ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

25 Δεκεμβριου 2012

ἀ ριθμ. π ρω τ. : 8 5 2 .-

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
Πρ ὸς τὸν Ἱερὸ Κλῆρο
καὶ τὸν εὐσεβῆ Λα ὸ
τ ῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Ἀδελφοί μου, Χαίρετε ἐν Κυρίῳ.
Ὁ κύκλος τοῦ χρόνου μᾶς ἐπαναφέρει καὶ πάλιν ἐνώπιον τῆς
μεγάλης Ἑορτῆς τῆς Χριστιανωσύνης, στὰ περιώνυμα καὶ ξακουστὰ
Χριστούγεννα . Τὸ μέγιστο θαῦμα τῆς ἀγάπης καὶ τῆς προνοίας τοῦ ἁγίου
Θεοῦ γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, ἡ κατὰ σάρκα γέννηση τοῦ
Ἰησοῦ Χριστοῦ , τοῦ Σωτῆρος καὶ Λυτρωτοῦ τοῦ κόσμου, ἑορτάζεται
παγκοσμίως ἀπὸ τοὺς Χριστιανούς, ἀνανεώνοντας καὶ πάλι τὴν
ε ὐγνώμονα ἀναφορὰ τοῦ καθ’ ἑνὸς ἀπὸ μᾶς πρὸς τὸν ἐνανθρωπήσαντα
Υ ἱὸ καὶ Λόγο το ῦ Θεο ῦ .
Ἐὰν δὲν εἶχε συμβῆ, θείᾳ βουλήσει, τὸ παμμέγιστο αὐτὸ θαῦμα, ὁ
κόσμος θὰ ἦταν μιὰ στέππα σκότους καὶ συμφορᾶς μὲ θῦμα τὸν καθ’
ἕκαστον ἄνθρωπο, χωρὶς ἐλπίδα, χωρὶς πολιτισμό, χωρὶς θέωση καὶ χωρὶς
σωτηρία. Γι’ αὐτὸ ἔχει καταστῆ ἀνεξάλειπτο χρέος ἡ πανανθρώπινη
ἔ κφραση ἑ ορταστικῆς ἀναφορᾶς, αἰώνιας εὐγνωμοσύνης κα ὶ ἀσφαλοῦς
ἐ λπίδος γιὰ τὴν σωτηρία τῆς ψυχῆς μας.
Ὁ ἐκκλησιαστικὸς ποιητὴς διακηρύσσει μὲ τὸν ὕμνο τῆς ἑορτῆς :
«Ὁ Πατὴρ εὐδόκησεν .
ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο .
καὶ ἡ Παρθένος ἔτεκε ,
Θε ὸν ἐνανθρωπήσαντα .
Ἀστὴρ μηνύει .
Μάγοι προσκυνοῦσι .
Ποιμένες θαυμάζουσι .
καὶ ἡ κτίσις ἀ γάλλεται».

(Ἰδιόμελον ἐκ τῶν α ἴνων)

Ὑ πάρχει ἆραγε μεγαλύτερη ἀγαλλίαση στὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου
ἀ πὸ τὴν ἐπιθυμία καὶ τὸν ἀγῶνα του νὰ γίνῃ ἕνας καλὸς Χριστιαν ὸς κα ὶ
ν ὰ εἶναι κοντὰ στὸ Χριστό; Ἡ ειρήνη τὴν ὁποία φέρει μ ὲ τὴν ἐνανθρώπησή
του ὁ Χριστὸς στὸν κόσμο θὰ βασιλεύσῃ στὴν ψυχή του. Ἡ εὐτυχία θὰ

2

ε ἶ ναι μόνιμη κατάσταση τῆς καρδιᾶς του. Ἡ ἀγάπη θὰ τὸν ὁδηγῇ σὲ
πράξεις φιλανθρωπίας. Ἡ μετάνοια καὶ ἡ πίστη θὰ τὸν ἐνισχύσουν σὲ ὅλες
τὶ ς στιγμὲς τῶν δοκιμασ ιῶ ν του. Ἡ Ἐκκλησία θὰ τὸν ἐξαγιάζῃ μὲ τὰ ἱερὰ
μυστήρια, καὶ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ θὰ τὸν προπαρασκευάζῃ γιὰ τὴν
αἰ ωνιότητα. Ἐκεῖ, στὸ οὐράνιο παλάτι κα ὶ στὸ θεϊκὸ πολίτευμα τῆς
γνώσεως το ῦ Θεο ῦ θ ὰ ἀπολαμβάνῃ τοὺς ἀγγελικοὺς ὕμνους ποὺ
ἀ κούσθηκαν στὴ Βηθλεέμ. Α ὐτὸ ἐννοεῖ ὁ Μέγας Ἀθανάσιος ὅταν λέγῃ
ὅτι : «ὁ Λόγος ἔγινε σὰρξ γιὰ νὰ κάμῃ τὸν ἄνθρωπο δεκτικὸ τῆς
Θεότητος. Α ὐτὸς ἐνην -θρώπησε γι ὰ νὰ θεωθοῦμε ἐμεῖς. Ἔτσι γινόμεθα
γένος ἅγιον καὶ μέτο -χοι θείας φύσεως... » ( M. Ἀθανασίου , Π ερὶ
ἐνανθρωπήσεως, ΕΠ Ε, Τόμ .1 , σελ. 2 4 4 , 1 6 - 1 7 & σελ.3 6 6 ,2 5 - 2 8 ).
Μοναδικ ὴ στὴν ἱστορία τοῦ κόσμου ὑπῆρξε ἡ ἐκδήλωση τῆς
ἀ γάπης τοῦ θείου ἐλέους. Κατὰ τρόπο θαυμαστ ὸ συνεργάσθηκαν ἡ ἱερὰ
σοφία μ ὲ τὴν θεία παντοδυναμία. « Ὅ τε ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου »
( Γαλ.4 ,4 ) ὁ Υ ἱὸς καὶ Λόγος το ῦ Θεο ῦ παρουσιάσθηκε ὡς νήπιο στὴ
Βηθλεὲμ καὶ κατεσκήνωσε ἀνάμεσά μας. Αὐτὸ εἶναι τὸ κοσμοϊστορικὸ
γεγονὸς τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἑορτασμοῦ τῶν Χριστουγέννων . Ὁ Θεὸς
ἐνδύεται τὴν ἀνθρώπινη σάρκα, ἡ ὁποία ξαναπαίρνει τὴν πρώτη της
καθαρότητα καὶ λαμπρότητα. Διότι ἡ ἀ νθρώπινη φύση ἐλευθερώνεται ἀπὸ
τὴν ἀμαρτία. Ὁ Σωτὴρ τὴν ἀνακαινίζει, τὴν ἁ γιάζει, τὴν καθιστᾷ
ἄ φθαρτη, τῆς μεταδίδει θεία ζωή. Τὴν θεώνει πραγματικά. Γι’ αὐτὸ ὁ
Ἀ πόστολος Παῦλος ἀναφωνεῖ ὅτι ὁ Χριστ ὸς «ἐγεννήθη ἡμῖν σοφία ἀπὸ
Θεοῦ, δικαιοσύνη τε κα ὶ ἁγιασμὸς καὶ ἀπολύτρωσις » ( Α ’ Κορ. 1 ,3 0 ).
Ἐμεῖς οἱ Χριστιανοὶ ὅμως ὀφείλομε νὰ ὁμολογήσωμε, προτοῦ νὰ
μᾶς τὸ ποῦν οἱ πολέμιοι τ ῆς πίστεώς μας, ὅτι μετὰ ἀπὸ παρέλευση τόσων
αἰώνων ἀπὸ τὴν ἡμέρα τῆς Γεννήσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ , πολλοὶ ἐκ τῶν
ἀ νθρώπω ν ἀγνοοῦν ὅτι Ἐκεῖνος ε ἶναι ὁ Ἐ μμανουήλ . ὅτι δηλαδὴ εἶναι, καὶ
ἐ πιθυμεῖ νὰ εἶναι , πάντοτε μαζύ μας, ὅτι συμπορεύεται κα ὶ προπορεύεται
γιὰ νὰ μᾶς ὑποδεικνύῃ τὸν δρόμο τῆς ἀλήθειας καὶ τῆς χαρᾶς, ὅπως
ἄλλωστε τὸ εἶπεν ὁ Ἴδιος . «Ἐγὼ ε ἰμί ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή »
( Ἰω.1 4 ,6 ).
Τὸ μεγάλο δυστύχημα εἶναι ὅτι ὁ ἀντίδικος καὶ πονηρότατος
Διάβολος πολεμε ῖ σκληρὰ τὸν ἄνθρωπο γιὰ νὰ τὸν ἀποσπάσῃ ἀπὸ τὸν
χ ῶρο τῆς Χάριτος το ῦ Χριστο ῦ . Αὐτὸς εἶναι, ποὺ ἐκμεταλλευόμενος τὴν
ἀ νθρώπινη ἀ δυναμί α, καὶ μὲ τὴν συμβολὴ τῶν πολιτικῶν ἡγετῶν,
μετέτρεψε τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο σὲ οἰκονομικὴ μονάδα, ἡ ὁποία
ἀναζητεῖ , ἐναγώνια , χρήματα, ἐναλλασσόμενες ἀπολαύσεις καὶ γλυκειὰ
ζωή. Ἡ σκληρὴ τρικυμία τῆς παγκόσμιας οἰκονομίας καὶ τοῦ ὑλισμοῦ,
κατέστρεψε τὴν ἰσοῤῥοπία τῶν ἀνθρωπίνων κοιν ωνιῶν, καὶ ὡδήγησε
μεγάλα τμήματα τῶν κοινωνιῶν σὲ ἀπόγνωση καὶ ἐπαναστατικότητα. Οἱ
σύγχρονες ἡ γεσίες τῶν Ἐ-θν ῶ ν ἔ διωξαν τὸν Χριστ ὸ καὶ οὐσιαστικὰ
ἀ πεγύμνωσαν τοὺς ἑαυτούς τους κα ὶ τοὺς λαοὺς ἀπὸ τὴν ἔνδυση τῆς
κοινωνικ ῆ ς δικαιοσύνης, τ ῆς ἰσονομίας καὶ τῆ ς ἀ ληθινῆς δημοκρατίας.
Χωρ ὶ ς Χριστ ὸ κα ὶ χωρὶς Εὐ αγγέλιο , χωρ ὶ ς Ἐ κκλησία κα ὶ χωρὶς « κράτος

3

Θεοῦ », δ ὲ ν μπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ οὔτε εὐδαιμονία, οὔτε εἰρήνη, οὔτε σωτηρία.
Καὶ αὐτοὶ ποὺ φαίνονται ὅτι ἀποθνήσκουν ὡς ἰσχυροί ἢ πλούσιοι ἢ
εὐ τυχισμένοι, ἂν ἔφυγαν χωρὶς Χριστό, τοὺ ς ἀναμένει ἡ κρίση τοῦ Θεοῦ
καὶ ὁ ἄρχων τοῦ σκότους.
Το ῦ τες οἱ ἡμέρες τοῦ Δωδεκαημέρου τ ῶ ν Χριστουγέννων
λέγονται ἀ πὸ τὸν λαό μας καὶ εἶναι πράγματι Ἅγιες Ἡμέρες . Καὶ θὰ εἶναι
Ἅ γιες Ἡμέρες κα ὶ ἐ φέτος, κατὰ πρῶτον ἐὰν μέσα στὴν ψυχὴ τοῦ καθενός
μας ἐ νθρονισθῇ ὁ Χριστὸ ς ὡ ς Λυτρωτὴ ς καὶ Σωτήρας. Καὶ κατὰ δεύτερο
ἐὰν ἡ ζωή μας συνοδευθῇ ἀπὸ πράξεις ἀληθινῆς ἀγά πης, στοργῆ ς καὶ
θυσίας ὑ πὲρ τῶν ἀδελ φῶ ν μας ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐπλήγησαν σκληρὰ καὶ
ἐπτώχευσαν ἀπὸ τὶς ἀπάνθρωπες συγκυρίες τῆς βαθειᾶς οἰκο νομικῆ ς
κρίσεως. Τ ὸ ἐφετινὸ σύνθημα τῶν Χριστουγέννων γιὰ τὴν Ἱ ερὰ
Μητρόπολη Θεσσαλονίκης ε ἶναι :
«Κανένας νηστικὸ ς στὴ Θεσσαλονίκη στὶς Ἑορτὲς καὶ κάθε ἡμέρα ».
Καλὰ καὶ εὐλογημένα Χριστούγεννα ἀδέλφια μου καὶ παιδιά
μου. Κα ὶ γιὰ τὴν πονεμένη πατρίδα μα ς, τὴ ν Ἑ λλάδα , τ ὶ ς καλύτερες εὐχὲς
γιὰ ἐ πιστροφὴ σὲ χρόνια εἰρήνης, ἑνότητος, προόδου καὶ ἀξιοπρέπειας.
Καὶ μαζὺ μὲ τ ὶ ς χ ριστουγεννιάτικες καμπάνες ἂ ς ἠχοῦν διαρκῶς μέσα στὶς
ψυχές μας, σ ὲ κάθε βῆμα τῆς ζωῆς μας, οἱ λόγοι τοῦ ἐξαστράπτοντος ἀπὸ
θεῖ ο φῶς οὐ ράνιου ἀ γγέλου . «Ἰδο ὺ γὰ ρ εὐ αγγελίζομαι ὑμῖν χαρὰν
μεγάλην, ἥ τις ἔσται παντὶ τῷ λαῷ ὅτι ἐτέχθη ὑμ ῖν σήμερον Σωτήρ, ὃ ς
ἐστι Χριστ ὸς Κύριος, ἐν πόλει Δαβίδ » . ἀμήν . ( Λκ.2 ,1 0 - 1 1 )
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ

Εὐχέτης
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

Ο ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ

Σημείωσις : Νὰ ἀναγνωσθῇ ἀντὶ Θείου Κηρύγματος, κατὰ τὸ Κοινωνικὸν
τῆς Θ. Λειτουργίας τῆς Τρίτης τῶν Χριστουγέννων , 25 η ν Δεκεμβρίου.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful