Εντεινόµενη προσηλυτιστική δραστηριότητα λόγο της κρίσης .

Στο έντυπο µας έχουµε αναφερθεί στις προτεσταντικές αρέσεις και στις βασικές αντιλήψεις τους. Στο
τεύχος ατό αναγκαζόµεθα να επανέλθουµε στο ίδιο θέµα, µε αφορµή τη συνεχώς αυξανόµενη
προσηλυτιστική δραστηριότητα κάποιων από τις αιρέσεις αυτές στην περιοχή µας, εκµεταλλευόµενοι την
οικονοµική δυσπραγία των ανθρώπων.
Οι αιρέσεις δεν παρουσιάζονται µε το πραγµατικό τους πρόσωπο, αλλά µε προσωπεία, απειλώντας µε
διάβρωση όλους τους τοµείς της κοινωνίας µας. Πολλές από αυτές παρουσιάζονται µε φιλοσοφικό,
ψυχολογικό, πολιτιστικό, παιδαγωγικό, οικονοµικό ή και άλλο προσωπείο, αποκρύπτοντας συστηµατικά
το πραγµατικό τους πρόσωπο και τους αληθινούς τους σκοπούς. Κοντά σ' αυτά, υπάρχουν βέβαια
και πάρα πολλά άλλα αίτια, που σπρώχνουν τους ανθρώπους στις αιρέσεις. Μεταξύ αυτών θα
µπορούσαν να απαριθµηθούν και τα εξής: Αυτονοµία του ανθρώπου .Ο υπαρξιακός φόβος (Ποιος είµαι,
από που έρχοµαι, που πηγαίνω κ.λ.π.).Ανασφάλεια και αβεβαιότητα. Η δίψα για ζεστασιά και αγάπη. Ο
πόθος για αναγνώριση. Η περιέργεια. Αποδυνάµωση του λατρευτικού στοιχείου στην Εκκλησία µας. Οι
δήθεν αρνητικές ευθύνες της κοινωνίας. Η έλλειψη πνευµατικών στηριγµάτων. Ο αποχρωµατισµός της
αυθεντίας. Η έλλειψη ορθής ποιµαντικής κατήχησης.
Συµπερασµατικά, καταλήγουµε ότι οι διάφοροι ψευδοµεσσίες και ψευδοσωτήρες χρησιµοποιούν µία
µέθοδο ψυχικής και πνευµατικής υποδούλωσης, κάνοντας χρήση αθέµιτων και παραπλανητικών
µεθόδων όπως (έρχεται το τέλος του κόσµου, καταστροφολογία, εκµετάλλευση του πόνου). Έτσι,
καταφέρνουν να παγιδεύουν ανυποψίαστα άτοµα, τα οποία πιστεύουν ότι µέσα στην οµάδα βρήκαν τις
λύσεις των προβληµάτων τους.

Ή Ορθόδοξη Εκκλησία, ψάλλει, υµνεί και δοξολογεί: «Χριστός
γεννάται δοξάσατε. Χριστός εξ ουρανών' απαντήσατε. Χριστός επί
γης' υψώθητε. Άσατε τω Κυρίω πάσα ή γη, και εν ευφροσύνη,
ανυµνήσατε λαοί' ότι δεδόξασται». Ό Άγιος Ιωάννης ό Χρυσόστοµος
τον τέταρτο αιώνα µ.Χ. µε νωπή και ζωντανή την παρουσία το»
Χρίστου επί της γης, κηρύττει µε ζέση πίστεως λέγοντας: «Σήµερα λύθηκαν τα µακροχρόνια δεσµά. Ό
διάβολος καταντροπιάσθηκε. Οι δαίµονες δραπέτευσαν. Ό θάνατος (της ψυχής) καταργήθηκε. Ό
Παράδεισος ανοίχθηκε. Ή κατάρα εξαφανίστηκε. Ή αµαρτία διώχθηκε. Ή πλάνη αποµακρύνθηκε. Ή αλήθεια
αποκαλύφθηκε. Το κήρυγµα της ευσέβειας ξεχύθηκε και διαδόθηκε παντού. Ή Βασιλεία των Ουρανών

Μία από τις πιο γνωστές και λαοφιλείς Ακολουθίες της Εκκλησίας μας είναι αυτή του Aγιασμού των

µεταφυτεύθηκε στη γη. Οι Άγγελοι συνοµιλούν µε τους ανθρώπους. 'Όλα έγιναν ένα. Κατέβηκε ό Θεός

υδάτων. Ο Αγιασμός που τελείται την παραμονή και ανήμερα της γιορτής των Θεοφανείων είναι

στη γη κι ό άνθρωπος ανέβηκε στους ουρανούς. Κατέβηκε ό Θεός στη γη και πάλι βρίσκεται στον Ουρανό.

ακριβώς ο ίδιος.

'Ολόκληρος είναι στον ουρανό κι ολόκληρος είναι στη γη. Έγινε άνθρωπος κι είναι Θεός. Είναι Θεός κι έλαβε

Ο Μεγάλος Αγιασμός φυλάσσεται όλο το χρόνο στο Ναό, σε ειδική φιάλη. Σκοπός της πράξης

σάρκα». Καθώς είµαστε

αυτής είναι η διευκόλυνση των πιστών και η εξυπηρέτηση των αναγκών τους: όταν κάποιος είναι

φετινά Χριστούγεννα είναι µια ανιαρή επανάληψη ή ανάπλαση ζωής; Ο χριστιανικός κόσµος προσδοκά

ασθενής «εις αγιασμόν και ίασιν ψυχής τε και σώματος». Ο Μέγας Αγιασμός σε καμία περίπτωση
δεν δύναται να υποκαταστήσει τη μετάληψη του Σώματος και Αίματος του Κυρίου στο Μυστήριο της
Θείας Ευχαριστίας. Δεν θεωρείται υποκατάστατο, ούτε όμοιο και ισότιμο. Δεν νηστεύουμε την

στα Χριστούγεννα ένα ερώτηµα πεισµατικά βασανίζει το λογικό µας. Άραγε τα

την ηµέρα αυτή µε λαχτάρα και ελπίζει στα θεία δώρα του τεχθέντος Θεανθρώπου. ∆ιαποτισµένος
από την Εκκλησιαστική θεολογική σκέψη πιστεύει τα Χριστούγεννα ως ηµέρα ψυχοσωµατικής ανακαινίσεως,

παραμονή των Θεοφανείων για να πιούμε την άλλη μέρα τον Μεγάλο Αγιασμό, αλλά νηστεύουμε

ως ηµέρα ελπίδος και ευλογίας. Με τρόπο θείο και µυστηριακό µέσα σε κάθε Θεία Λειτουργία ο Υιός και

ως προπαρασκευή για την μεγάλη εορτή των Θεοφανείων, που ακολουθεί. Αυτό άλλωστε συμβαίνει

Λόγος προσλαµβάνει την ανθρωπότητα για να την αγιάσει και την θεώσει και να δώσει τη δυνατότητα σε

με όλες τις μεγάλες εορτές του εκκλησιαστικού έτους. Ο Μεγάλος ή ο μικρός Αγιασμός είναι

όλους εµάς να ενωθούµε µαζί του µε τη θεία Κοινωνία.

πράγματι ένα πολύτιμο και ιερότατο πνευματικό εφόδιο, το οποίο με πολύ σοφία προσφέρει η
Εκκλησία σε όλους μας. Μέσω αυτού ο πιστός εξαγιάζεται, χαριτώνεται και ενδυναμώνεται στον
πνευματικό αγώνα του.
Σε κάθε περίπτωση όμως απαιτείται από όλους μας, κληρικούς και λαϊκούς, μεγάλη προσοχή στη
διατήρηση των ορθών παραδόσεων που συνοδεύουν αυτό το θείο δώρο, το πλήρες χάριτος και θεϊκής
ευλογίας, ώστε να αποφεύγονται παρερμηνείες και παρεξηγήσεις που όσο ευλαβείς και αν είναι δεν
συνάδουν με τα παραδεδομένα.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΙΛΙΟΥ ΑΧΑΡΝΩΝ & ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΕΩΣ
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ
2102472896 – 6974251589
www. agios-iwannis.blogspot.com ΚΑΙ www.eantas.blogspot.com

Πως μπορώ να μην αγαπάω Τον Χριστό μας;
Πως γίνεται να μην αγαπάς τον μοναδικό επί γης αναμάρτητο;
Αυτόν, που είπε στους Αρχιερείς-Γραμματείς-Φαρισαίους, ότι διυλίζουν τον
κώνωπα ,αλλά καταπίνουν ολόκληρη καμήλα;
Εκείνον που αν και ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ αναμάρτητος, έκανε μαθητή Του, τον τελώνη Ματθαίο;
Που Συγχώρεσε την Μαρία Την Μαγδαληνή;
Πως γίνεται ο Ιησούς μας ,να καταδέχεται όλους τους αμαρτωλούς και να τους δίνει ευκαιρίες;
Οι άγγελοι υμνολογούν, οι αρχάγγελοι ανυμνούν,
ψάλλουν τα Χερουβείμ και δοξολογούν τα Σεραφείμ.
Πανηγυρίζουν όλοι, βλέποντας το Θεό στη γη και τον άνθρωπο στους
ουρανούς.
Άνοιξε δρόμο μέσα σε τόπο αδιάβατο, ας αναπέμψουμε δοξολογία μαζί με τον
Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα στους αιώνες των αιώνων.

Πέρασε
και
πάλι
ένας
ολόκληρος
χρόνος,
προβληµατισµένοι οι άνθρωποι κινούνται µέσα στο χρόνο
και οδηγούνται µέσα στην κίνηση, κατά βούληση βεβαίως
και απόφαση πρωτίστως προσωπική, αλλά παράλληλα και
κατά βούληση των µεγάλων «υπευθύνων», των διαφόρων
καθεστώτων της κοσµικής εξουσίας, των οικονοµικών
κεφαλαίων και των συµφερόντων αυτών, της κοσµικής απληστίας του πλουτισµού. Και ο άνθρωπος,
ευρισκόµενος υπό την επιρροή αυτών των καταστάσεων, υφίσταται τη σύγχυση και πολλάκις τον κλονισµό
στην προσωπική του πορεία. Η Αγία Γραφή θέτει το ερώτηµα: «Πόθεν έρχοµαι και πού πηγαίνω;». Και ο
Ιησούς Χριστός απαντά: «Εκ του Θεού εξήλθον και εις τον Θεόν πορεύοµαι». Όµως ποιος ή ποιοι εννοούν και
βιώνουν την απάντηση αυτή του Κυρίου; Η Εκκλησία σήµερα, ως αρχή του νέου έτους, µας θέτει όλους αυτούς
τους προβληµατισµούς, επί της καταστάσεως του κόσµου, επί της καταστάσεως της Εκκλησίας, επί της
καταστάσεως της κοινωνίας, επί της καταστάσεως των ανθρώπων, κατ’ άτοµο και κατά οικογένεια και κατά
αξιώµατα και επαγγέλµατα, και µας παρακαλεί να συνειδητοποιήσουµε αυτούς, ως τη σκληρή πραγµατικότητα
σήµερα της ζωής του κόσµου, και να αναλάβουµε τις ευθύνες µας, έναντι του Θεού, έναντι του κόσµου και των
ανθρώπων, έναντι της οικογενείας και του εαυτού µας, δίνοντας τη δική µας προσωπική συµβολή, να κάνουµε
αίτηµα προσευχής την ανάταξη της ζωής στην τάξη και την ευπρέπεια.
Με αυτές τις σκέψεις και τους προβληµατισµούς, οι οποίοι επιτακτικά καλούν να µας κινητοποιήσουν
όλους, ευχόµαστε σε όλους Καλή Χρονιά και επικαλούµαστε επί πάντας πλούσια την Ευλογία του Κυρίου
ηµών Ιησού Χριστού και την κραταιά Προστασία της Κυρίας ηµών Θεοτόκου.

Η προσευχή θα σας κρατάει σε επαφή µε το Θεό …
Ρίξτε το µεγαλύτερο βάρος του αγώνος σας στην
προσευχή, γιατί αυτή θα σας κρατάει σε επαφή µε το Θεό.
Και η επαφή αυτή πρέπει να είναι συνεχής. Η προσευχή
είναι το οξυγόνο της ψυχής,είναι ανάγκη της ψυχής και
δεν πρέπει να θεωρείται αγγαρεία. Η προσευχή για να
εισακουστεί από το Θεό, πρέπει να γίνεται µε
ταπείνωση, µε βαθιά συναίσθηση της
αµαρτωλότητάς µας και να είναι καρδιακή.
Εάν δεν είναι καρδιακή, δεν ωφελεί. Ο Θεός πάντοτε
ακούει την προσευχή του ανθρώπου, που είναι πνευµατικά
ανεβασµένος. Η µελέτη της Αγίας Γραφής βοηθάει
πολύ την προσευχή, γιατί θερµαίνει την ψυχή και την προετοιµάζει".
πατήρ παϊσιος

Ειλικρινά, όταν πλησιάζει η γιορτή των Τριών Ιεραρχών, η γιορτή της Παιδείας και
των Γραµµάτων, αισθάνοµαι άβολα, νιώθω ως εκπαιδευτικός, ακόµη και ντροπή.
Χάσµα µέγα χωρίζει το πνεύµα των Πατέρων, µ’αυτό που λέγεται σήµερα νεοε
λληνική Παιδεία. Τους ονοµάζουµε προστάτες µας, όµως τους τιµούµε
τόσο, ώστε φροντίσαµε να τους εξοβελίσουµε από τα αναλυτικά
προγράµµατα. Ο µαθητής, για παράδειγµα του δηµοτικού σχολείου, δεν
συναντάει στα αναγνωστικά του ούτε ένα κείµενο των Τριών Ιεραρχών. Ακόµη
και στις σχολές, όπου παράγονται «µε το κιλό» οι εκπαιδευτικοί, απουσιάζουν οι
παιδευτικοί τους θησαυροί. Προς τι, λοιπόν, οι γιορτές και οι πανηγυρικοί; Συναθροίζονται και ξανασυναθροίζονται οι ταγοί,
για να λύσουν, να συµµορφώσουν τα της Παιδείας. Τόµοι ολόκληροι γράφονται µε παχιές αναλύσεις και διαπιστώσεις,
όµως… άλυτο το πρόβληµα. Νόσηµα ανίατο, κακοφορµισµένο. Ουδείς τολµά να θέσει το δάκτυλο του επί «τον τύπον των
ήλων». Ο ακαδηµαϊκός Σίµος Μενάρδος τονίζει: «Η ψυχή του Έθνους αγρυπνούσε. Φτωχοί παπάδες και δάσκαλοι,
που ετρέφοντο µε λίγο ψωµί, είχαν το σθένος εις το βάθος της ψυχής των, σθένος ποιητών. Καταλάβαιναν την
ευθύνην που τους εβάρυνε να συνεχίσουν την ελληνικήν παράδοσιν διηγούντο εις τα Ελληνόπουλα ποια ήταν άλλοτε η
πατρίδα τους και τους δίδασκαν δύο ονόµατα: Ελλάς και ελευθερία» («Η παιδεία στη Τουρκοκρατία», σελ 181). Το
θαυµαστό αυτό κείµενο, που ανακάλυψα στο προαναφερθέν βιβλίο, αποκαλύπτει µεγαλειωδώς τα αίτια της σηµερινής
παρακµής. Κι αν υποστηρίζουν κάποιοι ότι οι συνθήκες οι τωρινές είναι διαφορετικές είναι γελασµένοι. Στην Τουρκοκρατία
µπορεί να ήταν αλυσοδεµένα τα σώµατα, όµως η ψυχή του δούλου Γένους ανέπνεε ελευθέρα. Σήµερα βιώνουµε την
χειρότερη αιχµαλωσία,την πνευµατική. «…αυτή είναι η ζωή για τους σηµερινούς ανθρώπους. Παγερή αδιαφορία, ύπνος
ψυχικός, οκνηρία, φόβος, κρυφή απελπισία, και πολλή φασαρία για να σκεπαστεί η αµηχανία. Κι η φασαρία είναι ανοησίες,
κουτσοµπολιό, σκάνδαλα, εγκλήµατα, κάθε µικρολογία που την παίρνουµε στα σοβαρά, ενώ κανένα σοβαρό πράγµα δεν
βρίσκει θέση µέσα στα ζαλισµένα µυαλά τους και στις αποσυντεθειµένες ψυχές τους». Είναι λόγια του Φώτη Κόντογλου,
δασκάλου του Γένους µας, από το βιβλίο του «Μυστικά Άνθη» Και ας κλείσουµε µε ένα κείµενο του Μεγάλου Βασιλείου,
που µας υπενθυµίζει το λησµονηµένο χρέος µας προς τον Ποιητή των όλων. «Είτε τρώτε, λέγει ο Απ.Παύλος, είτε
πίνετε,είτε κάνετε οτιδήποτε άλλο, όλα να τα κάνετε για τη δόξα του Θεού». Λοιπόν,όταν κάθεσαι στο τραπέζι, να
προσεύχεσαι όταν τρως το ψωµί, να ευχαριστείς εκείνον που στο έχει δώσει, όταν πίνεις το
κρασί και τονώνεις µε αυτό την ασθενική φύση του σώµατος σου, να θυµάσαι εκείνον που
σου παρέχει το δώρο αυτό,για να σου δηµιουργεί ψυχική αγαλλίαση και να σε ανακουφίζει,
όταν είσαι άρρωστος. Περνά η ανάγκη των τροφών; Ας µην περνά όµως η θύµηση του
ευεργέτη. Όταν φορείς το πουκάµισο, να εκφράζεις ευχαριστία σ’ εκείνον που στο έχει δώσει
όταν φορείς το πανωφόρι, να αγαπήσεις περισσότερο τον Θεό, ο οποίος και για το χειµώνα
και για το καλοκαίρι µας χάρισε τα κατάλληλα ενδύµατα, τα οποία προστατεύουν τη ζωή µας
και κρύβουν την ασχήµια µας. Τελειώνει η ηµέρα; Να ευχαριστείς αυτόν που µας χάρισε τον
ήλιο, για να κάνουµε τις εργασίες της ηµέρας, και µας έδωσε τη φωτιά, για να µας φωτίζει τη
νύχτα και για να εξυπηρετεί τις υπόλοιπες ανάγκες της ζωής». (ΕΠ 31,244). ∆. Νατσιός, Κιλκίς

Η ενορία μας, του Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Άνω Λιοσίων ζει καθημερινά το πρόβλημα της
εσχάτης ένδειας στα πρόσωπα ενός μεγάλου μέρους των ενοριτών, που την αποτελούν.
Με αισθήματα κοινωνικής αλληλοβοηθείας, δικαιοσύνης και συνέπειας προβήκαμε στην
ίδρυση μιας ενοριακής τράπεζας τροφίμων, μέσω της οποίας κάθε ενορίτης, που πραγματικά
έχει ανάγκη μπορεί να βρει τα απαραίτητα τρόφιμα για την οικογένειά του. Επιθυμούμε να σας προσκαλέσουμε να
μας επισκεφτείτε στο χώρο μας και να γίνετε κοινωνοί στα προβλήματα του συνανθρώπου μας, ο οποίος μπροστά
στην πείνα, την δίψα, την ασθένεια, την φυλακή και την ξενητία, που τον απειλούν, αντιπαραθέτει την βιοπάλη και την
αξιοπρέπεια, την ελπίδα και την παρηγοριά από την προσμονή του ελεήμονος συνανθρώπου και του φιλανθρώπου
Θεού. Η υλική σας συμπαράσταση θα είναι για μας μια δημιουργική παρέμβαση, που θα συμβάλλει στην επίτευξη
των ποιμαντικών αναγκών, όσον αφορά στους συνανθρώπους μας, που χρήζουν άμεσης υλικής και ψυχολογικής
βοηθείας.
ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ… ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ ΤΕΛΕΙΤΕ ΚΑΘΕ ΤΕΤΑΡΤΗ Ι. ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ & Ι. ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΓ.
ΙΩΑΝΝΗ ΕΝΩ ΚΑΘΕ ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟ , ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΕΣ ΣΥΝΑΞΕΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ,
ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΑΙ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΚΑ ΣΧΟΛΕΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ & ΜΟΥΣΙΚΗΣ.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful