You are on page 1of 1

• Semasa Msia masih dijajah oleh British, bahasa pendidikan dan pentadbiran

adalah bahasa Inggeris.


• Hanya selepas merdeka barulah usaha untuk menubuhkan bahasa
kebangsaan semakin mendesak
• Hanya 10% sahaja penduduk pada ketika itu yang mampu bertutur daalam
bahasa Inggeris. Untuk membolehkan penduduk Msia menjalankan hal-ehwal
pentadbiran negara sendiri sebuah bahasa yang lebih meluas dipergunakan
amat diperlukan.
• Bahasa kebangsaan juga perlu diwujudkan bagi melambangkan identiti yang
sama bagi semua kaum yang tinggal di Msia.

• Walaupun bahasa Melayu merupakan bahasa kebangsaan sejak 1957 hingga


1969, akan tetapi dalam urusan rasmi, dalam pemerintahan dan sebagainya,
bahasa Inggeris masih digunakan malahan mengatasi bahasa Melayu. Hanya
pada tahun 1969, barulah bahasa Melayu menjadi bahasa rasmi tunggal.
• Bahasa kebangsaan adalah bahasa tunggal, tetapi bahasa rasmi boleh
berjumlah lebih daripada satu.
• Misalnya, di Singapura pada ketika itu walaupun bahasa kebangsaan adalah
bahasa Melayu, terdapat 4 bahasa rasmi iaituMELAYU, INGGERIS, CINA DAN
TAMIL.

• Negara China, selain bahasa Cina terdapat juga bahasa Manchuria, bahasa
Hokkien, bahasa Kantonis, Khek, Hailam, Mandarin dan sebagainya yang
tidak mempunyai saling pergertian antara penutur-penutur dialek itu.
• Di Britain, selain bahasa Inggeris terdapat juga bahasa Scottish, bahasa
Welsh dan bahasa Irish. Apatah lagi di Amerika Syarikat.
• Di Indonesia, terdapat kira-kira 300 bahasa serumpun yang tersebar dari
Sabang ke Merauke (Asmah Hj. Omar, 1978)

• Fungsi simbolik bahasa kebangsaan adalah fungsi penyatuan.


• Bahasa itu bertindak sebagai alat yang menghubungkan penutur-penutur
bahasa dialek menjadi satu masyarakat yang sama; iaitu Bangsa Msia
• .ini kerana, penyatuan rakyat sesebuah negara jarang berlaku hanya dengan
bersefahaman dalam politik dan agama semata-mata.
• Akan tetapi, melalui bahasa sebagai alat pengisian fikiran, alat melahirkan
pendapat itu dapat menyatupadukan perpaduan rakyat Msia.