ΚΕΜΠΑΘ

3690

ΤΑ ΘΕΟ∆ΩΡΙΑΝΑ
ΚΩ∆ΙΚΟΣ 014051

Η ΙΣΧΥΣ ΜΑΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΕΙ

www.tatheodoriana.gr

ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚ∆ΟΣΗ ΤΗΣ Α∆ΕΛΦΟΤΗΤΑΣ ΘΕΟ∆ΩΡΙΑΝΙΤΩΝ ΑΡΤΑΣ

ΤΟ ΟΜΟΡΦΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ

40ος ΧΡΟΝΟΣ - ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 357 - ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ, ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ, ∆ΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012 - ΓΡΑΦΕΙΑ: ΚΛΕΙΣΘΕΝΟΥΣ 17, 105 52 ΑΘΗΝΑ - ΤΗΛ.- FAX: 210 3249021

ΟΙ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΕΣ

ΕΤΗΣΙΑ ΕΚ∆ΗΛΩΣΗ ΤΗΣ Α∆ΕΛΦΟΤΗΤΑΣ
ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2013, ΩΡΑ 12.00, ΠΑΜΕ ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ “ΕΛΑΦΟΚΥΝΗΓΟ”

Η παρουσία όλων των Θεοδωριανιτών,
των συµπατριωτών και των φίλων µας
κρίνεται απαραίτητη και επισφραγίζει την
επιτυχία της όµορφης γιορτής µας.
Το ∆Σ της Αδελφότητας, σύµφωνα µε τις
πατροπαράδοτες λαϊκές παραδόσεις µας,
διοργανώνει την ετήσια εκδήλωσή της

«Βασιλόπιτα – Χορός», την 20 Ιανουαρίου
2013 στην ωραία ταβέρνα «Ελαφοκυνηγός» επί της οδού Π. Σταύρου 5 Ν. Φιλοθέη, δίπλα από το Γηροκοµείο των
Αµπελοκήπων, τηλ. 210 6926049. Θα κυριαρχήσουν το τραγούδι και ο χορός, ενώ
θα προσφερθεί πλούσιο γεύµα µε απε-

ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ

Αγαπητοί συµπατριώτες
Το σηµερινό ∆Σ της Αδελφότητας Θεοδωριανιτών, µε επικεφαλής την
πρόεδρό του αγαπητή κυρία Ειρήνη Κορµέντζα, συνεχίζει µια µακρά
παράδοση δράσης και αγωνιστικού ενδιαφέροντος για τα Θεοδώριανα.
Σήµερα το χωριό µας ζει µια καινούργια πραγµατικότητα, που πρέπει
να λάβουµε υπ’ όψιν µας. Η ανάπτυξη της ιδιαίτερης πατρίδας µας
είναι βασικός παράγοντας για να µείνουν οι νέοι στο χωριό µας, για να
δώσουν πνοή στη ζωή του, χωρίς την αλλοίωση του παραδοσιακού
του χαρακτήρα και του πολιτισµού του ιδιαίτερα. Πρέπει να διατηρήσουµε την παράδοσή µας, τα ήθη και τα έθιµά µας σε µια ταιριαστή
πορεία µε το σήµερα. Κυρίως όµως πρέπει να εµφυσήσουµε στα παιδιά και στα εγγόνια µας την αγάπη και τη λατρεία που έχουµε εµείς για
τα Θεοδώριανα µε τις συνεχείς επισκέψεις, ώστε να αποκτήσουν ανεξίτηλα βιώµατα.
Τα Θεοδώριανα πρέπει να ζήσουν και θα ζήσουν, αν όλοι οι χωριανοί,
η Αδελφότητα και οι άλλοι φορείς του χωριού µας κάνουµε το καθήκον
µας. Γι’ αυτό θα τελειώσω µε το ιστορικό λεχθέν από τον Τζων Φ. Κέννεντυ: «Μη ρωτάς τι έκανε η πατρίδα σου για σένα, σκέψου τι πρέπει
να κάνεις εσύ για την πατρίδα σου».
Στ. Σκ.

Α Π Ο ΤΑ 3 9 Π Ρ Ο Σ
ΤΑ 4 0 Χ Ρ Ο Ν Ι Α Μ Α Σ

Με την έκδοσή µας αυτή (Οκτώβριος, Νοέµβριος, ∆εκέµβριος 2012), η
εφηµερίδα µας συµπληρώνει το 40ό έτος. Στη διαδροµή αυτή, µε όσα
µέσα διαθέταµε προσπαθήσαµε να κρατήσουµε µια σταθερή γραµµή
στην επικοινωνία και στην πληροφόρηση των συγχωριανών µας. Οι
σελίδες της ήταν πάντα ανοικτές για όλους που προσέφεραν τη συνεργασία τους και για όσους ήθελαν να εκθέσουν τις απόψεις τους για
θέµατα του χωριού και γενικότερα. Αισθανόµαστε την υποχρέωση να
ευχαριστήσουµε όλους που προσέφεραν τη γνώση τους αλλά και την
ανησυχία τους για το χωριό µας, τα Θεοδώριανα.
Προσπαθήσαµε αυτό το διάστηµα να εµπλουτίσουµε τις σελίδες της
εφηµερίδας µας µε θέµατα Θεοδωριανίτικης επικαιρότητας, αλλά και
στην ανάδειξη της πολιτιστικής µας κληρονοµιάς. Ιδιαίτερο βάρος δώσαµε στην προστασία και διάσωση του φυσικού περιβάλλοντος που
είναι µοναδικό για το χωριό µας. Θα συνεχίσουµε πάνω σε αυτούς τους
στόχους, προσθέτοντας και εµείς το λιθαράκι µας στην πρόοδο του
όµορφου χωριού µας.

28η Οκτωβρίου 1940

ριόριστη κατανάλωση κρασιών, στην
τιµή των 20 ευρώ. Κάθε µέλος µπορεί να
φέρει όσα άτοµα θέλει. Θα είναι ιδιαίτερα
µεγάλη η χαρά µας αν µε την εκλεκτή παρουσία σας τιµήσετε την εκδήλωσή µας,
επισφραγίζοντας έτσι την επιτυχία της
γιορτής µας. Κλείσατε εγκαίρως θέσεις.

Κάθε Οκτώβριο, το Ελληνικό Έθνος γιορτάζει τη µεγάλη Εθνική Επέτειο του ιστορικού «ΟΧΙ». Με την
ευκαιρία της επετείου αυτής, ας θυµηθούµε τις ηρωικές εκείνες µέρες , που άρχισαν από το πρωινό της
28ης Οκτωβρίου 1940, οι πατέρες µας και οι παππούδες µας κι έγραψαν τις λαµπρές σελίδες της
ιστορίας µας και το έπος της Αλβανίας. Αντιστάθηκαν στον πανίσχυρο εισβολέα µε πίστη και αποφασιστικότητα. Τον αντιµετώπισαν µε πρωτοφανή και
απερίγραπτη αυτοθυσία και προκάλεσαν τον θαυµασµό όλου του κόσµου. Απέδειξαν πως οι Έλληνες
ενωµένοι και φλεγόµενοι από το ιερό πάθος του
«υπέρ βωµών και εστιών» αγώνα, είναι ικανοί να
επιτελέσουν θαύµατα , να αντιµετωπίσουν οποιαδήποτε εχθρική επιβολή, να διεκδικήσουν τα δίκαιά
τους, όταν πληγώνεται η εθνική φιλοτιµία και αξιοπρέπεια.
Το παράδειγµα των ενδόξων µαχητών του ’40 ας
αποτελεί τηλαυγή φάρο για τα εθνικά µας θέµατα, ειδικότερα σήµερα που περνάµε οικονοµική και κοινωνική κρίση.
Στ. Σκουτέλας

Το ∆ιοικητικό Συµβούλιο
της Αδελφότητας Θεοδωριανιτών και η εφηµερίδα «Τα Θεοδώριανα»
εύχονται στα µέλη της
Αδελφότητας, στους φίλους και στους αναγνώστες της εφηµερίδας
µας, στην Ελλάδα και
στο εξωτερικό, Χρόνια
Πολλά και Καλή Χρονιά!
Ο Κύριος να χαρίζει σε
όλους ευλογία, υγεία,
χαρά, ευτυχία, προκοπή
και κάθε καλό!

ΤΟ Ν Ο Η Μ Α Τ Η Σ Γ Ε Ν Ν Η Σ Η Σ

Η γέννηση του Χριστού στη Βηθλεέµ της Ιουδαίας είναι η µεγάλη στιγµή που έπεσε το φράγµα ανάµεσα σε Θεό και ανθρώπους. ∆ιαλύθηκαν οι σκοτεινοί λαβύρινθοι της
φιλοσοφίας, που οδηγούσαν σ’ ατέλειωτες συζητήσεις και αντιγνωµίες και τη θέση τους πήρε η φάτνη, απλή, γνώριµη, φιλική προς όλους, το νόηµα της οποίας έγινε προσιτό σ’ όλες
τις ψυχές. Ο Θεός είχε τη δύναµη να ταπεινωθεί για να
υψώσει τον άνθρωπο, να γεννηθεί στην ασήµαντη πολίχνη
της Ιουδαίας, στο σκοτάδι µιας παγερής νύχτας, στη φάτνη
των αλόγων. Η παρουσία του δεν λάµπρυνε µόνο το σκοτεινό
σπήλαιο µε τους υγρούς τοίχους, αλλά δόξασε τους καταφρονεµένους, µεγάλωσε τους άσηµους και ύψωσε τους ταπεινούς.
Όποιος ζει και αισθάνεται βαθιά το νόηµα της Γέννησης του
Χριστού αγωνίζεται «τον καλόν αγώνα» µε στόχο την κατάκτηση της αρετής και την οµοίωση µε τον Θεό στο πλαίσιο
των ανθρωπίνων µέτρων. Πηγή δυνάµεως σ’ αυτόν τον δύσκολο αγώνα όλων µας, ας είναι η ταπεινή φάτνη µε τον θαυµάσιο συµβολισµό της.
Η ταπεινοφροσύνη είναι αρετή, η συναίσθηση της ανθρώπινης αδυναµίας δύναµη, η πίστη στον Θεό ασφαλέστατη πανοπλία.
Σε εµάς, µαζί µε µας,
Χριστέ εγεννήθηκες
στης αγροτιάς τη φτωχική σπηλιά µας.
Φτωχοί εµείς την πόρτα µας
σ’ ανοίξαµε
και διάπλατη εµείς
την αγκαλιά µας.
(Γ. Άννινος, Χριστούγεννα)

ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΤΗΝ Α∆ΕΛΦΟΤΗΤΑ! ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ!
Ε Ι Ν Α Ι Η Φ Ω Ν Η ΤΩ Ν Μ Ο Ν Ι Μ Ω Ν Κ ΑΤΟ Ι Κ Ω Ν Κ Α Ι ΤΩ Ν Α Π Ο∆ Η Μ Ω Ν Σ Υ Γ Χ Ω Ρ Ι Α Ν Ω Ν !
∆Υ Ν Α Μ Ω Ν Ο Ν ΤΑ Σ Τ Η Ν Α ∆ Ε Λ Φ Ο Τ Η ΤΑ , ∆Υ Ν Α Μ Ω Ν ΟΥ Μ Ε ΤΑ Θ Ε Ο∆ Ω Ρ Ι Α Ν Α !

Όταν ξεχνάς το χωριό σου είναι σαν να ξεχνάς τον ίδιο σου τον εαυτό!

2

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ - ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ - ∆ΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ

ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΤΟΥΣ ΜΩΡΟ

“ΤΑ ΘΕΟ∆ΩΡΙΑΝΑ”
Ε Π Ι Μ Ε Λ Ε Ι Α : Σ ΤΑΥ Ρ Ο Σ Σ Κ Ο Υ Τ Ε Λ Α Σ

Μαµά για πρώτη φορά ετοιµάζεται να γίνει η γλυκιά µας
Παρασκευή ΑΜΠΕΛΙΩΤΗ, κόρη του Νικολάου και της
Ελένης ΚΟΡΜΕΝΤΖΑ, η οποία πριν από επτά µήνες δέχθηκε την αιφνιδιαστική επίσκεψη του πελαργού και πλέει
σε πελάγη ευτυχίας.
Φυσικά τρισευτυχισµένος είναι και ο µπαµπάς Παναγιώτης, ο οποίος όπου βρεθεί εκδηλώνει τη µεγάλη του χαρά.
Η ώρα η καλή γλυκιά µας Βιβιάνα. Στον Νίκο και στην
Ελένη πάντα χαρές για όλα τους τα παιδιά.

ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ

Το ευτυχισµένο ζευγάρι Γεώργιος ΤΟΥΝΑΣ και Μαρία
ΚΑΤΣΟΥΛΑ προσφιλής θυγατέρα του Γεράσιµου και της
Στυλιανής ΚΑΤΣΟΥΛΑ, µε µεγάλη χαρά και ικανοποίηση
δέχθηκαν στις στοργικές αγκαλιές τους, το πέµπτο βλαστάρι τους, ένα πανέµορφο αγοράκι (τρία κορίτσια και δύο
αγόρια).
Παππού Γεράσιµε και γιαγιά Στυλιανή να σας ζήσουν τα
εγγονάκια και να τα καµαρώνετε µέχρι τα βαθιά σας γεράµατα!

ΓΑΜΟΙ

Στις 17 Νοεµβρίου 2012 δυο ακόµη νέοι ενώθηκαν µε τα
δεσµά του γάµου. Άφησαν πίσω τους την εργένικη ζωή και
εντάχθηκαν στη µεγάλη οικογένεια των εγγάµων. Πρόκειται για τον ∆ΗΜΗΤΡΗ (Τζίµη) ΚΟΥΛΤΟΥΚΗ, δευτερότοκο
γιο του Γεωργίου και της Κατίνας το γένος Π. ΚΟΡΟΜΗΛΙΑ
και της γλυκύτατης ∆ωδεκανήσιας καλλονής ΗΛΙΑΝΝΑΣ
ΠΑΠΑΗΛΙΑ του Ιωάννη και της Ελένης.
Σε έναν από τους λαµπρότερους και αξιοθέατους ναούς
του Πειραιά, στον Προφήτη Ηλία της Καστέλας, έγινε η πα“ΤΑ ΘΕΟ∆ΩΡΙΑΝΑ”
Τριιµηνιαία έκδοση της Αδελφότητας
Θεοδωριανιτών Άρτας
Κλεισθένους 17, 105 52 Αθήνα
Τηλ. - Fax: 210 32.49.021
*
ΕΚ∆ΟΤΗΣ
ΕΙΡΗΝΗ ΚΟΡΜΕΝΤΖΑ-ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ
Πρόεδρος της Αδελφότητας
Σαραντόγλου 79 - Ν. Φιλαδέλφεια 142 42
Τηλ.: 210 25.23.872
*
ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΕΙΡΗΝΗ ΚΟΡΜΕΝΤΖΑ-ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΚΟΥΤΕΛΑΣ
ΘΑΛΕΙΑ ΣΚΟΥΤΕΛΑ
*
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΥΛΗΣ
ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΚΟΥΤΕΛΑΣ
Επίτιµος Πρόεδρος Αδελφότητας
*
ΕΤΗΣΙΑ ΣΥΝ∆ΡΟΜΗ
Εσωτερικού 20 ευρώ
Εξωτερικού 100 ευρώ
*
ΕΠΙΤΑΓΕΣ - ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΚΟΡΜΕΝΤΖΑ
Κλεισθένους 17, 105 52 Αθήνα
Τηλ.: 210 25.23.872
*
ΕΚ∆ΟΤΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ
Ηπειρωτικές Εκδόσεις “Πέτρα”
Τηλ.: 210 82.33.830
Fax: 210 82.38.468

ράδοση και η παραλαβή της νύφης (πάντα κατά το έθιµο
στα σκαλιά της εισόδου) εν µέσω παρατεταµένων χειροκροτηµάτων. Στο εσωτερικό του ναού που ήταν κατάλληλα
διακοσµηµένος έγινε η γαµήλια τελετή. Τα στέφανα αντάλλαξαν η Θεοδώρα, πρώτη ξαδέλφη του γαµπρού (κόρη του
Γεωργίου και της Ειρήνης Κοροµηλιά) και ο σύζυγός της
Κωνσταντίνος Βούλγαρης.
Το ζευγάρι δεξιώθηκε τους προσκεκληµένους στο κοντινό
της εκκλησίας κέντρο PORTO LEONE, σε µια καλοστηµένη και κατάλληλα διακοσµηµένη αίθουσα µε ευρύχωρη
πίστα χορού, µε πλούσια εδέσµατα και άφθονα ποτά. Μετά
το καθιερωµένο γαµήλιο τελετουργικό κόψιµο της τριώροφης τούρτας και τον χορό των νεόνυµφων, ακολούθησε το
γλέντι και ο χορός, µε πρώτη στο ρεπερτόριο χορό την χιλιοτραγουδισµένη ΚΩΣΤΗΛΑΤΑ. Στο άκουσµά της η πίστα
γέµισε από θερµόαιµους και ενθουσιώδεις Θεοδωριανίτες
και Θεοδωριανίτισσες, που έσυραν τον χορό µε λεβεντιά
και χάρη, φέρνοντας αναµνήσεις από τον 15Αύγουστο στο
χωριό.
Συγκινητική ήταν η στιγµή όταν ανέβηκε στην πίστα ο πατέρας του γαµπρού, ο οποίος παρά το σοβαρό πρόβληµά
του στήθηκε αγέρωχος, όρθωσε το ανάστηµά του και σαν
λαβωµένος αετός έσυρε τα βήµατά του στον χορό της «Παπαδιάς» και του «Σαµαντάκα» (βαριά τσάµικα για λίγους
χορευτές), θυµίζοντας άλλες καλές εποχές, ενώ το κέντρο
εσείετο από ενθουσιώδη χειροκροτήµατα των παρευρισκοµένων. (Οι χοροί αυτοί στα µέρη µας χορεύονται από
ελάχιστους µερακλήδες χορευτές πάνω σε τρία ρακοπότηρα).
Την παράσταση έκλεψαν επίσης µε τις χορευτικές ικανότητες: οι καλλίγραµµες ξαδέλφες της νύφης ΕΛΕΝΗ και
ΒΑΛΑΝΤΩ στο πεντοζάλι της λεβεντογέννας Κρήτης, ο ∆ΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΛΤΟΥΚΗΣ Αστυν. ∆/ντής στο ζεϊµπέκικο, ο
ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΟΥΚΑΣ και η ΓΕΩΡΓΙΑ ΤΑΤΣΗ στις φιγούρες –
ζογκλέρ και οι νεαροί βλαστοί των ΚΟΥΛΤΟΥΚΑΙΩΝ που
ήταν απίθανοι σε ΟΛΑ.
Το γλέντι κράτησε αµείωτο και κεφάτο µέχρι τις πρωινές
ώρες της εποµένης (18-11-2012). Όλοι έµειναν ευχαριστηµένοι και απερχόµενοι ευχήθηκαν στο νεαρό ζευγάρι, στην
ΗΛΙΑΝΝΑ και τον ∆ΗΜΗΤΡΗ, να ζήσουν ευτυχισµένοι και
µε απογόνους, στους δε γονείς να τους χαίρονται και να
τους καµαρώνουν.
Και κλείνω και µε τις δικές µου ευχές.
ΠΙΠΗΣ ΤΑΤΣΗΣ

γονή του Αλεξάνδρου Λάππα και της Καλλιόπης, αποφοίτησε από το Τµήµα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστηµίου (Κέρκυρα), Σχολή 5ετούς φοίτησης και µε την
κατεύθυνση Μουσικές Επιστήµες: Μουσική Παιδαγωγική
και Ψυχολογία της Μουσικής. Έλαβε το πτυχίο µε βαθµό
ΑΡΙΣΤΑ (8,74).
-Η Χριστίνα Ρίζου – Λάµαρη του Ανδρέα και της Μαρίας
Λάµαρη, το γένος πατρός Φωτίου Σιώκη, εγγονή της αείµνηστης Ευανθίας Σιώκη, πήρε τον περασµένο Ιούνιο
2012 το πτυχίο της από το Τµήµα Εκπαίδευσης και Αγωγής
στην Προσχολική Ηλικία του Καποδιστριακού Πανεπιστηµίου Αθήνας µε βαθµό ΑΡΙΣΤΑ. Παράλληλα πέτυχε στο
Μεταπτυχιακό Τµήµα Παιδαγωγικής ∆ηµοτικής Εκπαίδευσης µε θέµα «Θέατρο και Εκπαίδευση».
- Επίσης ο αδελφός της Κωνσταντίνος Ρίζος – Λάµαρης
πήρε εδώ και δυο χρόνια το πτυχίο του από την Γυµναστική Ακαδηµία του Καποδιστριακού Πανεπιστηµίου Αθήνας µε ειδίκευση στον δηµιουργικό χορό. Τον Μάιο του
2012 συµµετείχε µε την επαγγελµατική οµάδα ΑΕΡΙΤΕΣ
στην παράσταση ERA POVERA, παρουσιάστηκε για ένα
µήνα στη ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ.
Συγχαρητήρια και στα τρία παιδιά µας και ευχόµαστε καλή
συνέχεια στη σταδιοδροµία τους!

ΝΕΑ ∆ΙΟΙΚΗΣΗ ΣΤΟΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟ

Συνήλθαν σε σώµα τα νεοεκλεγέντα µέλη του Συνεταιρισµού στα Θεοδώριανα µε την εξής σύνθεση.
Πρόεδρος: ΜΗΤΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
Γραµµατέας: ΚΟΥΤΣΟΥΚΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ
Ταµίας: ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΙΑΝΘΗ
Μέλη: ΓΚΟΡΟΓΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, ΧΑΪ∆ΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ,
ΣΚΟΥΤΕΛΑΣ ΛΑΜΠΡΟΣ
Η Αδελφότητα και η εφηµερίδα µας εύχονται καλή επιτυχία
και δύναµη στο δύσκολο έργο τους. Πιστεύουµε στη στενή
συνεργασία µας για το καλό του χωριού. Όλοι πρέπει και
επιβάλλεται να λειτουργούµε οµαδικά. Οι αντιπαλότητες και
ο κατακερµατισµός των δυνάµεων εξυπηρετούν µόνο τους
επιτήδειους που επιβιώνουν σε κλίµα διχόνοιας.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ Α∆ΕΛΦΟΤΗΤΑΣ

Προς τους Κώστα και Τούλα ΧΑΪ∆ΟΥ
Αγαπητοί µας
Εκτιµώντας βαθύτατα την ευγενική σας χειρονοµία, της
γενναιόδωρης προσφοράς των δέκα χιλιάδων (10.000)
ευρώ προς την Αδελφότητα για τους σκοπούς της, Σας
συγχαίρει εγκάρδια και µε ευγνωµοσύνη και σας ευχαριστεί θερµότατα.
Σε µια τέτοια πράξη που είναι γεµάτη αγάπη και καλοσύνη,
διαφαίνεται ο ανθρωπισµός σας, ο οποίος κατά τη γνώµη
µας επαυξάνει το κάλλος του «εσωτάτου είναι» Σας και την
ευγένεια της ψυχής Σας.
Από το βάθος της καρδιάς µας ευχόµαστε υγεία και ο Θεός
να σας χαρίσει, ό,τι ωραίο και υψηλό και να σας γεµίζει µε
χαρά και ελπίδα.

ΝΕΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ

-Η Σοφία Λάππα του ∆ηµοσθένη και της Βασιλικής, εγ-

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ

Με µεγάλη χαρά πληροφορηθήκαµε ότι ο ΝΑΚΗΣ
∆ηµήτριος του Ανδρέα φοιτά στη Σχολή Αξιωµατικών της Αστυνοµίας επιτυχών στον περσινό διαγωνισµό. Συγχαίρουµε τον αγαπητό µας ∆ηµήτρη
και του ευχόµαστε ολόψυχα καλή αποπεράτωση
των σπουδών του. Επίσης πολλά συγχαρητήρια
ανήκουν και στους γονείς του Ανδρέα και Θεοδοσία για τη µεγάλη προσπάθεια κατά τη διάρκεια
της µαθητείας του.

ΚΑΘΗΚΟΝ

Ένας άνθρωπος που δεν ξεχνά ποτέ το καθήκον
του προς την οικογένεια, το χωριό και την Αδελφότητα, είναι ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΠΑΠΑΝΤΖΙΚΟΣ του
∆ηµητρίου, επί αρκετά χρόνια ταµίας της Αδελφότητας, ο οποίος στις 19-10-2012 αιµοδότησε για
πολλοστή φορά υπέρ της Τράπεζας Αίµατος της
Αδελφότητας. Γνωρίζει ότι η Αιµοδοσία αποτελεί
πράξη ελπίδας, ανθρωπιάς και αλληλεγγύης προς
τους συνανθρώπους µας. Τον ευχαριστούµε
θερµά και του ευχόµαστε υγεία και χαρά κοντά
στην πολύτεκνη οικογένειά του.

ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ

Χρόνια Πολλά – Καλή Χρονιά!
Με ιδιαίτερη τιµή
Για το ∆Σ
Η πρόεδρος Ειρήνη Κορµέντζα

ΤΑΤΣΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ .....................................................................................20
ΝΤΑΣΚΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ.................................................................................. 50
ΚΟΥΤΣΟΥΚΗΣ ΝΙΚΟΣ ................................................................................30
ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΓΕΩΡΓ. ΚΩΝ/ΝΟΣ ......................................................... 30
ΠΑΝΟΛΙΑΣΚΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ....................................................................40
ΜΕΣΑΡΗ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ...................................................................................20
ΚΟΥΤΣΟΥΚΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ..........................................................................30
ΠΑΧΗ ΚΩΝ/ΝΑ ...........................................................................................20
ΣΚΟΥΤΕΛΑ-ΧΑΡΟΚΟΠΟΥ ΑΝΤΙΓΟΝΗ ......................................................20

ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΕΙΣ ΜΝΗΜΗ

-Ο Χρήστος Βασ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ εις µνήµη της τελευταίας που ζούσε µέχρι 27-92012 πρώτης εκ µητρός εξαδέλφης Σούλας Ιωανν. Ζώη-Τσιρογιάννη προσέφερε στην Αδελφότητά µας εκατό (100) ευρώ. Επίσης εις µνήµην του τελευταίου
που ζούσε µέχρι 7-11-2012 εκ πατρός πρωτοξαδέλφου του ∆ηµητρίου Κων.
ΝΑΣΙΟΥΛΑ προσέφερε στην Αδελφότητά µας εκατό (100) ευρώ.
- Τα παιδιά του αειµνήστου ∆ηµ. ΝΑΣΙΟΥΛΑ Χρήστος, Κώστας, Έλλη και Γεωργία προσέφεραν στη Αδελφότητα στη µνήµη του λατρευτού τους πατέρα το
ποσό των εκατό (100) ευρώ για τους σκοπούς της.
-Ο Λάµπρος Τσιρογιάννης και η µητέρα του Μαρία προσέφεραν στη µνήµη της
Σούλας Τσιρογιάννη-Ζώη το ποσό των των εκατό (100) ευρώ για τους σκοπούς
της Αδελφότητας.

ΓΙΑΝΝΗ Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!

Τον επί σειρά ετών συνεργάτη µας Ιωάννη Αντ. Κοντογιάννη, θερµά ευχαριστούµε για τις ιδιαίτερα χρήσιµες εργασίες του που µας απέστειλε για την εφηµερίδα του χωριού µας. Είναι από τους µοναδικούς που βρίσκει τρόπο και
αφιερώνει χρόνο και ιδέες συνεργαζόµενος µαζί µας, κάνοντας πράξη τη διακήρυξή µας για συλλογική προσπάθεια και δραστηριοποίηση κάθε πρόθυµου
συγχωριανού µας. Ελπίζουµε το παράδειγµά του να το ακολουθήσουν και άλλοι
συγχωριανοί µας.

“ΤΑ ΘΕΟ∆ΩΡΙΑΝΑ”

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ - ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ - ∆ΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΖΩΗ

3

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ

Η µνηµόνευση προσφιλών προσώπων στη σελίδα αυτή γίνεται µόνο µε τη φροντίδα και τη συνεργασία των οικείων τους, οι οποίοι, αν το επιθυµούν, θα πρέπει να
φροντίζουν να µας δίνουν έτοιµο το κείµενο ή τα απαραίτητα βιογραφικά στοιχεία και µία φωτογραφία. Την επιµέλεια των κοινωνικών έχει ο Σταύρος Σκουτέλας.

∆ΙΑΜΑΝΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Στις 15-10-2012 πέθανε
στην Αθήνα ο ενάρετος
και αλησµόνητος συγχωριανός µας ∆ΙΑΜΑΝΤΗΣ
Παναγιώτης του Χρήστου και της Ανδριάνας
στην ηλικία των 65 χρόνων. Η εξόδιος ακολουθία
έγινε από τον Ιερό Ναό
του Αγίου Κωνσταντίνου
και Ελένης του Κοιµητηρίου Ζωγράφου την εποµένη 16-10-2012 και
κηδεύτηκε εκεί.
Στην καλή του γυναίκα
Μαριάνθη και στον γιο
του Άρη, τη µητέρα Ανθούλα, τα αδέλφια του και όλους
τους συγγενείς εκφράζουµε τα θερµά µας συλλυπητήρια.

Στον Παναγιώτη Χ. ∆ιαµάντη

Πάνο,
Είµαστε σήµερα εδώ να σε αποχαιρετήσουµε και να σε συνοδεύσουµε στο τελευταίο σου ταξίδι µε βαθιά θλίψη και
λύπη για το κενό που αφήνει ο χαµός σου. Και πρώτα στη
γυναίκα σου τη Μαριάνθη, στον µονάκριβο γιο σου τον
Άρη, στα αδέλφια σου την Αθανασία και τον Κώστα, αλλά
και σε όλους εµάς που ήµασταν δίπλα σου αυτές τις 41
µέρες που έδινες τη µάχη µε το θάνατο µε αξιοπρέπεια και
δύναµη, ελπίζοντας ότι θα βγεις όρθιος και ζωντανός απ'
αυτή την περιπέτεια.
Μας ξεγέλασες όµως αγαπηµένε µας Πάνο, γιατί, όταν αισθάνθηκες ότι η ζωή σου δεν θα ήταν όπως πριν, αποφάσισες να φύγεις. Γιατί ήθελες όλοι εµείς που σε γνωρίσαµε
και ζήσαµε µαζί να σε θυµόµαστε όρθιο, χαµογελαστό, κοινωνικό και ανθρώπινο και όχι καθηλωµένο στο κρεβάτι του
πόνου.
Πηγαίνεις να βρεις τη Μάνα σου την καλοκάγαθη θεία Ανδριάνα που τόσο σε λάτρευε και τον λεβέντη Πατέρα σου
τον θείο Χρήστο που σε ανάθρεψαν µε ανθρωπιά, αγάπη,
αξιοπρέπεια, αρχές και αξίες.
Από τα πρώτα βήµατα της ζωής σου, στα Θεοδώριανα,
όπου γεννήθηκες στα δύσκολα χρόνια του εµφυλίου πολέµου και στις Μελάτες όπου ρίζωσες µε την οικογένεια σου
και τόσο λάτρευες, ξεχώρισες και πήρες στις πλάτες σου
σαν πρωτότοκος γιος το µέλλον το δικό σου και των αδελφών σου. Ήσουν από µικρός παλικάρι και λεβέντης, έξυπνος και αυθόρµητος και το πέρασµά σου από την Άρτα
που πήγες στο Γυµνάσιο µέχρι την Αθήνα όπου έζησες
µετά, πέρασες αφήνοντας παντού γερές πατηµασιές, άνοιξες τους ορίζοντές σου, δεν «βολεύτηκες» µε τη µοίρα της
µετανάστευσης και της ξενιτιάς, αν και δούλεψες σκληρά
στις οικοδοµές, βρήκες τον προορισµό σου στην Εθνική
Τράπεζα.
Στη δουλειά σου ήσουν αγαπητός και εξυπηρετικός. Έχουν
να λένε για σένα οι απλοί άνθρωποι και οι συνταξιούχοι
στις τράπεζες που δούλευες και ιδιαίτερα στην Εθνική της
Ν. Ελβετίας. Οι σχέσεις µε τους συναδέλφους σου ήταν
φιλικές και άριστες.
Παντρεύτηκες µε τη Μαριάνθη που στάθηκε δίπλα σου
µέχρι το τέλος µε αγάπη, αφοσίωση και διακριτικότητα. ∆ηµιουργήσατε µια όµορφη οικογένεια µε τον Άρη, άξιο επιστήµονα και καλό παιδί, το καµάρι σας, που ήσουν µαζί
του και πατέρας και φίλος. Ο Άρης αυτές τις 41 µέρες
έδωσε τα πάντα, άντεξε τον πόνο και τη λύπη και η στάση
του ο αγώνας αλλά και η ευθύνη που ανέλαβε ξαφνικά και
αναπάντεχα µας εξέπληξε όλους. Λες και το έκανες επίτηδες ξάδερφε να αντέξεις τόσες µέρες για να τον προετοιµάσεις να σε διαδεχθεί. Αφήνεις Πάνο πίσω άξιο συνεχιστή
της ζωής τον Άρη µας, το στήριγµα της Μαριάνθης που
σου υποσχόµαστε όλοι εµείς, οι θείοι και οι θείες του, τα
ξαδέλφια του, η γιαγιά του ότι δεν θα τον αφήσουµε στιγµή
µόνο του.
Όπου κι αν πήγαινες δηµιουργούσες κύκλο γύρω σου,
γιατί ήσουν πρόσχαρος, ανοιχτός και κουβαρντάς και αυτό
το λένε όλοι όσοι συναναστράφηκαν µαζί σου.
Άδειασε το καφενείο του Καραχάλιου από την απουσία
σου. Ήσουν πάντα εκεί όταν περνούσα απ’ έξω και εάν δεν
σταµατούσα ζήλευα που δεν ήµουν στην παρέα σου και
όταν καθόµουν πάντα µε κερνούσες.
Στην Άρτα πάλι δηµιούργησες τα στέκια σου, είτε στα θοδωριανίτικα στου Τζαδήµα, που ήταν και κοντά στο σπίτι
σου, είτε στο Σκοπευτήριο, στο Μονοπλιό µε τον Κώστα
τον αδελφό σου, στη διασταύρωση του Πέτα και αλλού.
Όταν έφυγε η θεία Ανδριάνα, όλοι λέγαµε ποιος θα µας περιµένει τώρα στις Μελάτες; Εσύ όµως γύρισες ξανά και
άνοιξες το φιλόξενο σπίτι σας. Και όταν περνούσαµε από
τις Μελάτες και είχε φως, είναι εδώ ο Πάνος λέγαµε και
σταµατούσαµε για ένα τσίπουρο, ένα καφέ, µια κουβέντα.
Τώρα ποιος θα µας περιµένει εκεί Πάνο;

Αλλά έτσι είναι η ζωή, ένα ατελείωτο ταξίδι από τη γέννηση
µέχρι το θάνατο.
Εσύ όµως πέρασες και έκανες αισθητή την παρουσία σου
σ’ αυτή τη ζωή µε θετικό απολογισµό. Ακόµα και στην άνιση
µάχη µε το θάνατο, που είµαι βέβαιος ότι τη σταµάτησες,
ακριβώς γιατί ήσουν παλικάρι και δεν ήθελες να σε λυπούνται, αλλά να σε αγαπάνε και να σε σέβονται οι συγγενείς και οι φίλοι σου. Οι γιατροί σου και το νοσηλευτικό
προσωπικό έκαναν τα πάντα να σε κρατήσουν στη ζωή και
τους ευχαριστούµε θερµά γι’ αυτό.
Πάνο µας θα µας λείψεις αφάνταστα και περισσότερο στον
Άρη, στη Μαριάνθη και στα αδέλφια σου, αλλά δεν θα σε
ξεχάσουµε ποτέ. Να είσαι σίγουρος γι’ αυτό. Στις χαρές και
στις λύπες θα είσαι πάντα δίπλα µας, θα είσαι στην καρδιά
µας. Και θα βγάλουµε το τσίπουρο φέτος στις Μελάτες για
να το πιούµε όλοι µαζί στη µνήµη σου.
Ας είναι ελαφρύ το χώµα της Αττικής γης και ούριος ο άνεµος που θα σε συνοδεύσει στο τελευταίο σου ταξίδι.
Στο καλό αγαπηµένε µας, ακριβέ µας Πάνο.

Μάρκος Μπασιούκας

Τα αδέρφια του Κων/νος και Θεοδοσία προσφέρουν
στην Αδελφότητα 50 ευρώ στη µνήµη του.

ΠΑΠΠΑ ΘΕΟ∆ΩΡΑ

Στις 20-10-2012 εγκατέλειψε την επίγεια ζωή στην ΄Αρτα
και στην ηλικία των 70 ετών η Θεοδώρα ΠΑΠΠΑ λατρευτή
σύζυγος του Γεωργίου Παππά το γένος Μητρογιάννη.
Με την παρουσία όλων των µελών της οικογένειάς της, των
συγγενών, συγχωριανών και φίλων ενταφιάστηκε η σεπτή
σορός της στο Νεκροταφείο της Άρτας. Γεννηµένη και µεγαλωµένη στα Θεοδώριανα παντρεύτηκε τον λεβέντη Γεώργιο Παππά από το χωριό της. Μαζί έφτιαξαν µια όµορφη
οικογένεια µε πέντε ωραία και αγαπητά παιδιά.
Με τιµιότητα και εργατικότητα και µε αξιοπρέπεια τα µεγάλωσαν και είχαν την τύχη να τα καµαρώσουν επιτυχηµένα,
µε εγγόνια.
Για µας τους Θεοδωριανήτες που ζήσαµε από κοντά τον
ωραίο αγώνα της εκλεκτής Θεοδώρας, ο χαµός της µας
λύπησε και θα λείψει από όλους µας η καλοσύνη και η ευγένεια και η αγάπη της.
Στην ωραία της οικογένεια ευχόµαστε να τη θυµούνται µε
αγάπη, όπως της άξιζε.

ΝΑΣΙΟΥΛΑΣ ∆ΗΜΗΤΡΙΟΣ

1912 – 2012
Ένας ακόµη απόδηµος
Θεοδωριανίτης χάθηκε.
Ένας φλογερός πατριώτης έφυγε. Έπαψε να
κτυπάει η καρδιά του και
σφάλισε για πάντα τα
µάτια του, ο ∆ηµήτρης
ΝΑΣΙΟΥΛΑΣ
του
Κων/νου και της Βασιλικής, το γένος Σταµάτη, σε
ηλικία 100 χρόνων, στις
7-11-2012 και η κηδεία
του έγινε την εποµένη
στο Κοιµητήρι των Αγίων
Αναργύρων.
Τον συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία κι
απόθεσαν στον τάφο του το δάκρυ τους πολλοί συγγενείς,
γνωστοί, φίλοι Θεοδωριανίτες, εκδηλώνοντας την αγάπη
και την εκτίµησή τους στον λεβεντάθρωπο γέροντα ∆ηµήτρη και απευθύνοντάς του τον τελευταίο χαιρετισµό. Εκεί
τώρα αναπαύεται η φιλοησυχαστική ψυχή του. Μετά την
εξόδιο ακολουθία ο επίτιµος πρόεδρος της Αδελφότητας κ.
Σκουτέλας τον αποχαιρέτησε µε απλά και θερµά λόγια.
Ήταν ολιγογράµµατος, αλλά έλεγε πάντοτε σωστές και λογικές κουβέντες. Είχε πολλές εµπειρίες γύρω από την πονεµένη και ευλογηµένη ζωή στο χωριό, στον Πειραιά και
στην Αθήνα και αντιµετώπιζε κάθε δυσκολία και αντιξοότητα µε θάρρος και αποφασιστικότητα. Ταπεινός και σεµνός, ειρηνικός και έντιµος, ακέραιος και ειλικρινής
χαρακτήρας, άξιος πατέρας και λαµπρός οικογενειάρχης,
γεµάτος ενθουσιασµό, ψυχική δύναµη, ηρωική διάθεση και
δίψα για ζωή, πιστός στον Θεό και στην Ελληνοχριστιανική
παράδοση και αγαπητός σε όλους, δε λύγισε ποτέ και
άφησε παράδειγµα καλού χριστιανού και σωστού ανθρώπου. Έδειχνε ενδιαφέρον για όλους και ακολουθούσε το
σωστό δρόµο. Τον συγκινούσαν η φύση, το βουνό και ο
καθαρός αέρας. Τα τελευταία χρόνια που ήταν αρκετά δύσκολα, λόγω της µεγάλης του ηλικίας, του συµπαραστάθηκαν τα παιδιά του, ο Χρήστος, ο Κώστας, η Έλλη και η
Γεωργία, οι γαµπροί, οι νυφάδες του, τα εγγόνια και τα δισέγγονά του.

Τα λίγα αυτά λόγια, ας αποτελέσουν ελάχιστη προσφορά
στη µνήµη του καλού γέροντα.
Στα παιδιά του, στα εγγόνια του και σ’ όλους τους συγγενείς
ευχόµαστε να τον θυµούνται πάντα, όπως θα τον θυµόµαστε όλοι οι συγχωριανοί του και θα προσευχόµαστε να τον
έχει ο Κύριος “εν σκηναίς δικαίων”.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΝΤΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ

1932 -2012
Ένας ακόµη αγνός πατριώτης χάθηκε. Έπαψε
να χτυπάει η καρτερική
καρδιά του και σφάλισε
για πάντα τα µάτια του ο
Κωνσταντίνος ΝΤΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ του Αθανασίου
και της ∆ήµητρας το
γένος Σιώκη στις 27 Νοεµβρίου. Η κηδεία του
έγινε την εποµένη στο
Κοιµητήρι του Πέτα, όπου
βρίσκεται ο τάφος των γονέων του.
Τον συνόδευσαν στην τελευταία κατοικία του κι
απόθεσαν στον τάφο του το δάκρυ τους, πολλοί συγγενείς,
γνωστοί, φίλοι Θεοδωριανίτες και Πετανίτες, εκδηλώνοντας την αγάπη και την εκτίµηση τους στον αγαπητό Κώστα.
Εκεί τώρα αναπαύεται η φιλοησυχαστική ψυχή του. Η εξόδιος ακολουθία εψάλη από τον ιερέα της Ενορίας του Πέτα.
Ο αείµνηστος γεννήθηκε το έτος 1932 στα Θεοδώριανα
στα οποία µεγάλωσε και έζησε. Η ζωή του απλή, αθόρυβη
και γεµάτη δράση. Εργαζόταν µε κέφι, ζήλο και ευσυνειδησία. Με την εργασία σε κτηνοτροφικές και γεωργικές ενασχολήσεις, έζησε την οικογένειά του και απόκτησε ό,τι είχε.
Ήταν ολιγογράµµατος, αλλά έλεγε πάντοτε σωστές και λογικές κουβέντες. Είχε πολλές εµπειρίες γύρω από την πονεµένη και ευλογηµένη ζωή στο χωριό και αντιµετώπιζε
κάθε δυσκολία και αντιξοότητα µε θάρρος και αποφασιστικότητα. Ταπεινός και σεµνός, ειρηνικός και έντιµος, ακέραιος και ειλικρινής χαρακτήρας, άξιος πατέρας και
λαµπρός οικογενειάρχης, γεµάτος ενθουσιασµό, ψυχική
δύναµη, ηρωική διάθεση και δίψα για ζωή, πιστός στο Θεό
και αγαπητός σε όλους, δεν λύγισε ποτέ και άφησε παράδειγµα καλού χριστιανού και σωστού ανθρώπου. Ακολούθησε πάντα τη διαδροµή του αληθινού δρόµου. Κανόνας
του η θρησκεία, ο σεβασµός στους νόµους και το καθήκον
του στην πατρίδα.
Επίσης τον συγκινούσαν η φύση, το βουνό, ο καθαρός
αέρας, η γραφικότητα του χωριού, τα δέντρα, τα πουλιά και
τα λουλούδια.
Τις τελευταίες ώρες του, που ήταν αρκετά δύσκολες, γιατί
επί αρκετό χρονικό διάστηµα τον βασάνιζε η αρρώστια της
εποχής, του συµπαραστάθηκαν η γυναίκα του και τα παιδιά του. Παρά τις καλές φροντίδες των δικών του ανθρώπων και την συνδροµή της επιστήµης έφυγε για την άλλη
ζωή και τώρα κοιµάται γαλήνια κοντά στους γονείς του που
τόσο αγαπούσε. Αγωνίστηκε σκληρά στη ζωή µε την πιστή
και λατρεµένη του γυναίκα και ανάθρεψε µε αρχές τα δύο
του παιδιά. ∆ικαιολογηµένα καµάρωνε τα παιδιά, τη νύφη
και τα εγγόνια του. Τα εφοδίασε µε ανεκτίµητα δώρα. Ο Θανάσης, ανώτατος αξιωµατικός και ο Παναγιώτης, επιτυχηµένος δικαστικός κλητήρας.
Αγαπητέ Κώστα, µην ανησυχείς, να είσαι ήρεµος και ήσυχος. Η γυναίκα σου είναι στα χέρια των παιδιών σου. Γι’
αυτό λοιπόν, εκεί πάνω που είσαι, να µη στενοχωριέσαι
καθόλου. Ολόψυχα ευχόµαστε να είσαι καλά, να είσαι ευχαριστηµένος και να χαίρεσαι τους δικούς σου εδώ.
Έχουνε κι αυτοί την ανάγκη να σε νιώθουν χαρούµενο,
πάντα κοντά τους και να συµπαραστέκεσαι σε χαρές πλέον
και όχι σε λύπες. Τα λίγα αυτά λόγια, ας αποτελέσουν ελάχιστη προσφορά στη µνήµη του καλού µας Κώστα.
Στη γυναίκα του Ιουλία, στα παιδιά του, Θανάση και Παναγιώτη και στα εγγόνια του εύχοµαι κουράγιο και υγεία. Να
τον θυµούνται πάντα, όπως θα τον θυµόµαστε και όλοι οι
συγχωριανοί του και θα προσευχόµαστε όλοι να τον έχει ο
Κύριος «εν σκηναίς δικαίων».
Αιωνία η µνήµη του.

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ

Στις 2 ∆εκεµβρίου 2012 τελέσθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου
Ιωάννου Κουκακίου (Αθήνα) 40ήµερο µνηµόσυνο, για ανάπαυση της ψυχής της αειµνήστου Σοφίας ΖΩΗ, συζύγου
του αείµνηστου Ξενοφώντα Κοροµηλιά από την κόρη της
Μαριάνθη Τάτση. Το ιερό µυστήριο τελέσθηκε από τον Σεβασµιότατο Μητροπολίτη Μεγάρων και τους ιερείς του
Ναού, µετά το πέρας του οποίου εδόθη, εις ανάµνηση,
πλούσιο γεύµα στο σπίτι της οικογένειας Σπύρου και Μαριάνθης Τάτση.

4

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ - ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ - ∆ΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012

“ΤΑ ΘΕΟ∆ΩΡΙΑΝΑ”

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΜΑΣ

Ο ΓΕΡΟ-ΠΛΑΤΑΝΟΣ

Είναι όµορφη η ζωή στο χωριό µας και όλοι, έστω και για λίγο, γυρίζουν σ’ αυτό, στη γενέθλια γη, στη γη των
προγόνων τους. Εδώ που είδαν το πρώτο φως, το φως της ζωής τους, που έζησαν τα παιδικά χρόνια και
έχουν χιλιάδες αναµνήσεις.
Όπου κι αν καθίσεις τους καλοκαιρινούς µήνες είναι ευχάριστα, µα κάτω από τον γεροπλάτανο είναι κάτι
άλλο. Αυτός, ζωντανός µάρτυρας της ιστορίας του τόπου µας, του χωριού µας, ρίχνει την πλούσια σκιά του
στο πλακόστρωτο της πλατείας, εδώ χοροί, γλέντια, γάµοι, πανηγύρια. Εδώ αναθερµαίνονται οι σχέσεις
µας και σ’ αυτό το πλατύφυλλο φυσικό κόσµηµα, που µάζεψε και φιλοξένησε γενιές και γενιές, νιώθεις διαφορετικά. Πόσα είδε, πόσα άκουσε, πόσα ξέρει, µα ποτέ δεν ξεστόµισε κανένα από τα µυστικά του ο βουβός αυτός γίγαντας.
Και τώρα που τα πρώτα φύλλα του φθινοπώρου µας αποχαιρετούν θα µείνει για λίγο γυµνός και ξανά θα
µας περιµένει όλους να χαρούµε τη δροσερή σκιά του και να περάσουνε λίγες αξέχαστες µέρες κοντά του.
Εκεί θα είναι και θα µας περιµένει όλους ξανά.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ
Κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας οι Τούρκοι εισπράκτορες δεν είχαν έλεος και δεν χαρίζονταν σε κανέναν. Κάποιος Τσιρογιάννης, συγχωριανός µας, δεν είχε να πληρώσει και µετά από παρακάλια, τον απαλλάσσουν από τον φόρο µ’ ένα όµως όρο: Να φυτεύσει στην πλατεία ένα δένδρο και να το φροντίζει. Έτσι
φυτεύει γύρω στα 1782 τον θεόρατο τώρα πλάτανο της πλατείας.
Στις 14-10-1997, Τετάρτη, µέσα σε άσχηµες καιρικές συνθήκες, ήρθε κατά το µεσηµέρι ένας ανεµοστρόβιλος, όχι τόσο συνηθισµένο φαινόµενο στα Θεοδώριανα. Στη δίνη του δεν άντεξε ο πλάτανος που κουτσουρεύτηκε κατά το ένα τρίτο περίπου. Έσπασαν δύο κεντρικά κλωνάρια του κι άλλα µικρότερα, που τα κλαριά
τους εκσφενδονίσθηκαν ώς τη στέγη του παλιού σχολείου, παρέσυραν το κοντάρι της σηµαίας, τα κάγκελα
του Ηρώου, έναν στύλο της ∆ΕΗ και προκάλεσαν µεγάλη ζηµιά σε ΙΧ συγχωριανού µας.
Η τότε κοινοτική αρχή µε τη σύµφωνη γνώµη των ειδικών κλάδεψε τον πλάτανο που αυτό έγινε αιτία οξείας
διαµάχης µε ορισµένους, που τον αποκαλούσαν κούτσουρο. Όµως ο γεροπλάτανος πεισµάτωσε, αναπτύχθηκε οµοιόµορφα και τώρα αποτελεί και πάλι κόσµηµα για το χωριό µας.
Στ. Σκ.

Η ΓΛΥΚΑ ΤΟΥ ΓΥΡΙΣΜΟΥ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ

∆εν είσαι µονάχα ξενιτεµένος που έφυγες απ’ το χωριό και πήγες στην άλλη
άκρη της γης για µια καλύτερη ζωή. Και δεν είσαι εσύ µονάχα που δοκιµάζεις
την πίκρα της ξενιτιάς, πονάς βαθιά και λαγγεύει η καρδιά σου να γυρίσεις
σαν τον ποταµό στον τόπο σου, στις ρίζες σου
Ο καθένας που αποµακρύνεται από τα σύνορα του χωριού του και πάει κάπου αλλού να βρει την τύχη
του, µακριά από το δικό του το γνωστό, γλυκό και αγαπηµένο χωριό, είναι ξενιτεµένος

Τα σύνορα της ξενιτιάς αρχίζουν εκεί που τελειώνουν τα σύνορα του χωριού.
Για µας η ξενιτιά µπορεί να είναι το Αθαµάνιο, η Άρτα, η Λάρισα, η Αµερική

Και για µας είναι πικρή η ξενιτιά, γιατί φεύγοντας δεν παίρνουµε µαζί µας
µόνο τις βαλίτσες µας, αλλά ολόκληρο το χωριό µας µέσα στην καρδιά µας
και αυτό είναι που µας τραβάει κοντά του.
Μόνο ένας ξενιτεµένος έχει το σπάνιο προνόµιο να νιώθει την ανείπωτη,
ανέκφραστη και απερίγραπτη γλύκα του ΓΥΡΙΣΜΟΥ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ.

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ∆ΟΝΤΙΑ

Τώρα τελευταία πολλοί ψίθυροι ακούγονται, ότι την Αδελφότητα την υπηρετούν οι ίδιοι. Επειδή, λοιπόν, αγαπάµε τον τόπο µας και τον λατρεύουµε,

∆ιαβάζοντας επιµελώς την πλούσια και αγαπηµένη
εφηµερίδα µας «ΤΑ ΘΕΟ∆ΩΡΙΑΝΑ» θα ήθελα να συγχαρώ και να ευχαριστήσω κατ’ αρχήν το ∆Σ της Αδελφότητας για την ωραία του αυτή εκδοτική πρωτοβουλία,
καθώς επίσης και τον αγαπητό µας ακούραστο συγχωριανό µας Σταύρο Σκουτέλα, ο οποίος είχε την καλή
διάθεση να αναλάβει την ευθύνη της σύνταξης της εφηµερίδας κι έτσι έχουµε µια πανέµορφη εφηµερίδα µε
ποικίλη ύλη που τη χαιρόµαστε όλοι.
Πιστεύω ότι, όπως κάθε έντυπο αποδήµων συµπατριωτών µας, έτσι και «ΤΑ ΘΕΟ∆ΩΡΙΑΝΑ» θα περάσουν διάφορα µηνύµατα από όλους τους
συγχωριανούς µας, µηνύµατα αγάπης και ενότητας,
µηνύµατα προοδευτικά κι ανανεωτικά, µηνύµατα πολιτιστικά και πολλά άλλα. Όµως όσα µηνύµατα κι αν
υπάρξουν, νοµίζω πως πάνω απ’ όλα πρέπει να κυριαρχεί το κατ’ εξοχήν σωτήριο µήνυµα: «ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΜΑΣ». Κι όταν λέµε ρίζες δεν
εννοούµε µόνο τις πολιτιστικές ή τις ιστορικές, αλλά
και τις ελληνορθόδοξες ρίζες µας, χάρη στις οποίες
επέζησε το έθνος µας µέχρι σήµερα.
Στις παραδόσεις εκείνες και στις ηθικές αξίες που µας
γαλούχησαν οι γονείς και οι παππούδες µας κι από
τις οποίες δυστυχώς σήµερα, υποκύπτοντας στα διάφορα πονηρά µηνύµατα των καιρών, κινδυνεύουµε
να αποκοπούµε παντελώς. Αυτές τις ρίζες πρέπει να
αναζητήσουµε, να προσπαθήσουµε να τις αναζωογονήσουµε και πάνω σ’ αυτές να στρέψουµε και τους
αυριανούς Θεοδωριανίτες, τα παιδιά µας.
Αυτός είναι ο µοναδικός δρόµος που θα µας οδηγήσει
στην αληθινή ευτυχία και ειρήνη. Αυτή είναι η µοναδική «συνταγή» που θα µας κάνει να αγαπιόµαστε
πραγµατικά, να είµαστε δεµένοι µεταξύ µας και να ενδιαφερόµαστε για το καλό και την πρόοδο του όµορφου χωριού µας.
ΑΛΕΚΟΣ ΛΑΠΠΑΣ
Βόλος

έχουµε νοµίζω το δικαίωµα να ρωτήσουµε ευθέως: Ποιος άλλος θέλησε να
υπηρετήσει τον τόπο του και τον εµποδίσαµε; Ποιος προσφέρθηκε να αφιερώσει τον χρόνο του, τον κόπο του, τις γνώσεις του και την οικονοµική του
δυνατότητα. Εµείς, εµείς, Εµείς! Φορτώσανε τον γάιδαρο και τον βαράνε και
από πάνω.
Θέλω να πω ότι αυτοί ήρθανε σαν τον Ιαβέρη και ξύνονται στην γκλίτσα ενός
ήσυχου τσοπάνη, που έχει πολλά στον τροβά του. Είναι και αυτό ένα δείγµα
της ανυπαρξίας τους.
Εµείς, τόσα χρόνια, έχουµε κάνει πολλά έργα που φαίνονται στο χωριό και
στην Αδελφότητα. Κάναµε ενδεχοµένως και λάθη, από υπερβάλλοντα ίσως
ζήλο. Κρεµάστε µας
Αυτοί που ψιθυρίζουν που ήταν όλα αυτά τα χρόνια;
Α, ναι, κρέµαγαν κλιµατσίδες!
∆εχόµαστε την κάθε κριτική, αρκεί να είναι καλόπιστη, χωρίς υστερίες και
σκοπιµότητες βρε αδερφέ! Γιατί βγάζετε την ουρά σας απ’ έξω στα όσα προβλήµατα αντιµετωπίζουµε. Θέλουµε τη βοήθεια όλων. Εθελοντές είµαστε κι
εµείς, να µην πάει τόσο κόπος και τόση προσπάθεια χαµένα

Για όσους διαφωνούν, διαµαρτύρονται ή δεν εµπιστεύονται τις εκάστοτε ∆ιοικήσεις, περάστε να παραλάβετε τη σκυτάλη, ευχαρίστως σας την παραδίδουµε.
Αυτά και µένω

ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΚΟΥΤΕΛΑΣ

Η Α δ ε λφ ότ η τα ε ί ν α ι ο σ υ ν δ ε τ ι κό ς κ ρ ί κο ς τω ν
α πα ν τα χο ύ σ υ γ χω ρ ι α ν ώ ν µ ε το ό µ ο ρ φ ο χω ρ ι ό µ α ς !

“ΤΑ ΘΕΟ∆ΩΡΙΑΝΑ”
Όσοι ζήσαµε χειµώνα σε ορεινό χωριό παλιά και µέχρι τη
δεκαετία του 1960, θα θυµόµαστε τους βαρείς χειµώνες,
που επικρατούσαν στην ορεινή περιοχή. Μετά τα ολιγοήµερα λεγόµενα πρωτοβρόχια στις αρχές του Φθινοπώρου, που συνοδεύοταν, µ’ απανωτά αστραπόβροντα,
κατά τον Νοέµβρη µήνα θ’ άρχιζαν να πέφτουν ραγδαίες
νεροποντές, που από τα Χριστούγεννα µέχρι τον Μάρτη
θα µετατρέπονταν σε χιονοπτώσεις, που κατά το µεσοχείµωνο δεν έβλεπες ξίχιονο έδαφος, εκτός από τις κοίτες
των χειµάρρων και τα απόµακρα απ΄ το χωριό, βουρτσούλια. Θα περιγράψω όσο µου είναι δυνατό, µερικές
χαρακτηριστικές σκηνές και εικόνες, όπως αυτές ξετυλίγοταν το ολοχείµωνο στο χωριό των Τζουµέρκων (Θεοδώριανα), όπου διέµεινα πολλά χρόνια και τον χειµώνα.
Πολλές φορές, θυµάµαι, κατά τα µέσα του χειµώνα στα
ξηµερώµατα ξαφνικά βρισκόµασταν προ ενός αλπικού τοπίου! Όλα κάτασπρα τριγύρω. Σπίτια και δένδρα κατάφορτα από το χιόνι, που ΄χε πέσει αθόρυβα όλη τη νύχτα.
Κι οι κάτοικοι ανεβασµένοι στις στέγες των σπιτιών ξεχιόνιζαν µε τα φτυάρια, που είδαν να τρίζουν οι γρεντιές
από το βαρύ φορτίο του χιονιού. Μετά ξεχιόνιζαν τα σκαλοπάτια του σπιτιού και στην αυλή έκαναν δρόµο πάνω
στο χιόνι για να πάνε στο κατώι, όπου τα λίγα ζωντανά
που ήταν και η εποχή της γέννας.
Η Ήπειρος είναι ένα κοµµάτι της ελληνικής
γης, µια µεγάλη περιοχή, που η µοίρα την
έριξε πάνω στα κακοτράχαλα βουνά, η
φύση τής έδωσε µια άγρια οµορφιά και οι
µούσες µαζί µε τις νεράιδες και τις καλότυχες της προσέφεραν έναν αµέτρητο θησαυρό, που απλόχερα τον έριξαν σε κάθε
γωνιά της Ηπειρώτικης γης. Αυτός ο αµύθητος θησαυρός είναι η παράδοσή της, ο
λαϊκός της πολιτισµός. Όσοι λαογράφοι και
να ασχοληθούν δε θα µπορέσουν να καταγράψουν στο ακέραιο αυτόν τον πλούτο
της Ηπείρου, γιατί, όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, θα έχει να σου πεί κάτι ξεχωριστό,
ένα τραγούδι, έναν καηµό, ένα µοιρολόι,
µια ιστορία, έναν θρύλο, ένα έθιµο και κάθε
νεράιδα έχει να σου δείξει ένα διαφορετικό, έναν ιδιαίτερο χορό.Τι κι αν ο τόπος
τούτος είναι πέτρες και δάκρυ, τι κι αν είναι
φτωχός; Είναι όµως ευλογηµένος κι έχει
περίσσιες χαρές κι έχει να επιδείξει πλούσια παράδοση σε χορούς, τραγούδια ρυθ-

5

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ - ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ - ∆ΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012

Η Χ Ε Ι Μ Ω Ν Ι ΑΤ Ι Κ Η Ζ Ω Η
Στ΄ ορεινό χωριό παλιά

Καµιά φορά αναθυµιέµαι, µόνο τα καπνίζοντα µπουχαριά
έδειχναν ότι υπήρχε ζωή στο χωριό και µάλιστα σ΄ ένα µεγαλοχώρι, που από τις 350 οικογένειες οι 70-80 παρέµειναν στο χωριό το χειµώνα, αλλά κι όλες οι τοπικές αρχές
παρέµειναν επίσης στο χωριό (δυο ιερείς, ο πρόεδρος, ο
γραµµατέας, ο γιατρός, δυο δάσκαλοι, ο σταθµός χωροφυλακής, δύο µπακάλικα, τρεις καφενέδες κ.λπ). Χιόνια
λοιπόν, χιόνια!,χιόνια!, που κάποτε έφταναν και τα δύο
µέτρα µέσα στο χωριό.
Εν τούτοις αυτός ο κόσµος ο αποκοµµένος κι αποκλεισµένος για πολύ καιρό απ΄ τον έξω κόσµο, µε το καλό
κουµάντο που έκανε νωρίς, µπορούσε και ξεπερνούσε τις
όποιες δυσκολίες και απογοητεύσεις. Το πιο επικίνδυνο
σηµείο και ο εφιάλτης των ελεύθερων πολιορκηµένων
χωριανών, ήταν η Ράχη του Σταυρού. Ήταν το µοναδικό
βουνίσιο πέρασµα του οδικού άξονα (πεζόδροµου τότε)
Θεοδώριανα-Βουργαρέλι-Άρτα.Και ορισµένες φορές και
µ΄όποιες καιρικές συνθήκες,τα ταξίδια από και προς τα
Θεοδώριανα ήταν αναπόφευκτα. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, συνήθως, συγκροτούνταν συντροφιές ανθρώπων

για να γείρουν τη θρυλική Ράχη του Σταυρού. Μπροστά
πήγαινε ένας άνδρας φορώντας κλάπες στα πόδια κι
άνοιγε το δρόµο κι ακολουθούσαν οι επόµενοι στις πατηµασιές του προηγούµενου.
Όταν ο πρώτος κουράζοταν µε τις κλάπες, τον αντικαταστούσε ο δεύτερος, ο τρίτος κ.ο.κ, ανάλογα µε την απόσταση που είχαν να διανύσουν. Μερικές φορές θυµάµαι,
που ήταν παγωµένο το πολύ χιόνι, συντροφιές από γυναίκες πήγαιναν στο Βουργαρέλι και γύριζαν φορτωµένες
µε διάφορα εφόδια για τα µαγαζιά, διακρινόµενες για την
τόλµη και την αυτοθυσία τους. Εκεί πάνω στη Ράχη του
Σταυρού, οι αέρηδες το χειµώνα έστηναν τρελό χορό και
τα ανεµοµαζώµατα του χιονιού στα γούπατα γίνοταν παγίδες για τους ταξιδιώτες και το κρύο πολύ τσουχτερό,
που γατσοµάλλιαζες!
Πολύ παλιά χάθηκαν ανθρώπινες ψυχές από κρυοπαγήµατα κι απ΄ το βούλιασµα στο στοιβαγµένο χιόνι, αλλά και
πολλοί κινδύνεψαν. Πολλές φορές δηµιουργούνταν εθελοντικά συνεργεία διάσωσης απ΄ τους τολµηρούς που
έβλεπαν να προβάλλει κάποιος στο Σταυρό και να κατεβαίνει προς το χωριό.
Από το βιβλίο του Π. Σκουτέλα:
Του χωριού και της πόλης βιώµατα

Η ΗΠΕΙΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΧΟΡΟΙ ΤΗΣ

µούς, κορυφαία γεγονότα και πάνω απ΄
όλα αξίες της ζωής.
Οι χοροί και τα τραγούδια στην Ήπειρο,
κρατιούνται ζωντανά και άφθαρτα. Πολλά
απ΄ τα τραγούδια αυτά και τους χορούς
είναι συνυφασµένα µε παραδοσιακές
ασχολίες των κατοίκων, που ωστόσο τείνουν, σήµερα να εξαφανιστούν, λόγω της
µαζικής µετανάστευσης στις µεγάλες πόλεις. Παλιότερα οι κάτοικοι ασχολούνταν µε
γεωργικές δουλειές και την κτηνοτροφία,
δούλευαν σκληρά και όταν έρχοταν η ώρα
να ξαποστάσουν και να χαλαρώσουν λίγο,
χόρευαν και τραγουδούσαν. Χόρευαν και
τραγουδούσαν µε µεράκι. Τα τραγούδια
τους βγαλµένα µέσα από τους αγώνες του
λαού για την απελευθέρωση από τους
Τούρκους, µέσα από τα ήθη και έθιµα της
κάθε περιοχής, µέσα από τη βιοπάλη και το

µόχθο, µέσα από τις χαρές και τις πίκρες
της ζωής.
Οι στίχοι των τραγουδιών µιλούν για τις
µάχες εναντίον των Τούρκων, για την
αγάπη, τον έρωτα, την ξενιτιά, τη φιλοξενία,
τον πόνο, τη νοσταλγία. Οι χοροί τους
αργοί, στρωτοί, µε παράξενα σταµατήµατα
του ποδιού, αρχοντικοί. Η µουσική έχει ποικιλία και σε πολλά τραγούδια διακρίνουµε
εναλλασσόµενους ρυθµούς.
Οι φορεσιές, διαφορετικές από περιοχή σε
περιοχή και από χωριό σε χωριό, είναι
απλές, οι καθηµερινές, οι πολλαπλών χρήσεων για τις δουλειές και οι γιορτινές, µε
πλούσια κεντήµατα και στολίδια, προοριζόµενες για τα πανηγύρια, τους γάµους και τις
γιορτές. Τα πανηγύρια τους µοιάζουν µε ιεροτελεστία και γίνονται µε σεβασµό στην
παράδοση, στο παλιό, χωρίς παρεµβατικές

αλλοιώσεις.Όλον αυτόν τον πλούτο, τον
ανεκτίµητο θησαυρό, που έχει η Ήπειρος
και γενικότερα η Ελλάδα, αυτούς τους χορούς και τα τραγούδια, που µας παρέδωσαν οι γονείς µας, πρέπει να τα
διαφυλάξουµε σαν κόρη οφθαλµού και
έχουµε χρέος να τα µεταφέρουµε στα παιδιά µας και στις επόµενες γενιές αγνά,
απλά, µέσα από τους Πολιτιστικούς και Λαογραφικούς Συλλόγους της κάθε περιοχής.
Γιατί όλα αυτά και πολλά άλλα συνιστούν
την πολιτισµική µας κληρονοµιά, την εθνική
µας ταυτότητα, υπογραµµίζουν την ιστορία
µας στο πέρασµα των αιώνων και θέτουν
τις βάσεις για ένα καλύτερο, πιο ελπιδοφόρο αύριο.
Γιατί λαός δίχως παράδοση δεν έχει µέλλον.
Από το βιβλίο

του Σπύρου Νεραϊδιώτη:
Χοροί Ηπείρου

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ 1940-41, Ο ΠΡΩΤΟΣ ΝΕΚΡΟΣ

«Οι Θεοδωριανίτες ξυπνάνε και τούτο το µουντό πρωϊνό
της 28ης Οκτώβρη, όπως κάθε µέρα,φορτωµένοι µε τις
καθηµερινές τους έγνοιες. Η µέρα αυτή όµως ξεχωρίζει
από τις άλλες. Νωρίς το πρωί το χειροκίνητο τηλέφωνο,
που είναι εγκαταστηµένο στη µεσαία αίθουσα του σχολείου, κουδουνίζει επίµονα.Ο δάσκαλος Γιώργος Γαλανής σηκώνει το ακουστικό. Η µεγάλη είδηση φτάνει: «Οι
Ιταλοί µας κήρυξαν το πόλεµο!».
Την αρχική βουβαµάρα διαδέχεται η πατριωτική έξαρση.
Οι άντρες παρατάνε τις δουλειές και τα κοπάδια τους και
µαζεύονται στην πλατεία του χωριού, οι γυναίκες σταυροκοπιούνται.Ένας χωροφύλακας απ’ το Βουργαρέλι
φέρνει προς το βραδάκι τη διαταγή επιστράτευσης και τη
δίνει στον σταθµάρχη χωροφυλακής Θεοδωριάνων,που
την καρφώνει στον πλάτανο της πλατείας: «Καλούνται
υπό τα όπλα;». ∆ώδεκα κλάσεις στρατεύονται, κάπου
140 νέοι, χώρια αυτοί που ήδη υπηρετούν ως κληρωτοί
κι αυτοί που είχαν επιστρατευτεί απ’ το καλοκαίρι. Απ’ τον
Αύγουστο είχε αρχίσει µερική επιστράτευση µε ατοµικές
προσκλήσεις, που τις µοίραζε ο σταθµός. Οι περισσότεροι εντάσσονται στην 8η Μεραρχία µε διοικητή τον Κατσιµήτρο, στο 4ο Σύνταγµα Ευζώνων.
Παρουσιάζονται στην Άρτα κι από εκεί προωθούνται στο
Καλπάκι. Γνωστή ήταν η έκφραση «µε το πι και το ρο
γέµισ’ ο Κατσιµήτρος το στρατό». Από τον Αύγουστο είχε
αρχίσει και η επίταξη των αλογοµούλαρων,που ολοκληρώνεται µετά την κήρυξη του πολέµου.Τα ζώα συγκεντρώνονται στην Κάτω Καλεντίνη κι από εκεί
προωθούνται προς το µέτωπο. Εξαιτίας της στράτευσης
κι επίταξης η σπορά καθυστερεί κι οι βλάχοι δεν έχουν
κατέβει ακόµα στα χειµαδιά.
Μερικοί Θεοδωριανίτες φεύγουν κιόλας την ίδια νύχτα και
την εποµένη η αναχώρηση ολοκληρώνεται .Οι νέοι ξεκινάνε κατά οµάδες απ’ την πλατεία κι είναι σα να πάνε σε
πανηγύρι. Μια οµάδα από καµιά 40αριά κατά τις 10 το
πρωί της 29ης Οκτώβρη στέκεται για λίγο στο εικόνισµα στο Κουτσοχέρι και το τραγούδι, ηρωϊκό και πικραµένο, πληµµυρίζει τα Θεοδώριανα «κλάψε µε µάνα
κλάψε µε, µε ήλιο µε φεγγάρι...». Οι µανάδες κουνάνε τα
µαντήλια µε βουρκωµένα µάτια δώθε απ΄το χωριό,
ώσπου η οµάδα γέρνει στη ράχη του Σταυρού. Μια εποποιία αρχίζει στα Βορειοηπειρώτικα βουνά και τα Θεοδώριανα αφουγκράζονται τις κανονιές που βροντάνε
κατά τα Β∆, ξέµακρα που όσο πάνε και ζυγώνουν. Τη

νύχτα που καταλαγιάζουν οι θόρυβοι της µέρας ακούονται πιο δυνατά. Μερικά παιδιά σχεδιάζουν να ανεβούνε
στη ράχη στ’ Αυτί για να αφουγκραστούν από πιο κοντά
τον πόλεµο. Προς το παρόν αρκούνται να ακουµπάνε τ’
αυτί στο χώµα, στ αλώνι του Αϊ - Θανάση ή στη ράχη του
Καραγιώργου για να ακούσουν πιο δυνατά τις κανονιές.
Σε λίγο ο πόλεµος φτάνει και πάνω από το χωριό, στο
µισό συννεφιασµένο ουρανό, τρία αεροπλάνα προς τα
Β∆ του χωριού χάνονται στο ύψος και πίσω από τα σύννεφα, κάνουν ελιγµούς, πολυβολούν. Οι πολυβολισµοί
ελάχιστα ακούγονται, η αεροµαχία κρατά πολύ λίγο.Τα
δύο αεροπλάνα κρύβονται πίσω από τα Τζουµέρκα, το
τρίτο ακολουθεί σε κάποια απόσταση. Σε λίγες µέρες κατόπιν ένα άλλο Ιταλικό αεροπλάνο προβάλλει απ’ το Καλφόνι και πάνω απ’ τον Αϊ Θανάση, πριν πάρει στροφή
προς το Αυτί πετάει δέσµες µε προκηρύξεις που σκορπίζονται στον αέρα και ταξιδεύουν προς τα βόρεια όπως
φυσάει ο άνεµος. Μερικοί ακολουθούν την ίδια κατεύθυνση και κοντά στο ποτάµι προς την Αγία Παρασκευή
µαζεύουν µερικές προκηρύξεις που γράφουν για πατροπαράδοτη φιλία Ελλήνων και Ιταλών, ότι έρχονται ως
φίλοι κι όχι ως κατακτητές µας.
Στο τηλέφωνο ξενυχτάνε µε βάρδιες. Τη µέρα κι ως αργά
το βράδυ πολλοί µαζεύονται στο µαγαζί του Γρ. Σκουτέλα γύρω από ένα ραδιόφωνο του Γ. ∆ιαµάντη και προσπαθούν µέσα απ’ τα παράσιτα να ακούσουν τις εξελίξεις
από το µέτωπο. Οι κανονιές όσο πάνε και αποµακρύνονται, ο Ελληνικός Στρατός αρχίζει την προέλαση πάνω
στα παγωµένα βουνά. Σε κάθε µεγάλη νίκη η καµπάνα
βαράει χαρµόσυνα. Τα µάτια γελάνε, τα χείλη λένε «πήραµε το Τεπελένι, πήραµε την Κορυτσά!».
Κάπου 280 είναι συνολικά οι επιστρατευµένοι Θεοδωριανίτες. Όλοι τους σχεδόν µάχονται στο Ελληνοϊταλικό
µέτωπο, ενώ λίγοι βρίσκονται στα οχυρά της Μακεδονίας. Θεοδωριανίτες αξιωµατικοί είναι ο µόνιµος ταγµατάρχης Αλέκος Σιώκης, οι µόνιµοι υπολοχαγοί Θεόδωρος
Τζαλοκώστας και ∆ηµήτρης Κολοβός, οι έφεδροι υπολοχαγοί Γιάννης Χρ. ∆ιαµάντης και Γιάννης Κοµπορόζος
και οι έφεδροι ανθυπολοχαγοί Κ. Λιούκας, Κ. Σιώκης, Ελ.
Ντάσκας, Αριστ. Σταµάτης και ∆.Κορµέντζας. Οι περισσότεροι επιστρατεύονται και υπηρετούν στο 3/40 Σύνταγµα Ευζώνων της 8ης Μεραρχίας.
Από το βιβλίο “Τα Θεοδώριανα”

Ο Λευτέρης Ντάσκας του Χρήστου καταγόµενος από τα
Θεοδώριανα, ήταν ο πρώτος έφεδρος αξιωµατικός που
έπεσε στο Ελληνοϊταλικό µέτωπο το 40-41.Ο Ντάσκας
προεπιστρατεύτηκε το 1940 και
κατατάχθηκε στον 2ο λόχο του
1ου τάγµατος του 4ου Συντάγµατος πεζικού Λαρίσης. Το τάγµα
του από την 28η Οκτώβρη του
‘40 διατέθηκε στο απόσπασµα
της Πίνδου. Κατά µια αντεπίθεση
του αποσπάσµατος το πρωί της
1ης Νοέµβρη 1940, ο 2ος λόχος
µε διοικητή τον υπολοχαγό Αλέξανδρο ∆ιάκο και υποδιοικητή
τον έφεδρο ανθυπολοχαγό Λ. Ντάσκα διεξήγαγε σκληρό
αγώνα για την κατάληψη του υψώµατος «Τσούκα Σαµαρίνας». Στην αντεπίθεση σκοτώθηκε ο Αλ. ∆ιάκος και τη
διοίκηση ανέλαβε ο Λ. Ντάσκας που σε λίγο έπεσε κι
αυτός νεκρός στο ίδιο ύψωµα.
Ο Λ. Ντάσκας γεννήθηκε στις 7 Οκτώβρη 1912 στο
χωριό Πλάτανος Τρικάλων. Ήταν ένα από τα επτά αγόρια του συγχωριανού µας δασκάλου Χρήστου Ντάσκα.
Το πρώτο του παιδί σκοτώθηκε για τη πατρίδα,ως ανθυπασπιστής στις 18/12/1918. Ο Λευτέρης αποφοίτησε απ’
το Γυµνάσιο Τρικάλων το 1930 και γράφτηκε στη Νοµική
Σχολή Αθηνών. Στις 19/9/1935 κατατάχθηκε στη Σχολή
Εφέδρων Αξιωµατικών Σύρου και στις 11/5/1936 ονοµάστηκε έφεδρος δόκιµος αξιωµατικός. Υπήρξε πρωταθλητής στα άλµατα σε ύψος, απλό και τριπλό. Σε
διεθνείς στρατιωτικούς αγώνες είχε έρθει πρώτος στο
πένταθλο. Τιµήθηκε µε πολλά έπαθλα, µετάλλια και επαίνους.
Η Αδελφότητα τιµώντας τον διοργάνωσε εκδροµή 1-2
Νοεµβρίου το 1980 µε 40 άτοµα περίπου στα αποκαλυπτήρια της προτοµής του στον Πλάτανο Τρικάλων, ενώ
ένα χρόνο πριν στήθηκε από το Γ.Ε.Σ προτοµή του και
στο Επταχώρι Καστοριάς δίπλα στην προτοµή του Στρατηγού ∆αβάκη και άλλων ηρώων.
Χ.Σ

6

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ - ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ - ∆ΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012

ΑΛΕΞΑΝ∆ΡΟΣ ΚΟΥΛΤΟΥΚΗΣ
Ένας ξεχασµένος ήρωας

Για τις ηρωικές πράξεις και την τόλµη που έδειξε στους εθνικούς αγώνες ο Αλέκος ΚΟΥΛΤΟΥΚΗΣ ασχολήθηκε η ηγεσία του Στρατού και του
απενεµήθη ο Πολεµικός Σταυρός Γ΄ Τάξεως , για τις ηρωικές
του προσπάθεια στα πεδία των
µαχών.
Απ’ ό,τι γνωρίζω, ο Αλέκος δεν
γνώρισε ποτέ στη ζωή του το αίσθηµα του φόβου. Γεµάτος δύναµη
και
δράση
και
ριψοκίνδυνος όπως ήταν, αψηφούσε τον κίνδυνο και έµπαινε
µπροστά στη µάχη. Ο ίδιος
έλεγε: Στον κίνδυνο ο άνθρωπος πιάνει φιλία µε τον χάρο,
όταν πρόκειται για την τιµή και
τη λευτεριά της πατρίδας.
Πάντα πρώτος ορµούσε στη
φωτιά και πάντα έφερνε σε
πέρας τις επικίνδυνες αποστολές που του ανατίθετο. Χάρη
στη δική του παλικαριά σώθηκε
ολόκληρο Τάγµα και πλήθος άλλων στρατιωτικών αποστολών και πολλοί είναι εκείνοι που του οφείλουν ευγνωµοσύνη. Αψηφώντας τον θάνατο πρώτος προχωρούσε στην πρώτη γραµµή των µαχών και µε
σοβαρό κίνδυνο της ζωής του έκανε την εκκαθάριση των εδαφών από
τις νάρκες.
Πολλά είναι τα κατορθώµατά του, που είναι αδύνατο να συµπεριληφθούν στον λίγο χώρο της εφηµερίδας µας. Όµως εµείς οφείλουµε ευγνωµοσύνη στον γενναίο λοχία Αλέκο, άξιο παλικάρι του χωριού µας,
που παρά το προχωρηµένο της ηλικίας του διατηρεί ζωντανές τις αναµνήσεις των γενναίων οµολογουµένως πράξεών του. Ήταν ψυχωµένος
άντρας, ατρόµητος µαχητής, άριστος πολεµιστής, σωστό παλικάρι.
Τον συγχαίρουµε και του ευχόµαστε ο Μεγαλοδύναµος να δώσει χαρά
και δύναµη στα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του.
Στ. Σκ.

“ΤΑ ΘΕΟ∆ΩΡΙΑΝΑ”

Ε Υ Χ Α Ρ Ι Σ Τ Ι Ε Σ : Αγαπητοί συγχωριανοί, σας εύχοµαι ολόψυχα Χρόνια Πολλά.

Με αισθήµατα τιµής και ευγνωµοσύνης αισθάνοµαι την ανάγκη να σας ευχαριστήσω ολόψυχα για την
εµπιστοσύνη που µου δείξατε στις εκλογές του Οκτωβρίου για την ανάδειξη του ∆ιοικητικού Συµβουλίου του Συνεταιρισµού του χωριού µας.
Ο δρόµος για τη συνέχιση της ανάπτυξης του χωριού µας είναι δύσκολος και µακρύς. Τα έργα που πρέπει να γίνουν είναι πολλά. Γι’ αυτό ζητώ τη συµπαράσταση και τη συµµετοχή όλων σας. Πρέπει, µπορούµε και έχουµε τη δύναµη, φτάνει να δουλέψουµε όλοι µαζί, δεν περισσεύει κανείς. Με αυτόν τον
τρόπο θα φθάσουµε σίγουρα στο αποτέλεσµα που όλοι θέλουµε για την πρόοδο του χωριού µας.
Τελειώνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Επίτιµο Πρόεδρο της Αδελφότητας Σταύρο Σκουτέλα για
τις ευχές του µέσω της εφηµερίδας και τον διαβεβαιώνω ότι δεν θα ξεχάσω ποτέ τη σοφή ρήση του
Αγάθωνα ότι «Ο άρχοντας ας µη λησµονεί ποτές ότι πρώτον κυβερνά ανθρώπους, δεύτερον κυβερνά
µε νόµους και τρίτον δεν κυβερνά για πάντα.
Και πάλι σας ευχαριστώ όλους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΡΟΓΙΑΝΝΗΣ

ΤΟ ∆Σ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ “ΟΡΕΙΝΩΝ”

Μετά από τις εκλογές του Συλλόγου στις 12 Αυγούστου 2012,
το νέο ∆Σ έχει ως εξής: Πρόεδρος ∆ηµήτρης Στεργιούλης, Αντιπρόεδρος Αθανάσιος Κολτούκης, Γραµµατέας Αθανασία
Εξάρχου, Ταµίας ∆ηµήτρης Παπατάτσης, Μέλος Παναγιώτης
Νικολάου. Αναπληρωµατικό µέλος Μαριάνθη Παπαγιάννη,
Εξελεγκτική Επιτροπή ∆ηµήτριος Ζώης, ∆ιονύσης Μητρογιάννης, Κώστας Ντζαδήµας.

Στις 24 Νοεµβρίου 2012 το χορευτικό της Κωστηλάτας έδωσε το παρών στην έκθεση Philoxenia 2012 που έγινε στη Θεσσαλονίκη, καλεσµένο από τον ∆ήµο Αρταίων που συµµετείχε στην έκθεση.

ΣΧΟΛΙΟ

Όπως γράψαµε και στο προηγούµενο φύλλο, το χωριό µας
επισκέφθηκαν ο καλός φίλος φωτογράφος και δηµοσιογράφος Ηρακλής Μήλας και η Όλγα Χαράµη δηµοσιογράφος επίσης για το αφιέρωµα σε Άρτα και Πρέβεζα και από την
επίσκεψή τους δεν θα µπορούσε να λείψουν τα Θεοδώριανα.

Θεοδώριανα

Το ξέραµε από πριν ότι θα µας αρέσουν τα Θεοδώριανα... Λίγο
µια... προπολεµική, βιαστική επίσκεψη, λίγο η αποµονωµένη θέση
του χωριού, από αυτές που γοητεύουν συνήθως τους ταξιδευτές,
λίγο ο Χρήστος Σκουτέλας που µιλούσε για το χωριό του µε τα καλύτερα λόγια (και κάτι παραπάνω)... ε, πολύ θέλει; Αυτό που δεν
ξέραµε (και δεν φανταζόµασταν) ήταν η υποδοχή που µας επεφύλασσαν οι Θεοδωριανίτες κι η απίστευτη τρυφερότητα που µας
έβγαλε το χωριό µε το που το αντικρίσαµε κουρνιασµένο µέσα στο
ορεινό υπερθέαµα των Τζουµέρκων.
Ενα ραβασάκι του Χρήστου µε το... κωδικό όνοµα «Σωτήρης Γκορόγιας» ήταν αρκετό. Μεσηµέρι, στο καφενείο, ήταν σχεδόν όλο
το χωριό. Καρέκλες άδειασαν αστραπιαία, ποτήρια γέµισαν και
σύσσωµη η αντροπαρέα βάλθηκε να βοηθήσει το έργο µας. Ο ∆ηµήτρης Παπατάτσης ανέλαβε να αλέσει για να φωτογραφήσουµε
τον νερόµυλο, ο κ.Τάκης Σκόνδρας να πλύνει στη νεροτριβή, ο κ.
Παντελής Χάϊδος να µας πει για τα ζώα και τους κτηνοτρόφους της
Κωστηλάτας. Ο Σωτήρης φυσικά ανέλαβε το... ψήσιµο αλλά αναγκαστήκαµε να αρνηθούµε. Ο χρόνος πίεζε ήδη...
Περισσότερο από όλους, µάλλον «ταλαιπωρήσαµε» τον Πάνο Νικολάου. Και στον παλιό µύλο µάς πήγε και στο γεφύρι και στη µονή
της Κάτω Παναγιάς και στους καταρράκτες. Έτοιµος ήταν να µας
συνοδεύσει ως τις βάθρες στο ρέµα του Μαρκς και στον Κριάκουρα αλλά είπαµε, χρόνος µηδέν! Μείναµε λοιπόν να κοιτάµε τη
Σούδα µε το στόµα ανοιχτό. Εχουµε δει κι έχουµε δει καταρράκτες
αλλά να πέφτουν σαν δαιµονισµένοι Αύγουστο µήνα, ποτέ!
Επιστρέφοντας να σου κι ο ∆ηµήτρης Μητρογιάννης στο χωράφι
του. Ε, να µη βγάλουµε κι εδώ µια φωτογραφία; Να µην πάµε και
στο Καταφύγιο; Να µην φτάσουµε και στο ξωκκλήσι του Αϊ- Λια να
δούµε τις πηγές της Γκούρας; Πήγαµε κι εκεί, όλοι µαζί, µόνιµα ενθουσιασµένοι µε τα τρεχούµενα νερά και την οµορφιά του τόπου.
Κόψαµε και µερικά µήλα και να µας συγχωρεί ο ιδιοκτήτης αλλά...
θα σάπιζαν! Και κάπως έτσι άρχισε να πέφτει η νύχτα απειλητικά.
Ήµασταν εδώ και ώρες εκτός προγράµµατος, εις βάρος των
άλλων χωριών. Και πάνω που λέµε «Ώρα να φεύγουµε» πέφτουµε
πάνω στον παπά Θωµά. Ε, πώς να φύγεις; Μείναµε λοιπόν και

δοκιµάσαµε και το τσίπουρο και το κρασί και τα ψητά του Σωτήρη,
µε την παρέα. Τόσο ωραίες ιστορίες καιρό είχαµε να ακούσουµε.
Και χωριό που να ξεχωρίσει µέσα µας τόσο πολύ, καιρό είχαµε να
δούµε. Και που να δείτε όταν επιστρέψαµε στην Αθήνα... 10 σελίδες θέµα όλα τα Τζουµέρκα. Τι να πρωτοχωρέσει! Που αν µας άφηναν; Τόσες θα αφιερώναµε µόνο στα Θεοδώριανα! Γιατί το άλλο
πού το πάτε; Που αν δεν έπρεπε να παραδώσουµε το υλικό προς
δηµοσίευση ακόµη εκεί θα ήµασταν! Αιχµάλωτοι της Θεοδωριανίτικης φιλοξενίας και οµορφιάς. Και µεταξύ µας θα το απολαµβάναµε κιόλας!
'Oλγα Χαράµη
δηµοσιογράφος στο περιοδικό
TRAVEL BOOK (ένθετο της εφηµερίδας Έθνος)

Το ερχόµενο διάστηµα θα γίνει
η ετήσια Γ.Σ του συλλόγου µας
και η ανάδειξη νέου ∆.Σ.Είναι
γεγονός και έχει παρατηρηθεί
και σε άλλους αντίστοιχους
συλλόγους µια απαξίωση (;),
αδιαφορία (;) και απόµακρυνση
των νέων από κάθε εκδήλωσή
της. Είναι αξιοσηµείωτο ότι
παρά τις εκατοντάδες των συγχωριανών µας που κατοικούν
στο λεκανοπέδιο, ελάχιστοι
(αναλογικά πάντα) είναι αυτοί
που προσέρχονται και συµµετέχουν. Πολλοί µπορεί να ναι οι
λόγοι που υπάρχει αυτή η κατάσταση: Οι εποχές άλλαξαν, ο
ρυθµός της καθηµερινότητας
και οι οικονοµικές δυσκολίες
(έχουµε φτάσει σε σηµείο επιβίωσης) που επικρατούν την
σήµερον "ηµέρα", που γίνονται
όλο και δυσκολότερες, οι µεγάλες αποστάσεις της πόλης, ο
ατοµικισµός που επικρατεί στις
µέρες µας, αποτρέπουν ένα
µεγάλο µέρος του κόσµου από
τα της Αδελφότητας. Άλλοι
έχουν βαρεθεί µε τα ίδια και τα
ίδια, άλλοι πιθανόν ενοχλούνται
µε κάποια πρόσωπα ίσως.
Το νέο ∆.Σ που θα προκύψει,
καλό θα είναι να βάλει ένα τέλος
στον µέχρι τώρα τρόπο λειτουργίας, να πάρει εξ ολοκλήρου την κατάσταση στα χέρια
του και τα µέλη να έχουν γνώση
χειρισµού Η/Υ και σχέση µε το
διαδίκτυο!
Χ. Σ.

“ΤΑ ΘΕΟ∆ΩΡΙΑΝΑ”

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ - ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ - ∆ΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012

Θεοδωριανίτες – Πραµαντιώτες µαζί στον Καναρά στην Άρτα

7

Αγαπητέ φίλε, γείτονα, αδελφέ πρόσκοπε
και συµµαθητή Πίπη Τάτση, γεια χαρά.

Επιστρέφοντας από το
χωριό µου στην Άρτα,
βρήκα στο σπίτι την εφηµερίδα της Αδελφότητας
του όµορφου χωριού σας
«ΤΑ ΘΕΟ∆ΩΡΙΑΝΑ», την
οποία µου στέλνετε τιµής
ένεκεν και τη διαβάζω αρκετά χρόνια.
∆ιαβάζοντας Πίπη αυτά
που γράφεις για µένα, πίστεψε ότι συγκινήθηκα ιδιαίτερα γιατί γράφεις µια
Γράφει ο
πραγµατικότητα.
Χρήστος Γκούβας
Ναι, αγαπητέ µου φίλε και
συµµαθητή, έτσι ακριβώς
περνούσαµε εκείνα τα δύσκολα χρόνια. Εγκαταλείψαµε
τα χωριά µας χωρίς να το θέλουµε, γιατί µετά την απελευθέρωση από τους Γερµανούς, άρχισε ο εµφύλιος πόλεµος, που είναι ένα από τα µεγαλύτερα κακά για ένα
έθνος, ο οποίος µας ανάγκασε να µετακινηθούµε προς
τα αστικά κέντρα, όλους τους κατοίκους των ορεινών περιοχών, από τον φόβο και την ανασφάλεια που νιώθαµε
στον τόπο µας.
Έτσι εµείς οι Πραµαντιώτες-Θεοδωριανίτες εγκατασταθήκαµε στο Πετροβούνι Άρτας ή Καναρά, όπως το έλεγαν τότε. Η κάθε οικογένεια άρχισε να στήνει
αχυροκάλυβα µε;.όπου και όπως βολεύονταν, προκειµένου να αντιµετωπιστεί η κατάσταση που επικρατούσε
τότε. Τα περισσότερα καλύβια ήταν πολύ κοντά το ένα µε
το άλλο και επειδή ως Τζουµερκιώτες που ήµασταν και
είχαµε τις ίδιες συνθήκες, ήθη και έθιµα, παράδοση και
ίδια οικονοµική αντοχή, δεν αργήσαµε να γνωριστούµε
και να συζούµε όλοι αρµονικά σαν ένα χωριό. Άρχισαν οι
γονείς µας να ψάχνουν για µεροκάµατο, άνδρες και γυναίκες, ενώ εµείς οι µικρότεροι συνεχίσαµε το σχολείο.
Ήµασταν πολλά παιδιά, άλλα στο ∆ηµοτικό, άλλα στο Γυµνάσιο και κάθε µέρα, πρωί-απόγευµα, κατεβαίναµε παρέες από 10-15 παιδιά από το κακοτράχαλο Πετροβούνι
προς το κέντρο της πόλης που ήταν τα σχολεία.
Εµείς από την Άνω Πόλη µειονεκτούσαµε σε σχέση µε τα
παιδιά της άλλης πόλης, όσον αφορά την ένδυση και την
υπόδηση, µας αποκαλούσαν δε ανταρτόπληκτα. Όµως
µε αυτές τις πολύ δύσκολες συνθήκες και διαβάζοντας
µέχρι αργά τα βράδια µε µια λάµπα ή ένα τσιµπλιασµένο
λυχνάρι µε πετρέλαιο, δεν σκεφτήκαµε ποτέ να εγκαταλείψουµε το σχολείο. Οι καθηγητές µας διέκριναν τον ζήλο
που είχαµε για µάθηση και µας εκτιµούσαν ιδιαίτερα σε
σχέση µε τους µαθητές των πεδινών περιοχών, χωρίς βέβαια να τους υποτιµούν.
Έτσι, τελειώνοντας το Γυµνάσιο, µε τις απαράδεκτες τότε
συνθήκες, πολλά παιδιά από εµάς σταδιοδρόµησαν. Θα

Οι µαχητές του Σαράντα

Στα κακοτράχαλα βουνά
της Πίνδου όσοι διαβαίνουν
µε τα τρεχούµενα νερά
που γοργοκατεβαίνουν,

ακούν τραγούδι θλιβερό
και παραπονεµένο
απ’ του πολέµου τον καιρό
στρατιώτη εκεί θαµµένο!

Ακούν πολέµου αλαλαγµό
κανόνια να βροντάνε,
ηρώων αναστεναγµό
σκληρά να πολεµάνε.

Σαν ήρωες να πολεµούν
ψηλά στα καταράχια
σαν σταυραετοί να δρασκελούν
κορφές, κοτρώνια, βράχια.

αναφέρω εδώ τον γείτονα και µεγάλο επιστήµονα Θανάση Ντάσκα, ο οποίος αν και ορφανός από πατέρα, µε
αδερφές και στερήσεις, καταξιώθηκε, αποκτώντας δυο
πτυχία ανώτατης βαθµίδας και υπήρξε ένας επιστήµονας
χρήσιµος για το έθνος. Αλλά και άλλα παιδιά από τα Θεοδώριανα είχαν την πρωτιά στα Γράµµατα και ας ζούσαν
µέσα στις καλύβες και µε τα πενιχρά µέσα διαβίωσης
(τραχανά, µιρµιλόνια, ζυµατούρα, µπαζίνα και λίγο λειψό).
Εγώ Πίπη όλα τα χρόνια στο Γυµνάσιο διάβαζα µε τον
αδελφικό µου φίλο Κώστα Καραγιώργη (πιο καλός αυτός
από µένα στα Γράµµατα) βρίσκαµε λίγο χρόνο και µαθαίναµε, όπως σωστά γράφεις, βυζαντινή µουσική (παβου-γα-δη κ.λπ.) την οποία αξιωποιήσαµε για αρκετά
χρόνια. Έτσι εγώ δέθηκα πιο πολύ µε τους Θεοδωριανίτες και θέλω έστω και για δυο µέρες να βρεθώ στο χωριό
σας, γιατί το αισθάνοµαι όπως και το δικό µου. Και να ξέρεις, Πίπη, ότι τα Θεοδώριανα είναι το πρώτο φιλόξενο
χωριό των Τζουµέρκων και αυτό δεν είναι υπερβολή αλλά
µια πραγµατικότητα.
Θα ήταν παράλειψη να µην αναφερθώ µε την ευκαιρία
αυτή, στον µεγάλο µας αρχηγό Σταύρο Σκουτέλα που
ίδρυσε την πρώτη οµάδα προσκόπων στην Άνω Πόλη και
µας έφερε όλους κοντά στο µεγάλο αυτό µέσο διαπαιδαγώγησης που λέγεται προσκοπισµός. Ο Σταύρος είχε
ηγετικές ικανότητες, εµπειρία και τόλµη, γι’ αυτό επανέ-

Το Πόγραδετς, την Πρεµετή
και Κορυτσά καηµένη
λευτέρωσαν οι σταυραετοί
µε µατωµένη χλαίνη.

Αέρα, αέρα Ιταλέ!
και όπου φύγει – φύγει
φύγε απ’ τα µέρη µας δειλέ
το δίκιο µας µάς πνίγει.

Αέρα, αέρα µαχητές
ήρωες του σαράντα
αθάνατοι πολεµιστές
σε σας η δόξα πάντα.

Το ΟΧΙ ακούστηκε στη δούλα Ευρώπη
στη σκλάβα και ταπεινωµένη
στην Πίνδο πολεµούν ανθρώποι
στης λευτεριάς το δέντρο ορκισµένοι!

Γυναίκες Ηπειρώτισσες

Στα κακοτράχαλα βουνά
της Πίνδου µες τα χιόνια
θ’ ακούγεται παντοτινά
ο πόλεµος αιώνια!

Τις Ηπειρώτισσες θαυµάζω ευλαβικά
που στα χιόνια κουβαλούσαν στα βουνά
πολεµοφόδια ψηλά σε κάθε ράχη
να δώσουν οι φαντάροι µας τη µάχη

Θα ευωδιάζουν τα κλαδιά
τα άνθη, τα χορτάρια
απ’ τα νεκρά εκεί κορµιά,
θαµµένα παλικάρια.

Ανάριες τις µορφές τους αντικρίζω
τη µνήµη τους τιµάω και δακρύζω
βλέπω στα ουράνια αέρινες µορφές
και µου θυµίζουν δοξασµένες εποχές.

Θα τραγουδούν οι µαχητές
του ένδοξου σαράντα,
νεκροί εκεί πολεµιστές
και σήµερα και πάντα!

Τη µάχη που πολέµησαν γενναία
µε λάβαρο του έθνους τη σηµαία
οι Έλληνες εκείνο τον καιρό
στον ύπουλο και άσπονδο εχθρό.

φερε πολλά παιδιά, που είχαν παραστρατήσει, στον ίσιο
δρόµο. ∆ιδαχθήκαµε πολλά χρήσιµα πράγµατα για το
µέλλον µας στον προσκοπισµό που τα βρήκαµε µπροστά µας. Στις διάφορες εκδηλώσεις της πόλης η πιο πολυµελής και πειθαρχηµένη οµάδα προσκόπων ήταν του
Σκουτέλα. Σήµερα ακόµη οι απόµαχοι βαθµοφόροι του
προσκοπισµού στην Άρτα οµολογούν ότι ο Σταύρος
Σκουτέλας ανέβασε το προσκοπικό επίπεδο στην Άρτα
µε την υποδειγµατική οµάδα που είχε.
Τελειώνοντας, αγαπητέ µου φίλε, ευχαριστώ και πάλι για
τα καλά σου λόγια που έγραψες για µένα. Εύχοµαι ολόψυχα ό,τι καλύτερο για τους συµπατριώτες Θεοδωριανίτες, να συνεχίσουµε να έχουµε επαφή µε τα χωριά µας
που έχουν το προνόµιο να είναι ορεινά, να έχουν φυσική
οµορφιά, κρυστάλλινα νερά, να είναι βουτηγµένα στο
πράσινο και στα έλατα, να διακρίνονται για τη φιλοξενία
και τόσα άλλα πλεονεκτήµατα που ενθουσιάζουν τους
επισκέπτες, οι οποίοι αναζητούν τα χωριά µας.
Όσο για µας που γεννηθήκαµε, ανατραφήκαµε και ζήσαµε σ’ αυτά, τα πονάµε και θα τα πονάµε µέχρι να φύγουµε για την άλλη ζωή.

Μανάδες, αδερφές, νύφες και κόρες,
αγέρωχες τις φοβερές εκείνες ώρες
ζαλικωµένες, στο κεφάλι τους τσεµπέρι
δόξασαν της πατρίδας µας τα µέρη.
Στα µέρη απ’ την Ήπειρο ως πέρα
που τα ‘σκιαζε της φρίκης η φοβέρα,
γυναίκες φορτωµένες µε κανόνια
δεν λύγισαν στο κρύο και στα χιόνια!

Τις βλέπω ράχη-ράχη ν’ ανεβαίνουν
στη µάχη της πατρίδας να πηγαίνουν
να δρασκελούν της Πίνδου τα λαγκάδια
να σπάσουν τα φασιστικά σκοτάδια

που την Ευρώπη σκέπασαν ώς πέρα
Χίτλερ και Μουσολίνι σε µια µέρα,
Για ν’ ακουστεί σ’ όλη την οικουµένη:
«Αυτή τη γη την κατοικούν ανδρειωµένοι»

ΓΙΑΝΝΗΣ Α. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ

Με πατριωτικούς χαιρετισµούς
Άρτα

ΜΙΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ-ΕΥΚΑΙΡΙΑ

Ως γνωστό η εφηµερίδα µας διακρίνεται για την πλούσια, ποικίλη
ύλη, επί παντός θέµατος. Προσφέρεται για συζητήσεις, ανταλλαγή
απόψεων, για προβληµατισµό και
περίσκεψη, για σχόλια, ειδικότερα
από ανθρώπους των γραµµάτων,
ώστε όλοι κάτι να ακούσουν, να
µάθουν, να ωφεληθούν. Αυτή η φιλική και καλόπιστη ανταλλαγή
απόψεων – συζήτηση, οπωσδήποτε είναι και ένα ευφρόσυνο παράθυρο στη µικρή κοινωνία µας,
που τόσο ζητά, απαιτεί και επιθυµεί να ακούσει , να µάθει από τους
γραµµατιζούµενους. ∆ΙΑ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΣ Η ΑΛΗΘΕΙΑ. Ταύτα και
µένω3
Στ. Σκ.

Ε Ν Η Μ Ε Ρ Ω Σ Τ Ε

Μ Α Σ

Η εφηµερίδα µας ζητάει τη συνεργασία και την ενηµέρωση από
όλους, ειδικότερα στην αναφορά των κοινωνικών γεγονότων, για
να µπορεί να ενηµερώνει σωστά τους συγχωριανούς µας. Η στήλη
για τους ανθρώπους µας που φεύγουν είναι τιµή για να µην τους ξεχνούµε ποτέ, να µην καταργηθεί. Γι’ αυτό όταν συµβαίνουν τέτοια
γεγονότα περιµένουµε από τους συγγενείς βιογραφικά στοιχεία και
µία φωτογραφία, που µπορούν να στέλνονται στον Σταύρο Σκουτέλα (Πυθέου 5, 117 43 Αθήνα, τηλ. 210 9237020) ή στον Χρήστο
Σκουτέλα (Αετών 18-20, 113 64 Αθήνα, τηλ. 210 8678952).

8

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ - ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ - ∆ΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012

Και επειδή έχουν µαζευτεί ένα κάρο κάρτες µε ή χωρίς τσιπάκι (η κάρτα της τράπεζας, η κάρτα υγείας, η κάρτα του
φοιτητή, το ηλεκτρονικό εισιτήριο, η κάρτα του δηµότη, η
φοροκάρτα, η κάρτα εργαζοµένου κ.α.), έλα να σε διευκολύνουµε µε το να τις ενσωµατώσουµε όλες σε µια: στην
ΚΑΡΤΑ του ΠΟΛΙΤΗ (ΚτΠ)!
Εφόσον η κάρτα είναι κάτι που χάνεται, αργότερα θα µας
πουν: «Έλα να σου βάλουµε ένα τσιπάκι RFID στο δεξί
σου χέρι για να µην την χάνεις κι αυτή ποτέ!»
Η ηλεκτρονική φυλακή υφαίνεται σιγά-σιγά.
Έτσι όπως προχωράει το σχέδιο, θα έρθει η εποχή που ο
κόσµος θα παρακαλάει να του δώσουν την Κάρτα του Πολίτη (Νέα ηλεκτρ. Ταυτότητα), προκειµένου να γλιτώσει
από την γραφειοκρατία των πολλών καρτών.
Η Ηλεκτρονική Φυλακή είναι πολύ χειρότερη από την οικονοµική φυλακή των "φίλων και εταίρων µας" ξένων δανειστών!
Ας δούµε κάποια πράγµατα που λέει το υπουργείο σχετικά:
Η ταυτότητα θα έχει ελάχιστα απαιτούµενα στοιχεία. ΑΦΜ,
ΑΜΚΑ, αριθµό κτηµατολογίου, αριθµό δελτίου ταυτότητας
κτλ. Θα µπορούµε επιτέλους να εξυπηρετούµαστε πιο εύκολα και γρήγορα από το δηµόσιο ή όπου µας χρειάζονται
όλα αυτά.
Καταρχήν, πόσες φορές θα χρειαστούµε όλα αυτά τα χαρτιά; Το πρόβληµα στις υπηρεσίες είναι επειδή δεν µπορούν
να µας αναγνωρίσουν; Κάθε φορά που πηγαίνουµε στις
υπηρεσίες αυτές, έχουµε τα κατάλληλα χαρτιά µαζί µας.
Αν είναι έτσι λοιπόν , τότε για πιο λόγο θα δώσουν τόσα
λεφτά για να φτιάξουν τις ηλεκτρονικές ταυτότητες , τα
οποία µαντέψτε ποιος θα τα πληρώσει και δεν προσθέτουν
αυτά τα στοιχεία στις ταυτότητες που ήδη έχουµε; σοβαρές αλλαγές στο σύστηµα; Το πρόβληµα στην εξυπηρέτηση µας, δεν το λύνει ένα νέο έντυπο ταυτότητας , αλλά η
οργάνωση στις υπηρεσίες αυτές. Η οργάνωση αυτή πρέπει να γίνει άσχετα αν θα βγάλουν αυτές τις ταυτότητες ή
όχι.
Μας λένε ότι η ηλεκτρονική ταυτότητά µας θα είναι ασφαλής. α. Θα υιοθετηθούν καλές πρακτικές ασφαλείας και
πάντα µε αδιαπραγµάτευτη τη διασφάλιση της προστασία
των δικαιωµάτων του πολιτών καθώς και µε πλήρη σεβασµό του δικαιώµατος προστασίας της ιδιοτηκότητας και
των προσωπικών µας δεδοµένων.
Η διευθύντρια της εθνικής υπηρεσίας ασφάλειας των ΗΠΑ
δήλωσε: «∆εν υπάρχει ασφάλεια στα συστήµατά µας».
Χάκερς έσπασαν τις βάσεις δεδοµένων των έξι µεγαλύτερων πετρελαϊκών εταιρειών στο κόσµο. Χάκερ απέκτησαν
πρόσβαση στις µυστικές πληροφορίες της οµοσπονδιακής
κυβέρνησης του Καναδά. Άγνωστοι υπέκλεψαν προσωπικά δεδοµένα ενός εκατοµµυρίων στρατιωτικών πελατών
αµερικάνικης τράπεζας.
Συγνώµη αλλά είναι ποτέ δυνατόν στην Ελλάδα να φτιάξουν
πιο ασφαλής βάση δεδοµένων από τους παραπάνω; Αντί
λοιπόν να µας λένε ένα σορό αερολογίες και ψέµατα για την
ασφάλεια των προσωπικών µας δεδοµένων , καλό θα είναι
να βγουν και να πουν ότι : Θα βάλουµε τη ζωή σας σε µια
βάση δεδοµένων, αλλά όταν η ζωή σας θα γίνει φύλλο και
φτερό, εµείς δε πρόκειται να αποδεχτούµε την ευθύνη.
Πέρα από τους Χακερ, ποιοι θα είναι οι διαχειριστές; Θα
είναι άνθρωποι µε αγγελική συµπεριφορά; ∆εν πρόκειται
ποτέ να υποκύψουν σε εκβιασµούς για να πουλήσουν τα
στοιχεία µας; Σήµερα βλέπουµε πως στις καλύτερες θέσεις υπάρχουν οι πιο διεφθαρµένοι και στην κάρτα του πολίτη θα βρούµε να βάλουµε τους πιο ηθικούς; Οι
διαχειριστές λοιπόν είναι ο πρώτος κίνδυνος για το σύστηµα που εκτίθενται τα προσωπικά µας δεδοµένα και στη

Καταστροφές
από τη βροχή

Η πρωτοφανής βροχόπτωση που προκλήθηκε
το Σ/Κ 27&28 Οκτώβρη,προξένησε πάρα πολλές ζηµιές στο χωριό αλλά και σε ολόκληρο τον
∆ήµο Κεντρικών Τζουµέρκων.Πλυµµηρισαν τα
ρεµατα και εφεραν διαφορα φερτα υλικα προκαλωντας ζηµιές στο οδόστρωµα,τόσο από τον
Σταυρό και δή από του Σκούρτς µέχρι το ρέµα
Παπαχρήστου,αλλά ακόµα περισσότερο στον
"κάτω δρόµο" µε τη µεγαλύτερη ζηµιά υπέστη
το κοµµάτι από τη Κάτω Παναγιά µέχρι τη γέφυρα,που η αλλαγή της ροής του χειµµαροποτάµου κατέστρεψε κυριολεκτικά το τσιµεντένιο
οδόστρωµα.Κατολισθήσεις έγιναν και πρός
την Αγ.Τριάδα και τη διασταύρωση µε Νεράϊδα.Ο δήµαρχος κ.Χασιάκος µε το επιτελείο
του ανέβηκε 2 φορές στα Θεοδώριανα διαπιστώνοντας ιδίοις όµµασοι την κατάσταση.Αρχικά ένα ποσό της τάξης των 10.000 ευρώ
δόθηκε για µερική αποκατάσταση των ζηµιών,οι οποίες άρχισαν άµεσα και αποκατέστησαν εν µέρει τη ζηµιά για τη διέλευση των
οχηµάτων.Ενώ λίγες ηµέρες αργότερα βγήκε
και ένα κονδύλι από τη περιφέρεια Ηπείρου της
τάξης των 40.000 ευρώ.

Νέες ηλεκτρονικές ταυτότητες
(κάρτα του πολίτη). Εισιτήριο
χωρίς επιστροφή

συνέχεια είναι οι χακερ.
Το τσιπάκι που θα έχει η ταυτότητα. ∆ιευκρίνιση: Όταν
λέµε για τσιπάκι, µιλάµε για RFID.
Με αυτό το σύστηµα όταν περνάει κάποιος από σηµεία
που υπάρχουν αναγνώστες καρτών τότε η κάρτα στέλνει
και λαµβάνει σήµα. Επικοινωνεί δηλαδή εξ αποστάσεως
και τότε αφήνει ίχνη. ∆ηλαδή µε τη κάρτα θα γράφει ότι πέρασες από αυτό το δρόµο, µπήκες σε αυτό το κατάστηµα,
αγόρασες αυτά τα προϊόντα, πήγες σπίτι σου, έµεινες τόση
ώρα εκεί, πήγες σε αυτό το εστιατόριο, αγόρασες αυτή την
εφηµερίδα κτλ. Μιλάµε για 24 ώρες την ηµέρα καταγραφή
συµπεριφορών, κινήσεων, επιλογών. Με άλλα λόγια φακέλωµα χωρίς κόπο και χωρίς κόστος.
Μερικοί µπορεί να σκεφτούν. Μα έτσι κι αλλιώς είµαστε φακελωµένοι, τι να µας πειράξει αυτό το σύστηµα; Όµως σήµερα δεν καταγράφεται εύκολα που πηγαίνουµε, τι
κάνουµε, ούτε τι τρώµε τι αγοράζουµε, το ιατρικό µας ιστορικό, τις συνήθειες µας κτλ. Επίσης το υπάρχον φακέλωµα
δεν είναι ενιαίο. Γνωρίζουν κάποια κοµµάτια της ζωής µας.
Με τη κάρτα όµως υπάρχει δυνατότητα εύκολης πρόσβασης και αναζήτησης σε όλα τα δεδοµένα. Άρα µιλάµε για
βάσεις που θα συνθέτουν το πλήρες προφίλ των πολιτών.
Κάποιοι άλλοι λένε πως έχουν καθαρή και διάφανη ζωή και
δε τους ενδιαφέρει να τους παρακολουθούν. Άραγε αυτοί
που τα λένε αυτά, έχουν σκεφτεί πως κάποτε στη ζωή τους
µπορούν να κάνουν σφάλµατα; Έχουν σκεφτεί ότι µπορεί
να κάνουν λάθη; Γιατί τότε αυτά τα σφάλµατα και τις επιλογές µας που τότε τις θεωρούσαµε σωστές και τώρα
λάθος να τις ξέρει και αυτός που θα έχει νόµιµη ή παράνοµη πρόσβαση στη ταυτότητα σου; (πολιτικές εφηµερίδες, καταχρήσεις, προσωπικές καταστάσεις κτλ)
Αυτοί που λένε ότι δε τους ενδιαφέρουν όλα αυτά και δικαίωµα τους και σεβαστό. Είναι έτοιµοι να δεχτούν και ρατσιστική διάκριση εις βάρος τους µε το να µη τους
προσλαµβάνουν λόγο των καταναλωτικών τους συνηθειών
ή του ιατρικού ιστορικού;
Με αυτό το σύστηµα, αλλάζει ο αξιακός κώδικας της κοινωνίας µας, ανατρέπονται βασικές ηθικές αρχές. Οι πληροφορίες που καταγράφονται, µπορούν να ανασυρθούν
σε οποιαδήποτε στιγµή της ζωής του ατόµου και να αποτελέσουν µεγάλο πρόσχωµα στην προσπάθειά του να αναπτύξει την προσωπικά του. Ο άνθρωπος χάνοντας την
ιδιοτηκότητα του µέσο της συνεχείς παρακολούθησης του,
παύει να αυτενεργεί, προκειµένου να επιβιώσει τροποποιεί
τη συµπεριφορά του, προσαρµόζεται, καλουπώνετε µέσα
στα πρότυπα των παρακολουθούντων, αλλάζει στάση
ζωής, Οπότε µε αυτό το σύστηµα, λέµε αντίο στην ελευθερία κάθε ανθρώπου, όπου και να βρίσκεται και µπαίνουµε
όλοι µαζί σε ένα νέο σύστηµα – µαντρί.
Οι νέες ταυτότητες (ΚτΠ) έχουν προφητευτεί από µεγάλους
άγιου γέροντες της θρησκείας µας αλλά και πριν από 2000
χρόνια, στην αποκάλυψη του Ιωάννη.
Σε αυτό το κεφ. ο Ιωάννης µας λέει ότι θα µας επιβληθεί να
µην µπορούµε να αγοράζουµε ή να πουλήσουµε, χωρίς
το «χάραγµα» ή τον αριθµό του θηρίου. Στην δική µας
εποχή αυτό ονοµάζεται αχρήµατη κοινωνία. Απόσπασµα
από πρόσφατο άρθρο της Ναυτεµπορικής µας λέει: «Αντιµετώπιση «µαύρου» χρήµατος µε την υιοθέτηση του
«πλαστικού» «Τέλος» στο ρευστό, σε όλες τις συναλλαγές
και υιοθέτηση µόνο «πλαστικού» χρήµατος, θα επιχειρή-

Πέρασµα του Teriosclub.net
από τα Θεοδώριανα

Στις αρχές Νοεµβρίου,το εν λόγω club(κατόχων τζίπ αυτού του τύπου της Daihatsu),είχε
τη πανελληνια συναντησή τους στο ∆ασικό
χωρίο,πλησίον του Καταρράκτη.Είχαν λοιπόν
την ευκαιρία να γνωρίσουν και να απολάυσουν
οι περισσότεροι για πρώτη φορά την άγρια
οµορφιά των επιβλητικών Τζουµέρκων.Και
ανάµεσα στις δραστηριότητες τους δε θα µπορούσε να απουσιάσει από το προγραµµά τους
και µια εξαιρετική διαδροµή,κατάλληλη για οχήµατα 4χ4 από Μελισσουργούς πρός Θεοδώριανα.Αρκετοί ήταν οι "Τέρηδες"(χαϊδευτικά για
το Terios) που διέσχισαν τα κακοτράχαλα
βουνά µας και δεν άφησαν ανεκµετάλλευτη
την ευκαιρία να επισκεφθούν και το σήµα κατατεθέν του χωριού µας,τους καταρράκτες και
να απολαύσουν το πανέµορφο τοπίο.

“ΤΑ ΘΕΟ∆ΩΡΙΑΝΑ”

σει να βάλει το υπουργείο Οικονοµικών, στην προσπάθειά
του να περιορίσει τη φοροδιαφυγή και να εντοπίσει το
"µαύρο" χρήµα που κινείται στην αγορά.
Στο πλαίσιο αυτό στήνει ηλεκτρονικό "µπλόκο" για το ΦΠΑ
και σχεδιάζει την καθιέρωση υποχρεωτικών µέτρων, όπως
η µείωση του επιτρεπτού ορίου συναλλαγών µε µετρητά
από 1.500 ευρώ σε 300 ευρώ.»
Όλα λοιπόν θα γίνονται µε τις νέες ταυτότητες που θέλουν
να µας επιβάλουν δήθεν για τη δική µας εξυπηρέτηση.
Ο άγιος γέροντας της εποχής µας Παΐσιος (1924 – 1994)
µιλούσε πολύ για το θέµα: «Θα σας δίνουν κάρτες για να
σας συνηθίσουν µ' αυτές και όταν κάποτε όλα τα συγκεντρώσουν σε µια κάρτα (ταυτότητα, διαβατήριο, δίπλωµα
οδήγησης κλπ) αυτό θα είναι το σφράγισµα, να µην το πάρετε». Όπως τώρα σκέφτονται να τα συγκεντρώσουν στην
ηλεκτρονική νέα ταυτότητα».
Άλλες φορές έλεγε: «Ενώ ξεκάθαρα ο Ευαγγελιστής Ιωάννης αναφέρει στην Αποκάλυψη για το χάραγµα, µερικοί δεν
καταλαβαίνουν. Τι να τους πης; Ακούει δυστυχώς κανείς
ένα σωρό ανοησίες του µυαλού από ορισµένους σηµερινούς « Γνωστικούς » .
Σηµαντικό να αναφέρω πως στις περισσότερες χώρες
υπήρξαν σοβαρές αντιδράσεις στο θέµα των ταυτοτήτων.
Στη Βρετανία οι ηλεκτρονικές ταυτότητες καταστράφηκαν
κατά χιλιάδες, αφότου είχε ήδη ξεκινήσει η έκδοσή τους
από τις αρχές, αφού κρίθηκαν ασύµβατες µε την νοµοθεσία περί προστασίας της ιδιωτικότητας και την Ευρωπαϊκή
Συνθήκη για τα Ανθρώπινα ∆ικαιώµατα (άρθρο 8).
Η επιτροπή της βρετανικής βουλής για τα ανθρώπινα δικαιώµατα απεφάνθη ότι ο κίνδυνος από την παραβίαση
των δικαιωµάτων των πολιτών είναι µεγαλύτερος από τα
οφέλη των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων.
Η ∆ανία αρνήθηκε εξαρχής να επικυρώσει τον εν λόγω κανονισµό της Σένγκεν για τα έγκυρα ταξιδιωτικά έγγραφα (τα
οποία είναι οι εν λόγω ταυτότητες και τα διαβατήρια µε µικροτσίπ). Την ίδια απόφαση πήραν και η Ιρλανδία, η Νορβηγία και η Ισλανδία, αρνούµενες να ενσωµατώσουν τον
σχετικό κανονισµό στο εθνικό τους δίκαιο και να εκδώσουν
ηλεκτρονικές ταυτότητες (βλ. ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ (ΕΚ) αριθ.
2252/2004 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 13ης ∆εκεµβρίου
2004).
Τέλος πρέπει να αναφέρω ότι η άρνηση της ηλεκτρονικής
ταυτότητας δεν σε κάνει παράνοµο, ίσα – ίσα που τηρείς τα
άρθρα του Συντάγµατος. Κάτι που το υπάρχον πολιτικό
σύστηµα έχει κατά πατήσει κυριολεκτικά!!!
Άρθρο 9Α
Καθένας έχει δικαίωµα προστασίας από τη συλλογή, επεξεργασία και χρήση, ιδίως µε ηλεκτρονικά µέσα, των προσωπικών του δεδοµένων, όπως νόµος ορίζει. Η
προστασία των προσωπικών δεδοµένων διασφαλίζεται
από ανεξάρτητη αρχή, που συγκροτείται και λειτουργεί,
όπως νόµος ορίζει.
(Ως Έλληνες πολίτες, δεν επιθυµούµε να παρανοµήσουµε
εναντίον του Συντάγµατος, όπου µας καλύπτει επαρκώς
προς τα συµφέροντά µας)
Η νέα ηλεκτρονική ταυτότητα (ΚτΠ) είτε θέλουµε, είτε όχι
θα βγει. Μπορούµε όµως να την σταµατήσουµε. Πως; Κάνοντας όλοι µια ατοµική κίνηση, συµµετέχοντας σε έναν
οµαδικό αγώνα:
∆ΕΝ ∆ΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΝΕΑ ΗΛΚΤΡΟΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ. (ΚτΠ)
Σκεφτείτε πως αν δε δεχτεί κανείς την κάρτα του πολίτη,
όπως θα έπρεπε να είχε γίνει και µε το χαράτσι της ∆ΕΗ,
τι µπορεί να συµβεί.
ΘΕΟ∆ΩΡΑ ΕΞΑΡΧΟΥ
sunrisesun1313@gmail.com

Τα πρώτα χιόνια στο χωριό, αρχές ∆εκεµβρίου
2012 (φωτ. από web camera)
Η παράδοσή µας δεν είναι νεκρό παρελθόν.
Είναι οι ζωντανές και χειµώδεις ρίζες του λαού
µας απ’ όπου βλασταίνει και αναπτύσσεται ο
σύγχρονος λαϊκός µας πολιτισµός.

“ΤΑ ΘΕΟ∆ΩΡΙΑΝΑ”

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΖΩΗ

ΑΘΗΝΑ ∆Ε∆Ε

ΕΤΩΝ 45

Την Κυριακή 14 Οκτωβρίου
2012 πήραµε από την Κόρινθο
τη θλιβερή πληροφορία. Η
Αθηνά κόρη του αειµνήστου
Αθανασίου ∆έδε και της Αγγελικής το γένος της µητέρας της
Φωτίου Σιώκη από το χωριό
µας, τα Θεοδώριανα, άφησε τον
γήινο κόσµο µας. Την κάλεσε
κοντά του ο Κύριος, τέσσερις
ηµέρες µετά από την εορτή των
γενεθλίων της. Κόπηκε η ανάσα
της ζωής της και η ψυχή της
πήρε τον δρόµο για το ταξίδι
του Ουρανού. Έφυγε για τη
χώρα των µακάρων, όσο και αν προσπάθησαν η πολυαγαπηµένη της
µητέρα και ο στοργικός αδελφός, να ανακόψουν τον κατήφορο και να
την κρατήσουν στη ζωή.
Έκλεισε η αυλαία της ζωής της. Βασίλεψε το φως της. Άδειασε η καρδιά της από τους χυµούς των αισθηµάτων και των συναισθηµάτων της.
Συντρίφτηκαν τα όνειρά της , έσβησε
Το γόητρο της ελπίδας, η χαρά και η καλοσύνη που είχε µπόλικη;
Ήρθε ο θάνατοςπου ανοίγει πληγές στους δικούς της ανθρώπους και
φέρνει πόνο, θλίψη και οδυρµούς. Η κηδεία της έγινε στο Κοιµητήριο
της Κορίνθου.
Η αείµνηστη ήταν αξιοπρεπής, ευγενική, εντιµότατη, µε σεµνό ήθος
διαποτισµένο από την Ελληνορθόδοξη πίστη και την παράδοση, καταρτισµένη επιστήµων, άριστη εκπαιδευτικός, αφοσιωµένη στη διδασκαλία της, γλυκοµίλητη και χαµογελαστή. Μιλούσε για τους µαθητές
της και γέµιζε γλύκα, στοργή, αγάπη και λατρεία. Με την αγαπηµένη
της µητέρα ήταν αχώριστη. Το δέσιµό της µε την µητέρα της την όπλιζαν µε δύναµη, καρτερία και πίστη ότι τίποτε δεν είναι αξεπέραστο στη
ζωή. Αρκεί να υπάρχει αγάπη και να βρίσκεται ο άνθρωπος κοντά στον
Θεό. Τους τελευταίους µήνες είχε πολλά προβλήµατα υγείας και κτυπηµένη από την επάρατο έµεινε στο κρεβάτι του πόνου και τελικά ήρθε
το τέλος.
∆εν υπάρχουν λόγια παρηγοριάς για την µητέρα της και τον αδελφό
της. Ας έχουν όµως υπόψη τους ότι ο ακραίος σταθµός της ανθρώπινης ζωής, ο θάνατος ο φοβερός, δεν είναι ο βράχος που πάνω του συντρίβονται τα όνειρά µας, οι παλµοί µας, τα σχέδιά µας, οι επιδιώξεις
µας. Για τους Χριστιανούς είναι τέρµα και αφετηρία µαζί. Είναι ένα βιος
που τελειώνει και µια ζωή που αρχίζει. Ο Χριστός απέδειξε ότι ο θάνατος είναι το ακρωτήρι της Καλή Ελπίδας, που οδηγεί σε νέους κόσµους. Είναι ύπνος γλυκός. Λυκόφως που προµηνύει το λυκαυγές.
∆ύση ήρεµη που οδηγεί στην ανατολή. Ακραίος σταθµός του γήινου
βίου και αφετηρία της αιωνιότητας.
Τα λόγια µου ας αποτελέσουν ένα µικρό τρισάγιο στη µνήµη της γλυκύτατης Αθηνάς. Συλλυπητήρια στην εξαδέλφη µου Αγγελική , τον ανιψιό µου Γιώργο και όλους τους συγγενείς της. Ο Θεός ας αναπαύσει
την καλή της ψυχή.
Στ. Σκ.

ΠΕΝΘΗ

-Στις 11/12/2012 απεβίωσε στο Κοµπότι Άρτας και κηδεύτηκε πάνδηµα ο εκεί διαµένων συγχωριανός µας
Κων/νος ΝΑΚΗΣ του Νικολάου και της Ελένης, σε ηλικία
84 ετών.
- Στην Άρτα όπου εφησύχαζε ο αιωνόβιος συγχωριανός
µας Πέτρος ΤΣΑΝΑΚΑΣ του ∆ηµητρίου και της Όλγας
απεβίωσε αθόρυβα στις 11/12/2012 και κηδεύτηκε πάνδηµα από όλους τους εκεί συγχωριανούς, συγγενείς και
φίλους.
- Στις 10/12/2012 στον Άγιο Γεώργιο Φαρσάλων απεβίωσε η Θεοδοσία ΝΤΑΡΑΓΙΑΝΝΗ σύζυγος του αειµνήστου ∆ηµητρίου, σε ηλικία 91 ετών.
- Πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στην Άρτα η Παναγιώτα ΒΕΝΤΙΣΤΑ, σύζυγος του Γάκια, ετών 88.

Η Αδελφότητα εκφράζει σε όλους τους συγγενείς τους τα
θερµά της συλλυπητήρια.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ Γ. ΣΚΟΥΤΕΛΑ
ΧΕΙΡ. Ο∆ΟΝΤΙΑΤΡΟΣ

Απόφοιτη Πανεπιστηµίου Αθηνών
Καυκάσου 151 - Ανω Κυψέλη

Τηλ.: 210 8640312, 6977 612812

9

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ - ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ - ∆ΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ

ΧΡΗΣΤΟΣ ∆ΗΜ.
ΜΑΝΤΕΛΛΟΣ

1935-2012
Ξαφνικά και αθόρυβα έκλεισε για
πάντα τα µάτια του ο φίλος, συγγενής και συγχωριανός Χρήστος
ΜΑΝΤΕΛΛΟΣ του ∆ηµητρίου και
της ∆ήµητρας. Η ψυχή του αποχωρίστηκε από τη φθαρτή ύλη και πέταξε στους κόσµους της αιώνιας
ζωής. Γιός του αείµνηστου γραµµατέα, επί πολλά χρόνια της Κοινότητας ∆ηµητρίου ΜΑΝΤΕΛΛΟΥ
(Καπέ). Γεννήθηκε το 1935 και είπε
αντίο στη ζωή στις 4-12-2012, ύστερα από σύντοµη
ασθένεια και νοσηλεία τριών ηµερών στο Νοσοκοµείο της Άρτας, από πνευµονικό οίδηµα. Η κηδεία
του έγινε την εποµένη στο Κοιµητήρι της Άρτας. Παραβρέθηκαν πολλοί συγγενείς , φίλοι και Θεοδωριανίτες. Ο Χρήστος ήταν άνθρωπος αξιοπρόσεκτος,
ειλικρινής , ευγενής και καλοδεκτικός µε ευπρεπή
συµπεριφορά, ανθρωπιά, λεβεντιά και αρχοντιά. Τον
θυµάµαι σαν ήταν νέος. Ήταν λεβεντόπαιδο που λαχταρούσε τη ζωή και χαιρετούσε τον ερχοµό της ηµέρας µε το χαµόγελο. Ενθουσιώδης άνθρωπος,
ανήσυχος χαρακτήρας, ευαίσθητος, ζωντανός, τον
καµάρωνα εγώ τότε. Υπηρέτησε όλα του τα χρόνια
στην Αστυνοµία ευδόκιµα. Παντρεύτηκε την κοντοχωριανή µας Παναγιώτα Γ. Παπά από τους Μελισσουργούς και απέκτησαν δυο αγόρια, το Γιώργο και

το ∆ηµήτρη, διακεκριµένους
επιστήµονες (ιατρούς) και τα
δυο αποκατεστηµένα και άριστοι οικογενειάρχες και χάρηκε
τρία εγγόνια. Έχαιρε εκτίµησης
µεταξύ των συγχωριανών και
των φίλων. Άριστος οικογενειάρχης , αγάπησε µε πάθος το
χωριό και ποτέ δεν του έλειψε
το ενδιαφέρον γι’ αυτό. Τακτικό
µέλος της Αδελφότητας µε αδιάλειπτη παρουσία στις υποχρεώσεις της. Ήταν καρδιά
Θεοδωριανίτικη και τον αγαπούσαµε όλοι. Η παρουσία του
χαράχτηκε βαθιά στη µνήµη µας. Θα τον θυµόµαστε
πάντα όλοι οι Θεοδωριανίτες.
Στην άξια σύντροφο της ζωής του, στα παιδιά του,
στις νυφάδες, στα εγγόνια και στα αδέλφια του Αγγελική και Θανάση ευχόµαστε να ζουν και να τον θυµούνται πάντα, να βρουν παρηγοριά και να
ξεπεράσουν τον πόνο και τη θλίψη. Σε σένα αγαπητέ
Χρήστο εύχοµαι να είναι ελαφρό το χώµα της Αρτινής γης που σε δέχτηκε µε ευγνωµοσύνη στα στοργικά της σπλάχνα. Το ταξίδι που πορεύτηκες δεν έχει
γυρισµό. Όµως εκεί δεν θα είσαι µόνος. Θα βρεις και
θα σε συντροφεύουν όλοι οι προαπελθόντες παππούδες, πατεράδες, µανάδες και τα αδέλφια σου Λυκούργος, Κώστας, Ευτυχία.
Στ. Σκ.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΣΟΦΙΑ Ξ. ΚΟΡΟΜΗΛΙΑ -ΗΡΩΙ∆Α ΤΗΣ ΖΩΗΣ-

Την 29η Οκτωβρίου 2012 διάλεξε να
φύγει από κοντά µας η Σοφία Ξεν. Κοροµηλιά. Την εποµένη (30-10-2012) µια
ηλιόλουστη καλοκαιρινή µέρα -εν αντιθέσει µε τις προηγούµενες που έβρεχε
καταρρακτωδώς- σηµάδι της καλής και
αγαθής ψυχής της, εψάλλει στον περίλαµπρο Ιερό Ναό των Ταξιαρχών στην
Άνω Πόλη της Άρτας η νεκρώσιµη ακολουθία από τους: Πατέρα Αθανάσιο
ΑΛΕΞΙΟΥ και τους πρόθυµους αυτοβούλους και ευγενικούς προσφερθέντες- τιµής ένεκεν- καλλίφωνους και
µελωδικούς ψάλτες-συγχωριανός µαςµέλος του Περιφερειακού Συµβουλίου
ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗ και του Πραµαντιωτη φίλου µας ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΚΟΥΒΑ. Τους ευχαριστούµε θερµά.
Η εκκλησία ήταν γεµάτη από την πρωτοφανή προσέλευση
του κόσµου και ιδιαίτερα από την παρουσία της γειτονιάς,
δεν έλειπε κανένας. Γιατί το σπίτι της «Κοροµπλού», όπως
την αποκαλούσαν, ήταν το στέκι τους και το καθηµερινό
τους πέρασµα. Η σορός της µεταφέρθηκε µε αυτοκίνητο
του Γραφείου Τελετών του κ. Σ.∆ΡΑΓΑΤΑΚΗ στο νεκροταφείο της Άρτας και ετάφη σε οικογενειακό τάφο όπου από
το 1995 αναπαύεται ο σύζυγος της Ξενοφών για να πορευτούν πλέον µαζί στην αιώνια ζωή. Ας είναι ελαφρύ το
χώµα της Αρτινής γης που τους σκεπάζει. Γεννήθηκε στα
Θεοδώριανα το 1916. Ήταν η πρώτη κόρη του Γεωργίου
και της Μαρίας Ζώη, το γένος Κοµπορόζου. Στην βιοπάλη
της ζωής µπήκε από πολύ µικρή. Σε ηλικία 10 χρονών ορφάνεψε. Ο χαµός της µάνα της άφησε πίσω µια θράκα ορφανά! Τη Σοφία, τη Μετάξια, τη Βασιλική, τον Λάµπρο, την
Αγγελική και δύο ακόµη αβάπτιστα που χάθηκαν σε νηπιακή ηλικία λόγω των ανιάτων ασθενειών της εποχής
εκείνης. Παρά το νεαρό της ηλικίας της στάθηκε δίπλα
στον πατέρα της και σαν µάνα και σαν αδελφή, µεγαλώνοντας µέσα από στερήσεις, πείνα, αρρώστιες και άλλες
κακουχίες τα αδέλφια της. Παντρεύτηκε, σε ηλικία 26 ετών,
τον Ξενοφώντα Κοροµηλιά του Σπυρίδωνα και της Μαρίας, το γένος Τσανάκα (Καραγιάννη).Οικογένεια ευυπόληπτη και ευκατάστατη την εποχή εκείνη στο χωριό και όλα
έδειχναν ότι τα βάσανά της θα τελείωναν εδώ. Να όµως
που ήρθε ο πόλεµος, η κατοχή, ο εµφύλιος και όλα τα
όνειρα για µια καλύτερη ζωή χάθηκαν-κρεµάστηκαν
Οι Γερµανοί καίνε και ερηµώνουν. Νέος Γολγοθάς αρχίζει.

Το χωριό αλλάζει την προπολεµική
καλή εποχή του. Οι χωριανοί προσπαθούν να βρουν τρόπους για να επιζήσουν ασχολούµενοι κυρίως µε την
κτηνοτροφία και την γεωργία. Φορτωµένη, όπως µας έλεγε, τη σαρµανίτσα
µε τα µωρά της πήγαινε πεζοπορώντας
στη Χούνη, στο Καπαρέλι, στην Τρύπα,
στο Λαύρο για να οργανώσει να σπείρει, να θερίσει, να σκαλίσει. Ήταν µια
πραγµατική ηρωίδα της ζωής. Γυναίκα
µε αγνά αισθήµατα, ευγενική, ειλικρινής, νοικοκυρά, πάντα γελαστή, πρόσχαρη, φιλότιµη. Ζυµωµένη µε τη
φτώχεια και την ανέχεια βοηθούσε, στο
µέτρο του δυνατού, τους πάσχοντες
συνανθρώπους της. Από το σπίτι της δεν έλλειψε ποτέ το
µέλι και το γάλα, γιατί ο µπάρµπα Σπύρος ο Κοροµηλιάς
είχε την εποχή εκείνη πολλά µελίσσια και µανάρες.
Απέκτησε τέσσερα παιδιά: τον Χαράλαµπο, τον Σπύρο,
τον Βαγγέλη και τη Μαριάνθη. Χάρη στις χαρισµατικές κυνηγητικές ικανότητες του συζύγου της Φώντα (ήξερε σε
ποια τούφα κρυβόταν ο λαγός ή η πέρδικα) δεν της έλειπε
το κρέας. Στο σπίτι της φιλοξενήθηκαν πολλοί επισκέπτες:
∆άσκαλοι, Αστυνοµικοί, Ταχυδροµικοί, ∆ασικοί, Ιατροί και
άλλοι. Στο χωριό έµειναν χειµώνα-καλοκαίρι µέχρι το 1960
που κατέβηκαν στην Άρτα για καλύτερη τύχη. Αλλά και εδώ
τα πράγµατα δεν ήταν ρόδινα.
Έστησε αργαλειό στο παλαιό σπίτι και βοηθούµενη από
την ανήλικη κόρη της Μαριάνθη, έφτιαχνε υφαντά (φλοκάτες-µαντανίες-κουβέρτες-διαδρόµους) τα πουλούσε και
εξοικονοµούσε τα προς το ζην. Ευδόκησε να δει, να χαρεί
και να αγκαλιάσει επτά (7) εγγόνια και τέσσερα (4) δισέγγονα.
Ένα τυχαίο ατύχηµα πριν µερικά χρόνια, έπεσε και
έσπασε την λεκάνη της, της στέρησε να χαρεί όπως ήθελε
την υπόλοιπη ζωή της. Την καθήλωσε πρώτα στο καροτσάκι και στη συνέχεια σε χειρότερη κατάσταση στο κρεβάτι του πόνου. Τα παιδιά της τής συµπαραστάθηκαν σε
όλη αυτή την περιπέτειά της, τη φρόντισαν µε το παραπάνω και τη βοήθησαν να το ξεπεράσει ανώδυνα προσλαµβάνοντας οικιακή βοηθό όλο το 24ωρο.
Το µοιραίο όµως επήλθε στις 29-10-2012. Έφυγε από τη
ζωή ευχαριστηµένη. Αιωνία της η µνήµη.
Ο γαµπρός της Πίπης Τάτσης

Υ∆ΡΑΥΛΙΚΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ
ΚΟΥΛΤΟΥΚΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Γρήγορη άµεση εξυπηρέτηση
Αµφιθέα Άρτης
ΤΗΛ. 26810 61312
ΚΙΝ. 6981207652

10

ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ
ΤΟΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ
ΧΡΟΝΟ 2013

«Η σηµαντικότερη ευχή που µπορεί να δώσει κάποιος είναι
να υπάρχει υγεία σε όλο τον κόσµο. Αν υπάρχει υγεία όλα
τα όνειρα και οι προσδοκίες µπορούν να πραγµατοποιηθούν».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΠΠΑΣ
∆ΗΜΑΡΧΟΣ ΤΡΙΚΑΛΩΝ
«Μία και µοναδική ευχή για όλον τον κόσµο: Υγεία! Το πανανθρώπινο αγαθό. Από κει και πέρα λιγότερη εκµετάλλευση, περισσότερη αγάπη».
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΚΟΡΟΓΙΑΣ
ΠΡΟΕ∆ΡΟΣ ΤΟΠΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

«Εύχοµαι ο νέος χρόνος να φέρει σε όλον τον κόσµο υγεία,
ευτυχία και χαρά. Και να είµαστε όλοι περισσότερο ευαισθητοποιηµένοι απέναντι στον ανθρώπινο πόνο».
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΠΠΑΣ
ΤΕΩΣ ΠΡΟΕ∆ΡΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ

«Εύχοµαι υγεία, ευτυχίασ τον κόσµο, καλά κουράγια, να αγαπάµε το περιβάλλον και την Παγκόσµια Ειρήνη».
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΚΡΥΘΑΝΑΣΗΣ
ΤΕΩΣ ΠΡΟΕ∆ΡΟΣ Α∆ΕΛΦΟΤΗΤΑΣ

«Εύχοµαι να υπάρχει µεγαλύτερος σεβασµός στον άνθρωπο, να υπάρχει δικαιοσύνη, να υπάρχει αγάπη και οµόνοια. Ειρήνη και υγεία. Το 2013 να στρέψουµε όλοι το βλέµµα
µας σ’ αυτούς που έχουν ανάγκη από ένα χαµόγελο, ένα
χάδι, δυο λέξεις συµπόνοιας».
ΜΑΡΙΑ ΝΑΚΗ - ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
ΤΕΩΣ ΠΡΟΕ∆ΡΟΣ Α∆ΕΛΦΟΤΗΤΑΣ
ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΣΥΝ∆ΕΣΜΟΥ ΑΡΤΙΝΩΝ

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ - ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ - ∆ΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Αγαπητέ µας νέε συµπατριώτη
Εάν θέλεις να συµβάλεις έµπρακτα σε ένα έργο
χρήσιµο για το χωριό σου και την τοπική κοινωνία, έλα στην Αδελφότητα να προσφέρεις τον
ελεύθερο χρόνο σου για κάτι δηµιουργικό και
χρήσιµο. Έλα να γνωριστείς και να συνεργαστείς
µε νέους από το χωριό µας και την ευρύτερη περιοχή. Σε περιµένουµε!
Το ∆Σ

ΒΡΑΒΕΥΣΗ

Η Αδελφότητα οµόφωνα αποφάσισε να βραβεύει
κάθε χρόνιο τους επιτυχόντες στις Ανώτατες και
Ανώτερες Σχολές. Το ∆Σ προέβη σε αυτή την
ενέργεια, επειδή πιστεύει ότι η προσπάθεια, ο
αγώνας και η κούραση που καταβάλλουν οι υποψήφιοι µε συνέπεια την καλή κατάληξη, πρέπει
να επιβραβεύεται. Η επιτυχία είναι συνδεδεµένη
µε την προσπάθεια και τους σκοπούς που βάζει
ο µαθητής. Πετυχαίνουν συνήθως όσοι προσπαθούν, µοχθούν και αγωνίζονται. Όσο πιο ψηλά
είναι ο στόχος, τόσο πιο δύσκολος είναι στην κατάκτησή του. Και η κατάκτηση αυτή αποτελεί την
πιο µεγάλη ικανοποίηση.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ

Ευχαριστούµε θερµά τους συµπατριώτες και φίλους της εφηµερίδας µας, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσµά µας και µας απέστειλαν τη
συνδροµή τους. Θερµή παράκληση, όσοι δεν µας
έχετε στείλει τη συνδροµή σας, θυµηθείτε µας.
Αριθµός λογαριασµού Εθνικής Τράπεζας
155/296095-86. Παρακαλείστε να γράφετε και το
όνοµά σας για να σας πιστώνουµε. Σας ευχαριστούµε εκ των προτέρων.

“ΤΑ ΘΕΟ∆ΩΡΙΑΝΑ”

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ
Της Προέδρου της Αδελφότητας

Συµπατριώτες, Φίλες και Φίλοι

Εκ µέρους του ∆Σ σας εύχοµαι κάθε ευτυχία για
τον καινούργιο χρόνο και εκπλήρωση των προσδοκιών σας. Ο χρόνος που φεύγει σηµαδεύτηκε
από σηµαντικά γεγονότα, που επηρεάζουν τη ζωή
µας.
Στο χρόνο που έρχεται, η προσπάθειά µας πρέπει να επικεντρωθεί στα προβλήµατα του χωριού
και της Αδελφότητας, ώστε όλοι µαζί να συνεχίσουµε τον δρόµο για την κοινωνική και πολιτιστική πρόοδο.
Το 2013 θα είµαστε όλοι κερδισµένοι, είτε επαληθευθούν οι ελπίδες µας είτε όχι, αν δούµε µε ειλικρίνεια τα προβλήµατα που αντιµετωπίζουµε µε
µεγαλύτερη γνώση και θέληση,
∆υσκολίες υπάρχουν πολλές. Πρέπει να έχουµε
συναίσθηση των δυσκολιών και των µεγάλων ευθυνών κι αυτό είναι µια οφειλή για όλους µας.
Ευχόµαστε και επιθυµούµε στον νέο χρόνο να
συµµετάσχουν πολλοί νέοι στην Αδελφότητα που
αυτές είναι οι ζωντανές δυνάµεις της.
Χρόνια Πολλά – Καλή Χρονιά
Με προσωπική και οικογενειακή ευτυχία

Ειρήνη Κορµέντζα

Τσάι και θαυµασµός στην εκδήλωση της Αδελφότητας Θεοδωριανιτών Άρτας

Μια πολύ όµορφη εκδήλωση διοργάνωσε η Αδελφότητα
στο ξενοδοχείο Crowne Plaza Athens City (πρώην Holiday Inn) την Κυριακή απόγευµα στις 4 Νοεµβρίου
2012. Όσοι συγκεντρωθήκαµε απολαύσαµε τον καφέ
και το τσάι µας σε ένα εξαιρετικά ωραίο και πολιτισµένο περιβάλλον.
Η πρόεδρος της Αδελφότητας κ. Ειρήνη Κορµέντζα,
αφού καλωσόρισε τους παρευρισκοµένους, παρουσίασε τον Ζαχαρία Καψάλη, που µας µίλησε και αναφέρθηκε στην απελευθέρωση της Άρτας.
Στη συνέχεια ο ταλαντούχος ∆ηµήτρης Ντάσκας, µοναχογιός του Χρήστου Ντάσκα αντιπροέδρου της Αδελφότητας, (που πρέπει να έχει γερή στόφα ηθοποιού, αφού
µάλιστα για χάρη της µεγάλης του αγάπης για το θέατρο παραµέρισε τις ολοκληρωµένες του σπουδές στην
νοµική επιστήµη), απήγγειλε πολύ εκφραστικά ένα ποίηµα για τα Θεοδώριανα, της ποιήτριας Ιουλίας Κορµέρτζα. Ακολούθησε το παιδικό χορευτικό συγκρότηµα του
συγχωριανού µας Νίκου Κουτσούκη, του Συλλόγου
«ΑΡΙΩΝ» και τα παιδάκια από 5 έως 10 ετών, εντυπωσίασαν µε την φρεσκάδα και τις χαριτωµένες χορευτικές
τους προσπάθειες. Ήταν ένα πολύ γεµάτο και όµορφο
απόγευµα.
Προσωπικά µε λύπησε πολύ το γεγονός, ότι αρκετοί
συγχωριανοί µας δεν ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση
της Αδελφότητας, µολονότι είχε γραφεί και δηµοσιευθεί
στην εφηµερίδα µας και δεν προσήλθαν. Περισσότεροι
σχεδόν ήσαν οι ξένοι φίλοι µας. Θα ήταν µια πολύ καλή
ευκαιρία να ένα αντάµωµα και µία επικοινωνία µεταξύ
µας, που τόσο πολύ µας λείπει στην απάνθρωπη πόλη
της Αθήνας.
Μαρία Νάκη-Αποστόλου

Λιλιπούτιοι χορευτές3
έκλεψαν την παράσταση

Ένα τσούρµο λιλιπούτειων χορευτών;
έκλεψε την παράσταση στο φθινοπωρινό
αντάµωµα των απόδηµων Θεοδωριανιτών Άρτας που πραγµατοποιήθηκε πρόσφατα σε ξενοδοχείο των Αθηνών.
Ανυποψίαστοι οι περισσότεροι εξ ηµών
προσήλθαµε στην εκδήλωση της Αδελφότητας Θεοδωριανιτών για να πιούµε το
τσάι, τον καφέ και το αναψυκτικό που µας
προσφέρθηκε από τους οικοδεσπότες,
ν΄ανανεώσουµε τις σχέσεις, να γνωρίσουµε και άλλους πατριώτες που οι δύσκολες συνθήκες διαβίωσης που
διάγουµε τους κρατούν µακριά από τις
ρίζες τους, ν΄ανταλλάξουµε χειραψίες, χαµόγελα, φιλιά, ευχές και ειδήσεις.
Αλλά, ώ του θαύµατος, όλα αυτά ήρθαν σε
δεύτερη µοίρα όταν έκανε την εµφάνισή
του το χορευτικό του καταξιωµένου χοροδιδασκάλου Νίκου Κουτσούκη. Ένα χορευτικό αποτελούµενο από χαµογελαστά
πρόσωπα, κατακόκκινα µάγουλα, πλεξούδες και σγουρά µαλλιά, ντόπιες ποικιλόχρωµες φορεσιές. Αγόρια και κορίτσια
από τεσσάρων έως δέκα χρονών περίπου, τα οποία κάτω από το άγρυπνο
βλέµµα και την καθοδήγηση του δασκάλου τους χόρεψαν παραδοσιακά δηµοτικά
τραγούδια σε παραδοσιακούς ήχους και
ρυθµούς από τον τόπο καταγωγή τους,
τα Θεοδώριανα, την Κωστηλάτα, την ευρύτερη τζουµερκιώτικη περιοχή.
Και τα απέδωσαν µε περίσσια χάρη και
οµορφιά, τσαχπινιά και τσακίσµατα. ∆ικαίως απέσπασαν την προσοχή και το
θαυµασµό µας και καταχάρηκαν από τα

θερµά και παρατεταµένα χειροκροτήµατα
µε τα οποία τα ανταµείψαµε. Τα οποία αν
και πλουσιοπάροχα, δεν ήταν αρκετά να
εκφράσουν τη συγκίνηση που νιώσαµε
από τη χαρά που µας έδωσε αυτό το ελπιδοφόρο φυτώριο του λιλιπούτειου χορευτικού. Συγχαρητήρια στους γονείς
τους, αλλά πρωτίστως στο δάσκαλό τους
κ. Νίκο Κουτσούκη που φυτεύει βαθιά
στην ψυχή, το µυαλό και τα πόδια τους τις
ρίζες της παράδοσης.
Συγχαρητήρια στη διοίκηση της Αδελφότητας και στην πρόεδρό της,κ. Ειρήνη
Κορµέντζα-Σταµατοπούλου, για την
άψογη διοργάνωση, τη φιλική υποδοχή
και το θερµό πατριωτικό χαιρετισµό που
απηύθυνε καλοσωρίζοντας συγχωριανούς
και καλεσµένους.
Το πρόγραµµα κύλησε µε χαιρετισµούς
που έκαναν ο πρόεδρος του Νοσοκοµείου
Παίδων “Αγλαϊας Κυριακού” κ. Χάρης Τοµπούλογλου και ο ηθοποιός και σκηνοθέτης κ. ∆ηµήτρης Ντάσκας, ο οποίος µας
ξενάγησε στο χώρο της θεατρικής τέχνης
και του έργου που ανέβασε και πρωταγωνιστεί σε θέατρο των Αθηνών.
Επ΄ ευκαιρία της συµπλήρωσης 100 χρόνων από την απελευθέρωση της Ηπείρου
από τον οθωµανικό ζυγό, τον πανηγυρικό
της ηµέρας εκφώνησε ο γιατρός κ. Ζαχαρίας Καψάλης,εστιάζοντας κυρίως στις
µάχες που έγιναν στην Άρτα και ιδιαίτερα
στην περιοχή του τόπου καταγωγής του,
τον Αµµότοπο.
Το πατριωτικό αντάµωµα έληξε µε θερµούς εναγκαλισµούς και µε την ευχή να
ξαναβρεθούµε όλοι σύντοµα.
Χαράλαµπος Γαλιάνδρας-Αρτινός

Φυλάξτε τα λαϊκά αντικείµενα, θα φτιάξουµε το λαϊκό µουσείο του χωριού µας!

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful