You are on page 1of 21

Rosauro Almario

Rosauro C. Almario (30 Agosto 1886 - 11 Marso 1933) ay isang prominenteng Pilipino manunulat sa Tagalog wika. Siya ay isang respetado mamamahayag, editor, makabayan, politiko, manager ng pahayagan, at isang tagasulong ng mga antipangunguwalta mga kasanayan. Almario sa gawa na ipinahayag sa kanyang pagkahilig sa nasyonalismo, rebolusyonaryo ideya, tradisyon, at mga kaugalian. Siya suportado ang pagbuo ng pagsulat ng panitikan gamit ang Tagalog at sa iba pang mga wika ng Pilipinas . Bilang isang manunulat, Almario ginamit ang pangalan ng panulat tulad ng ro Noel, Batang Simoun, Matanglawin, Ric A. Clarin, Raxa Soliman, Petronio, at El Satirin. Pamilya Ipinanganak sa Tondo, Manila, Almario sa ikatlong kasama ng siyam na bata. Siya ay ang anak na lalaki ng Estanislao Almario at Rosalia Cagne. Estanislao Almario ay isang cabeza de Barangay ( Barangay kapitan o ulo ng baryo) na isang beses nagsilbi bilang isang klerk sa Spanish militar, habang ang Rosalia Cagne ay isang mananahi . Almario ng ama namatay kapag Almario ay lamang sa paligid ng sampung taong gulang. Siya kasal Leonor de Ocampo, kung kanino Almario ay may limang bata, lalo Generoso ang twins at Amalia, Bonifacio, Liwayway, at Simoun. Generoso Almario ay isang abogado at Simoun Almario ay isang executive na posisyon sa isang lokal na istasyon ng radyo. Edukasyon Siya ay itinuro ng dalawang mga guro sa panahon ng kanyang pagkabata. Ay isa ng guro na kilala bilang "Maestro Sevilla". Ang iba pang mga guro ay Eugenio de Lara. De Lara ay isang abogado at isang superbisor Tondo paaralan na nagturo Almario elementarya Latin . Almario-aral ng wikang Espanyol at ang wikang Ingles sa Liceo de Manila . Na nais niyang maging isang abogado ngunit ay hindi upang makumpleto ang kanyang mga pag-aaral para sa mga degree na. Career Pampulitika karera Almario nagtrabaho para sa Bazar Siglo XX, isang lugar na pag-aari sa pamamagitan ng Luis R. Yangco. Matapos pagpasa ang pangalawang-grade na serbisyo sibil eksaminasyon, Almario nagsimulang nagtatrabaho bilang isang klerk sa Bureau of Education sa 10 Agosto 1904. Sa pamamagitan ng Hulyo 6, 1909, nagsimula siyang nagtatrabaho para sa Bureau ng Piitan, at pagkatapos ay lumipat sa Bureau ng mga Post sa Enero 18, 1911. Siya ay naging chief ng Opisina ng Mayor sa Manila sa 1 Agosto 1918. Noong 1919, Almario naging katulong sekretarya ng Mayor Justo Lukban. Sa 6 Hulyo 1920, Almario ay naging sekretarya ng Mayor Ramon Fernandez. Bukod mula sa Mayor Fernandez ng sekretarya, Almario kumilos bilang superbisor ng Manila mga reformatories , asylums , at palaruan . Parehong Fernandez at Almario natatalaga, bilang tanda ng may pasubali, kapag sa pagbabalik ng Gobernador-Heneral Leonard Wood sa lihim na serbisyo ng Lungsod ng Maynila. Napanalunan niya ng upuan para sa Konseho ng Lunsod ng Maynila noong 1925. Kahit na kilala pangunguwalta-buster, Almario ay nahatulan para sa libelo at ay desterado sa Lolomboy , Bulacan noong Pebrero 1927. Kaso ginawa siyang isang sikat na figure sa isa sa mga masa. Noong 1928, siya won halalan ng City Council sa Manila. Noong 1930, Almario naging presidente ng Konseho ng Lunsod ng Manila. Pampanitikan karera Almario editor ng Pagkakaisa, isang pang-araw-araw na pahayagan. Mamaya siya ay naging ang general manager ng La Opinyon pahayagan. Kabilang sa kanyang mga gawa bilang isang manunulat sa Tagalog-wika sanaysay Ano ang Ligaya Sa Ibabaw Ng Lupa? (Ano ang kaligayahan sa Ibabaw ng Earth?) Na nakasulat sa 1907 at ang award-winning Espanyolwika na sanaysay Que Es Pueblo (Ano ang [a] Town). Kanyang mga nobelang kasama ang mga pamagat Pinatatawad Kita [Ikaw ay pinatawad] (1910), Ang Mananayaw [Ang mananayaw] (1910), Mga Anak-Bukid [batang ng Farmlands] (1911), Mga Dahong Luksa [Grieving Dahon] (1912) , at Nang Si Eba ay Likhain [ Kapag Eba ay Nilikha ] (1913). May ay isang paaralan sa Tondo Maynila na ipinangalan sa Kanya.

Mga sanggunian "ROSAURO C. ALMARIO (1886-1933) Tagalog Writer at mamamahayag" . Ikinuha ika-4 ng Hunyo 2011. "ROSAURO C. ALMARIO" . Ikinuha ika-4 ng Hunyo 2011.

Desidario Camangyan
Desidario Camangyan (1952 - 14 Hunyo 2010), tinatawag din na "Jessie", ay isang mamamahayag sa radyo para sa Sunrise FM sa Mati City sa katimugang Pilipinas. Siya ay slain onstage sa Manay , Davao Oriental , Mindanao , habang nagho-host ng paligsahan ng pagkanta. Siya ay ang unang ng tatlong pampulitika murders sa loob ng span ng isang linggo. Isang araw pagkatapos ng Camangyan, radio mamamahayag Joselito Agustin ng Bacarra ay namatay sa isang kaganapan ng musika. Mamaya na linggo reporter Nestor ang naka-print na Bedolido , ng Kastigador, pinatay. Kamatayan Si Camangyan ay umaakto bilang host ng isang amateur na paligsahan ng pagkanta. Sa sa paligid ng 10:30, siya ay kinunan ng isang oras sa ulo sa malapit na hanay sa pamamagitan ng isang nag-iisa mamamaril, na pagkatapos escaped lakad. Camangyan namatay sa entablado sa harapan ng madla, kasama ang kanyang asawa at anim na taon gulang na anak na lalaki. Konteksto Camangyan- nag-host ng talk radio programa sa Sunrise FM, kung saan nagbigay siya madalas masakit komentaryo sa pampulitika katiwalian at deforestation. Bilang karagdagan sa vocalizing ng kanyang mga posisyon sa ilegal na pag-log industriya, Camangyan din campaigned para sa kasalukuyang nanunungkulan alkalde ng Mati sa ilang sandali bago ang kanyang kamatayan. Ayon sa Center para sa Media Freedom at responsibilidad , Camangyan, kasama ang kanyang dalawang co-host, regular irguhin corrupt opisyal at natatanggap ang banta sa pagsasaalang-alang na ito na kasanayan. Pulis inihayag sa oras ng kanyang kamatayan na sila ay sinisiyasat man o hindi ang pataksil na pagpatay ay may kaugnayan sa Camangyan ng propesyon. Si Camangyan ay isa sa ilang mga mamamahayag na pinatay sa Pilipinas - na nakalista sa pamamagitan ng Committee upang Protektahan ang mga mamamahayag . bilang isa ng ang pinaka-mapanganib na rehiyon para sa mga mamamahayag at na-raranggo ikatlong sa 2010 nang ligtas sa parusa Index. Reaksyon Ang pagkamatay ni Camangyan at dalawang iba pang mga mamamahayag prompt tawag para sa agarang pagkilos, ayon sa Committee sa Protektahan mamamahayag. name = "CPJ1" Sa Hunyo 21, 2010, ang mga singil ang file laban sa dalawang suspects, isang pulis na may pangalang Dennis Jess Lumikid at lokal na opisyal na may pangalang Romeo Antoling na tanungin Camangyan sa host ang pagkanta kumpetisyon. Ay kalaunan ay ang Lumikid indicted para sa mga krimen, ngunit singil ay bumaba laban Antoling kapag mayroong ay hindi sapat na katibayan upang masakdal kanya. Ilang miyembro ng madla Hunyo 14 - Camagyan ng asawa kasama - nakatulong sa pulisya na matukoy ang mamamaril. Mga sanggunian Committee sa Protektahan mamamahayag. "Radio broadcaster kinunan patay sa Pilipinas." Hunyo 15, 2010. Ikinuha 19 Nobyembre 2011 CPJ Conde, Carlos H. (2010/06/16). "Radio mamamahayag Slain sa Pilipinas" . New York . Ikinuha 2011/11/01.

Felongco, Gilbert P. Hunyo 21, 2010. "Pampulitika agawan pinaghihinalaan sa likod ng pagpatay sa mamamahayag." Gulf News. Ikinuha Nobyembre 2, 2011 Gulf News Committee sa Protektahan mamamahayag. "Desidario Camangyan." Hunyo 14, 2010. Ikinuha 19 Nobyembre 2011 CPJ

Faustino Aguilar
Faustino S. Aguilar (ipinanganak sa 15 Pebrero 1882 sa Malate, Manila - 1955 [1]) ay pangunguna Pilipino na nobelista, mamamahayag, rebolusyonaryo, lider ng unyon, at editor. Faustino ay isa sa mga unang novelists sa Pilipinas upang galugarin at panlipunan pagiging totoo sa pamamagitan ng panitikan. Career Bilang mamamahayag Siya ay ang editor ng Taliba , ang isang pahayagan sa Pilipinas . Bilang nobelista Bilang isang nobelista, siya nilikha sa Tagalog-wika nobelang Busabos Ng Palad (pulubi ng kapalaran) noong 1909, Sa Ngalan Ng Diyos (Sa Pangalan ng Diyos) sa 1911, Ang Lihim Ng Isang Pulo (Ang Sekreto ng ng isang Island) sa 1926 , Ang Patawad Ng Patay (Ang Pakiulit ng Dead) noong 1951, Ang Kaligtasan (Ang Kaligtasan) sa 1951, at Pinaglahuan (Lugar ng paglaho) sa 1906 (nai-publish sa 1907). Bilang isang rebolusyonaryo, Faustino ay isang miyembro ng KATIPUNAN . Kanyang nobelang portrayed tema ng kalupitan at kawalan ng katarungan sa lipunan. Bilang rebolusyonaryo Aguilar naging KATIPUNAN miyembro kapag siya ay labing-apat na taong gulang. Bilang sibil lingkod Aguilar ay nagtrabaho sa iba't ibang sangay ng pamahalaan ang Philippine . Ng isang partikular na opisina ang Department of Labor. Mga sanggunian "Faustino S. Aguilar" . . Ikinuha 12 Hunyo 2011. "Faustino Aguilar" . Vibal . Ikinuha 12 Hunyo 2011. "Paglalarawan ng may-akda mula sa" Sa Ngalan Ng Diyos ni Faustino S. Aguilar "". Aming Sariling Voice, Philippine Expression tindahang . Ikinuha 15 Hunyo 2011.

Jaime Licauco
Jaime T. Licauco, sikat na kilala bilang Jimmy Licauco, ng parapsychologist , may-akda, at pamamahala practitioner sa Pilipinas . Siya ay ang Founder at Presidente ng Inner isip Development Institute, isang pagsasanay center para sa parasihologiya , pilosopiya , saykiko pagsisiyasat, at metapisika . Maagang buhay at edukasyon Licauco ay ipinanganak sa San Juan, Metro Manila , Pilipinas, noong Hulyo 25, 1940. Siya ang dakilang-apo sa tuhod na lalaki ng Damian Domingo, isang ikalabing-walo-siglo pintor ng Pilipino. [1] Nakumpleto niya ang kanyang elementarya at high school sa San Beda College , isang Katoliko paaralan na pinapatakbo sa pamamagitan ng ang Benedictine monghe sa Manila. Natamo niya ang Bachelor of Arts degree sa Pilosopiya at Ingles, magna cum laude , sa 1962 mula sa parehong institusyon. Kinuha niya ang nagtapos sa pag-aaral sa Sosyolohiya mula sa Asian Social Institute bilang isang scholar sa 1965. Siya ay nakuha ng isang Master ng Negosyo Pamamahala ng degree na mula sa Asian Institute of Management noong 1972. Pamamahala ng karanasan Licauco ay nagtrabaho, sa loob ng isang span ng beintisingko taon, sa gitna at itaas na antas ng negosyo pamamahala sa sampung iba't ibang mga korporasyon, karamihan sa mga linya ng tao na mapagkukunan, pagsasanay at pag-unlad sa pamamahala, at pagkonsulta. Paranormal trabaho Licauco dahan-dahan transformed mula sa isang corporate executive na sa isang Paranormal ekspertong: 1977. Sinulat ni niya ang kanyang unang pamplet, pagpapagaling Nang walang Medicine. 1978. Sinulat ni niya ang kanyang unang aklat, na-unawa sa saykiko Powers ng Tao. 1982. Itinuro niya ang parasihologiya para sa isang semestre sa De La Salle University-Manila sa ilalim ng asal Sciences Department. 1986. Itinatag niya ang Philippine Paranormal Research Society, Inc., Isang non-profit, non-stock na korporasyon na nakatuon sa sistematiko pagsisiyasat at dokumentasyon ng Paranormal phenomena. Lipunan ang nai-publish ang Philippine saykiko Journal at isinasagawa ng mga regular na forum sa saykiko phenomena. Din ito ibinigay na pondo para sa pag-aaral sa field. 1986 hanggang sa kasalukuyan. Siya ay isang tao na mapagkukunan para sa Young Presidente Samahan, business club na batay sa Texas , Estados Unidos . 1987 ipakita. Siya ay isang tagapamahala sa Ang Philippine Pang araw-araw Inquirer (Inner Kamalayan). 1988. Binuo niya at isinagawa ang unang Creative at matalinong Pamamahala ng module para sa mga graduate mag-aaral na pagkuha up Master in Development Pamamahala ng sa Asian Institute of Management . 1988. Siya itinatag at naging Pangulo ng Silva isip Control Pilipinas, Inc., Isang kompanya na pangunahing nakatuon sa pagsasagawa sa Silva isip Pamamaraan ng Control Seminar sa Pilipinas. Noong Mayo 1991, siya ay natatalaga bilang president at lecturer ng Pamamaraan Silva upang pag-ukulan ng panahon sa iba pang mga aktibidad. 1988. Siya pormal na umalis sa corporate mundo at embarked sa buong gawain ng oras sa mga patlang ng parasihologiya at edukasyon. 1988. Itinatag niya ang Inner isip Development Institute na nagsasagawa ng mga seminar sa pag-unlad ng isip, buong pamamahala ng utak, ESP , creative pag-iisip at mga kaugnay na mga paksa na hindi sakop ng Silva Paraan ng mga seminar sa isip Control. Sa taon na ito, siya ay isinasagawa ang ESP kurso sa Buenos Aires , Argentina .

1989. Itinatag niya ang New Age Breakfast Club kung saan nakilala tuwing Biyernes umaga upang talakayin ang iba't-ibang mga paksa ng isang metapisiko, Paranormal at espirituwal na kalikasan. Ito ay isang maluwag na na aggrupation ng propesyonal na interesado sa pag-unlad ng tao sa lahat ng aspeto: di-relihiyon, walang pangkatin at di-pampulitika. Ito ay bukas sa publiko. Forum ang tumagal para sa apat na taon. 1992 hanggang sa kasalukuyan. Siya ay isang radio anchor tao sa DZMM (630 kHz), "Inner isip sa Radio." 2001. Siya ay pinangalanang isa ng "Bedans ng Century" para sa Literatura sa panahon ng ika-100 na Anibersaryo ng San Beda College.

Academe

Licauco ay itinuro Ingles, Pilosopiya, Etika ng Kristiyano, at Sosyolohiya sa San Beda College ; parasihologiya sa De La Salle University-Manila , at matalinong Desisyon paggawa ng pagkamalikhain, Remote Pagtingin, at telepatiya sa Asian Institute of Management . Siya ay isang madalas na resource speaker at lecturer sa lokal at internasyonal na conference, seminar, at workshop. [1] Itinatag niya ang Inner isip Development Institute, isang espesyal na paaralan ng pagsasanay na nakatuon sa sining at agham ng metapisika at parasihologiya . Siya regular na nagsasagawa ng seminar sa Inner Development isip, ESP , at Mas mataas na Kamalayan sa Institute pati na rin sa ibang lugar kapag binanggit ng mga iba't-ibang mga organisasyon. [1] Ang kanyang trabaho ng pagtuturo ay naitala bilang mga sumusunod: [1] San Beda College , Mendiola, Manila (1962-1965) - Pilosopiya at Sosyolohiya Trinity College (ngayon Trinity University of Asia ), Magsaysay Blvd, Quezon City (1965-1966) - Sosyolohiya at Ingles De La Salle University-Manila , Taft Avenue, Manila (1982) - parasihologiya Asian Institute of Management , Makati City (1984-1994) - Creative at matalinong Pamamahala ng, MBM Programa De La Salle University-Dasmarias College ng Medicine, Dasmarias, Cavite (1995-1996) - Pagbisita Faculty Miyembro, panlahatang Medicine at Alternatibong paglunas Rosebridge Graduate School ng Integrative Psychology, Concord, California USA (1995 ipakita) - Pagbisita Faculty Miyembro Inner Development Institute isip, Makati City (1988 ipakita) - Swersey at ESP, Inner isip Development, Strees Control, ang Psychology ng Peak ng Pagganap, parasihologiya at Paranormal pagpapagaling San Beda College , Mendiola, Manila (2005-2007) - New Age pilosopiya at parasihologiya, Kagawaran ng Pilosopiya at Human Resource Development

Mga Lathalain

Licauco ay nilikha labindalawang aklat, tatlong polyeto, at isang libro sa Swersey na-publish sa San Francisco , California . Dalawang ng kanyang mga libro ay nai-publish sa pamamagitan ng De La Salle University . [1] Kabilang sa kanyang mga nai-publish na gumagana ang: [1] -Unawa sa saykiko Powers ng Tao. National Book Store Inc., 1978. Ang Katotohanan sa Likod ng Pananampalataya pagpapagaling sa Pilipinas. National Book Store Inc., 1980. Ang mga Magicians ng Diyos: Ang kamangha-manghang Mga Kuwento ng ng Philippine Faith Healers. Ng National Book Store, Inc., 1980, 1999. Ang saykiko World at Ikaw. JMC Press Inc., 1982. 2nd edition, 1999. Hunyo Labo: A Philippine kababalaghan ng pagpapagaling. 1985.

Media

Totoo nakatagpo gamit ang Hindi kilalang: Ang saykiko, ang Mystical at ang Kakaibang. National Book Store Inc., 1986, 2000. Higit pa sa ordinaryong Reality: Paggalugad sa mga Powers ng iyong Inner isip. Solar Publishing Corporation, 1987. Higit pa sa ordinaryong Reality Dami 2. 1999. Tuklasin ang mga Powers ng iyong Inner isip. Inner isip Development Institute, 1992. Swersey sa Trabaho: Pathways sa mga Walang limitasyong posibilidad. Kapwa may-akda. Bagong Pindutin ang Namumuno / Sterling & Stone, Inc., San Francisco, California, 1996. Soul ka-, Karma at muling pagkakatawang-tao. Palihan Publishing, Inc., 1996. Higit pang mga nakatagpo na may Hindi alam. Palihan Publishing, Inc., 1997. Kapag ang imposible mangyayari: Confessions ng isang nag-aatubili saykiko. 1999. Sa Kristiyanismo, New Age at muling pagkakatawang-tao: Bagong pananaw sa Old Relihiyosong Mga Isyu. Palihan Publishing, Inc., 2004. Dwarves at Iba Pang mga espiritu ng Kalikasan: kanilang Kahalagahan sa Man. Rex Book Store, Quezon City, 2005. Ghosts Sa Larawan. Palihan Publishing, Inc., 2005.

Licauco nagpapatakbo ng lingguhang haligi na may karapatan Inner Kamalayan sa Ang Philippine Inquirer Pang-arawaraw na . Din niya ang anchor ng isang lingguhang programa sa radyo sa DZMM . Mga Gantimpala Licauco ay hailed bilang isa ng Bedans ang Century awardees sa pamamagitan ng San Beda College sa panahon ng anibersaryo ng ika-100 na pundasyon sa paaralan noong 2001. Din siya ay proclaimed ang pinakamagaling na tagasulong ng New Age Movement sa Pilipinas sa pamamagitan ng Katoliko Conference obispo ng Pilipinas noong Pebrero 2003. Noong 2010, Licauco ay kasama sa Reader Digest Asia, "Karamihan sa Trusted Listahan". Ayon sa ulat, ang survey ang tinanong ang mga kalahok sa rate 80 maimpluwensyang Pilipino personalidad [batay] sa kanilang "trustworthiness." Pribadong buhay Licauco ay kasal sa Yolanda Campos. Ang ilang ay may tatlong mga bata. Pamilya ay namamalagi sa Paranaque City , Metro Manila , Pilipinas . Sa gabi ng Enero 26, 2007, Licauco halos namatay, kapag siya nadama dibdib sakit habang nanonood ng pelikula sa Greenbelt Cinema sa Makati. Ang pagkakaroon ng isang malapit-malalang atake sa puso ( Myocardial infarction ), siya ay rushed sa Makati Medical Center at sa wakas ay inilipat sa Philippine Chinese General Hospital. Licauco ang cardiologist, Dr. Dy tinapay Yok FOUND ( angiogram ) na na-block ang 70% ng isa sa kanyang arteries. Licauco nanatili sa coronary unit ng pag-aalaga para sa 4 na araw, at pagkatapos noon, siya underwent isang angioplasty . Pagkatapos ng 2 araw, Licauco umalis sa ospital (pagkatapos ng halos 2 linggo manatili sa lugar na iyon). Licauco anak na babae Sophia, na naninirahan sa California, nagsakay pabalik sa Manila sa kanya. Licauco at James Randi kontrobersya Licauco nakilala ang kanyang katarungan. James Randi (ipinanganak Agosto 7, 1928), entablado pangalan ng kahangahangang mga Randi, isang yugto mago at pang-agham na may pag-aalinlangan na pinakamahusay na kilala bilang isang nagdududa ng Paranormal claim at pseudoscience . Ipinanganak Randall James Hamilton Zwinge, sa Toronto , Canada , Randi ay ang nagtatag ng James Randi Educational Foundation (JREF). Ang mago Randi debunked claim sa Licauco Philippine Inquirer Pang-araw-araw na haligi na pinamagatang "Inner kamalayan" (Oktubre 24, 2006). Randi, ilibing alia, hinamon Licauco mag-aplay para ang JREF $ 1 milyong dolyar premyo, dahil ang huli ang inaangkin na "siya ay may

Paranormal kakayahan". May point-by-point na tugon ("Pagtatakda ng record tuwid", Inquiret.net, Enero 15, 2007), Licauco kagyat sumagot Randi ng pag-atake. Licauco tinanggihan pagkakaroon kahima-himala kapangyarihan sa pamamagitan ng sinasabi "Iyon ay isang kasinungalingan. Hindi ko na-claim sa anumang Paranormal o saykiko kakayahan. Kong hindi alam kung saan nakuha ng Randi na ideya". Kahit na siya ay nagtuturo, bukod sa iba pang mga bagay, ESP at kung paano upang gawin ang remote pagtingin, at kahit boasted sa isang palabas na higit sa 80% ng kanyang mga mag-aaral ay bumuo ng kasanayan. Claim niya na "Wala akong upang patunayan sa Randi na ESP (dagdag na pandama pagdama) kakayahan (tulad ng telepatiya, kahulaan at telekinesis) umiiral. Ito ay napatunayan scientifically matagal na ang nakalipas." Claim din siya na Randi "lumahok sa takip-up ng isang botched na pang-agham na pagsisiyasat ng Michel Gauquelin konklusyon na mayroong isang makabuluhang istatistika ugnayan sa pagitan ng mga petsa ng kapanganakan ng mga atleta at ang posisyon ng Mars sa langit". Licauco karagdagang sinabi na "Randi ng grupo denunsyado Gauquelin sa paghahanap lamang upang kumain kanilang mga salita sa ibang pagkakataon. Upang i-save ang mukha, sila nagpunta kaya malayo bilang sa manipulahin pang-agham data sa sumusunod sa kanilang mga preconceived paniwala na astrolohiya ay purong hogwash". Panlabas na mga link Opisyal na Website ng Jaime Licauco Palihan Publishing House San Beda College Asian Institute of Management Mga sanggunian May-akda profile, palihan Publishing House. 2005. http://www.mb.com.ph/articles/245781/rosa-rosal-lea-salonga-jessica-soho-top-most-trusted-poll Inquirer.net, Inner kamalayan, Kapag ang mga palatandaan ay binabalewala Inquirer.net, Inner kamalayan, Kapag ang mga palatandaan ay binabalewala, Ikalawang Bahagi Inquirer.net, mago belies claim sa Licauco haligi Inquirer.net, http://showbizandstyle.inquirer.net/lifestyle/lifestyle/view_article.php?article_id=43574

Alfrredo Navarro Salanga


Alfredo "Freddie" Navarro Salanga (namatay 1988 ) ay isang Pilipino pampanitikan kritiko, tagapamahala, mamamahayag, nobelista, makata, fictionist, editor, at multi-awarded na manunulat. Siya ay isang miyembro ng Kritiko ng Circle ng Manila. Siya ay ang may-akda ng 1984 Novella Ang Birthing ng Hannibal Valdez . Siya ay palayaw bilang "Daddy Giant". Talambuhay Noong 1969, Salanga nakuha ng Bachelor of Arts degree mula sa Ateneo de Manila University noong 1969. Siya ay isang dating Kalihim-Heneral ng Manunulat Union ng Pilipinas , isang dating director ng Philippine Board sa mga Books para sa mga Young mga tao, isang dating director ng Gallery ng Pinaglabanan, isang dating tagapangasiwa ng Philippine Literary Arts Council (PLAC), at isang dating Direktor-Heneral ng People Movement para sa Press Freedom Task Force para sa People ng Karapatan Malaman. Siya ay isang miyembro ng ang mga sumusunod na asosasyon: ang International pen ., Philippine Kabanata, Philippine National Press Club, ang Association para sa Pilipinas-China-unawa sa, ang Philippine-British Society, at ang Art Association ng Pilipinas. Mga Gantimpala Noong 1969, Salanga ay naging isang tatanggap ng ang Mulry Award para sa kahusayan Pampanitikan. Siya ay din isang awardee para sa 1980 , 1983 , at 1985 Carlos Palanca Memorial Mga Gantimpala para sa Literatura . Siya ay isang nagwagi sa panahon ng 1984-1985 USA Taunang saludo sa Sining Kumpetisyon na inisponsor ng tritono College sa Illinois. Noong 1984, napanalunan niya ang Best Opinyon Haligi award mula sa Catholic Mass Mga Gantimpala Media. Noong 1986, siya won Book ng Taon ang award. Siya ay naging isa sa Sampung Karamihan Natitirang Men ng Taon (TOYM) para sa Literatura at Pamamahayag noong 1985. Works Bukod mula sa Ang Birthing ng Hannibal Valdez, Salanga pampanitikan gumagana kasama ang mga sumusunod: Ang Aglipay Tanong: Pampanitikan at Makasaysayang Pag-aaral (1982), Commentaries Meditations Mensahe Isang parabula cycle at Confessions (1985), portrait (1988). Bilang isang editor, Salanga edit ang mga sumusunod na panitikan: Rizaliana para sa Bata: Guhit at Folk Tale ni Jose Rizal (1984), Bagong Pagsusulat mula sa Pilipinas (Pag-aaral ng Philippine, 1985), Kumpara: Philippine may pasubali tula, 1983-1986 (1986), Kamao: Panitikan Ng Protesta, 1970-1986 (1987), isang antolohiya ng mga Poets sa Paghahanap ng Diyos, isinilang pagkamatay ng ama: Turtle Boses sa hindi tiyak Taya ng Panahon: Poems 1980-1988 (CCP, 1989), Chronicles & Dispatches (Bagong Araw, 1991), at Buenavista Ventures (Ateneo de Manila University Office ng Research at Lathalain, 1998). Mga sanggunian Alfrredo Navarro Salanga , panitikan.com.ph Alfredo Navarro Salanga (namatay 1988) , Ang Manila Kritiko Cirlce, bestphilippinebooks.blogspot.com, Enero 4, 2009 Flores, Wilson Lee. (...) "ang late na tagapamahala at multi-awarded na manunulat Alfredo Navarro Salanga (...) , Flores pag-quote sa Salanga mula sa artikulong "Saan Mamuhunan ang iyong labis Pondo", Bull Market, Bull Sheet, newsflash.org, Pebrero 8, 2009 Gregorio Perfecto Gregorio Perfecto (Nobyembre 28, 1891 - Agosto 17, 1949) ay isang Pilipino na mamamahayag , politiko at dalubhasa sa batas na nagsilbi bilang isang Associate Justice ng Supreme Court ng Pilipinas 1945-1949. Isang kontrobersyal na figure na ay inilarawan bilang isang "apostol ng liberal sanhi", Perfecto ay memorable para sa kanyang mga libertarian tanawin,

ang kanyang makulay na estilo ng pagsulat, at ang dalas ng kanyang dissenting opinyon habang sa kataas-taasang hukuman. Maagang buhay Perfecto ay ipinanganak sa Mandurriao, Iloilo. Kapag siya ay isang kabataan, ang kanyang pamilya inilipat sa Ligao, Albay , kung saan natanggap niya ang kanyang pangunahing edukasyon. Niya natapos ang kanyang sekundaryong edukasyon sa San Beda College sa Manila . Perfecto ipinasok Colegio de San Juan de Letran , kung saan natanggap niya ang kanyang Bachelor sa Arts degree na. Siya pagkatapos nakatala sa batas programa ng University of Santo Tomas , kung saan natanggap niya ang kanyang batas degree na. Perfecto nakapasa sa eksaminasyon sa bar at pinapapasok sa Philippine Bar noong 1916. Mamamahayag Perfecto ensayado batas para sa ilang oras, pagkatapos ay nagsimula ng karera para sa journalism bilang isang reporter para sa La Vanguardia at ang Consolidacion Nacional pahayagan. Sa pamamagitan ng 1919, Perfecto editor ng La Nacion araw-araw na pahayagan. Ang kanyang panahon ng panunungkulan sa La Nacion di-napatutunayang kontrobersyal, bilang siya embarked sa mga crusades laban sa katiwalian at errant pampublikong opisyal. Siya ay mademanda para sa kriminal libelo ng hindi bababa sa apat na beses, ang mga reklamo lodged sa pamamagitan ng iba't-ibang lokal at pambansang mga opisyal, kabilang ang sa pamamagitan ng Senado ang Philippine. Siya ay gayunman absuweltado ng lahat ng mga pagsingil ng Philippine Supreme Court , sa isang serye ng mga desisyon na promulgated sa pagitan ng 1921 at 1922. Pulitiko Sa 1922, ay Perfecto inihalal sa Philippine mambabatas , bilang isang kinatawan mula sa North District ng Manila . Siya ay nagsilbi hanggang 1928. Sa 1931, ay Perfecto natamaan sa polio at ay naiwang isang lumpo ng sakit. Kahit na siya ay hindi maglakad nang walang tulong ng mga panaklay, Perfecto nakuhang muli na rin sapat upang ipagpatuloy ang paglalaro ng golf. Perfecto ay isang miyembro ng Partido Democrata na itinatag sa pamamagitan ng Claro M. Recto , kalaunan nagiging nito pangkalahatang sekretarya at pangkalahatang pansamantalang presidente. Kabilang sa mga lider ng Partido Democrata ay pagkatapos Senator Sergio Osmea , na mamaya humirang sa kanya sa ang Supreme Court. Noong 1934, Perfecto ay pinili ng isang nakatalagang sa Konstitusyon Convention na drafted 1935 Konstitusyon . Matapos ang saligang batas ay drafted, Perfecto ay doktor buksan ang isang ugat sa kanyang braso kaya kaya niyang magsign ang dokumento gamit ang kanyang sariling dugo bilang tinta. [8] [9] [10] Kasunod ng pag-apruba ng Konstitusyon ng plebisito , Perfecto ay pinili upang kumatawan sa North District ng Manila muli sa National Assembly. Nagsilbi siya sa ganitong kapasidad para sa dalawang mga tuntunin, 1935-1941. Siya advocated para sa mga batas para sa pagpapabuti ng mga kondisyon para sa trabaho ng mga laborers, at para sa grant ng kababaihan paghahalal. Justice ng kataas-taasang hukuman Sa Hunyo 1945, Perfecto ay hinirang ng Pangulo Sergio Osmea sa kataas-taasang hukuman, na kung saan ay reorganized ng pagsunod sa mga dulo ng Japanese trabaho ng Pilipinas. Nagsilbi siya sa Court hanggang sa kanyang kamatayan sa 1949. Sa kanyang apat na taon sa Korte, Perfecto nilikha 172 mga opinyon ng karamihan at higit sa 200 hiwalay na mga opinyon, kabilang ang mga 195 dissenting opinyon . [11] Siya ay ang tanging Katarungan sa Philippine Supreme Court kasaysayan na penned mas dissenting opinyon kaysa sa mga opinyon ng karamihan. Sa lahat, Perfecto dissented 20.6% ng oras sa panahon ng kanyang panahon ng panunungkulan sa Korte, may pag-945 desisyon ang ipinasa sa panahon na iyon. Pagtataluwalag paglilitis ay pinasimulan laban Perfecto sa Kongreso para sa nagko-convert ng kanyang opisina sa buhay quarters, kahit na siya ay nagagawa na may pahintulot ng Chief Justice Manuel Moran sa account ng kanyang pisikal na

kapansanan. [12] Perfecto sisingilin na ang mga pagtatangka sa pagtataluwalag, kung saan ay sa huli matagumpay, ay pamulitka motivated. Hurisprudensya Remembered Perfecto dissenting at concurring opinyon ay mas mahusay kaysa sa kanyang mga opinyon ng karamihan. Ng ponencias siya nilikha, ang pinaka-kinahihinatnan Co Chiong v Cuaderno, 83 Phil. 242 (1949) kung saan ang Korte apirmado ng batas sa pagbibigay ng kagustuhan sa mga Pilipino na mamamayan sa lease ng pampublikong market stall. Perfecto hiwalay na opinyon ay nagbibigay ng isang malinaw na pahiwatig ng kanyang jurisprudential pilosopiya. Libertarian na tanawin ng kanyang kompanya ay ganap na ipinahayag sa ilang dissents. Sa Raquiza v Bradford, 75 Phil. 50 (1945) , bumoto siya upang magbigay ng habyas korpus sa tatlong Pilipino na pinigil ng militar ng Estados Unidos bilang Hapon spies, sa kabila ng pagpapahayag mula sa General Douglas MacArthur pag-order ang walang taning na pagpigil ng mga Pilipino na collaborated sa mga Japanese Imperial Army sa panahon ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Sa Moncado v mga tao sa Court, 80 Phil. 1 (1948) , ang karamihan sa tumangging umaayon sa mga exclusionary panuntunan bilang isang resulta ng isang ilegal na paghahanap o pang-aagaw . Sinulat ni Perfecto sa hindi pagsang-ayon: "Mayo pamahalaan kumita mula sa isang ilegal, labag sa konstitusyon na gawa, o kahit na isang krimen upang maghatid ang mga layunin, kabilang ang loftiest? Maaaring katarungan ay ibinibigay sa pamamagitan ng paggawa ng paggamit ng mga bunga ng isang masamang-loob na pagkilos?" Sa Sa muling Subido, 81 Phil 517 (1948) , ang karamihan ay natagpuan editor ng pahayagan na nagkasala ng pagsuway sa hukuman para sa maaga ngunit tama ang pag-uulat na Court ay bumoto sa bar ng mga dayuhan mula sa pagkuha ng agrikultura lupa sa Pilipinas sa Krivenko v Direktor ng Lands, 79 Phil. 461 . Sa kanyang hindi pagsang-ayon, Perfecto pinapapasok na siya ay ang editor ng pinagmulan para sa ulat, ngunit defended kanyang pagkilos sa pamamagitan ng pagobserbahan sa ang ilang buwan matapos ang boto, bago ang desisyon ay sa wakas inilabas, ang isyu ay ay malawak debated sa sa media, at isang Rush ay nagsimula upang makumpleto ang paglilipat ng mga lupain sa mga dayuhan. Din defended ng Perfecto editor, kung saan sinabi niya ay gumanap ng isang pampublikong serbisyo ngunit ay parusahan para sa pagpa-publish ang katotohanan, at iginiit na ang pindutin ang kalayaan ay isang konstitusyunal na karapatan. Dissenting sa Dizon v namumuno General, 81 Phil. 286 (1948), Perfecto Nagtalo na ang grant ng sa labas ng teritorya hurisdiksyon sa pamahalaan ng Estados Unidos sa paglipas ng mga kriminal na pagkakasala na ginawa sa loob ng mga Amerikanong militar na base na itinatag sa pamamagitan ng 1947 RP-US Military base sa Kasunduang ay labag sa konstitusyon, dahil ang Konstitusyon ang ipinagkaloob tulad hurisdiksyon lamang sa Philippine court. Perfecto criticized kung ano siya ay nakita bilang ang pagkaalipin ng pamahalaang Pilipinas sa Estados Unidos. "Ang kataas-taasang hukuman na ito ay may kapangyarihan upang ihinto ang pandadaluhong ng konstitusyunal na breaches na kung saan ang iba pang mga ahensya ng aming mga pamahalaan ay indulging sa isang pang-alipin na saloobin ng paggalang sa dating Masters na Baluktot sa pagpapanatiling sa kanilang mga kamay ang mga string, ang chain, at ang manlatigo ng walang pag-aalinlangan command. Compels sa amin upang gamitin ang na kapangyarihan ang aming panunumpa ng opisina. Hindi namin aliwin ng sapat na paggalang para sa Uniong satellite sa Eastern at Gitnang Europa. Dapat naming payagan ang ating sarili upang pumunta down sa kasaysayan bilang isang halos Amerikano satellite?" Perfecto ay hindi nag-aalangan sa insisting kapag panghukuman pagsusuri sa gawa ng sa executive o pambatasan sangay ng pamahalaan, kahit na laban sa pagtatanggol na ang isyu itinaas pampulitika tanong. Mabanag v Lopez Vito, 78 Phil. 1 (1947) , Perfecto dissented pagkatapos Tinanggihan ang karamihan upang suriin kung ang mga kinakailangang mga boto sa House at Senado ay natamo sa pagpasa ng isang susog sa Konstitusyon na nagpapahintulot sa mga Amerikano mamamayan ang karapatang gamitin at gumawa ng mga likas na yaman sa Pilipinas. Sa Avelino v Cuenco, 83 Phil. 17 (1949) Perfecto muli dissented kapag ang karamihan sa tumangging upang mamuno sa bisa ng halalan ng Mariano Jess Cuenco bilang kumikilos Senado President. Perfecto opined na habang ang mga tanong na itinaas ay pampulitika sa kalikasan, sila ay "maaaring hatulan dahil sila ay may kasangkot ang pagpapatupad ng mga legal precepts, tulad ng mga probisyon ng Konstitusyon at ang mga patakaran ng Senado."

Nagsusulat Estilo Sa pagsulat sa kanyang mga opinyon, Perfecto trabaho "nakamamanghang wika" kung saan ayon sa Justice Isagani Cruz ay "Nagkamit siya ng isang espesyal na lugar sa batas" at ay "pasayahin ang mga henerasyon ng mga mag-aaral ng batas sa darating". Pagkatapos ng kanyang kamatayan, ito ay iminungkahi ng kanyang kaibigan, Senator Tomas Cabili , na "ay dapat sadyang siya na ginamit sobra at pinalaking wika, sa pangingilabot ng bar at ang hukuman, dahil ito ay ang tanging epektibong paraan sa kung saan maaari siya lusutan ang hamog na ulap ng maulap na-unawa ng masa kung ano ang isang tunay na paraan ng demokrasya; marahil siya ay upang mag-shout mahirap kaya maraming maaaring marinig sa kanya ". Kabilang ang ilan sa Perfecto higit pang mga di-malilimutang talata: Kasalukuyan ay mananagot sa pagkalito. Ating mga isip ay nakabatay sa maliwanag at walang katiyakan ideological pressures. Napakadalas tao ay nagtuturo sa kadiliman ng isang putol na eskina pagsunod sa mga pullings at pushings ng mga nakatagong at unhidden pwersa, o ang arcane predeterminations ng gene ng tao chromosomes. Tao ay madaling nalinlang sa gumawa blunders o humantong sa pinaka-walang katotohanan aberrations. Ang mahiwaga gene na panatilihing walang harang ang chain ng pagmamana, habang na nagpapahintulot sa paghahatid ng pinakamahusay na mga katangian at mga katangian, ay tila sa kakulangan sa kapangyarihan ng check at staving off ang mga tendencies ng atabismo. Sa ang moral na ctetology, alinman sa uri ng mga katangian at mga katangian ay maaaring nagmula at binuo ... Upang magtakda ng dalawang moral na pamantayan, isang mahigpit na isa para sa mga pribadong indibidwal at isa pang vitiated may kapabayaan para sa pamahalaan, ay upang magtapon ng lipunan sa kailaliman ng legal ataxia. Kawalan ng pamahalaan at kaguluhan ay maging maiiwasang. Tulad ng double pamantayan ay kinakailangang maging nomoctonous. Ito ay walang silbi sa panedyayrays ng demokrasya ng ang pinakamahusay na pampulitika sistema ay kailanman conceived, kapag sabay-sabay gawin ito ay sabotaged sa pamamagitan ng manloloko ang mga lalaki sa na balikat weighs ang responsibilidad ng ginagawa itong isang tagumpay. Ang kunuwari demokrasya ay isang mayabong lupa dumarami para sa anumang paniniwala na maaaring nag-aalok ng pag-akit ng isang pangako ng lupa, kung saan ang mga masa ay mga bisita ng mas mahusay na mga kondisyon ng buhay. Kamatayan Perfecto namatay noong Agosto 17, 1949 matapos ang isang maikling sakit. Ang isang mason , siya ay reconciled sa mga Katoliko Iglesia sa ilang sandali bago ang kanyang kamatayan. Ilang sandali bago ang kanyang kamatayan, Perfecto kinuha ang mataas na hindi pangkaraniwang hakbang ng paghaharap sa kanyang ngalan isang petisyon sa ang kataas-taasang hukuman arguing na ang mga salaries ng mga hukom at justices ay hindi mula sa buwis sa kita ng Konstitusyon. Kaso ay nagpasya sa kanyang pabor pagkatapos ng kanyang kamatayan, bagaman Justice Roman Ozaeta , sa hindi pagsang-ayon, ipinahayag na "[i] t ay sa katunayan nakakahiya na ang kaso na ito ay pinasimulan sa pamamagitan ng isang miyembro ng Court ito kung saan devolves ang tungkulin sa magpasya ito sa wakas. " Ilang taon pagkatapos ng kanyang kamatayan, marami sa mga pagpapasya Perfecto dissented ay binawi sa pamamagitan ng ang Supreme Court, pinaka-kapansin-pansin Moncado v Tao Court [24] at Mabanag ng v Lopez Vito. Sa 1958, ang Lungsod ng Maynila na pinangalanang isang sekundaryong paaralan sa Tondo, Manila ang Gregorio Perfecto High School matapos ang late Justice. MgaTala Kataas-taasang hukuman ay reorganized pagkatapos Liberation sa 1945 Tomas Cabili (1949/08/23). Speech naihatid sa Necrological Services para sa Associate Justice Gregorio Perfecto (Speech). Maynila., Sa 84 Phil. xix (1949)

Sevilla, Victor J. (1985). Justices ng Supreme Court ng Pilipinas Vol. II. Quezon City, Pilipinas: Bagong Araw Publisher. pp. 24. ISBN 971-10-137-3 . Manuel Lim (1949/08/23). Speech naihatid sa Necrological Services para sa Associate Justice Gregorio Perfecto (Speech). Maynila., Sa 84 Phil. xxiv-xxv (1949) US v Perfecto, 42 Phil. 113 (1921) ; sa US v Perfecto & Mendoza, 43 Phil. 58 (1922) ; US v Perfecto, 43 Phil. 225 (1922) , ang mga tao v Perfecto, 43 Phil. 887 (1922) . Cabili, p. xix Sevilla, pp 25-26 isang b Cabili, p. xx "Tinta Pagkatapos ng Dugo" . Time Magazine . . Ikinuha 2008/02/01. isang b Lim, p. xxv Lex Libris: hurisprudensya (1901-1985) Cruz, Isagani; Cynthia Cruz Datu (2000) Res Gestae: Isang Maikling Kasaysayan ng kataas-taasang hukuman mula sa Arellano sa Narvasa.. Manila, Pilipinas: Rex Book Store. pp 128. ISBN 971-23-2913-5 . isang b Moncado v Tao Court, 80 Phil. 1 ( kataastaasang hukuman ng Pilipinas 1948/01/14). Sa Re: Subido, 81 Phil. 517 ( kataas-taasang hukuman ng Pilipinas 1948/09/28). Dizon v namumuno General, 81 Phil. 286 ( kataastaasang hukuman ng Pilipinas 1948/07/22).

Avelino v Cuenco, 83 Phil. 17 ( kataas-taasang hukuman ng Pilipinas 1949/03/04). Cruz at Cruz, pp 127, 128 Cabili, pp. xxii-xxiii Mabanag v Lopez Vito, 78 Phil. 1 ( kataas-taasang hukuman ng Pilipinas 1947/03/05). Summers v Ozaeta, 81 Phil. 754 ( kataas-taasang hukuman ng Pilipinas 1948/10/25). Lim, p. xxvii Perfecto v Meer, 85 Phil. 552 (1950) Perfecto v Meer, 85 Phil. 552 ( kataas-taasang hukuman ng Pilipinas 1950/02/27). Cruz at Cruz, p. 127 Cruz at Cruz, p. 119 "Ang aming School - GPHS Class '93 Alumni" . Nakaarchive mula sa orihinal sa Ikinuha 2008/02/03. Mga sanggunian Sevilla, Victor J. (1985). Justices ng Supreme Court ng Pilipinas Vol. II. Quezon City, Pilipinas: Bagong Araw Publisher. pp. 24-25. ISBN 971-10-137-3 . Cruz, Isagani; Cynthia Cruz Datu (2000) Res Gestae: Isang Maikling Kasaysayan ng kataas-taasang hukuman mula sa Arellano sa Narvasa.. Manila, Pilipinas: Rex Book Store. pp 108-128. ISBN 971-23-2913-5

Francisco "Franz"Arcellana (Setyembre 6, 1916 - Agosto 1, 2002)


Francisco Arcellana (Zacarias Eugene Francisco Quino Arcellana) aka Frank V. Sta. Cruz, Manila 6 Septiyembre 16, 1916. National Artist Literatura. Siya ay ang ika-apat na ng 18 mga anak ni Jose Arcellana sa y Cabaneiro at Epifanio Quino. Siya ay kasal sa Emerenciana Yuvienco kung kanino siya ay may anim na mga bata, isa na, Juaniyo isang manunulat, makata at fictionist. Natanggap niya ang kanyang unang pag-aaral sa Tondo. Ang ideya ng pagsusulat ng error sa kanya sa Tondo Intermediate School ngunit ito ay sa Manila West High School (mamaya Torres High School) na kinuha niya ang pagsusulat bilang aktibong miyembro ng kawani ng Ang Torres tanglaw, ang paaralan organ. Sa 1932 Arcellana pumasok sa Unibersidad ng Pilipinas (UP) bilang isang pre-gamot na mag-aaral at nagtapos noong 1939 na may bachelor ng pilosopiya sa degree na. Sa kanyang junior taon, higit sa lahat dahil sa ang publication ng kanyang "trilohiya ng pagong" sa Pampanitikan baguhan, Arcellana ay iniimbitahan na sumali sa UP Club Manunulat ng Manuel Arguilla - na sa oras na iyon ay isang campus pampanitikan figure. Noong 1934, siya-edit at na-publish Expression, quarterly ng pang-eksperimentong nakasulat. Nahuli ang pansin ng Jose Garcia Villa na nagsimula ng pagsusulatan may Arcellana. Mayroon din spawned ang Veronicans, isang pangkat ng 13 pre-WWII na rebelled laban sa mga tradisyonal na form at tema sa Philippine panitikan. Arcellana nagpunta sa sa medikal na paaralan pagkatapos ng pagtanggap ng degree na kanyang bachelor sa habang may hawak trabaho sa Herald Midweek Magazine, kung saan ang kanyang lingguhang haligi "Art at Buhay" (mamaya retitled "Buhay at Mga Sulat") lumitaw, at sa Philcross, ang publication ng ang Philippine Cross Red . Digmaan ang huminto sa kanyang pag-aaral. Pagkatapos ng digmaan, siya ay patuloy nagtatrabaho sa media at pag-publish at nagsimula ng karera sa academe. Siya ay manager ng International News Serbisyo at ang editor ng Ngayong Linggo. Sumali siya sa UP Kagawaran ng Ingles at comparative Literatura at nagsilbi bilang tagapayo ng Philippine Collegian at director ng UP Creative Pagsusulat Center, 1979 - 1982. Sa ilalim ng Rockefeller Foundation bigyan siya naging kapwa sa creative pagsulat, 1956 - 1957, sa University of Iowa at Breadloaf Manunulat 'Conference. Sa 1932 Arcellana-publish na ang kanyang unang kuwento. "Ang Man Sino ma-Poe" sa Graphic habang pa rin ng isang mag-aaral sa Torres High School. Ang mga sumusunod na taon ang dalawa sa kanyang mga maikling kuwento, "Kamatayan ay isang Pabrika" at "Lina," ay kasama sa karangalan roll Jose Garcia Villa. Sa panahon ng 1930, na tawag niya sa kanyang pinaka-produktibong panahon, sinulat ni siya ang kanyang pinaka-makabuluhang mga kuwento na kabilang ang, "Ngayon Kayang tumanggap Crimson talulot" Nabanggit sa 1938 sa pamamagitan ng Villa bilang pinakamahusay na taon. Din niya nagsimulang pagsusulat ng tula sa oras na ito, marami sa kanila na lumilitaw sa Philippine Collegian, Graphic at Herald Midweek Magazine. Ilan sa kanyang mga gawa ay isinalin sa Tagalog, Malaysian, Italyano, Aleman at Ruso, at marami ay anthologized. Dalawang pangunahing mga koleksyon ng kanyang mga gawa: Piniling Mga Kwento ng, 1962, at Ang Sampler Francisco Arcellana, 1990. Edit din niya ang Philippine antolohiya ng panulat ng Maikling Mga Kwento ng, 1962, at labinlimang Mga Kuwento ng: Kwento Masters 5, 1973. Arcellana kredito Erskine Caldwell at Whit Burnett bilang impluwensya. Mula 1928-1939, 14 ng kanyang mga maikling kuwento ay kasama sa karangalan roll Jose Garcia Villa. Kanyang maikling-katha "Ang mga Bulaklak ng Mayo" won ikalawang premyo sa 1951 Don Carlos Palanca Memorial Award para sa Panitikan. Isa pang maikling kuwento, "Wing ng kabaliwan," inilagay pangalawang sa Pilipinas paligsahan Libreng Pindutin ang pampanitikan sa 1953, din niya natanggap ang unang award sa sining pintas mula sa Art Association ng Pilipinas noong 1954, ang Patnubay Ng Sining Kalinangan award mula sa pamahalaan ng lungsod ng Maynila noong 1981, at ang Gawad Pambansang Alagad ni Balagtas para sa Ingles bungang-isip mula ang Unyon Ng mga Pilipino Manunulat SA (UMPIL) noong 1988. Siya ay conferred ng doctorate sa makatao titik, honoris causa, ng UP sa 1989. Siya ay proclaimed National Artist sa Literatura sa 1990 - LR Lacuesta at Remote-controlled Lucero.

Carlos P. Romulo
Si Carlos Pea Romulo (Enero 14, 1899, Camiling, Tarlac, Pilipinas - Disyembre 15, 1985, Maynila, Pilipinas) ay isang magaling na diplomatiko, politiko, sundalo, mamamahayag at manunulat. Sa gulang na labing-anim, naging isang tagapagbalita siya at naging isang patnugot naman ng isang pahayagan sa gulang na dalawampu. Nagkaroon siya ng palimbagan sa gulang na talumput dalawa. Isa rin siya sa nagtatag ng Boy Scouts of the Philippines. Buhay Edukasyon Karerang pampulitika Si Romulo ay naglingkod sa siyam Pangulo ng Pilipinas magmula kay Pangulong Manuel Quezon hanggang kay Pangulong Ferdinand Marcos bilang isang miyembro ng gabinete o bilang kinatawan ng Pilipinas sa Estados Unidos at sa United Nations. Naglingkod rin si Romulo bilang Pangulo sa Ika-apat na Pangkalahatang Pagpupulong ng Mga Nagkakaisang Bansa noong 1949 hanggang 1950 at naging pinuno rin ng Sangguniang Pangkaligtasan ng U.N.. Naglingkod rin siya, kasama ni Heneral Douglas MacArthur sa Pasipiko ay naging kinatawan ng Pilipinas sa Amerika at naging kaunaunahang Asyano na nagwagi ng bantog na Pulitzer Prize sa Panulat noong 1942. Ayon sa Pulitzer Prize, nagwagi si Romulo ngPhilippine Herald "dahil sa kanyang galing sa pagmamasid at paghula sa pagsulong ng mga bansa sa Malayong Silangang Asya noong sya ay bumiyahe sa mga nagulong lugar noon mula Hong Kong hanggang Batavia." Naglingkod rin siya bilang Pamahayang Kinatawan ng Pilipinas sa Kapulungang Mambabatas ng Estados Unidos mula 1944 hanggang 1946. Siya ang pumirma noong umanib ang Pilipinas sa kasulatan ng pagtatatag ng United Nations noong 1946. Siya ang kalihim ng Kagawaran ng Ugnayang Panlabas 1950 hanggang 1952 sa ilalim ni Pangulong Elpidio Quirino, 1963 hanggang 1964 kay Pangulong Diosdado Macapagal at 1968 hanggang 1984 kay Pangulong Marcos. Sa kanyang karera sa United Nations, isa siyang malakas na tagapasalita patungkol sa karapatang pantao, kalayaan at pananakop. Noong binalangkas at inayos ang tatak ng United Nations, tiningnan niya ang tatak at nagtanong, "Nasaan ang Pilipinas diyan?" Si Senador Warren Austin ng Amerika, pinuno ng kumite sa pagpili ng tatak ang sumagot, "Masyadong maliit ang Pilipinas upang ilagay diyan. Kung ilalagay pa natin ang Pilipinas, magmumukha lamang iyong tuldok. At muling sumagot si Romulo, "Puwes, ilagay ang tuldok na iyon dyan. Ngayon, ang nakikita nating tuldok sa tatak ng United Nations sa Pagitan ng Dagat Timog Tsina at Karagatang Pasipiko ay ang tuldok na ipinalagay niya na kumakatawan sa Pilipinas. Noong 1948 sa Paris, Pransya, sa ikatlong pangkalahatang pagpupulong ng United Nations, mariin nyang tinutulan ang isang proposisyong ginawa ni Andrei Vishinsky, delegado ng noo'y Unyong Sobyet. Minaliit at ininsulto nito ang kakayahan ni Romulo at sa kanya ay sinabi, "Isa ka lamang maliit na tao mula sa isang maliit na bansa". Sinagot ito ni Romulo ng "Tungkulin naming mga David sa mundong ito na ipukol ang bato ng katotohanan sa mga mata ng mayayabang na Goliath at pilitin silang magpakatao". Walang nagawa si Vishinsky kundi ang maupo matapos marinig iyon. Naging kandidato rin sa Romulo para sa Pangkalahatang Kalihim ng United Nations noong 1953 ngunit hindi nagwagi. Bumalik na lamang siya sa Pilipinas at kumandidato sa pagkapangulo ng bansa sa ilalim ng Partido Liberal ngunit natalo

rin ni Pangulong Quirino sa pagpipilian ng partido kung sino ang kanilang kandidato opisyal. Natalo rin si Quirino ni Pangulong Ramon Magsaysay noong halalan na iyon. Noong Abril 1955, pinangunahan ni Romulo ang dalegasyon ng Pilipinas sa Asian-African Conference sa Bandung, Indonesia. Mga Nasulat Si Romulo, sa pangkalahatan, ay sumulat at naglimbag ng labingwalong aklat. Kasama na rito ang The United, I Walked with Heroes, I Saw the Fall of the Philippines, Mother America, I See the Philippines Rise at "I Am A Filipino". Kamatayan Namatay si Romulo sa Maynila noong Disyembre 15, 1985 sa gulang na 86. Inilibing siya sa Libingan ng mga Bayani. Pinarangalan bilang pinakadakilang Pilipinong diplomatiko ng ika-20 siglo at maaaring maging sa kasaysayan. Noong 1980, pinuri siya ni Kurt Waldheim, Pangkalahatang Kalihim ng United Nations at tinawag siyang "Mr. United Nations" dahil sa kanyang mahalagang ginampanan sa United Nations at ang kanyang dedikasyon sa kalayaan at pandaigdigang kapayapaan.

Carlos Pea Rmulo (14 January 1899 15 December 1985) was a Filipino diplomat, politician, soldier, journalist and author. He was a reporter at 16, a newspaper editor by the age of 20, and a publisher at 32. He was the co-founder of the Boy Scouts of the Philippines. Diplomatic career Rmulo served eight Philippine presidents, from Manuel L. Quezon to Ferdinand Marcos, as the Secretary of Foreign Affairs of the Philippines and as the countrys representative to the United States and to the United Nations. He also served as the Resident Commissioner to the U.S. House of Representatives during the Commonwealth era. In addition, he served also as the Secretary of Education in President Diosdado P. Macapagals and President Ferdinand E. Marcoss Cabinet through 1962 to 1968. United Nations This section does not cite any references or sources. (June 2012) In his career in the United Nations, Rmulo was a strong advocate of human rights, freedom and decolonization. During the selection of the UN's official seal, he looked over the seal-to-be and asked, "Where is the Philippines?" US Senator Warren Austin, head of the selection committee, explained, "It's too small to include. If we put the Philippines, it would be no more than a dot." "I want that dot!" insisted Romulo. Today, a tiny dot between the Pacific Ocean and the South China Sea can be found on the UN seal[citation needed]. In 1948 in Paris, France, at the third UN General Assembly, he strongly disagreed with a proposal made by the Soviet delegation headed by Andrei Vishinsky, who challenged his credentials by insulting him with this quote: "You are just a little man from a little country." In return, Romulo replied, "It is the duty of the little Davids of this world to fling the pebbles of truth in the eyes of the blustering Goliaths and force them to behave!", leaving Vishinsky with nothing left to do but sit down. President of the UN General Assembly He served as the President of the Fourth Session of United Nations General Assembly from 19491950, and chairman of the United Nations Security Council. He had served with General Douglas MacArthur in the Pacific, was Ambassador to the United States, and became the first non-American to win the Pulitzer Prize in Correspondence in 1942. The Pulitzer

Prize website says Carlos P. Romulo of Philippine Herald was awarded "For his observations and forecasts of Far Eastern developments during a tour of the trouble centers from Hong Kong to Batavia." He was a candidate for the position of United Nations Secretary-General in 1953, but did not win. Philippine Presidential Aspiration Instead, he returned to the Philippines and was a candidate for the nomination as the presidential candidate for the Liberal Party, but lost at the party convention to the incumbent Elpidio Quirino, who ran unsuccessfully for re-election against Ramon Magsaysay. Quirino had agreed to a secret ballot at the convention, but after the convention opened, the president demanded an open roll-call voting, leaving the delegates no choice but supporting Quirino, the candidate of the party machine. Feeling betrayed, Romulo left the Liberal Party and became national campaign manager of Magsaysay, the candidate of the opposing Nacionalista Party who won the election. Rmulo, portrait by Soshana, oil on canvas, 1945 Ang Paglulunsad Memorial, Lingayen, Pangasinan (Carlos P. Romulo launched in January 10, 1945 Philippine and Pacific troops to liberate Luzon Secretary of Foreign Affairs He served as Resident Commissioner of the Philippines to the United States Congress from 1944 to 1946. He was the signatory for the Philippines to the United Nations Charter when it was founded in 1946. He was the Philippines' Secretary (Minister from 1973 to 1984) of Foreign Affairs under President Elpidio Quirino from 1950 to 1952, under President Diosdado Macapagal from 1963 to 1964 and under President Ferdinand Marcos from 1968 to 1984. In April 1955 he led the Philippines' delegation to the Asian-African Conference at Bandung. Rmulo, in all, wrote and published 18 books, which included The United (novel), I Walked with Heroes (autobiography), I Saw the Fall of the Philippines, Mother America and I See the Philippines Rise (war-time memoirs). Death He died, at 86, in Manila on 15 December 1985 and was buried in the Heroes Cemetery (Libingan ng mga Bayani). He was honored as the Philippines greatest diplomat in the 20th Century.[citation needed] In 1980, he was extolled by United Nations Secretary-General Kurt Waldheim as "Mr. United Nations" for his valuable services to the United Nations and his dedication to freedom and world peace. Awards and decorations Gen. Romulo (3d from R), as President of the United Nations General Assembly, talks with Prime Minister Jawaharlal Nehru Rmulo is perhaps among the most decorated Filipino in history, which includes 82 honorary degrees from different international institutions and universities and 74 decorations from foreign countries: Philippine Congressional Quezon Service Cross, April 17, 1951 Philippine National Artist in Literature, 1982 United States Presidential Medal of Freedom, January 12, 1984 Boy Scouts of America Silver Buffalo Award Distinguished Service Star of the Philippines Philippine Gold Gross Distinguished Conduct Star Purple Heart Presidential Unit-Citation with Two Oak Leaf Clusters Philippine Legion of Honor (Commander)

Grand Cross of the Order of the Phoenix from the Greek Government Grand Cross of the Order of Carlos Manuel do Cespedes from the Republic of Cuba Pulitzer Prize in Correspondence, 1942 World Government News First Annual Gold Nadal Award (for work in the United Nations for peace and world government), March 1947 Princeton University- Woodrow Wilson Memorial Foundation Gold Medal award ("in recognition Of his contribution to public life"), May 1947 International Benjamin Franklin Society's Gold Medal (for distinguished world statesmanship in 1947), January 1948 Freeman of the City of Plymouth, England, October 1948 United Nations Peace Medal World Peace Award Four Freedoms Peace Award Named in the 100 Most Prominent Rotarians in the world Philippine Presidential Medal of Merit, July 3, 1949 Hero of the Republic Award, 1984 Honorary Member of Alpha Phi Omega[3]

Anecdotes from Beth Rmulo through Reader's Digest (June 1989) At the third UN General Assembly, held in Paris in 1948, the USSRs deputy foreign minister, Andrei Vishinsky, sneered at Rmulo and challenged his credentials: You are just a little man from a little country. It is the duty of the little Davids of this world, cried Rmulo, to fling the pebbles of truth in the eyes of the blustering Goliaths and force them to behave! During his meeting with Josip Broz Tito of Yugoslavia, Marshal Tito welcomed Gen. Romulo with drinks and cigars, to which the general kindly refused. Their conversation went as follows: Tito: "Do you drink?" Romulo: "No, I don't." Tito: "Do you smoke?" Romulo: "No, thank you." Tito: "What do you do then?" Romulo: "I etcetera." At this, Marshal Tito was tickled by his reply and loudly exclaimed around the room, "I etcetera, etcetera, etcetera!" When the UN official seal, which depicts the world, was being selected, Romy looked it over and demanded, where is the Philippines? Its too small to include, explained US Senator Warren Austin, who headed the committee. If we put in the Philippines it would be no more than a dot. I want that dot! Romy insisted. Today, if you look at the UN seal, you will find a tiny dot between the Pacific Ocean and the South China Sea.[citation needed] Rmulo was a dapper little man (barely five feet four inches in shoes). When they waded in at Leyte beach in October 1944, and the word went out that General MacArthur was waist deep, one of Romys journalist friends cabled, If MacArthur was in water waist deep, Rmulo must have drowned! In later years, Rmulo told another story himself about a meeting with MacArthur and other tall American generals who disparaged his physical stature. "Gentlemen," he declared, "When you say something like that, you make me feel like a dime among nickels." Books Carlos P. Romulo at the Clark Air Base (1979) I Saw the Fall of The Philippines Mother America

My Brother Americans I See The Philippines Rise The United Crusade in Asia (The John Day Company, 1955; about the 1953 presidential election campaign of Ramon Magsaysay) The Meaning of Bandung The Magsaysay Story (with Marvin M. Gray, The John Day Company 1956, updated re-edition by Pocket Books, Special Student Edition, SP-18, December 1957; biography of Ramon Magsaysay, Pocket Books edition updated with an additional chapter on Magsaysay's death) I Walked with Heroes (autobiography) Last Man off Bataan (Romulo's experience during the Japanese Plane bombings.) The Filipino Flag Rises...Alone Im a Filipino

References Zaide, Gregorio F. (1984). Philippine History and Government. National Bookstore Printing Press. Romulo, Beth (June 1989). "Unforgettable Carlos P. Romulo". Reader's Digest Resident Commissioner of the Philippines to the United States Congress http://www.uprotc.org/alumni/general-carlos-romulo.html http://carlospromulo.org/bio/curriculum-vitae/ Romulo's a Good Scout External links Extensive biography Carlos P. Romulo at WN Carlos P. Romulo at the Biographical Directory of the United States Congress A film clip "Longines Chronoscope with Carlos P. Romulo" is available for free download at the Internet Archive [more]

Teodoro Benigno
Teodoro "Teddy" Benigno, Jr (1923-2005) ay isang nangungunang Pilipino mamamahayag na may isang karera na sumasaklaw ng pitong dekada. Kanyang kasulatan muna graced ang mga media print noong 1946, kapag siya sumali sa Manila Tribune bilang isang sportswriter at pulis Beat reporter. Subalit, ang mas mataas na bahagi ng kanyang karera ay ginugol sa Agence France Presse , kung saan siya sumali bilang isang senior editor noong 1950. Siya ay gastusin ng tatlumpung pitong taon sa AFP, naghahain bilang Manila bureau chief mula 1962 hanggang 1987. Benigno pinanatili malawak na gumagana na may France.Matatas sa Pranses, siya-aral sa Institut des Sciences Politiques at noong 1989, ay iginawad ang French kakapalan ng karangalan . Career Pagkatapos Presidente Ferdinand Marcos ipinahayag militar batas sa 1972, Benigno at iba pang mga banyagang mamamahayag itinatag Foreign Correspondents Association ng Pilipinas , na di-napatutunayang welcome lakas ng pagbabalanse sa Marcos-controlled na media sa panahon ng militar panuntunan. Benigno kanyang sarili, hindi katulad ng marami pang ibang mga kilalang anti-Marcos mamamahayag tulad ng Max Soliven at Don Chino Roces Iniwasan pagkabilanggo sa panahon ng panuntunan ng Marcos, shielded marahil sa bahagi ng kanyang kaugnayan sa isang kitangkitang internasyonal na organisasyon ng balita bilang AFP ay. Noong 1987, Benigno ang Presidente Corazon Aquino ang alok upang magsilbi bilang kanyang pindutin sekretarya . Hinawakan niya ang posisyon hanggang 1989, kapag siya ay natatalaga upang bumalik sa journalism. Noong Hunyo 1989, nagsimula siya ng kanyang sikat na haligi "Narito ang Kalidad", na inilathala ng Philippine Star . Benigno ay din Venture sa broadcast journalism sa pamamagitan ng pagho-host ng dalawang pampublikong affairs talk show. Ang una, "Options" sa ABS-CBN channel, maikli ang buhay. Gayunpaman, ang kanyang succeeding palabas, "pagpapaputok Line" sa GMA channel, patunayan matibay at kalaunan matamo ang mga internasyonal na pagkilala. "Pagpapaputok Line" lihis mula sa pagkatapos sikat na round-table ng format na pinagtibay ng karamihan sa Philippine talk show.Ito trabaho sa halip format na kinasasangkutan Benigno at ang kanyang co-host na pag-ihaw para sa isang oras ng nag-iisa guest, normal isang nangungunang Pilipino pampulitika figure ng araw, ngunit kung minsan ang paminsan-minsang mga dayuhang dignitaryo tulad ng Margaret Thatcher , Henry Kissinger , Willy Brandt , at Zbigniew Brzezinski . Nang kawiliwili, Benigno co-host din, bilang siya ay, ang mga dating opisyal ng pamahalaan sa Aquino - unang, Executive Kalihim Oscar Orbos , pagkatapos kalaunan, pang-ekonomiya pagpaplano sekretarya Solita Monsod . Pagkatapos ng pagkansela ng "pagpapaputok Line", Benigno patuloy na isulat ang kanyang mga haligi sa Philippine Star, na regular napublish para sa halos labing-anim na taon hanggang hanggang linggo bago ang kanyang kamatayan. Benigno nagtatrabaho mataas pampanitikan estilo, puspos na may mga paglalarawan ng mabulaklak at maliwanag denunciations. Kanyang maemosyon style na contrasted nang masakit sa mga dry stylings ng Amado Doronilla , isa pang kontemporaryong ng katumbas na tayog na nagsusulat para sa fiercest ng karibal ang Star, Philippine Inquirer Pang-arawaraw na . Pagsulat estilo Benigno naging lalo tulis sa huling ilang mga taon ng kanyang buhay, bilang siya ay lumitaw bilang isang mapait na kritiko ng Pangulo Joseph Estrada at Gloria Macapagal-Arroyo . Siya ay madalas narinig sa ipanaghoy ang mga failings ng naibalik na demokratikong panuntunan, at naging aktibo sa mga kontrobersyal na repormista kilusan. Personal na buhay

Siya ay kasal sa Dominga "Meng" Comsti - Benigno (Mayo 12, 1925 - Disyembre 13, 2010), kung kanino siya ay nagkaroon ng isang anak na babae, Aurora Magdalena "Nena" C. Benigno . Sa ibang pagkakataon, siya ay nagkaroon ng isang anak na lalaki, Marc Theodore, sa pamamagitan ng Luz Palacios. Kamatayan Benigno namatay sa 3 Hunyo 2005, mas mababa sa isang buwan pagkatapos na diagnosed na may kanser sa atay . Ang late na Pangulo, Corazon C. Aquino, kung kanino siya mananatili isang malapit na personal na pagkakaibigan, ay isa sa kanyang mga bisita sa huling bedside. Television

Ang World Ngayon (GMA Network, 1972-1974) Ang Opsyon (ABS-CBN, 1991-1995) Pagpapaputok ng Line (GMA Network, 1992-1999)

Mga sanggunian

"Benigno succumbs sa atay kanser; 81". (4 June 2005). Philippine Star,, pp. 1, 4, 9.

Panlabas na mga link


"Mamamahayag Teodoro Benigno Jr pass ang layo" Inq7.net [1] "Aquino ay naggagawad ng parangal sa 6 key taong inspirasyon 1986 EDSA-aalsa" [2] "Mga Gantimpala Sa panahon ng ika-25 Anibersaryo ng Edsa Revolution" [3] Nena Benigno, pag-aangat sa Kristo UP PAMAMAGITAN sulat ng Ruth Manimtim-Floresca [4] "Mga Boses sa ilang" sa pamamagitan ng Nena C. Benigno

Mga Mamamahayag sa Pilipinas Pamamahayag Sa Filipinolohiya


(FILI 3153)

Shaira Nicole D. Pelaez


AB Filipinolohiya 2-1

Prop. Romeo Pea


Tagapayo