wala naman ako sinabing buhatin ako ni Joshua. Huminto naman si Joshua at naghalf knee bend, pumwestong parang magbubuhat. Lokong toh sineryoso naman. "Ayan Chloe oh. Bubuhatin ka na ni Joshua. Sakay na." pamimilit naman ni Divine, isa uli sa mga dancers. "Ayoko, ano ba yan. Tumayo ka na nga Joshua." sabi ko naman. Aba, at hindi tumatayo si Joshua. "Sige na Chloe. Ang KJ oh. Payag na nga si Joshua eh. Wala naman yang malisya. Hahaha." sabi uli ni Paul. Wala akong nagawa kundi sumakay sa likod ni Joshua at iniyakap ang mga kamay ko sa leeg niya. "Oi wag kang magrereklamo mamaya kung masaket ang paa mo ah!" pagpapaalala ko naman kay Joshua dahil baka magreklamo nanaman ito sakin at singilin nanaman ako ng bayad niya sa jeep. Hahaha.

"Opo. Basta wag ka lang malikot." sabi naman ni Joshua sakin. Ang sarap naman sa feeling ng binubuhat ako. Naparelax narin ako kaya isinandal ko ang ulo ko sa aking mga balikat. Ang bango naman nitong lalaking toh kahit pawisan buong araw, sabi ko sa sarili ko. Ay, ano ba yan Chloe, mga pinagsasabi mo. Hahaha. "Bagay talaga sila di ba guys?" muli nanamang pang-aasar ni Paul. "Sobrang bagay! Naramdaman niyo ba yung kakaibang feeling habang nasayaw sila! Hahaha." pagsang-ayon naman ni Wella, isa rin sa mga dancers. "Hoy, ano ba kayo. Parang kapatid ko na tong si Joshua eh. Diba kuya Joshua?" habang pinipisil pisil ang kanyang tenga. "Kapatid lang ba talaga?" Chapter 18 ended "Medyas: A Love Story Part 19" -"Mahal""Kapatid lang ba talaga?" ang tanong ni Joshua sakin. "Anong gusto mo? Magulang kita? Eh di sige, DADDY Joshua." sagot ko naman sakanya. "Eh ano tawag ko sa'yo?" muli niyang tanong. "Eh di baby." ang sagot ko sakanya. "Ay, baby. Hindi bagay sayo. Hahaha." pang-aasar niya. "Eh di wag!" pagsusungit ko naman sakanya. "Ikaw talaga hindi ka na mabiro. Ang sungit mo talaga... baby." ang naisagot niya. "Alam niyo kayo na ang pinaka kamali-malisyang mag-ama." pangangantyaw nanaman ni Paul. Hindi naman nagreact si Joshua sa halip ay ngumiti nalang ang loko, kaya hindi narin ako nagreact. Bumaba narin naman ako sa likod niya dahil madami nang tao ang nakapaligid baka ano pa sabihin nila samin. Nagsiuwi narin kaming lahat sa kani-kaniya naming mga bahay. Kinabukasan, araw na ng dance event. Sa school gym namin ito gaganapin at 11 schools ang kasali. Maaga palang ay naghahanda na kami sa backstage, kabadong-kabado ang lahat. Ngayon din ang pagbabalik ni Cyrus sa school namin pero hanggang ngayon ay hindi ko parin siya nakikita. Sana mamaya makita ko na siya, miss ko na siya ng sobra. Hay. "Daddy, magstart na ba?" tanong ko kay Joshua.

"Yah, be ready na baby." nakangiti niyang sagot. Habang nag-uusap kami ay may sumingit na isang babae at hinarangan ba naman ako, ang bastos din niya eh noh? "You're Joshua Garcia, right? You know what? I really admire you a lot and ngayon i have the chance to know you more. If you don't mind may i know your digits?" sabi naman ng sumingit na babae habang iniaabot ang isang piraso ng papel at bolpen. Landi niya ah. Sana hindi pansinin ni Joshua. Hmp. Nagsulat naman si Joshua sa papel at matapos nito ay pinuntahan niya ako. "Tara baby." pag-aaya niya sakin. Landi rin nito ni Joshua. Pinatulan ba naman ung ganung klase ng babae?! Narrator Kinuha ng babae ang papel na sinulatan ni Joshua at binasa ito. i appreciate that u like me but... i'm already taken by the girl behind u. thanks for interrupting us. "Sungit naman pala nung Joshua na yun." ang tanging nasabi ng babae. Nagsimula na ang program at panglima kami na magpeperform, kinakabahan ako dahil baka magkamali ako. "Relax lang." sabi ni Joshua na umakbay sakin habang pinapanood namin ang mga unang performer mula sa backstage. Pangalawa. Pangatlo. Pang-apat. At kami na ang magpeperform, grabeng kaba ang nararamdaman ko sa mga oras na iyon pero the show must go on ika nga. Nagsimula nang itugtog ang music namin. Sumayaw kami at ibinigay ang buong sigla at lakas namin. Kaya naman nang matapos kami magperform ay nagsipalakpakan ang lahat at todo cheer sa amin. At karamihan pa ang sigaw ay "Go Joshua!". Todo kaway rin naman si Joshua akala mo sinong artista. Hahaha. Ang dami palang fans ng lokong partner ko. Pagbalik namin sa backstage ay laking gulat ko ng makita kong nakatayo si Cyrus ilang metro ang layo sa harapan ko. Hindi ko alam kung bakit pero tumakbo ako palapit sakanya at niyakap ko siya ng mahigpit. Siguro sa sobrang pagkamiss ko hindi ko na napigilan yakapin siya. Nakakahiya pero niyakap rin naman niya ako. "Namiss kitang loko ka ah." sabi ko kay Cyrus habang yakap yakap siya.

"Mas namiss kitang loka ka. Buti naman at ok ka na. Sobrang nag-alala ako sayo." sagot naman ni Cyrus sakin. "Ay Joshua, may Cyrus na pala si Chloe eh." narinig ko namang sabi ni Paul habang inakbayan si Joshua na para bang nang-aasar. Binati lang naman ni Joshua ng pagtingala ng bahagya si Cyrus at dumiretso na ito sa dressing room. Maya-maya'y may dinukot si Cyrus sa kanyang bulsa. Isang gold medal at isinabit niya ito sakin. "I won the first prize. And it's because of you." nakangiting sinabi niya sakin matapos isabit ang medal. "Akin nalang?" pagbibiro ko naman kay Cyrus. "Oo, para sayo talaga yang medal na yan. Dahil ikaw ang first place sa buhay ko." sagot naman niya. Aba. Bumabanat pa tong Cyrus na toh. Nakakashock. Hindi ako makapaniwala. Parang gusto ko himatayin sa mga oras na iyon pero nakakahiya. Feeling ko parang nanalo na ako sa lotto. At dahil sinabi niya na sakin nalang daw ang medal eh di itinago ko. Umalis naman muna ako saglit para magbihis. Ilang oras din ang nakalipas ay iaaannounce na ang mga winners sa event. Hawak-hawak kami lahat ng kamay at si Cyrus naman ay nanonood sa may di kalayuan mula sa amin. Naannounce na ang third at second runner-up at ang first runner-up na lamang at champion ang hindi pa natatawag. Kabadong-kabado na kami ng mga oras na iyon dahil hanggang ngayon ay hindi pa kami natatawag. "And the first runner-up goes to..." ang sabi ng emcee. At natawag ang grupo namin! Nanalo kami at masayang-masaya ang lahat. Nagsisitalunan kami sa tuwa at nagkaroon ng isang malaking group hug. Hindi man kami ang champion masaya na kami dahil nanalo kami kahit meron kaming naririnig na bulong-bulungan na nadaya daw kami, na mas deserving daw kami manalo. Pero masaya na kami kahit sa 1st runner-up man lang. Masayang nagtapos ang program at unti-unti ng nauubos ang mga tao sa loob ng gym kaya naman nagpasya narin kaming umuwi. At ngayon kasabay ko na uling umuwi si Cyrus. Masayang-masaya ako. "Daddy, uwi na tayo!" pag-aaya ko kay Joshua. "Wait lang baby kunin ko lang gamit ko." sagot naman niya sakin. Umalis naman si Joshua para kunin ang gamit niya na nasa backstage pa. "Daddy?" pagtatakang tanong ni Cyrus. "Oo, daddy na tawag ko sakanya simula kahapon. Magulang ko daw siya eh. Hahaha." pagpapaliwanag ko naman sakanya.

"Ahhhhhh.............. Eh ako?" nakangiting tanong naman ni Cyrus. Bigla naman akong kinilig na kinabahan na hindi maintindihan kaya hindi ako napaimik ng ilang segundo. Sakto naman nakita ko na si Joshua na naglalakad pabalik samin kaya naman nginitian ko nalang si Cyrus at naglakad palapit kay Joshua. "Iniiwan mo naman ako mahal eh." sinabi ni Cyrus sakin na sinundan naman ako sa paglalakad at nang magkasabay kami ay inakbayan ako. "Mahal?" pagtataka kong tanong kay Cyrus. "Oo, mahal. Kung tawagan niyo ni Joshua ay daddy , satin mahal." pagpapaliwanag niya sakin. "At kelan pa?" muli kong tanong kay Cyrus na inalis narin naman ang akbay nang magkasalubong na kaming tatlo. "Sweet niyo ah." pagpansin ni Joshua na walang kaemosyon-emosyon sa mukha. Hindi narin naman nasagot ni Cyrus ang tanong ko at natahimik narin kaming pareho nang naglakad na kami palabas ng school kasama si Joshua. At umuwi narin kaming tatlo. Kinabukasan excited akong pumasok dahil naging maganda ang araw ko kahapon at excited akong malaman kung ano naman ang mangyayari sa araw na ito. Tulad ng kinagawian ko ay pumunta akong locker. Pero wala paring sagot si Superman sa huli kong sulat na siya naman ikinalungkot ko ng umagang yun kaya naman pumunta nalang ako sa aking upuan. Nang makarating ako sa upuan ko ay may isang fresh red na rose ang nakita ko sa aking desk at may papel na nakatupi. Kinuha ko ang rose at binasa ko naman ang nakasulat sa papel. For my mahal, hope this one would start your day right. Hindi siya handwriting ni Superman pero sa word na "mahal" parang kilala ko na kung kanino nanggaling ito. Kinikilig ako. Kay Cyrus galing toh eh! Pero hindi ko rin naman naiwasan mapaisip kung sino si Superman dahil magkaiba naman sila ng handwriting ni Cyrus. Pero si Superman narin naman ang nagsabi na 'TiME' will come kaya antayin ko nalang ang time na iyon. "Did you like it?" tanong sakin ni Cyrus na lumapit sa akin. "Thank you ah. Seryoso ka talaga sa mahal thingy noh?" tanong ko naman kay Cyrus. "Yah. Bakit? Akala mo joke?" muli niyang tanong. "Hindi. Eh kasi naman wala naman akong natatandaang niligawan mo ako at sinagot kita noh."

pagpapaliwanag ko sakanya. "Ah, nga naman. So let's make it formal, Pwede ba kitang ligawan?" Chapter 19 ended "Medyas: A Love Story Part 20" -Heart Breaks"Dadiiieeeeeee." malakas kong pagtawag kay Joshua na nagbabasa naman ng magazine nung umagang yun. "Oh bakit ano yun baby?" sagot naman niya. Itinigil niya ang pagbabasa at ibinaling ang atensyon sakin. "Guess what?" pagtatanong ko sakanya. "Hindi naman ako manghuhula eh." sagot niya sakin. "Ito naman walang kathrill-thrill kwentuhan." pagtatampo ko kunyari kay Joshua. "Oh sige hulaan ko. Dinagdagan ng tita mo ang baon mo noh? Kaya ililibre mo ako mamaya ng pamasahe." pagbibiro sakin ni Joshua. "Hindi sira. Ano ka sinuswerte? Hahaha. Tungkol kay Cyrus." pambibitin ko sakanya. "Ah. Inakbayan ka nanaman niya?" tanong ni Joshua sakin. "Hindeeeeee. Nagtanong na siya kung pwede daw ba niya ako ligawan!" excited kong pagkukwento. "Ano sabi mo?" tanong uli niya. "Eh di. Pwede!" kinikilig kilig kong sinabi kay Joshua. "Ah, un lang ba?" sabi niya at bumalik sakanyang pagbabasa. "Hay nako daddy. Topak ka nanaman. Hindi ka man lang masaya para sakin." pagtatampo ko sakanya. Hay nako ang saya-saya ko magkwento sakanya tapos un lang reaction niya. "Ok. Congrats. BABY." pagbati sakin ni Joshua na patuloy parin sa pagbabasa ng magazine. "Thank you ah!" pagsusungit kong sagot dahil parang hindi man lang niya pinansin ung kwento ko. Hay nako, makaalis na nga lang. Ang saya-saya ko ngayon tapos ganoon reaksyon niya. Nakakasira tuloy ng araw. "Oh mahal bakit nakasimangot ka? Hindi bagay sayo nakasimangot. Ngiti naman diyan." sabi ni Cyrus habang hinawakan ang pisngi ko. Buti nalang at nandito si Cyrus na nagpapasaya ng araw ko.

"Yung bestfriend mo kasi eh." pagrereklamo ko. "Away nanaman kayo?" pagtatanong ni Cyrus. "Ewan ko dun nagkukwento lang naman ako tapos bigla nanamang tinopak, nakakainis." irita kong sagot. "Hindi ka na nasanay. Ano ba kinukwento mo sakanya?" tanong ni Cyrus. Nakakahiya naman kung sasabihin ko na siya ung kinukwento ko. Baka isipin niya patay na patay ako sakanya pero parang ganun na nga. Hahaha. "Kinuwento ko lang naman ung ano... Ung... Mga alaga ko." pagpapalusot ko kay Cyrus. "Ano ba alaga mo?" muli niyang pang-uusisa. "Langgam--" "Langgam?" pagtataka niyang tanong. "Oo, ay este may langgam kasi dito sa armchair ko. Hehehe." muli kong pagpapalusot. Wag ka na sana magtanong Sai, nahihirapan na ko lumusot. "Akala ko nag-aalaga ka ng langgam. Hahaha. Ikaw talaga. Ang cute mo." sabi niya sabay kurot sa pisngi ko. "Ikaw talaga. Ang bolero mo." panggagaya ko naman sakanya with matching kurot-kurot din sa pisngi. Maya-maya'y nagbell na rin at si Cyrus ay nakipagpalit ng upuan kay Janine. Kaya kami na ang magkatabi ni Cyrus at sila Janine naman at Joshua. Sana naman magkadevelopan na tong dalawang toh. Bagay naman sila eh. Nagbuhay prinsesa ako sa tabi ni Cyrus dahil siya na daw ang magsusulat ng notes para sakin. Pumayag naman ako. Ang kapal ng mukha ko noh? Hahaha. Aba dapat itest kung gaano kaseryoso tong lokong toh. Mamaya pinagtitripan nanaman ako. At least kung pinagtitripan niya lang ako napakinabangan ko siya. Hahaha. Hindi ko talaga makeri ang nangyayari ngayong araw na ito. Parang panaginip pero totoo. Sana ganito nalang kami lagi ni Cyrus. At buti nalang talaga hindi nangyari ang kinatatakutan ko. Recess time na at siyempre sabay kami kumain ni Cyrus, lagi naman eh simula pa nung first day. Siyempre kasama rin si Joshua. "Tara na Joshua." pag-aaya ni Cyrus sakanya. "Hindi. Sige kayo nalang dalawa ni Chloe. May pag-uusapan pa kami ni Pare. Di ba pare?" sabi niya at sabay hinatak at inakbayan naman si Janine na mukhang walang kamalay-malay sa mga nangyayari. "Ha? Ah. Oo." pagsang-ayon nalang niya. "Sige una na kami ni Chloe. Sunod nalang kayo." pagpapaalam ni Cyrus

Narrator "Ano yun Joshua?" pagtatakang tanong ni Janine nang makaalis sina Cyrus at Chloe. "Ah, pwede ba tayong mag-usap saglit?" tanong ni Joshua kay Janine. "Basta ikaw. Tungkol saan ba?" tanong naman ni Janine sakanya. "Naaalala mo yung pinag-uusapan natin about dun sa taong gusto ko nito lang?" tanong naman ni Joshua. "Oo, bakit?" sabi naman ni Janine. "Suko na ako pare." malungkot na sabi ni Joshua. "Oh bakit suko ka na? Hina mo pala pare eh." pang-aasar ni Janine pero deep inside nasasaktan siya dahil nasasaktan si Joshua. "Ayoko na pare. Takot akong umamin. At masaya na siya eh." patuloy na pagkukwento ni Joshua. "Bakit ba ayaw mo aminin? Malay mo may nararamdaman din pala siya sayo." pagpapayo ni Janine. "Baka umiwas eh. Hindi ko kayang iwasan niya ako." nangangambang kwento ni Joshua. "Eh paano kung hindi umiwas?" tanong ni Janine. "Paano kung umiwas? Magulo pare. Bahala na." ang tanging naisagot ni Joshua. Chloe Lumipas ang tatlong araw habang napapalapit ang loob ko kay Cyrus ay napapalayo naman ito kay Joshua dahil hindi niya ako pinapansin. Kinakausap ko siya pero hindi na siya ganun kakulit. Kapanibago pero ok na rin un atlis walang nang-iinis. Nung araw na din yun ay sinulatan akong muli ni Superman. I wish everlasting happiness for you. (: Yours truly, Superman Ang tagal kong inantay ang sagot niya pero bakit parang nalungkot ako sa nabasa kong message niya. Ang weird. Siguro kasi ang tagal lang niya hindi sumagot tapos ang ikli ng message niya. Hahaha. Agad din naman akong sumagot kay Superman. thank you superman. =) if you don't mind, may i ask

something? bkit tgal m ndi sumagot s letter? hehehe.. bc k? lam m ung lalaking gusto q, nliligawan nia n q.. kya ang saya-saya q talaga.. nshare q lng.. take care =) Sana sumagot agad si Superman this time. Hindi ako makapaghintay na mailagay na ang sulat ko kaya naman ng madismiss na ang klase at lumabas na ang mga estudyante ay agad ko itong inipit sa pinto ng locker ko. Pinuntahan ko narin naman si Cyrus na pinauna kong lumabas. Narrator "Girls wait lang ah. May icheck lang ako sa classroom." ang sabi ni Ericka sa mga kasabay niya. "Ok girl. Make it fast ha." sagot naman ng mga ito sakanya. Simula ng makita niya ang sulat ni Chloe ay regular na nitong chinecheck tuwing hapon kung may sulat si Chloe. At tulad ng inaasahan niya, may nakita siyang sulat at binasa niya ito. thank you superman. =) if you don't mind, may i ask something? bkit tgal m ndi sumagot s letter? hehehe.. bc k? lam m ung lalaking gusto q, nliligawan nia n q.. kya ang saya-saya q talaga.. nshare q lng.. take care =) "Gosh, this can't be happening. Nililigawan siya ni Cyrus? NO!" pagkagulat niyang sinabi matapos mabasa ang sulat. Dali-daling umuwi si Ericka na naluluha habang naglalakad at iniwan niya ang mga kasama niya. Pagkarating niya sa bahay ay andun ang mom niya. "Mom, I wanna go back to U.S. now." sabi ni Ericka sa mom niya habang naiyak. "Why my dear? Is there something wrong?" pag-aalala namang tanong ng mom niya. "Wala na pala akong babalikan dito sa pinas mom. Cyrus doesn't love me anymore. He already love someone else." pagmumukmok ni Ericka. "No, Ericka. He loves you. Maghintay ka lang at babalikan niya. Trust me dear." pagpapatahan ng mom ni Ericka sakanya. Tumakbo naman si Ericka papunta sakanyang kwarto at doon nagmukmok.

Habang ang mom naman niya ay kinuha ang telephone at may idinial na number. "Hello mare! Can i ask a favor from you?" ang sabi ng mom ni Ericka sa kausap niya sa telepono. Chloe Lunes na at excited na excited akong pumasok dahil ngayon ko balak sagutin si Cyrus. Naprove na niya sakin na hindi nga siya nagbibiro at seryoso siya dahil kung anu-anong pinagawa ko sakanya at ni-isang reklamo ay wala akong narinig mula sakanya. Lumabas na muna ako sa corridor dahil tatatlo palang kaming nasa loob ng classroom. Halatang halata excited ako sa araw na ito. Hahaha. Ilang minuto lang ang nakakalipas at dumating si Joshua. Sinalubong ko naman siya. "Good Morning daddy!" masayang bati ko sakanya. Ang isinagot lang niya sakin ay patingala ng bahagya. Aba, ganda ng ganda ng bati ko ganun lang ang sagot sakin. "Ano bang problema ha Joshua?" medyo naiinis na tanong ko sakanya. "Wala." ang tanging naisagot niya. "Eh bakit parang iniiwasan mo ako?!" muli kong tanong. "Ano bang gusto mo Chloe?! Ako na nga itong lumalayo eh! Ikaw pa tong lapit ng lapit! Tinitiis ko na ngang ako nalang ang umiwas kaysa ako pa ang iwasan mo!" pasigaw na sagot sakin ni Joshua. Nagulat naman ako dahil sinigawan niya ako. Hindi ko alam kung ano ang sinasabi niya. Wala akong naintindihan. Anong iiwasan ko siya? Bakit? Natulala talaga ako ng oras na iyon. Habang wala pa ako sa katinuan ay nakita ko naman na dumating si Cyrus... Kasama si Ericka na nakayakap sa isang braso niya at masayang-masaya. Chapter 20 ended "Medyas: A Love Story Part 21" -Truth"Cy.... Rus...." ang aking sinabi habang tinititigan si Cyrus na papasok ng classroom. Ni-isang sulyap ng kanyang mata ay wala akong nakita. Pakiramdam ko ng mga oras na iyon ay hindi na ako nag-eexist sa mundo ni Cyrus. Ang sakit. Hindi ko napapansin na may mga luha na palang pumapatak sa aking mga mata. Pinunasan ito ni Joshua ngunit hindi pa man niya natatapos punasan ang mga ito ay agad na akong tumakbo sa Ladies' C.R. at dun inilabas ang sakit na nararamdam ko.

Narrator Matapos naman tumakbo ni Chloe papuntang C.R. ay hindi nagdalawang isip si Joshua na sundan ito. Hindi niya inalintana ang pagpasok sa Ladies' C.R. na kasulukuyan namang si Chloe lang ang tao dahil maaga pa naman nun. "Chloe. Buksan mo toh." sabi ni Joshua habang kinakatok ang pinto ng cubicle kung saan naroroon si Chloe. Ngunit hindi ito binuksan ni Chloe. "Chloe. Ano ba. Buksan mo sabi eh." pangungulit ni Joshua. "Leave me alone!" sagot ni Chloe sakanya na hindi pa rin binubuksan ang pinto. "I want to. But i can't." bulong ni Joshua sa sarili niya. Maya-maya'y bumukas ang pinto ng C.R. at pumasok si Mrs. De Leon, isang teacher sa school na iyon. Nanlaki ang mga mata nito. Kung nagkataon ay malalagot si Joshua kapag nagsumbong ito sa Discipline Office.

"Hoy bruha! Napakatagal mo naman mag-C.R. Hanap na aketch ng mga fafa ko. Ang chuva naman. Make it faster nga... Ay ma'am andiyan pala kayo. Tagal kasi ni sister eh." pagbabakla-baklaan ni Joshua para makalusot sa pagsusumbong ni Mrs. De Leon. "My God, Mr. Joshua Garcia, you're a..." sa gulat nito ay hindi na niya natapos ang sasabihin at isinarado na ang pinto. Hindi naman mapigilan ni Joshua ang matawa dahil napaniwala niya si Mrs. De Leon

Chloe Sino kaya yung pumasok sa C.R.? Bakit biglang nagtransform si Joshua? Para akong sira dito sa loob ng cubicle dahil habang umiiyak ay natatawa ako sa pagbabakla-baklaan ni Joshua, bagay na bagay sakanya. Loko talaga toh, sa isip isip ko. Dahil sa pangyayaring iyon ay lumabas narin ako ng cubicle. Medyo gumaan ang loob ko dahil sa ginawa ni Joshua. Pagkalabas ko ay agad ko naman siyang niyakap. "Daddy, ang sakit." sabi ko sakanya. "Wag kang mag-alala baby. Daddy will be always here for you." pagcocomfort niya sakin habang hinihimashimas ang buhok ko. Napagpasyahan na rin naming bumalik ng classroom. Hindi nagpapansinan sina Cyrus at Joshua simula ng araw na iyon marahil siguro ako ang kasama ni Joshua. Tumagal pa ng isang linggo ang walang pansinan na drama namin at si Joshua naman ang lagi-lagi kong kasama sa panahong parang namatay ang puso ko.

Hindi ko alam kung bakit hindi ko magawang magalit sa ginawa sakin ni Cyrus kahit sobrang sakit talaga ang pagpapaasang ginawa niya. Minsan nga ay nakikita ko siyang tinitignan ako na parang may gustong sabihin at minsan pa'y nagkakatitigan nalang kami. Lugmok na lugmok talaga ako ng mga panahong iyon, hindi ko magawang tumawa ng malakas, makipagkulitan, makipagdaldalan at kung anu-ano pa. Parang namatayan ako. Ngunit life must go on, kailangan kong magmove-on kaya lang mahirap dahil sa araw-araw ko silang nakikita at lalo lang akong nasasaktan sa tuwing gustuhin kong kalimutan siya. Ano ba talaga ang nangyari? Bakit bigla nalang silang nagkabalikan? Akala ko seryoso talaga siya pero hindi pala. Flashback Linggo nun nang ipatawag si Cyrus ni Mrs. Ranillo sa kanyang office. "Mr. Bernal, i want to talk to you." sabi ni Mrs. Ranillo kay Cyrus. "Yes ma'am? About what?" pagtatakang tanong naman ni Cyrus. "About you and Ericka. Alam kong matagal din kayong nagkasama ng inaanak ko and until now she still loves you." pagkukwento ni Mrs. Ranillo. "Then? Sorry but i don't love her anymore." sabi ni Cyrus na tumayo at nagbalak lumabas ng office. "Kabastusan yang ginagawa mo Mr. Bernal. Sit down!" pagalit na sabi ni Mrs. Ranillo. "Wala naman pong patutunguhan tong pag-uusap na ito." pagmamatigas ni Cyrus. "Nakalimutan mo na bang ako ang principal sa school na pinapasukan mo?" pagsusungit ni Mrs. Ranillo. Dahil alam ni Cyrus na kahit ano ay pwedeng gawin ng malditang principal nila ay nagpasya nalang itong maupo uli. "Gusto kong balikan mo si Ericka." pag-uutos ni Mrs. Ranillo kay Cyrus. "What if i don't?" pagmamatigas uli ni Cyrus. "Then expect the worst things you can experience in your entire life." pananakot ni Mrs. Ranillo. "Akala niyo matatakot niyo ako? Baka nakakalimutan niyo pwede kayo matanggal sa posisyon niyo dahil sa ginagawa niyong yan sakin." pang-hahamon ni Cyrus. "Are you daring me Mr. Bernal? Do you think you're powerful than me?" hindi naman pagpapatalo ni Mrs. Ranillo. Natahimik nalang si Cyrus dahil naalala niyang graduating student nga pala siya at baka yun ang tirahin ng malditang principal nila.

"Finally, natauhan ka din. Gusto kong sunduin mo bukas si Ericka sa bahay nila at makipagbalikan ka. Dalhan mo na rin siya ng flowers." muling pandidikta ng principal. "And by the way, don't dare tell this to anybody especially to Ericka and your parents or else i'll do everything to pull you down." dugtong pa nito. Lumabas narin naman si Cyrus sa office at balisang-balisa siya. Hindi niya alam kung anong dapat gawin. Gulong-gulo ang isip niya. Hindi niya alam paano haharapin si Chloe dahil sa totoo lang ay mahal na mahal niya na ito. Pagkalabas naman ni Cyrus ay agad idinial ni Mrs. Ranillo ang telepono

"Hello mare? Don't worry na. Tomorrow, Cyrus will be there at makikipagbalikan na siya kay Ericka." sabi nito sa kausap niya sa telepono Cyrus Tama ba ang ginawa ko? Dapat ko bang kausapin si Chloe? Litong-lito na ako. Nasasaktan ako sa tuwing nakikita ko siya. Hiyang-hiya talaga ako sa ginawa ko sakanya. Ilang buwan narin kaming hindi nakakapag-usap. Miss ko na ang kakulitan niya. Kung hindi lang siguro dahil sa principal na yun masaya na siguro kami ni Chloe ngayon. Nang makita kong nagbabasa lang si Chloe ng libro ay nilakasan ko ang loob ko at binalak na lapitan siya. Bago pa man ako makalapit ay hinarangan ako ni Joshua. "Not this time Cyrus." sabi niya matapos harangan ang daan ko papunta kay Chloe. Nagpumilit ako pero pinigilan parin niya ako. "Mag-usap nga tayo." sabi ni Joshua at lumabas siya ng room at pumunta sa hallway na hindi masyadong dinadaanan ng tao at sinundan ko naman siya. Hindi pa man ako masyado nakakalapit sakanya ay agad niya akong sinalubong ng isang napakalakas na suntok na nagpatumba naman sakin sa sahig. "Gago ka rin noh Cyrus." sabi ni Joshua matapos akong suntukin. "Sorry." yan nalang ang tangi kong nasabi matapos kong makatayo. "Eh talaga naman palang tarantado ka eh." muling sabi ni Joshua kasabay ng isa nanamang malakas na suntok sa mukha ko na nagdulot ng pagdurugo ng labi ko. "Sorry? Ganon lang ba yun Cyrus? Hindi tamang paasahin mo si Chloe! Lalo ng alam mong may nararamdaman siya para sayo." dugtong niya. "Wala kang alam Joshua." ang sabi ko sakanya.

"May dapat pa ba akong malaman?" pagtatanong ni Joshua. "Hindi mo alam ang pakiramdam ang makita ang minamahal mo na kasama ng iba." sagot ko sakanya. "Hindi mo rin alam ang pakiramdam na kasama mo nga ang mahal mo pero iba naman ang hinahanap niya!" sigaw sakin ni Joshua. "Wag mong sabihing.." pagkagulat kong tanong. "Oo, i'm inlove with Chloe." pagtatapat ni Joshua. "Please take good care of Chloe habang hindi ko pa naaayos tong gulong toh." pagmamakaawa ko kay Joshua. Pinipigilan ko nalang ang pagpatak ng mga luha ko dahil sa nangyayari sa buhay ko. Magiging masaya na sana ang lahat naging miserable pa. "Anong gulo Cyrus? Meron ba akong hindi alam?" pagtatanong ni Joshua. "Sayo ko lang sasabihin toh Joshua dahil i trust you. Lahat ng ito ay pakana ng ninang ni Ericka." pagkukwento ko. "Si Mrs. Ranillo?!" pagkagulat na tanong ni Joshua. "Oo. Tinakot niya ako na hindi ako makakagraduate kung hindi ko babalikan si Ericka. Kaya wala akong nagawa kundi balikan siya dahil wala akong laban sa mga kayang gawin ni Mrs. Ranillo." pagtutuloy ko. "CYRUS!!!" sigaw ni Ericka na sumulpot nalang kung saan.

Chapter 21 ended "Medyas: A Love Story Part 22" -Consequence"Girl, nakita mo ba si Cyrus?" paghahanap ni Ericka kay Cyrus sa kaklase nilang si Monique. "Ay girl, nakita ko silang papunta ni Papa Joshua kanina dun sa may hallway papuntang Elementary Building. Ikaw ah, mawala lang saglit si Cyrus sa paningin mo hindi ka na mapakali." sagot naman ni Monique kay Ericka. "Siyempre, kailangan makabawi sa mga pagkukulang ko kay Cyrus, mahirap na baka maghanap nanaman ng iba. Sige girl puntahan ko lang si Cyrus. Thanks." sabi naman ni Ericka. Naglakad nga papunta sa kinaroroonan ni Cyrus si Ericka. Nang makarating doon si Ericka ay narinig niyang nag-uusap sina Cyrus at Joshua kaya pinili nitong makinig muna sa pinag-uusapan ng dalawa. "Anong gulo Cyrus? Meron ba akong hindi alam?" pagtatanong ni Joshua kay Cyrus.

"Sayo ko lang sasabihin toh Joshua dahil i trust you. Lahat ng ito ay pakana ng ninang ni Ericka." pagkukwento ni Cyrus. "Si Mrs. Ranillo?!" pagkagulat na tanong ni Joshua. "Anong meron? Bakit pinag-uusapan nila si ninang?" tanong ni Ericka sa sarili niya. "Oo. Tinakot niya ako na hindi ako makakagraduate kung hindi ko babalikan si Ericka. Kaya wala akong nagawa kundi balikan siya dahil wala akong laban sa mga kayang gawin ni Mrs. Ranillo." pagtutuloy ni Cyrus. "Hindi. Hindi ito totoo. Mahal pa ako ni Cyrus kaya niya ako binalikan. Hindi!" pagpapaniwala ni Ericka sa sarili niya. "CYRUS!!!" pasigaw na pagtawag ni Ericka kay Cyrus matapos marinig ang pag-uusap nila ni Joshua. "Is it true? Tell me!" dugtong nito. Hindi naman nakasagot si Cyrus sa pagkagulat ng makita niya si Ericka. "Oh Ericka, nagpapraktis lang kami ni Cyrus para sa play." pananakip butas naman ni Joshua sa kaibigan niya. "Shut up Joshua! Wag mo akong gawing tanga! Narinig ko ang lahat! Cyrus sagutin mo ako!" galit na naluluhang tanong ni Ericka. "Ericka, i'm sorry." paghingi ng patawad ni Cyrus. "What does it mean?" mas galit pang sigaw ni Ericka. "Yeah Ericka. Pinilit lang ako ng ninang mo na makipagbalikan sayo." sabi ni Cyrus na hindi naman makatingin sa mata ni Ericka. "Manloloko ka Cyrus! Paasa!" sabi ni Ericka sabay walkout. Umiiyak na bumalik si Ericka sa kanilang classroom at ang magbestfriend naman na sina Joshua at Cyrus ay nagpatuloy sa pag-uusap. "Paano na Sai?" nag-aalalang tanong ni Joshua. "Ako ng bahala. Josh, please wag mo nalang ipaalam kay Chloe about dito. Ikaw munang bahala sakanya ha." sagot naman ni Cyrus. "Bilisan mo at baka maunahan na kita." pagbibiro naman ni Joshua sa bestfriend niya. At napagpasyahan na ng dalawa na bumalik na sa classroom. Simula ng araw na iyon ay hindi na pumasok si Ericka. Ang magbestfriend naman na sina Joshua at Cyrus ay naghahanap ng paraan para matapos ang gulong napasukan ni Cyrus habang si Chloe nama'y inabala ang sarili sa pag-aaral. "Sai, tawag ka ni Mrs. Ranillo." sabi ng classmate nila Cyrus nang makasalubong nila ito habang naglalakad papuntang library.

"Do you want me to go with you?" pag-aalala ni Joshua sa kaibigan niya. "Sige, wag na. Kaya ko na toh." sagot naman ni Cyrus. At pumunta nga si Cyrus sa Principal's office. "Malinaw ang usapan natin na walang makakaalam diba Mr. Bernal?" bati ni Mrs. Ranillo nang makapasok si Cyrus. Hindi naman sumagot si Cyrus. "Alam mo na kung saan ka pupulutin. So better prepare yourself as early as now. You may now leave the room." pagbabanta ni Mrs. Ranillo. Nang makalabas si Cyrus ay agad naman tinawag ni Mrs. Ranillo ang isang sipsip na teacher na si Mr. Lungab, siya ang guro nila Cyrus sa Mathematics IV. "Yes ma'am? May ipaguutos ba kayo?" tanong ni Mr. Lungab kay Mrs. Ranillo. "Gusto kong gumawa ka ng paraan para masuspend ang Cyrus Bernal na yan." pag-uutos naman ni Mrs. Ranillo habang nakatingin kay Cyrus na papalabas na ng faculty. "Pero ma'am?" medyo pag-angal ni Mr. Lungab. "Gagawa ka ng paraan o ako ang gagawa ng paraan para mapatalsik ka sa eskwelahang ito?" pananakot ni Mrs. Ranillo. "Ok ma'am sabi ko nga dapat masuspend yang Cyrus Bernal na yan." napipilitang pagsang-ayon ni Mr. Lungab. "Good." sabi naman ni Mrs. Ranillo. Kinabukasan ay may long quiz ang klase nila Chloe sa Mathematics IV. Ipinamigay ni Mr. Lungab ang mga test paper at siya'y nagmasid-masid sa mga estudyante. Lingid sa kaalaman ng lahat ay lihim na inutusan ni Mr. Lungab si Ruel na ilagay ang papel na naglalaman ng formula sa likod ng kinauupuan ni Cyrus kapalit ng mataas na grado niya sa Mathematics. "Mr. Bernal!" paninita ni Mr. Lungab nang makita niya ang papel na inuupuan ni Cyrus. "Ano yang papel na yan?" dugtong pa nito. At kinuha niya ang papel. "Kodigo toh ah. At nakacomputerized pa." sabi ni Mr. Lungab matapos mabasa ang papel at binuklat ito sa harap ng kanyang mga estudyante. Ang ibang mga estudyante ay sinamantala ang pagkakataon at tinignan ang formula sa papel na ipinakita ni Mr. Lungab at nagsipagsagot sa kani-kanilang test paper. Ang iba nama'y hindi makapaniwalang nagawa iyon ni Cyrus. "Paano niyo naman nasabing kay Cyrus nga yang papel? Hindi na niya kailangan niyan para makapasa sa long

quiz niyo!" pag-angal ni Joshua sa teacher nila. "Kitang-kita ko nasa upuan niya ang papel na ito. Cyrus can you explain this to me?" tanong ni Mr. Lungab. "I don't know anything about that Sir." pagpapaliwanag ni Cyrus. Kinuha ni Mr. Lungab ang test paper ni Cyrus. "Don't you know that cheating in any form is a major offense sa school natin?" sabi ni Mr. Lungab kay Cyrus habang pinupunit ang test paper niya. "Come with me to the Guidance Office." sabi naman ni Mr. Lungab na papalabas na ng pinto. "Pero Sir?!" muling pag-angal ni Joshua. "Bakit Mr. Garcia gusto mo sumama?" pagtataray ni Mr. Lungab. "Sai matuto ka namang lumaban!" sabi ni Joshua sa kaibigan niyang si Cyrus. Ngunit hindi umimik si Cyrus at nagpatuloy sa paglabas ng classroom kasunod ni Mr. Lungab.

Chapter 22 ended
"Medyas:

A Love Story Part 23"

-SuspensionPagkarating nina Cyrus at Mr. Lungab sa may guidance office agad nilang tinungo ang discipline officer. "Mr. De Jesus, nahuli kong may kodigong nakalagay sa upuan niya itong si Mr. Bernal." pagsusumbong ni Mr. Lungab. "Talaga? Si Mr. Bernal nangongodigo? I guess i can't agree with that." pagkabigla ng discipline officer. "Hindi ba dapat ay masususpend na itong si Mr. Bernal dahil isang major offense ang nilabag niya?" pagtatanong ni Mr. Lungab. "Pero wala tayong sapat na ebidensya na kay Mr. Bernal nga ang papel na iyan. Since elementary pa kasi ay isa na siyang achiever sa school na ito." pagdududa ng discipline officer. "Pwede po bang mag-suggest ng idea para mapatunayan kung akin nga yang kodigong yan? Kung papayag kayo willing akong iretake ang exam kahit sa harap niyo pa mismo." pagmumungkahi ni Cyrus. "Sang-ayon ako kay Mr. Bernal. Mr. Lungab papayag ka ba?" pagtatanong ng discipline officer. "Hindi na kailangan. Absuwelto ka na Mr. Bernal. Mas kinakampihan na pala ngayon ang mga estudyante kesa sa mga teacher." pagsusungit ni Mr. Lungab sa discipline officer.

"Hindi naman sa ganon pero wala talaga sa ichura ni Mr. Bernal ang gumawa ng kodigo. Alam kong alam mo rin yun Mr. Lungab." pagpapaliwanag ng discipline officer. "O siya, siya. Bumalik ka na sa classroom Cyrus. Susunod nalang ako." pagpapaalam ni Mr. Lungab. Lumabas nga si Cyrus ng guidance office. "May araw ka rin Mr. Bernal." bulong ni Mr. Lungab kay Cyrus bago pa man siya makalabas ng opisina. Chloe Ano bang nangyayari kay Cyrus? Bakit siya nagkakaganun? May problema ba? Hay! Bakit nga ba si Cyrus parin ang iniisip ko kahit sobra niya akong nasaktan. Ang hirap magmove-on. Pagkalabas nila Mr. Lungab at Cyrus ay siya ring paglabas ng mga kaklase ko para makichismis. At nabalewala na ang long quiz namin dahil nagsipagkopyahan na sila. "Chloe saglit lang ha, CR lang ako." pagpapaalam ni Joshua. "Teka, ano ba talagang problema?" pagpigil ko sakanya. "Magiging ok din ang lahat." seryosong sagot naman ni Joshua at dumirecho na ng CR. Hindi ko naman nagets ung sagot ni Joshua. Parang anlayo dun sa tinanong ko eh. Anong problema tapos magiging ok din ang lahat? Ano ba un. Lumabas din naman ako para makichismis sa mga chumichismis. Pagkalabas ko ay nakita kong papaakyat na si Cyrus. Nang biglang... "Chloe my labs payakap! Hahaha!" sabi ng manyak naming kaklase na si Abel habang yumakap sakin. Sa gulat ko ay bigla ko siyang nasampal! "Bastos!" sigaw ko. Maya-maya'y nakita kong tumakbo papalapit si Cyrus at pinagsusuntok si Abel. "Kapal din ng mukha mong yakapin si Chloe ah!" sinasabi ni Cyrus habang sinusuntok niya si Abel. Sinubukan kong pigilan si Cyrus kaya lang nakakatakot silang lapitan. First time kong makapanood ng live boxing. Nagkakantyawan naman ang iba naming kaklase. Hindi nagtagal ay dumating narin si Joshua at inawat niya si Cyrus. "Sai ano problema niyo?" tanong ni Joshua kay Cyrus nang maawat niya ito. "Paano kasi yang manyak na yan niyakap si Chloe!" pagdadahilan ni Cyrus. "Eh loko ka pala eh!" sabi ni Joshua kay Abel at inambahan niya ito ngunit pinigilan naman siya ni Cyrus.

"Ano ba kayo! Tama na nga!" pag-awat ko sakanila. Parang mga sira! "Anong kaguluhan ito?" tanong ni Mr. Lungab na karating-rating lamang. "Si Cyrus po bigla nalang akong sinuntok!" pagsusumbong ni Abel na nagdudugo ang kilay. "Pagkaminamalas ka nga naman Mr. Bernal. Dalhin niyo na si Abel sa clinic. At kayo masipasok na kayo sa classroom walang lalabas! Clarisse maglista ka ng noisy at standing!" pag-uutos ni Mr. Lungab. "Tara na muli sa guidance office Mr. Goodboy." sabi naman nito kay Cyrus. Walang nagawa si Cyrus kundi sumunod. "Sir." pagtawag ko kay Mr. Lungab. "Yes?" sagot naman nito. "Pwede po bang sumama sainyo sa guidance office? Kasi wala naman talaga pong kasalanan si Cyrus eh. Si Abel po talaga may kasalanan ng lahat." pagpapaliwanag ko. "Ms. Yu anong sinabi ko?" medyo malambing na sinabi ni Mr. Lungab. "Diba sinabi kong pumasok na kayo ng classroom!" biglang sigaw naman niya. "Tara na Chloe. Wala tayong laban diyan. Hari yan eh." pag-aaya sakin ni Joshua. Sa takot ko ay pumasok nalang rin ako ng classroom. Nag-aaalala ako ng sobra kay Cyrus. Napakamalas naman itong araw na ito! Narrator Muli ngang bumalik sina Cyrus at Mr. Lungab sa guidance office. "Oh Mr. Lungab, nagbago ba ang isip mo?" pagtatanong ng discipline officer pagkapasok nila. "Hindi Mr. De Jesus. Ang kinikilala niyo lang namang goodboy ay nanuntok ng kaklase niya kani-kanina lamang." sabi ni Mr. Lungab. "Mr. Bernal, is that true?" paglilinaw ng discipline officer. Tumango-tango nalang si Cyrus bilang pag-oo nito. "Mr. Bernal, hindi na kita mapagbibigyan ngayon. Sorry but i have to suspend you." may pagkadismayang sinabi ng discipline officer. "Oh paano Mr. De Jesus? Iwanan ko muna sayo si Mr. Bernal dahil may klase pa akong naghihintay sa taas." sabi naman ni Mr. Lungab na medyo nakangiti. Inayos naman ng discipline officer ang suspension letter na ipabibigay niya sa magulang ni Cyrus, habang si

Cyrus naman ay nakatungo lamang na nakaupo. "Oh Mr. Bernal, ibigay mo toh sa parents mo. You'll be suspended for three days and the worst news is hindi ka na makakagraduate with honors dahil sa record mo sa school. You may go." sabi ng discipline officer na medyo nalulungkot para kay Cyrus. Kinuha ni Cyrus ang sulat at dumiretso pabalik sakanilang classroom. Kinuha niya ang kanyang gamit at lumabas na siya ng school. Pinipigilan niyang maluha habang nasa byahe siya pauwi ng bahay. Nang makarating siya sakanila ay hindi na niya napigilang pumatak ang kanyang luha. Chloe Habang nagkaklase si Mr. Lungab ay pumasok si Cyrus sa loob ng classroom nang walang anu-ano. Kinuha niya ang kanyang gamit. "Sai, ano nangyari?" tanong ni Joshua kay Cyrus. Ngunit hindi sumagot si Cyrus at dumirecho palabas ng classroom. "Ano kayang nangyari kay Cyrus?" pagtatanong ko kay Joshua. "Suspended ata. Badtrip!" naiinis na sagot naman niya. Kinakarma kaya si Cyrus? Hindi ko naman hiniling na karmahin siya eh! Hay ang gulo na ng paligid ko! Pati si Joshua apektadong apektado sa mga nangyayari. Kailan ba matatapos ito?

Narrator Matapos ang klase ay kinausap ni Janine si Joshua. "Joshua, pwede ba tayong magkita mamaya sa plaza?" pagtatanong ni Janine. "Pare pwede bukas nalang?" pagtanggi ni Joshua. "Eh Joshua, may importante akong sasabihin kasi eh." sagot naman ni Janine. "Importante ba? Ngayon mo nalang sabihin." sabi naman ni Joshua. "Hindi pwede eh. Aantayin kita mamaya sa plaza ha!" sagot naman ni Janine at umalis na siya. "Ano naman kaya ung importanteng sasabihin ni pare?" tanong ni Joshua sa sarili niya.

Chapter 23 ended "Medyas: A Love Story Part 24" -Goodbye Kiss-

Joshua Nang hapon na iyon ay inihatid ko si Chloe sa kanilang kanto bago ako umuwi sa bahay namin. Simula kasi ng magkabalikan sina Cyrus at Ericka ay lagi ko ng hinahatid si Chloe sa kanto nila para kahit papano'y maramdaman niyang hindi siya nag-iisa. "Chloe, smile lang ha." pagpapaalam ko kay Chloe. Yan ang lagi kong sinasabi tuwing nagpapaalam ako sakanya. Ngiti naman ang lagi niyang isinasagot sakin pero kitang-kita ko parin sakanyang mga mata ang kalungkutan. Hay! Hanggang ngayon ay apektado parin siya sa pagbabalikan nila Cyrus at Ericka. Kung alam niya lang. Kung hindi lang sinabi ni Cyrus na wag ko sabihin sakanya malamang matagal na niyang alam na napilitan lang si Cyrus na balikan si Ericka at hindi sana siya ganito kalungkot ngayon. Hindi ko man lang siya magawang pasayahin. Si Sai lang talaga ang dahilan ng bawat pagngiti niya. Pagkauwi ko ng bahay ay nagbihis ako at pumunta na sa plaza kung saan kami magkikita ni pare. Pagkarating ko roon ay nakita kong nakaupo si pare sa swing at dahil nakatalikod siya ay naisipan kong takpan ang mga mata niya. "Sino toh? Joshua ikaw na ba yan?" tanong naman ni pare ng takpan ko ang kanyang mga mata. Inalis ko ang pagkakatakip ng aking kamay at umupo sa kabilang swing. "Ano ba pag-uusapan natin pare?" tanong ko naman sakanya nang makaupo ako. "Naaalala mo ba itong swing na toh?" sabi niya sakin. "Oo, ang tagal na nito noh? Akalain mo hanggang ngayon nagagamit parin natin." pagsang-ayon ko naman. "Dito kita unang nakalaro." nakangiting pagkukwento niya. "Dito ba? Hindi ko na maalala eh. Ang tagal na kasi noon." napapangiti ko namang sagot sakanya. "Joshua, matanong ko lang. Bakit hindi ka nakikipaglaro sa mga babae dati?" tanong ni pare. "Ang boring kaya nilang kalaro. Puro barbie. Natandaan ko dati, nakapalda ka pa noon tapos inaya mo kong maglaro dala-dala ung kalbo mong barbie tapos kinabukasan naging lalake ka na. Hahaha." natatawang pagkukwento ko sakanya. "Naalala mo pala yun." malungkot na sagot naman ni pare. Hala, nasaktan ko nanaman ata si pare dapat pala hindi ko nalang pinagtawanan. Lagot nanaman ako sa seatmate niyang si Chloe! "O pare. Biro lang yun. Ito naman." sabi ko kay Janine. Maya-maya'y may pumatak na luha sa kanyang mata akong nakita. "Pare naman di ka na mabiro." sinabi ko sakanya. Tumayo naman ako sa swing na inuupuan ko at pumunta sa harap niya para punasan ang kanyang mga luha. Ilang sandali lang ay niyakap ako ni pare. "Joshua, mamimiss kita." sabi niya sakin habang nakayakap.

"Baket mo naman ako mamimiss pare eh araw-araw naman tayo magkasama sa classroom?" pagtataka kong tanong. "May sasabihin ako sayo Joshua. Nagkagusto ako sayo noon--" "Ako rin eh, nung bata pa tayo. Kaya nga kita sinungitan para mapansin mo ako eh. Kaya lang, lalake ka rin pala kaya nga--" "At ngayon mahal na kita." putol naman ni Janine sa pagkukwento ko. Parang natulala ako nang marinig ko ang sinabi niya. Hindi ko alam ang mararamdaman. Matutuwa? Malulungkot? Nagulat talaga ako sa sinabi niya. "Nagbibiro ka ba pare?" hindi parin makapaniwala kong tanong. "Hindi ako nagbibiro. Siya nga pala, bukas na flight namin papuntang New Zealand." sabi ni Janine at inalis ang kanyang pagkakayakap. "Ha? Bakit biglaan naman pare?" mas lalo kong ikinagulat na tanong. "Hindi naman biglaan. Dapat nga last 2 weeks pa kaya lang nadelay ung flight. Naapprove na kasi ang petition samin ni Dad eh kaya ayun. Mamimiss talaga kita Joshua." nakangiti niyang sinabi habang naluluha na hindi maintindihan kung nagbibiro ba o talagang nalulungkot. "Pare naman, wala namang ganyanan. Paano pagnawala ka? Wala na akong kasabay magsoundtrip, wala na rin akong masasabihan ng mga problema ko." sabi ko kay Janine. "Pare hindi bagay sayo magdrama." pagbibiro niya sakin. "Pare naman oh, umayos ka nga." sabi ko sakanya. "Totoo yun. Kaya magpapakabait ka ah at wag maging babaero." pagbibilin ni pare. "Bukas na ba talaga alis niyo?" muli kong pagtatanong. "Oo nga. Wag mong subukang pigilan ako at baka sumunod nga ako." pabirong sabi ni Janine. Aalis na ata talaga si pare. Nakakalungkot naman. Bakit kaya niya naisipang sabihin sakin ang nararamdaman niya? Ano nga bang dahilan? Siguro kung hindi siya nagbihis lalake noon malamang mahal ko narin siya ngayon pero si Chloe na ang laman ng puso ko eh. Parang nakamighty bond na siya dito. Ayaw maalis. Lahat gagawin ko basta lang maging masaya siya. "Pare, bakit mo nga pala sinabi sakin na mahal mo ako?" tanong ko naman kay Janine. Medyo awkward yung tanong pero nacucurious talaga ako kung bakit. "Joshua, gusto ko sana humingi ng favor." sagot naman niya. "Ano un?" tanong ko naman sakanya.

"Will you kiss me goodbye?" sabi niya. Tumayo siya at hinila rin akong patayo at sabay ipinikit niya ang kanyang mga mata. Kinakabahan ako. Hindi ko alam kung hahalikan ko ba siya o hindi. Pero friendly kiss o kaya goodbye kiss lang naman diba? Wala na sigurong malisya. Hinawakan ko ang kanyang baba at ipinikit rin ang aking mga mata at unti-unting inilapit ang aking labi sakanyang mga labi. Ilang saglit lang at naramdaman ko ang lambot ng kanyang mga labi. Mga tatlong segundo lang siguro tumagal ang halik ko sakanya. "Maraming salamat Joshua. Babaunin ko talaga ang lahat ng alaala natin bukas." nakangiting sinabi ni Janine. "Wala un pare. Isa pa ba?" pagbibiro ko sakanya. "Loko." sagot naman niya. "Wag mo akong kalimutan pare ha. Dumalaw ka naman dito sa Pilipinas. Wag mo ring kalimutan ung pasalubong." sabi ko. "Oo naman. Hayaan mo dadalhan kita ng madaming gatas ng baka." sagot niya. "Hahaha. Sige ba, kahit gatas lang yan hindi ko tatanggihan yan. Basta pare ah. Wag kang magpapaligaw dun ng basta-basta ah. Pumili ka nung kasing gwapo ko at kasing bait ko. Hahaha." pagbibiro ko. "Sira. Uwi na nga tayo." sabi niya at naglakad papalayo. Sinundan ko naman siya at inakbayan. Hinatid ko siya hanggang sa bahay nila. Kinabukasan naman ay araw na ng flight ni Janine. Sumama kaming dalawa ni Chloe sa paghatid sakanila. "Salamat Chloe sa lahat ah." paghingi ng pasasalamat ni Janine kay Chloe with matching yakap. "Wala yun. Ingat ka dun Janine." sagot naman ni Chloe sakanya. "Pare magpakatino ka na ah." sabi naman ni Janine sakin na yumakap rin. "Matagal naman na akong matino ah?" sagot ko sakanya. At naglakad na nga papaalis ang pamilya nila Janine. "Balik ka dito pare ah. Antayin kita." sigaw ko sa kumakaway na si Janine. Paglingon ko naman kay Chloe ay nakita ko siyang naiyak. "Oh bakit ka naiyak?" tanong ko kay Chloe. "Kasi wala na akong kachismisan at katabi sa classroom. Wala na rin akong kasabay kumain ng chichirya sa klase ni Mrs. Dizon." sagot niya. Natawa naman ako sa sagot niya. Yun lang pala. Itong si Chloe talaga.

"Tara na nga." nangingiti kong pag-aaya kay Chloe. Habang nasa byahe kami pauwi napatingin ako sa eroplanong nalipad at naisip ko si pare. Nakakalungkot talaga ang pag-alis niya lalo pa at unti-unti kong naaalala ung mga panahon na magkasama kaming maglaro ng basketbol at kung anu-ano pa not knowing na may gusto pala siya sakin. Ang pare ko talaga pasaway. Pumunta muna ako kina Cyrus at si Chloe naman ay dumirecho na pauwi nang makabalik na kami. "Musta na Sai?" tanong ko kay Cyrus nang pagbuksan niya ako ng pinto. "Ito tambay." nananamlay niyang sagot. "Gagawa ako ng paraan para malinis yang pangalan mo sa guidance. Hinayupak talaga yung gurang na Lungab na yun." pagdamay ko sakanya. "Ok lang Josh. Karma na toh sa ginawa ko kay Chloe." sabi niya naman. "Hindi mo naman sadya yun eh. Tinakot ka lang ni Mrs. Ranillo." sagot ko sakanya. "Nagpasindak naman ako. Musta na nga pala kayo?" tanong niya sakin. Bigla namang pumasok si Cyril na bunsong kapatid ni Cyrus. "Kuya may babaeng maganda naghahanap sayo." sabi ni Cyril sa kuya niya. Agad namang tumayo si Cyrus at tinignan kung sino ang babaeng naghahanap sakanya. Sino kaya yung babaeng yun?

Chapter 24 ended "Medyas: A Love Story Part 25 (The Final Chapter)" -Saying Byebye to Highschool!Cyrus "BEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEPP!!!" Nagulat ako nang makita ko ang isang paparating na kotse. Hindi ko inaasahan ang pangyayaring yun. Masyado kasi akong excited makarating kina Chloe. Mabuti nalang at alerto ang driver ng kotse at bago pa man niya ako mabunggo ng tuluyan ay napahinto na niya ang sasakyan niya. "Magpapakamatay ka ba?" sigaw ng driver sakin. Dali-dali akong umalis sa dadaanan niya. "Pasensya na po." pagpapaumanhin ko. At hinarurot na niya muli ang kanyang sasakyan.

Muntik na ako dun ah. Buti nalang. Pagkatawid ko ay agad akong sumakay sa tricycle para makapunta na kina Chloe. Nang makarating ako sakanila medyo alangan pa ako kung yun nga ang bahay nila dahil first time kong pumunta sakanila. Nagdoorbell ako at isang babae ang sumilip sa pinto. "Hu u?" sabi ng babaeng sumilip. "Si Cyrus po. Andiyan po ba si Chloe?" pagtatanong ko sa babae. "Lowe? Walang Lowe deto." sabi niya. "Kurdapya meron." dugtong niya na may kasamang ngiti at pungay ng mata. "Hindi po ba nakatira dito si Chloe?" paninigurado ko. "Ay ambot sa imo. Tika lang." sabi nung babae at isinarado ang pinto. Naghintay naman ako dahil sabi niya teka lang. Malakas ang kutob kong dito nga nakatira si Chloe. Sana hindi ako naligaw medyo makulimlim pa naman. Ilang sandali pa ay may muling sumilip sa pinto. At nakita ko si Chloe. "Chloe!" sigaw ko sakanya ng makita ko siya pero dali-dali niyang sinarado ang pinto at maya-maya'y pati na ang mga bintana. "Hindi ako aalis dito hangga't hindi mo ako kinakausap!" sigaw ko sakanya pagkasarado niya ng pinto. Ngunit ilang minuto at oras nang nakalipas hindi parin siya lumalabas. Galit talaga sakin si Chloe, sa isip-isip ko. Naabutan narin ako ng malakas na ulan sa kalsada, pero wala talaga. Hindi ako nawalan ng pag-asang kakausapin niya ako, gagawin ko ang lahat para mapatawad niya ako sa nagawa ko at bumalik kami sa dati. Handa akong tiisin lahat, lahat-lahat. Umupo nalang ako sa may gilid ng kalsada habang iniintay siya lumabas. Lumalakas ang ulan pero wala akong pakielam. Niyakap ko nalang ang aking mga tuhod para kahit papano ay makayanan ko ang lamig. Alam ko pasimple siyang sumisilip sa bintana mula sa taas. Tinititigan ko nalang ang leather bracelet na ibibigay ko sana sakanya habang iniisip ko siya. Nakaisip naman ako ng paraan kung paano ko siya palalabasin ng bahay nila. Chloe Kinahapunan ng sabado, nanonood lang ako ng T.V. Ang boring ng buhay. Pinalipat-lipat ko lang ng channel ang T.V. Kamusta na kaya si Cyrus? Ok lang ba siya? Grabe naman kasi suspended agad. Paano kaya kung pumunta akong guidance office sa monday para sabihin na si Abel talaga ang nanguna? Yung Mr. Lungab naman kasing

yun hindi ako pinasama. Si Cyrus nanaman ang iniisip ko. Kailan ba ako magigising sa katotohanan? Hay. Maya-maya'y may nagdoorbell sa bahay. "Ate kurds may nagdoorbell. Tinatamad ako eh." pag-uutos ko kay ate kurds. "Ekaw talagang bata ka. Lalapad ang puwit mo niyan kauupo." pagbibiro niya. At sinilip nga ni ate kurds kung sino ung nagdoorbell habang patuloy parin ako sa pagpapalipat-lipat ng channel. "Hu u?" sabi ni ate kurds. Medyo naririnig ko ang sinasabi ni ate kurds pero dun sa taong nasa labas, hindi. Loko talaga tong si ate, ginawang text. "Lowe? Walang Lowe deto." sabi niya. "Kurdapya meron." dugtong pa niya. Aba. Nagpacute pa si ate. Siguro lalaki yung nagdoorbell. "Ay ambot sa imo. Tika lang." sabi niya muli sa kausap niya. At lumapit sakin si ate kurds. "Kuloy, ekaw nga kumausap dun sa gwapong lalaki sa labas. Hende kami magkaentendehan." sabi niya. Sabi na nga ba lalaki yun eh. Hahaha. "Sino daw ba siya ate?" pagtataka kong tanong kay ate. "Mukhang mamalemos lang eh, nakapambahay lang kase pero gwapo. Baka siya na si Batman?"pagdedescribe niya. "Batman? Hahaha. Loko ate." nangingiti kong sagot sakanya at pumunta na akong pintuan para silipin kung sino ang sinasabing batman ni ate. Si ate naman dali-daling pumunta sa kwarto niya. Pagkasilip ko ay si Cyrus ang nakita ko. Bakit andito siya? "Chloe!" sigaw ni Cyrus. Sa gulat ko ay dali-dali kong sinara ang pinto. Nang makita ko siya para bang nanumbalik ang sakit na naramdaman ko nung makita kong hawak-hawak ni Ericka ang kamay niya. "Hindi ako aalis dito hangga't hindi mo ako kinakausap!" muli niya sigaw. Lumabas naman si ate mula sa kwarto niya na may dala-dalang notebook at bolpen. "Saan ka pupunta?" tanong ko kay ate. "Magpapaperma kay Batman, tabe diyan Kuloy." sabi niya sakin habang inalis ako sa pagkakaharang sa pinto. "Ate hindi si Batman yun! Magnanakaw! Sarado natin ang pinto! Baka pasukin tayo!" pang-uuto ko naman sakanya.

Inihagis naman ni ate ang dala-dala niyang notebook at lapis. "Ay magnanakaw! Dali Kuloy sarado mo ang pinto! Esasarado ko ang mga bentana!" natetense na sagot ni ate kurds habang isasarado nga ang mga bintana. Buti nalang at naniwala si ate kurds sakin. Hindi ko alam ang gagawin ko. Magulo ang isip ko. Kanina lang iniisip ko siya pero ngayong andito siya naiinis ako. Chloe ano ba talaga! Sa ilang minuto kong pag-iisip napagpasyahan kong pabayaan nalang siya. Maiinip din yang si Cyrus. Mas ok nang ganito, ayaw ko ng marinig ang mga sasabihin niya baka kung ano nanaman yun at mapaasa nanaman ako. Pinili ko nalang na umakyat sa taas at matulog. Pero dahil sa kaiisip hindi ako makatulog at paikot-ikot sa kama. Sinisilip-silip ko rin si Cyrus kung umalis na ba siya o andun parin. Aba. Andiyan parin ang loko. Naulan na at lahat hindi parin umalis. Kaya pa kitang tiisin Cyrus, kaya ko pa sa isip isip ko. "Bakit ba ayaw mo pang umalis! Basang-basa ka na sa ulan pero hindi ka parin umaalis! Ano bang kailangan mo?! Umalis ka na Cyrus bago pang muli akong magpakatanga sayo." sabi ko sa isip ko na kunyari'y kausap si Cyrus. Nagulat ako ng bigla nalang bumagsak si Cyrus sa kalsada. Agad naman akong bumaba. Bahala na, tanga na kung tanga pero mahal talaga kita. "Ate payong?!" tanong ko kay ate pagkababa ko. "Sikret." sagot naman niya saken. "Ate?!" naiirita kong tanong. Si ate kase eh tense na tense na ako kung anu-ano pang sinasagot. "Andiyan sa may elalem ng hagdan nakasabet. Hende naman mabero ang batang toh." matinong sagot niya. Agad kong kinuha ang payong at lumabas ng bahay. Pinuntahan ko ang nakahigang si Cyrus sa kalsada. "Sai." sabi ko habang tinatapik ang pisngi niya. Pero hindi siya nagrereact. "Uy Sai. Ano ba?" muli kong paggising sakanya. Wala talaga. Nang biglang... "Bulaga!!!" sabi ni Cyrus na bigla nalang bumangon at nakangiti pa. Nagulat ako at napaupo sa basang kalsada. Naihagis ko rin ang payong na hawak-hawak ko kaya pati ako ay basang-basa na ng ulan. Hindi ko alam kung baket pero isang sampal ang sumalubong kay Cyrus.

Pak!!! Pareho kaming natahimik nang sandaling iyon at hindi ko napapansin ang mga luhang unti-unting pumapatak sa mga mata ko. Lumapit si Cyrus at niyakap ako ng mahigpit. Ramdam ko ang panginginig ng katawan niya. "I'm sorry Chloe." sabi niya na medyo naririnig ko ang kanyang paghikbi. "Nakakainis ka! Lagi mo nalang akong pinagmumukhang tanga!" sagot ko naman sakanya habang sinusuntok suntok ang dibdib niya dahil sa inis. Hindi ko na napigilang umiyak sa harapan niya. "Hindi na kita iiwan Chloe. Hinding-hindi na. I'm really really sorry." sabi ni Cyrus sakin na hinigpitan pa ang pagkakayakap niya na naging dahilan naman ng pagtigil ng pagsuntok ko sakanya. Lumambot ang puso ko sa sinabi niyang yun. Sana totoo na nga talaga na hindi na niya ko iiwan dahil ipagkakatiwala ko na muli ang buong puso ko sakanya. "Cyrus... Hindi na ako makahinga." sagot ko sakanya dahil sa sobrang higpit ng yakap niya. Inalis naman niya ang kanyang pagkakayakap. Nagkatinginan kami at nginitian ang isa't-isa. Hinawakan niya ang braso ko. "Wag mong huhubarin toh Chloe ha. Ito muna pansamantala. Meron din ako niyan. Sa susunod wedding ring na ang isusuot ko sayo." sinasabi niya habang nilalagay ang isang leather bracelet. "Sinagot na ba kita ha Mr. Bernal?" tanong ko sakanya. "Oo." nakangiting sagot niya. "Kailan?" tanong ko. "Ngayon." sabi niya sabay halik sa mga labi ko sa gitna ng madilim naming kalsada habang umuulan. Kahit malamig, gumaan ang pakiramdam ko sa halik ni Cyrus. Sana maging maayos ang lahat sa aming dalawa. Sana.

Graduation Day Joshua Ilang buwan narin ang nakalipas simula ng matapos ang lahat ng gulo. Sina Cyrus at Chloe ba? Masayangmasaya na silang dalawa kaya naman masaya narin ako. Unti-unti akong lumalayo sakanila para walang istorbo sa labing-labing nila (pero hindi sila PDA) at syempre para mabawasan ang sakit na aking nadarama. Graduation na. Paalam na sa lahat. Alam kong dadating rin ang babaeng para sakin. Hindi lang siguro ngayon.

Chloe Hindi ko akalaing magkakaroon ng dream come true ang buhay ko. Parang fairy tale. Masayang-masaya ako sa araw-araw na kasama ko ang prinsipe ko. Wala na talaga akong mahihiling pa kundi ang makasama pa siya sa habang buhay. Matatapos na ang napakasayang highschool life naming lahat. Isa nanamang kabanata ang magbubukas sa buhay ko at siyempre kapiling si Cyrus. Alam kong hangga'y andiyan sa tabi ko, magiging maayos ang lahat. Grumaduate si Cyrus na isang valedictorian, siyempre proud na proud ako, si daddy naman second honorable mention. Nang matapos ang graduation ceremony, malungkot ang lahat. Picture dito, picture doon. Kanya-kanyang remembrance ika nga. Umupo muna ako sa may bench dahil kausap pa ni Cyrus ang mga teachers namin at kinocongratulate siya. Ang tita at tito ko naman tinitignan ang mga burloloy ng graduation namin. Sa gitna ng panonood ko sa mga kabatchmates ko isang eroplanong papel na may nakalagay na READ ME! ang tumama sakin mula sa likod. Ang daming tao kaya hindi ko alam kung kanino nanggaling. Binasa ko naman ang nakasulat dito. Congratulations! maybe we'll not see each other anymore. but you'll be My Princess. FOREVER. (: Yours truly saying goodbye, Superman Natouch ako sa sinabi ni Superman. Sayang hindi man lang ako nagkaroon ng pagkakataon na malaman kung sino siya. Sana maging masaya din siya kagaya ko. "Huy!" pang-gugulat ni Joshua sakin na mahinang tinulak ang likod ko. "Daddy naman!" pagbati ko naman sakanya. "Penge papel at bolpen dali." sabi niya nang makaupo siya sa tabi ko. "Wala ako nun. Daddy naman." sagot ko. Paano naman ako magkakaroon ng bolpen at papel graduation na graduation day. Hahaha. Si Joshua talaga oh. Inilabas niya ang bolpen sakanyang bulsa at isang maliit na papel at nagsimula siyang magsulat. "Meron ka naman pala sakin ka pa naghahanap." sabi ko. Pinagmasdan ko ang pagsusulat niya pero hindi ang sulat niya. Parang may mali.

"Daddy, diba kanan gamit mong pansulat? Bakit kaliwa--" "Oh, basahin mo mamaya. Sige una na ako. Ibblow-out pa ako nila mama eh. Ingat Kuloy." putol ni Joshua sa pagsasalita ko at iniabot ang papel na sinulatan niya at dali-daling umalis. Tinignan ko naman siya habang papalayo, sumabit pa yung pantalon niya sa alambre at nakita ko pa nga yung suot niyang medyas eh. Teka. Teka. Teka. Yung kero kerropi kong medyas yun ah! Tumayo ako para habulin siya. "Chloe!" sigaw ni Cyrus sakin na naging dahilan kaya hindi natuloy ang paghabol ko kay Joshua. Ingat Kuloy... Ang medyas kong kero kerropi... Ayan ang naglalaro sa aking isipan ng mga oras na iyon. Agad ko namang binuksan ang sulat na binigay sakin ni Joshua. Alagaan mo bestfriend ko ah. Walang iwanan. Imbitahan niyo ko sa kasal niyo kung magkikita pa tayo! (: Superman says goodbye to his Princess for one LAST time. (: Si Joshua si... Superman? *close curtains*

Chapter 25 ended Book 2 Medyas A love story Chapter 1 The Beginning Joshua "Josh, padating na ang bride mo. Relax lang dude ha. Congrats." sabi sakin ni Cyrus, ang bestfriend ko nung highschool. "Ang ganda niya Sai, ano? Matagal kong pinangarap yan." sagot ko naman sakanya. Tinitigan namin pareho ang mapapangasawa kong naglalakad sa gitna ng altar na papalapit sa akin. Ang ganda niya. Buong buhay ko, siya lang ang nakita ng mga mata at puso ko. Sa wakas, matutupad na ang pinapangarap ko simula pa nung fourth year highschool. At nakarating na ang bride ko sa aking harapan. Inalok ko ang aking kaliwang kamay upang alalayan siya

papuntang altar. "Ang gwapo mo ngaun daddy." nakangiting sinabi ni Chloe sakin na nakasuot ng napakagandang wedding dress. Bago pa man niya maiabot ang kamay niya sa aking kamay... Eeeeeeeeeeeeenggggkkkkkshhhhh. "Ano ba yan?!" sabi ng mga tao sa loob ng bus. Bigla nalang akong nagising sa aking mahimbing na pagkakatulog nang mauntog ako dahil sa napakalakas na brake na pinakawalan ng drayber ng bus. Panaginip nanaman!? sabi ko sa sarili ko. Hanggang panaginip na nga lang hindi parin matuloy-tuloy. Sumilip ako sa bintana upang tignan kung nasaan na ba ako. "***! Lumagpas nanaman ako!" sabi ko nang makita kong lagpas na pala ako sa bababaan ko. Walang pinagbago. Lagi parin akong lumalagpas. Si Chloe kase eh! Bumaba ako at dali-daling naglakad ng mahigit 30 metro ang layo mula sa binabaan ko hanggang sa university. Dalawang taon na ang lumipas simula ng grumaduate ako sa highschool. Matapos ang graduation ay wala na akong nabalitaan kina Chloe at Cyrus basta ang alam ko lang masaya na sila. Lumipat kami ng bahay at nagpalit narin naman ako ng sim card kaya naman hindi na nila ako makokontak. Pero kahit ganun, hindi parin nawala sa isip ko si Chloe. Para bang isang multo na ayaw akong tantanan. Kahit anong gawin ko hindi ko siya makalimutan, ung picture niya sa kisame ng kwarto ko andun parin. Ung medyas niyang kerokerropi sinasabit ko yun tuwing christmas, nagbabakasakaling lumabas siya dun paggising ko. Para akong ewan na umaasa sa wala. Marami narin naman akong naexperience nitong college pero mahirap parin talagang kalimutan ang mga nangyari nung fourth year highschool dahil yun ang pinakamasayang taon na naranasan ko, nang makilala ko ang babaeng hanggang ngayo'y nagpapatibok ng puso ko. Minsan nga naisip kong baka merong gayuma ung medyas ni Chloe kasi kahit hindi na kami nagkikita at nagkakausap ay mahal ko parin siya. Mabuhay ang mga tanga! Sa wakas, sa hinaba-haba ng nilakad ko ay malapit na ako sa classroom. "Hi Papa Josh!" bati sakin ni Mariel, ex ko nung 2nd sem nung 1st year college ako. Nginitian ko lang siya dahil nagmamadali na ako. Ilang sandali pa habang naglalakad ako, nakasalubong ko naman ang isa ko pang ex. "Joshuaaa!" bati naman sakin ni Liz, ex ko naman nung 1st sem nung 1st year college ako. Ngiti lang rin ang sinagot ko sakanya. "Ang mga ex ko nagkalat parang mga virus." sabi ko sa sarili ko. Naka-siyam akong girlfriends simula nung first year college. Walang seryoso dahil pare-pareho lang naman sila ng purpose. Ang idisplay ako sa mga kaibigan nila. Kumbaga trip-trip lang ang lahat, basta nalang may masabi

silang boyfriend nila. Nang makarating na ako ng classroom ay pumasok ako kaagad. Lagot nanaman ako kay Kalbo, ang professor namin sa napakaboring na subject, ang Kasaysayan. "Mr. Garcia, late ka nanaman. Puro L nalang ang nakalagay sa record mo sakin." sabi ni Sir Argos. "Sir, gwapo niyo ngayon ah." pambobola ko sakanya at dumiretso na ako sa upuan ko. "Bakit late ka nanaman?" nag-aalalang tanong ng seatmate ko. Nung unang taon ko sa college, aminado ko, ginagawa ko lang laro ang mga bagay-bagay lalong-lalo na ang relationship kaya nga sa napakaikling panahon nakasiyam agad ako. Hanggang sa merong isang tao na nagparealize sakin na mali pala ang ginagawa ko. Ewan ko ba kung bakit pero simula nang mapansin ko siya si Chloe ang nakikita ko sakanya, hindi rin naman nagtagal ay naging mag-bestfriend kami. Binigyan niya ako ng halaga, atensyon, at pagmamahal na humantong sa puntong hindi ko na kayang tumbasan. "Uy best, tinatanong kita bakit late ka nanaman?" muling niyang tanong. "Lumagpas nanaman ako best eh." sagot ko sakanya habang nakangiting napapakamot ng ulo. Siya nga pala si Ana, ang bestfriend ko. Paano nga ba kami nagkakilala? chapter 2 Orientation Day "Joshua nak, gising na. Kakaen na tayo." panggigising sakin ng nanay ko kasabay ang walang tigil na pagkatok. "U-uuhhhhhmm" pagsagot ko sakanya na antok na antok pa. "Oo ka nanaman ng oo, hindi ako aalis dito hangga't hindi mo binubuksan ang pinto." sabi niya uli na hindi parin tinatantanan ang pinto ko sa kakakatok. Wala akong choice kundi bumangon. "Good morning Kuloy." ang bati ko sa picture na nasa kisame. Binuksan ko ang pinto at niyakap ko ang nanay ko bilang pagbati at dumiretso na sa C.R. para maghilamos. Matapos nun ay tumungo na akong hapag-kainan. "Gandang umaga." pagbati ko sakanila sabay kain. "Ngayon ang orientation niyo anak diba?" pagtatanong ng tatay ko. Sinagot ko naman siya sa pamamagitan ng pagtaas ng dalawang kilay. Oo nga pala, ngayon ang orientation day. Ano kayang meron dun? Masaya kaya un? Ano kayang mangyayari sa college life ko? Makikita ko pa kaya si Kuloy? Miss na miss ko na kakulitan niya at ang pagiging pikon niya. Hay. Parang imposible na atang makita ko siya dahil magkaiba naman kami ng university na pinasukan,

magkasama sila ni Cyrus. Kailangan ko na sigurong magmove-on. Pero paano? Bahala na. Matapos kong kumain ay nagpalipas ako ng oras. Nanood ako ng T.V., nagcomputer, at kung anu-ano pa hanggang sa nag-ayos na ako papuntang orientation. Hindi ako mapakali, kinakabahan ako baka kasi maligaw ako. Wala naman kasi akong ideya kung ano ang mga gagawin dun, basta kung ano nalang sabihin nila un nalang ang gagawin ko. Pagkapasok ko ng university, "Ang laki putek saan dito ang Alumni Auditorium?!" ang tanging nasabi ko sa sarili ko. Nagtanong ako sa manong guard na nakatayo sa guard house. "Boss, saan po ung Alumni Auditorium?" tanong ko sakanya. "Nakikita mo un? Ako ren nakikita ko un. Pagkarating mo dun, kakanan ka tapos sa dulo kakaliwa ka tapos dirediretso na un. Kapag madaming tao dun na un." sagot naman niya. "Salamat po." pagpapasalamat ko naman. Nag-umpisa na akong maglakad. At naglakad pa. At naglakad. At naglakad. "Bakit parang wala akong nakikitang mga tao?" tanong ko sa sarili ko. Hanggang sa makarating ako sa building na madaming tao sa labas. Sa wakas, nandito na yata ako. Papasok na sana ako ng building kaya lang... "Nakapirma ka na ba dun? Pirma ka muna bago pumasok." sabi sakin nung nagbabantay sa pinto habang tinuturo ang isang desk na may mga nakaupong babae at may mga libro. Kaya naman pumunta ako dun sa desk at hinanap ang pangalan ko. Artista ba? Kailangan pang pumirma pirma. Orientation palang attendance is a must na ata. Matapos kong makapirma ay binigyan ako nung isang babae ng isang libro. Handbook pala ang librong un. Sa wakas pinapasok na ako at umakyat papunta dun sa orientation room. Wow, parang theater. Ang dilim. Ang stage nasa ibaba dahil medyo nahuli ako ng dating, sa taas ako napaupo pero buti nalang at mas madami pang late kesa sakin. Proud na proud ako sa sarili ko. Hahaha. Ang boring. Discussion lang ng tungkol sa mga nangyari sa university ang sinasabi pero no choice kailangan kong makinig. Mga 20 minutes na siguro ang nakalipas at habang nakikinig ako, nagulat nalang ako ng merong isang ulo na sumandal sa balikat ko. Ulo ng isang babae. Hindi na ako gumalaw baka kasi magising ko siya. Nakakahiya naman sakanya diba? Ang himbing kasi ng tulog niya. Kaya pinabayaan ko nalang na matulog siya sa balikat ko. "Inaantok ba kayo?" tanong ng emcee ng program. "Hindi." sabay-sabay na sagot ng mga andun. "Sino inaantok? Tumayo." masiglang tanong ng emcee. Dahil naman sa tanong na iyon ay nagpasya akong gisingin ang babaeng natutulog sa balikat ko dahil medyo nangangalay narin ako.

"Miss, tatayo daw--" Hindi ko pa man natatapos ang sasabihin ko ay tumayo agad siya malamang dahil sa gulat. "Inaantok ka ate na nakatayo?" pagtatanong nung emcee ng mapansin ang katabi ko. "Miss, tatayo daw ang inaantok." pagtutuloy ko sa dapat na sasabihin ko. Nagbungisngisan ang mga tao sa paligid niya at nakita kong ang mga nakaupo sa baba ay pilit na nilingon kaming mga nasa 2nd floor. Kahit ako ay medyo natawa sa ginawa niya pero hindi ko ginustong ipahiya siya. Malay ko bang tatayo siya agad. Nang manumbalik siguro ang katinuan niya ay agad din siyang umupo at tumungo dahil siguro sa kahihiyan. Matapos nun ay bumalik na uli sa dati ang program pero ang katabi ko? Nakatungo parin. Natapos na ang program at lumabas kami para itour sa university. Pagkalabas ko ay nakita ko si seatmate. Nakita ko ang mga mata niya, parang umiyak. Bigla akong nakunsensya, pakiramdam ko ako ang may kasalanan bakit siya napahiya kaya naman nilapitan ko siya at kinausap. "Ui, pasensya ka na kanina ha. Hindi ko naman--" "Wala kang kasalanan." putol niya sa pagsasalita ko at dumiretso na pababa. Aray! Nasungitan ako ng wala sa oras. Hindi ko na nga lang siya kakausapin, basta nakapagsorry na ako. Pagkababa ko ay agad kong hinananap ang mga ka-row ko para sa tour. Sa paghahanap ko ay napabaling ang tingin ko sa isang babaeng nakatalikod na parang familiar ang tindig, ayos ng buhok at pananamit. Sa excitement ko ay nagmamadali akong lumapit sakanya. "Chloe." sabi ko sabay hawak sa mga balikat niya at nakangiting abot tenga. Pagkaharap niya, mukha ng masungit kong seatmate ang nakita ko. Nanlamig ang pakiramdam ko, para akong kinuryente, at ang ngiti kong abot tenga ay parang nanigas na nagmukhang pilit na ngiti. "Sorry uli." ang tangi kong nasabi sakanya habang nakangiting pilit sabay alis ng kamay ko sa balikat niya. Akala ko nagbago bigla ang ihip ng hangin at napadpad dito si Chloe sa university. Guni-guni lang pala. Ang masaklap pa si masungit na seatmate pa napagkamalan ko. Watta day! At nag-tour na nga kami sa napakalaking university, nilibot kami sa iba't-ibang building ng aming mga tour guide na kapwa rin namin studyante sa university na yun. Madaming puno sa university namin, marami rin sigurong insekto? Ayan ang mga bagay na naglalaro sa isip ko habang naglilibot. Malapit na kaming makabalik sa pinanggalingan namin nang may narinig akong bulong. "Aray." mahinang sabi nung babaeng nasa likod ko. Nilingon ko naman siya agad para makichismis. Nako! Si sunget nanaman, nakahawak siya sa mga mata niya. Pagkakataon ko na siguro toh para makabawi kaya lang baka sungitan niya lang uli ako? Bahala na. Nilapitan ko siya uli at tinanong.

"Miss bakit? Ano nangyari?" pagtatanong ko sakanya. "Napuwing kasi ako eh." sagot naman niya. Nagfeeling close ako at hinawakan ko ang ulo niya at tinanggal naman niya ang kamay niya. Tinignan ko ang kanyang kaliwang mata at dahan-dahang hinipan ito. "Sa kanang mata ako napuwing." sabi niya. "Ay sa kanan ba. Sorry." sagot ko sabay napangiti. Mali pala hula ko. Hahaha. Dahan-dahan ko namang hinipan ang kanang mata niya. "Ok na. Salamat ha." pagpapasalamat niya sakin habang inalis ang mga kamay ko sa ulo niya. "Bati na tayo ha? Miss puwing." pagbibiro ko sabay balik sa pinanggalingan namin. Umalis na ako kaagad baka kasi masungitan nanaman ako. Sa pagsusungit lang naman ni Chloe ako natutuwa eh. Sa wakas natapos din ang napakahabang orientation at makakauwi na ako. Ilang araw nalang rin ang pahinga ko at first day na. First day. Pinaghalong kaba at excitement ang nararamdaman ko.

Chapter 3 Peer Pressure Tulad ng inaasahan ko, mabilis lumipas ang oras at ngayon may pasok nanaman. Umpisa na ng college life ko. Umpisa na ng buhay na wala akong Chloe na iniinis. Hanggang kailan kaya mananatili si Kuloy sa isip ko? Mga kinse minutos bago mag-time ay nasa university na ako. Mabuti na lang at nakinig ako dun sa tour guide namin kaya alam ko na kung saan ako pupunta, kung hindi baka naligaw na ako. Ang hindi ko nalang alam ay kung saang room ako pupunta. Habang naglalakad ay kinuha ko ang registration form ko sa pouch bag para tignan kung saang room ang una kong klase. Hindi ko namalayan na may kasalubong akong tao kaya nagkabanggaan kami. "Sorry hindi ko sinaaaa--" Napatigil ako sa pagsasalita nang makita ko na si Miss puwing pala ang nabangga ko. Patay siya nanaman, sa isip-isip ko. Mga ilang segundo bago siya magreact. Nginitian niya ako ng bahagya na para bang nagsasabing Ok lang at matapos nun ay pumasok siya sa room na malapit doon. Hindi ko inaasahan ang reaksyon niyang yun ah. Akala ko susungitan nanaman niya ko. Bago ako mag-umpisang maglakad uli ay may napansin akong isang kerokeroppi na keychain sa sahig. Baka kay Miss puwing ito? Ibabalik ko sana ang keychain kaya lang pagtingin ko sa relo ay limang minuto nalang ang natitira sakin at mag-ta-time na. Kaya napagpasiyahan kong ilagay nalang muna ito sa bag ko. Kerokeroppi, naalala ko nanaman si Chloe. Hay. Napailing nalang ako at napangiti. Nagsimula akong maglakad uli. Matapos kong makuha ang registration form ko tinignan ko agad kung saan ang room ko. Lumagpas na pala ako ng dalawang room kaya bumalik ako at pumasok sa room na nakalagay sa

registration form ko. Direcho upo na ako sa upuang malapit sa pinto dahil andun na ang professor namin. Seryoso akong nakikinig sa pagdidiscuss ng professor ko ng syllabus. Matapos niya ito idiscuss ay pinatayo niya kami dahil aayusin na daw ang aming sitting arrangement. Ang korny, college na may sitting arrangement pa, sabi ko sa isip ko. "Gamboa. Dun ka." sabi ng professor namin sabay turo sa isang upuan. Habang hinihintay kong matawag ang pangalan ko, natulala ako nang makita ko ang huling tinawag. Tae! Si Miss puwing nanaman! "Garcia. Sit next to her." pagtawag sakin ng professor. Lalo akong nanlumo ng malaman kong siya ang makakatabi ko. Ayoko sa mataray, ayoko sa masungit, patay na! Hindi ko alam kung ano bang meron ang babaeng toh at sa tuwing nakikita ko siya pakiramdam ko katapusan na ng mundo! Pero sabagay, hindi naman niya ako sinungitan kanina nang mabangga ko siya kaya hindi narin siguro masamang makipagkaibigan sakanya. Palihim ko siyang tinignan para makita kung mukha bang badtrip o hindi. Wow nakangiti siya sa akin, bati na siguro kami? Gumaan na ang loob ko at nginitian ko rin siya. "Timothy! Sayang hindi tayo tabi." sabi ni Miss puwing. Nawala ang ngiti ko at napatingin sa likod ko. "Oo nga eh! Hindi bale magkalapit naman." sabi ng lalaki habang papaupo sa upuan niya. Napahiya ako, akala ko ako ang nginitian niya. Dahil sa nangyaring yun, napatungo nalang ako at kunyari may hinahanap sa pouch ko. Nakita ko ang kerokeroppi na nalaglag kanina kaya naman nagpasya akong isauli na iyon. "Uhm, Miss puwing." pagtawag ko sakanya. "Ana.. Ana Gamboa." sagot niya habang iniabot ang kamay niya at nakangiti. "Joshua Garcia." sagot ko naman at nakipagkamay. "Siya naman si Timothy." pagpapakilala niya sa lalaking nginingitian niya kanina. "Hi Timothy. I'm Joshua." sabi ko at iniabot ang kamay ko. "Nice to meet you tol." pakikipagkamay ni Timothy na pansin ko ang sobrang pagkangiti. "Hala Timmy, nawawala ung keychain na binigay mo!" sabi ni Ana habang hinahalungkat ang bag niya. Kinuha ko ang kerokeroppi na keychain sa bag ko at ipinakita kay Ana. "Ito ba ung hinahanap mo? Nakita ko kasi kanina pagkatapos kita mabangga." tanong ko sakanya. "Ayan nga! Thanks ha. Thank you thank you talaga." sagot ni Ana. "Sir malabo po mata ko!" pang-aagaw eksenang sigaw naman ng isa naming classmate.

"Ganun ba? Sige makipagpalitan ka nalang kay... Uhm, kay Mr. Garcia." sabi ng professor. "Sir bakit sakanya?" pagtatanong ni Timothy. "Yaan na, nice to meet you both." bulong ko kina Ana at Timothy habang papatayo sa upuan ko. Pagkaupo ko naman sa nilipatan kong upuan ay agad naman akong kinausap ng katabi ko. "Hi, I'm Liz." pakikipagkilala niya. "I'm Joshua." sabi ko sabay ngiti. "Lumandi ka nanaman sis. Haha!" sabi ng babae kay Liz na nakaupo sa tapat niya. "Nakipagkilala lang kaya." nangingiting sagot ni Liz kay babae. "Joshua sama ka naman samin after this class oh? Dadalhin ka namin sa heaven ng tropa ko. Hahaha." sabi ni Liz sa akin na may kasama pang kakaibang ngiti. Sinagot ko naman ng isang nakakalokong ngiti si Liz. Natapos na nga ang first class namin at inaya na ako ni Liz na sumama sakanila. Pagkatayo ko ng upuan, sa hindi malamang kadahilanan ay napatingin ako kay Miss puwing at nakatingin rin siya sakin na para bang may gustong sabihin. Hinawakan naman ni Liz ang kamay ko. "Tara Joshua. Mag-eenjoy ka promise!" sabi niya habang hinihila ako palabas ng room. "Makakatanggi pa ba ako sa grasya? Este makakatanggi pa ba ko? Eh hila-hila mo na ako." pagbibiro kong sagot sakanya. Kasama ko ang tropa ni Liz na sina Mariel, Dina, at Luis na isang brokeback. Kasama rin namin ang boyfriend ni Dina at ang barkada nito. Sa mga oras na iyon, ang gaan ng pakiramdam ko, hindi ko na naiisip si Chloe. Sana ito na ang paraan para makalimutan siya nang mabigyan ko naman ng oras ang sarili kong ienjoy ang buhay. "Papa Josh, ok lang ba sayo magcutting?" tanong sakin ni Liz. Nagulat naman ako sa tanong na yun dahil sa buong buhay ko ay hindi pa ako nakakapagcutting. Ewan ko pero nakaramdam ako ng excitement at challenge ng mga oras na iyon. "Ok na ok! First day palang naman eh." sagot ko kay Liz. "Paano guys? Go daw sabi ni Papa Joshua ko!" sabi ni Liz at nagkantyawan ang grupo. Sumakay kami sa kotse ng boyfriend ni Dina at wala akong kaideideya kung saan kami pupunta. Masaya ang road trip namin, ang iingay nila at ang kukulit. Pakiramdam ko hindi ako left-out sa grupong ito. Ilang minuto lang ay nakarating narin kami sa pinuntahan namin. "Andito na tayo sa Heaven Eleven Bar. I uber miss this place." sabi ni Luis pagkababa ng kotse. "Ang landi mong bakla ka. Kagabi lang nandito tayo noh!" pabirong sabi ni Mariel sakanya.

Sa bar pala kami pupunta, since highschool never pa akong uminom. Napakaconservative kasi ng environment ko kaya hindi ako exposed sa mga ganyang klaseng activities. Pumasok kami sa loob. umupo sa table at nagorder na sila. "Ilang bote ba ang kaya mong patumbahin Papa Josh?" tanong ni Liz sakin. "Magbobowling ba tayo?" pabiro kong tanong kay Liz. "Hahaha. Loko ka ah. Ilang bote ng beer kako ang kaya mong inumin?" sagot niya. "Hindi ako nainom Liz eh." nahihiyang sagot ko sakanya. "Good boy naman pala yang si papa Josh mo Liz." sabat ni Luis. "Really? Hindi ka nainom? Try mo uminom gagaan ang pakiramdam mo. Inumin mo toh." sabi ni Liz habang iniaabot ang isang shot glass na may lamang alak. Kinuha ko naman ang shot glass at bago ko pa man ito inumin ay nag-isip muna ako kung tama ba itong gagawin ko. Siguro naman walang masama dahil isang beses lang naman toh. Huminga ako ng malalim at ininom ko ng straight ang alak na nasa shot glass. Matapos nito ay iniabot ni Liz sakin ang isang baso habang nagkakantyawan ang mga kasama namin. "Josh, ito chaser." sabi ni Liz. Kinuha ko naman ang basong iyon at ininom ko. Red horse ang laman ng basong iyon. Parang wala lang pala ang pag-inom ng alak. Pakiramdam ko umiinom lang ako ng tubig. Ewan ko pero parang naadik agad ako. "Oh kamusta naman ang experience mo sa pag-inom? Ayos diba?" tanong ni Liz. "Parang tubig lang ah. Wala bang harder diyan?" pagbibiro ko. "A...a...a... Hinay hinay lang baka magsuka suka ka naman diyan mamaya! Hahaha." sabi ng isang barkada ng boyfriend ni Dina, si Ed. "Pagnalasing si Papa Josh, ako ang mag-uuwi sakanya ha!" sabi ni Luis. "Ang bakla bakla mo talaga! Baka gahasain mo lang si Joshua noh! Hahaha." sabi naman ni Dina. "Bruha nga yang Luis na yan, ako kaya ang nagdala kay Josh dito kaya ako rin ang mag-uuwi in case!" sabi ni Liz. "Hahaha. Mga loko kayo ah. Makakauwi naman ako mag-isa." pagsabat ko sa usapan nila. "Goodluck sayo." sabi ni Liz na nangingiti pa. Tuloy-tuloy ang inuman namin with matching videoke pa. Kanta dito, kanta doon. Mabilis lumipas ang oras at nakakaanim na bote kami ng Emperador at isang case ng red horse. Aminado akong medyo hilo-hilo na ako ng oras na iyon. Pakiramdam ko hindi na ako makakatayo ng maayos. Hilong-hilo na talaga ako. Hindi ko na kaya........

Nagising nalang ako na hindi ko alam kung nasaan ako. Ang sakit ng ulo ko at wala na akong maalala kung ano ang nangyari kagabi. Bigla nalang pumasok sa isip ko ang pag-uusap nila Liz, Luis at Dina. Hindi kaya na kina Luis ako?! Nagulat ako ng makita kong may katabi pala ako sa kama, nakatakip siya ng kumot at dahan-dahan ko itong inalis. Chapter 4 'together again''.. Together Again? Laking gulat ko ng makita ko si Liz na mahimbing na natutulog. At siyempre medyo naging masaya narin dahil hindi si Luis ang nag-uwi sa akin. Pero... May pasok pa kami! Anong oras na ba? Anong oras ba klase namin ngayong araw na toh? Agad akong bumangon at hinanap ang pouch bag ko at tinignan agad ang schedule namin. Nawala ang kaba ko ng makita kong 1 pa pala ang klase namin at 6 palang ng umaga. "Gising ka na pala Josh. Lasing na lasing ka kagabi ah." pagbibiro ni Liz. Nagising ko ata siya dahil sa pagpapanic na ginawa ko. Hindi ko alam pero pumasok nalang sa utak ko ang isang bagay, "Liz, may nangyari ba?" pagtatanong ko sakanya ng direcho. "Ha? Sira! Lasinggera ko pero hindi ako pokpok noh! Hahaha." natatawa niyang sagot. "Loko lang. Hindi ka na mabiro. Nga pala, nasaan tayo?" muling tanong ko. "Andito ka sa bahay namin at paniguradong andun na sa labas ng pinto ng kwarto ang tatay ko at dala-dala na ang shotgun niya." sagot niya sakin. "Ano?! Wala namang ganyanan Liz." natatakot kong sinabi sakanya. Takte, disgrasya agad toh kung nagkataon! "Hahaha. Nakakatawa naman reaksyon mo. Ako lang mag-isa dito sa bahay noh. Dadalhin ba kita dito kung andito parents ko?! Hello?!" panloloko ni Liz sakin. "Buti naman." sagot ko at nakahinga na ako ng maluwag. "Anong breakfast gusto mo? Ipagluluto nalang kita." pag-aalok niya habang nabangon sa kama. "Wag na. Sa bahay na ako mag-aalmusal. Uuwi na ako baka nag-aalala na nanay ko sakin eh. At tsaka ang baho baho ko na oh." sagot ko habang papuntang cr. "Ay ganun. Sige, hatid nalang kita sa sakayan. Teka antayin mo ko mag-ayos lang rin ako saglit." sabi niya. "Ok na Liz. Wag na. Kahiya eh." sagot ko naman. "Oh sige, ikaw bahala. Basta pagnaligaw ka wag mo akong sisisihin ah." sabi niya uli. "Ay, oo nga noh? Hindi ko pala alam tong lugar. Hahaha. Sige na nga samahan mo na ako. Thank you ah." sagot ko uli sakanya.

Sinamahan nga ako ni Liz sa sakayan at habang nasa byahe ay natulog muna ako. Isang oras din akong nagbyahe at sa wakas ay nakarating na ako sa bahay. Naabutan ko namang nagwawalis sa labas ang nanay ko. "Ang aga naman ng uwian niyo anak." pambungad na bati sakin ng nanay ko na halata ang pagtatampo. Niyakap ko siya bilang paglalambing. "Aba't amoy alak ka Joshua. Kailan ka pa natuto uminom?" medyo wala sa mood niyang sinabi. "Ngayon lang toh ma. Nagbonding lang kami kahapon ng mga bagong classmate ko." pagpapalusot ko habang naglalambing parin sa nanay ko. "Oh xa, xa. May magagawa pa ba ko? Pumasok ka na dun sa loob at mag-almusal." sagot niya sakin. "Bait talaga ng nanay ko." pambobola ko na may kasama pang kiss sa pisngi. Kumain ako, umidlip ng kaunti, at pumasok na uli sa school. Sa pagkakataong ito, katabi ko na talaga sina Miss puwing at Timothy. "Uy Joshua, bakit absent ka sa klase natin ng hapon?" pagtatanong ni Ana. "Inaya kasi ako nina Liz ng inuman eh. Ano ginawa niyo?" tanong ko naman sakanya. "Ah ganun ba, wala nagdiscuss lang ng syllabus." sagot niya sakin. "Ang boring naman pala nun, buti nalang umabsent ako." sabi ko sakanya. "Joshua, sino kasabay mo maglunch mamaya?" tanong ni Timothy sakin. "Samin ka sasabay mamaya diba Joshua?" pagsabat naman ni Liz. At ganun nga ang nangyari. Sina Liz nanaman ang kasama ko at nagcutting nanaman kami. Ganito ang naging takbo ng first sem sa buhay first year college ko. Hindi lilipas ang isang linggo na wala akong klaseng hindi inatendan. Kung hindi naman absent pumapasok naman sa klase ng nakainom. Ayos diba? Pero may advantage din naman pala ang mga pinaggagagawa ko dahil hindi ko namamalayang lumilipas ang isang araw na hindi pumapasok sa isip ko si Chloe. Basta ang alam ko nalang ngayon ay masaya ako at nag-eenjoy ako sa ganitong klaseng lifestyle kahit magkandalecheleche na ang pag-aaral ko. Hindi rin naman nagtagal, naging kami ni Liz pero alam naming pareho na laro-laro lang yun kaya wala ring pinatunguhan. Bukod sakanya ay naging girlfriend ko din ang iba pa niyang kabarkada. Ang dating makulit na Joshua ay unti-unting naging pasaway, basagulero, sira-ulong Joshua na. Semestral break na at kuhanan na ng grades ngayon. Pumunta akong school at kinuha ang grades ko, ano pa bang aasahan ko sa grades ko? Kundi mga pasang-awa. Matapos kong makuha ang grades ay inuman nanaman kami ng tropa, what's new? Sa kalagitnaan ng pag-iinuman namin ay may nagtext. joshua! nkuha m n grades m? Sender: Ana(puwing) Si Ana nanaman pala. Madalas niya akong tinetext kesyo bakit hindi ako pumasok, nasan na ako, nainom

nanaman ba ako, basta andami niyang tanong daig pa ang nanay ko. Minsan nga hindi ko nalang nirereplyan. Medyo may tama na ako ng oras na yun, kaya hindi ko na alam masyado ang mga pinaggagagawa ko. Nireplyan ko si Ana. alam mo ang kulit kulit mo.. tnong k ng tnong! gf b kta? o bka nmn gsto m ring mging gf ko? Oo, alam kong ayan ang nireply ko pero hindi ko alam na magagawa kong makapagreply ng ganyan. Ilang minuto lang ay nagreply na si Ana. ang sama ng ugali m! ngaalala n nga sau ung tao tpos ayn p ssbihin m! cge magpariwara k! bhla k s buhay m! Sender: Ana(puwing) Nagreply parin ako sa text niya. tlgang bhla ako! Matapos nun ay hindi na nagreply si Ana at ako naman ay patuloy na naghahappy-happy kasama ng tropa. Umuwi nanaman akong medyo may tama. Marahil napapansin na ng magulang ko ang malaking pinagbago ko kaya naman ng gabing iyon nagulat ako ng kausapin ako ng nanay ko. "Nak, binigay na ba ang grades niyo?" tanong sakin ng nanay ko. "Hindi pa nay eh" pagsisinungaling ko sakanya. Naramdaman ko ng oras na iyon ang kaba. "Malapit na ulit ang enrollment ah, bakit hindi pa binibigay ang grades niyo nak?" medyo may pagdududang tanong niya. "Eh sa wala pa nga eh! Ano bang magagawa ko?! Eh di kayo ang pumunta sa school ng malaman niyo!" pasigaw kong sagot sa nanay ko sabay akyat sa kwarto. Sa kauna-unahang pagkakataon nasigawan ko ang magulang ko. Dala ba ito ng pagkalasing? Ewan ko. Pagkapasok ko sa kwarto ay direcho higa na ako sa kama at natulog ni hindi ko man lang naisip kung ano ang naramdaman ng nanay ko pagkatapos nun. Pagkagising ko parang kakaiba ang naramdaman ko. Weird. Pagkalabas ko ng kwarto ay nakita ko si Papa na papasok ng pinto at si Mama naman na paakyat sa hagdan. "Umalis kayo Pa?" pagtatanong ko sa tatay ko. "Pumunta kaming ospital ni mama, nahirapan daw siyang huminga kanina eh." sagot niya. "Ma, ok ka na?" tanong ko kay mama. Ngunit hindi sumagot si mama at direcho pasok ng kanyang kwarto. Bigla ko nalang naalala ang nangyari

kagabi, may naramdaman akong kurot sa dibdib na isang senyales ng pagkaguilty. Lumipas pa ang ilang araw na hindi ako pinapansin ni nanay, ramdam na ramdam ko ang pagkasama ng loob niya. Akala ko dahil dito ay manunumbalik na ang dating Joshua ngunit hindi na ata mangyayari un. Mabilis lumipas ang sembreak at ngayon ay second sem na, patuloy parin ako sa pag-inom at pagsira ng buhay ko. Hindi narin naman ako kinakausap ni Ana simula ng mag2nd sem, sinubukan kong humingi ng tawad sakanya ngunit ganun ba talaga kasama ang ginawa ko para hindi niya ako pansinin? Bakit nga ba ako apektado kay Ana? Hindi naman ako interesado sakanya. Nagcelebrate ako ng christmas at new year siyempre kasama ng tropa. Habang buhay na nga lang bang magiging ganito ang takbo ng buhay ko? Hindi bale na atleast nakakalimutan ko ang mga bagay na dapat kong makalimutan. Sa pagpasok ng bagong taon lalong naging malala ang bisyo ko. Ako na mismo ang nag-aaya sa tropa na huwag pumasok. Hindi narin siguro nakapagtatakang nakakuha ako ng failing grade sa dalawang subject. Tulad ng kinasanayan, isang gabi ay pumunta kami sa isang bar na nadiskubre ng isa kong kabarkada. Inom dito, inom doon. Yosi dito, yosi doon. Ngunit may hindi ako inaasahang mangyari ng gabing iyon. Nang marinig ko ang pangalan ng taong naging dahilan kung bakit ako nagkaganito... "Chloe!" malakas na sigaw ng isang babae sa bar.

..Chapter 5 ''I love you... Chloe.. I love you... Chloe "Chloe!" malakas na sigaw ng isang babae sa bar. Nang marinig ko ang pangalang iyon ay naghalong kaba at saya ang aking naramdam. Agad akong tumayo mula sa aking kinauupuan at hinanap kung saan nanggaling ang sigaw ngunit masyadong maraming tao kaya naman hindi ko nahanap. Napagpasyahan kong libutin nalang ang buong bar at hanapin si Chloe. Sa aking paghahanap sakanya ay biglang nagring ang cellphone ko. Pa Calling... Patay natawag si erpats. Nireject ko ang tawag ng tatay ko dahil lowbat narin ang cellphone ko. Ilang sandali pa ay tumawag uli ang tatay ko at sinagot ko na ito. "Yes pa, napatawag ka?" ang sagot ko. Dahil sa ingay sa bar at hina ng signal ay hindi ko maintindihan ang sinasabi ng tatay ko kaya naglakad ako papalabas ng bar ngunit bago pa man ako makalabas ay namatay na ang cellphone ko. Ipinagpatuloy ko nalang ang paghahanap kay Chloe. Nakailang ikot rin siguro ako sa bar ngunit wala akong nakita ni-anino ni Chloe. Sa pagkadismaya ko ay nagpaalam na ako sa tropa at nagpasyang umalis. Sumakay ako ng jeep ng wala akong eksaktong pupuntahan, hindi ko alam ang gagawin ko ng mga oras na iyon. Nasisiraan na ata ako ng ulo. Dinala ako ng aking mga paa sa isang convenience store at doon ko ipinagpatuloy ang pagpapakalasing ko. Uminom lang ako mag-isa na parang tanga habang iniisip si Chloe, kung ano ang nararamdaman ko para sakanya. Mahilo-hilo na ako at may tama na nang may isang babae ang kumausap sakin.

"Joshua, ikaw ba yan?" tanong sakin ng babae. Tinignan ko siya at tila nabuhayan ako ng loob dahil sa gulat. Tumayo ako at niyakap ko siya. "Ikaw ba yan? Sa wakas nagkita tayo ulit!" ang sabi ko sakanya. "Ha? Akala mo ba bati na tayo?" sagot niya at inalis ang pagkakayakap. "Ay, pasensya ka na kung niyakap kita. Nag-away ba tayo? Hindi naman diba?" masaya kong tanong sakanya. "Aba kapal. Matapos mo kong away-awayin diyan." sabi niya sakin. "Ito naman, matagal na yun ah. Hindi mo parin pala yun makalimutan. Tara lakad lakad tayo sa labas." pagaaya ko. Sinamahan niya ako at naglakad-lakad kaming dalawa kahit medyo hilo ako. Hindi talaga ako makapaniwalang kasama ko na siya ulit. "Lasing ka ba?" tanong niya habang naglalakad kami. "Hindi ah." pagsisinungaling ko naman sakanya. Tumigil kami at umupo sa isang bench. Ilang minuto lang ay inihiga ko ang aking ulo sakanyang hita. Tinignan ko lang siya at di ko namalayang nakatulog na pala ako. Mga ilang minuto lang siguro akong nakatulog sa kandungan niya at nagising narin ako. Inayos ko ang upo ko at kinausap ko siya. "Alam mo ba sinubukan kong kalimutan ka. Lahat ginawa ko para lang mangyari yun pero isang rinig ko lang sa pangalan mo naging back to zero ang pagmomove-on ko. First day palang nun ng makilala kita pero ibang saya na ang dinala mo sa buhay ko at habang tumatagal ay lalo mo kong pinapasaya lalo na kapag napipikon ka sa mga biro ko pero ang malas lang dahil hindi ako ang gusto mo. Ilang beses kong sinubukang sabihin sayo kung ano talaga ang nararamdaman ko baka kahit papaano matutunan mo akong mahalin pero parang may tumututol para mangyari yun--" hindi ko napapansing tumutulo pala ang aking mga luha habang sinasabi ko ito. "Joshua..." putol niya. "Ngayon na siguro ang pagkakataon para malaman mo ang tunay na nararamdaman ko para sayo." sabi ko habang unti-unting nilalapit ang mukha ko sakanya. "I love you... Chloe" dugtong ko. Nang napansin kong magkalapit na ang aming mukha ay hindi ako nag-alinlangan at ipinikit ko ang aking mga mata at hinalikan ko ang kanyang mga labi. Chapter 6 reality Nakaramdam ako ng kakaibang kaba ng magkalapat ang aming labi. Hindi pa lumagpas ng tatlong segundo ay itinulak na ako ni Chloe papalayo at ang mukha ko ay nakatanggap ng isang malakas na sampal. Sa sakit ng sampal na yun ay napapikit nalang ako.

"Bastos ka Joshua!" narinig kong sinabi niya matapos niya akong sampalin. Naramdaman kong tumayo siya sa bench na kinauupuan namin kaya naman iminulat ko ang aking mga mata at nakita ko siyang nakatalikod at mukhang nagbabalak ng umalis. "Chloe..." muli kong pagtawag sa pangalan niya. "Joshua, hindi Chloe ang pangalan ko kundi Ana! Alam kong lasing ka pero kailangan mo ba talagang gawin yun? Your insane Joshua! At sa tingin ko if ever magkita kayo ng Chloe mo she'll never like you! Nakita mo ba sarili mo ngayon? Subukan mong tumingin sa salamin at malalaman mo kung ano sinasabi ko!" sabi niya habang humarap sakin at nang matapos ay naglakad na papalayo. Nanlaki ang mga mata ko nang si Ana na ang nakita ko at hindi na si Chloe. Masakit ang sinabi niya sakin pero totoo. Aminado ako. Lubos akong nalungkot ng gabing yun. Umuwi akong dinidibdib ang sinabi ni Ana. Paulitulit itong pumapasok sa isip ko. Pagkauwi ko sa bahay ay wala akong taong nadatnan, buti nalang at dala ko ang spare key. Nasaan kaya si Mama at Papa ng ganitong oras, alas-onse na ah? Naalala ko naman na tinatawagan nga pala ako ni Papa kanina baka sasabihin kung saan sila pupunta kaya naman chinarge ko ang cellphone ko. Iniwan ko saglit ang cellphone ko para maghilamos. Tulad ng sinabi ni Ana, tinignan ko nga ang sarili ko sa salamin. Gwapo parin naman ah? Mukhang astig nga eh may konting balbas na. At kahit ano namang ichura ko, Chloe will never like nor love me. Matapos kong maghilamos ay dumirecho ako sa kwarto at tinignan ang cellphone ko. 3 messages received WALA KA NA TALAGA SIGURONG PAKIALAM SA AMIN? WAG NA WAG KA NG MAGPAPAKITA DITO! HINDI KA NA NAMIN KAILANGAN NG MAMA MO HINDI NAMIN KAILANGAN NG ANAK NA KATULAD MO! Sender: Papa Ha? Anung pinagsasabi ni Papa? Labo.

Bakit mo pinatay ang cellphone mo?! Kanina pa kita tinatawagan Naospital ang mama mo! Pumunta ka rito sa SDMC kung meron ka pang natitirang pagmamahal sa mga magulang mo. Sender: Papa Matapos kong basahin ang message na yun ay agad kong tinanggal ang saksak ng charger at dinala ang cellphone ko. Umalis ako at pumunta sa ospital. Hindi ako mapakali, kaya naman pala ganun na kung makatawag sakin si papa kanina. Hindi ko mapigilan ang maluha sa sasakyan habang iniisip kung ano ba talaga ang nangyari sa nanay ko. May katandaan narin kasi ang nanay ko at medyo mahina na ang pangangatawan lalo na ang kanyang puso kaya hindi talaga maaalis sa isip ko ang lubos na pag-aalala. Nang makarating ako sa ospital ay agad akong tumungo sa emergency room at tinanong kung dinala nga ba dun ang nanay ko. Tinuro naman sakin kung saan ako dapat pumunta. Kasabay ng pagmamadali ko ay ang pagmamadali rin sa pagtibok ng puso ko. Nakita ko ang papa ko na nakayuko habang nakaupo sa may waiting area ng ICU. "Pa..." mahina kong pagtawag sakanya habang pumapatak ang mga luha ko sa aking mga mata. Tumingin ang tatay ko na mahahalata mo ang bahid ng lungkot sakanyang mukha. "Sumunod ka sakin." sabi ng papa ko at sumunod naman ako. Pumunta kami sa may likod na bahagi ng ospital. Binigwasan ako ng tatay ko ng isang malakas na suntok at hinawakan ang kuwelyo ng polo shirt na suot ko. "Ano bang sinabi ko sayo? Di ba sabi ko wag ka ng pumunta dito? Hindi ka talaga marunong sumunod sa magulang mo noh! Halos mamatay-matay na ang nanay mo kanina! Pero nasaan ka? Nagpapakasarap at nagpapakalunod sa alak! Ganyan nalang ba talaga ang pangarap mo sa buhay? Ang maglustay ng perang pinaghihirapan ng mga magulang mo? Pinabayaan ka namin sa mga gusto mong gawin sa buhay mo dahil akala namin malaki ka na para malaman kung ano ang tama sa mali. Pero nagkamali kami. At pinagsisisihan ko yun." sabi ng tatay ko sakin. Takot na takot ako ng mga oras na iyon dahil sa unang pagkakataon ay pinagbuhatan ako ng kamay ng tatay ko. Hindi ko alam ang gagawin kundi ang umiyak. "Wala kang ginawa kundi pag-alalahin ang nanay mo. Hindi mo alam kung ano ang nararamdaman niya sa

tuwing nakikita niyang unti-unti mong sinisira ang buhay mo. Wala akong magawa dahil lagi ka nalang niya pinagtatanggol sakin sa mga kagaguhang ginagawa mo kaya naman ngayon lang ako nagkaroon ng tamang pagkakataon para ipamukha sayo ang mga maling ginagawa mo! Sinasayang mo lang ang buhay mo sa paggawa ng mga walang kwentang bagay. Sinasayang mo lang ang pagod at sakripisyo naming mga magulang mo araw-araw. Hindi kami namumulot ng pera Joshua! Mabuti na nga lang at ang laking tulong na nagagawa ng kuya mo at nakakaluwag-luwag tayo ngayon. Kaya habang maaga pa sabihin mo na kung ayaw mo na magaral, hindi kita pipigilan. Matutuwa pa ako dahil hindi na kami magtatapon ng pera para sa walang kwentang anak lalo na ngayon at kailangan natin ng pera dahil nasa ospital ang mama mo. Pababayaan na kita ng tuluyan, kung gusto mong lumayas at mabuhay mag-isa bahala ka sa buhay mo. Desisyon mo yan, wag mo kaming sisisihin sa kung ano man ang mangyari sa buhay mo. Wala na akong pakialam sayo dahil kapag may masamang nangyari sa nanay mo ngayon, hindi na kita kilala. Sana marealize mo kung ano ang dapat at hindi dapat gawin. Wag mong sayangin ang panahon dahil hindi habang buhay pwede mong gawin ang mga bagay na nagagawa mo ngayon. Ayokong dumating ang oras na puro sa pagsisisi nalang tatakbo ang buhay mo." mahaba-habang pangaral sakin ng tatay ko. Matapos nun ay itinulak niya ako pababa sa sahig at iniwan. Hindi tumitigil sa pagpatak ang mga luha ko, hindi ko mapigilan. Tama si papa, wala naman talagang patutunguhan tong pinaggagagawa ko sa buhay ko. Kung ipagpapatuloy ko toh parang tinapon ko narin ang pagmamahal na binigay ng mga magulang ko, ang mga paghihirap nila sa pagpapalaki sakin through out these years. Alam kong hindi pa huli ang lahat, kaya ko pang patunayan sa mga magulang ko at sa sarili ko mismo na mababalik ko sa normal ang lahat. Maaayos ko ang pag-aaral ko at magtatagumpay ako balang-araw. Hindi na ako dadagdag sa populasyon ng mga kabataang napariwara ang buhay at naligaw ang landas. Magbabago ako para sa mga magulang ko. Magbabago ako para sa sarili ko. At magbabago ako para kay Chloe, alam kong magkikita kami balang araw at kapag may ipagmamalaki na ako ay hindi ko na hihintayin dumating ang araw na yun, ako na mismo ang maghahanap sakanya. Nang matapos akong makapag-isip-isip ay pumunta muna ako sa Tropical Hut na katapat ng nasabing hospital para bumili ng pagkain namin ng papa ko. Mayroon pa nga akong nabunggong batang babae sa pagpunta ko dun. "Ay pasensya ka na ah." sabi ko sa batang babae habang inaakay siya patayo, umupo ako ng bahagya para pagpagin ang marumi niyang damit. "Sabi ko sayo bechay tumingin ka sa dinadaanan mo eh. Ikaw talaga." sabi naman ng kasama niyang lalaki habang tinutulungan ako sa pagpagpag ng damit. Matapos nun ay pumunta na ako sa dapat kong pupuntahan at bumili na ng pagkain. Habang naglalakad pabalik ng ospital ay naalala kong mayroon pa palang isang text akong hindi nababasa kaya naman kinuha ko ang cellphone ko ngunit wala ito sa bulsa ko. Sinubukan kong hanapin sa mga lugar kung saan ako nanggaling ngunit hindi ko na ito nakita. Napagpasyahan ko nalang na pumasok ng ospital at dalhin ang pagkaing binili ko. Few minutes ago.

"Uy, kuya tignan mo oh. Cellphone ba yan?" sabi ng isang batang babaeng nasa pitong-taong gulang habang nakaturo sa sahig. Pinulot ng batang lalaking nasa walong-taong gulang ang cellphone. "Oo nga bechay cellphone nga. Nagana kaya toh?" tanong ng batang lalaki. "Swerte natin kuya! Mabebenta kaya natin yan? Para naman may pambili na tayo ng gamot ni nanay." tanong ng batang babae. "Bechay tignan mo oh! Nagana pa! Tignan mo ung lalake sa picture ang pogi!" sabi ng lalaki matapos niyang buksan. "Kuya, bakla ka ba?" tanong ng babae. "Hindi ah! Hindi mo kasi ako pinapatapos sa sasabihin ko eh. Ang pogi nung lalake kamukha ko!" sagot naman nung lalake. "Di ba kuya yan ung lalaking nakabunggo sakin kanina?" tanong ng babae. "Oo, siya nga yun! Tara bechay hanapin natin siya. Isauli natin ung cellphone." pag-aaya ng lalaki. "Pero kuya... Kapag nabenta natin yang cellphone kay Manong Carding makakabili na tayo ng gamot ni nanay at gagaling na siya." pag-aalinlangan ng batang babae. "Pero bechay, hindi atin tong cellphone at alam natin kung sino ang may-ari." sabi naman ng nakatatandang kapatid. "Kuya, gusto ko pang mabuhay si nanay. Ayokong iwan niya ako, tayo." sabi ng babae na naluluha na. Sa awa ng batang lalaki sa kapatid ay hindi nalang nila hinanap ang tunay na may-ari ng cellphone at napagpasyahang gawin kung ano ang balak ng nakababata niyang kapatid. Sa pag-uwi ng magkapatid ay pinakialaman muna nila ang cellphone. Tinignan ang mga letrato, video, laro at mga messages. Binuksan nila ang isang message na hindi pa nababasa ng may-ari ng cellphone. ui Daddyyyy! is this u? finally i got ur number! antgal tgal nmin hinanap ni sai ung number m!

kung kni-knino kmi ngtnong pero wlang nkakaalm! buti nlng my stalker k nung hs days ntin kya aun nhagilap nya ang mhiwgang # m! hay nako abnormal k tlga! as in wla kming blita sau.. musta k nb? nkakainis k nmn oh wla k mn lng prmdam after graduation, hay.. i miss u n daddy! see u soon ha! Sender: Unknown Number Chapter 8 Game Over? Ana Parang tumigil ang oras ko habang magka-cross finger kami ni Joshua. Sa isip-isip ko, ano ba tong napasukan ko? Isang larong alam ko naman na bago pa man mag-umpisa ay talo na ako. Itong tukmol na toh kasi, pa-cute ng pa-cute, hindi ko tuloy mapigilan ang sarili kong mahulog sakanya. Pero akala niya mapapaamin niya ako sa pagchacharming niya, hindi ako magpapatalo sakanya! Titiyakin kong ako ang mananalo sa pustahang ito. Humanda ka Joshua. "Hoy Ana! Baka gusto mo ng bitawan daliri ko?" panggigising ni Joshua sakin mula sa aking pagmumunimuni. "Sorry naman ah? Ang higpit kaya ng pagkakaipit mo." sagot ko sakanya habang tinatanggal ang pagkakacross ng aming mga daliri. "Asuuus. Ako pa ngaun? Isang daliri pa nga lang yang hawak mo enjoy na enjoy ka na, paano pa kaya kung buong kamay ko na hawak mo?" pabirong sagot naman ni Joshua na may halo nanamang pagpapacute. "Kunyari ka pa, ikaw naman talaga may gustong humawak sa kamay ko. O yan hawakan mo na." sagot ko naman sakanya habang pabirong iniabot ang kamay ko sakanya. Nagulat ako ng ipinatong nga ni Joshua ang kamay niya sa kamay ko at hinawakan niya ito ng mahigpit na mahigpit. Ayoko ng ganyan ka Joshua baka lalo akong matalo sa pinaggagagawa mo, sa isip-isip ko. Kaya naman gumawa ako ng paraan para magkabitiw ang mga kamay namin. Inalis ko ang kamay ko mula sa pagkakahawak ni Joshua. "Aray naman!" sabi ko habang inalis ang aking kamay. "Grabe naman toh. Hinawakan lang ung kamay aray agad." natatawang sagot ni Joshua. "Ang higpit kaya ng pagkakahawak mo, sabi na nga ba eh kunyari ka pa. Gustong-gusto mo lang naman talaga

hawakan ang kamay ko." sabi ko naman sakanya. "Hindi, naalala ko lang kasi ung kamay ni Chloe. Sorry kung napahawak ako ng mahigpit." medyo malungkot na pagsagot sakin ni Joshua. Nang mga sandaling un ay nakaramdam ako ng kirot sa puso ko. Akala ko pa naman talagang gustong hawakan ni Joshua ang kamay ko, un naman pala naalala nanaman niya ang Chloe niya. "Sino ba si Chloe? Lagi mo nalang binabanggit, pati ako pinagkakamalan mo pang Chloe." pagtatanong ko sakanya. "Oh bakit ka nagseselos?" pangiting tanong ni Joshua. "Hindi ako nagseselos noh, nagtatanong lang ako." may pagsusungit kong sagot sakanya. "Eh bakit ang sungit mo?" patuloy na pang-iinis ni Joshua. Sa inis ko ay napatayo mula sa aking pagkakaupo at napalakad papalayo. "Bahala ka nga diyan. Feeling mo naman nagseselos ako." sabi ko. "Ang sungit mo talaga. Kauumpisa palang ng pustahan natin nagpapatalo ka agad eh. Pahirapan mo naman ako kahit papano." panlolokong sagot ni Joshua habang lumalakad papalapit sakin. "Kapal mo talaga." ang tanging naisagot ko. "Tara na nga uwi na tayo. Hatid na kita sainyo." ang sabi ni Joshua nang maabutan niya ako at sabay akbay sa aking balikat. Nagpansinan rin naman kami ni Joshua at bumalik sa normal habang bumabyahe kami pauwi. Kinabukasan, maaga akong pumasok ng school at dumirecho ako ng locker para kuhanin ang mga gamit ko. Napansin kong may isang papel na nakatupi kaya agad ko naman itong kinuha at binuksan. Isang computerized letter ang nakita ko. I should have told you how I felt then Instead, I kept it to myself, yeah I let my love go unexpressed 'Til it was too late You walked away Kanino kaya toh nanggaling? Nalalabuan ako. Baka naman wala lang mapagtapunan ung mokong na un at sa locker ko pa tinapon. Kapal ng mukha nun. Nasa kalagitnaan ako ng pag-iisip nang tumunog ang bell kaya naman isiningit ko nalang sa aking libro ang papel na nakuha ko at pumunta na ng classroom. Normal lang ang naging takbo ng araw nito para sakin maliban nalang nang mag-uuwian na. "Ana, una na ako umuwi ha. Aalis kasi si papa bantayan ko si mama. Text nalang kita. Cge alis na ako." paalam ni Joshua sakin habang naglalakad na pauwi.

Hindi na ako nakaimik dahil medyo malayo-layo na siya. Lokong un iniwan ako, pauwi narin naman dapat ako eh. Makatambay na nga lang muna saglit dito sa school. Ilang minuto rin siguro ang lumipas nang makatanggap ako ng text mula kay Joshua. snsya na puwing. klngan ko lng tlga umuwi ng maaga. ILY. Sender: Joshua Chapter 9 A Song Lyric Ana Totoo ba ito? Tinext ako ni Joshua ng ILY? Napangiti ako at agad nagreply sa text niya. wehhh??? ILY too. haha Ngunit bago ko pa man isend ang text ko para sakanya ay meron uling nagtext kaya naman tinignan ko muna ang text na dumating. Ingat Lagi You! Haha.. ano kyang akla m? =p Sender: Joshua Nang mabasa ko ang text ay uminit ang ulo ko. Bwisit ka talaga Joshua. Hindi ka nakakatuwa. Makakaganti rin ako sayo. Paasa! Yan ang tanging nasabi ko sa sarili ko. Ilang minuto lang naman ay lumamig na ang ulo ko kaya nireplyan ko na siya. wla.. dedma.. feeling m nmn?? k. 14344.. Sender: Ana Akala mo ikaw lang marunong ng ganyan. I HATE YOU VERY MUCH!!! Bwisit talaga. Makauwi na nga lang. Sa aking byahe papauwi ay natanggap ko ang reply ni Joshua. 143244 =p Sender: Joshua Ang lakas talaga nito ni Joshua. Ang lakas mang-asar. Kung ano man yan ayoko nalang alamin. Nakakainis

lang kaya naman minabuti kong wag ng magreply. Bago ako matulog ay muli akong nakatanggap ng text mula kay Joshua. gudnyt babe! :* Sender: Joshua Di na ako maniniwala sa paganyan-ganyan mo. Akala mo. Nadala na ko! abnoi.. Sender: Ana Matutulog na nga lang ako mambwibwisit pa tong mokong na toh. ay x sent aku.. haha mas abnoy k =p Sender: Joshua Ewan ko sau! Makatulog na nga lang. Kinabukasan pagkapasok ko sa eskwelahan ay nakita ko ang abnoy na si Joshua sa tapat ng gate. "Bakit di ka pa pumapasok?" tanong ko kay Joshua. "May hinihintay pa kasi ako eh." sagot niya sakin. "Ah. Sige mauna na ako." sagot ko sakanya. "Hindi mo man lang ba tatanungin kung sino?" sabi sakin ni Joshua. "Fine. Sino?" tanong ko naman sakanya. "Ikaw." nakangiting sagot niya sakin. Nginitian ko naman siya na parang napipikon pero deep inside natuwa ako dun. Tinawanan naman ako ni Joshua nang ngitian ko siya. "Tara na nga." pag-aaya ni Joshua. "Sige daan muna tayo sa locker ko." sagot ko naman. Naglakad nga kami papunta sa kinalalagyan ng locker ko. Nang kukuhanin ko na ang gamit ko ay nakakita nanaman ako ng papel tulad nung sa kahapon. Was it something I didn't say

When I didn't say, "I love you"? Was it words that you never heard All those words I should have told you All those times, all those nights When I had the chance to? Tulad kahapon, hindi ko parin magets kung ano ang gustong ipahiwatig ng messages na ito. Wala naman kasi akong maisip kung sino ang magbibigay sakin nito. Isinama ko nalang ito sa nakuha kong papel kahapon. "Tara Joshua punta na tayong classroom." pag-aaya ko. Habang nagkaklase kami ay naisipan kong guluhin si Joshua habang abala siya sa pagsusulat ng notes. Kinukurot-kurot ko ang kili-kili niya. Nang bigla siyang nagsalita. "Alam mo nakakainis ka! Napakaisip-bata mo! Childish!" pagalit niyang sinabi sakin. "Sorry na. Hindi na." paghingi ko naman ng paumanhin sakanya. Ngumiti siya at muling nagsalita. "Gusto na tuloy kitang gawing baby ko." tumawa siya matapos niyang sabihin ito. Hinampas ko siya sa braso dahil akala ko ay seryosong nagalit na siya un naman pala ay nagbibiro nanaman. "Pero totoo, gusto kita." muling banat ni Joshua. "Baka pagalitan kayo ni maam." pagsita naman ni Timmy. Natahimik nalang kami at bumalik sa pagsusulat ng notes. Sa paglipas ng araw ay papalapit ng papalapit ang valentines ball na inihanda ng department namin. Bukod dun ay lagi rin akong nakakatanggap ng papel na hindi ko naman mawari ang nakasulat. Sinubukan kong pagdugtong-dugtungin ang mga papel na natanggap ko. I should have told you how I felt then Instead, I kept it to myself, yeah I let my love go unexpressed 'Til it was too late You walked away Was it something I didn't say When I didn't say, "I love you"? Was it words that you never heard All those words I should have told you All those times, all those nights When I had the chance to? Always assumed that you'd be there Ooh, ooh, couldn't foresee The day you'd ever be leaving me How could I let my world Slip through my hands, baby?

I took for granted that you knew All of the love I had for you I guess you never had a clue 'Til it was too late You walked away Oh, oh, all the words were in my heart Well, they went unspoken Baby, now my silent heart Is a heart that's broken I shoulda said so many things Shoulda let you know You're the one I needed near me But I never let you hear me Nagets ko na ang meaning ng mga nakasulat, ikaw kaya ang nagbigay nito Joshua? Mahal mo na nga ba ako? Dumating ang araw ng valentines ball namin. Hindi ako isang party animal kaya naman nakaupo lang ako sa isang tabi habang pinapanood ang mga kaibigan kong nagsasaya. Tumigil ang sayawan. At lumapit ang isa kong kaibigan. "Ui si Joshua oh nasa stage, kakanta ata." pagbanggit niya sakin. Sana ang kantang iyon ang kantahin mo Joshua. Sana ikaw nga ang nagbigay nun. Joshua Muntik ko ng makalimutan si Chloe dahil sa'yo. Salamat sa pagbibigay sigla sa college life ko. Sana maging masaya kayo. Yan ang tangi kong nasabi sa sarili ko bago ako magsimula tumugtog at kumanta. Something I didn't say Something I didn't say Spending another night alone Wondering when I'm gonna ever see you again Thinking what I would give To get you back, baby Ito na ang hudyat para lumabas si Timo at kantahan si Ana. Lumabas nga si Timo na may dala-dalang isang bouquet of flowers habang kumakanta at ako naman ay patuloy sa aking paggigitara. Kitang-kita ko ang pagkabigla ni Ana. Inaya siya ni Timo makipagsayaw at nagsayaw nga sila sa gitna habang kumakanta si Timo. Was it something I didn't say When I didn't say, "I love you"? Was it words that you never heard All those words I should have told you All those times, all those nights

When I had the chance to? Was it something I didn't say? (Something I didn't say) Was it something I didn't say? (Something I didn't say) Nginingitian ko si Ana tuwing sinusulyapan niya ako. At kahit madilim ang paligid ay nakikita ko parin ang mga luhang pumapatak sakanyang mga mata. Marahil yun ay tears of joy. Halos matatapos na ang kanta nang bumitaw at tumakbo palabas si Ana. Wala naman kaming nagawa ni Timo kundi ang tapusin ang intermission number namin. Nang matapos ang aming intermission ay agad akong lumabas para hanapin si Ana. Nakita ko siyang nakaupo sa isang plantbox at umiiyak. "Bakit ka umiiyak? Hindi ka ba masaya?" pagtatanong ko kay Ana. Ngunit hindi siya sumagot. Papaupo na ako sa tabi niya nang bigla niya akong itulak. "Aray! Ayan ka nanaman! Para ka nanamang bata! Gusto mo talagang maging baby ko ano?" pagbibiro ko sakanya. "Joshua, pwede ba? Tigilan mo na ang pagbibiro! Ikaw ang mahal ko!" pagalit niyang sinabi sakin. Ang nakangiti kong mukha ay napalitan ng pagkagulat. Hindi ko alam ang mararamdaman ko. Matutuwa ba ako dahil nanalo na ako sa pustahan namin? O ewan? Umupo nalang ako sa tabi niya at inakbayan siya. "Kasalanan ko rin naman kung bakit ako nasasaktan ng ganito eh. Dahil pinaniwala ko ang sarili kong mahal mo na rin ako at nakalimutan ko ang sinabi mong gusto mo ako. NA GUSTO MO LANG AKO. Iba parin talaga ang 'Gusto kita' sa 'Mahal kita'." ang sabi ni Ana sakin habang siya ay umiiyak. "Inaamin ko gusto naman talaga kita. Pero hanggang dun nalang yun dahil mayroong ibang babaeng nagpapatibok ng puso ko. Kilala mo naman siguro diba? Tumahan ka na. Tutal andyan naman si Timo para sayo." sabi ko sakanya. "Natatandaan mo pa ba ung pustahan? Mukhang panalo na ako kaya pwede ko na bang iclaim ang prize ko?" dugtong ko pa. Tumango-tango naman si Ana. Hinawakan ko ang kamay niya ng dalawang kamay at isinarado ito. Una kong binuksan ang pinakamaliit niyang daliri. "First, gusto kong kalimutan mo ang kung ano man ang nararamdaman mo para sakin." ang sabi ko. Naramdaman kong mas lumakas ang pagiyak ni Ana kahit pilit niyang itinatago ito sakin. Pangalawa ko namang binuksan ang ring finger niya. "Second, let's just be a very good best friends" At huli ko namang binuksan ang middle finger niya.

Bago ko pa man sabihin ang last wish ko ay hindi ko alam kung bakit pero naluluha ako. Pinipigilan ko na lang dahil baka mahalata niya. "And lastly, bigyan mo ng chance si Timo, mahalin mo siya ng higit pa sa pagmamahal mo sakin. Yan ang three wishes ko, ok?" sabi ko sakanya. Binitawan ko ang kamay niya at pinunasan ang mga luhang malapit ng pumatak. "Pwede bang humingi ng favor?" pagtatanong ni Ana. "Cge, ano un?" sagot ko sakanya. "Can I hug you for the very last time? After that, gagawin ko na ung three wishes mo. Give me time to do the first wish. Iiwasan muna kita, iwasan mo muna ako. I can't do it ng nandyan ka sa tabi ko. When I'm ready, gagawin ko na ang second wish mo." ang sabi ni Ana na hindi parin tumitigil sa pag-iyak. Niyakap ko siya ng mahigpit na halos tumagal ng limang minuto. Pagkatapos nun ay bumitiw siya, tumayo, at naglakad papalayo sa kinauupuan ko. Habang pinagmamasdan ko siyang naglalakad ay tumulo ang mga luha sa aking mga mata na kanina ko pa
pinipigilan.

Chapter 10 They are back "Ui best, tulala ka nanaman jan." panggigising sakin ni Ana mula sa aking pagkatulala. "Naalala ko lang kasi kung paano ka nainlove sakin dati. Hahaha." pagbibiro ko kay Ana. Kinurot naman ako ni Ana sa aking bewang. "Aray, joke lang eh." sabi ko sakanya. "Isusumbong kita kay Timmy?!" pagbibiro niya. "Lagi naman e. Haha." sagot ko. Sa pagtitiyaga ni Timothy, napasagot niya si Ana. Mahigit two months na sila hanggang ngaun. Kami kaya ni Chloe? Kelan kaya ako magkakaroon ng chance? O magkakaroon pa nga ba? Hay. Namiss ko nanaman tuloy siya. Namiss ko ang kulitan at pang-aasar ko sakanya. Ako kaya? Namiss niya? Haay. Napabuntong hininga nalang ako. Sa kakaisip ko ng kung anu-ano, hindi ko napansin uwian na pala. Pagkauwi ko ng bahay ay may nakita akong nakapark na kotse sa harap ng bahay namin. Wow, binili kaya nila ako ng bagong kotse? Pagkabukas ko ng pinto ay sinalubong ako ni papa.

"Pa, kanino ung kotseng nakapark--" "Joshua, ano pang tinatayo tayo mo dyan? Hinihintay ka na ng bisita mo!" sabi sakin ni Papa. Sino naman kaya ang bisita ko? Himala ata. Pagkapasok ko ng bahay ay nagulat ako sa nakita ko. Isang babaeng matagal ko ng hindi nakikita ang bumulaga sa aking mga mata. Ang laki ng pagbabago niya. "Pare?" pagtawag niya sakin habang nakangiti. "Pare! Ikaw nga!" sagot ko. Napatakbo at napayakap ako kay Janine ng ilang sandali. Umupo kaming dalawa at nag-usap. "Nakauwi ka na pala sa pinas? Kelan pa?" tanong ko sakanya. "Last week lang. Lumipat pala kayo? Buti nalang alam ni Tita Tasing ung nilipatan niyong bahay." sagot sakin ni Janine. "Oo, mas malapit kasi toh sa school ko eh." sagot ko naman sakanya. "Mas malapit? Eh isang phase lang naman ang pagitan ng nilipatan niyo pero same village paren?" pagtataka niyang tanong. "Mas malapit kasi sa gate ng village kaya mas mabilis lumabas. Haha. Nga pala, laki ng pinagbago mo ah? Sobra!" pagpuna ko sakanya. "Ikaw wala paring pinagbago, bolero ka paren! Maiba ako, musta na kayo ni Chloe?" pagtatanong niya. "Kami? Walang kami eh. Sila lang. Silang dalawa ni Cyrus." medyo naging malungkot ako pero nakangiti ko paring sinagot. "Ok lang yan marami pang iba dyan." pagbibigay lakas loob sakin ni Janine at napabaling naman ang atensyon niya sakanyang cellphone matapos nitong tumunog. "Ay pare, una na pala ako. Hanap na ako ni mama eh." sabi niya matapos niyang tignan ang cellphone niya. "Sige pare, hatid na kita." pag-aalok ko naman sakanya. Tumayo naman kaming dalawa. "Salamat nalang. May sasakyan naman ako eh." sabi niya. "Ay sayo pala ung kotseng nasa labas? Akala ko para sakin eh. Bigtime! Hahaha." pagbibiro ko. "Loko ka talaga. Sige una na ako ha." sabi niya habang papasakay sa kotse niya. Pagkasakay niya sa kotse ay binuksan niya ang bintana. "Bukas nalang uli pare." pamamaalam niya ng nakangiti. Sumenyas naman ako ng parang nanghihingi ng kiss sa pisngi. Nilapit ko ang mukha ko sa bintana at sabay turo sa pisngi ko. Wala lang nagpapacute lang. Haha.

Imbis na halikan ay kinurot ni pare ang pisngi ko. Nagkatawanan naman kami. Hanggang sa umalis na nga si pare. Namiss ko rin pala si pare. Pumasok na ako sa bahay at nagpahinga. Kinabukasan ay maaga akong gumising para maglaro ng basketball. Katapat lang ng bahay nila pare ang basketball court kaya naman kitang-kita ko agad siya kapag lumabas siya ng bahay. Mahigit isang oras na ata akong naglalaro ng basketball kaya naisipan kong magpahinga. Ilang saglit lang ay may lumitaw na isang bote ng tubig sa harapan ko. "Oh tubig, baka madehydrate ka." pag-aalok ni Janine ng tubig. "Nandyan ka pala. Ginulat mo naman ako dun. Salamat sa tubig ha." pasasalamat ko sakanya. "Alis na ako pare ha, pinag-gro-grocery pa ako ni mommy eh." pamamaalam niya. Hinawakan ko naman kamay niya bilang pagpigil. "Ay teka, gusto mo samahan kita? Maliligo lang ako saglit tapos alis na tayo." pag-aalok ko ng tulong. "Sige, tara hatid na kita sa bahay niyo tapos dun nalang kita hintayin." pag-aaya niya. Hinintay nga niya ako sa bahay at pagkatapos ay umalis narin patungo sa grocery store. Ang dami-dami niyang pinapamili. Bigtime talaga tong si pare. "Teka lang Josh ha. Kuha lang ako dun ng oatmeal." pagpapaalam sakin ni Janine. "Sige lang pare, hintayin kita dito." sagot ko sakanya. Habang hinihintay si pare, tumingin tingin lang ako ng mga products na nasa paligid ko. Nabunggo ng isang babae ang lalagyan ng napkin na naging dahilan ng pagkalat nito. Agad naman akong tumulong sa pagpulot. "Ekaw talaga, napaka kerles mo." Pamilyar ang boses ng taong iyon. Parang narinig ko na dati. Patuloy parin ako sa pagpulot ng mga nalalag na napkin at paglalagay nito sa lalagyan. Nang marinig kong may tumawag sa aking pangalan. "Joshua?" "Soperman?" Paglingon ko ay una kong nakita si ate Kurdapya. At si Chloe... Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Napatulala ako. Panaginip ba toh? O sadyang si Chloe na talaga ang nasa harap ko? Hindi ako makapaniwala. "Kuloy! Kuloy! Si Soperman naketa ko nanaman! Nasaken pa ang perma neya nong hule kameng nagketa!" tuwang-tuwa na pagkkwento niya kay Chloe. Nakakatuwa talaga tong si ate Kurdapya.

"Ui daddieeeeeeeeeeeeeee!" pagbati sakin ni Chloe sabay yakap sakin. Ramdam ko ang saya niya. Kung alam niya lang, mas masaya akong nakita ko siya ulit. "Sinong kasama mo?" tanong ni Chloe sakin. "Si..." sabay dating naman ni Janine. "Si Janine." sabi ko habang tinuturo ko si pare. "Ui Janine, hello!" sabi ni Chloe kay Janine sabay kaway. "Ui Chloe! Sinong kasama mo? Si Cyrus?" pagtatanong ni pare kay Chloe. Bakit naman ganyan tanong mo pare, nananadya ka ba sabi ko sa sarili ko. "Ako ang kasama ni Kuloy, at seno ka? Baket mo kasama si Soperman ko?" pagsingit ni ate Kurdapya sabay tingin ng masama kay Janine. Nangingiti naman ako. "Siya nga pala ang pare ko ate Kurdapya." pagpapaliwanag ko naman. "Pare, pare, walang pare pare saken." sagot naman niya. "Ano ba yan yaya Kurds? OA ha." pagbibiro ni Chloe. "So, ano na gagawin niyo? Kami kasi magbabayad na sa counter." tanong ni Chloe. "Kami rin magbabayad na. Sabay na tayo." sagot naman ni Janine. "Sige tapos kain narin tayo diyan sa may foodcourt para makapagkwentuhan naman tayo. Kung ok lang sainyo?" pagtatanong ni Chloe. "Ewan ko kay Joshua?" pagtatanong naman sakin ni Janine. "Ok lang, kayo bahala." sagot ko. Pero sa kaloob-looban ko, siyempre naman ok na ok. Ang tagal kong hindi nakita si Chloe eh. Nagbayad nga kami sa counter at pumuntang foodcourt. "Mag-shopping lang mona ako ng damet sa taas Kuloy balekan nalang keta dyan pagkatapos. Baka hende ako makarelet sa pag-osapan niyo somaket lang ang olo ko. Oke? Dyan ka lang ha." pagpapaalam ni ate Kurdapya kay Chloe. "Sige yaya Kurds." sagot ni Chloe. "Ekaw Soperman bantayan mo mona ang Kuloy ko. Oke?" sabi naman sakin ni ate Kurdapya. "Para sayo ate Kurdapya." sagot ko naman sakanya habang nakangiti. "Wag mo akong ngetean ng ganyan Soperman, baka hende ako makatolog mamayang gabe neyan. O siya ales na mona ako. Dyan mona kayo mga keds." sabi ni ate Kurdapya. At naiwan na nga kaming tatlo nila Chloe at Janine. Umorder naman kami ng pagkaen para may mangangata

habang nagkkwentuhan. Grabe, sobrang namiss kita Chloe. Parang ayaw ko ng matapos ang oras na toh. Hindi ko maiwasang titigan ka, hindi talaga ako makapaniwala. Ang dami naming pinagkwentuhang tatlo. Mga experiences namin nitong college life. Pansamantalang nananahimik kami sa pagkkwentuhan. "Joshua." pagtawag sakin ni Chloe. "Oh baket panget?" sagot ko naman. Napangiti si Chloe nang tawagin ko siyang panget. Marahil naaalala niya ang asaran namin dati. "May ketchup kasi sa gilid ng labi mo." sabi ni Chloe Narrator Kumuha si Chloe ng tissue para punasan ang dumi sa gilid ng labi ni Joshua. Hawak na sana niya ang tissue, ngunit... "Ay oo nga. Ang kalat mo paring kumain pare." sabi ni Janine habang pinupunasan ang dumi. Para naman hindi mahalata na naunahan si Chloe, ginamit nalang ni Chloe ang tissue na hawak niya upang ipamunas sa sarili niyang labi.

Joshua "Ay pare salamat." pasasalamat ko kay Janine. Nagpatuloy naman kami sa pagkain. Nang magpaalam si Janine. "Teka Joshua, Chloe. May bibilhin pala ako sa taas. Maiwan ko muna kayo saglit ha." pagpapaalam ni pare. "Sama na kami Janine." pagpigil ni Chloe. "Hindi, sige wag na. Saglit lang naman ako. Maiwan ko muna kayo dyan ha." sabi ni pare. Bago siya umalis ay siniko niya muna ako. Nananadya ka ba talaga pare? Bakit ka aalis? Anong gagawin namin ni Chloe dito? Anong gagawin ko ngaung si Chloe nalang ang kaharap ko? Chapter 11 Textmate

Kaming dalawa nalang ni Chloe. Wala si ate Kurdapya. Wala si Janine. At higit sa lahat, wala si Cyrus. Teka, nasaan na nga ba si Cyrus? Bakit hindi sila magkasama ni Chloe? Break na kaya sila? Hindi ako nag-alinlangang nagtanong kay Chloe.

"Nasaan boyfriend mo?" pagtatanong ko. "Wala." sagot ni Chloe. "Wala ka ng boyfriend?" may pagkagulat kong tanong na may halong saya pero hindi ko pinahalata. "Sira. I mean, wala dito si Cyrus. May family trip kasi sila eh." natatawang sagot ni Chloe. Akala ko break na sila. Sayang naman. Nawala tuloy ung saya ko. "Bakit hindi ka sumama?" pag-uusisa ko. "Ayoko lang. Baka magsawa si Cyrus sakin kung lagi nalang akong sasama sa mga lakad niya." sagot niya. "Hindi naman ikaw ung tipo ng babaeng pinagsasawaan." sagot ko naman sakanya. Ako hinding-hindi magsasawa sayo, sabi ko sa sarili ko. "Basta ganun lang ung pakiramdam ko. Maiba tayo, kamusta naman lovelife mo?" pagtatanong naman niya sakin. "Parang hindi mo naman alam diba?" sagot ko. Hindi ka parin talaga nagbabago Chloe, manhid ka parin. "Hindi naman talaga? Tagal na kaya kaming walang balita sayo." pagtataka niyang sagot. "Wala. Wala akong lovelife." sagot ko. "Akala ko pa naman kayo na ni Janine." parang may panghihinayang niyang sagot. "Ay, oo nga. Kami pala ni pare, pero hindi niya alam." pagbibiro ko kay Chloe. Natawa naman kaming pareho. "Parang ikaw...

Mahal kita pero hindi mo alam." ang biglang nasabi ng bibig ko. Napatigil si Chloe sa pagtawa niya at natahimik kaming dalawa. Napatingin nalang kami sa isa't-isa. "Dati pa un. Feeling mo. Ang ganda mo naman?" pambawi kong sagot para. Hindi nga siya maganda pero mahal ko parin talaga siya. "Alam mo, ikaw, hindi ka parin nagbabago. Ang yabang mo parin." sagot niya habang kurot sa braso ko.

Chloe Napakayabang talaga nitong Joshua na toh pero hindi ko maitatangging namiss ko rin naman kahit papaano ang kayabangan at pangungulit nito simula pa noong highschool pa kami.

Habang kinukurot ko si Joshua ay nag-ring ang cellphone ko. Saibi Calling... Ang irog ko na pala ang tumatawag. Kaya agad ko itong sinagot. Hello Chlobi. Miss na miss ka na ni Saibi. pagbati ni Sai. Mas miss daw ni Chlobi si Saibi niya. Kamusta naman diyan? sagot ko naman. Eto, magba-byahe na kami pauwi. Anong ginagawa ng Chlobi ko? Dito sa mall, nag-grocery. Alam mo ba nagkita kami ni Joshua. Nandito nga siya kasama ko eh. Gusto mo siyang makausap Saibi? Ah sige, next time nalang natin pagkwentuhan magddrive na ako. Sige. Ingat kayo Saibi ko. Ingat rin ikaw, I love you so much. I love you more bebi. At pinutol na ni Sai ang tawag. "Sino yun?" pag-uusisa ni Joshua. "Si Cyrus." sagot ko. "Saibi? Ang korny niyo talaga. Hahaha." pang-aasar niya. "Inggit ka lang." sagot ko naman sa pang-iinis niya. "Ako inggit? Sawang-sawa na nga ako sa ganyan eh." pagmamayabang naman niya. "Hay nako Daddy, kunyari ka pa. Hanap mo na kasi ako ng mommy." sagot ko sakanya. "Meron na. Papakilala kita sakanya." sagot niya. "Talaga? Dali pakilala mo ko ha." masaya kong sagot. "Oo. Tumingin ka na sa salamin." pag-uutos niya. "Nye. Ano kaya un? Mag-seryoso ka nga Joshua." sagot ko sabay hampas ko sakanya. "Seryoso naman ako ha?" sagot niya habang may seryosong mukha. Ayan nanaman, hindi ko alam isasagot ko. Totoo ba lahat ng sinasabi mo? Maniniwala ba ako sayo o pinagttripan mo nanaman ko? Nang biglang dumating si Yaya Kurds.

"Kuloy, uwe na tayo. Tapos na ako magsyapeng. Baka hanap naren tayo ng teta mo." pag-aaya ni Yaya Kurds. "O cge yaya kurds." sagot ko sakanya. "O, paano Daddy? Una na kami ha. Hindi na namin mahihintay si Janine. Pareho kaming mapapagalitan ni tita eh." pamamaalam ko kay Joshua. "Cge. Ingat prinsesa ko. I-tetext kita." pagpapaalam niya sabay ngiti. "Tigilan mo na nga yang pang ttrip mo. Sige. Bbye." sagot ko. At umuwi na nga kami ni Yaya Kurds. Madami nanaman akong makkwento kay Cyrus nito. Joshua Ano kaya naging reaction ni Chloe? Haaay. Kinakabahan ako. Baka iwasan na niya ako. Ilang sandali rin naman ay dumating na si pare at umuwi narin kami. Habang nasa byahe pauwi, kinausap niya ako. "Kamusta naman ang date niyo pare?" pagtatanong niya. "Date na ba un? Haha. Ayun, sinabi ko... Mahal ko siya." sagot ko. "Talaga? Nasabi mo un?" tanong niya. "Magtatanong tapos hindi maniniwala." sagot ko. "Eh di maniniwala na. Ano naman sagot ni Chloe?" tanong uli niya. "Wala." sagot ko. "Masakit?" pahabol niyang tanong. "Pare naman?" sagot ko at natawa si Janine pagkasagot ko. Hanggang sa makauwi kami magkahalong kaba at lungkot ang nararamdaman ko. Nanood nalang ako ng tv para malibang. Mag-alas-diyes na ng gabi ng maisipan kong itext siya. hi bhe. =] Ang tagal magreply, mga 10 minuto siguro ang nakalipas. bhe? Sender: My Princess Ano ba yan. Ang tagal tagal kong hinintay ang reply niya tapos ang ikli ikli lang naman pala ng reply. Ngunit

ilang segundo lang ay muli akong nakatanggap ng text mula sakanya. sino ka? Sender: My Princess Ay, oo nga pala. Baka kaya ganun lang ang reply niya kasi hindi niya alam na ako ung nagtext. Kaya naman nagreply ako. si Daddy mo toh baby.. Ang tagal nanaman magreply. Nakakainis naman tong mga ganitong ka-text lalo na kapag hinihintay mo reply nila. Pagkalipas ng 15 minuto sa wakas dumating na ang reply niya. sinong daddy? and y u're calling me baby? Sender: My Princess Gumaganon na si Chloe ngayon sa text ah. hon.. c joshua toh.. Hindi kaya, iniiwasan na niya ako? Bakit ganun siya magreply? Tulad ng inaasahan, naghintay nanaman ako ng matagal para sa reply niya. c sai to. Sender: My Princess Chapter 13 Truth or Lie? Cyrus Nagulat ako nang makita kong biglang umiyak si Chloe sa harap ko. Hindi ko alam kung anong masama ang nasabi ko. Kaya naman agad akong umupo sa tabi niya at pinunasan ang mga luha niya. "May problema ba?" tanong ko sakanya. "Ako ang dapat magtanong niyan Cyrus. May problema ka ba? Bakit ka ba nagkakaganyan? Hindi kita maramdaman. Tapos ngayon nakikipagbreak ka." sagot niya. Hindi ko napigilan ang aking sarili at ako ay natawa sa sinabi ni Chloe. "Ano ka ba? Kakain lang tayo. Nagugutom na kasi ako eh. Kung anu-ano iniisip mo. Tara maglunch na tayo." sabi ko sakanya habang inaakay siyang tumayo ngunit pinigilan niya ako.

"Seryoso ako Sai. Wala ba talagang problema? Hindi ko na kasi maintindihan. Pakiramdam ko ang layo mo kahit nandiyan ka lang sa tabi ko." sabi niya sakin. "Wala namang problema. Bakit Chloe? Hindi rin kita maintindihan kung bakit ka nagkakaganyan." pagtataka ko. "Wala ba? Sana nga wala. Wag mo nalang akong intindihin. Kumain ka mag-isa, wala na akong ganang kumain." sagot niya sabay tayo at lakad papalayo habang pinupunasan ang mga luha niya. Tumayo rin ako at sinundan siya kung saan man siya pupunta. Hindi ko na sinubukang kausapin siya dahil baka matarayan niya lang ulit ako. Pagkatapos ng ilang minutong paglalakad ay pumasok siya sa CR ng mga babae. Gutom na gutom na talaga ako ng oras na yun.

Chloe Bakit kaya ganito? Pinapahirapan ko ba talaga ang sarili ko sa pag-iisip ng kung anu-ano? Siguro nga sadyang napapraning lang ako pero hindi ko talaga kayang huwag umiyak sa mga nangyayari. Umiyak lang ako ng umiyak sa loob ng cubicle ng CR. Nilalabas ko ang sama ng loob ko na parang hindi man lang mapansin ni Cyrus. Sobrang nakakalungkot. Mahigit dalawampung minuto siguro akong nag-iiyak sa loob ng CR at maya-maya'y napagpasyahan kong ayusin na ang aking sarili dahil mag-uumpisa na ang aming klase. Matapos non ay lumabas na ako ng CR. Nagulat ako ng bigla akong sinalubong ni Cyrus sa aking paglabas. May hawak siyang isang rosas na gawa sa papel at may nakasulat na "I'm Sorry". Sa ginawang yun ni Cyrus, para bang ang lahat ng inis ko sakanya kanina ay nawala. Natuwa ako pero hindi ko dapat ipahalata na natuwa ako sa ginawa niya. Akala mo porket binigyan mo ko ng rose, bati na tayong lalake ka. "Ano yan?" tanong ko. "Peace offering po. Sorry na, Chlobi." sagot niya. Kinuha ko ang rosas na gawa sa papel at palihim na napangiti. "Tara na. Malalate na tayo sa klase." pagmamatigas ko paring sagot sakanya kahit kinilig talaga ako sa ginawa niya. "Teka, bibili lang ako ng sandwich para satin. Nagugutom na talaga ako eh." sabi niya. Lalong lumambot ang puso ko nang malaman kong hindi pa pala kumakain si Sai at hinintay niya ako hanggang matapos ako sa pagmumukmok ko sa CR. Hay. Wala nga sigurong mali. Ako lang tong nag-iisip ng kung anuano. Hindi ko na siya hinintay na bumalik at napagpasyahan kong pumunta nalang ng classroom dahil maguumpisa na ang klase. Saktong pagkarating ko ng classroom ay siyang pagdating din ng professor namin. Mga limang minuto siguro ang nakalipas ng maramdaman kong nagrerebelde na ang aking tiyan. Nako, nagugutom na ako tuloy-tuloy pa naman ang klase ko hanggang alas-kwatro. Maya-maya ay napalingon ako sa may pintuan. Nakita ko si Sai na sumesenyas sakin na lumabas ako. Kaya naman ako'y dahan-dahang lumabas.

"Oh bakit nandito ka pa? Late ka na sa klase mo." pag-aalala ko. "Ok lang yan. Minsan lang naman. Oh ito 2 sandwich at isang C2. Alam kong gutom ka na at kulang sayo ang isa." sabi niya habang inaabot ang brown paperbag. "Ay ganon? Kulang sakin ang isa? Sige ako na matakaw." pabirong sagot ko. "Ikaw naman talaga." nangingiting sagot niya. Kinuha ko na ang paperbag. "Nakuha mo pang mang-asar ha." pabiro kong sabi habang kinurot ang bewang ni Sai dahil may kiliti siya dun. "Aray tama na. Hindi ka na matakaw." sabi niya kasabay ng pagpigil niya sa pangungurot ko. "Sige papasok na ako sa klase." pagpapaalam ni Sai at binigyan niya ako ng isang mahigpit na yakap bago siya umalis. Pumasok narin naman ako sa loob ng classroom. Siguro nga ako lang tong praning sa ikinikilos ni Cyrus. Hay. Kailangan kong bumawi sakanya. Pagkaupo ko ay palihim kong binuksan ang binigay sakin ni Sai dahil sobrang gutom na ako talaga. Pagkabukas ko ay may nakita akong isang papel. Kinuha ko ito at binasa. Eatwell babe. Sorry for everything. I love you. =) "Ang haba naman ng hair mo teh. Natatapakan ko na oh." hindi ko namalayan na nakikibasa na pala ang katabi kong baklang chismosa. "Loka. Panira ka talaga ng moment." napangiti kong sagot. Naging ok na kami ulit ni Cyrus matapos non at pinapunta ko siya sa bahay upang ipagluto ng pagkain dahil ginutom ko siya noong isang araw. Masaya kaming nagkekwentuhan habang kumakain. Matapos non ay nanood kami ng movie sa sala habang nakasandal ang ulo ko sakanyang balikat. Tamang kwentuhan ulit nang biglang naging seryoso ang usapan namin. "Chlobi, sorry kung parang nagbago ako this past few days." sabi ni Sai. "Ok na tayo ulit diba? Kinalimutan ko na yun. Sorry rin kung naging praning ako." sagot ko. "Hindi, kasalanan ko naman talaga eh. Kung hindi naman kita bibigyan ng dahilan, hindi mo naman maiisip un." sabi ni Sai. Nag-iba ang tibok ng puso ko. Hindi ko alam kung bakit. Natahimik ng mga 30 seconds siguro. "Alam mo ba ung ..." pabitin na salita ni Cyrus. "Ung?" pagtataka ko. Napaupo ako ng diretso at napatingin ako sakanya.

"Selos?" medyo nahihiyang sabi ni Sai na medyo napatungo pa. Napangiti ako na kinilig na natatawa na ewan sa tanong na un ni Sai. Inasar ko si Sai. Kinikiliti ko ang bewang niya habang siya naman ay hindi makatingin sakin ng diretso. "Kaya naman pala. Nagseselos na pala ang boyfriend ko kaya nagkakaganun." sabi ko habang patuloy siyang kinikiliti. "Tigilan mo nga ako. Isa." sagot niya na naiinis dahil sa pang-aasar ko sakanya. Matapos nun ay niyakap ko siya ng mahigpit. "Kanino ka naman kaya nagselos eh ikaw lang naman mahal ko?" pagtataka kong tanong. "Kay... Joshua." sagot niya. Nagkatinginan kaming dalawa ngunit mga ilang segundo lang ay ibinaling ko ang paningin ko sa TV. "Bakit ka naman magseselos dun?" pagtatanong ko. "Natatakot kasi akong mawala ka." sagot niya. "Sus, alam mo namang hindi mangyayari yun eh. Nakamove-on na ung bestfriend mo for sure, yun pa." sabi ko sabay pisil sa ilong niya. "Malay mo hindi pa. Lagi mo pa namang katext." sabi ni Sai. "Minsan lang kaya, seloso." pang-aasar ko uli sakanya at nagkulitan na kami uli matapos non. Ilang buwan narin ang nakalipas. Kahit alam kong pinagseselosan ni Sai si Joshua, hindi naman kami nawalan ng communication at nagkikita parin kami ni Joshua dahil para sa amin wala naman kaming ginagawang masama. Hindi ko nalang sinasabi kay Sai para walang gulo. Malapit na ang aming 4th anniversary ni Sai. Kaya naman naisipan kong maghanap na ng ireregalo ko para sakanya. Pumunta ako sa mall mag-isa pero ang alam ni Sai ay kasama ko ang tita ko sa ibang lugar. Habang naglilibot-libot ako sa mall nagtext si Joshua. Musta Chloe? Sender: Jo ito naghahanap ng gift para kay sai. lapit na 4th anniv namin daddy. =) Nagreply naman siya kaagad. Congratulations sainyo baby. Stay happily inlove. San ka ngaun?

Sender: Jo dito sa trinoma. ikaw?

ui nandito rin ako. san ka? gusto mo samahan kita? Sender: Jo Sa wakas may mahihingian narin ako ng opinyon kung anung magandang gift para kay Sai. Kaya pumayag akong samahan ako ni Joshua. cge daddy. kita nlng tau sa carousel. =) Nagkita nga kami ni Joshua. Tinulungan niya akong maghanap ng pangregalo. Pagkatapos nun ay naisipan namin magpahinga muna at kumain bago umuwi. Masaya kaming nagkkwentuhan nang biglang nag-ring ang phone ko. Saibi Calling... Hindi naman akong nag-alangan na sagutin ang tawag ni Sai. Oh babe napatawag ka? Nasaan ka? Sino kasama mo?

Bumilis ang tibok ng puso ko. Hindi ko alam ang isasagot ko. Kung sasabihin ko ba ang totoo na kasama ko si Joshua o panindigan ang kasinungalingan kong kasama ko ang tita ko. Anong sasabihin ko? Chapter 14 Sorry, Goodbye! Chloe Hindi ko alam ang isasagot ko sa tanong ni Cyrus. Ilang segundo ang nakalipas bago ako nakasagot sa katanungan niya. Si tita kasama ko ngaun saibi, bakit? Matapos kong sumagot ay naputol ang tawag galing kay Sai. May hindi maipaliwanag akong naramdaman na

naging dahilan ng pagtingin ko sa isang lugar. Laking gulat ko nang makita ko si Cyrus na nakatingin kung saan kami naroroon ni Joshua. May galit at gigil akong nakikita sakanyang ichura, lalo na ng napalingon si Joshua sa kinaroroon ni Cyrus. Agad akong tumayo sa kinauupuan ko at nagmadaling pinuntahan si Sai habang siya naman ay tumalikod at naglakad papalayo. Hindi ko alam ang gagawin ko. Napakalaking pagkakamali itong nagawa ko. Napakalaking katangahan. Naluluha na ako ng mga sandaling yun. Nang maabutan ko si Sai, hinawakan ko ang braso niya. "Sai..." sabi ko sakanya. Lumingon siya at nagkatitigan kami ng mga ilang segundo. Matapos non ay hinawakan niya ng mahigpit ang kamay ko, napakahigpit. Habang hawak niya ang kamay ko ay hinihila niya ako ng mabilis papalabas ng mall. "Sai, bitawan mo na ako, nasasaktan na ko." pagrereklamo ko habang pinipigilan ko ang pagpatak ng mga luha. Napahinto si Sai nang hawakan ni Joshua ang balikat niya. "Cyrus." medyo hinihingal na sinabi ni Joshua. Hinawi lang ni Cyrus ang kamay ni Joshua sa kanyang balikat. "Tigilan mo na si Chloe. Wala ka ng pag-asa." malumanay ngunit may galit ang tono ng pagsasalita niya. "Pero Sai--" pagsabat ko. "Manahimik ka." sagot ni Sai. Ito ang unang pagkakataon na sinagot ako ng ganyan ni Cyrus. Ramdam na ramdam ko ang galit niya sa bawat salitang binibitawan niya. Bakit ba kasi nagkita pa kami ni Joshua at nagkataon pang nandito rin si Cyrus?! Tapos ayaw pang makinig ni Cyrus sa mga paliwanag ko. Haaaay. Naglakad na ulit kami papalayo ni Sai. Inalis niya ang pagkakahawak sa kamay ko at hinawakan niya ang palad ko. Mas mahigpit kaysa sa nakasanayan ko. Nilingon ko naman si Joshua ngunit hindi ko na siya nakita. Hinatid ako ni Sai pauwi. Habang nasa byahe kami papauwi, hindi ko mapigilang hindi umiyak dahil baka kung anu-ano na ang iniisip ni Sai at masira ang tiwala niya sakin. Kung anu-ano ang iniisip ko kaya naman hindi ko na namalayan na nasa tapat na pala kami ng bahay ko. "Bumaba ka na." sabi ni Cyrus sakin. "Ayoko hangga't hindi ka nakikinig sa paliwanag ko." sagot ko sakanya. "Wala kang dapat ipaliwanag. Baba na." pagpupumilit niya. "Sai nagkataon lang na nagkita kami ni Joshua dun sa mall tapos--" "Sabing wala kang dapat ipaliwanag eh. I said GO!" pasigaw niyang sinabi sakin habang hinampas niya ng malakas ang manibela ng kotse niya. Natakot ako ng oras na yun. Sa takot ko ay niyakap ko si Sai. "Sai, alam mo namang ikaw lang ang mahal ko. Selos selos ka pa diyan." sabi ko kay Sai ng buong puso.

"Anong gusto mong maramdaman ko? Nagsinungaling ka na nga, siya pa ang kasama mo." sagot niya. "Kasi... bumili lang naman talaga ako ng regalo para sa anniversary natin." sagot ko sakanya. "Last na toh Chloe. Ayokong mahuhuli pa kitang kasama o kausap siya." sabi niya sakin. Inalis ko ang pagkakayakap ko kay Sai. "Grabe, ganyan ka ba talaga kaselos kay Joshua?" pagtataka ko. "Basta ayokong mag-usap pa kayo." sagot niya habang nakatingin sa mga mata ko. "Sige, hindi na. Iiwasan ko na siya para sayo." sabi ko at pagkatapos ay bumaba na ako ng kotse niya at pumasok sa loob ng bahay. Nakatulog akong umiiyak at nag-iisip ng kung anu-ano. Wala naman akong maisip na dahilan para sobrang ikagalit niya kay Joshua. Maliban nalang kung alam niya ung mga pinaggagagawa ni Joshua nung highschool kami. Hay. Namimiss ko ang mga panahong yun.

Joshua Ang saya-saya naming nag-uusap ni Chloe nang biglang may tumawag sakanya. Ilang saglit lang ay napatulala siya sa isang lugar kaya naman napalingon ako para tignan kung ano ang nakita niya. Si Cyrus. Tumayo siya para puntahan si Cyrus, naiwan pa nga niya ang binili niyang regalo sa kanyang pagmamadali. Kinuha ko ito at sinundan siya. Hinihila palabas ni Cyrus si Chloe, mukhang nahihirapan ang prinsesa ko kaya binilisan ko ang paglalakad para maabutan ko sila. Hinawakan ko ang balikat ni Cyrus para pigilan siya. "Cyrus." sabi ko sakanya. Hinawi lang ni Sai ang kamay ko. "Tigilan mo na si Chloe. Wala ka ng pag-asa." sabi niya at nag-umpisa na silang maglakad uli. Nang marinig ko yun, parang tumigil ang mundo ko ng ilang segundo. Wala na akong ibang narinig. Bakit nga ba si Chloe parin? Eh may Cyrus na nga siya? Parang pinahihirapan ko lang si Chloe dahil nag-aaway sila ni Cyrus dahil sakin. Pero... si Chloe lang talaga e. Aanhin ko ang iba, kung hindi naman ako masaya. Matapos ko mag-drama sa isip ko, wala na akong nagawa kundi maglakad palayo habang dala-dala ko ang regalo ni Chloe kay Sai na sana regalo niya para sakin. Akala ko pa naman maayos na ang takbo ng plano kong makasama si Chloe pero sa pangalawang pagkakataon nasira nanaman ito ni Cyrus. Chloe Hays.. Paano ba to? Paano ko iiwasan si Daddy? Paulit ulit na tanong ko sa aking sarili. Sobrang miss ko pa naman siya, tapos siya din ang madalas kong nakakausap kapag may problema kami ni Sai. Di ko akalaing siya ang magiging dahilan ng napalaking problema namin ngayon. Mahirap iwasan si Joshua pero mas hindi ko ata kakayanin na mawala sa akin si Cyrus. Halos 4 na taon na

kaming magkasama, halos 4 na taon naming inalagaan ang relationship namin. Sa gulo ng utak ko humiga ako sa kama at dun nagpaikot ikot. Hindi ko namalayan na madaling araw na pala. Maya maya nakita ko ang cellphone ko. Alam ko na. Itetext ko nalang si Daddy, hindi ko kakayanin na sabihin sa kanya ng harapan na mag-iwasan nalang kami.

Ui Joshua! Sori bout wat hapend.. umalis aq ng ndi nkpgpaalam.. Message Sent Wala pang dalawang minuto ay tumunog na ang cellphone ko. Akala ko naubusan ako ng load. Nagulat ako, nakapagreply kaagad si Joshua. Napatingin ako sa orasan, madaling araw na pero gising pa rin sya. Ok lng un baby! Aq nga dpt magsori.. nag away ata kau ni Sai.. hayaan mo d na muna kta yayain or itetext.. Sender: Jo Buti naman at kahit papaano ay naiintindihan ni Joshua ang nangyayari. At siya na rin ang nagsabing hindi na niya muna ako yayayain at itetext. Napabuntong hininga ako. Pero teka, muna? Tama ba nabasa ko? May muna? Dapat wala na talaga at all. Babasahin ko na sana ulit ang text ni Joshua para tingnan kung may "muna" nga ba ang text nya, nang bilang tumunog ang cellphone ko. Baby! Sa mga susunod na araw nlng kta ittxt at yayain.. palipacn muna ntn ang sitwasyon.. slip kna.. may pasok pa! (: Sender: Jo Whaaaaaaat? Nagulat ako sa text niya. No! This can't be. Hindi pwede. Baka lalo kaming mag away ni Sai! Mabilis akong nagreply sa kanya. Joshua, im sori ulit pro d na tau pdeng mgtxt or lumabas kht kelan kc magagalit si Sai.. ayw qng mag away kami.. mahal ko siya! Last na to!

Message Sent Joshua

Anong oras na pero wala pa rin akong balita kung anong nangyari sa kanila. Kamusta kaya si Chloe? Nag awa kaya sila? Wag naman sana. Ayaw kong umiyak si Chloe. Gusto ko man syang itext or tawagan nag aalangan ako kasi baka na ka Cyrus ang cellphone. Baka nagpalit na naman sila. Ang dami talaga nilang kaartehan. Napapagod na ko kakalakad dito sa kwarto ko at nahihilo na ko kakaikot dito sa kama pero wala pa din kahit isang text. Chloeeee, magtext ka naman. Maya maya nga ay tumunog ang cellphone ko. Uy text! Sana si Chloe.. Boyfrend, musta? Wala aq mgwa at d aq mkatulog, pede ba pumunta dyn? Sender: Pare Si pare lang pala. Akala ko naman si Chloe. Pero ayos din naman, timing na timing talaga to si pare. Cge pare! Timing, d rin aq mkatulog. Message Sent Maya maya ay dumating na si pare. Naupo siya sa kama ko at kinutingting ang laptop ko habang ako palakad lakad lang sa kwarto ko, tinitingnan ang cellphone kada minuto. "Pare!" tawag sa akin ni Pareng Janine. Napalingon naman ako kaagad. "Oh pare? May problema ba?" tanong ko sa kanya. "Ako, wala! Enjoy ka ba sa ginagawa mo? Di ba yan boring?" tanong nya sa akin. Hindi ko sya magets. Napakunot lang ang noo ko. Biglang may dumapong unan sa muka ko. Nasaktan naman ako. "Aray!" daing ko. "Gising ka na ba? Para kang tanga pare. Kanina ka pa dyan paikot ikot. Paulit ulit mong tinitingnan yang cellphone mo." mabilis na sabi sa akin ni Janine. "Pare naman eh. May nangyari kasi kanina.." sabi ko sa kanya. At kinukwento lahat ng nangyari. "Pare, di ba ang alam nila girlfriend mo ako? Eh bakit pa nagseselos si Cyrus? Seloso naman nun." sabi ni Pareng Janine matapos kong ikwento sa kanya ang nangyari sa amin nina Chloe kanina.

"Hindi ko alam pare! Pero nag aalala ako kay Chloe, ano kayang nangyari sa kanila?" Gulong gulo pa din ang utak ko. "Gusto mo itext ko sa Chloe?" tanong ni Janine sa akin. "Ano naman sasabihin mo?" balik na tanong ko sa kanya. "Ako nang bahala.." nakangiting sabi ni Pare. Hays. Buti nalang andito sa pare kahit kailan talaga maaasahan ko siya. Nagpipipipindot na si Janine sa kanyang iPhone para itext si Chloe ng biglang tumunog ang cellphone ko. "Wag na pala pare, nagtext na si Chloe.." "Paano mo namang nalaman na si Chloe nga yan? Eh ndi mo pa nababasa?" "Syempre, lukso ng puso! Haha.." "Weh? Pabasa.." Alam kong si Princess kaagad yun dahil iba ang ringing tone na nilagay ko. At sabay naming binasa ang text niya. Ui Joshua! Sori bout wat hapend.. umalis aq ng ndi nkpgpaalam.. Sender: My Princess Napatingin naman ako kay Janine. Nakangit lan si Pare at pataas taas ang kilay. Parang sinasabi niya na magreply na ako. Kaya nagreply kaagad ako. Ok lng un baby! Aq nga dpt magsori.. nag away ata kau ni Sai.. hayaan mo d na muna kta yayain or itetext.. Message Sent "Ayan! Sa tingin ko naman okay si Chloe, dba pare?" tanong ko sa kanya. "Oo, hindi naman magtetext yan ng ganyan kung hindi dbah?" sagot niya sa akin habang nakangiti. Cute talaga ng smile ni pare. Hindi na nareply si Chloe. Maya maya ay tinext ko ulit si Chloe, dagdag sa pauna kong text. Baby! Sa mga susunod

na araw nlng kta ittxt at yayain.. palipacn muna ntn ang sitwasyon.. slip kna.. may pasok pa! (: Message Sent Pero wala pang ilang minuto ay nagreply na kaagad siya. Nakibasa ulit si Pare. May pagkachismosa din to.

Joshua, im sori ulit pro d na tau pdeng mgtxt or lumabas kht kelan kc magagalit si Sai.. ayw qng mag away kami.. mahal ko siya! Last na to! Sender: My Princess "Pare, pano yan?" tanong sa akin ni Janine. Hindi kaagad ako nakasagot. Natulala ako sa text niya. Hindi pwede to. Hindi pwedeng mawala na naman sa akin si Chloe. "Aray!" may dumapo na namang unan sa pisngi ko. Keni nku! "Pare! Paano na?" madiing tanong ni Pareng Janine. "Hindi pwede to pare!" ang tanging nasagot ko sa kanya. Kinuha ko ang cellphone ko at nagreply ako kay Chloe. Pero hindi siya nagreply. Paulit ulit ko siyang tinitext pero wala talagang reply. "Pare! Subukan mo kayang tawagan." mga salitang nakaalintana sa pagtetext ko. "Honga no, Pare! Hindi ko naisip un!" At dinayal ko na nga ang number ni Chloe, habang nagriring... "Minsan kasi Pare, gamitin mo ang utak mo! Haha.. Hindi lang basta nakapatong dyan." pang-aasar naman ni Janine na hindi ko masyadong napansin dahil abala ako sa pagcontact kay Chloe, hindi niya sinasagot. Hanggang sa...... *The number you have dialed is out of service or coverage area, please try again later.* "Pare! Pinatay niya ang cellphone nya!" inis na inis kong nasabi kay Janine. "Oh? Eh bat ganyan ang tono mo sa akin?" seryosong sabi ni Janine habang nakatitig sa akin. "Pare, pasensya na. Alam mo naman e!" malambing na sabi ko sa kanya na para bang nagmamakaawa. "Mukang ayaw na niya talagang makiusap sayo. Anong plano mo?" mahinahong sabi niya sa akin. "Hindi ko alam!" matamlay na sagot sa kanya, napaupo nalang ako bigla sa sahig. Si pare naman kung ano ano pa ding kinukutingting sa mga gamit ko.

Magulo na naman ang utak ko. Akala ko okay na. Akala ko papalamigin lan ang sitwasyon. Yun pala. Haaay. Nakakaasar naman. "Pare, ano to? Para kanino to?" tanong sa akin ni pare. Tiningnan ko naman kung ano ang kapit kapit niya. Tumayo ako at lumapit kay pareng Janine. Napangiti ako. "Pare! Kaya mahal kita eh, ang galing mo talaga!" nakangiting sabi ko sa kanya at kinuha ang kapit kapit niya..

Chapter 14 ended Chapter 15 Partners in Crime Joshua "Pare, ano to? Para kanino to?" tanong sa akin ni pare. Tiningnan ko naman kung ano ang kapit kapit niya. Tumayo ako at lumapit kay pareng Janine. Napangiti ako. "Pare! Kaya mahal kita eh, ang galing mo talaga!" nakangiting sabi ko sa kanya at kinuha ang kapit kapit niya.. Yun ung regalong binili ni Chloe para sa 4th Anniversary nila ni Cyrus. Naiwan niya yun sa table na pinagpahingahan namin kaya ako nalang ang nag-uwi. Sayang naman kung maiiwan lang dun. "Oh so para kanino nga yan pare?" muling tanong sa akin ni Janine. "Para kay Cyrus to!" sagot ko sa kanya. Medyo nalungkot ako, sana kasi para sa akin nalang. "What? Regalo mo para kay Cyrus?" nagulat na tanong ni Janine. Natawa naman ako. "Ano ka ba pare, ito yung binili ni Chloe para kay Cyrus!" natatawang sagot ko sa kanya. "Ah! Linawin mo kasi, akala ko nililigawan mo na si Cyrus! Haha.. Suhol!" natatawang pang aasar ni pareng Janine. "Sige, pagtawanan mo pa ko!" inis inisang sabi ko sa kanya pero tuloy pa din siya sa pagtawa. "Alam mo ikaw, nagpunta ka lang ng New Zealand pagbalik mo marunong ka na mang-asar!" patuloy na sabi ko sa kanya. "Aba! Syempre.. Nadevelop na yung talent ko dun e! Kaya may katapat ka na." proud na proud niyang sabi sa akin at may padila dila pa. "Ang yabang mo na ngayon ah!" nakangiting sabi ko sa kanya habang nilalapitan ko para kurutin ang kanyang pisngi. "Aray! Aray! Mana lang sayo!" pagrereklamo niyang sabi habang nangingiliti sa bewang. Hindi niya ako tinitigilan hangga't hindi ko binibitawan ang kanyang pisngi.

"Kakabagan ako nito pare kakakiliti mo!" sabi ko sa kanya habang mamatay matay akong natawa. "Eh di mabuti! Para mamatay lahat ng lamok dito sa inyo. Haha.. Bitawan mo muna ako." Nang bitawan ko siya ay derecho siya sa pangungutingting ng mga gamit ko. Itong si pare malaki na talaga ang pinagbago. Pero natutuwa ako dahil ngayon may kasabayan na ko sa pangaasar. Mayabang na din siya ngayon. Haha.. Magbestfriend nga kami. Sayang lang at di ko kayang tumbasan ang pagmamahal niya sa akin. Alam ko naman na hindi pa din nakakapgmove on tong si Pare e. Sa gwapo ko ba namang to! Haha.. "Pare, di ko alam mahilig ka pala sa kero keroppi! Haha.. Parang bata! Akala ko superman lang." pambasag niya sa katahimikan. "Ha? Superman lang ang favorite ko." mahinahong sagot ko sa kanya. "Eh bakit may nakaframe kang medyas ng kero keroppi? Wag mong sabihing regalo yan sayo? Haha.." natatawang pang-asar ni pare. "Ah yan! Kay Chloe yan eh!" sagot ko sa kanya. Napatingin naman niya sakin, kitang kita sa kanyang mga mata na siya'y naguguluhan. "Kasi pare, nung first day of school nung naglaro tayo, ako ang nakakuha ng sapatos ni Chloe pero binigay ko kay Cyrus. Yung medyas lang ang kinuha ko. Tapos ayan pinaframe ko!" nakangiting pagpapaliwanag ko kay pareng Janine, kapag naaalala ko kasi ang mga nangyari nuon hindi ko maiwasang mangiti. "Nakaframe para hindi lumabas ung amoy! Haha.. Baho kasi.." pagpapatawa ko. "Sira ka talaga pare." ang tanging naisagot niya sa akin. Hindi talaga mapigil si Pare sa pagkalkal ng mga gamit ko. Natutuwa naman ako dahil first time ko siyang makitang ganyan. Pagkakaangat niya ng mga gamit ko sinisigurado niyang nasa tamang pwesto ang mga iyon. "Ganyan ba tinuturo sa inyo sa NZ?" pagtatanong ko sa kanya. Napatingin naman siya sakin. Mukang hindi niya nagets. "Ang makialam ng mga gamit ng ibang tao?" nakangiti kong tanong sa kanya. Tumigil siya sa ginagawa niya at humarap sa akin. At nakapamewang pa. Mukang magtataray siya. Haha.. "Hoy! Hindi ako pakialamera ha! Curious lang!" medyo pasigaw niyang pagtataray, pero sa loob loob ko natatawa ako. "Chillax pare, nagbibiro lang eh!" pangisi ngisi kong sabi sa kanya. "Chillax lang naman ako eh. Ayos ba pare? Yung pagtataray ko? Haha.." natatawa niyang sagot habang bumabalik sa pangingialam ng mga gamit ko. "Alam mo pare, this is one of my ways to know what you've been up to. Tagal kaya nating hindi nagkasama." sabi niya sa kin. "Nakakanosebleed ka naman pare! Haha.." pang-asar ko sa kanya na mukang hindi naman siya tinablan. "May tissue sa bag ko, pwede mong gamitin!" pambasag niya sa akin. Laki talaga ng inimprove nitong babaeng to. "Magbestfriend nga tayo! Partners tayo ah! Wag ka nang tumanggi ah. Simula ngayon ikaw na ang partners in

crime ko, haha.." sabi ko sa kanya, dahil sa lakas nyang mang-asar pwede na talaga kaming magpartner. "Oo na, may magagawa pa ba ko?" ang tangi niyang nasabi. "Oh pagod ka na?" tanong ko sa kanya ng makita kong paupo na siya sa aking sofa. "Oo eh! Tsaka isang bagay nalang naman ang hindi ko nakikita. Yung closet mo. Na nakalock pa ha! Tsaka na yan. Hindi naman ako nagmamadali eh." sagot niya sa akin habang nakaupo sa sofa. Mukang napagod ka kakakalkal. Haha.. Naging pakialamera na nga si pare. "Ano ba nakita mo pare? Alam mo na ba ang mga nangyari sa akin nung nawala ako dahil sa pangangalkal mo?" tanong ko sa kanya. "Oo! Na nagwalang hiya ka." matamlay niyang sagot, inaantok na siguro siya. "Nalaman mo yun nang dahil lang sa pangangalkal?" nagtatakang tanong ko sa kanya. "OA ka naman. Parang basura lang ah. PANGANGALKAL!" sinadya niya talagang diniinan ang salitang yun. Nakakatuwa talaga to si pare. "Tsaka ko na sayo sasabihin kung pano, 4am na pala oh! Uwi na ko." pamamaalam ni pare. "Hindi pwede! Hindi ka uuwi ngayon!" mabilis na kontra ko sa sinabi niya. "At bakit naman?" nagtataka niyang pagtatanong. "Hahayaan ko ba namang umuwi mag-isa ng ganitong oras ang GIRLFRIEND KO?" nakangiting sagot ko sa kanya habang pinapataas taas ang kilay ko. "GIRLFRIEND.. KA.. DIYAN!" sagot niya sa akin sa tonong nang-aasar na bata pagkatapos ay dumila pa. "Sus! Kunwari pa to. Gustong gusto naman." sabi ko sa kanya. "Ang kapal ng face mo!" sagot naman niya sa akin. "Totoo naman ah. Hindi ba tinext mo pa kay Chloe na girlfriend kita kaya wag kana tumanggi!" pagpapaalala ko sa kanya. "Hoy! Joke lang yun dbah? Para lang naman yun maayos ung gulong pinasukan mo!" depensa naman niya sa akin. "Oo nga! Pero--" "Wag mong sabihing may gusto ka na din sa akin ah? Hahaha.." pagbibiro niya sa akin. Patawa talaga to si Pare. "Assuming ka pare!" pangbara kong sinabi sa kanya. "Nagbibiro lang, alam ko naman na si Chloe lang eh!" medyo seryoso niyang sagot sa akin. "Pero pare, hindi talaga kita papayagan umuwi ng ganitong oras, kahit nakakotse ka pa! Dito ka nalang matulog sa kama ko. Tas ako sa sofa! Di rin naman ako makakatulog dahil pupuntahan ko pa sila mama sa hospital mamayang umaga." sabi ko sa kanya habang inaayos na ang hihigaan niya. Hindi naman ata tama na pauwiin

ko siya ng ganitong oras. "Sige na nga. Pero wag mo kong pagnanasaan ah!" pagbibirong matamlay na sabi niya sa akin habang nakasandal sa sofa, ako naman inaayos pa din ang hihigaan niya. Janine Nakakapagod icheck ang mga gamit ni pareng Joshua. Andami dami. Pero infairness kahit lalaki siya at napakarami niyang gamit eh ang linis linis ng room niya. Nagpaalam na ako kay Joshua para umuwi pero pinigilan niya ako. Kaya pumayag na din akong matulog dun. "Sige na nga. Pero wag mo kong pagnanasaan ah!" pabiro kong sabi sa kanya. Alam ko naman kasi na si Chloe lang ang pinagnanasaan niya. Haha.. Hays.. Inaantok na talaga ako. Habang inaayos ni Joshua ang hihigaan ko, kung ano ano ang natakbo sa utak ko. Halatang halatang may gusto pa din siya kay Chloe sa lahat ng nakita ko, ay! Hindi pala gusto. Mahal pala. Mahal pa din niya si Chloe. Medyo masakit, isipin mo ba naman yung taong mahal mo may mahal na iba. Pero mas nasasaktan ako kapag nakikitang namomroblema siya dahil sa sitwasyon nila ni Chloe. Sana maayos na sila. Sana maging masaya na si Pare. Sasaya na din ako para sa kanya.

"You.. You.. k-know what?" "I.. I tried to, b-but.. Zzzzzz.." "Di nga?" Joshua Matapos kong ayusin ang hihigaan niya at kunin ang mga gagamitin ko.. "Oh ayan! Matulog ka na dito. Ako na diyan sa sofa, pare!" sabi ko sa kanya. Pero hindi siya naiingli sa sofa kaya tiningnan ko siya at sinabing.. "Dito ka--" "Haha.. Nakatulog ka na diyan pare. Lipat na dito." pagyaya ko sa kanya ngunit wala siyang kibo. Mukang tulog na tulog na nga ata siya. Hindi naman pala sanay sa puyatan e, nagpupuyat pa. Di naman pwede na diyan siya sa sofa matulog. Nilapitan ko si pare. Sinubukan ko siyang gisingin pero hindi talaga siya magising. Ano kaya ang ginawa niya buong araw at mukang pagod na pagod. Sumandal lang siya e nakatulog na. At dahil hindi siya magising nagpasya akong buhatin nalang siya at ilipat sa kama. "Ang bigaaaaaat!" pabulong kong pagrereklamo. Haha.. Hindi ko akalaing mabigat si pare ng ganito. Pero okay lang, kesa naman sumakit ang likod niya sa sofa, sisihin pa ko. Pagkalapag na lapag ko sa kama.. "You.. You.. k-know what?" ang mga salitang lumabas sa kanyang bibig. Tulog? Nagsasalita, buti nalang at hindi Crispin at Basilio ang sinabi niya, kundi pareho sila ni Chloe. Haha.. "Huh?" ang salitang lumabas ulit sa kanyang bibig. "Hindi eh! Ano ba yun?" Haha.. tulog kinakausap ko. Pero malay mo sumagot! Mukang sekreto ang sasabihin. "I.. I tried to, b-but.. Zzzzzz.." ang mga huling salitang sinabi niya bago siya humilik. Haha.. nahilik si pare. Mabidyohan nga, haha.. Sayang hindi natuloy ang sasabihin niya. Habang binibidyohan ko siya, napansin ko lalo ang kagandahan niya. Ang ganda ganda talaga ni pare. Dati pa

naman ay maganda na siya. Pero nagtomboy tomboyan siya dahil sa akin, dahil sinusungitan ko siya nuon. Akala ko tuloy tomboy siya. "Ang ganda ganda mo talaga, pare! Pasensya na at hindi ko kayang tumbasan ang pagmamahal mo sa akin. Pero sana sa'yo nalang ako nainlove! Wag kang masyadong magpapacute sa akin dahil baka magkaron ng karibal si Chloe, haha.." pabulong kong sabi sa kanya sabay halik sa noo. "Di nga?" mga salitang lumabas sa bibig niya. Nagulat ako. :O Gising si pare? Narinig niya kaya ang sinabi ko? :O

Chapter 16 "You'll never see me again.." Joshua "Di nga?......." mga salitang lumabas sa bibig niya. Nagulat ako. :O Gising si pare? Narinig niya kaya ang sinabi ko? :O "Weh? Totoo? Ganun na kamahal ang gatas?" dugtong niya. Ahahahaha.. Pasaway talaga to si pare. Akala ko naman narinig niya mga nasabi ko. Nananaginip lang pala. Maya maya ay humilik na ulit siya. Pumunta na din ako sa sofa para magpahinga. Hindi na din naman ako nito makakatulog ng maayos. Dahil simula ng nakatext ko si Chloe, nagkainsomnia na ako. BI talaga yun, haha.. Buti nalang hindi ako nagsummer classes. Isang buwan nalang pasukan na ulit. Sana bago magpasukan maging okay na kami nila Chloe at Joshua. Makaidlip na nga muna. *Tu.. tut.. tu.. tut.. tu.. tut.. tu.. tut..* Nang makinig ko ang alarm clock ko ay kaagad ko itong kinuha para hindi magising si Pare. Nadapa pa ako sa pagmamadali, buti nalang tulog mantika siya. Dali dali akong naligo at nagbihis. Pagtingin ko sa orasan, sakto! A las 7 palang. Makakabili pa ko ng pang almusal ni Janine sakaling magising siya at wala pa ako dito sa bahay. Pagkabalik ko, inihanda ko na ang pagkain sa mesa, tinakpan ko ito. Baka kasi may maligaw na langaw. Haha.. Pagkatapos ay dumerecho ako sa kwarto. Tulog pa din si pare. Kailangan kong umalis dahil susunduin ko sina mama at papa kaya nag-iwan nalang ako ng note sa kanya, tsaka ako umalis. Halos isang oras ang byahe papunta sa ospital may kaluyuan kasi. Pagdating ko ay naghahanda na sila para umuwi. Niyakap ko si mama at nagmano naman ako kay papa. "Kamusta po?" pangangamusta ko sa kanilang dalawa.

"Okay naman ako anak, mas gumaan ang pakiramdam ko." sagot sa akin ni mama. "Ikaw muna dito anak, magbabayad lang ako!" sabi sa akin ni papa. "Mama, sorry po talaga sa nagawa ko.. Pangako po hindi mauulit. Nagpapakabait na po ako." paghingi ko ng tawad sa kanya. Kaya nagkasakit si Mama ay dahil sa akin. Nung nagbulakbol dati, pero hindi na mauulit yun. Paminsan minsan ay kinakailangang dalhin si Mama sa ospital para inconfine dahil nahihirapan siya sa paghinga. "Anak! Okay na. Basta ung pangako mo, tuparin mo. Hindi mo kailangang humingi ng pagpapatawad araw araw. Nakakasawa na din anak." sabi sa akin ni mama. "Mama naman nagbibiro pa. Pero salamat po." pagkatapos at hinalikan ko siya sa pisngi at niyakap. Ang nanay ko talaga maloko din. Sa kanya ako nagmana. Si papa kasi serious type. Maya maya pa umuwi na nga kami. Pagdating namin sa bahay andun pa rin ang mga pagkain sa mesa. Mukang hindi pa nagigising si pare. "Oh anak, ipinaghanda mo kami? Mabuti naman at naisipan mo yan." sabi sa akin ni papa ng makita ang mga pagkain sa mesa. "Pero bakit sobra ata ng plato?" pagpuna naman ni mama. "Hindi po, dito na po kasi nakatulog si Janine kaya pinaghanda ko na din siya ng makakain." sagot ko kay mama. napatango nalang si papa at kumain na. "Si Janine? Kayo na ni Janine? Ay mabuti naman, bagay kayo anak! Nakakatuwa naman.." sunod sunod na sabi ni mama. "Ma, hindi po. Magbestfriend lang po kami. Ay hindi po pala, partners in crime po pala. Hehe.." sagot ko sa kanya. Kitang kita sa muka ni mama ang saya ng mga sinabi niya yun. Mukang gusto ni mama si Janine para sa akin ah. "Kayo talagang mga bata kayo!" ang huli niyang sinabi habang papunta na ako sa aking kwarto. Tulog pa nga si Pare. Talagang napagod siya. Sana naman pagbalik ko gising na siya. Pupuntahan ko si Chloe sa university nila at ibibigay tong regalo niya para kay Cyrus. Kung hindi lang niya to pinagpaguran hanapin, itatapon ko na to e. Haha.. Bitter ako? Jokes lang yun. Tsaka gusto ko din makausap si Chloe. Ito na ang chance ko. Nag-iwan nalang ulit ako ng note para kay pare. Kinuha ko ang cap ko at ang shades para magdisguise ng konti. Humarap ako sa salamin, tiningnan ko kung hindi na ba ako mahahalata sa suot ko. Sus! Pogi pa rin o! Haha.. Mas pogi pa nga e.Pagkatapos ay pumunta na ako sa university nila Chloe at Cyrus. Ang layo layo naman. Pero okay lang basta makita at makausap ko si Chloe, sana hindi ako makita ni Cyrus. Ang daming tao sa labas, saan ko kaya makikita si Chloe? Hindi naman ako pwedeng magtanong dahil baka kaibigan ni Cyrus ang mapagtanungan ko. Sikat pa naman daw siya dito dahil sa mga achievements niya. Pero sikat din naman ako sa university namin, yun nga lang dahil sa mga kagaguhan ko nuon, pero mas gwapo pa din ako sa kanya, walang duda. Haha.. Pumasok na ako sa university nila. Hihintayin ko nalang dito si Chloe, umupo ako sa may bench sa may ilalim ng puno. Medyo nakatungo ako, pero kita ko pa din ang mga dumaan. Pumasok o lumabas man si Chloe

makikilala ko siya, kahit nakatalikod pa siya. Mag-iisang oras na din akong naghihintay dun at nagmamasid pero walang Chloe. Maya maya pa ay nagulat ako ng may umupo sa tabi ko. "Pashare ah! May hinihintay lang." pagpapaalam ng isang babaeng kilala ko ang boses. At hindi ako pwedeng magkamali. "Chloe?" pagtatanong ko kung siya nga ang prinsesa ko. Walang duda, siya na nga. Ganda talaga niya kahit pagod na siya. Kitang kita sa muka niya. "Joshua?" balik niyang tanong sa akin na para bang hindi makapaniwala. "Oo ako to! Mas gwapo kapag may shades no? Haha.." pagyayabang ko pa sa kanya. "Yabang mo talaga! Alis na ko, hindi kita pwedeng kausapin!" pagtataray niya sa akin, tumayo siya naglakad papalayo. "Chloe, usap naman tayo. Saglit lang." sabi ko sa kanya ngunit hindi siya umiimik, patuloy siya sa paglalakad. "Sige na Chloe, sandali lang naman e! Tsaka ito oh dala dala ko yung binili mong regalo para kay Sai." wala pa din siya sa kaing sinasabi. "Chloe please. Bakit ka ba nagkakaganyan? Ano ba sinabi ni Sai? Bakit mo ako iniiwasan? Chloe please.." kung saang saang building na kami nakarating pero di pa din niya ako kinakausap. Para akong asong susunod sunod sa kanya. Minsan titigil siya, akala ko kakausapin na niya ako, tas maglalakad ulit siya. Anlabo. "Chloe, kausapin mo ako ng maayos! Ikwento mo sa akin ang nangyari.. Sige na.. Wala naman akong balak manggulo e. Kung hindi mo kukunin ang regalong to, wala kang pangregalo kay Sai." pagmamakaawa ko pa din sa kanya. Humarap siya sa akin. Hala, naiyak ang prinsesa ko. "Chloe, wag kang umiyak." tanging nasabi ko sa kanya.. Kitang kita sa mga mata niya na gulong gulo siya Chloe

Hays. Ang init init naman. Asan na ba c Cyrus? Nakakaasar na ha. Isang oras mahigit na ko nag-iintay dito pero wala pa din siya. Ang arte naman kasi. Kailangan pa akong sunduin at ihatid sa bahay. Pwede naman ako magcommute or magpasundo kay tito o tita. O di kaya sa library nalang ako pinaghintay, at least nakaaircon diba? Nakakapagod na. May mga nakaupo pa naman sa mga bench, may space pa naman dun sa isang bench na yun. Kaya lang ang weird naman nung lalaki yun. Nakacap na nga nakashades pa, tapos nakatungo pa, wala naman araw pero sobrang init talaga! Nagdecide akong umupo sa tabi ng lalaking yun, no choice eh. Pero bago ako umupo nagpaalam muna ako sa kanya.. "Pashare ah! May hinihintay lang." sabi ko sa lalaking mukang ewan dahil sa cap at shades niya. "Chloe?" sabi nung lalaking weird. Kilala niya ako? Teka, parang kilala ko ang boses na yun? "Joshua?" pagulat kong tanong sa kana. Bakit siya andito? Bakit ganyan ang suot niya? Infairness gwapo pa din si daddy. "Oo ako to! Mas gwapo kapag may shades no? Haha.." pagyayabang niya sa akin. "Yabang mo talaga! Alis na ko, hindi kita pwedeng kausapin!" pagtataray ko sa kanya, tumayo ako at naglakad palayo. Pero totoo naman yung sinabi niya, ang gwapo talaga ni Daddy.

"Chloe, usap naman tayo. Saglit lang." sabi niya sa akin ngunit hindi ako umiimik, patuloy ako sa paglalakad. "Sige na Chloe, sandali lang naman e! Tsaka ito oh dala dala ko yung binili mong regalo para kay Sai." hindi pa din ako nagsasalita, wala pa din akong sinasabi sa kanya. Kahit gustong gusto ko siyang kausapin. "Chloe please. Bakit ka ba nagkakaganyan? Ano ba sinabi ni Sai? Bakit mo ako iniiwasan? Chloe please.." pagmamakaawa niya sa akin. May mga pagkakataon na hihinto ako sa paglalakad para kausapin na siya, pero naaalala ko ang sinabi ni Sai, ayaw kong magalit siya sa akin. Anniversary pa naman namin bukas. Kaya patuloy ako sa paglalakad. Naiiyak na ako, gustong gusto ko siya makausap pero hindi pwede. "Chloe, kausapin mo ako ng maayos! Ikwento mo sa akin ang nangyari.. Sige na.. Wala naman akong balak manggulo e. Kung hindi mo kukunin ang regalong to, wala kang pangregalo kay Sai." pagmamakaawa niya sa akin. At sa pagkakataong yun, tumulo na nga ang mga luha ko at humarap na ko sa kanya. Gusto ko mang pigilan ang pagtulo ng mga luha ko pero hindi ko magawa. Para akong tanga. Gulong gulo ako. "Chloe, wag kang umiyak." ang sabi niya sa akin. Awang awa siya sa akin. Nagkatitigan kaming dalawa. Maya maya pa'y pinunasan na niya ang mga luhang pumapatak mula sa aking mga mata. "My Princess, huwag ka nang umiyak. Ayaw kitang umiiyak. Gusto lang naman kita makita at gusto ko lang naman ibigay to sa'yo dahil pinaghirapan mo tong hanapin sa mall, dba? Para to sa anniversary niyo ni Sai." sabi niya sa akin habang pinupunasan pa din ang mga luhang walang tigil sa pagpatak, nakakaasar parang gripo. "Hindi tayo pwedeng mag-usap Joshua. Sorry talaga." sa mga sinabi kong yan sa kanya, lalong bumilis ang pagpatak ng mga luha ko. "Ganun ba?" malungkot na tanong niya sa akin. Nakikita ko na napapaluha na siya pero pinipigilan lang niya. "Kung yan ang gusto mo my princess, masusunod." tumulo na nga ang mga luha niya. Para namang nadudurog ang puso ko sa mga oras na to, si Joshua naiyak ng dahil sa akin, first time kong nakita to. "Pero kunin mo na ang regalo mo para kay Sai." pangungulit niya tungkol sa pesteng regalo na yun. "Ang kulit mo talaga, sayo na yang regalong yan, d ko na ibibigay yan. May sumpa yan. Muntik na kaming magbreak dahil diyan." pagtataray ko sa kanya, pero naiiyak pa din ako. Makulit talaga si Joshua, inabot pa din niya sa akin ang regalo, wala na akong nagawa kundi kunin ang regalong yun. "Tahan na baby! Aalis na ako, pasensya ka na sa gulong naidulot ko. Good luck! You'll never see me again, unless you ask for it." pagpaalam niya sa akin kasama ang pilit na ngiti at may mga namumuong luha sa kanyang mga mata. Pero bago siya umalis, pinunasan niya ang mga luha ko at inayos ang buhok ko. Ang sweet talaga ni daddy. Nakakaasar kasi si Sai, natutong magselos. :'( Wala pang isang minuto ng umalis si Daddy ay nakita ko si Sai, nakatingin sa akin. Sobrang nagulat at natakot ako nung mga oras na yun. Nakita kaya ni Sai si Daddy? Nakita niya kaya kaming nag-uusap? Ano kaya ang sasabihin niya sa akin? Baka mag-away na naman kami.

"Aray! Sai..." "Sai... nasasaktan ako..." Cyrus

Kausap ko ang mga kaorg ko sa ilalim ng puno malapit sa library nang makita ko si Chloe naglalakad na parang wala namang patutunguhan. At may sumusunod pa sa kanya na nakacap at nakashades, si Joshua siguro yun. Nag-init kaagad ang ulo ko. "Guys, I have to go. Just message me everything, ok?" pagpapaalam ko sa kanila. Sinundan ko si Chloe, gusto kong malaman kung saan sila pupunta at kung si Joshua nga yun. Malalagot talaga sa akin ang dalawang yun. Nasa may likod lang nila ako nalalakad, paminsan minsan medyo dumidistansya dahil baka makita nila ako. Ang layo na ng narating namin pero hindi pa din natigil si Chloe, minsan akala mo titigil pero derederetso pa din siya, hanggang sa lumingon siya.. "Si Joshua nga yun, I'm sure! At talagang kakausapin pa ni Chloe ah." nabubwisit kong sabi sa aking sarili. Kaya nagpasiya akong lapitan sila. "Admin Cyrus!" sigaw ng isang lalaki. "Kailangan niyo pong sumama sa akin." ang sabi niya, isa sa mga kaorg ko. "I'm sorry, I can't!" pagtanggi ko sa kanya at nagpatuloy sa paglalakad papunta kina Chloe. "But this is very very important!" pagpipilit niya sa akin. "Okay fine! I'm coming.." paangil kong sabi sa kanya. At umalis na nga kami, pero tiningnan ko muna sina Chloe, mukang seryoso ang usapan, mukang matatagalan sila. Maabutan ko pa sila. Hindi naman pwedeng pabayaan ko ang mga kaorg ko. Pagpunta ko sa mga kaorg ko. Kinausap ko sila at tinanong kung anong problema. Nasolusyonan din naman namin kaagad yun. Mabuti nalang at mabilis lang. Kailangan ko ng bumalik kina Chloe. Masama talaga ang kutob ko. Pagdating ko dun, natigilan ako ng nakita ko sila. Kausap ni Chloe ang lalaking yun, hindi ko makita ang kanyang muka dahil nakatalikod siya. Pero kitang kita ko ang ginagawa niya. Pinupunasan niya ang mga luha ni Chloe at inaayos pa ang buhok. Si Joshua nga to. Nang lalapit na ako, biglang umalis ang lalaki. Napahinto ako at napatitig nalang kay Chloe. Wala pang ilang segundo at nakita na ako ni Chloe, nagkatitigan kami. Naaasar ako sa kanya, sa kanila, talagang sinusubukan nila ako. Lumapit ako kay Chloe.. Kinapitan ko siya sa kanyang braso at hinila papunta sa parking lot ng university. "Aray! Sai..." daing niya. Mahigpit kasi ang pagkakapit ko sa kanya. Sinabi ko ng wag siyang makipag-usap kay Joshua pero hindi siya nakikinig. "Sai... nasasaktan ako..." mahinang daing niya. Kitang kita sa itsura niya na nagmamakaawa siyang bitawan ko na siya. Pero hindi pwede. Kailangan namin mag-usap ng masinsinan. Hindi pwedeng ganito. Tumutulo na ang mga luha niya pero hindi siya pumapalag dahil alam niyang pareho kaming mapapahiya. Nang makarating kami sa parking lot. Binuksan ko ang pinto at pinipilit ko siyang pumasok. Ayaw niyang pumasok, umiiyak siya, kaya wala akong nagawa kundi ang itulak siya papasok ng kotse. "CYRUS, ANO BA?" "Well, I don't care!" "NO! YOU STAY HERE!"

"LEAVE ME.. ALONE!" Chapter 17: Misunderstanding Chloe "CYRUS, ANO BA?" sigaw ko kay Cyrus nang itinulak niya ako sa kotse. Kahit kailan hindi ko pa nasigawan si Cyrus, ngayon lang. At yun ay dahil sa pagseselos nya kay Joshua. Nasasaktan na ako sa ginagawa niya at hindi na nakakatuwa. "Anong ANO BA? CHLOE?" balik na sigaw sa akin ni Cyrus. Tuwing sumisigaw siya nagugulat ako at natatakot kapag nakikita kong nanlalaki at nanlilisik ang kanyang mga mata sa galit. Tumayo ako at lumabas sa kotse. "Nasasaktan na ako sa ginagawa mo Cyrus. Hindi na tama to, ano bang nangyayari sayo?" mahinahon kong tanong sa kanya kahit naiyak na ako. "Anong nangyayari sa akin? I told you na wag ka na makipag-usap kay Joshua. Pero anong ginawa mo, ha? At dun pa sa university natin? Hindi kana nahiya, nakita ka ng mga taga dun na may kasamang ibang lalaki, anong iisipin nila, ha? Malamang hindi na nila ako igagalang!" sunod sunod na sabi niya sa akin. Ano bang nangyayari kay Cyrus? Nag-iiba na siya. Hindi na siya ang Cyrus na nakilala ko two years ago. "Ano bang pinagsasabi mo? Ikaw lang ang nagbibigay malisya sa mga nakikita mo. Alam mong ikaw ang mahal ko, ikaw ang kasama ko, ano ba Cyrus? At kaya lang naman pumunta dun sa Joshua para ibigay tong regalo ko para 2nd Anniversary natin bukas!" depensa ko sa sarili ko habang ipinapakita sa kanya ang regalo. "Well, I don't care!" matigas na sagot niya sa akin. "Alam mo, hindi ko na talaga alam ang nangyayari sa'yo Cyrus! Nag-iiba kana, iba kana!" naiiyak iyak kong sabi sa kanya. Talagang hindi ko na maintindihan si Cyrus. Mga ilang minuto din ang lumipas ng hindi kami nag-uusap. Pareho kaming nakatayo sa labas ng kotse, parang mga tanga lang. "Uwi na ko." pamamaalam ko sa kanya. At dahan dahan akong naglakad papalayo sa kotse. Pero bigla niyang hinablot ang braso ko. "NO! YOU STAY HERE!" sigaw niya sa akin. Sobrang lakas ng sigaw niya, kinig sa buong parking lot, pinagtitinginan na kami ng mga tao dun. Pumiglas piglas ako, pero hindi niya ako binibitawan. Sinubukan ko ulit ng isang beses pa pero lalo niyang hinigpitan ang pagkakahawak niya sa aking braso at sa hindi ko na mabilang na pagkakataon, nasaktan ulit ako. "Leave me.." mahinahon kong sabi sa kanya habang tinititigan ko siya na may halong galit na, pero hindi pa din niya ako binibitawan. "..ALONE!" pagtataray na sigaw ko sa kanya. Halatang halatang nagulat siya sa sigaw ko, kaya nabitawan na din niya ako. Hindi ko rin naman akalaing magagawa ko yun kay Cyrus. Mahal ko siya, Oo, pero hindi ko na kaya ang ginagawa niya. Pagkasigaw ko ay umalis na ako, dahan dahan akong naglakad hanggang sa maya maya pa'y tumakbo na kong umiiyak. Cyrus "CYRUS, ANO BA?" sigaw niya sa akin ng tinulak ko siya sa kotse. Kahit kailan hindi pa ako nasigawan ni Chloe, ngayon lang. At yun ay dahil kay Joshua, na dati kong bestfriend, pero ngayon ay, ano nga ba? KARIBAL?

"Anong ANO BA? CHLOE?" balik na sigaw ko sa kanya. Nanlalaki at nanlilisik na ang mga mata ko sa galit. Tumayo at lumabas sa kotse si Chloe. Medyo nakaramdam ako ng kaba. "Nasasaktan na ako sa ginagawa mo Cyrus. Hindi na tama to, ano bang nangyayari sayo?" mahinahon niyang tanong sa akin, may mga luha nang namumuo sa kanyang mga mata. "Anong nangyayari sa akin? I told you na wag ka na makipag-usap kay Joshua. Pero anong ginawa mo, ha? At dun pa sa university natin? Hindi kana nahiya, nakita ka ng mga taga dun na may kasamang ibang lalaki, anong iisipin nila, ha? Malamang hindi na nila ako igagalang!" sunod sunod na sabi ko sa kanya. Yun lang ang hinihingi ko sa kanya, hindi pa niya maibigay. Alam naman niya na pinagseselosan ko si Joshua. Dahil aminin man niya hindi may gusto pa din si Joshua sa kanya. "Ano bang pinagsasabi mo? Ikaw lang ang nagbibigay malisya sa mga nakikita mo. Alam mong ikaw ang mahal ko, ikaw ang kasama ko, ano ba Cyrus? At kaya lang naman pumunta dun sa Joshua para ibigay tong regalo ko para 2nd Anniversary natin bukas!" sunod sunod niyang depensa at pagkatapos ay ipinakita niya sa akin ang regalong sinasabi niya. "Well, I don't care!" pagsusungit ko sa kanya. "Alam mo, hindi ko na talaga alam ang nangyayari sa'yo Cyrus! Nag-iiba kana, iba kana!" naiiyak iyak niyang sabi sa akin. Pagkatapos nang sinabi niya ay hindi na ito nasundan. Hindi ko din naman alam kung ano ang sasabihin ko. Makalipas ang ilang minuto.. "Uwi na ko." pamamaalam niya sa kin. Medyo nagulat ako, hindi pwedeng umuwi si Chloe mag-isa, mamaya niyan puntahan niya si Joshua. Hindi pwede, kaya hinablot ko ang braso niya. "NO! YOU STAY HERE!" sigaw ko sa kanya. Sa sobrang lakas ng sigaw ko, nakinig sa buong parking lot, nagtinginan na mga tao sa amin dun, pero wala akong pakialam. Sinubukan niyang umalis sa pagkakahawak ko sa kanya. Pumiglas piglas pa siya. Pero hindi ko talaga siya bibitawan. "Leave me.." nakakakabang sabi niya habang tinititigan ako na may halong galit, pero hindi ko pa din siya binibitawan. "..ALONE!" pagtataray na sigaw niya. Gulat na gulat ako ng mga oras na yun at sobrang kinakabahan. Hindi ko alam ang gagawin ko, parang nanigas ako na hindi ko maipaliwanag. Napatulala na para bang nabati ng kung anong demonyo. Ganun pala ang epekto ng galit ni Chloe sa akin. Parang hindi ko kaya, di ko alam. Nang matauhan ako wala na si Chloe. Nakaalis na siya. Isang sigaw lang pala ni Chloe, taob na ko. Pumasok ako sa kotse. Nagdrive pauwi. Nang ilang kilometro nalang ang layo ko sa bahay namin, nag u-turn ako. May pupuntahan muna ako bago umuwi. Joshua "Tahan na baby! Aalis na ako, pasensya ka na sa gulong naidulot ko. Good luck! You'll never see me again, unless you ask for it." Mga huling salitang nasabi ko kay Chloe. Hays. Buhay nga naman oh. Nakita ko nga ulit ang aking prinsesa mawawala lang din pala pagkatapos ng ilang buwan. Ano ba yung nangyari kay Cyrus, naging seloso. Hindi naman siya ganun dati kay Ericka. Kamusta na kaya si Chloe?

Sa pag-iisip isip ko napatingin ako sa labas ng bintana nang bus. Ay malaking palaka ka talaga Chloe oh, nang dahil na naman sayo lagpas na naman ako. "Mama, para po!" sigaw ko dun sa bus driver. "Kailangan bang sumigaw ng ganyang kalakas?" parereklamo ng bus driver. Ito naman si mamang bus driver nagreklamo pa, kung hindi ko naman lalakasan e hindi ako makikinig. "Pasensya na po, bababa na po kasi ako." mahinahon kong sabi sa kanya pero sa loob loob ko natatawa na ako, magreklamo ba naman. "Alam ko! Obvious naman e, kaya ka nga pumara di ba?" pagsusunget ng bus driver. Ano ba naman yun. Nasungitan na nga ako ni Chloe My Princess, pati ba naman tong bus driver na to. Pakamot kamot nalang akong bumaba ng bus. Sumakay ako ng jeep pagkatapos at sumakay ng tricycle pauwi ng bahay. Pagbukas ko ng pinto, nakita ko si Papa, si Mama at si Janine, nagkukwentuhan, nagtatawanan, ang saya saya nila. "Ang saya saya niyo ah! Anong meron?" bungad ko sa kanila sabay upo sa tabi ni Janine at akbay. "Pa, tingnan mo yung dalawa, bagay hindi ba?" pang-uuyo ni Mama sa aming dalawa. "Oo nga! Hindi na sila tao. Bagay na sila, Ma! Bagay na bagay!" natatawang pagsang-ayon ni Papa kay Mama. Nagulat ako sa sinabi ni Papa, hindi naman siya palabiro ah. Tsaka san nanggaling ang sinabi niya? Hindi na tao? Bagay na? Ano yun Pinoy Henyo? Natawanan ang lahat sa sinabi ni Papa. "Pa, san ka natuto niyan? Gumaganyan ka na ah!" pangiti ngiti kong sabi kay Papa. "Kanino pa? E di sa pare mong si Janine!" proud na proud na sabi ni Papa sa akin at nag-appear pa ang dalawa. "Aba! Pare baka kung ano ano nang tinuturo mo sa kanila ah.." tumingin ako ng seryoso sa kay Janine. "Ano ka ba Pare, nagkukwentuhan lang kami." sabi niya sa akin at hinampas pa ang hita ko, napangiti naman ako. Nagpaalam ako sa kanila, pumunta ako sa kusina, kumain at dumerecho sa kwarto. Pagod e. Tsaka magulo ang utak ko. Humiga ako. Nag-isip isip. Mukang wala na talaga akong pag-asa kay Chloe, sa tingin ko kailangan ko na talagang magmove on. Ayaw na din naman niya akong makita. Ano ba yan, naiiyak na naman ako, mamaga ang mga mata ko nito e, mahahalata pa nila. Maya maya ay naisipan kong buksan ang closet ko, unang hakbang para makapagmove on. Kukunin ko na sana ang susi sa ilalim ng laptop cooler pero wala ito dun. Pagtingin ko sa closet, andun ang susi. Bakit andun yun? Kahit kailan hindi ko naiiwan un dun? Chapter 18 Moving On

Janine "Uhhhmmm.. Aaahhh.. Haaayss.." mga kung ano anong salita ang lumalabas sa bibig ko habang nag-uunat. Napasarap ang tulog ko. Inaantok pa din ako, maya maya na ko babangon. Nakapikit pa din ako sa kama, sinusubukan matulog ulit.. *Don't you know I've tried and I've tried To get you out my mind But it don't get no better..* Ang ganda talaga ng kantang yan. Saktong sakto sa mga nangyari sa akin sa New Zealand. Rihanna talaga oh! Kung ano anong naiisip na kanta.. *As each day goes by And I'm lost and confused I've got nothin to lose Hope to hear from you soon..* Dahil sa ganda ng kantang yan, ang ginawa kong ringtone. Ay teka, ringtone ko nga yan ah.. Hala may natawag ata sa akin. *P.S. I'm still not over you Still not over you..* Ano ba yan asan na ang cellphone ko? Kinapakapa ko sa side table ni Joshua, tinatamad kasi akong mumulat. Ayun sa wakas.. "Hello?" mangatal ngatal kong sagot sa kung sino mang tumawag. "Good Afternoon Janinang!" magandang bati sa akin ng nasa kabilang linya. "Mommy?" pagsisigurado ko sa nasa kabilang linya. Si Mommy lang naman ang natawag sakin ng Janinang. At si Mommy nga yun. Sabi niya may business trip daw siya. Kaya wala daw akong makakasama sa bahay kung gusto ko daw sumama daw ako sa kanya. Ayoko nga. Display na naman ako dun. Mabobored lang ako dun. Dito nalang ako. Masaya pa ako. Nag-unat unat ako. Palagi kong naaalala yung sinabi ni Joshua nung mga bata pa kami, kailangan mag-unat ng mag-unat sa umaga para humaba ang mga buto, pangpatangkad. Kahit na alam kong kasinungalingan yun. Nag-uunat pa din ako. Wala lang. Nakakatuwa lang kasi. Habang nag-uunat ako minulat ko na ang mga mata ko, pagmulat ng mata ko, nagulat ako sa aking nakita.. "Chloe?" siya kaagad ang nakita ko pagmulat na pagmulat ko, napalaki pa ang mga mata ko na parang magpapop out na sa laki. Puro mga stolen shots ang mga nakadikit na pictures ni Chloe sa kisame. Naging paparazzi pala si Pare. Ngayon ko lang nalaman. Ano ba yan. Sana pictures

ko nalang ang nandyan, hindi pa stolen, magpopose pa ako para lang sa kanya. Haha. "Hoy Janine! Lumalandi ka ah." pamumuna ko sa sarili ko. Tumayo ako sa kama, inayos ang aking hinigaan. Ay may notes, para sa akin ito malamang, iniwan ni Joshua, kasi wala na siya. *Good Morning! Pare, may nakahanda nang almusal sa baba.. Kumain ka nalang pagkagising mo. Susunduin ko lang sila Mama sa ospital. LY, Joshua.* Almusal? What time is it? Almost 3pm na eh. Malamang andito na sila. Ay teka may isa pang note. Urmm.. *Pare! Sarap tulog mo ah. Andyan sina Mama at Papa, kumain ka lang pagkagsing mo, okay lang yan! feel at home.. ibibigay ko lang ung regalo kay Chloe.. LY, Joshua na Pogi* LY? Laging Yabang! Haha.. Pogi daw. Sa bahay nalang ako kakain. Nakakahiya naman. Inayos ko ang aking sarili. Ginamit ko ang bagong toothbrush na nakatabi sa maliit na cabinet ni Joshua sa banyo. Hindi ata pwedeng umuwi ako ng hindi nakakapagsepilyo. Dyahe! Pagkatapos ay lumabas na ng kwarto. Walang tao. Malamang nagpapahinga sila Tito at Tita. Kaya umuwi ako ng walang paalam. Pagdating ko sa bahay. Naligo ako. Nag-ayos. Nanuod ng TV. NABORED! Ano bang buhay toh. Ang boring! Punta nalang ulit ako kina Joshua. Baka andun na si Pare, kamusta kaya ang pagkikita nila ni Chloe? Makikitsismis ako. Pa-stranger effect pa ako. Padoorbell doorbell pa. Alam ko naman kung nasaan ang spare key. *Ding Dong.. Ding Dong..* "Sandali.." boses ng isang mama. Mukang si Tito. Nang istorbo pa ako. Sorry naman po. "Hi Tito! Si Janine po.." nakangiting pagbati ko sa kanya. "Oh hija, andiyan ka? Akala ko.." pakamot kamot niyang sabi sa akin habang binubuksan ang pinto. "Kamusta po? Andiyan na po ba si Joshua?" "Wala pa eh. Pagkahatid sa amin dito sa bahay, umalis din siya kaagad." sagot ni Tito.

"Ah ok po." maiksing sagot ko kay Tito. "Asan po si Tita?" "Naliligo pa. Pero lalabas na din yun." nakangiting sagot sa akin ni Tito pero kita sa mga mata niya na nagtataka siya sa kung anong bagay na hindi ko maipaliwanag. "Pano hija, feel at home ha! May aayusin lang ako sa kusina." dagdag pa niya. "Oh sige po, salamat po!" At umalis na nga si Tito. Dumerecho naman ako sa kwarto ni Joshua. Naalala ko kasi may isa pa kong bagay na hindi nakakalkal. At yun ay ang closet niya. Haha. Yari sa akin to. Pagdating ko sa kwarto ni Joshua, hinanap ko ng hinanap ang susi ng closet na yun. Mahiwagang susi. Hindi ko makita. Napagod nalang ako at lahat. Wala pa din. Umupo ako sa kama. Napatingin sa laptop ni Joshua. Lalaking yun, organize nga ang mgagamit niya. Nakatagilid naman ung laptop dun sa laptop cooler. Nang inaayos ko na, may napansin ako sa ilalim, ANG MAHIWAGANG SUSI! Sa wakas nakita ko na. "Tit tiririt! Tiririt Tirit!" pakanta kanta ako habang papunta sa closet na nakasusi. Mukang sikreto. Pero bestfriend naman ako eh, kaya oks lang yan. Hindi naman nagagalit sa akin si pare. Kaya binuksan ko na ang closet gamit ang wonder susi. Aba! May kurtina pa. Haha. Ano to teatro? Nang nahawi ko ang kurtina kurtinaan nang closet na yun, nagulat ako sa nakita ko, actually nasaktan, pero konti lang naman. Alam ko naman eh. Puro mga pictures ni Chloe ang andun. Meron pang mga pictures nila Chloe na mukang nagsasayaw sila nun. Halos lahat stolen shots. Paparazzi talaga. Haha. May mga sticky notes pa. Superman kuno. Arte talaga ni Pare. Pero infairness, nakakakilig kapag may mga ganun ganun. Walang pinagbago si pare. Chloe pa din talaga. Parang ako lang, walang pinagbago, kundi Joshua, Joshua pa din. Maya maya'y nakinig ko ang boses ni Tita at Tito nag-uusap. Isinara ko ang paparazzi mural closet ni Joshua, o kung ano mang tawag dun at lumabas na ako ng kwarto. "Hello po!" bati ko kay Tita. "Oh Janine, gising ka na pala. Kumain ka na ba?" tanong sa akin ni Tita. "Ah.. Nakauwi na po ako at nakain na din at nakabalik na din po dito." sagot ko kay tita habang nakangiti. "Ah ganun ba? Akala ko bagong gising ka pa lang." sabi naman sa akin ni Tita. "Halika, magkwentuhan muna tayo." pagyayaya sa akin ni Tita.

"Sabi ko na nga ba eh. Tama ung narinig ko kay Joshua, na natutulog ka kanina dun sa kwarto niya." pakamot kamot pa din sa ulong sbai ni Tito. Yun pala ang laman ng nagtatakang mga mata ni Tito. Haha. Nakakatawa naman. Matapos nun ay umupo nga kami sa sofa. Nagkwentuhan. Tawanan. At nagkulitan na din. Mga ilang oras na din ang lumipas pero wala pa si Joshua. Kamusta kaya ang lakad niya? Maya maya pa'y dumating na si Joshua. Nakipagkwentuhan ng konti sa amin tapos kumain at pumunta sa kwarto. Mukang pagod na pagod. Makalipas ang ilang minuto nagpaalam ako kina tito't tita at pumunta sa kwarto niya. Pagbukas ko ng pinto nakita kong nakatitig si Joshua sa susi ng closet niya, nang namalayan niyang andun ako, tumitig siya sa kin. Kinabahan ako ng husto, mukang galit siya. Ngayon palang ako tinitigan ng ganun ni Joshua. "P-pa-paree.." nauutal na sabi ko. Joshua

Mukang wala na talaga akong pag-asa kay Chloe, sa tingin ko kailangan ko na talagang magmove on. Ayaw na din naman niya akong makita. Ano ba yan, naiiyak na naman ako, mamamaga ang mga mata ko nito e, mahahalata pa nila. Maya maya ay naisipan kong buksan ang closet ko, unang hakbang para makapagmove on. Kukunin ko na sana ang susi sa ilalim ng laptop cooler pero wala ito dun. Pagtingin ko sa closet, andun ang susi. Bakit andun yun? Kahit kailan hindi ko naiiwan un dun? Niisip ko kung kailan ko huling binuksan to, nang biglang.. "Si pare.." matamlay na nasabi ko, malamang siya ang nagbukas nito. Naiisip ko na naman si Chloe at ang mga sinabi niya. Kaya lalong tumulo ang aking mga luha. Naramdaman kong may nagbukas ng pinto, kaya napatingin ako, si Pare. "P-pa-paree.." nauutal na sabi niya. Anong nangyari dun? Di naman siya nauutal, mukang ninenerbyos. "Pare!" bati ko sa kanya at tumayo akong patalikod para tuyuin ang aking mga mata at pisngi, tapos ay humarap kay pare. Pilit ko siyang binigyan ng ngiti, napakunot naman ang noo niya. Mukang nahalata ni pare na fake ung smile ko, lumapit siya sa akin. "Ano nangyari?" tanong niya. Pagkatanong na pagkatanong niya sa akin ay niyakap ko siya. Hindi ko na kinaya, iniyak ko na ng iniyak ang lungkot na nadarama ko. Niyakap naman ako ni Pare, swerte ko talaga na andito siya sana hindi na niya ulit ako iwanan. Pagkatapos ng ilang minuto ay pinilit kong itigil ang aking pag-iyak. Kumalas ako sa pagkakayakap namin.

"Pare, pwede bang magrequest?" nalulua ko pa ding tanong sa kanya. Napangiti siya. "Syempre! A--" Nang marinig ko ang sinabi nyang *Syempre* pinutol ko na kaagad ang pagsasalita niya. "Pwede bang wag mo na akong iwan?" pagmamakaawa ko sa kanya. Bahagya siyang napaatras, kitang kita sa mga mata niya ang pagtataka. "Please? Janine, please.." pagmamakaawa ko pa din sa kanya. Kinapitan ng dalawang kamay niya ang aking muka, tinuyo ang mga luha sa aking mga pisngi at mata dahil tuloy pa din ito sa pagpatak. Pagkatapos ay ngumiti siya. "Joshua, don't worry, andito lang ako hindi kita iiwan. Wag ka nang umiyak, hindi bagay sayo.." mahinahon na sabi niya sa akin habang nakangiti, medyo gumaan ang pakiramdam ko. "Lika, upo tayo." pagyayaya niya sa akin. Umupo nga kami. Pero hindi ako naiimik, hindi ko alam ang sasabihin ko. Basta gusto ko andyan lang siya sa tabi ko. "Joshua? Anong nangyari? Kwento ka naman.." tanong niya sa akin. Napabugtong hininga ako at kinwento ko sa kanya ang mga nangyari. Maiiyak na naman sana ako ng biglang.. "SUBUKAN MO PANG UMIYAK JOSHUA GARCIA, SISIPAIN KITA PALABAS NG BINTANA!" nakapamewang na sigaw sa akin ni pare, gulat na gulat ako sa reaksyon niya, nahalata niya kaagad na malapit na ulit akong maiyak. Hays. Napahikbi nalang ako. Maya maya'y tumabi na ulit sa akin si pare. "So, what's your plan?" tanong niya sa akin. "Ano pa ba? E di move on." mabilis na sagot ko sa kanya pagkatapos ay napabugtong hininga. Tumayo ako at nagpunta sa may cabinet, sumunod naman si Janine. Napatingin ako sa may susi, nilingon ko si Janine, nakangiti siya at nakapeace sign. Siya na nga ang nagbukas nito at iniwan ang susi dito. "Pare, hehe, peace tayo ah!" nakangiti niyang sabi sa akin. "Oo naman." mabilis na sagot ko sa kanya. "Yes!" malakas na sigaw niya at napatalon pa. "Akala ko kasi magagalit ka." pagpapacute na dugtong niya. "Hindi, alam ko naman na kakalkalin mo din to eh. Tulungan mo nalang ako." sabi ko sa kanya. "Anong gagawin?" pagtatanong niya. "Tatanggalin lahat ng nakita mo dito. Magmomove on na talaga ako." sagot ko sa tanong niya. "Sure ka ba pare?" tanong niya sa akin na para bang sinasabi niyang hindi ko kaya. "Oo pare, kaya tulungan mo na ako." sagot ko sa kanya habang binubuksan ang pinto ng cabinet at kinuha ang kahon sa may ibaba. "Dito natin ilalagay lahat ng mga yan,

tapos itatapon ko na." pagpapatuloy ko. Habang tinatanggal namin lahat ng mga nakalagay dun, patingin tingin sa akin si pare. "Alam mo pare, kailangan ko na talagang magmove on, wag mo akong sulyap sulyapan diyan, talagang this time gagawin ko na. Kailangan matanggal na lahat ng nakakapagpaalala sa akin ng tungkol sa kanya." Hindi nagsasalita si pare, patuloy lang siya sa pagtatanggal ng mga nakadikit sa cabinet abang nakikinig sa mga sinasabi ko. "Nagkahiwalay kami nung high school graduation tapos hindi ko na ulit siya nakita. Sinubukan kong magmove on pero nabigo ako. Ilang taon bago ko ulit siya nakita sa hindi inaasahang pagkakataon. Akala ko may pag-asa na ulit akong makasama si Chloe, kahit naman hindi maging kami, okay na sa akin un basta makausap ko siya, makasama, okay na. Hindi na ako naghahangad ng kahit ano pa. Pero ang sabi niya hindi na daw kami pwedeng magkita, si Cyrus talaga ang mahal niya. Ayaw ko namang maging malungkot ang Prinsesa ko ng dahil sa akin, kaya ibibigay ko ang gusto niya. Hindi ko na siya kakausapin, hindi ko na siya itetext at hindi ko na din siya pupuntahan. Titigilan ko na talaga siya, Pare." ang mga nasabi ko habang tinatanggal ang mga pictures at sticky notes sa cabinet na yun. "If you say so.." ang tanging nasabi sa akin ni Pare, mukang hindi siya sa akin naniniwala. "Kukuha lang akoh ng hagdan, para matanggal ung mga pictures na nasa kisame." sabi ko sa kanya, lumabas ako at kinuha ang hagdan. Pagbalik ko sa kwarto tapos na ni Janine tanggalin lahat maliban sa mga pictures na nasa kisame. Nang tanggalin ko na ang mga pictures na yun, kinuha sa akin ni Janine at inilagay sa kahon. "Meron pa ba?" tanong niya sa akin. "Wala na, yan nalang." sagot ko sa kanya. Isinara na ni Janine ang kahon at inilaga sa tabi ng bag niya. Bakit niya nilagay dun? Eh itatapon ko na nga. "Akin na Pare, itatapon ko na." sabi ko sa kanya habang kukunin na sana ang kahon. "Ah, eh, ako.. ako nalang ang magtatapon." pangiti ngiti niyang sabi sa akin. "Bakit?" pagtataka ko. "Ako nalang, o kaya sunugin nalang natin para sigurado." sabi ko sa kanya. "Hindi pare, ako nalang. Wag ka nang magpumilit ha." pagmamatigas ni pare. Hindi na ako umimik. Kinuha ko ang cellphone ko at binura lahat ng messages namin ni Chloe. Pati ang cellphone number niya binura ko na rin. Nakita naman ni Janine ang ginawa ko, bigla siyang natawa. "Bakit ka natatawa?" pagtataka ko.

"Pare, pwede ba? Haha.. May padelete delete ka pa diyang nalalaman, eh kabisado mo naman ang number niya. Haha.." pang-aasar niya sa akin. "Pare naman eh, wag ka nang mang-asar." nakasimangot na sabi ko sa kanya. "Haha.. Bakit ba? Eh yun naman talaga ang totoo.. Haha.. Delete all messages.. Delete contact.. Sus! Haha.." pang-aasar pa din sa akin ni Pare. Tawa siya ng tawa. Nakakahawa ang tawa ni Pare kaya napapatawa na din ako. "O tingnan mo na, natatawa ka sa sarili mo, kasi alam mong totoo, delete daw. Haha.." pang-aasar pa din niya. Kailan kaya ito titigil ng pang-aasar. "Natatawa ako sa tawa mo, nakakahawa kaya." pagdepensa ko sa sarili ko. "Sus, aminin mo na kasi, kabisado mo! Haha.." patuloy pa din sa pang-aasar. Nahahawa talaga ako sa tawa ni Pare, ayaw kong matawa dahil hindi naman ako masaya. Pero wala akong magawa dahil talagang nakakahawa ang mga tawa ni pare pati na ang itsura niya, kahit mamatay mataya na siya sa kakatawa, ang cute pa din niya. "Hindi ka titigil ng kakatawa diyan?" napapatawang tanong ko sa kanya kahit pinipigilan ko. "Ha? Ako ba ang kausap mo? Haha.." pang-asar niya habang natawa pa din. "Ah, ayaw mong tumigil ah! Sige, lalo kitang papatawanin ng walang tigil.." sabi ko sa kanya habang papalapit sa kanya. Mukang alam niyang kikilitiin ko siya. "Naku pare, titigil na ko. Oh?" tumigil siya sa pagtawa niya pero halatang natatawa pa din siya. "Ahahahaha, sorry pare, pero hindi ko talaga kayang itigil, natatawa talaga ako sayo.." pagpapatuloy niya sa pagtawa niya. Pagkatapos ay lumayo siya sa akin. "Hindi ka makakatakas sa akin." sabi ko sa kanya habang pataas taas ang kilay ko. "Makakatakas ako!" sabi niya sa akin at dinilaan pa ako. "Ah ganun ah!" sabi ko sa kanya. Pagkatapos at hinabol ko siya. Lumabas pa siya ng kwarto kung saan saan tumakbo, sala, sa kusina, sa labas ng bahay pagkatapos ay pumasok ulit ng bahay, tapos dumerecho sa kwarto. Wrong move Pare. Haha. Wala ka ng kawala ngayon. "Pare, ayoko na! Suko na ko.." hingal na hingal niyang sabing sa akin. "Matapos mo akong pagurin? Swerte mo naman." nakangiti kong sabi sa kanya. "Pare, suko na talaga ako. Mauutas na ako." pagod na pagod niyang sabi sa akin. Napaupo siya sa kama at napahiga na sa sobrang pagod. "Nakakaasar ka!" nakasimangot na sabi ko sa kanya habang naupo na din sa may kama. "Pinagod mo lang ako, tapos susuko ka." pagrereklamo ko sa kanya hanggang sa napahiga pa din ako sa tabi niya.

"Ah ganun ba?" mahinahon na sabi niya sa akin, na para bang may binabalak. "Eh di hindi susuko!" umupo siya sa kama at kinuha ang unan at pinaghahampas ako. "Pillow fight?" tanong ko sa kanya. "Sige ba! Sasabog lahat ng unan mo, pati ikaw sasabog." pagmamayabang niya sa akin. Kaya nagpaluan kami ng nagpaluan ni Pare ng unan, naalala ko tuloy nung mga bata pa kami, madalas naming ginagawa to. Palagi kaming masaya, hdini kami titigil hangga't walang nagpapatigil o nang-iistorbo. Sa pagpalo ko sa kanya napaupo siya, hala, mukang napalakas ata ang palo ko. Nang malapit na ako sa kanya para icheck siya pinalo niya ako ng malakas na siyang naging dahilan ng pagkaupo ko din. Nang magkatitigan kaming dalawa, nagtawanan nalang kami. Para kaming mga baliw, pinagpawisan kami sa pinaggagawa namin. "Miss ko yung ganito pare." sabi ko sa kanya habang hinahabol ang hininga ko. "Ako din e, matagal na din natin tong hindi ginagawa." sabi niya sa akin pagkatapos at napahiga siya. Humiga na din ako para mabilis kaming makapagpahinga. Mga ilang minuto din ang nakalipas bago ako nakapagsalita. "Pare, salamat ah!" "San? Sa malalakas na palo?" tanong niya sa akin habang natatawa tawa siya. Tumagilid ako at tinitigan siya. "Hmm.. Oo! Salamat sa lahat." seryosong sabi ko sa kanya. Hinawakan ko ang isang kamay niya. "Thank you talaga." pagpapasalamat ko ulit sa kanya. Tumagilid din siya at tumitig sa akin. "Hindi mo kailangan magpasalamat, hindi ba partner's in crime tayo?" nakangiti niyang sabi sa akin. Ang tatamis talaga ng ngiti ni pare, pati mga mata niya. Unti-unti akong napapalapit sa kanya, hindi ko alam kung bakit, pero parang namamagnet ako sa kanya na ewan. Palapit ako ng palapit sa kanya habang nakatitig lang siya at nakangiti sa akin. Lalong napapalapit ako sa kanya. Napapalapit na ang mga labi ko sa kanyang mga labi.

Malapit na malapit na aming mga labi sa isa't isa.

Chapter 19 Confrontation Joshua Sa sobrang pagod namin, napahiga kami, nagpasalamat ako sa kanya, maya maya'y naramdaman ko nalang na napapalapit ako sa kanya, parang namamagnet na hindi ko malaman. Palapit ako ng palapit sa kanya habang nakatitig lang siya at nakangiti sa akin. Lalong napapalapit ako sa kanya.

Napapalapit na ang mga labi ko sa kanyang mga labi. Malapit na malapit na aming mga labi sa isa't isa. Hahalikan ko na siya.. *knock knock* ..ng biglang may kumatok. Pareho kaming natauhan ni Janine. Ano ba yung muntikan ko nang magawa? Hays. Hindi tama, pero naramdaman ko nalang na parang kailangan kong gawin yun. Siguro nadala lang ako sa emosyon ko. *knock knock* "Pasok po!" sabi ko sa kumakatok habang si Janine ay natatawa tawang nakaupo sa kama habang kapit ang isang libro na kala mo'y nagbabasa. "Anak! Si Cyrus nasa labas." ang sabi sa akin ni Mama. Ano? Si Cyrus? Nasa labas? Nagulat ako sa sinabi ni Mama. Pati si Janine nagulat din, napatigil siya sa pagtawa niya at isinara ang libro. "Hoy mga anak! Sabi ko si Cyrus nasa labas." pambasag ng katahimikan namin. Tinulak naman ako ni Janine. "Pare! Bestfriend mo nasa labas daw." sabi niya sa akin. Nang-aasar ka ba pare? Bestfriend? E mukang hindi na yun ang turing niya sa akin. "Ah opo, bababa na po." ang tanging nasabi ko kay Mama, pagkatapos at isinara na niya ang pinto. "Kakausapin ko muna si Cyrus." pagpapaalam ko kay Janine. Tumango naman siya at lumabas na ako ng pinto. Pumunta ako sa sala, pero wala siya dun. Baka sa labas siya naghihintay. Paglabas ko ng bahay sa may garden andun nga siya. "Sai." pagtawag ko sa kanya. "Ano meron? Tara pasok muna tayo, ang init dyan eh. Magmeryenda ka muna." pagyayaya ko sa kanya. "Hindi na Joshua! May sasabihin lang ako sayo." pagtanggi niya sa alok ko, mukang alam ko na ang sasabihin niya. "Ah, ano ba yun?" pagkukunwaring tanong ko sa kanya na para bang hindi ko alam ang sasabihin niya. "Huwag ka nang magmaang maangan Joshua. Alam mo kung tungkol saan ang sasabihin ko." seryosong sabi niya sa akin. Hindi nalang akong nagsalita. "Mula ngayon, ayaw ko nang kakausapin mo si Chloe, huwag mo na siyang lalapitan, huwag mo na siyang itetext. Kahit ano, wag na. Gusto kong layuan mo si Chloe." sunod sunod na sabi niya sa akin. "Noong nawala ka sa buhay namin. Naging maayos ang relationship namin, now that you're back into our lives, nagkagulo gulo na naman. I want you to leave us alone. Gusto ko mawala ka na ulit sa buhay namin at huwag ng babalik pa." "Sai.." ang natangi kong nasabi.. Hindi ko alam kung bakit nagkakaganyan si Cyrus. Anong nangyari sa bestfriend ko? Bakit ganyan na siya? "Joshua, tama na pwede ba? Sana ito na ang huling pag-uusap natin. Nahihirapan si Chloe, alam mo ba yun?" dugtong niya.

"Yun na nga Sai eh, si Chloe ang nahihirapan. Ano bang problema? Hindi na ba tayo pwedeng maging magkakaibigan ulit?" tanong ko sa kanya. "Magkakaibigan? Hindi na pwede Joshua, dahil hanggang ngayon alam kong hindi ka pa din nakakapagmove on. Alam kong mahal mo pa din si Chloe. At aagawin mo siya sa akin." sunod sunod niyang sabi sa akin, nagulat ako sa mga sinabi niya. "Cyrus, kahit kailan hindi ko gagawin sayo yan, dahil bestfriend kita. Kung dati nga hindi ko ginawa sayo yan, ngayon pa? Alam ko naman na ikaw ang mahal ni Chloe e." depensa ko sa sarili ko. "E yun naman pala e, so leave us alone!" pagmamatigas niya sa akin. Hindi ko alam ang sasabihin ko. "What's happening here?" tanong ng isang babaeng pumunta sa amin ni Cyrus. Si Janine pala. "Ah wala naman. Nag-uusap lang kami ni Sai." sagot ko kay Pare. "Pinagsasabihan ko lang ang boyfriend mo na layuan na si Chloe dahil lapit pa din siya ng lapit sa kanya." sagot niya kay Janine. "Cyrus!" pasigaw kong sabi sa kanya para matigilan siya sa mga sinasabi niya. "O bakit? Hindi ba totoo? Kanina pumunta ka sa university namin para kausapin si Chloe, bumuntot buntot ka pa nga sa kanya eh." sabi niya sa akin habang tinititigan niya ako ng masama, ibinaling niya ang tingin niya kay Janine, "Janine sa susunod aalagaan mo ng mabuti ang boyfriend mo para hindi pumupunta sa ibang babae." patuloy niya. Napatingin ako kay Janine, nakita ko ang reaksyon niya, mukang nainis siya sa mga sinabi sa kanya ni Cyrus. "Cyrus, pwede ba, wag mong pagsasalitaan ng ganyan si Janine." pagtatanggol ko sa kanya, naiinis na ako kay Sai. "Joshua.." mahinahong sabi sa akin ni Janine na nakangiti pa. Pumunta siya sa harap ni Cyrus. "Alam mo Cyrus, nakakaawa ka." sarkastikong sabi ni Janine habang nakangiti kay Cyrus. "Alam mo kung bakit? Kasi talagang pumunta ka pa dito para sabihin ang mga yan sa amin. And for your information, alam ko na pumunta si Joshua sa UNIVERSITY NIYO." dugtong ni Janine tapos tumalikod at muling humarap kay Cyrus. "At para sabihin ko sa'yo marunong akong mag-alaga ng boyfriend ko. Don't be so paranoid, insecure ka? Kahit kailan hindi aagawin ni Joshua sa'yo si Chloe. Kawawa naman siya, ung boyfriend niya walang tiwala sa kanya." sabi niya kay Cyrus. "Tsk. Tsk. Haysss.." pang-aasar pa niya. Tapang ni Pare. "What? Of course, may tiwala ako kay Chloe, alam kong ako ang mahal niya." depensa ni Cyrus. "Is that so? So maybe wala kang tiwala sa pagmamahal mo sa kanya. Is your love not enough to keep Chloe? Huh?" nakakanosebleed na pagtataray ni Pare kay Cyrus. "How dare you talk to me like that?" pagmamataas ng boses niya kay Janine. "Cyrus! Huwag mong pagtataasan ng boses si Janine, ah!" pasigaw kong sabi sa kanya. "Then tell your girlfriend na ayos ayusin niya ang pagkausap sa akin." sabi naman ni Cyrus.

"Really? Tinatapatan ko lang ang tono ng boses mo. Kung ayaw mong kausapin kita sa ganitong tono, umayos ka din." pagtataray pa din ni Janine. Hindi ko alam na ganito na pala siya kataray ngayon. Napabugtong hininga si Cyrus. "Basta, ang sinasabi ko, Joshua, layuan mo si Chloe kung ayaw mo ng gulo." mga salitang huli niyang sinabi bago siya tumalikod palabas ng gate namin. "PRANING!" sigaw ni Janine na siyang kinagulat ko at naging dahilan ng paglingon ni Cyrus. "IKAW ANG NAGHAHANAP NG GULO! HINDI KAMI!" pasigaw na dugtong ni Janine. Naku si Pare, naging warfreak na ata. Nakakatakot naman. Pagkatapos ay sumakay na si Cyrus sa kotse niya at umalis na.

"Angas ng bestfriend mo, Pare!" sabi sa akin ni Janine. "Bestfriend pa ba yun?" pagtatanong ko sa kanya. "Ay, mali! Enemy na ba?" tanong niya sa akin sa tonong nang-aasar. "Enemy ka diyan. Tara na nga sa loob, nagutom ako." pagyayaya ko sa kanya. At pumasok na nga kaming dalawa. "Ang taray mo pala, Pare!" pamumuna ko sa kanya habang napasok kami ng bahay. "Natutunan ko sa NZ. I'm tougher now!" sabi niya sa akin. "Tougher?" tanong ko sabay pindot sa pisngi, braso at tagiliran niya. "Ay! Ano ba?" napaiktad niyang sabi. "Tougher pala ha!" pang-aasar ko sa kanya. Hinampas naman niya ako sa baliktad. Masakit! Chloe "Kuloy! Komaen ka na daw." sabi sa akin ni Yaya Kurds. "Hindi pa po ako nagugutom." pagtanggi ko sa kanya. "Anong hende? Eh hende ka pa kaya nakaen semula ng dumateng ka. May saket ka ba?" tanong nia sa akin. "Wala! Hindi nga ako gutom. Pakisara ng pinto paglabas mo." pagsusungit ko kay Yaya Kurds. "Aba, ang songet mo naman. Oo na, lalabas na." sabi ni Yaya Kurds sabay labas at isinara nga ang pinto. Hays. Ilang oras na ko dito sa kama, uupo, hihiga o magpapagulong gulong habang umiiyak. Napapagod na ako pero wala akong ibang magawa. Naiisip ko pa din si Cyrus. Bakit siya nagkaganun? Bakit siya nag-iba? Bestfriend niya si Joshua, bakit ganun na siya sa kanya? Selos nga lang ba? Nasasaktan na ako sa ginagawa niya. Hindi naman ako papayag na palagi niya akong masasaktan kapag nagseselos siya. Masyado na siyang possesive, minsan nakakatakot na, pero mahal ko si Cyrus. Siya ang mahal ko, kaya talagang iiwasan ko na si Daddy, I mean, si Joshua. Pero ang hirap, may pinagsamahan din kami ni Joshua, masaya kami nung high school, siya ang palaging kasama ko kapag wala si Cyrus. Masaya ako kapag kasama ko siya. Kahit papano.. kahit papano.. mahal ko din siya.

*knock knock* "Kuloy!" "Hindi nga ako gutom Yaya Kurds!" sigaw ko sa kanya. Pero binuksan niya ang pinto. "At seno ang may sabe na gotom ka? Hende ako benge Kuloy." pagtataray tarayan ni Yaya Kurds. "Eh anong kailangan mo?" pagbaba ng boses ko sa kanya. "Si Batman nasa labas, inaantay ka." sabi niya sa akin. "Ah! Sabihini mo tulog na ako." mabilis na sabi ko sa kanya pagkatapos na pagkatapos niyang magsalita. "Ha? Magsesenongaleng ako? Ayoko nga!" pagtanggi niya sa akin. "Isusumbong kita kay Tita na nakikipahchismisan ka araw araw sa mga kapitbahay sige." paghahamon ko sa kanya. "Hoy wag! Oo na, magsesenongaleng na." sabi niya sa akin at isinira ang pinto. Agad agad naman akong pumunta sa may pinto at ikinawang iyon. Tiningnan ko si Yaya Kurds kung sasabihin nga niya yun. "Oh ano pretty Kurds? Pwede na ba akong umakyat sa kwarto ni Kuloy?" nakangiting sabi nung lalaki kay Yaya Kurds. "Ah, eh.. Tolog na siya!" pagsisinungaling niya. "Ha? Ang aga naman pretty." pagtataka nung lalaki. "Ah basta, tolog na siya. Ales ka na, at ako'y may gagawen pa." pagtataboy ni Yaya Kurds dun sa lalaki, at lumabas na nga ang lalaki sa bahay. Hays. Hindi ko pa siya makakausap, nalilito ako, naguguluhan. Cyrus Hindi ko inaasahan na makikisabat si Janine sa usapan naming dalawa ni Joshua. Ibang iba na si Janine ngayon, tumapang na siya. Tumaray. Marunong na siyang makipagsabayan. Bakit niya hinahayaang lumapit si Joshua kay Chloe? Hindi ba niya alam na mahal pa din ni Joshua si Chloe? O totoo ang sinabi sa akin ni Janine? Na naiinsecure ako kay Joshua, na wala na akong tiwala kay Chloe, na wala na akong tiwala sa pagmamahal ko kay Chloe? Kung ano anong mga tanong ang gumugulo sa isip ko. Nakakaasar, traffic pa naman. Bago ako pumunta sa bahay nagdesisyon ako na dumaan kina Chloe, para humingi ng tawad, para makipagbati sa kanya. Nagdoorbell ako sa bahay nila Chloe, si Yaya Kurds ang nagbukas. Pinapasok niya ako, pagkatapos ay pinuntahan si Chloe sa kwarto niya. Pagbalik niya sabi niya sa akin tulog na daw si Chloe, imposible. Ganitong oras, tulog na? Malamang ayaw akong makausap ni Chloe, papalipasan ko muna, sana makausap ko na si Chloe. Pagkalabas ko ng bahay nila dumeretso na ko sa bahay. Kumain at nagpahinga, sana kausapin na ako ni Chloe bukas, sana maayos na namin to. Kinabukasan nagdecide akong sunduin si Chloe sa bahay nila para pumasok, last week na ng summer class namin. Plano kong bumawi sa kanya, tutal nakausap ko na naman si Joshua, hindi na yun manggugulo. Pagdating ko sa bahay nila, nakita ko si Chloe nasa labas na.

"Chloe!" sigaw ko sa kanya. "Tara, sabay na tayo pumasok." pagyaya ko sa kanya. "Hindi na, salamat." pagtanggi niya. Maya maya ay lumabas na ang tito niya. Doon siya sa tito niya nagpahatid. Mukang galit pa din sa akin si Chloe. Pagdating sa university, sinubukan ko siyang kausapin. "Chloe, pwede ba tayong mag-usap?" "Wag muna ngayon, please." sagot niya sa akin at nagpatuloy siya sa paglalakad. Ilang beses ko siyang sinubukan kausapin nung araw na yun pero wala talaga. Ayaw niya sa akin makipag-usap. "Cyrus!" sigaw ng isang babae habang nag-iisip isip ako sa ilalim ng puno, lumingon ako kaagad sa pagaakalang si Chloe yun. Schoolmate lang pala namin na nagpapatulong manligaw. "I'm sorry, pero wala ako sa mood ngayon. I have my own problem." kaagad kong pagtanggi sa kanya kahit wala pa siyang nasasabi sa akin. "Ay naman si bro bad mood. Huwag kang ganyan dude!" malakas na sabi niya sa akin habang umakbay at tinapik tapik ang balikat ko. "Wala akong panahon para dyan sa ngayon!" pagsusungit ko sa kanya, pagkatapos ay tumayo ako pero hinila niya akong paupo. "Ay! Ay! Masyado kang BV bro. Alam ko ang problema mo." pangisi ngisi niyang sabi sa akin. "At alam ko rin ang solusyon dyan. He! He! He!" pagpapatuloy niya na nakakaloko. "Wag mo kong lolokohin ah, wala ako sa mood ngayon!" pagbabanta ko sa kanya habang napapaisip kung alam nga ba nya ang dapat kong gawin. Kung paano ako papansinin ni Chloe. "He! He! Don't worry, ako bahala dude. Ako naman ang tutulong sayo." pagyayabang niya sa akin. Hinila niya ako papunta sa may.. "Principal's Office?" pasigaw kong tanong sa kanya. "Anong ginagawa natin dito?" "Oh? Nagulat ka naman." nakangiti niyang sabi sa akin. "Alam mo ito ang naisip ko, romantic kaya to, medyo nakakahiya pero promise, magkakabati kayo ni Chloe." pangiti ngiti niyang sabi sa akin. Mukang confident na confident tong taong to ah. Ano kaya ang plano niya? "Oh ano? Ayaw mo?" pagtatanong niya. Hindi kaagad ako nakasagot. "Sige, alis nalang ako." pamamaalam niya. "Ah, teka lang!" pagpigil ko sa kanya, kitang kita ko naman na napangiti siya. "Ano ba ang plano?" tanong ko sa kanya. Inakbayan niya ako at sinabi sa akin ang plano niya para kausapin na ako ni Chloe. "Baliw ka ba?" reaksyon ko plano niya. "Yun na nga! Baliw, kabaliwan, isang baliw lang ang gagawa ng ganito. At dahil baliw na baliw ka kay Chloe at gusto mong makipagbati sa kanya, magagawa mo to." nakangiti pa din siya sa akin, nakakalokong ngiti,

nakakaasar siya. Pero mukang wala akong ibang choice kundi ang gawin ang sinabi niya, dahil ayaw talaga akong kausapin ni Chloe. "Tsaka papayag naman si Ma'am, ikaw kaya ang The Great Mr. Bernal!" panigurado niya sa akin na papayag ag Principal sa plano niya. "Sige, gagawin ko na." pagsang-ayon ko sa kanya. "Teka, paano kung lalo akong hindi pansinin ni Chloe?" tanong ko sa kanya. "Aba! Hindi ko na problema yun.." nakangiti pa din niyang sabi, nang babatukan ko na siya, tinakbuhan niya ako. "Ikaw na bahala dyaaaan.." sigaw niya sa akin habang tumatakbo. Tama siya. Wala na akong ibang choice kundi gawin ang kabaliwang plano niya. Wala din naman akong ibang maisip na paraan. Hays. Kabaliwan talaga. Baliw! Pumasok ako sa Principal's Office, pagpasok ko nakita ko kaagad ang Principal, nagbabasa, mukang madaming ginagawa. Aabalahin ko pa ba siya? Hays. Kahit ayaw ko at alam kong hindi naman tama, gagawin ko dahil kailangan eh. "Excuse me, Ma'am Del Valle." paunang sabi ko sa Principal namin, napatigil naman siya sa kanyang ginagawa at napatingin sa akin. "Good Afternoon po." bati ko sa kanya. "Good Afternoon Mr. Bernal, what brings you here? Have a sit." mahinahong bati at pagpapaupo niya sa akin. "Uhmm.. I, I ac.. act..-" pautal utal kong sabi sa kanya. "Mr. Bernal, sabihin mo na sa akin ng deretsuhan." pagputol niya sa akin. "I actually need a favor." mabilis ko namang sabi sa kanya. "Hey, hey Mr. Bernal, easy!" pagsaway sa akin ni Ma'am. "Pasensya na po. Kinakabahan lang po talaga ako." paghingi ko ng tawad sa kanya. Tiningnan lang niya ako, naghihintay siya sa mga sasabihin ko. "I actually need a favor, Ma'am." sabi ko sa kanya pero hindi pa din siya nagsalita, umupo lang siya ng maayos habang nakatingin pa din siya sa akin. Sinabi ko lahat sa kanya ang tungkol sa amin ni Chloe at ang favor na hihingin ko sa kanya. Kitang kita kong gulat na gulat siya sa mga sinabi ko. "What? Are you serious? And what makes you think that I'll help you?" mga tanong na lumabas sa kanyang bibig ng matapos ako sa pagsasalita. "Please Ma'am, wala na po akong ibang maisip na paraan." pagmamakaawa ko sa kanya. Pero hindi siya nagsalita, nakatingin lang siya sa baba, mukang hindi siya papayag, patay wala na, wala na akong pag-asa. "Well, Mr. Bernal, since you're an excellent achiever on this university, I will help you." nakangiting sabi niya sa akin. Nabuhayan naman ako ng dugo sa mga sinabi niya, napangiti ako at napatingin sa kanya. "Maraming salamat po." pagpapasalamat ko sa kanya. "Hey! But this is the first and last favor, okay?" pagsusungit sungitan niya. Tumango na lang ako habang

nakangiti pa din. Yun na ata ang pinakamalaking ngiti ko, Principal ng University napapayag ko sa plano ng mokong na yun. "Thanks you very much po talaga." pagpapasalamat ko pa din sa kanya. "So, paano mo gusto simulan?" tanong niya sa akin.

This is it! Kakausapin na ako ni Chloe. Chloe Ang kulit ni Cyrus. Sana wag na muna niya akong kulitin dahil hindi ko alam ang sasabihin ko sa kanya. Hindi naman sa galit ako sa kanya at hindi ko na siya mahal pero kasi ayokong isipin niya na bale wala lang sa akin ang mga ginagawa niyang hindi ko nagugustuhan. Sumosobra na din kasi siya. Pero miss na miss ko na siya. I'm sure mahuhulog kaagad ang loob ko kapag may ginawa siyang romantic, pero sana hindi. Ah, ewan. Magulo. Maya maya nagring ang cellphone ko. "Hello Janine!" masayang bati ko sa kanya. "Hi Chloe, we have to talk!" seryosong bati niya sa akin. "Meet me at the library of your university, I'll be waiting." patuloy niya. Ano kayang sasabihin niya? Bakit seryosong seryoso siya? May nagawa ba ako? Lalong gumugulo ang utak ko, dumadami ang iniisip ko. Aaarg, mapuntahan na nga si Janine. Bakit kakausapin ni Janine si Chloe? Anong sasabihin niya? Mag-aaway kaya sila?

Tsaka, anong gagawin ni Cyrus? Kakausapin nga ba siya ni Chloe? Chapter 20 Reconcilation Janine Sayang, kiss na naging hangin pa. Haha. Parang ang landi ko naman, pero hindi, miss ko lang talaga si Joshua, miss ko ang lips niya. Yung ilang segundong kiss namin dati parang ilang taon para sa akin. Naku. Alam ko hindi ako ang mahal ni Joshua, matagal ko nang alam yun at tanggap ko na. Masaya na akong makita si Joshua na masaya. Basta palagi lag akong nandito para sa kanya hindi para mafall siya para sa akin kundi para damayan siya at tulungan siya kahit anong kailangan niya. Ano kaya ang pag-uusapan nila ni Cyrus. Naiintriga ako. Tumayo ako sa kama at sumilip sa bintana, andun sila, nag-uusap, pero bakit ganun? Parang inaaway ni Cyrus si Joshua. Hindi ako papayag na may umaaway sa Pare ko. Hindi pwede to. Kaya nagdesisyon akong makisabat sa usapan nila. Tinarayan ko si Cyrus, nagsagutan kami at sinigawan ko pa siya habang umaalis siya. Akala niya kung sino siya. Walang pwedeng umapi sa mahal ko, ibig kong sabihin, kay Joshua, kay pareng Joshua. Pagkaalis ni Cyrus ay pumasok na kami sa loob ng bahay, nagmeryenda, nagkulitan hanggang sa nagring ang

phone ko. "Hello?" sagot ko. "Janine! Let's go malling, all girls!" masayang sabi sa akin ng nasa kabilang linya ng telepono. "Kelan?" tanong ko sa kanya. "Now na! We're going to your house na.." sabi niya sa akin. "Ha? As in ngayon na?" gulat na gulat kong tanong. "Oo! Slow ka?" pagtataray sa akin, pagkatapos ay naputol na. "Sino yun?" tanong sa akin ni Joshua. "Alis na ako pare!" pamamaalam ko sa kanya, kinuha ko ang box at ang bag ko. Pero kinapitan ako ni Pare. "Sino muna yun?" tanong niya sa akin. "Bakit ka ba interesado?" tanong ko naman sa kanya. "Syempre, gusto ko kilala ko mga sinasamahan mo." sagot niya sa akin. Aba, parang boyfriend a. "Bitawan mo na ako, susunduin na daw ako eh." sabi ko sa kanya. "Sino nga kasi yun?" pilit na tanong niya. "Boyfriend ko! Bakit?" sabi ko sa kanya na may halong pang-aasar. "Ha? Hindi naman kita tinawagan ah. Tsaka hindi kita susunduin kasi kasama na kita." sabi niya sa akin habang nakadisplay ang killer smile niya. Leche na to ah, mababaliktad pa ung pang-aasar ko. Pero ang sarap pakinggan. "Tse! Pinsan ko yun from NZ, magshoshopping daw kami. All girls." sabi ko sa kanya. Nabaliktad pa ako. Pero nakakakilig naman. "Ah, dali daling sabihin, paayaw ayaw pa." sabi niya sa akin tapos binitawan na ako. "Teka, mag-ingat ka ah." magpapaalala niya sa akin at hinalikan ako sa noo. Bakit may pa ganun, ganun pa? Joshua, problema mo? "Ah sige, salamat! Text text nalang.." pamamaalam ko sa kanya at pumunta na sa kotse ko at umuwi sa bahay. Pagdating ko dun, ilang minuto lang ay dumating na ang mga pinsan ko at friends niya, ung kotse nalang daw niya ang gagamitin. Nagshopping kasi, as usual, MOA, dun nila talaga trip magshopping, after nun nuod ng sine o kaya ice skating. Pag-uwi ko sa bahay, pagod na pagod. Medyo napadami na naman ang napamili ko. Kinuha ko ang shoulder bag ko, tiningnan ang cellphone.. WHOOOAAAAAAA!? 12 missed calls 8 unread messages

Hala, andami naman. Sana hindi si mommy, dahil kung hindi patay ako. Kapag kasama ko ang mga pinsan ko, bawal ang cellphone cellphone kaya nakasilent. Di naman ako nag-attempt na tingnan kasi last time, ibinato ng pinsan ko ang cellphone ko, nasira. Kanino kaya mga to. Missed Calls Joshua (12) Andami naman, anong kailangan nito? Mukang namimiss niya ako, hehe. Maya ko na tawagan, baka may message. Inbox Joshua.... Joshua.... Joshua.... Joshua.... Joshua.... Joshua.... Joshua.... Joshua.... OA ka Joshua! Pero nakakatuwa, andami naman messages, may calls pa. Sayang d ko nasagot, pero sana hindi siya nagalit.

Pare, san kau? pde ba q sumunod? Sender: Joshua Ay, sayang! Pero d dn nmn siya pwede sumunod kasi ALL GIRLS nga e.

Pare, san na kau? andamot mo, sunod ako? Sender: Joshua

Ganyan nba kabusy? D mgawang mgreply! Sender: Joshua Nagtampo siya? Sinabi nang all girls yun.

Kaen kna?

Sender: Joshua

Pare, mgreply ka nmn! sunod na kc aq dyn.. san ba yan? Sender: Joshua

Pare, dadaan kpa b d2 sa bhy ma2ya? Sender: Joshua

mukang busy k tlg.. kht isang reply, ndi mgawa, kht mga calls q ndi mu rin msagot.. :( Sender: Joshua

hays.. sige ingat nlng.. akala ko ba txt? txt? Sender: Joshua

Hala! Nagtampo na nga. Pero bakit ganun, siguro malungkot lang talaga si Pare. Babawi nalang ako sa kanya. Matawagan nga. Nagriri-"Pare!" mabilis na sagot niya sa tawag ko. "Pare! Ambilis naman, inaatay mo talaga tawag ko?" tanong ko sa kanya. "Oo, hindi ka nasagot e, kahit reply sa text wala. Nag-aalala ako sayo." sagot niya, kinilig naman ako. "Sorry ah, all girls kasi yun eh, tapos hindi pwede ang cellphone kapag kasama ko yung mga pinsan ko, ibinabato nila." pagpapaliwanag ko sa kanya. "Ganun? Paano kung emergency?" tanong niya. "Sorry, ganun talaga mga pinsan ko eh. Laking NZ kasi, iba ang trip." pagpapaliwanag ko pa din.

"Kahit ako? Hindi pwede makaistorbo sa inyo?" pagtatanong niya with tampo effect. "Pare naman nagtatampo pa. Hayaan mo. Babawi ako sayo. Sisimulan ko bukas." paglalambing ko sa kanya. "Talaga?" tanong niya na halata ang excitement. "Oo, pero may pupuntahan muna ako bukas, bago ako pumunta diyan sa inyo. Personal na lakad to. Gabi na ako makakapunta dyan." sabi ko sa kanya at biglang napatingin sa kahon na may mga laman na galing sa closet ni Joshua. "Oh sige! Iintayin nalang kita." sabi niya sa akin. "Okay, o pano, tulog na ko, pagod e, kumain na ako, salamat sa pag-aalala. Sweet dreams Josh!" pamamaalam ko sa kanya. "Sweetdreams Janine.." sabi niya sa akin at naputol na ang linya.

Naku Janine, huwag kang assuming, huwag kang umasa. Malungkot lang si Joshua kaya kailangan niya ng kasama. Yun lang yun, kailangan niyang malibang. Janine alam mo yun, hanggang bestfriends lang kayo ni Joshua. Maya maya ay natulog na ako. Kinabukasan ng hapon pumunta ako sa university nila Chloe para kausapin siya. Nung andun na ako sa may gate, tinawagan ko siya..

"Hello Janine!" masayang bati niya sa akin. "Hi Chloe, we have to talk!" seryosong sabi ko sa kanya. "Meet me at the library of your university, I'll be waiting." pagpapatuloy ko at pinutol ang linya.

I have to do this. Dumeretso ako sa library ng university nila at hinintay siya dun. Ilang minuto lang ang nakakalipas ay dumating na siya. "Hi Janine, kamusta?" bati niya sa akin. "Okay lang ako Chloe, ikaw kamusta ka?" tanong ko sa kanya. "Urmm.. okay naman." sagot niya sa akin. Okay? E medyo namumukto ang mga mata niya. "Sure ka? Parang umiyak ka.." paninigurado ko. "Ah hindi, don't mind it. I'm okay. Ano pala ang sasabihin mo?" pagtanggi niya. "Kasi kahapon, nasa bahay ako nila Joshua. Actually, nung isang araw pa. Dun ako nakatulog eh, naikwento sa akin ni Josh ang napag-usapan niyo." sabi ko sa kanya. "Ganun ba? Pasensya na ah. Yun kasi ang gusto ni Sai eh." sabi niya sa akin. "Okay lang kung yun ang naging desisyon mo, naiintindihan ko naman, pati si Joshua." sabi ko sa kanya.

"Pero yang boyfriend mo ka---" pagpapatuloy ko pero naputol dahil.. *Teeen.. teeen.. teeeen..* Mukang may announcement. *Attention to Ms. Chloe Yu...* "Ako?" gulat na gulat na sabi ni Chloe. Napatingin naman ako sa kanya. "May problema?" tanong ko sa kanya. "Wala, ewan. Hindi ko alam." litong litong sabi niya. *..please listen carefully on what he's going to say.* He? Sino? Si Cyrus kaya yun? Nakikinig lang si Chloe, na hindi pa din naiintindihan ang nangyayari. *Chloe Yu!..* "Cyrus?" gulat na gulat na tanong ni Chloe habang nakatingin sa akin. Napatango nalang ako, dahil narecognize ko kaagad ang boses ni Cyrus. *..I'm very very sorry sa lahat ng nagawa kong kasalanan sa'yo. I know mali lahat ng nagawa ko, narealize ko na at nagsisisi na ako. Please, kausapin mo na ako, bati na tayo, please?* Sabi ni Cyrus. Lakas ng loob niya, kinig na kinig kaya yun ng buong school. May mga estudyanteng kinikilig at palinga linga, hinahanap kung sino ang Chloe Yu na nabanggit, hindi nila alam nasa harap ko lang. Si Chloe naman hiyang hiya sa ginawa ni Cyrus, namumula siya. *..please meet me here in the Principal's Office. I really miss you, Chloe! I Love You Chloe Yu.* Mga huling narinig ng lahat ng mga tao sa loob ng university, na sa tingin ko kahit ung mga taong nasa labas nun a nakinig din. Si Chloe naman ay parang napetrified sa mga narinig niya. Ilang minuto na ang nakalipas pero hindi pa din kumikibo si Chloe, andaming mga estudyante ang tumatakbo sa tingin ko papunta ang mga sa Principal's Office para makita kung sino si Chloe. Nag-away siguro sila, kaya todo effort si Cyrus para makipagbati kay Chloe. Paano ko pa sasabihin sa kanya yung ginawa ni Cyrus kahapon? Sayang naman ang effort ni Cyrus, sigurado ako magagalit lang lalo si Chloe kay Cyrus kapag nalaman niyang pinuntahan nito si Joshua. Gusto ko sanang sabihin kay Chloe ang ginawa ni Cyrus para aware siya sa mga pinaggagawa ng boyfriend niya, pero hindi ko na masasabi. "Chloe!" tawag ko sa knya, pero wala siyang kibo. Nilapitan ko siya, "Huy Chloe!" pagtawag ko ulit sa kanya at sa pagkakataong to medyo tinulak ko siya. Maya maya nakita ko, natulo na ang mga luha niya. "Dapat nakipagbati na ako sa kanya kanina nung gusto niya akong kausapin, umabot pa sa ganito. Nakakahiya." sabi ni Chloe sabay pahid sa kanyang mga luha. "Kailangan ko nang pumunta sa Principal's Office, Janine." sabi niya sa akin. "Ano nga ba yung sasabihin mo?" tanong niya. "Aaah.. wala naman, napadaan lang kasi ako dito sa may university niyo and naisipan kong dalawin ka."

pagpapalusot ko sa kanya sabay ngiti. "Thank you ah, akala ko may seryoso tayong pag-uusapan." sabi niya sa akin habang nakangiti. "Ikamusta mo nalang ako kay Daa, kay Joshua!" pagpapatuloy niya, daddy sana ang masasabi niya. Malamang si Joshua ang dahilan ng pag-aaway nila. "Okay sige, goodluck!" sabi ko sa kanya. Matapos ay umalis na siya. Aalis na din sana ako pero naisipan kong pumunta sa Principal's Office. Nang malapit na ako sa Principal's Office, kita ko ang andaming tao, as expected. Halos hindi makadaan si Chloe. Chloe Nakakahiya ang ginawa ni Cyrus. Nakakahiya na nakakatouch. Talagang gusto niyang makipagbati sa akin, andami namang ibang paraan pero bakit ito ang naisipan niya this time. Nakakahiya. Napansin ko nalan na medyo may tumulak sa akin, si Janine. Muntikan ko nang makalimutan na kasama ko nga pala si Janine. "Dapat nakipagbati na ako sa kanya kanina nung gusto niya akong kausapin, umabot pa sa ganito. Nakakahiya." sabi ko sabay pahid sa kanyang mga luha, napapaiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. "Kailangan ko nang pumunta sa Principal's Office, Janine." sabi ko sa kanya. "Ano nga ba yung sasabihin mo?" tanong ko dahil mukang importante. "Aaah.. wala naman, napadaan lang kasi ako dito sa may university niyo and naisipan kong dalawin ka." sabi niya sa akin at sabay ako nginitian, parang may laman ang ngiti niya. "Thank you ah, akala ko may seryoso tayong pag-uusapan." sabi ko sa kanya. "Ikamusta mo nalang ako kay Daa, kay Joshua!" pagpapatuloy ko, matatawag ko na naman sanang Daddy si Joshua, buti nalang nakapagpreno ang dila ko. "Okay sige, goodluck!" sabi niya sa akin. Pagkatapos ay pumunta na ako sa Principal's Office.Habang papunta sa Principal's Office, andaming tao. Ano ba yan. Paano ako makakadaan nito. Halos hindi ako makadaan. Ayaw nila akong padaanin, nang sinabi kong "Excuse me, I'm Chloe Yu!" tsaka lang nila ako pinapadaan. "Uy! Siya pala si Chloe..", "Haba ng hair mo.." Yan mga naririnig ko kapag sinasabi kong ako si Chloe Yu. Nakakahiya. Nang nakarating ako sa may Principal's Office nasa labas na si Cyrus, pati na din ang principal ng university. Nahihiya pa din ako. Nang nakita ako ni Cyrus na papalit, kaagad siyang lumapit sa akin at niyakap ako. "Ayyyiiiieeeeeeeeeee.." sigaw ng mga tao na nakakakita sa amin. "Kakausapin mo na ba ako?" tanong niya sa akin. "Malamang oo, tara na nga, nakakahiya eh." sabi ko sa kanya. "YESSSS!" sigaw niya. At nagpalakpakan ang mga tao, akala mo naman nakakita ng mga artista na ewan. Pero nahihiya pa din ako. Lumapit ang principal sa akin. "You're such a lucky girl, Ms. Yu!" sabi niya sa akin. "Okay guys, you may go back to your classes, come on, come on!" sabi niya sa mga nakikiosyoso at nagsialisan na nga sila. "Thank you, Ma'am!" sabi ni Cyrus. Napangiti nalang ako.

"You're welcome! Cge na, baka may classes pa kayo." sabi ng Principal at pumasok na sa kanyang office.

"Buti naman at kinausap mo na ako. Akala ko hindi mo pa din ako kakausapin eh." sabi sa akin ni Cyrus ng makapasok c Ma'am sa office niya. "Basta wag mo na ulit gagawin yun, okay?" sabi ko sa kanya. "Oo, promise! Nadala lang talaga ako ng emosyon ko. Pero hindi na ulit mangyayari un." nakangiting sabi niya sa akin. Niyaya niya ako sa ilalim ng puno kung saan palagi kaming nagpapahinga kapag nagkakasabay kami ng break. Nagulat ako sa nakita ko, may mga red roses don at meryendang nakahanda. Meron pang banner.. *Happy Anniversary Chlobi! I love you so much.. will you please forgive me?* Yan ang mga nabasa ko na nakalagay sa banner, ang sweet talaga ng Saibi ko, sabi ko na nga ba mabilis akong mahuhulog sa mga pasweet ni Sai. Muntikan ko ng makalimutan na anniversary namin ngayon. Buti naalala niya, sayang di ko nadala ang regalo ko para sa kanya. "Bati na tayo?" tanong sa akin ni Cyrus habang nakadisplay ang kanyang mga ngiti. Napatango nalang ako, pagkatapos ay niyakap niya ako at niyakap ko din siya. "Happy Anniversary! I love you, Chlobi.." bati sa akin ni Sai. "I love you too, Saibi.. Happy Anniversary!" pagbati ko din sa kanya. Naupo kami, nagmeryenda at nagkamustahan. Hindi na kami nakaattend sa mga last classes namin. Nagbonding nalang kami ni Cyrus. Nang nagsisiuwian na ang mga tao sa university nagdecide kaming magmalling hanggang sa nanuod kami ni sine. Pagkatapos, kumain ulit kami saglit at umuwi na. Masaya ako ngayong araw na to, nagkabati kami ni Cyrus. Masaya na ulit kami. Ilang araw nalang tapos na ang summer classes. Two weeks na mababakante bago ang pasukan. Plano ko spend time with Cyrus kasi alam ko this year sobrang magiging busy kami pareho, baka weekends nalang kami magkita. :( "Kuloy! Gabe na a, san ka galeng? Aber?" pagbungad sa akin ni Yaya Kurds. "Nakipagdate kay Batman!" nakangiting sagot ko sa kanya. "A, mabote hende kay Soperman, penge nga selpon number nya?" sabi sa akin ni Yaya Kurds. Natigilan naman ako sa sinabi niya. Hindi kaagad ako nakapagsalita. "Hoy Kuloy!" pambasag katahikan ni Yaya Kurds sa akin. "Wag na, tinatamad ako." pagtanggi ko sa kanya. "Aken na selpon, ako nalang maghahanap." sabi niya sa akin. Asan na nga ba ang cellphone ko? Kinapa ko sa bulsa ng pantalon ko pero wala ito dun, tiningnan ko ang bag ko pero wala pa din.

"Nakita mo ba cellphone ko Yaya Kurds?" tanong ko sa kanya. "Heneheram ko nga sayo tapos etatanong mo sa aken. Kaenamang bata are." sabi niya sa akin sabay alis. Tama nga naman siya. Baka nahulog sa sine o sa kotse ni Cyrus. Sana nga sa kotse ni Sai, sayang naman ang cellphone ko kung wala dun regalo pa naman sa akin yun ni Tito. Dumeretso ako sa kwarto ko at natulog Cyrus Kinakabahan ako, ito na. Nag-umpisa na siyang magsalita.. *Attention to Ms. Chloe Yu, please listen carefully on what he's going to say.*

Pagkatapos niyang sabihin yun, ako naman ang nagsalita.. *Chloe Yu! I'm very very sorry sa lahat ng nagawa kong kasalanan sa'yo. I know mali lahat ng nagawa ko, narealize ko na at nagsisisi na ako. Please, kausapin mo na ako, bati na tayo, please?* *Please meet me here in the Principal's Office. I really miss you, Chloe! I Love You Chloe Yu.* Pagkatapos kong sabihin lahat ng yan nagpasalamat ako sa Principal namin at lumabas na ako ng Principal's Office, lumabas rin si Ma'am. Paglabas ko bigla nalang dumami ang mga tao dun, mukang iniintay din nila ang pagdating ni Chloe. Pagkatapos ng mga ilang minuto, dumating na si Chloe. Nagsorry ako sa kanya at pinatawad na niya ako, niyaya ko siya sa ilalim ng puno kung saan palagi kaming tumatambay kapag nagkakasabay kami ng break. Nagulat ako sa nakita ko, may nakaset up na mga roses, pagkain at may banner pa. Siguro si tomboy na si Marie ang nag-ayos nun, tama ang sinabi niya, nagkaayos kami ni Chloe. Mukang hindi na siya kailangang turuang manligaw dahil successful ang plano niya. Pagkaalis namin sa university, nagmalling kami tapos nanuod ng sine, bago umuwi kumain muna kami, matakaw talaga tong si Chloe. Pagkatapos at hinatid ko na siya sa kanilang bahay. "Chloe, thanks pinatawad mo ako. Promise, hindi na mauulit." muling paghingi ko ng tawad sa kanya. "Okay na Cyrus, hindi na ako galit o nagtatampo. Ingat ka sa pagmamaneho ah." sabi niya sa akin. "Oo naman. Sleep well Chlobi!" sabi ko sa kanya sabay halik sa noo. "Love you!" "Same to you.." sagot niya sa akin at binigyan niya ako ng ngiti, pagkatapos ay lumabas nah ng kotse. Ang weird, bakit same to you? E, ayaw na ayaw niya ng ganun, gusto palaging buo at klaro. Bakit ngayon same to you? Napagod lang siguro siya. Bago ako magmaneho pauwi sa bahay, naisipan kong tawagan si Marie para magpasalamat, matapos ang pag-uusap namin binaba ko ang cellphone ko sa may passenger's seat, may napansin ako. Cellphone ni Chloe. Ibabalik ko ba sa kanya? Mas okay siguro kung wala nalang siyang cellphone para sure na hindi na sila makakapag-usap ni Joshua, pero paano ko siya makocontact? Tanggalin ko nalang kaya ang simcard tapos ung cellphone nalang ang ibabalik ko sa kanya. Kaya lang magtataka naman siya kung nasaan ag simcard. Ah bahala na! Ibabalik ba ni Cyrus ang cellphone ni Sai? O hindi? Malalaman ba ni Chloe na na kay Cyrus ang cellphone niya? Chapter 21

JJ's Moments Janine Pagkagaling ko sa university nila Chloe at Cyrus, dumeretso na ako kaagad sa bahay nila Joshua para bumawi. Pagdating ko dun, nakita ko si Joshua nasa sala, mukang kanina pang naghihintay. "Josh!" bati ko sa kanya. Bigla naman siyang napatayo. "Janine! Kamusta lakad mo?" tanong niya sa akin. "Okay naman." sagot ko sa kanya. "Nga pa--" "Ganun ba? O bumawi ka na sa akin." pagputol niya sa akin. Sasabihin ko sana kung saan ako nanggaling. Pero mukang excited na excited si Joshua. "Oo nga. Kaya nga ako nandito diba." sabi ko sa kanya habang nakangiti. Napangiti naman siya. "Bakit bihis na bihis ka? San lakad mo? Kala ko ba babawi ako sayo, may pupuntahan ka atah.." pagpuna ko sa kanya. "Ako? Tayo ang may pupuntahan.." sabi niya, nagtaka naman ako. "Diba babawi ka sa akin? Kaya sasamahan mo ako magliwaliw." pagpapautloy niya. "Magliwaliw?" nagtatakang tanong ko sa kanya. "At san naman tayo pupunta?" sunod na tanong ko sa kanya. "Kahit saan, may kotse ka, road trip tayo! Ako bahala sa gasolina, tapos KKBSP a!" sabi niya sa akin. "Ano? KKBSP?" nagtatakang tanong ko pa din sa kanya. Napatawa naman siya. "Kanya Kanyang Bayad Sa Pagkain! Matakaw ka kasi, baka maubos pera ko, hehe.." malokong sabi niya. "Ah ganun? Magroad trip ka mag-isa." sungit sungitan kong sabi sa kanya. "Ito naman, joke lang. Basta ako na ang bahala sa expenses." pagbawi niya sa sinabi niya. "Pero kung may hiya ka, hatian mo naman ako, haha.." pagbibiro niya. "Tse!" ang tanging nasabi ko. "Teka.." sabi ko sa kanya, at may kinuha ako sa shoulder bag ko. "Nakikita mo to?" tanong ko sa kanya habang ipinapakita ang kinuha ko sa bag. "Oo, may nareceive din ako niyan. Wag ka mag-alala, pupunta tayo diyan." sabi niya sa akin. "Okay! So ilang oras tayo magroroadtrip?" tanong ko sa kanya. "Oras? Cheap mo pare, gusto ko matagal, so siguro 3 days, tapos deretso na tayo sa event!" sagot niya sa akin. "Seryoso ka?" gulat na tanong ko sa kanya. Saan naman kaya kami pupunta nito at araw ang kailangan. "Oo! Huwag kang mag-alala dail naipagpaalam na kita kay Tita at naipaghanda na kita ng mga damit." sabi niya sa akin habang tinuturo ang pamilyar na maleta sa may sofa. "Akin yan a. Pinag-impake mo ako?" gulat na gulat kong tanong sa kanya.

"Obvious ba Pare? Mga tanong mo ah." pambabargas niya sa akin, inirapan ko lang siya. Kinuha niya ang maleta ko at ang bag pack niya. "Tara na!" yaya niya sa akin habang papalabas na ng bahay at papunta na sa kotse ko. "OA ka, maleta talaga?" sabi ko sa kanya. "Aba! Malay ko kung ano talaga ang mga kailangan mo, kaya lahat ng pwede mong kailanganin andiyan na. Wag ka na magreklamo." sabi niya sa akin. Ano pa nga bang magagawa ko? Kundi ang sumakay sa kotse at umpisahan na ang road trip namin. Kaunaunahang pinuntahan namin syempre gasoline station, pinafull tank niya tapos sa isang 24/7 shop para bumili ng mga pagkain. Akala mo naman hindi na uuwi si Joshua at andaming pinamili. Siguro ito ang paraan niya para makapagmove on. Okay lang. As long as he is happy. Pagkatapos namin mamili, nagdrive na ulit ako, walang siguradong patutunguhan. Habang nagddrive ako nagkukwentuhan kami, nagkukulitan, soundtrip, minsan napapasayaw pa. Ang cute talaga niya sumayaw lalo na kapag may halong kalokohan. "San ba tayo pupunta? Maggagabi na o." sabi ko sa kanya. "Palit tayo, ako na ang magdadrive." sabi niya sa akin. At nagpalit nga kami, ngayon sia na ang nagdadrive at ako na ang nasa passenger's seat. "San mo naman ako balak dalin? Baka kidnapin mo na ako a." pagbibiro ko sa kanya pero itsurang seryoso. "Haha, pwede ba Pare, KIDNAP? E ang tanda mo na, kid pa!" natatawang sabi sa akin ni Joshua. "So san nga?" tanong ko ulit sa kanya. "Basta, relax ka lang diyan. Makikita mo din." sabi niya sa akin. Kaya sumandal ako, nagrelax, maya maya'y napatitig ako sa kanya. Joshua Pagkagsing na pagkagising ko, nag.ayos kaagad ako at tinawagan ko ang mommy ni Janine. Para naman habang wala pa si Janine e malibang ako. Ipinagpaalam ko siya na magrroadtrip kami na wala talagang patutunguhan. Nagpaalam din kina Mama at Papa ayaw ko na silang mag-alala pa. Pinayagan naman nila ako. Pagkatapos kong kausapin ang mommy ni Janine pumunta kaagad ako sa bahay nila, buti nalang at andun ang kasambahay nila at pinapasok ako. Pinag-impake ko si Janine. At dahil hindi ko alam kung ano ano ang kakailanganin niya kinuha ko ang maleta at ipinaglalagay ang mga gamit na sa tingin ko e gagamitin niya. Nakita ko ang madaming pack ng napkin, "Magkakaron kaya siya these days?" tanong ko sa sarili ko. Haha. Babaunan ko na din ng ilang pack, Whisper pala may Charmee pa. Haha. Umuwi na ako sa bahay dala dala ang maleta ni Janine nang matapos kong ilagay ang mga pwede niyang kailanganin at sinimulan ko na din mag-impake. Nag-isip isip ako kung saan kami pwedeng magpunta sa loob ng tatlong araw bago ang event na pupuntahan namin. Ano kaya ang maisuot sa event na yun? Ah, kahit ano basta dapat terno kami ni pare, siya ang date ko. Nasa sala ako ng dumating si Pare at niyaya ko kaagad siya sa aking plano. Andami daming tanong ng babaeng to, pero pumayag din naman siya. Pinafull tank ko ang kotse niya at nagsimula na kaming magroadtrip. Maya maya nakipagpalit ako sa kanya para ako naman ang magmaneho, dadalhin ko siya sa isang lugar na hindi pa niya nakikita dito sa Pinas, pero siguro nakita na niya sa ibang bansa. Habang nagmamaneho ako, napansin kong nakatitig sa akin si Janine. Saktong red light, kaya inilapit ko ang muka ko sa kanya..

"Ganito na ba ako kagwapo at sobra ang titig mo sa akin?" pagkakacute kong sabi sa kanya. Ilang segundo din ang lumipas pero hindi siya umiimik.. "Cute ko no?" sabi ko sa kanya at bigla siyang napapikit. Nakatulog? Tinulugan ako? Bumalik ako sa tamang posisyon para magmaneho. "Pare ang yabang mo, nakatulog ka?" sabi ko sa kanya, pero hindi siya umiimik. "Yabang mo! Hindi nakakaantok ang kagwapuhan ko no." sabi ko sa kanya, pero mukang nakatulog siya. Nagmaneho ako ng nagmaneho hanggang sa makadating kami sa isang lugar na para sa akin maganda, sana magustuhan din niya. "Janine, gising na.. Andito na tayo." paggising ko sa kanya. "Asan tayo?" tanong niya. "Nasa tuktok ng bundok, malapit ng mahulog!" pagbibiro ko sa kanya. "ANOOOOO? BAKIT?" napapraning na sabi niya. "Joke lang." sabi ko sa kanya habang nakapeace sign. "Wag mo kong bibiruin kapag bagong gising, baka masapak kita diyan." nakangusong pakamot kamot sa ulo niyang sabi sa akin. Nag-unat unat siya nang lumabas ako sa kotse at pumunta sa kabilang side. Pinagbuksan ko siya ng pinto ay ginuide palabas. "Welcome to my so called Philippines' Little Stars!" masayang sabi ko sa kanya. Hindi kaagad siya nagsalita, siguro hindi nia nagustuhan. Naku mali ata ang lugar na napili ko. "Janine, tara na." pagyayaya ko sa kanya dahil sa tingin ko hindi niya nagustuhan. Pero hindi pa din siya nagsasalita, imbis na bumalik sa kotse naglakad pa ito papalayo. "Why?" tanong niya sa akin. "Ha? Anong why?" nagtatakang tanong ko sa kanya. "Why you didn't tell me earlier that there's such place!" nakakanosebleed na tanong niya. "Ahh, kasi.." nauutal kong sabi sa kanya. Di ko alam kung bakit ako nauutal. "Ang ganda! I've seen this kind of view sa New Zealand but seeing this here in the Philippines.. Wow!" sabi niya sa akin. Nagustuhan pala niya, banong bano siya sa nakita niya. Akala ko hindi niya nagustuhan. Nasa mataas na lugar kami, kung saan madalang ang mga taong dumadaan, tagong lugar siya, isang napakagandang view ang itinago ng lugar na ito, narerelax ako kapag nakikita ko ito. Parang mga bituin ang mga ilaw ng mga buildings at mga kotse na mabagal ang galaw, kapag nakikita ko ito, naiisip ko na hindi imposibleng maabot ang mga pangarap ng kahit na sino, dahil parang kayang kaya kong abutin ang mga bituin at sa katunayan parang mas mataas pa ako sa mga ito. "Akala ko hindi mo nagustuhan, sige titigan mo lang." sabi ko sa kanya. Pumunta ako sa kotse at kumuha ng snacks at maiinom. Konting alak, bonding lang. Umupo ako sa ibabaw ng kotse at inihanda doon ang aming kakainin at iinumin. "Ang daya mo Josh, hindi mo kaagad ito sa akin ipinakita." sabi niya sa akin habang nakangiting umaakyat sa ibabaw ng kotse niya. "Ngayon lang ako nagkaron ng chance e." sabi ko sa kanya.

"Ganun ba? So paano mo ito nadiscover?" tanong niya habang binubuksan ang isang pack ng junk foods. "Urmm.. nung unang beses kong subukang kalimutan ang nararamdaman ko para kay Chloe." seryosong sabi ko sa kanya pagkatapos ay uminom. "Nagagawa nga naman ng mga nagmumove on." sabi niya sa akin. Napangiti lang ako. "Pero it wasn't successful, was it? So bakit ka bumalik dito?" sabi niya, nang-aasar ba to? "Oo, I failed. I don't know. Siguro dahil gusto ko na ulit simulan ang pagmumove on." sagot ko sa tanong niya. "Talaga bang sinubukan mong magmove on?" tanong niya sa akin habang nakatitig sa view. "Oo naman! Hindi ka ba naniniwala?" sabi ko sa kanya. "Naniniwala naman. Pero.." napabuntong hininga siya at tumingin siya sa akin. "Joshua, may sasabihin ako sayo pero sana wag mo akong pagtawanan, okay?" sabi niya sa akin. Tumango naman ako at napabuntong hininga ulit siya. "Okay! When I was in New Zealand I also tried to move on. Sinubukan ko din na kalimutan ang feelings ko para sayo hanggang umabot sa punto na sinubukan kong kalimutan ka." seryosong sabi niya sa akin habang nakatitig siya sa mga mata ko. "But I failed, just like you, I know naman na you know na I still love you, hindi ba?" tanong niya sa akin, nabigla naman ako dahil hindi ko alam ang isasagot ko, tama siya. "Tama ako, right? Pero narealize ko na, I wasn't moving on. Na I just can't blocked my feelings for you out of my heart, life.. kasi I really love you and I can't.. I just can't. Lalo na kapag naaalala ko yung mga pinagsamahan natin noon." pagpapatuloy niya, hindi ako makapagsalita dahil sa mga narinig ko, nakatulala lang ako. Parang dinudurog ang puso ko sa mga narinig ko, sinubukan niya akong kalimutan, ang lupit naman. Napangiti nalang siya sa akin dahil sa reaksyon ng muka ko. "Joshua, Walang ibang makakatulong sa iyong makapagmove-on kundi ang sarili mo. Kung talagang ayaw mo na siyang maalala, wag mong ipipikit ang mata mo kung ang iisipin mo lang rin naman ay ang nakaraan niyo." pagkasabi niya yan at tumayo siya sa kotse, inubos ang kanyang inumin at sumigaw ng napakalakas. "Janine, ano ba yan? Magigising ang mga engkanto." pagbibiro ko sa kanya. "Haha, o ayan, nakapagsalita ka na." natatawang sabi niya sa akin. "Oo, Joshua! Sinubukan kong kalimutan ang feelings ko para sayo at ikaw na mismo. Pero hindi ko kinaya, dahil mahal talaga kita at madami na tayong napagsamahan." seryosong sabi niya sa akin, maya maya'y napangiti siya. "Sinasabi ko to sa'yo not because I want you to give me a chance, napalaking NO! I'm telling you this just to show you na you can be happy even though you're not moved on. Gets mo ba? pagpapatuloy niya. "Hindi!" deretsong sagot niya sa akin. "Hay naku, diba matalino ka? Ang mga matatalino nga naman pagdating sa pag-ibig nabobobo din." pang-aasar niya sa akin. "O tapos? Anong point? Sige na. Deretsuhin mo na. Pinag-iisip mo pa ako." sabi ko sa kanya habang nagbubukas ng bagong maiinom. Nagbukas din siya bago siya nagsalita. "Tamad mo, ilang taon hindi mo naisip, nagconcentrate ka kasi isang bagay e." sabi niya sa akin sabay inom. Ang lakas pala uminon ni Janine. Baka mauna pa akong malasing kaysa sa kanya. "Ganito lang yan, Mr. Joshua Garcia, kung hindi mo siya kayang kalimutan or ung nararamdaman mo para sa kanya, e di pag-aralan mo

siyang mahalin ng walang kapalit. Hindi mo ba naisip yun?" sabi niya. "Naisip.." sabi ko sa kanya. "Talaga? Siguro nga naisip mo, pero hindi mo ginawa. Siguro naisip mo maging masaya para sa kanya, pero at the same time you were still wishing na sana mahalin ka rin niya balang araw." pagpapatuloy niya. Hindi ko pa rin alam ang sasabihin ko. Natatawa naman siya sa akin. "Okay lang yan, ganyan din ako dati, hanggang sa sinubukan ko, pinag-aralan kong mahalin ka nang hindi umaasa na mamahalin mo din ako one day.. mahirap kasi umasa. Tsaka tumatanda na tayo we must know how to face these kinds of things, hindi ba?" "Salamat pare ah, expert ka pala di mo kaagad sinabi." sabi ko sa kanya. "Hindi naman ako expert, di ko naman talaga dapat sasabihin eh, mas okay kasi kung ikaw mismo ang makakaalam, pero since mukang hindi mo talaga narerealize, sinabi ko na. Goodluck!" sabi niya sa akin at tinapik ang balikat ko. "Salamat talaga. Sana makayanan ko ang nakaya mo." sabi ko habang niyakap ko siya. "Kaya mo yan! Wag mong sabihin na magpapatalo ka sa akin? Haha. Weeeaaaak!" pang-aasar niya. "Yabang mo naman pare!" "Hindi naman, oh ito last, masarap sa pakiramdam kapag mahal ka ng taong mahal mo di ba? Pero trust me mas masarap sa pakiramdam kapag natutunan mo siyang mahalin ng walang kapalit." pagtatapos niya. Napaisip naman ako, mukang tama siya. Kayayanin ko to. "Kakayanin ko, basta gabayan mo ko, pwede ba?" rekwes ko sa kanya. "Oo naman, partners in crime?" sabi niya sabay taas ng bote. "Partners in crime!" sigaw ko. At biglang bumuhos ang napalakas na ulan. "Patay na, kaya pala biglang humangin." sabi ni Janine habang bumababa sa ibabaw ng kotse. "Ako na ulit ang magmamaneho." sabi ko sa kanya. "No! No way! Nakainom ka.." sabi niya sa akin habang patakbong pumunta sa pinto ng driver's seat. Ayaw niya akong papasukin. "Basang basa na tayo oh! Pumasok ka na dun sa kabila, nakainom ka din naman." sabi ko sa kanya. "Oh well, at least I know that I can drive even I'm drunk! Alis na, ako na kasi!" pagpipilit niya sa akin. "Teka nga!" at binitawan ko ang pinto. "Sino bang mas lasing sa atin? Basang basa na tayo oh.." tanong ko sa kanya. "Sino ba? Eh di ikaw." natatawag sabi niya. "Basa lang yan, natutuyo din naman yan!" pagpapatuloy niya. "Paano mo nalaman? Aber?" tanong ko sa kanya. "Oh sige, patagalan tayong nakatayo na gamit ang isang paa, tapos ang kabilang paa naman nakatukod sa tuhod ng isang paa, tapos ilagay ang thumb sa noo then tutungo tayo at gamit ang hinliliit ipapatong un sa ibabaw sa tuhod ng paang nakatukod." paghahamon niya sa akin.

"Yun lang pala eh, sige!" pagsang-ayon ko sa kanya. "Ako na ang mauuna!" pagmamayabang niya. At ginawa nga niya yun, sinundan ko naman siya. Ilang segundo na ang nakakalipas ngunit hindi pa siya bumabagsak. Maya maya pa'y napatagilid na ako at natumba na. May tama na nga ata ako. "Ahaha, o ayan. Sabi sayo eh, sino mas lasing sa atin ngayon?" pang-aasar niya. "Lasing na nga, nagdumi ka pa dyan sa ulanan, haha, parang bata lang o.." patuloy niya sa pang-aasar. Habang tumatawa siya hinila ko siya pababa, kaya napaupo na din siya sa ulanan. "Oh ano? Pareho na tayong madumi!" sabi ko sa kanya sabay takbo papasok sa loob ng kotse, sa passenger's seat ako naupo dahil talo ako. Pagkapasok ni Janine sa loob, tuloy pa din ang pang-aasar niya. "Madumi na kung madumi, pero sino ang lasing? Sino ang may tama? Si JOSHUAAAAA!" pang-aasar pa niya. "May tama si JOSHUAAAA!" "Si JOSHUA may tamaaaaa.. Ahahaha.. Inistart na niya ang kotse at nagsimulang magmaneho. Janine I can't believe na nasabi ko lahat yun kay Joshua, na nasabi kong mahal ko pa din siya. Hay naku. Basta nasabi ko na, sana magawa din niya para sumaya na din siya. Basang basa kaming pareho, pati loob ng kotse ko nabasa na to, papacar wash ko nalang to. "San mo naman ako dadalhin?" sabi sa akin ni Joshua. "Kikidnapin kita." pagbibiro ko sa kanya. "Kidnap? Tanda ko na kaya." sabi niya. "ISIP KID naman!" natatawang sabi ko sa kanya. Kikilitiin niya sana ako.. "O, o nagmamaneho ako." sabi ko sa kanya sa mapang-asar na malambing na boses. "San tayo?" muling tanong niya. "San pa, kundi sa lugar kung saan pwede tayong magpalinis ng kotse at magpalit ng damit. Magagalit si Mommy kapag nagkamansta ang kotse ko." sabi ko sa kanya. Kaya nagpunta kami sa isang gasoline stationg kung saan 24/7 ang pacar wash ng buong kotse, mula loob hanggang labas, nagputik kasi dun sa pinuntahan namin kaya pati loob ng kotse naputikan pagpasok namin. Pagkatapos ay nagdinner kami sa isang restaurant, nagdrive ulit at ng antukin naghanap ng matutuluyan. Kinabukasan naligo lang, kumain at muling naglaboy. Tamang sound trip at kulitan sa loob ng kotse. Hanggang sa naisipan namin pumunta sa Enchanted Kingdom. Walang masyadong tao kaya madami kaming nasakyang rides. Akala ni Joshua hindi ako marunong magkart, nagulat tuloy ang mokong. Naglaro din kami ng kung ano ano dun. May mga prizes kaming nakuha, magaling si Joshua sa mga ganung bagay. Pangperya tong taong to eh, haha. Nilibot namin ang buong enchanted kingdom, kapag napapagod, uupo muna saglit, magpipicture

pagkatapos ay magagagala at magsasakay na ulit sa mga rides. Madaming kulitan at asaran ang nangyari nung araw na yun, masaya ako at masaya din naman siya. Ito ang isa sa mga pinakamasayang araw ng buhay ko, ang makasama ang taong mahal ko kahit wala akong inaasahang kapalit mula sa kanya. Bumili din kami ng tig-isang cotton candy! Parang mga bata talaga kami. Walang ibang ginawa kundi ang magkulitan at mag-asaran. Wala kaming pakialam kahit pinagtitinginan na kami ng mga tao. Nang madilim na sinimulan na namin pilahan ang mga water rides, para kahit mabasa kami, okay lang, pauwi na din naman. Pagkatapos namin magrides, nasakto may event ata, may mga nagparade, ang gaganda nila, para talagang magic. Andami naming nadala pauwi, mga stuff toys at mga souvenirs. Pagdating namin sa kotse, nagkatanungan kung san ang sunod na lakad, pareho kami ng naisip, kinabukasan pupunta kami sa EK BIKI Waterworld, mag-aasal bata na naman kami. At yun na nga ang nangyari, maghapon ulit kami dun, nagswimming, nagkulitan, nagbasaan at kung ano ano pa. Madami din kaming nakalarong mga bata. Minsan naiisip ko, magkakaanak kaya ako ng ganitong kadami? Haha, sino naman ang tatay? Nako, ba naman ang mga napag iiisip ko. Pangalawang araw na namin ni Joshua na magkasama na walang inatupag kundi ang magkulitan at bumalik sa pagkabata. Nang pauwi na kami may naiwan si Joshua sa loob ng locker kaya binalikan niya ito, pinaghintay nalang niya ako sa exit para hindi na daw ako mapagod sa paglalakad lakad. Kamalas malasan nga naman, may nakatulak pa sa akin. "Aray! Ano ba? You're so careless!" mataray na sabi ko sa nakatulak sa akin. "I'm sorry naman. Di ko sinasadya, ung kaibigan ko kasi eh." sabi nung nakabangga sa akin. "Well then both of you are careless!" pagtataray ko pa din sa kanya. Nagulat ako ng nakita ko sa likod nang nakatulak sa akin si Joshua. "Hon, anong problema?" tanong niya sa akin. "Ito kasi......." mabilis kong sagot sa kanya pero natigilan ako.. Ano daw? Anong sabi ni Joshua? Hon? Nabingi ba ako sa pagkakabagsak ko? O ano? Malamang nabingi lang ako. "Ano Hon?" muling tanong niya. Aba! Hon nga ang sabi niya, mapag-uusapan yan mamaya ang importante e ung nakatulak sa akin. "Ah yan kasi, napakacareless! Nakaasar! Napabagsak tuloy ako." pagsusumbong ko sa kanya. "Pre, sa susunod mag-iingat ka a. She is so precious para lang mabagsak." sabi niya sa nakabangga sa akin. Nagsorry naman siya at umalis na. "Napakahot headed mo." sabi sa akin ni Joshua sabay akbay. "Eh nasaktan ako e!" reklamo ko sa kanya. "Yaan mo na, tara na Hon! Pahinga na tayo." pagyaya niya sa akin, at talagang Hon pa a. "Hon? Hon ka dyan, eh kung hinaHON-PAS kita dyan, a?" natatawang sabi ko sa kanya. "Sige gawin mo yan, haHON-likan naman kita." pambawi niya sa akin. Tanga ba to? Pabor ata sa akin yun. Haha. "HON-la wag nalang. Baka magkakompitensya." sabi ko sa kanya.

"HON-o?" nagtatakang pabirong sabi niya. "HON-yaan mo na, LG ka e! Haha.." sabi ko sa kanya at pumasok na kami sa kotse, nagdrive papunta sa makakainan at matutulugan. Pareho kaming pagod kaya nakatulog kaagad kami, syempre kahit sa iisang kwarto lang kami natutulog palaging 2 beds ang kinukuha namin. Alam naman naming walang mangyayari, pero just in case, baka kung anong isipin ng ibang tao. Kinabukasan nauna akong nagising sa kanya kaya naghanda kaagad ako, pagkatapos ko gumamit ng CR, saktong gising naman ni Joshua. "Good Morning, sleeping beauty!" malokong bati ko sa kanya "Sleeping beauty ka dyan." sabi niya at dumeretso sa banyo. Naligo at nagbihis. Pagkatapos ay nagyaya na. Malling ang trip niya. At dahil malakas ang sapak niya, sa Mall Of Asia pa nagyaya. Nagbreakfast muna kami, pagkatapos ay nag-ice skating. Masaya, nakakatawa, andaming bagsak namin pareho. Marunong kaming magroller blades pero iba pa din kapag sa yelo. Nagshopping ng konti at nagtingin tingin ng damit para sa susuotin namin sa event bukas. Terno kami ng binili damit, syempre ako daw ang date niya, wala naman akong ibang choice, siya lang din naman ang makakadate ko. Matapos kaming mamili at kumain, nagdecide kaming manuod ng isang movie, AMNESIA GIRL ang napili namin. Tawa kami ng tawa sa mga pick up lines na nakikinig namin. Kami ang pinakamalakas tumawa, medyo naiyak naman ako sa drama part, at ang malokong Joshua, nag-inarte na kinocomfort niya ako. Pagkatapos namin manuod ng sine, napagpasyahan namin na umuwi na, para makapagpahinga para sa pupuntahan naming event. Hinatid ko muna si Joshua bago ako umuwi, syempre ako ang may kotse, kaya siya muna ang mauunang umuwi. Nang nasa tapat na kami ng bahay nila Joshua.. "Ja, thanks for being here for me." seryosong sabi niya sa akin. "Ja? Kelan pa? Shortcute kana din a." sabi ko sa kanya. "Seryoso. Madaming salamat talaga, lalo na dun sa mga advice mo." pagpapatuloy niya. "Josh, advice lang yun, ikaw pa rin ang makakapagsabi kung gagawin mo yun at kung sa tingin mo yun ang dapat mong gawin." sabi ko sa kanya. "Okay, maraming salamat talaga." sabi niya sabay yakap sa akin. "No problem, anytime!" sabi ko sa kanya. "Kaya love kita eh.." sabay kiss sa cheeks ko, medyo natulala naman ako. "Sige Ja, sunduin kita bukas sa inyo." sabi niya sabay baba sa kotse, napatango nalang ako. Lalaking yun, wag ganyan Josh, wag ganyan. "JANINE! BESTFRIEND LANG KAYO!" sabi ko sa sarili ko.. Chapter 22 CC's Moments Narrator Habang nag-eenjoy ang magbestfriend na si Janine at Joshua, nagbonding naman ang magkasintahang si Cyrus at Chloe.

Chloe

*Beep! Beep!* "Kuloy, mukang andiyan na si Cyrus." sabi sa akin ng Tita ako. At si Cyrus nga iyon. Nakangiti akong nagpaalam sa aking tita at lumabas na. Nakangiti akong pinagbuksan ni Cyrus ng pinto mula sa loob. "Good Morning Chlobi!" bati nito sa akin, sumakay ako sa kanyang kotse at isinara ang pinto. "Morning Saibi!" pagbati ko sa kanya, pagkatapos ay kiniss niya ako sa pisngi. Iba ang aura niya ngayon, mukang relax na siya at masaya. Ganun din naman ako, masaya ako na bati na kami at sana hindi na talaga maulit ang nangyari, dahil pareho kaming masasaktan. Nagkwentuhan kaming dalawa tungkol sa studies namin habang nasa loob ng kotse papunta sa university. Pagkapark niya, nagkaron pa kami ng time na makapag-usap dahil napaaga ang dating namin, wala kasing traffic. "Nga pala Saibi, nawawala ang cellphone ko, kaya hindi mo na muna ako makocontact." sabi ko sa kanya. Iniisip ko pa din kung san ko naiwala yung cellphone, siguro sa sinehan. "Ah, ganun ba?" medyo alangan niyang tanong. "Wag kang mag-alala, mahahanap naman kita kahit san kah magpunta e." malambing na sabi niya sa akin, napangiti nalang ako sa sinabi niya. "Oh pano? Punta na muna ako sa clase ko ah." pamamaalam ko sa kanya. "Sige, mag-ingat ka." sabi naman niya sa akin at hinalikan ako sa noo. Isang ngiti na naman ang aking naibigay sa kanya. Pagkatapos ay pumunta na nga ako sa aking klase. Cyrus "Nga pala Saibi, nawawala ang cellphone ko, kaya hindi mo na muna ako makocontact." "Ah, ganun ba?" ang nasabi ko ng marinig ko ang mga sinabi niya, buti nalang hindi niya tinanong kung nakita ko. "Wag kang mag-alala, mahahanap naman kita kahit san kah magpunta e." malambing na sabi ko sa kanya. Wala akong balak na ibalik sa kanya ang cellphone niya. Nagpaalam na sa akin si Chloe para pumunta sa kanyang klase, hinalikan ko siya sa noo at tanging ngiti lang ang kanyang ibinigay sa akin. Parang nagbabago na si Chloe. O ako lang to? Siguro pagod lang siya sa mga nangyari sa amin lately, pero babalik din naman sa dati, I'm sure! Nang makaalis na si Chloe, pumunta na din ako sa klase ko, papasok na sana ako sa classroom ng may tumawag sa akin. "Papa Saaaiiiiiiii.." sigaw sa akin ng malanding kabatchmate namin nila Chloe nung high school. "Ano meron?" tanong ko sa kanya. "Para sayo itetch!" sabi niya sa akin sabay abot ng isang sobre namay nakasulat na.. Mr. Cyrus Bernal & Ms. Chloe Yu

"Ano naman to?" tanong ko sa kanya. "Malamang sobreeeee, da ba?" pagtataray ng malanding bakla na yun sa akin sabay alis. Binuksan ko ang sobreng ibinigay niya, invitation pala, para sa isang event in 3 days. Pupunta kami ni Chloe. Ay teka, siguradong andun din ang dalawang yun, wag nalang. Di nalang kami pupunta. Siguro isang invitation lang ang para sa aming dalawa ni Chloe, hindi ko nalang babanggitin ang tungkol dito. Ipapasyal ko nalang siya. Magdedate nalang kaming dalawa. Pagkalagay ko ng invitation sa bag ay pumasok na ako sa aking klase. Narrator "Cyruuuuuuuuuuuus!" pasigaw na tawag ni Chloe. "Chlobi, bakit ka sumisigaw? Excited ka ata.." sabi ni Cyrus. "Oo, Sai! Excited ako.." hingal na hingal na sabi ni Chloe. "Okay relax.. Tell me about it!" sabi ni Cyrus habang inaalalayan niya si Chloe. "Kasi si Tryone.. I mean, Tyraaa.. binigyan ako ng invitation." sabi ni Chloe. Natahimik naman si Cyrus, akala niya kasi hindi na bibigyan ni Tyrang bakla si Chloe ng invitation. "Hindi ka ba niya binigyan?" "Ako? Anong invitation? Wala.." sagot ni Cyrus sa kanya. "Ah ganun ba? Siguro isang invitation lang ang para sa ating dalawa, at sa akin niya naibigay, baka hindi ka niya nakita kanina. Punta tayo ah." sabi ni Chloe. Hindi kaagad nakaimik si Cyrus. "Punta tayo ah.." sabi ulit ni Chloe. "Gusto ko talagang pumunta, bili tayo ng susuotin mamaya sa mall! Okay?" pagpapatuloy ni Chloe. "Pero.." sabi ni Cyrus. "Sige, may last class pa ako, see you in 1 hour, tas punta tayo mall.." nakangiting sabi ni Chloe. Naasar naman si Cyrus dahil ayaw niya nga sanang pumunta sa event na yun. Pero no choice siya, dahil bumabawi pa din siya kay Chloe, at dahil gustong gusto ni Chloe na pumunta dun, pagbibigyan nalang din niya. Sa natitirang 3 araw ng summer class nila Cyrus at Chloe, palaging hatid sundo ni Cyrus si Chloe. Okay lang naman kay Chloe kasi ang dahilan niya ay para makapagbonding pa sila ng matagal. Kapag nagkakasabay naman sila ng break, sabay din silang nagmemeryenda. After ng mga klase nila, nagmamalling sila, minsan sa Trinoma, SM, Robinsons o Rockwell. Picture taking ang trip ng dalawa. Sa labas na din sila nagdidinner. Minsan pa ay kumain sila sa isang restaurant, maayos naman ang pagkain nila hanggang sa dumating na ang dessert, walang humpay sa kulitan. Ice cream ang inorder ni Cyrus at cake naman ang kay Chloe. Nagkulitan sila hanggang sa nagpahiran na ng ice cream at icing ng cake. Hindi pa nakuntento at naglaro pa sila ng water balloons sa bakuran nila Cyrus. Kahit basang basa na silang dalawa hindi pa din sila tumigil sa paglalaro hanggang sa sumali na ang younger brother ni Cyrus na si Cyril. Tumigil lang sila sa paglalaro at pagkukulitan nung basang basa na si Cyril. At dahil walang bagong damit si Chloe, damit ni Cyrus ang suot niya. "Uhhhhmmmm.. Amoy na amoy Saaiiiiii.." sabi ni Chloe habang inaamoy amoy ang damit ni Cyrus. "Hindi ko pa yan nalalabhan.." malokong sabi ni Cyrus.

"Weh? Nalabhan na kaya, amoy perfume mo na nga e!" nakadilang sabi naman ni Chloe. Nung gabing yun dun nah nagdinner si Chloe kasama ang pamilya ni Cyrus. Medyo dry ang father ni Cyrus sa Chloe, hindi naman dahil sa hindi siya gusto nito para sa kanyang anak pero may pagkasuplado ito pagdating sa girlfriend ng anak niya. Last night bago ang event, sa Trinoma, sa may mga bench, umupo sila at nag-usap. "Sai.." sabi ni Chloe. "Uhmm?" ungot ni Cyrus. "Namimiss ko ung dati natin." pagpapatuloy ni Chloe. "Ako din e, tanda mo pa ba ung first day natin sa university?" tanong ni Cyrus sa kanya. "Alin dun? Yung napagkamalan nating Librarian ung principal? O yung napagkamalan mong principal ung isang estudyante?" natatawang tanong ni Chloe kay Cyrus. "Ahaha, at talagang ipinaalala mo pa yan ha! Hindi yun, ang naaalala ko eh yung mga binili mong snacks sa canteen tapos dinala mo sa library, napagalitan ka ng librarian kasi ang ingay mong magbukas ng mga chips! Ahaha.." bawi naman ni Cyrus sa kanya. "Ah, talagang hanggang ngayon pinagtatawanan mo pa din yan ah.." sabi naman ni Chloe at lumapit pa siya lalo kay Cyrus para pingutin ang tenga niya. "Aray! Araaaaay.." reklamo ni Cyrus. Maya maya ay kiniliti na ni Cyrus si Chloe. "Halaaaa Saiii, wag! Ahahaha, mapapagod ako kaagad nito." natatawang sabi ni Chloe. Pero hindi tinigilan ni Cyrus si Chloe, kiniliti pa din niya ng kiniliti si Chloe hanggang sa tumakbo ito. Naghabulan sila sa may parang garden dun, paikot ikot sila, nang bigla nalang napahinto si Chloe at napaupo sa sahig, kinakapos siya ng hininga.. "Chloeeeee, what happened? Asthma na naman ba?" natatarantang tanong ni Cyrus sa kanya. Pero hindi umiimik si Chloe, tahimik lang siya, pinipilit na huminga.. "Asan ang bag mo? Teka lang, kukunin ko sa bench.." litong litong sabi niya kay Chloe, nang patayo na siya para kunin ang bag, kinapitan siya ni Chloe na naging dahilan ng pag-upo niya.. "Saiii.. pagod na pagod na ako.." matamlay na sabi ni Chloe. Gulong gulo naman si Cyrus. "Ano bang pinagsasasabi mo diyan? Ha? Teka ung gamot mo.." sabi ni Cyrus, nang tatayo na sana siya, pinigilan na naman siya ni Chloe. "Dito ka lang sa tabi ko.. wag mo kong iwan.." pagpapatuloy ni Chloe, hindi na nakapagsalita si Cyrus. Mahigpit ang pagkakakapit ni Chloe sa kanya na kinakapos pa din sa paghinga. Pinagtitingin na sila ng mga tao dun. "Yakapin mo ko Sai.." mahinang sabi ni Chloe. Niyakap naman ni Cyrus si Chloe, akmang bubuhatin na sana ni Cyrus si Chloe papunta sa bench ng bigla itong nagsalita..

"Sai.. I really had fun these past few days.. And.. Salamat sa lahat ng oras na nakasama kita.." sabi ni Chloe. "Chloooo-" "Shhh.." pagputol nito kay Cyrus. "Salamat sa pagmamahal sa akin, mahal din kita Cyrus, And I'm really really sorry.." seryosong sabi ni Chloe, napapaluha na si Cyrus. "Saibi, wag kang iiyak.." nangangapos hininga niyang sabi kay Cyrus. Umangat siya ng konti at bahagyang inilapit ang muka niya sa muka ni Cyrus. "Kanina ko pang gustong gawin to.." pagpapatuloy niya. Hinaplos ni Chloe ang pisngi ni Cyrus at bahagyang ngumiti.. "Mahal kita!" sabi niya pagkatapos ay hinalikan niya si Cyrus sa lips. Nagkatitigan silang dalawa, matapos ang ilang segundo, napangiti na ng todo si Chloe at pinisil pisil niya ang ilong at pisngi ni Cyrus. "Joke lang mahal kong Saibiiiiii.." natatawang sabi ni Chloe sabay takbo dun sa may bench. Natawa naman ang mga taong nasa paligid nilang dalawa, ang iba naman ay naasar dahil akala nila tunay ng nagpapaalam si Chloe. Maya maya ay sumunod na si Cyrus sa bench. "Ang sama mo, akala ko totoo.." mahinang sabi ni Cyrus kay Chloe. Pahikbi hikbi pa siya. "Ikaw naman Sai, naalala ko lang yung strategy na ginamit mo sa akin dati." sabi ni Chloe habang nakangiti kay Cyrus. "Strategy?" nagtatakang tanong ni Cyrus at napatingin na din siya kay Chloe. "Oo! Nung humingi ka ng second chance sa akin nung high school palang tayo." sagot ni Chloe habang natatawa. "Aaaaah, yun pala. Gumaganti ka pala, ganon?" mapilyong tanong ni Cyrus na aakma ng mangingiliti muli. "Oo! Pahimatay himatay effect ka pa.. Ahaha.." pang-aasar ni Chloe habang tumatayo. Natatawa naman si Cyrus. "Hopeless ka na nun eh. Ahaha.. Tapos mahuhulog ka din pala sa paeffect ko.." patuloy na pang-aasar niya kay Cyrus. Tumayo naman si Cyrus at kiniliti na naman si Chloe. Nang makatakas si Chloe sa mga kiliti ni Cyrus, tumakbo ulit siya. Hind naman pinabayaan ni Cyrus na makalayo si Chloe, binilisan niya ang takbo niya at kinapitan si Chloe, maya maya ay niyakap na niya ito. Nagkatitigan silang dalawa at parehong napatingin sa langit, walang mga ulap, puro bituin lang ang nakikita nila. "Ang ganda no?" sabi ni Chloe habang nakatingin pa din sa mga bituin. "Ang ganda mo talaga.." sabi naman ni Cyrus habang nakatitig ito sa kanya. Napangiti naman si Chloe at muling ibinaling ang tingin kay Cyrus. Ilang segundo na naman silang nagkatitigan. "Matutunaw na ko in any minute.." nakangiting sabi ni Chloe. "Bago pa mangyari yun....." sabi ni Cyrus at bigla niyang hinalikan si Chloe sa lips. "I Love You, Chloe Yu!" sabi ni Cyrus habang nakalapat ang mga labi nila sa isa't isa. Bahagya namang lumayo si Chloe, "L-love you too.." pagkasabi niya ay binigyan niya ng smack si Cyrus.

Matapos ay nakangiting bumalik ang dalawa sa bench. "Tara na. Magsstart na ang movie." pagyaya ni Chloe. "Sige, pipila pa tayo para sa popcorn mo e." nakangiting pagsang-ayon ni Chloe, magkaholding hands ang dalawa habang naglalakad. Nasa loob na sila ng sinehan.. natatawa at kinikilig si Chloe sa mga punch lines na sinasabi ni John Lloyd at Toni habang si Cyrus naman ay pangiti ngiti lang. Nang drama part na, naiiyak iyak naman si Chloe.. "Chloe, light drama lang naman yan, wag kang umiyak!" pagsaway ni Cyrus kay Chloe. "Sana, ako nalang siya, amne-amnesiahan.." mahinang sabi ni Chloe. "Ano?" tanong ni Cyrus. "Ah wala, sorry ah. Napapaiyak ako." sabi ni Chloe pagkatapos at huminga ng malalim at nanuod nang muli. Nang matapos ang pinanuod nilang pelikula, hinatid na ni Cyrus si Chloe. Sa tapat ng bahay nila Chloe. "Sai, thanks ah! Happy ako na nakasama kita, namiss ko yung ganito, ung bonding natin.." pagpapasalamat ni Chloe kay Cyrus. "Thank you din, masaya din ako at mas namiss ko ang ganito. Masyado tayong nabusy sa studies natin at sa ibang bagay kaya hindi na tayo halos nakakalabas.. Pero atleast, we're okay now.." nakangiting sabi ni Cyrus. "Bukas, don't be late ah!" nakangusong sabi ni Chloe. "San? Gimik tayo?" tanong ni Cyrus. Hinampas naman ni Chloe ng bag si Cyrus sa balikat. "Dun sa event! Sunduin mo ko a, kapag wala ka dito bukas ng 5pm sharp, magkocommute ako.." sabi ni Chloe kay Cyrus. "Okay sige! Pasensya na, nakalimutan ko.." pagpapalusot ni Cyrus, kasi ayaw naman talaga niyang pumunta. Pagkatapos ng sinabi niya ay nagpaalam na din siya at umuwi na. Cyrus "Akala ko nakalimutan na niya!" panghihinayang na sabi ko habang nagpapaandar ng kotse. Chloe "Parang andaming mali.." nagtatakang sabi ko sa sarili ko habang papasok ng bahay. Pupunta sina Chloe at Cyrus sa sinasabing event. May pupuntahang event din sina Janine at Joshua. Parehong event kaya yun? Magkikita kaya sila? Ano kayang mangyayari? Magkakaron kaya ng problema? O maiiraos ng maayos at masaya ang nasabing event?

Chapter 23 Before the event Joshua

Okay na ba to? Kanina pa akong nasa harap ng salamin na to, pero parang kulang. Ano pa ba? Okay na naman tong suot ko. Gwapong gwapo na, nakakahiya sa date ko kung hindi. Ang ganda ganda ni Janine eh. Ay teka, alam ko na ang kulang, perfume! Matapos kong maglagay ng perfume ay inayos ayos ko na naman ang hair ko. Maya maya nagbukas ang pinto ng kwarto ko.. "Mama, ikaw pala." sabi ko sa nagbukas ng pinto. "Oh anak, excited ba? Kanina ka pa ata diyan sa salamin." sabi sa akin ni Mama. "Opo Ma, ayaw kong mapahiya ako sa date ko." sagot ko sa kanya habang nakatingin pa din sa salamin. "Si Janine ang kadate mo anak, bakit ka nagkakaganyan?" nagtatakang tanong sa akin ni Mama. "Syempre Mama, kahit bestfriend ko ang kadate ko, iba na siya ngayon, magandang maganda na siya at ayaw ko siyang mapahiya ng dahil sa akin." sagot ko kay Mama. Peor bakit nga ba ganito ako? Parang OA naman, pero hindi ko alam, basta dapat mas gwapo pa ako sa gwapong gwapo si Joshua Garcia. Haha, ako din pala yun. "Lika nga anak.." sabi sa akin ni Mama at humarap ako sa kanya. "Gwapo na, anak!" nakangiting sabi niya sa akin. "Isang smile nga diyan.." hiling ni Mama, kaya ngumiti naman ako. "Ayan, palagi ka dapat nakasmile, yang killer smile na yan ba ang magpapahiya kay Janine?" pambobolang tanong sa akin ni Mama, napailing nalang ako sa kanya. "Anak, tingnan mo nga ako ng kunwari ako si Janine." utos niya sa akin. "Maaaaa!?" medyo napasigaw kong angal sa kanya. Anong pumapasok sa utak ni Mama. "Sige na, testing lang!" pagpilit niya sa akin. Inuuto na ata ako ni Mama, pero sinakyan ko nalang ang trip niya, baka masabihan pa ako na basag trip. Habang nakangiti ako unti unti kong inimagine na si Mama ay si Janine, medyo lumabo ng konti ang tingin ko at nang luminaw na ito si Janine na ang aking nasa paningin. Ang ganda niya, ang sarap titigan, hindi ganun kakapal ang make up niya, tama lang sa magandang muka niya, hindi ako magsasawang tingnan siya. "Kung ganyan mo titingnan si Janine, malamang hindi na kayo makakarating sa event dahil matutunaw na siya." ang mga narinig ko habang nakatingin ako kay Janine na unti unting nagiging si Mama, naku! Nadala ata ako sa pag-iimagine ko. Hindi ko alam ang sasabihin ko kay Mama. "Anak, okay lang yan. Huwag kang mag- alala, kasi hindi mo maiipahiya si Janine." sabi sa akin ni Mama pagkatapos ay lumabas na ng kwarto. Nacarried away ata ako sa pag-iimagine. Tumingin ulit ako sa salamin at pinagmasdan ang aking sarili mula ulo hanggang paa at mula paa hanggang ulo, hanggang sa makita ko sa salamin ang isang frame na nakasabit sa dingding. "Kailangan mo ng bumaba diyan." sabi ko sa frame. Parang tanga lang kinakausap ang frame, kinuha ko na ang frame at inilagay sa isang paper bag. Tumingin ako sa relo at lumabas na sa kwarto. Nasa sala sina Mama at Papa, nagpaalam ako sa kanila at lumabas na ng bahay, susunduin ko na si Janine.

Narrator "Pa, si Joshua mukang inlove!" sabi ng nanay ni Joshua sa asawa nito. "Matagal na yang inlove dun sa mga pictures sa kisame niya di ba?" tanong naman ng tatay niya sa nanay niya habang nanunuod ng TV. "Ibig kong sabihin, kay Janine na. Hindi na kay Chloe." pagpapaliwanag ng Mama ni Joshua. "Ah! Gusto ko si Janine, mabait na bata.. Hindi ko kilala ang Chloe na yun.." sabi naman ng Papa ni Joshua na busy sa panunuod. Janine "Anong oras na ba?" Tanong ko sa sarili ko sabay tingin sa relo. Okay, pagdating ni Joshua, I'll be ready. Parang ninenerbyos ako. First time kong makakadate si Joshua, yung official. Tumayo ako sa upuan at humarap sa salamin na kita ang buong katawan ko. Tiningnan ko ng mabuti ang aking sarili sa lahat ng anggulo, umikot ikot pa ako. Ayaw kong mapahiya kay Joshua, hindi isang tulad ko ang magpapahiya sa isang Joshua Garcia. Inilapit ko ang muka ko sa salamin at sinipat sipat bawat anggulo ng aking muka, tiningnan ko kung ayos na ba ang make up ko. Okay na naman, buti nakapagworkshop ako sa New Zealand nang tungkol sa pagmemake up. Maya maya'y tumunog ang cellphone ko, si Mommy calling.. "Hello Mom! What's up?" pangangamusta ko kay Mommy na nag out of town. "I'm okay, where are you?" tanong ng nasa kabilang linya. "I'm home, but remember I'm texted you that I'm invited in an event?" pagpapaalala ko sa kanya. "Yes dear, that's why I'm arriving in 5 minutes, I wanna see my princess before going to that event." malambing na sabi sa akin ni Mommy. "Mommy naman, ang sweet talaga.." medyo nahihiyang sabi ko sa kanya. At naputol na ang linya. Si Mommy talaga kapag may event hindi pumapalya na tingnan muna kung anong itsura ko bago ako papuntahin. Gustong gusto niya na nagtransform na ako bilang Janine talaga, yung babaeng babae. Kaya lahat ng luho sa pagdadamit ay ibinibigay niya sa akin, minsan nakakahiya na nga. Gaya ng sabi ni Mommy dumating na nga siya after 5 minutes. Pinaikot ikot niya ako at pinababa pa ng hagdan, nireview ang tamang paglakad ng isang babae. Si Mommy talaga as if naman na makakalimutan ko pa ang mga yun. "You look perfect my dear princess.." pangbobola sa akin ni Mommy. "Ma, of course, you'll say that.. I'm your only daughter di ba?" pambabasag ko naman sa pangbobola niya. "Hay naku! That's true anak, I'm not a liar.." depensa naman niya na nagtaas pa ng kilay niya. "Okay okay, naniniwala na po, I'm the prettiest princess!" pagpapacute kong sabi kay mommy habang nakangiti. "That's the spirit! Keep that head high, anak!" sabi niya. Naku naman si Mommy, nakakatuwa talaga, siya ang number one fan ko, next si Daddy! Maya maya pa tumunog ang doorbell. *dingdong* *dingdong*

"I think it's your prince!" pangtitease sa akin ni Mommy. "Mom, he is just my date, though I really want him to be MY PRINCE!" kinikilig na sabi ko sa kanya. "Well, it's not impossible.." nakangiting sabi sa akin ni mommy habang nanlalaki ang kanyang mga mata. "Oh no, Mom, I know that look.." mabilis kong sabi kay mommy nang nakita ko ang kanyang mga tingin. "I'm just kidding." sabi sa akin ni mommy habang natatawang papasok sa kanyang kwarto. "Excuse me Janine, andito na po si Sir Joshua.." sabi ni ate Becky. "Sir ka diyan, sabi ko sayo Joshua nalang.." sabi naman ni Joshua kay ate Becky na nagbablush, may crush ata ito kay Joshua. Pagkasbai ni Joshua ay umalis na si ate Becky. "Ganyan talaga si ate Becky, masyadong magalang." pabungad ko kay Joshua. Napangiti nalang si Joshua. My gosh, ang gwapo gwapo ni pareng Joshua, lalong lumulutang ang kanyang kagwapuhan sa suot niya. Dagdag pa ang mga ngiting yan at ang mga titig, pwede na akong matunaw. "Ja! Ready?" pambasag niya sa aking pagpapantasya. "Urm, yeah!" nakangiti kong sagot sa kanya. "Joshua.. How are you, hijo?" bati naman ni mommy kay Joshua pagkalabas niya sa kwarto. At nagbeso beso sila. "Okay naman po." sagot naman niya. "Kayo po kamusta na?" pangangamusta ni pare kay mommy. "I'm fine!" nakangiting sagot mommy. "Naku! You're really handsome, no wonder.." pangungulit ni mommy. Napapangiti naman si Joshua. "Okay Mom, okay na! We're leaving na, baka kung ano pa masabi mo diyan." pagpigil ko sa kung ano mang balak na pangungulit ni Mommy. "Okay lang, Ja!" kontra naman ni Joshua. "Baka matraffic tayo.." nakangiting parang ewan ang sabi ko kay Joshua. "Haha, my princess, relax.." natatawang sabi sa akin ni mommy. "Here, bring this.. it fits your attire." sabi sa akin ni mommy sabay abot ng mini bag, na ang kasya lang ay cellphone at keys. Nagpasalamat ako sa kanya at nagpaalam na kami. Nang nasa may kotse na kami.. "Joshuaaa!" sigaw ni mommy. "Take good care of my only princess, okay?" sabi niya. Gosh si mommy talaga oh, may pahabol pa. "I will!" sagot naman ni Joshua at pumasok na kami sa kotse. "I'm sorry ah, ang kulit ni mommy." paghingi ko ng paumanhin sa kanya. "Okay lang un, ano ka ba?" sabi naman ni Joshua at inistart na niya ang kotse. Nag-usap kami ni pareng Joshua habang nasa loob ng kotse. Mabilis kaming nakarating sa location ng event

dahil hindi naman traffic. Buti nalang at maaga kami ni Joshua pumunta, dahil kung hindi maiipit kami sa traffic at baka mahirapan pa kami sa parking. Joshua Pagdating ko dun si ate Becky ang nagbukas sa akin, ang kasama nila sa bahay. "Hi ate Becky Babes.." pagbati ko sa kanya. "Ikaw talaga sir Joshua!" namumulang sabi niya sa akin. "Joshua nalang! Asan si Hon ko?" pagtatanong ko sa kanya. "Hon? Si Ma'am Janine po ba? Nasa loob po, tara po.." "Wag ka na mag po po diyan, tsaka wag mong sasabihin na tinaag ko siyang Hon ah, baka ibreak ako nun, ako lang ang nakakaalam na kami." natatawang sabi ko kay ate Becky. "Ang kulit mo talaga Sir.." sabi naman sa akin ni ate Becky na natatawa na din habang papasok kami ng bahay.

"Excuse me Janine, andito na po si Sir Joshua.." sabi ni ate Becky. "Sir ka diyan, sabi ko sayo Joshua nalang.." sabi ko kay ate Becky pagkatapos ay siya. Mukang namumula siya.

"Ganyan talaga si ate Becky, masyadong magalang." nakangiting sabi sa akin ni Janine. Ang ganda ganda niya, bagay na bagay sa kanya ang evening gown na binili namin, pati ang make up niya sakto lang, lalong naemphasize ang beauty niya. Para siyang isang prinsesa, nanatili akong nakangiti at nakatitig sa kanya hanggang sa medyo nangati ang mata ko, natuyo ata dahil sa pagtitig sa kanya. "Ja! Ready?" ang nasabi ko ng ipinikit ko ang aking mata at muling inimulat. "Urm, yeah!" nakangiti sagot niya sa akin.

Maya maya ay lumabas ang Mommy ni Janine, nagbeso beso kami, kamustahan at konting kulitan. Pagkatapos ay nagpaalam na kami. Nang malapit na kami sa kotse, sumigaw ang mommy niya.. "Joshuaaa!" sigaw nito. "Take good care of my only princess, okay?" sabi niya. "I will!" nakangiting sagot ko sa kanya. Pagkatapos ay pumasok na kami sa loob ng kotse. Sino ba naman ang hindi mag-aalaga sa ganito kagandang prinsesa. Ang swerte ko at siya ang kadate ko.

Habang nasa loob ng kotse.. "Pare, pwedeng magtanong?" nag-aalangan tanong sa akin ni Janine. "Kakatanong mo lang, pero pwede ka ulit magtanong ng isa pang beses. Pero isa nalang ah." pambabargas ko sa kanya.

"Ewan ko sayo!" nakausmid na sabi niya sa akin. "Anyways, gusto ko lang malaman kung anong laman ng paper bag na yan.." tanong sa akin ni Janine habang nakatingin sa paper bag. "Ah, yung frame ng medyas ni Chloe.." sagot ko sa tanong niya. Natahimik lang siya, alam kong tatanungin niya kung bakit dala dala ko yun kaya inunahan ko na siya.. "Ibabalik ko na yan kay Chloe, tutal I'm moving on na, and I think 10% na lang ang kulang pwede ko nang masabi na.. MOVED ON na nga ako. "Really? That fast?" gulat na gulat na reaksyon niya. Napatango nalang ako. "Well, goodluck!" bahagyang ngiting sabi niya sa akin. Buti nalang at maaga kaming pumunta ni Janine, hindi kami naipit sa traffic, andami ng tao sa labas ng location ng event, mukang excited ang lahat. Mabilis kaming nakahanap ng parking kaya naman nakapunta kaagad kami sa entrance ng event. Chloe

"How do I look, yaya Kurds?" tanong ko kay yaya Kurds habang dahang dahang umiikot. "Yo lok, yo lok, maganda!" sabi naman niya sa akin. Napangiti naman ako. Talagang sinubukan pa niyang magenglish. "Wala na bang kailangan idagdag? O ibawas?" panguso nguso kong sabi kay yaya Kurds habang nakaharap sa salamin. "Nakalemotan mong magpabango.." sabi sa akin ni yaya Kurds. Oo nga noh, paano ko nakalimutan yun? Ano ba yan.. buti nalang andito si yaya Kurds. Wala kasi sila tito at tita, busy sa business, lumalago na kaya doble ang pagtatrabaho nila.. Matapos kong magpabango, kinuha ko ang pouch bag ko at nanalamin ulit. Pangiti ngiti ako mag-isa. "Hoy! Kuloy, para kang sera deyan.." pagpuna sa akin ni yaya Kurds. Pero hindi ko siya pinansin, patuloy pa din ako sa aking ginagawa. Napatingin ako sa relo ko, padating na siguro si Cyrus. "Ano ba eyang hawak hawak mo? Pinsel keys ba yan? Baket mo kaelangan ng pinsel keys?" mga tanong sa akin ni yaya Kurds, nakakatawa talaga to. "Pouch bag ang tawag dito.." sabi ko sa kanya. "Aaaaaah, anong laman neyan? Selpon lang ang kaysya deyan.." sabi niya sa akin. Speaking of cellphone, nawawala pa din, mukang hindi ko na makikita. "Basta! Hay nako, yaya Kurds, dami mo naman tanong." sabi ko sa kanya pagkatapos ay umupo ako sa harap ng tocador nakaharap pa din sa salamin. "Wag maenet ang olo, sabe nga ni soperman, chellax!" sabi niya sa akin. At talagang binanggit pa si Joshua. Makikita ko kaya siya mamaya? Malamang kasama niya si Janine, sana maging okay ang lahat. "Ekokoha na mona keta ng maeenom.." pagpapatuloy niya. "Wag na, matatanggal ang lipstick ko.." pagtanggi ko sa alok niya.

"May lepstek ka nga pala, seya labas na ko, magloloto pa ako.." pagpaalam niya sa akin. "Salamat yaya Kurds!" pasweet kong sabi sa kanya. "Walang anoman Kuloy.." sabi niya sabay labas ng kwarto ko.

Asan na kaya si Cyrus? Dapat andito na siya, baka maabutan kami ng traffic. Darating naman siguro siya, baka may kinailangan siyang gawin. Pumunta na ako sa sala pero wala pa din, inip na inip na ko, 1 hour late na siya. Nakakaasar. 15 minutes pa, kapag wala pa siya, pupunta ako mag-isa. Kaya lang, paano naman? Jeep, bus? Hindi pwede sa suot ko. Taxi? Naku, gagastos pa talaga ako dahil lang late si Cyrus. Pero kailangan kong totohanin ang sinabi ko sa kanya para malaman niyang seryoso ako sa mga sinasabi ko. Pinatawag ko ng taxi si yaya Kurds, kung marunong lang sana akong magdrive, kotse nila tita ang gagamitin ko. Ilang minuto lang ang nakalipas nang bumalik si yaya Kurds. "Kuloy, kuloy, dalean mo, ang taxe tataas ang mitru.. beles!" natatarantang sabi niya sa akin. "Okay yaya, madaming salamat!" pagpapasalamat ko sa kanya at lumabas na. "Kuloy engat ka, ekamosta mo ako kay soperman ko." pahabol niya sa akin. Ano ba tong si yaya Kurdapya, superman nalang ng superman, at may ko pa, pag-aari niya? Kaloka a. Binuksan ko ang pinto ng taxi, sumakay ako at noong isinasara ko ag pinto, merong pumigil sa akin sa pagsara. Cyrus Ito ang unang beses na gagawin ko ang bagay na ayaw ko naman talagang gawin. Gagawin ko ito para kay Chloe, para makabawi sa kanya. Pero ayaw ko talagang gawin to, pang-asar naman oh. Pagkatapos kong magbihis ay umalis ako kaagad ng bahay dala ang aking kotse, nagmamadali ako dahil late na ako nakapagayos, dahil hindi ako excited at uulitin ko ayaw ko naman talaga pumunta. Hindi ko namalayan na ganun na pala akong kalate dahil nalibang ako sa paglalaro ng xbox. Nasa tapat na ako ng bahay nila Chloe, pero may pumipigil sa akin na bumaba at sunduin na siya. Naisip ko kapag nalate ako, hindi na talaga pupunta si Chloe, mag-iimbento nalang ako ng dahilan kung bakit hindi ako nakapunta, hindi naman siguro siya magdududa dahil hindi ko naman siya kinontra. Maghihintay nalang ako dito sa kotse, hindi naman magcocommute yun dahil hindi bagay ang outfit niya sa mga public transportation. Mag-iisang oras na akong late sa usapan naming oras na dapat susunduin ko siya. Hindi pa din ako bumababa, andun lang ako sa loob ng kotse medyo malayo sa bahay nila Chloe para di niya makita na andun ako, pero tanaw na tanaw ko pa din kung may papasok o lalabas sa bahay nila. Ninety minutes na ang nakakalipas ng nakita kong lumabas si yaya Kurdapya. Saan kaya siya pupunta? Baka may pinapabili lang si Chloe. Di pa rin ako natitinag sa aking kinauupuan habang nakikinig sa akong iPod. Matapos ang ilang minuto nakita ko ang isang taxi tumigil sa may gate nila Chloe, bumaba si yaya Kurds at pumasok sa loob, hindi naalis ang taxi. Naku, mukang pinakuha ni Chloe si yaya Kurds ng taxi, nakita kong nalabas ng bahay si Chloe habang nagmamadali akong nagmamaneho palapit sa taxi, nakapasok na si Chloe ng taxi, isasara na sana niya ang pinto nang mapigilan ko ito. "Anong ginagawa mo? Malelate na ako sa reunion." sabi niya sa akin. "Sorry, I'm late, I had an emergency and natraffic pa ako." pagsisinungaling ko sa kanya. "Sa akin ka na sumabay.." sabi ko sa kanya habang inaalalayan ko siyang lumabas ng taxi. Humingi naman ako ng paumanhin sa taxi driver at binayaran ito.

Habang papunta na kami sa nasabing reunion, hindi umiimik si Chloe, tahimik lang siya, nakakabingi ang katahimikan naming dalawa, halatang nagtatampo siya. "Chloe, I'm really sorry, may kinailangan lan talaga akong ayusin." paghingi ko ng tawad sa kanya. "Pwede mo naman akong tawagan di ba? Para sabihan na malelate ka.." sabi ni Chloe habang nakatingin sa labas ng bintana. "Di ba nawala ang cellphone mo?" sabi ko sa kanya. "I know, may landline naman kami!" sabi niya sa akin. Oo nga naman, paano na ba to? "Nakaalis na ako ng bahay nung tumawag sila Mommy at Daddy, pinasundo sa akin si Cyril sa birthday party ng classmate niya at pinahatid sa work place ni Mommy, ndi ko makita kung nasaan ang cellphone mo kaya hindi ako nakatawag. Sorry na!" pagpapalusot ko sa kanya. Hindi pa dinsiya nagsasalita, sana naman makalusot ako. "Chlobi, hindi bagay ang ganyang expression sa suot mo, pero you look pretty pa din.." nakangiting sabi ko sa kanya. "I am really sorry, sayang ang pagpunta natin dun kung hindi tayo magkabati.." pagpapatuloy ko. "Sa susunod, aabisuhan mo ako, may mga pay phones naman kung san san eh." sabi niya sa akin. Yes finally, nagsalita na din siya. Magiging okay na kami.

"Sorry na Chlobi, I love you!" paglalambing ko sa kanya sabay kiss. "Saibi! Baka maaksidente tayo.." pagsaway naman niya sa akin.

Nang dumating kami sa location ng event, madami ng mga kotseng nakapark. Nagpapasukan na ang mga batchmates namin. Ilang beses na kaming umikot ikot sa parking lot pero wala pa din kaming nakitang slot. Nakailang bugtong hininga si Chloe, hanggang sinabi ko na sa kanyang mauna nalang siya at susunod nalang ako. Pero ayaw ni Chloe, ilang ikot pa ang aming kinailangang gawin para lang makakita ng slot, sa wakas nakakita din kami. Habang naglalakad na kami papunta sa entrance ng event.. "Chlobi, I'm sorry ah, nahilo ka ata sa kakaikot natin dito sa parking lot." paghingi ko ng tawad sa kanya. "Okay na, punta nalanng tayo sa event." nakangiting sabi niya sa akin. Buti nalang hindi na siya galit, ginantihan ko din siya ng isang matamis na ngiti. Sa may entrance, andun ang mga nakaassign para icheck ang mga dumarating. Nakangiti kaming pumunta dun sa table. Nakilala naman kaagad ako ng isa dun.. "Oh finally Mr. Bernal!" sabi niya sa akin. "Ilang minuto nalang at mag-uumpisa na ang event." nakangting sabi niya sa akin. "I'm sorry we're late.." nakangiting sabi ko sa kanya. "Not really, just please sign the log book.. and she is.. Ms. Yu? Am I right?" sabi niya.

"Yes. I'm Chloe Yu, nice to see you again Jenny!" sabi naman ni Chloe, kilala pa pala niya si Jenny. "Me too, just please sign the log book guys.." sabi niya sa amin. Habang nagsasign kami ni Chloe.. "You're on table 8.. kanina pa kayong hinahantay ng mga batchmates natin." pagtatapos niya. Table 8? May table arrangements pala, sino kaya ang makakasama namin sa table? Huwag naman sana kaming malasin. Hinanap kaagad namin ni Chloe ang table 8, noong nakita na namin ang nasbaing table, pinuntahan kaagad namin, merong isang babae at lalaki ang nakaupo dun, mukang couple sila, sana hindi sila ang aking nasa isip. Nang malapit na kami sa table, napatigil ako, dahil nasigurado kong ang malas malas ko sa gabing ito. "Cyrus? Let's sit down.." sabi ni Chloe, na naging dahilan ng paglingon ng dalawang nakaupo. "This is unbelievable!" napalakas na sabi ko, napatingin naman sa akin si Chloe at napatayo ang couple na ayaw kong makasama ni makita. Narrator Napalingon si Janine at Joshua nang marinig nila ang boses ni Chloe at ang pangalan ni Cyrus. "This is unbelievable!" sabi ni Joshua nang makita niya ang dalawa. Napatayo naman sila sa sinabi ni Cyrus. Tiningnan ni Chloe si Cyrus, napatingin na din siya sa dalaga, ang mga mata niya ay parang nagsasabi na wag gagawa ng kahit anong eskandalo si Cyrus. "No offense guys, I mean, after all, kahit dito sa event, tayo tayo pa din ang magkakasama.." pagpapalusot ni Cyrus. Napangiti naman si Chloe. "Kamusta kayo?" plastik na tanong ni Cyrus sa dalawa. "Okay naman kami Sai.." sagot ni Joshua, napangiti lang si Janine dahil hindi niya gusto ang tabas ng dila ni Cyrus. "Kayo kamusta? Buti andito na kayo, magstart na daw in a few minutes e." pagpapatuloy ni Joshua. "We're fine!" malamig na sagot ni Cyrus. At nagtungo na sila sa kanilang seats. Nagkamustahan si Janine at si Chloe, maayos naman ang pakikitungo ni Janine kay Chloe dahil wala naman siyang problema sa kaibigan niya yon, kay Cyrus lang talaga. Paminsan minsan ay iniirapan ni Janine si Cyrus kapag nahuhuli niya itong nakatingin sa kanya. Si Joshua naman ay tahimik lang, nakikinig sa pag-uusap ng dalawang dalaga at malimit naman ang tingin kay Cyrus. Hanggang dumating sa punto na natahimik silang apat dahil pinatay ang ibang ilaw sa paligid. Cyrus: Is this Janine? She looks so.. gorgeous! I mean, she's extremely beautiful. Bagay na bagay sa kanya ang purple night dress niya, hindi ganung kagarbo pero elegant, kitang kita ang kagandahan ng kanyang katawan, kumikinang kinang siya sa kanyang dress at make up. I can't believe that Janine is really.. aah.. whatever! Joshua: Wow! Ang ganda talaga ng baby princess ko, perfect ang color pink para sa kanya. Fit na fit sa kanya ang kanyang suot, maiksi lang, hindi kasing haba ng kay Janine, wala akong ibang masabi kundi ang ganda niya. Lalo na kapag ngumingiti siya, nangungusap ang kanyang mga mata. Hanggang tingin nalang ako, hanga, dahil alam kong ssi Cyrus ang mahal niya. Janine: My gosh! He's right, this is so unbelievable, ang plastik niya! Siguro kaya lang siya pumunta dito dahil gusto ni Chloe, dahil kitang kita ko sa mga face expressions niya na ayaw niya kung nasaan siya, na sana nasa ibang lugar nalang siya, txaka bad vibes ang dala niya. Plus, mukang hindi niya pinaghandaan 'to, oo, maganda ang

suot niya, black suit, gray necktie, pero bakit gray? Sana tinerno niya sa suot ni Chloe. Ang hair niya, binasta lang ata. Naku, sayang ang kagwapuhan niya kung ganyan ang itsura ng muka niya, nakasimangot! Chloe: Daddy, I wish I'm still you're baby. Hindi ko pa din maintindihan kung bakit nagkaganun si Cyrus, pero wala na akong magagawa, ayaw kong masira ang relationship namin, mahal ko si Cyrus. Pero hindi ko maiikaila na ang gwapo niya, lalo na ngayon, terno sila ni Janine, naka black suit din siya gaya ni Sai, pero purple ang necktie niya, parehong pareho ng kay Janine. Ang gwapo gwapo niya talaga, feeling ko masaya siya, blooming siya, inlove na inlove talaga siya sa girlfriend niyang si Janine. Minsan naiisip ako, sana ako nalang si Janine, ewan ko ba. Narrator "Ladies and gentlemen, please have a look at the monitor.. we prepared a short presentation, enjoy!" sabi ng Emcee ng event. At nagsimula ng magplay ang nasabing presentation. End of Chapter 23 Chapter 24 The Event Narrator "Ladies and gentlemen, please have a look at the monitor.. we prepared a short presentation, enjoy!" sabi ng Emcee ng event. At nagsimula ng magplay ang nasabing presentation. Parang isang compilation ng mga pictures and videos ng lahat ng batch nila nung 4th year high school pa sila. Kahit hindi doon nakapagtapos ng high school si Janine, may mga kuha pa din siya dun. Una munang lumabas ang mga videos, merong mga nag-aaral sa library, mga nakapila at kumakain sa canteen, tumatambay sa ilalim ng puno, mga nagrerehearsal, mga contest sa loob at labas ng school, merong mga lalaking nag-iiwan ng notes sa mesa at sa locker ng mga babae, meron ding mga babaeng kinikilig habang nakakatanggap ng kung ano ano sa kanilang secret admirer, naglalaro sa gym at kung ano ano pa. Nakita sa mga videos na iyon sila Chloe, Cyrus, Joshua at Janine, pati na rin si Ericka na minsan ang nakasama ni Cyrus sa isang contest sa labas ng school. Habang pinapanuod nila yun ay nagtatawanan silang lahat, lahat ng mga batchmates nila nagtatawanan din, hindi nila akalain na may mga kuha pala silang videos na ganun. At ang kahuli hulihang part ng video ay mix ng dance contest na sinalihan nila Chloe at Joshua at ang graduation. Ang second part ng presentation ay solo picture ng lahat ng mga estudyante ng batch na iyon. Habang pinapakita ang mga pictures ay merong ilaw na nagfofocus sa kasalukang itsura nila, kapag pinofocus na sila, tumatayo naman sila, merong mga kumakaway, meron namang mga shy type ang drama. Sa kanilang apat si Cyrus ang unang lumabas, nang tinapat sa kanya ang ilaw napangiti lang siya, may mga sumigaw nang makita siya, ayaw niyang tumayo pero sinenyasan siya ni Chloe na tumayo kaya napatayo nalang siya at umupo kaagad. Sumunod sa kanilang apat ay si Joshua, tumayo kaagad siya, ngumiti at kumaway, nagbow pa, pagkatapos ay umupo. As usual, madami pa din ang tumili sa kanya, pati si Janine ay napasigaw na din, si Chloe naman ay nakangiti lang abot tenga dahil andoon si Cyrus. Sumunod ay ang picture ni Janine, tomboy pa ang style ni Janine nung una, napatungo naman siya nung nakita ang kanyang picture at natawa sa sarili, nang mapatapat na sa kanya ang ilaw, tumayo siya, pagkatapos niya tumayo nag-iba ang picture na nasa monitor, napawow ang lahat, ang pangalawang picture na lumabas ay ung first time siyang nagsuot pambabae. Ang iba ang hindi makapaniwala sa transformation ni Janine. Panghuling lumabas ang picture ni Chloe, tumayo din siya pagkatapat sa kanya ang ilaw at ngumiti, pagkatapos at umupo na.

Pagkatapos ng nasabing short presentation, merong mga nagperform, may mga sumayaw at kumanta. May mga nagpipicturan at nagkukwentuhan, nang nag-announce na ang emcee na ready na ang mga pagkain nagbalikan na sila sa kanilang mga upuan. Buffet style kaya naman kanya kanyang kuha ang lahat. Sa table 8.. "Ja, gusto mo na kumain?" tanong ni Joshua kay Janine. "Tara, I'm starving na.." sagot niya at tumayo sila. "Kukuha lang kami ng food, you guys should eat na din.." sabi ni Janine kay Cyrus at Chloe. "Sige, sunod na kami.." sabi ni Chloe. "No worries, we can manage!" sabi ni Cyrus habang nakatingin sa kung saan. Hindi umimik ulit si Janine dahil nabubwisit siya sa kasupladuhan ni Cyrus, baka kung ano pa ang masabi niya, tinitigan nalang niya ng mataray si Cyrus at pagkatapos ay nagtungon na para kumuha ng pagkain. "That guy! Full off bad vibes, can we switch seats? Hingi tayo ng favor sa organizer.." sabi ni Janine kay Joshua. "Ja, chill ka lang okay? Huwag mo nalang pansinin, papangit ka niyan!" sabi ni Joshua sa kanya sabay pisil sa pisngi at kumuha na ng plato. "Joooosssssshhhhhh!!" angal naman ni Janine. "Is there anything wrong, Sai?" tanong ni Chloe sa kanya. "No, nothing Chlobi! Do you want some food or drinks?" pag-aalok ni Cyrus sa dalaga. "Oo, gutom na din ako e, tara kain na tayo!" pagyaya ni Chloe. Kaya kumuha na din sila ng pagkain at maiinom. Pagbalik nila sa table 8, nadatnan nila sila Janine at Joshua na nagkukulitan habang kumakain, napangiti naman si Chloe at mukang nag-eenjoy sa nakikita niya. Masaya siya para kay Joshua at lalo na para kay Janine, dahil alam niyang matagal ng gusto si Janine kay Joshua. Si Cyrus naman ay kumakain lang dun at hindi umiimik. "Chloe, after this event, where are you going?" nakangiting tanong ni Janine sa kanya. "Urmmm.." paisip na sabi ni Chloe. "..going straight home!" supladong sagot ni Cyrus para kay Chloe na hindi na nakaimik. Napataas na naman ang kilay ni Janine dahil sa sagot ni Cyrus, kinapitan naman ni Joshua ang kamay ni Janine, para controlin ito. Napabugtong hiningan nalang si Janine at muling binaling ang tingin kay Chloe. "You know what , Chloe. Josh and I are going out after this event. You should come!" nakangiting sabi ni Janine sa kanya at pagkatapos ay tumingin siya kay Joshua habang pinapataas taas niya ang kanyang dalawang kilay, nakiride nalang si Joshua sa trip ni Janine. "Uuwi na nga kami after this." sagot naman ni Cyrus. "Excuse me ah, but, Am I talking to you?" pagtataray ni Janine sa kanya. "Aaah, Sai, sama ka na din." sabat naman ni Joshua at muli nitong hinawakan ang kamay ni Janine at binulungan. "Ja, easy ka lang, okay? Baka magkawringkles!" "Aaahh ganun!" sabi ni Janine pagkatapos bumulong ni Joshua at sinuntok niya ito sa braso.

"Aray naman, Hon!" angal ni Joshua, nagulat si Janine sa nasabi ni Joshua, dahil hindi niya ineexpect na sasabihin niya ang salitang "Hon" sa harap nila Cyrus at Chloe, napangiti naman si Chloe nung narinig ang tawag ni Joshua kay Janine, samantalang si Cyrus wala pa ding magandang expresyon sa muka. "Sorry naman!" natatawang sabi ni Janine. "Ang sakit kaya!" nagtatampu tampuhang sabi ni Joshua. "Ay kawawa naman, HON-sakit ba?" pang-aasar naman ni Janine kay Joshua na napangiti nalang. "Ang cute naman ng tawagan nyo, Hon, tsaka ang kulit kulit niyo, ang sarap niyong panuorin." sabi ni Chloe sa kanila na sa mga oras na yun ay naiinggit sa dalawa, dahil gusto din niya sana sweet sila ni Cyrus. Pero wala sa mood si Cyrus. Matapos kumain ni Joshua at Janine nagpaalam sila sa dalawa nilang kaibigan para makipagbond sa iba nilang batchmates, meron pa ring mga hindi makapaniwala sa bagong Janine ngayon. "Ang swerte mo naman sa girlfriend mo Joshua, ang ganda ganda." sabi ng isa nilang batchmates. Akala din ng iba katulad ni Cyrus at Chloe ay magkasintahan sina Joshua at Janine, kaya sinakyan nalang ng dalawa ang paniniwala ng iba. "Mas maswerte ako sa kanya.." sabi naman ni Janine sa mga kabatchmates nila. nagpicturan sila at nagkwentuhan. Halos lahat ng mga kabatchmates nila ay may dalang camera, kaya picture dito picture doon. "Cyrus, are you alright? Do you want us to go home?" sabi ni Chloe sa kanyang boyfriend matapos nilang kumain. "Don't mind me, just enjoy the night, okay? Alam kong gusto mong pumunta dito. Okay lang ako." sagot naman ni Cyrus sa kanya. "Tara, papicture tayo. I want you to have fun, as well." pagyayaya ni Chloe kay Cyrus. Kaya tumayo sila at nagpapicture sa kanilang mga batchmates at former teachers. Sa mga oras na yun, nag-iba ang mood ni Cyrus, medyo nacheer up siya, nakausap niya ang mga dati niyang kaklase at kateam sa basketball, pinaalam din niya sa lahat na girlfriend pa din niya si Chloe, at proud na proud siya, ganun din naman si Chloe. Matapos ang halos dalawang oras, sinabi ng emcee na bukas na ang cocktail bar at pwedeng umorder ang lahat ng kahit anong gusto nila, pero pinaalalahanan na dapat walang malalasing, na dapat sa tiyan ilalagay ang lahat ng maiinom at hindi sa ulo. Pagkatapos na tapos na magsalita ng emcee ay nag-umpisa nang tumugtog ang bandang inarkila ng event organizer. Ang lahat ay umorder ng kanya kanyang drinks, inom inom, picture picture, sayaw sayaw at paminsan minsan ay sumasabay sa pagkanta ng vocalist. Nang matapos na ang sunod sunod na performance ng banda, isang DJ naman ang nagpatutog. Todo sayaw ang lahat, pati si Cyrus na pasayaw na din at syempre wala pa din tigil sa pagpipicture ang lahat. Lalo na si Chloe hanggang sa empty batt na ang cam niya. "Aaargggh!" inis na inis na sabi ni Chloe. "Nakakaasar talaga!" dugtong pa niya ng makita niya na wala pala ang spare battery niya sa pouch bag niya. "What happened Chlobi?" pasweet na tanong ni Cyrus sa kanya. "Saibi, empty batt na, wala pa yung spare battery ko." nakangusong sagot ni Chloe. "Ganun ba? Sa kotse meron akong spare, nasa may dashboard lang." sabi naman nni Cyrus.

"Okay, ako na ang kukuha.." sabi ni Chloe, nang paalis na sana si Chloe.. "Chloeee, ako na pala!" pag-alok ni Cyrus. "No! Ako nalang, mabilis lang naman.." kontra naman ni Chloe. "NOOO!" napalakas na sabi ni Cyrus. "Sorry, ako na kasi, madilim sa may parking lot dba? Just stay here and relax.." pagkasabi na pagkasabi ni Cyrus ay mabilis siyang nagtungo sa may parking lot. Medyo nagtaka naman si Chloe sa reaksyon ni Cyrus, napasigaw pa sya ng dahil lang dun. Noong itatabi na ni Chloe ang camera niya sa pouch bag niya nakita niyang hindi pala nahingi ni Cyrus ang susi sa kanya. "Hala! Paano magbubukas yun?" tanong niya sa sarli niya. Kaya nagpasiya siya na sundan si Cyrus. Cyrus Buti nalang napigilan ko si Chloe, kundi patay na. Doon ako sa right alleyway dumaan para lumabas papuntang parking lot. Nang nasa may kotse na ako, kukunin ko na sana ang susi ang aking bulsa pero wala ito dun. "Damn! Ang laking tanga ko naman, geeeeez!" nasabi ko sa sarili ko. Kaya bumalik ako sa party, doon pa din ako dumaan sa right side. Pagbalik ko sa iniwanan kong lugar kay Chloe, wala siya doon. Pumunta ako sa table 8, naisip ko baka napagod siya at dun niya ako hinihintay, pero wala siya dun. Tiningnan ko din siya sa cocktail bar pero di ko siya nakita dun. Sa may kalayuan, nakita ko si Janine, inilibot ko ang aking mga mata malapit kay Janine para makita kung andun ba si Joshua, pero wala siya doon. Bigla nalang pumasok sa isip ko na baka magkasama sila ni Chloe, kaya kaagad akong lumapit kay Janine, nang nakita niya akong papalapit humarap siya sa ibang direksyon, sa madaling salita, tinalikura niya ako. "Hey!" sabi ko sa kanya. Pero hindi siya nagsasalita. "Janine.." pero hindi pa di niya ako pinapansin. "Urm.. I'm sorry for being rude before.." paghingi ko ng tawag sa kanya para pansinin niya ako kailangan kong malaman kung nasaan si Chloe at Joshua. Unti-unti siyang humaharap sa akin, nang nakaharap na siya sa akin, nakita ko ang kagandahan niya, kahit mataray, nakataas ang isang kilay niya. "Marunong ka pa palang magsorry!" pataray na sabi niya sa akin. Ganon na ba talaga ako karude para masabihan ng ganyan. "So what can I do for you?" pagtatanong niya sa akin. "Have you seen Chloe?" tanong ko sa kanya. "No!" mabilis na sagot niya sa akin. "Anything else?" tanong niya na may halong katarayan pa din. "E si Joshua? Asan ang boyfriend mo?" tanong ko sa kanya, napangiti naman siya, nakakaloko ang mga ngiti niyang yun. "He was there.." sabi niya habang tinuturo kung saan ko iniwanan si Chloe para pumunta sa kotse. "Are you sure?" pagtatanong ko ulit sa kanya. "Of course, I am.." sagot niya sa akin. "Do you know kung saan siya nagpunta?" tanong ko ulit sa kanya.

"Hindi eh.." pailing iling niyang sagot. "WHHAAAT? Hindi mo alam kung san nagpunta ang boyfriend mo!?" napasigaw kong tanong sa kanya, hindi naman makikinig ng iba yun dahil sa lakas ng music. "HEY! NOBODY YELLS AT ME NOT EVEN MY MOM!" sobrang taray na sabi niya sa akin habang lalong lumalapit siya sa akin. Inilapit niya ang muka niya sa may muka ko.. "Bakit ikaw? Do you know where your girlfriend is?" nakakalokong tanong niya sa akin, ang ngiti at mga tingin niya parang nagsasabi na may nangyayaring hindi ko alam. Naguluhan ako sa sinabi ni Janine kaya umalis kaagad ako, kung saan saan ak nagpunta para hanapin sina Joshua at Chloe. Sa sinabi ni Janine sa akin malamang magkasama nga talaga ang dalawa. Nagpaikot ikot ako dun para hanapin si Chloe at Joshua. Pero hindi ko sila makita. Janine "Bahala kang mapraning!" natatawang sabi ko pagkaalis ni Cyrus na sigurado ako hindi niya nakinig dahil sa lakas ng music. Haha, bahala siya sa buhay niya, magtatanong nalang siya eh sisigawan pa niya ako. Mabaliw siya. Kahit nakita kong sinundan siya ni Chloe, bahala na siya. "Ja, okay ka lang?" sabi sa akin ni Joshua na galing sa comfort room. "Oo naman, ang tagal mo a." sagot ko sa kanya. "Sure ka? E mukang kakatapos mo lang magtaray ah! Haha.." sabi niya sa akin. "Ahaha, tama! Pero don't mind it." sabi ko naman sa kanya. "Okay okay, nacorner kasi ako nung dating coach namin sa basketball e, kaya ayun nakipagkwentuhan muna ako sa kanya.." sagot niya sa tanong ko kanina. Napatango nalang ako sa kanya habang nagpapagroove sa music ng DJ. "Tara, dun tayo sa gitna, sayaw tayo!" pagyaya niya sa akin, sasama na sana ako sa kanya ng nakita ko si Cyrus sa medyo may kalayuan sa amin, ayaw kong makita niya kami. Gusto kong mapraning siya, wala siyang tiwala sa girlfriend niya, tsk! "Ahm, wait lang, ubusin ko lang to, you should order some!" sabi ko sa kanya. At umorder nga siya, mas light na alochol drink sa inorder ko. "Haha, afraid na ikaw na naman ang unang malasing?" pang-aasar ko sa kanya. "Hindi naman, pero gusto ko ako ang maghatid sayo!" sabi niya sa akin. Nang naubos na namin pareho ang drinks namin, pumunta na kami sa gitna para sumayaw, nakita ko na kasing papuntag right alleyway si Cyrus, malamang papunta na siya kay Chloe. Chloe Ayaw na ako ang kumuha dun sa kotse, pero nakalimutan naman hingin ang susi, ako naman hindi ko ibinigay. Memory gap? Hindi ako makapaglakad ng mabilis dahil sa high heels na suot ko, baka sumakit kaagad ang paa o mahaba pa ang gabi, or worst baka matanggal ang takong. Papunta na sana ako sa may right alleywall nang may biglang tumawag sa akin, nang may sumigaw sa akin. "Chloe, are you going home?" tanong ng isang kabatchmate namin, lumapit ako sa kanya, dahil ayaw kong

sumigaw. "Hindi pa, may kukunin lang ako sa kotse." sagot ko sa kanya. "Oh okay, see you around." sabi niya naman sa akin. Pagkatapos ay umalis na siya, ako naman ay napalabas na, at dahil mas malapit na sa kinatatayuan koh ang left alleyway dito na ako dumaan. Pumunta ako ng parking lot, walang katao tao at medyo madilim nga gaya ng sabi ni Cyrus, pero okay lang. Tanaw ko na ang kotse pero hindi ko nakikita si Cyrus. Naku, baka nagkasalisi kami, pero okay lang, ako nalang ang kukuha ng battery niya tapos babalik nalang ako kaagad sa loob. Binuksan ko ang kotse, pumasok ako at umupo para makapwesto at makuha ng maayos ang battery, di pa ako sure kung nasaan ba talaga ang battery. Tiningnan ko ng tiningnan ang dashboard ng kotse. Hanggang sa binuksan ko ang sa may right side ng dashboard.. "Jackpot!" ang nasabi ko nung nakita ko dun ang battery. Kinuha ko ang battery at inilagay sa camera.. "Yey! Fully charged pala to, ayos!" ang nasabi ko ulit sa sarili ko. Isasara ko na sana ang binuksan kong part ng dashboard ng kotse ng bigla akong may nakitang pamilyar. Kinuha ko ito at tiningnan. Invitation yun para sa reunion, pero hindi yun sa akin dahil nasa bahay ang invitation ko. Ibig sabihin nabigyan din si Cyrus ng invitation? Sabi niya hindi siya nabigyan, sabi niya wala siyang natanggap, e ano to? Naguguluhan ako, nung ibabalik ko sana ang invitation sa loob, may nakita na naman akong pamilyar, kinuha ko ito at tiningnan ko. Cellphone ni Cyrus. Pinindot ko, nasa Inbox, at may nakaopen na message..

*Sai, u dnt hav 2 pik up ur bro, il do it so u can go 2 d event earlier, hav fun!* Sender: Mommy

"Whaaaat?" napasigaw kong sabi sa loob ng kotse pagkatapos kong mabasa ang message ng mommy niya. Ibig sabihin hindi nalate si Cyrus ng dahil sinundo niya si Cyril. Bakit siya nalate? Bakit siya nagsinungaling sa akin? Bakit? Napaiyak na ako, naghanap ako ng tissue sa loob ng kotse, palagi namang may tissue si Cyrus, sa paghahanap ko, may nakita na naman ako at this time umagos na ang luha sa aking mga pisngi. Bakit Cyrus? Bakit kailangan mong magsinungaling sa akin ng ganito? Bakit? End of Chapter 24 Chapter 25 Busted Chloe Nasa harapan ko ngayon ang mga nagpapatunay na pinagsisinungalingan ako ni Cyrus. Ang invitation, ang text

message ng Mommy niya at ang.. ang CELLPHONE KO! Lalong bumuhos ang mga luha ko, all this time nasa kanya lang pala ang pinanghihinayangan kong akala ko ay nawala ko na. Bakit kailangan niyang magsinungaling sa akin? Bakit kinailangan niyang itago ang mga ito? Ano na ba talaga ang nangyayari sa kanya? Ilang minuto akong paiyak iyak dun sa loob ng kotse, halos nakalimutan ko na na hindi pa pala tapos ang event. Kaya pinilit kong pakalmahin ang aking sarili, huminga ako ng malalim, kinuha ang pressed powder at nagretouch ng konti. Medyo mapula na ang aking mga mata, buti nalang waterproof ang ginamit kong makeup. Habang tinititigan ko ang sarili ko sa maliit na salamin pinipilit ko pa din na hindi maiyak, pinilit ko ding ngumiti, pero wala pang dalawang segundo bumagsak na naman ang luha ko. Inhale, exhale na naman ang aking ginawa, lumabas na ako ng kotse para makasagap ng konting hangin, tinuyo ko muli ang mga luha na dumaloy sa aking pisngi, kinuha ko ang invitation, ang cellphone niya at cellphone ko. Tinago ko ang mga iyon sa pouch bag ko, para magkasya iniwan ko na ang camara ko dahil wala na akong ganang magpapicture. Ang invitation lang ang hindi nagkasya. Tumayo ako ng maayos at huminga muli ng malalim. Nagdesisyon akong bumalik sa party para kausapin at tanungin si Cyrus, gusto kong malinawan, gulong gulo na talaga ako. Nang malapit na ako sa entrance ng party, may nakita akong babaeng umiiyak sa gilid ng isang kotse, hindi ko sana siya pupuntahan dahil may pinoproblema din ako ngayon pero nakakaawa naman, kaya pinuntahan ko na din siya. Broken hearted, ex-boyfriend niya ang isa sa mga batchmates namin, nagkwentuhan kami, hindi ko siya iniwan hanggang sa tumigil siya sa pag-iyak, matapos ay umalis na siya at pumunta na ako sa party. Sa pagkakataong ito sa right alleyway na ako dumaan, dahil malamang doon dumaan si Cyrus kanina, nagkasalisi siguro kami. Sa dulo ng alleyway.. "Chloe!!" sigaw ng isang lalaking batchmate namin. "Oh Jaycee?" tanong ko sa kanya. "Hinahanap ka ni Cyrus!" sabi niya sa akin. "Asan siya?" tanong ko sa kanya. "Lumabas e, hindi ko alam kung saan pupunta.." sagot niya sa akin. Naku! Nagkasalisi na naman kami malamang sa kaliwang banda naman siya dumaan, bakit ba kasi dalawa ang daanan dito? Pareho naman pwedeng entrance at exit. "Uy, salamat ah! Puntahan ko lang siya.." pagpapasalamat at pamamaalam ko sa kanya. Papalabas na sana ako ng biglang may humatak sa akin. "Where do you think you're going?" sabi sa akin ng assistant ni Sir Flo, ung dati naming dance instructor. "Uhmm, susundan ko si Cyrus." nagtatakang sabi ko sa kanya. Bakit ba kasi ako nito hinatak? "I've been looking you for ages!" exagerated niyang sabi sa akin, anong ages ang pinagsasasabi nito. "Kanina ka pa sa akin pinapahanap ni Sir Flo, tara na!" sabi niya sa akin habang hinihila niya ako papunta sa kung saan. "Bakit ba?" tanong ko naman sa kanya. "Just follow me!" mataray na sabi sa akin. Ano pa ba nga bang magagawa ko kundi ang sumunod. "Ok, pero pwede ba bitawan mo na ako, baka magkapasa ako." mahinahong sabi ko sa kanya. Matapos nun ay binitawan na niya ako, sinundan ko siya. Nakita ko na sa isang kumpol na tao kami papunta. Ano kaya ang pautot ni Sir Flo, nang makarating na kami dun, nakita ko ang lahat ng nakasama namin ni Joshua sa dance competition, syempre andoon si Joshua, pati si Janine andun. Ano kayang meron?

Cyrus "Brad, nakita mo ba si Chloe?" tanong ko sa isang kabatchmate namin. "Hindi eh.." sagot niya sa akin. Nagpasalamat ako at umalis. Bumalik ulit ako dun sa may cocktail bar, naisip ko baka may alam si Janine. Nakakaloko ang mga tingin at ngiti niya kanina, pero pagpunta ko dun wala na siya dun, umorder ako ng drinks at nagmasid masid ako sa palagid at nakita ko si Joshua sa gitna, may kasayaw, nakatalikod ang kasayaw niya, nakapatong ang mga kamay nito sa balikat ni Joshua at nakakapit naman si Joshua sa bewang nung babae, parang si Chloe yun. Nainom ko ng mabilis ang drinks na naorder ko. Mukang si Chloe nga yun, si Chloe na nga yun. Umalis ako sa cocktail bar para puntahan sina Joshua at Chloe, hindi nila ako napapansin na papalapit dahil enjoy na enjoy sila sa pagsasayaw. Itong si Joshua may girlfriend na e sinasayaw pa ang girlfriend ng may girlfriend. nang malapit na ako sa kanila, kinapitan ko sa braso ang babaeng kasayaw ni Joshua.. "CHLOE COME HEEEERE!" sabi ko sa kanya habang hinahatak ko siya. "SAAIIII!" sigaw naman sa akin ni Joshua. "What the hell!" sabi ng babaeng kasayaw kanina ni Joshua na ngayon ay kapit kapit ko sa braso. Nagulat ako ng makita ko ang kanyang muka. "What's wrong with you Cyrus?" pasigaw na tanong sa akin ni Janine. Patay! Si Janine pala yun, akala ko si Chloe. "Ano bang problema Sai?" medyo naiiritang tanong sa akin ni Joshua. "A-akala ko si Chloe!" nauutal na sagot ko. "You're really out of your mind! Do I look like Chloe? Plus, colorblindness ka ba?" sunod sunod na pagtataray sa akin ni Janine kahit pinipigilan na siya ni Joshua. "Josh, hindi ba niya nakita? Purple ang damit ko, ang kay Chloe pink! Long dress ang sa akin, ang sa kanya short lang! Ang sakit ha!" tuloy tuloy na pagtataray niya. Tama naman siya. Hindi ko naisip yun, hindi ko napansin. Magkaiba sila ng suot, magkaiba ng kulay at magkaiba din naman sila ng buhok. Naku! tanga ko talaga, pinairal ko ang init ng ulo ko. "I'm sorry!" ang tangi kong nasabi at nagmadali akong umalis dun. Hindi ko alam kung saan ako pupunta hanggang sa napadpad na ako sa CR. Humarap sa salamin at kinausap ang aking sarili.. "You're mad Cyrus! Baliw ka na!" sabi ko sa sarili ko habang nakaharap sa salamin. "Aaaaaaarggggggggggghhhhhhhhhh!" sigaw ko dahil sa kaasaran ko sa sarili. Maya maya ay may pumasok.. "May problema ba?" tanong niya sa akin. "Wala!" mabilis na sagot ko sa kanya, lumabas na siya. Ako naman ay naghilamos ng malamig na tubig para mahimasmasan. Nagtuyo ako at nag-isip isip, kung hindi kasama ni Joshua si Chloe, asan siya? Bigla kong naalala na nasa kanya pala ang susi ng kotse, na dapat kukunin ko, nakalimutan ko na ng dahil sa kapraningan ko. Kaya pumasok sa utak ko na baka pumunta siya sa kotse, at, at.. at patay na talagaaaaaa.. Nagmadali akong lumabas ng banyo para pumunnta sa parking lot, kapag may nakakasalubong ako nagtatanong tanong ako kung nakita nila si Chloe at iisa lang ang sagot nila.. HINDI! Ano ba yan, nakalabas na ako't lahat wala pa si Chloe. Habang papunta ako sa parking lot may nakita akong dalawang babae sa tabi ng isang kotse,

nag-uusap. Ano kayang meron? Baka magkapatid, o kaya magkaibigan o magsyota? Kung ano ano na naiisip ko, nang malapit na ako sa kotse lalong bumibilis ang kabog ng dibdib ko, makikita ko na ba dun si Chloe? Nakita na kaya niya ang mga bagay na ayaw kong makita niya? Bakit ba kasi dun ko naisipang itago ang mga yun, naaasar ako sa sarili ko. Nasa may kotse na ko pero wala siya dun, asan kaya siya? Andun lang ako sa may kotse, nakatayo, nagpapahinga, nag-iisip, ayoko na ulit gumawa ng kapalpakan. Asan na ba si Chloe? Para naman akong naghahanap ng nawawalang 3 year old kid. Umuwi na kaya yun? Baka nakita na niya tapos sa sama ng loob iniwan na ako at nagcommute nalang pauwi. Matawagan nga. Kaya lang wala sa akin ang cellphone ko.. Manghihiram nalang ako. Sa may entrance, kinausap ko ang isang batchmate namin, nanghiram ako ng cellphone, tinatawagan ko ang landline nila Chloe, pero walang sumasagot. Paulit ulit kong dinial, pero wala pa din. Maya maya may lumabas para tawagin si Jun, ang hiniraman ko ng cellphone.. "Jun sweety tama na yosi, tara sa loob, may nagpeperform.." sabi ng girlfriend niya. "Sino?" tanong ko sa kanya. "Hindi ko kilala e, pero sumali na daw ang mga yon sa competition ng school niyo dati.." sagot sa akin ng girlfriend ni Jun na hindi naman nag-aral sa high school na pinag-aralan namin. Isinoli ko ang cellphone niya at nagpasalamat, pumasok na sila sa loob. Nakalipas ang halos isang minuto, "Teka, competition? Dance competition? Si Joshua at Chloe? Sina Sir Flo?" sunod sunod na tanong ko sa sarili ko. Hindi ko namalayan na tumakbo ako papasok hanggang sa hinihingal akong napatigil sa aking nakita.

Chloe "At last, you're here Ms. Yu!" sabi ni Sir Flo, napangiti nalang ako sa kanya at sa iba ko pang kabatchmate. "Kanina ka pa namin hinihintay.." sabi niya sa akin, bago pa ako makapagsalita para tanungin kung bakit eh nagsalita na ulit siya.. "I want you guys na iperform ulit ang sayaw na ipinanlaban natin nuon sa competition, siguro naman hindi niyo pa yun nakakalimutan coz I know that you guys are bunch or professionals, am I right? If ever na limot niyo na, here's a copy of our performance.." pagpapatapos niya. Ipinakita niya sa amin ang record ng sayaw namin sa isang laptop. Hindi ko pa naman nakakalimutan ang mga steps, isinapuso ata namin ang steps kaya imposibleng makalimutan namin yun. Pagkatapos namin manuod.. "In 5 minutes magpeperform na kayo ah, so be ready!" sabi niya at pumunta siya sa may DJ.

Nilapitan naman ako ni Joshua at Janine.. "Goodluck Chloe, kaya niyo yan ni Josh!" sabi sa akin ni Janine. "Salamat!" sabi ko sa kanya. "Pero kinakabahan ako, ewan ko ba." pagpapatuloy ko. "Okay lang yan, by the way, where's Cyrus? Maganda sana kung suportahan ka niya." tanong niya sa akin ni Janine. "Kanina ko pa nga hinahanap e, nasa parking siguro, pupuntahan ko na sana kaya lang hinatak ako ng assistant ni sir Flo." sagot ko naman sa kanya.

"Chloe, okay lang ba?" tanong sa akin ni Joshua. "Ang alin?" balik na tanong ko naman sa kanya. "Itong sayaw, kasi may part na sensual di ba?" sagot sa akin ni Joshua. "Urmm, sa akin okay lang, request naman ni Sir Flo." medyo tagilid na sagot ko sa kanya. "Josh, there's nothing wrong, magpeperform lang kayo. Cyrus should understand." sabi naman ni Janine na puno ng kompyansa. "Goodluck sa inyong dalawa!" pagpapatuloy niya. Paalis na sana siya para kumuha ng magandang pwesto para mapanuod ang sayaw namin, nang biglang.. "Hoy! San ka pupunta?" sabi ni Joshua. "Sa harap ng stage, malamang!" sagot sa kanya ni Joshua. "Asan ang good luck kiss ko, ha?" paglalambing ni Joshua habang inilapit niya ang pisngi niya kay Janine. "Kiss ka diyan!" sabi ni Janine sabay batok kay Joshua. Tumingin siya sakin.. "Goodluck sa inyong dalawa." pagtatapos niya. Maya maya pa ay tinawag na kami at nagsimula ng magsayaw. Narrator "Chloe, sure ka ba talaga? Baka mag-away kayo ni Sai." tanong ni Joshua kay Chloe habang papunta na sila sa backstage. "Ang kulit mo naman, una sa lahat hindi ko idea to, pangalawa, request to ni Sir Flo minsan lang ang reunion, pangatlo, hindi naman siguro gagawa ng eksena si Cyrus at pang-apat hindi ko alam kung nasaan siya ngayon." pagpapaliwanag ni Chloe. "Sorry, nag-aalala lang naman ako sa'yo e, ayokong nag-aaway kayo ni Sai dahil nasasaktan ka at nasasaktan din ako.." nakatungong sabi ni Joshua kay Chloe, napangiti naman si Chloe. "Salamat sa pag-aalala ah, hindi ka pa din nagbabago, caring ka pa din." sabi ni Chloe. "Of course naman, you're still my baby! Ayt?" pasweet na sabi ni Joshua sa kanya sabay kurot sa pisngi. "Aray Daddy!" angal naman ni Chloe at sinuntok niya ng mahina sa balikat si Joshua.

Sa hindi kalayuan, kitang kita ni Janine ang konting kulitan ng dalawa.. "Bagay sila, kailan kaya matatauhan si Chloe? I think they're destined to each other.. Kahit hindi sila nag-eeffort na magkasama, nagkakasama pa din sila.." nakangiting sabi niya habang pinagmamasdan ang dalawa.

"Ladies and gentlemen, please welcome this batch's dance group!" sabi ni Sir Flo sa mic at nagpalakpakan ang lahat. Nagsimula nang tumugtog at sumayaw ang mga kasamahan nila Chloe at Joshua habang sila ay nasa likod pa din ng stage, naghihintay ng turn nila. "Kinakabahan ka ata." pagpuna ni Joshua kay Chloe.

"Medyo.." mahinang sagot niya. "Don't worry, andito ako.. Hindi kita papabayaan, okay?" sabi naman ni Joshua kay Chloe habang nakangiti, napatingin din naman si Chloe kay Joshua, nagkatitigan sila.. "Ready?" tanong ni Joshua. Napatango naman si Chloe, kinapitan ni Joshua ang kamay ni Chloe at sabay na lumabas mula sa backstage. Nagkantsawan ang mga tao ng lumabas sila, pati si Janine ay napasigaw na. Masaya si Janine para sa bestfriend niyang si Joshua. "Finally, sasaya na naman ang puso ni Pare!" ang sabi niya sa kanyang sarili habang pumapalakpak na pinapanuod ang dalawa sa kanilang medyo sensual part na sayaw. Tuwang tuwa siya dahil andaming natutuwa sa performance ng dalawa, napalingon siya sa mga nanunuod at sa di kalayuan ay nakita niya si Cyrus, hinihingal at mukang may balak na hindi maganda, nagpatigil sa pagngiti at pagpalakpak si Janine. Nagsimulang maglakad si Cyrus papunta sa harapan, nakatingin lang naman si Janine sa kanya. Sa isip isip ni Janine, lalapit lang si Cyrus para makita niya ng mas maayos ang dalawang nagpeperform. Pero nang nakita niyang hindi humihinto si Cyrus ng pagpunta sa harapan at malapit na sa may sa stage, nagmadali itong pumunta kung nasaan may si Cyrus. "Sai!" sigaw niya nang medyo malapit na siya kay Cyrus. "Mr. Bernaaaaaaaaaal!" mas malakas na sigaw niya, pero hindi ito narinig ni Cyrus dahil malakas ang sound system. Lalong binilisan ni Janine ang paglalakad na halos tumakbo na siya, nang malapit na si Cyrus sa hagdan paakyat ng stage naabutan na siya ni Janine. Nagulat si Cyrus nang merong kumapit sa braso niya ng mahigpit, napalingon siya at nagulat na naman siya ng nakita niya kung sino ang pumipigil sa kanya. "What are you doing?" seryosong tanong ni Cyrus. "Isn't it obvious? O kinain na ng katangahan mo ang utak mo?" pagtataray ni Janine kay Cyrus. "Matalas na talaga ang tabas ng dila mo Janine, you've improved! " sabi ni Cyrus. "But nobody can stop me." pagpapatuloy ni Cyrus at pumalag siya. Ngunit mahigpit ang pagkakakapit ni Janine kaya hindi ito nakawala. "Do you really think na makakabitiw ka sa pagkakahawak ko sayo?" nakataas kilay na tanong ni Janine. Napakunot noo naman si Cyrus dahil sa kahit anong piglas nito hindi ito nakawala sa pagkakapit niya. Malakas na ngayon si Janine, kaya full confidence siya sa lahat ng bagay ay dahil nung nasa New Zealand siya ay nag-aral siya ng Martial Arts. Kung saan tinuruan sila ng self-defense at kumpyansya sa sarili. Sa halos dalawang taong pag-aaral niya nun mabilis siyang nakakuha ng mataas na belt. "Wondering?" tanong ni Janine kay Cyrus na may kasamang nakakalokong ngiti, pilit pa din pumapalag si Cyrus. Hinila ni Janine si Cyrus papalapit sa muka niya.. "Hindi ka makakawala unless bitawan kita, gusto mong ipahiya ang sarili at si Chloe?" pagpapatuloy ni Janine. "Kapag hinila ko dun si Chloe, tatlo kaming mapapahiya, damay ang boyfriend mo!" mayabang na sabi ni Cyrus. Natawa naman si Janine sa sinabi ni Cyrus at binitawan na niya ito. "Is that so?" nakataas kilay na namang tanong ni Janine. "Don't forget that I'm here, when I'm around hindi mapapahiya si Joshua." pagpapatuloy niya. "Talaga? Bakit? Kaya mo bang palitan si Chloe? Marunong ka bang sumayaw? Alam mo ba ang mga dance steps?" sunod sunod na tanong ni Cyrus.

"Why don't you try embarass yourself and your girlfriend.." hamon ni Janine sa kanya. Patakbong umakyat si Cyrus sa hagdan, naisip niya na baka pigilan siyang muli ni Janine. Sumunod naman si Janine na para bang walan nangyari. Nang dahil sa pag-uusap ng dalawa, natapos na ang medyo sensual dance nila Chloe at Joshua, pagdating ni Cyrus sa taas ng stage, final phase na ang sinasayaw, ang group dance. Pumunta si Cyrus sa gitna ng stage, sinusundan pa din siya ni Janine. Napansin iyon ng mga nanunuod, kaya nagtaka sila, hindi naman kaagad napansin iyon ni Chloe at ni Joshua dahil masaya silang nagsasayaw at nakaharap sila sa audience. Laking gulat nalang nila ng hinatak ni Cyrus si Chloe, kitang kita sa mga mata ni Chloe ang pagkadisappoint sa ginawa ni Cyrus, ganun din naman si Joshua. Lalong nagulat si Joshua ng nakita niya si Janine sa likod ni Cyrus na nakangiti. Paindak indak na lumapit si Janine kay Joshua. "Don't worry Josh, keep on dancing!" nakangiting sabi ni Janine, hindi alam ni Joshua ang nangyayari, nagulat siya, pero nakinig nalang siya kay Janine at sumayaw nalang. Si Janine ang pumalit kay Chloe na hinila pababa ni Cyrus sa stage. Nang nasa baba na ng stage si Cyrus habang kapit kapit si Chloe ng mahigpit, napatingin siya kay Janine at Joshua, nagulat siya dahil nakakasabay si Janine sa mga steps nila. Nang pumiglas si Chloe sa kanya tsaka muling nabaling ang atensyon niya sa kanyang girlfriend. Patakbong pumunta si Chloe sa isang table para kunin ang mga iniwan niya dun at nagmamadaling lumabas ng building. Sinundan siya ni Cyrus. "Anong kalokohan ang ginawa mo dun sa stage, Chloe?" nanggagalaiting tanong ni Cyrus. "Kalokohan?" naiiyak na tanong ni Chloe. Binuksan si Chloe ang pouch bag niya at inilabas ang cellphone niya at cellphone ni Cyrus. Ipinakita niya ang mga yon kasama ang invitation kay Cyrus. "Ito ang kalokohan! ANONG KALOKOHANG TO CYRUS?" pasigaw na tanong niya. Hindi nakaimik si Cyrus, natigilan siya at napatingin sa baba. "ANO? HINDI KA MAGSASALITA?" galit na galit na tanong ni Chloe, hindi pa rin makapagsalita si Cyrus, hindi niya alam ang sasabihin niya, ni hindi siya makatingin kay Chloe. "ANO TOOOOOOOOOOOOOOO?" muling tanong ni Chloe na sa pagkakataong yun, ibinato niya ang mga yun kay Cyrus. "I, I.. I am sorry!" nauutal na sabi ni Cyrus. Pero bale wala iyon kay Chloe, dahil sa mga oras na yun sobrang nasasaktan siya. Naglakad si Chloe papunta sa loob, susunod sana si Cyrus.. "Huwag mo kong susundan!" sabi ni Chloe, kinuha niya ang susi ng kotse sa pouch bag niya at binigay iyon kay Cyrus.

- THE END Chapter 26 Superman To The Rescue Narrator Habang nagsasayaw si Joshua, Janine at ang iba pa, hindi maiikala sa mga mata ni Joshua ang pagtataka, ang pagtatanong kung ano ang nangyayari, naiisip niya na gumana na naman ang selos ni Cyrus, pero hindi niya

maintindihan kung papano namemorize ni Janine ang mga steps sa sandaling panahong napanuod niya ang sayaw nila. Nang ang step na ay kinailangan lumapit ng mga babae sa lalaki.. "Josh, relax and enjoy! This is your first and last performance with me infront of this crowd." sabi ni Janine habang nakangiting nagsasayaw. Walang pagdadalawang isip na inenjoy nga ni Joshua ang sayaw na iyon. Natuwa naman ng husto si Janine. *Ito na ang last, I can feel it! Sana huwag mong sayangin ang nangyari ngayon, Josh! Go for you dreams.* mga tumatakbo sa utak ni Janine habang sumasayaw. *Hindi ko alam na magaling palang sumayaw si Janine, nakakabilib talaga si pare, full of surprises.* naman ang mga nasa isip ni Joshua. Nang natapos ang kanilang sayaw, nagpalakpakan ang lahat at tuloy ang party. Nagpatugtog ulit ang DJ at nagsayawan na naman sa gitna ang iba at napuno ulit ang cocktail bar. Pagkatapos icongratulate ni Sir Flo ang lahat ng dancer at si Janine, hinatak ni Janine ang kanyang bestfriend. "Joshua, go and find Chloe!" utos ni Janine. "A-ano? Naguguluhan pa din ako." sabi naman ni Joshua. "Okay, okay! I know the steps, dahil pinavideo ko yung sayaw niyo dati pa sa isang kaclassmate natin and pinasend ko via e-mail. Si Cyrus pinull out sa sayaw si Chloe dahill sa selos, I bet you know that! Nakita ko na gagawin niya yun, I warned him pero hindi siya nakinig. So what you should do now, I mean MUST DO, is find Chloe." pagpapaliwanag ni Janine. "Uhm, pero.. pa-paano ka?" nauutal na tanong ni Joshua. "Shush, don't worry about me. I'm fine, I know that you still love her, wag mong hayaang harapin ni Chloe mag-isa ang mga problema niya ngayon." sagot naman ni Janine. "P-pero.." "Joshua Garcia! Wala nang pero, pero. Go and find Chloe, I'll be at the cocktail bar if ever you need me or just give me a ring." sabi ni Janine sa kanyang bestfriend na nag-aalangan pa din umalis kahit gusto na niyang hanapin si Chloe, dahil ayaw niyang maiwan mag-isa ang date niya. Umalis na nga si Joshua at hinanap si Chloe, nang nasa may kalayuan na siya.. *Tama ako, I really did the right thing, ang palayain ang aking sarili sa patuloy na pag-asa na isang araw mamahalin din ako ni Joshua bilang ako, bilang si Janine, si Janine na hindi lang niya bestfriend, kundi si Janine na mamahalin niya at papangarapin niyang makasama habang buhay. Joshua really loves Chloe, and I know, I can feel that she loves him too, kaya lang nabubulagan siya dahil kay Cyrus. That guy! Argh!!* ang mga tumatakbo sa isipan ni Janine habang papunta sa cocktail bar. Joshua Naguguluhan ako sa nangyayari, para akong batang walang kaalam alam sa mundo. Nagulat ako kay pare, alam niya ung mga steps, alam ko din na umiral na naman ang selos ni Cyrus pero para ipahiya pa si Chloe ng ganun? Buti nalang sinalo siya ni Janine. Asan na kaya ngayon si Chloe? Kanina pa ako palakad lakad dito hindi ko siya makita. Magkasama pa din kaya sila ni Cyrus? Kilalang kilala talaga ako ni pare, ayaw ko siyang

iwan dahil siya ang date ko, dapat palagi ko siyang kasama, pero alam niyang gustong gusto kong tulungan si Chloe, kaya tinulak niya akong hanapin ito. Sa may comfort room.. "Pare, nakita mo ba si Cyrus?" tanong ng isang kabatchmate namin. "Hindi e, hinahanap ko nga." sagot ko sa kanya. "Ganun ba? Si Chloe kasi nasa isang cubicle, umiiyak!" sabi niya sa akin. Umiiyak si Chloe, alam kong iiyak siya, iyakin naman talaga yun eh. Pero sa cubicle, cubicle na naman? "Ako na bahala, salamat a." pagpapasalamat ko sa kanya pagkatapos ay umalis na siya, nagtungo naman ako sa comfort room. Hindi ako nahirapang hanapin kung saang cubicle nandun si Chloe dahil sa lakas ng kanyang pag-iyak. Hindi naman siya humahagulgol pero halatang halatang may umiiyak dun sa cubicle. Lumapit ako sa cubicle. Kinapitan ko ang pinto, bubuksan ko sana kaya lang naisip ko baka matamaan siya at magalit sa akin. Hindi ko alam ang gagawin ko, wala akong mapiling mga salita para sabihin sa kanya. Natotorpe ako? Ano ba to? Pauli uli ako sa labas ng cubicle hanggang sa.. "Sino ka? Kanina ka pa diyan pauli uli!" sabi ni Chloe mula sa loob ng cubicle, siguro napansin niya ang shadow kong pauli uli mula sa labas. "Ah.. Chloe.." mahinang sabi ko. "Sino ka?" naiiyak niyang tanong sa akin. "Can I open the door?" mahinahong tanong ko sa kanya. "Joshua? Da-daddy?" tanong niya sa akin. Nang bubuksan ko na ang pinto ng cubicle, bigla itong bumukas at lumabas si Chloe, nakatungo siya. Kinapitan ko ang baba niya at pilit na inaangat ang nakatungo niyang ulo pero pinipigilan niya, alam kong umiiyak pa din siya. Bahagya kong inayos ang mga buhok na tumatakip sa kanyang muka. Unti unti kong sinubukang iangat muli ang kanyang ulo ngunit ayaw niya pa rin. "Come on baby, mapuputol ang ulo mo kakatungo." sabi ko sa kanya, sinuntok naman niya ko sa dibdib pagkasabi ko niyan. Medyo masakit pero ayos lang, nang sinubukan ko ulit iangat ang ulo niya, sa pagkakataong yun ay pumayag na siya. "Fuu--" mapapamurang sabi ko ng makita ko ang muka niya. Pulang pula ang buong muka niya lalo na ang kanyang mga mata, namumukto na din ang mga ito. Gusto ng lumabas lahat ng mga bad words na alam ko pero pinipigilan ko. Hind ko akalaing makikita ko ulit na umiiyak si Chloe, mas malala kesa nung high school. Nagagalit ako. Sa aking sarili dahil napabayaan ko na naman na umiyak si Chloe at kay Cyrus dahil sa pangalawang pagkakataon pinaiyak niya si Chloe. Nagsimula na naman umiyak si Chloe, pero bago pa siya nakatungong muli, niyakap ko siya at niyakap niya din naman ako. "Daaaadddyyy.." naiiyak niyang sabi sa akin na parang batang nagsusumbong sa kanyang tatay. Ako naman ay parang sinasaksak ng paulit ulit sa aking puso, nasasaktan akong makita siyang umiiyak, gusto ko man siyang pigilan umiyak, hindi ko magawa, dahil alam kong nasasaktan siya at hindi niya iyon mapipigilan. "Salamat kasi andito ka para sa akin." pahikbi hikbing sabi sa akin ni Joshua.

"Limot mo na ata yung sinabi ko sayo nuon a.." sabi ko sa kanya, napatigil siya sa pag-iyak at tumingin sa akin, napangiti naman ako.. "Remember, once I told you that.. I'll always be here for you." nakangiting sabi ko sa kanya habang tinutuyo ang kanyang mukang basang basa na ng mga luha. Napaisip naman siya, siguro inaalala niya kung kailan nangyari yun.

--- FLASHBACK --Chloe Dahil sa pangyayaring iyon ay lumabas narin ako ng cubicle. Medyo gumaan ang loob ko dahil sa ginawa ni Joshua. Pagkalabas ko ay agad ko naman siyang niyakap. "Daddy, ang sakit." sabi ko sakanya. "Wag kang mag-alala baby. Daddy will always be here for you." pagcocomfort niya sakin habang hinihimashimas ang buhok ko. --- END OF FLASHBACK ---

"Ahh.. I remember na, sa loob din ng comfort room." napapangiting sabi niya sa akin pagkatapos ay yumakap siya ulit sa akin, niyakap ko din naman siya. "Daddy, please stay with me." paglalambing niyang sabi sa akin habang hinihimas himas ko ang buhok niya. "You don't have to ask, I will stay, kahit ipagtabuyan mo pa ako o ni Cyrus." sabi ko sa kanya. "DON'T SAY HIS NAME!" pasigaw na sabi niya sa akin. "Ayaw ko munang makarinig ng kahit na ano tungkol sa kanya." pagpapatuloy niya. Mukang this time malala na ang pag-aaway nila, pero sana magkaayos din sila. Nakalipas ang ilang minuto, halos kalahating oras na.. magkayakap pa din kami, minsan sinisilip silip ko siya, baka kasi nakatulog na siyang nakatayo habang nakayakap sa akin, pero mulat pa din ang namumuktong mga mata niya. Tahimik lang siya, walang imik, paminsan minsan may bigla nalang may tutulong luha sa kanyang mga mata. Nakakangalay na, pero titiisin ko hanggang sa umayos ang pakiramdam ng prinsesa ko. Isang oras na ang nakalipas nang bumitiw si Chloe sa pagkakayakap sa akin. "Daddy, hindi ka ba nangangalay?" tanong niya sa akin. "Kanina pa." sagot ko sa kanya, kita ko naman ang pagkagulat niya. "Eh bakit hindi ka nagsasabi?" gulat na tanong niya sa akin pagkatapos niya akong tapikin sa braso. "Kasi gusto ko gumaan muna yang pakiramdam mo." sagot ko sa kanya habang pinipindot ko ang namumula niyang ilong. "Wala akong pakialam kung mangalay ako hanggang sa mamanhid na basta maging maayos ka na." pagpapatuloy ko. "Daddy talaga! Kaya mahal kita eh.." sabi niya sa akin sabay kiss sa cheeks. "Thanks!" pagpapasalamat niya. "Naku Chloe! Tumigil tigil ka nga, tsansing ah!" pagbibiro ko sa kanya habang kunwaring nililinis ang pisngi ko.

"Ang yabang mo naman!" sabi niya sa akin sabay suntok na naman sa dibdib, bayolente na ata tong babaeng to. "Joke lang, anytime baby! Alam mo naman mahal din kita eh.." sabi ko sa kanya.. nagkatinginan kami, nagkatitigan, wala kaming masabi sa isa't isa, basta ang nakikita ko si Chloe na mapula ang muka, namumukto ang kanyang mga mata at namumula din ang kanyang mga labi. Hindi ko alam ang sasabihin ko.. "Ay! Buti nalang walang pumapasok dito.." pambasag ko ng katahimikan namin. "Oo nga e. Can we go somewhere else bago ako umuwi? Sama natin si Janine." request niya sa akin. "Oo naman! Tara labas na tayo, pero let me fix your hair first." sabi ko sa kanya at inayos ko nga ang buhok niya. "Give me a smile." sabi ko sa kanya at ngumiti nga siya, ganda. "Ang plastik mo! Haha.." pagbibiro ko sa kanya. "I hate you!" nakaismid na sabi niya sa akin. "Joke lang, my princess! Tara.." sabi ko sa kanya at lumabas na nga kami ng comfort room ng magkakapit ang kamay. Pagbukas namin ng pinto, nakita kaagad namin sa labas si Janine. "Ja! Anong ginagawa mo diyan?" tanong ko sa kanya. Nagulat naman siya, bakit kaya siya nagulat? "Ah, eh! Wala naman.. Kasi nakita kita pumasok diyan kaya binatayan ko ang pinto, sa ibang CR ko pinapapunta ang mga gustong gumamit." sabi niya sa akin, bakit ganun ang tono niya, parang nagpapalusot lang siya. "Ah ganun ba. Nagyayaya si Chloe, samahan natin?" tanong ko sa kanya habang nakatungo lang si Chloe, nahihiya siguro dahil sa istura niya ngayon. "Oh sure! I'll just get my stuffs." sabi niya at umalis papunta sa kung saan para kunin ang mga gamit niya. Pagbalik niya ay pumunta na kami sa kotse niya at umalis.

Janine I had a couple of drinks. Pagkatapos ay nagdecide akong hanapin si Chloe, just in case hindi pa siya nahahanap ni Joshua. Makalipas ang ilang minuto nakita ko si Joshua may kausap, siguro tinanong niya kung nakita niya si Chloe, maya maya naglakad na, papunta ata sa CR, ayun dun na nga siya pumasok, siguro andun si Chloe. Pumunta ako sa may pinto ng comfort room, walang dapat na ibang makapasok dito para makapag-usap ng maayos sina Chloe at Joshua. May mga sumubok pumasok para gumamit ng comfort room, sabi ko hindi pwede, kapag tinanong nila kung bakit isa lang ang sagot ko.. "NONE OF YOUR BUSINESS!" tapos tinuturo ko sa kanila kung nasaan ang iba pang comfort room, hindi naman ako nahirapan sa pagpapapunta sa kanila dun maliban sa isang tao, kailangan ko pa bang sabihin kung sino? "Bawal pumasok, use the other one. Sa dulo ng alleway na ito on the right side." sabi ko sa kanya, pero hindi ako pinansin, lumapit siya sa pinto. Nang bubuksan na niya ang pinto.. "Kapag binuksan mo yang pintuan na yan, mapipilitan akong pigilan ka sa paraang hindi mo magugustuhan." pagbabanta ko sa kanya, and I'm serious. "What the hell is your problem? I need to talk to my girlfriend!" pasigawa niyang sabi sa akin.

"Hey! Remember the last night na sinigawan mo ako? What did I tell you? Ulyanin ka na ata. And your what? Girlfriend? So she didn't break up with you.. YET!" sunod sunod na sabi ko sa kanya. "How dare you?" galit na sabi niya sa akin. "Haha, hindi mo ba nararamdaman? She's going to break up with you Cyrus, stop being dumb and open your eyes widely! I don't know what really happened to you two, but I'm sure this time you're gonna lose her." pangaasar ko sa kanya. Kitang kita ko sa reaksyon niya na nagagalit na siya sa mga pinagsasabi ko, kinapitan niya ang door knob at akmang bubuksan ito, pero kinapitan ko siya sa kanyang wrist.. "Ano ba? This is none of your business!" sabi niya sa akin. "Oh really? Then call me intrimitida! I don't give a d*mn care, but you're not going to interrupt the two of them." pagtataray ko sa kanya. "Magkasama sila?" gulat na gulat niyang tanong sa akin. "Is that really your question? Gosh, Cyrus!" pang-aasar ko sa kanya, naramdaman kong pipihitin na niya ang door knob kaya inunahan ko na siya, pinihit ko ang wrist niya at napabitaw siya don at napaurong, kita ko sa mga mata niya na nasaktan siya. "Janine, wag kana makisawsaw, pwede ba? Papasok ako sa ayaw at sa gusto mo." sabi niya sa akin. "Over my dead sizzling hot body!" pagtataray ko sa kanya habang tumapat sa harap ng pinto, tinitigan ko siya habang nakataas ang isa kong kilay, mukang magpipilit talaga siyang pumasok. "You give me no choice.." sabi niya sa akin, as if natatakot ako sa kanya, lumapit siya sa akin at pilit akong hinihila palayo sa pinto, syempre pinipilit kong magstay sa kinatatayuan ko, trying hard talaga to, infairness, nakakairita, nauuga uga ako, baka mahilo ako nito, nakainom pa naman ako. Hanggang sa tinulak niya ako, andaya nun ah, hinilo muna ako bago ako tinulak, nga naman para maitulak niya ako. Hindi ako papayag na dayain ng kahit na sino, kaya bago pa man niya mabuksan ang pinto, mabilis ko siyang kinapitan muli sa kanyang wrist at pinihit ito hanggang sa mapatalikod siya sa sakit at umangal.. "Aray Janine, d*mn it! Let me go.." pag-angal niya habang pumapalag. "Stop moving, lalo mo lang sinasaktan ang sarili mo." sabi ko sa kanya habang pinihit ko pa ulit ng kaunti at diniinan ang kanyang braso. "Aaaah stop!" reklamo niya. "I'll stop, if you'll stop trying to get in!" sabi ko sa kanya. "Oo na, I'll stop!" mabilis na sabi niya, binitawan ko siya, humarap siya sa akin. "Alam mo, hindi ko alam kung saan ka natuto ng katarayan at kung paano mo nagawa sa akin yan." "Siguro sa New Zealand. Kasi di ba I went there? So malamang doon. What do you think?" pang-aasar ko sa kanya. "Huwag ka ngang pilosopo." sabi niya sa akin, inirapan ko lang siya. "Tell me, why are you doing this?" "Doing what?"

"Ito! Tinutulungan na magkausap silang dalawa, I know that you're inlove with Joshua. Bakit mo pinahihirapan ang sarili mo? Di ba magboyfriend kayo?" sabi niya sa akin. "Exactly! I'm inlove with Joshua, long time ago, and that's the reason why I want him to be happy. Napapasaya ko naman siya pero syempre iba pa din kapag si Chloe. And NO! Hindi ko siya boyfriend." sabi ko sa kanya. "Whaaaat? So all this time, niloloko niyo lang kami?" gulat niyang tanong sa akin. "Not exactly! Long story and I'm tired para ikwento yun. So just disappear now!" sabi ko sa kanya, dahil naiirita na ako, kasi kahit tanggap ko na ang mahal ni Josh at si Chloe, syempre naiisip ko pa din paminsan minsan na magiging kami kahit alam kong hindi. "I really need to talk to her. If you won't let me in, hihintayin ko nalang siyang lumabas." sabi niya sa akin, medyo naawa naman ako sa kanya, talagang gusto niyang makausap si Chloe. "Kapag lumabas si Chloe at nakita ka niya baka pumasok lang ulit siya at magkulong nalang sa loob. Sa pagkakaalam ko ayaw ka niyang makita kaya ka niya tinaguan, kakausapin ka niya kung kailan niya gusto, so if I were you evaporate right now!" pagtataray ko pa din sa kanya. "Can you please tell her that I am really sorry and I love her?" pakiusap niya sa akin. "Sure, I'll also tell her na tawagan ka niya." sabi ko sa kanya, napatango naman siya at nang aalis na siya.. "Urmm.. sorry about the wrist and arm!" paghingi ko ng paumanhin sa kanya, umiling lang naman siya at umalis na, mukang iiyak na siya dahil hindi ko siya pinayagang pumasok dun, medyo nakakakonsensya pero ganun talaga. Ilang segundo lang ang nakalipas ng umalis si Cyrus ng biglang bumukas ang pinto at nakita ko si Joshua at Chloe. Nagulat naman ako, nakatungo si Chloe, malamang pukto ang mga mata niya at ayaw niya itong ipakita. Nagyaya nang umalis si Joshua, pumayag naman ako, kinuha ko ang bag ko at nagpaalam sa organizer ng event, sakto malapit lang siya dun sa table, pagkatapos ay sumakay na kami ni kotse. Driver pa ang labas ko, ako ang nagdadrive. Si Joshua nasa likod nakaakbay kay Chloe habang nakapatong naman ang ulo ni Chloe sa dibdib niya. Oo, tanggap ko na, ilang beses ko pa bang kailangan sabihin, pero tao lang ako, hindi ako manhid. Nasasaktan din naman ako, part of my heart want to scream and cry but the rest of it is smiling because the love of my life is with the girl of his dreams. "Saan tayo pupunta?" tanong ko kay Joshua. "Chloe, saan mo gusto pumunta?" tanong niya kay Chloe habang hinihimas himas ang buhok niya. Nakita ko siya mula sa salamin na nakatulog na siya. "She's asleep." sabi ko sa kanya. Tiningnan naman ni Joshua si Chloe, kinumpirma niya kung tulog nga ba si Chloe. "Nakatulog na siyang umiiyak.." sabi niya. "Sa bahay nalang tayo, my mom sent me a message, kailangan daw ulit niya umalis." sabi ko sa kanya. kaya nagdrive ako papunta sa bahay namin. Tahimik akong nagmamaneho hanggang sa kausapin ako ni Joshua. "Ja.." pauna niya. "Yes?" tanong ko sa kanya. "Salamat ah!" pagpapasalamat niya sa akin. "Wala yun!" sabi ko naman sa kanya.

"Ja, you're full of suprises. Andami mong alam na hindi ko ineexpect.." sabi niya sa akin, napangiti naman ako. "Sa New Zealand, I kept myself busy! I never stop learning something new. Bukod sa studies ko, nag-enroll ako sa kung ano anong extra curricular activities at mga short courses. Kaya madaming bago sa akin." pagpapaliwanag ko sa kanya. "Kahit kailan talaga, napapahanga mo ako. Salamat din pala dahil binantayan mo ang pinto kanina." sabi niya sa akin, nagulat naman ako dahil hindi ko akalaing alam niya yun. Itatanong ko na sana kung paano niya nalaman.. "I know kasi nakita kita sa labas ng pinto pagkabukas namin. Nakinig ko kasi bago kami lumabas na umikot ang door knob, pero walang pumasok, kaya nung nakita kita sa labas, I assumed na ikaw ang pumigil sa kung sino man ang nagtangkang pumasok dun.." pagpapatuloy niya. "Yeah, well, you're welcome!" sabi ko sa kanya. Nakarating na kami sa bahay. Tulog na tulog si Chloe kaya hindi na siya ginising ni Joshua, binuhat niya ito papasok ng bahay. Sabi ko sa kanya dun nalang sila sa guest room, nung una tumanggi pa siya, hindi daw magandang nasa iisa silang kwarto, hindi naman daw ako si Chloe na talagang bestfriend lang. Pero sinabi ko sa kanya na hahanapin siya ni Chloe at baka kung saan siya pumunta, kaya pumayag na din siya. "I'll be in my room." sabi ko sa kanila pagkatapos ay lumabas na ako ng guest room at pumunta sa akong kwarto. Napaupo kaagad ako sa kama. "Haaaaays. I'm hella tired!" sabi ko sa sarili ko habang tinatanggal ang high heels, "I know, I'm doing the right thing." sabi kong muli. And knock out!!

Narrator Inihiga muna ni Joshua si Chloe sa sofa dun sa loob ng guest room, tinanggalan ng high heels at nag-open bed. Pagkatapos ay inilipat na niya si Chloe sa kama at sa sofa naman siya humiga. Pinagmamasdan ni Joshua si Chloe mula sa sofa, mahimbing ang tulog ni Chloe. "Huling beses na napagmasdan ko si Chloe na natutulog ay nung may sakit siya." sabi niya sa kanyang sarili. Maya maya ay nakakatulog na siya. Napapikit na siya nang biglang.. "Sinungaling ka! Sinungaliiiiiiiiiiiiing!!!!!!" sigaw ni Chloe habang umiiyak siyang nakapikit, sa gulat ni Joshua nagmadali siyang pumunta kay Chloe, nadapa pa nga sa pagkataranta. "Chloe.. Chloe.." panggigising ni Joshua sa kanya. Napamulat naman si Chloe makalipas ang ilang segundo, umiiyak, masyado siyang nasasaktan sa nangyayari sa kanya. Nang nakita niya na si Joshua ang nasa harapan niya, niyakap niya ito ng mahigpit.. "Da-daddy! Please, pi-please don't leave me.. natatakot ako!" nauutal na pakiusap niya kay Joshua habang umiiyak. "I won't baby, shusshhhh.." mahinahong sabi naman ni Joshua sa kanya habang kinocomfort niya ito.

Chloe

Sobrang nasasaktan ako sa ginawa ni Cyrus, sa mga pagsisinungaling niya, humingi pa siya ng sorry tapos ganun lang din naman pala. Puro kasinungalingan, mahal ko si Cyrus, oo, pero ilang beses na niya akong pinagsinungalingan, bakit? Alam kong mahal niya din ako, pero bakit ganon? Bakit nag-iba ang pagmamahal niya sa akin? Naging possesive siya, seloso at sinungaling! Yun ang pinakaaway ko sa lahat, ang sinungaling! Buti nalang palaging andito si Joshua kapag kinakailangan ko siya. Hindi ko alam pero sobrang malapit ako at ang puso ko sa kanya. Alam kong si Cyrus ang mahal ko pero nasasaktan ako kapag pilit kong nilalayuan si Joshua. Kahit nilalayuan ko siya, pilit kong iniisip na kailangan layuan ko siya para sa amin ni Cyrus, pero ang puso ko naman pilit hinihilang papalapit sa akin si Joshua. Nagpapasalamat na din ako dahil andiyan si Janine. Hindi ako matigil sa aking pag-iyak hanggang sa nakatulog ako at napanaginipan ko ang mga nangyari, panaginip na parang bangungot, napasigaw ako.. "Sinungaling ka! Sinungaliiiiiiiiiiiiing!!!!!!" Maya maya ay may nakinig akong nanggigising sa akin, nung una ay ayaw kong buksan ang aking mga mata dahil baka si Cyrus ang makita ko, pero gusto kong matapos ang bangungot na ito, kaya mumulat ako. Si Joshua ang nakita ko, kaagad ko siyang niyakap, takot na takot pa din ako.. "Da-daddy! Please, pi-please don't leave me.. natatakot ako!" pagmamakaawa ko sa kanya. "I won't baby, shusshhhh.." ang sabi niya sa akin. Mabuti nalang at andito pa din si Joshua para damayan ako. Hindi ko alam kung ano ba talaga ang aking nararamdaman, umiiyak ang puso ko dahil sa nangyayari sa amin ni Cyrus pero sa kabilang banda, parang ngumingiti ang puso ko dahil kasama ko si Joshua. "Tahan na baby, kailangan mong matulog para makapagpahinga ka ng maayos. Kung gusto mo pwede nating pag-usapan lahat ng nangyari sa inyo kapag okay ka na.." sabi niya sa akin, ang lambing lambing ng boses niya. Napapatango nalang ako sa mga sinasabi niya. "Isa pa, lalo kang pumapanget. Itsura mo ooh.." pang-aasar niya sa akin habang tinitingnan tingnan ang muka ko. Inirapan ko lang siya. "Pwede bang huwag ka munang umalis hanggang sa makatulog ako?" hiling ko sa kanya. "Sa isang kondisyon!" sabi niya sa akin. "Ano?" mabilis kong tanong sa kanya kahit na medyo sumabit ang boses ko. "Titigil ka na sa pag-iyak at matutulog na." sabi niya sa akin. "Opo!" ang tanging naisagot ko at ipinikit ang aking mga mata. Hanggang sa ako't makatulog na nakayakap kay Joshua. Cyrus "Aaah.. sakit ng ulo ko! A-aw!" daing ko habang kapit kapit ko ang aking ulo. Bago kasi ako umuwi sa bahay, nag-inom muna ako sa isang bar malapit sa aming bahay, sobrang nalasing siguro ako, kaya masyadong masakit ang ulo ko, sa tingn ko ang pinsan kong nagtatrabaho dun ang nag-uwi sa akin. Pinilit ko ang aking sarili na tumayo at maligo. Pagkatapos ay nag-ayos ako ng aking sarili. Bumaba sa sala, pumunta sa kusina. Wala na naman tao, ilang buwan nang palaging walang tao dito sa bahay kundi ako at mga maids lang, bihira ko nang nakikita sina Mommy, Daddy at Cyril, business kasi. Nagpahanda ako ng pagkain at gamot sa isa naming kasambahay. Kumain ako. Ininom ko ang gamot para sa sakit ng ulo at katawan. Pumunta sa sala, nag-isip isp hanggang sa

makarating sa terrace, makarating sa kwarto, nag-iisip isip pa din. Bakit ba ako naging ganito? Bakit nagawa kong magsinungaling kay Chloe? Bakit nagawa ko siyang saktan for the second time? Andaming tanong sa aking isipan, parang alam ko ang sagot, pero naguguluhan ako. Kinuha ko ang cellphone ko at dinial ang isang number. "Hello?" sabi sa kabilang linya. "Hey? Do I know you?" tanong niya. "Yes! I need to talk to somebody and I chose you, mag-iintay ako sa Starsbucks, Trinoma." sabi ko sa kanya at kaagad pinutol ang linya para hindi na siya makatanggi, sigurado ako pupunta siya dahil kung hindi makokonsensya siya na meron siyang pinag-iintay. Pumunta ako sa Starbucks, ilang minuto lang ako naghintay, wala pa sigurong 30 minutes, dumating na siya. "Ang kapal din ng muka mong pagbabaan ako ng telepono no?" sabi niya sa akin. "Sorry, have a sit!" sabi ko sa kanya, umupo naman siya.. "Kaya ko lang naman ginawa yun ay para hindi ka makatanggi. Thanks for coming, Janine." pagapatuloy ko, inirapan lang niya ako, hindi ko alam ang sasabihin ko, halos isang minuto kaming tahimik.. "Ililibre mo ba ako?" tanong niya sa akin. "Oo naman!" mabilis na sagot ko at wala pang dalawang segundo nakatawag na kaagad ng waiter at umorder. Andami niyang inorder, parang si Chloe lang, matakaw din ata to. "Tititigan mo lang ba ko buong maghapon?" tanong niya sa akin. "Gusto ko lang sanang may makausap.." sagot ko sa kanya. "About?" tanong niya ulit matapos nagzizip sa inorder niyang cold drinks na kakadala lang ng waiter. "About Chloe and Joshua.." mahinang sagot ko sa kanya habang siya naman ay kumakain. Napakibat balikat lang siya, hindi nagsalita. "Nakinig mo ba ko?" sabi ko sa kanya. "Were you talking to me?" tanong niya sakin. "Niloloko mo ba ako?" tanong ko sa kanya. "No! of course not. Akala ko kasi sarili mo kausap mo, hindi ka kasi nakatingin sa akin tapos ang hina ng boses mo, so I assumed na kinakausap mo ang sarili mo.." sagot niya sa akin.. "Hindi ako nagbibiro, Janine." seryosong sabi ko sa kanya. Nilunok niya ang nginunguya niya, uminom siya at inayos ang upo. "Cyrus, hindi din ako nagbibiro. If you want to say or ask something, go straight to the point. We're too old para magpaikot ikot. Plus ang sarap ng kinakain ko, noh!" sabi niya sa sakin, "Salamat nga pala." pahabol niyang sabi habang nakangiti. Mukang enjoy na enjoy siya sa kinakain niya. Napabuntong hininga naman ako. Ilang minuto din ang nakalipas bago ako nakapagsalita.. "Mahal ko si Chloe.." sabi ko, napatingin naman siya sa akin, ang matataray niyang mata nakatitig sa mga mata ko na parang nagsasabi na *I Know Right?*, taray talaga nito. "Alam ko mahal din ako ni Chloe.." pagpapatuloy ko, hindi nagbago ang reaksyon ng kanyang muka. "Pero alam ko din na mas mahal niya si Joshua.." napahina kong sabi, sa pagkakataong yun hindi pa din nagbago ang pagkakatitig niya sa akin. "Any comments?" nabubwisit na tanong ko sa kanya, dahil nakatitig lang siya sa akin na para bang hindi nakikinig. Umayos muli siya sa kanyang pagkakaupo pagkatapos at ngumiti.

"I Know Right!" medyo pasigaw niyang sabi. Yun lang ang sasabihin niya? Dapat pala iba nalang ang tinawagan ko. Nabubwisit na talaga ako dahil nakalipas na ang ilang minuto hindi pa din siya nagsasalita. Tumayo ako para umalis. "Saan ka pupunta?" tanong niya sa akin. "I'm leaving, di ka naman nagsasalita e, I think I'm wasting my time." sagot ko sa kanya, tumawa lang siya. "You silly! Haha, sit down!" sabi niya sa akin, napatingin lang naman ako sa kanya. "Sige na, umupo ka na, pinagbabaan mo kasi ako ng phone kanina, gumaganti lang, nakakaasar di ba? Haha.. C'mon, don't waste my time, let's talk! Haha.." pang-aasar niya. Napaupo naman ako kasi I really need to talk to someone, e siya lang naman talaga ang nakakaalam ng lahat tungkol sa amin. "Okay, alam ko na mahal mo si Chloe and alam kong mahal din ni Chloe si Joshua at mahal ni Joshua si Chloe. Pareho naman nating alam kung sino sino ang nagmamahalan. Pagkakaiba lang natin, ako, tanggap ko na si Joshua ay inlove kay Chloe, ikaw, alam mo nga, hindi mo naman tanggap." sabi niya. "Paano mo ba nagawa yun?" tanong ko sa kanya. "Alin?" balik tanong niya. "Lahat ng yun, ang isuko ang pagmamahal mo kay Joshua? Makapagmove on? Makita silang magkasama? Hindi ka ba nasasaktan." sunod sunod kong tanong sa kanya. "Una sa lahat hindi ako MANHID! Oo, nasasaktan ako kapag nakikita silang magkasama at masaya, pero mas nangingibabaw ung saya, kapag nakikita kong masaya si Joshua kasama ang mahal niya. Sinubukan kong magmove on, pero nothing happened, kasi I'm really in love with him, so the best thing that I can do is maging masaya kasama ang mahal niya. Tama na sa akin yung andyan siya, yung nakikita siyang masaya, yung nakakausap siya at natutulungan siya paminsan minsan." mahabang explanation niya. "Martir ka!" ang tanging nasabi ko. Pinagtaasan niya ako ng kilay.. "Well, at least, hindi ko sinasaktan ang pinahihirapan ang mahal ko!" mataray na sabi niya sa akin. Aray naman, nasapul ako, simula ng bumalik to galing New Zealand, palagi nalang akong tablado. "Sana makaya ko din yan." sabi ko, nagulat naman siya at biglang napatingin sa akin. "So? Papabayaan mo na sila? Makikipagbreak ka na kay Chloe?" sunod sunod niyang tanong sa pagkakagulat niya. "I think so.." mahinang sagot ko sa kanya. "Pakiulit!" sabi niya. "I SAID, I THINK SO!" napalakas kong sabi sa kanya, bahagya naman siyang napangiti. "Wala naman akong choice di ba? Ayoko nang masaktan si Chloe.." pagpapatuloy ko. "Kahit may ibang chance ka pa, sa tingin mo masasaktan mo pa ulit si Chloe? Sa tingin mo papayag pa si Joshua na saktan mo siya?" sabi niya. Oo nga naman, sa tingin ko hindi na din pakakawalan ni Joshua si Chloe, malamang buong gabing umiyak si Chloe, nakita ko na dati kung gaano nagalit sa akin si Joshua nung una kong nasaktan si Chloe, ngayon, sa tingin ko hindi na niya ako mapapatawad. "Sa tingin mo.. dapat ko na ba siyang kausapin?" nag-aalangang tanong ko pa sa kanya. "Hindi! Pabayaan mo munang lumamig ang ulo niya, magsink in at matanggap niya kung ano man ang pinag-

awayan niyo na sa tingin ko ay hindi lang dahil dun sa kagabi.." sabi niya sa akin na parang nagsasabi na din na.. *Tell me what really happened or I'll kill you!* Nakakatakot minsan ang babaeng to. Umorder na din ako ng drinks, pagkainom ko at kinuwento ko na sa kanya lahat lahat ng mga kasinungalingan ko at lahat ng mga nagawa ko kay Chloe na hindi ko alam na hindi tama noong mga panahong yun. "What? Seriously? Naku! You're so dead, lalo na kapag nalaman yan ni Joshua. Tsk! Tsk! Tsk!" gulat na gulat niyang reaksyon na may halong pang-aasar pa. Napabuntong hingi na naman ako. "Well, I guess that's the right thing to do." sabi ko na parang ayaw kong sabihin pero kailangan. Yun ang dapat, siguro yun nga ang tama, kailangan ko ng pakawalan si Chloe, pero parang hindi kp kayang makipagbreak sa kanya, parang wala akong karapatan. Habang naiisip ko ang mga yun, kain lang ng kain si Janine at nakuha pang umorder ulit. Hindi ba talaga nabubusog to? "Thanks ha!" sabi ko sa kanya. "Ha? Para saan?" tanong niya sa akin na para bang wala siyang naitulong. "Sa pakikipag-usap sa akin, sa pagpapaintindi sa akin ng kailangang gawin.." sagot ko sa nagmamaang maangang tanong niya. "Pagpapaintindi? Alam mo Sai, we both know that you knew everything long time ago. Dinedeny mo lang sa sarili mo dahil ayaw mong mawala sayo si Chloe, pero matagal mo nang alam." sabi niya sa akin, napaisip ako sa sinabi niya, may point siya, dahil after graduation kahit masaya kaming magkasama ni Chloe, palagi niyang hinahanap ang kanyang "Daddy", si Joshua. Bakit ko ba nga pinatagal pa ng ganito, tuloy pare-pareho kaming nahihirapan, siguro hindi lang masabi sa akin ni Chloe na mas mahal niya si Joshua dahil ayaw niyang masaktan ako, o hindi pa niya narerealize na mas mahal niya si Joshua. "Anyways, thanks pa din!" pagpapasalamat ko muli sa kanya. "Thanks to you, andami kong nakain." nakangiting sabi niya sa akin. "Antakaw mo nga eh.." medyo pabiro kong sabi sa kanya. "Hindi naman masyado, Starbucks eh, tsaka minsan ka lang manlibre, syempre lulubus lubusin ko na ang grasya." sabi niya habang inuubos ang natitirang drinks niya. "I have to go, Janine. Salamat talaga!" pamamaalam ko sa kanya. "Oh sige na nga, walang anuman, mapilit ka!" sabi niya sa akin, umalis na ako para magbayad habang siya naman ay nakaupo pa din dun, palabas na ako ng maisipan kong lumingon, nakita ko kausap niya ang waiter, naku! mukang oorder na naman, hindi talaga siya nabubusog. - End of Chapter 26 -

************************************ Pambitin effects:

"Sabi mo walang iwanan pero bakit parang unti-unti mo na akong iniiwanan. Hindi ko alam kung paano haharapin ang bukas at makalawa ng wala ka." -???

"Hihintayin kita hanggang sa maging handa ka na. Hindi kita mamadaliin, hindi kita pipilitin. Wala akong ibang hihilingin basta hayaan mo lang akong manatili sa tabi mo." -???

"Siguro kung ganyan ka lang kabait nung una palang malamang nagustuhan kita." sabi ni ...???

"Hindi ko kailangang maging mabait para mahalin mo rin ako. Masyado ka lang talagang naging focus sa isang bagay kaya hindi mo nagawang mapansin ang mga bagay na nasa paligid mo." -???

"Aaaaaaaaaaahhhhhhh! Aaaaaaaah.. Araaaaaaaaaaaaaay! Aaaaaahhhhh.." angal ni Chloe hanggang sa nawalan siya ng malay.

"Parang pamilyar siya." -??? (merong magbabalik? sino ang magbabalik? makakabuti ba? o makakagulo?) Chapter 27

Chloe's Sudden Headache?

Narrator

Pagkatapos ng umalis ni Cyrus nanatili pa muna si Janine sa Starbucks para mag-isip isip, halos isang oras din siya dun pagkatapos ay umuwi na din. Pagkapasok niya sa bahay, nadatnan niya si Chloe at si Joshua na nasa sala, mukang worried na worried si Chloe at hindi alam ang gagawin habang si Joshua naman ay parang nanggagalaiti sa galit na parang bang gustong manuntok ng kung sino. Janine

"I'm home.." sabi ko na siyang naging dahilan ng kanilang paglingon. "Saan ka nanggaling?" masungit na tanong sa akin ni Joshua, napatingin lang naman ako sa kanya pagkatapos ay kay Chloe, sa pamamagitan ng aking mga mata tinanong ko si Chloe kung anong problema, napatungo nalang siya. "I'm asking you Ja!" pagsusungit na naman niya. "I know, okay? Bakit kailangan sumigaw?" tanong ko sa kanya. "Hindi ka sumasagot e.." sabi niya sa akin. "Daddy, calm down." malambing na sabi ni Chloe, napatingin lang naman si Joshua sa kanya. "What's the problema ba?" tanong ko sa kanila. "Kinuwento na kasi sa akin ni Chloe yung mga ginawa ni Cyrus sa kanya." galit na galit na sagot sa akin ni

Joshua. "Aaah, ganun ba?" ang tanging reaksyon ko. "Hindi mo man lang ba aalamin kung ano ano yung mga yun?" tanong sa akin ni Joshua. "Wag na Joshua, nakakahiya." sabi ni Chloe habang kinapitan niya sa braso si Joshua. "Urm, Josh, I don't have to. I can imagine it naman." sabi ko kay Joshua. Kitang kita sa mga mata ni Joshua na nagagalit pa din siya dahil sa mga nalaman niya. "Bakit hindi ka kaya kumuha ng cold drinks para lumamig ang ulo mo?" pagpapatuloy ko, na siya namang ginawa ni Joshua. Si Chloe na kaninang nakaupo ay lumapit papunta sa akin.. "I'm sorry, Janine." mahinang sabi niya sa akin. "Naku! Wala yun, I understand, tsaka you don't have to say anything because I know everything." nakangiti kong sabi sa kanya. "You know everything?" gulat na gulat niyang tanong sa akin. Umoo naman ako at sinabi ko kung paano ko nalaman ang lahat, sa pagkakataong yun, nahiya na naman siya sa akin. "Hindi ko kailangang mahiya, kasi like I've said, I understand, you and your situation, mahirap talaga ang ganyan, pero hopefully magagawa mo din ang gusto at dapat mong gawin." sabi ko sa kanya, kita ko sa mga mata niya na naguguluhan siya sa mga sinabi ko, nginitian ko nalang siya. "Come, I'll show you something." sabi ko sa kanya at sumama naman siya sa akin. Pumunta kami sa kwarto ko, may inilabas akong isang kahon at isang paper bag. "Para san yan?" tanong sa akin ni Chloe. Imbis na magsalita ako, inabot ko nalang sa kanya ang dalawang bagay na yun. Inilapag naman niya iyon sa mesa at ang una niyang binuksan ay ang paper bag. Nang kinuha na niya ang nasa loob nito, natigilan siya at natulala.. "Surprised?" tanong ko sa kanya. "Di ba yan yung kauna-unahang medyas na ginamit mo dun sa school noon? At si Joshua ang nakakuha niyan." pagpapatuloy ko. Napatango naman siya. "Sabi ko na nga ba siya ang nakakuha ng medyas ko dahil nung graduation nakita ko na suot suot niya yun." napapaluhang sabi niya. "Nakaframe pa yan ah. Sobrang special kasi yan para kay Joshua." sabi ko sa kanya na siyang naging dahilan ng pagpatak ng kanyang luha. "Talagang pinapahalagahan ako ni Daddy." sabi niya matapos niyang punasin ang kanyang mga luha. "Pinapahalagahan?" napapailing na tanong ko sa kanya. "Tingnan mo kung ano ang nasa loob niyang box." utos ko sa kanya. Binuksan naman niya ang kahon at nang makita ang mga andoon, pumatak na naman ang kanyang mga luha. Bumungad sa kanyang mga mata ang isang post-it na may nakasulat na.. "You are my Princess, Chloe Yu, forever and always." Kinuha niya iyon, pagkatapos at nakita niya ang sari-saring stolen pictures niya na kinunan ni Joshua, isa isa niya iyong kinuha para tingnan, maya maya pa'y nakita na niya ang mga post-it replies niya noon kay Superman, lalo siyang naiyak. Marahil ay naalala niya ang mga nakaraan nila ni Joshua. "My superman.." mahinang bigkas niya.

"Pagpapahalaga lang ba talaga ang sa tingin mong nararamdaman ni Joshua para sayo?" tanong ko sa kanya ngunit hindi siya nagsalita. Napipi na ata siya, bibihira na siyang magsalita. "Chloe, make up your mind, hindi sa lahat ng pagkakataon e andiyan si Joshua para sa'yo. Sa mga oras na to siguro naman you've already figured out na hindi talaga kami magboyfriend ni Joshua.." pagkasabi ko sa kanya niyan ay biglang napatingin sa akin si Chloe, na para bang wala siyang kaideidea na hindi talaga kami ni Joshua. "Oh c'mon Chloe!! Wake up!! Hindi kami ni Joshua, never naging kami because he is deeply inlove with you." naiiritang sabi ko sa kanya dahil hindi ko na alam kung talaga bang wala siyang kaideideya o nagtatanga tangahan lang siya. "Then why?" gulong gulong tanong niya sa akin, na lalong ikinairita ko. "You're kidding, right? Kaya kami nagpanggap ni Joshua dahil ayaw niya na mag-away pa kayo ni Cyrus pero ang totoo hindi talaga kami, ikaw ang mahal ni Joshua and we both know that you're also inlove with him, blinded ka lang dahil kay Cyrus." mabilis kong sabi sa kanya. "I do love Cyrus, Janine." nakakaawang sabi niya sa akin, sa itsura niya ngayon humupa ang pagkairita ko sa kanya, nilapitan ko siya at umupo kami sa may kama.. "Chloe, I know you love Cyrus but I also know that you're inlove with Joshua." sabi ko sa kanya habang kapit kapit ko ang kamay niya, wala pa din siyang imik, tila nag-iisip. "Chloe, kahit ilang beses mong isipin yan ng isipin, you won't figured it out, pakinggan mo ang puso mo, hayaan mo na ang puso mo ang magsabi sayo kung sino ba talaga ang mahal mo. I know you're keep on convincing your mind that you're inlove with Cyrus because he is your boyfriend. But you're heart is beating for Joshua hindi mo lang pinakikinggan, if I know, palagi mong hinahanap noon si Joshua kay Cyrus and kung kani-kanino." sabi ko sa kanya. "Janine.." sabi niya sa akin sabay yakap ng mahigpit. "I'm really confused.." iyak na iyak niyang pagpapatuloy. "What should I do?" tanong niya sa akin. "Listen to your heart, huwag mo nang pahirapan ang sarili mo." sabi ko sa kanya habang kinocomfort ko siya. Ilang minuto lang ang lumipas ng biglang bumukas ang pinto kaya kaagad pinunasan ni Chloe ang mga luha niya. "Yanine!!" sigaw ni Joshua. "Yanine? It's Janine, Josh!" sabi ko sa kanya. "Oo nga, Yanine, nakagat to kasi yung dira to habang kinakagat to yung yero e.." sabi niya, napatawa naman bahagya si Chloe sa sinabi ni Joshua ako naman ay nagtaka. "Yero?" napapaisip kong sabi sa kanya, kinakagat niya ang yero? "Aaah, yelo! nakagat mo yung dila mo?" pagtatanong ko sa kanya. "Oo! Antakit nga eh.." sabi niya, natatawa pa din si Chloe sa kanya. "Naghanda ato ng meryenda, tala kain tayo." pagyaya niya sa amin. "Ayos!" sabi ko, nagugutom na naman kasi ako. "Susunod na ako.." sabi ni Chloe. "Tabay ka na samin, Cowi.." sabi ni Joshua, napatingin naman ako kay Chloe, medyo nag-iba ang face

expression niya. "Anong tawag mo sakin?" medyo nakapikit na tanong ni Chloe kay Joshua, parang may something. "Cowi! Di ba yun naman an name mo Cowi!" sagot ni Joshua sa kanya, lalong nag-iba ang face expression ni Chloe, napahawak siya sa kanyang ulo at dumaing ng sakit. "Aaaaah.." Napatakbo naman kami ni Joshua papunta sa kanya dahil napaupo na siya sa sahig dahil sa sakit. "Cowi! Cowi anong nangyayali tayo?" tanong ni Joshua. "Chloe, what's wrong?" tanong ko naman sa kanya. Hindi siya makapagsalita, wala siyang ibang masakit kundi "Aaaaaah.. Aaahh..", daing siya ng daing dahil sa sakit ng kanyang ulo. Parang minamigraine siya, I can't imagine kung anong sakit ang nararamdaman niya pero I'm sure it's so painful. "Cowi, Cowi.. Ano ba nangyayali tayo?" worried na worried na tanong ni Joshua sa kanya, hindi malaman ni Joshua ang gagawin niya, neither do I. "A-a-a-ang sakit.. Aaaahhh.. Aaahhhhhhhhhh.. Aaaaaaaahh.." sunod sunod na daing niya hanggang sa mahimatay siya. Chapter 27.2 Speechless Chloe Nasa loob kami ng kwarto ni Janine, nang biglang pumasok si Joshua. Parang bulol siya kung magsalita dahil nakagat daw niya ang dila niya habang kinakagat niya ang yelo. Natatawa tawa naman ako habang nagsasalita siya, nag-iba ang timpla ng pakiramdam ko ng binanggit niya ang pangalan ko.. "Cowi.." Pinaulit ko sa kanya, ganun pa din.. "Cowi.." Hindi ko alam kung bakit, pero sumakit ang ulo ko lalo na nung paulit ulit niyang binanggit ang pangalan ko nung bulol siya. Sobrang sakit, hindi ko maipaliwanag kung bakit, parang may gustong pumasok at parang may mga paikot ikot na kung ano ano sa utak ko na hindi ko talaga malaman ang dahilan. Habang naririnig ko ang "Cowi.." lalong tumitindi ang sakit hanggang sa mahimatay na ako. Nang magkamalay ko, dahan dahan kong ibunukas ang aking mga mata, nakita ko si Joshua sa tabi ko, nagbabantay, habang si Janine naman ay nasa sofa, nakalaptop. "Ja-Janine.." tawag ko sa kanya, kaagad naman niyang itinigil ang kanyang ginagawa at pumunta sa akin. "How are you? Are you okay now? Ano nararamdaman mo?" sunod na sunod niyang tanong sa akin, halatang nag-aalala siya. "I feel okay, medyo nanghihina pa.. what happened?" nanghihinang tanong ko sa kanya. "Sumakit ang ulo mo tapos nawalan ka nang malay, nagworry kami, halos 24 hours ka nang walang malay, buti nagising ka na." sagot niya sa akin. "Ano? Ganon na katagal?" gulat na gulat kong tanong sa kanya. "Oo, buti nga nagising ka na kasi kung hindi baka dadalhin ka namin sa ospital." sagot niya sa akin. "Kanina pa ba natutulog si Joshua?" tanong ko kay Janine. "Hindi, ngayon ngayon lang, pilit niyang pinipigilan ang sarili niya na makatulog, dahil gusto niya paggising mo siya kaagad ang una mong makikita. Buti nga nakatulog eh.." sagot niya sa akin. Kawawa naman siya, nakakahiya sa kanilang dalawa, paasikaso pa ako.

"Urmm, Janine.. Uuwi na ko ah.." sabi ko sa kanya. "Ano? Mahina ka pa, magpahinga ka muna.. Ihahatid ka nalang namin ni Joshua pauwi." pagtutol niya sa akin. "No, naku, wag na. Masyado na ako nakakaabala.. Papasundo nalang ako kina tito, tsaka para makapagpahinga na kayong dalawa." sabi ko sa kanya. "Pe-peroo---" "Please Janine, masyado na akong nakakaabala, nakakahiya na. Magpapasundo nalang ako. Salamat talaga." sabi ko sa kanya, wala na naman siyang sinabi, napatango nalang siya. Bago siya lumabas ng kwarto, humingi ako ng isang post-it sa kanya at nanghiram ng ballpen, may isinulat ako saglit pagkatapos ay tumawag ako sa tito ko para magpasundo, buti nalang andiyan sila. Nag-ayos ako ng aking sarili, inayos ko na din ang pagkakahiga ni Joshua, mukang ang sarap ng tulog niya dahil hindi niya ako napapansin. "Rest well." sabi ko sa kanya, hinalikan ko siya sa kanyang pisngi at lumabas na ako ng kwarto. Kinatok ko si Janine sa kanyang kwarto, "Janine, uwi na ako ah, sa labas ko nalang hihintayin si tito." pamamaalam ko sa kanya. "Kung di na talaga kita mapipigilan, sige. Samahan nalang kita sa labas.. Upo tayo sa bench." sabi niya sa akin. Bago siya lumabas ng pinto.. "Pwede bang sa akin nalang ang mga yun?" tanong ko sa kanya. "Oo naman, ibibigay ko naman talaga sayo yan e.." sagot niya sa akin, kinuha niya ang mga yun at ibinigay sa akin. "Thanks ah." pagpapasalamat ko sa kanya, napangiti nalang siya. Lumabas na kami, naghintay saglit sa may bench at nang dumating na ang tito ko, umuwi na ako. Nang makarating kami sa bahay, kumain ako at nagpahinga sa may sala. "Kuloy, ukey ka na ba?" tanong sa akin ni Yaya Kurds. "Oo, okay na ko. Magpahinga ka na." sagot ko sa kanya. "Sege, papahenga na ako." pamamaalam niya sa akin. Ilang oras ako andoon sa sala, nakahiga sa sofa, nag-iisip. Alam ko may migraine ako, pero parang hindi naman migraine yung kanina, masyadong matindi. Nagpalakad lakad ako sa sala hanggang sa napansin ko ang mga albums doon sa may gilid ng tv. Kinuha ko ang mga iyon at isa isang tiningnan. Sa mga litratong yun, kasama ko pa ang mga magulang ko, may mga naaaalala pa ako tungkol sa kanila, sa mga ginagawa namin. Kung saan kami nakatira dati. Madami din akong hindi maalala, siguro dahil bata pa nga ako nuon, buti nalang may mga picture. Atleast kahit papano makikita ko ang mga nakasama namin noon, mga nakasama ko. Ang cute ko nung bata pa ako, haha, sa mga pictures ko mukang astig ako noon, hindi katulad ngayon. "Kuloy, let's go to the hospital.." sabi sa akin ni tita, napatigil tuloy ako sa pagtingin sa mga albums. "Pero tita, I'm fine na, feeling okay na po." sabi ko sa kanya.

"No Chloe, I want to make sure that there's nothing wrong, kasi mag-aout of town na naman kami ni tito mo, alam mo naman ang negosyo natin. Gusto kong masigurado na okay ang lahat bago kami umalis." sabi niya. Wala na akong nagawa kundi ang sumama kay Tita at Tito, nagpacheck up, kung ano anong test ang pinagawa sa akin. Wala naman siguro akong sakit na malubha. Healty foods naman ang mga kinakain ko, yun nga lang minsan nalilipasan ako ng gutom. Ano ba yan? Nung dumating ang results, okay naman daw ang lahat, normal naman daw ang mga resulta, at paminsan minsan daw talaga ay nakakaranas ng ganun ang mga tulad ko. Pagkatapos sa ospital ay umuwi na kami, nasa may gate palang kami at nakita ko na si yaya Kurds na tumatakbong papalabas ng pinto ng bahay.. "Hoy, yaya Kurds! Wag ka ngang tumakbo.." sabi ko sa kanya. "Ih paanu naman kase kuloy, kanena pa sayo naghehentay se batman, andon sa luob, dalean mo!" sabi niya sa akin sabay alis. Si Cyrus? Andito siya, anong ginagawa niya dito? Ready na ba talaga akong harapin siya? Okay na naman ang pakiramdam ko, yung ginawa naman niya sa akin, hmmm, ewan, hindi na naman ako galit, pero kapag naiisip ko, naaalala ko, nasasaktan pa din ako ng konti. Kakausapin ko ba siya? Mas pipiliin kong magpahinga nalang muna. "Kuloy, bakit ba natigilan ka diyan? Harapin mo ang bisita mo." sabi sa akin ni Tita. Naku naman, magpapahinga nalang sana muna ako e, hindi ko alam kung ano ang mga masasabi ko kay Cyrus, pero I have no choice. Pumasok ako sa bahay at dumeretso sa sala, nakita ko na nakaupo dun si Cyrus, napatingin naman siya sa akin at akmang tatayo, sinenyasan ko siya na wag nang tumayo, pagkatapos ay umupo na ako sa may tapat niya. "Kamusta ka na? Ano sabi ng mga doctors?" mga tanong niya sa akin. "Okay naman ang mga results ng mga test na ginawa sa akin. Kamusta na ako? Ito, medyo magulo ang isip." sagot ko sa kanya. "I am really sorry for what I've done." sabi niya sa akin pagkatapos ay may mga tumulong luha sa kanyang mga mata. Seryoso na ba siya this time? Or may mga kasinungalingan na naman siya? Hindi ko na alam ang iisipin ko, pero ang bigat sa pakiramdam habang nakikita ko siyang umiiyak, mahal ko pa din kasi siya, kaya lang, may parte ang puso ko na nagsasabing hindi na tama ang mga nangyayari.

Nagulat ako ng may biglang kumapit sa balikat ko, si Cyrus pala, napatulala pala ako at hindi ko napansin na napaluha na din ako. Nakita ko na nakaluhod siya sa may tabi ko. "Cyrus, ano ka ba? Tumayo ka nga diyan.." medyo natataranta kong sabi sa kanya. Pero hindi siya natitinag. Nakaluhod pa din siya. Kinapitan niya ang mga kamay ko. "Chloe, please forgive me. Hindi ko na ulit gagawin yun, I really love you Chloe.." habang sinasabi niya ang mga yan, palingon lingon ako kasi baka nakikita kami nila tita, nakakahiya. "Cyrus, tumayo ka dyan, nakakahiya kina tita.." pabulong na naaasar kong sabi sa kanya. "Chloe, please, I am really really sorry. Please forgive me." pagmamakaawa niya sa akin, sino ba kasing may

sabing galit ako sa kanya? "TUMAYO KA NGA DIYAN!" napasigaw kong sabi dahil sa kabwisitan ko sa kanya, tumayo naman siya, kumalma naman ako nang nakita kong tumayo siya. "Patawarin mo na ako Chloe, please please.." pagmamakaawa pa din niya sa akin. Umupo ako, umupo din naman siya sa may tabi ko.. "Hindi naman ako galit sayo eh." sabi ko sa kanya. "Hindi ka galit? Talaga? So pinapatawad mo na ako?" parang excited na excited niyang sabi sa akin. "Hindi ako galit sayo, pero hindi ibig sabihin nun na hindi ako nasaktan sa ginawa mo." sabi ko sa kanya, tahimik lang naman siya. "Hindi ko pa din maintindihan kung saan nanggaling ang mga dahilan mo para gawin mo yun." pagpapatuloy ko. "I don't know either, maybe I just love you too much and I didn't notice that I wasn't doing the right thing." sabi niya. "Siguro nga, pero sobrang masakit yung ginawa mo sa akin." sabi ko naman sa kanya. "I know, I just realized. And I am really really sorry for what I've done. I love you, Chloe, nabulag ako, hindi ko kaagad nakita na nasasaktan ka na pala ng pagmamahal ko. I beg for your forgiveness, Chloe Yu." paghingi na naman niya ng tawad. "Gaya ng sinabi ko sayo kanina, hindi ako galit sa'yo, masakit lang talaga yung ginawa mo sa akin, so you don't have to beg for my forgiveness." sabi ko. "Pero nasaktan kita, sorry Chloe, sorry!" "Stop saying sorry Cyrus, alam ko naman na hindi mo din gustong mangyari yun, na nagawa mo lang yung because of love, but it's too much." sabi ko sa kanya pagkatapos niyang magsorry, nakakairita na, paulit ulit. "Okay!" ang tanging nasabi niya. Hindi ko na alam ang sasabihin ko, wala na din naman siyang sinasabi. Ilang minutong pareho kaming hindi nagsasalita hanggang sa.. "Chloe.. can I ask you a question?" tanong niya. "Ano?" tanong ko sa kanya. "Do.. Do you.. You still lo-love me?" nauutal niyang tanong na nakapagpatulala sa akin, bakit ganun? Hindi ko alam ang isasagot ko, alam ko sa isip ko na mahal ko siya, pero bakit merong pumipigil sa akin na sabihin yun. Tama nga kaya si Janine? Na hindi talaga si Cyrus ang mahal ko? Na blinded lang ako sa kanya pero ang totoo si Joshua talaga ang mahal ko? Naguguluhan ako. Ano na nga ba? "Chloe.." sabi niya sa akin, na nagpatanggal sa pagkatulala ko, napalingon ako sa kanya at biglang tumulo ang aking mga luha, hindi ko pa din alam ang aking sasabihin. "Chloe, please give me another chance.." sa sinabi niyang yan, lalong tumulo ang aking mga luha, lalo akong nawalan ng mga salita, para ako biglang napipi, parang nakain ng pusa ang dila ko, hindi ko alam ang aking sasabihin. "Chloe, do you still love me?" parang dinudurog ang puso ko sa tanong niyang yan, pagkatapos kong makinig yan ay kinapitan niya ang aking mga kamay na siyang naging sanhi ng tuluyan kong pag-iyak. Pinipigilan ko ang aking pag-iyak pero hindi ko kaya hanggang sa niyakap ako ni Cyrus.

"Chloe.. please stop crying, sorry!" sabi niya sa akin, kumalas ako sa pagkakayakap sa kanya. "Sorry? No! No, Cyrus!! I am sorry.." pasigaw na sabi ko sa kanya, halata sa kanyang mata ang pagtataka. "I am really sorry, Cyrus!" naiiyak ko pa ding sabi sa kanya. "So you, you mean.. you, you don't.. love me anymore?" tanong niya sa akin. "Please! Please don't make me answer that question 'cause.. it's breaking me into pieces.." para akong dinudurog habang sinasabi ko ang mga yan. "I am the one whose breaking into million pieces, Chloe." napapaluhang sabi niya sa akin. Hindi ko alam ang sasabihin ko sa kanya, ang alam ko lang is I cant be with him anymore as my partner but I can't tell him. "Bakit ganun, Chloe? Sabi mo.. Sabi mo walang iwanan pero bakit parang unti-unti mo na akong iniiwanan. Hindi ko alam kung paano haharapin ang bukas at makalawa ng wala ka.." sabi niya sa akin habang umiiyak. "Hindi ko alam, Sai." naiiyak ko pa ding sabi sa kanya. Pagkatapos ng sagot ko sa kanya, nagsimula ang napakahabang katahimikan, walang nagsalita ni isa sa aming dalawa, ang tanging naririnig lang namin ay ang mga pag-iyak namin, ang pagsubok na pigilan ang pagtulo ng aming mga luha. Halos mag-iisang oras na ata kaming hindi nagsasalita, unti-unti na din kaming kumakalma, napapatigil na kami sa aming pag-iyak hanggang sa makarecover na nga kami sa aming pag-iyak. "Uhmm.." pauna ni Cyrus. Napatingin lang naman ako sa kanya. "I know you're getting irritated 'cause I kept on saying that I am really sorry, I'm really sorry, Chloe. I have to say sorry kasi alam kong nagkamali ako and I deserve all this." pagpapatuloy niya. "Sai.." pagputol ko sana sa kanya pero nilagay niya ang kanyang isang daliri sa aking mga labi para pigilan akong magsalita. "Chloe, you don't have to say anything for now, I know you're hurt, you're confused. I was. But someone made me realize everything." sabi niya sa akin habang bahagyang nakangiti. Sino kaya ang someone na yun? Kilala ko kaya yun? "I know you love me, I can feel it, but I also know that you're inlove with Joshua." naluluha luha niyang sabi sa akin, nagulat naman ako sa sinabi niya. Pareho sila ng sinabi ni Janine, na inlove ako kay Joshua. Siguro, malamang tama sila, sa nararamdaman kong 'to. "Chloe, alam ko ang dahilan kung bakit hindi mo masabi sa akin na hindi ka na sa akin inlove, di ba dahil ayaw mo akong masaktan?" seryosong sabi niya sa akin. "Okay na, okay lang.. sa totoo lang matagal ko nang alam yan, pero hindi ko pinapansin kasi naisip ko na kung totoo man yung nararamdaman kong yun, sasabihin mo sa akin, siguro dahil ako na yung boyfriend mo, pinanindigan mo nalang dahil may nararamdaman ka din namang pagmamahal para sa akin, di ba?" pagtatapos niya. Hindi ko alam ang sasabihin ko, nang ibubuka ko na ang aking bibig para magsalita, pinigilan na naman niya ako. "Don't! Kapag sure ka na at hindi ka na naguguluhan tsaka ka magsalita. Didistansya muna ako, you can call me anytime you want, kapag ready ka na, call me. I'm willing to do everything you want." sabi niya sa akin. Napaluha na naman ako, wala na akong ginawa kundi ang umiyak ng umiyak, hindi na ba to titigil? "Alis na ako, Chloe. Pasenxa na sa istorbo, magpagaling ka, okay? Take care." pagmamaalam niya at hinalikan

niya ako sa noo, pagkatapos ay umalis na siya. Nilingon ko siya habang papalabas ng bahay, nakita kong lumingon din siyang nakangiti. Hindi ko na nagawang magsalita, hindi ko alam kung bakit, ngayong araw na to lang ako napipi ng ganito Cyrus Pumunta ako sa bahay nila Chloe para kausapin siya, para humingi ng tawad at para humingi ng second chance, kung saka sakaling hindi niya ako bigyan ng isa pang pagkakataon, alam ko na ang aking gagawin. Pero pagdating ko dun, wala siya dun, sabi ni yaya Kurds nasa ospital daw si Chloe, bigla naman akong kinabahan, buti nalang check-up lang naman daw pala. Natawag pa akong OA ni yaya Kurds. Naghintay ako ng ilang oras bago siya dumating. Nakita ko kanyang mga mata na para bang ayaw niya akong makita, na naguguluhan siya, na hindi alam ang gagawin o sasabihin niya. Tatayo na sana ako pero pinigilan niya ako. Umupo siya sa sofa sa harapan ng inuupuan ko, kinamusta ko siya, humingi ako ng tawad sa kanya, lumuhod pa ako para ipakitaa sa kanya ang sincerity ko. Nairita siya, sinigawan niya ako. Nagkaiyakan kaming dalawa. Kitang kita sa mga mata niya at sa kilos niya na talagang naguguluhan siya, na hindi niya alam kung anong sasabihin. May mga panahong pareho kaming hindi nagsasalita. I asked her if she still loves me, pero hindi siya makapagsalita. Ngayong kumpirmado na na talagang kay Joshua siya sa inlove, kung nuon nararamdaman ko lang, ngayon sa hindi niya pagsasalita alam ko nang hindi na talaga ako ang mahal niya. Ang sakit sakit, unti unti akong nadudurog. Pero alam ko naman na kasalanan ko din hindi ko lang ineexpect na ganito ang mangyayari. Kahit gusto na niyang magsalita, pinigilan ko siya, dahil alam kong hindi siya sigurado sa mga sasabihin niya. Sinabi ko nalang sa kanya na tawagan niya ako kapag ready na siyang makipag-usap, pagkatapos ay nagpaalam. Pinigilan ko ang umiyak, pangiti ngiti pa nga ako nung nasa harap ni Chloe hanggang sa huling paglingon ko sa kanya, pinilit kong ngumiti hanggang sa paglabas ko ng bahay nila. Nang nakasakay na ako sa kotse, hindi ko na napigilan ang umiyak. Para akong batang babaeng inagawan ng pinakapaboritong candy. Hindi ko alam ang gagawin ko, tama ang sinabi ko sa kanya, hindi ko alam ang gagawin ko ng wala siya sa piling ko.

Joshua Pagmulat ng mga mata ko si Chloe kaagad ang hinanap ko pero hindi ko siya makita sa kama kung saan nakahiga siya dapat. May nakita akong post-it note sa may side table, binasa ko iyon. *Daddy, thanks for taking care of me. Uuwi na muna ako, don't worry, I'll be fine. Magpahinga ka, okay? * Naku! Bakit ba kasi ako nakatulog. Anong oras na ba? Gabi na pala, kaya pala nagugutom na ko. Buong araw akong nakatulog? Record yun ah. Lumabas ako ng kwarto, pumunta ako sa kwarto ni Janine pero wala siya dun, hindi naman niya siguro ako iniwan habang natutulog. Pagpunta ko sa kusina, nakita ko ang mesa, madaming pagkain, mga paborito ko pa, malamang para sa akin to. Umupo ako dun at kumain. Maya maya nakita ko na padating na si Janine. "Gising ka na pala Sleeping Handsome, eat well." pagbati niya sa akin.

"Salamat. Tara kain tayo, gutom na gutom na talaga ako." pagyaya ko sa kanya. "Halata naman eh, sige lang, para sayo talaga yan.." pagtanggi niya sa akin.

"Nga pala? Bakit mo hinayaang umalis si Chloe?" tanong ko sa kanya bago ako sumubo, umupo naman siya sa kabilang upuan. "She insisted." maiksing sagot niya sa akin. "Uhmm.. Sure ka kumain ka na?" tanong ko ulit sa kanya kahit si Chloe ang natakbo sa isip ko, kamusta na kaya siya? "Are you really concern? Parang hindi naman, Chloe is alright. Pinacheck up siya ng tita niya when she got home, okay naman daw ang mga results, nagpapahinga na siya ngayon." sabi niya sa akin, halata bang si Chloe ang iniisip ko? "Paano mo naman nalaman yan? Galing ka ba sa kanila? O tinawagan mo siya?" tanong ko sa kanya. "Relax. I have connections noh? Just keep on munching, punta lang ako sa room ko." sabi sa akin ni Janine at nagpunta na nga siya sa kanyang kwarto, ako naman ay nagpatuloy sa pagkain. Pagkatpos kong kumain, naghugas ako ng pinagkainan ko at inayos ko yung kwartong tinulugan ko. Pumunta ako sa room ni Janine, pagkabukas ko ng pinto nakita ko na may kausap siya, nang makita niya ako nagpaalam kaagad siya sa kung sino mang kausap niya. "Finished eating?" tanong niya sa akin. "Yup! Thanks ah, sarap." sabi ko sa kanya sabay upo. "You're welcome. Stop worrying about Chloe, she is fine." sabi niya sa akin. Muka ba talagang nagwoworry ako masyado kay Chloe? Halatang halata ni Ja, nakakainis naman. "Tawagan ko kaya siya?" tanong ko sa kanya, tumango lang naman siya sa akin.. "Nagkausap na ba sila ni Cyrus?" dugtong na tanong ko sa kanya. "That's possible." sagot niya sa akin. "Really?" napakunot noo kong tanong. "Gusto kong malaman kung ano ang napag-usapan nila." sabi ko. "Why? Ready ka na ba na ipaglaban si Chloe?" seryosong tanong niya sa akin, napaisip naman ako bigla. "Ipaglaban si Chloe? Paano? Si Cyrus ang mahal niya." sabi ko naman sa kanya. "O-M-G! Are you guys stupid? Honestly, you're frustrating!" napakalalim na buntong hiningang sabi sa akin ni Janine, ganun na ba talaga akong katanga? You guys? Kami? Nakaausap niya si Chloe tungkol dito? "Nakausap mo si Chloe about this?" tanong ko kay Janine. "Urm.. yes! Both of you should talk." sabi niya, wala naman akong nasabi. "Atleast ikaw alam mo na si Chloe ang mahal mo, na inlove ka sa kanya pero si Chloe is still blinded, or maybe ngayon unti unti na niyang narerealize na, oo mahal niya si Cyrus, pero sayo naman talaga siya inlove." pagpapatuloy ni Janine. "Alam mo talaga lahat eh noh?" sabi ko sa kanya with fake smile. "Of course!" sabi niya sa akin at ginantihan niya ako ng fake smile din, cute. "At alam ko din na nag-aalala na

sayo ang mama at papa mo, kaya tinawagan ko na sila, I told them that you're here and you're busy with your lovelife." "Ikaw talaga, pati ba naman yun!" sabi ko sa kanya. Pareho kaming natahimik, ako nag-iisip kung ano ang dapat gawin, siya naman ay nasa harap ng laptop niya. Sinilip ko kung anong ginagawa niya, about fashion pala. Kung ano anong picture ng damit. Napahiga ako, hindi ko pa din alam ang gagawin ko. Tatawagan ko ba si Chloe? Ano naman ang sasabihin ko? Kakamustahin ko siya, pagkatapos? Hindi ko na alam. Hays. "Ja, help me!" pag-ungot ko kay Janine, kaagad naman niyang isinara ang kanyang laptop. At humarap sa akin. "Ano ang dapat kong gawin?" tanong ko sa kanya, napairap naman siya pagkatapos ay ngumiti. "Muka ba talaga akong adviser?" seryosong tanong niya sa akin. "Ja, naman eh." arti-artihang sabi ko sa kanya. "Joke lang. Okay!" sabi niya sabay hinga nang malalim. "You're inlove with Chloe, she is inlove with you, pero dinedeny pa niya. Sa tingin ko, you should go for her, make her realize that she is really inlove with you before it's too late." sabi niya sa akin. "What about Cyrus?" tanong ko sa kanya, bahagya siyang napatawa. "Cyrus? Don't worry about him.." sabi niya. "I'll take charge.." nakakalokong sabi niya. "Anong pinaplano mo?" curious na curious kong tanong sa kanya. "Nah, I was just kidding. But seriously, don't mind him. Trust me!" sagot niya sa akin, kinuha niya ang cellphone ko, may mga pinindot at ibinigay sa akin. "Here! Talk to her." sabi niya. "What? I'm not yet ready, hindi ko alam ang mga sasabihin ko.." pag-angal ko sa kanya. "Baaaaah, speak your heart out kid!" pagtataray niya sa akin. *Hello..* sabi sa kabilang linya. Naasar naman ako bigla kay Janine, hindi ko alam ang sasabihin ko. *Josh, ikaw ba talaga yan?* tanong ni Chloe. Napatingin ako kay Janine, medyo binigyan ko siya ng matalim na tingin. Ginantihan naman niya ako ng pagpapout ng lips, pagpapacute na smile at pilik sabay tawa. Babaeng to talaga, baliw. Sinagot ko ang tanong ni Chloe at nag-usap na nga kami, pumuwesto ako dun sa sofa ng kwarto ni Janine. Janine I was talking with someone when Joshua entered my room. Nagulat ako kaya nagpaalam kaagad ako sa kausap ko. Then we talked for a while, tapos silence, so I decided to check my collections on my laptop. Matapos ang ilang minuto, tinanong ako ni Joshua tungkol sa kung anong gagawin niya. Ganun na ba talaga sila katanga? I'm not being mean, pero alam naman na nila ang gagawin nila, ang gusto nilang gawin, pero kailangan ba talaga na itanong pa sa akin o sa kung kanino? Sinabi ko sa kanya ang sa tingin kong kailangan niyang gawin at idinial ang number ni Chloe sa kanyang cellphone at ibinigay ito sa kanya, nag-arti artihan pa siya, hindi daw alam ang gagawin, kaasar ng konti. Habang nakikipag-usap si Joshua kay Chloe sa phone, patingin tingin ako sa kanya, mukang okay naman ang pag-uusap nila. Nararamdaman ko na finally, matatapos na din ang mga gusot about sa lovelife nila. Everything will be okay very soon. end of chapter 27

Chapter 28

Flashbacks
Joshua "Oh, Josh, ikaw na!" sabi sa akin ni Janine. Kaya iniabot ko na sa cashier ang bayad ko for enrollment. Pagkatapos ay si Janine naman ang nagbayad. Sa same university na kami ni pareng Janine mag-aaral kahit magkaiba kami ng course, ako kasi ipagpapatuloy ko ang nasimulan ko at siya naman ay magsisimula ng 4-year course na kanyang napili. Ilang araw na ang nakakalipas nang magkausap kami ni Chloe, kamusta na kaya siya? Sana naman okay lang siya. Maya maya pa'y lumapit na sa akin si Janine. "Okay na ba, Ja?" tanong ko sa kanya. Tumango lang naman siya, kita ko sa kanyang mga mata na nagugutom na siya. "Tara! Libre kita." pagyayaya ko sa kanya. "Cge ba!" mabilis na sagot niya. Sabi ko na nga ba nagugutom na naman siya kaya tinanguan lang ako. Bigla kaming natigilan sa aming paglalakad at pagkukwentuhan ng may nakita kaming isang pamilyar na taong papalapit sa amin. Habang papalapit ng papalapit ang tao ito ay lalo naming naaaninang ang kanyang muka, nang sigurado na kami kung sino ang taong yun, nagkatinginan kami at.. "CHLOE!?" pagulat na tanong namin sa isa't isa. "Hi Janine, Daddy! Kamusta?" pagbati niya sa amin. Ano kayang ginagawa niya dito? "Hello Chloe, okay lang, ikaw kamusta?" bati naman ni Janine. "I'm fine, thanks." sagot ni Chloe. "Anong ginagawa mo dito?" nag-aalangang tanong ko sa kanya. "Ouch! Ayaw mo ba kong makita?" malungkot na tanong niya sa akin, si Janine naman ay napangiti nalang at bahagya akong binatukan. "Hindi sa ganun, nagtataka lang ako." depensa ko sa kanya. "Ganun ba? Eh kasi, dito na kasi ako mag-aaral this school year." nakangiti niyang sabi sa akin. "TALAGA!?" gulat na tanong namin ni Janine sa kanya. Napatawa naman si Chloe. "Haha.. Oo, ayaw niyo ba? Teka, magbabayad lang ako, explain ko sa inyo later.." sabi niya sa amin at nagtungo sa may cashier. "Seryoso ba siya? Dito na siya mag-aaral?" tanong ko kay Janine. "Nagbabayad na nga di ba? Pero bakit?" sagot niya sa akin. Bakit nga ba? Hintayin ko nalang na magkwento si Chloe, sabi naman niya ieexplain niya. Pagkatapos magbayad ni Chloe, niyaya niya kaming maglunch, sabi niya siya daw ang taya. Yey! Kaso

sumabat si Janine, sinabi niya na ako daw ang manlilibre, kaya ako pa din ang gagastos. Akala ko makakalibre na ko. Pagkatapos namin umorder, habang kumakain, nagkwentuhan muna kami, kamustahan, pagkatapos ay kinwento na niya ang dahilan kung bakit doon na siya mag-aaral. "Kasi yung tita at tito ko, magmimigrate sila for 2 years sa London because of their business. Ayaw nila akong mag-isa doon sa bahay kaya they asked their bestfriend if can stay in their house while they're in London, pumayag naman pero kailangan kong lumipat ng university kasi mas malapit ang university niyo sa bahay na tutuluyan ko.." Kaya naman pala, nakakatuwa naman, iisa nalang ang papasukan naming tatlo, kulang nalang si Cyrus, kumpleto na sana ulit kami. Nagkwentuhan pa ulit kami, tungkol sa mga ginawa namin sa mga nakaraang araw at nakwentuhan sila about sa fashion, napapatango at ngiti nalang ako sa kanila. Maya maya'y tumunog ang cellphone ni Janine.. "Excuse me, guys." sabi niya bago siya tumayo at nagpunta sa tahimik na lugar. Nabigyan kami ni Chloe ng pagkakataon na magkausap ng kami lang. Pero pareho kaming natameme, hindi ko alam ang sasabihin ko. Ilang minuto ang nakalipas.. "Chloe.." pagtawag ko sa kanya, tumingin naman siya sa akin. "Nakausap ko na si Cyrus, gaya nang sinabi ko sayo last time na nag-usap tayo sa phone." sabi niya sa akin. =====.FLASHBACK.=====

*Hello..* sabi sa kabilang linya. Hindi kaagad ako nakapagsalita. *Josh, ikaw ba talaga yan?* tanong ni Chloe. "Ah, oo, Chloe! Kamusta ka na? Musta check-ups?" *I'm fine, recovering na. Migraine lang siguro talaga yun.* "Are you sure?" *Yes! Wala naman ibang sinabi sa akin ang doctor eh. Baka pagod lang siguro.* "Ah okay, basta magpagaling ka kaagad ah. If you need anything andito lang ako, alam mo naman yun di ba?" *Opo daddy, thanks for always being here for me.* "You're always welcome, baby. I think you should sleep." *Urmm.. I think so, I'm kinda sleep na din e..* "Sige pahinga ka na, sweetdreams." *Wait! Pwede mo ba kong intayin matulog bago mo ibaba ang phone?* "Oo naman. Punta ka na sa kwarto mo."

*Andito na nga po..* *Andiyan ka pa?* "Of course.. Di ka makatulog?" *Hindi eh, naiisip ko kasi yung nangyari kanina..* "Ano nangyari?" *Pumunta dito si Cyrus eh..* "Talaga? Kung ano man ang napag-usapan niyo, bukas mo nalang yan isipin para makatulog ka na." *Hindi kasi naging maayos ang pag-uusap namin eh..* "Ganun ba? Alam ko na maaayos niyo din yan. Kaya niyo yan, pag-usapan niyo nalang ulit, pero for now, sleep ka na.." *Kakausapin ko siya tapos babalitaan kita.* "Di mo na ako kailangan balitaan, sleep ka na." *Basta! Babalitaan kita!* "Okay sige, pero please, sleep na.." *Sige po daddy..* "Sleep tight baby, dito lang ako.." =====.END.OF.FLASHBACK.===== "Kamusta naman ang pag-uusap niyo?" tanong ko sa kanya. "Everything went okay. Actually, hindi naging mahirap ang pag-uusap namin. Kasi nung nag-usap kami alam na namin kung ano talaga ang gusto naming mangyari at nagkasundo naman kami.." sagot niya sa akin. "Ah okay, so are you okay now? Happy?" tanong ko sa kanya. "I can say yes. Gumaan kasi yung pakiramdam ko. Nakakakilos na ako ng maayos, nang walang inaalala.." sagot niya sa akin. "I'm happy to hear that! Goodluck sa bago mong university, wag ka magugulat sa pasukan ah." sabi ko sa kanya. "Bakit naman?" nagtataka niyang tanong. "Kasi.. madaming lalapit sa akin na mga girls, alam mo na.." confident na sabi ko sa kanya. "Lalapit pa ba sila sa'yo, eh kasama mo na ako?" nakangiting tanong niya sa akin.

"Eh baby, you need a mommy, right?" pangungulit ko na siya namang kinalungkot niya, hala affected siya. "If ever you find one.." sabi niya habang nakatungo siya. "..you're going to lose your baby." "Hey! I'm just kidding.." sabi ko sa kanya habang pinipilit na itaas ang kanyang ulo. "Ipagpapalit ba naman kita? Syempre hindi." pagpapatuloy ko. "Sabi mo eh.." malungkot pa din niyang sabi. "Uy, wala akong sinabi na ipagpapalit kita no! Tsaka kahit lapitan nila ako, hindi ko sila papansinin, because I already have a baby." nakangiting sabi ko sa kanya, napangiti naman siya at hindi na siya nakatungo. "And I won't let them go near you no!" bahagyang pagtataray niya. "Naks, possesive!" natatawang sabi ko sa kanya habang natatawa na din siya sa mga pinagsasabi namin. Pero I mean the last one, wala na akong ibang papansinin na babae kundi si Chloe.. syempre si Janine din, pero iba yun. Janine I am having lunch with Joshua and Chloe when my phone rings. Tiningnan ko ang phone ko para makita kung sino ang natawag.. "Excuse me, guys." sabi ko ng makita ko ang pangalan na nagfaflash sa phone ko.

"Hey, what's up?" sabi ko sa nasa kabilang linya. *I'm good, you?* sagot niya sa akin. "Fine, I'm actually with Chloe and Joshua." *Aaaah............................. Kaya ako tumawag ay para sabihin sa'yo na nagkausap na kami ni Chloe.* "Urmm, okay. But. You don't have to tell me that, di ba?" *That's true. Pero pabayaan mo nalang ako, I need to share this to someone at ikaw lang naman ang nakakaintindi sa sitwasyon namin.* "Oh okay, so how was it?" =====.FLASHBACK.===== Cyrus

"Chloe.." sabi ko sa kanya nang dumating ako sa meeting place namin. "Hi Sai. Kamusta?" bati niya sa akin. "I'm good, kanina ka pa ba?" tanong ko sa kanya.

"Not really, galing ako sa landmark, I was with yaya Kurds, pinauna ko na siyang umuwi." sagot niya sa amin. "Buti naman you've decided to talk to me na." sabi ko sa kanya. "Actually, I don't know where to start, it's hard for me." nakatungong sabi niya sa akin. Nararamdaman ko ang bigat na dinadala niya, talagang nahihirapan siya, ayaw kong nagkakaganyan siya. "It's okay, ako nalang ang magsisimula." sabi ko sa kanya, nakatungo pa din siya at hindi alam kung paano magsisimula, kaya dapat ako na talaga ang magsimula. "Chloe, I know you love me, I can feel it but I know that you.. you love.. Joshua too, that you're inlove with him." pagpapatuloy ko. "Saiii.." sambit niya. "I knew it Chloe, hindi ko lang pinapansin dati and that was a huge mistake. I love you Chloe and I want you to be happy." sabi ko sa kanya. "It wasn't a mistake Sai, because I was happy with you, I enjoyed everything we had, I have no regrets." sabi niya sa akin. "I have. Those moments I've hurt you, pinagsisisihan ko yun. I still don't know how I became so possesive. Buti nga kinakausap mo pa din ako." malungkot na sabi ko sa kanya. "Hey, friendship is the base of our relationship, kaya whatever happens, we're still friends. Tsaka napatawad na kita so kalimutan mo na yung mga hindi magandang nangyari sa atin." medyo nakangiting sabi niya sa akin. "Thank you, ang bait mo talaga Chloe." sabi ko sa kanya, ngumiti lang naman siya. "Chloe, I want you to be happy, I want you to go and fight for your love, I want you to be with Joshua." pagpapatuloy ko, nakita kong naluluha si Chloe sa mga sinabi ko. I really mean every single word I've said. Alam ko na napakamartir or isang katangahan ang sinabi ko kay Chloe, pero alam kong magiging masaya siya kay Joshua at alam ko din na they are destined to each other. "Cyrus.." naiiyak niyang sabi. "I don't know what to say.." pagpapatuloy niya na siyang naging dahilan ng mabilis na pagtulo ng kanyang mga luha. "Stop crying.." sabi ko sa kanya pagkatapos ko siyang tabihan para icomfort. "Saaaiii.." pagpapatuloy niya sa kanyang pag-iyak pagkatapos ay niyakap ako. Hays, I really miss her hugs but I have to let her go. Pinabayaan ko lang siyang umiyak dahil alam kong hindi ko na siya mapipigilan umiyak. Matapos ang ilang minuto, tumigil na siya sa kanyang pag-iyak at inayos ang sarili. "Are you okay now?" tanong ko sa kanya, isang tango lang naman ang isinagot niya sa akin. "Iyakin ka talaga, anyways, sina mom and dad nagdecide na magmigrate sa New York kasi tumatanda na talaga yung mga grannies ko at sasama ako sa kanila." "But why? Pwede ka naman magstay dito di ba?" nakasimangot niyang tanong niya sa akin, napangiti naman ako, dahil naramdaman ko na ayaw niya akong umalis. "Yes, pero I have to go with them, family business at miss ko na din kasi ang mga lolo't lola ko.. I'm going to finish my studies there and go back here." explain ko sa kanya. "Oh okay, pero.." nakasimangot niyang sabi. "You'll keep in touch, right? You should!" pag-iinsist niya.

"Of course, matitiis ba naman kita. And don't worry may 2 weeks pa naman before I leave, so makakapagbonding pa tayo, if Joshua will let you." pang-aasar ko sa kanya, as usual, hinampas niya ang balikat ko. "I was just kidding.." nakangiting sabi ko sa kanya. "Thanks Sai.." sabi niya sa akin. "For what? For kidding?" natatawang tanong ko sa kanya. "No! You fool.." natatawa na din niyang sabi. "For being understanding, for being a good friend." "Thanks to you!" nakangiting sabi ko sa kanya. "May plano ka bang magpadespedida party?" tanong niya sa akin. "Urmm, wala. Pero I would like to go somewhere with you, Joshua and Janine. I want to bond with my friends before I leave." sagot ko sa kanya. Pagkatapos kong magsalita, may nagtext sa akin, si Mommy. "Aalis ka na?" tanong niya. "Paano mo nalaman? Si mommy, nagpapatulong." sagot ko sa kanya. "Okay! Thanks for your time.. Keep in touch ha?" sabi niya sa akin. "Sure! You take care, hindi na kita maiihatid." medyo disappointed kong sabi sa kanya. "It's okay, pupunta din naman dito si Tita." nakasmilena sabi niya sa akin. "I want you to be happy. Be happy!" sabi ko sa kanya. "Ay! It'll be great if you check your old pictures, you know.. memories." pahabol ko sa kanya pagkatapos ay umalis na. =====.END.OF.FLASHBACK.===== "Buti naging maayos ang usapan niyo." *I want to end any negative issues.* "That's good. So saan tayo pupunta?" *I don't know yet.* "I have an idea, text or call me nalang kung kailan mo gustong mag-out of town." *Okay! Thanks for listening.." "It's okay, I have no choice naman. Haha.." *Crazy ka talaga.. Hehe..* "I know! And you know what you interrupted my lunch, I'm starving." *Kailan ba hindi? Haha.. Sige lunch ka na ulit. Thanks again.*

"Ha Ha ka dyan! Sige, next time libre mo ko! Keep safe." *You too, bye!* After our conversation, bumalik na ako sa table namin at nagpatuloy sa paglulunch. Mukang nagkakaasaran ang dalawa nila Joshua at Chloe. "Ano na meron?" tanong ko sa kanila. "Wala naman.." nakangiting sagot ni Joshua, he's happy. "Yang bestfriend mo, nagyayabang na naman." reklamu-reklamuhan ni Chloe. "Naku Chloe, parang hindi ka na nasanay diyan sa daddy mo, hindi yan mabubuhay kung hindi magyayabang." sabi ko kay Chloe tapos binigyan ko ng nakakalokong ngiti si Joshua. "Haha.. Totoo yan!" pagsang-ayon naman sa akin ni Chloe. "Ah ganon, sige magkampihan kayo, uuwi na ko." pikun-pikunang sabi ni Joshua. "Not so fast, boy!" pigil ko sa kanya. "Ikaw kaya ang magbabayad nito and I want a melon shake." pagpapacute kong sabi sa kanya. "Green mango for me, please." nakangiting pang-aasar ni Chloe kay Joshua. "Ang tatakaw ng kasama ko, mamumulubi ako sa inyo." pagrereklamo niya, pero tinawag din naman niya ang waiter at inorder ang mga shakes.

After our lunch, we went shopping. Namili ng mga new outfits tsaka school supplies din, buti nalang hindi mareklamo si Joshua, dalawang shoppaholic ata ang kasama niya. Chloe "I think I need a bigger one." sabi ko kay Janine. Tiningnan niya ang finit ko na damit. "Nah.. It's sexy, so fit!" pagtutol naman niya. "You sure?" tanong ko. "Yeah! Josh, come over!" tawag niya. "Look, di ba okay na yung size? She's so sexy in it." pagpapatuloy niya, medyo nahiya naman ako, hindi kasi ako sanay na tinitingnan ng lalaki kapag nagfifit ng damit. "Yup! Maganda, pero if hindi ka comfortable then find one that's okay with you." sabi naman ni Joshua, hindi na sa uncomfortable ako pero so daring naman. Pero sige, mas expert si Janine pagdating sa fashion.

"Akin na, ako na ang magdadala." alok sa akin ni Joshua. "It's okay, I can manage." pagtanggi ko.

"BABY! Akin na sabi.." pag-insist niya. "I can carry these, daddy." pagtanggi ko pa din. Lalong sumeryoso ang muka niya sa paulit kong pagtanggi. "I am you're daddy so you should obey me!" sabi niya, natawa naman ako bigla, my daddy? As in tatay? Haha.. "Okay po, itay! Here!" pang-aasar ko sa kanya habang inabot halos lahat ng dala ko, kinuha naman niya at nginitian ako. Pangiti ngiti pa. Ilang oras kami nag-ikot ikot sa mga shops sa malls. Halos lahat na ata ng shops napasukan na namin. Gasgas na ang cards ni Janine, nakakatuwa siya kasama sa shopping pero medyo nagworry ako kasi andami niyang nagagastos. "Don't worry guys. These are part of my online job. To buy loads of outfits and fashion stuffs, nababawi ko naman yung mga nagagastos ko dito at may tubo pa, kapag old clothes na tapos hindi na siya nabibili online, dinodonate ko na. So no worries." sabi niya sa amin, nahalata niya ata na nagwoworry kami sa paggastos niya. Hindi lang kami ni Chloe ang namili, pati si Joshua namili din ng damit niya. May kaartehan din pala siya sa pamimili ng damit. Hanggang sa pumunta kami sa section ng perfumes. Ang sensitive niya, kapag hindi niya gusto, hindi niya talaga gusto. Iilan lang ang mga perfumes na nagugustuhan niya. Buti nalang ang perfume namin ni Janine ay gusto niya. "Ilagay na kaya muna natin tong mga napamili natin sa kotse bago tayo bumili ng school supplies?" suggest ni Janine sa amin at yun ang ginawa namin dahil fully loaded na ang mga kamay namin, lalo naman si Joshua, ang kulit kasi. After namin mailagay ang mga napamili namin sa kotse dumeratso kami sa National Bookstore pagkatapos ay sa Powerbooks. Bawat kita ng kakailanganin o pwedeng kailanganin na school supply lagay kaagad sa cart. Kahit mga pangcrafts bumili na din, pareho pala kami ni Janine na mahilig sa crafts, gusto namin mga sariling designs namin ang gagamitin namin. Noong pauwi na kami.. "Daan pala tayo sa ano.." sabi ni Janine. "Papemelroti?" paputol na tanong ko sa kanya. "Exactly! Pumupunta ka din dun?" nakangiting tanong sa akin ni Janine. "Oo, doon ako madalas bumili ng pangcrafts ko.." sagot ko sa kanya. "Ah talaga? Pareho pala tayo, asan kaya dito ang shop na yun?" tanong niya sa akin. "Di ko din alam eh, kasi sa totoo lang bihira lang akong pumunta sa mall na to.." sabi ko sa kanya. "Oh tara na?" sabi sa amin ni Joshua pakalabas niya ng Powerbooks, dahil may nakalimutan siyang bilhin. "May gusto pa kaming puntahan na shop ni Chloe.." sabi ni Janine kay Joshua. "Anong shop?" tanong niya. "Papemelroti!" sagot ko, napangiti naman si Joshua. "Tara!" yaya niya sa amin. Mukang alam niya kung saan ah.

"Alam mo ba kung nasaan yun?" tanong ko sa kanya. "Ah! OO nga pala doon din siya bumibili ng pangcrafts.. Remember the post-its? Haha.." natatawang sabi naman ni Janine. "Pumunta na tayo dun at nagugutom na ako, papakainin niyo ako a." sabi niya at nag-umpisa nang maglakad, pero bago yun, inagaw na naman niya ang ilang mga shopping bags na dala dala ko pati na din ang kay Janine. Pumunta nga kami sa shop na yun at kung ano ano ang binili, pagkatapos at kumain na kami. Talagang hindi nagbayad si Joshua kaya ako nalang ang nagbayad sa kinain namin, ang rason niya pinagod daw namin siya masyado, kaya hindi na rin ako nagreklamo. Pauwi na sana kami ng biglang. "Oh my everything!!! This can't be!" nawiwindang na sabi ni Janine. "Bakit?" tanong ni Joshua. "Ano nangyari?" tanong ko naman. "Something's wrong sa fashion site!" naaasar na sabi niya habang nakatingin sa blackberry niya. "Wait lang guys ah, may kakausapin lang ako." sabi niya sa amin at lumabas ng restaurant para may tawagan. Nagkaron na naman kami ng oras ni Joshua para makapag-usap ng kami lang. "Gaano naman kaya katagal si Janine?" tanong ni Joshua. "Oo nga, in 1 hour magsasara na 'to." sabi ko naman. Nagkaron ng katahimikan, parang madaming anghel ang dumaan sa harapan naming dalawa. Hanggang sa nagsalita na siya. "Chloe.. about sa nangyari these past few days.." panimula niya. "Oh?" "Okay ka na ba talaga?" tanong niya sa akin, napangiti naman ako. "Yes! Oo naman, madami akong narealize na mga bagay bagay." sagot ko sa kanya. "Buti naman kung ganon." medyo nakasmile niyang sabi sa akin. "What's wrong Josh?" tanong ko sa kanya. "Naisip ko lang, parang ako ang reason kung bakit kayo nagbreak ni Cyrus." sagot niya sa kin. "Not really, madami na ding hindi magagandang bagay ang nangyari sa amin ni Sai, na siyang naging reason ng break up namin. Pero we're okay, actually he wants to spend time with us bago siya umalis." sabi ko sa kanya. "Umalis? Saan siya pupunta?" tanong niya sa akin, kaya ikinwento ko ang napag-usapan namin about dun sa pag-alis niya, tapos naitanong ni Joshua kung ano pa ang napag-usapan namin kaya nasbai ko na din sa kanya ang mga sinabi sa akin ni Cyrus tungkol sa BE HAPPY. "Nagiging happy ka naman ba?" tanong niya sa kanya.

"Yeah.. I'm on my way to happiness." nakangiti kong sagot sa kanya. Nakatitig lang siya sa akin, nakakatunaw ang mga titig niya, halos isang minuto ata siyang nakatitig sa akin na para bang ilang dekada na ang nagdaan ng sabihin niya ang.. "You're my happiness, Chloe." Parang biglang nilamon ng isang panter ang dila ko, hindi ko alam ang sasabihin ko, napatulala nalang ako. I'm not expecting na sasabihin niya yun. "Hihintayin kita hanggang sa maging handa ka na. Hindi kita mamadaliin, hindi kita pipilitin. Wala akong ibang hihilingin basta hayaan mo lang akong manatili sa tabi mo." seryosong sabi niya sa akin, hindi ako sanay na ganyan siya, sa post-its lang ako sanay. Hindi ko alam ang sasabihin ko.. "Siguro kung ganyan ka lang kabait nung una palang malamang nagustuhan kita." sabi ko nalang sa kanya dahil hindi ko talaga alam ang sasabihin ko, kahit alam kong siya din ang happiness ko. "Hindi ko kailangang maging mabait para mahalin mo rin ako. Masyado ka lang talagang naging focus sa isang bagay kaya hindi mo nagawang mapansin ang mga bagay na nasa paligid mo." sabi niya ulit, mukang sumablay ako sa pagsagot ko, bakit ba yun pa ang nasabi ko? Fail ka naman Chloe, ano ba yan! "Hindi yun ang ibig sabihin ko, sorry kung ganon ang naging dating sa'yo. Siguro nga kay Cyrus lang ako nagfocus, siya kasi yung naging fist crush ko di ba? Pero ngayon ko lang narealize na sa'yo pala talaga ako inlove, natatabunan lang yun ng mga pang-aasar mo, hindi ko kaagad napansin.." depensa ko naman sa sarili ko. "Sorry nga pala sa mga pang-aasar ko sayo noon." napapatawang sabi niya. "Wala na yun, sa pang-aasar mo tayo naging close di ba? Thankful pa din ako dahil dun.." sabi ko naman sa kanya. "Kaya lang, dahil dun, hindi mo kaagad narealize.." medyo nanghihinayang na sabi niya. "Everything happens for a reason, di ba?" sabi ko naman sa kanya para hindi na siya manghinayang. Napangiti na din kahit papano. "Alam mo medyo nahiwagaan ako sa sinabi sa akin ni Cyrus.." dagdag ko. "Bakit? Ano pa ba sinabi niya sa'yo?" tanong sa akin ni Joshua. "May pahabol kasi siya, sabi niya.. it'll be great if I check my old pictures.." sagot ko sa kanya. "May ibig sabihin yan, hindi naman yan sasabihin lang ni Cyrus para hindi ka mabored." sabi ni Joshua. Tama siya, ano kaya ang ibig sabihin nun? Napapaisip ako ng biglang umiral na naman ang kayabang at kakulitan niya hanggang sa nakarating na si Janine. Naayos naman daw ang problema, hindi naman pala malaki, naexage lang naman daw pala siya, aminado. Noong nasa kotse na kami ni Janine, niyaya niya kami na doon nalang magstay sa kanila, dahil medyo may kalayuan ang bahay namin sa bahay nila Janine at Joshua, pumayag naman ako, kasi naisip ni Joshua na magcrafting ng mga gagamitin namin this school year. Tumawag nalang ako kay tita kaya magsabi na doon ako matutulog ganun din naman ang ginawa ni Joshua. Pagkadating namin sa bahay nila Janine, nagpahinga muna kami maya may'y nagcrafting na. Hindi mawawala ang tawanan at asaran, kwentuhan tungkol sa mga nangyari noong HS. Nagtanong din kami kay Janine about New Zealand, ngayon ko lang nalaman na madami din pala kami ni Janine na pagkakapareho pagdating sa mga bagay na gustong gawin at lalong lalo na pagdating sa lalaking minamahal namin. Alam ko inlove pa din siya kay Joshua pero isinasantabi niya ang nararamdaman niya dahil alam niyang hindi sa kanya inlove si Joshua. Talagang napapahanga ako kay Janine.

Kinabukasan niyaya ko sila sa bahay para tingnan ang mga pictures ko noon dahil sobrang curious ako. Pagdating namin sa bahay, nagkamustahan muna sila nila tita at syempre ni yaya Kurdz. "Ay se soperman! Soperman ku! Komosta ka ba ha? Baket ngayun ka lang olet nagponta dene?" sunod sunod na tanong ni yaya Kurdz kay Joshua, natatawa tawa lang naman si Janine, dahil first time niyang makita si yaya Kurdz. "Yaya Kurdz, OA ka naman, isa isa lang tanong." sabi ko sa kanya.

"Hay nako Kuloy! Wag kang makealam sa amen ha, hende naman ekaw ang kaosap ko.." pagtataray sa akin ni yaya Kurdz, nag-usap muna sila ni yaya Kurdz kaya nauna na kami ni Janine sa kwarto, kinuha ko na din ang mga albums na nasa sala. Sinimulan na namin ni Janine tingnan ang mga pictures, hindi namin pareho alam kung ano ang dapat namin tingnan at makita. Nagdecide si Janine na tumawag kay Cyrus, sabi ko hindi sasabihin ni Cyrus. Kaya nagpatuloy nalang kami sa pagtitingnin, yung iba hindi ko maalala. Janine Nakakaasar si Cyrus, sana sinabi nalang niya para mas madali. Hindi ako mapakali tinext ko si Cyrus, hindi nagrereply, pumunta ako sa CR, tinawagan ko si Cyrus, nung una hindi niya sinasagot pero tinarayan at tinakot ko siya sa text kaya sinagot na niya. Pero hindi niya sinagot ang tanong ko. Pagbalik ko sa kwarto ni Chloe andoon na si Joshua.

"Oh bakit parang asar na asar ka?" tanong sa akin ni Joshua. "Asar na asar talaga ako!!" bwisit na sabi ko. "Tinawagan mo si Cyrus no?" tanong sa akin ni Chloe. Napabuntong hininga ako at umupo sa kama. "Yes! Dahil sobrang nakucurious na ko.. Pero hindi niya sa akin sinabi." sagot ko sa kanya. "Hindi talaga nun sasabihin." sabi sakin ni Joshu. Nakakaasar talaga. Wala akong nagawa kundi ang tumingin ulit sa pictures, makalipas ang halos isang oras. "Parang pamilyar siya.." sabi ni Josh habang tinititigan ang picture, kaagad ko itong tiningnan gusto ko nang malaman kung ano ang gusto ni Cyrus na malaman ni Chloe. Itinuro ni Joshua ang isang batang lalaki sa pagkakataong iyon tumingin na din si Chloe. "Pamilyar? Eh di ba ikaw yan Josh? Tingnan mo.." sabi ko kay Joshua. Pareho silang hindi makapagsalita, si Chloe napatulala at si Joshua naman ay nakatitig pa din sa picture.

Ano nga ba ang ibig sabihin ni Cyrus sa sinabi niya kay Chloe? Si Joshua nga ba ang nasa picture? Bakit napatulala si Chloe?

- End of the Chapter Chapter 28.2 My Memory Is Back! Janine Pareho silang walang kibo, kinuha ko ang picture kay Joshua. "Hey! Look oh, ikaw na ikaw to Joshua.. And.. Is this you, Chloe?" tanong ko sa kanya, hindi ko maexplain pero nahahyper ako. Hindi sila sumasagot, so kumuha pa ko ang ibang pictures. Kinompare ko ang itsura ni Chloe sa picture na kapit kanina ni Joshua at sa iba pang pictures. "No doubt! This is you Chloe. But bakit andito si Joshua?" tanong ko sa kanya, pero hindi siya kumikibo. "Ano ba guys? Napipi kayo bigla?" tanong ko sa kanila tapos kinapitan ko at kinalog kinalog ko ang balikat ni Joshua and I snapped my fingers on Chloe's face. Si Joshua natauhan ng konti and muling tiningnan ang picture. "Cowi?" patanong na sabi ni Joshua. Sino si Cowi? Tanong ko sa sarili ko, bigla namang nagsalita si Chloe.. "Yosh-a?" patanong naman ni Chloe. Pagkatapos na pagkatapos niyang sabihin yun, biglang nagkatinginan si Chloe at si Joshua. Nanlaki ang kanilang mga mata hanggang sa napapapikit pikit na si Chloe at nagsimulang sumigaw. "Aaaahhh, aaah-ah-aaaaaaaah" paulit ulit niyang sigaw habang nakahawak ang dalawang kamay niya sa ulo at napahiga doon marahil ay sa sakit ng kanyang ulo, hindi ito ang unang beses na nangyari ito sa kanya.. Kaming dalawa naman ni Joshua ay hindi mapakali, hindi alam ang gagawin. Maya maya pa'y hingal na hingal siyang napatigil sa kanyang pagsigaw at napatulala. Sinigawan ko si yaya Kurdz para kumuha ng tubig. Dahan dahan naming inupo si Chloe, pinapakalma siya ni Joshua, nanlalaki pa din ang kanyang mga mata. Binuksan ko ang pinto at sumigaw ulit.. "Yaya Kuuurdzzz, yung tubig po bilis." "Oo na etu na nga uh, baket ka ba nagmamadale?" sabi niya at nagulat siya ng nakita niya si Chloe. "Aaaay nako!" sigaw niya at nabitawan niya ang baso, NABASAG! Tumakbo siya papalapit kay Chloe.. "Kuloy! Kuloy! Ukey ka lang ba? Ha? Ang batang ere.. Huy ekaw soperman, anung genawa mu sa kanya? Ha?" natatarantang tanong ni yaya Kurdz. Nakakainis muntikan na kong mabasa dahil sa reaksyon niya. "Wala naman po.." sagot ni Joshua. "Tu-tu-tubig yaya.." nauutal utal na sabi ni Chloe at dahan dahang bumabalik ang mga mata niya sa normal size. Kinda scary. "Ay oo, tika lang, nabasag ku i.." sabi ni yaya Kurdz at bilis bilis na lumabas ng kwarto. Habang lumalabas siya ng kwarto, "Ayan po kasi, makapagreact naman." "Hiiih! Hende keta kaosap.." pagtataray niya sa akin bago lumabas. Really? Is she that..? Hays, anyways. Lumapit ako kay Chloe at Joshua.. "Are you alright Chloe?"

"Di ba ganito din yung nangyari sayo dati?" tanong ni Joshua. Maya maya'y dumating na ulit si yaya kurdz, dala dala ang isang pitsel na tubig. "ang dami a." mahinang sabi ko pero narinig niya ata dahil binigyan niya ako ng isang masungit na tingin. Uminom si Chloe ng tubig, inhale exhale siya pagkatapos. Tiningnan niya si Joshua at bigla niya ito niyakap. Hindi ko masyado marinig ang mga sinasabi niya dahil pabulong ang mga yun at dahil umiiyak din siya, puro pagsinghot ng sipon nya ang naririnig ko. Maya maya'y pumasok ang tita at tito ni Chloe sa kwarto. Nang makita ni Chloe ang kanyang tita at tito bigla niyang niyakap ang dalawa at patuloy sa pag-iyak. "Tita, tito, naaalala ko na po ang lahat." naiiyak na pangiting sabi niya. "Naaalala ko na kung bakit kami umalis noon, kung paano nawala sila mama at papa at ang lahat lahat." nahihingal na sabi niya. "Chloe.. dahan dahan lang, natutuwa ako at naaalala mo na ang lahat." nakangiting sabi ng kanyang tita na may namumuong luha sa kanyang mga mata. "We have to go to the hospital, para ipaalam sa mga doctors mo." nakangiting sabi ng kanyang tito habang hinahaplos haplos ang buhok nito. "Wait lang po, tita, tito, si Joshua po.." sabay turo niya kay Joshua. "Siya po si Yosh-a." nakangiting sabi ni Chloe na may halong excitement kahit naluluha luha pa siya. "Ah, talaga?" medyo pagulat na tanong ng kanyang tita, tumango naman si Chloe sa kanya, tuwang tuwa si Chloe. "Mukang nagbalik na nga ang memory mo, Kuloy." nakangiting sabi sa kanya ng kanyang tito. Pagkatapos ay lumabas na sila ng kwarto para maghanda sa pagpunta sa doctor, para maipacheck up si Chloe. Sumama na din palabas si yaya Kurds, dala dala ang baso at pitchel. Hindi pa rin ako makapaniwala na si Joshua at Chloe ay magkababata pala. Talagang they are destined, hindi ako magsasawang sabihin yun ng paulit ulit dahil yun ang totoo. Nakakatuwa ang story nila, nagkalayo silang dalawa tapos pinagtagpo ngunit hindi nila alam na magkakilala pala sila tapos ngayon lang nila nalaman na magkakilala sila at hindi lang basta magkakilala kundi ay close pa sila. I wonder kung paano sila naging close. Hmmm.. Noong lalapit na ako sa kanila para itanong sa kanila kung paano sila naging magkaibigan ay biglang sumigaw si yaya Kurds.. "Kuloooooooooooooooooooy!! Aales na daw, ponta na sa ospetal. Beleeeeees! Ang bagal ng bata ere." sigaw niya. OA talaga tong si yaya Kurds, pero infairness she is funny. Nang marinig namin yun ay kaagad na kaming lumabas ng kwarto. Hindi na kami sumama si Joshua sa ospital dahil nagtext na si mommy at si Joshua naman ay hinahanap na din sa kanila. "Ingat kayo a.!" nakangiting sabi sa amin ni Chloe mula sa loob ng sasakyan. "Salamat.." sabi ko naman.. "..ikaw din! Pagaling ka ng tuluyan." pagpapatuloy ko. "Dadalawin ka namin bukas, pagkagising na pagkagising." pahabol naman sabi ni Joshua. Bakas sa kanilang mga muka ang saya, kahit ako masaya para sa kanila.

Nang makaalis ang kotseng sinasakyan nila Chloe, hinatid ko pauwi si Joshua. Pauwi na sana ako ng pumasok sa isip ko na tawagan si Cyrus.. It's ringing.. Ang tagal sumagot.. *kriiiing.. kriiiing.. kriiiing..* *What's up, Ja?* Ooh, finally!! "Hey you! Malaki ang kasalanan mo, tsk!" *I know.. Kaya nga hindi ko magawang masabi sa inyo ng harap harapan. Buti naman at nalaman niyo na.* "Pinahirapan mo kami, it took us one day para malaman. You could have.. arrghh!" *Calm down, miss panter! Haha..* "Tsssss, shut up! What if hindi namin nalaman, ha? Hindi nalaman nila Chloe at Joshua, aalis ka nalang ng hindi sinasabi ang tungkol dun?" *Of course not. Sasabihin ko before ako umalis if hindi niyo nalaman, buti nalang nalaman niyo na. It's really hard for me." "Syempre mahirap talaga. Certified Liar! Anyways, nasa hospital ulit si Chloe--" *BUT WHY? WHAT HAPPENED? HA? TELL ME!* "Shut up! Exaggerated, naalala na niya lahat, THANKS TO THAT PICTURE HA! And for check up dinala siya dun. Okay?" *Okay, akala ko may nangyaring masama sa kanya.* "Walang ng sasama pa sa nangyari sa kanya sa ginawa mo noh!?" *O sige, ipamuka mo pa. Sorry na nga e.* "Hehe.. Well, face it! Kasalanan mo naman talaga e.. So when is the despedida?" *Probably this weekend. In our private resort sa Batangas, is that okay?* "I think so, never been there." *Chloe and Joshua know the place, so kita kits nalang dun, please inform them.* "Sure. Thanks a, pero still, may kasalanan ka pa din." *I know. I know. I'll talk to them, okay?* "Alright. Take care." *You too, bye!* I never thought na magkakausap kami ni Cyrus ng ganyan. I mean, you know.. yung maayos, although may

katarayan pa din, pero atleast hindi na like before na halos magpatayan kami. Nagdrive ako pauwi, nadatnan ko sa bahay ang aking magandang ina, nagusap kami sandali, kumain at nagpahinga na. So tired e. Bwisit na Cyrus, he could have told me, di ba? Tsk.. *ZZZzzzzzzzzz...*

Chloe Merong nakitang picture si Joshua at napatitig siya dun, napatingin din naman ako. Natigilan ako ng matagal, hindi ko alam ang sasabihin ko, ang gagawin ko. Parang huminto ang mundo ko nung mga panahong yun, wala akong ibang makita kundi ang sarili ko at si Joshua, wala din akong ibang marining kundi ang hininga ko at ni Joshua. Nakatulala lang ako ng marinig ko ang.. "Cowi?" sabi ni Joshua. Kaagad akong natauhan ng narinig ko yun. Nanlaki ang aking mga mata dahil sa gulat. May mga eksenang pilit na nagpaflash sa utak ko, mga pangyayari na tila ay naganap nung bata pa ako, sumasakit ang aking ulo na parang ako'y nahihilo. Isa sa mga eksena na pumasok sa isipan ko na parang nangyayari ngayon ay ang pagsigaw ko sa isang bata, ang pangalan aay.. "Yosh-a?" sabi ko. Bigla akong napatingin kay Joshua, ganun din naman siya sa akin. Nagkatitigan kami ng matagal, super nanlalaki ang aking mga mata. Pinipilit kong unawain lahat ng mga pumapasok sa isipan ko, feeling ko sobrang napupuno ang utak ko na parang sasagog, bumibigat ng bumibigat ang aking ulo "Aaaahhh, aaah-ah-aaaaaaaah" paulit ulit kong sigaw dahil sa sobrang sakit ng ulo ko. May mga images pa din, memories, na pumapasok sa utak ko, unti unti kong naaalala, sa sobrang sakit ng ulo ko napahawak ako sa aking ulo at napahiga. Umabot ata ng isang minuto o higit pa ang sobrang pagsakit ng aking ulo, matapos nun at napatigil ako, hingal na hingal at napatulala. Pilit kong inaayos sa aking utak ang mga aking naalala sa sandaling iyon. Napakadaming mga memories na hindi ko malaman kung paano ko pagsusunod sunudin. Humingi ako ng tubig kay yaya Kurdz, sakto at nasa harapan ko siya, hindi ko alam kung bakit. Habang kumukuha siya ng tubig, piit ko pa ding pinagsusunod sunod ang mga memories, pero hindi ko magawa, nalilito pa din ako. Pero isang bagay lang ang sigurado ko. Si Joshua at si Yosh-a ay iisa. Maya maya pa'y dumating na siya at binigyan na ako ng tubig. Pagkatapos kong inumin ang tubig, napatingin ako kay Joshua at sa sobrang tuwa, niyakap ko siya ng sobrang higpit. Hindi ko mapigilan ang sarili ko, masaya akong naiiyak. "Daddy, now I remember you. It's me Cowi. Joshua, it's me!!" pabulong na sabi ko sa kanya habang nakayakap ako sa kanya. "Maybe we are really destined for each other." naiiyak ko pa ding sabi sa kanya. Maya maya pa'y andyan na sina tita at tito, sandali kaming nag-usap. Hindi ko alam kung ano ba talaga ang mararamdaman ko, masaya ba o malungkot. Masaya dahil naalala ko na ang nakaraan ko at malungkot na naalala ko kung gano kasakit ang mawalan ng mga magulang lalo na't naalala ko na kung paano nila ako inalagaan noon. Nagdesisyon sila na dahil ako sa ospital for check-up kaya umuwi na din sila Joshua and Janine. Sana bukas magkita kaagad kami. Nagpapasalamat ako sa kanilang dalawa dahil kung hindi sa tulong nila, malamang hindi ko pa din naaalala ang lahat. And I need to talk to Cyrus very soon. Cyrus Ang sungit talaga ng babaeng yun. Buti nalang kahit papano ngayon ay okay okay na kami. May pagkapanther! Ganung ugali siguro ang naaadopt ng mga teens sa New Zealand.

Hays. I don't know kung paano ko haharapin si Chloe, bahala na. Atleast now she knows everything. I hope before I leave maayos na ang lahat ng trouble that Ive done. *Kriiing.. Kriiing..* "Hello, what's the update?" *Sir, everything is settled. You just have to be ready the day after tomorrrow.* "Alright, thanks. Buti naman okay na ang lahat. I really want to fix everything before I leave.Three days nalang aalis na ako and 5 days nalang, start na ng school nila. Nakakamiss pala talaga ang high school days. "Hello, Janine." *Oh, what's up?* "Okay na yung outing natin. Everything is settled. Punta nalang kayo dito sa bahay sa isang araw, wala na akong ibang araw na free e. In three days, I'm leaving." *Whaaaat? Bakit parang napaaga naman ata?* "Yeah! May mga kailangan kasing asikasuhin dun e. So, please inform them a. I think they're free." *Sure, we'll be there. What time and san nga sa Batangas?* "4am, surprise kung saan. Hehe.. See you." *I hate you!* Haha, panther na ayaw na nasusurprise. Anyways, I'm excited and haaays, kailangan ko ng lakas ng loob. Joshua Grabe ang nangyari kay Chloe kanina, sobrang sumakit ang ulo niya, hindi ko alam ang gagawin ko. At hindi ko alam na may amnesia pala siya, selective amnesia. Mas lalong nakakagulat ang nalaman ko kanina, nung nakita ko ang picture na yun, nalaman ko kaagad na ako yun pero hindi ako makapaniwala, nagulat din talaga ako. Hindi ko akalain na ang babaeng nakikipag away para sa akin dati ay ang babaeng binubully bully ko nung high school at ngayon at mahal na mahal ko. Nakakagulat talaga ang mga pangyayari. Kahit na nagulat kaming lahat sa mga nangyari kanina, natuwa din naman ako. Meron pala talagang destiny, hindi ko akalain na ang kababata ko noon at makikita ko pa ulit. At ang malupet dun, hindi ko siya nakita muli, minamahal ko pa siya. Iba talaga kapag gwapo, hinahabol din ng tadhana. Haha. Hinding hindi ko makakalimutan ang sinabi niya sa akin kanina, "Daddy, now I remember you. It's me Cowi. Joshua, it's me!! Maybe we are really destined for each other." Kasi, we are really destined. Ako na siguro ang pinakamasayang lalaki sa balat ng lupa. Ay, teka! Hindi pa naman niya ako sinasagot. Nakakainis, pero nakakatutuwa pa din, kasi alam ko na mahal niya ako. Kamusta na kaya siya? At si Cyrus? Loko loko talaga yung mokong na yun, kailan pa niya kaya nalaman yun? Hindi man lang niya sinabi, may matinding dahilan naman siguro. Kung ano man yun, hindi ko na aalamin, hindi na mahalaga ang mga maling nagawa niya nung nakaraan, ang mahalaga ngayon ay ang present. Pero

nakakacurious pa din. Makatulog na nga. *Kriiing.. Kriiiing..* Naku naman, may tumatawag pa. Hindi naman si Chloe. Kunwari natutulog na ako at nagising ako sa tawag niya, para makonsensya, private number pa kasi e. *Heeeellloooooo?* malamya at mahaba kong sagot sa phone. "HOY! JOSHUA GARCIA, I know na hindi ka pa natutulog noh!" *OY PARE! Ikaw pala. Hehe..* "Style mo, bulok! Haha.." *Eh kasi naman pare, istorbo sa pagmumuni muni e.* "Ah sorry a! Sige, baba ko na." *Sows, nagtampo pa. Ano ba balita mahal kong pare? Haha..* "Heh! Haha.. Si Cyrus, tumawag." *Oh? Ano daw?* "Tuloy na daw yung outing. Dun sa resort nila sa Batangas sa isang araw." *A, maganda dun, sige sige, aayusin ko na mga gamit ko bukas.* "Okay, but wait. San sa Batangas? Maganda ba talaga?" *Oo naman pare, mamamangha ka.* "San nga dun?" *Hindi niya sayo sinabi? Haha..* "OBVIOUSLY HINDI! San nga?" *Secret! Haha.. Good Night!* At pinagbabaan ko siya ng phone. Haha, sorry pare koy! Rule yan ni Cyrus e. Maarte kasi yun kahit nung mga bata pa kami. Haha.. Makatulog na nga, naeexcite ako, makakabalik ako sa resort na yun ng libre. Sana sagutin na ako dun ni Chloe. Papikit na ko ng biglang may nagtext. *Yari ka skn bkas! May kotong ka, pasecret secret kpa dyn a.* Sender: Pare Janine

Hahahahaha, patay! Maghehelmet ako bukas. Haha.. Janine Aba! Loko yung Cyrus na yun a. Pasecret secret pa. Matawagan na nga si Joshua, I'm sure, sasabihin niya sa akin kung saan yun, kung hindi man, kokotongan ko siya. Kunwari pa ang Joshua na to na natutulog, halata ko naman na nagpapanggap lang, alam ko na ata takbo ng utak at ikot ng bituka nito. Sinabi ko sa kanya ang sinabi ni Cyrus, at nung tinanong ko kung san ang lugar na yun, ayaw din niyang sabihin, nakakainis. Pinagbabaan pa ako ng phone. Aaaaaarrrgggghhh! Gusto ko ng iresearch ang resort na yun para malaman kung gaano nga siya kaganda, tapos ayaw nilang sabihin kung saan. Hindi naman lumalabas sa google na mga resort ang mga Bernal. Tssss. Tinext ko si Joshua, kokotongan ko talaga siya bukas. Lalakas ko para madala, baka sakaling sabihin na niya sa akin yun. May pag-asa pa naman ako kay Chloe, pero bukas ko na sasabihin sa kanya, kapag binisita namin siya. Sa ngayon matutulog na muna ako. Andaming nangyari sa araw to. *END OF THE CHAPTER*