You are on page 1of 20
VERENIGING "ORDE DER VERDRAAGZAMEN’ Kon. Goedgekeurd did. 92 februari 1958, nr. 58 ~~ GEVESTIGD TE “S.GRAVENHAGE we Giro no, 468874 baw. de Pennings. der “ODV", DEN HAAS. Uits! voor verstagen en abonn. - Barentzstr. 48 Den Haag tel. 637383 Secretariaat:Graaf Willem de Rijkelaan 15 Leidschendam Tel: 01761 - 5154 WEEKBLAD do jaargang nr.12 nadruk vorboden 28 november 1969 x in de kantlijn betre’t do vraag uo " "het antuoord Goeden avond, vrienden. Zoals U al weet, 2ijn wij niet alwetend of onfeilbaar. U denkt dus ze f wel na over alles, wat gebracht wordt. Ons onder — werp van heden is van meer geestelijke eard en draagt als titel : DE INHOUD VAN HET LEVEW Wanneer wij over het leven spreken, bedoelen wij daarme- de eon groot komplex van werkingen, gaberrtenissen en beleve - nissen. Het is wel eens moeilijk. te definieren,wat leven eigen ~ lijk is. Je kunt natuurlijk witgaen van de stelling van Descartes: ik denk, dus hen ik. Maar je zov xissohien juister en eenvoudi- ger kunnen stellent Ik voel, dus besta ik. Want de grote inhoud van het leven blijkt, zeker ook voor de mens, door gevoclens te worden bepaald. Probeer je na to gaan, wat inhoud geeft ann het bestaan,dan zijn het steeds weer gevoelens, dus niet redelijke , maar in feite onredelijke elementen,die bepa~ len,wat voor om waerdevol is. Je kunt uit de aard der zaak proberen de mens te bezien in zijn stoffelijke vorm, Dan kun je zeggen: een groot deel van die gevoelens is eigenlijk een kwestie van instinktent niet geheel te beheersen reacties en enoties zonder aanwijsbare oorzaak. 221 - Det is inderdaad wel waaz, Maar aan de andere kent blijkt, dat wij ons dus ook vorstondelijk een beeld vormen,wacrdoor de in- druk van gonzo onotios vel degelijk mode bepaala wrdt. ‘ Het is dus niet alleen cen kwestie van donken,of alleen emkwestie van voelen, maar oon kombinatic van deze beiden,die voor de mens uitmaakt,wat hij nu eigenlijk doot on wat hij nu cigon — ijk is. Zou jo dit als voldocnde beschouwen,dm volgt daeruit een ~ voudigt de mens is een wazm ven instinkten,zijn denken is cen ratio~ nalisatie van inotinkten. Dientengevolge komt hi! tot sen botere aanvaarding ven die insthktieve reacties in zijn leven,die voor hen redelijk aanveardbaar zijn, ear zit inderdead welicts inJe zou kunnen seggen: Wenneer -en mens dus een bepadie drang heeft @ deze niet direct kan verklaren,zookt hij. zich een abstretie uit als ideasl, valor Land,de ware leer m gronéidasrop dan zijn agressies,dic hij zon der deze rechtveardigingen voom zich niet zou kunnen aenvarden. Pooh is cen dorgelijke verklaring wlgens nij wel vat to eenvoudig. In de eerste plaats al, ondat loven nu eanmesl wat mr onvat den alleen de materie on in de ¢ de plaats een grobre reeks momenten van tijd onvat den het ene stoffelijke levon,dstu nu kent. In de derde en misschion voi voornamate plaats kunnen mj stellen dat het leven ons konfronteert met wetten,dic in ons niet all punten.U ault dearover, mis- sohion vol, cons.na.willen Genken,.un’ gezia doze.punter, ci tten wij nu met. de bogrippen seuyicheid, réicaznatie ~.de sirael - pain do derdo plaats.mot de mee lijkaci, dat con totm1 nict redolijk kenbaar is,zondor dat wij cok eun overicht over.dit. totaal, hebben gewonnen. Wu wetea Vij allea,,dst,venneer i op.aarde lesft,u van uw inoarnaties woinig of,nieis-veet, U kuat 29 misschien eens een keer berekenen of nagaan, mas? #1fs dan weet-uvan 't,merendsel daar ~ van nog’ nists. i Wij mosten hot gohesl dus sien als ven soort optelsom: Tk begin mot Leven in welke wereld of sfeer dan ook ,ik. dereik deerin een beset. Met dit bosef, ga ik,mijzelf en mijn vorel’ anders be~ zien. Er ontstaat dus cen verandering in min benadering van het vostaan. Deze verandering maakt het mij weer mogelijk volgende fa~ sen van dit bestaan to accepteren. Op elk punt ben ikzelf het brandpunt van het verkten en de toekonst. Maar op elk punt is mijn vermogen de soma van het verle— den. Tussen hankjes,wenn er mijn botoog u te abstrakt wordt, hoop ik van u een kreet te horen. Roep desnoods maar help of zoiets. Went het is natuurlijk voor mij nivt prettig,wannoer ik hier van alles 2it te vertollon en u zit all =n maar geduldig on liofelijk te luisteren - bshalve die onkeling,die in slaap geraakt is - en U dogrijpt er niets van. 0, ik begrijp wel,dat u het tt mu toe alles wel dogrijpt. Dat neem ik t.m, maar liever aan. Maar als het soms anders zou gaan worden het u te ingewikkeld wordt, roept i dan liever even stop. Goed. Nu kom ik in de eerste plaats uit de totaliteit van het leven,waarover wij spraken,tot de vraag: wat ben ik dan in couwighoid? Hot antwoord is een schdolvoorbeela van formulering: In de ccuwigheid ben ik ecn vastgesteld en onveraterlijk wozen, omvattende hot totaal der mogelijkheden,dic ik,in welke levensvorm of wereld dan ook , voor mijzelf kan realiseren. Teze omsolrijving is overigens niet van mijzelf. Het was do uitepraak van 'n filosoof. Maar :som heeft zelfs een filosoof wel cons gelijk. Vat volgens mij hier dw wel degelijk h-t geval is. Dan komen wij acn de kwestie van reincarnaties on,daar wij hier onder mensen zijn, alle vragen omtrent karma en alles, wat ex in mensen ogen verder bij behoort. Wanneer ik verander door mijn leven on mijn reacties ,dic daaraa anders zullen zijn, zal ik alles,wat ik in mijn vorige Te- ven beseft heb, in con volgerd leven dus getruiken om mijn rela~ tic mot de wereld te bepalon. Bris gown apart karma, cen oog om og, tand om tand~ principe , nodig. Ik verander; door ds verandering verandert ook mijn relatie met de wereld en 2ullon mijn ervaringen voranderen. Inkamatie wordt hool vaak gozicn ,zoals u sult weten, vooral bij herhaalde inkarnaties , als cen soort straf of oon on~ ontkoombare noodzaek. Men zou e-nvoudiger kunnen zeggen, dd elke hernieuwde inkarnatic in evn zelfde wereld hot govolg is’van oon onvermogen, een hogere bestaarayorn of cen meoronvattende bestaans. vorm voor zelf geheel bewst te avaardon. Dezo regels blijkt in de praktijk,zoals wi die bij ons zion, heel sardig overcon . te stenmen: Wij’ zion, det.bopaside mensen leven in oun geestelijke wereld, als b.v. zomorland. U woet wel, wat dit betckent: het heerlijke land van alle schono herinneringen. En daarin kn men gelukkig 2ijn.iiaar wanneer je niet verder wilt gaen,zul je vastlopen,doordat cr stocds minder nieuw voor je is. Op 'egegeven ogendlik blijft alles voor je golijk. Je hebt gen nieuwe kontakton moon. Er ontstaat om soort vervelingydie je wereld voor joutot stilstand brongt. Til je nog verder leven,dan moet je wel verdergaan naar oon andere wereld. | Yanneer je niet verder on hoger kunt gaan,is de enige andere oplossing o-n ofdalon naar een hgore wereld, waarin do vitaliteit van het andere jo meer kan bepa~ len en dwingon dan in cen zomorland, waarin jo cigm harmonic alleon depalend is voor jo rolatie met al het andore. ot zover is alles cenvoudig genoog. De grote vraag vordt dan natuurlijk weer: = 223 =