You are on page 1of 5

Perbezaan bahasa Melayu Klasik dan bahasa Melayu Moden Posted by admin Perbezaan maksud bahasa Melayu Klasik

dengan bahasa Melayu Moden. Perkembangan bahasa Melayu yang diguna sekarang telah mengalami revolusi yang beratus tahun lamanya. Oleh itu wujudlah Bahasa Melayu klasik dan moden dalam sejarah perkembangannya. Kedua-duanya mempunyai maksud yang berbeza. Perbezaan maksud kedua-duanya akan diterangkan satu persatu. Bahasa Klasik Bahasa Melayu klasik merupakan bahasa Melayu yang sudah mempunyai aksara tersendiri berbanding dengan bahasa Melayu praklasik yang masih memanfaatkan aksara India dan arab seperti sebelum ini. Asmah (1988, 392) mentafsirkan zaman masyarakat Melayu klasik sebagai : ..zaman masyarakat Melayu yang sudah mengenali huruf..kegiatan penulisan/perakaman dalam bentuk tulisan telah bertanggungjawab dalam menstabilkan sebutan bahasa dan sebutan ini menjadi tolok (model) bagi masyarakat penutur pada amnya. Lutfi dan Omar (1979, 109) mengatakan bahawa, “Bahasa Melayu standard mulai jadi dengan diterimanya abjad Arab sebagai tulisan bahasa Melayu…bahasa Melayu standard mulai jadi bila Islam menjadi agama orang – orang Melayu” Secara mudahnya bahasa Melayu klasik bermaksud bahasa Melayu yang digunakan pada abad 14M hingga penghujung abad ke 18M. Pada masa yang sama wujudnya pengaruh bahasa Arab dan Farsi dalam perkataan bahasa Melayu klasik. Bahasa Melayu Moden Bahasa Melayu moden ialah bahasa yang digunakan pada zaman selepas zaman bahasa Melayu klasik. Perkara yang dapat memisah kedua – dua zaman ini ialah lenggok bahasa yang berlainan jika dibandingkan dengan bahasa Melayu klasik. Hal ini dapat dibuktikan apabila Abdullah bin Abdul Kadir Munsyi dianggap sebagai permulaan lenggok bahasa Melayu moden.

Oleh yang demikian semua prasasti ini telah membuktikan kewujudan bahasa Melayu klasik. Pahang. Acheh dan lain-lain lagi (Amat Juhari Moain. Walau pun begitu masih terdapat pengaruh bahasa asing dalam beberapa kata dalam bahasa Melayu moden. letak kepala surat dan puji – pujian pembuka surat. Hal ini disokong para pengkaji yang menganggap hal ini sebagi tanda pemodenan bahasa Melayu. bersopan santun dan disusun dengan teratur dari semua segi seperti pemilihan kata. Perak. contohnya di Jambi. Bukti serta huraian kewujudan kedua-duanya. beradab. Surat ini diberi gelaran surat emas kerana gaya bahasanya amat halus. 1994). Surat yang bertarikh 1512 dan 1522 ini dikirim oleh Sultan Abu Hayat kepada John lll. Bukti bahasa Melayu Klasik (a) Batu bersurat Kewujudan bahasa Melayu klasik dapat dibuktikan apabila terjumpanya prasasti Terengganu di Sungai Teresat. Sumatera Selatan. Selain itu prasasti berikutnya telah dijumpai di Pangkalan Kempas. Kuala Berang yang bertarikh pada 702 H bersamaan dengan 1303 M. Rumusan perbezaan maksud bahasa Melayu klasik dan moden Jelas sekali faktor masa merupakan perbezaan yang amat ketara dalam pemberian maksud kepada kedua-dua bahasa ini. Kedua – dua surat ini menggunakan tulisan jawi. Kelantan dan Kedah. Selain itu gaya bahasa atau lenggok bahasa yang digunakan antara kedua-dua bahasa ini menjadikan ia pemisah zaman klasik dan moden. Pada masa yang sama ada juga prasasti yang ditemui di Sumatera. Riau. (b) Manuskrip Pada masa yang sama bukti kewujudannya boleh juga ditonjolkan pada manuskrip – manuskrip Melayu lama yang menggunakan bahasa Melayu Klasik.Kesimpulannya bahasa Melayu moden ialah bahasa Melayu yang digunakan pada awal abad 20. Teks surat ini ialah teks yang ditulis di atas kertas yang paling tua. . Negeri Sembilan. Perkataannya juga telah diperluaskan ke semua bidang. Prasasti ini amat penting kerana menjadi pengukur masa bermulanya zaman bahasa Melayu Klasik. Faktor pengaruh bahasa asing juga menjadi asas perbezaan antara kedua – dua bahasa ini. Antara sumber rujukan yang penting yang menunjukkan kewujudan bahasa Melayu klasik ialah dua pucuk surat yang dikirim oleh Sultan Ternate kepada Portugal.

Penjajahan barat juga menggunakan bahasa Melayu Klasik sebagai bahasa perhubungan mereka dengan kerajaan peribumi atau rakyat peribuminya. Kerajaan yang dimaksudkan ialah kerajaan Aceh di Sumatera bahagian Utara. Karim.) pengkaji ditemui.000 manuskrip yang Bukti kewujudan bahasa Melayu klasik boleh dibuktikan lagi apabila beberapa kerajaan Melayu menggunakan bahasa Melayu klasik sebagai bahasa pemerintah. Sri Inderapura. Kitab Sabil al-Muthadin yang dikarang oleh Syiekh Muhammad Arshad al-Banjari boleh menjadi bukti penggunaan bahasa Melayu Klasik yang meluas kerana pengarangnya berasal daripada negeri Banjar telah menggunakan bahasa Melayu klasik sebagai bahasa pengantarnya dalam menyebarkan agama Islam di rantau Asia Tengara. Johor-Lama. Johor-Pahang-Riau-Lingga. Melaka. Pada masa yang sama terdapat empayar atau kerajaan bukan Melayu menggunakan Bahasa Melayu klasik sebagai bahasa pemerintahan mereka. 1992. surat Raja Acheh kepada Harry Middleton (1602M) dan surat Emas Sultan Iskandar Muda Mahkota Alam. Acheh kepada Raja Inggeris. Jambi.Selain itu manuskrip lain yang ditemui bagi membuktikan kewujudan bahasa Melayu klasik ialah manuskrip Tutinameh (1600M). (c) Bahasa lingua franca Hal ini tidak boleh sangkal lagi apabila bahasa Melayu klasik menjadi bahasa lingua franca yang digunakan sebagai bahasa perdagangan. penyebaran agama dan ilmu – ilmu lain. (d) Bahasa pemerintahan Secara keseluruhannya pengkaji – menganggap sebanyak 12. Ligor. Patani. . Kesimpulannya semua bukti dan huraian di atas jelas sekali menunjukkan kewujudan bahasa Melayu klasik benar – benar wujud dan termasuk dalam tahap perkembangan bahasa Melayu. Hikayat Seri Rama (1633 M). empayar Berunai yang tersebar luas di daerah Kalimantan Utara hingga ke Filipina Selatran. Kuala Lumpur : Dewan Bahasa dan Pustaka. Siak.( Nik Safiah Abd.) 100 Tahun Pergerakan bahasa Dan sastera Melayu 1888-1988:38-53. Dlm S. Bahasa Melayu Moden : Kemuncak Tradisi Melaka-Johor-Riau. Antaranya kerajaan Pasai-Samudera. King Jame 1 (1615 M). Langkat. Othman Kelantan(pngr. Pahang dan Perak. Palembang.

Sarawak. dan Indonesia malah di Brunei Darussalam dan Sarawak. (b) Bahasa dalam sistem pendidikan Dalam bidang persekolahan jumlah sekolah Melayu semakin bertambah bukan sahaja di Semenanjung Tanah Melayu. Antaranya ialah karya daripada Abdullah bin Abdul Kadir Munsyi (1796-1854M). Rentetan itu bahasa Indonesia menjadi bahasa negara dalam perlembagaan iaitu pada tahu 1945. Kemudian 1967 menjadi bahasa rasmi yang tunggal bagi negara Malaysia. . Di Indonesia yang dijajah oleh Belanda juga berlaku fenomena yang sama apabila bahasa Melayu menjadi bahasa utama dalam kalangan peribumi. (a) Bahasa anak jajahan Bahasa Melayu moden telah dijadikan bahasa anak jajahan yang penting di semenanjung Tanah Melayu. Hal ini bukan dapat dibuktikan dengan huraian bukti seperti di bawah. Selain itu sekolah menengah pengantar bahasa Melayu semakin bertambah bilangannya. (c) Penulisan karya Kewujudan bahasa Melayu moden ini dapat dibuktikan apabila terdapat beberapa karya yang menggunakan bahasa Melayu moden. Karyanya ialah Syair Singapura terbakar (1830). Singapura. Hal ini dapat dikukuhkan lagi apabila bahasa Melayu moden digunakan di peringkat institusi pengajian tinggi di Malaysia selepas mencapai kemerdekaan. Singapura. Brunei dan Borneo Utara.Bukti bahasa Melayu Moden Bahasa Melayu moden merupakan zaman yang kelima dalam sejarah perkembangan bahasa Melayu. Kisah Pelayaran Abdullah dan Dewa ul-Kulub(1883). Pata tahun berikutnya 1957 bahasa Melayu pula menjadi salah satu antara dua bahasa rasmi negara Malaya Merdeka. Kongres Pemuda seluruh Indonesia pada tahun 1928 telah mengadakan Sumpah Pemuda yang menyatakan bahawa bahasa Melayu ( yang ditukar namanya bahasa Indonesia) menjadi bahasa persatuan bagi negara dan bangsa Indonesia. Oleh yang demikian jelas sekali isu bahasa anak jajahan ini boleh dijadikan bukti yang kukuh tentang kewujudan bahasa Melayu moden kerana ia berlaku pada awal abad ke -20.

Perkara atas usaha Mohd Al-Khatib dan Ariffin Ishak. Matlamat utama ASAS 50 adalah untuk memperluas dan meningkatkan kesusasteraan dalam kebudayaan Melayu. Antaranya ialah Persaudaraan Sahabat Pena Malaysia dan Angkatan Sasterawan 50. Persaudaraan Sahabat Pena Malaysia (PASPAM) ditubuhkan pada 7 April 1934. Angkatan Sasterawan 50 ditubuhkan di Singapura pada 6 Ogos 1950. Karya yang dihasilkannya ialah Jalan Bahasa Melayu(1937). Antara aktiviti yang terbesar dalam perkembangan bahasa Melayu moden ialah mengeluarkan kamus Melayu dan mengadakan peraduan karang – mengarang. Pada masa yang sama mengadakan pembaharuan dan sastera dengan tidak membunuh yang lama.Tokoh yang seterusnya ialah Mejar Dato’ Haji Mohd Said bin Haji Sulaiman. Hikayat Johor dan Tawarikh Almarhum Sultan Ibrahim (1951). Syair Panduan Perkahwinan (1936). Oleh itu semua contoh hasil penulisan dua tokoh yang terkenal ini telah membuktikan kewujudan bahasa Melayu moden. ini jelas . (d) Institusi bahasa Melayu moden Institusi yang ditubuhkan ini berperanan penting dalam perkembangan bahasa Melayu moden. Kesimpulannya kedua-dua institusi yang dinyatakan menunjukkan kewujudan bahasa Melayu moden . Berzanji Nathar dan Tahribnya(1939).