You are on page 1of 156

&opHkr*¾Zif;

trSwf-5?

á

2013/

မေပ်ာက္ပ်က္ေစ ေစာင့္ေရွာက္ေလ
တို႕တေတြ တူမွ် တာဝန္ေက်။
မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္
“စာပြင့္လႊာ” ရသစံုမဂၢဇင္း ထုတ္ေဝျဖစ္ျခင္းအတြက္
ကူညီပံ့ပိုးၾကေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံ စာေပ၊ ဂီတ၊
ျမန္မာ့အသံႏွင့္ ႐ုပ္ျမင္သံၾကား၊

Y
X
Y
X YX

တို႕မ်ဳိး တို႕ေျမ တို႕စာေပကို

အႏုပညာနယ္ပယ္မွ ဆရာသမားမ်ား၊ လက္တြဲေဖာ္မ်ား၊
ဝါသနာရွင္မ်ားအား စာပြင့္လႊာ ရသစံုမဂၢဇင္းမွ
မေမ့ေသာ ေက်းဇူးတင္ျခင္းမ်ားစြာျဖင့္
မွတ္တမ္းတင္အပ္ပါသည္။
ထို႕ျပင္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေၾကာ္ျငာမ်ား
ထည့္သြင္းေပးျခင္းျဖင့္ ပံ့ပိုးကူညီၾကေသာ

ဗုဒၶဘာသာ၊ အစၥလာမ္ဘာသာ၊ ခရစ္ယာန္ဘာသာႏွင့္
ဟိႏၵဴဘာသာဝင္ နာမည္ေက်ာ္ၾကား လုပ္ငန္းရွင္မ်ား
အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း
စာပြင့္လႊာမွ တသက္တာ မွတ္တမ္းတင္အပ္ပါသည္။ ။

စာတည္းအဖြဲ႕

စာပြင့္လႊာ ရသစံမ
ု ဂၢဇင္း

X YXY

မေလးရွားႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံသား

2012 ckESpf ZlvdkifvwGif rav;&Sm;EdkifiHü pwifxkwfa0onf/
trSwf-5? 2013 ckESpf? azazmf0g&Dv/

rmwdum

trSmpm

pm

5

"mwfyHktvS yom'
"mwfyHk-okE´&jynfUpHk

pm

8

pmyGifUvTm pmwnf;tawG;

pm

9

tzGifUuAsm
aemif? odef;xdkufaZmff(,Ofaus;rI)?
armifa&csrf;? vif;vufwm&m?
ql;&J? rif;vkvif?
aEGOD;av/
umwGef;
a&Trif;om;? armifpdef/
txl;aqmif;yg;
ordkif;0ifaeY BuD;(3)&yfESifU
vGwfvyfa&;aMujimpmwrf;
(pmyGifUvTm)
ordkif;tpOftvmBuD;jrwfcJUwJU
&efukefwuúodkvf?
or®wtdkbm;rm;? uRefawmfeJY
Edk0ifbm 19 &ufaeY rSwfwrf;
(vif;c-Oya')
pmokw
*DwrdcifBuD; a':apmjrat;Munf(odkY)
rEGrf;yef;wpfyGifU
(pmyGifUvTm)
jrefrmoH xGufwwfMuygap
(jrifUa0-jrefrmUtoH)
udk,fydkifoHpOf\ cdkifrmrI
(armifaeoGif)
tawG;tjrif
vlYb0ESifU vlYb0\wefzdk;
(tÊ0gpdk;rdk;)

pm

10-16

pm

17-18

pm

19-21

pm

22-23

pm

24-25

pm

28-29

pm

pm

30-32

26-27

tEkynm
*E¬0iftqdkawmf udkrif;aemifESifU
a&'D,dktqdkawmf &Dav; (pmyGifUvTm)
yef;0uFyg (Adkvfuav;wifUatmif)
tEkynmc&D;onf (jre'Df)

pm

33

pm
pm


80-85
120-128

pm

40-41

acwfa[mif;&o jyefwrf;w
rodbl;bJ ajzrvm;
(armifaZmf,k)

pm

42-46

t,f'DwmwdkY a&Tvuf&m

pm

47-51

52-55
56-61
68-72
89-91
92-95
96-99

pm

62-63

pm

64-65

pm

66-67

tifwmAsL;
*Dwpmqdk pE´&m;uGef;aZmf
*Dwoufwrf; a&T&wk ESpf 50 jynfU
oHpOfrsm;&JY *E¬0ifn
(pmyGifUvTm)

0w¦Kwdk
rJrGefwdkY taz (a0rm)
pm
vsufqm;wpfwdkY (nDykav;)
pm
acG;pum; (EkEk&nf-tif;0)
pm
&if (armifndKjym)
pm
wG,fNidrdrSm; (&moufyef-awmifilaqmif) pm
Muufajccwf . . .&if (vlcg;)
pm
uAsm&Snf
acwfay:uAsmodkY trSwf&csufrsm;
(pdkif;0if;jrifU)
uAsmcHpm;rI
&ifbwfudk rSef jyefuefxGufvmwJU
ta&;tom; - 5
(uAsmcspfol vli,fwpfOD;)
jrefrmU½dk;&mESifU ,Ofaus;rI
jrefrmpmayESifU &o
(udkzdk;at;-jrefrmUtoH)




taomtaxU
a[mawmUa[mwmaygU
pm
'gayr,fU ra[mbl; (*suf-uGrf;jcHukef;)
cHpm;rI&o
tcspftaMumif; rodcJUbl; (pHy,fjzL) pm
usef;rma&;
bDydk;taMumif; odaumif;p&m
(a'gufwm vGifvGifaomif;)
aA'if
oifUuHMur®m
(q&matmifcsrf;om-uHaumfajr)
pm&o
acwfav acwfaygU (jrwfav;iHk)
bmomjyefcHpm;rI
zwf½Irdaom pmtkyfwpftkyf
q&mBuD; jroef;wifU ]avvGifUol}
(cdkifav;)
'gwdkY jynf 'gwdkY ajr
jynfaxmifpk&wemrsm;
(rHk&Gm0if;az)
uav;wdkY urÇm
bGm;bGm;yHkajymr,f
(ajr;wdkY&JY bGm;bGm;)

pm

86-88

100-103

105

pm

106-108

pm

109-112

pm

pm

129-135

0w¦K&Snf p^qHk;
&mZ0ifxJu tvGrf;rsm;
(pdkif;ZOfaomff)

pm

136-142

bmomjyeftcef;quf
aoG;pkyfajr

(a&TOa'gif;)

pm

143-152

104

pm

pm

twGif;uAsm
ausmufaqmif;? armif&Jrif;(yJcl;)?
rif;cdkifjrJ? jynfUpHk? ½dk;&mausmf?
yef'g? jrwfav;iHk/

113

119

yHkESdyfrSwfwrf;
ထုတ္ေဝသည့္ကာလ

၂၀၁၃၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ။

အုပ္ေရ

၁၀၀၀

အုပ္ခ်ဳပ္/စီမ

ျမနဒီ

ေငြစာရင္း

ေအာင္ေမဦး

အယ္ဒီတာအဖြဲ႕

နႏၵေဇာ္၊ ခိုင္ေဇာ္လတ္၊

ရဲမင္းသိန္း၊ သိန္းေဇာ္ၫြန္႕။

မ်က္ႏွာဖံုးဓာတ္ပ
ံု

ျပည့္စံု

အတြင္းသ႐ုပ္ေဖာ္

ဒိုး၊ ေဇာ္သစ္။

ကြန္ျပဴတာစာစီ

စာပြင့္လႊာ

ဆက္သြယ္ရန္

၀၁၆-၉၆၇၁ ၈၁၄၊ ၀၁၇-၆၇၆၉ ၅၃၂၊

၀၁၇-၃၁၄၈ ၅၀၉၊ ၀၁၄-၉၁၄၁ ၈၆၉။

ေၾကာ္ျငာ

၀၁၀-၅၀၆၆ ၆၄၇၊ ၀၁၀-၈၀၇၉ ၉၉၅။

ျဖန္႕ခ်ိေရး

ျမန္မာ့ဂုဏ္ရည္စာေပႏွင့္ အႏုပညာ

၀၁၀-၅၀၄၈ ၃၈၀။

ထုတ္ေဝသူ

ျမနဒီ အင္တာေနရွင္နယ္ Sdn Bhd.

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif;wdkuf

No.3-348. 3rd Floor, Wisma MPL, Jalan Raja Chulan,
50200 Kuala Lumpur. Malaysia.
literaturelayer@gmail.com
literaturelayer.blogspot.com

"mwfyHktvS yom'

"mwfyHkokE´&jynfUpHk

pmwnf;tawG;  ]vli,f}

လူငယ္ဆိုတာ ဉာဏ္ထက္တယ္၊ သြက္လက္တယ္၊

ေျဖာင့္ေျဖာင့္ေန၊ မွန္မွန္ေတြး၊ ရဲဲရဲ ဆံုးျဖတ္ျပဳမူတတ္ေသာ

လူႀကီးေတြရဲ႕ ေနာက္လိုက္ေကာင္းအျဖစ္ ေလ့က်င့္ယူရင္း

တေန႕မွာ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း ဘ၀ကို ေရာက္ၾကတဲ့သူေတြပါ။
ျမနဒီ
*

*

*

*

*

လူငယ္ဆတ
ုိ ာ အနာဂတ္မးုိ ေကာင္းကင္မာွ

တလက္လက္ေတာက္ပမယ့္ ၾကယ္... ။

တိမည
္ ဳိ တိမမ
္ ည္းေတြ ဖုးံ အုပမ
္ ေနဖိ႕ု ေတာ့ လိုတာေပါ့။

*

*

*

*

ခိုင္ေဇာ္လတ္
*

*

*

*

*

*

*

*

*

လူငယ္ဆိုတာ ငယ္ရြယ္တဲ့သူတိုင္းကိုေခၚတာ မဟုတ္ဘူးလို႕ေျပာခ်င္ပါတယ္။

လူငယ္ဆိုတာ လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ အေတြး၊ လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္၊ လူငယ္တစ္ေယာက္မွာ ရွိရမယ့္

ရည္မွန္းခ်က္၊ အရည္အခ်င္းနဲ႕ မိမိပတ္၀န္းက်င္မွသည္ မိမိႏိုင္ငံအထိ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈရွိတဲ့ လုပ္ရပ္မွန္သမွ်ကို တက္တက္ၾကြၾကြ
ပါ၀င္လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ပါမွ လူငယ္လို႕ေျပာခ်င္ပါတယ္။

အထက္ပါ အခ်က္အလက္ေတြ မရွိတဲ့ လူငယ္ကိုေတာ့ အဓိပၸါယ္ရွိတဲ့ လူငယ္လို႕ မျမင္ဘဲ အသက္ငယ္လို႕သာ ေခၚရတဲ့

လူငယ္လို႕ပဲ ျမင္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ကမာၻမွာ အနာဂတ္အတြက္ အဓိပၸါယ္ရွိတဲ့ လူငယ္ေတြ မ်ားမ်ားရွိေစခ်င္ပါတယ္။
သိန္းေဇာ္ၫြန္႕
*

*

*

*

*

*

*

*

*

လူတင
ုိ း္ ဟာ ဘ၀ကို ေပ်ာ္ရင
ႊ စ
္ ာြ နဲ႕စၿပီး ေပ်ာ္ရင
ႊ စ
္ ာြ နဲ႕ပဲ အဆံးု သတ္ခ်င္ၾကတာပဲေလ။

တစ္ခ်ဳိ႕ၾကေတာ့လည္း ဘ၀ကို အဓိပါၸ ယ္ရွိရွိ ျဖတ္သန္းခ်င္ၾကတယ္။ ထပ္တူေတာ့ မက်ႏိုင္ဘူး။

အခ်ိန္တိုင္း ျပည့္စံုေနတဲ့ သူအဖို႕ေတာ့ ဆႏၵနဲ႕ဘ၀ဟာ တစ္ထပ္တည္းက်လို႕၊

လိုအပ္ခ်က္ ရွိေနတဲ့သူအဖို႕ကေတာ့ ဘယ္မွာတစ္ထပ္တည္း က်ႏိုင္ပါ့မလဲ။

မဆုတ္မနစ္ ႀကိဳးစားတဲ့ လူတိုင္းအတြက္ ပန္းတိုင္ဆိုတာ မေ၀းတဲ့ ခရီးပါ။
ရဲမင္းသိန္း
*

*

*

*

*

*

*

*

*

လူငယ္ဆိုတာ အနာဂတ္ရဲ႕ပန္းပ်ဳိးပင္ေလးေတြြပါ။

ႏိင
ု င
္ တ
ံ စ္ႏင
ုိ င
္ ရ
ံ ႕ဲ အနာဂတ္ပန္းေလးေတြ ေကာင္းမြနစ
္ ာြ ပြငဖ
့္ းူ ႏိင
ု ဖ
္ ႕ုိ ကမာၻႀကီးကို လွပသာယာေအာင္ ဖန္တးီ သြားရမယ္သ
့ ေ
ူ တြ

ကလည္း လူငယ္ေလးေတြပါပဲ။

လူငယ္ေတြက ႏိုင္ငံတိုးတက္ သာယာစိုျပည္ေအာင္ ဖန္တီးေပးမယ့္ သူေတြဆိုတာ မလြဲဧကန္ပါ။ ဒီလို လူငယ္ေတြ အေတြး

အေခၚ ျမင့္မားၿပီး မွန္ကန္ေသာ လူ႕ေဘာင္အဖြဲ႕အစည္းမွာ ရပ္တည္ႏိုင္ဖို႕ လမ္းျပေပးရတဲ့ ေရွ႕က လူႀကီးေတြရဲ႕က႑ကလည္း တဖန္
အေရးပါလွပါတယ္။

လူငယ္ေတြအေနနဲ႕ တတပ္တအားနဲ႕တိုးတက္ေနေသာ ေခတ္ႀကီးမွာ ေနာက္က်က်န္ရစ္မေနဘဲ စိမ္းလန္းစိုျပည္ေသာ ကမာၻ

ႀကီးကို ဖန္တီးႏိုင္ေစဖို႕ ဆႏၵျပဳအပ္ပါတယ္။
နႏၵေဇာ္

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

9

W

tzGifhuAsm
ESif;udkjrifcdkuf
aemif

ႏွင္းကိုျမင္၍
သဇင္ပြင့္ဦး၊ သူၾကည္ႏူးစဥ္
ရယ္ျမဴးရႊင္ျပ၊ ႏွမႏွင့္ေမာင္
ညီေနာင္သားခ်င္း၊ လက္တြဲယင္းႏွင့္
ခ်စ္ျခင္းခင္ျခင္း၊ ယံုၾကည္ျခင္းမ်ား
ဆပြားသစ္သစ္၊ ခိုင္ျမဲႏွစ္မာ
ကာလၾကာေလ၊ စည္း႐ံုးေလတည့္။
ေျမျပန္႕ေတာင္ခံုး၊ ပတ္ကံုး၀န္းက်င္
ျမစ္ခြင္တေၾကာ၊ လြန္သာေမာကို
ခ်စ္ေသာစိတ္ႏွင့္၊ ေသြးႏွင့္ေခၽြးႏွင့္
အဆင့္ဆင့္ဆက္၊ အသက္မ်ားမ်ား
စေတးထား၍၊ ဘိုးဘြားေပးေ၀
ခ်စ္အေမြတည့္။
အေနၾကာၾကာ၊ အသာမိုးမိုး
ခ်စ္တိုးလြန္ျမတ္၊ ေသြးသားထပ္၍
ကိုယ့္ရပ္ကိုယ္ေျမ၊ တြယ္တာေပ၏။
ကို္ယ့္ေနရာကို
တဖ်ာတကြက္၊ တလက္မလည္း
တသႏွေျမာ၊ စံုမက္ေမာသည့္
သေဘာျခင္းရာ၊ ေျပာရပါလွ်င္
ႏွင္းရင္ႏုမွ၊ သဇင္လွကို
ျမင္ရ ၾကံဳရ၊ ေဆာင္းအျမမွာ
မဟာေအာင္ျခင္း၊ စည္းလံုးျခင္းျဖင့္
ေသြးခ်င္းကိုယ္သား၊ တို႕ပိုင္ထားသည္
တရားမွ်တ လြတ္လပ္ျခင္း။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

10

W

a&m[DeDrSmomwJhv
odef;xdkufaZmf(,Ofaus;rI)

ေဒါသလႈိင္းတံပိုးေတြၾကားက
ကပၸိလ၀တၱဳနဲ႕
ေကာလိယ ႏွစ္ျပည္ေထာင္။
ျပႆနာသည္အခင္းကိုျဖင့္
စစ္ခ်ီကာ အေျဖရွာရွင္းေတာ့မလို႕တဲ့
ဆင္ျမင္း ဗိုလ္ေျခတစ္ေထာင္နဲ႕
ရန္ေစာင္ကာ ကမ္းတစ္ဘက္စီမေတာ့
ျပြမ္းလက္နက္ေဆာင္။
ေအးေၾကာင္းကို အလ်င္မၿပီးေသာ္ျဖင့္
ေသြးေခ်ာင္းေရ သြင္သြင္စီးေပလိမ့္
ေရႊဉာဏ္အစဥ္ ထင္ျမင္မိေလေတာ့
ဘုရားရွင္ ၾကား၀င္ကာ ဓမၼေရေအးရယ္နဲ႕
စစ္ေဘးက အေ၀းကိုေဆာင္
ေအာင္ႏိုင္တဲ့ည။
ေဒါသကိုေခ်
ေခါပဏီတပ္ေတြ သိမ္းခ်ိန္မို႕
ေရာဟီနီ နဒီကမ္းဆီမေတာ့
စန္းေသာ္တာ သည္ညခ်မ္းမွာျဖင့္
အစြမ္းကုန္ သာခဲ့ေၾကာင္းရယ္နဲ႕
ျပန္ေျပာင္းအခါခါ ပီတိလႊမ္းပါရ
မွန္းရည္ကာ ဆယ္ျဖာလက္စံုမိုးလို႕ရယ္
(ဘုရားတပည့္ေတာ္) ရွိခိုးမ၀။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

11

W

bmrSrpdkuf&ao;^ryGifhao;wJhO,smOf
armifa&csrf;

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို တစ္ၿမိဳ႕လံုးပစ္ေပါက္စိုက္ပ်ဳိးထားရင္း
တစ္ေယာက္ဒုကၡကို
တစ္ေယာက္က မီးညိႇဖြာရႈိက္႐ုံ သက္သက္ပဲ တတ္ႏုိင္ၾကတယ္
ဒါ မဖူးပြင့္ခဲ့တဲ့ သစ္ပင္လိုမ်ဳိး... ။
ေကာင္းကင္က ၾကယ္တစ္ပြင့္ကို ဆြတ္ယူ
ကုိယ္တုိ႕ရင္ဘတ္ကုိယ္စီေပၚမွာ ျပန္စုိက္ပ်ဳိးထားလုိက္ရ
ေကာက္ေကြ႕စြာ အေကာက္က်စ္ခံလုိက္ရတဲ့လူေတြရဲ႕ဆုတံဆိပ္ဟာ
ဘယ္မွာ ခ်ိတ္လို႕ခ်ိတ္ရမွန္းမသိ
ေၾကကြဲဖြယ္ရာ ဇာတ္လမ္းမ်ားရဲ႕အဆံုးသတ္ဟာ
ပြေယာင္းေယာင္းရယ္ေမာသံေတြနဲ႕ၿပီးဆုံးသြားခဲ့
ကေ၀အုိေတြရဲ႕ကတိကုိ လြယ္လြယ္ယုံခဲ့ၾက
ပန္းတစ္ပြင့္မွ မရွိတဲ့ ဥယ်ာဥ္အတြင္းမွာ ေျခပစ္လက္ပစ္ထုိင္ရင္း
ကုိယ္တို႕ဟာ နာရီစင္ကို ေမွ်ာ္ေငးရင္းနဲ႕
ေခါင္းေလာင္းအိုရဲ႕အသံကို နားေထာင္တယ္
အဲဒီ့အခ်ိန္မွာပဲ ရထားဟာ ဥၾသဆဲြသြားခဲ့ေပါ့။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

12

W

acwfay:uAsmq7mwpfa,muftm;
w,fvDzkef;qufMunfhjcif;
vif;vufwm&m

မင္းသိတဲ့အတိုင္း ငါက ကဗ်ာဆရာ။ ၿငိမ္ခံတတ္တဲ့ေကာင္ မဟုတ္ဘူး။ ေနာက္ဆံုး တစ္ဖြဲ႕လံုးနဲ ့တစ္ေယာက္။
ဘာျဖစ္ေသးလဲ။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သင္းကြဲတယ္။ ေငြတြင္းနက္တယ္။ ကဗ်ာတြင္းက ပိုနက္တယ္။
ႏွလံုးသားတြင္းက အနက္ဆံုးေပါ့။ ေဟာ့ဒီ လက္ဖဝါးေတြသာ ၾကည့္ေတာ့။ လူေတြကို တျဖည္းျဖည္းနဲ႕
သံသယရိွလာၿပီ။ ယံုၾကည္မႈေတြ ဆင္းရဲသားဖိနပ္လို တျဖည္းျဖည္းပါးလာၿပီ။ အစေလးတစ္စ ျမင္တာနဲ႕
ငါက ဆြဲထုတ္ေတာ့တာပဲ။ ဆန္႕ထုတ္ေတာ့တာပဲ။ အံစာတံုး တစ္တံုးလို ေျခာက္ဘက္ျမင္ေတြးတယ္။ အစိပ္စိပ္
အျမႊာျမႊာ ခြာၾကည့္တယ္။ ငါ့ကိုယ္ငါေတာင္ မယံုေတာ့ဘူး။ အျမင္မေတာ္တာေတြ ေတြ႕ေတြ႕ေနရလို ့။ မေတာ္
မတည့္ေတြ ၾကည့္ၾကည့္ေနရလို႕၊ ကိုယ့္မ်က္လံုးကိုယ္ေတာင္ ေဖာက္ထုတ္ပစ္ခ်င္လာၿပီ။ ျမင္ခ်င္တာေတြ ျမင္ခ်င္
တယ္ကြာ။ ၾကားခ်င္တာေတြ ၾကားခ်င္တယ္ကြာ။ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ ျဖစ္ခ်င္တယ္ကြာ။ လက္ပိုက္ၾကည့္ေနရတာ
ဘယ္ေလာက္ ပင္ပန္းတယ္မွတ္လဲ။ ဘယ္သူမဆို ကိုယ့္ေျမကိုယ့္ေရမွာပဲ ပြင့္ခ်င္တာေပါ့။ လန္းခ်င္တာေပါ့။
ခုေတာ့... ကိုယ့္ေျမမဟုတ္ပဲ ေၾကြရ။ ကိုယ့္ေရမဟုတ္ပဲ ေျခာက္ရ။ လင္းတဲ့ေနရာကေတာ့ နတ္ျပည္တမွ်။ ေမွာင္တဲ့
ေနရာကေတာ့ ငရဲတမွ်။ အလင္းထဲက မ်က္လံုးနဲ႕အေမွာင္တဆံုးႏိႈက္ၾကည့္လိုက္။ ဘာေတြပါလာမလဲ။
အလင္းဆာေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြပဲ ပါလာမွာေပါ့။ ငါေတာ့... ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႕ ဟိုေကာင့္ ကဗ်ာစာအုပ္
တစ္အုပ္ မလဲႏိုင္ေသးဘူး။ တူမကိုင္တတ္ပဲ သံတစ္ေခ်ာင္း႐ိုက္ၾကည့္။ စင္သြားရင္သြား၊ မသြားရင္ ေကာက္သြားမယ္။
ေကြးသြားမယ္။ ေပ်ာက္သြားမယ္။ မေတာ္ရင္ ကိုယ့္မ်က္လံုးေတာင္ မဟုတ္ဘူး၊ သူတပါး မ်က္လံုးေတာင္ သြားစိုက္
ႏိုင္တယ္။ အသက္တစ္ေခ်ာင္းေမြးရတာ သံတစ္ေခ်ာင္း႐ိုက္ရသလိုပဲ။ ေအး... အသက္တစ္ေခ်ာင္းေမြးရတာထက္
ကေလာင္တစ္ေခ်ာင္းေမြးရတာက ပိုခက္တယ္။ ကဗ်ာမွာ ႏိုင္ငံေရး ပါကိုပါရမယ္လို႕ ဘယ္သူေျပာလဲကြာ။ ပါရင္ပါမယ္။
မပါရင္မပါဘူး။ ကဗ်ာကို အာဏာနဲ႕လာမေရးခိုင္းနဲ႕။ ထြီ... မင္းေျပာေျပာေနတဲ့ facebook ႀကီးက ရြံ႕စရာႀကီးကြာ။
ညစ္ပတ္နံေစာ္ ပုပ္ပြေနတဲ့ စကားလံုးအမႈိက္ပံုႀကီးပဲ။ ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ ဘယ္မွာ အင္တာနက္သံုးခဲ့လို႕လဲ။ ဒါပဲေလ။
သမိုင္းက ေရးထိုးသြားတာ။ မင္းလည္း မင္းသမိုင္း မင္းေရး။ ငါလည္း ငါ့သမိုင္း ငါေရးရမွာပဲ။ မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္
အုတ္က်င္းအေၾကာင္း ေရးခ်င္လည္းေရးေပါ့ကြာ။ ဟားဟား... ရယ္ရတာ ရင္နာတယ္။ ရင္နာနာနဲ႕ပဲ ဘဝရဲ႕အနာေတြကို
လွ်ာနဲ ့လ်က္လ်က္ၿပီး ေရးေနရတာ။ တစ္သက္မွာ တစ္ခါ၊ ကဗ်ာနဲ႕ေသြးသားေတာ္စပ္ရတာ ဘယ္ေလာက္ အရသာ
ရိွလိုက္လဲ။ အနုပညာရဲ႕သားေတာ္ဘဝက ခါးတယ္။ အရသာရိွရိွ ခါးပစ္လိုက္စမ္းပါကြာ။ ေနာက္ဆံုး တစ္ခုေမးမယ္။
ကဗ်ာကို မင္းဘဝထဲ ဆြဲသြင္းလိုက္တာလား။ မင္းဘဝတစ္ခုလံုးကို ကဗ်ာထဲဆြဲသြင္းလိုက္တာလား။ ေျဖ... ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

13

W

tcef;quf tvGrf;quf
ql;&J
အေဝးေျပးကားေတြေပၚ
အေဝးေျပးဘဝေတြ ထုိင္ခုံလြတ္မရွိဘူး
ကြ်တ္က်ခဲ့တဲ့ ဖိနပ္တစ္ဖက္ဟာ ငယ္ဘဝ ဆုိလား
အရွိန္နဲ႕တစ္ၿမိဳ႕စီ ျဖတ္တယ္
အရိပ္မရလုိ႕ ခုတ္ထစ္ခံလုိက္ရတဲ့ လြတ္လပ္မႈ
ကုိယ္စီပဲ့ထြက္ခဲ့ တစ္နယ္တေက်း
တြယ္ခ်ိတ္ထားတဲ့စိတ္လည္း
မ်က္ရည္စုိတာနဲ႕ သံေၾကးတက္လြယ္
ဘဝကုိ လေရာင္နဲ႕ႀကိဳးညႇိဖုိ ့
လမ္းသြားလမ္းလာ အလန္းဇယားေတြမွာ
ငါတုိ႕အနံ႕ေတြ ပါမလာေတာ့ဘူး
တီးမိေခါက္မိ႐ုံ အသံျမည္ေနတဲ့ကမၻာ
ရြာဆန္ေနပုံက
တစ္ရြာတည္းေနတာေတာင္ တစ္ေရတည္းေသာက္မရ
မင္းလည္း
ျမဝတီ ဆုိလား
ဘန္ေကာက္ ဆုိလား
ေရာက္တတ္ရာရာ တံတားေဆာက္ဖုိ႕
ငါလည္း
ၿမိဳ႕ျပသစ္ကုိင္းမွာ ရာသီမေရြးေၾကြဖုိ႕
အသက္ကုိ အနုပညာနဲ႕ထုပ္ရင္း
ရင္ဘတ္အလြတ္မွာ စက္႐ုံေဆာက္လုိ႕့
ေခတ္က
ကုိယ္ေပ်ာက္ေလယာဥ္ေခတ္ဆုိေတာ့
ကုိ္ယ္ေပ်ာက္ကဗ်ာတစ္ပုဒ္
သတၱဳဓာတ္မ်ားတဲ့ ငါ့အလြမ္းနဲ႕ထုတ္လုပ္လုိက္တယ္။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

14

W

&Gm
rif;vkvif
မီးခိုးေငြ႕ကင္းတဲ့ေလက ကန္႕လန္႕ျဖတ္ေျပးလို႕
တခါတခါ လြင့္လြင့္လာတဲ့ ဖုန္ေတြ...
တခါတခါ ျဖတ္ပ်ံသြားတဲ့ ငွက္ေတြ...
ေသခ်ာပါတယ္
ဒါ... ငါတို႕ရဲ႕ရင္ဘတ္ေတြေဆာက္တဲ့ ရြာေလးပဲ
ဒီရြာေလးမွာ ပီကာဆိုမရွိဘူး
စပါးေျခြေနတဲ့ ေခြ်းသုတ္လက္ေတြရွိတယ္
ဒီရြာေလးမွာ ကာရာအိုေက မရွိဘူး
လယ္ကြင္းထဲက လြင့္ပ်ံေတးသံေတြပဲရွိတယ္
ဒီရြာေလးမွာ ေ၀ဖန္ေရးသမားေတြမရွိဘူး
ေခတ္ၿပိဳင္နဲ႕ထြင္းထုထားတဲ့ ရင္ဘတ္ပန္းပုေတြပဲရွိတယ္
ေခတ္ေတြသာ အေရာင္အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႕ရြာေလးကို လာၾကည့္သြားတယ္
ရြာေလးကေတာ့ တိတ္ဆိတ္...
ေနကာမ်က္မွန္မရွိတဲ့ ဒီရြာေလးမွာ
သနပ္ခါးပါးကြက္ေလးေတြရွိတယ္
ဘီယာဆိုင္မရွိေပမယ့္
ထန္းေတာေလးရွိတယ္
ေမာ္ေတာ္ကားေတြ ဆိုင္ကယ္ေတြမရွိေပမယ့္
ခေလာက္သံေလးေတြနဲ႕ ႏြားလွည္းေတြရွိတယ္
အီလက္ထေရာနစ္ တီးလံုးေတြမရွိေပမယ့္
အုန္းေမာင္းသံရွိတယ္
သကၠရာဇ္ေတြသာ ေျပာင္းေျပာင္း ေဟာင္းေဟာင္းသြားေပမယ့္
ဒီရြာေလးကေတာ့
ျမိဳ႕ျပ အန္ဖတ္ေတြကင္းကင္းနဲ႕
ရင္ဘတ္ေတြေဆာက္လုပ္ေနဆဲပါပဲ... ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

15

W

သူငယ္ခ်င္း... ငါေျပာတာၾကားလား...
တူ... တူ... တူ... တူ... တူ...
ေခတ္ေရစီးအတိုင္း... လိုင္းနည္းနည္းေၾကာင္မယ္
ဒါေပမယ့္...
ဂ႐ုတစိုက္နားေထာင္

yifhulrQifawGMum;u
yg;uGufuav;zwfzdkU

ၾကားျဖတ္စကားေတြ သိပ္နားေယာင္မေနနဲ႕ေတာ့
(စိတ္ႀကိဳက္လည္း နားေယာင္ၿပီးၿပီမလား)
အနာဂတ္ရဲ႕ ေရြ႕လ်ားႏႈန္းကို ဆြဲဆန္႕ဖို႕...
မင္းရဲ႕ဦးေႏွာက္ကို အနည္းငယ္ သက္တမ္းတိုးပါ...

aEGOD;av

(လူႀကီးမင္းေခၚဆိုေသာ တယ္လီဖုန္းမွာ... )
Cosmetic ေၾကာ္ျငာေတြကို ခလုတ္ႏွိပ္ၿပီးေက်ာ္လိုက္...
မာနေတြ... ခ်ိတ္ေစာင္း ေခ်ာင္းေျမာင္းမႈေတြကို...
ခဏျဖစ္ျဖစ္ ေခ်ာ့သိပ္...
ၾကီးႏိုင္ငယ္ညႇင္းစနစ္ကို လက္သီးဆုပ္ထဲ...
ခပ္တင္းတင္း ဖိႏွိပ္ထားလိုက္ရင္းက....
႐ိုးသားစြာနဲ႕ပဲ... ႏွလံုးခုန္သံကို
အင္ဂ်င္တစ္လံုး ႐ုန္းေနသလို...
မင္းၾကားလိမ့္မယ္...
မယံုၾကည္လည္း ခ်နင္းသြား...
(လူႀကီးမင္းေခၚဆိုေသာ...)
အစာအိမ္ေတြရဲ႕ ဥၾသဆြဲသံေတြက
ေပးတဲ့တြန္းကန္အားနဲ႕...
အိပ္မႈန္စုတ္ဖြား...
အသိတရားေတြရဲ႕ေရာေထြးျငမ္းဆင္မႈမွာ
မ်ိဳး႐ိုးဗီဇေတြရဲ႕ အခက္အလက္ျဖာျခင္းက
လွပမႈတစ္မ်ဳိးဆိုရင္
ကိုယ္နားထင္ကိုယ္ျပန္ေထာက္ေနရတဲ့
လက္ညိႇဳးေတြရဲ႕ ခုတ္ေမာင္းအားမွာ
ငါတို႕ဟာ... ကိုယ့္အတတ္ကိုယ္စူးမယ့္က်ိန္စာေတြပဲ..
မယံုနဲ႕လို႕လက္ခါျပဖို႕
ကိုယ့္လိပ္ျပာကိုယ္ ၀ွက္ေနရဆဲမို႕...
ကိုယ့္စားရိတ္ကိုယ္ ရွင္းရမယ့္ကန္႕လန္႕ျဖတ္ကြန္ရက္တစ္ခုမွာ
ကိုယ့္နာမည္ ကိုယ္ေခါင္းစဥ္တပ္ျပီး... ကိုယ့္တြင္းကိုယ္တူးေနမိတာ...
ဒီကေန႕... မနက္ျဖန္... သန္ဖက္ခါ...
ေန႕... ည... ေပါင္း မ်ား စြာ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

16

W



umwGef;



pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

17

W

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

18

W





txl;aqmif;yg;

ordkif;0ifaeUBuD;
3 &yf ESifh
vGwfvyfa&;aMujimpmwrf;
pmyGifhvTm

ငါတို႕ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးသည္

မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ တစ္ဖြဲ႕တစ္သင္း၏
အေမြအႏွစ္ မဟုတ္၊
မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္တစ္ဖြဲ႕တစ္သင္း၏
ပုဂၢလိကအပိုင္ ပစၥည္းမဟုတ္၊
မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ တစ္ဖြဲ႕တစ္သင္းက
ခ်ဳပ္ကိုင္ အႏိုင္သိမ္းယူ အက်ိဳးခံစားအပ္ေသာ
ႏုိင္ငံေတာ္မဟုတ္၊
အတိတ္ကာလကလည္းေကာင္း၊
ယခုမ်က္ေမွာက္တြင္လည္းေကာင္း၊
ေနာင္လာလတၱံ႕ေသာ အနာဂတ္ကာလ၌လည္းေကာင္း၊
ငါတို႕ျပည္ေထာင္စုႀကီးအတြင္း၌ မွီတင္းေနထိုင္ၾကေသာ
ႀကီးငယ္ေ၀းနီး၊ က်ားမ,မေရြး
သစၥာေတာ္ခံ ႏိုင္ငံသားဟူသေရြ႕တို႕၏
အေမြအႏွစ္အပိုင္ပစၥည္း အက်ိဳးခံစားရာျဖစ္သည္ဟူေသာ
လူ႕ဘာသာ၊ လူ႕တရားႏွင့္အညီ...

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

19

W

၁၉၂၀ ခုႏစ
ွ ္ ပထမေက်ာင္းသားသပိတႀ္ ကီးသည္ ကိလ
ု ုိ

တိုင္းသူျပည္သားအားလုံးသည္ လြတ္လပ္ေရး စခန္းကို မ်က္ေျခ

နီ ပညာေရးစနစ္အား ဦးတည္ တိုက္ခိုက္ခဲ့ျခင္းသာမက၊ နယ္ခ်ဲ႕

မျပတ္ဘဲ တန္းတန္းမတ္မတ္ ခ်ီတက္ၾကရန္သာ အျမဲသတိ သမၹဇဥ္

အဂၤလိပ္တို႕၏ ျမန္မာျပည္သားမ်ားအေပၚ ဖိႏိွပ္ခ်ဳပ္ျခယ္ခဲ့ေသာ

ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ေစသတည္း”ဟူ၍ ေရးသားခဲ့သည္။

အေရးကိစၥ မွန္သမွ်ကိုလည္း ေတာ္လွန္ခဲ့ျခင္းဟု ဆုိႏိုင္ေပသည္။

ျမန္မာတစ္မ်ိဳးသားလုံး စည္းလုံးညီၫြတ္စြာျဖင့္ တက္ၾကြႏိုးၾကား

အေရးႀကီးေၾကာင္း ျမန္မာႏိုင္ငံသားတို႕သိရွိနားလည္ကာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္

ေသာ အသိအျမင္မ်ားကို ဖြင့္လွစ္ေပးခဲ့ျခင္း၊ သူ႕ကၽြန္မခံလိုစိတ္မ်ား

ေအာင္ဆန္းသည္ ျပည္မႏွင့္ ေတာင္တန္းေဒသမ်ား ေပါင္းစည္း၍

ႏိးု ထေစျခင္းတိ႕ု ေၾကာင့္ ‘‘အမ်ိဳးသားေန႕’’ႀကီးသည္ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႕က်င္

ျမန္မာ့လတ
ြ လ
္ ပ္ေရး ရယူႏင
ုိ ရ
္ န္ ၁၉၄၇ ေဖေဖာ္၀ါရီလ၊ ၁၂ ရက္ေန႕

ေရး အမ်ိဳးသားလြတလ
္ ပ္ေရးတိ႕ု တြင္ အေရးပါထင္ရာွ းလွေပသည္။

တြင္ ရွမး္ ျပည္နယ္ ပင္လၿုံ မိဳ႕၌ တိင
ု း္ ရင္းသားကုယ
ိ စ
္ ားလွယ္ ၂၃ ဦး

ႏွင့္အတူ သမိုင္း၀င္ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ကို ခ်ဳပ္ဆိုႏိုင္ခဲ့သည္။

၁၉၂၀ ျပည္ႏ
့ စ
ွ တ
္ င
ြ ္ ျမန္မာျပည္ ဒုတယ
ိ ဘုရင္ခံ ဆာရယ္

အမ်ဳိးသားစည္းလံးု ညီၫတ
ြ ေ
္ ရးစိတဓ
္ ာတ္သည္ အလြန္

ဂ်ီနယ္ ဟင္နရီကရက္ေဒါက္ (Sir Reginald Henry Craddok)ႏွင့္

ပညာမင္းႀကီး မတ္ဟန္တား (Mark Hunter)တို႕သည္ ရန္ကုန္

ဟု သတ္မတ
ွ ခ
္ သ
့ဲ ည္မာွ ယခုတိုင္ျဖစ္သည္။ ‘‘အမ်ိဳးသားေန႕’’ႏွင့္

တကၠသလ
ုိ ဥ
္ ပေဒၾကမ္းကို ေရးဆြ၍
ဲ ရန္ကန
ု တ
္ ကၠသလ
ု ိ ္ တည္ေထာင္

‘‘ျပည္ေထာင္စုေန႕’’တို႕မွ အေျခတည္ ေပါက္ဖြားလာေသာ မ်ဳိးခ်စ္

ရန္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကသည္။

စိတ္၊ တိုင္းရင္းသားအေပါင္းတို႕ စည္းလံုးညီၫြတ္မႈျဖင့္ လြတ္လပ္

ထိဥ
ု ပေဒၾကမ္းတြင္ ျမန္မာျပည္တင
ြ ္ ရန္ကန
ု တ
္ ကၠသလ
ုိ ္

ေရးကို အရယူႏင
ုိ ခ
္ ၾ့ဲ ကေလသည္။ ႏွစေ
္ ပါင္းရာေက်ာ္ နယ္ခ်ဲ႕ဖိႏပ
ိွ မ
္ ႈ

တစ္ခတ
ု ည္းသာ ရိရ
ွ မည္ျဖစ္ၿပီး ရန္ကန
ု ေ
္ ကာလိပတ
္ စ္ခလ
ု ည္း လက္

ေအာက္တြင္ ျပားျပား၀ပ္ခဲ့ရေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားတို႕သည္ လြတ္

ေအာက္ခံအျဖစ္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္သာဖြင့္ရမည္။ ေကာလိပ္ေက်ာင္း

လပ္ေရးရသည့္အခါ ေအာက္ေဖာ္ျပပါ လြတ္လပ္ေရး ေၾကျငာစာ

တြင္ စာသင္လလ
ို ်ွ င္ ေက်ာင္းအိပေ
္ က်ာင္းစားသာ ေနရမည္။ ဟိက
ု ္

တမ္းကို ထုတ္ျပန္ႏိုင္ခဲ့ေပသည္။

ထိုသမိုင္း၀င္ေန႕သည္ ေနာင္အခါ ‘‘ျပည္ေထာင္စုေန႕’’

စကူးဖုိင္နယ္ (High School Final)ေခၚ ၁၀ တန္းစာေမးပြဲ ေအာင္

‘‘လြတ္လပ္ေရးေၾကညာစာတမ္း’’

ျမင္သူတို႕သည္ တကၠသိုလ္၀င္ခြင့္စာေမးပြဲကို ထပ္မံေျဖဆိုရမည္။
ေျဖဆို၍ထူးခၽြန္စြာ ေအာင္ျမင္မွသာ ၀င္ခြင့္ရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း၊
ဦးစြာ ျပင္ဆင္မအ
ႈ တန္းတြင္ တစ္ႏစ
ွ တ
္ က္ရမည္။ စသည္ျဖင့္ ကိလ
ု ို

ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၀၉ခု၊ ျပာသိုလဆုတ္ ၉ ရက္၊

နီ နယ္ခ်ဲ႕စနစ္ႏွင့္ အရင္းရွင္ပညာေရးစနစ္ကိုသာ အက်ိ္ဳးျပဳေသာ

(ခရစ္သကၠရာဇ္ ၁၉၄၈ခု၊ ဇန္န၀ါရီလ ၄ ရက္) တနဂၤေႏြေန႕။

ဥပေဒမူၾကမ္းကို ျမန္မာတစ္မ်ိဳးသားလုံးက လုံး၀ လက္မခံႏိုင္ေပ။

၁။ ေကာင္းျမတ္သန္႕စင္ မဂၤလာအေပါင္းႏွင့္ ျပည့္စုံေသာအခါ၌

ထိသ
ု ႕ုိ တစ္ျပည္လးံု မွ ကန္႕ကြကေ
္ သာ္လည္း ျမန္မာႏိင
ု င
္ တ
ံ င
ြ ္ လာ

ဤငါတို႕ျမန္မာျပည္သည္ လုံး၀လြတ္လပ္ေသာ အခ်ဳပ္အခ်ာ

ေရာက္၍ ျမန္မာတစ္မ်ိဳးသားလုံးကို ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ အဂၤလိပ္

အာဏာပိုင္ ျပည္ေထာင္စုသမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးအျဖစ္

တိ႕ု က ၁၉၂၀ ၾသဂုတလ
္ ၈ ရက္ေန႕တြင္ ဥပေဒျပဳေကာင္စသ
ီ ႕ုိ တင္

သို႕ေရာက္ၿပီ။

သြင္း အတည္ျပဳခဲ့သည္။ ဒီဇင္ဘာ ၁ ရက္ေန႕တြင္ ယင္းဥပေဒ
အာဏာတည္ေၾကာင္း ျပဌာန္းခဲ့သည္။

၂။ ဤငါတို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးသည္ လုိရာမတ ျပည့္စုံလွ၍ ဘူ

၁၉၂၀ ဒီဇင္ဘာ ၅ ရက္ေန႕(တန္ေဆာင္မုန္းလဆုတ္

မိနက္သန္မွန္ေသာ ေျမထူးေျမျမတ္လည္းျဖစ္၏။ မြန္ျမတ္သန္႕

၁၀ ရက္)ေန႕တြင္ တကၠသလ
ုိ ေ
္ က်ာင္းသားမ်ား စတင္သပိတေ
္ မွာက္

စင္ေသာ တရားထူး တရားျမတ္တို႕တည္ရာ ေျမေကာင္းေျမ

ခဲ့သည္။ ထိုမွစ၍ ျမန္မာတစ္ျပည္လုံး ပ်ံ႕ႏွံ႕ကာ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႕က်င္

လည္း မွန၏
္ ။ ေျမတြငး္ ေျမျပင္ အထူးထူးေသာ ရတနာအေပါင္း

ေရးမ်ားကို စည္းလုးံ ညီၫတ
ြ စ
္ ာြ လုပေ
္ ဆာင္ခၾ့ဲ ကသည္။ ထိသ
ု ႕ုိ လုပ္

တို႕ႏွင့္ျပည့္စုံသျဖင့္ သတၱ၀ါအေပါင္းတို႕ ဆြတ္ယူစားသုံးကမၻာ

ေဆာင္ရင္း ကိုယ့္မင္းကိုယ့္ခ်င္းႏွင့္ လြတ္လပ္ေသာ အရသာကို

ဆုးံ ေသာ္လည္း မသုဥး္ မကုနႏ
္ င
ုိ ေ
္ သာ ပေဒသာစစ္ အႏွစသ
္ ာရ

ပိုမိုသိရွိ ေတာင့္တလာၾကသည္။ ထုိသုိ႕ေက်ာင္းသားမ်ား သပိတ္

ၾကြယ္၀ျပည့္စုံေသာ ေျမလည္းျဖစ္၏။ ဘူမိနက္သန္မွန္လွ ထူး

ေမွာက္ေသာ တန္ေဆာင္မန
ု း္ လဆုတ္ ၁၀ ရက္ေန႕ကို ‘‘အမ်ိဳးသား

ခၽြန္ ဤေျမမြနေ
္ ျမျမတ္၌ ရွမး္ ၊ ကခ်င္၊ ကယား၊ ကရင္၊ ခ်င္း၊မြန၊္

ေန႕’’အျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ့သည္။ ႏွစ္စဥ္ အမ်ိဳးသားေန႕ကို စဥ္ဆက္

ျမန္မာ စသည္ျဖင့္ တစ္ေသြးတစ္သား တစ္မိဘြားျဖစ္ၾကကုန္

မျပတ္ က်င္းပခဲ့ရာ ၁၉၄၆ ခု၊ ၂၆ ႏွစ္ေျမာက္ အမ်ိဳးသားေန႕ ဗိုလ္

ေသာ ငါတို႕သည္ ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ရာ သခ်ၤာပြားတက္ေရတြက္

ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ သ၀ဏ္လႊာ တြင္-

ျခင္းငွာ မတတ္ႏိုင္ရာေသာ ရာဇ၀င္ေရွးေ၀း ေရွးပေ၀သဏီမွ စ

“အမ်ဳိးသားေန႕တြင္ တစ္တိုင္းျပည္လုံးရွိ လူထုႀကီး

၍ တစ္ညီတစ္ညြတ္ တစ္စုတစ္႐ုံး လြတ္လပ္ေသာလူမ်ိဳးအျဖစ္

သည္ ဖ.ဆ.ပ.လ ေနာက္တြင္ ညီၫြတ္စြာရွိေနၾကၿပီး၊ လြတ္လပ္

တည္ခဲ့ၾကကုန္၏။ တေကာင္း၊ သေရေခတၱရာ၊ ပုဂံ၊ ျမင္စိုင္း၊

ေရး ပန္းတိုင္သို႕ မေရာက္မခ်င္း လိုက္နာေဆာင္ရြက္မည္ဟူေသာ

စစ္ကင
ုိ း္ ၊ ပင္းယ၊ အင္း၀၊ ကုနး္ ေဘာင္ ထိ႕ု ေနာက္ မႏၲေလးအထိ

အဓိ႒ာန္ကို ေလးျမတ္စြာ ပန္ဆင္ရန္ လိုသည္။ နယ္ခ်ဲ႕သမားတို႕

ငါတိ႕ု ၏လြတလ
္ ပ္ေရးသည္ ေနေရာင္လ၀ါကဲသ
့ ႕ုိ ပမာသိ႕ု အျဖာ

သည္ ကုလားဗမာ၊ တ႐ုတ္ဗမာ၊ ကရင္ အစရွိသည္အားျဖင့္ လူမ်ိဳး

ျဖာတ၀င္း၀င္း ကမၻာက်ဥ္းေအာင္ ထြနး္ လင္းေစခဲ၏
့ ။ သိ႕ု ရာတြင္

ေရး ပဋိပကၡျဖစ္မႈမ်ိဳးကို အားေပးရန္ ႀကိဳးပမ္းေနၾကသည္။ ငါတို႕

ကမၻာ့တန္ဆာ ကာလသေခ်ၤတည္ေနအပ္ေသာ ေနမင္းသူရယ

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

20

W

စႏၵာလတိ႕ု ပင္ ဆီးႏွငး္ ျမဴတိမ္ ဖုးံ အုပ၍
္ ၊ ခဏေခတၱ အရွန
ိ အ
္ ၀ါ

တ၀ွန္းကို တစ္ေသြးတစ္သားတည္း ဟူေသာ ႀကိဳးထူး၊ အလို

ညိွဳးေလ်ာ္ႏြမ္းလ် မထြန္းမပ ျဖစ္ရဘိသကဲ့သို႕ ငါတို႕၏ လြတ္

အေလ်ာက္ သဘာ၀ အေထာက္အပံ့ျဖင့္သာလွ်င္ ျဖစ္ေပၚအပ္

လပ္ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးသည္လည္း လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္

ေသာ ေစတနာတည္းဟူေသာ ႀကိဳးထူး၊ ဤ ႀကိဳးထူးသုံးပါးျဖင့္

ေပါင္း ေလးရာခန္႕က ဥေရာပတုိက္မွ ထြက္ေပၚလာ၍ တစ္

ကမၻာဆုံးတိုင္ ၿမဲခိုင္တည္တံ့ေအာင္ ရစ္ပတ္ဖြဲ႕စည္းအပ္ေသာ

ကမၻာလုံးကို ရစ္ပတ္အုပ္ဖုံးခဲ့ေသာ နယ္ခ်ဲ႕၀ါဒႀကီးနွင့္ မေရွာင္

ျပည္ေထာင္စအ
ု ျဖစ္သ႕ုိ လက္ဆပ
ု လ
္ က
ုိ က
္ င
ုိ ္ ငါတိ႕ု အပိင
ု ရ
္ ေလၿပီ။

မကြင္းသာ ႀကိဳက္ႀကဳံဆုံေတြ႕မိ၍ ပထမအဂၤလိပ္ ျမန္မာစစ္၌
ရခုိင္၊ တနသၤာရီ၊ ဒုတိယအဂၤလိပ္ျမန္မာစစ္၌ ဟံသာ၀တီ၊ ပဲခူး၊

၅။ ငါတို႕ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးသည္ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ တစ္ဖြဲ႕

တတိယအဂၤလပ
ိ ျ္ မန္မာစစ္၌ မႏၲေလးရတနာပုံ သုးံ ႀကိမသ
္ းံု တန္

တစ္သင္း၏ အေမြအႏွစ္ မဟုတ္၊ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္

ခ်အပ္ရျခင္းျဖင့္ ဤေျမထူးေျမျမတ္၌ ႏွစေ
္ ပါင္းေထာင္ရာ ေစာင့္

တစ္ဖြဲ႕တစ္သင္း၏ ပုဂၢလိကအပိုင္ ပစၥည္းမဟုတ္၊ မည္သူတစ္

ထိန္း၍လာခဲ့ၾကေသာ ငါတုိ႕၏ လြတ္လပ္ေရးသည္ ငါတို႕လက္

ဦးတစ္ေယာက္ တစ္ဖြဲ႕တစ္သင္းက ခ်ဳပ္ကိုင္ အႏိုင္သိမ္းယူ

မွ လြတ္၍ လက္ေအာက္ခံဘ၀သို႕လုံး၀ ေရာက္ခဲ့ၾကရသည္။

အက်ိဳးခံစားအပ္ေသာ ႏုိင္ငံေတာ္မဟုတ္၊ အတိတ္ကာလက

သိ႕ု ေသာ္ ေနမင္းသူရယ
ိ လစႏၵာတိ႕ု ကို ဆီးႏွငး္ ျမဴတိမတ
္ ႕ုိ သည္

လည္းေကာင္း၊ ယခုမ်က္ေမွာက္တင
ြ လ
္ ည္းေကာင္း၊ ေနာင္လာ

မည္သို႕ပင္ ဖုံးလႊမ္းေစကာမူ ေနလတို႕၏ အရွိန္အေတာက္ကို

လတၱ႕ံ ေသာ အနာဂတ္ကာလ၌လည္းေကာင္း၊ ငါတိ႕ု ျပည္ေထာင္

မခံႏိုင္ရကား ေခတၱမွ်ႏွင့္ပင္ လြင့္စင္ကြယ္ေပ်ာက္၍ ေန၀ါလ

စုႀကီးအတြငး္ ၌ မွတ
ီ င္းေနထိင
ု ၾ္ ကေသာ ႀကီးငယ္ေ၀းနီး၊ က်ားမ,

ေရာင္သည္ ပကတိအသေရကို ျပန္၍ ေဆာင္ေလဘိသကဲ့သို႕

မေရြး သစၥာေတာ္ခံ ႏိင
ု င
္ သ
ံ ားဟူသေရြ႕တိ႕ု ၏ အေမြအႏွစအ
္ ပိင
ု ္

ငါတိ႕ု အေပၚ၌ လႊမး္ ဖုးံ အပ္ေသာ နယ္ခ်ဲ႕၀ါဒသည္ ငါတိ႕ု ၏ကမၻာ

ပစၥညး္ အက်ိဳးခံစားရာျဖစ္သည္ဟေ
ူ သာ လူ႕ဘာသာ၊ လူ႕တရား

ရွည္ျမင့္ ရင့္မာလွေသာ လြတ္လပ္ေရး စိတ္ဓာတ္၏ အရွိန္အ

ႏွငအ
့္ ညီ ကမၻာဦးကာလ လူတ႕ုိ ၏ ပထမစည္း႐ုးံ မႈ၌ လူအေပါင္း

ေတာက္ကုိ မခံႏင
ုိ ရ
္ ကား ေျခာက္ဆယ္တ
့ စ္ႏစ
ွ ္ တစ္လႏွင့္ တစ္

တိ႕ု ၏ သေဘာဆႏၵအရ လူအ၀ွနး္ ၏ အက်ိဳးကို ေကာင္းစြာရြက္

ရက္ေသာ အခိက
ု အ
္ တန္႕ကေလးမွာပင္ အလိအ
ု ေလ်ာက္ ကြယ္

ေဆာင္ႏင
ုိ အ
္ ေ
့ံ သာ ပုဂဳိၢ လ္ကုိ ေရြးေကာက္၍ သမၼတတင္ေျမႇာက္

ေပ်ာက္သာြ းရသျဖင့္ ဤေန႕ဤအခါမွစ၍ ငါတိ႕ု သည္ အသူရန
ိ ္

ၾကသာ မေဖာက္မျပန္ မစြန္းမၿငိ ပကတိသန္႕ရွင္းျဖဴစင္ေသာ

ခံတြင္းမွ ရွင္းရွင္းႀကီး လြတ္ေျမာက္အပ္ေသာ လျပည့္၀န္းပမာ

မူလလူ႕၀ါဒႏွင့္ ေလ်ာ္ညစ
ီ ာြ စည္းကမ္းဥပေဒ ေသခ်ာထင္ရာွ းစြာ

သန္႕ရွငး္ စင္ၾကယ္ ခ်မ္းေျမ့သာယာစြာျဖင့္ လုးံ ၀လြတလ
္ ပ္ေသာ

ပိင
ု း္ ျခားသတ္မတ
ွ ၊္ တူညေ
ီ သာတရား၊ တူညေ
ီ သာ အခြငအ
့္ ေရး၊

ဘ၀ထူး ဘ၀ျမတ္ကို လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ အပိုင္ရွိၾကေပၿပီ။

တည္စိမ့္ေသာငွာ လူအေပါင္းတို႕၏ ဆႏၵသာလွ်င္ အဓိကျဖစ္
ေသာ သမၼတျမန္မာႏိင
ု င
္ ေ
ံ တာ္တည္းဟူေသာ ျမတ္ေသာအျဖစ္

၃။ ယခု ငါတို႕ရရွိအပ္ေသာ လြတ္လပ္ေရးသည္ ေရတြင္ ႐ုပ္ေရး

သို႕ လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ ငါတုိ႕အပိုင္ရၿပီ။

ျမေသြးေကာင္းကင္ တိမ္ရိပ္ထင္သကဲ့သို႕ေသာ လြတ္လပ္ေရး
မဟုတ၊္ ငါတိ႕ု အား လြတလ
္ ပ္ေရးလမ္းစဥ္သ႕ုိ ၫႊနလ
္ ည္းၫႊနျ္ ပ

္ လာ့... ယေန႕ မဂၤလာအေပါင္းႏွင့္ ျပည္စ
့ ေ
ံု သာ ဤ
၆။ သိၾကကုနေ

လမ္းစရွာႀကံ အျမန္ေရာက္ေအာင္ ပိ႕ု ေဆာင္ခၾ့ဲ ကေပေသာ ဗိလ
ု ္

အခ်ိနမ
္ စ
ွ ၍ ငါတိ႕ု ၏ မူလအပိင
ု ျ္ ဖစ္ေသာ လုးံ ၀လြတလ
္ ပ္ေရးကို

ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္တကြ အ၀၀ေသာ ကူးတို႕မွဴး ေခါင္းေဆာင္

ငါတို႕ျပန္၍ရၿပီ။ တိုင္းရင္းသားအေပါင္းတို႕ ေသြးစည္းညီၫြတ္

ႀကီးတိ႕ု ၏ မဆုတမ
္ နစ္ေသာ လု႕ံ လ၊ မေလ်ာ့ေသာ ၀ီရယ
ိ ၊ ဆီမးီ

လ်က္ အခြင့္အေရး အဆင့္အတန္းတူညီသည့္ ျပည္ေထာင္စု

တန္ေဆာင္ကသ
့ဲ ႕ုိ ထြနး္ ပအပ္ေသာ ဉာဏ္မ်က္စ၊ိ ၀ဇီရ စိနသ
္ ာြ း

သမၼတႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးကို

ကဲသ
့ ႕ုိ စူးရွေသာ သတၱတ
ိ ႕ုိ ေၾကာင့္ အဟံမမ သံပႀကဳံး၀ါး အျခား

ေရးႏွင့္ ငါတုိ႕ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး၏သစၥာကို ကမၻာဆုံးတုိင္ မယုိင္

အျခား လြတ္လပ္ေသာ ႏိုင္ငံႀကီးတို႕ႏွင့္ တန္းတူျမဴတစ္ျခမ္းမွ်

မယိမ္းတည္မည္။ ငါတို႕သည္ လြတ္လပ္ေသာ ႏိုင္ငံျဖစ္သည္

မေလ်ာ့မလို ထိထ
ု သ
ုိ ႕ုိ ေသာ တန္ခးုိ ရွန
ိ ၀
္ ါ ေတဇာအေပါင္းတိ႕ု ႏွင့္

ႏွင့္အညီ ကမၻာ့လြတ္လပ္ေသာ ႏိုင္ငံအေပါင္းတို႕ တရားသျဖင့္

ျပည့္စုံေသာ အခ်ဳပ္အျခာတည္းဟူေသာ အာဏာထူး အာဏာ

က်င့္ေဆာင္အပ္ေသာ က်င့္၀တ္ကို ေစာင့္ေရွာက္က်င့္ေဆာင္

ျမတ္ကို ငါတို႕လက္ကိုင္ အပိုင္ရရွိၾကၿပီ။

မည္။ ငါတု႕ိ ၏ လြတလ
္ ပ္ေရးကို ငါတိ႕ု ခ်စ္ျမတ္ႏးုိ သည္ႏင
ွ အ
့္ ညီ

တည္ေထာင္ၿပီ။

ငါတို႕လြတ္လပ္

တစ္ပါးသူတ႕ို ၏ ၿငိမး္ ခ်မ္းေရးကိလ
ု ည္း ငါတိ႕ု ေလးစား ေစာင္ထ
့ န
ိ း္
၄။ ငါတို႕ တစ္မ်ိဳးတစ္ဘာသာ တစ္စိတ္တစ္ေဒသ၏ ေကာင္းက်ိဳး

မည္။ ငါတို႕သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို အလိုရွိသည္ႏွင့္အညီ ငါတို႕

ခ်မ္းသာကို မလုလ
ိ ား၊ ေက်ာသား ရင္သား သူကား ငါကား ခြျဲ ခား

ကဲ့သို႕ လိုလားသူမ်ားႏွင့္ အတူလက္တြဲ၍ ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရး

ျခင္းကို အလိုမရွိေသာ ႀကိဳးထူး၊ ျမစ္ေခ်ာင္းသီတာ၊ သမုဒၵရာ

ကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မည္။

ေတာင္တန္းတို႕ျဖင့္ ကမၻာ့ဓမၼတာ သဘာ၀အပိုင္းအျခား ထင္

ဤငါတို႕ေၾကညာခ်က္ကို တစ္ကမၻာလုံး

ရွားစြာ သတ္မွတ္အပ္ေသာ ရာဇ၀င္ရွည္ေ၀း ေရွးပေ၀ဏသီမွ

တစ္ေယာက္မက်န္ သိၾကားေစသတည္း။

#

စ၍ ယခုထက္တင
ို ္ ျမန္မာႏိင
ု င
္ သ
ံ ားဟု သမုတအ
္ ပ္သူ တုင
ိ း္ ရင္း

စာပြင့္လႊာ

သားအေပါင္းတိ႕ု ဇာတိခ်က္ေၾကြ ေနထိင
ု ၾ္ ကရာ ျမန္မာႏိင
ု င
္ ေ
ံ တာ္

ရည္ၫႊန္း - ျမန္မာ႔သမိုင္းအဘိဓာန္။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

21

W

txl;aqmif;yg;

ordkif;tpOftvm BuD;jrwfcJhwJh
&efukefwuúodkvf?
or®w tdkbm;rm;?
uRefawmfeJU
Edk0ifbm 19 &ufaeUrSwfwrf;
vif;c(Oya')
သမၼတ အိုဘားမား ကား လြတ္ထြက္မသြားေအာင္

ေနေကြ႕ၿပီး ကန္ေပါင္ဘက္ျခမ္းမွေန ျပည္လမ္းတေလွ်ာက္ လွမ္း

ကင္မရာကို အဆင္သင့္လုပ္ထားတယ္။

ျမင္ရတဲ့ ျမင္ကင
ြ း္ ေကာင္းေကာင္း တစ္ေနရာကို ေရြးယူလက
ုိ တ
္ ယ္။

ရင္ေတြခုန္ေနတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ရင္ခုန္ေနတာလဲ မသိဘူး။

သမၼတ ကားတန္းေရွ႕က ေခြးတစ္ေကာင္ေတာင္ ျဖတ္မေျပးရေအာင္
လမ္းရွင္းထားသလို ကၽြန္ေတာ့္ ကင္မရာထဲကလည္း သမၼတ အို

ႏို၀င္ဘာ ၁၉ ရက္ အင္းယားလမ္းရဲ႕ နံနက္ခင္း

ဘားမား ကား လြတ္ထြက္မသြားေအာင္ ကင္မရာကို အဆင္သင့္

အင္းယားကန္ေပါင္က ထူးထူးျခားျခား လူေတြရင
ွ း္ လိ႕ု ။

လုပထ
္ ားတယ္။ ရင္ေတြခန
ု ေ
္ နတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ရင္ခန
ု ေ
္ နတာလဲ

နံနက္ ၇ နာရီခြဲ၊ ျပည္လမ္းကေန အင္းယားလမ္းကို

မသိဘူး။

ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ရဲ႕ အေနာက္ေျမာက္ဘက္က အေပါက္ကို ေရာက္

    
ေရွ႕ေျပးကားသံုးစီးနဲ႕ မီးေရာင္

ေတာ့ ဂိတ္က လူကိုေမးလိုက္တယ္။

‘‘၀င္လို႕ရၿပီလားလို႕’’

တာက ေလဆိပ္က သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ဖုန္း၊ သူငယ္ခ်င္းက ေျပာတယ္။

‘‘ဂိတ္က ၀င္ခြင့္ကဒ္ပါလား ပါရင္ ၀င္လို႕ရၿပီ’’ဆိုေတာ့

ေကြ႕လာၿပီး စီးပြားေရးတကၠသလ
ုိ ဆ
္ တ
ုိ ့ဲ ဆိင
ု း္ ဘုတေ
္ ရွ႕ကေနျဖတ္၊

‘‘ကလင္ ကလင္’’ဆိေ
ု တာ့ ကမန္းကတန္းဖြငၾ့္ ကည္လ
့ က
ို ္
‘‘အခုပဲ ေလဆိပ္က ထြက္သြားၿပီ’’ဆိုတဲ့ စကားအဆံုး

ကၽြန္ေတာ့္မွာ အေျဖမရွိ။ သံ႐ံုးကို မေန႕က ဖုန္းဆက္ေမးေတာ့ အ

မွာ ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္လံုးထဲမွာ ေရွ႕ေျပးကားသံုးစီးရဲ႕ မီးေရာင္ေတြကို

ခမ္းအနားက်မွ ထုတ္ေပးမယ္တ့ဲ။ ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္အသိ မိတ္ေဆြ

ထင္ထင္ရွားရွား ျမင္လာရပါတယ္။

လူႀကီးတစ္ေယာက္ကို ဖုန္းဆက္ေမးၾကည့္ေတာ့မွ-

‘‘စိတ္မပူပါနဲ႕၊ ၀င္ခြင့္ေပးတဲ့ အခ်ိန္က်ရင္ ကတ္ထုတ္

ကားတန္းကလည္း မီးေရာင္ေလးေတြကို စတင္ျမင္ရသလို လက္

ေပးမယ့္ လူေတြ ေရာက္လာပါလိမ့္မယ္။ ၁၀ နာရီခြဲမွ ၀င္ရမွာပါ၊

ကလည္း ခလုတေ
္ ပၚမွာ ေနရာယူထားပါတယ္။ အလင္းရဲ႕ ျမန္ႏန
ႈ း္

အခုမွ ၇ နာရီခြဲပဲ ရွိပါေသးတယ္ညီရာ’’ဆိုလို႕

ေလာက္သြားတဲ့ ကားတန္းကို တစ္စကၠန္႕ရဲ႕အႀကိမ္ ၂၀၀ ပံု ၁ ပံု

  
ရင္ခုန္စြာနဲ႕ကင္မရာ

ျဖတ္တ့ဲ ကင္မရာရဲ႕ Speed နဲ႕ ဘယ္ႏစ
ွ ပ
္ မ
ုံ န
ွ း္ မသိေအာင္ ႐ိက
ု လ
္ က
ုိ ္

‘‘ဟုတက
္ ’့ဲ ’တစ္လးုံ နဲ႕ ၀ီရယ
ိ ေစာမိတာ ေတြးမိလက
ုိ တ
္ ယ္။

ကင္မရာမွန္ဘီလူးနဲ႕ မ်က္လံုး တစ္တန္းထဲ ျဖစ္ခ်ိန္မွာ

ပါတယ္။ ေၾသာ္ သူကိုယ့္ေရွ႕က ျဖတ္ၿပီး လႊတ္ေတာ္ထဲသြားၿပီေပါ့။

ကဲ... ဂိတ္ကို ျပန္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေခတ္မွာ တက္ခြင့္မရခဲ့တဲ့
ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ခန္းမႀကီးထဲ ၀င္မယ္။

ျပည္လမ္းကို ျပန္သြားလိုက္တယ္။ အင္းယားလမ္းက

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

22

W

  
၀ီရိယက ေပးတဲ့ ဇြဲဆု

ေတြနဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကို ယံုၾကည္တဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ဒီကို လာခဲ့

တာပါ’’ဆိုတဲ့ စကားကုိ ဂုဏ္ယူစြာ ၿငိမ္သက္ နားေထာင္ေနခဲ့ၾကပါ

ေစာေစာေရာက္ၿပီး ေစာင့္ရတာ တန္သြားတယ္။ ဘာ

တယ္။ ကၽြနေ
္ တာ္က အဂၤလပ
ိ စ
္ ာကို ပညာရွငအ
္ ဆင့္ မေရာက္ေသး

လို႕လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္မွာ တန္းစီေနတဲ့ ျပည္တြင္း၊ အ

တ့ဲ လူတစ္ေယာက္ပါ။ ဒါေပမယ့္ သူ႕ရဲ႕မိန္႕ခြန္းဟာ ကၽြန္ေတာ္နား

ထူးသျဖင့္ ျပည္ပ မီဒီယာသမားေတြက တေမွ်ာ္တေခၚကိုး။ လံုျခံဳ

လည္ႏင
ုိ တ
္ ့ဲ အေနအထားမွာ ရွသ
ိ လို နားေထာင္ေကာင္းတဲ့ မိန႕္ ခြနး္

ေရးု ကတ္ေလးတစ္ကတ္ ရင္ဘတ္ကို ထုိုးၿပီး အေပၚကို ေလွခါးသံုး

တစ္ခုလည္း ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ထစ္တက္လိုက္ေတာ့ ‘‘အမေလး’’၊ စစ္ေဆးေရးအတြက္ ေစာင့္ေန

တဲ့ သူတို႕ရဲ႕ေခြးႀကီးက အႀကီးႀကီးပါပဲလား။

ဘူး။ ကမၻာေက်ာ္တဲ့သူတစ္ဦးရဲ႕ မိန္႕ခြန္းကို လွပေအာင္ တန္ဆာ

အပိုင္းႏွစ္ခုရဲ႕တစ္ခုမွာ ကၽြန္ေတာ့္ကို အေမရိကန္ လံု

ဆင္ေပးေနတဲ့ သူ႕အသံရဲ႕ အနိမ့္အျမင့္ေတြ၊ ဘယ္လက္တစ္ခါ၊

ျခံဳေရးသမားတစ္ေယာက္က စက္ကိရိယာေတြနဲ႕ စစ္ေဆးသလို

ညာလက္တစ္ခါ၊ လက္ႏစ
ွ ဘ
္ က္စလံးု တစ္ခါ အလွညက
့္ ်စီ စည္းခ်က္

ဟိုဘက္ျခမ္းက ကၽြန္ေတာ့္ လြယ္အိတ္နဲ႕ ကင္မရာေတြကိုလည္း

ညီညန
ီ ႕ဲ အသက္၀င္လပ
ႈ ရ
္ ာွ းစြာ ပရိသတ္ကုိ ဆြေ
ဲ ဆာင္ထားပါတယ္။

အေမရိကန္

လံုျခံဳေရးသမားႏွစ္ေယာက္နဲ႕

ေခြးတစ္ေကာင္က

ၿပီးေတာ့ သူ႕မိန္႕ခြန္းကပဲ ေကာင္းတာ မဟုတ္ေသးပါ

ထို႕အျပင္ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္မွာ သာမန္ထက္ပိုၿပီးလွပ

ေကာင္းေကာင္းေမႊေႏွာက္ေနပါတယ္။ အားလံးု ၿပီးလိ႕ု ၀င္သာြ းလုက
ိ ္

တဲ့ စကားေတြက ပရိသတ္ေတြရ႕ဲ ဦးေႏွာက္က တားမရတဲ့ ႏွလးုံ သား

ေတာ့ သတင္းသမားေတြအတြက္ ေနရာက သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ႏွစထ
္ ပ္

လက္ခုပ္သံေတြကိုပါ ထြက္ေပၚလာေစပါတယ္။

စင္ျမင္က
့ ေလးတစ္ခေ
ု ပါ့။ တက္သာြ းေတာ့ လြတလ
္ ပ္ၿပီး အျမင္က်ယ္

တဲ့ ေနရာတစ္ခုကိုေရြးထားလိုက္တယ္။

သူ႕စကားေတြ

ကဲ... ဘယ္ေလာက္ဗိုက္ဆာဆာ ‘‘သမၼတႀကီးေရ၊ ခင္

ကင္မရာခလုတ္ တစ္ခ်က္ႏပ
ိွ လ
္ က
ုိ တ
္ င
ုိ း္ မွာ ဓာတ္ပေ
ုံ တြ

ဗ်ားနဲ႕ေတြ႕ၿပီးမွ ျပန္မယ္’’ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္မွ ေရာက္လာတဲ့ ႏိုင္ငံ

ဖန္တးီ ႏိင
ု ခ
္ သ
့ဲ လို သူ႕စကားေတြကုိ နားေထာင္ေနတဲ့ ကၽြနေ
္ တာ့မ
္ ာွ

ျခား သတင္းမီဒီယာေတြကလည္း ကင္မရာႀကီးငယ္ေတြနဲ႕အတူ

လည္း နားထဲကို ၀င္ေရာက္လာတဲ့ စကားေတြကိုလည္း ဦးေႏွာက္

အသည္းအသန္ ေနရာယူေနၾကေလရဲ႕။ အဲဒီတစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ

က ဘာသာျပန္ေပးၿပီး ႏွလံုးသားကေတာ့ နက္နက္႐ႈိင္း႐ႈိင္းခံစား

ဖိတၾ္ ကားထားတဲ့ လူမအ
ႈ ဖြ႕ဲ အစည္းေတြ၊ ဌာနဆိင
ု ရ
္ ာမွ တာ၀န္ရသ
ိွ ူ

ေနေလရဲ႕။

ေတြနဲ႕ ဧည့္သည္ေတြကလည္း တဖြဲဖြဲနဲ႕ ၀င္ေရာက္ေနရာယူေန

ၾကၿပီျဖစ္ပါတယ္။

ကို ေျဖခိုင္းတာေတြ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရး ျပန္လည္နလံထူႏိုင္

      
ကန္႕လန္႕ကာေနာက္က ထြက္လာသူ

ၿပီး ျပည္သူေတြအတြက္ အခြင့္အလမ္းေတြ ဖန္တီးေပးခ်င္တဲ့ သူ႕

ကန္႕လန္႕ကာကို ႐ုတ္တရက္ ဆြဲဖြင့္လုိက္ေတာ့ သူ

တစ္ဦးအေနနဲ႕ ဒီကေန႕ခင္ဗ်ားတို႕ေရွ႕မွာ ကၽြန္ေတာ္ မားမားမတ္

ထြက္လာၿပီလို႕ထင္ၿပီး ခန္းမတစ္ခုလံုး နီးပါး မတ္တတ္ရပ္ေတာ့ မ

မတ္ ရပ္ေနပါၿပီ’’ဆိုတဲ့ သူ႕ရဲ႕စိတ္ဓာတ္တို႕ဟာ ၿငိမ္ေအာင္ ထိန္း

လိုလိုနဲ႕ ၿပီးေတာ့ မတ္တတ္ရပ္႐ံုတင္ မဟုတ္ဘူး၊ ထြက္လာတဲ့သူ

ထားတဲ့ ကင္မရာကိုေတာင္ တုန္လႈပ္ေစခဲ့ပါတယ္။

ဆီကို ေျပးသြားတာကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီရဲ႕
လမ္းျပၾကယ္လို႕ ေျပာလုိ႕ရတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ျဖစ္ေနတာ

    
ခမ္းနားစြာ ႏႈတ္ဆက္ျပန္သူ

ကိုး။ တက္ေရာက္လာတဲ့ ဧည့္သည္မ်ားရဲ႕ ႏႈတ္ဆက္မႈကို အျပံဳး

မ်က္ႏာွ တေ၀ေ၀နဲ႕ တုန႕္ ျပန္ေနတဲ့ သူ႕မွာ ပီတမ
ိ ်က္လးုံ မ်ားနဲ႕ေပါ့။

ေအာင္္ ခံ့ခံ့ညားညားေျပာသြားတဲ့ သူဟာ မိန္႕ခြန္းၿပီးသြားခ်ိန္မွာ

ေနာက္ေတာ့ ဟီလာရီကလင္တန္ကလည္း သြကသ
္ က
ြ ္

‘‘ေက်းဇူးတင္ပါတယ္’’ဆိုတဲ့ စကားကို ျမန္မာလိုေျပာသြားခဲ့ၿပီး ပရိ

ေလးထြက္လာၿပီး သူ႕ေဘးမွာ ကပ္ထုိင္ေနေလရဲ႕။ သိပ္မၾကာပါ

သတ္ရဲ႕ ေကာင္းကင္တစ္ခုလံုး ပြင့္ထြက္သြားမတတ္ လက္ခုပ္သံ

ဘူး။ ကမၻာေပၚမွာ အင္အားအႀကီးဆံးု ႏိင
ု င
္ တ
ံ စ္ချု ဖစ္တ့ဲ အေမရိကန္

မ်ားနဲ႕အတူ ခန္းမထက္မွ ခမ္းနားစြာ ျပန္လည္ထက
ြ ခ
္ ာြ သြားပါတယ္။

ျပည္ေထာင္စရ
ု ႕ဲ သမၼတ ဘာရက္အဘ
ုိ ားမားက စင္ျမင္ထ
့ က္ရ႕ဲ ေဘး

ဘက္ျခမ္း၀င္ေပါက္ကေန ေအးေဆးတည္ၿငိမခ
္ န္႕ျငားေသာ အသြင္

ဂုဏယ
္ စ
ူ ာြ နဲ႕ႀကိဳဆိတ
ု န္ဖးုိ ထားေပးတဲပ
့ ၊ဲြ ကၽြနေ
္ တာ့အ
္ တြကက
္ ေတာ့

သ႑ာန္နဲ႕ ခမ္းနားစြာထြက္လာၿပီး ခန္းမႀကီးတစ္ခုလံုးကို လက္ျပ

အေတြ႕အၾကံဳေတြ၊ ပီတေ
ိ တြ၊ ေပ်ာ္ရင
ႊ မ
္ ေ
ႈ တြ၊ ဂုဏယ
္ ရ
ူ မႈေတြန႕ဲ ျပည့္

လိ႕ု ‘‘ျမန္မာႏိင
ု င
္ ံ မဂၤလာပါ’’လိ႕ု ျပံဳးရႊငၾ္ ကည္ႏးူ တဲမ
့ ်က္ႏာွ နဲ႕ စတင္

စံေ
ု နတဲ့ ပြတ
ဲ စ္ပအ
ဲြ ျဖစ္ ညေန ေလးနာရီခန္႕မွာ ေအာင္ျမင္စာြ က်င္းပ

ႏႈတ္ဆက္ၿပီး အခမ္းအနားကို လွပစြာ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါတယ္။

ၿပီးစီးသြားပါတယ္။

  
ႏွလံုးသားလက္ခုပ္သံ

‘‘သူက လက္ကမ္းေနၿပီမို႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕လက္သီးေတြ

ရဲ႕ေစတနာေတြ၊ ကမာၻေပၚမွာ အင္အားအႀကီးဆံးု ႏိင
ု င
္ ႀံ ကီးရဲ႕ သမၼတ

ရင္ကုိ ႐ိက
ု ခ
္ တ္တ့ဲ စကားလံးု မ်ားကို မိနစ္သးုံ ဆယ္ၾကာ

သူ႕အတြက္ကေတာ့ ဒီမိုကေရစီရဲ႕ အေျပာင္းအလဲကို

ကၽြန္ေတာ့္လို သတင္းေထာက္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ၂၀၁၂

ခုႏစ
ွ ၊္ ႏိ၀
ု င္ဘာလ ၁၉ ရက္ မွတတ
္ မ္းေလးကို ခမ္းနားႀကီးက်ယ္တဲ့
အေတြ႕အၾကံဳေတြနဲ႕အဆံုးသတ္ခဲ့လိုက္ပါေတာ့တယ္။

ႏႈတဆ
္ က္စကားမွာ လက္ခပ
ု ၾ္ သဘာသံမ်ားနဲ႕ ျပည္ႏ
့ က
ွ ္

လင္းခ(ဥပေဒ)

သြားတဲ့ ခန္းမႀကီးဟာ ‘‘အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုအေနနဲ႕ လူသား

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

#

23

W

pmokw

jrefrmUordkif;udk
xif&Sm;vSyapolrsm;

ကၽြန္မတို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ အဂၤလိပ္လက္ေအာက္ကို

က်ေရာက္ခရ
့ဲ ေတာ့ ျမန္မာမႈအႏုပညာေတြဟာလည္း ေခါင္းမေထာင္
ႏိုင္ပဲ ေမွးမိွန္ကြယ္ေပ်ာက္လုနီးပါး ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ သီေပါမင္း ပါ
ေတာ္မူၿပီး ႏွစ္အနည္းငယ္ အတြင္းမွာပဲ နန္းတြင္း အမႈထမ္းအရာ
ထမ္းေတြဟာ ကစဥ္က
့ လ်ားျဖစ္ကန
ု ၾ္ ကၿပီး၊ ‘‘ရာမအီေနာင္’’အစရွိ
တဲ့ နန္းတြင္းဇာတ္အဖြဲ႕ႀကီးေတြဟာလည္း အလြန္ ဒုကၡေရာက္ခဲ့
ၾကပါတယ္။ ေျမႇာက္စားခဲ့တဲ့ အရွင္သခင္က ပါေတာ္မူသြားေလ
ေတာ့ အားကိုရာမဲ့ ဘ၀ေတြနဲ႕အခက္ေတြ႕ၾကရပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္လည္း
အေၾကာင္းသိ အႏုပညာရွင္ အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ
ဘ၀သက္သာမႈအတြက္ေၾကာင့္ တစ္ေၾကာင္း၊
သုခုမအႏုပညာေတြကို
ထိန္းသိမ္းျပန္႕ပြားလိုတာက တစ္ေၾကာင္း...

ဒါေတြကို သိျမင္တဲ့ သီေပါေစာ္ဘြားႀကီး ဆာေစာခ်ယ္

ဟာ အႏုပညာရွငေ
္ တြကုိ သီေပါေဟာ္နန္းသိ႕ု ေခၚယူေစာင္ေ
့ ရွာက္
ထားခဲ့တာေၾကာင့္ ဒီေန႕ ဒီအခ်ိန္ထိ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ အႏုပညာ
ေတြ က်န္ရွိေနေသးတာဟာ သီေပါေစာ္ဘြားႀကီး ဆာေစာခ်ယ္ရဲ႕
ေက်းဇူးမ်ားစြာ ပါ၀င္တယ္လို႕လည္း ဆိုႏို္င္ပါတယ္။ ေစာ္ဘြားႀကီး

*DwrdcifBuD;
a':apmjrat;Munf

ဟာ သုခမ
ု အႏုပညာကို အထု၀
ံ ါသနာႀကီးမားလွသျူ ဖစ္ပါတယ္။ ၄င္း
၏ ဖခင္ျဖစ္သူ ေစာ္ဘြားႀကီး ေစာၾကာခုိင္ လက္ထက္ကတည္းက
သီေပါေဟာ္နန္းဟာ အႏုပညာရွင္ အဆိုအက၀ါသနာရွင္ေတြနဲ႕

(odkUr[kwf)

အၿမဲတေစ ၀င္ထြက္စည္ကားေနခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေစာ္ဘြားႀကီး
ေစာၾကာခုိင္ ကိုယ္တုိင္လည္း ဆိုတတ္၊ ကတတ္႐ုံမွ်မက ေတးသီ
ခ်င္းမ်ားကို ေရးဖြဲ႕သီကုံးႏိုင္သူလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

အဆိအ
ု က ၀ါသနာပါသူမ်ားကို သီေပါေဟာ္နန္းသိ႕ု ေခၚ

rEGrf;yef;wpfyGifh

ယူ အလုပ္ေပးထားၿပီး၊ ႐ုပ္ရည္သန္႕ျပန္႕သူပညာရွင္ေတြကိုလည္း
မိဖရ
ု ားအရာ ေျမႇာက္စားခဲပ
့ ါေသးတယ္။ ဒါေၾကာင္လ
့ ည္း အေၾကာင္း
သိ အႏုပညာရွင္ အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ဘ၀သက္သာမႈအတြက္
ေၾကာင့္တစ္ေၾကာင္း၊ သုခုမအႏုပညာေတြကို ထိန္းသိမ္းျပန္႕ပြား
လိတ
ု ာကတစ္ေၾကာင္းတု႕ိ ေၾကာင့္ သီေပါေစာ္ဘာြ းရဲ႕အရိပက
္ ုိ ခိလ
ု ႈံ
ၾကပါတယ္။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ ေဒၚေစာျမေအးၾကည္လို႕အမည္တြင္

jre'D

လာမည့္ ခင္စိန္ၾကည္ကို သီေပါမင္းလက္ထက္ ၿဗဲတိုက္ သံေတာ္
ဆင့္ ေမာင္ေမာင္တင္နဲ႕ဘ႑ာစိုး ခင္ဖြားတို႕က ၁၈၉၀ ခုႏွစ္မွာ
ဖြားျမင္ခဲ့ၿပီး ေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္ေတြဟာ ထီးရိပ္နန္းရိပ္နဲ႕မကင္းတဲ့
မင္းေဆြမင္းမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ခင္စိန္ၾကည္ဟာ ငယ္ငယ္က
တည္းက အဆိအ
ု ကကို ၀ါသနာထုတ
ံ ာေၾကာင့္ မိဘမ်ားက မဓုသဒၵ
ေရႊေတာင္ေက်ာ္သဘ
ူ ႕ဲြ ခံ ဆရာ ဦးလူႀကီးထံမာွ အဆိပ
ု ညာကို သင္
ၾကားေစခဲ့ပါတယ္။ ဦးလူႀကီးဟာ သီေပါမင္းရဲ႕ လက္၀ဲအဆိုေတာ္
ျဖစ္ခဲ့သူပါ။

ဦးလူႀကီးရဲ႕တပည္မ
့ ေလး ခင္စန
ိ ၾ္ ကည္ကုိ ဂီတအႏုပညာ

အရေရာ ေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္ကပ
ုိ ါ ႏွစသ
္ က္တအ
့ဲ တြက္ ၁၃ နွစအ
္ ရြယ္
မွာ ေစာ္ဘြားႀကီးက ေမြးစားခဲ့ပါတယ္။ ခင္စိန္ၾကည္ဟာ ေဟာ္နန္း

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

24

W

မွာရွေ
ိ နတဲ့ ဂီတပညာရွငႀ္ ကီးေတြထမ
ံ ာွ သုခမ
ု ပညာကို မီးကုနယ
္ မ္း

ပန္တ်ာက အရာရွိႏွစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ေစာင္း ဦးဘသန္းနဲ႕ သံလ်င္

ကုန္ ဆည္းပူးခြငရ
့္ ရွခ
ိ ၿ့ဲ ပီး ၁၇ ႏွစအ
္ ရြယမ
္ ာွ မိဖရ
ု ားအရာ ေျမႇာက္စား

ျမဦးတို႕ႏွစ္ေယာက္ ဆုံးျဖတ္မွာပါဆိုၿပီး အတြင္း၀န္ ဦးဖိုးလတ္က

ျခင္းခံခဲ့ရပါတယ္။

ျပန္ေျဖပါတယ္။

သီေပါေစာ္ဘြားႀကီးထံမွာ အဆိုေကာင္းလုိ႕ မိဖုရား

အဲဒီအခါမွာ “သူတို႕က ကၽြန္မတပည့္ေတြပဲ၊ ကၽြန္မဆို

ေျမႇာက္စားထားတဲ့ မဟာေဒ၀ီ၊ ေစာင္းတီးေကာင္းလို႕ ေျမႇာက္စား

မျပႏိုင္ဘူး”လို႕ျဖစ္ေနေတာ့ ေနာက္တစ္ေန႕ သတင္းစာေတြမွာ အဲ

ထားတဲ့ မိဖုရား ေစာျမဂြမ္းတို႕အျပင္ မိဖုရားေပါင္း ၃၀ ေက်ာ္ရွိတဲ့

ဒီအေၾကာင္း ဟိုးေလးတေက်ာ္ ပါလာခဲ့ပါတယ္။ ဆရာမႀကီး ေဒၚ

အထဲမွာ ေဒၚေစာျမေအးၾကည္ဟာ အသက္အငယ္ဆုံးနဲ႕ ေနာက္

ေစာျမေအးၾကည္ဆိုတာ

ဆုးံ မိဖရ
ု ားျဖစ္တအ
့ဲ ျပင္ အႏုပညာပါရမီရျိွ ခင္းေၾကာင့္ ေစာ္ဘာြ းႀကီး

တယ္။ သူဟာ ဂီတကို ဘယ္လုိဆည္းပူးလာတယ္ဆိုတာေတြဟာ

က ေျမႇာက္စားအေရးေပးျခင္း ခံရသူျဖစ္ပါတယ္။ မိုးရာသီတစ္ေန႕

အထက္လႀူ ကီးေတြသၿိ ပီး ၀န္ႀကီးက အတြငး္ ၀န္ဆေ
ီ ရာက္လာတယ္။

မွာ ေဒၚေစာျမေအးၾကည္ ခံစားေရးဖြဲ႕ခဲ့တဲ့ “မိုးေဒ၀ါ”သီခ်င္းကို

“ခင္ဗ်ားက ဒီဆရာမႀကီးကိမ
ု ်ား ဆိခ
ု င
ုိ း္ ေနရေသးသလား၊ ခန္႕လိက
ု ္

ေစာ္ဘြားႀကီးက လူပုံလယ္မွာ ခ်ီးမြမ္းခဲ့ၿပီး၊ စိန္ပန္းခိုင္ႀကီးတစ္ခုိင္

ရင္ ၿပီးတာပဲ”လို႕ ၀န္ႀကီးဦးထြန္းေဖက အတြင္း၀န္ ဦးဖိုးလတ္ကို

နဲ႕ေလးရတီခန္႕ရွိတဲ့ စိန္တစ္လုံးလက္စြပ္ႀကီးတစ္ကြင္း ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့ပါ

ေျပာတယ္။ သူတို႕ႏွစ္ဦးကလည္း ေက်ာင္းသားဘ၀ကတည္းက

တယ္။ ေစာျမေအးၾကည္သခင္မဘြ႕ဲ ၊ ေစာဥကၠာဘြ႕ဲ ၊ သီရဥ
ိ ကၠဋ၀
္ တီ

ရင္းႏွီးသူမ်ား ျဖစ္ေနေတာ့ ဦးဖိုးလတ္က “ခင္ဗ်ားတို႕ခ်ထားတဲ့ မူ

ဘြဲ႕တုိ႕ကို ခ်ီးျမႇင့္ျခင္းလည္း ခံခဲ့ရပါတယ္။

အတုင
ိ း္ လုပရ
္ တာေလ”လိ႕ု ျပန္ေျပာတယ္။ ဒီသတင္းဟာ ပြကေ
္ လာ

ညံသြားေတာ့ ထုိအခ်ိန္က ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္ေနတဲ့ ဦးႏုက ခ်က္ခ်င္း

ေဒၚေစာေျမေအးၾကည္ဟာ သီေပါနန္းထဲမာွ ေစာင္းတီး

သူ႕ဆရာေတြက

ဘယ္သူဘယ္၀ါျဖစ္

နည္း၊ ေတးသီခ်င္းမ်ား စနစ္တက်သီဆိုနည္း၊ သီခ်င္းေရးနည္း

ပဲ ဆရာအတတ္သင္ေက်ာင္းမွာ အလုပ္ခန္႕လိုက္တယ္။

ပညာ၊ အကပညာတု႕ိ ကို ႀကိဳးစားအားထုတ္ ေလ့လာဆည္းပူးခဲတ
့ ာ

ေၾကာင့္ အေျခခံခိုင္ခဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့ျပင္ က်ယ္၀န္းနက္နဲတဲ့

ေတာ့ သူတစ္ပါးလုပ္တိုင္း မခံသင့္ဘူးဆိုတဲ့ ပညာမာန္ကို ျပလုိက္

သဘင္ပညာကိုပါ ျဖည့္စြက္ဆည္းပူးခဲ့တာေၾကာင့္ ဆို၊ က၊ ေရး၊

တာ ႏိုင္ငံေက်ာ္သြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ အမႈထမ္းေနစဥ္ပဲ ၁၉၅၄

တီး အႏုပညာေတြနဲ႕ ကုံလုံျပည့္၀လာခဲ့ၿပီး ဂီတေလာကမွာ ဂီတ

ခုႏွစ္မွာ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္က အႏုပညာဆိုင္ရာ ဂုဏ္ထူးေဆာင္

ပညာရွင္ႀကီးအျဖစ္ ေလးစားၾကည္ညိဳျခင္း ခံခဲ့ရပါတယ္။ ေဒၚေစာ

၀ိဇၨာဘြဲ႕(ဘီေအ)ကို ခ်ီးျမႇင့္ေပးအပ္ျခင္း ခံခဲ့ရပါတယ္။ ေဒၚေစာျမ

ျမေအးၾကည္ဟာ ၀ါသနာတူ ရကန္ဦးတင္ နဲ႕ ဒုတိယအိမ္ေထာင္

ေအးၾကည္ ေရးခဲ့တဲ့ သီခ်င္းမ်ားစြာထဲက “မုိးေဒ၀ါ”၊ “လမင္းေသာ္

ထူေထာင္ခဲ့ၿပီး၊ ေမာင္ႏွံစုံဟာ မိမိတို႕ဆည္းပူးရရွိခဲ့သမွ် ျမန္မာမႈ

တာ”၊ “ မုိးပစၥဳန္”စတဲ့ ပတ္ပ်ဳိးသီခ်င္းေတြဟာ ယေန႕တိုင္ ထင္ရွား

အႏုပညာေတြကို ျဖန္႕ျဖဴးေပးေ၀ခဲ့ပါတယ္။

ေနဆဲ၊ ပညာယူေနရဆဲ သီခ်င္းေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

သူက တကယ္သိ တကယ္တတ္ထားတဲ့ ပညာရွင္ဆို

ေဒၚေစာျမေအးၾကည္ဟာ ျမန္မာ့သမုင
ိ း္ ေကာ္မရွင၊္ ဂီတ

အဲဒီရာထူးအတြက္ အင္တာဗ်ဴးေခၚတဲ့အခါ

သုေတသီရာထူးမွာ အမႈထမ္းရင္း တစ္ဖက္မာွ လည္း ဂီတပညာရပ္

ထုံးစံအတုိင္း သီခ်င္းဆုိျပရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

မ်ားကို ပို႕ခ်သင္လ်က္ရွိခဲ့ရာ ၁၉၆၈ ခုႏွစ္မွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ ကြယ္

ေဒၚေစာျမေအးၾကည္က

လြန္ခဲ့ပါတယ္။ မကြယ္လြန္မီ ဆရာမႀကီး လူထုေဒၚအမာနဲ႕ေတြ႕

“ကၽြန္မက ဆိုျပရမယ္ဆုိလွ်င္

ဆုံခဲ့ရာမွာ ေျပာခဲ့တဲ့ဆႏၵကို ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။

ဘယ္သူက အဆုံးအျဖတ္ေပးမွာလဲ”လို႕

ျပန္ေမးပါတယ္။

‘‘လူမ်ဳိးရဲ႕ယဥ္ေက်းမႈ မတိမ္ေကာေရးဆိုတာ လူမ်ိဳး

တစ္မ်ိဳးရဲ႕ေသေရးရွင္ေရးပါပဲ။ ေဒၚေဒၚမေသခင္ ေဒၚေဒၚ႔ဆရာသ
မားေတြက ေပးသြားတဲ့ အႏွစ္သာရေတြကို ေဒၚေဒၚက ေ၀ေပးခဲ့

ဒုတိယကမၻာစစ္ မတိုင္မီကာလေတြမွာ အစိုးရ ပန္းခ်ီ

မယ္။ တိုင္းျပည္မွာ က်န္ရစ္ေစခ်င္တယ္။ ေဒၚေဒၚေသရင္ ေသာ

နဲ႕တူရိယာဂီတေက်ာင္းတြင္ အဆိုနည္းျပဆရာမ လုပ္ခဲ့သလို စစ္

ေကာ ေရာေကာ ျဖစ္ကုန္မွာ။ အခုေတာင္ ကိုးယိုးကားယားေတြ

ၿပီးေခတ္မွာလည္း ျမန္မာ့ဂီတ ျပန္လည္ထြန္းကားေရးကို တာ၀န္

လုပ္ကုန္ၾကၿပီ။ ေရာေႏွာၿပီး သူတျပန္ ငါတျပန္ေတြ ဘာေတြ ထြင္

ယူ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရးေခတ္မွာေတာ့ ဂီတ သင္

ကုန္ၾကၿပီ’’တဲ့။

ခန္းစာမ်ားကို ေရဒီယုိကေန ပို႕ခ်ေပးခဲ့သလို၊ သီခ်င္းႀကီး မူမွန္ျပဳ

လုပေ
္ ရး အဖြ႕ဲ ၀င္လည္း ျဖစ္ခပ
့ဲ ါတယ္။ ၁၉၅၂ မွာ အစိးု ရက ခ်ီးျမႇင့္

ေပါင္း ၄၀ ေက်ာ္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေပမယ့္ သူ ထားခဲ့တဲ့ ျမန္မာမႈသုခုမပညာ

တဲ့ “အလကၤာေက်ာ္စြာ” အႏုပညာဘြဲ႕ထူးကို ရခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၅၃

ေတြန႕ဲ သူ႕ရဲ႕ဂုဏသ
္ တင္းေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မႏြမး္ တဲ့ ပန္းတစ္

မွာ ကန္ဘဲ့ဆရာအတတ္သင္ေက်ာင္းမွာ ဂီတနည္းျပ ဆရာမႀကီး

ပြင့္သဖြယ္ ေမႊးပ်ံ႕ေနဆဲ ျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။

အခုဆိုရင္ ေဒၚေစာျမေအးၾကည္ ကြယ္လြန္ခဲ့တာ ႏွစ္

အတြက္ အင္တာဗ်ဴးေခၚတဲ့အခါ ထုံးစံအတုိင္း သီခ်င္းဆုိျပရမွာ

ရည္ၫႊန္း - (၁) လူထုေဒၚအမာ၏ ျမန္မာ့မဟာဂီတ။

ျဖစ္ပါတယ္။ ေဒၚေစာျမေအးၾကည္က “ကၽြနမ
္ က ဆိျု ပရမယ္ဆလ
ို ်ွ င္

(၂) ၾကည္ဦိး၏ အမွတ္တရေရႊ႐ုပ္လႊာမ်ား။

ဘယ္သက
ူ အဆုးံ အျဖတ္ေပးမွာလဲ”လိ႕ု ျပန္ေမးပါတယ္။ အဲဒေ
ီ တာ့

pmyGifhvTm

(၃) သန္း၀င္းလိႈင္၏ ျမန္မာ့သမုိင္း အဘိဓာန္။

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

#

ျမနဒီ

အျဖစ္ အမႈထမ္းခဲပ
့ ါတယ္။ အလ်ဥ္းသင္လ
့ ႕ုိ ေျပာျပရရင္ အဲဒရ
ီ ာထူး

25

W

tawG;tjrif

vlUb0

ESifU

vlUb0\wefzdk;

သတၱေလာက၊ သခၤါရေလာက၊ ၾသကာသေလာက ဆို

tPÖ0gpdk;rdk;

လူ႕ဘ၀ႏွင့္ လူ႕ဘ၀၏ တန္ဖိုးဆိုတာ ဘာလဲ။ လူ႕ဘ၀

တဲ့ ေလာကသုံးပါးမွာ ဘ၀ရွိတာ လူႏွင့္ တိရိစၧာန္သာ ရွိသည္။

ကို ရထားၿပီးသူ လူသား၏ တာ၀န္ဆိုတာဘာလဲ။

တိရစၧာန္အေၾကာင္းကို ေကာငး္စြာ မသိသည့္အျပင္၊

ကၽြနေ
္ တာ္ လက္ခယ
ံ ၾံ ု ကည္ထားတာကို ေျပာျပခ်င္သည္။

ေျပာစရာ အေၾကာင္းလည္း မရွိသည့္အတြက္ လူအေၾကာင္းကိုပဲ

ပညာရွတ
ိ ႕ုိ ၏ အဆိအ
ု မိန႕္ မဟုတပ
္ ါ။ ကၽြနေ
္ တာ္ခယ
ံ ၊ူ နားလည္ထား

ေျပာပါမည္။ လူ႕ဘ၀ႏွင့္ လူ႕ဘ၀၏ တန္ဖိုးအေၾကာင္းကို ေျပာျပ

တာကိုတင္ျပျခင္းသာျဖစ္သည္။ ႀကိဳက္ႏိုင္မွ လက္ခံရန္ျဖစ္သည္။

ခ်င္သည္။

တုိက္ဆိုင္မွ သေဘာတူရန္သာ ျဖစ္သည္။ သေဘာ အယူအဆဟူ

မေလးရွားႏိင
ု င
္ ၏
ံ ၿမိဳ႕ေတာ္ ကြာလာလမ္ပၿူ မိဳ႕မွာ ေရာက္

သည္ လြတ္လပ္စြာ ကြဲလြဲပိုင္ခြင့္ ရွိပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္တစ္ထပ္

ရွေ
ိ နသည့္ ကၽြနေ
္ တာ္သည္ တည္းခိေ
ု နရာဟိတ
ု ယ္၏ ျပဴတင္းတံခါး

တည္း တူညရ
ီ မည္ဟု မေတာင္းဆိပ
ု ါ။ စဥ္းစား၊ ေ၀ဖန္၊ သုးံ သပ္ရန္

ကို ဖြင့္ၾကည့္လုိက္ပါက ျမင္ေတြ႕ရသည့္ျမင္ကြင္းေတြေၾကာင့္ လူ႕

သာ တင္ျပျခင္းျဖစ္သည္။

ဘ၀ႏွင့္လူ႕ဘ၀၏တန္ဖိုးကို သတိရလာတာျဖစ္သည္။ ဟိုတယ္

ခန္းထဲမွာ အိပ္ေနရာမွ တစ္ေရးႏိုးလာလို႔ မွန္ျပဴတင္းမွ ေအာက္ကို

ဖြားခ်ိန္မွ ေသသြားသည့္အခ်ိန္အၾကား ကာလတစ္ခုျဖစ္သည္။ လူ

ငုံ႕ၾကည့္လိုက္လွ်င္ လမ္းေဘးမွာ၊ ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာ၊ ဘဏ္ အ

သား၏ ဘ၀သည္ အေမ့၀မ္းက ထြက္သည့္အခ်ိန္မွ သခ်ဳႋင္းကို ၀င္

ေဆာက္အဦးႀကီးရဲ႕ေရွ႕မွာ မိမိပိုင္ အထုပ္ကေလးကို ေခါင္းအုံးၿပီး

သည္အထိ ကာလတစ္ခုျဖစ္ေသာ အခ်ိန္ကို ေခၚသည္။ အခ်ိန္ကို

အိပေ
္ နၾကသည့္ လူေတြကုိ ေတြ႕ရသည္။ ဒီလေ
ူ တြမာွ ၀င္ေငြရသည့္

ႏွစ္ေတြ၊ ရက္ေတြ၊ နာရီေတြ၊ မိနစ္ေတြ၊ စကၠန္႕ေတြျဖင့္ စုေပါင္း

အလုပ္အကိုင္ရွိမရွိ မေသခ်ာေသာ္လည္း၊ အိမ္ေျခရာေျခမရွိသည့္

ထားသည္။

လူေတြဆိုတာကေတာ့ ေသခ်ာသည္။ လူေတြ ျဖစ္ပါလ်က္နဲ႕ ဒီ

အသက္အရြယ္အထိ အေျခအေနမဲ့ ျဖစ္ေနတာဟာ ဘာေၾကာင့္

မရွိသူျဖစ္သည္။ အေမ့၀မ္းက ထြက္လာသည့္အခိ်န္မွာ အသက္ပါ

လဲ၊ လူ႕ဘ၀ကို သူတ႕ုိ ဘယ္လန
ုိ ားလည္ခယ
ံ ထ
ူ ားသလဲ၊ လူ႕ဘ၀ရဲ႕

မလာသည့္ ကေလးမွာ ဘ၀မရွိတာေသခ်ာသည္။ အသက္ရွင္ေန

တန္ဖးုိ ကို သူတ႕ုိ ဘယ္လစ
ုိ ျံ ဖင့္ သတ္မတ
ွ ၾ္ ကသလဲ။ လူ႕ဘ၀ဆိတ
ု ာ

သည့္ အခိ်န္ရမ
ိွ ွ ဘ၀ရွရ
ိ မည္ျဖစ္သည္။ ဘ၀ဆိတ
ု ာ အခ်ိနျ္ ဖစ္သည္။

မေသ႐ုံစားႏိုင္ဖို႕နဲ႕ အရွက္လုံ႐ုံ၀တ္ဖို႕အတြက္ ရႏိုင္သမွ်နည္းျဖင့္

ဘ၀ကို တန္ဖုိးထားခ်င္သူသည္ အခ်ိန္ကို တန္ဖိုးထားရမည္ ျဖစ္

ရွာေဖြေနရတာကို လူ႕ဘ၀ႏွင့္ လူ႕ဘ၀၏တန္ဖိုးလို႕ ခံယူထားၾက

သည္။ ဘ၀ဆိုတာ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ဘ၀ကို တန္ဖိုးထားခ်င္သူ

သလား စဥ္းစားရေတာ့သည္။

သည္ အခ်ိန္ကို တန္ဖိုးထားရမည္ ျဖစ္သည္။ အခ်ိန္ကို ျဖဳန္းတီး

ဒီလုိ လမ္းေဘးအိပ္ လူတန္းစားထဲမွာ ကၽြန္ေတာ့္အမိ

ပစ္ေနသူသည္ ဘ၀ကို ျဖဳန္းတီးပစ္ေနသူသာ ျဖစ္သည္။ အခ်ိနေ
္ တြ

ျမန္မာႏိုင္ငံက တုိင္းရင္းသားတစ္ခ်ိဳ႕ေတာင္ပါသည္လုိ႕ ေျပာၾက

ကို လမ္းေဘးက ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာ အိပခ
္ င
ုိ း္ ထားၿပီး၊ ႏိးု လာသည့္

သျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ အထိတ္တလန္႔ျဖစ္ၿပီး၊ ၾကက္သီးေမြးညင္းထ

အခ်ိန္မွာ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိလို႕ထုိင္ငိုက္ေနသူသည္ ဘ၀ကို ျဖဳန္း

သြားပါသည္။ အမိျမန္မာႏိုင္ငံက ဒီႏိုင္ငံမေလးရွားကို ဘယ္လုိပုံစံ

တီးပစ္ေနသူျဖစ္သည္။ ဒါဆိုလွ်င္ ဟိုတယ္၏ မွန္ျပဴတင္းေပါက္မွ

ျဖင့္ ေရာက္လာၾကလို႔၊ အခုလို ျဖစ္ရတာလဲ။ ပုံစံအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ လမ္း

ကၽြန္ေတာ္ လွမ္းျမင္ေနရသည့္ အေျခအေနမဲ့သူေတြသည္ ဘ၀ပ်က္

ေၾကာင္းအသြယ္သြယ္မွ ေရာက္လာၾကၿပီး၊ ဒုကၡသည္အမည္ခံကာ

ေနသူေတြ ျဖစ္ႏိုင္သည္။

ဘ၀ကိုျဖစ္သလိုေနရင္း အခ်ိန္ျဖဳန္းေနၾကသူေတြျဖစ္မည္။

pmyGifhvTm

သတၱ၀ါတစ္ေယာက္၊ တစ္ေကာင္၏ ဘ၀ဆိုတာ ေမြး

ဘ၀ဆိုတာ အခ်ိန္ပင္ျဖစ္သည္။ အခ်ိန္မရွိသူဟာ ဘ၀

လူ႕ဘ၀ဆိုတာ ဘာလဲ။ အခ်ိန္သည္ပင္ ဘ၀ျဖစ္သည္

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

26

W

ဆိတ
ု ာကို ေျပာၿပီးျဖစ္သည္။ ဘ၀ဆိတ
ု ာ ဘာလဲလ႕ုိ သိၿပီးၿပီဆလ
ုိ ်ွ င္

ဘ၀၏တန္ဖးုိ ကို ေျပာျပဖိ႕ု လုသ
ိ ည္။ ဘ၀၏တန္ဖးုိ ကို မေျပာမီ ဘ၀

သမာဓိ၊ ပညာရွျိ ခင္းဟု ေဟာေတာ္မသ
ူ ည္။ အသက္ရည
ွ ၊္ က်န္းမာ၊

မွာ ဘာအေရးႀကီးဆုးံ လဲဆတ
ုိ ာကို သိထားဖိ႕ု လိသ
ု ည္။ ပိက
ု ဆ
္ ခ
ံ ်မ္း

ခ်မ္းသာ႐ုံျဖင့္ လူ႕ဘ၀မွာ တန္ဖိုးရွိသည္ဟု မေျပာႏိုင္ေသး။

သာဖို႕၊ ပညာတတ္ဖို႕၊ ဂုဏ္ရွိဖို႕၊ ရာထူးႀကီးရွိဖို႕ဆိုတာေတြကို အ

ေရးႀကီးသည္လို႕ ယုံၾကည္ခံယူထားသူေတြ ရွိမည္။ ကၽြန္ေတာ္ ယုံ

ေတာ့ ၿမဲဖို႕လိုသည္။ တည္ၾကည္ေျဖာင့္မွန္တဲ့ သိကၡာသမာဓိ ရွိဖို႕

ၾကည္ခံယူထားတာကိုပဲ ေျပာခ်င္သည္။ သက္ရွိသတၱ၀ါအတြက္၊

လိုသည္။ ႐ုပ္ နာမ္ ခႏၶာတို႕ စကၠန္႕မလပ္ ျဖစ္ေနတာ၊ ပ်က္ေနတာ

အထူးသျဖင့္ လူသားအတြက္ အေရးအႀကီးဆုံးသည္ က်န္းမာစြာ

ကို ျမင္ႏိုင္တဲ့ ဉာဏ္ပညာရွိဖို႕လိုသည္ဟု ဓမၼပဒ သံကိစၥသမေဏ

ျဖင့္ အသက္ရည
ွ ေ
္ ရးသည္ အေရးအႀကီးဆုးံ ျဖစ္သည္။ အသက္ရည
ွ ္

၀တၳဳ ႏွင့္ ပဋာစာရီေထရီ၀တၳဳတို႕မွာ ေဟာေတာ္မူခဲ့သည္။

က်န္းမာမွ လုပခ
္ ်င္တာလုပႏ
္ င
ုိ မ
္ ည္ျဖစ္သည္။ အသက္ရည
ွ ေ
္ နေသာ္

ကၽြန္ေတာ္လညး္ ဒီအတိုင္းပဲ လက္ခံယုံၾကည္သည္။

လည္း မက်န္းမာလိ႔ု အိပရ
္ ာထဲ လဲေနလွ်င္ ဘာမွ မလုပႏ
္ င
ုိ ျ္ ဖစ္မည္။

ဒီေတာ့ လူ႕ဘ၀ရဲ႕တန္ဖိုးဆိုတာ သီလၿမဲျခင္း၊ သိကၡာ

က်န္းမာေသာ္လည္း ဥပေစၧဒကံေၾကာင့္ အသက္တိုလ်င္ လုပ္ခ်င္

သမာဓိရွိျခင္း၊ ႐ုပ္နာမ္ခႏၶာတို႕ရဲ႕ ျဖစ္ပ်က္ကို ျမင္သိျခင္းတို႕ ျဖစ္

တာ မလုပ္ႏိုင္မီ ဘ၀မွ ထြက္ခြာသြားရမည္ျဖစ္သည္။ လုပ္ခ်င္တာ

သည္လို႕ ေျပာရမည္ျဖစ္သည္။ ႐ုပ္ႏွင့္နာမ္တို႕မၿမဲတာကို ျမင္သူ

လုပႏ
္ င
ုိ ေ
္ အာင္ႏင
ွ ့္ ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ႏင
ုိ ဖ
္ ႕ုိ အတြက္ အသက္ရည
ွ ္ က်န္း

သည္ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ မာန၊ အတၱေတြကို လုံး၀ မစြန္႕ပယ္ႏိုင္

မာဖို႕အေရးႀကီးပါသည္။

ေသာ္မွ နည္းေအာင္ထိန္းသိမ္းႏိုင္သူျဖစ္လို႕ လူ႕ဘ၀မွာ တန္ဖိုးရွိ

ေဂါတမ ဗုဒၶကေတာ့ လူ႕ဘ၀ရဲ႕ တန္ဖိုးဆိုတာ သီလ၊

အာဇီ၀႒မကၼကသီလလို႕ေခၚတဲ့

ငါးပါးသီလေလာက္

ဘ၀ဆိုတာ ဘာလဲ၊ ဘ၀မွာ ဘာအေရးအႀကီးဆုံးလဲ

သူျဖစ္သည္။ ႐ုပ္နာမ္တုိ႕ ၿမဲသည္လို႕ ထင္ထားသူကေတာ့ အတၱ

ဆိုတာေတြကို ေျပာၿပီး ျဖစ္လုိ႕ ဘ၀၏ တန္ဖိုးကို ေျပာခ်င္သည္။

မာနႀကီးမားသူျဖစ္လ႕ို ေလာကႀကီးႏွငသ
့္ ဟဇာတျဖစ္ေအာင္ ေနဖိ႕ု

ဘ၀၏တန္ဖိုး၊ လူ႕ဘ၀၏တန္ဖိုးဆိုတာဘာလဲ။ ကၽြန္ေတာ္ လက္ခံ

မလြယ္သူျဖစ္သည္။

ယုံၾကည္ထားတာကိုေျပာပါမည္။

လူ႕ဘ၀ကို ရလာသည္လ
့ သ
ူ ည္ ေလာကအေၾကာင္းကို

သတၱ၀ါမွာျဖစ္ေစ၊ အရာ၀ထၳဳမွာျဖစ္ေစ၊ တန္ဖိုးသုံးမ်ိဳး

မသိခ်င္ ေနပါ။ စႀကၤာ၀ဠာႀကီးအေၾကာင္းကို မသိခ်င္ေနပါ။ ကမာၻ

စီရွိသည္။ ကာလတန္ဖိုး၊ အသုံးတည့္တန္ဖိုးႏွင့္ စိတ္ခံစားမႈတန္ဖိုး

ႀကီးအေၾကာင္းကို မသိခ်င္ ေနပါ။ ကမာၻ႕ႏိုင္ငံေတြအေၾကာင္းကို

ဟူ၍ျဖစ္သည္။ ကၽြနေ
္ တာ္ပတ္ထားသည့္ လက္ပတ္နာရီ၏ ကာလ

မသိခ်င္ေနပါ။ ကိယ
ု ႏ
့္ င
ုိ င
္ အ
ံ ေၾကာင္းကို မသိခ်င္ေနပါ။ ကိယ
ု လ
့္ မ
ူ ်ိဳး

တန္ဖးုိ သည္ ျမန္မာေငြ တစ္ေသာင္းသာတန္သည္။ ကၽြနေ
္ တာ္ခရီး

အေၾကာင္း မသိခ်င္ေနပါ။ ကိယ
ု ေ
့္ ဆြမ်ိဳးအေၾကာင္းကိေ
ု တာင္ မသိ

သြားေနစဥ္ ဘယ္အခ်ိနရ
္ ၿိွ ပီလဲ သိလသ
ုိ ည္အ
့ ခါ လက္ကေ
ုိ ျမွာက္ၿပီး

ခ်င္ ေနပါ။

ၾကည္လ
့ က
ုိ ႐
္ ျံု ဖင့္ အခ်ိနက
္ သ
ုိ ႏ
ိ င
ုိ သ
္ ည္အ
့ တြက္ တန္ဖးုိ ရွသ
ိ ည္။ ကၽြန္

ေတာ္ မဂၤလာေဆာင္စဥ္က လက္ပတ္နာရီမရွိလို႕ ကၽြန္ေတာ့္ဇနီး

ကိပ
ု င္ မသိခ်င္ေနပါ။ လူညလ
့ံ ဖ
ူ ်င္း၊ လူ႕ဗာလ၊ လူ႕အႏၲတစ္ေယာက္

ေလာင္း မျဖဴတုတ္ ကိယ
ု တ
္ င
ို ၀
္ ယ္ေပးခဲသ
့ ည္န
့ ာရီျဖစ္လ႔ုိ ကၽြနေ
္ တာ္

ျဖစ္လို႕ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ပါေသးသည္။ ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုပင္ ကိုယ္

က တန္ဖးုိ ထားၿပီး အျမတ္တႏိးု ထိနး္ သိမး္ ထားေသာ နာရီျဖစ္သည္။

မသိဘူး ဆိုလ်င္ေတာ့ ဒီလူကို ခြင့္မလႊတ္သင့္သူအျဖစ္ သတ္မွတ္

တန္ဖးုိ မျဖတ္ႏင
ို ေ
္ သာ နာရီလေ
႔ုိ တာင္ ေျပာလိ႕ု ရသည္။ ဒါက အရာ

ရေပေတာ့မည္။

၀တၳဳတစ္ခု၏ တန္ဖိုးေတြျဖစ္သည္။

ၿပီး၊ ကမာၻ႕လူသားအားလုံးအတြက္ တာ၀န္မယူနိုင္လ်င္ ေနပါ။

လူေကာင္ႀကီးျဖစ္သည့္ ကၽြန္ေတာ့္ဇနီး ေဒၚျဖဴတုတ္

ေနာက္ဆးံု ကုနက
္ န
ု ေ
္ ျပာရလ်င္ ကိယ
ု မ
့္ သ
ိ ားစုအေၾကာင္း

လူသားတစ္ေယာက္၏ တာ၀န္ယူႏိုင္မႈႏွင့္ ပတ္သက္

သည္ မူလတန္ဖိုးအေနနဲ႕ဆယ္တန္းေတာင္ မေအာင္သည့္ ေတာ

သူမ မျဖဴတုတ္ ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ဇနီး ျဖစ္လာသည့္အခါ ကၽြန္

ႏိုင္လ်င္ ေနပါ။

ေတာ့္အတြက္ အသုံး၀င္သည့္လူသားျဖစ္လာသည္။ ကၽြန္ေတာ္၏

ကိုယ့္ေဆြမ်ိဳးေတြအတြက္ တာ၀န္မယူႏိုင္လ်င္ ေနပါ။

အိမေ
္ ထာင္သက္ ႏွစေ
္ ပါင္းေလးဆယ္ေက်ာ္မာွ ဘ၀ခရီးေဖာ္အျဖစ္

ေနာက္ဆုံးကုန္ကုန္ေျပာရလွ်င္ ကိုယ့္မိသားစုအတြက္

လက္တြဲေလ်ာက္ခဲ့သည့္ဇနီးျဖစ္လို႕ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္မွာ ျဖစ္ေလရာ

တာ၀န္မယူႏိုင္လွ်င္ ေနပါ။

ဘ၀တိုင္း ဇနီးအျဖစ္ ေပါင္းရပါလို၏လုိ႕ ဆုေတာင္းမိသည္အထိ

တန္ဖိုးထားရသည္။ ဒါက လူသားျဖစ္သည့္ မျဖဴတုတ္အေပၚမွာ

ေသးသည္။ ကိုယ့္အတြက္ကိုပင္ ကိုယ္တာ၀န္မယူႏိုင္ဘူးဆိုသူကို

ကၽြန္ေတာ္ထားေသာ တန္ဖိုးသုံးမ်ိဳး ျဖစ္၏။

ေတာ့ ဒီလူလည္း လုံး၀ ခြင့္မလႊတ္သင့္သူအျဖစ္ သတ္မွတ္သင့္

ပါသည္။

လူသားေတြရဲ႕တန္ဖိုးႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး၊ သာဓက ျပစရာ

ကိုယ့္တိုင္းျပည္ ကိုယ့္လူမ်ိဳးေတြအတြက္ တာ၀န္မယူ

လူညံ့လူဖ်င္း၊ လူ႕တုံး၊ သုံးမရသူအျဖစ္ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ပါ

လူသားေတြ အမ်ားအျပားရွသ
ိ ည္။ ဆရာႀကီးမင္းသု၀ဏ္ရ႕ဲ ‘‘ဖိးု ေမာင္

လာၿပီ’’ကဗ်ာထဲက တံငါသည္ေလး ဖိးု ေမာင္ႏင
ွ ့္ ဗိလ
ု ခ
္ ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း

ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုပါ ကိုယ္သိ၍ ကိုယ့္တာ၀န္ ကိုယ္ယူႏိုင္ၾကပါ

တို႕အထိ ျပလို႕ရသည္။ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ႏွင့္ ကိုယ့္လူမ်ိဳးအတြက္

ေစလို႕ ဆႏၵျပဳဆုေတာင္းပါသည္။

လူ႕ဘ၀ႏွင့္ လူ႕ဘ၀၏ တန္ဖိုးကို သိၿပီးသည့္အျပင္

အဏၰ၀ါစိုးမိုး

အသက္ကုိ စြန႕္ သြားသူေတြအားလုးံ ကို တန္ဖးုိ သုးံ မ်ိဳးျပလိ႕ု ရသည္။

စိတ္ခံစားမႈတန္ဖိုးသည္ အျမင့္ဆုံးျဖစ္သည္။

pmyGifhvTm

#
၆.၈.၂၀၁၂

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

27

W

pmokw

jrefrmoH
xGufwwf
Muygap

အသံထြက္ေတြ မွားေနတတ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီလို အသံထြက္မွားေန
တာေတြနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး အခုေဆာင္းပါးက စလို႕ ေဆြးေႏြးေျပာျပ
ခ်င္ပါတယ္။

‘‘အသည္းႏွလးံု မွာ ျပည္လ
့ ်ွ လ
ံ ာတဲအ
့ ခါ ႏႈတက

စကား

ဖြင့္ဟပါတယ္’’

ျမန္မာစာကို ပါးစပ္ကေန စကားအျဖစ္ ေျပာဆိုၾကတဲ့

အခါ အသံထက
ြ မ
္ ်ား မွားေနတာနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ေခတ္အဆက္ဆက္
မွာလည္း ပညာရွင္ႀကီးမ်ားက ထိန္းေက်ာင္းတည့္မတ္ ျပဳျပင္ေပးခဲ့
ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ လက္လွမ္းမီသမွ် ေဖာ္ျပေပးရမယ္ ဆိုရင္
ဆရာႀကီး ဒဂုဥ
ံ းီ စန္းေငြ၊ ဆရာႀကီး ဦးဂုဏဘ
္ ဏ္၊ ေမာင္သတ
ု (ဗိလ
ု ္
မွဴး ဘေသာင္း)၊ ဆရာႀကီး ဦးေဌးေမာင္။ ဆရာႀကီး ေမာင္ခင္မင္(ဓႏု
ျဖဴ )၊ ဆရာ ဦးေအးခ်ိဳ (မဟာ၀ိဇၨာ)၊ ဆရာႀကီး ပီမိုးနင္း၊ ဆရာႀကီး
ဦးျမင့္ၾကည္ (ျမန္မာစာအဖြဲ႕၀င္)၊ ဆရာႀကီး ဦးသိန္းႏိုင္(ဂုဏ္ထူး)၊
ဆရာ ဦးရဲေ၀(ျမန္မာစာ)တိ႕ု နဲ႕တကြ အေတြးအျမင္စာစဥ္မာွ ဆိရ
ု င္
ဆရာေမာင္သာႏိုးရဲ႕ ေဆာင္းပါးမ်ားကိုလည္း ဖတ္ရႈခဲ့ရပါတယ္။
လက္လွမ္းမမီတဲ့ ပညာရွင္ႀကီးမ်ားလည္း ရွိၾကပါေသးတယ္။ ကၽြန္
ေတာ္ေဆြးေႏြးေျပာၾကားရာမွာ ျမန္မာစာအဖြဲ႕က ထုတ္ေ၀တဲ့ ‘‘ျမန္
မာ အဘိဓာန္’’စာအုပႀ္ ကီးနဲ႕အထက္က ေဖာ္ျပထားတဲ့ ပညာရွငႀ္ ကီး
မ်ားရဲ႕စာအုပ္မ်ားကို အဓိက ကိုးကားထားပါတယ္။

ဒီေန႕ေခတ္စားၿပီး ေျပာဆိသ
ု းံု ႏႈနး္ ေနတဲစ
့ ကား တစ္ခန
ြ း္

ရွိပါတယ္။ ‘‘ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ’’ဆိုတဲ့စကားပါပဲ။ ဌာနတစ္ခုခု၊ အ
ဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုခုရဲ႕ကိုယ္စား ေျပာၾကားခြင့္ရသူ ပုဂၢိဳလ္ပါ။ ဒီေန႕
ေခတ္ကို လူထုဆက္သြယ္ေရးေခတ္ (Media Age)လို႕ေျပာႏိုင္ပါ
တယ္။ ပုံႏွိပ္မီဒီယာ (Printed Media)နဲ႕ေခတ္မီဆက္သြယ္ေရး
ကိရိယာမ်ား အသုံးျပဳတဲ့ မီဒီယာ (Electronic Media)ဆိုၿပီး ခြဲျခား
ႏိုင္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ နမူနာျပရရင္ စာနယ္ဇင္းဆိုတဲ့
သတင္းစာဂ်ာနယ္၊ မဂၢဇင္းမ်ိဳးစုံကို အခုေခတ္မွာ တ၀ႀကီး ဖတ္ရႈ
ႏိုင္ၾကသလို၊ TV လိုင္းခြဲမ်ားနဲ႕ F.M Radio (Frequency Modula
-tion)မ်ားကို ၾကည့ရ
္ န
ႈ ားဆင္ႏင
ုိ ၾ္ ကပါၿပီ။ ႐ုပရ
္ င
ွ န
္ ႕ဲ ဗီဒယ
ီ ဇ
ို ာတ္ကား
မ်ား၊ ေတးသီခ်င္းမ်ားကိလ
ု ည္း ယခင္အခါမ်ားနဲ႕မတူေအာင္ ၾကည့္
ရႈနားဆင္ႏုိင္ၾကပါၿပီ။

jrifUa0(jrefrmUtoH)

ပုံႏွိပ္မီဒီယာမ်ားကလြဲရင္ က်န္တဲ့ေခတ္မီ ဆက္သြယ္

ေရး ကိရယ
ိ ာမ်ားရဲ႕အဓိက ဆက္သယ
ြ ေ
္ ျပာဆိတ
ု အ
့ဲ ရာဟာ‘‘စကား’’
ပါပဲ။ ဆက္သယ
ြ ေ
္ ျပာဆိတ
ု ့ဲ နယ္ပယ္မ်ား မ်ားျပားက်ယ္ျပန္႕လာတာ

ဒီေဆာင္းပါး ေရးရျခင္းရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ ေပၚလြင္ေစဖို႕

နဲ႕အမွ်၊ သူတို႕ကို ကိုယ္စားျပဳသူ ‘‘ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ’’မ်ားလည္း

အတြက္ ေဆာင္းပါးရဲ႕ အဖြင့္မွာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ မိန္႕ၾကားခဲ့တဲ့

ပိၿု ပီးမ်ားျပားလာတာပါပဲ။ ဥပမာအားျဖင့္ သတင္းဖတ္ၾကားသူ၊ အစီ

မိန္႕ၾကားခ်က္နဲ႕စၿပီး ဖြင့္ခ်င္ပါတယ္။

အစဥ္တင္ဆက္သ၊ူ ေဆြးေႏြးေျပာၾကားသူ၊ တိက
ု ႐
္ က
ုိ ထ
္ တ
ု လ
္ င
ႊ သ
့္ ၊ူ

အခမ္းအနားမွဴး။ သီဆေ
ုိ ဖ်ာ္ေျဖသူ၊ ေဟာေျပာပိ႕ု ခ်သူ... စသည္ျဖင့္

‘‘အဘူတံ အဘူတေတာ နိေဗၺေဌတဗၺံ’’လို႕ ျဗဟၼဇာလ

သုတာၱ န္မာွ မိန႕္ ၾကားခဲပ
့ ါတယ္တ။့ဲ အရွင္ ရာဇိႏ(ၵ ရေ၀ႏြယ-္ အင္းမ)

အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။

ရဲ႕အေမးကို ေရႊပါရမီေတာရဆရာေတာ္ အရွင္ ဆႏၵာဓိက ကေျဖ

တဲ့ ေျဖၾကားခ်က္တစ္ခုမွာ ဖတ္ခဲ့ဖူးတာပါ။ ျမန္မာလို အဓိပၸါယ္က

ၾကားခြင့္ရသူမ်ားလာတာနဲ႕အမွ် အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားဟာ ျမန္

‘‘မမွန္တာကို မမွန္ဘူး’’လို႕ေျဖရွင္းျပရမယ္တဲ့။ မမွန္ဘူးဆိုတာ သိ

မာ စကား ေျပာၾကားရာမွာ အားနည္းေနတာကို ေတြ႕ေတြ႕လာရပါ

လ်က္နဲ႕ႏႈတ္ပိတ္ေနတာဟာလည္း သည္းခံျခင္းအစစ္ မဟုတ္ပါ

တယ္။ စာေရးသူကိုယ္တိုင္လည္း မီဒီယာသမားျဖစ္ေနေတာ့ အ

ဘူးတဲ့။ ဒီေန႕ လူအေတာ္မ်ားမ်ား ေျပာေနၾကတဲ့ ျမန္မာစကားမွာ

လုပ္လုပ္ရင္း ခရီးသြားဟန္လႊဲ ေလ့လာခဲ့တဲ့ ျမန္မာစကားဆိုင္ရာ

pmyGifhvTm

အခုလို ဌာနတစ္ခု၊ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုကိုယ္စား ေျပာ

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

28

W

သိမွတ္ဖြယ္ရာမ်ားကို တစ္ဆင့္ျပန္လည္ ေ၀ငွခ်င္တဲ့ဆႏၵေၾကာင့္

အသံထြက္ေတြ မေျပာင္းပါဘူး။ ဒါက ေရးေတာ့ အမွန္ ဖတ္ေတာ့

ဒီေဆာင္းပါးမ်ားကို ေရးသားရျခင္းပါ။

အမွနပ
္ ါ။ ‘‘အသီးတစ္ရာ အညႇာတစ္ခု’’။ ဒါလည္း အတူတူပါပဲ။

စာေရးသူအေနနဲ႕ ကိုယ္လက္လွမ္းမီသမွ် စာအုပ္မ်ား

ကို ကိုးကားၿပီး ကိုယ့္ရဲ႕အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားျပဳစုေပး

ေရးေတာ့အမွန္ ဖတ္ေတာ့အသံ

ထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာစာပညာရွငတ
္ စ္ေယာက္မဟုတလ
္ ႕ုိ

ျပည့္စုံမႈ မရွိေသးရင္ေတာ့ ‘‘အဘိ႐ုကပ်ိဳ႕’’မွာပါတဲ့ စာပိုဒ္ေလးနဲ႕

ေမေမဆူလမ
ိ မ
့္ ယ္’’ဆိတ
ု စ
့ဲ ကားေလးကို ‘‘ဒါေပမယ္’့ ’ဆိတ
ု ့ဲ စကားေလး

အရင္ေတာင္းပန္ထားခ်င္ပါတယ္။

ညႇပ္ထည့္ၿပီး ဖတ္ၾကည့္လိုက္ပါ။ ‘‘ခ်စ္ေတာ့ခ်စ္တယ္ ကိုကိုရယ္၊

စကားေရြ႕လွန္၊ မွားေမ့က်န္၍

(ဒါေပမယ့္) ေမေမဆူလိမ့္မယ္’’၊ “ခ်စ္ေတာ့ခ်စ္တယ္ ကိုကိုရယ္’’

မမွန္ယိမ္းေခ်ာ္၊ တိမ္းပါးေသာ္လည္း

လို႕ဖတ္တဲ့အထိ အသံမေျပာင္းပါဘူး။ အမွန္အတိုင္းပါပဲ။ ‘‘ဒါေပ

သံသာေပ်ာင္းပ်၊ ေတာင္းပန္ခ၏

မယ့္’’ဆိုတဲ့ စာလုံးကို ဖတ္လိုက္ေတာ့ အမွန္မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။

မာန္မွ်ေမာက္မို၊ ငါစာဆုိဟု

မလိုမလား။ ပိုမလႊားတည့္။ ။

ရပါတယ္။ ဒါကိုေတာ့ ‘‘ေရးေတာ့အမွန္ ဖတ္ေတာ့အသံ’’လို႕ေခၚပါ

‘‘စကား’’ဆိုတာကို ျမန္မာအဘိဓာန္ထဲမွာ (အနက္ အ

တယ္။ အခုေရးတဲ့ ၀ါက်ေလးကိုပဲ အသံထြက္အမွန္နဲ႕ ထြက္မယ္

ဓိပၸါယ္ရွိေသာ ႏႈတ္ျမြက္သံ၊ ေျပာဆိုခ်က္)လို႕ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုထား

ဆိုရင္... ‘‘ဒါကိုေဒါ့ ေယးေဒါ့အမွန္ ဖတ္ေတာ့အသံ’’လို႕ ထြက္ရမွာ

ပါတယ္။ လူေတြအခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ဆက္သြယ္ေျပာဆိုႏိုင္

ပါ။ ေျပာင္းသင့္ရင္ ေျပာင္းၿပီး၊ မေျပာင္းသင့္ရင္ မေျပာင္းပါဘူး။

တဲ့၊ အဓိပၸါယ္ရွိ္တဲ့အသံဟာ စကားသံပါပဲ။ ‘‘ျမန္မာ့အႏုသဘင္’’

မယုံမရွိပါနဲ႕။ ဒီစာလုံးမ်ားကို ဖတ္ၾကည့္ပါ။

ေဟာေျပာခဲတ
့ ့ဲ ဆရာႀကီးဦးဂုဏဘ
္ ဏ္က ျမန္မာစာနဲ႕ျမန္မာစကား

တို႕ကို ေရးၾက၊ဖတ္ၾကရာမွာ ‘‘ေရးေတာ့အမွန္ ဖတ္ေတာ့အမွန္’’၊

ကို ေျပာင္းသြားပါတယ္။ ဒါကို ‘‘ေရးေတာ့အမွန္ ဖတ္ေတာ့အသံ’’

‘‘ေရးေတာ့အမွန္ ဖတ္ေတာ့အသံ’’၊ ‘‘ေရးေတာ့အမွန္ ဖတ္ေတာ့

လို႕ေခၚပါတယ္။ ဒါကိုသီခ်င္းေလး တစ္ပုဒ္ထဲက စာသားမ်ားနဲ႕နမူ

ကာရန္’’ဆိုၿပီး ၃ မ်ိဳးရွိတဲ့အေၾကာင္း ရွင္းျပခဲ့ဖူးပါတယ္။

နာေပးမယ္ဆိုရင္ အဆိုေတာ္ ေမဆြိ ဆိုခဲ့တဲ့ သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္

ဒီလုိ အေျခခံအခ်က္ေတြကုိ သတိမမူၾကေတာ့ အခုေျပာ

ကို သတိရမိပါတယ္။ ‘‘ခ်စ္လုိက္ေတာ့ ၀မ္းတူးသရီး၊ အခ်စ္ကို အ

ေျပာေနၾကသူေတြ၊ ဆိုေနၾကသူေတြရဲ႕အသံထြက္ေတြဟာ တက္

ခ်ိနက
္ မေစာင္၊့ ရယ္ဒီ ၀မ္းတူးသရီး ခ်စ္လက
ို ပ
္ ါေတာ့ကယ
ြ ။္ မိးု လင္း

တက္စင္ လြဲေနၾကပါတယ္။ ‘‘ေရႊက်င္’’ဆိုတဲ့စကားလုံး၊ ‘‘နႏြင္း’’ဆို

ေသာက္တဲ့ ေကာ္ဖီခ်ိန္မွာ မင္းေလး ရွိမွပဲ။ သၾကားမ်ား မထည့္နဲ႕

တဲ့ စကားလုံး၊ ‘‘ခ်ာခ်ာလည္’’ဆိုတဲ့ စကားလုံး၊ ‘‘လာခ်င္ရင္ အနီး

ခ်ဳိကုန္မယ္၊ တကယ္ကို ယုံစမ္းပါ...’’ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလးပါ။

ကေလး’’ဆိတ
ု စ
့ဲ ကားလုးံ ေတြကုိ ေရးထားတဲအ
့ တိင
ု း္ ပဲ ‘‘ေယႊက်င္’’၊

‘‘နႏြင္း’’၊ ‘‘ခ်ာခ်ာလယ္’’၊ ‘‘လာခ်င္ယင္’’လို႕ထြက္ေနေျပာေနၾကပါ

ထဲကမွ ‘‘အခ်ိန္ကမေစာင့္’’ကို အသံထြက္ေတာ့ (အခ်ိန္ဂါမေစာင့္)

တယ္။ တကယ္ထြက္ရမယ့္အသံက ‘‘ေရႊက်င္’’ကို ‘‘ေယႊဂ်င္’’၊ ‘‘န

လို႕ ထြက္ရပါတယ္။ ေနာက္... ခ်စ္လိုက္ပါေတာ့ကြယ္ ဆိုရင္ အသံ

ႏြင္း’’ကို ‘‘ဆႏြင္း’’၊ ‘‘ခ်ာခ်ာလည္’’ဆိုတာကို ‘‘ခ်ာဂ်ာလယ္’’၊ ‘‘လာ

ထြက္ေတာ့ (ခ်စ္လိုက္ပါ ေဒါ့ကြယ္)ဆိုၿပီး ထြက္ပါတယ္။ ေနာက္

ခ်င္ရင္’’ဆိုတာကို ‘‘လာဂ်င္ယင္’’လို႕အသံထြက္ရပါမယ္။

တစ္ခါ ေကာ္ဖီခ်ိန္မွာ မင္းေလးရွိမွပဲ- ဆိုရင္ (ေကာ္ဖီဂ်ိန္မွာ မင္း

ဒါေတြကို တစ္လုံးခ်င္း လိုက္ျပဳျပင္ေနရင္ေတာ့ ျမန္မာ

ေလးယွိမွာ့ဘဲ)လို႕အသံထြက္မွာေပါ့။ ဆက္ဆိုရင္ သၾကားမ်ား မ

ေတြ ေျပာေျပာေနၾကတဲ့ ‘‘ဆန္စင္ရာ က်ည္ေပြ႕လိုက္’’သလို ဆုံးႏိုင္

ထည္န
့ ႕ဲ ခ်ဳိကန
ု မ
္ ယ္-ကိက
ု ်ေတာ့ အသံထက
ြ ရ
္ င္ (သဂ်ားမ်ား မထည့္

ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီလို အသံထြက္မွားေနတာကို မွန္ေအာင္

နဲ႕ခ်ိဳဂုနမ
္ ယ္)။ တစ္ကယ္ကယ
ုိ စ
ံု မ္းပါ... က်ေတာ့ (ဒဂယ္ဂယ
ုိ န
ု ဇ
္ မ္း

ထြကခ
္ ်င္ရင္ေတာ့ ပထမဆုးံ သိထားသင္တ
့ ာက ဆရာႀကီးေတြေျပာ

ဘာ)လိ႕ု အသံထက
ြ ရ
္ မွာေပါ့။ စာကို အသံအျဖစ္ ေျပာင္းလဲၿပီး ရြတ္

တဲ့ ေရးေတာ့အမွန္ ဖတ္ေတာ့အမွန္၊ ေရးေတာ့အမွန္ ဖတ္ေတာ့

ဆိတ
ု အ
့ဲ ခါမွာ အခုေဖာ္ျပေပးထားတဲ့ နမူနာအတိင
ု း္ ၊ ေျပာင္းသင္တ
့ ဲ့

အသံ၊ ေရးေတာ့ အမွန္ ဖတ္ေတာ့ ကာရန္ ဆိုတာေတြကို ရွင္းရွင္း

အသံထက
ြ ေ
္ တြကုိ ေျပာင္းၿပီးိ ထြကေ
္ ပးရသလိ၊ု သတ္ပအ
ံု မွနအ
္ တိင
ု း္

လင္းလင္း သိထားသင့္တာပါပဲ။

အသံထက
ြ မ
္ ယ္ဆရ
ုိ င္ေတာ့ ျမန္မာစာကို ႏိင
ု င
္ ျံ ခားသားတစ္ေယာက္

‘‘ဒါေဗမယ့္’’ဆိုၿပီး ‘‘ေပ’’ကေန ‘‘ေဗ’’ကို ေျပာင္းၿပီးဖတ္

‘‘စကားႀကီးိ စကားက်ယ္’’။ ‘‘ဇဂဂ်ီး ဇဂဂ်ယ္’’တဲ။့ အကုန္

ဆိုလုိက္တဲ့အခါမွာ အခုေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ စာသားတစ္ပိုဒ္လုံး

က ဖတ္ျပေနသလို၊ မႏူးမနပ္ျပဳပ္ထားတဲ့ ပဲျပဳပ္ကို စားေနရသလို

ေရးေတာ့အမွန္ ဖတ္ေတာ့အမွန္

အထက္မွာ ေရးျပခဲ့တဲ့ ‘‘ခ်စ္ေတာ့ခ်စ္တယ္ ကိုကိုရယ္

ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။

ဒီအဆိရ
ု ႕ဲ ေျပာျပထားခ်က္က ရွငး္ ပါတယ္။ ျမန္မာစာကို

ေနာက္ဆက္ၿပီး ရွငး္ ျပရမယ့္ ‘‘ေရးေတာ့အမွန္ ဖတ္ေတာ့

ေရးတဲ့အခါ စာလုံးေပါင္းသတ္ပုံမွန္ေအာင္ ေရးရပါတယ္။ စာလုံး

ကာရန္’’ဆိတ
ု ့ဲ အပိင
ု း္ ကိေ
ု တာ့ ဒုတယ
ိ ပိင
ု း္ အျဖစ္ဆက္ၿပီး ေဖာ္ျပေပး

ေပါင္းထားတဲ့အတိုင္း အသံထြက္ၿပီး ဖတ္ရလို႕ ‘‘ေရးေတာ့အမွန္

ပါ့မယ္။ တစ္ခုေတာင္းပန္ထားခ်င္တာက အသံထြက္ေတြကို ေဖာ္

ဖတ္ေတာ့လည္းအမွန္’’လို႕ ဆိုလိုတာပါ။ အခုေရးျပတဲ့ စာသားကို

ျပခ်င္လုိ႕ ေရးထားတာေတြဟာ သတ္ပုံအမွန္ မဟုတ္ပါဘူး။ အသံ

ဖတ္ၾကည့္ပါ။ ‘‘ခ်စ္ေတာ့ခ်စ္တယ္ကိုကိုရယ္ ေမေမဆူလိမ့္မယ္’’။

ထြက္ကို သိရေအာင္ေရးျပထားျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

#

ျမင့္ေ၀(ျမန္မာ့အသံ)

ေရးထားတဲအ
့ တုင
ိ း္ ဖတ္ေတာ့လည္း အမွနအ
္ တိင
ု း္ အသံထက
ြ တ
္ ယ္။

29

W

udk,fydkif
oHpOf
\
cdkifrmrI

မိမိ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ထားေသာ

အပင္ေလး၊ အပြင့္ေလး တိုးတက္ႀကီးထြားဖို႕

ေပါင္းသင္၊ ေျမဆြ၊ ဝါယမ စိုက္ခဲ့ရပါသည္။

စာေပ၊ ဂီတ၊ ႐ုပ္ရွင္အႏုပညာေလာကတြင္သာမက

အင္ဂ်င္နီယာ၊ ဆရာဝန္စသည္ျဖင့္ အသိပညာရွင္၊ အတတ္ပညာ
ရွင္ အသီးသီးတိ႕ု တြင္ အမ်ိဳးကိဆ
ု က္မည့္ လူသစ္မ်ား မိမတ
ိ ႕ို ၏ မ်ိဳး
ရိုးဇာတိအစဥ္အလာမ်ားကို မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္
ေရွာက္မည့္ မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားကို ေမြးဖြားလ်က္ ရိွေပသည္။ ျမန္မာ့
ဂီတအႏုပညာေလာကတြင္လည္း အနာဂတ္ဂီတအႏုပညာကို ဖန္
တီးၾကမည္သ
့ မ
ူ ်ား၊ ရွငသ
္ န္ေစမည္သ
့ မ
ူ ်ားမွာ ျမန္မာ့ဂတ
ီ အေမြဆက္
ခံသူတို႕တြင္ မိမိတို႕၏ ဓေလ့ထံုးစံအေျခခံမ်ားႏွင့္ မကိုက္ညီေသာ
မသင္ေ
့ လွ်ာ္ေသာ္ အေမြဆးုိ မ်ားကို မေပးမိဖ႕ုိ အထူးလိအ
ု ပ္ပါသည္။

အမ်ဳိးသားဂီတကို အေျခခံ၍ ဖန္တီးေရးဖြဲ႕ေသာ ဂီတ

သစ္ အေမြစစ္မ်ားကိသ
ု ာ ေပးသင့္ေပသည္။ သ႐ုပ္ေဆာင္မင္းသား
အမ်ဳိးသမီးအဆိုေတာ္ အႏုပညာရွငမ
္ ်ားမွာ ျပည္သလ
ူ ထ
ူ ၏
ု အသည္း
ႏွလံုးလည္းျဖစ္သလို အတုခိုးစရာ အတုယူစရာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားလည္း
ျဖစ္ၾကေပသည္။ ျပည္သၾူ ကားမွာ လူငယ္မ်ား၊ ျပည္သအ
ူ မ်ား၊ အတု
ယူ မမွားရေအာင္၊ မ်ိဳးခ်စ္စတ
ိ ဓ
္ ာတ္ တိုးပြားေအာင္၊ သရုပျ္ ပယဥ္ေက်း
မႈ မဖံုးလႊမ္းေအာင္ လမ္းျပ ဦးေဆာင္ၾကမည့္သူမ်ား ျဖစ္သည္ကို
မည္သက
ူ မွ် တာဝန္မေပးအပ္ဘဲ အႏုပညာရွငမ
္ ်ားက ေစာင္ထ
့ န
ိ း္ ရ
မည္ သိရိွရမည္ ျဖစ္ပါသည္။

သူ႕ေျမ၊ သူ႕ေဒသ၊ သူ႕ယဥ္ေက်းမႈပံုစံျဖင့္
ေရးသားျခင္း၊ သီဆိုျခင္း၊ တီးခတ္ျခင္း၊
လႈပ္ရွားျခင္း ျပဳၾကမည္ျဖစ္၍
သူ႕ႏိုင္ငံ၊ သူ႕လူမ်ဳိး၊ သူ႕လႈပ္ရွားမႈႏွင့္ ကိုက္ညီေနမည္။
ထိုသီခ်င္းကို မိမိတို႕တိုင္းျပည္အတြင္းသို႕
သယ္ေဆာင္လာၿပီး မူလအတိုင္း ေကာ္ပီကူး၍
သီဆိုတီးခတ္ လႈပ္ရွားလိုက္မည္ဆိုပါက
မိမိတို႕ႏိုင္ငံ၏ ဓေလ့ထံုးစံမ်ားျဖင့္ ကိုက္ညီႏိုင္ပါ့မလား၊

ထိ႕ု ေၾကာင့္ အႏုပညာရွငတ
္ ႕ို သည္ ေတးသီခ်င္းမ်ား ေရး

စပ္သီဆိုမႈမွသည္ သီဆိုဟစ္ေႂကြးမႈ၊ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈ၊ သရုပ္
ေဆာင္ လႈပ္ရွားမႈမ်ားအထိ အဆိပ္အေတာက္ မျဖစ္လာရေအာင္
ႀကိဳးစားရမည္ ျဖစ္ေပသည္။ ႏိင
ု င
္ ျံ ခားမွ အလ်ဥ္းသင့္ ဝင္ေရာက္လာ
ေသာ ကက္ဆက္ေခြထဲမွ သီခ်င္းတစ္ပဒ
ု ၊္ စီဒဓ
ီ ာတ္ျပားထဲမွ သီခ်င္း
တစ္ပဒ
ု က
္ ို ေလ့လာၾကည္ပ
့ ါက သူ႕ေျမ၊ သူ႕ေဒသ၊ သူ႕ယဥ္ေက်းမႈပစ
ံု ံ
ျဖင့္ ေရးသားျခင္း၊ သီဆိုျခင္း၊ တီးခတ္ျခင္း၊ လႈပ္ရွားျခင္း ျပဳၾကမည္
ျဖစ္၍ သူ႕ႏိင
ု င
္ ၊ံ သူ႕လူမ်ဳိး၊ သူ႕လႈပရ
္ ွားမႈႏင
ွ ့္ ကိက
ု ည
္ ီေနမည္။ ထိသ
ု ီ
ခ်င္းကို မိမတ
ိ ႕ို တိင
ု ္းျပည္အတြင္းသိ႕ု သယ္ေဆာင္လာၿပီး မူလအတိင
ု ္း

armifaeoGif

ေကာ္ပက
ီ ူး၍ သီဆတ
ို ီးခတ္ လႈပရ
္ ွားလိက
ု မ
္ ည္ ဆိပ
ု ါက မိမတ
ိ ႕ို ႏိင
ု င
္ ၏

ဓေလ့ထံုးစံမ်ားျဖင့္ ကိက
ု ည
္ ႏ
ီ င
ို ပ
္ ါ့မလား၊ မိမႏ
ိ င
ို င
္ ၊ံ မိမိေဒသႏွင့္ ကိက
ု ္
ညီမည္၊ မကိက
ု ည
္ မ
ီ ည္ မသိ၊ ေခတ္မသ
ီ ည္၊ ေခတ္ေရွ႕ေျပးသည္ဟု

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

30

W

ဆိက
ု ာ ဝတ္စားဆင္ယင္မ၊ႈ သီဆမ
ို မ
ႈ ်ားသည္ ဟန္ပန္အမူအရာမွ အ

ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ေရးစပ္ေနတဲ့ သီခ်င္းဆရာမ်ား၏ဘဝ

စ မၾကည့္ရဲ၊ မေျပာရဲႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္လာရသည္။

ႏွင့္ ေကာ္ပီသီခ်င္းေရးဆရာမ်ား၏ ဘဝတူႏိုင္ပါ့မလား၊ ကိုယ္ပိုင္

ေခတ္ေပၚ စတီရီယို အဆိုေတာ္မ်ားမွာ အသံအား၊ အ

သံစဥ္ေတးေရးဆရာတစ္ေယာက္၏ ဘဝသည္ ဥယ်ာဥ္မွဴးတစ္

ဆိုအားျဖင့္ ပရိသတ္ကို ဖမ္းစား သီဆိုေဖ်ာ္ေျဖၾကေသာ္လည္း အ

ေယာက္ႏွင့္ တူပါသည္။ မိမိ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ထားေသာ အပင္ေလး၊

ခ်ိဳ႕ေသာ ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား၊ ေမာ္ဒယ္ဂဲလ္မ်ားမွာ

အပြင့္ေလး တိုးတက္ႀကီးထြားဖိ႕ု ေပါင္းသင္၊ ေျမဆြ၊ ဝါယမ စိက
ု ခ
္ ဲရ

ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကား လူႀကိဳက္မ်ားေနေသာ ေကာ္ပသ
ီ ခ
ီ ်င္းမ်ားကို

ပါသည္။ အဆင့္ဆင့္ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီးမွ ႏုပ်ိဳလန္းဆန္းေသာ အပင္

အဆိေ
ု တာ္မ်ား မဟုတသ
္ ျဖင့္ အသံအား၊ အဆိအ
ု ားအစား ႏိင
ု င
္ ျံ ခား

ေလးဘဝ ေရာက္ရခ
ွိ ရ
ဲ့ တာ ျဖစ္ပါသည္။ မိမက
ိ ယ
ို တ
္ င
ို ္ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္

အဆိေ
ု တာ္မ်ားကဲသ
့ ႕ုိ ဂါဝန္အရွညမ
္ ်ား၊ စကတ္မ်ား၊ ေဘာင္းဘီမ်ား

ရွငသ
္ န္လာေသာ အပင္တစ္ပင္၊ အပြငတ
့္ စ္ပြင၏
့္ တန္ဖိုးႏွင့္ တစ္ပါး

ဝတ္ဆင္ကာ လူလးုံ ျပၾကသည္။ အခ်ဳိ႕ေသာ အမ်ိဳးသားသရုပေ
္ ဆာင္

သူထံမွ ရရိွေသာ အသင့္စိုက္ပ်ိဳးထားၿပီး ျဖစ္သည့္ အပင္တစ္ပင္၊

မ်ားကလည္း အက်ႌ၊ ေဘာင္းဘီတ႕ုိ ကို စနစ္တက် ဝတ္စားမူအစား

ပန္းပြငတ
့္ စ္ပင
ြ တ
့္ ႕ို သည္ တန္ဖိုးခ်င္း ႏႈင
ိ ္းယွဥမ
္ ည္ဆပ
ို ါက မည္သက

ျဖစ္သလို ဝတ္စားဆင္ယင္ကာ တစ္မ်ိဳး၊ ေခတ္ေရွ႕ေျပးပံစ
ု ျံ ဖင့္ ဝတ္

တန္ဖိုးရိွသည္၊ အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္သည္ကို မွန္းဆႏိုင္မည္ ျဖစ္ပါသည္။

ဆင္ကာ တစ္ဖ၊ုံ စင္ျမင္ေ
့ ပၚသိ႕ု တက္လာၾကသည္။ သီခ်င္းသီဆျုိ ခင္း

သူ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ ရွင္သန္လာတဲ့ အပင္၊ အပြင့္ကို သူ ပိုင္ပါသည္။

ထက္ လႈပရ
္ ာွ းမႈကယ
ုိ ဟ
္ န္ႏင
ွ ့္ ဟိတထ
္ တ
ု ျ္ ခင္းေတြက မ်ားလာသည္

သူ မူပိုင္ျဖစ္သည္။

ကို ေတြ႕ရိွရသည္။

ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ေရးဆရာ တစ္ေယာက္အေနျဖင့္ မိမိ

မွတ္မိပါေသးသည္။ စင္တင္ဂီတပြဲတစ္ခုကို သြားၾကည့္

ခံစားရေသာ ခံစားခ်က္တစ္ခု၊ မိမိေရးသားလိုေသာ အေၾကာင္းအ

မိသည္။ ေခတ္ေပၚစတီရီယိုအဆိုေတာ္ စင္ေပၚတက္မလာခင္ ထို

ရာတစ္ခ၊ု မိမတ
ိ ီးခတ္ရွာေဖြရရိွေသာ သံစဥ္တစ္ခက
ု ို ရသေျမာက္ေသာ

အဆိုေတာ္၏ အေအာင္ျမင္ဆံုး၊ ေဟာ့အျဖစ္ဆံုး၊ ေကာ္ပီေတးတ

ေတးတပုဒ္ျဖစ္လာေစရန္ အခ်ိန္၊ စကၠန္႔၊ နာရီမျခား အခ်ိန္ရတိုင္း

ပုဒ္ကို ေတးဂီတအဖြဲ႕မွ တီးခတ္ေပးေနသည္။ မၾကာမီ အဆိုေတာ္

စိတ္အာရံုထားရိွ၍ ေကာင္းသည္ထက္ေကာင္းေအာင္ ႀကိဳးစားရွာ

က ရွပ္အက်ႌလက္ရွည္လည္း မဟုတ္၊ လက္တုိလည္း မဟုတ္၊

ေဖြ ေရးစပ္သည္ကို ေတြ႕ရိွရပါသည္။

လက္ျပတ္(ခ်ဳိင္းျပတ္)ကိဝ
ု တ္၊ စုတ္ေပ မြဲေပဆိသ
ု ည့္ ေဘာင္းဘီ အ

ရွည္ကို ဝတ္၊ ဦးထုပ္ကို ေဆာင္း၍ စင္ေပၚတက္လာၿပီး ေဟာ့ျပ

ႀကီးႏွင့္ ဆံုမိပါသည္။ သူ ေရးသားေသာ သီခ်င္းမ်ားကို အသံသြင္း

လုိက္သည္။ သီခ်င္းကိုလည္း ေၾကာက္ခမန္းလိလိ ဟစ္ပစ္လုိက္

မည္။ အဆိုအသံ ထပ္မည္ျဖစ္၍ အသံသြင္းစတူရီယိုသို႕သြားမည္

သည္။ ေဆာင္းထားေသာ ဦးထုပ္ကို ခၽြတ္၍ လႊင့္ပစ္လုိက္သည္။

ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မိမိေရးသားေသာ သီခ်င္းတုိင္းတြင္ အဆို မမွားယြင္း

ထိုအဆင့္အထိ ရင္ထဲတြင္ ခံသာေနေသးသည္။ စင္

ရေသာ အသံမ်ား၊ မမွားယြင္းသင့္ေသာ စာသားမ်ား ပါရိွေၾကာင္း၊

ေအာက္တင
ြ ္ မိမက
ိ ခ
ုိ ်စ္ေသာ၊ ႏွစသ
္ က္ သေဘာက်ေသာ ပရိသတ္

အဆိုပါ အသံ၊ စာသားမ်ား တည့္မတ္ မွန္ကန္ေစရန္ ျပသေပးရန္

မ်ား နားဆင္ အားေပးေနတာသိလ်က္ အဆိုေတာ္က စင္ေပၚရိွ စပီ

အတြက္ သြားေရာက္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါသည္။

တစ္ေန႕ရုပရ
္ င
ွ ေ
္ တးဂီတ အကယ္ဒမီဆရ
ု ဂီတပညာရွင္

ကာ ေသတၱာေပၚ ေျခတစ္ဖက ပ
္ စ္တင္ကာ ေျခေထာက္ကို လႈပရ
္ မ္း၍
ဂရုမစိက
ု ္ အေလးမထားေသာ၊ ေစာ္ကားေသာဟန္ျဖင့္ ဆိလ
ု က
ုိ ျ္ ပန္

လက္ေခ်ာင္းကေလးမ်ားမွာလည္း

သည္။ ဘယ္လိုမွ သည္းခံ၍ မရေတာ့။ ရင္ထဲမွာ နာက်င္မႈ ေဝဒနာ

စႏၵရားခလုတ္ကေလးမ်ား တီးေနသည့္ဟန္၊

ျဖင့္ ခ်က္ခ်င္း ဂီတပြဲမွ ထြက္ခြာခဲ့သည္။ ထို စင္တင္ဂီတပြဲကို ခြင့္ျပဳ

လွႈပ္ရွားေနတာ ေတြ႕ရပါသည္။

ေပးထားေသာ အခ်ိန္နာရီ မျပည့္ခင္ သက္ဆိုင္ရာမွ ပြဲပိတ္လိုက္

ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ သီခ်င္းေရးဆရာ တစ္ေယာက္၏
သီခ်င္းအေပၚ၊ အဆိုေတာ္အေပၚ

ေၾကာင္း သိရသည္။

ထားရိွသည့္ ေစတနာ၊ ေမတၱာခံစားမႈကို

ႏိုင္ငံျခားမွ အလ်ဥ္းသင့္ဝင္လာေသာ ကက္ဆက္ေခြ၊

ေလးစားဂုဏ္ယူမဆံုး ျဖစ္ရပါသည္။

စီဒီေခြထဲက သီခ်င္းတစ္ပဒ
ု ရ
္ ဲ႕ ေတးသံစဥ္ကို စာသားထည္ၿ့ ပီး တစ္
ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ ေကာ္ပီသီခ်င္းေတြ ေရးသားခဲ့ၾကသည္။
ကိုယ္ပိုင္ေတးသြား အသံဖြဲ႕စပ္မႈ ပညာခ်ိဳ႕တဲ့၍ သူမ်ား ရိွၿပီးသား

ေတးသြားအလုက
ိ က
္ ို အားကိုး ေရးသားသူေတြကို ေတးေရးသူ၊ ေတး

ဆံတ
ု င
ုိ း္ သူ ေရးစပ္ေနေသာ သီခ်င္းအတြက္ အသံေလးျဖစ္ေစ၊ စာ

ေရးဆရာလိ႕ု အမည္ေပးလိ႕ု အမည္ခလ
ံ ႕ို ရပါ့မလား၊ ဘယ္သူ မူပင
ို ္

သားေလးျဖစ္ေစ၊ ရြတ္ဆိုေနတာ ၾကားရပါသည္။ လက္ေခ်ာင္းက

ဆိတ
ု ာ ေျပာလု႕ိ ရပါ့မလား၊ စာသားပဲ ပိင
ု္ ပ
္ ါမည္၊ သံစဥ္ ပိင
ု ပ
္ ါ့မလား၊

ေလးမ်ားမွာလည္း စႏၵရား ခလုတ္ကေလးမ်ား တီးေနသည့္ဟန္၊

မူပင
ို လ
္ ႕ို ေျပာတဲ့ လူေတြအေနနဲ႕ စဥ္းစားသင္ပ
့ ါသည္။ ၎တိ႕ု သည္

လွပ
ႈ ရ
္ ာွ းေနတာ ေတြ႕ရပါသည္။ ကိယ
ု ပ
္ င
ုိ သ
္ စ
ံ ဥ္ သီခ်င္းေရးဆရာ တစ္

စာသားထည့္ရန္တြင္သာ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ၿပီး အသံကို ကုိယ္တုိင္ရွာ

ေယာက္၏ သီခ်င္းအေပၚ၊ အဆိုေတာ္အေပၚ ထားရိသ
ွ ည့္ ေစတနာ၊

ေဖြစပ္ဆႏ
ုိ င
ို မ
္ ႈ အားနည္းသူမ်ားျဖစ္ၿပီး ေကာ္ပသ
ီ ခ
ီ ်င္းတပုဒက
္ ို အရင္

ေမတၱာခံစားမႈကို ေလးစားဂုဏ္ယူမဆံုး ျဖစ္ရပါသည္။

ဦးသူက ဦးသလို ေရးသည္။ ဘယ္ဥပေဒကမွ တားဆီး၍ မရႏိင
ု္ ျ္ ဖစ္

ေနပါသည္။

ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားႀကီး (၅)ကားအတြက္ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ေတြေရာ၊

pmyGifhvTm

ထို ဂီတပညာရွင္ႀကီးႏွင့္ အခါအားေလ်ာ္စြာ ေတြ႕တိုင္း၊

အမွတမ
္ ထင္ သတိရမိပါသည္။ ရုပရ
္ င
ွ ဒ
္ ါရိက
ု တ
္ ာ တဦးက

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

31

W

ေကာ္ပီသီခ်င္းေတြပါ ေရးစပ္ရန္ ေပးအပ္ပါသည္။ ထို႕ေနကား

ပါသည္။ မိမိကိုယ္ပိုင္ဂီတအေပၚ၊ သီခ်င္းအေပၚ၊ ေတးျပဳသူဂီတစာ

ေကာ္ပီသီခ်င္းမ်ား စတီရီယိုတြင္ အသံသြင္းေသာေန႕ျဖစ္သည္။

ဆိ၏
ု ဝမ္းေျမာက္မ၊ႈ ဂုဏယ
္ မ
ူ ၊ႈ ေအာင္ျမင္မ၊ႈ ပီတျိ ဖစ္မက
ႈ က
ို ား ေကာ္

ကက္ဆက္ေခြထက
ဲ သီခ်င္းေတးသြားအတိင
ု ္း မူရင္းသီခ်င္းကိမ
ု ီေစရန္

ပီေတးေရးသူတစ္ဦးအေနျဖင့္ တုႏိႈင္းလိုက္မီႏိုင္မည္ မဟုတ္ေပ။

ဂစ္တာ၊ ဒရမ္၊ ကီး ဘုတ၊္ ထရမ္းပက္၊ ဆိဆ
ု ဖ
ို န
ု ္းတိျ႔ု ဖင့္ တီးဝိင
ု ္းအျပည့္

ေကာ္ပီႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္မည္သည္ကို ႀကိဳးစားၾကမည္နည္း။

တီးမႈတ္ ၍ နာမည္ႀကိီး စတီရီယိုအဆိုေတာ္ႏွစ္ဦး၊ သီခ်င္းႏွစ္ပုဒ္ကို

သီခ်င္းတိုက္ေပးရာ အဆိုေတာ္ႏွစ္ဦးစလံုးက မဆိုတတ္၊ မဆိုႏိုင္

ဘယ္လဆ
ို ို ဆိ၊ု ဘယ္လို အသံထက
ြ ဆ
္ တ
ုိ ာ အဆိုေတာ္ကို ျပသေပး

ျဖစ္ရပါသည္။ ထရမ္းပက္၊ ဆုိက္ဆိုဖုန္း၊ ေဂၚဂြီသံေတြ ပါေနလို႕ဟု

ရန္မလို၊ မူရင္းကက္ဆက္ေခြႏွင့္ ေကာ္ပီေရးၿပီးျဖစ္ေသာ စာသား

ေျပာသည္။ ေနာက္ဆံုး ၾကံရာမရသျဖင့္ ကက္ဆက္တစ္လံုးကိယ
ု ၍

စာရြက္မ်ားသာ ေပးလိုက္ပါ။ ျမန္မာစကား၊ ျမန္မာအသံထြက္ႏွင့္

မူရင္းသီခ်င္းကို ကက္ဆက္ေခြဖြင့္ၿပီး သူ႕အသံအလိုက္အတိုငး္

ကိက
ု က
္ က
ို မ
္ ကိက
ု က
္ က
ို ၊္ ညီညမ
ီ ညီည၊ီ ကက္ဆက္ေခြထက
ဲ အသံအ

စာသားႏွင့္ လုက
ိ ဆ
္ တ
ုိ က
ုိ ေ
္ ပးလုက
ိ ရ
္ ာ မၾကာပါ သီခ်င္းအလိက
ု ရ
္ သြား

တုိင္း စာသားကို ျဖစ္ေအာင္လုိက္ဆိုလိုက္လွ်င္ ၿပီးသြားပါသည္။

ေကာ္ပီေတးေရးသူအေနျဖင့္ မိမိေရးေသာ သီခ်င္းအား

၍ အသံသင
ြ း္ ျဖစ္သာြ းသည္။ ေကာ္ပက
ီ ုိ ေကာ္ပလ
ီ ဆ
ုိ ုိ ႏိင
ု ၾ္ က၊ ဆိတ
ု တ္

အသံမွား၊ အဆိုမွားတာကို

ၾက၊ ဆိေ
ု နၾကပါကလား။

စတုိင္သစ္ဟုလည္း ေခၚဆိုၾကပါသည္။

ျပန္လည္၍ အမွတရ
္ မိျပန္သည္။ ကြယလ
္ န
ြ သ
္ ာြ းၿပီျဖစ္

ေသာ စတီရယ
ီ ေ
ုိ ကာ္ပေ
ီ တးေရးဆရာႀကီး ႏွစဥ
္ းီ ႏွင့္ ဆံခ
ု ဖ
့ဲ းူ သည္။ တ

ထိုသီခ်င္းကို နားေထာင္သည့္ ပရိသတ္ကလည္း

ဦးက စီးရီးတစ္ခအ
ု တြက္ ထုတလ
္ ပ
ု ျ္ ဖန္႕ခ်ီသက
ူ ေကာ္ပသ
ီ ခ
ီ ်င္းေတြ

အသံထြက္မမွန္ဘဲ

ျဖစ္လ႕ို ဘယ္သက
ူ မွ မဦးခင္ မေရးခင္ မျဖန္႕ခ်ီခင္ အျမန္ေရး၊ အျမန္

သူဆိုခ်င္သလို ဆိုေနသည့္အတိုင္း အသံလိုက္ထြက္သျဖင့္

ဆိ၊ု အျမန္သင
ြ း္ ေရာင္းခ်ခ်င္လ႕ုိ ေကာ္ပေ
ီ တးေရးဆရာကို အပူကပ္

ျမန္မာတို႕၏ အသံထြက္စည္းကမ္းမ်ား

ေနသည္။ ေတးေရးဆရာက စီးကရက္ လက္ၾကားညွပၿ္ ပီး ဝမ္းစီးရီး

ေပ်ာက္ပ်က္ကုန္ပါသည္။

ကို တစ္ညစာေလာက္သာ သြငး္ လိက
ု ရ
္ င္ ၿပီးပါတယ္၊ စိတမ
္ ပူပါနဲ႕၊ မ
နက္ျဖန္လာယူပါလိ႕ု ခပ္ေပါ့ေပါ့ ေျဖၾကားလိက
ု ၏
္ ။ ရင္ထမ
ဲ ာွ တစ္ခခ
ု ု

လိေ
ု နသလို ခံစားလိက
ု ရ
္ ပါသည္။

ႏွင့္ဆိုမည္ကို သံရွည္ႏွင့္ ဆိုခ်င္ဆို၊ သံေပါ့့ျဖင့္ ထြက္ရမည့္ အသံ

အသံထြက္ကို စည္းကမ္းအတိုင္း မထြက္ဆိုဘဲ သံတို

ေနာက္ ေကာ္ပေ
ီ တးေရးဆရာ တစ္ဥးီ ကေတာ့ သူ႕အိမက

ထြက္ကို လွ်ာလိပ္သံျဖင့္ အသံထြက္ခ်င္ ထြက္၊ ကိုယ္ဆိုတတ္သ

ကက္ဆက္ပ်က္ေနလိ႕ု ကၽြနေ
္ တာ္အ
့ မ
ိ က
္ ုိ ေရာက္လာပါတယ္။ ကက္

လို လိုက္ဆိုတဲ့ အဆိုေတာ္ေတြ ထြက္ေပၚလာပါသည္။ အသံမွား၊

ဆက္ထဲကို အေခြထည့္၊ ေရွ႕ရစ္လုိက္၊ ေနာက္ရစ္လိုက္၊ ရပ္လိုက္၊

အဆိုမွားတာကို စတုိင္သစ္ဟုလည္း ေခၚဆိုၾကပါသည္။ ထိုသီခ်င္း

စာရြက္တစ္ရြက္နဲ႕ေရးလိုက္၊ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါသည္။ ႏွစ္နာရီ အ

ကို နားေထာင္သည့္ ပရိသတ္ကလည္း အသံထြက္မမွန္ဘဲ သူဆို

တြင္း သီခ်င္းသံုးပုဒ္ ၿပီးသြားသည္။ ဪ... သူတို႕တေတြ သီခ်င္း

ခ်င္သလို ဆိုေနသည္အ
့ တိင
ု ္း အသံလက
ို ထ
္ ြကသ
္ ျဖင့္ ျမန္မာတိ႕ု ၏

ေရးရတာ လြယ္လွပါကလား။

အသံထြက္ စည္းကမ္းမ်ား ေပ်ာက္ပ်က္ကုန္ပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္

ေကာ္ပီသီခ်င္း ေကာ္ပီကူးျခင္းသည္ ေကာ္ပီ(မိတၱဴ)ပံု

ေတးေရးဆရာသည္ လမ္းညြန္သူ၊ ဦးေဆာင္သူျဖစ္ပါသည္။ သူမွား

တူသာ ျဖစ္ႏင
ုိ သ
္ ည္။ အစစ္ျဖစ္မလာႏိင
ု ပ
္ ါ။ ကမာၻေက်ာ္ တုက
ိ တ
္ န္း

လွ်င္ သူ႕သီခ်င္းကို သီဆိုေသာ အဆိုေတာ္၊ ႏွစ္သက္၍ လိုက္ဆို

နစ္ (TITANIC) ဇာတ္ကားႀကီးမွ ဇာတ္ဝင္သီခ်င္းကို ေကာ္ပီျပဳ၍

ေသာ ပရိသတ္အားလံုး မွားၾကမည္ျဖစ္သျဖင့္ ေတးေရးသူမ်ား အ

မည္မွ်ပင္ ေကာင္းေအာင္ အထူးေရးသား သီကံုးပါေစ၊ သီဆိုပါေစ၊

ေနျဖင့္ အထူးဂရုျပဳသင့္လွေပသည္။

သီခ်င္းေရးခ၊ သီဆခ
ို ၊ သုခမ
ု ေၾကး သိန္းခ်ီ၍ ရပါေစ၊ ထိုေတးမ်ား၏

ေအာင္ျမင္ျခင္းထက္ နဂိုပင္ရင္း တိုက္တန္းနစ္ (TITANIC) ဇာတ္

ၾကည္မႈမ်ားကို မုန္းရစ္ေလဦး၊ ေမာင့္အခ်စ္ျမား စေသာ သီခ်င္းမ်ား

ကားႀကီးႏွင့္ က်န္ေက်ာင္းသာ နာမည္ႀကီးသြားေပမည္။ သူတို႕ကို

၏ စြမး္ ပကားကုိ ေလ့လာရံမ
ု ်ွ ျဖင့္ မွနး္ ဆရေလာက္မည္ထင္ပါသည္။

နာမည္ႀကီးေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးရာပင္ ေရာက္မည္ျဖစ္သည္။

ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္၏ ခိုင္မာမႈ၊ ရပ္တည္မႈ၊ နက္နဲမႈ၊ တည္

ထို႕ေၾကာင့္ ျမန္မာ့နားမွ ျမန္မာဆန္ေသာ ေတးမ်ားကို

ျမန္မာရုပ္ရွင္ေလာကတြင္ နာမည္ႀကီးခဲ့ေသာ သုခုမ

နားဆင္ႏိုင္ရန္၊ ေျပာင္းလဲတိုးတက္လာမည့္ ေခတ္မီဂီတနည္းစနစ္

ရုပ္ရွင္ရိုက္ကူးခဲ့သည့္ မုန္းရစ္ေလဦး ဇာတ္ကားႀကီးမွ မုန္းရစ္ေလ

မ်ားႏွငအ
့္ ညီ စည္းခ်က္၊ ဝါးခ်က္မန
ွ မ
္ န
ွ ္ ကိယ
ု ပ
္ င
ုိ သ
္ စ
ံ ဥ္မ်ားျဖင့္ ေရး

ဦး သီခ်င္းကို ကာလေပၚ၊ ေခတ္ေပၚ၊ စူပါတန္းဝင္ အဆိုေတာ္မ်ား၊

စပ္သီကုန္း ၾကပါစို႔၊ ယဥ္ေက်းမႈ ေရစီးေၾကာင္းႏွင့္ ေဖ်ာ္ေျဖမႈေရစီး

မ်က္ႏွာသစ္အဆိုေတာ္မ်ား၊ အဆိုေတာ္ခန္မ
႔ န
ွ ္းေခ်(၂၀)ခန္သ
႔ ဆ
ီ ၍
ို

ေၾကာင္းႏွစ္ခုသည္ အျပန္အလွန္ မွ်တစြာ စီးဆင္းေနရမည္ျဖစ္ရာ

ယခင္၊ ယခုေနာင္ကာလမ်ားတိုင္ ေအာင္ျမင္ေနျခင္း၊ ျပည္သူ႔အ

အေနာက္တိုင္း ေတးဂီတေဖ်ာ္ေျဖမႈ ပံုစံမ်ားကို ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ

သည္းဝယ္ စိမ့္ဝင္ေနျခင္း၊ သမိုင္းဝင္ေနျခင္း၊ ဂႏၲဝင္ေတးအျဖစ္

အႏုပညာမ်ားျဖင့္ ျမန္မာမႈျပဳၾကပါစို႕၊ အစဥ္အလာမပ်က္ ကိုယ္ပိုင္

ရပ္တည္ေနျခင္းမ်ားသည္ ေတးေရးပညာရွင္မ်ား၏ ဦးေႏွာက္

သံစဥ္ ျမန္မာသီခ်င္းမ်ား ေရးစပ္ သီကံုးၾကပါစို႕ဟု ဆႏၵျပဳလုိက္ရ

အသည္းႏွလံုးမွ ေပါက္ဖြားလာေသာ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ ဖြဲ႕ႏြဲ႕လွပမႈ၊

ပါသည္။

ေမာင္ေနသြင္

ေကာင္းမြန္မႈ၊ စာသားခံစားခ်က္ ရသေျမာက္မႈမ်ားေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

#

32

W

tEkynm

a&Tzl;pm&,f b,fyHkqHkcJUw,f

i
m
e
f
a
;
f
i
r
k
d
u
f
m
w
a
k
d
q
t
f
i
0

ESifU

a&'D,dktqdkaw
mf &Dav;

pmyGifhvTm

၁၉၄၇ ခုႏွစ္ Central High School တက္ေနစဥ္ တပ္

ျပားတိုက္မွဴးဘ၀နဲ႕ ႏွစ္ ၂၀ ေလာက္ တာ၀န္ယူခဲ့ၿပီး ၁၉၈၄ ခုမွာ

မေတာ္ အသံလႊင့္ဌာနက စတင္ အသံလႊင့္ၿပီး ၀င္ဒါမီယာ ခရဲဆင့္၊

အလုပက
္ နား၊ အဆိလ
ု ည္း နားၿပီး၊ တရားနာ တရားအားထုတ္ အ

ေရကူးအသံလႊင့္ဌာန၊ အဲဒီကမွ ျမန္မာ့အသံ အသံလႊင့္ဌာနေတြမွာ

လုပ္ပဲ လုပ္ေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ပရိသတ္ ေတာင္းဆို

အဆင့္ဆင့္ ကူးေျပာင္းအသံလႊင့္ သီဆိုခဲ့တာဟာ ခုဆို ဂီတသက္

ေနသမွ် ဂီတ၀ဋ္ေၾကြးမကုန္ေသးပါဘူး ဆိုေနရတုန္းပဲ။ အသက္က

တမ္း ေျခာက္ဆယ့္ငါးႏွစ္ ရွိခဲ့ပါၿပီ။ တီး၀ိုင္းေတြကေတာ့ ‘‘စႏၵရား

ရလာေတာ့ ခ်စ္ေတးေတြ ေလွ်ာ့ၿပီး သံေ၀ဂေတး၊ တရားဓမၼေတးေလး

သီဟ’’၊ ‘‘ခ်ဳိေတးဆက္’’၊ ‘‘ဂီတလုလင္ ေမာင္ကိုကို’’၊ ခု ‘‘အလကၤာ

ေတြ ထည့္ဆေ
ုိ နရတယ္။ ဥပမာ - ‘‘ဇရာ’’၊ ‘‘ဓမၼၾသသထ’’၊ ‘‘ငါ့အမ
ိ ’္ ’၊

၀တ္ရည္’’ နဲ႕ သီဆိုဆဲပါပဲ။

‘‘သံေယာဇဥ္ မသစ္ၾကပါနဲ႕’’စတဲ့ စတဲ့ေပါ့။

အဆိုေတာ္ ရီေလးကေတာ့ ရွမ္းျပည္နယ္ ၀န္ႀကီးဌာန၊

သည္ၾကားထဲ ႏိုင္ငံေတာ္က ခုိင္းတဲ့ ျမန္မာ့ရိုးရာယဥ္

အတြင္း၀န္ရဲ႕ သမီးႀကီးပါ။ သူငယ္ခ်င္းေတြ မိတ္ဆက္ေပးရာက

ေက်းမႈ အဆို၊ အက၊ အေရး၊ အတီးၿပိဳင္ပြဲႀကီးရဲ႕အဆိုၿပိဳင္ပြဲမွာ အ

ကၽြန္ေတာ္ေရးတဲ့ ‘‘မိုးအမၺဳန္’’သီခ်င္း စဆိုတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ‘‘ဘာ

ဆို အကဲျဖတ္ဒိုင္ေတြရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ တစ္ဆယ့္ရွစ္ႀကိမ္

ရမလဲ သာ၀ရာ’’၊ ‘‘ကန္ေတာ့ဆြမ္းပါ ကိုယ္ေတာ္’’၊ ‘‘ခ်စ္’’၊ ‘‘သိပ္

(၁၈)ႀကိမ္ တာ၀န္ယထ
ူ ားရပါတယ္။ ဂီတ၊ အဆို အားနည္းတဲ့ တုင
ိ း္

ခ်စ္’’၊ ‘‘ပင္ျမက္ကေလး’’စတဲ့ သီခ်င္းေတြကို တစ္၀ိုင္းတည္း တူတူ

နဲ႕ ျပည္နယ္ေတြကိုလည္း အဆို၊ အက၊ အေရး၊ အတီး ၿပိဳင္မယ့္

ဆိရ
ု င္း ကၽြနေ
္ တာ္က “ေမာင္ဟာ ေမ့အတြကပ
္ ါကြယ’္ ’၊ “ခ်စ္မၿိ ပီဆို

ကေလးေတြကုိ သင္မယ္ဆ
့ ရာ ၉ ဦးကို ေခါင္းေဆာင္ၿပီး သြားေရာက္

မွျဖင့္’’သီခ်င္းေတြဆိုၿပီး ဆံုခဲ့ၾကရာက ၁၉၅၇ ခုႏွစ္မွာ အိမ္ေထာင္

သင္ရတယ္။ ပင္ပန္းေပမယ့္ ကိယ
ု အ
့္ လုပက
္ ယ
ုိ လ
္ ပ
ု ရ
္ ေတာ့ ေပ်ာ္ပါ

ျပဳခဲ့ၾကပါတယ္။

တယ္။ လူေတြက ေျပာၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဂႏၴ၀င္အဆိုေတာ္

သူက အတြင္း၀န္႐ုံးကေန ျမန္မာ့အသံကို ကူးေျပာင္း

ႀကီးဆိုၿပီး ဆရာ ဆရာနဲ႕ ေခၚၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့

အလုပ္လုပ္တယ္။ ေမလွၿမိဳင္၊ တင္တင္ျမ၊ မာမာေအး၊ ခ်စ္စံပယ္

ဆိုသက္ ေျခာက္ဆယ့္ငါးႏွစ္ ရွိေပမယ့္ သည္ေန႕အထိ ေလ့လာေန

တိ႕ု နဲ႕ လြတလ
္ ပ္ေရးေန႕၊ ျပည္ေထာင္စေ
ု န႕၊ ေတာင္သလ
ူ ယ္သမား

ရတုန္းပါပဲ။ မျပည့္စုံေသးပါဘူး။

ေန႕၊ အလုပသ
္ မားေန႕ေတြ၊ အစိးု ရညစာစားပြေ
ဲ တြ၊ က်ိဳကၠဆပ
ံ ေ
ဲြ တြ၊

သစ္သးီ ၀လံပန္းမာန္ျပပြေ
ဲ တြမာွ ဆိလ
ု ည္းဆိ၊ု အစီအစဥ္ေၾကျငာသူ

ကိုယ္က်ဆုံးမယ့္ေနပဲ လို႕ ခံယူထားပါတယ္။ ဆက္ႀကိဳးစားရဦးမွာ

အျဖစ္ပါ ေဆာင္ရက
ြ ရ
္ တယ္။ အဲဒက
ီ မွ ၁၉၆၁ ခုႏစ
ွ မ
္ ာွ Finland လူ

ပါ။ ႏိင
ု င
္ ေ
ံ တာ္ကေတာ့ ျပည္စ
့ ၿံု ပီထင္လ႕ုိ ၂၀၀၄ ခုႏစ
ွ က
္ လူမထ
ႈ းူ ခၽြန္

ငယ္ပေ
ဲြ တာ္ကုိ သြားေရာက္ေဖ်ာ္ေျဖရတယ္။ သားသမီးေလးေယာက္

(ပထမဆင္)့ ေပးခဲတ
့ ယ္။ ၂၀၀၈ ခုႏစ
ွ က
္ ်ျပန္ေတာ့ “စည္သ”ူ ဆိတ
ု ဲ့

ေမြးၿပီး ကေလးထိန္းနဲ႕ထားၿပီး နယ္ထြက္ၾက၊ ေဖ်ာ္ေျဖၾကရတယ္။

ဘြ႕ဲ ကို ႏိင
ု င
္ ေ
ံ တာ္သမၼတႀကီး ကိယ
ု တ
္ င
ို ေ
္ ပးျပန္ေရာဗ်ာ။ ကၽြနေ
္ တာ္

သူက အသံလႊင့္ဌာနမွ ႏွစ္ ၂၀၊ ကၽြန္ေတာ္က ရန္ကုန္တိုင္းသမ၀ါ

ဘယ္လလ
ို ပ
ု ္ နားႏိင
ု မ
္ ာွ လဲ။ ႏိင
ု င
္ အ
့ံ က်ိဳး၊ ဂီတအက်ိဳး ဆက္ၿပီးႀကိဳးစား

ယမ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္မွာ မန္ေနဂ်ာအျဖစ္ ၇ ႏွစ္၊ ဗဟိုသမ၀ါယမ ပုံ

လုပ္ေနရဦးမွာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္ပရိ္သတ္ မဟုတ္ပဲ၊ ပရိသတ္ရဲ႕ မင္း

ႏွပ
ိ တ
္ က
ုိ မ
္ ာွ ပုႏ
ံ ပ
ိွ တ
္ က
ို မ
္ န္ေနဂ်ာအျဖစ္ ၁၀ ႏွစ၊္ ရန္ကန
ု စ
္ ည္ပင္သာ

ေနာင္ ပါလို႕။

ယာေရးေကာ္မတီ၊ ဆက္ဆ/ံ ျပန္ၾကားဌာနမွာ ဂီတအၾကံေပးအျဖစ္

အမွတ္-၃၃။ ပထမထပ္(ဘယ္)၊ ေရႊေလာင္းလမ္း၊

အျပင္ City FM အသံလႊင့္ သီခ်င္းစိစစ္ေနရတာ ခုထက္ထိပါပဲ။

စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕။

ျမန္မာ့အသံ အသံလင
ႊ ဌ
့္ ာနမွာေတာ့ ေတးဂီတစိစစ္ေရး

ဖုန္း- ၀၉-၇၃၁၅ ၃၃၃၃၆၊ ၀၉- ၄၂၅ ၂၈၇၀၃၃။

အဖြ႕ဲ ၀င္၊ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးဌာနက ထုတတ
္ ့ဲ (၁၉၄၈- ၁၉၈၉)ႏွစ္

ဂီတသက္တမ္း ၆၅ ႏွစတ
္ င
ုိ ္ ျပည္သခ
ူ ်စ္ေသာ အႏုပညာ

အတြငး္ ေရဒီယန
ုိ ႕ဲ ႐ုပျ္ မင္သၾံ ကားက ထုတလ
္ င
ႊ ၿ့္ ပီးတဲ့ သီခ်င္းေတြကို

ရွင္ ဘ၀ကို ခိုင္ခုိင္မာမာ ေနရာယူထားႏိုင္ဆဲ အဆိုေတာ္ႀကီး ဦး

မွတ္တမ္းတင္ စာအုပ္ထုတ္ရတဲ့ အဖြဲ႕၀င္ ဆယ္ဦးပါတဲ့ ေကာ္မတီ

မင္းေနာင္ႏင
ွ ့္ အဆိေ
ု တာ္ ေဒၚရီေလး တိ႕ု ဇနီးေမာင္ႏသ
ံွ က္ဆးုံ တိင
ု ္

မွာ ဥကၠ႒အျဖစ္ တာ၀န္ယထ
ူ ားရပါတယ္။ “ေႏွာင္းေခတ္ကာလေပၚ”

ကိယ
ု က
္ ်န္းမာ စိတခ
္ ်မ္းသာရွပ
ိ ါေစေၾကာင္း စာပြငလ
့္ ာႊ မွ ဆုေတာင္း

သီခ်င္းစာအုပပ
္ ါ။ ရီကေတာ့ ျမန္မာ့အသံ ဓာတ္ျပားတိက
ု မ
္ ာွ ဓာတ္

ေပးလိုက္ပါတယ္။

“ငါ... သည္ေန႕ ျပည့္စုံၿပီ”လို႕ ေၾကြးေၾကာ္တဲ့ေန႕ဟာ

# စာပြင့္လႊာ

tifwmAsL;

ouf&Sdxif&Sm; pdefuavmifwpfOD;\ a&T&wkESifU tifwmAsL;

U
f
Z
a
m
;
f
f
e
G
8
u
n
w
D
;
m
y
j
oufwrf;
E´&
0
p
5
f
k
d
S
p
E
k
a
&
T
&
w
mq
p
D
*w

oHpOfrsm;&JU*E¬0ifn
pmyGifhvTm

‘‘အခ်စ္ဆးုံ မိ႕ု ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ေမ့ႏလ
ွ းုံ သား ႏွငး္ ရသူေမာင္ရယ္ အရပ္သးုံ စကား မလွပခ်င္ေနမယ္ အျမတ္ႏးုိ ဆံးု ပါပဲကယ
ြ ’္ ’

ဟူေသာ ေရဒီယအ
ုိ ဆိေ
ု တာ္ တကၠသလ
ုိ လ
္ လ
့ဲ ့ဲ သီခ်င္းသံေလးကို ယခုတင
ုိ ္ ေရဒီယက
ုိ လႊငထ
့္ တ
ု တ
္ ာ ၾကားေနၾကရဆဲျဖစ္ပါတယ္။ လူငယ္
အဆိေ
ု တာ္မ်ား၏ ေတးစီးရီးေတြမာွ လည္း ထပ္ျပန္တလဲ သီဆၾုိ ကတာေၾကာင့္ ယေန႕ေခတ္ လူငယ္မ်ားတိင
ု ေ
္ အာင္ႏစ
ွ ၿ္ ခိဳက္ေနၾကဆဲ ေတး
ျဖစ္တဲ့ ‘‘အခ်စ္ဆံုးမို႕ေျပာျပခ်င္ပါတယ္’’သီခ်င္းကုိ ေရးဖြဲ႕သူ ဂီတစာဆိုကေတာ့ ဂီတမွဴး စႏၵရားကြန္းေဇာ္ ျဖစ္ပါတယ္။

ဂီတစာဆိုဂီတမွဴး စႏၵရားကြန္းေဇာ္ကုိ ၁၉၄၅ ႏို၀င္ဘာလ ၄ ရက္ေန႕မွာ အဘ အခြန္၀န္ေထာက္ ဦးကြန္းလံု၊ အမိေဒၚၫြန္႕

ရီတို႕မွ ေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္။ ငယ္စဥ္ကတည္းက ကဗ်ာေရးဖြဲ႕ျခင္းကုိ ၀ါသနာရွိခဲ့ၿပီး အလြန္ငယ္လွေသးတဲ့ အရြယ္မွာပဲ ဂီတာကုိ စတင္တီး
ခတ္ခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၆၂ မွာ အစ္ကိုျဖစ္သူ စႏၵရား ကြန္းေမာင္ရဲ႕လက္တြဲေခၚယူမႈနဲ႕ ဂီတေလာကကို စတင္၀င္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။

စႏၵရားကြန္းေမာင္ ေတးဂီတ၀ိုင္းမွာ ေတးသီခ်င္းမ်ားေရးဖြဲ႕ျခင္း၊ ဂစ္တာတီးျခင္းစေသာ အႏုပညာမ်ားကို ပင္တုိင္ဖန္တီးခဲ့ပါ

တယ္။ စႏၵရားပညာကိုလည္း အစ္ကိုျဖစ္သူ စႏၵရားကြန္းေမာင္ကပဲ သင္ၾကားေပးခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ စႏၵရားကြန္းေဇာ္ ေတးဂီတအဖြဲ႕
မွာ ဂီတမွဴးအျဖစ္ ဦးေဆာင္ရင္း ေတးသီခ်င္းမ်ားစြာ ဖန္တီးသူ ဂီတစာဆို အေက်ာ္အေမာ္ႀကီးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

စႏၵရားကို ကၽြမ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္သူျဖစ္တာေၾကာင့္လည္း စႏၵရားကြန္းေဇာ္ရဲ႕ သီခ်င္းေတြဟာ ကမာၻ႕အဆင့္မီသံစဥ္ဆန္းမ်ားနဲ႕

ျမဴးၾကြေနတတ္ပါတယ္။ ဒါ့ျပင္ ျမန္မာစာ၊ ျမန္မာကဗ်ာကို ႏိင
ု န
္ င္းသူျဖစ္တာေၾကာင့္ ကာရံအခ်ိဳးအဆက္ ညီၫတ
ြ ေ
္ ျပျပစ္စာြ ျမန္မာမႈမပ်က္
တဲ့ အေရးနဲ႕ ေပါင္းစပ္ထားတဲ့ သီခ်င္းေလးေတြပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ေတးေရးသူ သက္တမ္း ၅၀ တိုင္ေအာင္ သူ႕ရဲ႕ေတးသီခ်င္းေတြဟာ
ေခတ္မီေနဆဲ လူႀကိဳက္မ်ားေနဆဲပါ။

tifwmAsL;
‘‘မ်က္လံုးေလး၀ံ့ကာ ၀့ံကာ တီတာခၽြဲလို႕ ႏႈတ္ခ်ိဳစကား

ေပးၾကတာ ေတြ႕ရတဲ့အတြက္လည္း အမ်ားႀကီး ၀မ္း

ၾကြယ’္ ’ဟူေသာ ‘‘ဒီကေတာ့ ခ်စ္မေ
ိ နၿပီ’’သီခ်င္း၊ ‘‘ခ်စ္ေစတနာေလး

ေျမာက္၀မ္းသာ ျဖစ္ရပါတယ္။ ဒီပြဲအတြက္ ပံ့ပိုးကူညီ

ေတြ ပိုမိျပန္ေတာ့ကြယ္ ေမတၱာဂယက္လႈိင္း ရင္ထဲခိုနားတြယ္’’စ

သူေတြျဖစ္ၾကတဲ့ CB Bank၊ SkyNet နဲ႕ ေရႊ FM၊ ထူး

ေသာ ‘‘ျပန္လည္ခ်စ္စမ္းပါ’’သီခ်င္း၊ ‘‘ဒီကမာၻမွာ အခ်စ္ဆံုးနဲ႕သာ

ေဖာင္ေဒးရွင္း၊ ေတာ္၀င္မိသားစုကုမၸဏီ၊ Lady Luck

အတူတူေနရင္ ေနာင္သံသရာ ဘ၀မ်ားထိေအာင္ တြယ္တာေနဦး

အမ်ိဳးသမီး ၀တ္စဆ
ုံ င
ုိ တ
္ ႕ုိ ကိလ
ု ည္း ေက်းဇူးအထူးတင္

မယ္’’ဟူေသာ ‘‘တစ္စကၠန႕္ ေလးရဲ႕ဆယ္ပတ
ုံ စ္ပ’ုံ ’သီခ်င္း၊ ‘‘ေလခၽြန္

ရွပ
ိ ါတယ္။ အဘက္ဘက္က ၀ိင
ု း္ ၀န္းကူညၾီ ကတဲ့ မိတ္

သံေလးေပးလိ႕ု ရယ္ ဒီေမာင္တစ္ကယ
ုိ တ
္ ည္း ေလွ်ာက္ခတ
့ဲ ယ္’’စေသာ

ေဆြေတြကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္။ ဒီပြဲကရတဲ့

ေရဒီယို သီခ်င္းမ်ားစြာကို အဆိုေတာ္ေတြအတြက္ ေရးေပးခဲ့ရာ၊

ေငြေၾကးေတြကိုလည္း မိဘမဲ့ကေလးငယ္ေတြနဲ႕ ပဲခူး

‘‘ေသာတရွငလ
္ ရ
ု ိ ာ’’က႑ေတြမာွ ေတးလက္ေဆာင္ အျမဲတမ္း ေတာင္း

တိုင္း ေဒသႀကီးက ေရေဘးသင့္ခဲ့တဲ့ ေဒသေတြက

ျခင္းခံရတာေၾကာင့္ လႊင့္ထုတ္ေနျမဲျဖစ္သလို ဂီတသက္တမ္း တ

ေဆး၀ါးလိုအပ္မႈေတြအတြက္ ေထာက္ပံ့ေပးသြားမွာ

ေလ်ာက္ ဓာတ္ျပားေတးမ်ား၊ ႐ုပ္ရွင္ေတးမ်ား အက်ိဳးျပဳေတးမ်ား

ျဖစ္ပါတယ္။

စာပြငလ
့္ ာႊ > ဘယ္အဆိုေတာ္ေတြက ပါ၀င္သီဆိုေပးခဲ့တာလဲ သိ

ပုဒ္ေရ ၃၀၀ ေက်ာ္ေရးဖြဲ႕ခဲ့ၿပီးသူ ဂီတစာဆိုလည္းျဖစ္ပါတယ္။

ပါရေစ။

ေမတၱာဘြဲ႕ေတးေတြကို လွပေသာ သံစဥ္စာသြားအဖြဲ႕

အႏြ႕ဲ စာသားမ်ားနဲ႕ေရးဖြ႕ဲ ခဲတ
့ ာေၾကာင္လ
့္ ည္း ေခတ္အဆက္ဆက္

စႏၵရား

လူငယ္တုိင္း ႏွစ္သက္ခဲ့ၾကတာပါ။ တကၠသိုလ္လဲ့လဲရ
့ ဲ႕‘‘ေမာင့္ကို

ကြန္းေဇာ္

> စႏၵယားကြနး္ ေဇာ္၊ အကယ္ဒမီရန္ေအာင္၊ စိးု ရန္ေအာင္၊
ဖိးု ေသာၾကာ၊ ရင္ဂ၊ုိ စိးု စႏၵာထြနး္ ၊ ေဟမာေန၀င္း၊ ေခ်ာ

ခ်စ္ဖို႕ ေမြးဖြားလာပါတယ္’’၊ ‘‘ခ်စ္သူအတြက္ဆို စြန္႕၀ံ့တယ္’’၊ ‘‘ကံ

စုခင္၊ ခင္ဘုဏ္း၊ ေအသင္ခ်ိဳေဆြ၊ ကဗ်ာဘြဲ႕မွဴး၊ မီးမီး

ၾကမၼာေလးမ်က္ႏွာလိုက္တယ္’’၊ ‘‘အသည္းအသက္ႏွင္းလို႕ သစၥာ

ခဲ၊ သဲႏု၀ါ၊ စိမ့္ေနျခည္၊ ရွင္ဖုန္း၊ ေရဗကၠာ၀င္းတို႕ႏွင့္

ဆိုမယ္’’၊ ‘‘ေမာင္လူေခ်ာ’’၊ ‘‘ဘ၀အလွကဗ်ာ’’၊ ‘‘ခဏေလးမွ ခဏ

အတူ ကၽြနေ
္ တာ့ရ
္ ႕ဲ သီခ်င္းေတြန႕ဲ အမ်ားဆံးု ေအာင္ျမင္

ေလး’’၊ ‘‘ေမတၱာေလေျပ ေသြးလာေတာ့’’ ‘‘ႏွင္းဆီမေလးခ်စ္ပံုျပင္’’

ခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ဇနီး တကၠသိုလ္လဲ့လဲ့တို႕က ပါ၀င္

‘‘မ်က္ႏွာမွာအျပံဳး ႏွလံုးသားမွာ မ်က္ရည္’’၊ ‘‘လႈိင္းေရငွက္ငယ္နဲ႕

သီဆိုေပးထားၾကပါတယ္။
စာပြငလ
့္ ာႊ > အခုလို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေျပာၾကားေပးတဲ့ ျပည္သူ

ေမ့ခ်စ္သူ’’စေသာ နာမည္ေက်ာ္ ေတးသီခ်င္းမ်ားစြာဟာ ယေန႕
တိုင္ လူႀကိဳက္မ်ားေအာင္ျမင္ေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ခ်စ္ေသာ အႏုပညာရွင္ စႏၵယား ကြန္းေဇာ္ကုိ စာပြင့္

စႏၵယားကြန္းေဇာ္ဟာ ၁၉၈၀ မွာ ေဒၚလဲ့လဲ့၀င္း(လ/ထ

လႊာမဂၢဇင္းမွ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္။ ေအာင္ျမင္မႈ

ၫႊန္မွဴး ျမန္မာ့အသံ)ႏွင့္ လက္ထပ္ခဲ့ၿပီး ‘‘ခိုင္သၪၨာ’’အမည္ရွိ သမီး

ေတြ ဆင္က
့ ရ
ဲ ရွပ
ိ ါေစလိ႕ု လည္း စာပြငလ
့္ ာႊ မွ ဆုေတာင္း

တစ္ေယာက္ ထြန္းကားကာ ယခုထက္တုိင္ ‘‘စႏၵရားကြန္းေဇာ္

ေပးလိုက္ပါတယ္။
္ ၊့ဲ ကၽြနေ
္ တာ္ကလည္း ႏိင
ု င
္ ရ
ံ ပ္ျခားမွေန တတန္
> ဟုတက

ေတးဂီတအဖြ႕ဲ ’’ကို ဦးေဆာင္လ်က္ အႏုပညာမ်ား ဆက္လက္ဖန္တးီ

စႏၵရား

လ်က္ ရွပ
ိ ါတယ္။ ဂီတမွဴး ဂီတစာဆို စႏၵရားကြနး္ ေဇာ္ဟာ ယခုဆုိ

ကြန္းေဇာ္

တက ေမးျမန္းတဲအ
့ တြက္ စာပြငလ
့္ ာႊ မဂၢဇင္းကို အထူး

ကိုလည္း ႏို၀င္ဘာလ၂၄ ရက္ေန႕က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အမ်ိဳးသားဇာတ္

စႏၵရား ကြန္းေဇာ္ရဲ႕ ေအာင္ျမင္ထင္ရွားခဲ့တဲ့ လက္ရာ

႐ံႀု ကီးမွာ ခမ္းနားေအာင္ျမင္စာြ က်င္းပႏိင
ု ခ
္ ၿ့ဲ ပီ ျဖစ္ပါတယ္။ က်င္းပၿပီး

ေတးတစ္ပုဒ္ကို ေဖာ္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ရင္ ဂီတသက္တမ္း ႏွစ္ငါးဆယ္ျပည္ခ
့ ဲ့ၿပီျဖစ္တာေၾကာင့္္ ေရႊရတုပြဲ

ခဲ့တဲ့ ဂီတေရႊရတုပြဲမွာ သူ ေရးသီခဲ့တဲ့ ေတးမ်ားစြာထဲက အႀကိဳက္

‘‘ေဖာ္မဲ့ခ်စ္ငွက္ငယ္’’

ဆံးု ပုဒေ
္ ရ ၃၀ ခန္႕ကို အႏုပညာရွငမ
္ ်ားက ပါ၀င္သဆ
ီ ေ
ုိ ပးၿပီး ေအာင္
ျမင္စြာက်င္းပခဲ့တာေၾကာင့္ စာပြင့္လႊာမဂၢဇင္းမွ ထိုပြဲႏွင့္ပတ္သက္

၍ ဂီတစာဆိုကို E-mail ျဖင့္ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခဲ့ပါတယ္။

 

က်န္ေနသူ သည္းကၽြမး္ လုေအာင္ ရက္စက္ကာ စိမး္ ကားေလသူေရ...

စာပြငလ
့္ ာႊ > က်င္းပၿပီးစီးခဲ့တဲ့ ပြဲရဲ႕ အေတြ႕အၾကံဳ ခံစားမႈေလးေတြ

စႏၵရား
ကြန္းေဇာ္

ရင္ခင
ြ မ
္ ာွ ေႏြလည္ေနလို ပူမသ
ိ ျဲ ဖာေ၀ လြမး္ နင္န
့ င့္ ရင္

မွာေလ ေဆြးသည့္ စိတ္က မေျပ… စိမ္းရက္ကာ ေနႏိုင္အားသူ…

ကို စႏၵယားကြန္းေဇာ္ရဲ႕ပရိသတ္မ်ားအတြက္ သိပါရ

ေစ။

႐ႈံးသူ ေမ့ရင္မွာေတာ့ ခြင့္လႊတ္အျမဲပါေလ)

္ င
ုိ ေ
္ အာင္ ကၽြနေ
္ တာ္၏ အႏုပညာကုိ အား
> ယခုအခ်ိနတ

(ႏိုင္တုန္းအလွည့္မွာေလ ျပံဳးထားဦးေပါ့ ေမာင္ေရ…

ဘ၀ရဲ႕သံသရာမွာ ၀ဋ္ေၾကြးတုန္႕လွယ္ရွိပါတယ္ေလ...

ေပးၾကတဲ့ ပရိသတ္ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဒီ ႏွစင
္ ါး

တစ္ေန႕တြင္ေတြ႕ရင္ ခြင့္လႊတ္တတ္ေစ အေဖာ္မဲ့တဲ့ ငွက္ကေလး

ဆယ္ ဂီတခရီးေဖ်ာ္ေျဖပြမ
ဲ ာွ လည္း အေကာင္းဆံးု ေတး

သို႕ေလ အားငယ္မိေပ အထီးက်န္တကိုယ္ေရ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ ခရီး

၃၀ ေလာက္ ေရြးထုတၿ္ ပီး ယေန႕ေခတ္ ေအာင္ျမင္ေန

လမ္းတေလွ်ာက္မာွ တေယာက္တည္း ေလွ်ာက္ကာသာေလ လြမး္

တဲ့ စတိီရီယို ေတးသံရွင္ေတြနဲ႕ သံစဥ္ဆန္းသစ္ၿပီး

ရက္ သံသရာရွည္... ။

စာပြင့္လႊာ

ေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ပါတယ္။ စိတ္၀င္တစားနဲ႕လာေရာက္ အား

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

#

41

W

acwfa[mif;&o jyefwrf;w

r
od
bl;
bJ
ajz
r
vm;

ကိုယ့္ရဲ႕ယု...
ဒီစာကို ေရးတာဟာ
ကုိယ့္အေနနဲ႕ယုကို
မခ်စ္ၾကင္လို႕လည္း မဟုတ္ဘူး။
အျပစ္တင္ဖို႕လည္း မဟုတ္ဘူး။
ၿပီးေတာ့
အသစ္ျမင္လုိ႕လည္း
မဟုတ္ပါဘူး။
ဆိုေရးရွိက ဆိုအပ္လွ၊
ဆိုစမ်ားလ်ား၊ မထားေကာင္းဘူး ရယ္မို႕ပါ။
တကယ္ေတာ့ ဒီစာေရးရျခင္းရဲ႕
ရည္ရြယ္ခ်က္က တကၠသိုလ္ကိုေရာက္လာၾကတဲ့
ညီငယ္၊ ညီမငယ္ေတြအတြက္ပါ။
ကံ့ေကာ္ေျမအေၾကာင္း
သိေကာင္းစရာေလးေတြရယ္၊
ကိုယ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္ဇာတ္လမ္းကို
စံနမူနာယူၾကရေအာင္ရယ္ေပ့ါ။
ဒီစာမွာ ကုိယ္တို႕အေၾကာင္းေတြ အစအဆုံးပါေနလို႕
ယုတစ္ေယာက္ စိတ္မဆိုးနဲ႕ေနာ္။
ႏႈတ္ခမ္းလည္း မစူပါနဲ႕။
မ်က္ေစာင္းလည္း မထိုးပါနဲ႕။
စိတ္ဆိုးရင္ လိပ္မ်ိဳးတဲ့။
ႏႈတ္ခမ္းစူရင္ ရည္စားပူမိတတ္ သတဲ့။
မ်က္ေစာင္းထိုးရင္ မ်က္႐ိုးက်ိဳးတတ္သတဲ့။
ဒါနဲ႕ေတာင္ ယုမေၾကာက္ရင္ စူခ်င္စူ ထိုးခ်င္ထုိးေပါ့။
ကဲ... ဇာတ္လမ္းစမယ္ေနာ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစ်းမွာ ယုတို႕အထည္ဆိုင္ရွိတယ္။
ယုက ဆိုင္ကုိ ယုေမေမနဲ႕အတူ
မနက္တစ္ေခါက္လာၿပီး ညေနတစ္ေခါက္ျပန္တယ္။
ယုတို႕အိမ္က ဖ-ဆ-ပ-လ ရပ္ကြက္မွာမို႕
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစ်းကို လာရင္
ကိုယ္တို႕အိမ္ေရွ႕က ျဖတ္သြားရတယ္။
ဒီေတာ့ ကိုယ့္မွာ ယုကို တစ္ေန႕ႏွစ္ခါ ေတြ႕ႏိုင္တဲ့
အခြင့္အေရး ရလာတယ္။
ေန႕လယ္ဆိုရင္ အေဒၚျဖစ္သူက
ယုတုိ႕အတြက္ ထမင္းခ်ိဳင့္ လာပို႕တယ္။
ကိုယ့္ေမေမေတာင္ ယုတို႕ဆိုင္မွာ
အဲဒီကတည္းက သုံးေလးႀကိမ္ေလာက္ ၀ယ္ဖူးေသးတယ္။
တစ္ခါတေလ အိမ္ေရွ႕ကို ေမေမအထြက္နဲ႕
ယုတို႕ဆိုင္အလာ ဆုံၾကရင္လည္း
ျပံဳးၿပီး ႏႈတ္ဆက္တတ္တယ္။
ကိုယ္က ေမေမ့ကို ယုတို႕နဲ႕သိသလား ေမးေတာ့
မရင္းႏွီးေပမယ့္ မ်က္ႏွာခ်င္းတန္းမိေနလို႕
ႏႈတ္ဆက္ၾကတာတဲ့။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

42

W

armifaZmf,k

အဲဒီတုန္းက ယုကို ခ်စ္ေရးဆို

ေစာင့္ေနတယ္။

သုံးနာရီေလာက္ၾကာမွ

ေရာက္မွ ယုတစ္ေယာက္ ေန႕ဘက္ ဆိုင္

ယုေမေမ ဘယ္သာြ းသလဲ မသိဘးူ ။ ဆိင
ု န
္ ႕ဲ

ထြက္ၿပီး

အခ်စ္ဦး ျဖစ္တဲ့အျပင္ ေမေမနဲ႕ ေတြ႕ရင္

ယုေမေမ ေတာ္ေတာ္ကေလး ေ၀းသြားမွနး္

ေၾကာင္း သိရတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္လို

ႏႈတဆ
္ က္ေလ့ရတ
ိွ ာမိ႕ု နည္းနည္းေတာ့ သိ

က်ိနး္ ေသသိမွ သူရေ
ဲ ကာင္းႀကီးျဖစ္တ့ဲ ကိယ
ု ္

ဆယ္တန္းေက်ာင္းသားႀကီး မဟုတဘ
္ ဲ ကိးု

ကၽြမ္းေနၾကၿပီေပါ့။ ယုကို ခ်စ္ေရးဆိုမိလို႕

က ေမတၱာစာေပးရတယ္။

တန္းေက်ာင္းသူကေလးပါတဲ့။

မေတာ္လ႕ုိ မ်ား ေမေမ့ကုိ လာတိင
ု ရ
္ င္ ဘယ္

“ကၽြန္ေတာ့္စာ ျပကၡဒိန္အေပၚ

ျဖစ္၊ ယု ေက်ာင္းတက္ေနမွန္း သိလို႕ ပိုၿပီး

လုလ
ိ ပ
ု မ
္ လဲ ဆိတ
ု အ
့ဲ ေတြးက ၀င္ေနတာကိးု ။

မွာ ပါတယ္ေနာ္”လုိ႕ ယုကို ေျပာၿပီး၊ တစ္

၀မ္းသာရတဲ့လူက ကိုယ္ပါ။ ဒီအရြယ္မွာ

ဒါေၾကာင့္ ယုကို ေတာ္ေတာ္နဲ႕ ခ်စ္ေရးမဆို

ခ်ိဳးတည္း လစ္ခတ
့ဲ ာနဲ႕ ယုအမူအရာ ဘယ္

ပညာသင္ရမွာေပါ့

ဖိ႕ု ကိယ
ု မ
့္ ာွ ေတာ္ေတာ္ပဲ မ၀ံမ
့ ရဲျဖစ္မတ
ိ ယ္။

ညဘက္

ညေက်ာင္းတက္ေန

ယုရယ္။

ဘာပဲျဖစ္

အခ်စ္ေရး

လိျု ဖစ္ေနမွနး္ ေတာင္ မၾကည္ခ
့ မ
့ဲ ဘ
ိ းူ ။ ေနာက္

ေအး ၿပီးမေဆြးရေတာ့ဘဲ ကိုယ္ဟာ အဲဒီ

လြနခ
္ ဲတ
့ င
ဲ့ ါးႏွစအ
္ ခ်ိနက
္ ာလမွာ

ယု ေျပာျပမွ သိရတယ္။ ယုလည္း ဘာမွန္း

ႏွစ္က ႀကိဳးစားလို႕ ဆယ္တန္းကို မႏွစ္က

ေတာ့ ကံ့ေကာ္ေျမကို ကိုယ္မေရာက္ေသး

မသိလုိ႕ ပထမေတာ့ ေၾကာင္သြားသတဲ့။

လိုမက်ဘဲ ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္ေလ။ ယုဆို

ဘူး။ ကိုသန္းေအာင္တို႕တစ္သိုက္နဲ႕လည္း

ကိုယ့္စာပါတယ္ဆိုမွ ဘာရယ္ဆိုတာ သိ

တာကေတာ့ ေအာင္တာေပါ့။

ဘယ္ေပါင္းမိဦးမလဲ။ ဆယ္တန္းေက်ာင္း

သတဲ။့ ေဘးဆိင
ု ေ
္ တြကလည္း ဘာလာေပး

သားဘ၀မွာ အခင္မင္ဆးံု ကိယ
ု သ
့္ င
ူ ယ္ခ်င္း

တာလဲ။ ဘယ္သူလဲလို႕ ေမးသတဲ့။ ယုက

ေအာင္လာလိက
ု ၾ္ ကတာ အခု ယု လုပသ
္ ား

က ၫြန႕္ လြင။္ ခုေတာ့ သူလည္း တပ္မေတာ္

ျပကၡဒိန္ မွာထားလို႕ အသိတစ္ေယာက္က

ေကာလိပ္ တတိယႏွစ္၊ ကိုယ္က ၀ိဇၨာသိပၸံ

(ေလ)မွာ အမႈထမ္းေနၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ ၫြန႕္ လြင္

လာေပးတာတဲ့။ ယုရယ္၊ ေတာ္ပါေသးရဲ႕။

တကၠသိုလ္ စတုတၱႏစ
ွ ။္ အဓိကဘာသာက

ကို ကိယ
ု အ
့္ ေၾကာင္းေတြ ဖြငေ
့္ ျပာၿပီးတိင
ု ပ
္ င္

ကိုယ့္မွာေတာ့ ေဘးလူေတြ မသိပါေစနဲ႕။

လည္း ႏွစေ
္ ယာက္စလုံးခ်စ္တဲ့ ျမန္မာစာ။

ရတယ္။ အၾကံဉာဏ္ေတာင္းရတယ္။ ဒီတန
ု း္

ယုလည္း ကိုယ့္ေမေမကို လာမတိုင္ပါေစ

ကိယ
ု က
္ ဒီထက္အေနနီးရေအာင္ ယုကုိ ကံ့

က လူေတြကသာ ဆယ္တန္းႀကီးေရာက္

နဲ႕လို႕ ဆုေတာင္းလုိက္ရတာ။ ဒီအေၾကာင္း

ေကာ္ေျမေျပာင္းလာဖို႕ေျပာေတာ့ ယုက ဒါ

ေနၾကတာ။ အေတြးက ႏုေသးလွတယ္။

ယုကို ေျပာျပတုန္းက “ဒီေလာက္ေတာင္

ေတာ့ မျဖစ္ႏင
ုိ ဘ
္ းူ တဲ။့ ေမာင္ႏစ
ွ မ
္ ခုႏစ
ွ ေ
္ ယာက္

ေၾကာက္သလား”တဲ့။

အနက္ ယုမာွ အႀကီးဆုးံ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အိမရ
္ ႕ဲ

ခဲ့တာ။

နည္းအမိ်ဳးမ်ိဳး ကိုယ္တို႕ေဆြး

ဒီလန
ို ႕ဲ တစ္ႏစ
ွ တ
္ စ္တန္း မွနမ
္ န
ွ ္

စီးပြားေရးမွာ ယုေဖေဖ လခနဲ႕မေလာက္ငွ

ေႏြးၿပီးတဲအ
့ ခါ ရလာတဲန
့ ည္းက ယုတ႕ုိ ဆိင
ု ္
နဲ႕ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ ေန၊ ယုေမေမ ဟိုနားဒီ

ယုက ေတာ္ေတာ္နဲ႕

လို႕ ေမေမနဲ႕အတူ ဆိုင္ထြက္ေနရေၾကာင္း

နား ခဏသြားလို႕ ယုတစ္ေယာက္တည္းရွိ

အေျဖမေပးလုိ႕

ေတြကို ေျပာျပတယ္။ ယုေရ “မိုးမ်ားပင္

ေနတုန္း ကိုယ္က ေမတၱာစာကို ေပးဖို႕ပဲ။

ရင္ေလးရေသးတယ္။

ထန္ေသာ္လည္း ကန္တိုင္းက မေပါက္ေပ။

ဒါေပမယ့္ ေမတၱာစာခ်ည္း သက္သက္ေပး

“ခ်ဥ္တိုင္းလည္း ေသရည္မဟုတ္၊

ႀကိဳးစားပင္ ၾကံေသာ္လည္း ၾကံတိုင္းက မ

လိ႕ု ေဘးပတ္၀န္းက်င္ဆင
ုိ ေ
္ တြ ျမင္သာြ းရင္

ယဥ္တိုင္းလည္း ေျပသည္မဟုတ္၊

ေျမာက္ေခ်”ဆိုသလိုပဲ။

ျပႆနာ ေပၚႏုိင္မွန္းသိတာနဲ႕ တစ္ခုခုထဲ

‘အင္္’တိုင္းလည္း ေသြသည္မဟုတ္”

ညွပ္ၿပီး ေပးမယ္ေလ။ ခ်စ္သူကို တစ္သက္

ဆိုလုိ႕သာ သက္သာရာရခဲ့တာ။

ယုက အလုပ္သမားတစ္၀က္၊

ေက်ာင္းသားတစ္၀က္။ ကိယ
ု က
္ အခန္႕သား
ေက်ာင္းသားစစ္စစ္ႀကီး။ ဒီေတာ့ ေက်ာင္း

နဲ႕တစ္ကိုယ္ပထမဆုံး ေမတၱာစာေပးဖူးတဲ့
ေန႕ကိေ
ု တာ့ ဒိင
ု ယ
္ ာရီ မၾကည္ဘ
့ ဲ အျမဲမတ
ွ ္

ယုက ခုမေ
ွ မးတယ္ေနာ္။ ပထမ

ခ်ိန္ကလြဲရင္ အားလပ္ေနတဲ့ ကိုယ္နဲ႕ ေန႕

မိေနပါတယ္။

ေမတၱာစာ ေပးတုန္းကလည္း သူမ်ားထက္

ေရာညပါ မအားလပ္တယ
့ဲ တ
ု ႕ုိ ခ်ိနး္ ၿပီး ေတြ႕

ထူးၿပီး ကိုယ့္မွာ ေၾကာက္ဒူးတုန္ခဲ့ရတယ္။

ဆုံဖို႕ဟာ မလြယ္ပါဘူး။ ဒါကလည္း ကံ့

၃၀ ရက္၊ ေသာၾကာေန႕ေပါ့။

ကိုယ္က ေလးငါးႀကိမ္ စာေပးၿပီးေပမယ့္

ေကာ္ေျမက အတြဲေတြကို ေန႕တိုင္းမေတြ႕

အဲဒီေန႕က ၫြန္႕လြင္နဲ႕ ႏွစ္

လည္း ယုက ေတာ္ေတာ္နဲ႕အေျဖမေပးလုိ႕

ရလိ႕ု မလြယဘ
္ းူ ေျပာတာပါ။ တစ္ပတ္တစ္

ေယာက္သား ယုတို႕ဆိုင္ဘက္ကို ထြက္

ရင္ေလးရေသးတယ္။ “ခ်ဥ္တင
ုိ း္ လည္း ေသ

ခါေတာ့ ကိုယ္နဲ႕ယု ေတြ႕ရပါတယ္။ ဆိုင္

လာခဲ့ၾကတယ္။ ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ ျပကၡဒိန္

ရည္ မဟုတ္၊ ယဥ္တိုင္းလည္း ေျပသည္ မ

ပိတ္လို႕ ယုအားလပ္တဲ့ တနဂၤေႏြေန႕ေလ။

တစ္ခု၀ယ္ၿပီး ေနာက္တစ္ဆိုင္မွာ သားေရ

ဟုတ္၊ ‘အင္္’တိုင္းလည္း ေသြသည္မဟုတ္”

သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာင္ “တနဂၤေႏြေန႕

ကြင္း၀ယ္ရတယ္။ ဒါမွ ျပကၡဒိန္ကိုလိပ္၊ အ

ဆိုလုိ႕သာ သက္သာရာရခဲ့တာ။ ကိုယ့္ကို

ဟာ ငေဇာ့္ေန႕”တဲ့။ ဒီလို သူတို႕ေျပာရင္

ေပၚက ေမတၱာစာကို ထားၿပီး သားေရကြငး္

အေျဖေပးေတာ့လည္း “ကိုေဇာ္ရဲ႕စိတ္ခ်မ္း

ကိုယ့္မွာ ရယ္ေန႐ုံအျပင္ ဘာမွ ျပန္မေျပာ

နဲ႕ ရစ္ပတ္ရမွာကိုး။ အင္း “အရပ္ေ၀းလို႕

သာမႈကုိ ေရွးရွဴၿပီး အေျဖေပးလိက
ု ပ
္ ါတယ္။

ႏိင
ု ဘ
္ ူး။ “မူးၿပီးထြက္ေတာ့ တည္၊ လူႀကီးရွက္

ေမ့တတ္သည္၊ မတတ္ေသးလို႕ ေစ့စပ္

ဘာအေျဖဆိုတာေတာ့ သိၿပီ မဟုတ္လား”

ေတာ့ ရယ္”ကိုး။

သည္” ထင္ပါရဲ႕။ ယုတုိ႕ဆိုင္ကို ခပ္လွမ္း

လို႕ ၀ကၤ၀ုတၱိနည္းနဲ႕ေျဖတယ္။

လွမ္းက အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္နဲ႕ ကိုယ္တို႕

လက္စနဲ႕ ေရးမယ္ေနာ္။ ဒီေခတ္ေက်ာင္း

၁၉၆၄-ခု၊ ေအာက္တိုဘာလ၊

ဒီစကားကေလးနဲ႕“ခ်စ္သဘ
ူ ၀”

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

43

W

ကံ့ေကာ္ေျမအေၾကာင္း

ေရး

ေတာ္သူ ေက်ာင္းေတာ္သားေတြဟာ ယုတ႕ုိ

ေက်ာင္းတက္ပါတယ္

ခၽြတ္ ဘယ္သိႏိုင္မလဲ။ ေနာက္ၿပီး ဆိုင္က

အလုပသ
္ မားေတြလပ
ုိ ဲ ပညာမွာ အၿပိဳင္ႀကိဳး

ေက်ာင္းကိုသြားမယ္

ေနေက်ာင္း၊ ေက်ာင္းကေနဆို္င္နဲ႕ ကုလ

စားေနၾကတယ္။ ေက်ာင္းခ်ိနမ
္ ဟုတတ
္ ့ဲ အ

၀တ္စားၿပိဳးျပက္

သမဂၢ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ေလာက္ အလုပ္

ခ်ိန္မွာေတာင္ တကၠသိုလ္မ်ား စာၾကည့္

တလက္လက္ႏွင့္

ရႈပ္ေနတဲ့သူ မဟုတ္လား။ ခါတိုင္း ကိုယ္

တုိက္နဲ႕ ဌာနအလိုက္ စာၾကည့္တိုက္ေတြ

ပါးထက္သင္းထုံ

ေမးရင္ “မသိဘူး”ဘဲ အျမဲတမ္း ေျဖတယ္။

မွာ သူတို႕တေတြနဲ႕ ျပည့္ေနတယ္။ အဲဒီ

နံ႕သာမႈန္ႏွင့္

ကိုယ္ကလည္း လူခ်င္းေတြ႕တာနဲ႕ “ကိုယ့္

ေရာက္ရင္ ေက်ာင္းသားေတြ စာေတာ္ေတာ္

ပြင့္ငုံကေလး

ကို တကယ္ခ်စ္ရ႕ဲ လား”လိ႕ု ေမးေမးေနတာ

ဖတ္မန
ွ း္ သိရမယ္။ သုေတသနစာတမ္းဖတ္

ပန္းႏုေဆးႏွင့္

ကိုး။ မိန္းကေလးျဖစ္တဲ့အျပင္ အရွက္ႀကီး

ပြဲေတြ ရွိရင္လည္း အျပင္လူက တစ္စိတ္

ေမြးေန႕ပြဲထိုင္သြားသလို

လြန္းတဲ့ ယုက “ခ်စ္တယ္”လို႕မေျဖဘူးေပါ့။

တစ္၊ သူတို႕က အသိပ္။ အပန္းေျဖရိပ္သာ

ေက်ာင္းတက္ပါတယ္။

“မုနး္ တယ္”လည္း မေျဖခ်င္ေတာ့ အျပံဳးတစ္

R-C မွာရွတ
ိ ့ဲ ၾကက္ေတာင္ကင
ြ း္ နဲ႕ စားပြတ
ဲ င္

လာကြယ္ေမာင့္လက္

၀က္န႕ဲ “မသိဘးူ ”ဆိၿု ပီး “ဘူး”ဘဲ ခံေနတတ္

တင္းနစ္ခေ
ံု တြမာွ သူတ႕ုိ နဲ႕အျပည္။့ သာယာ

တြဲယူယွက္ၿပီး

တယ္။ ကိုယ္က “မုသားမပါ လကၤာမေခ်ာ

စရာ၊ ၾကည္ႏူးစရာေတြဘဲေပါ့။

ဟိုဘက္အင္းလ်ား

ဆိသ
ု လို ယုစကားမွာ အၾကင္နာ မေႏွာဘူး”

လာၿပီ... ။

ႏွစ္ေယာက္သြားမယ္

လို႕ေျပာရင္လည္း ယုက “ေစာမွ သာသစ္

ရြံ႕စရာ မုန္းစရာေတြ လာၿပီ။

စကားက်ီစယ္ၾကရေအာင္၊

သည္မဟုတပ
္ ါ၊ ေျပာမွသာ ခ်စ္သည္မဟုတ္

ေက်ာင္းကို ေရာက္လာၾကၿပီး

အိမ္ကိုျပန္မယ္

ပါ”ဆိုတဲ့ ၀ကၤ၀ုတၱိနည္းနဲ႕ဘဲ ေျပာတယ္။

Roll ေခၚတာေတာင္ တခ်ိဳ႕မေစာင့္ဘဲ အ

ခင္သႏၲာရယ္

သြယ၀
္ က
ုိ ၿ္ ပီးဘဲေျပာေျပာ ယုရ႕ဲ ရွားရွားပါးပါး

တန္း မတက္တသ
့ဲ ေ
ူ တြ။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ Roll

ဆရာသင္ၾကား

စကားမို႕အသည္းၾကား စြဲထားပါသတဲ့ဗ်ာ။

ေခၚၿပီးတာနဲ႕ဆရာ၊ ဆရာမအလစ္မာွ ထြက္

ကူးေရးထားတာ

ေျပးသြားတဲ့ သူေတြ။ သူတို႕ဘယ္သြားၾက

ငွားပါဦးေလ

က ကိုယ့္ေခါင္းထဲ ၀င္ ၀င္လာလို႕ေရးရဦး

မယ္ထင္သလဲ။ တခ်ိဳ႕ေမာင္ႏွံအတြဲက ဦး

သုံးေလးရက္ဆို

မယ္။ အတင္းစကားလို႕လည္း အထင္မာွ း

ခ်စ္ စားေသာက္ဆင
ုိ ၊္ သိပံၸ စားေသာက္ဆင
ုိ ၊္

ဆက္ဆက္ျပန္ေပးမွာေပါ့

ေစခ်င္ဘးူ ။ ကိယ
ု တ
္ ႕ုိ ႏွစေ
္ ယာက္ ဘုရားအ

၀ိဇၨာ စားေသာက္ဆိုင္ေတြမွာ စားေတာ္ေခၚ

ေနာ္... ။ တဲ့။

စုံသြားၿပီး ဖူးၾကတဲ့ေန႕ေတြကို ဒိုင္ယာရီထဲ

ၾကၿပီး အင္းလ်ားရိပ္ ခိသ
ု ခ
ူ ၊ုိ ဂ်ပ္ဆင္ရပ
ိ ္ ခိသ
ု ူ

ၿပီးေတာ့ “၀မ္းဘဲဟသၤာ၊ ေျမာင္း

ကအတုိင္း ေရးလုိက္တယ္။

ခို၊ က့ံေကာ္ရိပ္ ခိုသူခို၊ အားလပ္တဲ့ စာသင္

ကိပ
ု စ္၍ ျမစ္ကရ
ုိ ာွ ၊ ေရသာမ်ား၍ ငါးမေတြ႕၊

ခန္းရိပ္ ခိုသူခိုၾကတယ္။

၀မ္းဘဲတင္းကာ၊ ေဟာင္းကိုပစ္၍ သစ္ကို

ရက္၊ ေရႊတိဂုံဘုရားကို အေနာက္ဘက္မုခ္

ယုအေၾကာင္း ေရးစရာေလးေတြ

၁၉၆၅ - ခု၊ ဒီဇင္ဘာလ၊ ၁၃

တခ်ိဳ႕ေမာင္ႏွံအတြဲက ကားက

ရွာ၊ ေနရာမွား၍ ၾကားမေစ့”တဲ့ ဇာတ္လမ္း

မွ တက္၍ ဖူးသည္။

ေလးေတြပါလာေတာ့ ထြကေ
္ တာ္မူ ကံေ
့ ကာ္

ေတြလည္း ကံ့ေကာ္ေျမမွာ ေတာ္ေတာ္မ်ား

နန္းက ခြာၾကတယ္ေလ။ မိဘေတြကေတာ့

မ်ား ရွိေသးတယ္။ အခ်စ္အမုန္းကို လြယ္

၃၀ ရက္၊ နာဂလိုဏ္ဂူဘုရားသို႕သြား၍ ဖူး

သူတို႕သားသမီး

ေက်ာင္းသြားတယ္ေပါ့။

လြယန
္ ႕ဲ သုးံ သူေတြမ်ားတယ္။ သစ္ပင္ေအာက္

သည္။

ေက်ာင္းသြားတာ မွနပ
္ ါရဲ႕။ ေက်ာင္းမတက္

မွာ တစ္ေယာက္တည္းမိႈင္ေနတဲ့ ေက်ာင္း

တာတစ္ခုဘဲ။ ဒီအေၾကာင္းနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး

သားနဲ႕အခန္းလြတ္ေထာင့္ တစ္ေထာင့္မွာ

လိန္ငါးဆင့္ဘုရားသို႕သြား၍ ဖူးသည္။

ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေတာင္ ကိုယ္ေရးထားေသး

တစ္ေယာက္တည္း ထုိင္ငိုေနတဲ့ ေက်ာင္း

တယ္။ ယု ဖတ္ၾကည္ပ
့ ါဦး။ ၿပီးရင္ စကားလုးံ

သူေတြကလ
ုိ ည္း ေတြ႕ရတတ္တယ္။ သူတ႕ုိ

လ်င္ ေရလယ္ဘရ
ု ားသိ႕ု သြား၍ ဖူးသည္တ။့ဲ

က ဘယ္လ၊ုိ အဖြ႕ဲ အႏြ႕ဲ က ဘယ္လို ေ၀ဖန္

ကေတာ့ ဒီပေ
ဲြ တြမာွ အလဲထးုိ ခံရတဲသ
့ ေ
ူ တြ

ေစခ်င္တယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ ျမင္ေတြ႕တဲ့

ေပ့ါ။ ဒါေတြေၾကာင့္ ကံ့ေကာ္ေျမကလူေတြ

နဲ႕ေတြ႕ရင္ စကားမ်ားမ်ား ေျပာေလ့မရွိတဲ့

အတုိင္း ေပၚလြင္ေအာင္ ေဖာ္ထားပါတယ္။

ဟာ အဆိးု ခ်ည္းလည္း မဟုတဘ
္ းူ ။ အ

ယုတစ္ေယာက္ ဘုရားရွခ
ိ းုိ တာ ေတာ္ေတာ္

စကားလုံးနဲ႕အဖြဲ႕အႏြဲ႕ကို ဦးစားေပးမထား

ေကာင္းခ်ည္းလည္း မဟုတဘ
္ းူ ။ အေကာင္း

နဲ႕မၿပီးဘူး။ ဦးသုံးႀကိမ္ခ်႐ုံခ်တဲ့ ကိုယ္က

ဘူး။ အေၾကာင္းအရာဘဲ ဦးစားေပးထား

နဲ႕အဆိုး ဒြန္တြဲၿပီး လြန္ဆြဲေနၾကတယ္။

ေစာင္ေ
့ နရတယ္ေလ။ ယု ဘုရားရွခ
ိ းုိ ၿပီးလိ႕ု

တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေက်ာင္းေတာ္သူ ေက်ာင္း

ဒီအေၾကာင္းေတြ ယု သိသလား

ကိုယ္က “ဘာဆုေတာင္းသလဲ” ေမးတုိင္း

ေတာ္သားတိုင္းလည္း ကဗ်ာထဲကလို မ

လိ႕ု ကိယ
ု ေ
္ မးရင္ မသိဘးူ ဘဲ ေျဖလိမမ
့္ ယ္။

မလုံမလဲ ျပံဳးျဖဲျဖဲနဲ႕ ယုက “မသိဘူး”လို႕

ဟုတ္ဘူး။ ေကာင္းတဲ့သူေတြ အေၾကာင္း၊

ဒီတစ္ခါေတာ့ တကယ္မသိဘူးနဲ႕တူတယ္။

ေျဖတယ္။

ခုနကပဲ ေရးၿပီးၿပီ။ ကဲ... အဲဒက
ီ ဗ်ာကို အခု

လုပသ
္ ားေကာလိပက
္ ယုတစ္ေယာက္ က့ံ

ေရးထည့္ေပးလိုက္တယ္။

ေကာ္ေျမအေၾကာင္း ကိယ
ု လ
့္ ုိ ႏိက
ႈ ႏ
္ က
ႈိ ခ
္ ၽြတ္

ကိုယ္ သိပါတယ္။ တမင္သက္သက္ ေမး

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

44

W

၁၉၆၆ ခု၊ ေအာက္တိုဘာလာ၊

၁၉၆၇ ခု၊ ဇြန္လ ၁၉ ရက္၊ အာ
၁၉၆၈ ခု၊ ဧၿပီလ ၂၈ ရက္၊ သန္
အဲဒဘ
ီ ရ
ု ားေတြဖးူ တုနး္ က ကိယ
ု ္

ယု ဘာဆုေတာင္းတယ္ဆတ
ုိ ာ

ၾကည္တ
့ ာ “မသိဘးူ ”အျပင္ ထူးမ်ား ထူးျခား

ထက္ အႀကီးေတြ အလုပလ
္ ပ
ု ၾ္ ကရၿပီး၊ ကိယ
ု ္

‘‘အိုဆာကာ’’ျပပြဲမွာ နာမည္ႀကီးခဲ့တာကိုး။

မလားလို႕။

သာ အေထြးဆုံးသားမို႕ အလုပ္မလုပ္ရဘဲ

ကိုယတ
္ ႕ုိ ကေတာ့ အခုမွ စားဖူးတယ္။

ယုရယ္။ မိန္းကေလးမို႕ အိေျႏၵ

ေန႕ေက်ာင္းတက္ေနႏိုင္ေၾကာင္း၊ ဘြဲ႕မရ

ေတြ အျပည့္အႏွက္နဲ႕ အရွက္ႀကီးႏိုင္ပါ

ခင္ အိမ္ေထာင္မျပဳဖို႕ ကိုယ့္ေမေမ ေတာင္း

ညာဘက္ကုိ ၾကည္လ
့ က
ုိ ပ
္ ါတယ္။ ေဘးဆိင
ု ္

တယ္။ တခ်ိဳ႕ကံေ
့ ကာ္သေ
ူ တြလုိ အေျဖလြယ္

တဲ့ ကတိကုိ ေပးထားမိေၾကာင္း၊ ယု မိဘက

မွာ မေရႊယုက ဘူးသီးေၾကာ္ကို ခ်ဥ္ေရနဲ႕

လြယေ
္ ပးတာလည္း မေကာင္းပါဘူး။ ဒါေပ

လည္း B.Sc နဲ႕သေဘာတူေသးတာ မဟုတ္

တိ႕ု တိ႕ု ၿပီးစားေနပါလား။ ဘူးသီးေၾကာ္ဆင
ုိ ္

မယ့္ ကိုယ္တို႕ခ်စ္သက္တမ္းဟာ ငါးႏွစ္

ဘဲ အေဒၚ ေလွာ္လို႕ စဥ္းစား႐ုံသာ ရွိတာမို႕

က လုပ္သားေကာလိပ္သတၱေဗဒဌာနဆိုင္

ေတာင္ ၾကာလာၿပီဘဲ။ ခုထိ “ခ်စ္တယ္”ဆို

မိဘကို ေခ်ာ့ၿပီး ယု ေျပာၾကည့္ေစခ်င္ေသး

ျဖစ္ေနတယ္။ သူ႕ေကာလိပသ
္ ူ အားေပးေန

တဲ့ စကားကို မေျဖဘဲေနတာ ကိုယ္အခံရ

ေၾကာင္း၊ ဒါမွအဆင္မေျပရင္ ကိယ
ု တ
္ ႕ုိ ထြက္

တဲ့ ယုကို ကုိယ္က မ်က္ေတာင္မခတ္ဘဲ

ခက္ဆုံး ျဖစ္ေနတယ္။ ကိုယ္နဲ႕ ေတြ႕ရင္

ေျပးမယ့္ အေၾကာင္းေတြကို ကိုယ္ကေျပာ

ၾကည္ေ
့ နတယ္။ တေအာင္ေ
့ လာက္ၾကာလိ႕ု

ကိုယ္ေျပာတာသာ ယု အၾကာႀကီး နား

ရတယ္။ ဒီေတာ့မွ ယုတစ္ေယာက္ နဂိစ
ု တ
ိ ္

ယု မ်က္စိလွန္ၾကည့္မွ မ်က္ရိပ္နဲ႕အခ်က္

ေထာင္တယ္။ ယုေျပာလုိ႕ ကိုယ္နားေထာင္

နဲ႕ အငိုတိတ္သြားတယ္။

ျပလုိက္တယ္။ ကိုယ့္ကိုလည္း ေတြ႕ေရာ

ရရင္ အလြနဆ
္ းံု စကားေလးငါးလုးံ ပဲ။ ကိယ
ု ္

ယု မိဘကို ယုေျပာေနတဲ့ရက္

ယ ုေတာ္ေတာ္၀မ္းသာသြားတယ္ မဟုတ္

က မေက်နပ္လို႕ စကားေျပာပါ ပူဆာလြန္း

ေတြမာွ ကိယ
ု တ
္ ႕ုိ မေတြ႕ဘဲ ေနလိက
ု ၾ္ ကတာ

လား။ ဒီျပင္ေနရာေတြမွာ တစ္ခါတစ္ေလ

မွ လက္ေမးေထာက္ၿပီး နားေထာင္ေလာက္

တကၠသလ
ုိ ္ ႏွစင
္ ါးဆယ္ျပည္ပ
့ ၾဲြ ကမွ ျပန္ေတြ႕

ယုကို ေတြ႕ရတတ္ေပမယ့္ ဒီေလာက္ ၀မ္း

ေအာင္ ယု ေျပာတယ္။ ေျပာတဲ့အေၾကာင္း

ခဲ့ၾကတယ္ေနာ္။

သာပုံ မရဘူး။

အရာကလည္း ယု အလုပ္နဲ႕ မိသားစု အ

ဒီလို ေခါက္ဆြဲစားေနရင္း ကိုယ့္

ကိုယ္က ကိုသန္းေအာင္တို႕ကို

ဆိုင္ခန္းေတြရွိတဲ့

ထားခဲၿ့ ပီး ယုဆသ
ီ ာြ းေတြ႕ေတာ့မွ ဘာေၾကာင့္

လုံး၀မပါဘူး။ ကိုယ့္က်ေတာ့ ေျပာလုိက္ရ

အဓိပတိလမ္းေပၚမွာလည္း

ယု ၀မ္းသာမွနး္ သိရတယ္။ ကိယ
ု က
့္ ုိ အေရး

တာ ယုတစ္ေယာက္ နားေထာင္ၿပီး ျပံဳးရ

မိုးရြာထဲ သြားလာေနၾကတဲ့

တႀကီး ေျပာစရာစကားရွိလုိ႕ အခ်ိန္ရေသး

လူေတြဟာ

ရင္ ဘြ႕ဲ ႏွငး္ သဘင္ခန္းမဘက္ သြားရေအာင္

တိုးလုိ႕မေပါက္ဘူး။

တဲ့။ ယုနဲ႕ေတြ႕ရမယ္။ စကားေျပာရမယ္ဆို

အမ်က္ႀကီးတယ္ ဆိုသလုိ၊ ယု စကားမ်ား

ဒီၾကားထဲ

ရင္ ေက်ာင္းခိ်န္မာွ ေတာင္ အခ်ိနရ
္ ပါတယ္။

မ်ားေျပာလို႕အမွားပါၿပီး ကိုေဇာ္စိတ္ဆိုးရင္

ကိုယ္တို႕တစ္သိုက္ကေတာ့

ယုက ေက်ာင္းေျပးၿပီး လာမေတြ႕နဲ႕ ေျပာ

မေကာင္းဘူး မဟုတလ
္ ား”ဆိတ
ု ့ဲ စကားဘဲ

ဆိုင္ခန္းအႏွံ႕တစ္ပတ္

လုိ႕သာ ၿငိမ္နားေထာင္ခဲ့ရတာ။ ခုေတာ့

အေၾကာင္းျပျပၿပီး ၿငိမေ
္ နတယ္။ ဆိတဆ
္ တ
ိ ္

ပတ္ၾကည့္လိုက္ၾကေသးတယ္။

ေက်ာင္းခ်ိန္လည္း မဟုတ္လုိ႕ ကိုယ္တို႕ႏွစ္

ေၾကာင္းေတြခ်ည္းဘဲ။

အခ်စ္အေၾကာင္း

လြန္းလို႕ပါးေညာင္းလာတဲ့ အထိဘဲ။

ယု က်ေတာ့ “အခ်စ္ႀကီးေတာ့

ဘဲေန မမိေတ။

ယု ဒီစကားေျပာၿပီးလို႕မၾကာပါ

ေယာက္ အဓိပတိလမ္းအတုိင္း ဘြဲ႕ႏွင္းသ

ကိယ
ု လ
္ ည္း စိတေ
္ လေလနဲ႕စာ

ဘင္ ခန္းမဘက္ကို ေလွ်ာက္လာၾကတယ္။

ဘူး။ ျပႆနာက ကပ္လာတယ္ေလ။ ယု

ေမးပြဲ နီးတာေတာင္ ေကာင္းေကာင္းစာ

ယုလည္း ယုသင
ူ ယ္ခ်င္းေတြကုိ ထားခဲတ
့ ယ္

တို႕အထည္ဆိုင္ကို ထမင္းလာ လာပို႕ေန

ၾကည့္လို႕ မရဘူး။ ဒါနဲ႕ ေရႊရတုပြဲကို စိတ္

ေလ။ ဒီဘက္မာွ ဆုင
ိ ခ
္ န္းေတြ မရွလ
ိ ႕ုိ ေတာ္

တဲ့ အေဒၚျဖစ္သက
ူ B.Sc ေအာင္ၿပီးသူ တစ္

ေျဖေဆးထင္ၿပီး ကိုသန္းေအာင္တို႕ တစ္

ေတာ္ လူရွင္းတယ္ေနာ္။ ယုရဲ႕ ထီးကေလး

ေယာက္နဲ႕ ယုကို သူမ်က္စိက်ေနေၾကာင္း၊

သိုက္နဲ႕သြားမိတယ္။ စိတ္ေျဖေဆးတင္ မ

ႏွစ္ေယာက္တည္း ေဆာင္းၿပီး အေပါင္းအ

ယု မိဘကို ေျပာတဲ့ ျပႆနာေပါ့။ ဒီက သ

ကဘဲ နိပ္ေလေသးေတာ့တယ္။

သင္းသိေအာင္ေၾကြးေၾကာ္ တို႕ေမာင္ႏွံႏွစ္

ေကာင့္သားကေတာ့ ေျဖာင့္ျဖဴးတဲ့ ေမတၱာ

ဒီဇင္ဘာလတစ္ရက္ေန႕ ညဦး

ေဖာ္လည္း လုပ္ခဲ့တယ္။ ဟုတ္တယ္ ယု။

လမ္းကေလးလို႕ထင္ေနတာ။

ပိုင္းမွာ အခ်ိန္မဟုတ္ အခါမဟုတ္ မိုးက အ

ကိသ
ု န္းေအာင္တ႕ုိ က ကိယ
ု ေ
္ ျပာျပထားလိ႕ု

ယုက ဒီျပႆနာကို ဖြင့္လည္း

ၿငိဳးနဲ႕ ရြာေနတယ္။ ဆိုင္ခန္းေတြရွိတဲ့ အဓိ

ယု နာမည္သာ သိၾကတာ။ ယုကို ေတြ႕ဖူး

တုိင္ပင္ေရာ၊ ကိုယ္ေတာ္ေတာ္အစဥ္းစားရ

ပတိလမ္းေပၚမွာလည္း မိုးရြာထဲ သြားလာ

ၾကတာမွ မဟုတ္ဘဲ။ အဲဒီညကေတာ့ အ

ၾကပ္သာြ းတယ္။ ရင္ထမ
ဲ ာွ လည္း ဆိ႕ု နစ္နစ္

ေနၾကတဲ့ လူေတြဟာ တိုးလုိ႕မေပါက္ဘူး။

ယဥ္မွာဆို၊ တကၠသိုလ္သို႕၊ ႏွစ္လုိစဖြယ္၊

နဲ႕။ “လာေယာင္ႏင
ွ ့္ မလာဘဲ ေနတတ္သည္၊

ဒီၾကားထဲ ကိယ
ု တ
္ ႕ုိ တစ္သက
ုိ က
္ ေတာ့ ဆိင
ု ္

ေမာင့္မ်က္ျခယ္ကို သူတို႕ေတြ႕ဖူးသြားၿပီ။

ရြာေယာင္ႏွင့္ မရြာဘဲ ေျပတတ္သည္”မ်ား

ခန္းအႏွ႕ံ တစ္ပတ္ ပတ္ၾကည္လ
့ က
ုိ ၾ္ ကေသး

ျဖစ္ေနမလားလို႕။ ယုကို ၾကည့္လိုက္ျပန္

တယ္။ ၿပီးမွ မိခင္ဌာနျဖစ္တဲ့ ျမန္မာစာအ

ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ ေလွကားေပၚမွာ ကိုယ္တို႕

ေတာ့လည္း မ်က္ရည္လည္ရြဲနဲ႕။ ဒီေတာ့

သင္းဆိင
ု မ
္ ာွ ေရာင္းတဲ့ ေရႊေတာင္ေခါက္ဆြဲ

ႏွစ္ေယာက္ ေအးေအးလူလူ ထုိင္ၿပီး လွပ

ကိုယ္တို႕အိမ္ဟာ မိသားစုမ်ားၿပီး ေတာ္႐ုံ

ကို ပူပေ
ူ ႏြးေႏြး ေလြးေတာ့တယ္။ ေရႊေတာင္

တဲ့ အနာဂတ္အေရးကို အေတြးကိုယ္စီနဲ႕

၀င္ေငြနဲ႕ ထြက္ေငြ မမွ်ေၾကာင္း။ ကိုယ့္ အ

ေခါက္ဆက
ဲြ တယ္ေကာင္းပါလား။ ဒါေၾကာင့္

ၾကည္ႏးူ ခဲၾ့ ကတယ္။ ၾကည္ႏးူ စရာက ယုဆီ

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

45

W

မီးေရာင္စုံေတြ လင္းထိန္ေနတဲ့

မွာ ပါလာတာကိးု ။ အေဒၚရႈပတ
္ ့ဲ ဟိျု ပႆနာ၊

ယုရယ္... ၊ “ခ်စ္သတ
ူ ႕ုိ ဘ၀” မ

စင္တဲ့ စိတ္ထားနဲ႕တစ္ေယာက္ကို တစ္

မိဘကို ယုေျပာလို႕ ရွင္းသြားၿပီတဲ့။ သမီး

ေရာက္ခင္က အိပ္မက္ေတြ မက္တဲ့အထိ၊

ေယာက္ ခုိင္ခုိင္ျမဲျမဲ ခ်စ္မယ္။ မလိမ္မညာ

အိမေ
္ ထာင္မျပဳခ်င္ မျပဳနဲ႕တဲ။့ ျပဳခ်င္တ့ဲ တစ္

ယု အ၀တ္အစား ဘာအေရာင္၀တ္တယ္ဆို

မွန္မွန္ကန္ကန္ခ်စ္မယ္။ အႏြံတာခံမယ္ဆို

ေန႕မွာလည္း ဘယ္သဘ
ူ ယ္၀ါနဲ႕ဆိတ
ု ာ ေဖ

တာ ဒိင
ု ယ
္ ာရီထဲ မွတထ
္ ားရတဲအ
့ ထိ ကိယ
ု ္

ရင္ ဘာလိေ
ု သးသလဲ။ အဲဒအ
ီ ခ်စ္ တည္တံ့

ေဖေမေမတို႕ကို ေျပာျပတဲ့။ အိမ္ေထာင္

ခ်စ္ခတ
့ဲ ာပါ။ ယုကေ
ုိ တာင္ ဒီအေၾကာင္း လုးံ

ဖို႕ေတာ့ အသိပညာ၊ အတတ္ပညာရယ္၊

ဘက္ကေ
ုိ တာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ ေရြးခ်ယ္တ။့ဲ

လုံး မေျပာခဲ့ဘူး။ စိတ္မဆိုးနဲ႕ေနာ္။ ခုမွ အ

ေငြေၾကးရယ္ လိုမယ္။ ဒီအထဲမွာ ေငြေၾကး

အဲဒီတုန္းက ၀မ္းသာလြန္းလို႕ ထခုန္တဲ့လူ

လ်ဥ္းသင့္လို႕ေရးလိုက္ရတယ္။

က သာမည၊ ပညာက ပဓာန။ အသိပညာ၊

ဟာ ကိုယ္ေနာ္။ ေတာ္ေတာ္ကေလး ၾကာ

၁၉၆၄ ခု။ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂၈

အတတ္ပညာနဲ႕ ျပည့္စုံရင္ ေငြေၾကးဆိုတာ

လို႕ ယု ျပန္မယ္ေျပာေတာ့ ယု သူငယ္ခ်င္း

ရက္၊ မနက္ ၅ နာရီခြဲခန္႕မွ ၆ နာရီခြဲခန္႕

ပူပင္စရာ မဟုတဘ
္ းူ ။ ဒါကို ယုလည္း သိပါ

ေတြဆီ

ကိုယ္ျပန္ခဲ့တယ္။

အတြင္း အိပ္မက္မက္သည္။ ျပံဳးရႊင္ေသာ

တယ္ေလ။ ဒီလုိ အသိစတ
ိ ရ
္ လ
ိွ ႕ုိ လည္း ခ်စ္

ေနာက္ေန႕ မိးု မရြာရင္ လာၾကဖိ႕ု လည္း တစ္

မ်က္ႏာွ မ်ားႏွင့္ တစ္ေယာက္ကတ
ုိ စ္ေယာက္

ခဲ့တာ။

ေယာက္ကို တစ္ေယာက္မွာၾကတယ္။

စကားေျပာၾကသည္ဟု။

လိုက္ပို႕ၿပီးမွ

ဒီဇင္ဘာလ ႏွစ္ရက္ေန႕မွာ မိုး

ယုေရ... ၊ B.Sc ျပႆနာလည္း

မရွေ
ိ တာ့ဘးူ ။ ကုယ
ိ တ
္ ႕ုိ ဇာတ္လမ္းကို ကိယ
ု ္

ဒါေပမယ့္

လည္း ကိယ
ု အ
့္ မ
ိ ၊္ ယုလည္း ယုအမ
ိ ၊္ အသီး

မသြားၾကဘူး။ သုးံ ရက္ေန႕ေရာက္ေတာ့ မိးု

ယုက

သီး ေျပာထားၿပီးၾကၿပီ။ ဒါေကာ ‘‘ယု သိသ

လည္း အၿငိဳးနဲ႕ရြာမရလို႕ေရႊရတုပြဲဟာ အ

လွလည္းလွပါတယ္။

လား’’ေမးရင္ အျပံဳးတစ္၀က္နဲ႕ “မသိဘူး”

စည္ႀကီး စည္ခဲ့တယ္။ ကိုယ္နဲ႕ ယုလည္း

ယဥ္လည္းယဥ္ပါတယ္။

ေတြ႕ၾက ဆုံၾကတယ္။ ယုနဲ႕ယုသူငယ္ခ်င္း

ဒါေၾကာင့္

ေတြက ပေဒသာကပြဲ ၾကည္ခ
့ ်င္တယ္ဆလ
ုိ ႕ုိ

‘‘ယဥ္တကၠသိုလ္’’လို႕

စာနဲ႕ ေရးေျဖရမယ္။ စာကလည္း ဗမာစာ

စင္အမွတ္ ၂ မွာ သြားၾကည့္တယ္။ ပထမ

ကိုယ္ေရးခဲ့တာေပါ့။

ေတြ၊ အဂၤလပ
ိ စ
္ ာေတြ မဟုတဘ
္ းူ ။ သဒၵေဗဒ

ေတာ့ ေနရာမရလို႕ ရပ္ၾကည့္ၾကတယ္။

ဒီစာဖတ္ရင္းက

စာနဲ႕ ေရးေျဖရမယ္။ ယု မသင္ရေသးလို႕

အမွနမ
္ ာွ ေနရာေတြက အမ်ားႀကီး။ က်ဴဖ်ာ

ႏႈတ္ခမ္းစူပါဦး၊

ေရးတတ္တဲ့ ဒီျပင္လူေတြကိုလည္း ေရးမ

ေတြလည္း ခင္းေပးထားတယ္။ လူေတြက

မ်က္ေစာင္းထုိးပါဦး။

ခိုင္းရဘူး။ ကိုယ့္ေရွ႕မွာ ယု ေရးျပရမယ္ဗ်။

က ရြာျပန္လ႕ုိ ေရႊရတုပက
ဲြ ုိ ႏွစေ
္ ယာက္စလုးံ

ေရွ႕နားဘဲ ထိုင္ၾကည့္ၿပီး အလယ္ေလာက္

ဘဲ ေျဖပါဦး။

ဒါေပမယ့္ ပါးစပ္က မေျဖရဘူး။

ကိုယ္မသိေအာင္ တစ္ေယာက္ေယာက္ဆီ

မွာ ရပ္ၾကည္ၾ့ ကတယ္။ ဒီေတာ့ ေနာက္ဘက္

မွာ က်ဴဖ်ာေတြ ခင္းထားေပမယ့္ ၾကည့္မရ

က်ႌအျပာႏု၊ ထဘီအျပာရင့္။

အကၡရာေတြလည္း မွနရ
္ မယ္။ အသံေန အ

လိ႕ု ေနရာမရွျိ ဖစ္ရတာ။ ဒါေပမယ့္ တျဖည္း

သံထားလည္း မွန္ရမယ္။

ျဖည္း ကိယ
ု တ
္ ႕ုိ ေနရာရလိ႕ု က်ဴဖ်ာမွာ ထိင
ု ္

က်ႌ အျဖဴ။ ထဘီအျပာခံေပၚမွာ အနက္မတ္

ၾကည့္ၾကတယ္။

တပ္စင္း။

ေရးျပေပးပါ့မယ္။ ထုိက္သင့္တဲ့ အခေၾကး

ေမာ္လၿမိဳင္ေကာလိပ္အၿငိမ့္က

၁၉၆၄ ခု၊ မတ္လ ၁၆ ရက္၊ အ
၁၉၆၄ ခု၊ မတ္လ ၁၇ ရက္၊ အ

၁၉၆၄ ခု၊ မတ္လ ၁၈ ရက္၊ အ

မွာ ျဖတ္လမ္းနဲ႕ ယု သြားသင္ၿပီး ေရးျပရင္

ဒီေတာ့ ကိုယ္ဘဲ ယုအတြက္

ေတာ့ ေပးရမွာေပါ့။ အသျပာေၾကး မဟုတ္

လည္း ေကာင္းပါရဲ႕။ ရာမကံထခန္းလည္း

က်ႌ ပန္းႏုေရာင္၊ ထဘီအနီတဲ့။

တဲ့ ေမတၱာေၾကး တစ္ထုပ္ေနာ္။

ေကာင္းပါရဲ႕။ ေမာင္ေသာင္းေဖ ပါတဲ့ “ဘိ

လပ္ျပန္”ကေတာ့ အေကာင္းဆုးံ ဘဲ။ စာဖတ္

အလွမက္ၿပီး ခ်စ္ခတ
့ဲ ာ မဟုတပ
္ ါဘူး။ “ေပး

မ်ား သင္းေနမလား မသိဘူး။ ေရးေကာင္း

တုနး္ က စိတက
္ းူ နဲ႕ေတြးၿပီး ျမင္ရတာကို အ

မွသာ ရသည္ မဟုတပ
္ ါ၊ ေသးမွသာ လွသည္

ေကာင္းနဲ႕ေရးလိက
ု မ
္ တ
ိ ယ္။ ကိယ
ု သ
္ င္းေစ

ခုမ်က္စန
ိ ႕ဲ ျမင္ရတယ္။ ဒီၾကားထဲ ယုသင
ူ ယ္

မဟုတ္ပါ၊ မေပးဘဲႏွင့္လည္း ရပါသည္၊ မ

ခ်င္တာက ေခၽြးနံ႕။

ခ်င္းေတြက ၾကည့္ၿပီး တဟားဟားနဲ႕။ ယု

ေသးဘဲႏွင့္လည္း လွပါသည္”ဆိုတဲ့ အျမင္

က တံေတာင္နဲ႕တြတ္မွ မေခ်ာတို႕ အဟား

နဲ႕ခ်စ္ခဲ့တာပါ။

တစ္ပဒ
ု ထ
္ က
ဲ လို “ေရႊပဒုၾံ ကာအခ်ပ္ကုိ ေလ

ေလွ်ာ့ၾကတယ္။ ကိယ
ု န
္ ႕ဲ ယုကေတာ့ သူတ႕ုိ

ဒါေပမယ့္ ယုက လွလည္းလွပါ

အဟုန္လာဟပ္စဥ္က ကညာနတ္အသြင္

လို မဟုတဘ
္ းူ ။ ေပ်ာ္စရာ၊ ၾကည္ႏးူ စရာေတြ

တယ္။ ယဥ္လည္း ယဥ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္

ေမြးဖြားေလသလား”လို႕ အေတြးမွားစရာ

ကို ရင္ထမ
ဲ ာွ ဘဲ အျပည္ထ
့ ားၾကတယ္။ ဒီလုိ

‘‘ယဥ္တကၠသိုလ္’’လို႕ ကိုယ္ေရးခဲ့တာေပါ့။

မရွိတဲ့ အလုပ္သမေက်ာင္းသူကေလးမို႕ပါ။

ၾကည္ႏူးစရာေတြ မေတြ႕ခင္တုန္းကဆိုရင္

ဒီစာဖတ္ရင္းက ႏႈတခ
္ မ္းစူပါဦး၊ မ်က္ေစာင္း

မေသေသးလုိ႕ မေအးရတယ္။ အေနေ၀း

ထုိးပါဦး။

လို႕ ေဆြးရတယ္ေပါ့။ ခုေတာ့ ေအးလည္း

တကယ္ေတာ့ အခ်စ္မွာ ဘာမွ

ေမာင္ေဇာ္ယု

ေအးရၿပီ။ ေဆြးလည္း ေဆြးရၿပီ။

မလိုဘူး။ စိတ္ထားတစ္ခုဘဲ လိုတယ္။ ျဖဴ

ေဖေဖာ္၀ါရီ၊ ၁၉၇၁။

ၿပီးေတာ့ ယုကို ခ်စ္ခဲ့တာဟာ

ကဲ... ဒီစာထဲမွာ ကံ့ေကာ္နံ႕

ဟုတတ
္ ယ္ေလ။ ယုက သီခ်င္း

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ။
#

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

46

W

t,f'DwmwdkU

yef;jrwfawmf0if
jre'D
သဇင္ေမႊးျမ နတ္ေတာ္လတြင္
မရပ္မနား ကုန္းတန္ေရတန္
မညဴမညည္း ဇြဲႀကီးႀကီးျဖင့္
သူတို႕ အေရာက္လာေခ်ၿပီ။
ေခတ္လူငယ္ေတြ စာဖတ္ပါေစ
မွတ္ပါေစဟု သဒၶါေဇာဟုန္
ျပန္႕လြင့္ျခံဳရင္း ေလယာဥ္စီးကာ
သူတို႕အေရာက္လာေခ်ၿပီ။
ေရွးေရွးတို႕ဘုရင္ ရွိစဥ္ခါက
ပညာရွင္မ်ား လြန္ေျမႇာက္စားကာ
ဆုလာဘ္အပ္ႏွင္း ေပးသည့္ဘြဲ႕ေမာ္
စာဆိုေတာ္။
ေခတ္ေၾကးမံုျပင္ စာဆိုရွင္အား
ကၽြန္႕တြင္ႏွစ္သက္ ေလးစားခ်စ္လ်က္
ဂုဏ္ျပဳေခၚခ်င္ ျမတ္ေတာ္၀င္
စာဆိုသခင္ ပညာရွင္။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

47

W

a&Tvuf&m

အသစ္ကမၻာႀကီးက
၂၀၁၂ ကမၻာအေဟာင္းႀကီးကို
အခုလို...
ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း
ႏႈတ္ဆက္လိုက္တယ္။

wpfpHkwpf&mtopf
eE´aZmf

ဂလိုဘယ္လ္ေတြ

ႏိုဗယ္လ္ေတြ

အိုလြယ္သူေတြ

ပ်ဳိရြယ္သူေတြ

ေသြးဆာမႈေတြ

ေဖးကာမႈေတြ

ေ၀းကြာမႈေတြ

အေရးပါမႈေတြ

ႏွလံုးငယ္သူေတြ

အ႐ႈံးပယ္သူေတြ

မုန္းလြယ္သူေတြ

ျပံဳးရယ္သူေတြ

ဗလာဇာတ္ေတြ

သမာသမတ္ေတြ

ၾကမၼာရဟတ္ေတြ

အနာဂတ္ေတြ

အတုအပေတြ

အႏုအလွေတြ

အညဳအျပေတြ

သမုဒယေတြ

စကားအဖ်င္းေတြ

တရားသတင္းေတြ

အေယာင္အမွားေတြ

ကေလာင္ဓားေတြ

အၿဖီးကိစၥေတြ

နည္းနိႆယေတြ

ပကာသနအေရးေတြ

ပဓာနအေတြးေတြ

သဘာ၀ေဘးေတြ

ကာလေဆးေတြ

ပဋိပကၡေတြ

သဟဇတေတြ

အညမညေတြ

အဓိကေတြ

ေကာက္႐ိုးမီးေတြ

.......

ေခါက္ခ်ဳိးနည္းေတြ

.......

ပၪၥလက္ေတြ

.......

.......

၂၀၁၃

.......

သိဂၤနိက္ေရႊ။

သူ႕ေနရာနဲ႕သူ အစားထိုးလို႕
အေမွာင္ဆိုးက ႐ုန္းထြက္ခဲ့ၿပီ
ဘယ္လိုပဲတြက္တြက္...
ေဟာဒီ ကမၻာ
တကယ္ပ်က္ခဲ့တယ္လို႕ပဲ
က်ိန္းေက်လိုက္ၾကပါေတာ့...
အေရွ႕မွာ အ႐ုဏ္ပ်ဳိးလုၿပီ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

48

W

rD;jywdkuf...vdk
cdkifaZmfvwf
ညနက္႐ိုင္းထဲ
မုန္တိုင္းလည္းထန္
မိုးႀကိဳးသံၿခိမ့္
လႈိင္းလိမ့္လိမ့္ၾကမ္း
လွ်ပ္ပန္းခက္ေထြ
ဒီေရလည္းတိုး
မိုးသည္းသည္းေအာက္… ။
ဒူးကိုမေထာက္
လက္မေျမႇာက္ဘဲ
ရင္ကုိေကာ့ကာ
ေခါင္းေမာ့ကာျဖင့္
မီးအိမ္ကိုင္ဆြဲ
အေမွာင္ထဲ၀ယ္… ။
လမ္းေပ်ာက္ေသာသူ
မ်ားဗိုလ္လူကုိ
ကူညီေဖးမ
လမ္းမွန္ျပသည္
အာဂသတၱိရွင္တကား… ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

49

W

tEGrf;yef;&JU 'dkif,m&D
&Jrif;odef;

လိပ္ျပာေလးေရ...
အႏြမ္းပန္းမို႕
မခိုနားရက္ေတာင္မွ
ဥပကၡာေတာ့ မျပဳသင့္ဘူးေလ
မင္းရဲ႕ ဘ၀လွဖို႕
ငါ့... ရင္ခြင္နဲ႕
သေႏၶတည္ခဲ့ေသးတာပဲ
ေက်နပ္ေအာင္
၀တ္ရည္စုပ္ယူၿပီးခါမွ
ႏြမ္းလ်တဲ့ ငါ့အျဖစ္ကို
ငဲ့ညႇာသင့္တာေပါ့
လိပ္ျပာေလးေရ...
ပန္းတိုင္းမွာ ရနံ႕မရွိေပမယ့္
ရနံ႕မရွိတဲ့ ပန္းတစ္ခ်ိဳ႕ဟာလည္း
ေလာကႀကီးအတြက္ အလွဆင္ႏိုင္ၾကပါတယ္။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

50

W

pDpDzwf(pf)xuf qdk;cJhMu
odef;aZmfnGefU

သူအေပးခံရတဲ့အျပစ္က
ေက်ာက္တုံးႀကီးကုိ
ေတာင္ေအာက္လွိမ့္ခ်လုိက္
ေတာင္ေပၚတြန္းတင္လုိက္ လုပ္ေနရ႐ုံ။
ငါတုိ ့အေပးခံရတဲ့အျပစ္က
ဘဝေတြအားလုံး
တြန္းတင္ခြင့္မရဘဲ လွိမ့္ခ်ေနၾကရ႐ုံ သက္သက္။
(Sisyphus = Zeus နတ္မင္းႀကီးအား
မခန္႕ေလးစားလုပ္မိေသာေၾကာင့္
ျပစ္ဒဏ္ က်ခံေနရေသာ
ဂရိဒ႑ာရီထဲမွ ဘုရင္တစ္ပါး)

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

51

W

0w¬Kwdk

rJ
rGef
wdkY
t
az

a0rm

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

52

W

သူ႕ဘ၀ တစ္ေလွ်ာက္လုံးတြင္

ေယာက္ ရႊငလ
္ န္းတက္ၾကြေနတတ္ၿပီး၊ သူ႕

တစ္ခါ ထပ္ငိုလိုက္ ျဖစ္ေနေသာ အစ္မမ်ား

ေကာင္းမြန္စြာ ေနထိုင္ စားေသာက္သြားရ

ေဆြမ်ိဳးေတြ မေကာင္းေၾကာင္း မည္သည့္

ကို ၾကည့္ၿပီး မဲမြန္ပါ ေရာေယာင္ ငိုမိျပန္

ၿပီး အထက္တန္းစား ဂုဏ္သေရရွိ လူႀကီး

အခါမွ် အေဖ မေျပာဖူးေပ။ အမွန္စင္စစ္

သည္။ ငိုသည္ ဆိုေသာ္လည္း သူတို႕လို

ပီသစြာ အသက္ရွင္ခဲ့ရသည္။ ေမာင္ႏွမ

လည္း ေကာင္းၾကတာ မ်ားပါသည္။ အေဖ့

ေတာ့ အသံ မထြက္ရဲပါေပ။ မ်က္ရည္က်

သားသမီး ေဆြမ်ိဳးတို႕၏ မွီခုိအားထားဖြယ္

လုပ္ပုံ မဟုတ္လို႕ သည္ဘ၀ေရာက္ရတာ

ျခင္းေလာက္သာ ျဖစ္၏။

အရိပ္ေကာင္းႀကီး အျဖစ္လည္း ရပ္တည္

ဟု အေဖသိသလို မဲမြန္တို႕ကလည္း နား

သြားခဲ့ျပန္ေသးသည္။

လည္ခဲ့ၾကပါသည္။ ဒါျဖင့္ သိလ်က္ႏွင့္ အ

မူ အရင္းအခ်ာမ်ား မဟုတၾ္ က။ ဘႀကီးေတာ္

အေဖႏွင့္ေတာ့မူ မိခင္ တစ္

ေဖ ဘာလိ႕ု သည္လေ
ုိ နရတာလဲဟု မဲမန
ြ ္ ျပန္

သူ၏ သမီးမ်ားျဖစ္သည္။ မဲမြန္တို႕အေဖမွာ

ေယာက္တည္းမွ ေမြးဖြားခဲၾ့ ကေသာ ညီအစ္

ေမးေသာအခါမ်ားတြင္ အေဖတစ္ေယာက္

ဘႀကီး၏ ညီတစ္ေယာက္သာပင္။

ကိမ
ု ်ားဟု ထင္စရာမရွေ
ိ အာင္ပင္ အစစ ကြဲ

ႏႈတ္ဆိတ္သြားတတ္ျပန္သည္။

ျပားျခားနားခဲ့၏။

မူးၿပီး က်န္ရစ္ခေ
့ဲ သာ အေဖ့ကုိ မဲမန
ြ ္ သတိ

ျခားနားရျခင္း၏အေၾကာင္းရင္း

ၿမဲ၊ ၿပီးလွ်င္ အိပ္ရာထဲ သြားေခြေနတတ္၏။

ရေတာ့သည္။ အေမကမူ ပန္းရံအလုပေ
္ တြ

မွာလည္း မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္၏ ပ

အေဖ ေကာင္းစြာ အလုပ္ မလုပ္ႏိုင္ေတာ့

အေရးႀကီးသျဖင့္ အလုပ္သြားေန၍ မဲမြန္

ေယာဂမွ မပါ။ မိမိ၏ လုပ္ေဆာင္ႀကံရြယ္

သည္မွာ အငယ္ဆုံးေကာင္ သိန္းဇံ သုံးႏွစ္

တစ္ေယာက္တည္းသာ ဘႀကီး၏ အသုဘ

ခ်က္မ်ားကပင္ ကြဲျပားျခားနားျခင္းကို ျဖစ္

သား အရြယ္ကတည္းကပင္။ သိန္းဇံပင္

ကို လာခဲ့ရသည္။

ေစခဲ့သည္ဟု အေဖကိုယ္တိုင္ ဖြင့္ဟ၀န္ခံ

ဆယ္ႏစ
ွ သ
္ ား ရွေ
ိ နၿပီျဖစ္၏။ တေရွာင္ေရွာင္

ခဲ့ဖူးေလသည္။

မမာျဖစ္ကာ အလုပ္ေကာင္းစြာ မလုပ္ႏိုင္

ေဆြမ်ဳိးတစ္ေယာက္ လာတုိင္း

ညီအစ္မဆိုေသာ္လည္း စင္စစ္

အေဖဆိုမွသာ အိမ္မွာ အရက္

မဲမန
ြ တ
္ ႕ုိ မိသားစု စုလ
ံ င္စာြ မလာ

၍ေတာ့ ဘႀကီး၏ သမီးမ်ားက မည္သို႕မွ်

ထုံးစံအတုိင္း အရက္ေသာက္

ေတာ့ဘဲ ဟိုေယာင္ေယာင္ သည္ေယာင္

အျပစ္ဆၾုိ ကမည္ မဟုတေ
္ ပ။ ညီအစ္ကေ
ုိ ပ

ခ်မ္းသာေသာ

ေယာင္ႏွင့္သာ အခ်ိန္ေတြကို ကုန္ဆုံးပစ္

မယ့္ အေဖႏွင့္ ဘႀကီးမွာ ဘ၀ခ်င္း မ်ားစြာ

အေဖ့ေဆြမ်ိဳးမ်ားအေၾကာင္း

၏။ က်န္းမာစဥ္တုန္းကလည္း အလုပ္ႀကိဳး

ေျပာသည့္အခါ

စား ရွာေဖြျခင္း မရွိသျဖင့္ မလုပ္ႏိုင္ေသာ

အေဖတစ္ေယာက္

အခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ ထိုင္စားစရာမရွိ။

ျခားနား၍ ေနၾကသည္။

“ဟဲ့... မဲမြန္၊ ဘာေခ်ာင္းၾကည့္

ေနတာလဲ၊ ဟိမ
ု ာွ ဧည္သ
့ ည္ေတြ ထပ္ေရာက္

ရႊင္လန္းတက္ၾကြေနတတ္ၿပီး၊

လာၿပီေလ၊ ေကာ္ဖီနဲ႕ ကြာစိ ပန္းကန္ေတြ

သူ႕ေဆြမ်ဳိးေတြ မေကာင္းေၾကာင္း

ကို အေမႏွင့္ မဲမန
ြ ႏ
္ စ
ွ ေ
္ ယာက္သာ ဦးေဆာင္

မည္သည့္အခါမွ်

ရေတာ့၏။ မဲမြန္အထက္ အစ္ကိုႏွင့္ အစ္မ

အေဖ မေျပာဖူးေပ။

တို႕မွာမူ အိမ္ေထာင္ကြဲမ်ားျဖစ္ၿပီး၊ သူတို႕

က ျပင္ၿပီးသား ပန္းကန္မ်ားကို မဲမန
ြ ္ လက္

အမွန္စင္စစ္လည္း ေကာင္းၾကတာ

ဘာသာ ရုန္းကန္ေနၾကရကား မဲမြန္တို႕ကို

ထဲ အတင္းထိုးထည့္ၿပီး၊ ဧည့္ခန္းကို သြား

မ်ားပါသည္။

သြားခ်ေခ်ဦး”

မဲမြန္၏ ႀကီးေတာ္တစ္ေယာက္

တစ္အိမ္လုံး၏ စား၀တ္ေနေရး

လွည့္မၾကည့္ႏိုင္ေပ။

ပိ႕ု ခုင
ိ း္ သျဖင့္ မ်က္ရည္ကုိ လက္ခႏ
ံု င
ွ ့္ သုတ္

ေဆြမ်ိဳးေတြဆီ အေဖသြားလည္

ၿပီး ထြက္ခဲ့ရသည္။

အေဖက ဘာျဖစ္လို႕ အေမ့ကို

သည္အ
့ ခါ ေကၽြးေမြးေပးကမ္းၾကေသာ္လည္း

ထည္၀ါေသာ ဧည့္ပရိသတ္၏

ယူခဲ့ရတာလဲဟု မဲမြန္သည္ တစ္ခါတစ္ရံ

မဲမြန္တို႕မွာမူ အေရာင္ထြက္သည္ဟုမရွိခဲ့။

အလယ္တြင္ ေကာ္ဖီဗန္းကို တုန္ယင္စြာ

အေတြးေပါက္ခ၏
့ဲ ။ အေဖသာ အေမ့ကမ
ုိ ယူ

အေဖက သူ႕ဘာသာ သူသုံးသည္။ မနက္

ကိင
ု ၿ္ ပီး၊ ကိယ
ု က
္ ရ
ုိ ႕ို ကာ ဧည္၀
့ တ္ျပဳေနေသာ

ဘဲ ဘႀကီးတို႕သေဘာတူတဲ့ မိန္းမႀကီးကို

မိုးလင္းသည္ႏွင့္ သူစားခ်င္တာ သူတစ္

မဲမန
ြ က
္ ုိ ေသသူဘႀကီးႏွင့္ တူမအရင္းေတာ္

ယူခဲ့ရင္ မဲမြန္တို႕ဘ၀ဟာ အခု ပုံစံေတာ့

ေယာက္တည္း ထြက္စားသည္။ ကုန္ေတာ့

စပ္သဟ
ူ ု မည္သမ
ူ ်ွ ေတြးထင္ၾကမည္မဟုတ္

ျဖစ္မည္မထင္။ သည္လုိဆိုျပန္ေတာ့လည္း

မဲမန
ြ တ
္ ႕ုိ သားအမိ တာ၀န္ပဲ ျပန္ေရာက္လာ

ေပ။ သာမန္ အိမ္ေဖာ္ တစ္ေယာက္မွ်သာ

မဲမန
ြ တ
္ ႕ုိ ဟာ အေဖ့သားသမီးမ်ား ျဖစ္မလာ

၏။ မဲမြန္ကလည္း ေပးစာ ကမ္းစာခ်ည္း

ယူဆၾကေပမည္။

ၾကဘဲ၊ အေမႏွင့္ တျခားလူတစ္ေယာက္ရဲ႕

ထုိင္စား၍ မျဖစ္မွန္း သိရကာ အေၾကာင္း

သန္႕ရွင္းလွပစြာ ျပင္ဆင္ထား

ရင္ေသြးမ်ားပဲ ျဖစ္ေနဦးမွာဟု ကိယ
ု ဘ
့္ ာသာ

ကိစၥေပၚမွသာ ေဆြမ်ိဳးေတြဆီ သြားခဲ့၏။

သည္မာွ အသုဘခုတင္ဟု ရြ႕ံ ေၾကာက္စရာ

အေျဖရွာရင္း ေနာက္ဆုံးေတာ့ မဲမြန္တို႕ရဲ႕

မေကာင္းသလို ဘႀကီး၏ မ်က္နာွ မွာလည္း

ဘ၀ကုသိုလ္ကံတရားမ်ားေၾကာင့္သာ ျဖစ္

ေဆြမ်ိဳးေတြ ခ်မ္းသာၾကသည္မာွ သူတ႕ုိ ဟာ

အိပ္ေပ်ာ္ေနသူအလား မွတ္ယူရသည္။ တ

မည္ဟု မိမိကိုယ္ကို ျပန္ၿပီး ႏွစ္သိမ့္ရျပန္

သူတို႕ႀကိဳးစား၍ ျဖစ္သည္။ ဘိုးဘြားအေမြ

အီအီ ငိုေၾကြးေနၾကေသာ သူ႕သမီးမ်ားကို

သည္။

ေၾကာင့္မဟုတ္ေပ။ ဘိုးဘြားလက္ထက္က
ခ်မ္းသာေသာ

တစ္ခုေတာ့ ရွိသည္။ မဲမြန္တို႕

ငဲေ
့ စာင္း၍ပင္ မၾကည္ႏ
့ င
ုိ ေ
္ တာ့ဘဲ ေအးေဆး

အေဖ့ေဆြမ်ိဳး

ပစၥည္းမ်ားမွာ စစ္အတြင္းက ကုန္ခဲ့ၿပီဟု

ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ လဲေလ်ာင္းလ်က္ ရွိသည္။

မ်ားအေၾကာင္း ေျပာသည့္အခါ အေဖတစ္

အေဖေျပာဖူးသည္။ ေနာက္မွ ကိယ
ု စ
္ က
ီ ယ
ုိ ္

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

53

W

ငွ ကိုယ့္ဘာသာ ရွာေဖြႀကံေဆာင္ၾက၍သာ

၏။ မဲမြန္အေနႏွင့္ စား၀တ္ေနေရးကို မပူ။

ေတြက အျပစ္ဟု မျမင္ၾကဘဲ အေဖသြား

ခ်မ္းသာလာၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ အေဖက်

ေနေရးထုိင္ေရးသာ ပူမိသည္။ ေနစရာရွိ

လွ်င္ ေပးကမ္း ေကၽြးေမြးၾကၿမဲပင္။ အျပစ္

ေတာ့ ဘာျဖစ္လုိ႕ သူတို႕လို ဘ၀ေရာက္

လွ်င္ လုံေလာက္ၿပီဟု ေက်နပ္သည္။ ေန

ဆိုစရာေပၚလာလွ်င္ေတာ့ အေမ့လို မိန္းမ

ေအာင္ မလုပ္ခဲ့ရတာလဲဟု မဲမြန္ မေမးလို

စရာ မရွမ
ိ ာွ သာ ပူမ၍
ိ ဤအိမက
္ ေလး ျပဳတ္

ယူမိ၍ ဒုကၡေရာက္ရတာဟု အေမ့ဘက္

ေတာ့ေပ။ ကုိယ့္အေဖ ဘယ္လုိလူမ်ဳိးဆို

မသြားေအာင္သာ ဂရုစိုက္သည္။ အေဖ့ကို

လွည့္ၾကပါေလသည္။

တာ မ်က္ျမင္လက္ေတြ႕မို႕ မဲမြန္ အဖို႕မူ

လယ္ပိုင္ရွင္ သမီးတစ္ေယာက္ႏွင့္ ဘႀကီး

ေျပာလည္း အပိုပင္။ အေဖ စိတ္မခ်မ္းသာ

တို႕က သေဘာတူ စပ္ၾကဖူးေသးေၾကာင္း

ဘ၀ ကိုယ္ ေစာေစာသိၾကကာ ကိုယ့္၀မ္း

ျဖစ္ရုံမွအပ ဘာမ်ား ထူးျခားတိုးတက္လာ

အေမေျပာ၍ မဲမြန္သိရေသာအခါ-

ကိုယ္ ေက်ာင္းၾကၿပီး ရလာတဲ့ဘ၀မွာ ျဖစ္

ဦးမည္နည္း။

“ဟို မိန္းမႀကီး ကံေကာင္းတာ

ေအာင္ ေနၾကသည္။ မဲမြန္အထက္ အစ္မ

တစ္ခါတစ္ရံ အေဖက သူတို႕

ေပါ့ အေမရယ္...”ဟု ရယ္ေမာစရာအျဖစ္

ျဖစ္ေသာ ခင္ေလးကေတာ့ ေစာစီးစြာပဲ အိမ္

ေမာင္ႏမ
ွ ေတြအေၾကာင္းႏွင့္ သူ႕ကိယ
ု ေ
္ တြ႕

ေျပာခဲရ
့ ေသးသည္။ အသက္ငါးဆယ္ေက်ာ္

ေထာင္ျပဳကာ သူ႕ဘ၀ကို အဆင္ေျပေအာင္

ျဖစ္ရပ္မ်ားကို ရယ္ေမာစရာအျဖစ္ ေျပာျပ

လာသည္အထိ အလုပႏ
္ င
ွ လ
့ ္ က္ မျပတ္ေသာ

ေနထိင
ု လ
္ ်က္ရသ
ိွ ည္။ မဲမန
ြ လ
္ ုိ ေဆြမ်ိဳးေတြ

တတ္သည္အ
့ ခါမ်ားမွာေတာ့ အေဖ့ကုိ မဲမန
ြ ္

အေမသည္ ထုထ
ံ င
ု ိ း္ သည္ကလြ၍
ဲ စင္စစ္ ပ်င္း

ႏွင့္ ေျပလည္သင့္တင့္ေအာင္ မေနတတ္။

သနားမိသည္မွာ အမွန္ပင္။ ေမာင္ႏွမေတြ

ရိခ်င္ေသာ မိန္းမမ်ဳိးေတာ့ မဟုတ္ရွာေပ။

ႏုခ
ံ ်ာေသာ သူ႕ဘ၀ကို အၿမဲေတြးေတာ အား

ထဲတြင္ ငါ့အေဖ တစ္ေယာက္တည္းမွ ကံ

မဲမန
ြ တ
္ ႕ုိ ေမာင္ႏမ
ွ ေတြမာွ ကုယ
ိ ့္

ငယ္လ်က္ရိွၿပီး ၀မ္းကြဲေမာင္ႏွမေတြ ၾကား

ကလည္း ဆိုးလုိက္တာေနာ္ဟု ကံကိုသာ

ဟင္းေကာင္း ဆန္ေကာင္းႏွင့္မွ

ထဲတင
ြ ္ သိမင
္ ယ္ရတာကို ၀မ္းနည္းကာ အ

ထမင္းစားသည္။

ေဖ့ကသ
ုိ ာ အျပစ္တင္ေနတတ္သျူ ဖစ္သည္။

အျပစ္ဖို႕ လိုက္ခ်င္သည့္ စိတ္မ်ားလည္း

ဆန္ေလး နည္းနည္းညံ့သြားပါလွ်င္

ေပါက္မိျပန္သည္။

သာေရးနာေရးကိစမ
ၥ ်ားအတြက္

အေမသည္ အေဖ့အစ္ကို ဘ

ဟိုတုန္းက ဘယ္လိုဆန္မ်ိဳးမွ

အကူအညီလို၍ အမ်ိဳးေတြ အိမ္သြားသည့္

ႀကီးအိမ္တြင္ အိမ္ေဖာ္အျဖစ္ လာလုပ္ရင္း

သူတို႕တေတြ စားခဲ့ၾကတာဟု

အခါမ်ားတြင္ မဲမြန္မွာ သူတို႕ ၀တ္စားေန

အေဖႏွငအ
့္ ေၾကာင္းပါၿပီး ယူျဖစ္ၾကျခင္းျဖစ္

ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြ

ထိုင္ပုံေတြကို ဂရုတစိုက္ မၾကည့္အားေပ။

သည္။ တစ္မသ
ိ ားစုလးံု က အေဖ့ကုိ စြန႕္ ပစ္

ေျပာမဆုံးေတာ့။

ခင္ေလးကမူ မဲမန
ြ လ
္ မ
ု ိ ဟုတ။္ အိမျ္ ပန္ေရာက္

ထားလိက
ု ၾ္ က၏။ ပင္ကဗ
ုိ ဇ
ီ ကလည္း မႀကိဳး

လွ်င္ သူ႕မွာေျပာစရာ တစ္ပုံတစ္ပင္ႀကီး ပါ

စားခ်င္။ အေမ့လို မိနး္ မမ်ိဳးႏွငရ
့္ လိက
ု ေ
္ တာ့

အေဖတု႕ိ ဘ၀မွာ ဘာတက္လမ္းမွ ျဖစ္မလာ

မ်ိဳးသာ ခံႏင
ုိ ရ
္ ည္ရေ
ိွ ပမည္။ မိဘလက္ထက္

ေျပာသမွ် နားေထာင္ရေတာ့သည္။

ဘဲ ေမာင္ႏွမေတြၾကားထဲ အႏုံခ်ာဆုံးဘ၀

က ေပၚေၾကာ့ေနခဲ့ၿပီး ေမာင္ႏွမေတြေပးစာ

ေရာက္ရတာဟာ မဆန္းဘူးဟု ႀကီးေဒၚႀကီး

ကိုသာ ေငးေမွ်ာ္ကမ္းလင့္ေနေသာ အေဖ

ေတြက ဘာအမ်ိဳးအစားေတြပ။ဲ လက္စပ
ြ န
္ ႕ဲ

က မဲမြန္ကို ေျပာဖူး၏။ ကရုဏာႏွင့္ ေျပာ

ကမူ အေမ့ထက္ပၿုိ ပီး အသက္ရည
ွ မ
္ ည္လား

နားကပ္ေတြက အရင္ဟာမ်ိဳးေတြ မဟုတ္

ေသာစကားမွနး္ သိ၍ အေမ့ကုိ ထိခက
ုိ သ
္ ည္

မသိ။ ေလာကႀကီးမွာ သူသက္သာဖို႕သာ

ေတာ့ဘးူ ။ တစ္ေလာကပဲ ေရခဲေသတၱာ အ

မွန္ေသာ္လည္း မဲမြန္ မနာခဲ့ပါေပ။ အေဖ့

အၿမဲႀကံစည္ေတြးေတာေနတတ္ကာ သူလပ
ု ္

သစ္ လဲထားၿပီးၿပီ။ မရွဘ
ိ းူ ၊ မရွဘ
ိ းူ နဲ႕လူလာ

ေအာက္ ေမာင္ႏမ
ွ ေတြမာွ ဘႀကီးတိ႕ု ေလာက္

ခ်င္ရာသာလုပ္ဖို႕အာသီသရွိသူျဖစ္သည္။

ရင္ ညည္းလုက
ိ ၾ္ ကတာ။ သူတ႕ုိ ၾကည္လ
့ က
ို ္

မခ်မ္းသာေသာ္လည္း အေဖ့လိုဘ၀မ်ိဳး မ

ဟင္းေကာင္း ဆန္ေကာင္းႏွငမ
့္ ွ

ေတာ့ လက္လက္ကို ထေနတာဘဲ။ ငါတို႕

ေရာက္ခဲ့ၾကပါေပ။

အေဖ့ ဇြဲမ်ိဳးကို အေမ့လို မိန္းမ

လာတတ္သည္။ တစ္ညလုးံ မအိပရ
္ ဘဲ သူ
သူတို႕၀တ္ထားတဲ့ အထည္စ

ထမင္းစားသည္။ ဆန္ေလး နည္းနည္းညံ့

ဘ၀သာ ၾကာေလစုတျ္ ပတ္ေလ စသည္ျဖင့္

၀ိုင္း၀န္းၿပီး

သြားပါလွ်င္ ဟိုတုန္းက ဘယ္လိုဆန္မ်ိဳးမွ

တတြတတ
္ တ
ြ ္ ေျပာမဆုးံ ေတာ့ေပ။ တစ္ေန႕

ေထာက္ပံ့ၾကေပမယ့္လည္း မသုံးစြဲတတ္၍

သူတို႕တေတြ စားခဲ့ၾကတာဟု ေရွးေဟာင္း

နားမခံသာ၍ မဲမြန္ ျပန္ေျပာမိသည္။

အဖတ္တင္သည္ဟု မရွိဘဲ ထုံးစံအတိုင္း

ေႏွာင္းျဖစ္ေတြ ေျပာမဆုးံ ေတာ့။ အိမဥ
္ းီ နတ္

သာ မြဲေတၾကၿမဲ ျဖစ္၏။ အရင္းအႏွီး ထုတ္

သခင္ အေဖ့အတြက္ ေပၚဆန္းေမႊးလို ဆန္

လု႕ိ လဲ အစ္မရယ္၊ သူတ႕ုိ ကံန႕ဲ သူတ႕ုိ ပဲဟာ”

ေပးလည္း အေရာင္းအ၀ယ္ မလုပ္တတ္၍

မ်ိဳး၀ယ္ထားရၿပီး မဲမြန္တို႕ က်န္မိသားစုမွာ

အျမတ္မေပၚ၊ အရင္းျပဳတ္ရသည္အ
့ ေျခသာ

မူ ရတတ္သမွ် ဆန္သာ စားၾကရ၏။

၍ ကံကိုပဲ ေနာက္ဆုံးေျပာမိေသာ မဲမြန္ကို

ေရာက္ခဲ့သည္မို႕ကိုယ္လုပ္တတ္သည့္ အ

ခင္ေလး မေက်နပ္ေပ။

လုပေ
္ တြသာ ရွာႀကံလပ
ု ၿ္ ပီး စား၀တ္ေနေရး

ခ်မ္း ၿငိမ္သက္ၿပီး ေရာင့္ရဲတတ္သူဟု ထင္

ကို ေျဖရွင္းခဲ့ၾကရသည္။ ဘႀကီး ေကာင္းမႈ

စရာရွိကာ၊ အမွန္လည္း သူေရာင့္ရဲခ်င္တာ

ဘူး။ ကံ မဟုတ္ဘူး။ လူဟဲ့... လူ။ အေဖ

ေၾကာင့္ သဃၤနး္ ကၽြနး္ လိေ
ု နရာမ်ိဳးတြင္ အိမ္

ကို ေရာင့္ရဲတတ္ၿပီး ဘာမွ် မလုပ္သူျဖစ္

သာ ဘႀကီးတို႕လိုလုပ္ခဲ့ရင္ ငါတို႕လည္း ဒီ

ပိင
ု ေ
္ လးႏွင့္ အေျခမပ်က္ ေနႏိင
ု ျ္ ခင္းသာ ရွိ

သည္။ သည့္အတြက္လည္း သူ႕ေမာင္ႏွမ

ဘ၀မေရာက္ဘူး။ တစ္မေအတည္းေမြးၿပီး

ေမာင္ႏွမေတြက

အေပၚယံပစ
ံု ၾံ ကည့လ
္ ်ွ င္မူ ေအး

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

54

W

“အဲဒါေတြဟာ တို႕နဲ႕ဘာဆိုင္
ရွညရ
္ ည
ွ ေ
္ ၀းေ၀းေတြ မေျပာလုိ

“ဘာကံလ.ဲ .. ။ မေျပာလိက
ု ခ
္ ်င္

အေဖက်ေတာ့... ေတာ္ပါၿပီဟာ။ ငါ့ဘ၀ ငါ

ၾကယ္ ထူးျခားေနတတ္သည္ကို ရွစ္တန္း

... သိပ္စိတ္နာတာပဲ”

အထိ ေက်ာင္းေနဖူးေသာ မဲမန
ြ က
္ စဥ္းစား

ေသာ ဘႀကီးထံတြင္ ခိုခဲ့သည့္ ငွက္တစ္

နာနာက်ညး္ က်ညး္ ေျပာေနေသာ

ေတြးေတာ၍ ရလို႕ေနေလၿပီ။ သိုက္သိုက္

ေသာင္း အမ်ားထဲမွ တစ္ေကာင္ျဖစ္ေသာ

အစ္မျဖစ္သက
ူ ုိ ေငးၾကည္ေ
့ နမိ၏။ ရွစတ
္ န္း

၀န္း၀န္း မိသားစုတစ္စု၏ အေျခအေနမ်ိဳး

မဲမြန္မွာ ဘႀကီး၏ ေက်းဇူးမ်ားကို ေတြးၿပီး

တြင္ စာေမးပြဲ ခဏခဏက်၍ ေက်ာင္းထြက္

မရွိေသာ မိမိတို႕အျဖစ္ေတြကို ၾကည့္ကာ

ရင္ထဲတြင္ လႈိက္လွဲတုန္ယင္လာ၏။

လုိက္ရၿပီး စက္ခ်ဳပ္ သင္ခ်င္လ်က္ႏွင့္ ေငြ

အစ ကနဦး၏ အေၾကာင္းရင္းကို ဆန္းစစ္

မရွ၍
ိ မသင္ရသျဖင့္ အေဖ့ကုိ စကားမေျပာ

မိလိုက္ေတာ့... ။

လႈံခြင့္ရခဲ့ေသာ သြားေလသူ ဘႀကီး၏သား

ဘဲေနကာ ဘာအလုပ္မွလည္း မလုပ္ေတာ့

“ဟူး...” ဟူေသာ သက္ျပင္း

သမီးမ်ားမွာ ေဆာက္တည္ရာမဲ့ သတိလက္

ေပ။ မဲမြန္လို ရတတ္သမွ် အလုပ္လည္း မ

ရွည္ႀကီး တစ္ခုကိုသာ မႈတ္ထုတ္ပစ္လုိက္

လြတ္ ျဖစ္ေနၾကသည္ကို မဲမြန္ ျမင္မိေသာ

လုပခ
္ ်င္။ လွလပ
ွ ပသာ ေနလိ၀
ု တ္လသ
ုိ ည္။

မိေလ၏။

အခါ...

အမ်ိဳးေတြအမ
ိ သ
္ ာြ းၿပီး ျပန္လာသည္ႏင
ွ ့္ သူ႕

မွာ မၿပံဳးႏိုင္၊ မရယ္ႏိုင္၊ မစားႏိုင္၊ မအိပ္ႏိုင္

ကို ၾကားလုိက္ရသျဖင့္ ဇာခန္းဆီးကို လွစ္

ေန႕ ဤသိ႕ု ဆုးံ ပါးသြားခဲပ
့ ါမူ မဲမန
ြ တ
္ ႕ုိ ေမာင္

ျဖစ္လုိ႕ခ်ည္း ေနေတာ့သည္။

ကာ မဲမြန္ေခ်ာင္းၾကည့္မိသည္။

ႏွမေတြအေနႏွင့္ ဘယ္လိုမ်ား ခံစားႏိုင္ၾက

မလဲဟု မဲမြန္ႀကံဖန္ အေတြးရလုိက္မိ၏။

ေနာက္ဆုံးေတာ့မူ သူ႕ဘာသာ

ေၾကးစည္သံႏွင့္အတူ ငိုသံမ်ား

“အို... ဘႀကီးကို ေသတၱာထဲ

သစ္ပင္ေကာင္း တစ္ပင္ ျဖစ္

မိဘ၏ အရိပ္ကို ေကာင္းစြာ ခုိ

အကယ္၍မ်ား အေဖလည္း တ

သူ ဘယ္က ဘယ္လိုေတြ႕လာသည္ မသိ။

ထည့္ေတာ့မွာပါလား”

အလုပ္အကိုင္ရွိသူ တစ္ေယာက္ႏွင့္ အိမ္

ေနာက္ဆုံးၾကည့္ျခင္းျဖင့္ မဲမြန္

ရြ႕ံ စိတေ
္ တြ ေပၚလာၾကမည္လား... ။ အေဖ

ေထာင္ျပဳသြားေလသည္။ ရုပရ
္ ည္လပ
ွ ေသာ

ၾကည့္လိုေသာေၾကာင့္ ဘႀကီးခုတင္နားကို

မရွိရင္ ေရွ႕ဆက္ၿပီး ဘယ္လုိစခန္းသြားၾက

ခင္ေလးကို လိုခ်င္သူေတြ အရပ္ထဲရွိေသာ္

လူေတြၾကားမွ မနည္းတိးု သြားရသည္။ သား

ရမလဲဟု အဖမဲ့ သားသမီးမ်ား၏ ဘ၀ကို

လည္း အလုပ္မရွိ အကိုင္မရွိလွ်င္ ခင္ေလး

သမီး ေဆြမ်ိဳးေတြ ၀န္းရံေနေသာေၾကာင့္

ရင္မဆိင
ု လ
္ ေ
ုိ သာ သိမင
္ ယ္စတ
ိ ေ
္ တြ၀င္လာ

က လွညမ
့္ ၾကည္ေ
့ ပ။ သူ႕ဘ၀ ႀကံဖန္ၿပီး ေန

ဘႀကီးမ်က္ႏွာကို ေကာင္းေကာင္း မျမင္ရ

ၾကမည္လားဟုေတာ့ မဲမြန္ မထင္ေပ။

လုိ႕ရေအာင္ တည္ေဆာက္သြားေသာ ခင္

ေပ။ ေသတၱာကို ဆြဖ
ဲ က္ကာ ငိေ
ု နေသာ ဘ

သို႕ေသာ္...

ေလးသည္ တစ္ခါတစ္ရံ လူႀကဳံရွိလွ်င္ေတာ့

ႀကီး၏ သားအႀကီးဆုံးမွာ အသံပင္ မထြက္

အိမ္ေပၚကို

စားစရာမ်ားႏွင့္ ေငြစေလးဘာေလး ေထာက္

ႏိင
ု ေ
္ တာ့။ သမီးေတြကလည္း တက္သ၊ူ လဲ

သည္ႏွင့္ အေဖရွိရာကို မဲမြန္ ရွာၾကည့္မိ

ပံ့ေဖာ္ရပါေသး၏။

သူေတြ ျဖစ္ေနၾကသည္။

လုိက္သည္။ မဲမြန္တို႕အေဖကမူ နံရံကို ဒူး

အားကိးု မဲၿ့ ပီဟု အားငယ္ေၾကာက္

လွမ္းတက္လုိက္

တစ္ဖက္မၿီွ ပီး လွေ
ဲ န၏။ ပိက
ု ဆ
္ ရ
ံ ေ
ိွ သာ ေဆြ

အစ္ကို အႀကီးဆုံးကမူ ျမန္မာ

ျပည္၏ အစြန္အဖ်ား မည္သည့္ေနရာတြင္

ပိုက္ဆံရွိေသာ ေဆြမ်ဳိးေတြႏွင့္

မ်ိဳးေတြႏွင့္ ဆုံရမွာ မ၀ံ့ဟုဆိုကာ အစ္ကို

ေရာက္ေနမွန္းပင္ မသိေအာင္ အဆက္အ

ဆုံရမွာ မ၀ံ့ဟုဆိုကာ

ႀကီးျဖစ္သူ၏ ေနာက္ဆုံးခရီးကိုပင္ ေရွာင္

သြယ္ျပတ္လပ္ေန၏။ အသက္ရွင္လ်က္ ရွိ

အစ္ကိုႀကီးျဖစ္သူ၏

ေနေသာ အေဖသည္ ႀကိတ္၍မ်ား ငိုေနရွာ

ေနေသးေၾကာင္းကိေ
ု တာ့ မဲမန
ြ တ
္ ႕ုိ သိေအာင္

ေနာက္ဆုံးခရီးကိုပင္

မည္လား မသိ။

ႏွစ္ႏွစ္ေနမွ စာတစ္ေစာင္ေလာက္သာ ပို႕

ေရွာင္ေနေသာ အေဖသည္

ႏိုင္သည္။

ႀကိတ္၍မ်ား ငိုေနရွာမည္လား မသိ။

ငယ္ငယ္ေလးကတည္းကပင္

ညႈိးေရာ္ႏြမ္းနယ္ေနေသာ

ေဖသည္ သူ႕အနားကို ေရာက္လာေသာ
မဲမြန္ကို ေခါင္းေထာင္ၾကည့္၏။

အိမ္မွထြက္ကာ သူ႕လမ္းသူေလွ်ာက္သြား
ၾကာလာ၍ အစ္ကိုႀကီးတစ္ေယာက္ ဘယ္

ေနာက္ဆးံု ခရီးကို ဇာခန္းဆီးအတြငး္ မွ မဲမန
ြ ္

မွ မေတြးနဲ႕။ အေဖ ေနေကာင္းသာေန...

လို ပံုသ႑ာန္မ်ိဳးရွိေနမွန္းပင္ မဲမြန္တို႕မသိ

ျမင္ေနရသည္။ ေက်းဇူးႀကီးလွေသာ ဘႀကီး

ဟုတလ
္ ား။ ဆန္ျပဳတ္န႕ဲ ၾကက္သားသုပေ
္ ရာ

ႏိုင္ေတာ့။

ေၾကာင့္သာ မဲမြန္တစ္ေယာက္ ရွစ္တန္းအ

စားခ်င္သလား။ ဘာစားခ်င္သလဲ။ အေဖ

အေဖကလည္း တစ္ခါမွ် အစ္

ထိ ေနခြငရ
့္ ခဲျ့ ခင္းျဖစ္သည္။ မဲမန
ြ တ
္ ႕ုိ ေမာင္

စားခ်င္တာေျပာေနာ္”

ကိႀု ကီးအေၾကာင္း သတိတရ ေမးဖူးေျပာဖူး

ႏွမေတြကို ဘႀကီးပင္ ေက်ာင္းေနရေအာင္

သည္မဟုတ္ေပ။ ေမာင္ႏွမထဲတြင္ အစ္ကို

လုပ္ေပးခဲ့သည္။ အိမ္ေထာင္တာ၀န္ကို အ

လည္း ကြာက်ေနေသာ ေစာင္ကို အေဖ့

တစ္ေယာက္ ပါဖူးသည္ကို စဥ္းစားမွသာ

ေမ တစ္ေယာက္တည္း မႏိင
ု မ
္ န
ွ း္ သိ၍ မဲမန
ြ ္

ကိုယ္ေပၚ လႊားၿခံဳလိုက္၏။ သူ႕အေပၚ ခ်ိဳ

ေပၚလာႏိုင္ေတာ့သည့္ အျဖစ္ကို ေရာက္ခဲ့

ေက်ာင္းထြကလ
္ က
ို ရ
္ သည္။ ဘႀကီးအိမတ
္ င
ြ ္

သာစြာ ဆက္ဆျံ ခင္းနည္းလွေသာ မဲမန
ြ က
္ ို

ရသည္။

မဲမြန္ေန၍ရေသာ္လည္း တစ္ကိုယ္ေကာင္း

အေဖသည္ မ်က္လုံးျပဴးကာ ေငး၍ၾကည့္

မဆန္ခ်င္ေပ။ အေမႏွင့္ အငယ္ေလး သုံး

ေနေလသည္။

လူ႕ဘ၀၏ တကယ့္ျဖစ္ရပ္ေတြ

မွာ ၀တၳဳေတြ၊ ရုပ္ရွင္ေတြထက္ပင္ ဆန္း

ဘႀကီး၏

“ေနေကာင္းရဲ႕လား အေဖ၊ ဘာ

စည္ကားလွေသာ

သူ ျဖစ္သည္။ မေတြ႕ရသည္မွာ ႏွစ္ေတြ

ေယာက္ကို မဲမြန္ ပစ္မထားႏိုင္ခဲ့ပါ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

55

W

ပါးစပ္ကလည္း ေျပာ၊ လက္က

#

ေ၀မာ

Y
k
d
w
f
p
w
;
m
q
f
vsu
nDykav;

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

56

W

တစ္အိမ္လုံးမွာ အိပ္ရာက သူ

ေအာင္ေထြးက အိပ္ရာက ထ

လိုက္ေလသလားလို႕ သူေတြးေနမိတယ္။

အရင္ဆုံး ႏိုးေနက်။ မေန႕ညက ပန္းနာ မ

ထခ်င္း တစ္မိသားစုလုံး သုတ္တဲ့ မ်က္ႏွာ

ေအာင္ႀကီးရွရ
ိ င္ သူေသာက္ေနတဲ့ ေဆးလိပ္

ထလို႕ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ခဲ့ရရင္ေပါ့။

သုတ္ပ၀ါနဲ႕မ်က္ႏွာကို သုတ္တယ္။ ပါးက

ကို သုးံ ေလးဖြာ ေတာင္းဖြာေနက်မိ႕ု ေအာင္

သူ ႏိုးၿပီဆုိရင္ မနက္ေျခာက္နာရီ ထိုးခါနီး

အစီးေၾကာင္းနဲ႕ မ်က္၀တ္ေတြကို အဓိက

ႀကီးမရွိေတာ့ ပိုၿပီး ခံတြင္းခ်ဥ္မိတယ္။

ၿပီ။ နံေဘးအိမက
္ ေရစည္ဆရာေတာင္ ေရ

ထားၿပီး သုတ္သြားတာပါ။ ေရတစ္ခြက္ခပ္

တစ္ခ်ီတစ္ေမာင္းဆြဲၿပီးလို႕ ခဏျပန္နားေန

ေသာက္ၿပီး ခါးမွာ၀တ္ထားတဲ့ ပုဆးုိ နဲ႕ပါးစပ္

တာပဲ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ေစ်းဦးေပါက္ရင္

ၿပီ။ ႏိးု ႏိးု ခ်င္း ေျခရင္းမွာ အိပတ
္ ့ဲ သားကို ႏိးႈ

သုတ္၊ စစ္သုံးသံေသတၱာေဟာင္းကို ဘယ္

ေဆးလိပ္ ၀ယ္တိုက္ေနက် မဟုတ္လား။

တယ္။ ဆင္းရဲတဲ့လူက ဒီလိုေနျမင့္ေအာင္

ဘက္က ဆြဲၿပီး တစ္ဖက္က ေလထိုးတံဆြဲ

ဦးခ်စ္ခင္နဲ႕ ေအာင္ႀကီးတို႕ မလာခင္ ဆိုင္

မအိပ္ရဘူး။ ပိုဆင္းရဲတတ္တယ္လို႕ႏိႈးရင္

ကာ လမ္းထိပ္ ထြက္လာခဲ့တယ္။ ေနျပဴစ

ေစာင့္ရင္း ေတာင္ေရာက္ ေျမာက္ေရာက္

‘‘ဟုတ္ကဲ့ ထၿပီအေဖ’’လို႕ အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႕

အခ်ိန၊္ ေအးေဆးလွတ့ဲ နံနက္ခင္းဟာ သူ႕

စဥ္းစားေနမိတယ္။ အရင္ကေတာ့ ဒီဆိုင္

ျပန္ထူးမယ္။ ၿပီးေတာ့ အေညာင္းဆန္႕တာ

အဖို႕ေတာ့ ၿငီးေငြ႕စရာ ေကာင္းေနတယ္။

ဖြင့္တဲ့အလုပ္ကို အေဖကိုယ္တိုင္ လုပ္ေန

ေရာ၊ တစ္ဖက္လွည့္ၿပီး ျပန္ႏွပ္ေနတာေရာ

ေအာင္ႀကီး ေစ်းဦးေပါက္သြား

က်၊ ပန္းနာကလည္း ေန႕တိုင္းထေနက် မ

အေဖလာေတာ့မွ

ဟုတ။္ ပစၥညး္ ေတြကလည္း ေလးလွတာ မ

အိမ္ကိုျပန္ၿပီး မ်က္ႏွာသစ္ေနက်။

ဟုတ္။ အခုလည္း အေဖကိုယ္တိုင္ ဖြင့္ႏိုင္

အေဖမလာခင္

ရက္သားနဲ႕ ငါရွာေကၽြးေနရတာ၊ ငါခိုင္းရင္

ေတြထဲမွာ ဒီစည္းစိမ္က ေငြကုန္ေၾကးက်

စက္ဘီးျပင္မယ့္သူလာလို႕

လုပ္ရမယ္၊ ေနျမင့္တဲ့အထိ မအိပ္ေစခ်င္

မရွိတဲ့ စည္းစိမ္မို႕ သားျဖစ္သူ အိပ္ရာထ

အေသးအမႊားပ်က္တာျပဳတာဆိုရင္

လို႕ဒီအလုပ္ကို ခိုင္းတာလို႕ ထင္မိတယ္။

ပ်င္းတာကို နားလည္ခြင့္လႊတ္ပါတယ္။ ဒါ

သူ ျပင္တတ္ရင္ ျပင္ေပးလိုက္တယ္။

ေတြးရင္းေတြးရင္း ခံတြင္းပိုခ်ဥ္လာတယ္။

ေတာင္ ဒီေကာင္ ျခင္ေထာင္နဲ႕ဘာနဲ႕ဟန္

သူ မျပင္တတ္ရင္ေတာ့

ခဏေစာင့္ပါဦး ခင္ဗ်ာပဲ။

လွမ္းလွမ္းကေန သူတို႕ဆိုင္ကို ဦးတည္ၿပီး

ဦးခ်စ္ခင္ သူ႕ျခင္ေထာင္ အေဟာင္းထဲက
လွမ္းၿပီး ျမင္ေနရတယ္။

သူတို႕တစ္ေတြအဖို႕ စည္းစိမ္

က်ပန္က် အိပ္ရရွာတာ မဟုတ္ဘူး။ ပုဆိုး
စုတ္ ၿခံဳေကြးရတာ။ တစ္ဥးီ တည္းေသာ သား

ေဖာက္သည္တစ္ေယာက္ ခပ္

စက္ဘီးတြန္းလာတာ လွမ္းျမင္ေနရတယ္။

ကလည္းျဖစ္၊ အေထြးဆုးံ ဆိလ
ု ည္းဟုတတ
္ ာ

စက္ဘီး

စိတ္ထဲမွာေတာ့ ဖုတ္သြင္းရထားႀကီး တ

မိ႕ု ေအာင္ေထြးကို သူ႕အထက္က သမီးႏွစ္

တင္တဲ့ ခုံကို ေျမာင္းေပၚခြထားခဲ့ရာကေန

ျဖည္းျဖည္း လိမ့္လာေနတယ္လို႕ ထင္မိ

ေယာက္ထက္ သူ႕ကို အခ်စ္ပမ
ုိ တ
ိ ယ္။ မႏႈးိ

ပလက္ေဖာင္းအလယ္

ဗာဒံပင္ေအာက္

တယ္။ ေႏွးရန္ေကာလိ႕ု ေအာက္ေမ့မတ
ိ ယ္။

မျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ အိပ္ရာက ထ

ေရာက္ေအာင္ မတင္ၿပီး၊ သံေသတၱာနဲ႕ေလ

သူ ေမွ်ာ္လင့္သေလာက္ ျဖစ္မလာပါဘူး။

ဖို႕တစ္ခါထပ္ႏိႈးတာေပါ့။

ထိုးတံကို က်က်နနထားၿပီးရင္ ဆိုင္ခင္းတဲ့

ဒီလူက ဘားကၽြတ္ပဲ လဲတာမို႕ တစ္မတ္ရ

အလုပ္က ၿပီးသေလာက္ျဖစ္ေနၿပီ။ ေနာက္

လိုက္တယ္။ တစ္မတ္ မေပးပါနဲ႕ဗ်ာ။ ခင္

ဆိုင္ကို ဒီေန႕ေစာေစာခင္းကြာ”

တစ္ေခါက္မွာ ဂုန္နီခင္း ပက္လက္ကုလား

ဗ်ား အိတ္ထဲက ေဆးလိပ္ ႏွစ္လိပ္နဲ႕ မီး

ႏိႈးကတည္းက

ထုိင္နဲ႕ေရဇလုံကိုသယ္။ ဒါဆိုရင္ ဦးခ်စ္ခင္

တစ္တ႕ုိ သာ ေပးခဲပ
့ ါေတာ့။ ကၽြနေ
္ တာ္သာြ း

လက္က်န္သမီးၫြန္႕ေမက မ်က္ႏွာသစ္ၿပီး

ရဲ႕ဆိင
ု ခ
္ င္းၿပီးၿပီ။ သူ႕အေဖ မလာမခ်င္း အိပ္

၀ယ္ရင္ ၾကာေနပါ့မယ္လို႕ေျပာျဖစ္ရင္ေျပာ

ေရေႏြးအိးု တည္ေနေပၿပီ။ ဇနီးသည္က ဆုးံ ။

ခ်င္မူးတူးနဲ႕ ဆိုင္ေစာင့္ေပးရတာ ပ်င္းစရာ

လုိက္ခ်င္တယ္။

သမီးဦး ၫြန္႕ေ၀က အိမ္ေထာင္ခြဲသြားၿပီး

ေကာင္းပါတယ္။ အေဖလာေတာ့မွ အိမ္ကို

တဲ့ေနာက္ ဦးခ်စ္ခင္ခမ်ာ အေဖာ္ျပဳဖို႕ ဒီ

ျပန္ၿပီး မ်က္ႏွာသစ္ေနက်။ အေဖမလာခင္

တာ မႀကိဳက္မွန္းသိလို႕ ေျပာမထြက္ခဲ့ဘူး။

သမီးနဲ႕ဒီသားပဲ ရွိေတာ့တယ္။ ဒါေပမယ့္

စက္ဘီးျပင္မယ့္သူလာလို႕ အေသးအမႊား

ေပးသြားတဲ့ အေၾကြကို ေရတြက္ေနတုန္း

ေအာင္ေထြးကို ပိုအားကိုးတယ္။ လိမ္မာ

ပ်က္တာျပဳတာဆိရ
ု င္ သူ ျပင္တတ္ရင္ ျပင္

သူ႕အျပဳအမူကို ၾကည့္ရင္း သူ႕အေဖ ခပ္

ေရးျခားလည္း ရွေ
ိ စခ်င္တယ္။ သူရမ
ိွ ွ ဦးခ်စ္

ေပးလိုက္တယ္။ သူ မျပင္တတ္ရင္ေတာ့

လွမ္းလွမ္းက ေလွ်ာက္လာေနတာ ေတြ႕

ခင္ဘ၀ ျပည့္စုံတယ္။ ေအာင္ေထြး လူ႕

ခဏေစာင္ပ
့ ါဦး ခင္ဗ်ာပဲ။ ၿပီးေတာ့ သူ႕အေဖ

လုိက္တယ္။ ဒီတစ္မတ္ အေဖ့ အပ္သင့္

ေလာကထဲေရာက္လာမွ သူတို႕စီးပြားေရး

ကို ေျပးေခၚတယ္။

မအပ္သင့္ စဥ္းစားရင္း ခံတြင္းခ်ဥ္အာသာ

အဆင္ေျပလာတယ္လို႕ ထင္မိတယ္။ ဒါ

ေၾကာင့္ ေအာင္ေထြးရဲ႕ဇာတာထဲမာွ ‘‘ေအာင္

ဆိုက္ကားဂိတ္မွာ ေအာင္ႀကီးတစ္ေယာက္

သူ႕စိတ္ထဲမွာ လြန္ဆြဲေနၾကတယ္။

ခ်မ္းသာ’’အမည္တြင္ေစေသာ္လို႕ ပါေလ

မေတြ႕ရေသးဘူး။ သူ႕ေဖာက္သည္ ေဒၚစီ

ေတာ့ ဦးခ်စ္ခင္ သိပ္သေဘာက်တာေပါ့။

ေကြးမ်ား တ႐ုတ္တန္းေစ်းကို ေစာေစာစီး

မဟုတ္လား”

ဒါေပမယ့္ အမ်ားေခၚေနၾကတဲ့ ေမာင္ေထြး၊

စီး ေစ်းဦးေဖာက္သြားေလသလား၊ ဒါမွမ

ေအာင္ေထြးပဲ တြင္ေနရတယ္။

ဟုတ္ အေဖပဲ ငါ့ကို အေစာႀကီး ႏိႈးလႊတ္

ပါးစပ္က-

“ငါ့သား... ထေတာ့ကာြ ၊ အေဖ့
ပထမတစ္ခါ

pmyGifhvTm

ပလက္ေဖာင္းေဘး

ဒီမနက္ေတာ့

ဗာဒံပင္ရိပ္က

နဲ႕ သူ႕အေဖရဲ႕ ၾသဇာရွမ
ိ ၊ႈ တည္ၾကည္မတ
ႈ ႕ုိ

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

57

W

ဒါေပမယ့္ သူ႕အေဖက ဒီလလ
ို ပ
ု ္

“ေဟ့ေကာင္... ေစ်းဦးေပါက္ၿပီ
အသံခပ္မာမာမို႕ ေအာင္ေထြး

“ဟုတ္ကဲ့”လို႕ လႊတ္ခနဲ ထြက္

အစား မလုပ္ရရင္ ေဆးလိပ္ကိုယ္စီခဲၿပီး

တတ္တယ္။ ရွားေတာ့ ရွားတယ္။ ၀ယ္ရင္

သြားမိတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ ေဆးလိပ္ဖိုးေလး

လမ္းသြားလမ္းလာ၊ က်ဴရွငသ
္ ာြ း က်ဴရွငလ
္ ာ

လည္း သတိထား၊ အတုေတြရွိတယ္။

ရလိုရျငား ေတြးၿပီး-

မိနး္ မေလးေတြကုိ ေငးတဲအ
့ ခါေငး၊ စိတက
္ းူ

ယဥ္တအ
့ဲ ခါ ယဥ္။ ဒီလအ
ု ိ ခ်ိနမ
္ ေတာ့ ေအာင္

ဘူး။ ႐ုံေတာ္ႀကီးမွာ ရတတ္တယ္။ ဘီး

ပါ အေဖရာ၊ တစ္မတ္တည္းပါ”လို႕ေလသံ

ေထြးတို႕ ဒူးကေလး တနန္႕နန္႕နဲ႕ေပါ့။

ေကာင္းတာရရင္ ျပန္လာခဲ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္

ေပ်ာ့ကေလးနဲ႕ျပန္ေျဖေပမယ့္-

ဦးတင္ေမာင္ ဒူလာထတဲ့အခါ

လက္ခ မယူပါဘူး။ ဒီဘးီ နဲ႕ေတာ့ ေပမစီးနဲ႕

“ေစာစာစီးစီး ဘားကၽြတလ
္ တ
ဲ ာ

ဂ်ပန္ဘီး ရရင္လည္း မဆိုးပါ

“ေအး၊ တစ္က်ပ္ႏွစ္က်ပ္ဆိုရင္

သူ႕ဆိက
ု က
္ ားကို တက္နင္းတယ္။ ႀကဳံသလုိ

ေနာ္။ ေတာ္ၾကာ ဟပ္ေတြေရာ ၀င္႐ိုးေတြ

မင္း လက္ဖက္ရည္ဖိုး ေပးမလို႕၊ တစ္မတ္

လုပ္၊ ႀကဳံသလုိစားၿပီး သူ႕အမ ၫြန္႕ေမကို

ေရာ နာကုန္လို႕ ပုဆိန္နဲ႕ထြင္းရမယ့္ ကိန္း

ဆိရ
ု င္ လာဘ္ေကာင္းတယ္ မတ္မတ္ရပ္ရပ္

လည္း ပိုက္ဆံအပ္ခ်င္သေလာက္ သူအပ္

ဆိုက္ေနမယ္။

ရွိတာေပ့ါ။ ေပးကြာ သုံးမတ္စိုက္ၿပီး သေျပ

တယ္။ ငယ္ငယ္တန
ု း္ က ခ်စ္လ႕ို အလိလ
ု က
ို ္

ပန္း ၀ယ္ထိုးလိုက္ဦးမယ္”တဲ့။

လာခဲေ
့ တာ့ အခုလု ိ ၁၉ ႏွစေ
္ က်ာ္လာမွေတာ့

ခ်စ္ခင္ကုိ အက်ိဳးေပးရွာပါတယ္။ ေခြေျဖာင့္

ေျပာလို႕ဆိုလို႕ ဆုံးမလို႕သိပ္မရခ်င္ေတာ့။

ရတယ္။ စပုတယ
္ က္ရတယ္။ ေဘာင္ဆက္

ေအာင္ေထြး အေတာ္စိတ္ပ်က္

သြားတယ္။

ဒီလိုေစတနာေတြကလည္း ဦး

ဦးခ်စ္ခင္ အလုပသ
္ ပ
ိ က
္ ်တာနဲ႕

ရတယ္။ ေယာက်္ားစက္ဘးီ က မိနး္ မစီးစက္

“ဆိုင္ဆိုတာ ဆိုင္နဲ႕တူေအာင္

သူဆင
ို န
္ ားမွာ ရွရ
ိ င္ေတာ့ ေတာက္တမ
ုိ ယ္ရ

ဘီး ေျပာင္းရတယ္။ ေဆးသုတပ
္ ါ ပါလာရင္

ထားရတယ္ကြ၊ ေဟ့ေကာင္... ဆိုင္းဘုတ္

ကူညီပါတယ္။ သူ႕အေဖကေတာ့ ဒီပညာ

ေတာ့ ၫြန္႕ေမ အရပ္ထဲက ယူထားတဲ့ အ

ဘယ္မလဲ”

ကို သူသင္ခရ
့ဲ သလို သင္ေစခ်င္ၿပီး သူတတ္

ေၾကြးေလး ဘာေလး ဖဲ့ဆပ္ႏိုင္ၿပီ။ ေအာင္

သူရဲ႕‘‘ရတနာစက္ဘီးျပင္ဆင
ုိ ္’’

သလို တတ္ေစခ်င္တယ္။ စက္ဘးီ ၿမိဳ႕ေတာ္

ေထြး အိတ္ထဲမွာလည္း ‘‘ဆင္ဆင္’’ေဆး

ဆိုတဲ့ သုံးထပ္ျပားဆုိင္းဘုတ္ကို အိမ္က မ

မွာ ဒီပညာတတ္ထားရမယ္။ အေျပာအဆို

လိပ္ သုံးလိပ္ထည့္ၿပီး ပါးစပ္မွာ တစ္လိပ္ခဲ

ယူခရ
့ဲ ေကာင္းလား ဆက္ႀကိမး္ ေနျပန္တယ္။

ေကာင္းၿပီး ေစတနာပါရင္ ထမင္းတစ္လုပ္

လို႕ေပါ့။

“မင္းလုပလ
္ က
ုိ ရ
္ င္ ေတာ္ေအာင္

မခက္ဘူးဆိုတာ လူႀကီးျဖစ္သူက ႀကိဳျမင္

ေရာ္ေအာင္ခ်ည္းပဲ၊ အခု သြားယူေခ်ကြာ။

ေနပါတယ္။ ေအာင္ေထြးကေတာ့ စိတမ
္ ၀င္

လာပုံေထာက္ေတာ့ ၿမိဳ႕ဂုဏ္ေရာင္ျဖစ္ျဖစ္၊

အိမ္ဖို႕ေရတစ္စည္လည္း ဆြဲထားလိုက္ဦး”

စားဘူး။ ဘီးအေပါက္ဖာဖို႕ ကၽြတ္စေတာင္

၀င္းလုက
ိ ျ္ ဖစ္ျဖစ္ ႐ုပရ
္ င
ွ ႐
္ ံု တစ္႐မ
ံု ာွ တန္းစီ

လို႕တစ္ဆက္တည္း မွာလိုက္တယ္။

ေကာ္ပတ္ေျပာင္ေအာင္ တုိက္ခ်င္တာ မ

ေနေလာက္ၿပီ။ ဒီေန႕လို ေသာၾကာေန႕ဆို

ဟုတ္ဘူး။

ရင္ သူသာြ းၿပီး တန္းစီၿပီး ျပန္ေရာင္းေနက်။

ေအာင္ေထြး စိတ္ထဲမွာေတာ့

သက္သက္မဲ့ ျပစ္တင္ေမာင္းမဲေနတယ္လို႕

ဒီေန႕ေအာင္ေထြး ဂိတ္ကို မ

ဒီအလုပ္ကို ဦးခ်စ္ခင္ မႀကိဳက္ဘူး။ ဒါေပ

ထင္မိတယ္။ ဆိုင္းဘုတ္က ခဏေန ဆိုင္

ဦးခ်စ္ခင္ရဲ႕စက္ဘီးျပင္ဆိုင္က

မယ့္

လာကူေတာ့ ယူလာရင္လည္း ျဖစ္ရက္သား

ၿမိဳ႕ဂုဏ္ေရာင္ ႐ုပ္ရွင္႐ုံနဲ႕နီးၿပီး၊

ေအာင္ေထြးလိုလူက အမ်ားစုမို႕ သူတို႕

နဲ႕။ ၿပီးေတာ့ ေရတစ္စည္ဆဖ
ဲြ ႕ုိ လည္း အေဖ

ေၾကးရတတ္ ရပ္ကြက္မို႕

လုပ္ဟန္ေတြ၊ သူတို႕အသုံးအႏႈန္းေတြက

ေျပာေနစရာ မလိပ
ု ါဘူး။ ေန႕တိင
ု း္ ဆြေ
ဲ နက်၊

ေတာ္ေတာ္ျပင္ရပါတယ္။

ဦးခ်စ္ခင္ရဲ႕နားမွာ ယဥ္ပါးေနပါၿပီ။ ေအာင္

ေစာေစာစီးစီး အေမာင္းအမဲ ဗလာခ်ည္းခံရ

အခု ကၽြန္ေတာ့္ဆီ အလြယ္ရွိတဲ့

ေထြးကလည္း အဆင္ေျပတဲ့ေန႕မွာ စို႕စို႕

တယ္လို႕ထင္မိတယ္။ အိမ္အတြက္ ေရဆြဲ

အိႏိၵယကုံးပဲ ထည့္ေပးလုိက္တာ။

ပိ႕ု ပိ႕ု ကေလးရတာမိ႕ု ဒီအလုပက
္ ုိ ဟန္႕တား

ရင္း သူမ်ားအိမ္ကကူခုိင္းရင္ အဲဒီအိမ္ဖို႕ပါ

သူတို႕ေနတဲ့

ေနသူရိန္၀င္းထဲက

ဖို႕ခက္ေနတယ္။

ကူဆြဲ၊ အမိႈက္ေတာင္းသြန္ရင္း သူမ်ား အ

မိႈက္ေတာင္းပါ အမိႈက္ကားလာရင္ ကူသြန္

ထမင္း ၂ နပ္ကို စီစဥ္ရေပမယ့္ သားအဖ

က သူငယ္ငယ္ သူ႕ဆရာ ‘‘ဓားတန္း စက္

ေပး။ အဲဒတ
ီ က
ုိ က
္ ေကၽြးသမွ်စား၊ ဆင္သမွ်

ႏွစ္ေယာက္အပ္တဲ့ ပိုက္ဆံနဲ႕ ၀ယ္ရျခမ္းရ၊

ဘီး ေက်ာ္၀င္းေဇာ္’’ဆီမွာ ပညာသင္တုန္း

၀တ္၊ ေပးသမွ် ပိုက္ဆံအိတ္ထဲထည့္။

ေစ်းႀကီးတာနဲ႕ ဦးခ်င္ခင္ ခ်စ္စႏိးု အျမန္ေခၚ

ကလုိ မဟုတ္ေတာ့။ အဲဒီေခတ္က ရေလး

ၫြန္႕ေမက တစ္မိသားစုလုံးရဲ႕

စက္ဘးီ ေလာက၊ စက္ဘးီ ေခတ္

ၿပီးရင္ သူ႕အေဖကို ကူရေအာင္

ေခၚေနတဲ့ ‘‘ညံေ
့ မ’’ရဲ႕ထမင္း ၂ နပ္ကလည္း

ဟမ္းဘား၊ ဖိလစ္၊ ဘီအက္(စ္) ေအ၊ ဟာ

ဆိုင္နားလာေနတယ္။ ကူတယ္ဆိုေပမယ့္

ဓာတ္သက္ပါေနပါတယ္။ ဦးခ်စ္ခင္ရဲ႕စက္

ၾကဴလီတ႕ုိ ေလာက္ပရ
ဲ တ
ိွ ာ။ ရေလးက အမ်ိဳး

ကူတယ္ မည္ကာမတၱပါ။ ဂိတ္က ေအာင္

ဘီးျပင္ဆိုင္က ၿမိဳ႕ဂုဏ္ေရာင္ ႐ုပ္ရွင္႐ုံနဲ႕နီး

အေကာင္းဆုးံ တစ္စးီ မွ ၃၀၀ိ၊ ၃၂၀ိ။ ၿပီးေတာ့

ႀကီးတို႕ ၀င္းေက်ာ္တို႕နဲ႕ ေမ်ာက္ပန္းလွန္

ၿပီး၊ ေၾကးရတတ္ ရပ္ကြက္မို႕ ေတာ္ေတာ္

တစ္စးီ ဆိတ
ု စ္စးီ စီးေရာ့။ အခုေခတ္မေတာ့

တဲအ
့ ခါ လွန၊္ က်င္း ၉ က်င္း ၃ နားညီ ႀတိဂံ

ျပင္ရပါတယ္။ အခု ကၽြန္ေတာ့္ဆီ အလြယ္

သုံးေထာင္လည္း ေပးရေသးတယ္။ ျပင္ရ

ပုံတူးၿပီး၊ ေဂၚလီ ၃ လုံးနဲ႕ကိုးမီးေဂၚလီလွိမ့္

ရွိတဲ့ အိႏိၵယကုံးပဲ ထည့္ေပးလုိက္တာ။ ဒီ

တာလည္း ခဏခဏ။

တဲအ
့ ခါ လွမ
ိ ၊့္ ျဖတ္သာြ းျဖတ္လာ ကားနံပါတ္

အမ်ိဳးက အသုံးမခံဘူး။ အဂၤလန္ကုံးက

ေတြကို ကိုးမီး႐ိုက္တဲ့အခါ႐ိုက္၊ အေလာင္း

လက္ေဟာင္း စက္ဘီးဆိုင္ႀကီးေတြမွာ ရွိ

ဇာမဏီ၊ လိပ္ျပာ၊ ပန္းေတြနဲ႕ေ၀၊ စတင္း

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

58

W

တံဆပ
ိ ေ
္ တြကလည္း မိေက်ာင္း၊

ဒက္၊ ဖီးဆင္၊့ ဟီး႐ိးု ၊ ေခ်ာ့ပါးတဲ့ စုလ
ံ ႕ုိ စုလ
ံ ႕ုိ ။

တဲ့အခါ မျပဳတ္ဘူး။ ဟိုဘက္လွည့္ထားရင္

ဖအတြကခ
္ ်ိဳင္က
့ ုိ ယူလာခဲတ
့ ယ္။ သူ႕အစ္မ

တစ္စင္းနဲ႕တစ္စင္း၊ တစ္မ်ိဳးနဲ႕တစ္မ်ိဳး ဘ

ရေတာ့ ရတယ္။ အခန္႕မသင့္ရင္ ျပဳတ္ႏိုင္

က ေဆးလိပ္ဖိုးေပးလုိက္ရင္ေတာ့ ရင္ရင္

ရိတ္စနစ္ေတြ၊ ဂီယာစနစ္ေတြ အသစ္ထြင္

တယ္။ အေသးအမႊားေလးေတြေပမယ့္ ဒီ

ျမတို႕ဆိုင္၀င္ၿပီး ဒူးယား၀င္ခဲေတာ့တာပဲ။

လာၾကေပမယ့္ ဦးခ်စ္ခင္က ေလ့လာစူးစမ္း

လုိဟာေလးေတြလည္း ဂ႐ုစိုက္ရတယ္ ငါ့

၁၀ လိုင္းထဲမွာေတာ့ ေအာင္ေထြးတက္စီး

တာမို႕ ေခတ္ေပၚဘီးေတြကို အလွမ္းမီ ျပဳ

ညီရ။

ခ်င္တ့ဲ ကားကို ေမာင္ႀကီးရဲ႕မ်က္ႏာွ ေၾကာင့္

ျပင္ႏင
ုိ လ
္ ႕ုိ ေဖာက္သည္မတ
ိ ေ
္ ဆြေတြလည္း

မ်ားပါရဲ႕။ တခ်ိဳ႕က ဒီလုိစိတ္ရွည္လက္ရွည္

လိုက္မမိဘူး။ တစ္ဖက္တည္း မိေနတာ။

စနစ္တက်ျပင္ေပးတာကိပ
ု ဲ သူ႕ဆိင
ု က
္ ၾုိ ကာ

ဒါေၾကာင့္ ဘရိတ္အုပ္ရင္ အားပိုစိုက္ရၿပီး

ေနသူရိန္၀င္းကို

လိ႕ု သိပမ
္ ျပင္ခ်င္ၾကဘူး။

ေခြတစ္ျခမ္းက ပိုနာေနတာ။ ဘရိတ္နပ္ကို

မိနစ္ပိုင္းအတြင္း ျပာက်သြားပါတယ္။

ဘီးလာဖာတဲ့ ဘီးေပမယ့္ ဒီျပင္

ေလွ်ာ့ၿပီးေတာ့ တင္းေအာင္ဆြဲၿပီး ျပန္က်ပ္

သူတို႕ငွားေနတဲ့ အိမ္ကေလး

ဆိင
ု က
္ ဆင္တာျပင္တာ နည္းလမ္းမက်ရင္

ထားလုက
ိ ၊္ ဘရိတတ
္ းံု လည္း ေရွ႕တိးု လုက
ိ ္

ဘယ္ကစၿပီး မီးစြဲတယ္ဆိုတာေတာင္

အျမင္မေတာ္ရင္ ဦးခ်စ္ခင္က ျပင္ေပး၊ ထည့္

ဦးေမာင္ရင္၊ သပ္ကို ဒီလို အလြယ္မ႐ိုက္ရ

မျမင္လုိက္ရဘူး။

ေပးလုိက္တယ္။ ဒီနပ္က ဒီဘက္က စုပ္ရ

ဘူး။ ဆုန
ံ ာတတ္တယ္။ ေအာက္ကေန တစ္

အ၀တ္အစားတခ်ိဳ႕၊

တယ္။ ေတြ႕ကရာခြနဲ႕ နပ္ကို မက်ပ္ရဘူး။

ခုခဆ
ု က
ံု ုိ ခံၿပီးမွ သပ္႐က
ုိ ရ
္ တယ္။ ဒီလလ
ို ပ
ု ၊္

ေလထိုးတံနဲ႕စစ္သုံးသံေသတၱာႀကီးပဲ

သူ႕ဆိုက္နဲ႕ သူက်ပ္ရတယ္။ ၀မ္းတူးျဖင့္

ဒီလျုိ ပင္၊ သင္လည္းသင္ေပး၊ ျပင္လည္း ျပင္

ရလုိက္တယ္။

၀မ္းတူးခြနဲ႕က်ပ္မွ ငါ့လူရ၊ ဂြဆိုက္ အံမက်

ေပးပါတယ္။ ဦးခ်စ္ခင္ သင္ခရ
့ဲ ၊ ျပင္ခရ
့ဲ တာ

ရင္ ေထာင့္ေတြ ျပဳန္းကုန္ေရာ။ မင့္ နပ္က

ကို စနစ္တက်မို႕ စက္ဘီးကို ဖုန္မသုတ္ပဲ

ေလးက ေအာ္ရဂ်င္နယ္ကေလး။ အခု ဒါ

စီးတာတို႕၊ ေလနည္းနည္းနဲ႕ စီးတာမ်ိဳးကို

တဲ့ မႏၲေလးၿမိဳ႕လယ္ မီးႀကီးက အင္အား

မ်ိဳး ၀ယ္မရဘူးေနာ္လို႕အက်ိဳးအေၾကာင္း

ျမင္ရင္ သူ႕စိတက
္ မခ်င္မ
့ ရဲျဖစ္မတ
ိ ယ္။ သူ႕

ေကာင္းလြန္းလို႕ ဦးခ်စ္ခင္တို႕ေနတဲ့ ေန

နဲ႕ ေျပာတဲ့အခါေျပာ၊ ခ်ိန္းဆက္ကလစ္ကို

ရဲ႕ပညာနဲ႕ သူအသက္ေမြးရတာကို ဂုဏယ
္ ူ

သူရိန္၀င္းကို မိနစ္ပိုင္းအတြင္း ျပာက်သြား

ဒီဘက္လည
ွ ထ
့္ ားရတယ္။ ဒါမွ အားနဲ႕ဖိနင္း

ေနေပမယ့္ ေအာင္ေထြးကေတာ့ ႐ုပ္ရွင္

ပါတယ္။

လက္မွတ္ တိုးေရာင္းရတာေလာက္ မစြန္႕

ဘယ္ကစၿပီး မီးစြတ
ဲ ယ္ဆတ
ုိ ာေတာင္ မျမင္

စားရ၊ မလႈပ္ရွားရ၊ စို႕စို႕ပို႕ပို႕ မရလို႕ ဆုိင္

လုက
ိ ရ
္ ဘူး။ အ၀တ္အစားတခ်ိဳ႕၊ ေလထိးု တံ

နား မကပ္တာ မ်ားတယ္။

နဲ႕ စစ္သုံးသံေသတၱာႀကီးပဲ ရလုိက္တယ္။

ေမာင္ရင့္ေနာက္ ဘရိတ္က စုံ

လက္မွတ္မျဖတ္ရဘူး။

၈၄ ခုႏွစ္ ဦးက်ားႀကီး၀င္းက စ

သူတို႕ငွားေနတဲ့

အိမ္ကေလး

သမီးႀကီးမၫြန႕္ ေ၀ကို ၁၀ လိင
ု း္

မီးေလာင္ျပင္ကို က်န္ေကာင္းက်န္ရာေလး

က ကားဆရာ ကိုေမာင္ႀကီး ေနာက္ထည့္

ေတြ လာရွာခြင့္ရေတာ့ သူမ်ားေတြလို ၃၊

လုိက္ရေပမယ့္ သမီးနဲ႕သမက္က ဒီမိသား

၄ ရက္ လာရွာမေနၾကေတာ့ပါဘူး။ ကိုယ့္

စုကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေစာင့္ေရွာက္

အေၾကာင္း ကိုယ္အသိဆုံးမို႕ တစ္မနက္

ေထာက္ပပ
့ံ ါတယ္။ ၈၁ ခုမႏၲေလးအေနာက္

ေတာ့ ၀င္ရွာလိုက္ၾကတယ္။ ေနာက္ရက္

ေျမာက္ မီးမေလာင္ခင္ေပါ့။ အဲဒီမီးထဲမွာ

မလာၾကေတာ့ပါဘူး။ မၫြန႕္ ေ၀တိ႕ု ၿမိဳ႕သစ္

ပုလင္း၀င္းက ကိေ
ု မာင္ႀကီးရဲ႕အိမလ
္ ည္းပါ

မွာ ေနရာမရခင္ ေနသူရိန္အိမ္မွာပဲ က်ပ္

သြားတာမိ႕ု အခုေမြးမယ့္ ပထမဆုးံ ကေလး

က်ပ္သပ္သပ္နဲ႕ေနသြားေတာ့ အခု ဦးခ်စ္

ဟာ ‘‘ၿမိဳ႕သစ္သားကေလး’’လား၊ ဒါမွ မ

ခင္တအ
႔ုိ လွညက
့္ ် မၫြန႕္ ေ၀တိ႕ု ဆီပဲ လိက
ု ္

ဟုတ္ ‘‘ၿမိဳ႕သစ္သူကေလး’’လား ျဖစ္ေတာ့

ေနလိုက္ၾကတယ္။ ၈၁ ခုႏွစ္မွာ သမီးနဲ႕

မယ္။ မနက္ေစာေစာ အလုပသ
္ ာြ းတဲ့ ေမာင္

သမက္က မီးေလာင္ၿပီး ၈၄ ခုႏစ
ွ မ
္ ာွ သူတ႕ုိ

ႀကီးကို မၫြန္႕ေ၀ ထမင္းခ်ိဳင့္မီေအာင္ မ

က မီးေလာင္ေတာ့ သူတို႕လို မီးမ်ိဳး မီးႏြယ္

ေပးႏိုင္တဲ့ေန႕ေတာ့ သူ႕ေယာက္ဖကို ခ်ိဳင့္

ဒီအရပ္သစ္မွာ အမ်ားႀကီးပဲ။

ယူလာေပးဖို႕ ကားေပၚကေန အခ်က္ျပ

သြားတယ္။ ေအာင္ေထြးကလည္း ၿမိဳ႕သစ္

တယ္။ ငုပင္ပ်ိဳ၊ ဗာဒံပင္ပ်ိဳ၊ တယ္ပင္ပ်ိဳတို႕

ကို အခုလို ထမင္းခ်ိဳင့္ သြားယူရတာကို

ဟာ အားေမြးၾကဆဲပါ။ ၿမိဳ႕သစ္ေရာက္ေတာ့

ေက်နပ္တယ္။ သူ႕အစ္မရဲ႕တစ္အိမ္ေက်ာ္

လည္း ဦးခ်စ္ခင္ဆင
ုိ ျ္ ပန္ဖင
ြ ခ
့္ ်င္တယ္။ စက္

လက္ဖက္ရည္ဆိုင္က ရင္ရင္ျမကို သူမ်က္

ဘီးတင္တခ
့ဲ က
ံု ေလးေတာ့ အသစ္မ႐ိက
ု ႏ
္ င
ုိ ္

စိက်ေနတယ္။ ႀကဳံတုန္း မၫြန္႕ေ၀ခ်က္တဲ့

ေသးလို႕ စက္ဘီးပညာသင္ဘက္ ရွမ္းပြဲက

ထမင္းကို ၀င္စားတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူ႕ေယာက္

ဦးရင္ေလးတို႕ ေမာင္စိန္၀င္းတို႕ သားအဖ

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

59

W

ၿမိဳ႕သစ္ဟာ ႏုပ်ိဳလန္းဆန္းေန

ကို သြားသတိရတယ္။ သူတ႕ု ိ ဆီမာွ သစ္သား

တယ္လ႕ုိ ေအာင္ေထြးနဲ႕ဆက္ႏယ
ြ ၿ္ ပီး သြား

႐ုံထဲမွာ တေရးေရး တမ္းတမ္းေတြးေနမိ

ခုံ အေဟာင္းေလးတစ္လုံး ပိုေနတာ ေတြ႕

ေလသူကို သတိရကာ မ်က္ရည္၀ဲရေသး

တယ္။ ၀မ္းနည္းစိတ္ေတြ ဘယ္ကေရာက္

ထားမိတယ္။ သူပိုင္ ခုံအသစ္႐ိုက္ဖို႕ထက္

တယ္။ ေအာင္ေထြး ညအိမ္ျပန္တာ အခ်ိန္

လာတယ္မသိ။ မေက်နပ္စရာေတြကလည္း

ဦးခ်စ္ခင္အဖို႕ေတာ့ ေလာေလာဆယ္၀ယ္

မမွန။္ အိမမ
္ ာွ ေနတဲ့ အခ်ိနရ
္ ယ္လ႕ုိ မရွ။ိ ႐ုပ္

ေနာက္က ထပ္ခ်ပ္လိုက္လာတယ္။

ေနရတဲ့ အက္စမ
္ ာဂြနေ
္ ဆးဖိးု က အေရးႀကီး

ရွင္႐ုံေတြနဲ႕ ရင္ရင္ျမတို႕ဆိုင္မွာပဲ ထိုင္ေန

ေနတယ္။ ၿမိဳ႕သစ္က ေလကာတဲ့အရပ္ မ

တတ္တယ္။ ဦးခ်စ္ခင္ကုိ ပန္းနာေရာဂါ ဖိစးီ

စက္ဘီးဆိုင္ကလည္း သိပ္ေနရာ မက်။

ဟုတ္လို႕ ေလတဟူးဟူးနဲ႕ေပါ့။ ဒီလိုေအး

တာထက္ ေအာင္ေထြးကို ႐ုပရ
္ င
ွ လ
္ က္မတ
ွ ္

ဟန္မက်။ စက္ဘီးဆို္င္ ဆိုေပမယ့္ ဘား

တာမ်ဳိးကို ဦးခ်စ္ခင္က မႀကိဳက္ေပမယ့္ ပန္း

တန္းစီတေ
့ဲ ရာဂါနဲ႕ ရင္ရင္ျမေရာဂါက ပိဖ
ု စ
ိ းီ

ကၽြတ၊္ ကၽြတစ
္ ၊ ေကာ္ပတ္၊ ေကာ္ဗးူ ၊ ပလိင
ု ္

နာေရာဂါက ႀကိဳက္ေနတယ္။ ဦးရင္ေလးဆီ

ေနတယ္။ သူ႕ေယာက္ဖက ကားသင္းမွာ

ရာ၊ ခြတခ်ိဳ႕၊ ေလထိးု တံန႕ဲ လီဘာတံေလာက္

က ခုံရျပန္ေတာ့လည္း ေနလို႕က သိပ္မ

အလုပ္သြင္းမယ္ ဆုိတာေတာင္ စိတ္မ၀င္

ပဲရတ
ိွ ယ္။ ဒီျပင္ အပိပ
ု စၥညး္ ကေလးေတြက

ေကာင္းေသး။ နည္းနည္းသက္သာလိ႕ု ဆိင
ု ္

စားေတာ့။

လည္း ၀ယ္ၿပီးမတင္ႏင
ုိ ။္ ဒီအပိပ
ု စၥညး္ ေလး

ျပန္ထြက္ျပန္ေတာ့လည္း ၫြန္႕ေ၀တို႕အိမ္

မနက္မွာ ေအာင္ေထြး အေစာ

ေတြအေပၚက ငါးမူး တစ္က်ပ္ စားရမွန္းသိ

က အစြန္နည္းနည္းက်တာမို႕ ေစ်းဦးပင္ မ

ဆုးံ အိပရ
္ ာက ထတယ္။ လက္ဖက္ရည္ဆင
ို ္

ေပမယ့္ မရင္းနွီးႏိုင္။ ကိုယ္က ေစတနာရွိ

ေပါက္လုိက္။ ေအာင္ေထြးၿမိဳ႕သစ္မွာ ေပ်ာ္

ထုင
ိ မ
္ ယ္အ
့ ခ်ိနန
္ ႕ဲ ၿမိဳ႕ထဲေစာေစာစီးစီးေရာက္

လို႕

ေပမယ့္ ဦးခ်စ္ခင္ မေပ်ာ္ဘူး။ စက္ဘီးဆိုင္

ဖို႕ သူဘယ္ႏွစ္နာရီ ထရမယ္ဆိုတာ တြက္

ထည္ေ
့ ပးခ်င္လ႕ုိ ထည္ေ
့ ပးစရာမရွ။ိ လက္ခ

မွာေတာ့ အလကား အအားမေန။ ၀တ္ရတ
ြ ္

ၿပီးသား။ ႏိးု ႏိးု ခ်င္း မ်က္ႏာွ သစ္ၿပီးေတာ့ သူ႕

ရစရာ လမ္းကေလးေတြကပိတ္။ ေလသင္

စဥ္တစ္အုပ္ကို ဇြတ္မွိတ္ၿပီး ဖတ္ေနလိုက္

ကိုယ္ပိုင္တဘက္ကေလးနဲ႕သုတ္။ မၫြန္႕

ဓုန္း အျဖတ္ခံထားတဲ့ လူမမာလို စိတ္ကူး

တယ္။ ဒီစာအုပ္က သူ႕ဆီေရာက္ေနတာ

ေမရဲ႕ဘီးနဲ႕မွန္ကိုယူၿပီး က်က်နနၿဖီးတယ္။

သာရွိၿပီး ဘာမွ မလႈပ္ရွားႏုိင္ဘူး။

ၾကာေပမယ့္မဖတ္ျဖစ္ေတာ့ သစ္လင
ြ ေ
္ နဆဲ။

ဒီလို ေခါင္းၿဖီးရင္း ေလေလးတခၽြန္ခၽြန္လုပ္

အမိႈက္ကူ

ေနေတာ့ ဦးခ်စ္ခင္လည္းႏိုးၿပီ။ သူ႕ရဲ႕ေလ

သစ္သား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဦးခ်စ္ခင္ရဲ႕

သြန္စရာလည္း မရွိ။ အေဖ့ အလုပ္ကူရ

ခၽြန္သံ၊ သီခ်င္းညည္းသံက ခပ္တိုးတိုးေပ

ဆိုင္ကို သိၿပီး မနက္အလုပ္မသြားခင္ သူ႕

ေအာင္လည္း အေဖကိယ
ု တ
္ င
ို ္ ဘယ္သ႕ူ ကို

မယ့္ ဦးခ်စ္ခင္ စိတ္ထဲမွာေတာ့ သိပ္က်ယ္

ဆိင
ု က
္ ုိ ေတာ္ေတာ္လာၾကပါတယ္။ ၿမိဳ႕သစ္

ကူရမလဲ စဥ္းစားေနတဲ့ အခ်ိန။္ သူ႕စက္ဘးီ

တယ္လို႕ထင္မိတယ္။ အေဖတို႕ ထေတာ့

ေျမာက္ျခမ္းမွာေတာ့

ဆုိင္အသစ္က အေဟာင္းနဲ႕ဘာမွမတူ။ ဒီ

ဗ်။ အိပ္ခ်ည္းမေနနဲ႕။ ဆင္းရဲတဲ့သူဆိုတာ

မွာ ဦးခ်စ္ခင္ရဲ႕ ေလထိုးတံက အေကာင္း

ဆိုင္က အျဖစ္။ ခါတိုင္းလို ဂုန္နီခင္း ပက္

ေနျမင္ေ
့ အာင္ မအိပရ
္ ဘူးလု႕ိ ခႏိးု ခနဲ႕ေျပာ

ဆုံးပဲတဲ့။ ဒီ့ျပင္ဆိုင္မွာ ေလထိုးရင္ အခ်က္

လက္ကလ
ု ားထိင
ု ေ
္ ၀းလိ႕ု ေခြးေျခအေဟာင္း

ေနသေယာင္ ခံစားမိတယ္။ တစစနဲ႕ အိမ္

အစိတ္ သုံးဆယ္ အားစိုက္ထိုးမွ ရေပမယ့္

ေလး အေဖာ္ျပဳေနရတယ္။ သေျပပန္းပင္

ဦးနတ္ ေနရာကို ေအာင္ေထြးခ်ဥ္းနင္းေနပါ

သူ႕ေလထိးု တံန႕ဲ ဆိရ
ု င္ သက္သက္သာသာ

မထိးု ႏိင
ု ။္ ေအာင္ေထြးကေတာ့ သူငယ္ခ်င္း

ပေကာလို႕ေတြးမိတယ္။

ပဲ ၁၂ ခ်က္ ၁၃ ခ်က္ဆိုရင္ တင္းၿပီ၊ ျပည့္

ေအာင္ေထြးေတာ့

သူ ေန႕စဥ္လို ႀကိဳးစားဖြင့္ေနတဲ့

ပစၥည္းေကာင္းကေလးေတြလည္း

ရက္ေတာ္ေတာ္ၾကာေတာ့ ၿမိဳ႕

စက္ဘီးဆိုင္တကာ

ၿပီ။ တိုင္ယာမွာ ေလမရွိလို႕ စက္ဘီးတြန္း

ဆုိက္ကားဆရာေတြနဲ႕ တကြဲစီ ျဖစ္ေနၿပီ။

ကိုယ္က ေစတနာရွိလို႕

သူ ႐ုပ္ရွင္႐ုံေတြရဲ႕အရိပ္မွာ ေပ်ာ္ေနေတာ့

လာၾကတဲ့လူ ၇ ေယာက္မွ တစ္ေယာက္

တယ္။ သူ႕အစ္မကို အစိတအ
္ ပ္တေ
့ဲ န႕ အပ္

ပစၥည္းေကာင္းကေလးေတြလည္း

ေလာက္ပဲ ဦးခ်စ္ခင္ဆီမွာ ဘီးဖာတယ္။

သတဲ။့ တျမန္ေန႕ကေတာ့ ႏွစဆ
္ ယ္ႏ
့ စ
ွ က
္ ်ပ္

ထည့္ေပးခ်င္လို႕ထည့္ေပးစရာမရွိ။

ဒီတစ္ေယာက္ကလည္း ေလ

လက္ခရစရာ လမ္းကေလးေတြကပိတ။္

ထိးု ၾကည့တ
္ ယ္။ ၿပီးေတာ့ တိင
ု ယ
္ ာကို လက္

ေလသင္ဓုန္း အျဖတ္ခံထားတဲ့

နဲ႕စမ္းၾကည့္ေတာ့ ေလမေနဘူး။ ခ်က္ခ်င္း

၀င္ေန၊ ဒီ၀င္ေငြကုိ သူတ႕ုိ မိသားစုတစ္ခလ
ု းံု

လူမမာလို စိတ္ကူးသာရွိၿပီး

ျပန္ေလ်ာ့တယ္။ စီးလို႕ကိုမရမွ မဖာမျဖစ္

မွီခိုေနရသလို ျဖစ္ျပန္ေတာ့ က်န္တဲ့အိမ္

ဘာမွ မလႈပ္ရွားႏုိင္ဘူး။

လို႕ ဦးေလး ကၽြန္ေတာ့္ ေနာက္ဘီးေလး

အပ္သတဲ့။

ေအာင္ေထြးမွာ ေငြကေလးက

ၾကည့္ေပးပါဦး လုပ္လုိက္ရတာေပါ့။ က်န္

သားေတြအေပၚ ဆက္ဆံတာ ေမာက္မာစ
ျပဳလာတယ္။ တစ္အိမ္သားလုံးမွာ သူ အ

မေန႕ညက အသက္ရွဴက်ပ္ၿပီး

တဲ့ ေျခာက္ေယာက္ကေတာ့ ေလတင္းေန

ငယ္ဆးံု ။ ႀကီးသူကုိ ႐ိေ
ု သရမယ္ဆတ
ုိ ့ဲ အသိ

ေမာတာနဲ႕ ညဥ္န
့ က္မွ သူတေမွးေမွးရတယ္။

ေတာ့ ေရာက္သေလာက္ စီးသြားတယ္။

ေတြကို ေငြစကၠဴေရာင္စုံေတြက ဖ်က္ဆီးစ

ဒီတေမွးထဲမွာ မလွပတဲ့ အိမ္မက္ပါ မက္

လမ္းမွာ ေလွ်ာ့ရင္ ေတြ႕တဲ့ စက္ဘီးဆိုင္

ျပဳလာၿပီ။ အေဖေတာင္မွ စိတမ
္ ထင္ရင္ ပက္

လိုက္ေသးတယ္။ ဒီမနက္ေတာ့ အိပ္ရာက

ဆင္းၿပီး ေလတစ္ခါထိုး၊ ၿပီးေတာ့ တစ္ခါ

ခနဲေျပာလား ေျပာရဲ႕။ ဒီလိုအခါ ဦးခ်စ္ခင္

မထခ်င္။ မွန
ိ း္ ေနမိတယ္။ မိဘႏွစပ
္ ါး၊ ဆရာ

ဆက္ၿပီးအလုပ္ရွိရာသြား။ ဒီလို ‘‘စိမ့္ေပါက္

ရင္ထမ
ဲ ာွ က်ဥ္ခနဲ ခံစားရတယ္။ ဒီေကာင္က

သမားမ်ား၊ ေက်းဇူးရွင္ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား

သမား’’ေတြကေတာ့ မဖာၾကေသးဘူး။ သူ

သူ႕အေမရဲ႕ အဆုးံ အမ မရွလ
ိ ႕ို ဒီလေ
ို ျပာရွာ

ကိေ
ု ရာ၊ သြားေလသူ ဇနီးသည္ကေ
ုိ ရာ အာ

တို႕အေျခအေနနဲ႕သူတို႕၊ သူတို႕ဇယားနဲ႕

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

60

W

သူတ႕ုိ မိ႕ု ဦးခ်စ္ခင္ ဘာမွမေျပာသာ။ အခ်င္း

ေလာက္ေအာင္ အလုပ္မ်ားၾကတယ္။ ဘီး

ညံ့ေမတည္း ည့ံေမေနတဲ့ အေၾကာင္းကို

ခ်င္း ကိုယ္ခ်င္းလည္းစာမိတယ္။ ဒါေတာင္

ေတြစားၿပီး ေက်ာက္ေပါက္မာထေနတာကို

မၫႊန္႕ေ၀ နားလည္လိုက္ရေပၿပီ။

ၿမိဳ႕ထဲမာွ လို တစ္ေပါက္ တစ္က်ပ္၊ ဂၽြဳိ င္း ႏွစ္

ေပစီးေနၾကတယ္။ ၿမိဳ႕သစ္သားေတြက ဦး

က်ပ္ယူတာ မဟုတ္ဘူး။ တစ္ေပါက္ သုံး

ခ်စ္ခင္ သင္ထားတဲ့ စက္ဘီးပညာေတြကို

ကြယ၊္ ၿပီးေတာ့ လက္ဖက္ရည္ဖန္ဆမ
ိ လ
့္ ည္း

မတ္၊ ဂၽြိဳင္း တစ္က်ပ္ခြဲပဲ ယူတယ္။ ဒီလို

သေရာ္ေနတယ္လ႕ိ ု ေတြးတဲအ
့ ခါ ေတြးတယ္။

တစ္ခြက္ေလာက္ အေဖ့၀ယ္ေပးပါဦး’’

ေလွ်ာ့ယူတာကိုပဲ ညေန အလုပ္ျပန္ရင္

ေနႏွငဥ
့္ းီ ၊ ဒီတစ္ခါ ေဘာင္ဆက္ရမယ့္ စက္

ဆက္ဆက္လာေပးပါ့မယ္။ ခဏေန ကေလး

ဘီးမ်ိဳးက ေခ်းပါ အလကားေဆးေပးလုိက္

သားသမီးေတြကို ခိုင္းရင္ ဒီေလသံ အသုံး

လႊတ္ပါ့မယ္။ ေဟာဟို ထေနာင္းပင္နဲ႕ အိမ္

ၿပီး သမားဂုဏ္ျပလိုက္ဦးမယ္လို႕စိတထ
္ မ
ဲ ာွ

အႏႈန္းမဟုတ္။ အခုေတာ့ ‘‘ကြယ္’’ေတြေရာ

ကပါဆို သူေတြက ဆိုၾကတယ္။

ေမာင္းတင္ထားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေန႕အ

‘‘ေနာ္’’ေတြေရာ ပါလာေနရၿပီ။

ထိေတာ့ ဘယ္သူမွ မလာေသးပါဘူး။

သူ႕ဆိုင္းဘုတ္က

‘‘ညံေ
့ မ ေရ’’

လား’’

အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖစ္ခဲ့လို႕မ်ား

မၫြန္႕ေမ၊

ေဒၚလြင္သန္းရဲ႕

‘‘သမီးအားရင္ ဆိင
ု ခ
္ င္းေပးစမ္း

အရင္ကေတာ့ ဦးခ်စ္ခင္ သူ႕

‘‘အေဖ ဒီေန႕ ဆိုင္ခင္းဦးမလို႕
‘‘ဒီေန႕နည္းနည္း ေနသာသလို

သူ႕ဘ၀ အနိမ့္အျမင့္ေတြ

ၾကက္သန
ြ ဆ
္ င
ုိ ္ ၾကက္သန
ြ ္ သြား၀ယ္တုန္း

ရွိသလားလို႕ပါကြယ္’’

ျဖစ္ရေလသလားလို႕အယူသီးၿပီး

ဦးခ်စ္ခင္က အိမ္မွာရွိတယ္ အထင္နဲ႕ အိပ္

ေတြးမိတယ္။

ရာထဲက လွမ္းေခၚလုိက္တယ္။ မၫႊန္႕ေ၀

အသံက ခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့။ အျပင္ဘက္ ေျမ

သူ႕ဆိုင္းဘုတ္လို အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖစ္ဦးမွာ။

ကလည္း ေနာက္ေဖးေရာက္ေနတာမို႕ မ

ကြက္ဟာ ေတာက္ပေနတယ္။ ဒီလို လင္း

ျဖစ္ရင္ အခုမွ သူ

ၾကားမိ။ ျပန္ထူးသံမၾကားေတာ့ ညံ့ေမေရ

လင္းက်င္းက်င္းကို သူ သေဘာက်ေနတယ္။

ပထမတစ္ခါ ၾကံဳရေသးတယ္။

တစ္ခြန္း ထပ္ေခၚရျပန္ေရာ။ သူ႕သမီး ႏွစ္

ေနာက္ၾကံဳမယ့္အျဖစ္ေတြကို

ေယာက္စလုံးလည္း ျပန္ထူးသံ မၾကားရ

က ေအာင္ေထြး မ၀ယ္စဖူး အ၀ယ္ထူးလာ

ေတြးေၾကာက္ေနမိတယ္။

တာကိုပဲ သူ႕ကို မခ်စ္ခင္ၾကေတာ့ဘူး။ ဂ႐ု

တဲ့ လ်က္ဆားပုလင္းကို ဖြင့္ၿပီးလ်က္ေနမိ

မစိက
ု ၾ္ ကေတာ့ဘးူ လိ႕ု ဦးခ်စ္ခင္ေတြးၿပီး ယူ

တယ္။ ဘယ္ဘက္လက္ဖ၀ါးထဲ လ်က္ဆား

က်ဳံးမရ ျဖစ္မိတယ္။

ကို ပ႐ုတ္လုံးေလာက္ ထည့္ၿပီး ညာလက္

ဆိုင္းဘုတ္ထက္

‘‘ည့ံေမေရ... သမီး’’

ညႇဳးိ ကို တံေတြးစြတက
္ ာ လ်က္ဆားတစ္တ႕ုိ

ယေန႕ ‘‘အေၾကြးသည္းခံပါ မိတ္ေဆြ’’ဆို

သမီးဆိုတဲ့ အသံက ၀မ္းနည္း

တို႕လုိက္ခ်ိန္ ကေလးမေလးတစ္ေယာက္

တဲ့ စာတမ္းဘယ္ဒင္းကို အရင္ေရးရမလဲ

သံပါၿပီး တိမ္၀င္သြားတာကို သူသတိထား

အိမ္ေရွ႕ျဖတ္အသြား ဦးခ်စ္ခင္ လ်က္ဆား

လို႕ စဥ္းစားမိတယ္။ ခါတို္င္းေတာ့ သူ႕မိတ္

လုိက္မိတယ္။

လ်က္ေနတာကို ၾကည္ၿ့ ပီးျပံဳးသြားေလတယ္။

ေဆြ ပန္းခ်ီဆရာ ကိင
ု ယ္က အလကားေရး

‘‘ရွင္... အေဖ’’

ကေလးမေလးက သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ငယ္ငယ္

ေပးေနက်။ ကိင
ု ယ္လက္ခတ
ံ အ
့ဲ လုပက
္ သ

မၫႊန္႕ေ၀

ရြယရ
္ ယ
ြ ပ
္ ါပဲ။ ဒီကေလးမေလးကို ဦးခ်စ္ခင္

ေဘၤာေဆးပိုရင္ ရတနာ ဆိုင္းဘုတ္က အ

မယ့္ စိတထ
္ မ
ဲ ာွ ေတာ့ ၾကာတယ္လ႕ုိ ေအာက္

မသိ။

ေရာင္ တစ္မ်ိဳးေျပာင္း၊ ဟန္တစ္မ်ိဳးေျပာင္း

ေမ့မိတယ္။

သူ သိပသ
္ ေဘာက်တဲ့ ‘‘ရတနာ

စက္ဘီးျပင္ဆိုင္’’ဆိုတဲ့

အေျပးလာေနေပ

ေျပာမယ္သ
့ ာ ေျပာလိက
ု ရ
္ တယ္၊

အိမေ
္ ရွ႕ထြကထ
္ င
ုိ ရ
္ င္း တစ္ေန႕

‘‘ငါ တိတတ
္ တ
ိ က
္ ်ိတၿ္ ပီး စုထား

ၿပီ။ စာလုးံ ေတြလည္း ၀ိင
ု း္ တဲအ
့ ခါ၀ိင
ု း္ ၊ ဘဲဥ

‘‘ႏိးု ၿပီလား အေဖ။ ညက ေခ်ာင္း

တာ ငါးရာေက်ာ္ေနၿပီ။ သီတင္းကၽြတေ
္ လာက္

ပုံျဖစ္တဲ့အခါျဖစ္၊ ေလးေထာင့္စာလုံးျဖစ္တဲ့

ဆိုးလြန္းလို႕ အေဖႏိုးရင္ ေဒါက္တာေလး

ဆို နင့္ယူႏိုင္ၿပီဟ၊ ဘူဒါး ရင္က်ပ္တာ အ

အခါျဖစ္၊ သူ႕ဆိင
ု း္ ဘုတဟ
္ ာ ကိင
ု ယ္ရ႕ဲ ေလ့

ဆီျပဖို႕ ကိုေမာင္ႀကီးက မွာသြားတယ္ အ

ျမန္ေပ်ာက္ၿပီး သူပါ ႐ုပရ
္ င
ွ လ
္ က္မတ
ွ ္ လိက
ု ္

က်င္ရ
့ ာ ေနရာတစ္ခေ
ု ပါ့။ သူ႕ဆိင
ု း္ ဘုတက

ေဖရဲ႕’’

တန္းစီႏင
ုိ ရ
္ င္ ငါ ဒီထက္စႏ
ု င
ုိ မ
္ ာွ ပါဟာ၊ အခု

အမိ်ဳးမ်ိဳးျဖစ္ခလ
့ဲ ႕ုိ မ်ား သူ႕ဘ၀ အနိမအ
့္ ျမင့္

မၫြန႕္ ေ၀ရဲ႕ ပ်ာပ်ာသလဲ ေျပာ

ဘူဒါးဖုိ႕ လ်က္ဆား တစ္ပုလင္း၀ယ္လာခဲ့

ေတြ ျဖစ္ရေလသလားလိ႕ု အယူသးီ ၿပီး ေတြး

သံေတြ ၾကားရျပန္ေတာ့လည္း အင္အား

တယ္’’ဆိုတဲ့ စကားကို ကေလးမကေလး

မိတယ္။ သူ႕ဆိုင္းဘုတ္လို အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ဦး

ေတြ ျပန္ရွိလာတယ္ ထင္ျပန္ေရာ။ ဒါေပ

ျပန္ၾကားေယာင္ေနမိတယ္။

မွာ။ ျဖစ္ရင္ အခုမွ သူပထမတစ္ခါ ၾကံဳရ

မယ့္ ရင္ထဲမွာေတာ့ တလွပ္လွပ္။

ေသးတယ္ ေနာက္ ၾကံဳမယ့္ အျဖစ္ေတြကို

‘‘ညံံေမ ေရာ’’

မွားၿပီး ျပံဳးသြားတာလား၊ အရင္ေနခဲတ
့ ့ဲ ေန

ေတြးေၾကာက္ေနမိတယ္။ သူ႕မိတေ
္ ဆြ ပန္း

‘‘ၾကက္သြန္သြား၀ယ္တယ္ အ

သူရန
ိ ၀
္ င္းထဲက ကေလးမေလးပဲလား မသိ။

ခ်ီဆရာေရာ သုဓမၼာဇရပ္မွာ ကြန္းခိုေနသ

ေဖ၊ အေဖ ဘာစားခ်င္လို႕လဲ’’

ျပံဳးသြားတဲ့ အျပံဳးကိုေတာ့ သိပ္မႀကိဳက္။

လို သူၾကားမိရဲ႕။

လ်က္ဆားတစ္တို႕ ထပ္တို႕လိုက္တယ္။

နဲ႕မ်ားလုိက္ၿပီး လက္မွတ္မတိုးေစနဲ႕ေနာ္’’

ဒီပတ္၀န္းက်င္က

လူေတြက

ကိုယ့္စက္ဘီး ပ်က္လို႕မွ ျပင္ဆင္ခ်ိန္ မရ

‘‘သူ႕အသံမၾကားလိ႕ု ၊ ဟိေ
ု ကာင္
ေန႕စဥ္ အိပရ
္ ာက ႏိးု ႏိးု ခ်င္း တ

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

61

W

ဦးခ်စ္ခင္ စိတ္ထဲမွာေတာ့ လူ

#

ညီပုေလး

uAsm&Snf

acwfay:uAsmodkU trSwf&csufrsm;

ကမၻာမွာ

အခုေတာ့

အာဇာနည္ေန႕ေရာက္လာတယ္

တအိုင္အိုင္နဲ႕ကြာ

ေတာ္လွန္ေရးေန႕ေရာက္လာတယ္

ေျခမတစ္ဖက္ ဟ္ိုဘက္ထိုးရမလို

ကမၻာမွာ

ဒီဘက္လွည့္ရမလို ျဖစ္ေနတာ။

မိခင္မ်ားေန႕

ျပည္တြင္းျဖစ္ ႏိုင္ငံျခားအရက္

ကမၻာ့ကဗ်ာေန႕

ေလာကဓံတရားထက္ျပင္းတဲ့ မခ်စ္ရဲ႕အရက္

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ေန႕ေရာက္လာတယ္။

တစ္ကမၻာလံုးကို မူးေအာင္သူခ်က္ခဲ့တယ္။
မဂၢဇင္းမွာ ကြ်န္ေတာ့္ကဗ်ာေတြ အမ်ားႀကီးပါေတာ့

ေဟာသည္

ဗံုးၾကဲတိုင္း ဘင္လာဒင္ကို မိတာမဟုတ္ဘူး

လသြားယာဥ္ေတြေခတ္မွာ

ေငါက္ငမ္းခဲ့တာ လြမ္းစရာ

ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ရင္ခုန္သံမ်ားနဲ႕ကဗ်ာဟာ

၀င္းျမင့္က အၾကည္ဓာတ္ေလးရေနၿပီ

ေျခာက္ဖက္သံၾကား ျဖစ္ရမယ္တဲ့

မိုးေ၀းက ေရနံအစမ္းတြင္းတစ္တြင္း

ေျဖာင့္ထားေသာ အခ်က္အလက္

မင္းက ဒန္အိုးဒန္ခြက္ေတြ လုပ္ခ်င္တယ္

ျမန္မာ့စာေပမွာ ေခတ္ေပၚကဗ်ာ ေျခခ်လို႕

အတည္ေၿပာတာ ေခ်ာပလီ။

လကမၻာမွာ ေျခရာထင္လို႕
ဒိုင္ႏိုေဆာ ေစာခဲ့တယ္။

အေပ်ာ္ပန္းေတြ တေ၀ေ၀နဲ႕

ဗလမရွိေပမယ့္ ‘ဇ´ရွိခဲ့တယ္

တို႕တေတြ ေနၾကရေအာင္… တဲ့

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ ရပ္ကြက္ကို ေရာက္ရင္ ေျပာပါ

ပထမၿမိဳ႕ေတာ္မွာ သက္တန္႕ေရးဆြဲလို႕

ေဖေဖနဲ႕ေမေမတို႕ မဂၤလာဧည့္ခံပြဲဆိုလား

ငါ့ကို ပစ္ထား စိမ္းကားၾကတယ္ေပါ့ေလ

၀တ္ေကာင္းစားလွေတြ၀တ္ၿပီး ထြက္သြားေလရဲ႕။

ေဟ့ေကာင္ ခက္ထန္

ခင္ဗ်ားေမးတာလည္း မဟုတ္ဘူး

မင္းတို႕သစ္ေတာလမ္း

ကြ်န္ေတာ္ေျဖတာလည္း မဟုတ္ဘူး

ဗံုးလာၾကဲပစ္မယ္။

ဒီႀကားထဲက တစ္ခု

သစ္သားဘတ္(စ္)ကားအိုႀကီးေပၚ

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္သာ ကမၻာႀကီးက်ယ္တယ္လို႕မယူဆခဲ့ရင္

မာယာေကာ့စကီးနဲ႕အတူတြယ္စီးေတာ့

ေခတ္ေပၚကဗ်ာကို ေတြ႕ခဲ့မွာ မဟုတ္ဘူး။

ဒီတစ္ခါ
ကိုေခ်ာလို႕ေခၚရင္

သူေရာက္လာတယ္

လမ္းတစ္၀က္ ခုန္ဆင္းမယ္

ဂြည္ထည္နဲ႕မလံုေလာက္ဘူးထင္လို႕

‘ဦးေခ်ာ’လို႕ေခၚ။

အေမ့သားအိမ္ကေန ကမၻာ့သားအိမ္ႀကီးထဲ
တစ္ေလာကလံုး က်ဳပ္လုပ္စာ ထိုင္စားေနၾကတာခ်ည္းပဲ

ေယာက်္ားခ်င္း ခ်စ္တဲ့အခ်စ္

ခါးေထာက္ေမာက္မာလို႕

အဲ့ဒီ့ဗိုင္းရပ္စ္ပိုးကို အရင္ေတြ႕ခဲ့တာ

လမ္းတူရင္ လူခ်င္းေတြ႕မွာပါ

pmyGifhvTm

ကန္စြန္းပလိန္းေတာ့ မမွာပါနဲ႕ကြာ

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

62

W

ဒီဒုကၡေလး ငါ့ကိုမွ်ပါ

စိတ္နာလြန္းလို႕

ရထားေပၚမွာ

ကဗ်ာကို ေၾကာက္ေၾကာက္လန္႕လန္႕နဲ႕
စြန္႕စြန္႕စားစားနဲ႕ စြန္းစြန္းထင္းထင္း ေရးခဲ့ ခ်စ္ခဲ့

မေအာင္ျမင္တဲ့ ေမာင္လူထြား

အပင္ေပၚမွာ သူ႕အလုိလိုမွည့္ေနတဲ့ ပင္မွည့္ေတး

ယာကြပ္
မစၥတာ ဒဗလ်ဴကလက္

ဘိလပ္ရည္လို တန္းစီထုတ္လို႕မရဘူး။

မမတင္ ေက်ာင္းထြက္ေတြ

ကဗ်ာဆရာ ကေဖး တေစၧကေဖး

ၿမိဳ႕သစ္မိုးကို ျဖတ္လို႕

အတိတ္အေၾကာင္း မ်ားမ်ားေရးၿပီး

ကိုက္လမ္းအတိုင္း သြားလို႕

ကိုယ့္အေၾကာင္း နည္းနည္းေတြးလို႕

ရထားကေတာ့ မသာရထားပါပဲ ။

သစ္ေတာ္သီးအခြံေတြ ဘယ္ပစ္လိုက္လဲ… ခ်ာတိတ္ဆိုေတာ့
ကြ်န္ေတာ္ စားပစ္လိုက္ၿပီခင္ဗ်ာ့ေပါ့

ရထားေပၚမွာ

မီးေသြးရၿပီ
မီးရဲ႕ေသြး

ဘ၀ကို ပြဲေတာ္လို႕ေတြးေခၚသူနဲ႕အိမ္ေငးသူ

မီးကိုေသြး

ရထားေပၚမွာ
ဖ်ံဖမ္းသမား

လမ္းသြားရင္း ကဗ်ာၾကည့္ ၾကည့္ျမင္။

ဖ်ံေတြရဲ႕အသြားအလာကို ေစာင့္ၾကည့္လို႕
ရထားဟာ ေဂၚဂီရပ္ကြက္ကိုျဖတ္လို႕

ကြ်ႏု္ပ္ခ်စ္ေသာ ကဗ်ာပရိသတ္မ်ား

ရထားေပၚမွာ

ဤကဗ်ာအား ကူးယူေဖာ္ျပရြတ္ဆိုႏိုင္ပါေႀကာင္း
ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ဆိုေသာ တန္ဖိုး၌

ရင္ကို ခြဲျပေပမယ့္

ရြာသြန္းေသာမိုးမွာ

ဘာမဆိုလြဲခဲ့ရသူ
သစၥာပန္းမ်ားနဲ႕ေမလ

ပိုးမႊားမ်ား ကင္းစင္ပါေစသတည္း။

အခ်စ္အေၾကာင္းေျပာတဲ့ ညမွာ
မစဥ္းစားျခင္းေသတၱာကိုဖြင့္လို႕

အရက္ျဖဴကို ယဥ္ေက်းမႈျမွင့္ေသာက္လို႕

မရွိတဲ့စာကိုစီလို႕

စီစီဖတ္ရဲ႕ေက်ာက္တံုးႀကီးကို

ရထားေပၚမွာ

ေန႕စဥ္ ေန႕စဥ္ တြန္းတြန္းတင္လို႕

ၾကယ္ျပာေလးနဲ႕ထမင္းစားၿပီးတဲ့ေနာက္

ပင္လယ္္ေလရွဴသူတဲ့

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္အတုကေလ

အရိပ္ေျခြသစ္ပင္တဲ့

မ်က္လွည့္ဆရာရဲ႕ဘင္ကိုမွ ၀ယ္မယ္တဲ့

သူငယ္ခ်င္း ညီအစ္ကိုတစ္ေတြတဲ့

ရထားေပၚမွာ

အသစ္အဆန္းနဲ႕ရႊင္လန္းလို႕။

မစၥတာလန္ဒန္
မစၥတာတိုနီဘလဲ

အခု

လႊဲခ်က္ျမန္တဲ့ နာရီခ်ိန္သီးေတြနဲ႕

ေတာင္ကုန္းအမွတ္ ၂၀၀၂

သံတံုးသံခဲေတြကို ဆြတ္ဆြတ္ေနတဲ့

ကမၻာလံုး၀န္းႀကီးကိုေတာင္မွ

မစၥတာခ်ာလီ

တစ္တြဲတည္းနဲ႕အၿပီးတင္မယ့္ရထား

ဥာဏ္ေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္ရတဲ့ ခရီးစဥ္

ရထားေပၚမွာ

ထြန္းကားတဲ့ ၿမိဳ႕ႀကီးတစ္ၿမိဳ႕

တိုင္းေက်ာ္ျပည္ေက်ာ္ဆတ္သြား

ခင္ဗ်ားဟာ နတ္တို႕ခိုး၀ွက္ၿခင္းခံရတဲ့ ကဗ်ာပဲ

မစၥတာႀကိမ္းပကားနဲ႕ဂ်ဳံးနီ

ကဗ်ာဆရာကြယ္လြန္တဲ့အခါ

အခုဆို တစ္ေန႕ကို အခ်က္သံုးဆယ္ပိုရိုက္ခံရရွာသူ

ကဗ်ာနဲ႕သရဏဂံုတင္ရပါတယ္။

ေပတိုး
ရထားကေတာ့ မသာရထားပဲ ။
ရထားေပၚမွာ

pdkif;0if;jrifh

ထမင္းအသိုးမ်ားကိုသာ ေမွ်ာ္လင့္ေသာ
ေမွ်ာ္လင့္ျခင့္ ထမင္းသိုးမ်ား

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

63

W

uAsmcHpm;rI

&ifbwfudkrSef

ပါတယ္။ အဲဒီ ကဗ်ာေလးကို ကဗ်ာဆရာ ေ၀းအိမ္က စာေၾကာင္း
ေလး ငါးေၾကာင္းနဲ႕ ဖြဲ႕ျပထားတာပါ။

ေ၀းအိမ္ဟာ အိမ္မွာေနရတာထက္ ပင္လယ္(ေရ) မွာ

ေနရတဲ့ အခ်ိနက
္ မ်ားပါတယ္လ႕ုိ ကဗ်ာစာအုပရ
္ ႕ဲ အမွာစာမွာ ကဗ်ာ

jyefuef
xGufvmwJh
ta&;tom;>5

ဆရာ ပိင
ု က
္ ဆိထ
ု ားပါတယ္။ ေ၀းအိမဟ
္ ာ ၁၉၉၇ ခုႏစ
ွ ္ ေမလထုတ၊္
စတိုင္သစ္မဂၢဇင္း အုပ္ ၅၀ ျပည့္ ေရႊရတု အထူးထုတ္မွာ ပါရွိတဲ့
‘‘ရင္ကြဲနာ’’ဆိုတဲ့ ကဗ်ာနဲ႕စာေပနယ္ကို ေရာက္ရွိလာတယ္လို႕ဆို
ပါတယ္။ အခု ၂၀၁၃၊ ဇန္န၀ါရီလဆိုရင္ ေ၀းအိမ္ရဲ႕ကဗ်ာေရးသက္
ဟာ ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္ေတာင္ ရွိခဲ့ပါၿပီ။ ေ၀းအိမ္ရဲ႕ တစ္ကိုယ္ေတာ္
ကဗ်ာ စာအုပက
္ ေလးျဖစ္တ့ဲ ‘‘ကမ္းကပ္ေနတဲ့ အဓိပါၸ ယ္မ်ား’’ထဲမာွ
ပါရွိတဲ့ ကဗ်ာေတြက အဲဒီ ၁၉၉၇ ကေန ၂၀၁၁ အထိ ေရးခဲ့တဲ့
ကဗ်ာေတြကုိ စုစည္းထားတဲ့ ကဗ်ာစာအုပက
္ ေလးျဖစ္ပါတယ္။ စုစု
ေပါင္း ကဗ်ာပုဒ္ေရ ၁၀၃ ပုဒ္အထိ ပါရွိပါတယ္။ ဒါက ေ၀းအိမ္ရဲ႕
ကဗ်ာစာေပလမ္းေၾကာင္းကုိ အတိုခ်ံဳး ေျပာျပမိတ္ဆက္ေပးျခင္းမွ်
သာ ျဖစ္ပါတယ္။

အခု လစဥ္တင္ဆက္ေနတဲ့ ‘‘ရင္ဘတ္ကိုမွန္ ျပန္ကန္

ထြက္လာတဲ့ အေရးအသား’’ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးဟာ ကဗ်ာစာအုပ္

uAsmcspfol vli,fwpfOD;

မိတ္ဆက္ေဆာင္းပါး မဟုတ္သလို ကဗ်ာစာအုပ္ေ၀ဖန္ေရးလည္း
ဟုတ္ပါဘူး။ ကဗ်ာနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ ျဖစ္တည္ေျပာင္းလဲမႈ(၀ါ)ဒီက
ေန႕ ကဗ်ာေလာကရဲ႕အေရြ႕၊ ေျပာင္းလဲမအ
ႈ ေျခအေနကို လက္လမ
ွ း္
မီသေလာက္ ကဗ်ာခ်စ္သလ
ူ က္ထဲ ပိ႕ု ေပးတဲ့ ေဆာင္းပါးသာ ျဖစ္ပါ
တယ္။ ဒီေတာ့ ကဗ်ာရဲ႕အေရြ႕ကိုပဲ အဓိကထား ေျပာပါမယ္။

‘‘ကဗ်ာသည္ ယေန႕ေျပာင္းလဲလႈပ္ရွားမႈႏွင့္ အျမဲထိ

ေတြ႕ခံစားလ်က္ရွိသည္။ ကဗ်ာဆရာသည္ အေဟာင္းႏွင့္ အသစ္
တို႕၏ ပဋိပကၡမုန္တိုင္းတြင္ ပါ၀င္လ်က္ရွိသည္။ အလံုပိတ္မွန္ခန္း
ထဲတြင္ ေန၍ မရေတာ့ၿပီ’’

‘‘ယေန႕ ကဗ်ာေရးသူ ထိေတြ႕ခံစားရသမွ် သူ႕ပတ္၀န္း

က်င္ အဖြဲ႕ကို အလြယ္ဆံုးဘာသာစကားႏွင့္ ေရးသားျခင္းသည္
ယေန႕ေခတ္ကဗ်ာ၏ လကၡဏာတစ္ရပ္ျဖစ္သည္ဟု ဆိုခ်င္သည္။
ေခတ္သစ္ကဗ်ာ၏ ပရိယာယ္သည္ အရပ္သံုး ေန႕စဥ္စကားသံကုိ

‘‘ကဗ်ာ’’

ကာရံယူ၍ ေန႕စဥ္အလုပ္ထဲမွ အျဖစ္အပ်က္ကို ထင္ဟပ္ျခင္းျဖစ္
သည္’’ဟု ဆရာ ၀င္းလတ္၏ ‘‘မိုးဦးရြက္သစ္’’ကဗ်ာစာအုပ္အမွာ၊

လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ မေသခ်ာတဲ့ ကာလနဲ႕

၁၉၆၉ မွာ ဆရာ ဒဂုန္တာရာက ဆိုထားပါတယ္။

မ်က္ျမင္သက္ေသ ခိုင္လံုတဲ့ေဒသနဲ႕

ျပစ္မႈဆိုင္ရာထင္ရွားတဲ့ ပေယာဂနဲ႕

မင္းခ်မ္းမြနရ
္ ဲ႕ ‘‘ကဗ်ာဆရာေတြဆိုတာ တစ္ေနရာထဲမွာ အၾကာ

ႏွလံုးသား၏ ပြင့္လင္းစြာ ေသြးဆာမႈစကားလံုး လက္နက္ျဖင့္

ႀကီး ရပ္ေနၾကသူေတြ မဟုတ္ဘူး။ လက္ရွိအေနအထားကေန ခြဲ

ကာယကံေျမာက္ အ႐ိုးသားဆံုး က်ဴးလြန္မိသည့္ အႏုပညာ။

ထြက္ဖို႕ အျမဲတမ္းစူးစမ္းေနရမွ တီထြင္ဆန္းသစ္ေနရမွ ေနသာ

အဲဒအ
ီ မွာစာဟာ ၁၉၆၉ ခုႏစ
ွ က
္ အမွာဆိေ
ု ပမယ့္ ဆရာ

ထုိင္သာရွိတဲ့ လူစားေတြလို႕ထင္ပါတယ္’’ဆိုတဲ့ စကားနဲ႕ေတာ့ ဦး

ေ၀းအိမ္

တည္ခ်က္ခ်င္း ရည္ရြယ္ခ်က္ခ်င္း တူညီလ်က္ရွိပါတယ္။

အထက္ပါ ကဗ်ာဆရာ ေ၀းအိမရ
္ ႕ဲ ‘‘ကမ္းကပ္ေနတဲ့ အ

ကဗ်ာဆရာ ကြန္စစ္ေကာင္းကေတာ့ ဒီလိုဆိုပါတယ္။

‘‘ကဗ်ာဆရာေတြန႕ဲ ကဗ်ာေတြကုိ ေတြ႕ခ်င္ရင္ ေအာက္

ဓိပါၸ ယ္မ်ား’’ဆိတ
ု ့ဲ ကဗ်ာစာအုပထ
္ က
ဲ ‘‘ကဗ်ာ’’လု႕ိ ေခါင္းစဥ္ေပးထား

ကို ငံ႕ု ၾကည္ၿ့ ပီး ရွာေဖြရမွာ မဟုတဘ
္ ဲ အေပၚကုေ
ိ မာ့ၾကည္ၿ့ ပီး ရွာေဖြ

တဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပဒ
ု န
္ ႕ဲ ဒီတစ္ပတ္ ‘‘ရင္ဘတ္ကမ
ုိ န
ွ ္ ျပန္ကန္ထက
ြ ္

ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကဗ်ာထဲကုိ ၀င္ၾကည္ခ
့ ်င္တယ္ဆရ
ုိ င္ေတာ့ အရင္

လာတဲ့ အေရးအသား’’ဆိတ
ု ့ဲ ကဗ်ာခံစားမႈ ေဆာင္းပါးကို စဖြငလ
့္ က
ုိ ္

ဆံးု ဖိနပ္ခၽြတထ
္ ားခဲရ
့ မယ္။ ကဗ်ာဆိတ
ု ာ ေတာႀကီးမ်က္မည္းထဲမာွ

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

64

W

ကိုယ္လိုရာခရီးကို အေရာက္သြားေနတဲ့ ခရီးသည္တစ္ေယာက္ရဲ႕

ေရစီးေၾကာင္းမွာ ေ၀းအိမရ
္ ႕ဲ ၂၀၁၁ ခုႏစ
ွ က
္ ကဗ်ာဟာလည္း ဘယ္

ေဆာင္ပါးပါပဲ... ’’

အတိုင္းအတာထိ ေရြ႕လ်ားစီးေမ်ာပါလာခဲ့တယ္ဆိုတာ ေလ့လာ

ၾကည့္ၾကဖို႕ပါပဲ။

ကဗ်ာဆရာ ကြန္စစ္ေကာင္းက ကဗ်ာနဲ႕ပတ္သက္လို႕

‘‘ကဗ်ာကေဖး’’

အဲဒီလို ဆိုထားပါတယ္။

ေဆာင္းပါးေရးသူဟာ ဂႏၴ၀င္ကဗ်ာမွသည္ ဒီကေန႕

ေခတ္ေပၚ၊ ေခတ္ၿပိဳင္ကဗ်ာအထိ လက္လွမ္းမီသေလာက္ ဖတ္ေန

တစ္ဆိတ္ေလာက္

မွတေ
္ နဆဲပဲ ရွပ
ိ ါေသးတယ္။ ဆရာ ေမာင္သာႏုးိ ရဲ႕ ‘‘ထင္းရွဴးပင္ရပ
ိ ’္ ’

စိတ္ကို ေလွ်ာ့လိုက္ပါ

ကေန ဆရာ ေဇယ်ာလင္းရဲ႕ကဗ်ာဆိုတာ ‘‘ျပဳလုပ္ျခင္း’’အထိ။ အဲ

ဒါ ပင္လယ္ဓားျပေတြထိုင္တဲ့ အရက္ဆိုင္မဟုတ္ဘူး။

ဒီလို ဖတ္လာရာမွာ ကဗ်ာဟာ ေသခ်ာေပါက္ ပံုေသကားခ်ပ္ အႏု

ရြက္သေဘၤာ(အပါအ၀င္)

ပညာပစၥညး္ မဟုတတ
္ ာ အတိအလင္းသိလာရပါတယ္။ တခ်ိဳ႕အာ႐ံု

လူသူအင္အား

က်တဲ့ ကဗ်ာေတြရသ
ိွ လို လိက
ု မ
္ မီ(နားမလည္)တဲ့ ကဗ်ာေတြလည္း

လက္နက္ခဲယမ္း

ရွိပါတယ္။

၀ိုင္အရက္ အမဲေျခာက္

အ႐ိုးေခါင္းတံဆိပ္အလံ

ေဆာင္းပါးေရးသူအေနနဲ႕လည္း ဂႏၴ၀င္နည္းနည္း၊ ေခတ္

ေပၚကဗ်ာနည္းနည္း၊ ေခတ္ၿပိဳင္ကဗ်ာနည္းနည္း စသျဖင့္ ကဗ်ာ

ေရႊေငြေက်ာက္သံပတၱျမား

အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ခံစားမႈသက္သက္နဲ႕ေရးဖြဲ႕ဖူးသလို နည္းပညာသက္

ပင္လယ္အမွတ္အသားျပေျမပံု

သက္နဲ႕လည္း ေရးဖြဲ႕ခဲ့ဖူးပါတယ္။

အေၾကာင္းစံုေဆြးေႏြးျငင္းခုံဖို႕

ဒါ ပင္လယ္ဓားျပေတြထိုင္တဲ့ အရက္ဆိုင္မဟုတ္ဘူး။

အခုဆိုရင္ ဒါဟာ ဘာကဗ်ာ၊ ဒါကေတာ့ ဘာကဗ်ာ မ

ဟုတ္ဘူး စသျဖင့္ အမ်ိဳးအစားပိုင္းခြဲျခားျပဖို႕ ခက္ခဲတဲ့ ကဗ်ာေတြ

ဓားခ်င္းယွဥ္ခုတ္ဖို႕ျဖစ္ျဖစ္

ေတာင္ ေတြ႕လာရပါၿပီ။ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြ စုစည္းထား

ေသနတ္ခ်င္းယွဥ္ပစ္ဖို႕ျဖစ္ျဖစ္

တဲက
့ ဗ်ာ၊ အာ႐ံက
ု ်ရာ ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ရ႕ဲ ကဗ်ာကို အထက္

အလစ္အငိုက္ကို ေခ်ာင္းေျမာင္းတိုက္ခိုက္ဖို႕ျဖစ္ျဖစ္

ေအာက္ ေျပာင္းျပန္လွန္ထားတဲ့ ကဗ်ာ၊ ေခတ္သီခ်င္းစာသားေတြ

ေသြးဆာစိတ္နဲ႕ ရည္ရြယ္ရေလာက္ေအာင္

တသီတတန္းႀကီးခ်ေရးထားတဲ့ အဆက္အစပ္မဲ့ ကဗ်ာ၊ ေန႕တစ္

ဒါ ပင္လယ္ဓားျပေတြထုိင္တဲ့ အရက္ဆိုင္မဟုတ္ဘူး။

ေန႕ရဲ႕ မနက္ခင္းကေန ေန၀င္သည္အထိ ၾကားရတဲ့ အသံေတြကို

သိကၡာမရွိမႈနဲ႕ သိကၡာမသိမႈၾကား

ဘာသာစကားအရွင္းအတိုင္း ခ်ေရးထားတဲ့ကဗ်ာ စသျဖင့္ ကဗ်ာ

အလိုရမၼက္မွန္ေျပာင္းကို ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ပြတ္တိုက္

အမ်ဳိးအစားေတြဟာ ကဗ်ာပရိသတ္ဆီကို အရွိန္အဟုန္နဲ႕ စီး၀င္

သံလိုက္အိမ္ေျမႇာင္ေနာက္ တေကာက္ေကာက္ အမဲလိုက္ဖို႕

လာေနပါၿပီ။

ႀကိဳတင္ၾကံစည္ဇာတ္တိုက္ရာ

ဒါ ပင္လယ္ဓားျပေတြထုိင္တဲ့ အရက္ဆိုင္မဟုတ္ဘူး။

ကဗ်ာဟာ ေခတ္အတိင
ု း္ သူ႕လုပင
္ န္းစဥ္အတိင
ု း္ စီးဆင္း

လာေနပါၿပီ။ အဲဒအ
ီ ခ်ိနမ
္ ာွ ကဗ်ာေရးသူ၊ ဖန္တးီ သူဟာ ရပ္ေန ေငး

တစ္ဆိတ္ေလာက္ ေက်းဇူးျပဳၿပီး

ေနလိ႕ု မရပါဘူး။ ကဗ်ာကိမ
ု ွ တကယ္ခ်စ္ရင္၊ တကယ္ျမတ္ႏးုိ တယ္

ခင္ဗ်ားစိတ္ကို ေလွ်ာ့လုိက္ပါ

ဆိရ
ု င္ ကဗ်ာရဲ႕ေရွ႕ မေရာက္ေတာင္မွ ကဗ်ာရဲ႕ေနာက္မာွ က်န္မေန

ဒါဟာ...

ခဲ့ရေအာင္ အားထုတ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ပုဂၢဳိလ္ေရး မေက်နပ္မႈတို႕ အေျမာက္ဆန္လို ေဖာက္ခြဲရာ

ပင္လယ္ဓားျပေတြထုိင္တဲ့ အရက္ဆိုင္မဟုတ္ဘူး

ဒီတစ္ပါတ္ေတာ့ ရင္ဘတ္ကိုမွန္ ျပန္ကန္ထြက္လာတဲ့

အေရးအသားဆိတ
ု ့ဲ ေဆာင္းပါးကို ေ၀းအိမရ
္ ႕ဲ ‘‘ကဗ်ာ’’ဆိတ
ု ့ဲ ကဗ်ာ

ဒါဟာ...

ေလးနဲ႕ စဖြင့္ထားသလို ေ၀းအိမ္ရဲ႕တစ္ကိုယ္ေတာ္စာအုပ္ကေလး

ယံုၾကည္မႈကို ပိုမိုခိုင္မာေစသည့္ ခံတပ္

ထဲမာွ ေနာက္ဆးုံ ေရးခဲတ
့ ယ္လ႕ုိ ယူဆရတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပဒ
ု န
္ ႕ဲ ပဲ ပိတ္

အသစ္ကို ရွာေဖြဆန္းစစ္တည္ေဆာက္ရာေဒသ

ေပးသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။

လြတ္လပ္စြာကြဲလြဲခြင့္ စကားလံုးတို႕ စိမ္းလန္းရာနယ္နိမိတ္

အႏုပညာ၀တ္မႈန္ သင္းပ်ံ႕ထံုကူးရာရပ္၀န္း

ေဆာင္းပါးရဲ႕ အစမွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ ‘‘ကဗ်ာ’’ဆိုတဲ့

႐ိုးသားပြင့္လင္းျခင္းျဖင့္ ခမ္းနားေနေသာ ကဗ်ာေျမ... ။

ကဗ်ာေလးက ‘‘ကမ္းကပ္ေနတဲ့ အဓိပၸါယ္မ်ား’’တစ္ကိုယ္ေတာ္ စု
စည္းမႈရဲ႕ နံပါတ္တစ္ကဗ်ာျဖစ္ၿပီး အခုေဖာ္ျပမယ့္ ကဗ်ာကေတာ့

ေ၀းအိမ္

ေနာက္ဆးုံ ၁၀၃ ပုဒေ
္ ျမာက္ ကဗ်ာျဖစ္ပါတယ္။ ေျပာခ်င္တာကေတာ့
ပထမဆံုးအေရးအသားနဲ႕ေနာက္ဆံုးအေရးအသားလို႕ ယူဆရတဲ့

#

ကဗ်ာႏွစ္ပုဒ္ကို ကဗ်ာခ်စ္သူ ေလ့လာအကဲျဖတ္လို႕ရေအာင္ ေဖာ္

ကဗ်ာခ်စ္သူလူငယ္တစ္ဦး
အၫႊန္း - ေ၀းအိမ္ ‘‘ကမ္းကမ္ေနတဲ့ အဓိပၸါယ္မ်ား’’။

ျပေပးရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ကြန္စစ္ေကာင္း ‘‘ေရႊၾကဳတ္ထဲ ထည့္ထားတဲ့ကိစၥ’’။

ဒီကေန႕ အဆင့္ဆင့္ ျဖစ္ေပၚေျပာင္းလဲလာတဲ့ ကဗ်ာ

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

65

W

jrefrmh½kd;&mESifh ,Ofaus;rI

jrefrmpmay ESifU &o
udkzdk;at;(jrefrmUtoH)

အစားအစာမွ ခ်ဳိ၊ ခ်ဥ္၊ စပ္၊ ငန္၊ ဖန္၊ ခါး အရသာကို ခံ

သိ႕ု မဟုတ္ အသံလင
ႊ စ
့္ ာေပသည္ စကၡဳရွငသ
္ ႕ုိ ဦးမတည္ပဲ ေသာတ

စားရသည္။ ထို႕အတူ ျမန္မာယဥ္ေက်းမႈပညာရပ္မ်ားျဖစ္ေသာ စာ

ရွင္သို႕ ဦးတည္၍ ေရးေသာ စာေပမ်ိဳးျဖစ္ရာ ေသာတရွင္ အာ႐ံုက

ေပ၊ ဂီတ၊ ပန္းခ်ီ၊ ပန္းပု အႏုပညာစြမ္းအားအလိုက္ အရသာတစ္ခု

ရသရေအာင္ ဖန္တီးေရးသားရေပသည္။

ခုကို ခံစားၾကရသည္။

ထိုသို႕ခံစားမိေသာ အရသာကို ‘‘ရသ’’ဟု ေခၚသည္။

ေကာင္းမည္နည္းဆိုေသာ အခ်က္ကို အဓိကထားရေပသည္။ သို႕

ရသျဖစ္ေအာင္ အႏုပညာရွငက
္ ဖန္တးီ သည္ျဖစ္ရာ ထို

ျဖစ္ရာ အသံလႊင့္စာေပကို ပါးစပ္စကား သို႕မဟုတ္ အေျပာစကား

သိ႕ု ဖန္တးီ တတ္ေသာ ပညာကို ရသပညာဟု ေခၚသည္။ စာေပရသ

ျဖင္ေ
့ ရး၍ လိအ
ု ပ္လ်ွ င္ အသံျဖင္တ
့ န္ဆာဆင္ေသာ သီခ်င္း၊ တီးလံးု ၊

ပညာရွငမ
္ ်ားအနက္ ဦးပုညသည္ တစ္ဥးီ အပါအဝင္ျဖစ္သည္။ ဦးပုည

အသံဗလံ(Sound Effect)တိ႕ု ကို ထည္သ
့ င
ြ း္ ထုတလ
္ ပ
ု ရ
္ ေလသည္။

သည္ စကားလံးု ႏုႏရ
ု ရ
ြ လ
ြ လ
ွ ပ
ွ ပမ်ားကို ေရြးခ်ယ္သးီ ကံးု ႏႈနး္ ဖြ႕ဲ သည္။

အသံလႊင့္စာေပသည္ ဖတ္ရန္မဟုတ္၊ နားဆင္ရန္ျဖစ္ရာ ထိုစာေပ

ဆဒၵန္ဆင္းမင္းဝတၳဳႏွင့္ ေရသည္ျပဇာတ္တြင္ အထူးသျဖင့္ ေတြ႕ရ

အေရးအသား မည္သို႕ပင္ေကာင္းေစကာမူ ဖတ္ၾကားအသံလႊင့္သူ

သည္။ အလကၤာေျမာက္ စကားလံုးမ်ား ျဖစ္သည္။

က အသံအေနအထား မေကာင္းပါက အရသာပ်က္ေလေတာ့သည္။

ဤသိ႕ု ေသာ စာေပဝတၳဳ၊ ရတုလကၤာ၊ ေတးကဗ်ာ အႏု

ထိုသို႕ေရးသားရာတြင္ မည္သို႕ေရးလွ်င္ နားဆင္၍

အလားတူပင္ ဇာတ္သဘင္၊ ႐ုပရ
္ င
ွ ၊္ ျပဇာတ္တ႕ုိ ၌လည္း

စာေပမ်ားကို ေရးဖြဲ႕တတ္ရန္ ေရွးကမူ အလကၤာက်မ္းမ်ားကို ေလ့

ဇာတ္ၫႊန္းစာေပသည္ အခရာျဖစ္သည္။ ဇာတ္ၫႊန္းစာေပေကာင္း

လာခဲ့ၾကရေပသည္။

သည္ႏွင့္အမွ် ရသေပၚလြင္သည္။

ဝတၳဳေရးဆရာသည္ ဇာတ္လမ္းေကာင္းကို ေရြး၍ စကား

စာဖတ္သတ
ူ ႕ုိ ၌ စိတဓ
္ ာတ္ခံ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွၾိ ကသည္။ အခ်ိဳ႕

လံးု ေကာင္းတိ႕ု ျဖင့္ အဖြ႕ဲ အႏြ႕ဲ ေကာင္းစြာ တန္ဆာဆင္သည္။ ေကာင္း

က ေဒါသစိတ္ခံရွိ၍ အခ်ိဳ႕ကသနားတတ္ေသာ စိတ္ဓာတ္ခံရွိၾက

သည္ႏွင့္အမွ် ရသခံစားရသည္။ မ်က္စိျဖင့္ ဖတ္၍ေသာ္လည္း

သည္။ ေရာမခတ္ အမ်ိဳးသမီးတို႕သည္ ကပၸလီကၽြန္ကို ျခေသၤ့ႏွင့္

ေကာင္း၊ ဖတ္ျပသည္ကုိ နားဆင္၍လည္းေကာင္း ခံစားရေသာ စာ

လႊတေ
္ ပး၍ တိက
ု ခ
္ က
ုိ သ
္ ည္ကုိ ၾကည္၍
့ လည္းေကာင္း၊ ဖတ္၍လည္း

ေပျဖစ္သည္။

ေကာင္း ႐ုဒၵရသကို ခံစားၾကသည္။

အသံလႊင့္စာေပကိုမူ နားဆင္၍သာ ခံစားရသည္။ ေရ

ဒီယို ေပၚလာၿပီးမွ ထိုစာေပမ်ိဳး ေပါက္ဖြားလာသည္။ ေရဒီယိုစာေပ

pmyGifhvTm

ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ားအေနႏွင့္မူ ထိုစာမ်ိဳးကို ဖတ္ျဖစ္

လွ်င္ က႐ုဏာရသကို ခံစားၾကရေပလိမမ
့္ ည္။ အေနာ္ရထာႏွင့္ စုကၠ

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

66

W

ေတး စီးခ်င္းတိုက္ရာ အေနာ္ရထာကို လိုလားေသာ စိတ္ဓာတ္ခံ

အခ်စ္၊ အလြမ္းဇာတ္လမ္းတစ္ခု၌ အခ်စ္အလြမ္းသာ

ေၾကာင့္ စုကေ
ၠ တး လွထ
ံ းုိ ခံရသည္တင
ြ ္ က႐ုဏာရသ မျဖစ္ပဲ ဝီရရသ

မက အျခားသဘာ၀မ်ားလည္း ပါ၀င္ေနသည္။ ထိုသဘာ၀မ်ားမွာ

အရသာကို ခံစားၾကရျပန္သည္။

စိတက
္ န
ု ျ္ ခင္း၊ ေတြးေတာျခင္း၊ ယုမ
ံ ာွ းျခင္း၊ ပင္ပန္းျခင္း၊ ေရာင္ရ
့ ျဲ ခင္း၊

ျမန္မာ့ဇာတ္သဘင္၌ ပုဏၰားက မင္းသား မင္းသမီးကို

မိင
ႈ း္ မိနး္ မင္သက္မျိ ခင္း၊ ဆင္းရဲစတ
ိ အ
္ ားငယ္ျခင္း၊ ၾကမ္းၾကဳတ္ျခင္း၊

ႏွိပ္စက္ျပရာ က႐ုဏာရသ ျဖစ္ၾကသည္။ ပုဏၰားက အႏွိပ္စက္ခံရ

ပ်င္းရိျခင္း၊ ျမင္ေယာင္ျခင္း၊ ေၾကာက္လန္႕ျခင္း၊ ခြန္အားကုန္ခမ္း

ပါက ဟားၾက၊ ရယ္ၾကျဖင့္ ဟာသရသ ျဖစ္သြားျပန္သည္။

ျခင္း၊ လုံ႕လရွိျခင္း၊ ေၾကာင့္က်ျခင္း၊ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ ေအာက္ေမ့ျခင္း၊

ဤသိ႕ု လွ်င္ သဘာဝဓာတ္ခံ ၉ မ်ိဳးရွပ
ိ ါေၾကာင္း ပညာရွိ

ကဲ့ရဲ႕ျခင္း၊ အားကိုးရာမဲ့ျခင္း၊ ဖုံးကြယ္ျခင္း၊ တည္ၾကည္ျခင္း၊ ေက်

မ်ားက ဆိုသည္။ အလားတူ ရသ ၉ မ်ိဳးရွိေလသည္။ ထိုသဘာဝ

နပ္ျခင္း၊ ေထာင္လႊားမာန္တက္ျခင္း၊ စိတ္ေဖာက္ျပန္ျခင္း၊ ေဒါသ

ဓာတ္ခံ ၉ မ်ိဳးႏွင့္ ရသ ၉ မ်ိဳးတို႕သည္ တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု ေပါင္းစပ္

ျပင္းထန္ျခင္း၊ စည္းစိမ္ယစ္မူးျခင္း၊ ဆုံးျဖတ္ျခင္း၊ ႐ူးသြပ္ျခင္း၊ စဥ္း

လွ်က္ ရသျဖစ္ေပၚရသည္ကို ဤသိုေတြ႕ရသည္။

စားဉာဏ္ ကင္းမဲ့ျခင္း၊ အိပ္၍ မေပ်ာ္ျခင္း၊ အိပ္ေပ်ာ္ျခင္း၊ ထင္မွား
ျပာယာခတ္ျခင္း၊ ရွကျ္ ခင္း၊ သက္စန
ြ ႕္ ဆံဖ်ား ႀကိဳးပမ္းျခင္း၊ လွ်ပ္ေပၚ
ေလာ္လီျခင္း၊ အနာေရာဂါျဖစ္ျခင္းစသည္တို႕ျဖစ္သည္။

၁။ ေမြ႕ေလ်ာ္ေသာ သဘာဝဓာတ္ခေ
ံ ၾကာင့္ အခ်စ္၊ အလြမး္ သိဂါၤ ရ

ရသ ျဖစ္ရသည္။

ငါးရာ့ငါးဆယ္ဇာတ္၌ မင္းကုသသည္ ပပ၀တီမင္းသမီး

ေနာက္သို႕ ေစာင္းကုိပုိက္၍ လိုက္သြားသည္။ ဆင္ေခ်းက်ဳံး၊ ဖ်ာ

၂။ ေပ်ာ္ရင
ႊ ေ
္ သာ သဘာဝဓာတ္ခေ
ံ ၾကာင့္ ေပ်ာ္ရင
ႊ ျ္ ခင္း ဟာသ ရသ

ယက္၊ အိးု လုပ၊္ ထမင္းခ်က္၊ ထမင္းအိးု ထမ္း၊ ဟင္းအိးု ထမ္းအလုပ္

ျဖစ္ရသည္။

သမားလုပ္ကာ ပပ၀တီ၏ အခ်စ္ကို ရေအာင္ယူပုံမ်ားကို သိဂၤါရ

၃။ စိုးရိမ္ေသာ သဘာဝဓာတ္ခံေၾကာင့္ သနားျခင္း က႐ုဏာ ရသ

ရသေျမာက္ေအာင္ ဖြဲ႕ထားသည္။

ျဖစ္ရသည္။

၄။ အမ်က္ေဒါသ သဘာဝဓာတ္ခေ
ံ ၾကာင့္ ၾကမ္းၾကဳတ္ျခင္း ႐ုဒၵ ရသ

မဟာမဒုမဇာတ္၌ မဟာပဒုမမင္းသားသည္ မိဖုရားကို

ခ်စ္၍ အခ်စ္အတြက္ စြန႕္ စားသည္မ်ားကို သိဂါၤ ရ ရသေျမာက္ေအာင္

ျဖစ္ရသည္။

ဖြဲ႕ထားသည္။

၅။ လံု႕လဝိရိယ သဘာဝဓာတ္ခံေၾကာင့္ ရဲရင့္ျခင္း ဝီရ ရသ ျဖစ္ရ

သည္။

ဓမၼပဒ အ႒ကထာလာ ပဋာစာရီ၊ ကိသာေဂါတမီ၀တၳဳ

မ်ားသည္ က႐ုဏာ ရသေျမာက္ေအာင္ ဖြဲ႕ထားသည္။ အၿပီးသတ္

၆။ ေၾကာက္လန္႕ျခင္း သဘာဝဓာတ္ခံေၾကာင့္ ေၾကာက္ရြံျခင္း ဘ

တြင္ သႏၲရသ ၿငိမ္းခ်မ္းသည့္ အရသာကို ရသည္။

ယာန ရသ ျဖစ္ရသည္။

၇။ ရြရ
ံ ာွ စက္ဆပ
ု ေ
္ သာ သဘာဝဓာတ္ခေ
ံ ၾကာင့္ စက္ဆပ
ု ျ္ ခင္း ဝိဘစၧ

ကု႑လေကသီ၀တၳဳ၌ သူေဌးသမီးသည္ မိန္းမတို႕မာ

ယာျဖင့္၊ သူခုိးႀကီးကို တြန္းခ်သတ္ျဖတ္လိုက္သည္မွာ သူေဌးသမီး

ရသ ျဖစ္ရသည္။

၏ ရဲရင့္ေသာ ၀ီရရသကို ေဖာ္က်ဴးထားျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

၈။ အံ့ၾသေသာ သဘာဝဓာတ္ခံေၾကာင့္ အံ့ၾသျခင္း အဗၻဳတၱရသ

ျဖစ္ရသည္။

ေ၀သႏၴရာဇာတ္၌ မဒၵီေဒ၀ီႏွင့္ ပတ္သက္၍၊ က႐ုဏာ

ရသျဖစ္ေအာင္ ဖြဲ႕သည္။ ထုိ႕ျပင္ ဆဒၵန္ဆင္မင္း၀တၳဳ၌ စူဠသုဘဒၵါ

၉။ ၿငိမ္းခ်မ္းေသာ သဘာဝဓာတ္ခံေၾကာင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း သႏၲရသ

ႏွင့္ ေသာႏုတၳိဳရ္ရ မုဆိုးတို႕၏ ၾကမ္းၾကဳတ္ရက္စက္မႈ ႐ုဒၵရသရ

ျဖစ္ရသည္။

အေၾကာင္းရွိ၍ ရသ ျဖစ္ရသည္။

ေအာင္ ဖြဲ႕ဆိုထားသည္။

အေၾကာင္းတရား ၂ မ်ိဳးရွသ
ိ ည္။ အာ႐ံအ
ု ေၾကာင္းတရား

ဓမၼပဒကထာ၌ မာဂႏၱႏ
ီ င
ွ သ
့္ ာမာသတီဝတၳဳ၊ မာဃလုလင္

ႏွင့္ အျခံအရံအေၾကာင္းတရားတို႕ျဖစ္သည္။

ဝတၳဳ၊ ေသာရသူေဌးသား ေမာင္မစၥက ဝတၳဳ၊ ေကာသလမင္းႀကီး

ဝတၳဳ၊ ဒုသနေသာဝတၳဳမ်ားတြင္လည္း ရသမ်ိဳးစံုျဖစ္ေအာင္ ဖြဲ႕ဆို

ဥပမာ - ခ်စ္သႏ
ူ စ
ွ ဥ
္ းီ တိ႕ု လေရာင္ေအာက္ ပန္းျခံအတြငး္

၌ ေတြ႕ၾကသည္။ ေတြ႕သည္က အာ႐ုံအေၾကာင္းတရားျဖစ္၍ လ

ထားေလသည္။

ရိပ္၀န္းက်င္ႏွင့္ ပန္းျခံသည္ အျခံအရံအေၾကာင္းတရားျဖစ္သည္။

ဤသိ႕ု ဖန္တးီ ၍ အခ်စ္အလြမး္ သိဂါၤ ရသျဖစ္သည္။ တရားဓမၼ၌လည္း

၉ ပါးကိခ
ု စ
ံ ားရသည္။ ဘုရား၏ အတိတဘ
္ ဝ ၅၅၀ နိပါတ္ေတာ္မ်ား၊

တရားေဟာသံသည္ အာ႐ုံအေၾကာင္းတရား၊ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္

ဘုရားလက္ထက္ တကယ္အ
့ ျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ေဖာ္ျပထားပါသည္။

ေသာ ပရိသတ္သည္ အျခံအရံ အကူအေၾကာင္းတရား ျဖစ္သည္။

ဓမၼပဒအဠကထာလာ ဇာတ္လမ္းမ်ားကို အမ်ားအျပားဖတ္ရႏ
ႈ င
ုိ သ
္ ည္။

ဤအေၾကာင္းတရား ၂ ခုေၾကာင့္ သႏၲရသ ျဖစ္ရသည္။

ဤသို႕လွ်င္ ဘုရားေဟာ ပါဠိပိဋကတ္စာေပမ်ား၌ ရသ

ထို႕ျပင္ ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္၊ ႐ုပ္ေသးဇာတ္သဘင္ႏွင့္ ပန္းခ်ီ

ဤသို႕လွ်င္ စာဖတ္ရာ၌ ေမြ႕ေလ်ာ္၊ ေပ်ာ္ရႊင္၊ စိုးရိမ္၊

ပန္းပု အႏုပညာရပ္မ်ား၌လည္း ရသကိးု ပါးကို ခံစားရေပသည္။ ဤ

အမ်က္ထြက္၊ လုံ႕လ၊ ေၾကာက္လန္႕၊ စက္ဆုပ္၊ အံ့ၾသ၊ ၿငိမ္းခ်မ္း

သိ႕ု ခိင
ု ျ္ မဲရသည္မာွ ရသေပးစြမး္ ႏိင
ု ေ
္ သာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာ

သည္တို႕ကို ခံစားရသည္။ ဤအရသာတုိ႕သည္ အခ်င္းခ်င္း ေရာ

စာေပႏွင့္ ရသမ်ားကို ျမန္မာတို႕ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ခံစားၾကရဦးမည္

ေႏွာေပါင္းစပ္ ယွဥ္တြဲသြားၾကသည္လည္း ရွိသည္။ ထုိသို႕ေသာ

သာ ျဖစ္ေပသည္။

#

ကိုဖိုးေအး(ျမန္မာ့အသံ)

ရသေပါင္းစုံကို မင္းကုသဇာတ္၌ ေတြ႕ရသည္။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

67

W

0w¬Kwdk
ကၽြန္မဟာ
အိမ္ေမြးတိရစၧာန္ေလးေတြကို
သနား႐ံုပဲ
သနားတတ္ၿပီး
မခ်စ္တတ္ပါဘူး။
အိမ္ေမြးတိရစၧာန္ကို
အ႐ူးအမူး
ခ်စ္တတ္တဲ့သူ
တစ္ခ်ိဳ႕ကို
ေတြ႕တဲ့အခါ
တစ္ခါတစ္ေလ
အံ့ၾသ၊
တစ္ခါတစ္ေလ
ကိုယ္ခ်င္းစာၿပီး
တခ်ိဳ႕သဲသဲလႈပ္၊
အ႐ူးအမူး၊
သိပ္ကို
ခရဇီ(Crazy)
ျဖစ္ေနတဲ့သူေတြကိုေတာ့
ကၽြန္မ
နားမလည္ႏိုင္ဘဲ
စိတ္ပ်က္တတ္ပါတယ္။
မ်ားေသာအားျဖင့္
ကၽြန္မတို႕ဆီမွာ
ေခြးနဲ႕ေၾကာင္ဟာ
အိမ္တိုင္းမွာ
ေမြးထားတတ္တာ
ဆိုေတာ့
အိမ္ေမြးတိရစၧာန္ေတြထဲမွာ
ေခြးခေရဇီ၊

acG;pum;

ေၾကာင္ခေရဇီေတြဟာ
ကၽြန္မတို႕ဆီမွာ
ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္။
အထူးသျဖင့္

EkEk&nf(tif;0)

ကၽြန္မ
ေတြ႕ဖူးသေလာက္
ေခြးခေရဇီေတြက
ေၾကာင္ခရဇီထက္
ပိုမ်ားမယ္
ထင္တယ္။
ကၽြန္မနဲ႕
ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးသူေတြထဲမွာေတာ့
ေခြးခရဇီေတြက
မ်ားတယ္။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

68

W

အဘ ဦးၾကည္စိုးထြန္းတို႕၊ ဆ

ကေတာ့ ‘‘ဘလက္ကီ’’တဲ့။ ဒိုဘာမင္တဲ့။

အေၾကာင္းမဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႕ေခြးစကား

ရာ ဂြစာ ေမာင္စိန္ဝင္း(ပုတီးကုန္း)တို႕၊ ဘို

သူလည္း အနက္ေရာင္ပဲ။ ေျခဆံ လက္ဆံ

ေတြ အလုအယက္ေျပာတဲ့အခါမ်ဳိးေလာက္

ခ်စ္ေခၚ ဆရာဦးခ်စ္ဦးညိဳတို႕ဟာ ေခြးခေရ

ရွည္ရွည္၊ အရပ္ေမာင္းျမင့္ျမင့္၊ မ်က္ႏွာက

ပဲ စိတ္နည္းနည္း ညစ္ရတာ၊ အေၾကာင္း

ဇီေတြ႕ေပါ့။ ဒီအစ္ကို သံုးေယာက္နဲ႕ကၽြန္မ

စူပုပ္ပုပ္ ႐ႈတည္တည္နဲ႕ဖေအတူပါပဲ။

ဟုတတ
္ ာကေတာ့ သူတ႕ုိ ေယာက္ဖ ကၽြနမ

ေဟာေျပာပြဲ သြားရတဲအ
့ ခါမ်ိဳးဆိရ
ု င္ ကၽြနမ

အဲဒါကိေ
ု လ ႏွစဖ
္ က္မဘ
ိ သေဘာ

ရဲ႕ ခ်စ္စြာေသာ ခင္ပြန္းပဲ။ ေခြးေပါက္စ၊

ရဲ႕ ‘‘ေခြးနဲ႕နံျပား’’ဝတၳဳေလးအေၾကာင္း စင္

တူ ေပးစားၾကဖု႕ိ ကတိက၀တ္ျပဳလည္း ၿပီး

ၾကြက္ေပါက္စ၊ ေၾကာင္ေပါက္စဆို လံုးဝ မ

ေပၚကေန ကၽြနမ
္ ေျပာတိင
ု း္ ‘‘ကၽြနမ
္ အေပါင္း

ေရာ အဘသမီး ဂ်ဲနက္ဂ်က္ဆင္က ၀ဲေတြ

ၾကည့္ရဲဘဲ အူယားရြံရာၿပီး ေခြးႀကီးရင္ေတာ့

အသင္းေတြထဲမွာ ေခြးခ်စ္တတ္တဲ့သူေတြ

ေပါက္ပါေလေရာ။ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ။

ေခြးကိုက္မွာ အလြန္တရာ ေၾကာက္တတ္

အမ်ားႀကီးလို႕၊ ေဟာဒီေရွ႕မွာ ထိုင္ေနတဲ့

အကယ္ဒမီ ၾကည္စးုိ ထြနး္ ခမ်ာ မ်က္လးံု ျပဴး

တဲ့ ကၽြန္မ ခင္ပြန္းဟာ သူတို႕အိမ္ေတြကို

ကၽြန္မ အစ္ကိုသုံးေယာက္လည္း ေခြးခေရ

မ်က္ဆံျပဴးနဲ႕ သူ႕သမီး ၀ဲေတြကို ႀကိတ္ကု

သြားလည္ရင္ ျပႆနာပဲ။

ဇီေတြပ၊ဲ သူတ႕ုိ အခ်င္းခ်င္း မေတြ႕လိက
ု န
္ ႕ဲ ၊

တယ္ေလ။ တစ္ဘက္မိဘကိုလည္း အသိ

ေတြ႕လိုက္တာနဲ႕ အင္မတန္ ေခြးစကား

မခံဘူး။ ေဆးၿမီးတိုေတြ၊ ေဆးၿမီးရွည္ေတြ

ေလွာင္အမ
ိ ထ
္ ဲ သြငး္ ရင္သင
ြ း္ ၊ အဲလမ
ုိ ဟုတ္

ေျပာတဲသ
့ ေ
ူ တြရင
ွ ’့္ ’လိ႕ု ကၽြနမ
္ က ထည္ေ
့ ျပာ

ေရာ၊ တိရစၧာန္ဆရာ၀န္နဲ႕ေရာ၊ အေသအ

လို႕ကေတာ့ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းေတာင္

တတ္တယ္။ ပရိသတ္ကေတာ့ သူတို႕ကို

လဲ ကုေတာ့မွ ‘‘၀ဲနက္ဂ်က္ဆင္’’ကေန ‘‘ဂ်ဲ

ကုလားထိုင္ေပၚက ေအာက္မခ်ရဲေတာ့ဘဲ

ကၽြန္မ တမင္သက္သက္ေျပာတယ္ထင္ၿပီး

နက္ဂ်က္ဆင္’’ ျပန္ျဖစ္လာတယ္။ သတို႕

မ်က္စမ
ိ ်က္ႏာွ ပ်က္န႕ဲ ဘာစကားမွ မေျဖာင့္

ေ၀ါခနဲ ပြဲက်တတ္တယ္။ တကယ္လည္း

သမီး တေသြးတေမြး ျပန္ျဖစ္လာၿပီ။ စိုစို

ေတာ့ဘူး။ အဲသည္ေလာက္ ေၾကာက္ေနမွ

တကယ္၊ သူတို႕သုံးေယာက္က ေခြးစကား

ေျပေျပေလးျဖစ္လာၿပီဆေ
ုိ တာ့မွ ‘‘ကဲ... ကို

ေတာ့ ကၽြန္မတို႕နဲ ေခြးဟာ အေဝးႀကီးေပါ့။

တကယ္ေျပာၾကတာ။

စိန္၀င္းေရ ေန႕ေကာင္းရက္သား ေရြးၾကစို႕’’

နီးစပ္စရာ ပတ္သက္စရာ မရွိဘူး။ ကၽြန္မ

ဆုိၿပီး ဖုန္းလည္း ဆက္လုိက္ေရာ သတို႕

တို႕ အခုေနတဲ့ လႈိင္တကၠသိုလ္ ဆရာရိပ္

သား ဘလက္ကီ ခမ်ာေသရွာၿပီတဲ့။

သာကို ေျပာင္းလာခါစက ကၽြန္မခင္ပြန္းက

အဘဦးၾကည္စိုးထြန္းနဲ႕
ဆရာဂြစာ ေမာင္စန
ိ ၀
္ င္း(ပုတးီ ကုနး္ )တိ႕ု

ေခြးကို ႀကိဳးခ်ည္ထားရင္ထား၊

ျဖစ္ရပုမ
ံ ်ားကေတာ့ သတိ႕ု သား

(ေခြးအလြနန
္ ည္းတဲအ
့ တြက)္ သိပသ
္ ေဘာ

ဆိုရင္ေလ

ဘလက္ကီ ေသရတဲ့ ေရာဂါကလည္း အ

က်တာေပါ့။ အခုေတာ့ ေလးငါးေျခာက္ႏွစ္

ေခြးခမည္းခမက္လုပ္ဖို႕ေတာင္

ဆန္းပဲ။ ျခင္က်ားကိုက္ခံရလို႕တဲ့။ လူကို

ရွိေတာ့ ေခြးက နည္းနည္းေတာ့ မ်ားလာ

ၾကံစည္ၾကေသးတာ။

ျခင္က်ားကိုက္ခံရင္ေတာ့ ေသြးလြန္ တုပ္

တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေခြးေတြက ဝင္းထဲမွာပဲ

အဘရဲ႕သမီး ေခြးေလးက

ေကြးျဖစ္ၿပီး ေခြးကို ျခင္ၾကားကိုက္ခံရရင္

ေနၿပီး တိုက္အေပၚထပ္ေတြေပၚ မတက္

‘‘ဂ်ဲနက္ဂ်က္ဆင္’’တဲ့ နာမည္ကေတာ့၊

ေတာ့ ဗိုက္ထဲမွာ ‘‘သန္’’ ျဖစ္သတဲ့။ ‘‘သန္

ေတာ့ ကၽြန္မခင္ပြန္းက အလြန္တရာ စိတ္

ဒါေပမယ့္ အေသြးအေမြးကေတာ့

ေကာင္’’ေတြကို ေခြးဗိုက္ထဲမွာ အလံုးႀကီး

ခ်မ္းသာရွာတယ္။

မည္းမည္းေမွာင္ေမွာင္နဲ႕။

ျဖစ္လာၿပီး အဲဒီ ‘‘သန္းလံုး’’ေၾကာင့္ ေခြး

အဲေလာက္ ေခြးနဲ႕ေဝးေဝးေန

ေဟာင္လက
ုိ တ
္ အ
့ဲ ခါမွာ အသက္ရဴွ ျပြနလ
္ မ္း

ပါရက္ကယ္နဲ႕ ေခြးဟာ ကၽြန္မတို႕ဆီကို

ကၽြန္မျဖင့္ ၾကား၊ မၾကားဖူးပါ

ေၾကာင္းကို ပိတဆ
္ ႕ုိ ၿပီး ႐ုတတ
္ ရက္ေသဆုးံ

ဘယ္လိုမ်ား ဆိုက္ဆိုက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ေရာက္

ဘူး၊ ေခြးသားအိမ္ ထုတ္ရတာတို႕၊ ေခြးဗိုက္

တတ္သတဲ့။ သတို႕သား ဘလက္ကီခမ်ာ

လာခဲ့တယ္ မွတ္သလဲ။

ခြဲၿပီး ခ်ဳပ္႐ိုးက ယားေနလို႕ တစ္ေန႕လုံး

သန္လုံးေၾကာင့္ ႐ုတ္တရက္ေသရရွာေတာ့

ကုတေ
္ ပးေနရတာတို႕၊

ေခြးေလျဖတ္တာ

တစ္ခုေသာ ေဆာင္းဦး နံနက္

ကဗ်ာဆရာနဲ႕ ဒါ႐ိုက္တာ ခမည္းခမက္ မ

ခင္း၊ အိမ္ေရွ႕တံခါးမကို အဖြင့္၊ ကၽြန္မတို႕

တို႕၊ ေခြးလြမ္းဖ်ားလြမ္းနာက်တာတို႕၊ ေခြး

ျဖစ္ၾကရေတာ့ဘူးေပ့ါ။

အခန္း ေရွ႕တည့္တည့္၊ ကၽြန္မရဲ႕ ဝရံတာ

က ေျမးကို မနာလုိျဖစ္တာတို႕ အမ်ားႀကီး

ကၽြနမ
္ အစ္ကႀုိ ကီး ဘိခ
ု ်စ္န႕ဲ မယ္

ပန္းဥယ်ာဥ္ထဲမွာ ေခြးျဖဴမတစ္ေကာင္ဟာ

ပဲ။ စုေ
ံ နတာပဲ တစ္ခါတည္း။ အဘဦးၾကည္

ျမင့္တို႕ ဇနီးေမာင္ႏွံလည္း ဘာထူးလဲ။ သ

ေခြးေလး ငါးေကာင္ကို မီးရွဴးသန္႕စင္ ဖြား

စိုးထြန္းနဲ႕ဆရာဂြစာ

ေမာင္စိန္၀င္း(ပုတီး

တို႕သား ‘‘ပိစိ’’ေခြးပုေလးကို သည္းသည္း

ျမင္ထားတယ္ေလ။

ကုန္း)တို႕ဆိုရင္ေလ ေခြးခမည္းခမက္လုပ္

ေတြ လႈပ္ၿပီး ပိစိက စိတ္ေကာက္သတဲ့၊

ဖို႕ေတာင္ ႀကံစည္ၾကေသးတာ။ အဘရဲ႕

ဝမ္းနည္းသတဲ့၊ ပိစိက ဘိုခ်စ္ သြားေနက်

ေလးေရာ အကုနပ
္ ်က္စးီ ေၾကမြလ႕ုိ ၊ ပန္းအိးု

သမီး ေခြးေလးက ‘‘ဂ်ဲနက္ဂ်က္ဆင္’’တဲ့ နာ

ဘီယာဆိုင္ကို သြားရွာတတ္သတဲ့။ ကၽြန္မ

ေတြလည္း လဲကြဲလို႕။ ကၽြန္မ တေလာက

မည္ကေတာ့၊ ဒါေပမယ့္ အေသြးအေမြးက

အစ္ကိုႀကီးမွာ ေရာက္ေလရာ ေခြးေခၽြးမ

ဝယ္လာတဲ့ သစ္ခြပင္ေလးခမ်ာလည္း အ

ေတာ့ မည္းမည္းေမွာင္ေမွာင္နဲ႕။ ဖေအတူ

ရွာရတာအေမာ။

ျမစ္ေတြ အကုန္ျပတ္လို႕၊ အဲဒီ ပန္းအိုးကြဲ

ေလးပါ။ ‘‘အင္း’’ေခြးမ်ိဳးဆိုလား၊ ဘာလား

သူတ႕ုိ တေတြ သည္းၾက၊ ႐ူးၾက၊

သစ္ပင္ေတြၾကားထဲမွာ ေခြးျဖဴမက မ်က္

ေျပာေတာ့ေျပာတယ္။

ခေရဇီ ျဖစ္ၾကတာက ကၽြန္မအတြက္ သိပ္

လံးု ေလးေတြ မဖြငေ
့္ သးတဲ့ ေခြးမမယ္ ေလး

ဆရာဂြစာရဲ႕သား

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

69

W

ကၽြန္မရဲ႕ ဝရံတာ ပန္းဥယ်ာဥ္

ငါးေကာင္ကို ႏို႕ခ်ိဳတိုက္ေကၽြးေနတဲ့ မိခင္

လွမ္းဆြဲလို႕ရတယ္ေလ”

ေဘာင္းဘီရည
ွ ေ
္ လးကို မ,တင္၊ ငု႕ံ ၾကည့လ
္ ႕ု ိ ၊

ေမတၱာသ႐ုပ္ေဖာ္ ျမင္ကြင္းဟာ ကၽြန္မခင္

“မဆြဲပါဘူး”

တုံတုံယင္ယင္နဲ႕...

ပြန္းကို ေသြးပ်က္ တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားေစ

ကၽြန္မ ခင္ပြန္းခမ်ာလည္း တစ္

“ေခြး ကိုက္လိုက္ၿပီ ဆရာမ”

ပါတယ္။ ေခြးသားအုပမ
္ တိ႕ု မည္သည္ သား

ဒုကၡပါပဲ။ ကၽြန္မကေတာ့ ဘာျဖစ္လို႕လဲ မ

“ေအး ဟုတပ
္ ါရဲ႕၊ ျပပါဦး၊ ေပါက္

ရွိန္နဲ႕ အလြန္အကိုက္ ၾကဴးတတ္သည္မို႕

သိဘူး။ ေခြးကိုက္မွာကို လုံးလုံးမေၾကာက္

သြားသလား”

သူအဖို႕ ေခြးတကာ ေခြးမွာ ေခြးသားအုပ္မ

တတ္ဘးူ ။ ဘယ္ေလာက္စမ
ိ း္ တဲ့ ေခြးပဲ ျဖစ္

ကို အေၾကာက္ဆံုးလို႕ ဆိုထားေပတာကိုး။

ျဖစ္၊ ကၽြန္မကို မကိုက္ဘူးပဲ ထင္တတ္

ဘူး၊ သူ႕ေရွ႕က ျဖတ္႐ုံပဲျဖတ္တာ၊ ေနာက္

တယ္။ ေခြးကိုက္လည္း ႏွစ္ႀကိမ္ေလာက္ခံ

ကေန ဆြက
ဲ က
ုိ လ
္ က
ို တ
္ ာ၊ ေဘာင္းဘီေတာင္

ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ’’

ရဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မ ေၾကာက္

ေပါက္တယ္”

သြားတယ္ရယ္လုိ႕ မရွိဘူး။ ေခြးေတြနားက

ေနာက္ေလွ်ာက္လိုက္နဲ႕ ကၽြန္မ ခင္ပြန္းရဲ႕

ျဖတ္သန္းေက်ာ္လႊားသြားၿမဲပဲ။

လိဘ
ု ၊ဲ သူ႕ကေလးေတြကုိ တယုတယ လွ်ာ

တုနတ
္ န
ု လ
္ ပ
ႈ လ
္ ပ
ႈ ္ တဖြဖြ ေမးခြနး္ ကို ကၽြနမ

နဲ႕ လွ်က္လို႕။ ကိုက္ခံရတဲ့ ကေလးရဲ႕ ေျခ

လည္း မေျဖႏိင
ု ။္ အံၾ့ သစရာ ေလးထပ္တက
ုိ ္

ေတာ့ အေသအခ်ာပဲ”

သလံုးေပၚက ေသြးစို႕ဒဏ္ရာႏွစ္ေပါက္ကို

အခန္းေပါင္း ႏွစ္ဆယ့္ေလးခန္းရွိတဲ့အနက္

မနက္စာ လက္ဖက္ရည္ေဖ်ာ္

ၾကည္ၿ့ ပီး သူ႕ကို ကိက
ု ခ
္ ရ
ံ သည္အ
့ လား ေသြး

မွာ ႀကံႀကံဖန္ဖန္ ကၽြန္မတို႕ အခန္းေရွ႕မွာ

ရင္း ကၽြနမ
္ က ကိယ
ု ခ
္ ်င္းစာနာမိေတာ့၊ ကၽြန္

ပ်က္တန
ု လ
္ ပ
ႈ ေ
္ နတဲ့ ကၽြနမ
္ ခင္ပန
ြ း္ နဲ႕ ကၽြနမ

မွ လာေမြးရတယ္လို႕။

မ ခင္ပြန္းက အလကားေနရင္း မ်က္စိမ်က္

တိ႕ု တစ္ေယာက္မ်က္ႏာွ တစ္ေယာက္ၾကည့္

‘‘ကိယ
ု တ
္ ႕ုိ ဘယ္လလ
ုိ ပ
ု ၾ္ ကမလဲ
အခန္းထဲမာွ ေရွ႕ေလွ်ာက္လက
ုိ ၊္

“ဆရာမတို႕ ထီထိုး၊ ထီထိုး၊ ဒါ

“ဒီေခြးမ ဗိုက္တအားဆာေနမွာ

“ကၽြနေ
္ တာ္ သူ႕ကိဘ
ု ာမွ မလုပ္

ေခြးျဖဴမကေတာ့ သူမဟုတ္သ

ႏွာပ်က္၊ ေၾကာက္လန္႕လို႕ “ကိုယ္ေတာင္း

႐ံုက လြဲလို႕ ဘာမ်ား တတ္ႏိုင္ဦးမွာလဲ။ ဒီ

ထူးျခားတယ္”

ပန္ပါတယ္၊ ကိုယ္ ေက်ာင္းသြားမွဘဲ ေကၽြး

အခ်ိန္က အေဝးသင္အနီးကပ္ခ်ိန္၊ အေဝး

“ေနဦး၊ ေခြးဆိုေတာ့ ႏွစ္၊ ေခြး

ေမြးေရး အစီအစဥ္ကို လုပ္ပါကြာ”

သင္္ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူေတြ တ႐ုနး္

ေလးေတြက ငါးေကာင္ဆိုေတာ့”

‘‘ေအးပါေအးပါ’’

႐ုန္း ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္မတို႕

ကၽြန္မ အခန္းေရွ႕မွာ တစ္ခဏ

‘‘တစ္ခုေတာ့ သတိေပးလိုက္

အိမ္ေရွ႕ဝရံတာဟာ အခန္း ေျခာက္ခန္းကို

အတြင္း ေခြးၾကည့္ပြဲေတာ္ ျဖစ္သြားေတာ့

မယ္ေနာ္၊ ေကၽြးတဲ့အခ်ိန္မွာ အထူးသတိ

တစ္ဆက္တည္း ေဖာက္လုပ္ထားတာတဲ့

တယ္။ တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ စု႐ုံး စု႐ုံးရွိ

ဝီရိယထားပါေနာ္၊ ကိုက္ခံရလို႕ေတာ့...’’

ဝရံတာ ေလွ်ာက္လမ္းရယ္၊ ျပႆနာပဲ၊

ရာက ဘယ္သူလဲေတာ့ မသိပါဘူး။

ဇာတ္လမ္းကေတာ့ စေတာ့မယ္။

‘‘ ဗိုက္ပတ္လည္ ေဆးထိုးခံရ

မယ္၊ ေဆးမထိုးရင္ ေခြး႐ူးျပန္တတ္တယ္’’

‘‘ဂဲ’’ခနဲဆို ေခြးျဖဴမရဲ႕
ေၾကာက္မက္ဖြယ္ မာန္ဖီသံ
ထြက္လာပါေရာ။

‘‘ရပါတယ္၊ အခုဗိုက္ပတ္လည္

ထိုးဖို႕ မလိုပါဘူး၊ တစ္ခုပါပဲ၊ ေဆးဖိုးက
ေသာင္းခ်ီက်ပါတယ္ အစ္မရယ္ေနာ္ ’’

ဟဲ့ ဟဲ့ အမေလး ဆိုၿပီး

“ဟင္ ဟုတ္လား”

ေျပးလုိက္ၾကတဲ့ အမ်ဳိး။

“ဟုတ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ”

ေတာ္ပါေသးရဲ႕...

“အင္း သူကိုက္မယ္ မထင္ပါ

ေခြးျဖဴမက မာန္ဖီ႐ုံပဲ ဖီလို႕။

ဘူး”

“ဘာေျပာတယ္”

‘‘ဟယ္ စႏိပ
ု ေ
ီ လးပါတယ္၊ ၾကည့္

“ကိုက္မယ္မထင္ဘူးလို႕”

စမ္း’’ဆိုတဲ့အသံနဲ႕အတူ အညိဳေျပာက္ေခြး

“ကိုယ္မယ္ မထင္ဘူး ဟုတ္

ေပါက္စေလးကို ထိဖို႕ ႀကိဳးစားတယ္နဲ႕တူ

လား”

ပါရဲ႕။ ‘‘ဂဲ’’ခနဲဆို ေခြးျဖဴမရဲ႕ ေၾကာက္မက္

ဖြယ္ မာန္ဖသ
ီ ံ ထြကလ
္ ာပါေရာ။ ဟဲ့ ဟဲ့ အ

ခုန္မႈ စတင္တဲ့ အခ်ိန္နဲ႕တစ္ၿပိဳင္တည္းမွာ

မေလးဆိုၿပီး ေျပးလုိက္ၾကတဲ့အမ်ဳိး။ ေတာ္

ပါပဲ၊ အိမေ
္ ရွ႕က ‘‘အမေလး’’တဲ။့ ေယာက်္ား

ပါေသးရဲ႕ ေခြးျဖဴမက မာန္ဖီ႐ုံပဲ ဖီလို႕။

ေလး

ေအာ္သံ။

“ျပႆနာပဲ၊ ကိယ
ု ေ
္ က်ာင္းသြား

ကၽြန္မတို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ျငင္း

တစ္ေယာက္ရဲ႕

အထိတ္တလန္႕

ရင္ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ”

“ဘာကုိလဲ”

ကို အျမန္ေျပးထြက္ခဲ့ၾကေတာ့ အေ၀းသင္

“ကိယ
ု ္ ဒီတခ
ံ ါးက ထြကရ
္ င္ သူ

ေက်ာင္းသားေလးတစ္ေယာက္နဲ႕တူပါရဲ႕၊

ကၽြန္မတို႕ႏွစ္ေယာက္ အိမ္ေရွ႕

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

70

W

ေနာက္တစ္ေန႕က်ေတာ့ ေခြး

တင္းစာေတြက ျပန္႕က်ဲ၊ သတင္းစာပိ႕ု သမား

တဲ့ အုတ္ခဲက်ိဳးဟာ ေခြးေလးေတြရဲ႕ ေခါင္း

ျဖဴမဟာ သူ႕ဇာတ္လမ္းကို မနက္ ခုႏွစ္နာရီ

ႀကီးရဲ႕ဇင္ျပာထူ ေဘာင္းဘီႀကီးလည္း ေပါက္

နဲ႕ သီသီေလးပဲ လိုေတာ့တယ္။ အင္း ေဒါ

ေလာက္မွာဘဲ (ကၽြန္မတို႕ေတာင္ အိပ္ရာ

ၿပဲ၊ ဇာတ္လုိက္ေက်ာ္ ေခြးျဖဴမကေတာ့ ခပ္

သကုမာၼ ရ ေျပာတာ ဟုတေ
္ တာ့ဟတ
ု တ
္ ယ္။

က မႏိုးေသးဘူး) စတင္လိုက္ပါတယ္။

တည္တည္ပါပဲ။ ကၽြန္မမွာသာ သတင္းစာ

တစ္ခုခုေတာ့ စီစဥ္မွ ျဖစ္မယ္။ ကၽြန္မတို႕

တဘုန္းဘုန္း

ေတြကို လိုက္ေကာက္၊ ဒဏ္ရာကို ၾကည့္၊

တစ္ခုခုစီစဥ္သင့္တယ္။

ထုသ၊ံ လူေခၚဘဲလတ
္ းီ သံ၊ ေအာ္ေခၚသံေတြ

အခန္းတံခါးကို

ေတာင္းပန္ႏွစ္သိမ့္ စကားဆိုရင္းအရက္ပ်ံ

ေရာ ဆူညံၿပီး ကၽြန္မတို႕အိပ္ယာက လန္႕

နဲ႕ဆီမန္းကို လိမ္းေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္ကေနၿပီး

ခုခု မေပၚေပါက္မီ အခ်ိနအ
္ တြငး္ မွာပဲ ကၽြနမ

ႏိးု ၊ ေျပးထြကလ
္ ာေတာ့ ထိတလ
္ န္႕တုနယ
္ င္

သူ႕ကေလးေတြနဲ႕ ေပြ႕ဖက္ အိပ္ေပ်ာ္သြား

ရဲ႕ ဇာတ္လက
ုိ မ
္ ဟာ တစ္ေန႕ကို သံးု ေယာက္

ေနတဲ့ အေ၀းသင္ ေက်ာင္းသူတစ္သိုက္၊

တဲ့ ကၽြန္မရဲ႕ဇာတ္လိုက္ဟာ ညေန ေန၀င္

ႏႈန္းနဲ႕ ေန႕စဥ္မွန္မွန္ ကိုက္ပါေတာ့တယ္။

အဲဒီ တစ္သိုက္ထဲက စတိုင္ေဘာင္းဘီပြ

ရီတေရာမွာေတာ့ တတိယမၸိ တစ္ေယာက္

တစ္ေန႕ကို

ကို ေရြးခ်ယ္လိုက္ျပန္တယ္။

ကိုက္တဲ့အျပင္ ကိုက္ခံရသူေတြကလည္း

ညိဳ၀ါေရာင္နဲ႕ ေကာင္မေလးကို ေခြးျဖဴမ
ကိက
ု လ
္ က
ုိ တ
္ ာ။ ေဘာင္းဘီစတ
ု ၿ္ ပဲၿပီး ေသြး

ပိ႕ု သမား၊ ေရသန္႕ပိ႕ု သမား စတဲသ
့ ေ
ူ တြဟာ

သူ႕လက္ထဲမွာလည္း

ေခြးျဖဴမရဲ႕ ကိုတာသံုးေယာက္မွာ ပါဝင္ၾက

ကၽြန္မ ပန္းအိုးခုတဲ့

ရၿပီး ေဘာင္းဘီဝတ္ထားတဲ့ သီးသန္႕ဇာတ္

အုတ္ခဲက်ိဳးကို ကိုင္လို႕။

လိက
ု ္ သားေကာင္ေလးေတြလည္း ျဖစ္လ႕ုိ

အခုက်ေတာ့ ဇာတ္လိုက္ေက်ာ္

ေနပါေသးတယ္။ ကၽြန္မခမ်ာ ဘာအလုပ္မွ

ေခြးျဖဴမ မရွိေတာ့ပါလား။

မလုပ္ဘဲ မနက္ မိုးလင္းတာနဲ႕ အရက္ပ်ံ

တီခ်ယ္တုိ႕အိမ္က

ဆီေလးနည္းနည္းလိမ္းေပးပါ”

“ေခြးပိုင္ရွင္ရဲ႕ အိမ္က ဆီကို

လိမ္းရင္ ဒဏ္ရာမရင္းဖူးလို႕ေျပာလို႕ပါ ”

အပိုအလိုမရွိ

အလိုေတာ္... ၊ ေၾကာက္ေနရပါလား။

လန္႕ၿပီး တရႈံ႕ရႈံ႕ငိုပါေလေရာ။
“သမီးကို

သံုးေယာက္၊

အလႊာစံုပါပဲ။ အေဝးသင္ေက်ာင္းသား၊ စာ

စို႕ ဒဏ္ရာႏွစ္ေပါက္၊ မိန္းကေလးဆိုေတာ့

ဘယ္လစ
ုိ စ
ီ ဥ္ရမွနး္ မသိတ့ဲ တစ္

“ေအး ေအး... ရတယ္၊ ရတယ္

ပုလင္းရယ္၊ ဆီမန္းခြက္ေလးရယ္ ကိုင္ၿပီး

လိမ္းေပးမယ္ေနာ္၊ ဒါေပမယ့္ ဒီေခြးက တို႕

ကၽြနမ
္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ေရာက္ေန

ေခြးျဖဴမရဲ႕ေဘာင္းဘီဝတ္ကတ
ိ ု ာ သံးု ေယာက္

တေတြ ေမြးထားတဲ့ ေခြးေတာ့ မဟုတ္ဘူး

ခ်ိန္သဲခနဲ ၾကားတာနဲ႕ေျပးထြက္လာေတာ့

ကို ထိုင္ေစာင့္ရေတာ့မလို ျဖစ္ေနၿပီ။ ခက္

သမီးရဲ႕၊ သူ႕ဟာသူ သားလာေပါက္ေနတာ”

အလြန္ေဒါသ ျဖစ္ေနတဲ့ ဂိုက္ဆုိက္အျပည့္

တာက သူကိုက္တာကလည္း တဝုန္းဝုန္း

နဲ႕လူတစ္ေယာက္။

ေဟာင္ၿပီး ေျပးဆြတ
ဲ ာမ်ိဳးမဟုတ၊္ သူ႕နားက

မဟုတ္ဘူး ”

“ခင္ဗ်ားတုိ႕ကိုက္တတ္တဲ့ ေခြး

ျဖတ္သြားၿပီးမွ ေနာက္ကေန အသံတိတ္

ေမြးထားၿပီး ႀကိဳးခ်ည္ထားပါလား၊ နားမလည္

လုက
ိ ဆ
္ တ
ဲြ ာ ဆိေ
ု တာ့ ဘယ္လလ
ုိ ပ
ု ၿ္ ပီးေတာ့

သိက
ု ရ
္ ႕ဲ ဆရာမက ကၽြနမ
္ ကို အားတု႕ံ အား

ဘူးလား။”

မွလည္းဟန္႕လိ႕ု မရနဲ႕ဆယ္ရက္ေက်ာ္လာ

နာနဲ႕ သူ႕တပည္မ
့ ကို ဟန္႕တယ္။ ကေလး

မေလးေတြက “ မသိလ႕ုိ ပါေနာ္ တီခ်ယ္” နဲ႕

လား။ သူ႕လက္ထဲမွာလည္း ကၽြန္မပန္းအိုး

ခု စီစဥ္ဆံုးျဖတ္ရေတာ့တယ္။

ေတာင္းပန္ၾကရွာတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာပဲ

ခုတ့ဲ အုတခ
္ က
ဲ ်ိဳးကို ကိင
ု လ
္ ႕ုိ ။ အခုက်ေတာ့

ျဖစ္ျဖစ္ ဒဏ္ရာကို အရက္ပ်ံ႕နဲ႕ပြတ္ၿပီး ဆီ

ဇာတ္လက
ို ္ေက်ာ္ ေခြးျဖဴမ မရွိေတာ့ပါလား။

သား။ ေခြးျဖဴမဟာ ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္ရြယ္ ခုႏွစ္

မန္းကို ကၽြနမ
္ လိမး္ ေပးလုက
ိ ပ
္ ါတယ္။ ကၽြန္

အဲဒီလူ ေဒါသျဖစ္မယ္ဆိုလည္း ျဖစ္စရာ။

တန္း ေက်ာင္းသူေလးကို ရက္ရက္စက္စက္

မ အၿမဲတမ္း အခ်ိန္ယူ အရသာခံစားေလ့ရွိ

ေပါက္သာြ းတဲ့ သူ႕ေဘာင္းဘီက အေကာင္း

ကိက
ု ပ
္ စ္လက
ုိ တ
္ ာ၊ သူကက
ုိ ေ
္ နက် ဒဏ္ရာ

တဲ့ မနက္ေစာ လက္ဖက္ရည္ခ်ိနဟ
္ ာလည္း

စားရယ္။ ဆရာ ဆရာမ တစ္ေယာက္ကို

ဟာ သူ႕သြားစြယ္ႏွစ္ေပါက္ရာပဲ အၿမဲတမ္း

ဘယ္လို ၿပီးသြားမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါ

ကန္ေတာ့ဖို႕ ယူလာဟန္တူတဲ့ မုန္ပံုးတို႕၊

ကိုက္ေနက်ကို၊ အဲဒီ ကေလးမေလးကိုက်

ဘူး။ ကၽြနမ
္ မယ္ ဆယ္နာရီထးုိ တာနဲ႕ ကၽြန္

တျခား ပစၥည္းေတြလည္း ျပန္႕က်ဲလို႕ေလ။

တအား ဆြက
ဲ က
ုိ ပ
္ စ္လက
ုိ တ
္ ာမ်ား အုတတ

မရဲ႕ ခ်စ္စာြ ေသာ ခင္ပန
ြ း္ အခန္းထဲက ျဖတ္

ကၽြနမ
္ ဘယ္လလ
ုိ ပ
ု ္ သူ႕ကို ျပန္ရန္ေတြ႕လိ႕ု

မံတလင္း ေပၚကို ေသြးေတြ အိုင္ထြန္းသြား

ထြကဖ
္ ႕ုိ အေရးကိလ
ု ည္း တာ၀န္ယပ
ူ ႕ုိ ေဆာင္

ျဖစ္မလဲ။

ေအာင္ပါပဲ။ အဲဒအ
ီ ခ်ိနမ
္ ာွ ကၽြနမ
္ တိ႕ု က အ

ရေသးတယ္။ ဇာတ္လိုက္ေက်ာ္ ေခြးျဖဴမ

‘‘ေတာင္းပန္ပါတယ္ရင
ွ ၊္ ကၽြနမ

ျပင္သာြ းတဲအ
့ ခ်ိန၊္ ကၽြနမ
္ ျပန္လာတဲအ
့ ခ်ိန္

ဟာ ငဲလ
့ ႕ုိ ေတာင္ မၾကည္ေ
့ ပမယ့္ ေန႕လယ္

တို႕ ေခြးလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႕ဟာသူ႕

က် ကၽြန္မတို႕တိုက္ေရွ႕မွာ ႐ုတ္႐ုတ္သဲသဲ

ဆယ္ႏ
့ စ
ွ န
္ ာရီခမ
ဲြ ာွ အခ်ိနမ
္ န
ွ လ
္ ာသူ သတင္း

အိမ္ေရွ႕မွာ လာေမြးေနလို႕ပါ၊ ကၽြန္မတို႕

ျဖစ္လို႕။ ကေလးမေလးရဲ႕ မိဘေတြနဲ႕ ဦး

စာပိ႕ု သမားႀကီးကိေ
ု တာ့ ဒုတယ
ိ မၸိ မိတဆ
္ က္

လည္း ဘာလုပ္ရမွန္း မသိလို႕’’

ေလးသားခ်င္းေတြေပါ့။ ေခြးျဖဴမကို လက္ရ

လိုက္ပါေတာ့တယ္။

ဖမ္းဆီးသတ္ျဖတ္ေရးေလ။

“ဟဲ့ေခြး၊ ဟဲ့ေခြး... ဟဲ့”

ေတာ့ စီစဥ္ေပါ့’’

ကၽြနမ
္ ေျပးထြကလ
္ ာခ်ိနမ
္ ာွ သ

ေရွ႕က အိင
ု ထ
္ န
ြ း္ ေနတဲ့ ေသြးကြကက
္ ုိ ၾကည့္

“ဟုတ္တယ္... ဆရာမတို႕ေခြး
ဟိုဘက္ခန္းက ဒီကေလးတစ္

အလိုေတာ္... ၊ ေၾကာက္ေနရပါ

‘‘မသိလို႕ ရမလားဗ်၊ တစ္ခုခု
ကိုေဒါသကုမၼာရ လႊတ္ခ်လိုက္

pmyGifhvTm

တဲ့ အခ်ိန္မွာ တကယ့္ကို ကၽြန္မတို႕တစ္ခု

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

71

W

အံ့ၾသစရာလည္း

အေကာင္း

ကၽြန္မကေတာ့ ကၽြန္မ အခန္း

ၿပီး စဥ္းစားၾကည့္မိတယ္။ ေခြးျဖဴမ ဘာျဖစ္

ဘက္ တိုက္ေအာက္မွာဆို ႏွစ္သားေလ

တယ္။ လက္ဖက္ရည္ စားပြဲေပၚမွာလည္း

လို႕ ဒါေလာက္ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ္သြား

ေပါက္ေနတာ၊ ဒန္႕ဒလြန္ပင္ေအာက္ ကိုင္း

ေဆာင္းနံနက္စာ ေကာက္ညင
ႇ း္ ငခ်ိတေ
္ ပါင္း

တာလဲေပါ့။ တစ္ခုပဲ ရွိတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္

ခ်ံဳထဲမွာ တစ္သား၊ အကုန္သူ႕ သားသမီး

ဆီရႊဲရႊဲ၊ ပဲျပဳတ္မ်ားမ်ား (အုန္းသီးလံုးဝမပါ)

ရက္သံုးရက္ အတြင္းမွာ ေခြးျဖဴမ ကိုက္ဆြဲ

ေတြခ်ည္းပဲ’’

နဲ႕ ငရံ႕ေျခာက္ဖတ
ု ၊္ လက္ဖက္ရည္ကလည္း

လို္က္တဲ့ တျခားတိုက္က လူတစ္ေယာက္

‘‘ဟုတ္လား’’

အိႏၵိယ အခ်ိဳေျခာက္ကို ကၽြန္မ ကိုယ္တိုင္

ေခြးျဖဴမကို သည္းႀကီး မဲႀကီး ခဲေတြ၊ တုတ္

‘‘အဲဒါေၾကာင္ေ
့ ျပာတာ၊ အဲဒေ
ီ ခြး

ေသခ်ာႏွပ္ၿပီး ေဖ်ာ္ထားတဲ့ ခ်ိဳေပါ့က်။

ေတြနဲ႕ လိုက္ပစ္တာ ေခြးျဖဴမ ေတာ္ေတာ္

သားအုပ္မေတြကလည္း ကိုက္မွာပဲ၊ စည္

နာဟန္တူတယ္။ တိရစၧာန္ေပမယ့္ သူ႕ အ

ပင္ကုိ ဖုနး္ ဆက္ေခၚတာပဲ ေကာင္းမယ္လို႕

တိးု လိက
ု ဆ
္ ရ
ုိ င္း အိမေ
္ ရွ႕ထြကလ
္ ာတဲ့ ကၽြန္

သားနာေတာ့ ေဒါသစိတ္ေတြ ႀကီးလာတာ

ထင္တယ္ဗ်ာ’’

မ ခင္ပန
ြ း္ ဟာ ကၽြနမ
္ ထက္ေတာင္ စိတလ
္ က္

ျဖစ္မွာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္လည္း သူ ရက္စက္

ေပါ့ပါးေနဟန္ တူပါရဲ႕။

ၾကမ္းၾကဳတ္လာတာ ျဖစ္မွာပါပဲ။

ကေလးေတြကိုပဲ ဖမ္းၿပီး ေဝးေဝးမွာ သြား

ပစ္ရေအာင္ေလ’’

လဲ”

ေခြးျဖဴမကို ဖမ္းမရလို႕
ကိုက္ခံရတဲ့ ကေလးမေလးရဲ႕
ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြ
မေၾကမခ်မ္းနဲ႕ ျပန္သြားၿပီးေနာက္မွာ

“ျပန္လာမွာေပါ့ ေခြးက ျပန္လာ

“အိမေ
္ ရွ႕တံခါး ဘာလိ႕ု မဖြငတ
့္ ာ
“နည္းနည္းေအးလိ႕ု ၊ ဖြငခ
့္ ်င္ဖင
ြ ့္

တတ္တယ္”

လိုက္ေလ ”

“မလာႏိင
ု ဘ
္ းူ ၊ ကေလးေတြန႕ဲ ဆို

ကၽြန္မ ခင္ပြန္းဟာ တံခါးဆီကိ္ု

မလာႏိုင္ဘူး”

လက္လွမ္းရင္း တုန္႕ခနဲ ျဖစ္သြားတယ္။

ကၽြန္မတို႕တိုက္ရဲ႕

“ဘယ္သူဖမ္းမွာလဲ”

ကၽြန္မဆီကို လွမ္းၾကည့္တယ္။

အခန္းနီးခ်င္းေတြ အားလံုး

“ဟုတ္တယ္၊ အိတ္ထဲထည့္ဖို႕

“ဘာလဲ”

ဘယ္သူလုပ္မွာလဲ”

“ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး”

သစ္သားတံခါးကို သူဖင
ြ တ
့္ ယ္။

အေရးေပၚအစည္းအေဝး
ထိုင္ၾကရေတာ့တယ္။

“အဲဒလ
ီ ေ
ုိ တာ့ မလုပပ
္ ါနဲ႕၊ သူန႕ဲ

“ဒီေဆာင္းေဟမာန္”ကို ခပ္တးုိ

မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ ထြကေ
္ ျပးေန

“အိတထ
္ ဲ ထည္ခ
့ ်ည္ၿပီးရင္ေတာ့

ကၽြန္ေတာ္ ကားေမာင္းၿပီး လိုက္ပို႕မယ္”

ၿပီးေတာ့ အျပင္က သံတခ
ံ ါးကို သူဖင
ြ လ
့္ က
ုိ ္

တဲ့အခါမွာေတာ့ “ဟာ”တဲ့။

ဒီအသံကေတာ့ သူ႕အခန္းက႑

တဲ့ ေခြးျဖဴမကို ဖမ္းမရလို႕ ကိုက္ခံရတဲ့ က

ကို ရဲရဲႀကီး တာဝန္ယူလိုက္တဲ့ ကၽြန္မ ခင္

ေလးမေလးရဲ႕ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြ မေၾက

ပြန္းရဲ႕အသံေပါ့။

ဟာ မျမင္ဝစ
့ံ ရာကို ျမင္လက
ုိ ရ
္ တဲ့ အသံမ်ိဳး။

မခ်မ္းနဲ႕ ျပန္သြားၿပီးေနာက္မွာ ကၽြန္မတို႕

“ဒီလလ
ုိ ပ
ု မ
္ ယ္ေလ၊ ေခြးျဖဴမက

“ဘာလဲ၊ ဘာလဲ”

တိုက္ရဲ႕ အခန္းနီးခ်င္းေတြ အားလံုးအေရး

သူ႕ကို အစာေကၽြးတဲ့ သူကေ
ုိ တာ့ မကိက
ု ပ
္ ါ

ကၽြနမ
္ ကပ်ာကရာ အျပင္ထက
ြ ္

ေပၚ အစည္းအေဝး ထိုင္ၾကရေတာ့တယ္။

ဘူး၊ အဲဒအ
ီ ခ်ိနမ
္ ာွ ဖမ္းထည္တ
့ ာေပါ့၊ အိတ္

ၾကည့္လိုက္ေတာ့...

ထဲကို္ သူေရာက္သြားဖို႕ပဲ အေရးႀကီးတာ”

ကေလးေတြပါ ဖမ္းၿပီး တစ္ေနရာ သြားပစ္

“ဟုတ္ၿပီ ဟုတ္ၿပီ”

ေနျပန္ၿပီ”

ရင္ ပစ္၊ အဲဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ စည္ပင္သာ

ကၽြန္မတို႕က အခ်ိန္မဆိုင္းဘဲ

ယာကို အေၾကာင္းၾကားလိုက္ဖို႕ပဲ’’

ေခြးျဖဴမ ျပန္လာတဲ့ အဲဒီညဦးပိုင္းမွာပဲ အ

ထပ္ ေခြးသားအုပ္မ တစ္အုပ္ ေခြးျဖဴမလို

‘‘ဟာ... မလုပ္ပါနဲ႕၊ စည္ပင္သာ

စာနဲ႕မွ်ားၿပီး ေခြးျဖဴမကို ေအာင္ျမင္စာြ ဖမ္း

မ်က္ႏွာေပါက္၊ ေခြးျဖဴမလို အေသြးအေမြး

ယာဆို အမဲလးုံ နဲ႕ သန္႕ရွငး္ ေရး လုပပ
္ စ္မာွ

ဆီး အိတထ
္ ဲ ထည္ႏ
့ င
ုိ ခ
္ ၾ့ဲ ကပါတယ္။ သူ႕က

မ်ိဳးနဲ႕၊ ေခြးျဖဴမရဲ႕ အစြယအ
္ ပြားပဲလား မသိ

ေပါ့ ’’

ေလးေတြက တစ္အိတ္၊ သူက တစ္အိတ္၊

ပါဘူး။ ဒုကၡပါပဲ၊ ဒီေခြးက လူေတြကို ကိုက္

ႏွစ္အိတ္ကိ္ု

ဦးမွာလား။

‘‘အေကာင္းဆံုးကေတာ့ သူနဲ႕

‘‘ဒီလိုပဲ လုပ္ရမွာပဲ ဆရာမ၊ ခု

အေဖာ္ႏွစ္ေယာက္နဲ႕အတူ

ဘုရားဘုရား သူ႕ရဲ႕ ‘‘ဟာ’’သံ

“ဟင္... ေခြးေတြ ေပါက္ထား
ကၽြနမ
္ တိ႕ု အခန္းေရွ႕မွာ ေနာက္

ကၽြန္ေတာ္တို႕ တိုက္ေတြမွာ ေခြးေတြ ပြား

ကၽြန္မ ခင္ပြန္းဟာ ကားေပၚတင္ၿပီး အေဝး

လာတာ အမ်ားႀကီးပဲ၊ အကုန္လံုး အဲဒီေခြး

တစ္ေနရာကို သြားေရာက္ ပို႕ေဆာင္လိုက္

ထိတ္ တလန္လန္႕နဲ႕ အရက္ပ်ံ ပုလင္းနဲ႕

ျဖဴမရဲ႕ သားသမီး အစြယ္အပြားေတြ ခ်ည္း

ပါေတာ့တယ္။

ဆီမန္းခြက္ ေလးကိုင္ၿပီး လူေတြကို ေစာင့္

ပဲ’’

ကၽြန္မ တစ္ေယာက္ တထိတ္

ေခြးျဖဴမရန္ ကင္းရွင္းသြားလို႕

ၾကည့္ရဦးမွာလား။ မသိေတာ့ပါဘူး၊ ေတာ္

‘‘ဟင္... ဟုတ္လား’’

တစ္ပတ္ခန္႕ၾကာၿပီးတဲ့ တစ္ခုေသာ နံနက္

ၿပီ ေတာ္ၿပီ။ သူမ်ားေတြ ေခြးစကားေျပာတာ

ကၽြန္မ တကယ္ကို မသိပါဘူး။

ခင္းမွာေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕မနက္လက္ဖက္ရည္

ကို ကၽြန္မ တစ္ခ်ိန္လံုး ျပစ္တင္ရႈံ႕ခ်ခဲ့တာ၊

အံ့ၾသစရာပါပဲ။

ခ်ိန္ အရသာေလးကို ျပန္လည္ရယူဖို႕ အ

ကၽြနမ
္ ေခြးစကားကို ဒီမာွ တင္ ကၽြနမ
္ ရပ္မွ

‘‘ဟုတ္ပါတယ္ဆိုမွ ဆရာမက

တြက္ ကၽြန္မ အလြန္ႏွစ္သက္တဲ့ ေဒၚရီရီ

ျဖစ္ေတာ့မယ္။

လည္း ေပါက္လိုက္တဲ့ ေခြးေတြဆိုတာ ဟို

သန္႕ရဲ႕ “ဒီေဆာင္းေဟမာန္” ဖြင့္လိုက္ပါ

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

72

W

#

ႏုႏုရည္(အင္းဝ)

♥♥

မေလးရွားႏိုင္ငံ၊ ကြာလာလမ္ပူၿမိဳ႕၊ ေရႊေတာင္ No.1 မဂၤလာခန္းမတြင္ ၁၀.၁၁.၂၀၁၂ ရက္ေန႕
(စေနေန႕)က က်င္းပခဲ့ေသာ ကၽြန္ေတာ္၊ ကၽြန္မတို႕၏ မဂၤလာဧည့္ခံပြဲအခမ္းအနားသို႕ ၾကြေရာက္

ခ်ီးျမႇင့္ၾကသည့္ မိတ္ေဆြမ်ားအား အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။

MANY ThAnks TO
our Wedding
Shwe Taung No.1
Restaurant (K.L) &
My Workshop

(UNITRACK EQUIPMENT)

All Colleague For Attnded Of

Our Wedding Celebration.
San Thu & Nu Nu Htwe

ကိုစန္းသူ+မႏုႏုေထြး

tEkynm

Adkvfuav;wifUatmif

yef;0uFyg

tEkynm
ယခင္လမွအဆက္-

ေတာ့ ဒါကို “ကိစၥေလး”လို႕ထင္စရာေပါ့ ဆရာရယ္ဟု ၀မ္းထဲက

ေျပာလုိက္မိပါသည္။ ႏႈတ္ကေတာ့ မထြက္ရဲခဲ့ပါ။

ကၽြနေ
္ တာ့ထ
္ ံ ပစ္ေပါက္ေလးလုက
ိ သ
္ ည့္ စာရြကက
္ ုိ ခပ္



သြက္သြက္ ေကာက္ယူ၍ ပုံႏွိပ္တိုက္သို႕ေျပးခဲ့ရပါသတည္း။ ဒဂုန္
ဆရာတင္က ကၽြနေ
္ တာ္က
့ ုိ ၿပံဳး၍ၾကည္ေ
့ နပါသည္။ ကၽြနေ
္ တာ္ေျပာ

လူကုံထံျပဇာတ္၊ ဇာတ္ၫႊန္းေရးဆရာ

ျပသည့္ အထက္ပါအျဖစ္အပ်က္အေၾကာင္းအရာမ်ားကိလ
ု ည္း စိတ္

၀င္စားစြာ နားေထာင္ေနပါ၏။

တီးေနရေသာ္လည္း ဇာတ္ခေ
ံု ပၚသိ႕ု တက္လမ
ွ း္ ကာ ဆရာ၏ တြဖ
ဲ က္

ကၽြနေ
္ တာ့မ
္ ာွ သီခ်င္းေရးဆရာဘ၀ႏွင့္ တီး၀ိင
ု း္ ၌ ဂီတာ

ကၽြန္ေတာ္တို႕ဆရာတပည့္ွႏွစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ့္ အ

သူအျဖစ္ ေဆာင္ရက
ြ ခ
္ ်င္လသ
ွ ည္။ ဇာတ္ကက
ြ ဇ
္ ာတ္လမ္းမ်ား ဆရာ

တြက(္ အႏုပညာနာမည္)ေရြးခ်ယ္ေနၾကရာ ဆရာက (ရဲေဘာ္တင့္

က သင္ၾကားေနသည္ကို ၾကည့္၍ အားက်ေနမိ၏။ ဇာတ္လမ္း

ေအာင္)ဟု ေပးခ်င္သည္။ ထိုအခ်ိန္က ရဲေဘာ္ျဖဴ၊ ရဲေဘာ္၀ါတို႕

ေကာင္းေကာင္းေလးမ်ားကိုလည္း ေတြးေန ေရးေနမိပါသည္။ သို႕

ေခတ္စားေနရာ ေခတ္ကမ
ုိ ၍
ီ ရဲေဘာ္ဟု ေရွ႕ကတပ္လ်ွ င္ မေကာင္း

ေသာ္ ဆရာ့ကို မေျပာ၀ံ့ေသး။ ကိုယ့္အေတြးႏွင့္ကိုယ္ေတာ့ ဟုတ္

ဘူးလားဟု အႀကံေပး၏။ ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ္ေမြးဖြားရာဇာတိ

ေနပါၿပီ။ ဆရာ့အႀကိဳက္၊ ပရိသတ္အႀကိဳက္ ျဖစ္ဖ႕ုိ က လိေ
ု သးသည္။

ၿမိဳ႕အမည္ကို ေရွ႕က ထားပါရေစ။ ဆရာျဖစ္သူက ဒဂုန္ဆရာတင္

တစ္ပုဒ္ဆိုတစ္ပုဒ္ လက္ခံသြားမွ တက္လမ္းပြင့္လိမ့္မည္။ ေကာင္း

မဟုတ္လား၊ ဒီေတာ့ တပည့္က ဗိုလ္ကေလးတင့္ေအာင္ ဆိုလွ်င္

ေတာ့ေကာင္းတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ႀကိဳးစားဦးဆိုတာမ်ိဳး မျဖစ္ေစခ်င္ပါ။

ေကာင္းမည္ဟု ထင္ပါသည္ဟု ေျပာရ၏။ ဆရာက စာရြကတ
္ စ္ရက
ြ ္

ထို႕ေၾကာင့္ အခ်ိန္အခါကို ေစာင့္ေနရ၏။

ကို ယူ၍ ဗိုလ္ကေလးဟု ျပန္ျပင္လုိက္ရာ ဆရာက ကၽြန္ေတာ့္ကို

ေသေသခ်ာခ်ာ စူးစိုက္ၾကည့္ေနေသာေၾကာင့္ အထက္ပါအတိုင္း

ကၽြန္ေတာ့္ကိုတစ္ဆင့္လက္လႊဲခဲ့ၿပီး ျပန္သြား၏။ ကၽြန္ေတာ္က ထ

ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ဇာတ္လမ္းကို ေျပာျပရျခင္းျဖစ္ပါသည္။

မင္းခ်ိဳင့္ကို တီး၀ိုင္းထဲသို႕ယူထားလိုက္ၿပီး၊ ဆရာအားလပ္ခ်ိန္ကို

ဆရာက ေရႊကပ
ြ ထ
္ ားေသာ သြားမ်ားေပၚလာေအာင္ ျပံဳး

ေစာင့္ရသည္။ ဆက္တင္ ကားခ်ပ္မ်ားႏွင့္ ဇာတ္ခုံေပၚတြင္ အလုပ္

လုိက္ၿပီးမွ ေခါင္းညိတ္လက္ခံလုိက္၏။ ျပဇာတ္သီခ်င္းစာအုပ္တြင္

ရႈပေ
္ နေသာ ဆရာက အလုပသ
္ မားမ်ားအား “ထမင္းစားၿပီးမွ ဆက္

သီခ်င္းေရးဆရာ ဗိုလ္ကေလး တင့္ေအာင္ဟု ေရးသားကာ ပုံႏွိပ္

လုပၾ္ ကမယ္ေဟ့”ဟု အမိန႕္ ေပးလုက
ိ ေ
္ တာ့မွ ကၽြနေ
္ တာ္က ထမင္း

တိုက္သို႕ ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕မွာပင္ အပ္လုိက္ပါသည္။

ခ်ိဳင့္ကို ယူၿပီး၊ ဇာတ္ခုံေပၚတက္သြားရ၏။

ကၽြန္ေတာ္ကား ေပ်ာ္မဆုံး၊ အႏုပညာနယ္ပယ္တြင္ သီ

တစ္ေန႕ေသာအခါ ဆရာ့အမ
ိ မ
္ ွ ထမင္းခ်ိဳင္လ
့ ာပိ႕ု သူက

မိတ္ကပ္လုပ္ေသာ မွန္တင္ခုံေပၚသို႕ထမင္းခ်ိဳင့္ကို ခ်

ခ်င္းေရးဆရာအျဖစ္ နာမည္တစ္လးံု ေတာ့ရပါၿပီ။ ျပဇာတ္၀ဇ
ိ ာၨ ဒဂုန္

လုိက္သည္ႏွင့္ ေဒၚသိန္းၾကြယ္ႏွင့္ ေဒၚႏုတို႕ေရာက္လာၿပီး ဆရာ့

ဆရာတင္ ကိုယ္တုိင္က ေက်ေက်နပ္နပ္ ေပးအပ္လိုက္ေသာ နာ

အတြက္ ထမင္းပြဲျပင္ေပးၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္က ဆရာ့ေ၀ယ်ာ၀စၥ

မည္ျဖစ္သည္။ ငါ၏အမည္ကုိ ပုႏ
ံ ပ
ိွ စ
္ ာလုးံ ႏွင့္ သီခ်င္းစားအုပေ
္ ပၚတြင္

အတြက္ လိုအပ္က လုပ္ေပးရန္ ေဘးနားတြင္ ေစာင့္ေနရာ၊ ဆရာ

ေတြ႕ျမင္ရေပေတာ့မည္။ အထူးသျဖင့္ တိ႕ု ၿမိဳ႕ကလူေတြ တိ႕ု သူငယ္

က ထမင္းစားရင္းက ကၽြန္ေတာ့္ကိုၾကည့္၍-

ခ်င္းေတြ၊ ျပဇာတ္ကေဖာ္ကဖက္ေတြ ငါ့နာမည္ေတြ႕ၾကရင္ ဘယ္

ေလာက္ ၀မ္းသာၾကမလဲ၊ အံၾ့ သၾကမလဲ၊ ဆဲတေ
့ဲ ကာင္ကလည္း ဆဲ

ခနဲ ေမးလုက
ိ ပ
္ ါသည္။ ကၽြနေ
္ တာ့မ
္ ာွ အခြငအ
့္ ေရး ေပၚျပန္ၿပီဟု တြက္

ေနမွာ စသည္ စသည္ ေတြးေတာလုးံ မ်ားျဖင့္ မအိပႏ
္ င
ုိ ္ မစားႏိင
ု ျ္ ဖစ္

ဆ၍-

ခဲ့ရပါ၏။

“မင္း ဇာတ္ၫန
ႊ း္ ေလး ဘာေလးေရးဖူးသလား”ဟု လႊတ္

“ေရးပါတယ္ ဆရာ၊ အခု ကၽြန္ေတာ့္မွာ လူဂုဏ္တန္

(လူကုံထံ)ဆိုတဲ့ ျပဇာတ္ ဇာတ္ၫႊန္းတစ္ပုဒ္ ရွိပါတယ္”

သီခ်င္းစာအုပ္ ထြက္လာေသာအခါ ကၽြန္ေတာ့္နာမည္

မွာ ဗိလ
ု က
္ ေလးတင္ေ
့ အာင္ မဟုတေ
္ တာ့ဘဲ ဗိလ
ု က
္ ေလးျမင္ေ
့ အာင္

“ေျပာစမ္း”

ျဖစ္ေနပါသည္။

စိတ္ျမန္လက္ျမန္ရွိသူပီပီ တစ္ထိုင္တည္း ေျပာခုိင္း၏။

စိတ္ကူးႏွင့္ ႐ူးခဲ့သမွ် ပုံႏွိပ္တိုက္က စာလုံးတစ္လုံး လြဲ

ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ထုိအခြင့္အေရးကို ေစာင့္ေနသူျဖစ္သည့္ အ

မွား ရိက
ု လ
္ က
ုိ တ
္ ာဟီးခ် ငိခ
ု ်င္မတတ္ျဖစ္သာြ းေတာ့၏။ မ်က္ႏာွ ေသ

တြက္ ေခြးေျခတစ္လးံု ဆြယ
ဲ ထ
ူ င
ို ခ
္ ်လိက
ု ၿ္ ပီး လူဂဏ
ု တ
္ န္(လူကထ
ံု )ံ

ႏွင့္ လင္းတမိႈင္မႈိင္ေနေသာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ၾကည့္၍ ဆရာက“တင့္”

ဇာတ္လမ္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ကို ေျပာျပလုိက္ပါ၏။

နဲ႕“ျမင္”့ လြေ
ဲ တာ့ ဘာျဖစ္သလဲက၊ြ ျမင္ဆ
့ တ
ုိ ာက ပိၿု ပီးျမင္မ
့ ယ္ဆတ
ုိ ဲ့

အဓိပၸာယ္မို႕ ‘‘ျမင့္ေအာင္’’ပဲ လုပ္လုိက္ပါလားဟု ေျပာပါသည္။

ျဖစ္တဲ့ အကြက္ေတြကို ေျပာင္းပစ္လုိက္ရင္ ဇာတ္လမ္းမပ်က္ဘဲ

ဆရာက “မင္းဥစၥာ ျပင္ရမယ္။ ဇာတ္ခုံေပၚမွာ ျပလို႕ မ

“မျမင့္ခ်င္လည္း ေနပါေစ ဆရာရယ္၊ တင့္တင့္တယ္

ပရိသတ္ႀကိဳက္တဲ့ ဇာတ္ျဖစ္လာမွာပဲ”ဟုေျပာသည္။ ၿပီးေတာ့ ဘာ

တယ္ေလးျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ့မယ္ဆတ
ုိ ့ဲ အဓိပာၸ ယ္န႕ဲ တင္ေ
့ အာင္

မေျပာ ညာမေျပာႏွင့္ ထြက္သြားၿပီး ဇာတ္ခုံေပၚတြင္ ဆက္တင္ အ

ပဲ ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္”ဟု ေျပာမိပါ၏။ “ေနာက္ ဇာတ္ထုတ္ေတြက်ရင္

ခမ္းအနား ျပင္ဆင္မႈမ်ားႏွင့္ အလုပ္ရႈပ္ေနေတာ့၏။

ပုႏ
ံ ပ
ိွ တ
္ က
ို က
္ ုိ မင္းကိယ
ု တ
္ င
ုိ လ
္ က
ို သ
္ ာြ း၊ ခုကစ
ိ ေ
ၥ လးအတြကန
္ ႕ဲ ေတာ့

စိတ္မေကာင္းျဖစ္မေနပါနဲ႕”ဟု အားေပးပါသည္။

ကို ကာေဌး႐ုမ
ံ ာွ ကျပခဲပ
့ ါသည္။ ျပဇာတ္ ဇာတ္ၫန
ႊ း္ ဟု စိတမ
္ န
ွ း္ ႏွင့္

ေရးသားခဲေ
့ သာ္လည္း အခ်ိတအ
္ ဆက္ အကြကအ
္ ကြငး္ မ်ားမွာ လြဲ

ဆရာတိ႕ု လို နာမည္ေက်ာ္ၿပီးတဲ့ ပုဂဳိၢ လ္ႀကီးေတြအတြက္

pmyGifhvTm

ကၽြန္ေတာ္ေျပာျပသည့္ လူဂုဏ္တန္(လူကုံထံ)ျပဇာတ္

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

81

W

မွားျခားနားေနသည္။ ဆရာကိုယ္တုိင္ ဒါ႐ိုက္တာလုပ္၍ ဇာတ္ခန္း

“ဟာ... ဒုကၡပါပဲ၊ ခု ဆရာေကာ”

မ်ား ခြဲလိုက္ေသာအခါ ကၽြန္ေတာ္၏ မူရင္းသေဘာမပ်က္ေစဘဲ ပို

“မင္းတို႕႐ုံမွာ မလုပ္ရလို႕ ထမင္းငတ္မယ့္ အေကာင္

မို သြက္လက္၍ ၾကည့္ကြက္ၾကည့္ကြင္း စုံလာသည္။ ပရိသတ္မ

မဟုတ္ဘူး၊ ဒဂုန္ကြ ဒဂုန္ဆိုၿပီး ထြက္သြားတယ္လုိ႕ၾကားတယ္”

ပ်င္းေစရန္ ဟာသအခန္းက႑မ်ား ပါလာသည္။ သီခ်င္းဆိုရမည့္

အခန္းမ်ား၊ အထားအသို လွပစြာႏွင့္ ျပဇာတ္ကို စိုစိုျပည္ျပည္ျဖစ္

ေတြမွာ ပါလာမယ့္ ငါ့နာမည္ေလး”

ေအာင္ ကူပ့ံႏိုင္ခဲ့သည္။

ကၽြန္ေတာ္ နားမလည္ေသးေသာ ျပဇာတ္ပညာရပ္ကို

လိုက္သည့္ျဖစ္ျခင္း။ ဘာေတြကေနမွန္း ဆိုေနမွန္းမသိ။ ဇာတ္စင္

ဆရာက ခံ့ခံ့ညားညား ျပသသြားပါ၏။ ထိုျပဇာတ္ကို လူႀကိဳက္မ်ား

ေပၚက ဆက္တင္ကားခ်ပ္ႀကီးေတြ ၿပိဳၿပိဳက်လာသလို ခံစားေနရၿပီး

လွသည္။ ပြ၀
ဲ င္သည္ေ
့ န႕ကတည္းကစ၍ ရုျံ ပည့သ
္ ည္။ စေန၊ တနဂၤ

ကိုယ္တိုင္လည္း ဘာေတြ ဘယ္လိုတီးမိေနသလဲ မသိေတာ့ပါ။

ေႏြ ေလးပြဲလုံး ႐ုံလွ်ံၿပီး တနလၤာေန႕အထိ ႀကိတ္ႀကိတ္တိုးေနရာ

ဆရာႏွင့္ ကာေဌး႐ုံပိုင္ရွင္၊ အဖြဲ႕ပိုင္ရွင္တို႕ၿပံဳးေပ်ာ္ေနၾက၏။

က အိပ္တုန္း။ ဆရာကေတာ္အား မ်က္စိမ်က္ႏွာ မသာမယာႏွင့္

ေတြ႕ရ၏။

ဇာတ္လမ္းေရးသားခဟု ဆိုကာ ေငြသုံးရာေပးပါသည္။

“အလုိေလးဗ်ာ သြားပါၿပီ၊ ေနာက္လာမယ့္ ဇာတ္ထုပ္
ထိေ
ု န႕ညက ျပဇာတ္႐မ
ံု ာွ တီးရမႈတရ
္ သည္မာွ မေကာင္း

ေနာက္တစ္ေန႕ ဆရာ့အိမ္သို႕လိုက္သြားသည္။ ဆရာ

သို႕ေသာ္တစ္လုံးတစ္ပါဒမွ မေရးလုိက္ရဘဲ ပါးစပ္ႏွင့္ေျပာရ႐ုံသာ

ရွိပါ၏။ ေငြရေျပစာတြင္ လက္မွတ္ထိုးၿပီး ေငြမယူဘဲ ငိုင္ၾကည့္ေန

မိရင္ ေတြ႕ကရာလူကို ေတာက္ေလွ်ာက္ႀကီး ၀ုန္း၀ုန္းဒိုင္းဒိုင္း လုပ္

ေသာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆရာက-

တတ္တယ္၊ ျပန္ ျပန္”

“ယူသာြ းေလ”ဟု ခပ္ေငါက္ေငါက္ေျပာသျဖင့္ ယူၿပီး ျပန္

“နင္တို႕ဆရာ သိပ္ေဒါသႀကီးေနတယ္၊ သူက စိတ္ဆိုး

ဆရာကေတာ္က လက္ခါခါ ေျခခါခါႏွငေ
့္ ျပာ၍ ကူးစက္

ခဲ့ရ၏။ လူဂုဏ္တန္(လူကုံထံ) ျပဇာတ္တြင္ ကၽြန္ေတာ္ မွတ္မိသ

တတ္ေသာ ဆရာ၏ေဒါသကို ထိတလ
္ န္႕တုနလ
္ ပ
ႈ စ
္ ာြ ျဖင့္ အျမန္ျပန္

ေလာက္ လူရႊင္ေတာ္ႀကီး ဦးၾကယ္နီကို ရန္ကုန္ျပဇာတ္ထဲတြင္

သုတ္ခဲ့ရပါ၏။

ပထမဆုးံ ေတြ႕ဖူးျခင္းျဖစ္၏။ ကၽြနေ
္ တာ္၏ ကိယ
ု ပ
္ င
ုိ ဇ
္ ာတ္လမ္းတစ္

ပုဒေ
္ တာ့ စြသ
ံ ာြ းပါၿပီ။ ကိယ
ု ဇ
့္ ာတ္လမ္းပင္ ျဖစ္ေစကာမူ ကိယ
ု အ
့္ စြမး္

ဒဂုန္ဆရာတင္၏ ေနာက္မွ လိုက္မည္ႀကံကာရွိေသးေသာ သီခ်င္း

အစႏွင့္ ျပဇာတ္ဘ၀သိ႕ု ေရာက္ရသည္မဟုတဘ
္ ဲ ေက်းဇူးရွငဆ
္ ရာ

ေရးဆရာေပါက္စ၊ ဇာတ္ၫႊန္းေရးဆရာ မျဖစ္တျဖစ္တစ္ေယာက္

သမား၏ ပညာရပ္ေၾကာင့္ ေျပာင္ေျမာက္စာြ ေပၚထြနး္ လာရပါသည္။

အလုပလ
္ က္မဘ
့ဲ ၀သိ႕ု ခုနဆ
္ င္းသြားရ၏။ ကျပလက္စ ျပဇာတ္ၿပီးစီး

ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳးစားပါမည္။ မၾကာလွေသာ ေန႕တစ္ေန႕တြင္ ကၽြန္

သည့္ေန႕ရက္အထိ ကာေဌး႐ုံသို႕ ဒဂုန္ဆရာတင္ ေပၚမလာေတာ့။

ေတာ္၏ ဇာတ္လမ္းကို ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တုိင္ ဇာတ္ကြက္ဆင္၍ ႐ုံ

တင္ႏိုင္ရမည္ဟု အဓိ႒ာန္ျပဳထားလုိက္ပါသည္။

ဆရာ့အိမ္ကို သြားမိပါသည္။ ကုပ္ကုပ္ကေလး အိမ္ေပၚတက္လာ



ကာေဌး႐ုံႏွင့္ ဒဂုန္ဆရာတင္တို႕ ကြဲၾကၿပဲၾကေသာအခါ

တနဂၤေႏြ တစ္ပတ္ေလာက္ၾကာေသာအခါ အရဲစြန္႕၍

ေသာ ကၽြနေ
္ တာ့က
္ ုိ သနားဟန္ႏင
ွ ့္ ဆရာက ေခါင္းညိတသ
္ ည္။ ၿပီး

အလုပ္ျပဳတ္ၿပီ

ေတာ့ ရွပ္အက်ႌ ထ၍၀တ္၏။

သီခ်င္းေရးဆရာမွတစ္ဆင့္ ဇာတ္ၫႊန္းေရးဆရာဘ၀

“ငါ ကိုဘီေအာင္တို႕ အိမ္ ခဏသြားလိုက္ဦးမယ္ေဟ့၊

သို႕ ေရာက္ရွိလာၿပီ ျဖစ္သည့္တုိင္ ေမာင္ကိုကို၏ တီး၀ိုင္းထဲတြင္

လာ ေမာင္တင့္ေအာင္” အိမ္အတြင္းသို႕ေအာ္ေျပာလိုက္ၿပီး ကၽြန္

ဂီတာတီးေနရေသး၏။ ဆရာ၏ မ်က္ႏာွ သာေပးျခင္းခံရသည္အ
့ တြက္

ေတာ့္ကိုေခၚကာ အိမ္ေပၚမွ ေကာက္ကာငင္ကာ ဆင္းသြားေသာ

အားတက္ရႊင္လန္းစြာ အလုပ္လုပ္ခဲ့ရပါသည္။

ေၾကာင့္ ဘုမသိ ဘမသိႏွင့္ ေနာက္မွ လိုက္ရ၏။ ကိုဘီေအာင္ဆို

တာ ဘယ္သလ
ူ ။ဲ ဘာသြားလုပမ
္ ာွ ပါလိမ။့္ ကၽြနေ
္ တာ္မသိပါ။

ျပဇာတ္တစ္ထုပ္မွာ သီခ်င္းေရးဆရာ နာမည္မွားသြား

တဲအ
့ တြက္ ေနာက္ဇာတ္ထပ
ု ေ
္ တြက်ရင္ ေသေသခ်ာခ်ာ ဂ႐ုစက
ုိ ၿ္ ပီး



ပုႏ
ံ ပ
ိွ တ
္ က
ို ေ
္ တြကုိ လုက
ိ မ
္ ယ္ဟု ကိယ
ု က
့္ က
ုိ ယ
ုိ ္ အားေပးစဥ္းစားထား

ေရႊဒးံု ဘီေအာင္ႏွင့္ ၀ိဇၨာႀကီးတို႕ေတြ႕ဆုံျခင္း

ေသာ ကၽြန္ေတာ့္ကို အျပင္းအထန္ တုန္လႈပ္သြားေစမည့္ သတင္း

တစ္ပုဒ္က ျပဇာတ္႐ုံအနီးရွိ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွ ဆီးႀကိဳေန၏။

ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း ႐ုပ္ရည္သန္႕သန္႕ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးက

ထူထဲေသာ မ်က္မွန္ႀကီးႏွင့္ၿပံဳးရႊင္ ရယ္ေမာကာ-

“ဒဂုန္ဆရာတင္နဲ႕ ကာေဌး႐ုံက သူေဌး စကားမ်ားၾက

အသက္ေလးဆယ္ေက်ာ္ ငါးဆယ္ခန္႕ အသားျဖဴျဖဴ

လို႕”ဟု တီး၀ိုင္းသမားတစ္ဦးက ျပဴးတူးၿပဲတဲ ေျပာေလသည္။

“ဟုတ္လား၊ ဘာျဖစ္လုိ႕ စကားမ်ားတာတဲ့တုံး”

၍ ဆီးႀကိဳ ႏႈတဆ
္ က္ေနပါသည္။ ကၽြနေ
္ တာ့က
္ လ
ုိ ည္း “ထုင
ိ ေ
္ ဟ့”ဟု

“သူေဌးက ဟိုမင္းသားကို ျပဇာတ္ကဖို႕ သူ႕႐ုံကို ေခၚ

တရင္းတႏွီး ေျပာပါ၏။

“ေအာင္မာ ၀ိဇၨာႀကီးပါလား၊ လာ လာ”ဟု အိမ္၀မွ ေန

ခ်င္တယ္၊ သူန႕ဲ ကရင္ ပိက
ု ဆ
္ ံ က်ိနး္ ေသးရမယ္လ႕ို သူေဌးက တြက္

“ခင္ဗ်ားကို စိတခ
္ ်ရတဲ့ တပည္တ
့ စ္ေယာက္ အပ္ခ်င္လ႕ုိ ”

တာေပါ့၊ ဆရာက ဒီေကာင္လပ
ူ ါး၀တယ္ မေခၚဘူး၊ သူမပါဘဲ က်ဳပ္

“ေအာင္မယ္ေလး၊ တပည့္အပ္တဲ့ဥစၥာ စိတ္ခ်ရတဲ့ အ

ေကာင္းေအာင္ လုပ္ျပမယ္လုိ႕ ေျပာရာကအစ စကားမ်ားၾကတယ္

ေကာင္မွ ျဖစ္မွာေပါ့ ၀ိဇၨာႀကီးရဲ႕”

ဆိုပဲ”

pmyGifhvTm

ဆရာေရႊဒုံးမွာ ဟာသဉာဏ္ရႊင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္သည္။

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

82

W

အေၾကာင္းအရာတစ္ခခ
ု က
ု ုိ ေျပာသည္အ
့ ခါတိင
ု း္ ခိင
ု း္ ႏိင
ႈ း္ စရာ ဥပမာ

စား ေဖာ္ထုတ္တတ္ပါသည္။

ျဖင့္ ေျပာတတ္၏။ ဆရာ့ကလ
ုိ ည္း ၀ိဇာၨ ႀကီးဟု ေခၚေခၚေနရာ ပထမ

ေတာ့ နားမလည္ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို အပ္ႏွံထားခဲ့ၿပီး ဆရာျပန္သြား

ေၾကာင္းလမ္းထားေသာ ခ်စ္သႏ
ူ စ
ွ ေ
္ ယာက္ကုိ မနာလိသ
ု မ
ူ န
ိ း္ မလည္

ေတာ့မွ-

တစ္ဥးီ က အမ်ဳိးသမီး၏ မိခင္ရရ
ိွ ာသု႕ိ သြားၿပီး သတိ႕ု သားတိ႕ု ၏ မ်ိဳး

“မင္း ဆရာဒဂုန္ကို ၀ိဇၨာႀကီးလို႕ ဘာေၾကာင့္ေခၚသလဲ

ဥပမာအားျဖင့္ ဆရာေရႊဒးံု ၏ ျပဇာတ္တစ္ခတ
ု င
ြ ္ ေစ့စပ္

႐ိုးမွာ မသန္႕ေၾကာင္း၊ ဘိုးစဥ္ေဘာင္ဆက္က ေခြးမ်ိဳးမွ ဆင္းသက္

သိလား”ဟု ေမး၏။

လာရာ ယခုထက္တုိင္ေအာင္ အၿမီးငုတ္တို ေပါက္လ်က္ရွိေၾကာင္း

ေျပာလွ်င္ ယုႏ
ံ င
ုိ ဖ
္ ယ
ြ မ
္ ရွေ
ိ ၾကာင္း၊ ေသေသခ်ာခ်ာသိလပ
ို ါက ေနာက္

“မသိပါဘူးဆရာ”ဟု ကၽြနေ
္ တာ္က ေျဖလိက
ု ေ
္ သာေၾကာင့္

တဟားဟားႏွင့္ ရယ္ေမာရင္း-

ၿမီးကို အမွတ္တမဲ့စမ္းၾကည့္ပါဟု ေျပာသြား၏။

“မင္းတို႕ဆရာက ၀ိဇၨာျဖစ္ေနၿပီကြ၊ ျပဇာတ္ ၀ိဇၨာ ဒဂုန္

တစ္ဖန္ သတို႕သား၏ ဖခင္ထံသို႕သြားျပန္ကာ မိန္းက

ဆရာတင္လို႕ သူ႕ကိုယ္သူ နာမည္တပ္ထားတယ္ မဟုတ္လား”

ေလးဘက္ကအမ်ိဳးမွာ စုန္းမ်ိဳးျဖစ္ေၾကာင္း၊ အူကို ေဖာက္စားတတ္

သည္လေ
ုိ ျပာေတာ့မာွ ေနာက္ေျပာင္ေခၚေ၀ၚမွနး္ သိရပါသည္။ ဆရာ

ေၾကာင္း၊ သူတ႕ုိ အဘိးု မွာ သူတ႕ို အဘြားလက္ခ်က္ႏင
ွ ့္ အသက္ေသ

ေရႊဒးံု ႏွင့္ ဒဂုနဆ
္ ရာတင္တ႕ုိ မွာ ၿဗိတသ
ိ ်ွ ဘားမား ႐ုပရ
္ င
ွ က
္ မ
ု ဏ
ၸ တ
ီ င
ြ ္

ရေၾကာင္း ေျပာေလ၏။ ဤသို႕ျဖင့္ မင္းသားႏွင့္ မင္းသမီးမွာ တစ္

အတူပူးတြဲ လုပ္ကိုင္ခဲ့ၾကသူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ေနာင္ေသာအခါ သိ

ဦးကိတ
ု စ္ဥးီ လန္႕ဖ်ပ္တန
ု လ
္ ပ
ႈ ေ
္ နၾကပုက
ံ ျုိ ပၿပီး ရယ္စရာျဖစ္ေအာင္

လာရပါ၏။

ေကြ႕ေပးထားရာ ဇာတ္ေဆာင္တ႕ုိ ၏ အမူအရာလုပလ
္ က
ို တ
္ င
ို း္ ပရိ

ဒဂုန္ဆရာတင္က သူ႕မာနႏွင့္ သူ အလုပ္ရပ္နားသည့္

သတ္က တ၀ါး၀ါးရယ္ေနရ၏။ (ထိုအေၾကာင္းရပ္ကိုပင္ ယခုေခတ္

တုင
ိ ေ
္ အာင္ တပည္က
့ ုိ ညႇာတာ၍ လက္ငင္းအလုပရ
္ ေ
ိွ နေသာ ဆရာ

ဟာသ သမားမ်ားက “ဘီလးူ မ်ိဳး”၊ “ေမ်ာက္မ်ိဳး”ဟူ၍ ေျပာင္းလဲကာ

ေရႊဒုံးဘီေအာင္ထံ အပ္ႏွံေပး၏။ ကာေဌး႐ုံတြင္ ကျပမည္ျဖစ္ေသာ

ကျပၾကပါသည္။)

“အသြင္မတူ”ျပဇာတ္မွာ ဆရာေရႊဒုံးဘီေအာင္ ဒါ႐ိုက္တာလုပ္မည့္

ျပဇာတ္ျဖစ္သည္။ ၀င္း၀င္း႐ု၌
ံ လည္း ဒါ႐ိက
ု တ
္ ာအျဖစ္ လုပက
္ င
ုိ ေ
္ ပး

အျဖစ္ အမူအရာစကားတို႕ျဖင့္ ဖန္တီးတတ္၏။ ျပဇာတ္တစ္ခုတြင္

ရန္ စကားေျပာဆိုၿပီး ျဖစ္ေနသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ဒဂုန္ဆရာတင္က

မင္းသမီးမွာ မခ်စ္မႏွစ္သက္သူႏွင့္ လက္ထပ္လိုက္ရ၏။ မဂၤလာဦး

ကၽြန္ေတာ့္အား ဆရာေရႊဒုံးထံ ပို႕ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ည၏ အခက္အခဲကုိ စိတရ
္ ပ
ႈ ေ
္ နရာမွ အႀကံရၿပီး သတိ႕ု သား၀င္လာ

ဆရာေရႊဒုံးမွာ မ်က္စိအလြန္မြဲ၏။ ၀တၳဳဇာတ္ၫႊန္းေရး

၍ ထိကင
ုိ ရ
္ င္းႏွးီ မႈျပဳေသာအခါ နတ္ပးူ ဟန္ေဆာင္ေလသည္။ သတိ႕ု

သားရာ၌ ကရိကထမ်ားလွသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ကိုယ္တိုင္ေရးသား

သားမွာ ဖိုးပါႀကီးျဖစ္ရာ တအုန္းအုန္းႏွင့္ ရယ္ေမာရေအာင္ အမူအ

ျခင္းထက္ ႏႈတ္မွရြတ္ဆိုေပးကာ တပည့္တစ္ဦးဦးက လုိက္၍ ေရး

ရာ၊ စကားတို႕ျဖင့္ သ႐ုပ္ေဆာင္သြားပါ၏။

ေပးေနရျခင္း အမႈျပဳေနရသည္။ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္သြားခ်ိန္က စာ

ေရးရန္ တာ၀န္က်ေနေသာ တပည့္မွာ ကို၀ိုင္းဆိုသူျဖစ္သည္။ ကို

စြက္မႈတို႕ကို အနီးကပ္ေလ့လာ ဆည္းပူးရသည္မွာ ပညာတိုးလွ

၀ိင
ု း္ ကား ဇာတ္ၫန
ႊ း္ ဇာတ္လမ္း ေရးသားျခင္း၌ ၀ါသနာထုသ
ံ မ
ူ ဟုတ၊္

သည္။ ၀ါသနာႀကီးလွသူအတြက္ ရတနာပုံဆုိက္သည္ႏွင့္ တူေနပါ

သ႐ုပ္ေဆာင္လုပ္ခ်င္သူ ျဖစ္သည္။ ဆရာ့ကို ေၾကာက္၍သာ ေရး

ေတာ့သည္။

ေနရသည္။ နည္းနည္းမွ စိတ္မပါ။

ဆရာေရႊဒုံးက ကၽြန္ေတာ့္ကို စမ္းသပ္ေရးခိုင္း၏။ ကၽြန္

ေသာအခါ သီခ်င္းေရးဆရာ၊ တြဲဖက္ဒါ႐ိုက္တာ ကေလးဘ၀ ျဖစ္ခဲ့

ေတာ္က ဆရာေျပာသမွ်ကို လုိက္မေရးေသးဘဲ ေသေသခ်ာခ်ာ

ရပါၿပီ။ ဆရာေရႊဒးံု ၏ “အသြငမ
္ တူ”ျပဇာတ္၌ မင္းသားကိေ
ု က်ာ္ေအး

နားေထာင္ေနပါမည္။ ဇာတ္ခန္းတစ္ခန္းလုးံ အစ အဆုးံ ေျပာၿပီးေတာ့

ႏွင့္ ေမရီျမင္တ
့ ို႕ကို စတင္သိကၽြမ္းခင္မင္ခဲ့ရပါသည္။

ဒဂုန္ဆရာတင္က ဇာတ္လမ္းေပၚတြင္ မွီ၍ ရယ္စရာ

ဆရာသမားတိ႕ု ၏ ဇာတ္ကက
ြ ဖ
္ န္တးီ မႈ ဟာသကြကျ္ ဖင့္

ဤသို႕အားျဖင့္ ကာေဌး႐ုံသို႕ ဒုတိယအႀကိမ္ ေရာက္

မွ ကၽြနေ
္ တာ္ျပန္ေရးပါရေစဟု ခြငေ
့္ တာင္းမိပါသည္။ ဆရာက စိတ္



ရွည္လက္ရွည္ ေျပာသည္။ တစ္ခန္းၿပီးတစ္ခန္း နားေထာင္၍ ျပန္

မင္းသားေပါင္ ထုိးကြင္းထိုးဟူေသာ စကား

ေရးျခင္းအားျဖင့္ အေလ့အက်င့္မ်ားစြာ ရရွိခဲ့ပါသည္။ (ဆရာ၏ စ

ကားၾကြယပ
္ ံု အသုးံ အႏႈနး္ ကေလးမ်ား မက်န္ရစ္ေအာင္ တု႕ိ ထိမတ
ွ ္

ျပင္းထန္၍ အရာရာ၌ အားနာတြန႕္ ဆုတျ္ ခင္းမရွဘ
ိ ဲ ပြငပ
့္ င
ြ လ
့္ င္းလင္း

သားထားရပါသည္။)

ေျပာတတ္ေသာ “ထြန္းညြန္႕လူ” အမည္ရွိ သူတစ္ေယာက္အျဖစ္

ဆရာေရႊဒုံးကား ဇာတ္အိမ္ ခိုင္ခံ့စြာ တည္ေဆာက္၍

ပါ၀င္ရမည္ျဖစ္ၿပီး ၀ါးဦးထုပ္၊ ပင္နီအက်ႌ၊ လုံခ်ည္တုိ႕ကို ၀တ္ဆင္

ဇာတ္လမ္းႏွင့္ ကိုက္ညီေသာ သ႐ုပ္ေဆာင္ ေရြးခ်ယ္ကာ အားရွိရွိ

လ်က္ မာနႀကီးေသာ သူေဌးသမီး ေမခ်စ္ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံၾကကာ“အ

တင္ျပရန္ စိတ္သန္၏။ ျပဇာတ္တြင္ မပါမျဖစ္ေသာ ဟာသအခန္း

သြငမ
္ တူ အိမသ
္ မ
ူ ျဖစ္”ဟူသည့္ စကားပုအ
ံ ား ကိးု ကား၍ ဇာတ္လမ္း

က႑မ်ားအား ေရွးေဟာင္းျမန္မာ့ပျံု ပင္၊ ဒ႑ာရီ စကားစုမ်ားမွ ထုတ္

ဆင္ထားသည္ကို သ႐ုပ္ေဆာင္ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။

ႏုတ္၍ က်ပန္း ရယ္စရာမဟုတ္ဘဲ ေကြ႕ႏွင့္က်င္းႏွင့္ ဖန္တီးေလ့ရွိ

ပါသည္။ ကၽြနေ
္ တာ့ဆ
္ ရာ ဆရာဒဂုနတ
္ င္က ဇာတ္လမ္းေပၚတြင္ မွီ

ဇာတ္ေကာင္မ်ား အခ်ီအခ်ေျပာဆို သုံးႏႈန္းရမည့္ စကားလုံးမ်ားကို

၍ ျဖစ္ေပၚလာႏိင
ု ေ
္ သာ က်ပန္းရယ္ဖယ
ြ မ
္ ်ားကို လွ်ပ္တစ္ျပက္ စဥ္း

အလြန္စဥ္းစား စိစစ္ေရြးခ်ယ္ထား၏။ အိမ္ေထာင္ရွင္မတုိ႕သိရွိနား

pmyGifhvTm

“အသြငမ
္ တူ”ျပဇာတ္တင
ြ ္ ကိေ
ု က်ာ္ေအးက မ်ိဳးခ်စ္စတ
ိ ္

ဆရာေရႊဒုံးဘီေအာင္မွာ စာေပပညာရွင္ ျဖစ္ပါသည္။

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

83

W

လည္သင္ေ
့ သာ အခ်က္အလက္မ်ားကို စာေပလကၤာအစုစမ
ု ွ ထုတ္

ရာဇ၀တ္မ၊ႈ တရားမမႈမျဖစ္ပာြ းလွ်င္ ၿပီးစတမ္း။ ထု႕ိ ေၾကာင့္ ျပဇာတ္

ႏုတ္၍ အသြင္မတူျပဇာတ္၌ ခံ့ညားစြာ ေဖာ္ျပတင္ဆက္ႏုိင္ရန္ ျပင္

႐ုံတြင္ ဖဲ၀ိုင္း၊ ကက္၀ိုင္း၊ အရက္၀ိုင္းစုံေအာင္ရွိသည္။ ေလးေကာင္

ဆင္ထားသည္။ သီဆရ
ုိ မည့္ သီခ်င္းမ်ားကိလ
ု ည္း မည္သ႕ုိ မည္ပံု စာ

ဂ်င္၊ အနီေထာင္၊ ပိုက္က်ဴးစသည္တို႕ေတာ့မရွိပါ။ တနဂၤေႏြေန႕ဆို

သားမ်ား ျဖစ္ခ်င္ပါသည္ဟု တိတိက်က် ေျပာဆိုအပ္ႏွံ၏။ ဟန္ပန္

လွ်င္ ျမင္းပြသ
ဲ ႕ုိ မီသမွ် အခ်ိနက
္ ေလး အလုအယက္ ေျပးၿပီးေပးၾက

မလုပ္တတ္သည့္ သူ႕၀ါသနာအတိုင္း အသံေတးသြားကို သူနား

ရသည္။ မိမိကိုယ္တိုင္က တစ္ပါးသူတို႕အား ေျဖေဖ်ာ္ရန္အတြက္

မလည္ပါ။ ကၽြမ္းက်င္လိမၼာသူမ်ားက ေကာင္းေအာင္လုပ္ေပးသည္

သ႐ုပေ
္ ဆာင္ေနရေသာအခါ ကိယ
ု ၏
္ ေပ်ာ္ရင
ႊ မ
္ ၊ႈ သာယာမႈအတြက္

ကို အထြန္႕တက္မည့္ လူစားလည္း မဟုတ္ပါ။ သူလုိခ်င္သည့္ သ

ေလာဘကေလး စြက္၍ ေလာင္းကစားဘက္၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ၾကျခင္း

ေဘာမေရာက္ဘဲ ေခ်ာ္ေတာေင့ါသြားလွ်င္ေတာ့ မေကာင္းဘူးဟု

ျဖစ္ေပသည္။

ေျဗာင္ေျပာမွာပါဟူ၍ ခပ္ရွင္းရွင္းေျပာ၏။

သီခ်င္းတုက
ိ ၾ္ ကေသာအခါ အျခားအျခားေသာ မင္းသား

ေလာင္းကစားရေသာ ၀ိုင္းမ်ားသို႕မ၀င္၀ံ့၊ မကစားရဲခဲ့ေသာ္လည္း

မင္းသမီးတိ႕ု အခ်ိနမ
္ ေ
ီ ရာက္ရလ
ိွ ာၾကၿပီး၊ မိမတ
ိ ႕ုိ သီဆရ
ုိ မည့္ သီခ်င္း

စိမ္ေျပနေျပဥာဏ္ကစားရေသာ ဆယ့္သုံးခ်ပ္ပိုကာ၊ မာေဂ်ာင္းႏွင့္

မ်ားကို က်က္မွတ္ေနၾက၏။ သို႕ေသာ္ ေခါင္းေဆာင္မင္းသား ကို

ကက္၀ိုင္းတို႕ရွိလွ်င္ကား တစ္ေန႕လုံး တစ္ညလုံး မထတမ္းကစား

ေက်ာ္ေအးမွာ အခ်ိန္အလြန္ေနာက္က်ၿပီးမွ ေရာက္လာသည္။ သူ

ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ပါ၏။

၏ ေနာက္ပါးမွ ျပဇာတ္အဖြဲ႕ပိုင္ရွင္မ်ား အၿခံအရံအေပါင္းအသင္း

တစ္ၿပဳံတစ္မႀကီး ပါလာ၏။ ထိုအခ်ိန္က ကိုေက်ာ္ေအးမွာ အလြန္

ရွိ၏။ မိမိကိုယ္တိုင္လည္း အိတ္ေထာင္ထဲတြင္ ရွိသမွ် တစ္ျပားမ

ေက်ာ္ၾကားလူႀကိဳက္မ်ားေနေသာ မင္းသားျဖစ္သည္။ ကာေဌး၊ ၀င္း

က်န္ေလာင္းကစား၀ံသ
့ ည္။ တစ္ပါးသူတ႕ုိ အားလည္း မစားရ၀ခမန္း

႐ုံ၊ ေဇာ္႐ုံဟူေသာ ျပဇာတ္႐ုံ သုံး႐ုံက ကိုေက်ာ္ေအး၏ ရက္ခ်ိန္းရ

ေျပာ၍ ေလာင္းကစားရန္ နားသြင္းေခ်ာ့ျမဴတတ္ၾကသည္။ ၄င္းတို႕

ေအာင္ အလုအယက္ ငွားရမ္းေနရသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ သူသြားေလ

မွာ ခါးကုနး္ ေမာင္ေမာင္၊ အကယ္ဒမီ ဦးသိနး္ ေမာင္ႀကီးႏွင့္ တေယာ

ရာသုိ႕ ျပဇာတ္အဖြဲ႕ပိုင္ရွင္မ်ား တတန္းတန္းႏွင့္ လုိက္ေနၾကရျခင္း

ကိုဒီပိုးတို႕ ျဖစ္ၾကပါသည္။ တနဂၤေႏြေန႕ နံနက္ပိုင္းဆိုလွ်င္ ၀တ္

ျဖစ္၏။

ေကာင္းစားလွႏွင့္ သြက္လက္ရႊင္ပ်ကာ မၾကာခင္ အခ်ိန္ကေလး

ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တုိင္မွာ ေငြလုံးေၾကးလုံး မ်ားျပားစြာ

ကၽြနေ
္ တာ္တ႕ုိ ျပဇာတ္႐တ
ံု င
ြ ္ ေလာင္းကစားမႈ ပါရဂူမ်ား

သူ႕အေနႏွင့္ ညဘက္တြင္ ျပဇာတ္႐ုံတစ္႐ုံ၌ ၇ နာရီ

မွာပင္ သူေဌးျဖစ္ေတာ့မည့္ ဂိုက္မ်ိဳးဖမ္းလ်က္ ေလာင္းကစားမႈ၌

မွ ၁၀ နာရီခခ
ဲြ န္႕အထိ ျပဇာတ္ကၿပီး သန္းေခါင္ေက်ာ္ နွစခ
္ ်က္ သုးံ

အနည္းငယ္ စိတပ
္ ါသူမ်ား၏ ေရွ႕တြင္ ျမင္းပြစ
ဲ ာအုပက
္ ုိ ျဖန္႕ကာျဖန္႕

နာရီအထိ အေပါင္းအသင္းမ်ား ေခၚေဆာင္ရာသိ႕ု လုက
ိ ပ
္ ါလည္ပတ္

ကာ ခဲတြက္ၾကသည္။

ရ၏။ ေကၽြးခ်င္ေမြးခ်င္ အရက္တက
ုိ ၍
္ ျပဳစုခ်င္သက
ူ လည္း ေပါမ်ား

လွေပသည္။ ထုိေၾကာင့္ ေနာက္တစ္ေန႕ နံနက္၊ အျခား ႐ုံတစ္႐ုံမွ

တည္းက အႏိုင္မစီးဘဲ ဆြဲလာခဲ့သည္။ ပရိသတ္က လုံး၀ မရိပ္မိ။

ကျပမည့္ ျပဇာတ္သခ
ီ ်င္းတိက
ု ရ
္ န္ ဇာတ္တက
ုိ ရ
္ န္ ခ်ိနး္ ဆိထ
ု ားသည္

ပိုင္ရွင္ႏွင့္ မိမိႏွစ္ဦးတည္းသာ သိေသးသည္။ ကြင္းထဲေရာက္မွ

ကို အခ်ိန္မီလာရန္ မတတ္ႏိုင္ေတာ့။

ေဂ်ာ္ကီကို စီးေပေတာ့ဟု ေျပာရမည္ျဖစ္သည္ဟု ဆို၏။

အိပရ
္ ာမွထလာေသာအခါ၌လည္း ညကအရွန
ိ မ
္ ်ားသြား

၄င္းတို႕ေလာင္းမည့္ျမင္းမွာ

ဘယ္အခ်ိန္ေလာက္က

ဦးသိန္းေမာင္ႀကီး၏ အေျပာကေလးတစ္ခုကို မွတ္မိ

ေသာေၾကာင့္ ခံစားေနရသည့္ ကိက
ု ခ
္ န
ဲ ာက်င္ေလးလံမႈ ေ၀ဒနာဒုကၡ

ပါေသးသည္။

မ်ားမွ ေလ်ာ့ပါးသက္သာသြားေစရန္ တစ္ခြက္ႏွစ္ခြက္မွ် ၀မ္းတြင္း

သိ႕ု သြတသ
္ င
ြ း္ ခ်ီးျမႇငလ
့္ က
ို ရ
္ ၏။ ထိ႕ု ေနာက္ ရနံ႕ကေလးတသင္းသင္း

ဂိတ္က ထြက္ၿပီး ႏွစ္က်ပ္တန္းထိပ္အေရာက္မွာ ေဂ်ာ္ကီက လႊား

ႏွင့္ သီခ်င္းတုိက္၊ ဇာတ္တုိက္မည့္ ျပဇာတ္႐ုံသို႕ အလုပ္ဆင္းလာ

ခနဲခုန္ခ်ၿပီး လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္ဆင္းေသာက္ဦးမယ္၊ ေသာက္

သည္။ သူအပ
ိ ရ
္ ာမွ မႏိးု ခင္ကတည္းက ေစာင္စ
့ ားေနၾကရေသာ ျပ

တာမွ ဂ်ပိုးေသာက္၊ ခြက္ေမာ့မ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ ပန္းကန္ျပားထဲထည့္

ဇာတ္အဖြ႕ဲ ပိင
ု ရ
္ င
ွ မ
္ ်ား၊ အေပါင္းအသင္းမ်ားတိ႕ု သည္လည္း ဂ်စ္ကား၊

ၿပီး ဇိမန
္ ႕ဲ လူႀကီးလူေကာင္းေသာက္နည္းမ်ိဳးနဲ႕ေသာက္မာွ ။ ၿပီးေတာ့

ဆလြန္းကား အသီးသီးႏွင့္တစ္ပါတည္း လုိက္ပါလာၾကကုန္သည္။

မွ ျဖန္းခနဲ ႀကိမ္နဲ႕႐ိုက္၊ ခုန္တက္ၿပီးေတာ့ စီးတာေတာင္ ႏွစ္လ်ား

ကိုေက်ာ္ေအး၏ ဇနီးမွာ အလြန္ ေအးေဆးသိမ္ေမြ႕သူ

ေလာက္ေတာ့ အျပတ္အသတ္ႏိုင္ရမယ္”ဟု ဟန္ႏွင့္ပန္ႏွင့္ေျပာၿပီး

ျဖစ္သည္။ ရသမွ်သုံးျဖဳန္းပစ္ေနသည္ကိုလည္း တစ္ခြန္းတစ္ပါဒမွ်

တစ္မနက္လးံု ျမဴးၾကြေနေသာ သူ႕ကို ကၽြနေ
္ တာ္တ႕ုိ က ပိက
ု ဆ
္ ေ
ံ လး

မေျပာ။ ေန႕ေရာညပါ တစိမစ
့္ မ
ိ ေ
့္ သာက္စားေနသည္ကလ
ုိ ည္း ကန္႕

မ်ား စုေဆာင္း၍ ေပးလုက
ိ ၾ္ ကရသည္။ ျပဇာတ္ေန႕ပြမ
ဲ ာွ ၂ နာရီတင
ြ ္

ကြကဆ
္ ပ
ူ ေ
ူ လသည္ဟု တစ္ခါမွ မၾကားဖူးပါ။ သူ႕သမီးကေလး သား

ျပသေသာေၾကာင့္ ျမင္းသမားမ်ား အခ်ိန္မီျပန္လာရ၏။

ကေလးမ်ားႏွင့္ တာေမြ၊ ျမင္းၿပိဳင္ကြင္း ေဘးနားရွိ ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္

ကေလး၌ ခပ္ကုပ္ကုပ္ေနရွာသည္။

၏ ေခၽြးျပန္အဆီထြက္ေနေသာ မ်က္ႏွာႀကီးကို ရႈံ႕မဲ့ျပကာ-

ကၽြန္ေတာ္တို႕ျပဇာတ္သမားမ်ား ၀င္ေငြေကာင္းေနၾက

“ေဟ့... ငါ့ျမင္းက ဘယ္ေလာက္ ေသခ်ာသလဲဆိုရင္

စိတ္ကူးႏွင့္ ႐ူးေနၾကရသူျပဇာတ္႐ုံမွ လူတစ္စုအား သူ
“ကံဆိုးတာပါကြာ၊ တကယ္သာ စီးလိုက္ရရင္ အလြန္

သည့္အခ်ိန္တြင္ ေပ်ာ္ပါးေလာင္းစားမႈမ်ား၊ တားဆီးပိတ္ပင္ျခင္း မ

ေခ်ာင္တဲ့ပြဲ”လာေခ်ေသး၏။

ရွိ။ ေငြရွိရင္ ထင္ရာလုပ္၊ တစ္ဖက္သားကို မထိခုိက္၊ မရမ္းကားဘဲ

pmyGifhvTm

“ဘယ္လျုိ ဖစ္လ႕ို တုနး္ ၊ ေဂ်ာ္ကက
ီ တကယ္မစီးဘဲ လက္

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

84

W

ဖက္ရည္ ဆင္းေသာက္႐တ
ံု င္မက မုန႕္ ဟင္းခါးပါ ဆက္စားေနလို႕

ၾကားလုက
ိ ရ
္ တာ။ အဲ ဇာတ္တက
ုိ တ
္ အ
့ဲ ခါလည္းက်ေရာ ငါသင္ထား

လား”ဟု ပိုက္ဆံကေလးပါသြားသူ တစ္ေယာက္က ေနာက္၏။

တဲ့ အတင္အခ် စကားေတြ အတိအက်ပါမလာေတာ့ဘူး။ သူတို႕

“ဂိတ္ဗိုလ္ကြ၊ ဂိတ္ဗိုလ္၊ သူေလာင္းထားတဲ့ျမင္း တန္း

စကားနဲ႕ သူတို႕ ဒီအဓိပၸာယ္မ်ိဳးေရာက္ေအာင္ လွည့္ပတ္ေျပာသြား

ထဲ မ၀င္ေသးတာနဲ႕ မလႊတ္ဘဲထားၿပီး တို႕ေကာင္က ေနာက္ဆုံး

ၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ ဒီလိုဆိုရင္ ရပါတယ္ေနာ္ ဆရာတဲ့။ ရေတာ့

ေရာက္လို႕ တန္းေနာက္မွာ ခ်ာခ်ာလည္ေနတုန္း လႊတ္လိုက္ေတာ့

ရတာေပါ့ဟ၊ ဒါေပမယ့္ ေဆးထိုးေပးရတဲ့ဆရာႀကီးေတြလို ရွိမခုိး

ဘယ္လာရမလဲ” သူေျပာသမွ် နားေထာင္ေနၾကရပါသည္။ သူလည္း

႐ုတ
ံ စ္မယ္၊ ၿပံဳးၿပီး ေခါင္းညိတျ္ ပလုက
ိ ရ
္ တယ္ အေကာင္ေရ႕၊ သူတ႕ုိ

ကုန၊္ ကၽြနေ
္ တာ္တ႕ုိ လည္းကုန။္ ဒါေပမယ့္ ေနာက္တစ္ပတ္က်ေတာ့

က ႏိုင္ငံေက်ာ္ ျပဇာတ္ဘုရင္၊ ဘုရင္မႀကီးေတြ မဟုတ္လား။ တို႕

သူတို႕တစ္ေတြက ေဟာၾကေျပာၾကျပန္တာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕တ

မ်ား ၿဗိတိသွ်ဘားမားမွာ ႐ုပ္ရွင္႐ိုက္ေနၾကတုန္းက အလုပ္လုပ္လုိ႕

ေတြကလည္း ရွိစုမဲ့စုေလးေတြ ေပးလုိက္ၾကျပန္တာပါပဲ။

တယ္ေကာင္း။ ေကာင္းမွာေပါ့ သ႐ုပေ
္ ဆာင္ မင္းသားမင္းသမီးေတြ

ကိုေက်ာ္ေအးက လုံးခ်င္းသမား၊ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ျမင္း

က လခစားေတြကိုး၊ အခ်ိန္တန္ရင္ေရာက္၊ အလုပ္သိမ္းမွျပန္၊ ခုိင္း

တစ္မေပး၊ သူထင္တဲ့ျမင္းကို အေသအခ်ာတြက္၊ ျမင္းေဇာင္းေတြ

တဲ့အတိုင္း လုပ္ဆိုေတာ့ ဇာတ္ကားေကာင္းေတြ အမ်ားႀကီးထြက္

ကိုသြား၊ ေဂ်ာ္ကီ၊ ထရိန္နာေတြနဲ႕ ေပါင္းၿပီးေတာ့မွ အပိုင္ဆိုၿပီး

တယ္။ ဒါ႐ိုက္တာေတြရဲ႕ ပညာကို ျပည့္ျပည့္၀၀ ျပသခြင့္ရတယ္။

ေလာင္း၊ အဲဒါလည္း ကုန္တာပါပဲ။ ဖဲရယ္၊ ျမင္းရယ္၊ ပုလင္းရယ္၊

ျပဇာတ္ကေ
ုိ တာ့ စိတက
္ န
ု ပ
္ ါတယ္ ေမာင္တင္ေ
့ အာင္ရယ္၊ မင္းဆရာ

တစ္ခါတေလ အေပ်ာ္အပါးေလးရယ္ ခ်ာလပတ္လည္ေနေသာအခါ

ဒဂုန္လို လူမ်ိဳးနဲ႕မွ ကိုက္မွာပါကြာ”ဟု ေျပာပါ၏။

ဆရာေရႊဒးံု ဘီေအာင္ကသ
့ဲ ႕ုိ စာေပပညာရွငႀ္ ကီးတစ္ဥးီ ေရးသားထား

သည့္ ျပဇာတ္မွ စကားအတင္အခ်မ်ားအား က်က္မတ
ွ မ
္ ေနႏိင
ု ေ
္ တာ့

ကား အႀကီးမားဆုးံ ျဖစ္ပါသည္။ ဇာတ္လမ္းတစ္ပဒ
ု ၊္ ဇာတ္ထပ
ု တ
္ စ္

ပါ။ ဆရာမပူပါနဲ႕။ ရပါတယ္ ဆရာ၊ စိတ္ခ်ပါ၊ ေက်ာ္ေအးပဲ ဆရာ

ခု ထူးထူးျခားျခား ေပၚထြကလ
္ ာရန္ ဒါ႐ိက
ု တ
္ ာကား တာ၀န္အျပည့္

ရယ္ ဟဲ… ဟဲ ဟု ႏွစ္သိမ့္ကာ ၀တ္ေက်တန္းေက်မွ် ဇာတ္လမ္း

ထမ္းရသူျ ဖစ္၏။ ၀တၳဳမွ ဇာတ္ၫန
ႊ း္ ၊ ဇာတ္ၫန
ႊ း္ မွ ဇာတ္ထပ
ု ျ္ ဖစ္လာ

မွတ္မိ႐ုံကေလး သီခ်င္းတိုက္၊ ဇာတ္တုိက္ၿပီး ကတုိက္က႐ိုက္ ဂ်စ္

ေအာင္ ဖန္တးီ ၾကရာတြင္ မိမပ
ိ ါ၀င္ရေသာ အခန္းက႑မ်ားေလာက္

ကားႏွင့္ ေျပးေလသည္။

သာ အထူးဂ႐ုစိုက္ လုပ္ေဆာင္ၾကရသည့္ သ႐ုပ္ေဆာင္မ်ားက ဒါ

ဆရာေရႊဒုံးဘီေအာင္က “ငါ့ လခြမ္း တို႕အျဖစ္က မင္း

႐ိက
ု တ
္ ာအား “ႏိင
ု ”္ ေနၿပီဆပ
ုိ ါက ထိဇ
ု ာတ္ထပ
ု က
္ ား ေရျမဳပ္ေနေသာ

သားေပါင္ ထိးု ကြငး္ ထိးု ေပးရတဲ့ အလုပမ
္ ်ဳိး လုပေ
္ နရတာကိးု ကြ”ဟု

လယ္ကြင္းျပင္ကဲ့သို႕ သီးေကာင္းႏွံေကာင္းမ်ား ထြက္လာႏိုင္ေတာ့

ညည္းညည္းညဴညဴေျပာပါသည္။ အဲဒီစကားရဲ႕အဓိပၸာယ္ေရာ နား

မည္ မဟုတ္ပါဟု ဆရာက အမိန္႕ရွိဖူးပါ၏။

လည္ရ႕ဲ လားဟု ဆက္ေမးရာ “မသိပါဘူးဆရာ”ဟု ေျပာလုက
ိ ေ
္ တာ့မ-ွ

သီခ်င္းကို မင္းသား၊ မင္းသမီးမ်ား ေၾကညက္ေအာင္ မရၾကေသး။

“မင္းညီမင္းသားေတြကို ထိုးကြင္းမင္ေၾကာင္ထိုးေပးရ

႐ုပရ
္ င
ွ ျ္ ဖစ္ေစ၊ ျပဇာတ္ျဖစ္ေစ ဒါ႐ိက
ု တ
္ ာ၏ အခန္းက႑

“အသြင္မတူ” ပထမဆုံး ကျပသည့္ညက ဇာတ္ေပါင္း

တဲ့ ဆရာႀကီးေတြရဲ႕ ဒုကၡကို မင္းစဥ္းစားၾကည့္စမ္း၊ ေပါင္နဲ႕တင္ပါး

သို႕ေသာ္ ကိုေက်ာ္ေအးက အႀကံရေလသည္။

ဆိုတဲ့ အသားႏုႏုေနရာကေလးေတြကို စုတ္နဲ႕တစ္အားထိုးေတာ့

မွ ေဆးစြၿဲ ပီး လွလပ
ွ ပျဖစ္မယ္က
့ စ
ိ က
ၥ ၊ြ ေရွးတုနး္ ကေတာ့ ေယာက်္ား

ေဟာဒီ ၀ါးဦးထုပ္ထဲ ထည့္ထားၿပီး လက္နဲ႕ပိုက္ထားမယ္၊ မရတဲ့

မွန္ရင္ ထိုးကြင္း ဒူးက်ရွိမွ၊ ေယာက်္ားပီသတယ္လို႕ ယူစၾကတာ

ေနရာက် အသာေလး လွမ္းၾကည့္လုိက္႐ုံပဲ”ဟုဆိုကာ ဇာတ္၀င္

ကိုး။ အရြယ္ေရာက္လာတာနဲ႕ မင္းညီမင္းသား ဆင္းရဲသားမေရြး

ပစၥည္းျဖစ္ေသာ သူ႕၀ါးဦးထုပ္ထဲ၌ သီခ်င္းစာရြက္ထည့္ထားသည္။

ထိးု ကြငး္ ေလးေတြ ကိယ
ု စ
္ ရ
ီ ေ
ိွ နေအာင္ ထိးု ၾကရတယ္။ အဲဒလ
ီ ုိ ေဆး

ထိးု ေပးၾကရတဲ့ ဆရာႀကီးေတြအေနနဲ႕ဆင္းရဲသဆ
ူ င္းရဲသား ေကာင္

တက္စံု ၀တ္ေကာင္းစားလွမ်ား ၀တ္ဆင္ကာ ထြကလ
္ ာၾကၿပီး တန္း

ေလးေတြ ထိုးေပးတဲ့အခါက်ေတာ့ ဘယ္မႈမလဲကြ။ နင့္ဟာနင္ နာ

စီလိုက္ၾက၏။ ကိုေက်ာ္ေအးက ေခါင္းေပၚမွ ၀ါးဦးထုပ္ကို ခၽြတ္၍

႐ုံမကလုိ႕ဘာျဖစ္ျဖစ္ ဂ႐ုစိုက္စရာမလိုဘူးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ သက္ဦး

လက္ထတ
ဲ င
ြ ္ ပိက
ု ထ
္ ားလိက
ု သ
္ ည္။ ထိခ
ု ဏ၌ ဇာတ္ခေ
ံု ပၚတြင္ ထြနး္

ဆံပိုင္ မင္းညီမင္းသားေလးေတြဆိုေတာ့ ေၾကာက္လည္းေၾကာက္

ညႇထ
ိ ားေသာ မီးလုးံ မ်ား မွန
ိ ၿ္ ငိမး္ သြားၿပီး စက္ခန္းမွ ဆလုက
ိ မ
္ းီ ေမာင္း

ရ၊ အသည္းခုက
ိ မ
္ တတ္ နာက်င္ေစမယ့္ ထုးိ ကြငး္ မင္ေၾကာင္ အ႐ုပ္

ႀကီးႏွင့္ ေဘးတစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွ ေရာင္စုံအလွဆလုိက္မီးမ်ား ထိုး

ေတြကိုလည္း ဒူးအထက္ကေနခါးအထိ မထိုးမျဖစ္ ထိုးရေတာ့မယ့္

ေပးေနေလရာ ကိေ
ု က်ာ္ေအးတစ္ေယာက္ ခေမာက္တင
ြ း္ မွ သီခ်င္း

အေျခဆိုေတာ့ ေအာက္ပိုင္းတစ္ပိုင္းလုံး လွန္ၿပီး ေဆးထိုးခံေနတဲ့

စာရြက္ကို လုံး၀ဖတ္မရေတာ့ဘဲ ေယာင္၀ါး၀ါးႏွင့္ ေရာေႏွာသီဆို

ဘုရင့္သားေတာ္၊ ညီေတာ္ကေလးေတြကို လက္ထဲက စုတ္ႀကီးနဲ႕

ရင္း- “ဘာမွလည္း မျမင္ရေတာ့ဘူးဟာ”ဟု ဗလုံးဗေထြး ေျပာဆို

တစ္ခ်က္ထးုိ လိက
ု ၊္ နာလြနး္ လိ႕ု ေအာ္ဟစ္မ်က္ေစာင္းထိးု အံႀကိတ္

အဆုးံ သတ္လက
ို ရ
္ ပါေတာ့သည္။ ကိေ
ု က်ာ္ေအး သီခ်င္းဆိေ
ု နသည္

ၿပီး ၾကည့္လုိက္ရင္လည္း လက္ႏွစ္ဖက္ယွက္လုိ႕ ရွိခုိးရင္း မ်က္ႏွာ

ကိုၾကည့္၍ ကၽြန္ေတာ္၏ စိတ္၌ အေတြးတစ္ခု ေပၚလာဖူးပါသည္။

“ငါ့အတြက္ေတာ့ လြယ္တယ္ေဟ့၊ သီခ်င္းစာရြက္ကို

ဇာတ္ေပါင္းခန္းေရာက္ေသာအခါ ဇာတ္ခုံေရွ႕သို႕လူစုံ

ခ်ိဳေသြးလုိက္ လုပ္ေနရတဲ့ဘ၀မ်ိဳး၊ အခု ငါ့မွာလည္း ႏုိင္ငံေက်ာ္

#

ျပဇာတ္မင္းသား၊ မင္းသမီးႀကီးေတြကို တပင္တပန္း စဥ္းစားၿပီး

ဗိုလ္ကေလးတင့္ေအာင္

ေရးထားတဲ့ စကားလုံးေတြ ေျပာႏိုင္ေအာင္ စုတ္နဲ႕ထိုးသလို သင္

(ေရွ႕လဆက္ရန္-)

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

85

W

taomtaxh
(တစ္)

‘‘မႈန္ျပာရီ... ရာသီေတြေျပာင္း... တစ္ေဆာင္း... ေ၀ါင္း

... ေ၀ါင္း... ေ၀ါင္း... ေ၀ါင္း... ေ၀ါင္းေ၀ါင္း... ေ၀ါင္း... သစ္ျပန္ၿပီ
... ေငြႏွင္းရယ္မႈန္... ၀ုန္႕၀ုန္႕၀ုန္႕ တသုန္ုသုန္ျမဴး... ေဟမာန္ဦး...
ကူး... ၀ူး... ၀ူး... ၀ူး၀ူး... ၀ူး... ၀ူး၀ူး... ခဲ့ၿပီ’’

အႏို႕ရယ္ သို႕ႏွယ္ျဖင့္သာလွ်င္ ကၽြႏု္ပ္ ဆရာႀကီးဂ်က္

ကေလးဘ၀ ဟိအ
ု ရြယက
္ ေဆြးလ်အဆိေ
ု တာ္ႀကီး ကိသ
ု န္းလႈင
ိ လ
္ ို
ေတးဟစ္ကာ ေဆြးပစ္လိုက္ခ်င္ဘိေတာ့၏။

ေၾသာ္... ေဆာင္း... ေဆာင္း... ။ ကၽြႏ္ုပ္တို႕၊ ေမာင္ရင္

တို႕ရဲ႕ေဆာင္းေလ။ လမ္းေဘး၀ဲယာတြင္ ရႊဲရႊဲစိုစိုေနၾကသည့္ ၿငိမ္း
ေက်ာ္ရဲ႕ျမက္ဖ်ားႏွငး္ ။ ဇာခန္း ဆီးပြင့္လြကုိ တို႕ေ၀ွ႕တိုက္ႏွင္လိုက္
သည္က ေမာင္ေမာင္ၫန
ြ ႕္ ရဲ႕ေျမာက္ျပန္သည္ေလညႇငး္ ။ သဇင္ရနံ႕၊
သင္းပ်ံ႕ေ၀့၀ဲ စာေပေဟာေျပာပြတ
ဲ ႕ုိ ႏႊဆ
ဲ င္ရာကာလမ်ားပင္ ျဖစ္ေခ်
ဘိသည္တကား။

သို႕ကလို အႏွီကာလ ဤကာလမ်ား၌ ကၽြႏု္ပ္ဆရာႀကီး

ဂ်က္ထံသို႕ ေရာက္ေရာက္လာတတ္ေသာ လူပုဂိၢဳလ္မ်ားမွာကား
စာေပေဟာေျပာပြဲ က်င္းပလတၱံ႕ဟူေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ အရပ္
ရွစ္မ်က္ႏွာ၊ ေနရာအႏွံ႕မွ ေျခဆန္႕လာၾကကုန္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႕ပင္

a[mawmh
a[mwmaygh
'gayr,fU
ra[mbl;

ျဖစ္ေခ်ဘိသည္တစ္မံု႕။ ေရးသူႏွင့္ ဖတ္သူ၊ ဖြဲ႕ဆိုသူနဲ႕ ခံစားသူ၊
တစ္ႏွစ္တြင္ တစ္ခါ ဤသဇင္ပြင့္ေ၀ ကာလမ်ား၌ ဆံုေတြ႕ၾကျခင္း
သည္ ေကာင္းေသာအမႈျဖစ္၏။ ကၽြႏု္ပ္ဆရာႀကီးဂ်က္လို ဧရာမ
စာထိပ္ထားကို ေသခ်ာအက် လာဖိတ္ၾကားျခင္းသည္ ၄င္းေသာ
အမႈျဖစ္၏။ သို႕ေပမင့္ ခက္ေနသည္က ကၽြႏု္ပ္ဂ်က္သည္ ထိုသို႕
ထိုသို႕ေသာ စာေပေဟာေျပာပြဲ ဖိတ္ၾကားမႈမွန္သမွ်ကုိ ကေလာင္
တစ္သက္ ေယာင္ယက္၍မွ် လက္မခံခဲ့ျခင္းျဖစ္၏။

အေၾကာင္းရွိပါသည္။

ဟုတ္ကဲ့... ။ ကၽြႏု္ပ္ဆရာႀကီးဂ်က္ထံတြင္ အေၾကာင္း

ေၾကာင္းေတြ ရွိေနပါသည္။ စာေပေဟာေျပာပြဲေတြကို မလိုက္ခ်င္
မလိုက္ရဲေလာက္သည့္ အေၾကာင္းတရားေတြက ကၽြႏု္ပ္တြင္ တ
ကယ့္ကို ရွိေနပါသည္။ အက်ဥ္းမွ်ကုိ လင္းရေပလတၱံ႕။
(ႏွစ္)

‘‘ယေန႕’’

ဦးစြာမဆြ ဂ်က္တင္ျပခ်င္ေသာ အေၾကာင္းရပ္ကေလး

‘‘ပလို႕ဂ်ိ’’

ကေတာ့ ကြယလ
္ န
ြ သ
္ ူ စာေရးဆရာ မင္းေက်ာ္တ႕ုိ ၾကံဳေတြ႕ခဲရ
့ ေသာ

‘‘ယေန႕’’သည္

စာေပေဟာေျပာပြဲ အေတြ႕အၾကံဳကေလး ျဖစ္ခ်င္ဘ၏
ိ ။ တစ္ခါသား

‘‘ပလို႕ဂ်ိ’’သည္ ေအာက္က ဆိုင္း၀ိုင္းမွ အသံျဖစ္ပါသည္။ ေၾသာ္...

တြင္ ဆရာမင္းေက်ာ္တို႕အဖြဲ႕သည္ မဟာရန္ကုန္မွ ေ၀းလွစြာေသာ

ေဟာေျပာပြဲ အၿပီးတြင္ ကပြဲအတြက္ ဆိုင္းစမ္းလိုက္တယ္ထင္ပါ့

စာေပေဟာေျပာပြဲဟူ၍ တစ္ႀကိမ္ တစ္ခါမွ် မလုပ္ဖူးရွာေသာ ၿမိဳ႕

ဟုပင္ ထင္မွတ္ကာ ဆရာမင္းေက်ာ္က ဆိုင္း၀ိုင္းကုိ စဥ္းငယ္မွ်

ေပါက္စကေလးတစ္ခုကုိ ေရာက္သြားခဲ့ၾကပါ၏။

ငဲ့ၾကည့္ၿပီးသကာလ ပရိသတ္ဘက္ကို အာ႐ံုျပန္ထည့္လိုက္သည္။

ၿမိဳ႕နယ္စာေပဆိုင္ရာ တာ၀န္ရွိပုဂၢိဳလ္မ်ားက ဖ်ာခင္း

‘‘ယေန႕’’

ၾကည့္ရေသာ ၿမိဳ႕က်က္သေရေဆာင္ ႐ုပ္ရွင္႐ံုထဲတြင္ ေဟာေျပာပြဲ

‘‘ပလို႕ဂ်ိ’’

အခမ္းအနားကို ျပင္ဆင္ထားပါ၏။ ဇာတ္စင္၏ ေအာက္ဘက္တြင္

စာေရးဆရာခမ်ာ တြန႕္ သြားျပန္ပါ၏။ သိ႕ု ေသာ္ မတတ္

ကား ျမန္မာဆိုင္း၀ုိင္းႀကီးတစ္ခုက အခန္႕သား။ ဆရာမင္းေက်ာ္က

သာ။ သူ႕စကားကို ေရွ႕နည္းနည္း တိုးၾကည့္လိုက္သည္။

ေဟာေျပာပြဲအၿပီးတြင္ ကပြဲဘာညာအတြက္ ျပင္ဆင္ထားေသာ

ဆိုင္း၀ိုင္းဟုပဲ ေအာက္ေမ့ထားလိုက္သည္။ သို႕ႏွင့္ ေဟာေျပာပြဲကို

တဲ့ အခါ’’

ဆရာမင္းေက်ာ္က စတင္ပါေခ်သည္။

pmyGifhvTm

86

W

စကားသံျဖစ္ၿပီး

‘‘ကၽြနေ
္ တာ္တ႕ုိ ျမန္မာစာေပေလာကကို ျပန္ၾကည္လ
့ က
ို ္
‘‘ထံု... ထံုေဗထံု... ထံုေဗထံု... ထံုေဗထံု’’

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

ဆရာမင္းေက်ာ္၏

ဆရာမင္းေက်ာ္က ထံေ
ု ဗထံျု ဖင့္ တျဖည္းျဖည္းတိးု သြား

မည္ကို လြဲေခ်ာ္လို႕-

ေသာ ဆိုင္း၀ိုင္းကို နားမလည္သလိုၾကည့္ကာ သူ႕စကားကို နည္း

နည္း ဆက္ၾကည့္လိုက္ျပန္ပါသည္။

ႀကီးနဲ႕ ထင္ရာွ းခဲတ
့ ့ဲ စာေရးဆရာႀကီး ေမာင္ဘက ေဟာေျပာပါလိမ့္

‘‘အေပ်ာ္ဖတ္စာေပေတြက မ်ားလြန္းလွပါတယ္’’

မယ္ခင္ဗ်ာ’’

‘‘တီတီတီတီတီတီး... တီး... တီး... တိတိတိ’’

‘‘စာေပ၀ါသနာမ်ားခင္ဗ်ာ... ခုတစ္ခါ ငထင္ဆတ
ုိ ့ဲ ၀တၳဳ

ၾကည့္ေပေတာ့။ စာေရးဆရာအမည္က ‘‘ေမာင္ထင္’’၊

ျမန္မာ့ႏွဲႀကီးက လြမ္းဖြယ္ေတးသြားကို တတီတီ မႈတ္

၀တၳဳအမည္က ‘‘ငဘ’’ကို လြဲေခ်ာ္လို႕။ အင္း... ဒါေလာက္ကေလး

လိက
ု ျ္ ပန္ပါေခ်သေပါ့။ သိ႕ု ျဖင့္ ေဟာေျပာမႈတစ္ခ်က္ ဆိင
ု း္ တစ္ကက
ြ ္

ေတာင္မွ မသိမတတ္၊ မႏွ႕ံ စပ္ရင္လည္း ဘာျဖစ္လ႕ုိ စင္ေပၚကုိ တက္

ျဖင့္ သြားလိုက္ၾကသည္မွာ ေနာက္ဆံုး ဆရာမင္းေက်ာ္က ‘‘ျမန္မာ

လာခ်င္ရေသးသတုနး္ အေမာင္ သေကာင္သ
့ ားတု႕ိ ရဲ႕။ ခက္လက
ွ ၿပီ။

စာေပ တိုးတက္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကပါစို႕’’ဟူ၍ နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္သည္

ႏွင့္ ဆိင
ု း္ က ‘‘တုတ္ တုတ္ ျဗဳန္း... တုတ္ တုတ္ ျဗဳန္း... တုတတ
္ တ
ု ္

ထားျပန္သူ ကၽြႏု္ပ္ဆရာႀကီးဂ်က္က ေဟာေျပာပြဲေတြကို ေၾကာက္

ျဗဳန္း’’ဟုဆိုကာ ေျဗာသံျဖင့္ အနားသတ္လိုက္ပါေလသည္။

မိေခ်သည္မွာ မဆန္းပါေပ။

ဤႏွယ္ သည္ႏွယ္ေသာ အေၾကာင္းအေထြေထြကို သိ

အႏွီ စာေပေဟာေျပာပြဲ အၿပီးတြင္ စာေရးဆရာမ်ားက

(ေလး)

ဘယ့္ႏွာေၾကာင့္ ဆိုင္းထည့္ရပါသနည္းဟု ေမးျမန္းသမႈ ျပဳေလရာ

တာ၀န္ရွိပုဂၢိဳလ္မ်ားက စာေရးဆရာမ်ားေဟာေျပာရာတြင္ ေျခာက္

ျဖစ္အပ်က္သည္ကား ရာဇ၀င္ေနာက္ခံ ၀တၳဳမ်ားျဖင့္ အထူးထင္ရာွ း

ကပ္ႀကီးျဖစ္ေနမည္ကို စိုးရိမ္ေသာေၾကာင့္ပါတဲ့။ ဘယ္ပြဲကုိ ဘယ္

ေသာ စာေရးဆရာခ်စ္ဦးညိဳ၏ အျဖစ္အပ်က္ေပ၏။ ထိုေဟာေျပာပြဲ

လုိ က်င္းပရမည္ကိုမွ မသိရွာၾက။ ခက္စြတကား။

သည္လည္း နယ္ေဟာေျပာပြပ
ဲ င္ျဖစ္ေခ်ၿပီ။ ထုပ
ိ တ
ဲြ င
ြ ္ ကၽြႏပ
္ု တ
္ ႕ုိ ၏ ရဲ

ေဘာ္ စာေရးဆရာခ်စ္ဥးီ ညိဳက ေနာက္ဆးုံ ေဟာရန္ အလွညက
့္ ်ေခ်၏။

ဒါမ်ိဳးေတြကုိ ၾကားသိထားေလသူ ကၽြႏပ
ု္ ဆ
္ ရာႀကီးဂ်က္

က ေဟာေျပာပြဲကို ရြံ႕ေနမိသည္မွာ သိပ္ေတာ့ မဆန္းလွ။

(သံုး)

ထို႕ေနာက္ ၄င္းေနာက္တြင္ ကၽြႏု္ပ္ေဖာ္ျပလိုေသာ အ

ညသည္ တစ္စတစ္စ နက္လာလ်က္။ ႏွင္းျမဴေတြက

တစ္စတစ္စ ၿပိဳဆင္းလာလ်က္။ အခ်ိန္က လင္းအားႀကီးဘက္ကို

ေနာက္ထပ္တဖန္ ဂ်က္တင္ျပခ်င္ေသာ စာေပေဟာ

လုလာေနလ်က္။ ပရိသတ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ျပန္သြားၾကသည့္

ေျပာပြဲတစ္ခု အေၾကာင္းကေတာ့ စာေရးဆရာ၏ အမည္ကိုမွ မွန္

တိုင္ အမာခံ ပရိသတ္ ဆယ္ေယာက္ခန္႕က စာေရးဆရာ၏ ရင္

ေအာင္ မေျပာႏိုင္ေသာ ေဟာေျပာပြဲအေၾကာင္း ျဖစ္ပါ၏။ သည္

ဘတ္ႀကီးကိုထည့္ကာ ေဟာေျပာေနမႈအေပၚ တုတ္တုတ္မွ်မလႈပ္

ေဟာေျပာပြဲက လူငယ္ေတြက ဦးေဆာင္ျပဳလုပ္ေသာ ေဟာေျပာပြဲ

စတမ္း ေမ်ာပါေနလ်က္။ စာေရးဆရာကလည္း ထိုတပ္မက္သူ လူ

ျဖစ္ပါသည္။ အဖြဲ႕အစည္းကလုပ္ေသာ ေဟာေျပာပြဲျဖစ္ပါေသာ

နည္းစုအေပၚတြင္ ေလးစားမိေနလ်က္။ အားရပါးရ ေဟာေျပာေန

ေၾကာင့္ စီစဥ္သလ
ူ င
ူ ယ္ေတြက စင္ေပၚကိတ
ု က္ၿပီး သူေျပာခ်င္၊ ကုယ
ိ ္

ေခ်သေပါ့။

ေျပာခ်င္ႏွင့္ ျဖစ္ေနၾကဟန္ တူပါသည္။ ဒါ့ေၾကာင့္ မွ်မွ်တတ ျဖစ္

သြားေစရန္အတြက္ တစ္ေယာက္တစ္လွည့္စီ တက္ခိုင္းလိုက္ပါ

သည္ႏွင့္ ဆရာခ်စ္ဦးညိဳက ထိုအမာခံ ပရိသတ္ထံသို႕တေလးတ

သည္။ စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ ေဟာေျပာတိုင္း လူငယ္တစ္

စား ေလွ်ာက္သြားကာ စာေပအေပၚ ေလးနက္လြန္း၍ ေလးစားမိ

ေယာက္စီက တက္၍ မိတ္ဆက္ေပးေစသည္။

ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။ သို႕ေသာ္ ထိုသူမ်ား၏ စကားက

စာေရးဆရာကို တစ္ခ်က္တည္းႏွင့္ ပံုလဲက်သြားေစပါသည္။

‘‘ခုတစ္ခါ ေဟာေျပာမယ့္ စာေရးဆရာကေတာ့ ေတာ

သို႕ႏွင့္ အႏို႕ႏွင့္ဟုပဲ ဆိုလိုက္ၾကပါစို႕။ ေဟာေျပာပြဲၿပီး

တြင္း သားကေလး ေမာင္ေစာခ်စ္ပါ ခင္ဗ်ာ’’

တာနဲ႕ ခုံေတြသိမ္းဖို႕ ေစာင့္ေနၾကတာပါ’’

ပရိသတ္က ေ၀ါခနဲ ပြက
ဲ ်သြားသည္။ ေၾကျငာသူ အေမာင့္

‘‘ရပါတယ္ဆရာ... ကၽြန္ေတာ္တို႕က ေဟာေျပာပြဲၿပီး

သေကာင့္သားကေတာ့ သူဘာမွားလို႕ မွားမွန္းလည္းမသိ။ လယ္

တြငး္ သားေစာခ်စ္ကမ
ုိ ွ မွနေ
္ အာင္ မေခၚတတ္။ ခက္ေခ်သည္ တမံ႕ု ။

နားေထာင္လသ
ုိ ည့္ ပရိသတ္မွ ရွပ
ိ ါေလစ။ ဂ်က္က မယံ။ု ဂ်က္ မရဲ။

‘‘ဟုတက
္ .့ဲ .. ဖားေတာင္ကေ
ုိ က်ာ္ၿပီး မီးပင္လယ္ကေ
ုိ က်ာ္

စာေပေဟာေျပာပြဲစင္ျမင့္ေပၚတြင္ အသံတု၀ိဇၨာကိုတင္ကာ ပြဲထိန္း

မည္ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံေက်ာ္ေဆာင္းပါးေပါင္းခ်ဳပ္ႀကီးနဲ႕ဆုရခဲ့တဲ့ စာေရး

ခိုင္း၏။ အဆိုေတာ္ကိုတင္ကာ ပြဲထိန္းခိုင္း၏။ ႐ုပ္ရွင္မင္းသားကုိ

ဆရာ ျမသန္းတင့္ ေဟာေျပာပါေတာ့မယ္ခင္ဗ်ာ’’

တင္ကာ ပြဲထိန္းခိုင္း၏။ ပရိသတ္မ်ားေအာင္ဟုဆိုကာ ရပ္ကြက္ထဲ

က ကေလးေတြကုိ ႐ံထ
ု ေ
ဲ မာင္းသြငး္ ၏။ ကေလးေတြက စင္ေရွ႕တြင္

သည္တစ္ေယာက္ကလည္း ခက္ေခ်ေပစြ။ ဓားေတာင္

ပသို႕လုပ္ရအံ့နည္း။ စာေပေဟာေျပာပြဲကို တကယ္

ကို ေက်ာ္၍ မီးပင္လယ္ကုိ ျဖတ္မည္ ဆိတ
ု ာကေလးကိမ
ု ွ မွနေ
္ အာင္

စိန္ေျပးတမ္းကစားေန၏။

မဖတ္တတ္။ ၿပီးေတာ့ ေဆာင္းပါးေပါင္းခ်ဳပ္တ။့ဲ ၀တၳဳမွနး္ မသိ။ သည္

စာအုပ္က ဆုရစာအုပ္လည္း မဟုတ္။ ပရိသတ္ကေတာ့ တေသာ

လက္ေရွာင္မိခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါေပ၏။ သို႕ပင္ျဖစ္ပါေသာ္လည္းေပါ့။ ခု

ေသာႏွင့္ ရယ္မဆံုးေတာ့။

တစ္ခါမွာျဖင့္ မင္းဆရာဂ်က္တို႕ မျငင္းသာခက္ခဲ့ၿပီ။

ဒါ့ေၾကာင့္ ေဟာေျပာပြဆ
ဲ သ
ုိ ည္မ်ားကို ဂ်က္တစ္ေကာင္

ေနာက္ထပ္ သေကာင့္သားကေလး တစ္ေယာက္က်

(ငါး)

ျပန္ေတာ့လည္း တစ္မ်ိဳး။ စာေရးဆရာအမည္ႏွင့္ ၀တၳဳစာအုပ္ အ

pmyGifhvTm

သပြတ္အူဟူသည္ ဂ်က္၏ ေမြးဌာေန ျဖစ္၏။ ႏွာေခါင္း

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

87

W

ေခ်ာင္းဟူသည္ကား သပြတအ
္ ႏ
ူ င
ွ ့္ မလွမး္ မကမ္းမွ ရြာမက ၿမိဳ႕မက်

ေျပာပြဲ ျဖစ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕ ဥကၠဌ၏ အမွာစကားလွစ္ေျခြမႈ ျဖစ္ပါ

စေကာစကေဒသ ျဖစ္၏။ ယခုႏွစ္ ႏွင္းျမဴေ၀လြင့္ သဇင္ပြင့္ေသာ

၏။ သူကလည္း ဌာန္ႏွင့္မာန္ႏွင့္။

ရက္မ်ားတြင္ ကၽြႏု္ပ္ဆရာႀကီးဂ်က္ကို စာေပေဟာေျပာပြဲ လာဖိတ္

ၾကားေသာအရပ္မွာ ထို ႏွာေခါင္းေခ်ာင္းမွျဖစ္၏။ သူတို႕တေတြက

မည္ေက်ာ္လွတဲ့ ဆရာႀကီးဂ်က္ကြမ္းျခံကုန္းကုိ ဖိတ္ၾကားရတာက

သပြတအ
္ ေ
ူ က်းရြာမွ မကင္းရာမကင္းေၾကာင္းေတြကလ
ုိ ည္း ေခၚလာ၊

အေၾကာင္းရွိပါတယ္။ သည္ေန႕လံုးခ်င္းေလာကဟာ မသန္႕ရွင္း

ႏွာေခါင္းေခ်ာင္းမွ မ်က္ႏာွ သိေတြကလ
ုိ ည္း ေခၚလာၾကေပရာ ကၽြႏပ
္ု ္

ေတာ့ပါဘူး။ စာေပအစစ္အမွန္ဟာ မဂၢဇင္းမွာသာရွိပါတယ္။ ဘာ

ဂ်က္မာွ ဘဇာသိ႕ု ျငင္းရမည္ကုိ အေၾကာင္းရွာမရေသာေၾကာင့္ ေခါင္း

ေၾကာင့္ လံးု ခ်င္းေလာက ပ်က္စးီ သြားရတယ္၊ မဂၢဇင္းမွာ စာေကာင္း

ခါမျပသာဘဲ ရွခ
ိ ရ
့ဲ ေခ်၏။ သည္ၾကားထဲ သပြတအ
္ ဆ
ူ ရာေတာ္ဘရ
ု ား

ေတြ ဘာ့ေၾကာင့္ေ၀ဆာလာရတယ္ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္က ေဟာ

ကလည္း ‘‘ဒကာဂ်က္ ဘာအတြက္မွ ျငင္းရန္မၾကံႏွင့္။ ကိုယ့္ေဒသ

ေျပာပြျဲ ဖစ္ေျမာက္ေရး ဥကၠဌတစ္ေယာက္အေနနဲ႕အေသးစိတ္ တင္

အတြကလ
္ ည္း အခ်ိနေ
္ ပးပါဦး။ ေနာက္ႏစ
ွ မ
္ ်ားတြင္ မိမဇ
ိ ာတိသပြတ္

ျပသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္’’

အူ၌လည္း ေဟာေျပာပြျဲ ဖစ္ရန္ စြမး္ ေဆာင္ပါ’’ဟူ၍ အမွာစကားေခၽြ

လိုက္ေပေသးရာ ကၽြႏု္ပ္က ေခါင္းညိတ္လုိက္ခဲ့ရေပသည္တည့္။

သပ္မႈမ်ား အၿပီးတြင္ကား ညႏွစ္နာရီ စြန္းစြန္းသို႕တိုင္ခဲ့ၿပီ။ ယင္း

မဂၢဇင္းေလာကမွာ

နာ

အႏွသ
ီ ႕ုိ ဤသိ႕ု ျဖင့္ ထုဥ
ိ ကၠဌဆရာ၏ ရႈပပ
္ စ
ြ ာြ ေသာ သံးု

ေနာက္တြင္မွ အခမ္းအနားမွဴး၏ စာေရးဆရာႏွင့္ ပရိသတ္ မိတ္

(ေျခာက္)

‘‘ဒီေန႕စာေပေဟာေျပာပြဲမွာ

ဆက္ေပးမႈ။

ေဆာင္းညက ေအးျမ၏။ ႏွငး္ ျမဴက ေဖြးလြ၏။ ႏွာေခါင္း္

ေခ်ာင္းေက်းရြာ အျပင္ဘက္ လယ္ကင
ြ း္ ျပင္ႀကီးထဲတင
ြ က
္ ား လူေတြ

ေရာ ျမဴေတြေရာ၊ ကေလးေတြေရာ ေခြးေတြေရာ တ႐ုနး္ ႐ုနး္ တ၀ုနး္

ကဗ်ာဆရာလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ကဗ်ာဆရာ ေမာင္ေမာင္ဒက
ု ဆ
ၡ တ
ုိ ာ

‘‘ဟုတ္ကဲ့... ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အခမ္းအနားမွဴးပါ။

၀ုနး္ ။ တစ္အမ
ိ တ
္ စ္ေယာက္ မလာမေနရဟူေသာ သူႀကီး၏အာဏာ

ကၽြန္ေတာ္ပါ။ အခုေဟာေျပာမယ့္ ဆရာႀကီးဂ်က္ဆိုတာ ေလးစား

စက္သည္ ဤလယ္ကြင္းျပင္အေပၚတြင္ ျဖန္႕က်က္ဘိ၏။ စင္ျမင့္

ရတဲ့ ကဗ်ာဆရာျဖစ္တဲ့အတြက္ ကဗ်ာေတြအေၾကာင္း ေဇာင္းေပး

ေနာက္ခမ
ံ ာွ ကေတာ့ ႏွာေခါင္းေခ်ာင္းေက်းရြာ ပထမအႀကိမ္ စာေပ

ေျပာလိမမ
့္ ယ္လ႕ုိ ပဲ ထင္မပ
ိ ါတယ္။ ဟုတက
္ ။့ဲ ျမန္မာစာေပမွာ ကဗ်ာ

ေဟာေျပာပြဲဟူေသာ စာတန္းက ၀င့္ထည္လ်က္။ မီးစက္ေမာင္းသံ

ဟာ အဓိကပါ။ ဒါကို အမ်ားနားရွငး္ သြားေအာင္ ကၽြနေ
္ တာ္က နည္း

က တေဂ်ာင္းေဂ်ာင္္း တေဒါင္းေဒါင္း။

နည္းေတာ့ ႀကိဳၿပီးရွင္းျပေပးပါရေစ။ ဟုတ္ကဲ့... ပုဂံေခတ္မွာ...’’

ညဆယ္နာရီတြင္ အခမ္းအနားစတင္၏။ စ,စျခင္း ႏွာ

သူ႕စကားဆံုးေတာ့ ၾကက္ဦးတြန္ေခ်ၿပီ။

ေခါင္းေခ်ာင္း ရြာသူကေလးမ်ားက သႀကၤန္ယိမ္းျဖင့္ ကျပေဖ်ာ္ေျဖ

ဟိုး... အေရွ႕ဘက္ မိုးေကာင္းကင္ဆီမွာ ေရာင္နီက

၏။ ထုိ႕ေနာက္ အႏွီယိမ္းအဖြဲ႕ကို သူႀကီးကေတာ္က ဆုတက္ခ်၏။

ေလး ေငြ႕ေငြ႕ကိုပင္ ေတြ႕မိသလိုရွိ၏။ ထုိစဥ္မွာပင္ ဖုတ္ခ်က္ဖုတ္

ထို႕ေနာက္ ႏွာေခါင္းေခ်ာင္းရြာ လူငယ္ကေလးမ်ားက အဘိုးႀကီး

ခ်က္ မီးစက္ကေလးရွိရာဆီမွ မီးစက္ဆရာေျပးလာ၏။ ဆီျပတ္လု

အိုယိမ္းျဖင့္ ကျပေျဖေဖ်ာ္၏။ ယင္းကုိကား သူႀကီးကေတာ္၏ ဦး

ၿပီဟူေသာ စကားသံ သဲ့သဲ့ကို ၾကား၏။ ႏွာေခါင္းေခ်ာင္း တာ၀န္ခံ

ေလး၀မ္းကြဲက ဆုတက္ခ်၏။ ထို႕ေနာက္တြင္မူ စာေပေဟာေျပာ

တစ္စုတို႕ သူ႕ကိုၾကည့္၊ ကိုယ့္သူၾကည့္ ျဖစ္ေနစဥ္မွာပင္ အခမ္းအ

ပြဲ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ က်င္းပခဲ့ေသာ ‘‘ခ်စ္ေသာသူႀကီး’’စာစီစာ

နားမွဴးက တစ္စံုတစ္ခုကို ျပတ္ျပတ္သားသား ေၾကျငာခ်လိုက္၏။

ကုးံ ၿပိဳင္ပတ
ဲြ င
ြ ္ ပ၊ ဒု၊ တ ဆုရသူမ်ားကို သူႀကီးကိယ
ု တ
္ င
ုိ ္ ဆုတက္ခ်

၏။ အႏိ႕ု ေနာက္ သိ႕ု ေနာက္တင
ြ က
္ ား ေဟာေျပာမႈအစီအစဥ္တည္း။

ဆရာႀကီးဂ်က္ရဲ႕ေဟာေျပာမႈကို ေနာက္ႏွစ္က်မွပဲ ဆက္လက္နား

ေရွးဦးစြာ သူႀကီးက အဖြင့္ အမွာစကား လွစ္ေျခြ၏။

ေထာင္ၾကပါလို႕...’’

‘‘က်ဳပ္က သူႀကီး လုပ္ေနရေပမယ့္ အမွန္တကယ္က

စကားမဆံုးခင္ မီးစက္ရပ္၏။ အေမွာင္။

ခက္တာက လူေတြအျမင္မွာကေတာ့ ငါတို႕သူႀကီးဟာ ဘာစာေပ

ဒုတိယပိုင္းေမွ်ာ္ပါ ၀တၳဳေတြကို ဂ်က္ဖတ္ဖူး၏။ ေရွ႕လ

ေတြမွ သိမွာမဟုတ္ဘူးကြာလို႕ ျမင္ေနၾကတာေတြေပါ့။ ဒီေတာ့ကာ

ဆက္ဖတ္ပါ အခန္းဆက္ ၀တၳဳရွညေ
္ တြကုိ ဂ်က္ေစာင္ဖ
့ းူ ၏။ ေနာက္

အမွတ္တရလည္း ျဖစ္သြားေလေအာင္၊ က်ဳပ္ဟာလည္း စာေပသ

တစ္ေန႕ေမွ်ာ္ပါ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားဇာတ္လမ္းတြဲေတြကို ဂ်က္ရင္ခုန္

မားဆိုတာကို အရပ္က သိသြားရေလေအာင္၊ က်ဳပ္ငယ္ငယ္က ေရး

ဖူး၏။ ခုေတာ့ ဘယ့္ႏွာပါလိမ့္။ ရြာခံေတြက ေျပာခ်င္ရာ တက္ေျပာ

ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးတခ်ိဳ႕ကို ဖတ္ျပေပးပါ့မယ္’’

ေနၾကၿပီး ကၽြႏု္ပ္ စာေရးဆရာႀကီးဂ်က္၏ ေဟာေျပာမႈကိုေတာ့

ေနာက္ႏစ
ွ မ
္ ွ ဆက္နားေထာင္ပါရန္တ။့ဲ အခ်ိနမ
္ ရဘဲႏင
ွ ့္ ဘာ့ေၾကာင့္

‘‘ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်ာ။ ဒီႏွစ္မွာ အခ်ိန္မရေတာ့တဲ့အတြက္

(ခုႏွစ္)

အႏုပညာသမားဗ်။ ငယ္ငယ္ကေတာ့ ေရးခဲ့ဖူးေသးပါသေပါ့ဗ်ာ။

သူႀကီးလည္း သူ႕တိက
ု ပ
္ အ
ုံ က်ႌထတ
ဲ င
ြ ္ လိပ၍
္ ထည္လ
့ ာ

ေသာ ဗလာစာအုပက
္ ထ
ို တ
ု က
္ ာ ျဖန္႕ဆန္႕ၿပီးသကာလ သူ၏ကဗ်ာ

မ်ား မိန္႕ခြန္းေတာ္ ကိုယ္စီေျခြခ်င္ရပါလိမ့္။

မ်ားကုိ တစ္ပဒ
ု ၿ္ ပီး တစ္ပဒ
ု ရ
္ တ
ြ ဆ
္ ပ
ုိ ါေလေတာ့သည္။ သူႀကီး၏ ဇာတ္

သံႀကီးသည္ကား လယ္ကင
ြ း္ အႏွ႕ံ ေ၀့ပ်ံလ်က္ရေ
ိွ ခ်၏။ သူ၏ ကဗ်ာ

မနက္မစ
ွ ကာ ဂ်က္က စာေပေဟာေျပာပြက
ဲ ို ေၾကာက္လပ
ွ ါသတည္း။

သူေတြ႕ကိယ
ု ္ေတြ႕၊ ေပါင္းစပ္၍လ်င္ ဤေန႕ ဤရက္၊ ဤ
#

ရြတ္ဆိုျခင္းကိစၥ ၿပီးဆံုးေလေသာ္ ညဆယ့္ႏွစ္နာရီေက်ာ္ၿပီ။

ဂ်က္-ကြမ္းျခံကုန္း

ယင္းေနာက္ ၄င္းေကာင္းေနာက္တင
ြ မ
္ က
ူ ား စာေပေဟာ

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

88

W

0w¬Kwdk
သူႏွင့္
ကၽြန္ေတာ္သည္
ရင္မ်ားအေၾကာင္း

&if

ျငင္းခံုမိၾကသည္။
လူတို႕၏
“ရင္မ်ားအေၾကာင္း”
ကၽြန္ေတာ္က
ယခုလူမ်ား၏
ရင္မ်ားကပို၍
အၾကင္နာတရား
ေမြးဖြားႏိုင္သည့္အေၾကာင္း
ေျပာျပသည္။
သူက မဟုတ္ဘူး။
ဟိုတုန္းက
လူေတြကသာ ပိုၿပီး
အၾကင္နာပိုခဲ့သည့္အေၾကာင္း
ေျပာသည္။
သူေရာ ကၽြန္ေတာ္ပါ
ဝတၳဳတိုေရးသားေနၾကသူမ်ား ျဖစ္သည္။
အိမ္နီးခ်င္းမ်ားလည္း ျဖစ္ျပန္သည္။
အိပ္စက္ျခင္းဆႏၵကို
တစစီေၾကမြေစခဲ့ေသာ
အဆင္မေျပလြန္းသည့္
ေန႕မ်ားအဆံုးရိွ

armifndKjym

ညညမ်ားတြင္
သူႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္သည္
သူ႕အိမ္ေရွ႕က
ကြပ္ပ်စ္ေဟာင္းေပၚ
အက်ည္းတန္စြာ ထုိင္ရင္း
လူတို႕၏ ေရြ႕လ်ားေနေသာ
ရင္မ်ားအေၾကာင္း
ျငင္းခံုေနမိၾကသည္။
သည္လိုျငင္းခံုေနမိသည္မွာ
ႏွစ္ေတြပင္ ၾကာေညာင္းလာခဲ့ၿပီ။
ရင္... ရင္... ရင္... ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

89

W

ရင္သည္ ကမာၻႀကီးကို အဆံုးအ

သူ႕ကို ကၽြန္ေတာ္က ႏိဗ
ု ယ္လစ္

ၾကင္နာသနည္းလိ႔ု ျငင္းခံတ
ု င
ို ္း သူဘ
႔ က္တင
ြ ္

ျဖတ္ေပးေနသည္။ သည္ရင္တြင္းဆႏၵေတြ၊

ဟုေခၚသည္။

ရပ္သည့္ လူႀကီးလူေကာင္းေတြကမ်ားသည္။

ေစတနာေတြ၊ အၾကင္နာတရားေတြ၊ ေကာင္း

တစ္ခါတစ္ရံ အဲသည္လႀူ ကီး လူေကာင္းေတြ

လွ်င္ေကာင္းသလို ကမာၻႀကီး၏အေျဖမ်ား

ဆန္႕ထုတ္လာျပန္သည္။

က...

သည္လည္း ေကာင္းေနေပလိမမ
့္ ည္။ ထိဟ
ု ာ

မ်ား အရုပ္ဆိုးေနၾကလွ်င္ ကမာၻႀကီးသည္

ရြာမွာ ထမင္းဟင္းေတြ အလွ်ပ
ံ ယ္ခ်က္ထား

ငယ္”

လည္း ငိုညည္းသံမ်ား ဖံုးလႊမ္းေနမည္ဆို

တယ္၊ ဒါဆိုခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ အခ်ိန္ကာလ

သည့္ျဖစ္စဥ္တရားတြင္မူ သူႏွင့္ကၽြန္ေတာ္

အတိအက် ရၿပီေနာ္၊ အခ်ိန္ဆိုတာ ေန႔စြဲမွ

ေသးသည္။ ကၽြန္ေတာ့္သည္းခံစိတ္မ်ားကို

သေဘာတူညီမႈ ရယူၿပီးသား။ သို႔ေသာ္ဟို

မဟုတဘ
္ ူး။ အျဖစ္အပ်က္ေတြနလ
႔ဲ ည္း မွတ္

အလဟႆ လာေရာက္ျဖဳန္းတီးပစ္ျခင္းပဲ

တုန္းက လူေတြႏင
ွ ့္ ယခုလက္ရလ
ွိ ူေတြ မည္

သားလိ႔ု ရတယ္ေနာ္၊ အဲဒတ
ီ န
ု ္းက ကၽြန္ေတာ္

ေလလို႔ ကၽြန္ေတာ္ခံစားသြားရသည္။ ကၽြန္

သူကပိၿု ပီး ၾကင္နာေထာက္ထားစာနာမႈေတြ

တို႔မွာ အိမတ
္ င
ုိ း္ ထမင္းပိခ
ု ်က္ထားတယ္။

ေတာ္တႏ
႔ို စ
ွ ္ေယာက္ ထိင
ု ္ေနလွ်င္ လူႀကီးလူ

ေမြးဖြားေပးႏိင
ု ပ
္ ါသနည္း။ ထိအ
ု ယူအဆတြင္

ဧည့္သည္ေတြလာရင္ ဧည့္သည္ဆိုတာ

ေကာင္းမ်ား အလွ်ိဳလွ်ိဳေရာက္လာၾကကာ

သူႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ တဖက္စီ။ ကၽြန္ေတာ္က

အရင္က မသိဘူးတဲ့ လူေတြကို ေျပာတာ၊

အငမ္းမရ ေျပာၾကဆိုၾက ျငင္းခံုၾကသည္။

ယခုလေ
ူ တြ၏ ရင္မာွ ပိ၍
ု လွပသည္အ
့ ေၾကာင္း

ဧည့္သည္ေတြ အခ်ိန္မေရြးစားႏိုင္တယ္။

သူတုိ႕ေျပာေသာဘာသာရပ္မွာ အဂၤါၿဂိဳလ္၊

ေျပာလွ်င္ သူက ယခုလူေတြ၏ ရင္မ်ားမွာ

သူခိုးလဲ မရိွဘူး”

ကြမ္းယာ အစရိသ
ွ ည္တ
့ ႕ို မွ ေသျခင္းတရား၏

ဆုတ္ယုတ္ခဲ့ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း အေထာက္အ

“သူခိုးဟုတလ
္ ား၊ ဘာဆိင
ု လ
္ ႕ို လဲ

ကိယ
ု က
္ ်င္တ
့ ရားအထိ ပါဝင္ေလသည္။ သူ

ထားေလးေတြႏွင့္ ေျပာျပေနသည္။ တစ္ခါ

ဗ်၊ ဒီကိစၥနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး၊ လမ္းေခ်ာ္ကုန္ၿပီ၊

တို႔ကလည္း သူတို႔စကားကို က်န္သည့္လူ

တစ္ရံ သူႏင
ွ က
့္ ၽြနေ
္ တာ္ အတူတကြ ေလွ်ာက္

ဒါက ရုပဝ
္ တၳဳပစၥည္းေတြရ႕ဲ ေပါမ်ားျခင္း၊ ရွား

ငယ္မ်ားက အထင္ႀကီးလာေအာင္ လက္ခံ

ၾကရင္း နားထဲတိုးဝင္လာေသာ ခရီးသည္

ပါးျခင္းနဲ႔ပဲ ဆိုင္တာပါ။ သူခိုးတစ္ေယာက္

လာေအာင္ အားထုတ္ထားသကဲ့သို႔ ကၽြန္

မ်ား၏ မွ တ ္ ခ ်က္ သ ည္ သူ ႔ အ ယူ အ ဆကိ ု

က ပံမ
ု န
ွ လ
္ သ
ူ ားမွ မဟုတတ
္ ာ၊ သူခိုးတိ၊႔ု ဓါး

ေတာ္ကလည္း သူတို႔ထက္ပိုၿပီး အားထုတ္

ေတာက္ပေစသည္။

ျပတိ၊႔ု ခါးပိက
ု ႏ
္ က
ႈိ တ
္ ဟ
႔ုိ ာ နာတာရွည္ ေရာဂါ

ျခင္းျဖင့္ ကေလးဆန္ေသာ ပညာရိႀွ ကီးေတြ

သူသည္ အကိုးအကားမ်ားကို
“ဟုိတုနး္ ကဆို ကၽြနေ
္ တာ္တု႔ိ

“မင္း ရူးေနသလားေဟ့... သူ
ဆိၿု ပီး မာေရေက်ာေရ ေျပာတတ္

“လူေတြဟာ အၾကင္နာတရား

သည္တစ္မ်ိဳးပါပဲ။ သူတို႔မွာ အၾကင္နာတ

ျဖစ္မွန္းမသိျဖစ္သြားသည္။ ဘယ္လုိကေန

ေခါင္းပါးကုနၿ္ ပီ၊ ဟိတ
ု န
ု း္ ကလို မဟုတဘ
္ းူ ”

ရားမရိွလို႔ ေလာကႀကီး အၾကင္နာတရား

ဘယ္လို စတင္မွန္းမသိ၊ လူႀကီးလူေကာင္း

“လူေတြလည္း ခုေတာ့ တိရစာၦန္

မရိွဘူးလို႔ ေျပာလို႔မရဘူး။ စားဝတ္ေနေရး

တစ္ဦး ကၽြန္ေတာ့္ဖက္ပါလာသည္။

စိတေ
္ တြ ဝင္ကန
ု ၿ္ ပီန႕ဲ တူတယ္၊ ဘုရားတရား

ပံမ
ု န
ွ ရ
္ တ
ွိ ့ဲ လူေတြန႔ဲ ခ်ိနထ
္ းုိ မွ မွ်တလိမ့္မယ္

ေတြ သိရေကာင္းမွန္း မသိေတာ့ဘူး...”

ထင္တယ္။ လူ႕သမိုင္းကလည္း တျဖည္း

၏ စိတ္ေနစိတ္ထားႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ

လူေတြ၏ မွတခ
္ ်က္က သူ႕အယူ

ျဖည္း ယဥ္ေက်းသထက္ ယဥ္ေက်း တိုး

ကၽြန္ေတာ့္အဘိဓမၼာေပၚတြင္ စုိက္ထူလိုက္

အဆကို ေအာင္ႏင
ို ျ္ ခင္း အဆံုးအျဖတ္ ေပး

တက္ရမယ့္ သီဝရီလရ
ဲ တ
ွိ ယ္ေလ။ ေက်ာက္္

ျခင္း ျဖစ္သည္။

လိုက္သလိုေတာ့ အမွန္ပင္ရိွသည္။ ကၽြန္

ေခတ္နဲ႕သိပ္ျခားနားခဲ့ၿပီပဲ။

ေတာ္က ဒီလိုစကားမ်ိဳးမွာ အခ်ိန္ကာလမ

*

*

*

*

တကယ္ဆလ
ုိ ်ွ င္ ေသျခင္းတရား

“လူ႕ဘဝဆိတ
ု ာ ေသျခင္းတရားရဲ႕

ခြင့္ျပဳထားတဲ့ ရက္ေတြမွာ ကိုယ့္ဘာကိုယ္

တိက်ေၾကာင္း၊ ဒီလစ
ို ကားမ်ိဳးကို လူမန
ွ ္းသိ

သူႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ ျငင္းခံုေနခဲ့

ေနထိင
ု စ
္ ားေသာက္ရတာပါ၊ ဆင္းရဲတာခ်မ္း

ကတည္းက ၾကားဖူးခဲ့ေၾကာင္း သူ႕ကိုေျပာ

သည္မွာ ငါးႏွစ္ငါးမိုး ရိွၿပီ။ အရွည္ၾကာဆံုး

သာတာ သူနဲ႔မဆိုင္ဘူး။ ဂုဏ္ရိွတာ ဂုဏ္မဲ့

ျပခဲ့သည္။

စကားရည္လုပြဲေတြထဲက တစ္ခုျဖစ္ႏို္င္ပါ

တာ သူနဲမ
႔ ဆိင
ု ၊္ ဆိင
ု တ
္ ာကေတာ့ ဘယ္သူ

“သူငယ္ခ်င္း ႏိုဗယ္လစ္ရဲ႕၊ လူ

သည္။ သည္သို႕ပင္ မိမိကိုယ္ကို အေတြး

ဟာ ခြငရ
့္ က္ေစ့မယ္ဆတ
ို စ
ဲ့ ာရင္းကို အေသ

ေတြဟာ ဟိတ
ု န
ု ္းက ဒီလမ
ို ဟုတဘ
္ ူးလိ႔ု ေျပာ

အေခၚေတြ ေတာက္ ပ လာေအာင္ ကၽြ န္

အခ်ာ ျပဳစုဖုိ႔ပါပဲ..”

တာ၊ ဘယ္တန
ု ္းကကို ေျပာတာလဲ၊ ဟိလ
ု န
ြ ခ
္ ဲ့

ေတာ္တို႔ ေလ့က်င့္ခဲ့ၾကသည္။ လက္ျဖင့္

တဲ့ အႏွစ္ေလးဆယ္ေလာက္ ကတည္းက

စာမေရးႏိင
ု ေ
္ သာ နာရီေတြကုိ ႏႈတျ္ ဖင့္ ေရး

သူတို႔တစ္ေတြ သံသယျဖင့္ ေတြေဝသြား

ကိုယ္ၾကားဖူးတယ္။ ဒါဟာက်ိန္ဆဲျခင္း တ

သားခဲ့ၾကသည္။

ၾကသည္။ ခင္ဗ်ားဟာ ျခင္းလံုးလက္ေရြးစင္

မ်ိဳးပါပဲ။ သစ္ေတာႀကီးထဲက သစ္ေျခာက္ပင္

ကၽြန္ေတာ္တၾ႔ုိ ကားတြင္ တစ္ခါတ

တစ္ဦးျဖစ္ေပမဲ့ ေဘာလံုးလက္ေရြးစင္တစ္

တစ္ပင္ႏစ
ွ ပ
္ င္ကို ၾကည္ၿ့ ပီးေတာ့ သစ္ပင္ေတြ

ေလ သေဘာထားႀကီးမႈေတြ ေလာင္ကၽြမး္ ကုန္

ဦးေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုေသာ အဓိပၸါယ္ျဖင့္

ပ်က္စီးကုနၿ္ ပီလ႕ို ေျပာလိမ
႔ု ရဘူးေလ။ အဲဒီ

ခမ္းသြားသည္အထိ ျငင္းခံျု ခင္း မီးေတာက္က

ၾကည့္ၾကသည္။

လိုစကားမ်ိဳးဟာ အေလ့အက်င့္ျဖစ္ေနၿပီ။

မီးရႈ႕ိ ပစ္လက
ို ္ေလသည္။ ကၽြန္ေတာ္အ
့ ေတြ႔

က်ိနစ
္ ာတုက
ိ ျ္ ခင္းတမ်ိဳးပါပဲ။ ကိယ
ု က
့္ ယ
ို က
္ ို

အၾကံဳအရ ေျပာရလွ်င္ ဟုိတုန္းကလူသား

စီးၿပီး ဘာသာေရး၊ လူမႈေရး အစရိတ
ွ ဲ့ အခမ္း

ႏွစ္သိမ့္ျခင္းတစ္မ်ိဳးပါပဲ သူငယ္ခ်င္း။

ေတြႏွင့္ ယခုလူသားေတြ မည္သူက ပိုၿပီး

အနားတခုကို ႂကြလာတဲ့ လူႀကီးတေယာက္

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

90

W

ကၽြန္ေတာ္စ
့ ကားဆံုးသြားေတာ့

“ဒါဟာ ေနာက္ဆံုးေပၚ ကားႀကီး

ဟာ ကားကိအ
ု ထင္ႀကီးၿပီး သူစ
႔ ကားနားဝင္

လုက
ိ သ
္ ည္ႏင
ွ ့္ ကၽြန္ေတာ္ သူက
႔ ို နာတာရွည္

ေစႏို္င္ခဲ့သည္။

ေအာင္ ႀကိဳးစားတဲအ
့ ျဖစ္အပ်က္နဲ႔ အတူတူ

တဦးလိ႔ု ဆိထ
ု ားသည္အ
့ တုင
ိ ္း သူႏင
ွ ဆ
့္ ခ
ံု ်င္

ပါပဲ”

သည္။ သူသည္ လွ်ိဳ႕ဝွက္လူသားတဦးျဖစ္

ေတာ့၊ သတ္ခ်င္လဲ သတ္ၾကပါေတာ့၊ ခ်မ္း

လူႀကီးလူေကာင္းတစ္ေယာက္

“လုပ္ခ်င္သလိုသာ လုပ္ၾကပါ

သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရပ္ကြက္ထဲမွ လူျဖစ္

လိက
ု တ
္ ာ၊ နဂိက
ု တည္းက အဖ်ားေသြး ရိွေန

က ေအာ္ေျပာေနသည္။ ေဆးလိပ္တုိ အ

ေလမလား၊ သူစိမ္းတစ္ရံဆံလား။

တယ္..”

ေၾကာင္း၊ ၾကာကူလရ
ီ က
ို ၾ္ ကသည္အ
့ ေၾကာင္း၊

ဘာဘဲေျပာေျပာ ေနာက္ဆံုးတြင္ေတာ့ မည္

ႏိုဗယ္လစ္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ သူခိုးလိုက္ခဲ့

ေတာက္ပလာသည္။ သူတ၏
႔ို လက္သီးဆုပ္

သူကပိ၍
ု ၾကင္နာသနည္းအေၾကာင္း ေရာက္

ၾကသည္။ သူခုိးသည္ ဘဲျခံထဲက ဘဲေတြ

မ်ားေျဖလိက
ု ၿ္ ပီးေနာက္ သူခိုးနား တိုးကပ္လာ

သြားသည္။

ဝင္ ခုိးျခင္းျဖစ္သည္။ ပုိင္ရွင္အေမွာင္ထဲ

ၾကသည္။

“ကၽြန္ေတာ္ တမင္ ဒီအေၾကာင္း

လူႀကီးလူေကာင္းေတြ အပါအဝင္

လူ မ ်ား၏

မ်က္ လံုး မ်ားမွာ

တစ္ပိုးတစ္ပါး သြားေနခ်ိန္ႏွင့္ တုိက္ဆိုင္

ကို ေရွာင္ေနတာ မဟုတ္ဘူး”

ျခင္းမွာ သူခိုး၏ဇာတာညိဴးမိွန္မႈ စတင္ျခင္း

ဆိတ
ု ာေကာ မင္း မသိဘူးလား၊ ဘာမဟုတ္

ကၽြန္ေတာ္က ခပ္ေအးေအး ခပ္

“မင္းကို ရဲစခန္းပိလ
႔ု က
ို လ
္ ရ
႔ို တယ္

ျဖစ္သည္။ အိမရ
္ င
ွ ္ေအာ္လက
ုိ သ
္ ည္ႏင
ွ ့္ သူခိုး

တဲ့ ဘဲတစ္ေကာင္ ရဖုိ႔အေရးမွာ မေတာ္တ

တည္တည္ေျပာလိုက္သည္။

ႂကြကၿ္ မီး တန္းေအာင္ေျပးသည္။ လူႀကီးလူ

ဆ မင္းအသက္ ေပ်ာက္သြားႏို္င္တယ္ဆို

ကၽြန္ေတာ္သည္ မဆိုင္သည့္ စ

ေကာင္းမ်ားႏွင့္ ႏိဗ
ု ယ္လစ္တက
႔ို ကၽြန္ေတာ္

တာ မင္း မသိဘူးလားကြ ဟင္...”

ကားႀကီးစကားက်ယ္ တစ္ခုျဖင့္ သူတို႔ကို

ေရွ႕မွာ။ သူတ႔ေ
ို ရွ႕မွာသူခိုး။ လေရာင္ေအာက္

အႏိင
ု ယ
္ ဖ
ူ ႔ို ႀကိဳးစားျခင္းမဟုတ္ေၾကာင္း ေျပာ

မွာ သူခိုးေျပးေနသည္ကိုၾကည့္ၿပီး ခုခါ သူ

ေကာင္ေတြ ေျပာေသာ အသံုးအႏႈန္းမ်ားအ

ျပရသည္။

သည္ ရာဇဝတ္ေဘး ေတြးမိရံုတင္မက

တိင
ု ္း ေျပာခ်လိုက္ေသာ အသံတစ္သံၾကား

*

သူအ
႔ သက္တေခ်ာင္းအတြကပ
္ ါ ထည္တ
့ က
ြ ္

၍ လွညၾ့္ ကည္လ
့ က
ုိ ္ေတာ့ ႏိဗ
ု ယ္လစ္ျဖစ္ေန

ဒီေန႕မနက္ ကၽြန္ေတာ္ အျပတ္

ၿပီးေျပးေနသည္မွာ ထင္ရွားသည္။ သု႔ေ
ိ သာ္

သည္။ ကရုဏာေဒါေသာျဖင့္ ႀကိမ္းေမာင္း

အသတ္ အႏိုင္ရသြားၿပီဟု ေျပာႏိုင္သည္။

သူကဆ
ံ ိုးသြားၿပီ။ ေရွ႕မွာေရကန္တစ္ခု ကာ

ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ဘဲျခံပိုင္ရွင္သည္ သူခုိး

ယေန႔ည သူတို႔ႏွင့္ ကြပ္ပ်စ္ေဟာင္းမွာ ရင္

ဆီးေနသည္ ။ အျခားလူ တ စ္ ဦး ပို င္ သ ည့္

လက္ကို ကိုင္ၿပီး တစ္ခုခုဆံုးမရန္ ဟန္ျပင္

အေၾကာင္း စာရင္းရွင္းရာတြင္ သူတို႔တစ္

ဘဲကန္တစ္ချု ဖစ္သည္။ ဘဲကန္ထဲ ခ်ဳံစပ္စပ္

လိုက္သည္။ သူခိုးလက္ကို ကိုင္ထားေသာ

ေတြ မရႈမလွ အေရးနိမၾ့္ ကေပလိမမ
့္ ည္ ထင္

ရိွသည္။

သူ႕လက္ကို ဆတ္ခနဲ ျပန္ရုပ္လိုက္သည္။

သည္။ တရားေသသမားေတြ ဆိလ
ု ်ွ င္ေတာ့

“ဝုန္း”

တစ္မ်ိဳးျဖစ္သြားႏိုင္သည္။

သူ ဘဲကန္ထဲ ခုနခ
္ ်လိက
ု ္ေသာ

ၾကည္ၾ့ ကစမ္း၊ ဒီေကာင္ေလး သိပဖ
္ ်ားေနၿပီ၊

*

*

*

စာေရးဆရာႀကီးေဂၚကီ၏ ဇာတ္

“ဟိတ္ မင္းသိပ္ဖ်ားေနၿပီ၊ ကိုင္

အျဖစ္အပ်က္မွာ ရပ္ကြက္အ

အသံသည္ လံုးဝို္င္းေသာ အရာဝတၳဳတစ္ခု

တစ္ရာ့သံုးေလာက္ေတာ့ ရိွမယ္ထင္တယ္၊

တြင္း အတူတကြ ေနထိုင္ခဲ့ၾကေသာ လူႀကီး

ကို ရိုက္ခြဲသံႏွင့္တူၿပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္ ထို

မင္းလာလမ္းကေန ခပ္သတ
ု သ
္ တ
ု ္ ျမန္းေပး

လူေကာင္းမ်ား အပါအဝင္ ႏိုဗယ္လစ္ႏွင့္

အရာဝတၳဳထဲမွ ေရေတြ စီးက်သံႏွင့္တူေန

ေတာ့၊ မင္းကို ဘဲတစ္ေကာင္လံုးေတာ့ မေပး

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေရွ႕ေမွာက္တြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့

သည္။ စိတတ
္ သ
ု ိ ည္လ
့ တ
ူ စ္ေယာက္က သူခးု ိ

ႏိုင္ဘူး၊ ေရာ့ ေရာ့.... ေငြငါးက်ပ္ယူသြား၊

သည္။

ငုပသ
္ ာြ းသည္ေ
့ နရာကို လက္သးီ ဆုပေ
္ လာက္

တစ္ခုေတာ့ ရိွတယ္၊ ေနာက္တစ္ခါ မင္း ငါ့

ရိသ
ွ ည့္ အုတခ
္ က
ဲ ်ိဳးျဖင့္ လွမး္ ေပါက္သည္ကုိ

ဘဲျခံနား မကပ္န႔ေ
ဲ တာ့၊ ငါ့မန
ွိ ္းက အေၾကာင္း

ထူးျခားျခား အစီအစဥ္မရိသ
ွ မ
ူ ်ား အိပ္ေကာင္း

ေဘးမွ လူမ်ားက လွမ္းတားၾကသည္။

သံုးပါး မေရြးဘူးကြ၊ ကဲ ကဲ ႂကြေပေတာ့”

ၾကတုန္းမွာ ငိုေႂကြးျမည္တမ္းသံ၏ ေဆြမ်ိဳး

သားခ်င္း အသံတစ္သံသည္ အိမ္ေပါက္

မယ္၊ ခုမွ အပိင
ု ပ
္ ဲ သူခ်မ္းရင္ တက္လာလိမ့္

ၾကင္နာသနည္း ေခါင္းစဥ္ကို ေဆြးေႏြးၾက

ေစ့၏ တံခါးဝကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေခါက္

မယ္၊ ဘာမွ လုပ္စရာမလိုပါဘူး၊ ကမ္းေပၚ

သည္အ
့ ခါ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္ႏွာငယ္ေတာ့မည္

သည္။ ၿငိမ္သက္မႈကို တစ္စစီ ခ်ိဳးပစ္လုိက္

က ေစာင့္ေနရံုပဲ”

မထင္ေပ။ သူခိုးလိုက္ရာတြင္ သိကၽြမ္းခဲ့ရ

သည္။

မိနစ္ႏွစ္ဆယ္၊ သံုးဆယ္၊ ေလး

ေသာ မိတ္ေဆြသစ္မ်ားကလည္း ကၽြန္ေတာ္

နံနက္ေလးနာရီ ထိးု ၿပီးခါစ။ ထူး

“မလုပပ
္ ါႏွင့္ ေခါင္းမွနသ
္ ြားပါဦး

ညက်လွ်င္ မည္သူသည္ ပို၍

“သူခိုး.. သူခိုး.. သူခိုး”

ဆယ္ သူခိုးမေပၚလာေသး၊ ေလးဆယ့္ငါး

ထံ အလည္လာၾကလိမ့္မည္ ဆိုသည္။ သူ

ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ရာမွ ဆတ္ကနဲ

မိနစ္ေလာက္က်မွ ဘဲကန္ထက
ဲ ေရကို လက္

တိက
႔ု လ
ို ည္း မည္သရ
႔ူ င္က ပိ၍
ု ၾကင္နာတတ္

ႏိုးသည္ကို ယာယီျပန္လည္ေမြးဖြားျခင္းလို႔

ႏွစဖ
္ က္ႏင
ွ ့္ ထိုးခြသ
ဲ ံေတြ ၾကားရသည္။ ေဟာ

ေၾကာင္း ဝုိင္းဝန္းစဥ္းစားေပးပါရန္ ပန္ၾကား

ပဲ နားလည္ထားသည္။ ထိတ္လန္႔မႈသည္

ကမ္းစပ္သို႔ သူခိုေလွ်ာက္လာသည္။ လက္

ရလိမ့္ဦးမည္။ ဟုိတုန္းက လူေတြႏွင့္ ယခု

တျဖည္းျဖည္း ေခါင္းကိၾု ကည္သြားေစသည္။

ႏွစဖ
္ က္ေျမာက္လ်က္၊ ခိက
ု ခ
္ က
ို တ
္ န
ု ခ
္ ်မ္းေန

လူေတြ အၾကင္နာမွနသ
္ မွ် မည္သက
ူ ပိမ
ု ိုေပး

ရင္ကေတာ့ ရႈတ္ေထြးဆဲ၊ ခုခါ ရင္ႏွင့္ေခါင္း

ရွာသည္။ သူေျပာလိုက္ေသာ စကားတစ္

ကမ္းစြန္႕ၾကဲၾကပါသနည္း။

သည္ နရီမကုိက္ခ်င္ေတာ့၊ “သူခိုး”လို႔ ဆုိ

ခြန္းသည္ လူတို႔၏တင္းမာမႈကို ေလွ်ာ့ခ်ပစ္

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

91

W

#

ေမာင္ညိဳျပာ

သူ႕မ်က္ႏွာသည္
အနည္းငယ္
ျဖဴဖတ္ျဖဴေရာ္
ျဖစ္သြားတာ
တစ္ခုမွ လြဲ၍
ႏွစ္ၿခိဳက္စြာ
အိပ္ေမာက်ေနသူ
တစ္ေယာက္လို
တည္ၿငိမ္လ်က္ ရိွသည္။
သူမ စြဲလမ္းျမတ္ႏိုးခဲ့ေသာ
မ်က္ဝန္းေတာက္
ေတာက္တစ္စံုကို
ရွည္လ်ားထူပိန္းေသာ
မ်က္ေတာင္ရွည္မ်ားက
ဖုံုးအုပ္ထားသည္။
စကားခ်ဳိျမေျပာခဲ့ဖူးသည့္
ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာကေတာ့
ပိပိရိရိေစ့ပိတ္၍ ေနသည္။
ေရေမႊးႏွင္းဆီပန္းေလး၏
အေရာင္လို
ပန္းႏုေသြးေျပးခဲ့ေသာ
ႏႈတ္ခမ္းသည္
ယခုအခါ
ေဖ်ာ့ေတာ့ျဖဴေဖြးလ်က္
ရိွသည္။
နာတာရွည္ေရာဂါျဖင့္
ေသဆံုးျခင္း
မဟုတ္ေသာေၾကာင့္

wG,f
Nid
rd
rSm;

သူ႕မ်က္ႏွာသည္
ပိန္ေငါေငါျဖစ္ျခင္း၊
ပါးေခ်ာင္နားေခ်ာင္က်ျခင္း
မရိွပါ။
မ်က္တြင္းေဟာက္ပက္ႏွင့္
အၾကည့္ရဆိုးေသာ
အေလာင္းမ်ားကို
သူမ

&moufyef

(awmifilaqmif)

ျမင္ဖူးပါသည္။
သူကေတာ့
ေသပန္းပြင့္သည္ဟု
ဆုိရေလာက္ေအာင္
လွပက်က္သေရရိွေနပါသည္။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

92

W

သူ႕ကို သူမ တစိမ့္စိမ့္ေငးၾကည့္ေနမိသည္။

ဒါဟာ ညီညီေသာင္းကို ေနာက္ဆံုးေတြ႕ရျခင္းဆိုေသာ

ဆီ အနီရရ
ဲ တ
ဲ စ္ပင
ြ က
့္ ေနရာအျပည္ယ
့ ထ
ူ ားသည္။ သူ၏ အျခားရည္း

အသိေၾကာင့္ သူမမ်က္လံုးအစံသ
ု ည္ မ်က္ေတာင္ခတ္ရန္ ေမ့ေလ်ာ့

စားမ်ားေပးေသာ ပန္းမ်ားက သူ၏ ေခါင္းရင္းဘက္က စင္ေပၚမွာရိွ

ေနလိမ့္မည္။ သူမ မ်က္ရည္မက်ပါ။ သူမ မ်က္ဝန္းႏွစ္ဖက္မွာ မ်က္

ေနသည္။ သူမေမြးေန႕လက္ေဆာင္ေပးထားသည့္ မိေက်ာင္းတံဆပ
ိ ္

ရည္ဟု ယူဆရေသာ အေရာင္ေတာက္ပမႈမ်ိဳးကိပ
ု င္ မရိသ
ွ ည္က အ

စပိ႕ု ရွပ္ ဆင္စယ
ြ ္ေရာင္ေလးကို ဝတ္ေပးဖု႔ိ သူ႕အေမကို အိပမ
္ က္ေပး

မ်ားအတြက္ အံ့ဩစရာေကာင္းေနလိမ့္မည္။ သူမ ရင္ထဲတြင္ မယံု

သည္တဲ့။ ထို႔ေၾကာင့္ သူ႕ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွာ သူမ၏အက်ႌေလးက

ၾကည္ႏိုင္ျခင္း၊ ႏွေျမာတသျခင္းမ်ားႏွင့္ သံသယတို႕ ေရာယွက္ေမႊ

ေနရာယူလ်က္ ရိသ
ွ ည္။ အဲသည္အတြက္ သူမက ႐ူးမိက
ု စ
္ ြာ ရင္ခန
ု ရ

ေႏွာက္ေနၾကသည္။

ဦးမွာလား။

သူ၏ရင္ဘတ္ေပၚမွာ သူမ၏ တစ္ပြင့္တည္းေသာ ႏွင္း

သူ႕စ်ာပနာ မီးသၿဂိဳလ္ဖို႕ အခ်ိန္နီးကပ္လာေသာလည္း

အားလံုးကို သူမျမင္ေတြ႕သိရိွေနသည္။

သူ႕အနားမွာ ဝုင
ိ ္းအံုေနၾကေသာ လူစက
ု အလိက
ု တ
္ သိ ရွမ
ဲ ေပးသျဖင့္

သူမ၏ သိစိတ္ႏွင့္ အသိတရားတုိ႕

ရွဲေပးဖိ႔ု ေမတၱာရပ္ခသ
ံ ၾံ ကားရသည္။ သူ႕ကို ေသတၱာထဲ ထည့္ေတာ့

ကြဲကြာကင္းလြတ္ မသြားေစဖုိ႕

မည္။ မြန္းက်ပ္ပတ
ိ ္ေလွာင္မက
ႈ ို မ်ားစြာခါးသက္ေသာ ညီညီေသာင္း

အတတ္ႏို္င္ဆံုး ထိန္းထားရမည္။

တစ္ေယာက္ ဘဝဆက္တင
ုိ း္ ဆက္တင
ုိ း္ သည္လအ
ုိ ျဖစ္ဆးုိ မ်ိဳးနဲ႕ေဝး

သူမသည္ လူေတြၾကားထဲမွာ

ပါေစလို႕ သူမ ဆုေတာင္းလိုက္မိသည္။ သူ႕ေဆြမ်ိဳးအသိုင္းအဝိုင္း

႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္

၏ ငိုသံမ်ားပိုမို ဆူညံလာသည္။ သူမကေတာ့ တစ္ခ်ိန္က ေတာက္

သတိကင္းလြတ္ရမည္ကို

ပမ်က္ဝန္းမ်ားျဖင့္ သူမကို ခပ္ေငးေငးၾကည္ခ
့ ဲ့ေသာ ပိတ္ေစ့ေနသည့္

အေၾကာက္ဆံုးျဖစ္သည္။

မ်က္ဝန္းညိဳမ်ားကို တစ္ခ်က္စက
ို ၾ္ ကည္က
့ ာ ခပ္ေဝးေဝးသိ႕ု ဖယ္ခြာ
ေပးလုိက္သည္။ ထိုအခ်ိန္မွာ သူမႏွင့္ပတ္သက္၍ ျငင္းခုန္သံ တစ္

အသုဘလိက
ု ပ
္ ႕ို ၾကသည့္ မ်ားစြာေသာ လူတ႕ို သည္ သူမ

သံကို (သူ႕သူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္ဟန္တူေသာ အမ်ိဳးသမီးအုပ္စုထဲမွ)

မ်က္ဝန္းထဲမွာ အေရာင္ေတြအျဖစ္ ေယာက္ယက္ခပ္ေနၾကသည္။

ၾကားလုိက္ရျခင္းျဖစ္သည္။

ႏွေျမာတသ ေရရြတ္သံေတြကို နားထဲမွာ အဆက္မျပတ္ ၾကားေန
ရသည္။ သူမႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိင
ု မ
္ ွာ သူ႕ကို ငံ႕ု မိုးၾကည္ၿ့ ပီး မ်က္ရည္

သူမ အံ့ဩမွင္သက္စြာ

တေတာက္ေတာက္က်ေနေသာ အနက္ေရာင္ဝတ္စံုႏွင့္ မိန္းက

ေျခလွမ္းေတြကို

ေလးမ်ားသည္ သူ၏ ရည္စားမ်ား ျဖစ္သည္တဲ့။ လူမွန္းသူမွန္း မသိ

တုန္႕ခနဲ ရပ္တန္႕ပစ္လုိက္ဖုိ႕အထိ

ေအာင္ ႐ိႈက္ႀကီးတငင္ ငိုေႂကြးေနသာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို

ေခ်ာက္ခ်ားတုန္လႈပ္သြားသည္။

လူအမ်ားက ဝိုင္း၍ ႏွာနပ္ေနသည္။ တက္သြားေသာ မိန္းကေလး

သူမကိုယ္ခႏၶာမွာ

တစ္ေယာက္ကိုေတာ့ ကမန္းကတန္းေပြ႕ခ်ီၿပီး ကားေပၚေခၚသြား

အနက္ေရာင္ႏွင့္ တူေသာအရာဆိုလို႕

ကာ ဆရာဝန္၏ ေဆးကုသမႈကို ခံယူေစသည္။

ဆံပင္နက္ေတြပဲ ရိွသည္။

အားလံုးကို သူမျမင္ေတြ႕သိရိွေနသည္။ သူမ၏ သိစိတ္

သူမဝတ္ထားတာ ခရမ္းေရာင္ဝတ္စံု ျဖစ္သည္။

ႏွင့္ အသိတရားတု႕ိ ကြဲကြာကင္းလြတ္ မသြားေစဖုိ႕ အတတ္ႏို္င္ဆံုး

ခရမ္းေရာင္စိုစိုကို အလြမ္းေရာင္ဟု

ထိန္းထားရမည္။ သူမသည္ လူေတြၾကားထဲမွာ ႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္

သူမ သိထားသည္။

သတိကင္းလြတရ
္ မည္ကို အေၾကာက္ဆံုးျဖစ္သည္။ အိမျ္ ပန္ေရာက္
မွ သူမတစ္ေယာက္တည္း အခန္းတံခါးပိတ္ကာ ေၾကကြဲစြာ ေပါက္

“မိုးနႏၵာဆိုတာ ဘယ္သူလဲ”

ကြဲခ်င္ေပါက္ကြဲလက
ို မ
္ ည္။ လူေတြေရွ႕မွာေတာ့ သူမ မငိခ
ုိ ်င္ပါ။ စပ္

“အနက္ေရာင္ဝတ္စံု ဝတ္ထားတဲ့ မိန္းမေတြထဲက တစ္

စုလိုေသာ၊ အတင္းအဖ်င္းေျပာလိုေသာ လူမ်ား၏ ထင္ျမင္ခ်က္မ်ား

ေယာက္ေယာက္ ျဖစ္မွာေပါ့...”

ကို ၾကက္ေျခခတ္ျပလိုသည္။

တာတဲ့...”

“ကုိေလး ခ်စ္တဲ့ မမမိုးနႏၵာ လာတယ္ေလ... ထၿပီး ႏႈတ္

“ညီညီေသာင္းဟာ အဲဒီ မိုးနႏၵာကို အစြဲလမ္းဆံုး ခ်စ္ခဲ့

ဆက္ပါဦး” သူမ နာမည္ကို ထည့္၍ တိုင္တည္လိုက္သည့္ သူ႕ညီမ

ငိုသံေၾကာင့္ သူမကိုယ္ခႏၶာ ဆတ္ကနဲ တုန္ယင္သြားသည္။ သည္

ပစ္လုိက္ဖုိ႕အထိ ေခ်ာက္ခ်ားတုန္လႈပ္သြားသည္။ သူမကိုယ္ခႏၶာ

အခ်ိန္မွာ ထုိနာမဝိေသသနအသံုးကို ထည့္ေျပာဖုိ႕ မသင့္ေတာ့ဟု

မွာ အနက္ေရာင္ႏင
ွ ့္ တူေသာအရာဆိလ
ု ႕ို ဆံပင္နက္ေတြပဲ ရိသ
ွ ည္။

သူမထင္သည္။ သူမကေတာ့ သူ၏ အခ်စ္ကုိ မ်ားစြာသံသယဝင္ေန

သူမ ဝတ္ထားတာ ခရမ္းေရာင္ဝတ္စံု ျဖစ္သည္။ ခရမ္းေရာင္စိုစိုကို

ၿပီျဖစ္သည္။ ဒါေတြ ထားလိက
ု ပ
္ ါေတာ့ေလ။ သူဟာ သူမနဲ႕ေသတပန္

အလြမ္းေရာင္ဟု သူမ သိထားသည္။ သူမလည္း ညီညီေသာင္းကို

သက္တဆံုး ဘယ္ေတာ့မမ
ွ ေတြ႕ႏိင
ု မ
္ ည့္ ဘဝတစ္ပါးသု႕ိ ကူးေျပာင္း

လြမ္းလ်က္ ေလာကထဲမွာ က်န္ရစ္ခဲ့ေတာ့မည္။ ထိစ
ု တ
ိ က
္ ူးအထိမ္းအ

ထြက္ခြာသြားၿပီ။

မွတႏ
္ င
ွ ့္ ခရမ္းေရာင္ကို သူမ ဝတ္လာခဲသ
့ ည္။ အစကေတာ့ အနက္

pmyGifhvTm

သူမ အံဩ
့ မွငသ
္ က္စာြ ေျခလွမး္ ေတြကု ိ တုန႕္ ခနဲ ရပ္တန္႕

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

93

W

ေရာင္ဝတ္ဖို႕ သူမ စိတ္ကူးမိေသးသည္။ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲျခင္း

သည္။ သူမစိတ္ထဲမွာ သူ႕လုပ္ရပ္ကို စိတ္ဆိုးေနမိသည္။ တကယ္

အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ အမ်ားတကာ အသိအမွတ္ျပဳထားတာက အ

ဆိုသည္အခ်ိန္ဟာ သူမတို႕ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြအတြက္

နက္ေရာင္ျဖစ္သည္။ သူမလည္း အသိမိတ္ေဆြအဆင့္ေလာက္ရဲ႕

အေရးအႀကီးဆံုးအခ်ိန္မဟုတ္လား။ မိိမိဘဝတက္လမ္း၏ လမ္းခ်ိဳး

စ်ာပနဆိလ
ု ်ွ င္ အနက္ေရာင္ပဲ ဝတ္ျဖစ္မွာပါ။ ညီညီေသာင္းကေတာ့

ေကြဟ
႔ ာ စာေမးပြဟ
ဲ ု သူမက တရားေသ သတ္မတ
ွ ထ
္ ားမိသည္။ စာ

သူမ တကယ္ပဲ လြမး္ က်န္ခရ
့ဲ မည့္ သူတစ္ေယာက္မ႕ို (ကိယ
ု က
့္ ယ
ုိ က
္ ုိ

ေမးပြဲနားကပ္ေနခ်ိန္မွာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ အေပ်ာ္ကို ခံုမင္ မက္

မလိမည
္ ာခ်င္စာြ ) ခရမ္းေရာင္ဝတ္စက
ုံ ုိ ဆင္ျမန္းလာခဲျ့ ခင္းျဖစ္သည္။

ေမာေသာ သူ႕စိတဓ
္ ာတ္ကို စိတက
္ န
ု သ
္ ြားမိတာ အမွနပ
္ ါ။ ထိ႕ု ေၾကာင့္

*

*

*

*

*

*

*

သူ႕ဖုန္းဆက္ေသာ အခ်ိန္မွာ...

သူသည္ သူမ ဆိးု သမွ်၊ အလိက
ု က
္ န္းဆိးု မသိသမွ် သည္း

“မင္း ဘာေတြ စိတက
္ းူ ယဥ္ၿပီး ေလွ်ာက္လပ
ု ေ
္ နတာလဲ

ညည္းခံႏင
ို ္ေသာ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး ထိျု ပစ္မက
ႈ ို ေထာက္

ညီညေ
ီ သာင္း၊ ဒီအခ်ိနဟ
္ ာ သူငယ္ခ်င္းေတြန႕ဲ ေပ်ာ္ပါးရမယ္အ
့ ခ်ိန္

ျပ၍ အခ်စ္ေလ်ာ့တတ္သူ တစ္ေယာက္ မဟုတခ
္ ျဲ့ ခင္းက သူမအတြက္

လား၊ မင္းကိုယ္မင္း ေက်ာင္းသားဆိုတာ သတိရပါဦး”

ေက်နပ္စရာအေကာင္းဆံုး ျဖစ္ေနေလသည္။ တစ္ခါတုန္းက သူ႕ကို

-ဟု စိတတ
္ ေ
ုိ ဒါသထြကသ
္ ျံ ဖင့္ ေငါက္ငမ္းလိက
ု မ
္ သ
ိ ည္။

သူမ ခါးခါးသီးသီး ျငင္းခဲ့ဖူးသည္။

“ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ မိုးနႏၵာကို မေတြ႔ရေတာ့ တစ္မ်ိဳး

“ပစိပစပ္ မ်ားလြန္းတဲ့ နင္အ
့ ေမကို ငါေယာကၡမ မေတာ္

ႀကီးပဲ၊ ဒါေၾကာင့္ မိုးနႏၵာကို ေတြ႔ႏိုင္မယ္ေနရာ၊ ေနာက္ဆံုးဗ်ာ.. မိုး

ႏိင
ု္ ဘ
္ ူး၊ ၿပီးေတာ့ နင္ည
့ မ
ီ ေတြရ႕ဲ အက်င္စ
့ ႐ိက
ု န
္ ႕ဲ ငါနဲ႕ျဖစ္မွာ မဟုတ္

နႏၵာရဲ႕ စာက်က္သံေလးကို ၾကားႏိုင္မယ့္ေနရာေလးကို တမင္ေရြး

ဘူး။ အရာရာကို ေငြနဲ႕တိုင္းထြာၿပီး ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်တတ္တဲ့ နင့္အ

ခ်ယ္ေရာက္လာရတာပါ.. သူငယ္ခ်င္းေတြက ခဏတစ္ျဖဳတ္စာလာ

ေဖကိလ
ု ည္း ေယာကၡမတစ္ေယက္အေနနဲ႕ ေလးစားႏိင
ု္ ဖ
္ ႕ို ငါအမ်ား

ေဆြးေႏြးၾကတာပါ မိုးနႏၵာ၊ စိတ္မဆိုးပါနဲ႔ေနာ္..”

ႀကီး စဥ္းစားရဦးမယ္...”

ထိုစဥ္က သူသည္ ေၾကာင္အမ္းအမ္းမ်က္ႏွာျဖင့္ သူမ

ရွာမရစြာ ဆြံအသူတစ္ေယာက္ျဖစ္သြားပါေတာ့သည္။ မိန္းကေလး

ကို ေငးစိုက္ၾကည့္ေနခဲ့သည္။ တကယ္ဆုိ သူ သူမကို စိတ္ဆိုးေဒါ

ပဲေလ... သည္လမ
ို ်ိဳး ကိယ
ု အ
့္ ေပၚ ဂ႐ုတစိက
ု ္ ရိွေနတာမ်ဳိးကို မေက်

သထြက္ပါေတာ့လား။ သူ႕မိဘအသုိင္းအဝိုင္းကို ဒီေလာက္ထိခိုက္

နပ္ဘဲ ရိွပါ့မလား။

ထိုအခါ သူမသည္ တစ္စံုတစ္ရာ စကားျပန္ေျပာႏို္င္ဖို႔

ေျပာဆိသ
ု ည့္ သူမမွာ အျပစ္ရွေ
ိ နေလသည္။ သူသည္ သူမကို မ်က္
ႏွာငယ္ေလးျဖင့္ ၾကည့္ကာ ဘာစကားမွ ဆက္မေျပာေတာ့ေပ။ ထို

သို႕မွသာ အစစအရာရာအတြက္

စဥ္ကတည္းက သူ႕ကို သူမ ထိထိခိုက္ခိုက္ နာနာက်င္က်င္ သနား

စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို ပိုင္ဆိုင္ရပါလိမ့္မည္။

သြားမိျခင္း ျဖစ္သည္။

မျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ ထိုေယာက်္ားကုိ

သူသည္ သူမစားရန္ သူ႕အိမ္က ထမင္းဘူး ထည့္ယူ

ဦးေႏွာက္ထဲ ထည့္မစဥ္းစား႐ံုဘဲ ရိွသည္။

လာတတ္သည္။ ေန႕လယ္အခ်ိန္ေတြမွာ သူမအတန္းသို႕လာ၍ ထ

ဒါေတြကို သူမသိပါလ်က္

မင္းေကၽြး၏။ ထိအ
ု ခ်ိနမ
္ ွာ သူမသည္ ကေလးေလးတစ္ေယာက္ ျဖစ္

အသိေခါက္ခက္ အဝင္နက္စြာ

သြားေလသည္။ သူႏွင့္ သူမကို အမ်ားတကာက ခ်စ္သူေတြအျဖစ္

သူ႕ကို ခ်စ္တာတစ္ခုတည္းႏွင့္

သတ္မွတ္ထားခ်ိန္မွာ သူမတို႕ႏွစ္ေယာက္က သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခါစပဲ

အားလံုးကို ရင္ဆုိင္ျဖတ္ေက်ာ္ဖို႕

ရိွေသးသည္။ သူသည္ သူမႏွင့္ ေတြ႕သည္အ
့ ခါတိင
ု ္း သူ႕လြယအ
္ တ
ိ ္

သူမ သတၱိေမြးလိုက္ၿပီျဖစ္သည္။

သူမဆီလာရန္အတြက္ သူ႕ပရက္တီကယ္ႏွင့္ က်ဴတိုရီရယ္ စာေမး

“မိန္းကေလးတစ္ေယာက္အတြက္ စာေမးပြဲက်ခံတဲ့

ပြဲမ်ားကို သူ႕အတန္းထဲက ေကာင္မေလးမ်ားကို ေျဖခိုင္းခဲ့သည္ဟု

ေယာက်္ားေလးေတြကို ကၽြန္မ မုန္းတယ္ေနာ္...”

သိရ၏။ သတၱေဗဒ အဓိကယူထားေသာ သူသည္ သူမတိ႕ု အဂၤလပ
ိ ္

“စိတ္ခ်၊ ကၽြန္ေတာ္ စာေမးပြဲမက်ေစရဘူး”

စာအတန္းမ်ားဘက္၌ အခ်ိန္ျပည့္ရိွေနတတ္သည္။

သူတကယ္ပဲ စာေမးပြဲေအာင္လာခဲပ
့ ါသည္။ မိန္းကေလး

သူမတို႕အိမ္ႏွင့္ မလွမ္းမကမ္းတြင္ လူမေနေသာ အိမ္

တစ္ေယာက္သည္ သူမ၏ဘဝအတြက္ ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္

လြတတ
္ စ္လးုံ ရိသ
ွ ည္။ ထိအ
ု မ
ိ ရ
္ င
ွ သ
္ ည္ သူတ႕ုိ ႏွငေ
့္ ဆြမ်ိဳးမကင္းေၾကာင္း

ကို ေရြးခ်ယ္ဖ႕ို စဥ္းစားသည္အ
့ ခါမ်ားမွာ ထိုေယာက်္ားေလး၏ ေဆြ

သိရသည္။ စာေမးပြဲနီးေသာရက္မ်ားမွာ သူသည္သူငယ္ခ်င္းမ်ား

မ်ိဳးအသိင
ု ္းအဝိုင္းကို ခ်န္လွပ္ထား၍ မရပါ။ သူတို႕အသိုင္းအဝိုင္း၏

ႏွင့္ ထုိအိမ္သို႕ေရာက္လာၾကသည္။ သူမကေတာ့ ထိုအိမ္တြင္ သူ

စ႐ိုက္မ်ားသည္ ကုိယ္ႏွင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ျဖစ္ႏိုင္ မျဖစ္ႏိုင္ အ

တိ႕ု ေရာက္ရွေ
ိ နေၾကာင္း လံုးဝမသိရစ
ွိ ြာ ထံုးစံအတိင
ု ္း စာေတြကသ
ို ာ

ရင္ဦးဆံုး စဥ္းစားခ်င္ခ
့ ်ိနရ
္ ပါမည္။ သိ႕ု မွသာ အစစအရာရာအတြက္

ေအာ္က်က္ေနမိသည္။ ထိအ
ု ခါ သူတ႕ို ကလည္း သူမနည္းတူ စာေတြ

စိတခ
္ ်မ္းသာမႈကို ပိင
ု ဆ
္ င
ို ရ
္ ပါလိမမ
့္ ည္။ မျဖစ္ႏင
ို လ
္ ်ွ င္ ထိုေယာက်္ား

ၿပိဳင္တူလိုက္ေအာ္က်က္ၾကသည္။ လူမေနေသာ အိမ္ကေလးထဲမွ

ကုိ ဦးေႏွာက္ထဲ ထည့္မစဥ္းစား႐ံုဘဲ ရိွသည္။ ဒါေတြကို သူမ သိပါ

စာက်က္သံေတြ ၾကားရေသာအခါ သူမထိတလ
္ န္႕တုနလ
္ ပ
ႈ ရ
္ သည္။

လ်က္ အသိေခါက္ခက္ အဝင္နက္စာြ သူ႕ကို ခ်စ္တာတစ္ခတ
ု ည္းႏွင့္

ေနာက္မွ ထိုအိမ္ကေလးမွာ သူတို႔ေရာက္ေနေၾကာင္း သိရျခင္းျဖစ္

အားလံုးကို ရင္ဆုိင္ျဖတ္ေက်ာ္ဖို႕ သူမ သတၱိေမြးလိုက္ၿပီျဖစ္သည္။

ထဲက ခ်ိဳခ်ဥ္ေလးေတြ၊ ပီေကေလးေတြ ထုတထ
္ တ
ု ္ေကၽြးတတ္သည္။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

94

W

ထိ႕ု ေၾကာင့္ မေဝးေတာ့ေသာ ဗုဒဟ
ၶ ူးေန႕တစ္ေန႕မွာ သူ႕ကို အေျဖေပး

ေလသံသဲ့သဲ့က သူမနားထဲ တိုးေဝွ႕ဝင္လာသည္။

ရန္ ခ်ိန္းဆိုလိုက္မိသည္။ သို႕ေသာ္သူသည္ သူ၏ သူငယ္ခ်င္းမ်ား

ႏွင့္ ကားၿပိဳင္ေမာင္းရင္း ကားတိုက္မႈျဖစ္ကာ ႐ုတ္တရက္ ေသဆံုး

ကိုလည္း ေနာက္ဆက္တြဲ ၾကားလိုက္ရသည္။ သူမ သူတို႕ႏွင့္ ခပ္

သြားခဲသ
့ ည္။ ထိုေန႕သည္ သူမ ခ်ိန္းဆိထ
ု ားေသာ ဗုဒဟ
ၶ ူးေန႕မေရာက္

ေဝးေဝးမွာ သြားထိုင္မွ ျဖစ္မည္။ သူမနားထဲသို႕ ညီညီေသာင္းႏွင့္

ခင္ စေနေန႕ျဖစ္သည္။

ပတ္သက္ေသာ စကားမ်ား အဝင္မခံႏင
ို္ ္ေတာ့ပါ။ သူ႕ကို မီးသၿဂိဳလ္

*

*

*

*

*

*

*

“ခ်စ္စရာေကာင္းပါတယ္ဟယ္”ဆိုေသာ ကန္႕ကြက္သံ

သည့္ေန႕မွာပင္ သူသည္ သူမရင္ထဲမွ အၿပီးတိုင္ ထြက္ခြာသြားၿပီ

သူမ မသိခဲ့ပါ။

ျဖစ္ေၾကာင္း သူတို႕သိေစခ်င္သည္။ မွားယြင္းစြာ စိတ္ကူးယဥ္ဆန္

သူ႕မွာ ရည္းစားေတြ မိႈလိုေပါခဲ့မွန္း သူမ တကယ္ပဲ မ

စြာ ဝတ္လာခဲ့မိေသာ ခရမ္းေရာင္ကိုလည္း ဘယ္ေသာအခါမွ ဝတ္

သိရေလာက္ေအာင္ ႏုအ
ံ ခဲပ
့ ါသည္။ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ရ႕ဲ ေျပာ

လိမ့္မည္ မဟုတ္ေတာ့ေပ။ သူမမွာ ရည္စားတစ္ေယာက္မွ မရိွသ

စကားမ်ားကို သူမ ယံုလြယ္ခဲ့ပါသည္။ ခုေတာ့ သူမဟာ ဘယ္

လို သူ႕မွာလည္း သူမတစ္ေယာက္တည္း ရိွလိမ့္မည္ဟု ကိုယ့္စိတ္

ေလာက္ ရွက္စရာေကာင္းတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားၿပီလဲ...

ႏွင့္ႏိႈင္းကာ ႐ူးသြပ္စြာ ထင္မွတ္မွားခဲ့မိသည္။ သူမဟာ မိန္းကေလး

သူ႕စ်ာပနာမွာ သူ႕ရည္းစားေတြက အနက္ေရာင္ဝမ္းဆက္ေတြ ဝတ္

မဆန္စြာ ျပတ္သားတတ္သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္း လူေတြက

ၿပီး ငိယ
ု ိုေနၾကသည္။ သူမက လြမ္းက်န္ရစ္ခသ
ဲ့ ည္ဆိုေသာ အဓိပါၸ ယ္

ဘာလို႕မသိၾကတာပါလိမ့္။

ျဖင့္ ခရမ္းေရာင္ဝမ္းဆက္ ဝတ္ထားသည္။ သည္လို အေျခအေန

မ်ိဳးမွာ “မိုးနႏၵာဟာ ဘယ္သူလဲ”ဟု သိခ်င္ေနသူက မရွား။ “မိုးနႏၵာ

က သူမနား ကပ္လာၾကသည္။ (သူ၏ အနက္ေရာင္ ရည္စားမ်ားက

ကို သူက အစြဲလန္းဆံုး ခ်စ္ခဲ့တာ” ေကာက္ခ်က္ခ်သူမ်ား၏ အသံ

ေတာ့ အိမ္ေရွ႕မွာ တစ္ဝိုင္းဖြဲ႕၍ စကားေျပာကာ မ်က္ရည္ေလးေတြ

ကိလ
ု ည္း သူမနားႏွင့္ ဆတ္ဆတ္ၾကားခဲရ
့ ေသးသည္။ ဒါကို သူမက

ကလယ္ကလယ္ လုပ္ေနၾကသည္။ အခ်စ္ေတြကို ေဝမွ် ခံစားႏိုင္

နလပိန္းတံုးတစ္ေယာက္လို ဂုဏ္ယူလိုက္ရမွာလား။ အရွင္းဆံုး

ေသာ သူတို႕ကို သူမအံ့ဩေနမိသည္။)

ဝန္ခရ
ံ လွ်င္ သူမသည္ မုန႕္ ကိပ
ု င္ ေဝမစားခ်င္သူ ျဖစ္ပါသည္။ စားခ်င္

“သမီး”

လွ်င္ သူမလံုးဝမစားဘဲ သဒၶါတရား ထက္သန္စြာျဖင့္ စားခ်င္သူ အား

သူ႕အေမ၏အသံက မာန္က်သြားသူတစ္ေယာက္၏ တ

ရိွသမွ် မုန္႕အားလံုးကို ေကၽြးပစ္လုိက္မည္။ သူမ ဘယ္ေလာက္ပဲ

ရားရိွမႈမ်ဳိးျဖင့္ တိုးသက္ေနေလသည္။ သူမ မ်က္လံုးလွန္၍ ေမာ့

ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေသာ မုန္႕ျဖစ္ေနပါေစ။ သူမဟာ စြန္႕လြတ္ရဲသူပါ။

ၾကည့္လိုက္သည္။

စြန္႕လြတ္ျခင္း၏ အတို္င္းအတာႏွင့္ ညီမွ်ေသာ ေဝဒနာကိုလည္း

ႀကိတမ
္ တ
ွိ ၍
္ ခံစားႏိင
ု ပ
္ ါသည္။ ဒါကို ညီညီေသာင္းသိဖ႕ုိ သူမႀကိဳးစား၍

သိမ္းထားခ်င္တယ္ဆို၊ ေနာက္ေကာ သမီး ဘာလိုခ်င္ေသးသလဲ။

မရႏို္င္ေတာ့ပါ။

သမီးလိုခ်င္တာေတြ အကုန္ယူေနာ္၊ က်န္တဲ့ဟာေတြကိုေတာ့ ဟို

*

*

*

*

*

*

*

လူရင
ွ ္းသြားေသာ ေန႕လည္ပင
ို ္းမွာ သူ႕အေမႏွင့္ ညီမမ်ား

“သမီးက သားရဲ႕လြယ္အိတ္ကေလးကို အမွတ္တရ

မိန္းကေလးေတြကလည္း လိုခ်င္ဦးမွာ...”

သူမ လက္ကာျပလုိက္တာမို႕အနက္ေရာင္မိန္းကေလး

သူ႕ကို မီးသၿဂိဳလ္သည့္ေန႕မွာပင္

မ်ားရိရ
ွ ာဘက္သ႕ုိ ေမးေငါ့ျ့ ပေနေသာ သူ႕အေမ၏မ်က္ႏာွ ေသးငယ္

သူသည္ သူမရင္ထဲမွ

သြားသည္။ ၿပီးေတာ့ သူမကို နားမလည္ႏိုင္သလို ေငးစိုက္ၾကည့္

အၿပီးတိုင္ ထြက္ခြာသြားၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း

ေနသည္။

သူတို႕သိေစခ်င္သည္။

မွားယြင္းစြာ စိတ္ကူးယဥ္ဆန္စြာ

ကၽြန္မအတြက္ သူ႕ကို အမွတ္ရစရာလည္း မလိုေတာ့ပါဘူးေလ...”

ဝတ္လာခဲ့မိေသာ ခရမ္းေရာင္ကိုလည္း

ဘယ္ေသာအခါမွ

ကိုိ ေမာ့မၾကည္ဘ
့ ဲ သူမ မတ္တပ္ထရပ္သည္။ ၿပီးေတာ့ ႏႈတဆ
္ က္ကာ

ဝတ္လိမ့္မည္ မဟုတ္ေတာ့ေပ။

ျပန္လာခဲ့သည္။ သည္အခ်ိန္မွာ သူမ၏ အားနာတတ္သည့္ စိတ္

“ေပးလိက
ု ပ
္ ါ အန္တ၊ီ ကၽြနမ
္ ဘာမွ မလိခ
ု ်င္ေတာ့ပါဘူး၊
ထိုစကားကို ေျပာၿပီး သူ႕အေမႏွင့္ ညီမမ်ား၏ မ်က္ႏွာ

ေတြကို အလံုျခံဳဆံုးေနရာ တစ္ခုမွာ ေသာ့ခတ္၍ ပိတ္ထားလိုက္

သူ႕အတြက္ ရက္လည္ဆြမ္းကပ္သည့္ေန႕မွာ သူ႕အိ္မ္

သည္။ သူတို႕ေရွ႕မွာ မာန္တင္းၿပီး ထြက္လာခဲ့ေသာ သူမသည္ သူ

သိ႕ု ေနာက္ဆံုးအႀကိမအ
္ ျဖစ္ သူမေရာက္ရသ
ွိ ြားသည္။ သူ၏အခ်စ္မ်ား

မ ရင္ထဲက စူးေအာင့္ေအာင့္ေဝဒနာေၾကာင့္ အနာမက်က္ေသးပါ

ကို ေဝငွပင
ို ဆ
္ င
ို ခ
္ င
ြ ရ
့္ ထားၾကသူမ်ားကိလ
ု ည္း အနက္ေရာင္မ်ားေသာ

လားဆိုတာ သတိရသည္။ သုိ႕ေသာ္ သူမ ျပံဳးျပံဳးေလး ခံႏိုင္ရည္ရိွ

ဝတ္စမ
ံု ်ားဝတ္လ်က္ ေတြ႕ရသည္။ သူတ႕ို က အစိမ္းေရာင္မ်ားေသာ

ေအာင္ အားတင္းႀကိဳးစားသည္။ လြမ္းစရာဆိတ
ု ာ နာစရာရဲ႕ေအာက္

ဘူးပါတိတ္ဝမ္းဆက္ကို ဝတ္လာေသာ သူမအား စူးစမ္းလိုေသာ

မွာ အခိုးအေငြ႕အျဖစ္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားရတတ္စျမဲပါေလ။ ဒါကို

မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ အကဲခတ္ေနၾကသည္။ တစ္ေယာက္ေသာ မိန္းက

သူမ လံုးလံုးလ်ားလ်ား ယံုၾကည္သည္။

ရာသက္ပန္

ေလး၏...

#

“ကုက
ိ ခ
ု ိ ်စ္တ့ဲ မိးု နႏၵာက သိပလ
္ ည္းမလွဘးူ ေနာ္”ဆိသ
ု ည့္

pmyGifhvTm

(ေတာင္ငူေဆာင္)

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

95

W

(၁)
ဖိနပ္ကေလးတစ္ဖက္ေၾကာင့္
လူ႕အသက္တစ္ေခ်ာင္း ဆံုးရႈံးသြားခဲ့ရသည္ဆိုလွ်င္
သင္ယံုၾကည္ပါမည္လား။

fi

အကယ္၍ သင္မယံုၾကည္ပါဟု ဆိုလွ်င္လည္း ရပါသည္။
သို႕ေသာ္ ဖိနပ္တစ္ဖက္ေၾကာင့္ လူ႕အသက္တစ္ေခ်ာင္း
ဆံုး႐ႈံးသြားခဲ့ရတာကေတာ့ အမွန္တကယ္ျဖစ္ပါသည္။

.. &
.f
w
c
jfa c
u
Mu

ထို႕ထက္ ပို၍ တိတိက်က် ေျပာဆုိရလွ်င္ ဖိနပ္ကေလး
တစ္ဖက္ႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ လူတစ္ေယာက္
အသက္ ဆံုးရႈံးသြားခဲ့ရသည္မွာ
ကၽြန္ေတာ္၏ မိုက္မဲမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။
(၂)
ကၽြန္ေတာ္၏ အလုပ္ခြင္ျဖစ္ေသာ
တရားမ၀င္ေလာင္းကစား ဆိုင္ေလးသည္
ေရွ႕ေနာက္ရွိသမွ် တံခါးမ်ားအား
အလံုပိတ္ထားေသာေၾကာင့္ ေဆးလိပ္ေငြ႕တို႕ျဖင့္
မႊန္ထူေလာင္ၿမိဳက္လ်က္ရွိသည္။
ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္ဖြင့္ထားျခင္းျဖစ္ပါလ်က္
၀င္လာမစဲ တသဲသဲရွိလွေသာ Customer မ်ားအား
စိတ္ထဲမွ က်ိတ္၍ေမတၱာပို႕ေနမိသည္။
ကၽြန္ေတာ္၏ အလုပ္သည္ ညကိုးနာရီမွ
မနက္ကိုးနာရီအထိျဖစ္၍ အလုပ္ခ်ိန္မွာ
တစ္ရက္ဆယ့္ႏွစ္နာရီ ျဖစ္သည္။
တရားမ၀င္ အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာ
ကၽြန္ေတာ္သည္ ဤတရားမ၀င္ Casino

vlcg;

ေလာင္းကစားေလာကသို႕ ေရာက္ရွိေနသည္မွာ
တစ္ႏွစ္ႏွင့္ ငါးလခန္႕ရွိၿပီ။
ေလာင္းကစားလုပ္ငန္းသည္ အျခားစက္႐ံု
အလုပ္႐ံုမ်ားမွ အလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ မတူ။
လစာေကာင္းသည္။ လူသက္သာသည္။
သို႕ေသာ္ အႏၲရာယ္မ်ားလွသည္။
ကၽြန္ေတာ္ ဤေလာကထဲသို႕
ေရာက္ရွိလာသည့္ေန႕မွာပင္ ဒူးတုန္စရာအျဖစ္ႏွင့္
ၾကံဳခဲ့ရေသးသည္။ ထိုေန႕က သူေဌးႏွင့္
အင္တာဗ်ဴးေျဖၿပီး၍ ဆိုင္ကေလး၏
အျပင္ဘက္တြင္ ကၽြန္ေတာ္ထိုင္ေနစဥ္ျဖစ္သည္။
ယူနီေဖာင္း၀တ္မ်ား အမ်ားအျပားပါရိွေသာ
ေလာ္ရီကားႀကီးႏွစ္စီးက ကၽြန္ေတာ့္အနီးသို႕
႐ုတ္တရက္ ထိုးရပ္လာသည္္။
အႏၲရာယ္ျပဳမည္၊ မျပဳမည္ကိုပင္ ကၽြန္ေတာ္မေတြးအား။
နီးရာစားေသာက္ဆိုင္ထဲသို႕ ကၽြန္ေတာ္၀င္ေျပးမိေတာ့သည္။
ယူနီေဖာင္းျမင္လွ်င္ ေက်ာစိမ့္ေအာင္ ေၾကာက္ေနတတ္ေသာ
စိတ္က ဆိုင္ထဲ၌ ထိုင္ေနရင္းပင္
ေဆာက္တည္ရာမရ ျဖစ္ေနမိသည္။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

96

W

‘‘မၾကာခဏ ရဲ၀င္တတ္တယ္။

အလုပ္သမားတစ္

ကစားဆိုင္မ်ားကို ညဘက္မ်ားတြင္ ဓားျပ

ဒါေပမယ္.့ .. ေအးေဆးပါ။ ငါတိ႕ု က ပိက
ု ဆ
္ ံ

ေယာက္အေနျဖင့္ မေလးရွား ထံုးစံအတိုင္း

တိုက္မႈမ်ား မၾကာခဏ ျဖစ္ေပၚတတ္သျဖင့္

ေပးၿပီးသား’’

ေအာက္ေျခသိမ္းမွန္သမွ် သိမ္းၾကံဳးလုပ္ရ

လပ္(ဖ္)ခ်ဴးကို အျပင္အေစာင္အ
့ ျဖစ္ သူေဌး

အင္တာဗ်ဴးစဥ္က သူေဌးေျပာ

သည္။ ၾကမ္းတိုက္ရသည္။ အမႈိက္သိမ္းရ

က ငွားရမ္းထားျခင္း ျဖစ္သည္။

ေသာ စကားက နားထဲျပန္၀င္လာသည္။ သူ

သည္။ အိမ္သာေဆးရသည္။ အဖမ္းအဆီး

လပ္(ဖ္)ခ်ဴးကုိ စေတြ႕ခါစက-

ေဌး၀င္သာြ းေသာ ေလာင္းကစားဆိင
ု က
္ ေလး

လာမည္ဟု သတင္းၾကားလွ်င္ ဆိုင္အျပင္

‘‘ဒီ

အား လွမး္ ၾကည္လ
့ က
ုိ ေ
္ တာ့ ယူနေ
ီ ဖာင္း၀တ္

ဘက္မွ ေန၍ ကင္းေစာင့္ေပးရသည္။ သာ

အဖိးု ႀကီးက ဓားျပေတြကို ဘယ္လက
ုိ ာကြယ္

မ်ားက ဆိုင္ကေလး၏ ပိတ္ထားေသာ တံ

မန္ ဆိုင္ဖြင့္ရက္မ်ားတြင္ေတာ့ Customer

ႏိုင္မွာလဲ’’ဟု ကၽြန္ေတာ္အထင္ ေသးခဲ့ဖူး

ခါးမ်ားအား ေဆာင္က
့ န္၊ ထုႏက
ွ ၍
္ စိတဆ
္ းုိ

မ်ားဆီမွ ေငြေကာက္၍ ေကာင္တာသိ႕ု အပ္

သည္။ ရက္အနည္းငယ္ၾကာမွ လပ္(ဖ္)ခ်ဴး

မာန္ဆိုးျဖင့္ ထြက္ခြာသြားၾကေတာ့သည္။

ရသည္။ သူေဌးပိုင္ေသာ အျခားဆိုင္မ်ား

အေၾကာင္းကုိ သိရသည္။

ထိအ
ု ခါမွ ကၽြနေ
္ တာ့္ ႏွလးုံ ခုနႏ
္ န
ႈ း္ မ်ား ပံမ
ု န
ွ ္

တြင္ လူလိုလွ်င္ ဂ်ဳိကာ သေဘာမ်ိဳး လွည့္

ျပန္ျဖစ္လာၾကသည္။

လည္၍ ဆင္းေပးရသည္။

ဖြ႕ဲ စည္းထားေသာ လူမက
ုိ ဂ
္ ဏ
ုိ း္ မ်ား ရွသ
ိ ည္။

စစခ်င္း

ကၽြနေ
္ တာ့အ
္ ား အလုပသ
္ င
ြ း္ ေပး

ထိုအဖြဲ႕မ်ားသည္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွ ယာကူဆာ

ေတာ္ခ်က္ခ်င္းဖုန္းဆက္လိုက္သည္။

ဂိဏ
ု း္ မ်ားကဲသ
့ ႕ုိ မေလးရွားတြင္ ထင္ရာွ းလွ

‘‘ကၽြန္ေတာ္ အလုပ္မလုပ္ခ်င္

အသက္ေျခာက္ဆယ္ခန္႕ရွိေသာ

သည္။ လူေၾကာက္မ်ားလွသည္။ မည္သည့္

ညာဘက္လက္တစ္ဖက္

ကိယ
ု ခ
္ ပ
ံ ညာမွ မတတ္ေသာ္လည္း ထိဂ
ု ဏ
ုိ း္

ျပတ္ေနသည့္

မ်ားတြင္ အဖြ႕ဲ ၀င္ျဖစ္ထားသည္ႏင
ွ ့္ ေတာ္႐ံု

ေတာ့ဘူး အစ္ကို’’

မေလးရွားတြင္ သူ႕ပံုစံႏွင့္ သူ

လပ္(ဖ္)ခ်ဴးက

ေသာ ထား၀ယ္ဘက္မွ ကိုရာမိုးဆီသို႕ ကၽြန္

လက္တစ္ဖက္ျပတ္ေနတဲ့

အိႏိၵယအဘိုးႀကီးျဖစ္သည္။

ကၽြန္ေတာ့္ အသံက တုန္ေန

အဘိုးႀကီးဆိုေပမယ့္

သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ စကားလံုးမ်ားက ထစ္
ေနၾကသည္။

ျပႆနာကို ၿပီးသည္။

သူေဌးက ထိက
ု သ
့ဲ ႕ုိ ေသာ ဂိဏ
ု း္

သူ႕ခႏၶာကိုယ္က

တစ္ဂဏ
ုိ း္ ကုိ သူ႕ေလာင္းကစားဆိင
ု မ
္ ်ားအား

‘‘ဟား... ဟား... ဟား... ဟား’’

ေတာင့္တင္းခိုင္မာ၍

ကာကြယ္ရန္ ငွားရမ္းထားသည္။ လပ္(ဖ္)

ကိရ
ု ာမိးု က ကၽြနေ
္ တာ္စကားကို

ဆိုက္ဂိုက္က်သည္။

ခ်ဴးက ထုိဂိုဏ္းထဲမွ အဖြဲ႕၀င္တစ္ေယာက္

ၾကားၾကားခ်င္း မရယ္ရေသာ ျပက္လးုံ တစ္ခု

ျဖစ္သည္။ အသားမည္းမည္း ေထာင္ေထာင္

အား ဖ်စ္ညစ
ႇ ရ
္ ယ္လက
ို သ
္ ကဲသ
့ ႕ုိ ရယ္သည္။

ထုိသို႕ လူသစ္တစ္ေယာက္ အ

ေမာင္းေမာင္းႏွင့္ လပ္(ဖ္)ခ်ဴးသည္ ကၽြန္

‘‘တကယ္ေျပာတာ အစ္ကို၊ အ

ေနျဖင့္ သံုးလခန္႕ၾကာၿပီးမွ ေကာင္တာသ

ေတာ့္အတြက္ အေတာ္အားကိုးရပါသည္။

ခုေလးတင္ပဲ... ဒီမွာ’’

မားအဆင္သ
့ ႕ုိ ေရာက္သည္။ ေကာင္တာသ

ကၽြနေ
္ တာ္အ
့ ား ေဖာ္ရန
ိ န
္ ာဟုဆက
ုိ ာ အႏိင
ု ္

‘‘ကိယ
ု သ
္ ပ
ိ ါတယ္က။ြ သူေဌး ခု

မားျဖစ္္ေတာ့ လစာမွာ ေထာင့္ခုႏွစ္ရာ ျဖစ္

က်င္ေ
့ သာ Customer သည္ လပ္(ဖ္)ခ်ဴး၏

ပဲ ဖုန္းဆက္တယ္။ မင္း အဲဒါကို ေၾကာက္

သြားသည္။ လစဥ္ ဆိုင္၏ အႏိုင္စာရင္းထဲ

အၾကည့္ေအာက္တြင္ ျပားျပား၀ပ္သြားခဲ့ရ

ရင္ေတာ့ လုပ္လို႕မရဘူး ညီ။ ကိုယ္တို႕အ

မွ အျမတ္ေငြကို အခ်ိဳးက် အက်ိဳးခံစားခြင့္

ဖူးသည္။ စက္ထဲသို႕ ပိုက္ဆံထည့္ၿပီးမွ ‘‘မ

လုပ္က နည္းနည္းေတာ့ ေပးဆပ္ရတယ္။

ရွိသည္။ လူသစ္တုန္းကကဲ့သို႕ အျခားဆိုင္

ေပးဘူးကြာ မင္းဘာလုပ္မလဲ’’ဟူေသာ က

အဲဒါကလည္း မင္းက ေရာက္စမိ႕ု ပါ။ ေနာက္

မ်ားသို႕ ဂ်ဳိကာအျဖစ္ မသြားရေတာ့။ ဆိုင္

စားသမားအား လပ္(ဖ္)ခ်ဴးက ေခ်ာင္းတစ္

က်ရင္ အပရိကေလးေတြ ျဖစ္သာြ းမွာပါ။ ဒီ

ပိုင္ တစ္ဆိုင္ရသည္။

ခ်က္ဟန္႕ကာ ပိက
ု ဆ
္ ရ
ံ ေအာင္ ေတာင္းေပး

မွာ ကိုယ္ေျပာျပမယ္...’’

ထို အပိုင္ရေသာဆိုင္တြင္ ကၽြန္

ခဲ့ဖူးသည္။ လပ္(ဖ္)ခ်ဴးက ကၽြန္ေတာ့္လို

ကိုရာမိုးက ေနာက္ဆက္ တြဲ

ေတာ္ႏင
ွ ့္ လပ္(ဖ္)ခ်ဴး ဆံခ
ု ၾ့ဲ ကျခင္းျဖစ္သည္။

ေသြးမေတာ္သားမစပ္ ေရျခားေျမျခားမွ သာ

စကားေတြကို တသီႀကီး ေျပာျပၿပီး ဖုန္းခ်

လပ္(ဖ္)ခ်ဴးက အသက္ေျခာက္ဆယ္ခန္႕

မန္ အလုပ္သမားေလး တစ္ေယာက္အား

သြားသည္။

ရွိေသာ ညာဘက္လက္တစ္ဖက္ ျပတ္ေန

ေသြးသားရင္းခ်ာကဲသ
့ ႕ုိ အေထာက္အပံ့ ျဖစ္

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ထို အြန္လိုင္း

သည့္ အိႏိၵယအဘိုးႀကီးျဖစ္သည္။ အဘိုး

ေစခဲ့သည္။

Casino ေလာင္းကစားေလာကထဲသ႕ုိ ကၽြန္

ႀကီးဆိေ
ု ပမယ့္ သူ႕ခႏၶာကိယ
ု က
္ ေတာင္တ
့ င္း

ေတာ္ ေရာက္သြားသည္။ ၀င္၀င္ခ်င္း စေပး

ခိင
ု မ
္ ာ၍ ဆိက
ု ဂ
္ က
ုိ က
္ ်သည္။ သူ႕ညာဘက္

သက္မေ
ိ သာ အခ်က္တစ္ခ်က္ရသ
ိွ ည္။ လပ္

ေသာ လစာမွာ ရင္းဂစ္ ေထာင့္ငါးရာျဖစ္

လက္မွာ ဆိုင္ကယ္အက္စီးဒင့္ျဖစ္၍ ျဖတ္

(ဖ္)ခ်ဴးက ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္သည္။ Custo

သည္။ မေလးရွား၌ ကၽြန္ေတာ္က်င္လည္ခဲ့

ပစ္ရသည္ဟု သိရသည္။

-mer နည္းသည္အ
့ ခါမ်ိဳးတြင္ ကၽြနေ
္ တာ့အ
္ ား

ၿပီးေသာ ႏွစ္ႏွစ္အတြင္း လစာတစ္ေထာင္

လပ္(ဖ္)ခ်ဴးက ကၽြနေ
္ တာ္ေကာင္

‘‘မင္းနဲ႕ ငါနဲ႕ဖိုက္မလား’’ဟု ႐ုပ္တည္ႏွင့္

ျပည့္ေအာင္ ကိုင္ဖူးေသာလမွာ မွတ္မွတ္ရ

တာ ထုိင္ရေသာ ဆိုင္ကေလးတြင္ အျပင္

စတတ္သည္။ ‘‘မင္းက ထြကေ
္ ျပး၊ ငါက ဓား

ရ တစ္လသာရွိသည္။

အေစာင့္ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေလာင္း

ျပလုပမ
္ ယ္’’ဆိၿု ပီး ဓားျပတိက
ု တ
္ မ္း ကစားရ

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

97

W

လပ္(ဖ္)ခ်ဴးမွာ ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္

ေအာင္ဟုလည္း အေဖာ္ဆြယ္တတ္သည္။

ေဟာက္သံ တေခါေခါ ထြက္လာခ်ိန္တြင္

၍ အျပင္တြင္ တစ္ရံစီးသူ ျဖစ္သည္။ လပ္

ဆိင
္ု က
္ ေလးထဲ၌ လူရင
ွ း္ ၍ ကၽြနေ
္ တာ္ခေ
ုံ ပၚ

ဆိုင္ေရွ႕သို႕ လူတစ္ေယာက္ ေရာက္လာၿပီး

(ဖ္)ခ်ဴးဖိနပ္ႏွင့္ သူ၏ဖိနပ္မွာ အေရာင္အ

ေမွာက္အပ
ိ ေ
္ နလွ်င္ မ်က္ႏာွ ကို အ၀တ္ႏင
ွ ့္

တံခါးေခါက္သည္။ ကၽြနေ
္ တာ္က ကၽြနေ
္ တာ္

ဆင္းေရာ၊ ပံသ
ု ႑ာန္ပါ အလြနတ
္ ၾူ ကသည္။

စည္းကာ သူေဆာင္ေနက် စတီးဓားႀကီးကုို

မသိေသာ လူျဖစ္ေန၍ လပ္(ဖ္)ခ်ဴးအား ႏိႈး

မတူသည္က အရြယ္အစား။ လပ္(ဖ္)ခ်ဴး၏

ထုတ၍
္ ‘‘ပိက
ု ဆ
္ .ံ .. ပိက
ု ဆ
္ ’ံ ’ဟု ခပ္မက
ုိ မ
္ က
ုိ ္

ကာ ျပလိုက္သည္။ လပ္(ဖ္)ခ်ဴးကလည္း

ဖိနပ္က အနည္းငယ္ႀကီး၍ ေနသည္။ သို႕

ပံစ
ု ႏ
ံ င
ွ ့္ သ႐ုပ္ေဆာင္ျပတတ္သည္။

အိပ္ခ်င္မႈန္၀ါးႏွင့္ ဖြင့္ေပးလိုက္ဟုဆိုသျဖင့္

ေသာ္ အမွတ္တမဲ့ၾကည့္လွ်င္ေတာ့ ခ်က္

ယခု ထိက
ု သ
့ဲ ႕ုိ ေပ်ာ္တတ္ေသာ၊

ကၽြနေ
္ တာ္ဖင
ြ ေ
့္ ပးလိက
ု သ
္ ည္။ ထုလ
ိ ဆ
ူ င
ုိ ထ
္ ဲ

ခ်င္းေတာ့ သိႏိုင္စရာမရွိ။ ထို ဖိနပ္ႏွစ္ဖက္

ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်စ္ခင္ေသာ၊ ကၽြန္ေတာ္က

သို႕ေရာက္၍ ထင္ထင္လင္းလင္း ျမင္ၿပီးမွ

အား လဲလွယ္၍ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေကာင္

အားကိးု ရေသာ လပ္(ဖ္)ခ်ဴးသည္ ကၽြနေ
္ တာ္

လပ္(ဖ္)ခ်ဴးက ကၽြန္ေတာ့္ အနားလာကာ

တာေပၚမွာ ေမွာက္အိပ္ေနလိုက္သည္။

၏ မိက
ု မ
္ မ
ဲ ၊ႈ ကၽြနေ
္ တာ္၏ ေပါ့ဆမႈမ်ားေၾကာင့္

ခပ္တိုးတိုးေျပာသည္။

လူ႕ေလာကထဲမွ ထြက္ခြာခဲ့ရၿပီ။

‘‘အဲဒီေကာင္က ဟိုဘက္ဂိုဏ္း

ေတာ္ အိပ္ေပ်ာ္ေနမိသည္ မသိ။ တစ္စံုတစ္

က ေကာင္၊ အရင္က ငါနဲ႕ ျပႆနာျဖစ္ဖူး

ေယာက္က လႈပႏ
္ းိႈ လိက
ု ေ
္ တာ့မွ ႏိးု လာေတာ့

ဘ၀ထဲမွ ထြက္သြားရေအာင္ လုပ္လိုက္သူ

တယ္’’

သည္။ ေမာ့ၾကည္လ
့ က
ုိ ေ
္ တာ့ လပ္(ဖ္)ခ်ဴး။

မွာ ကၽြန္ေတာ္ဟု လပ္(ဖ္)ခ်ဴး သိမသြားခဲ့။

အကယ္၍ သိခလ
့ဲ ်ွ င္လည္း သူ႕သြားေဖြးေဖြး

ေျပာၿပီး အိပ္ေနက်ေနရာမွာ ျပန္သြားအိပ္

ထားတာ မဟုတ္လား´

မ်ားကို စီတန္းေနေအာင္ ျပံဳးရင္း ကၽြနေ
္ တာ့္

သည္။ ထိုလူကလည္း လပ္(ဖ္)ခ်ဴးကဲ့သို႕

အား ေငးၾကည့္ေနမည္လား ကၽြန္ေတာ္ မ

ပင္ ေတာင္ေ
့ တာင္တ
့ င္းတင္း ေထာင္ေထာင္

မည္အား ထုိကဲ့သို႕ အဖ်ားဆြတ္ ေခၚေနက်

ေျပာတတ္ပါ။ ေသခ်ာသည္ကေတာ့ လပ္(ဖ္)

ေမာင္းေမာင္းျဖစ္သည္။ အလြနမ
္ ်ားလွေသာ

ျဖစ္သည္။ သူ႕ညာေျခေထာက္တြင္ မတန္

ခ်ဴးသည္ ကၽြန္ေတာ္ပစ္လိုက္ေသာ က်ည္

စတီးကြင္းႀကီးမ်ားအား လက္္ႏွင့္လည္ပင္း

တဆ ထိုးသြင္းထားေသာ ဖိနပ္အား မကာ

ဆံေၾကာင့္ အဓိပၸါယ္မဲ့စြာ ေသဆံုးသြားခဲ့ရ

တြင္ ျပည့္ေနေအာင္ ဆြဲထားေသးသည္။

ေမးလိက
ု ျ္ ခင္းျဖစ္သည္။ ထိစ
ု ဥ္က ကၽြနေ
္ တာ္

ေသာ အျပစ္မရွိသည့္ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္

စီးထားေသာ ဖိနပ္မွာ ေအာကတၱီပါ အညိဳ

ပါသည္။

မ်ားက ထက္ပို၍ ဂ႐ုစိုက္ေနမိသည္။ ထုိကဲ့

ေရာင္ေလးျဖစ္သည္။

သိ႕ု ေသာ္ ထိက
ု သ
့ဲ ႕ုိ သူ႕အား လူ႕

(၃)

လပ္(ဖ္)ခ်ဴးက အဲဒီေလာက္ပဲ

ကၽြနေ
္ တာ္အလုပက
္ ုိ ယခင္ေန႕

အခ်ိန္မည္မွ်ၾကာေအာင္ ကၽြန္

‘‘ၫြန႕္ ... ငါ့ဖန
ိ ပ္န႕ဲ မင္းဖိနပ္လဲ
လပ္(ဖ္)ခ်ဴးက ကၽြန္ေတာ့္ နာ

သို႕ ဂိုဏ္းတစ္ခုခုႏွင့္ ပတ္သက္ေနေသာ

ကၽြန္ေတာ့္ဆိုင္က

သူမ်ားႏွင့္ ျပႆနာ တစ္စံုတစ္ရာျဖစ္မွာ

တာက ဒီမွာ ျမန္မာဖိနပ္ကြ... မင္းလို ဖိနပ္

ေလးထဲတြင္ လံုး၀ လူရွင္းေနေသာေန႕ျဖစ္

ကို ကၽြန္ေတာ္ အေၾကာက္ဆံုး ျဖစ္သည္။

မဟုတ္ဘူး’’

သည္။ ဆိုင္ထဲတြင္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အကူ

ဆိုင္အား ဓားျပတိုက္ရန္၊ လုယက္ရန္ မ

ျဖစ္ေသာ ရခိုင္ဘက္မွ ေကာင္ေလးတစ္

ဟုတဘ
္ ဲ ထုက
ိ သ
့ဲ ႕ုိ ေသာ လူမ်ားက အလုပ္

သို႕ တိုးကာ ျပလိုက္ရင္း ေျပာလိုက္ေတာ့

ေယာက္သာ ရွိသည္။ ေကာင္ေလးက ကၽြန္

သမားျဖစ္ေသာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကိုသာ မ်ား

လပ္(ဖ္)ခ်ဴးက သူ႕ေခါင္းသူ ကုတ္ေတာ့

ေတာ့္ ဆိုင္ကေလးသို႕ ေရာက္ရွိလာေသာ

ေသာအားျဖင့္ ျပႆနာရွာတတ္သည္။ ႏိင
ု ္

သည္။

လူသစ္၊ ဘာမွ မသိေသး။ အစစ အရာရာ

ငံျခားသား အလုပ္သမား၊ တရားမ၀င္အ

ကၽြန္ေတာ္မွ သင္ျပေပးေနရခ်ိန္ျဖစ္သည္။

လုပ္သမားမ်ားအျဖစ္လည္း

ၾကည္ဥ
့ းီ ဒီမာွ ငါ့ေျခေထာက္န႕ဲ မဆန္႕ဘူး’’

ထိုေန႕က

ကၽြန္ေတာ္ ကံေကာင္းပါသည္။

ကၽြနေ
္ တာ့ေ
္ ျခေထာက္အား ေရွ႕

‘‘ဒါဆို ဘယ္သူလဲသြားတာလဲ၊
လပ္(ဖ္)ခ်ဴးက ဖိနပ္ကုိ ေရွ႕သိ႕ု

ထိုအခ်ိန္အထိ ကၽြန္ေတာ္ ကံ

ေလ်ာခနဲ ခၽြတက
္ ာျပရင္း ေမးလာျပန္သည္။

ထုိလူက သူ႕ပါသေလာက္

ေကာင္းပါသည္။ ထုလ
ိ က
ူ သူ႕ပါသေလာက္

ကၽြနေ
္ တာ္ မ်က္ႏာွ အား တတ္ႏင
ုိ သ
္ မွ်တည္

ပိုက္ဆံကို ထည့္ကာ

ပိုက္ဆံကို ထည့္ကာ ရႈံးၿပီး ေအးေအးေဆး

ေအာင္ ထိန္းလိုက္ရင္း ေနာက္တစ္ႀကိမ္

ရႈံးၿပီး ေအးေအးေဆးေဆးပင္

ေဆးပင္ ျပန္သြားပါသည္။ ျပႆနာ၏ အစ

ထပ္ျငင္းလိုက္သည္။

က ထုိလူျပန္သြားမွ ျဖစ္သည္။

‘‘... ... ...’’

လပ္(ဖ္)ခ်ဴးက သူ႕ဘာသာ စ

ျပန္သြားပါသည္။
ျပႆနာ၏ အစက
ထုိလူျပန္သြားမွ ျဖစ္သည္။

သိေနေသာ

ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

‘‘ဟ... အန္ကယ္ကလည္း ငါစီး

ဆုိင္ကေလးအျပင္ဘက္တြင္

ဘာမွ လုပ္စရာ မရွိေတာ့ေသာ

ကၽြနေ
္ တာ္က အိပေ
္ ပ်ာ္ေနေသာ လပ္(ဖ္)ခ်ဴး

ကားႏွင့္ ဆဲဆိုကာ ဆိုင္အျပင္သို႕ ထြက္

၏ ညာဘက္ ဖိနပ္ကေလးအားယူ၍ ေနာက္

သြားသည္။ ထိုအခါမွ ဖြက္ထားေသာ ဖိနပ္

ေဖးခန္းထဲတင
ြ ္ ခၽြတထ
္ ားေသာ မနက္ဆင
ုိ း္

ကို သြားယူကာ ဆိင
ု က
္ ေလးထဲမွ ကၽြနေ
္ တာ္

ေစာင့္ေနေသာ လပ္(ဖ္)ခ်ဴးက သူ႕ထံုးစံအ

သမား၏ ဖိနပ္ႏွင့္ လဲထားလိုက္သည္။ မ

အေျပးထြက္သြားလိုက္မိသည္။ သို႕ေသာ္

တိုင္း လူရွင္းသည္ႏွင့္ ဆိုင္ထဲသို႕ ၀င္လာ

နက္ဆိုင္းသမား

တစ္

ဆိင
ု အ
္ ျပင္သ႕ုိ ကၽြနေ
္ တာ္ ေရာက္သာြ းေတာ့

ကာ

ေယာက္က ဖိနပ္ကို ဆိုင္ထဲတြင္ တစ္ရံစီး

လပ္(ဖ္)ခ်ဴး မရွိေတာ့။ ဆိုင္ကယ္ကုိ အရွိန္

အိပ္ေတာ့သည္။

လပ္(ဖ္)ခ်ဴးဆီမွ

pmyGifhvTm

ႏွစ္ေယာက္ထဲမွ

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

98

W

ျပင္းျပင္းေမာင္းကာ ဆိုင္ေရွ႕မွ ထြက္သြား

ေျပာလုိက္သည့္ သူ႕စကားကို ဆံုးေအာင္

ကာ လဲက်မသြားေအာင္ တင္းထားလိုက္ရ

ႏွငၿ့္ ပီ။ ေနာက္ေန႕ညမွ ျပန္လေ
ဲ ပးေတာ့မည္

ေစာင္မ
့ ေနေတာ့ဘဲ ကၽြနေ
္ တာ္ဆင
ုိ က
္ ေလး

သည္။ ကိုရန္ကုန္သားက ကၽြန္ေတာ့္အမူ

ဟုေတြးကာ ဖိနပ္ကေလးအား ေနာက္ေဖး

ထဲက ေျပးထြက္လာခဲ့သည္။ တကၠစီႏွင့္

အယာအား မရိပမ
္ ေ
ိ သာေၾကာင့္ သူ႕စကား

ခန္းထဲသို႕ ကၽြန္ေတာ္ျပန္ထားလိုက္သည္။

ကၽြနေ
္ တာ္ေရာက္သာြ းေတာ့ လပ္(ဖ္)ခ်ဴးက

ကိုသာ ဆက္ေျပာေနသည္။

လပ္(ဖ္)ခ်ဴးျပန္သာြ းေသာအခ်ိန္

တစ္ဘ၀လံးု စာအတြက္ အိပေ
္ ပ်ာ္ေနေပၿပီ။

က မနက္ခႏ
ု စ
ွ န
္ ာရီခန္႕ျဖစ္သည္။ သူျပန္သာြ း

သူူ႕မိန္းမႏွင့္ သားသမီးမ်ားက တက္သြား

မင္းဆိုင္ထဲမွာ သူ အိပ္ေနတုန္း အဲဒီလူ လာ

သည္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အကူေကာင္ေလး

မတတ္ ယူၾကံဳးမရ ငိုေနၾကသည္။ လွ်ပ္တ

ေဆာ့တယ္တ။့ဲ အဲဒအ
ီ ျပန္မာွ လဲစးီ သြားတာ

ဆိင
ု သ
္ န္႕ရွငး္ ေရးလုပၾ္ ကသည္။ ေကာင္ေလး

ျပက္ ေျပာင္းလဲသာြ းေသာ အျဖစ္အပ်က္အား

တဲ။့ မင္းဆုင
ိ က
္ သူျပန္လာေတာ့ လမ္းထိပ္

က အမိက
ႈ သ
္ မ
ိ း္ ၊ ၾကမ္းတိက
ု ၊္ အိမသ
္ ာေဆး။

ကၽြနေ
္ တာ္မ်က္လးုံ အ၀ိင
ု း္ သားႏွင့္ ေငးၾကည့္

က လက္ဖက္ရည္ဆင
ုိ မ
္ ာွ အဲဒလ
ီ န
ူ ႕ဲ ေတြ႕ၿပီး

ကၽြန္ေတာ္က အဲကြန္းေတြေဆး၊ စက္ေတြ

ေနမိသည္။ ဘယ္လျုိ ဖစ္တာလဲ လပ္(ဖ္)ခ်ဴး

ျပႆနာျဖစ္ၾကတာ’’

ဖုန္သုတ္၊ မွန္ေတြ ဖုန္သုတ္။ အားလံုးၿပီး

ရယ္။ တစ္သက္လးုံ တြလ
ဲ ာခဲေ
့ သာ လက္တြဲ

ေတာ့ ရွစ္နာရီထုိးသြားၿပီ။ က်န္သည့္ တစ္

ေဖာ္တစ္ေယာက္

တိ႕ု က ကၽြနေ
္ တာ့န
္ ားထဲ ေလမုနတ
္ င
ုိ း္ ၀င္ေမႊ႕

နာရီက ကၽြနေ
္ တာ္ႏင
ွ ေ
့္ ကာင္ေလး သူ႕ေဒသ

ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲေနမိသည္။

ဆံုးရႈံးလိုက္ရသကဲ့သို႕

သြားသည္။

ကၽြန္ေတာ့္ရင္ကို

အား CCTV ထဲတင
ြ ္ ရင္တန
ု ပ
္ န္းတုနျ္ ဖင့္ ျပန္
ၾကည္ေ
့ နမိသည္။ လပ္(ဖ္)ခ်ဴး၏ ေျခေထာက္

အကယ္၍ ညက အျပဳအမူမ်ဳိး

မွ ဖိနပ္၊ မနက္ဆင
ုိ း္ အလုပသ
္ မား ခၽြတထ
္ ား

ငါ မလုပ္ခဲ့ဘူးဆိုရင္

ခဲ့ေသာ ဖိနပ္၊ ညက ဆိုင္လာေဆာ့သည့္

ဆိင
ု ထ
္ ေ
ဲ ရာက္ေရာက္ခ်င္း တစ္

ဆိုသည့္အေတြးက

လပ္(ဖ္)ခ်ဴးႏွင့္ ရန္စရွိဖူးသူ၏ ဖိနပ္။

သရဲတေစၧတစ္ေကာင္လို

ေယာက္က ေမးလိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ရင္

ေျခာက္လွန္႕လ်က္ရွိသည္။

ထိတ္သြားမိသည္။

ဆိုင္ေရာက္ေတာ့ ညက အျဖစ္အပ်က္မ်ား

မညႇာမတာ ၀င္ေဆာင့္လ်က္ရွိသည္။

လာၾကသည္။
‘‘သတင္းၾကားၿပီးၿပီလား’’

သကဲသ
့ ႕ု ိ ခံစားလိက
ု ရ
္ သည္။ ကၽြနေ
္ တာ္ ခ်က္

ေနာင္တတရားတို႕က
ကိုးနာရီထိုးေတာ့ မနက္ဆိုင္း

၀င္မည့္ အလုပ္သမားႏွစ္ေယာက္ ေရာက္

ကိရ
ု န္ကန
ု သ
္ ားေျပာသည့္ စကား

ခ်င္း ဆိင
ု က
္ ေလးရွရ
ိ ာ ျပန္ေျပးလာခဲသ
့ ည္။

ကိုယ့္ေဒသ သတိတရ ေျပာဆိုၾကရင္း ၿပီး

‘‘မင္းဆိင
ု က
္ စတဲ့ ျပႆနာတဲ။့

ထုိဖိနပ္သံုးရံမွာ ထူးဆန္းတိုက္

ဆုင
ိ စ
္ ာြ တူညေ
ီ နၾကသည္။ ေနာင္တတရား
တို႕က ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ကို မညႇာမတာ ၀င္

‘‘ဘာလဲ၊ ဘယ္ဆိုင္ပါသြားျပန္
ခဏေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္လိုပင္

ေဆာင့္လ်က္ရွိသည္။ အကယ္၍ ညက အ

ဓားျပတုိက္တာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဆိုင္

ညဘက္ အလုပ္လုပ္ရေသာ အလုပ္သမား

ျပဳအမူမ်ိဳး ငါမလုပ္ခဲ့ဘူးဆိုရင္ဆိုသည့္ အ

အဖမ္းခံရတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ တစ္ခုခုေတာ့ ျဖစ္

မ်ားလည္း သတင္းၾကားသျဖင့္ ေရာက္လာ

ေတြးက သရဲတေစၧတစ္ေကာင္လို ေျခာက္

ၿပီဟူေသာ အေတြးႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ အလန္႕

ၾကသည္။ ထုအ
ိ ထဲမွ ျမန္မာစူပါဗိက
ု ဆ
္ ာျဖစ္

လွန္႕လ်က္ရွိသည္။

တၾကား ေမးလိုက္မိသည္။

ေသာ ရန္ကန
ု မ
္ ွ အစ္ကႀု ိ ကီးတစ္ေယာက္အား

‘‘ဘာထူးလို႕လဲ’’

အက်ိဳးအေၾကာင္း ေမးၾကည္လ
့ က
ုိ သ
္ ည္။

မနက္ဆင
ုိ း္ ၀င္ေနေသာ ေကာင္

ေစာင့္တဲ့ အဘိုးႀကီး ေသၿပီတဲ့’’

တာသမားက ေမးလိုက္ေတာ့ ႐ုတ္တရက္

‘‘ဘာ...’’

မနက္ကမွ အေကာင္းႀကီး’’

ကၽြန္ေတာ္ ဘာေျပာရမွန္းမသိဘူး ျဖစ္သြား

ကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္မွ ထြက္သြား

သည္။ ‘‘ဘာမွမထူးပါဘူးကြာ’’ဟု ေျဖလိုက္

ၿပီလဲ’’

‘‘မဟုတ္ဘူး၊ ညဘက္ ဒီဆုိင္မွာ

‘‘ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ

အစ္ကို၊

‘‘ဖိနပ္တဲ့ေဟ့... ဖိနပ္တစ္ဖက္

ေသာ ‘‘ဘာ’’ဆိုသည့္ အသံထဲတြင္ အံ့ၾသ

ေၾကာင့္ျဖစ္တာ...’’

ကာ ဆိုင္ကေလးထဲမွ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ထြက္

ျခင္းႏွငအ
့္ တူ မယံၾု ကည္ႏင
ုိ ျ္ ခင္းမ်ားပါ ေရာ

လာခဲသ
့ ည္။ ဆိင
ု က
္ ေလး၏ အျပင္ဘက္တင
ြ ္

ျပြမ္း၍ေနသည္။

ရယ္...’’

‘‘ဟုတ္တယ္။ မနက္က ဒီက

‘‘ဗ်ာ... အစ္ကုိ ဘယ္လေ
ုိ ၾကာင့္

ေတာ့ လပ္(ဖ္)ခ်ဴးထုင
ိ ေ
္ နက် ထိင
ု ခ
္ က
ုံ ေလး
ကၽြနေ
္ တာ္က
့ ု ိ ရန္ကန
ု သ
္ ားနားသိ႕ု

က ေနရာမပ်က္ရွိေနသည္။

အျပန္ဓားထုိးခံရတာတဲ့’’

နီးႏိင
ု သ
္ မွ်နီးေအာင္ တိးု ကပ္သာြ းလိက
ု သ
္ ည္။

ကၽြန္ေတာ္၏ လုပ္ရပ္အတြက္

‘‘ဖိနပ္တစ္ဖက္တဲ့၊ သူစီးတဲ့ ဖိ

မည္သတ
ူ စ္ဥးီ တစ္ေယာက္ကမွ မသိ၊ မျမင္

ခဲ့သလို တိတိက်က်ႀကီး ေျပာေနသည္။

နပ္ကို အရင္က သူနဲ႕ျပႆနာ ျဖစ္ဖူးတဲ့

၍ အျပစ္မတင္ၾကေသာ္လည္း လပ္(ဖ္)ခ်ဴး

ေျပာတဲ့လူက သူကိုယ္တိုင္ျမင္

ေကာင္က ယူသြားလို႕ သူနဲ႕စကားမ်ားၾက

၏ ၀ိညာဥ္ပူးကပ္ေနမည္ျဖစ္ေသာ ထိုခံုက

လည္း မနက္ကေတာင္...’’

ရင္း ဓားနဲ႕ထိုးခံရတာ’’

ေလးကိုေတာ့ ေနာင္တစိတ္တို႕ ပိုက္ထား

‘‘ဟုတ္လို႕လားကြာ၊

မင္းက

‘‘ဟုတ္ပါတယ္ဆို၊ သူေဌးတို႕

ကၽြန္ေတာ့္ေခါင္းေတြ

ခ်ာခ်ာ

ေတာင္ အခု သြားၾကတယ္’’

လည္သြားသည္။ တဒိတ္ဒိတ္ေဆာင့္တက္

လာေသာ နားထင္ကို လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ ဖိ

ကၽြနေ
္ တာ္စ
့ ကားမဆံးု ခင္ ျဖတ္

pmyGifhvTm

ရင္း ကၽြန္ေတာ္ အမွန္တကယ္ စိုးရြံ႕ေနခဲ့မိ
ပါသည္။

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

99

W

#

လူခါး

cHpm;rI&o
တစ္ေန႕မိုးလင္းခဲ့ျပန္ပါၿပီ။
မိသန္အတြက္
လွေသာ တနဂၤေႏြမနက္ေတြ
ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့ၿပီ။
မည္သူ႕ကိုမွ အျပစ္လည္း
မတင္လိုေတာ့ေပ။
ကိုယ့္ဘ၀နဲ႕ကိုယ့္အေၾကာင္းသာ
ရွိပါေစေတာ့။
အရင္တုန္းကဆို
မိသန္ အိပ္ရာထလွ်င္
အစ္မက ေကာ္ဖီနဲ႕ထမင္းေၾကာ္ကို
အဆင္သင့္ျပင္ေပးထား၏။
အလုပ္ပိတ္ေသာ တနဂၤေႏြတြင္
ေသာက္ရေသာ ေကာ္ဖီက
ပို၍အရသာရွိသည္ဟု ထင္သည္။
မနက္စာစားၿပီးလွ်င္ အစ္မက
ေလွ်ာ္ဖြတ္ သန္႔ရွင္းေရးေတြ လုပ္သည္။
မိသန္က ေစ်းသြားၿပီး၊ တစ္ပတ္စာ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ႏွင့္၊
ေစ်းခ်ဳိေသာ ငါး၊ပုစြန္ အဆင္ေျပသလို ၀ယ္ျခမ္းခဲ့ဧ။္။
မိသန္၀ယ္လာသမွ်ကို အစ္မက

pHy,fjzL

သင့္သလို ခ်က္ျပဳတ္၊ သိမ္းဆည္းေလ့ရွိ၏။
စိတ္ရွည္၍ သိမ္ဆည္းထားသိုတတ္ေသာ အစ္မကို
အိမ္ေထာင္ဖက္ေကာင္းႏွင့္ ေတြ႕ရလိမ့္မည္ဟု
မိသန္ ယံုၾကည္ခဲ့မိသည္။ သို႕ေသာ္ အထင္ႏွင့္ လက္ေတြ႕
ေတာ္ေတာ္ေလး လြဲေခ်ာ္ေနေလၿပီ။
ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္ ေန႕လည္စား စားၿပီးလွ်င္
ႏွစ္သက္ရာ စာအုပ္ကိုယ္စီႏွင့္ အသံတိတ္ေနၾက၏။။
ညေနစာ ေစာေစာစားၿပီးလွ်င္ ေရႊတိဂံုဘုရားကို သြားၾကသည္။
ဒီလိုလွပေသာ တနဂၤေႏြေန႕ေတြကို မိသန္ခ်စ္ပါသည္။
မျပည့္စံုေသာ္လည္း အစ္မႏွင့္ ေအးအတူပူအမွ်
ေနရေသာဘ၀သည္ မိသန္အတြက္ လံုျခံဳခဲ့ပါသည္။
မိသန္၏ အမည္ရင္းက သႏၲာလြင္။
အစ္မက ခ်စ္စႏိုးႏွင့္ မိသန္ဟုေခၚခဲ့ရာမွ
သူငယ္ခ်င္းမ်ား အားလံုးက
မိသန္ဟု ေခၚတြင္လာၾကသည္။
မိသန္ဘ၀မွာ ေျပးၾကည့္လိုက္ရင္
ဒီအစ္မတစ္ေယာက္သာ ရွိသည္။
အေဖက မိသန္တို႔ ငယ္ငယ္ကတည္းက ဆံုးသြားခဲ့သည္။
အေမက ေစ်းေတာင္း ေခါင္းေပၚကမခ်ပဲ
မိသန္တို႕ညီအစ္မကို ေကၽြးေမြးေစာင့္ေရွာက္ၿပီး၊
ပညာသင္ေပးခဲ့သည္။
ၿမိဳ႕ေပၚက ဟင္းရြက္နဲ႕ကုန္စိမ္းေတြကို ေဖာက္သည္ယူၿပီး၊
ရြာအႏွံ႕ေျခတိုေအာင္ ေလွ်ာက္ေရာင္းၿပီး
ေငြရွာခဲ့ရသည္။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

100

W

မိသန္က အစ္မထက္ ႏွစ္ႏွစ္ငယ္သည္။ အစ္မ သူငယ္

သည့္ အျပံဳးျဖင့္ တုန႕္ ျပန္သည္။ ဒါမ်ဳိးေတြကုိ မိသန္ နည္းနည္းေလး

တန္းတက္ေတာ့ မိသန္က ေက်ာင္းေပ်ာ္လက
ုိ တ
္ က္ရင္း သူငယ္တန္း

မွ မႏွစၿ္ မိဳ႕ပါ။ ေကာင္မေလးက မိနး္ မေခ်ာေလးျဖစ္၏။ အသက္ ႏွစ္

စာေမးပြေ
ဲ အာင္ခသ
့ဲ ည္အ
့ တြက္ အစ္မနဲ႕အတန္းတူခရ
့ဲ သည္။ ဆယ္

ဆယ္ေက်ာ္႐သ
ုံ ာ ရွဥ
ိ းီ မည္။ မန္ေနဂ်ာမွာ အိမေ
္ ထာင္ရမ
ိွ န
ွ း္ ကိလ
ု ည္း

တန္းကို အတူတူေအာင္ခဲ့သည္။ ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးေတာ့ အေမ့

သူမ သိသည္။ မိန္းကေလးေတြ ေတာ္ေတာ္လည္း ခက္ပါသည္။

ေစ်းေရာင္းေသာ ၀င္ေငြျဖင့္ မိသန္တ႕ုိ ညီအစ္မကို တကၠသလ
ုိ ပ
္ ႕ုိ ရန္

ရသည္လ
့ စာႏွင့္ လွဖပ
႔ုိ ဖိ၊႔ု ေပါေပါသံးု ဖိ႔ု မျဖစ္ႏင
ုိ ေ
္ တာ့ အျပင္၀င္ေငြ

ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ ပင္ပန္းေသာ ဒဏ္ေတြေၾကာင့္ အေမ့က်န္း

လိုခ်င္ၾကသည္။ သူတို႔ေတြ အေပၚယံအေရျပား အလွကိုသာ တန္

မာေရးကလည္း ယိုယြင္းစျပဳလာၿပီ။

ဖိုးထားၾကသည္။ လူ႕တန္ဖိုးကို ႐ုပ္၀တၳဳ ပစၥည္းေတြႏွင့္ တိုင္းတာ

ေနၾကသည္။

မိသန္တို႕ ညီအစ္မ ရန္ကုန္တက္ အလုပ္လုပ္ရန္ ဆံုး

ျဖတ္ၾကသည္။ လႈိင္သာယာ အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ံုမွာ အလုပ္၀င္ၿပီး၊

အေ၀းသင္ စာေမးပြဲေျဖရန္ ပိုက္ဆံစုရသည္။ ၿခိဳးျခံေခၽြတာၿပီး၊ ရြာ

ကို သူ႕အမ်ိဳးသမီးက ခ်က္ကင္လက
ုိ ရ
္ န္ စက္႐သ
ုံ ႕ုိ မၾကာခဏေရာက္

ကအေမ့ကိုလည္း ႀကိဳးစားေထာက္ပံ့ၾကသည္။

လာတတ္သည္။ နည္းနည္းေတာ့ မ်ားလြန္းပါသည္။ အထည္ခ်ဳပ္

ညီအစ္မႏွစေ
္ ယာက္လးုံ ျမန္မာစာဘာသာရပ္ျဖင့္ အေ၀း

စက္႐ံုက အလုပ္သမတိုင္း သူ႕ေယာက်္ားကို က်လိမ့္မယ္ထင္ေန

သင္ဘ႕ဲြ ရခဲေ
့ သာ္လည္း ဘ၀အေျခအေနက ထူးျခားျမင္မ
့ ားမလာပါ။

သည္။ စက္႐က
ုံ လ
ုိ ာလွ်င္ ရွသ
ိ မွ် မိနး္ ကေလးေတြကုိ မသကၤာေသာ

အသံးု မ၀င္ေသာ ဘြ႕ဲ လက္မတ
ွ က
္ ုိ ေခ်ာင္ထးုိ ထားရသည္။ အေ၀းသင္

အၾကည့္ျဖင့္ စူးစမ္းေလ့ရွိသည္။

ေနာက္ဆံုးႏွစ္တြင္ အေမ ဆံုးသြားခဲ့သည္။ ေလာကအလယ္မွာ မိ

သန္တ႕ုိ ညီအစ္မႏွစေ
္ ယာက္ ကိယ
ု အ
့္ ားကိယ
ု က
္ းုိ ၿပီး၊ ဘ၀ကိေ
ု ဆာက္

တယ္’’ဟု အဓိပၸါယ္ပါေသာ အၾကည့္ျဖင့္ ရဲရဲရင့္ရင့္ တုန္႕ျပန္ေလ့

တည္ခဲ့ရသည္။ ယခု အစ္မနဲ႕ခြဲရျပန္ၿပီ။ အစ္မ အိမ္ေထာင္က်သြား

ရွဧ
ိ ။္။ မိသန္က အေမ့သမီး။ အိမေ
္ ထာင္ရေ
ိွ ယာက်္ားမွနး္ သိသႀိ ကီး

ၿပီ။ မိသန္ေမွ်ာ္လင္ခ
့ သ
့ဲ လို တည္တည္ၾကည္ၾကည္ ေယာက်္ားတစ္

ႏွင့္ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင္မ
့ ွ ပတ္သက္မည္မဟုတ။္ ထမင္းအငတ္

ေယာက္ႏွင့္ အစ္မ ဖူးစာဆံုခဲ့ျခင္း မဟုတ္ေပ။ အတူတူအလုပ္လုပ္

ခံ၊ လွ်ာေပၚျမက္ေပါက္ခံမည္။ နာမည္္ေတာ့ အပ်က္မခံႏိုင္ပါ။

ဥပဓိ႐ပ
ု ေ
္ ကာင္းသေလာက္ ျမာစြေ
ံ သာ စက္႐မ
ုံ န္ေနဂ်ာ

ေသာ အထည္ခ်ဳပ္စက္႐မ
ုံ ွ အပိးု မက်ိဳးသည့္ ၀န္ထမ္းတစ္ဥးီ ႏွင့္ အ

သည္အမ်ဳိးသမီးကို မိသန္က ‘‘ပ်င္းေတာင္ ပ်င္းေသး

ဓနဂုဏ္၊ ရာထူးဂုဏ္နဲ႕ မထည္၀ါႏိုင္တဲ့ ဘ၀မွာ သီလ

ေၾကာင္းပါသြားသည္။

ဂုဏ္ေတာ့ အမြဲမခံႏိုင္ပါ။ မိသန္မွာ ခ်မ္းသာတာဆိုလို႕မိန္းကေလး

အပိုးမက်ိဳးေသာ္လည္း အေျပာခ်ိဳေသာ ကိုေလေပါကို

တို႕ ေစာင့္ထိန္းအပ္သာ ဣေျႏၵသိကၡာမ်ားသာ ရွိပါသည္။ အသက္

အစ္မက စြဲလန္းႏွစ္သက္သည္။ ကိုေလေပါက မမ... ဆိုလွ်င္ အစ္

ရွငေ
္ နသေရြ႕ ဣေျႏၵသက
ိ ာၡ ကိေ
ု တာ့ အပြနး္ ပဲမ
့ ခံႏင
ုိ ပ
္ ါ။ အခ်ိနမ
္ ေရြး

မက အရာရာလိုက္ေလ်ာေလ၏။ မိသန္က ခဲအိုေလာင္းကို နည္း

ျပန္ၾကည့္လိုက္တိုင္း သန္႕သန္႕ရွင္းရွင္းေလးပဲ ျဖစ္ေနရမည္။

နည္းေလးမွ ၾကည္မ
့ ရ။ မေျပာသာလိ႔ု လက္ပက
ုိ ၾ္ ကည္ေ
့ နရခဲရ
့ သည္။

သည္လႏ
ုိ ွင့္ အစ္မကို လက္လြတ္ဆံုးရႈံးလိုက္ရေလဧ။္ ။

ေသာ အျဖဴသည္ေလးေတာ့ မဟုတပ
္ ါ။ ရည္းစားထားတာ ေပ်ာ္စရာ

သို႕ေသာ္လည္း မိသန္သည္ ယင္ဖိုေတာင္ မသန္းခဲ့ဖူး

အစ္မ အိမ္ေထာင္က်ၿပီးေသာအခါ ခဲအိုႏွင့္အတူ မေန

ေကာင္းသည္ဟဆ
ု ၾုိ ကသျဖင့္ ငယ္ငယ္က ရည္းစားထားခဲဖ
့ းူ ပါသည္။

လိေ
ု သာေၾကာင့္ မိသန္သင
ူ ယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ေျပာင္းေနခဲသ
့ ည္။ အစ္မ

အတန္းတူ ကိုးတန္းေက်ာင္းသား တစ္ဦးႏွင့္ ရည္းစားျဖစ္ခဲ့သည္။

နဲ႕ခြဲေနစ မရွိသျဖင့္ ေနလို႕မေပ်ာ္ပါ။ စိတ္မပါပဲ အိပ္ယာထလိုက္

ရည္းစားကို အလိုလိုက္အႀကိဳက္ေဆာင္ ရတာေတြကို စိတ္ပ်က္ခဲ့

သည္။ ေစ်းမသြားပဲ ေခါက္ဆျဲြ ပဳတ္စားသည္။ ညေနပိင
ု း္ သူငယ္ခ်င္း

ပါသည္။ ကာလတိုအတြင္းမွာ မိသန္အဆက္ျဖတ္ခဲ့သည္။ ကိုယ္

မ်ားႏွင့္အတူ ဘုရားသြားသည္။ သည္လုိပဲ အဆင္ေျပေအာင္ ေရွ႕

ေတာ္ေခ်ာကလည္း ေခသူမဟုတပ
္ ါ။ ေနာက္တစ္ေယာက္န႕ဲ တြလ
ဲ က
ုိ ္

ဆက္ေလွ်ာက္ရေတာ့မည္။

သည္။ အခ်စ္ဆေ
ုိ သာ အရာကို မိသန္မေတြ႕ခဲပ
့ ါ။ အခ်စ္စစ္ဆတ
ုိ ာ

ရွေ
ိ ကာင္းေတာ့ ရွလ
ိ မ
ိ မ
့္ ည္။ ၄င္းအခ်စ္စစ္ကုိ ရွာေဖြေတြ႕ရွေ
ိ ရးအတြက္

ဘ၀ဆိသ
ု ည္မာွ ျဖစ္ခ်င္သလို ျဖစ္ပ်က္ေန၏။ မိမအ
ိ လို

အတိုင္းမျဖစ္။ အေၾကာင္းအက်ိဳးေတြ တိုက္ဆိုင္သည့္အတိုင္း ျဖစ္

ကိုေတာ့ မိသန္ စိတ္ကူးမယဥ္လိုပါ။

ပ်က္ေျပာင္းလဲေနေလ၏။ အစိုးမရ၊ အနတၱခ်ည္းပါတကား။

*

*

*

*

*

*

*

အစ္မက သူ႕ေယာက်္ားကို ေမတၱာစစ္ႏွင့္ ခ်စ္သည္။

သို႔ေသာ္ သူ႕ေယာက်္ားက အားကိုးအားထားေလာက္သူ မဟုတ္။

မေန႕ညေနက ဘုရားမွျပန္လာၿပီး ေစာေစာအိပ္ရာ၀င္

အခ်စ္အားကိုးႏွင့္ အိ္မ္ေထာင္တစ္ခုကို တည္ေထာင္ေသာ အစ္မ

ခဲသ
့ ည္။ သည္ေန႔မနက္ အလုပသ
္ ာြ းရန္ အိပရ
္ ာထေတာ့ ၾကည္ၾကည္

ေရွ႕ေရးအတြက္ ရင္ေလးမိပါသည္။ မိသန္ကေရာ ေရွ႕ဆက္ၿပီး ဘ၀

လင္လင္ ျဖစ္ေနသည္။ ေရးခ်ိဳး၊ ဘုရားရွိခိုးၿပီး အလုပ္ကိုထြက္လာ

လမ္းကို တစ္ေယာက္တည္း ဆက္ေလွ်ာက္ရမည္လား။ စဥ္းစားၾကည့္

ခဲသ
့ ည္။ ေစာေစာစီးစီး ဘ၀င္မက်စရာကို ျမင္လက
ုိ ရ
္ သည္။ စက္႐ံု

လိုက္ေတာ့ အားကိုးေလာက္သူ သူမအနီးနားတြင္ တစ္စံုတစ္ဦးမွ်

မန္ေနဂ်ာႏွင့္ ၀န္ထမ္းအသစ္ မိနး္ ကေလး အီစက
ီ လီလပ
ု ေ
္ နၾကသည္။

မရွပ
ိ ါ။ အတူလပ
ု ေ
္ နေသာ စက္႐၀
ုံ န္ထမ္းထဲမွ မိသန္ကုိ စိတ၀
္ င္စား

ေနသူေတြေတာ့ ရွိပါသည္။ အေနတည္ေသာ မိသန္ကို မည္သူမွ

“ဒီစက္႐ံုမွာ ညီမေလးရွိေနတာ အလုပ္လုပ္ရတာ သိပ္

အားရွိတာပဲ”

မေျပာရဲၾကေပ။

မန္ေနဂ်ာ၏ ရိသဲ့သဲ့စကားကို မိန္းကေလးက ၾကာေပး

pmyGifhvTm

သူတ႕ုိ ေတြ ႐ိးု သားၾကပါသည္။ လိအ
ု ပ္သည္အ
့ ခါ မိသန္

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

101

W

ကို အကူအညီ ေပးၾကသည့္အခါလည္း ရွိသည္။ မေျပာပေလာက္

ေသာ လစာေငြႏွင့္ မိသားစုအတြက္ ေငြရွာေနရသူမ်ား ျဖစ္သည္။

အမွတ္နဲ႕မိသန္ကို ေန႕လည္စာ ေကၽြးခ်င္တယ္။ ဒီတနဂၤေႏြ ေျမနီ

စား၀တ္ေနေရး ျပည့္စံုေသာ အိ္မ္ေထာင္တစ္ခုကို ထူေထာင္ႏိုင္

ကုန္းကို လာခဲ့ပါလား”

ေလာက္ေသာ အေျခအေန မရွိသည့္ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ကို

“ဟင္... အားနာစရာႀကီး”

မိသန္ စြန္႕စြန္႕စားစား မစံုဖက္လိုပါ။

“အားနာစရာ မရွိပါဘူး မိသန္ရာ။ ေကၽြးခ်င္လြန္းလို႕ပါ။

ကို႕ကို ခင္ရင္လာခဲ့ ေပးပါေနာ္”

ေခတ္စနစ္က ေတာ္ေတာ္ႀကီးလြေ
ဲ ခ်ာ္ေနသည္ဟု မိသန္

“သတိရလို႕လာေတြတာေပါ့။ ကို ျပန္လာတဲ့ အထိမ္း

ဉာဏ္မီသေလာက္ စဥ္းစားၾကည့္မိပါသည္။ အလုပ္လုပ္ေသာ လူ

“ဟုတ္”

တစ္ေယာက္သည္ လံေ
ု လာက္ေသာ လစာေငြ ရသင္ပ
့ ါသည္။ လုပ္

မျငင္းသာ၍ မိသန္လက္ခံလိုက္ရပါသည္။ ကိုႏိုင္ဦးႏွင့္

သက္မ်ားလာေသာ လူရယ
ြ တ
္ စ္ေယာက္သည္ မိသားစုကုိ ေကၽြးေမြး

ေန႕လည္စာ အတူစားရမွာကို စိတ္သိပ္မလံုပါ။

ႏိုင္ေအာင္ လစာေငြေကာင္းေကာင္း ရသင့္ပါသည္။

*

စက္႐၊ုံ အလုပ႐
္ မ
ုံ ်ားတြင္ လုပၾ္ ကေသာ မိသန္တ႕ုိ တေတြ

*

*

*

*

*

*

ကိုႏိုင္ဦးက မိသန္ကို စလင္းဘက္အိတ္ လက္ေဆာင္

ရေသာလစာမွာ ထမင္းစားဖို႕ေလာက္႐ံုသာ ရွိပါသည္။ လူငယ္ သ

ေပးသည္။ သည္လို စလင္းဘက္အိတ္ အေကာင္းစားကို မိသန္

ဘာ၀ လွခ်င္ပခ်င္၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး သြားလာခ်င္ေသာ စိတ္ဆႏၵကို

ဘယ္သူဆီကမွ လက္ေဆာင္ မရဖူးသလို ၀ယ္လည္း မသံုးဖူးပါ။

ခ်ိဳးႏွမ
ိ ၿ္ ပီး ေခၽြတာစုေဆာင္းပါမွ လစဥ္ေငြ ေသာင္းဂဏန္းေလာက္ကို

သူစမ
ိ း္ ေယာက်္ားတစ္ဥးီ က ေပးေသာပစၥညး္ ကို လက္ခရ
ံ မွာ မခ်င့္

စုႏိုင္သည္။ မိဘကို ေထာက္ပံ့ရသူမ်ားမွာ ထိုေသာင္းဂဏန္းကိုပင္

မရဲ ျဖစ္ေနသည္။

မစုႏိုင္ၾကပါ။ မိသန္က အေမ၊ အေဖ မရွိေတာ့ၿပီမို႕ လစဥ္ေငြေလး

ေတာ့ စုႏိုင္ပါ၏။ ထိုေငြေလးမ်ားမွာ ဆယ္ဘ၀စုလွ်င္ေတာင္ အိမ္

ပစၥည္းကို လက္ခံေပးပါလို႕ေတာင္းပန္ပါတယ္”

တစ္လံုး ၀ယ္ႏိုင္စရာ အေၾကာင္းမရွိေပ။

တယ္”

အသက္ရွင္ေသာ လူတစ္ေယာက္တြင္ စားစရာ၊ ၀တ္

“ကိုက မိသန္အတြက္ တမင္ရည္ရြယ္ၿပီး ၀ယ္လာတဲ့
“စလင္းဘက္ေလးကို မိသန္ရဲ႕အပါးမွာ အျမဲရွိေစခ်င္

စရာႏွင့္ ေနစရာရွရ
ိ မည္မာွ အေျခခံလ႕ူ အခြငအ
့္ ေရးျဖစ္၏။ တစ္ပတ္

လွ်င္ ၆ ရက္ အလုပ္လုပ္ေသာ မိသန္တို႕တေတြ အာဟာရျပည့္မီ

ၿပီး၊ မိသန္ကို တစ္သက္လံုး ေစာင့္ေရွာက္ခ်င္တယ္”

႐ံစ
ု ားရသည္၊ ၾကည္ေ
့ ကာင္း႐ံက
ု ေလး ၀တ္ရသည္။ အိမက
္ ်ဥ္းက်ဥ္း

“ရွင္”

ကေလးတြင္ လူေပါင္းမ်ားစြာစု၍ ငွားေနၾကရသည္။ တာ၀န္ေက်

“စိတ္မဆိုးပါနဲ႕ မိသန္ရယ္။ ကို မိသန္ကို တကယ္ျမတ္

ေအာင္ အလုပလ
္ ပ
ု ၾ္ ကသူေတြ အေျခခံအခြငအ
့္ ေရးကိပ
ု င္ ျပည္၀
့ စြာ

ျမတ္ႏးုိ ႏိးု ခ်စ္ပါတယ္။ အခုမွ မဟုတဘ
္ းူ ။ ဟိအ
ု ရင္ထက
ဲ ခ်စ္ေနတာ”

မခံစားၾကရသည္မာွ ေခတ္စနစ္က လြေ
ဲ ခ်ာ္တမ
ိ း္ ေစာင္းေနသည္ဟု

မိသန္စဥ္းစားမိပါသည္။ ဘာေတြ ဘယ္လိုတိမ္းေစာင္းေနသည္ကို

ေသးေတာ့ ဖြင့္မေျပာခဲ့ဘူး”

ေတာ့ မိသန္စဥ္းစားဖို႕ ဉာဏ္မမီပါ။

“ေနာင္က်ရင္ ကိုက စလင္းဘက္ေနရာမွာ အစားထိုး

“တခ်ိန္တုန္းက ဘ၀အေျခအေနက မေရရာ မေသခ်ာ
မိသန္တစ္ေယာက္ ထူပူၿပီး၊ ကိုႏိုင္ဦးမ်က္ႏွာကို တည့္

မိသန္ႏွင့္ အတူတူလုပ္ခဲ့ေသာ သူငယ္ခ်င္းအခ်ိဳ႕ေတာ့

တည့္ မၾကည္ရ
့ ေ
ဲ တာ့ေပ။ တစ္သက္ႏင
ွ ့္ တစ္ကယ
ုိ ေ
္ နလာတာ ခုလို

မေလးရွားကို သြားကုနၾ္ ကၿပီ။ မေလးရွားသြားၾကေသာ သူငယ္ခ်င္း

ရည္းစားစကား တစ္ခါမွ အေျပာမခံရဘူးပါ။ ကိုႏိုင္ဦးႏွင့္ စက္႐ံုမွာ

မ်ားအေၾကာင္းေတြးရင္း ယခင္မန္ေနဂ်ာ ကိုႏိုင္ဦးကို သတိရလိုက္

အတူတူ လုပ္ခဲ့ဖူးေပမယ့္ သိပ္ရင္းႏွီးလွသည္မဟုတ္။ ကိုႏိုင္ဦးက

သည္။ မိသန္ အလုပ္၀င္ၿပီး တစ္ႏွစ္ၾကာေတာ့ မန္ေနဂ်ာ ကိုႏိုင္ဦး

စက္႐ံုမန္ေနဂ်ာအျဖစ္ တည္တည္တံ့တံ့ ရွိသလို၊ မိသန္ကလည္း

အလုပထ
္ က
ြ ၿ္ ပီး၊ စင္ကာပူသ႔ုိ အလုပသ
္ ာြ းလုပခ
္ သ
့ဲ ည္။ အလုပမ
္ ထြက္

မာနခဲ။ မန္ေနဂ်ာကို မ်က္ႏာွ လုပ္ ဆက္ဆျံ ခင္းမရွ။ိ ပံမ
ု န
ွ သ
္ ာ ဆက္ဆံ

ခင္ မိသန္တ႕ုိ ညီအစ္မကို ဇီးကြက႐
္ ပ
ု ္ စုဗးူ တစ္ခစ
ု ီ လက္ေဆာင္ေပး

ခဲသ
့ ည္။ ၄င္းအျပဳအမူမ်ားကို ကိႏ
ု င
ုိ ဥ
္ းီ က သေဘာက်ခဲျ့ ခင္းျဖစ္သည္။

သြားသည္။ ၿပီးေတာ့ မိသန္ကို ေလးေလးနက္နက္ တစ္ခ်က္ၾကည့္

”ကိုက မိသန္ကို မာနခဲကေလးမို႕ခ်စ္တာ”

သြား၏။ အေ၀းကို သြားေတာ့မည့္ လူတစ္ေယာက္၏ အၾကည့္ကို

“ရွင္”

မိသန္အေျဖ မရွာျဖစ္ခဲ့ပါ။ သူထြက္သြားတာ ေျခာက္ႏွစ္ေလာက္

“ဟုတ္တယ္မိသန္။ ၿပီးေတာ့ မိသန္က ဟန္မေဆာင္

ရွိေတာ့မည္။

တတ္ဘူး။ ႐ိုးသားပြင့္လင္းတယ္။ အဲဒါေတြကို ကိုခ်စ္တာ”

“ေဟ့... မိသန္ ဒီလူကိုၾကည့္ပါအံုး ဘယ္သူလဲ”

“ဟယ္... ကိုႏိုင္ဦး”

တြက္ အထိုက္အေလ်ာက္လည္း ျပင္ဆင္ထားၿပီးၿပီ။ မိသန္ လက္

႐ုတတ
္ ရက္ မိသန္ ဘာဆက္ေျပာရမွနး္ မသိ။ တိက
ု တ
္ က
ုိ ္

ခံမယ္ဆိုရင္ ကို လက္ထပ္ခ်င္တယ္”

“ကိုအခု အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႕ အခ်ိန္လည္းတန္ၿပီ။ ဘ၀ အ

ဆိုင္ဆိုင္ သူ႕အေၾကာင္းစဥ္းစားေနခ်ိန္ မေမွ်ာ္လင့္ပဲေပၚလာသည္။

ႏိုင္ဦး”

“ကို ျမန္မာျပည္ကုိ အၿပီးျပန္လာတာ၊ စက္႐က
ုံ ုိ သတိရ

“မိသန္ ေလာေလာဆယ္ ဘာမွ ေျပာႏိုင္ေသးဘူး ကို

လို႕လာလည္ရင္း မိသန္ကို လာႏႈတ္ဆက္တာ”

အေလးအနက္ထားၿပီး စဥ္းစားေပးပါလိ႕ု ကိေ
ု တာင္းဆိပ
ု ါတယ္ မိသန္”

“ေၾသာ္... မိသန္ကို သတိရေသးတယ္ေပါ့ေနာ္”

pmyGifhvTm

“ဟုတ္ပါတယ္ေလ။ အခ်ိန္ယူၿပီး စဥ္းစားဖို႕လုိတာေပါ့။

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

102

W

“ဟုတ္”

သူ မိန္းကေလး မေတြ႕ခဲ့ဘူးလား”

ဘုရားကို ကိႏ
ု င
ုိ ဥ
္ းီ ႏွင့္ အတူတူ သြားျဖစ္ခသ
့ဲ ည္။ အစ္မ

“ကိုက မသြားခင္ကတည္းက မိသန္ကို မွတ္သြားၿပီး

နဲ႕ခြဲရလို႕ ႏြမ္းေနတဲ့စိတ္ေတြ ျပန္လန္းလာသလို ခံစားရသည္။ ဒီ

သားေလ။ ျပန္လာရင္ ဒီေကာင္မေလးကိုပဲ လက္တြဲမယ္လို႕ ဆံုး

တနဂၤေႏြက မိသန္အတြက္ လွေနသလိလ
ု ။ုိ ရင္ထမ
ဲ ာွ ၿပီးျပည္စ
့ ေ
ုံ န

ျဖတ္ၿပီးသားမို႕ တျခားမိန္းကေလးေတြကို စိတ္မကူးခဲ့ဘူး”

သလို။

သိ႕ု ေပမယ့္ ကိႏ
ု င
ုိ ဥ
္ းီ ကို အျပည္အ
့ ၀ မယံၾု ကည္ႏင
ုိ ေ
္ သး

“ကိုႏိုင္ဦး အေ၀းေရာက္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ မိသန္

ရည္းစားရၿပီး အိမ္ေထာင္က်သြားမွာပဲလို႕မေတြးမိဘူးလား”

ပါ။ မိသန္လုိ သာမန္မန
ိ း္ ေလး တစ္ေယာက္ကုိ ကိႏ
ု င
ုိ ဥ
္ းီ က ႏွစသ
္ က္

“ေတြးေတာ့ ေတြးမိသားပဲ။ ဒါေပမယ့္ မိသန္ဟာ ကို႕

ျမတ္ႏးုိ တယ္ဆတ
ုိ ာ ျဖစ္ႏင
ုိ ပ
္ ါ့မလား။ သူ႕ရဲ႕အၾကည္ေ
့ တြက ေလးနက္

အတြက္ပဲ ျဖစ္ရမယ္လို႕ယံုၾကည္ေနခဲ့မိတယ္။ ကိုတို႕ႏွစ္ေယာက္

တာ ေသခ်ာသည္။ ၿပီးေတာ့ ကိႏ
ု င
ုိ ဥ
္ းီ က လူေကာင္းတစ္ေယာက္ ဆို

ဟာ ေရွးေရစက္ရွိခဲ့ၾကတယ္ ထင္တယ္”

တာကို မိသန္ အကဲခတ္ႏိုင္ပါသည္။

ေရွးေရစက္ကေ
ုိ တာ့ မိသန္ယၾုံ ကည္ပါသည္။ အလွအပ

တနဂၤေႏြတိုင္း ကိုႏိုင္ဦးႏွင့္ ဆံုျဖစ္ၿပီး၊ ရင္းႏွီးလာသည့္

ကို မမက္ေမာ၊ ပစၥည္းဂုဏ္ ပညာဂုဏ္လည္း မရွိေသာ မိသန္လို

ေနာက္ပိုင္း ကိုႏိုင္ဦးက သူ႕မိဘမ်ားႏွင့္ မိတ္ဆက္ေပးပါသည္။

မိနး္ ကေလးကို ကိႏ
ု င
ုိ ဥ
္ းီ ခ်စ္ခင္ႏစ
ွ သ
္ က္ျခင္းမွာ ေရွးေရစက္ေၾကာင့္

ကိုႏိုင္ဦး၏ မိဘမ်ားသည္ စိတ္သေဘာထား ျပည့္၀ၾကပါသည္။

ျဖစ္ပါလိမမ
့္ ည္။ မိသန္ကေရာ ကိႏ
ု င
ုိ ဥ
္ းီ ကို ခ်စ္မသ
ိ ာြ းၿပီလား။ အခ်စ္

မိသန္ကုိ အသိအမွတျ္ ပဳ လက္ခၾံ ကသည္။ အိမေ
္ ထာင္ဖက္ကုိ ေရြး

ဆိုသည့္ အေၾကာင္းကို မိသန္ ေကာင္းေကာင္းနားမလည္ေသးပါ။

ခ်ယ္ရာတြင္ ပကာသနဂုဏ္ျဒပ္မ်ားက အဓိကမဟုတ္၊ ခ်စ္ျခင္းေမ

ကိႏ
ု င
ုိ ဥ
္ းီ ၏ ဂ႐ုစက
ုိ မ
္ ၊ႈ ၾကင္နာမႈေတြအေပၚ မိသန္ သာယာမိပါသည္။

တၱာသည္သာ အဓိကျဖစ္သည္ဟု ကိုႏိုင္ဦး မိဘမ်ားက ဆိုသည္။

ႏွလံုးသား ႀကီး၍ ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္တတ္ေသာ ကိုႏိုင္ဦးကို အထင္

ႀကီး ေလးစားပါသည္။ မေၾကာင့္မၾကေနႏိုင္ေသာ ကိုႏိုင္ဦး၏ ဘ၀

ေငြးေၾကးခ်မ္းသာဖို႕ထက္ ကိုယ္က်င့္ သီလစင္ၾကယ္

ဖို႕က အဓိက ျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။ ကိုႏိုင္ဦး မိဘမ်ားကို မိသန္

ထဲသို႕ မိသန္၀င္ဖို႕ဆံုးျဖတ္မိပါသည္။

ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ အေမ အေဖမရွေ
ိ တာ့ၿပီမ႕ု ိ မိဘသဖြယ္ သေဘာ

ထားၿပီး ခ်စ္ခ်င္ပါသည္။ သူတို႕အရိပ္မွာ ခိုလံုၿပီး မိသန္ရဲ႕ဘ၀လံု

မွတ္မိလား”

ျခံဳမွဳ ရခ်င္ပါသည္။

“ဟုတ္ကဲ့ မွတ္မိပါတယ္”

“တစ္ႏွစ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကာလအတြင္းမွာ ကို႕အတြက္

လူမန
ွ လ
္ ်ွ င္ လံျု ခံဳမွဳရွေ
ိ သာဘ၀၊ ေအးခ်မ္းသာယာေသာ

“ကို မိသန္ကို ခ်စ္ခြင့္ပန္ထားတာ တစ္ႏွစ္ျပည့္သြားၿပီ

ဘ၀ကိုလိုလားေတာင့္တ ၾကပါသည္။ မိသန္၏ ပတ္၀န္းက်င္မွ လူ

အခ်စ္ပန္း ပြင့္ေနၿပီလား သိခ်င္တယ္”

ေတြအေၾကာင္းကို စဥ္းစားၾကည့္မိသည္။ ေအးခ်မ္းသည့္ ဘ၀ကို

ရဖို႕ေ၀လာေ၀း၊ စားဖို႕ေသာက္ဖို႕ ေငြရေရး တစ္ခုတည္းအတြက္

ေကာင္းေကာင္း မသိေသးဘူး ကို။ မိသန္က ငယ္ငယ္က ရည္းစား

လူျဖစ္ေနၾကရသည္။

ထားခဲ့ဖူးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခ်စ္ကို မသိခဲ့ဘူး”

မိသန္၏ လက္ရွိဘ၀သည္လည္း ထူးျခားမက္ေမာစရာ

“အမွန္တိုင္းေျပာရရင္

မိသန္

အခ်စ္အေၾကာင္းကို

“အရြယ္ေရာက္လာေတာ့လည္း အခ်စ္ကိုမရွာေဖြ ျဖစ္

မရွပ
ိ ါ။ လစဥ္၀င္ေငြသည္ ရွငသ
္ န္ႏင
ုိ ႐
္ အ
ံု ဆင္မ
့ ာွ သာ ရွသ
ိ ည္။ အေမ

ခဲ့ဖူး။ မိသန္ဘ၀အေၾကာင္းေတြပဲ သိခဲ့တယ္။ အေျခမခိုင္ဘ၀ႏွစ္ခု

ဆံးု ၿပီးေနာက္ ၃ ႏွစအ
္ တြငး္ မိသန္္ စုႏင
ုိ ေ
္ သာ ေငြသန
ိ း္ ဂဏန္းသည္

ေပါင္းစပ္ဖို႕ ခက္ခဲမယ္ဆိုတာ သိခဲ့လို႕တန္းတူ ေယာက်္ားေတြကို

ကိႏ
ု င
ုိ ဥ
္ းီ စင္ကာတြင္ အလုပလ
္ ပ
ု ၍
္ ရေသာ တစ္လစာမွ်သာရွသ
ိ ည္။

မိသန္ လ်စ္လ်ဴရွဳခဲ့ပါတယ္”

အေျခအေနေတြ အဲဒေ
ီ လာက္ ကြားျခားသင္ပ
့ ါသလား။ အျမင္က်ယ္

၍ ႏွလံုးသားႀကီးေသာ ကိုႏိုင္ဦးကေတာ့ ေျပာပါသည္။

အေပၚ တြယ္တာသြားတယ္။ ကို႕ရဲ႕ ၾကင္နာမႈေတြအေပၚ သာယာ

“အခု ကိုနဲ႕ျပန္ေတြ႕ၿပီး ရင္းႏွီးသြားတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ ကို႕

“ျမန္မာေတြ ဆင္းရဲတြင္းက လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ကိုတို႕

မိခဲ့တယ္။ ကို႕ကို ယံုယံုၾကည္ၾကည္ အားကိုးခ်င္တဲ့ စိတ္ျဖစ္မိတယ္။

တက္ညလ
ီ က္ညီ ႀကိဳးစားၾကရမယ္၊ အတၱေတြ ေလွ်ာ့ၾကဖိ႕ု လိတ
ု ယ္”

အဲဒါဟာ အခ်စ္ပဆ
ဲ ရ
ုိ င္ မိသန္ ကိ႕ု ကိခ
ု ်စ္တယ္လ႕ုိ ေျဖခ်င္ပါတယ္”

ကိုႏိုင္ဦးႏွင့္ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ထိေတြ႕ဆက္ဆံလာရေသာ

“ကိ႕ု အေပၚ အဲဒေ
ီ လာက္ သေဘာထားရွရ
ိ င္ ရၿပီမသ
ိ န္။

အခါ သူ႕အတြငး္ စိတက
္ ုိ ျမင္လာရသည္။ စိတသ
္ ေဘာထား ျမင္ျ့ မတ္

ကို နားလည္ၿပီ။ မိသန္ရဲ႕ ႏွလံုးသားမွာ ကို႕အတြက္ အခ်စ္ပန္းက

သူျဖစ္သည္။ မိသန္ကို ၾကင္နာသည္။ ျမတ္ႏိုးသည္။ အခြင္႔အေရး

ပြင့္မလာေသးဘူး”

လည္း မယူတတ္။ ဒီလိုေယာက်္ားမ်ိဳးႏွင့္ မိသန္ဆံုဆည္းခြင့္ရလိမ့္

မည္ဟု ဘယ္တုန္းကမွ မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ပါ။ ကိုႏိုင္ဦးသည္ စင္ကာပူ

တယ္။ သိၿပီလား”ဟုေျပာၿပီး ကိုႏိုင္ဦးသည္ မိသန္၏ နဖူးကို ဖြဖြေလး

ႏိုင္ငံတြင္ အျမဲတမ္းေနထိုင္ခြင့္ရႏိုင္သလို၊ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ေနထိုင္

နမ္းလိုက္ေလ၏။

လိုပါက ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ သို႕ေသာ္ ျမန္မာျပည္တြင္ ျပန္အေျခခ်၍

မိသန္ႏွင့္အတူ အနာဂတ္ဘ၀ကို တည္ေဆာက္ရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္

မွ အခ်စ္ဖူးေလး ပြင့္လန္းသြားေလ၏။

“အလွဆံုး အခ်စ္ပန္းပြင့္ဖို႕ဖူးငံုေနတဲ့ အဆင့္ပဲရွိေသး

ျမတ္ႏးုိ မႈပါေသာ အနမ္းေငြ႕ေၾကာင့္ မိသန္၏ ႏွလးုံ သား
#

ကို ျမဲျမဲဆုပ္ကိုင္ခဲ့သူ။

စံပယ္ျဖဴ

“ကိႏ
ု င
ုိ ဥ
္ းီ စင္ကာပူမာွ ႏွစေ
္ တြအၾကာႀကီးေနခဲတ
့ ာ ခ်စ္

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

103

W

usef;rma&;

bDydk;taMumif; odaumif;p&m
a'gufwm vGifvGifaomif;

‘‘ဘီပိုး’’ဆိုတာ လူရဲ႕အသည္းတြင္ ေနထိုင္ၿပီး အသည္းေယာင္အသား၀ါ ျဖစ္ေစတတ္တဲ့ ဗိုင္းရပ္(စ္)ပိုးတစ္မ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီဗိုင္းရပ္(စ္)ပိုးဟာ လူတစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦး ကူးစက္ႏိုင္ပါတယ္။ ဘယ္လို ကူးစက္သလဲဆိုရင္၁။ ဘီပိုးရွိတဲ့ မိခင္က ေမြးဖြားလာတဲ့ သားသမီးမ်ားမွာ ကူးစက္ခံရဖို႕အခြင့္အေရးမ်ားပါတယ္။
၂။ ဘီပိုးရွိတဲ့လူနဲ႕လိင္ဆက္ဆံသူမ်ား၊
၃။ မသန္႕ရွင္းတဲ့အပ္ (တစ္နည္းအားျဖင့္ ဘီပိုးေရာဂါရွင္ သံုးၿပီးသားအပ္နဲ႕) ေဆးမင္ေၾကာင္ထိုးသူမ်ား၊ နားေဖာက္သူမ်ား၊ သြားတိုက္တံ၊
သင္တုန္းဓား၊ မုတ္ဆိတ္ရိတ္ဓားမ်ားကို မေတာ္တဆ သံုးမိသူမ်ား၊
၄။ လိင္တူဆက္ဆံသူမ်ား၊
၅။ အေပ်ာ္အပါးလိုက္စားသူမ်ား၊
၆။ ေဆး႐ံု၊ ေဆးခန္း၊ ဓာတ္ခြဲခန္းေတြမွာ ေသြးနဲ႕အလုပ္လုပ္သူမ်ား အားလံုးဟာ ဘီပိုးကူးစက္ႏိုင္တာမို႕သတိႀကီးစြာထားရပါတယ္။

သို႕ေသာ္လည္း ဘီပိုးရွိသူမ်ားနဲ႕ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း ေပြ႕ဖက္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း အတူတူထုိင္

ေနလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း အစားအတူူတူစားလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း မကူးစက္ႏိုင္ပါ။

]bDydk;&JY vu©Pmrsm;}

ဘီပိုးမွာ ပံုမွန္အားျဖင့္ ဘာလကၡဏာမွ ေဖာ္ျပျခင္း မရွိပါ။ ေသြးစစ္မွသာ သိႏိုင္ပါတယ္။ ေရာဂါလကၡဏာ မျပေသာ္လည္း လူ

တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦး အထက္ေဖာ္ျပပါနည္းေတြနဲ႕ ကူးစက္ႏိုင္ပါတယ္။

ေသြးစစ္တဲ့အခါ ဘီပိုးမရွိေသာ္လည္း ဘီပိုးကာကြယ္မႈ ကိုယ္ခံအား(Antibody) မရွိရင္လည္း ကူးစက္ဖို႕ အလားအလာ ရွိပါ

တယ္။ အဲဒီအတြက္ ဘီပိုးကာကြယ္ေဆးထိုးၿပီး ကာကြယ္လို႕ရပါတယ္။ ဘီပိုးရွိတဲ့လူမွာေတာ့ ကုသဖို႕လိုအပ္ေသာ္လည္း အနည္းဆံုး ၆
လ တစ္ႀကိမ္ ဆရာ၀န္နဲ႕ျပၿပီး ေသြးစစ္ဖို႕လိုပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ က်န္းမာေရးကို ဂ႐ုစိုက္ၿပီး အရက္ေသစာေသာက္စားျခင္း၊ ေဆးလိပ္
ေသာက္ျခင္းနဲ႕ အဆီအဆိမ့္စားျခင္းမ်ား ေရွာင္သင့္ပါတယ္။

ဘီပိုးဟာ အသည္းထဲမွာေနတဲ့အတြက္ အသည္းကို ဖ်က္ဆီးတတ္ပါတယ္။ ပထမမွာ ဘာေရာဂါလကၡဏာမွ မရွိဘဲ ၾကာလာ

ရင္ ခႏၶာကိုယ္ ကိုယ္ခံအားနည္းတဲ့အခ်ိန္မ်ဳိးမွာ ဒုကၡေပးလာတတ္ပါတယ္။

ပထမ အသည္းေယာင္လာမယ္။ ၿပီးေတာ့ အသည္းေျခာက္ျခင္း ၊ အသည္းၾကြပ္ျခင္းနဲ႕ အသည္းကင္ဆာထိ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။

အသည္းေယာင္လကၡဏာမ်ားမွာ ပ်ဳိ႕ခ်င္၊ အန္ခ်င္ျဖစ္၍ အစာမေၾကျခင္း၊ ေမာပန္းျခင္း၊ ကိုယ္လက္ကိုက္ခဲျခင္း၊ မစားခ်င္၊ မေသာက္ခ်င္ျဖစ္
ျခင္း၊ ၀မ္းေလွ်ာျခင္း၊ ၀မ္းအေရာင္ေဖ်ာ့ျခင္း၊ ဆီး၀ါထိန္ျခင္းမ်ား ျဖစ္တတ္ပါတယ္။

အသဲေျခာက္လကၡဏာမ်ားမွာ အသား၀ါျခင္း၊ ေသြးတိတရ
္ န္ အခ်ိနၾ္ ကာျခင္း၊ ေဖာေယာင္ျခင္း၊ ပင္ပန္းႏြမး္ နယ္ျခင္း၊ အားယုတ္

ျခင္း၊ အေရျပားေပၚမွာ ပင့္ကူကဲ့သို႕ အနီစက္ကေလးမ်ား ေပါက္လာျခင္းတို႕ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလိုေရာဂါျဖစ္မလာေအာင္ အထူးသျဖင့္ မေလးရွားေရာက္ ျမန္မာမ်ား ပါမစ္အတြက္ ေဆးစစ္တဲ့အခါမွာ ဘီပိုးရွိတယ္လို႕သိရ

ရင္ ေပါ့ဆမေနသင့္ပါ။ ဆရာ၀န္နဲ႕တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးၿပီး က်န္းမာေရးအတြက္ စစ္ေဆးသင့္ပါတယ္။

ဘီပိုးမရွိသူမ်ားကလည္း ေသြးစစ္ၿပီးတာနဲ႕ႀကိဳတင္ကာကြယ္ေဆးထိုးထားသင့္ပါတယ္။

ေဒါက္တာ ေဒၚလြင္လြင္ေသာင္း
အေထြေထြေရာဂါကုဆရာ၀န္ (ကလင္းနစ္၀စၥမာ)

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

104

W

aA'if
q&matmifcsrf;om(uHaumfajr)

oifhuHMur®m

Ak'¨[l;

we*FaEG

ပစၥည္းသိုေလွာင္မႈျပဳလွ်င္

႐ႈံးတတ္သည္။

ေငြေၾကး

ေၾကာင့္ ေသာကမ်ားတတ္သည္။ တတိတိႏွင့္ ကုန္တတ္သည္။
ေငြေၾကးသုံးစြဲမႈ ဆင္ျခင္ပါ။ အမည္ဂုဏ္ သတင္းအထူးေက်ာ္ေဇာ

အလြန္အမင္း စိတ္ရႈပ္ေထြးရေသာကာလ ျဖစ္သည္။

မည္။ ရာထူးမရွိသူ ရာထူးရမည္။ စာေမးပြဲေျဖဆိုသူ အထူးေအာင္

မိသားစုအတြင္း အျမင္မၾကည္လင္ ျဖစ္တတ္သည္။ လုပ္ငန္းခြင္

ျမင္မည္။ ရန္လသ
ုိ အ
ူ တိက
ု အ
္ ခိက
ု မ
္ ်ား ၾကားထဲမွ ထူးခၽြနေ
္ အာင္ျမင္

တြင္ မိမေ
ိ ျပာသမွ် အရာမထင္ျဖစ္တတ္သည္။ ကိယ
ု ပ
္ င
ုိ စ
္ းီ ပြားေရး

ေက်ာ္ၾကားမည္။ ေက်ာေအာင့္ျခင္း ျဖစ္တတ္သည္။

လုပ္ငန္းရွင္မ်ား အထူးသတိထားရမည့္ ကာလျဖစ္သည္။ ေရာင္း

မွား ဝယ္မွား ျဖစ္တတ္သည္။ ေငြေၾကး လံုးကနဲ ဝင္တတ္ေသာ္

ဂဏန္း - ၆၊ ၁၃၊ ၁၉၊ ၂၁။ အေရာင္မွာ- အျဖဴ၊ အစိမ္း။

ေမတၱာသုတ္ကို မျပတ္ပြားမ်ား ရြတ္ဆိုပါ။ အက်ိဳးေပး

လည္း ခဏတြင္းကုန္ေသာ ကာလျဖစ္သည္။ ပညာသင္ယူသူမ်ား၊

#

#

သင္တန္းတက္ေရာက္သမ
ူ ်ား အခြငအ
့္ ေရးေကာင္း ရရွတ
ိ တ္သည္။

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

ရပ္ေ၀းမွ နာေရးသတင္း ၾကားရတတ္သည္။ မိႀကီးဘ

ႀကီး က်န္းမာေရး အထူးဂ႐ုစိုက္ပါ။ ဤလအတြင္း ေငြေၾကးႀကီး
မားစြာ ၀င္ကိန္းရွိသည္။ စီးပြားေရး အထူးေကာင္းမည္။ စက္ပစၥည္း

wevFm

#

Mumomyaw;

ေရခ်မ္းကပ္လွဴပါ။ မိမိေနအိမ္တဝိုက္ မၾကာခဏ ေရ

ပက္ျဖန္းေပးပါ။ ကံေကာင္းေသာ ဂဏန္းမွာ ၉၊ ၁၇၊ ၂၁၊ ၂၈။ ကံ
ေကာင္းေသာ အေရာင္မွာ - အဝါႏွင့္ အစိမ္း။

#

အက်ိဳးေပးမည္။ မိမအ
ိ ား လိမည
္ ာလွညျ့္ ဖားတတ္သမ
ူ ်ား ၾကံဳရမည္။
သတိရွိပါ။ မ႐ႈမလွခံရတတ္သည္။

ဆံးု ႐ႈးံ ထားေသာ အခြငအ
့္ ေရးမ်ား လက္ဝယ္ပင
ုိ ႏ
္ င
ုိ စ
္ ာြ

ျပန္လည္ရရွမ
ိ ည့္ ကာလျဖစ္သည္။ အိမေ
္ ထာင္ကဲြ အိမေ
္ ထာင္ပ်က္

ဂုဏ္ေတာ္ပြားမ်ားပါ။ ကံေကာင္းဂဏန္းမွာ - ၄၊ ၇၊ ၁၆၊

၂၁။ အေရာင္မွာ- ခရမ္း၊ အနက္။

မ်ား ျပန္လည္ေပါင္းစည္းမည္။ ခ်စ္သမ
ူ ရွိ ခ်စ္သေ
ူ တြ႕မည္။ ေငြေၾကး

#

#

အလိမခ
္ ရ
ံ တတ္သည္။ အလုပ၊္ အိမ္ ေနရာဌာန မတည္ၿငိမတ
္ တ္၊

#

#

#

#

#

aomMum

အသစ္ေျပာင္းရလွ်င္ ပိမ
ု ေ
ုိ ကာင္းမြနသ
္ ည္။ တစ္ဖက္သားကို အား
နာ လုက
ိ ေ
္ လ်ာမႈမ်ား ေလ်ာ့ပါ။ မိမက

ခပ္တင္းတင္း ေနႏိင
ု ေ
္ သာ
ကာလျဖစ္သည္။

လြတ္ ဆုံးရႈံးတတ္သည္။ စကားေျပာဆင္ခ်င္ပါ။ အိမ္ေထာင္ေရး

ကံပင
ြ ဂ
့္ ဏန္းမွာ - ၁၊ ၁၆၊ ၂၄၊ ၂၇။ ကံေကာင္းေသာ အ

ေရာင္မာွ - အျပာႏု၊ ရင္၊့ အညိဳ။
#

#

#

အိမ္တြင္းေရး အခိုက္အတန္႕ မတည္ၿငိမ္တတ္။ ခ်စ္သူခင္သူမ်ားမွ
#

#

#

#

အထင္လြဲတတ္သည္။ ေငြေၾကးကံေကာင္းေနမည္။

t*Fg

ေျပာမွားဆိုမွားျခင္းေၾကာင့္ အခြင့္အေရးေကာင္း လက္

“သုဂေတာ”မျပတ္ ရြတပ
္ ါ။ အက်ိဳးေပးဂဏန္း - ၁၊ ၁၀၊

၂၆၊ ၂၉။ အေရာင္မွာ - အညိဳ၊ နက္ျပာ။
#

#

#

လုပ္သမွ် ေျပာသမွ် ေအာင္ျမင္မည့္ ကာလျဖစ္သည္။

#

#

#

#

pae

အဘက္ဘက္ လက္ရွိအေနအထားမွ ပိုမိုတိုးတက္မည္။ ခရီးထြက္
ရမည္။ ေနရာေဟာင္းကို စြန္႕ခြာရတတ္သည္။ ေကာင္းမြန္ေသာ

စြန႕္ ခြာျခင္းျဖစ္မည္။ ၀န္းက်င္သစ္လသ
ူ စ္မ်ားႏွင့္ ဆက္ဆေ
ံ ရးေကာင္း

မြန္ေအာင္ျမင္မည္။ သူတစ္ပါးအေပၚ လႊမ္းမိုးႏိုင္ေသာ ကာလျဖစ္

သည္။ မေမွ်ာ္လင္ထ
့ ားေသာ ရာထူး၊ ေငြေၾကး၊ စည္းစိမက
္ ရ
ုိ လိမမ
့္ ည္။

သည္။ အမ်ိဳးသားမ်ားအတြကမ
္ ူ အမ်ိဳးသမီးအေႏွာင္အ
့ ယွက္ သတိ

အိမေ
္ ထာင္မရွသ
ိ မ
ူ ်ား အိမေ
္ ထာင္က်ကိနး္ ရွသ
ိ ည္။ အလုးံ စုံ ေကာင္း

ထားရမည့္ကာလ ျဖစ္သည္။

မြနေ
္ သာ ကာလျဖစ္သည္။ စကားေျပာ ဆင္ျခင္ပါ။ အမွတမ
္ ထင္

စကားမွားမႈေၾကာင့္ ခ်စ္သက
ူ အထင္လတ
ဲြ တ္သည္။

အက်ိဳးေပးဂဏန္းႏွင့္ တိုက္ဆိုင္ေသာေန႕ရက္မ်ားတြင္

ခရီးေ၀း ခရီးရွည္ သြားရတတ္သည္။ သြားလွ်င္ေကာင္း

ေငြ ၁ က်ပ္ စြန္႕လွဴပါ။ ကံပြင့္ဂဏန္း ၂၊ ၅၊ ၁၁၊ ၁၈။ အေရာင္မွာ -

အနက္၊ မီးခိုး။

အက်ိဳးေပးဂဏန္း - ၃၊ ၁၈၊ ၁၉၊ ၂၁။ အေရာင္မာွ - နက္ျပာ၊ အညိဳ။

#

#

#

#

#

#

pmyGifhvTm

“သရဏဂုသ
ံ းံု ပါး” မျပတ္ရတ
ြ ပ
္ ါ။ အထူးကံေကာင္းမည္။

#

#

#

#

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

105

W

#

#

#

#

pm&o

h
g
y
a
f
w
ac

v
a
f
w
c
a
jrwfav;iHk
က်ဳပ္မွာလည္း ဘုရားရိပ္၊ တရားရိပ္ ခိုရမယ့္ အသက္

ညည္းအေမက ျပံဳးေစ့ေစ့နဲ႕ အဲဒါ ၿမိဳ႕သစ္စတုိင္တဲ့ေလ... ။ မေျပာ

၈၀ တန္းေရာက္ကာမွ ‘‘ပုတီးကိုခ် ေျမးကိုမ’’လုပ္ေနရတယ္။ ဘာ

ခ်င္ပါဘူးေအ။ ညည္းအေဖလည္း ဘာထူးလဲ။ လူပက
ံု ၾကည္ေ
့ ကာင္း

ျဖစ္ရမလဲေအ့။ ညည္းအေဖ အေမက ၿမိဳ႕သစ္ႀကီးကို မေျပာင္းမေန

ေပမယ့္ ကြမး္ စားလြနး္ လိ႕ု ပါးေတြက ေခ်ာင္၊ သြားေတြ ႏႈတခ
္ မ္းေတြ

ရဆိုေတာ့ ညည္းေမာင္ ေမ်ာက္ႏွစ္ေကာင္ ေက်ာင္းတန္းလန္းနဲ႕မို႕

က နီနဲ႕ စိတ္ပ်က္လုိက္တာေအ။ ေပ်ာ္စရာ ရႊင္စရာ ဘာမွမရွိ။

က်ဳပ္နဲ႕ထားခဲ့ပါေရာ့လား။ တစ္ေန႕တစ္ေန႕ ႏြားေမာင္းသလို တ

ဟဲဟ
့ န
့ဲ ႕ဲ အျမင္မေတာ္တင
ုိ း္ ေအာ္ေနရတယ္။ ေရကျပတ္၊ မီးကျပတ္

တဲ။့ ကြမး္ ပဲ ေစ်းေပါတာတဲ။့ အ့ပ
ံ ါ့ေတာ္... အံၾ့ သပါ့။ ခမ်ာလည္း သ

အသက္ႀကီးမွ ဒုကေ
ၡ ရာက္ အကုသလ
ုိ ေ
္ တြ မ်ားလိက
ု တ
္ ာ ေအရယ္။

နားပါတယ္။ သူသာ ဘာမွ မသုံးတာ။ တစ္ေန႕က မုန္႕ဖက္ထုပ္ပူပူ

ညည္းအေဖနဲ႕အေမလည္း လင္တလွည့္၊ မယားတလွည့္ အိမ္ကို

ေလး ၃ ထုပ္၀ယ္လာတယ္။ အေမမစားရတာ ၾကာၿပီမဟုတ္လား

ျပန္လာၾကရေတာ့ ရထားအသြားအျပန္ လက္လွမ္းျပ႐ုံပဲ ေတြ႕ၾက

တဲ။့ ဟုတပ
္ ါ့ေအ။ သူတ႕ုိ လင္မယား သြားသုတသ
္ တ
ု ၊္ လာသုတသ
္ တ
ု ္

ရတယ္ပါ့။

နဲ႕မို႕ ကိုယ့္ေၾကာင့္ ဗ်ာမ်ားေနမွာစိုးလို႕ဘာမွလည္း မမွာျဖစ္ပါဘူး

မိသားစုန႕ဲ ေ၀းရတဲအ
့ ခါ ကြမး္ စားရင္း အေဖာ္လပ
ု ရ
္ တာ

ေမာင္တစ္ထမ္းမယ္တစ္ရက
ြ ္ တူစေ
ံု မာင္ႏရ
ံွ ယ္လ႕ုိ က်က္

ေအ။ အရပ္ထဲမွာလည္း ဟိုအရင္လို ေခါင္းရြက္ဗ်ပ္ထိုးေလးေတြ

သေရရွိရွိ မျမင္ရတာ ၾကာလွေပါ့။ က်ဳပ္တို႕မ်က္စိနဲ႕ေတာ့ ၾကည့္

မရွိေတာ့ဘူးေအ့။ သူတို႕ခမ်ာ ေရႊျပည္သာတို႕၊ လႈိင္သာယာတုိ႕

မရလိက
ု တ
္ ာေအ။ က်ဳပ္တ႕ုိ က အိးု နဲ႕စေလာင္း တသီးတျခားစီ ထား

ေျပာင္းၾကရေတာ့ ေန႕တြကေ
္ ပးရတာနဲ႕လမ္းစရိတန
္ ႕ဲ မကိက
ု လ
္ ႕ို တဲ့

တာေတာင္မွ မႀကိဳက္ဘူး မဟုတ္လား။ လင္ရယ္၊ မယားရယ္ ျဖစ္

ဟိုတစ္၀ိုက္မွာပဲ ရရစားစား လုပ္စားေနၾကတယ္တဲ့။

လာရင္ မရွိအတူ ရွိအတူ ဆုိးတူေကာင္းဘက္မွ က်က္သေရရွိတာ

ေအ့။ တင့္တယ္တာေအ့။ အခုေတာ့ သူတို႕မွာ ပုလဲသီ တကြဲစီ။

တယ္ဆိုလား မသိပါဘူး။ ဒါနဲ႕ေအ... ညည္းအေဖ ၀ယ္လာတဲ့

ေအာ္... ေခတ္ေလ... ေခတ္ေပါ့။

မုန႕္ ဖက္ထပ
ု က
္ ဖက္ႀကီးသာ ထူေနတာ။ အခြမ
ံ ခၽြတရ
္ ေသးတဲ့ ကြမး္

ညည္းအေမလည္း အသားေတြမည္း၊ ရွပ္အက်ႌပြပြႀကီး

သီးေလာက္ပဲ ရွိတာကလားေအ့။ ဧကႏၲ... မႏွဲေလး ဆက္ဖို႕ထား

တဖားဖားနဲ႕ သနပ္ခါးဘဲၾကား ထူထူႀကီးလိမ္းလို႕ အလွေတြ ပ်က္

တာနဲ႕မွားေရာင္းလုက
ိ သ
္ လား မသိဘးူ ။ အုနး္ ေခ်ာတံကလည္း ပင္

လိုက္တာေအ။ ညည္းတုိ႕ၿမိဳ႕သစ္ အရာရွိမႀကီးက တို႕ေတာက

အပ္ေလာက္ရွိတာေအ့။ ဟိုတုန္းက မုန္႕ဖက္ထုပ္ေတြမ်ား လက္

ေကာက္စိုက္သူမေတြေလာက္မွ ဟန္မက်ပါလားလုိ႕ ေျပာမိေတာ့

သီးဆုပ္ ခပ္ရြယ္ရြယ္ေလာက္ႀကီးတာ။ အုန္းေခ်ာတံခပ္ရွည္ရွည္မို႕

pmyGifhvTm

တခ်ိဳ႕လည္း အေ၀းေျပးကားသမားေတြနဲ႕အလုပ္ျဖစ္

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

106

W

စားၿပီးရင္ ေရေပါေပါနဲ႕ေဆး၊ ၾကြက္ေလွ်ာက္တန္းေပၚ တင္ထား၊

စရာ ေကာင္းလုိက္တာ။ မေလးရွားက စက္႐ုံမွာ ငါးေတြ ပုဇြန္ေတြ

ထက္ပိုင္းခ်ိဳးၿပီး သြားၾကားထိုးလို႕ရေသးတယ္။ အခုေတာ့ ဒါေလး

ေရြးရတယ္တဲ့။ က်ဳပ္တို႕ဆီမွာဆိုရင္ ဒီအလုပ္ေတြအတြက္ သင္

နဲ႕ဟိမ
ု ေရာက္ ဒီမေရာက္ ကန္႕လန္႕ခံေနလိ႕ု က်ဳပ္္ ပါးစပ္ႀကီးဟေန

တန္းေတြ တက္စရာမလုိဘူးေအ။ ဒီအလုပ္ကို တံငါသည္ေတြ၊ ငါး

ရမယ္။ ေခတ္ေလ... ေခတ္ေပ့ါ။

စိမး္ သည္ေတြ လုပၾ္ ကတာပါ။ သူတ႕ုိ ေတြ စာမတတ္ၾကပါဘူး။ က်ဳပ္

ေအာ္... လြမ္းမိပါေသးရဲ႕ေအ။ ညည္းတို႕အေမ ငယ္

တို႕ျမန္မာျပည္မွာ ေပါမ်ားလွတဲ့ အင္းအိုင္ေခ်ာင္းေျမာင္းေတြက ဒီ

ငယ္က က်ဳပ္တ႕ုိ စီးပြားေရး မပူမပင္ရ။ ညည္းေမာင္ ေမ်ာက္ညေ
ီ နာင္

ပညာေတြကို လက္ေတြ႕သင္ေပးၿပီးသား၊ ရာသီဥတုမွ်တတဲ့ က်ဳပ္

ေျပာသလိုေျပာရရင္ ခ်မ္းသာခ်က္ကေတာ့ အံ့မခန္းေပ့ါ ေအရဲ႕။

တိ႕ု သဘာ၀က ငါးပိ၊ ငါးေျခာက္လပ
ု တ
္ တ္ေအာင္ သင္ေပးၿပီးသား။

က်ဳပ္တို႕တြင္ မကပါဘူးေတာ္။ လူတိုင္း ဖူလုံၾကပါတယ္။ ဆီပုံးႀကီး

ေအာ္... အခ်ိန္ေတြအကုန္ခံ ပိုက္ဆံေတြ အကုန္ခံၿပီး သင္တန္း

ေလးေထာင္သ
့ ပ
ံ းံု မွ ၃-၄ က်ပ္၊ ဆန္ ၂ တင္း၀င္ တစ္အတ
ိ မ
္ ွ ၇ က်ပ္၊

တက္၊ ႏိုင္ငံျခားသြားဖို႕ ဒီအေမႀကီးရဲ႕ေရႊေတြေတာင္ ေရာင္းေပး

ဆန္အိတ္ကို တစ္အိတ္ၿပီးတစ္အိတ္ သံစူးနဲ႕ကို ေကာ္ၿပီး ဆန္ကို

လိုက္ရေသးတယ္။ အခုေတာ့ ဟိုမွာ ငါးေရြးေနၾကသတဲ့... ။

နမူနာၾကည့္ၿပီးမွ စိတ္ႀကိဳက္၀ယ္တာ။ က်ဳပ္တို႕အိမ္မယ္ အိမ္သား

အ့ံပါ့ေတာ္။ ေခတ္ေလ... ေခတ္ေပ့ါ။

အလုပ္သမား လူ ၅၀ ေလာက္အတြက္ ေန႕တိုင္းဟင္းရံ၀ယ္ရတာ

ဘာ... အဘြားတုိ႕က ဘာေတြ လုပ္ကိုင္စားခဲ့ၾကသလဲ

၂၀ မကုန္ဘူး။ မရယ္နဲ႕ တကယ္... တကယ္။

ဟုတ္လား။ အေမးရွိေတာ့ အေျဖရွိရမွာေပါ့ေအ။ မိဘလက္ငုတ္

အဲဒီအခ်ိန္က ဘာ၀င္ေငြမွ မရွိတဲ့ မုဆိုးမအိမ္ေတာင္

လက္ရင္း ဆီစက္၊ ဆန္စက္ေတြလုပ္တာေပါ့။ ညည္းအေမ ခပ္ငယ္

ေရႊေတြ အုနး္ မႈတခ
္ က
ြ ္ တစ္ခက
ြ စ
္ ာေတာ့ရတ
ိွ ယ္။ ညည္းမယုံ မရွန
ိ ႕ဲ ။

ငယ္မွာ က်ဳပ္တို႕လုပ္ငန္းေတြ ျပည္သူပိုင္သိမ္းတာ ခံရတယ္ေလ။

ဘယ္ေလာက္ႏမ
ြ း္ ပါးတဲ့ အိမျ္ ဖစ္ျဖစ္၊ တစ္အမ
ိ တ
့္ စ္အမ
ိ ္ အလည္

ညည္းကလည္း နားေ၀းလုိက္တာ။ အစိုးရကယူတာ မဟုတ္ဘူး။

သြားရင္ လက္ဖက္တစ္႐ိုး၊ ေဆးတစ္အိုးေတာ့ ဧည့္ခံႏိုင္တဲ့သူေတြ

က်ဳပ္တ႕ုိ လုိ ခ်မ္းသာတဲ့ လုပင
္ န္းရွငေ
္ တြက လူနည္းစုမဟုတလ
္ ား။

ခ်ည္းပဲေအ့။ က်ဳပ္တ႕ုိ အိမမ
္ ာွ ညတိင
ု း္ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း၀ိင
ု း္ အိမ္

အဲဒီလူနည္းစုပစၥည္းေတြကို အစိုးရကသိမ္းၿပီး လူအားလုံးခ်မ္းသာ

နီးခ်င္း ဘယ္ေလာက္လာလာ ထန္းလ်က္၊ ၾကံသကာ၊ ေရေႏြးၾကမ္း

ဖို႕လုပ္ေပးမယ္တဲ့။ ျပည္သူလူထုတစ္ရပ္လုံး သာတူညီမွ် ခံစားရ

မျပတ္ေစရဘူး။ ‘‘က်ားပ်ံမေကာက္’’တုိ႕၊ ‘‘မေက်း’’ေဆးလိပ္တို႕ မ

ေအာင္လို႕တဲ့။ မွန္တာေပါ့ေအ။

ျပန္မခ်င္း ေသာက္ေပေရာ့။

က်ဳပ္တုိ႕က အရမ္းခ်မ္းသာၿပီး အမ်ားစုက ဆင္းရဲေန

ရင္ ဘယ္တရားပါ့မလဲ။ က်ဳပ္တို႕က မုဒိတာ ပြားႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီ

မိန္းကေလးဆိုတာ

ေတာ့ ျပည္သူေတြ ခ်မ္းသာသြားေရာလား။ ဟုတ္လား။ ဒါကေတာ့

လိုတာထက္ ပိုၿပီး မျပံဳးရဘူးလို႕

ေအ... ခုညည္းတိ႕ု ႏိင
ု င
္ ျံ ခားမွာ ငါးသြားေရြးတာကိက
ု ညည္းမိဘကို

ညည္းအေမတုန္းကလို

ခ်မ္းသာေစခ်င္လို႕မဟုတ္လား။ ညည္းတို႕က က်ဳပ္ထက္ပိုတတ္ပါ

မေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူး။

တယ္။ ေတြးၾကည့္ေပါ့ေအ။ ျပည္သူပိုင္သိမ္းခံရတုန္းက ၀င္ေငြမရွိ

ေျပာခ်ိန္လည္း မရလုိက္ဘူးေလ။

ေတာ့ေပမယ့္ က်ဳပ္တ႕ုိ တစ္သက္လးံု ရွာေဖြထားတဲအ
့ ထဲက တစ္ပုံ

လူလည္းျဖစ္ေရာ ႏိုင္ငံျခားေရာဂါလည္း ရေရာ။

စု၊ တစ္ပလ
ံု ဴွ ၊ တစ္ပစ
ံု ားလုပလ
္ ာခဲေ
့ တာ့ ဒုကသ
ၡ ပ
ိ မ
္ ေရာက္လပ
ွ ါဘူး။

ေက်ာပိုးအိတ္တစ္လုံးနဲ႕

တရားနဲ႕ေျဖႏိုင္ပါတယ္။

စကားေျပာသင္တန္းတဲ့၊

ျပန္သာြ းတဲ့ ဧည္သ
့ ည္ကလ
ုိ ည္း ဟဲ့ လမ္းမွာ ၀ါးသြားဖိ႕ု

သာေတာ့မယ္ဆၿုိ ပီးေတာ့ေလ။ ဘာတဲ့ ခင္ေမာင္ရင္ရ႕ဲ ‘‘လူမေ
ဲြ တြက

ကြမ္းေလးယာ သြားလုိက္ဦးေလ၊ ေဆးလိပ္အသစ္ညႇိသြားေလနဲ႕

မေႏွးေခတ္မီ သူေဌးျဖစ္ေတာ့မည္’’ဆုိသလိုေလ။ အဲဒီလုိမ်ား ျဖစ္

ဧည့္ခံမဆုံးႏိုင္ဘူး။ ညည္းအေမ ႏႈတ္ေရးစကားတတ္ရွိတာလည္း

လာေလမလားလု႕ိ ေပါ႔ေအ။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ဆင္းရဲသားလည္း

မေျပာနဲ႕ေလ။ အဲဒီလို လူႀကီးသူမစကားေျပာရင္ အနားကေန နား

မခ်မ္းသာ။ သူေဌးေတြလည္း အေျခပ်က္ေပါ့။ ဒါနဲ႕ဘယ္ေလာက္မွ

ေထာင္ခုိင္းထားတာ။ ဒါေတြေျပာရင္ ညည္းတို႕က ျပံဳးေစ့ေစ့စပ္ျဖဲ

မၾကာလိက
ု ဘ
္ းူ ၊ ညည္းအေမ ေက်ာင္းစတက္တႏ
့ဲ စ
ွ ္ ထင္ပါရဲ႕။ က်ဳပ္

ျဖဲလုပ္မွာ ျမင္ေယာင္ေသးတယ္။ မိန္းကေလးဆိုတာ လိုတာထက္

တုိ႕ပိုက္ဆံေတြ တရားမ၀င္ေၾကညာတာ ခံလိုက္ရျပန္ေရာ။ လူခိုး

ပိုၿပီး မျပံဳးရဘူးလို႕ ညည္းအေမတုန္းကလို မေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူး။

ေတာ့ အစုတက
္ ်န္၊ မီးေလာင္ေတာ့ အျပဳတ္ႏဆ
ံွ သ
ုိ လုပ
ိ ေ
ဲ အ။ ၁၀၀

ေျပာခ်ိန္လည္း မရလုိက္ဘူးေလ။ လူလည္းျဖစ္ေရာ ႏိုင္ငံျခားေရာ

တန္ ၅၀ တန္ေတြ ကုန္ျပန္ေရာ။ ညည္းတို႕အဘုိးလည္း ဘာမွ မ

ဂါလည္း ရေရာ။ ေက်ာပိုးအိတ္တစ္လုံးနဲ႕ စကားေျပာသင္တန္းတဲ့၊

လုပတ
္ တ္ေတာ့ဘးူ ။ အိမဥ
္ းီ ခန္းမွာ စိပပ
္ တ
ု းီ တစ္ကးံု နဲ႕ ေနကုနထ
္ င
ုိ ္

ကြန္ပ်ဴတာသင္တန္းတဲ့။ သင္တန္းေတြကို စုံေနေအာင္တက္ေတာ့

ေနေတာ့တာပဲ။ သူက တရားရွိတယ္ေအ့... ။ ဓမၼကထိကႀကီး။ တို႕

နားခ်ိန္ကို မရွိဘူး။

အရင္ဘ၀က သူမ်ားပစၥည္းေတြ မတရားယူခဲ့လို႕ ဒီဘ၀မွာ ျပန္ၿပီး

ေအးေလ... ေက်ာင္းတက္ရတဲ့ အရသာကို ညည္းတို႕

ေပးဆပ္ရတာတဲ့ေလ။ ရွိတာေလးနဲ႕၀ေအာင္စားတဲ့၊ ၂ နပ္စာ မ

မခံစားရေတာ့ သင္တန္းပဲ တက္ၾကေပါ့။ အခုေတာ့လည္း သနား

ေလာက္ရင္ ၁ နပ္စာပဲ စားတဲ့။ ၁ နပ္စာမွ မရွိရင္ ေရေသာက္တဲ့။

ေအာ္... တို႕စက္႐ုံေတြ သိမ္းၿပီး တို႕ျပည္သူေတြ အား

လံးု ႀကီးပြားခ်မ္းသာဖု႕ိ လုပတ
္ ာ။ ျပည္သေ
ူ တြြ အားလုးံ မၾကာခင္ ခ်မ္း

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

107

W

ေရမွ မေသာက္ႏိုင္ရင္ေတာ့ ေသဖို႕ပဲ ေစာင့္ေနတဲ့။ သတၱ၀ါတိုင္း

ခုႏွစ္လီ အသုဘထားလို႕ ဘယ္ျဖစ္မလဲေအ။ ညည္းအေမက “အ

ဘယ္လုိနည္းနဲ႕ပဲျဖစ္ျဖစ္ တစ္ဘ၀မွာ တစ္ခါပဲ ေသမယ္တဲ့... ။

ေမရယ္ မေျပာေကာင္း မဆိေ
ု ကာင္းတဲ”့ တဲ။့ ညည္းအေမဟာ ေတာ္

ေတာ္နားေ၀းတယ္။

ေအာ္... ေက်းဇူးရွငႀ္ ကီး။ သူေတာ္ေကာင္းႀကီးက တရား

ျပလို႕ တရားနဲ႕ေျဖရေပမယ့္ ေမာင္ေကာင္းတို႕ စံလင္းတို႕ လက္

မွတက
္ ေလးေတြ အခုထျိ မင္ေနတုနး္ ေအ။ ဘာ... ေမာင္ေကာင္းတိ႕ု

မယ္ေလ။ အသုဘကိစ
ု ည္စည္ကားကား လုပမ
္ ယ္ေလ။ ဒီေတာ့ သူ

စံလင္းတို႕လား... သူတို႕က ႏိုင္ငံေတာ္ေငြေၾကးဘုတ္အဖြဲ႕က လူ

တို႕ခမ်ာ လခစား၊ ေၾကြးတင္က်န္ရစ္ ေတာ့မွာေပါ့ေအ။ မေျပာ

ႀကီးေတြေပါ့ေအ။ က်ဳပ္တ႕ုိ အသိမး္ ခံရတဲ့ ပိက
ု ဆ
္ ေ
ံ တြေပၚမွာ သူတ႕ုိ

ေကာင္းတဲ့စကား ဘာမွမရွိဘူး ေအရယ္။ ကုလည္းေသမွာပဲ။ မကု

လက္မွတ္ေတြထိုးထားတာေပါ့။ ညည္းအဘိုးေျပာတာေတာ့ က်ဳပ္

လည္း ေသမွာပဲ။ ညည္းအဖိးု ေျပာသလို တစ္သက္မာွ တစ္ခါပဲေသ

တို႕ ျမန္မာျပည္က ဓနသဟာယအဖြဲ႕၀င္ႏိုင္ငံတဲ့။ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀

ရမွာကို ဒီဒုကၡေတာႀကီးထဲမွာ အသက္ကို ဆြဲမဆန္႕ခ်င္ပါနဲ႕ေအ

တဲ့ ႏိင
ု င
္ စ
ံ ာရင္းမွာပါတယ္တ။့ဲ စာရင္းပါဆို က်ဳပ္တ႕ုိ ႏိင
ု င
္ က
ံ ေျမႀကီး

လို႕ေျပာထားရတယ္။ ဘာတဲ့... ညည္းအေမ ဖတ္ေလ့ရွိတဲ့ ၀တၳဳ

က ေရႊသီးတဲ့ ႏိုင္ငံမဟုတ္လား။ ကမာၻ႕ဘဏ္မွာ ေရႊေခ်ာင္းေတြ

ေလးတစ္ပုဒ္ ‘‘ရန္ကုန္ဘေဆြ’’ေရးတာေလ။ က်ဳပ္ျဖင့္ သေဘာက်

အပ္ထားရတယ္တ။့ဲ ဒီေတာ့ က်ဳပ္တ႕ုိ ႏိင
ု င
္ က
ံ ုိ ယုၾံ ကည္ၾကတာေပါ့။

လြနး္ လိ႕ု ခဏခဏရြတမ
္ ပ
ိ ါရဲ႕။ “ေသေသာ္မတ
ွ ည့္ ေအာ္... ေကာင္း

၏”တဲ့။ ေခတ္ေလ... ေခတ္ေပါ့။

ဒါေၾကာင့္ က်ဳပ္တို႕ပိုက္ဆံဟာ ညည္းတို႕ေျပာတဲ့ေဒၚ

က်ဳပ္က ဒီလႀုိ ကိဳတင္ေျပာမထားရင္ သူက မေအကို ကု

လာနဲ႕ေစ်းအတူတေ
ူ ပါ့။ မအ့ၾံ သနဲ႕တကယ္ေျပာတာ။ က်ဳပ္မာွ သိမး္

ေပးထားတာေလးေတြေတာင္ ရွပ
ိ ါေသးတယ္ေအ။ သားစဥ္ေျမးဆက္

... ။ ဒါေတြလည္း လူပ်က္ေတြ ေျပာသလိုေျပာရရင္... ႐ိုး... ဟိုး...

ျပရေအာင္လို႕။ ၁ က်ပ္တန္ေလးေတြ၊ ၂၀ က်ပ္တန္ေလးေတြ။ ၁

ဟိုး... ေနၿပီေအ။ က်ဳပ္က ဒါမ်ဳိးေတြေလွာင္ရင္ ညည္းအေမ အရာ

က်ပ္တန္က ေဒါင္း႐ုပက
္ ေလးနဲ႕အျဖဴေရာင္၊ ႏိင
ု င
္ တ
ံ ကာသုးံ ၁ ေဒၚ

ရွမ
ိ ႀကီးက အေမရယ္ တိးု တိးု ေျပာပါတဲ။့ ေအးေလ... သူတ႕ုိ မွာလည္း

လာႏွင့္ညီမွ် သည္လုိ႕ေရးထားတယ္ေအ့။ ညည္းအေမေတာင္ ယူ

ကမ္းနားသစ္ပင္ ဘ၀ေတြ မဟုတ္လား။ က်ဳပ္ကလည္း မေသခင္

သိမ္းထားေသးတယ္။ တကယ္ေပါ့ေအ။ ညည္းကို က်ဳပ္က ပုံေျပာ

ေျပာခ်င္တာေလးေတြေတာ့ ေျပာရမွာပဲေအ့။ က်ဳပ္တို႕က ဘ၀နဲ႕

ျပေနရမွာလား။ ေမ်ာက္ညီေနာင္ စကားနဲ႕ေျပာရရင္ က်ဳပ္တို႕ျမန္မာ

ခ်ီၿပီး ခံစားခဲ့ရတာကိုး။ ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္မယ္ဆိုရင္ ဘယ္သူႏိုင္

ႏိုင္ငံ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာပုံကေတာ့ အ့ံမခန္္းပဲ။

မယ္ဆိုတာ ျပည္သူက ေတြးၾကည့္ရင္၊ ေျပးၾကည့္တာထက္ မွန္ပါ

အခုေတာ႔လည္း... ေခတ္ေလ... ေခတ္ေပါ့။

တယ္ေအ။ မွတ္မွတ္ရရ ညည္းအေမ ၉ တန္းေအာင္တဲ့ႏွစ္ကေပါ့။

ေအာ္... အိမက
္ အဖိးု ႀကီးအေသေစာတာ ကံေကာင္းလွ

အဲဒီတုန္းကေတာ့ တစ္ပါတီစနစ္ေပါ့ေအ။ မဲပုံး အျဖဴနဲ႕အမဲ ၂ ပုံး

ခ်ည္ရဲ႕။ က်ဳပ္လို ဒုကၡေတြ ထပ္ကာတလဲ မခံရေတာ့ဘူးေပါ့ေအ။

ေထာင္တဲ့ စနစ္ေပ့ါ။ တစ္ျပည္လုံး မဲေပးဖို႕ ပြဲလမ္းသဘင္ေတြခံ၊

က်ဳပ္မာွ ေျမးေယာက်္ားေလးေတြ ရွငျ္ ပဳေပးမယ္ဟ
့ လ
့ဲ ႕ုိ အားခဲထား

ကားေတြနဲ႕လွည့္ၾက၊ ဟို စတီရီယိုေကာင္ေလးဆိုတဲ့ “မဲ႐ုံ... မဲ႐ုံ”

တာေလ။ ေဟာ... အစိပတ
္ န္ေတြ တရားမ၀င္ေၾကျငာလုက
ိ ျ္ ပန္ေတာ့

သီခ်င္းကလည္းေကာင္းလို႕၊ က်ဳပ္တို႕ေတာင္ နားစြဲခဲ့ေသး။

သြားျပန္ၿပီေပါ့ ေနာက္တစ္ႀကိမ္။ ဘုရား... ဘုရား သူတို႕ကေတာ့

က်ဳပ္ကို မေသမခ်င္း ႏွိပ္စက္ေတာ့မွာ ထင္ပါရဲ႕။

စက္တာ ခံခရ
့ဲ ေတာ့ ဒီတစ္ပါတီကုိ မဲထည္ဖ
့ ႕ုိ နည္းနည္းေလးမွ စိတ္

အင္း... အကုသိုလ္ေတြ၊ အကုသိုလ္ေတြ။

ကူးမရွိဘူး။ က်ဳဳပ္တို႕ကို နလံမထူေအာင္ လုပ္ခဲ့တဲ့ ၿပီးတဲ့ျပင္ နား

ညည္းအေမကို ေျပာထားရတယ္။

ေတြအားလုံး၊ အကုန္လုံး အမဲပုံးထဲ ထည့္ၾကတာ။ အဲဒါေအ... အ

ငါ ေနမေကာင္းျဖစ္ရင္

ခ်ိနတ
္ န္လ႕ုိ မဲပးံု ေတြလည္းေဖာက္ေရာ၊ က်ဳပ္တ႕ုိ ေပးတဲမ
့ ေ
ဲ တြ အား

ေဆးမကုနဲ႕ေတာ့။

လုံး ျဖဴတယ္ေအ။ က်ဳပ္တို႕မ်က္ႏွာေတြကေတာ့ မဲလို႕ေပါ့။ လူႀကီး

ေသရင္လည္း တစ္ခါတည္းသာ

ေတြရြတ္တဲ့ တေဘာင္စကားေလး သတိရမိတယ္ေအ။ ဘာတဲ့...

ေက်ာ္သူေခၚၿပီး သၿဂိဳလ္လုိက္လို႕။

“ေကာက္ေကာက္ထဲက ေျဖာင့္ေျဖာင့္ရွာ... လိမ္လိမ္ေလးဟာ အ

ဟိုတုန္းကလို ခုႏွစ္ရက္ ခုႏွစ္လီ

ေျဖာင့္ဆုံးပါပဲ”တဲ့။

အသုဘထားလို႕ဘယ္ျဖစ္မလဲေအ။

အခုေတာ့ တစ္ေခတ္ေျပာင္းဦးမယ္တဲ့။ ျဖစ္ျပန္ၿပီ ေအ

ဒါေတြက ထားပါေလ။ က်ဳပ္တို႕က သူတို႕ေတြေတြႏွိပ္

လွည့္ၿပီး ပါး႐ိုက္တာေပါ့။ ဒီေတာ့ က်ဳပ္တို႕မိသားစုေတြ မိတ္ေဆြ

ေနာက္တစ္ခါ လာျပန္ေခ်ေသး။ ပါတီစုံဒီမိုကေရစီတဲ့

မဲေပးရျပန္ေရာ။ တစ္ျပည္လုံး ခန္႕မွန္းထားတဲ့အတိုင္း က်ဳပ္တို႕

ေအာ္... စုေဆာင္းခဲ့တဲ့ လက္၀တ္လက္စားေလး ထုခြဲ

ထည့္တဲ့မဲပုံးက ႏိုင္တာေပါ့ေအ။ ေပ်ာ္လိုက္တာ ဘာေျပာေကာင္း

လွဴလုိက္ရျပန္တာေပါ့။ အခုေတာ့ အသက္ကလည္းႀကီးၿပီ စိတ္ရွိ

မလဲ... ကၾကခုန္ၾက... စိတ္ရိွလက္ရိွကို ေပ်ာ္ၾကေတာ့တာေအ...

လက္ရွိ လွဴစရာလည္း မက်န္ေတာ့ပါဘူးေအ။ အသုဘစရိတ္က

ေစ်းသည္လည္း ေပ်ာ္... ထီသည္လည္း ေပ်ာ္... ေတာေရာၿမိဳ႕ပါ

ထားရဦးမယ္ မဟုတ္လား။ ညည္းအေမကို ေျပာထားရတယ္။ ငါ

ေပ်ာ္... ေပ်ာ္... ေပ်ာ္... ။

ေနမေကာင္းျဖစ္ရင္ ေဆးမကုန႕ဲ ေတာ့။ ေသရင္လည္း တစ္ခါတည္း

ဒါေပမယ့္ေအ... ေခတ္ေလ... ေခတ္ေပါ့။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

108

#

ျမတ္ေလးငုံ

သာ ေက်ာ္သူေခၚၿပီး သၿဂိဳလ္လုိက္လို႕။ ဟိုတုန္းကလို ခုႏွစ္ရက္

W

bmomjyefcHpm;rI

zwf½Irdaom
pmtkyfwpftkyf
q&mBuD;
jroef;wifh
(avvGifUol)

ျမန္မာျပည္နဲ႕အလွမ္းေ၀းေနၾကတဲ့ ျပည္ပေရာက္ ျမန္

မာ ႏုိင္ငံသားေတြအားလုံးပဲ စိတ္ခ်မ္းသာ ကိုယ္က်န္းမာၾကပါေစ
လို႕ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။

ခုိင္ေလးက ငယ္ငယ္ကတည္းက စာဖတ္၀ါသနာပါခဲ့

သလို စာေရးရတာကိုလည္း အရမ္း ၀ါသနာပါခဲ့ပါတယ္။ လက္ရွိ
လည္း အားရင္ အားသလို စာေရးသားရင္းပဲ အခ်ိန္ကုန္ေလ့ရွိပါ
တယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္း စာပြငလ
့္ ာႊ ကုိ စာမူပ႕ုိ ရမယ္ဆေ
ို တာ့
ခုိင္ေလး ဘာကို စေရးရမယ္ဆုိတာ စဥ္းစားလို႕မရခဲ့ပါဘူး။ စာပြင့္
လႊာ တစ္အုပ္လုံးကလည္း တကယ့္ကို ေအာင္ျမင္ေနတဲ့ နာမည္
ေက်ာ္ စာေရးဆရာႀကီးေတြ ပါ၀င္ေရးသားေနတာ ေတြ႕ရေတာ့
ကိုယ္ေရးမယ့္ စာအတြက္ကို စိုးရိမ္မိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကုိယ္က
လူငယ္တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့အတြက္ လူငယ္ေတြအတြက္ အက်ိဳးရွိ
မယ္လို႕ထင္ရတဲ့ ဘာသာျပန္ စာမူေတြအေၾကာင္းနဲ႕ေဆာင္းပါး
ေလးေတြ၊ ေနာက္ ခ်က္နည္း ျပဳတ္နည္းေလးေတြ စတဲ့ ဖတ္ရတာ
ေပါ့ပါးမယ္ထင္တဲ့ စာမူေလးေတြ ေရးၾကည့္မယ္ဆုိၿပီး ႀကိဳးစားေပး
ပို႕လိုက္ပါတယ္။
*

*

*

*

*

*

*

ခုိင္ေလး ဖတ္မိတဲ့အထဲက လူငယ္ေတြ ဖတ္သင့္တဲ့

စာအုပေ
္ ကာင္းတစ္အပ
ု က
္ ုိ ေျပာျပေပးခ်င္ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ား
မ်ားလည္း ဖတ္ဖူးၾကမယ္၊ မဖတ္ဖူးရင္ေတာင္ ၾကားဖူးၾကမယ့္ စာ
အုပ္တစ္အုပ္လို႕ထင္ပါတယ္၊

အဲဒါကေတာ့ ဆရာႀကီးျမသန္းတင့္ ေရးသားခဲတ
့ ့ဲ ‘‘ေလ

လြင့္သူ’’ဆုိတဲ့ ဘာသာျပန္စာအုပ္ပါ၊ မူရင္းကေတာ့ ‘‘J.D.Slinger
ရဲ့ The Catcher in the Rye’’ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာႀကီးျမသန္းတင့္
ကေတာ့ The Catcher in the Rye ကို ‘‘ဂ်ဳံခင္းထဲမာွ လိက
ု ဖ
္ မ္းသူ’’
လုိ႕ အမွာစာမွာ ဆုိထားပါတယ္။ ဆရာႀကီး ျမသန္းတင့္ ဘာသာ
ျပန္ဆၿို ပီး ထုတေ
္ ၀တဲအ
့ ခ်ိနမ
္ ာွ ေတာ့ ‘‘ေလလြငသ
့္ ’ူ ’ဆုတ
ိ ့ဲ အမည္န႕ဲ
ေရးသားထုတ္ေ၀ခဲ့ပါတယ္။ မူရင္းစာအုပ္ရဲ႕အဖုံးမွာေတာ့ ‘‘၁၆ ႏွစ္
အရြယ္ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဇာတ္လမ္းျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႕ဒီ စာ
အုပ္ကို ဖတ္ရတဲ့အတြက္ အလန္႕တၾကား ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မည္၊

cdkifav;

ရယ္ေကာင္း ရယ္ရမည္၊ ရင္နင့္ေအာင္ ခံစားရလွ်င္လည္း ခံစားရ
မည္ သို႕ေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့ႏုိင္မည္ မဟုတ္တာကေတာ့
ေသခ်ာသည္’’လို႕ဆုိထားပါတယ္။

ဒီစာအုပေ
္ လးရဲ႕ပထမအဖြငက
့္ ုိ ဖတ္လက
ုိ တ
္ ာနဲ႕ ဆက္

တုိက္ ဖတ္ျဖစ္သြားမယ္ ဆုိတာကိုေတာ့ ကြ်န္မ ယုံၾကည္ပါတယ္။
ဘာလို႕လဲဆုိေတာ့ သူ ေရးသားတဲ့ ပုံစံကို ဆရာႀကီး ဘာသာျပန္
ဆုိတဲ့ ပုံစံက တကယ့္ကို ထိမိလို႕ပါ၊ အေၾကာင္းအရာက ႐ိုး႐ိုးစင္း
စင္းပါပဲ။ ပင္ေဆးေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းအိပ္ ေက်ာင္းစားေနခဲ့ရတဲ့
ေက်ာင္းသားေလးတစ္ေယာက္ အေၾကာင္းပါ၊။ ဒါေပမယ့္ ဇာတ္
လမ္းရဲ႕ပုံစံက ကိုယ္ ဖတ္ေနရတာနဲ႕မတူဘဲနဲ႕ အဲဒီေက်ာင္းသား
ေလးက ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ကိုယ့္ေဘးမွာ စကားလာထုိင္ေျပာေန
သလို ခံစားမိေအာင္ ေရးဖြဲ႕ထားတာပါ။ စာေပအေရးသားဟာ
ဖတ္ရႈသူကို တရင္းတစ္ႏွီးျဖစ္ေစႏိုင္တဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္လို႕ေတာင္
ေျပာရမယ္ ထင္ပါတယ္။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

109

W

၁၆ ႏွစသ
္ ားေလး ဟိဒ
ု င္ေကာဖီးက သူ႕ဘ၀ရဲ႕ျဖစ္ပ်က္

စကားေျပာဖို႕ သြားေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာက ဆုံးမစကားေတြနဲ႕

ခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို စီကာပတ္ကုံး ေျပာျပေနတဲ့ပုံစံနဲ႕ဇာတ္

တစ္သီတစ္တန္း ေျပာေနေပမယ့္လည္း သူ႕ရဲ႕စိတ္က ဟိုေရာက္ဒီ

လမ္းတစ္ခုလုံးကို စြဲေဆာင္သြားပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး လူငယ္ေတာ္

ေရာက္ ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါဟာ စာေရးဆရာက ေရး

ေတာ္မ်ားမ်ား သုံးတတ္တဲ့ ဗန္းစကားေတြနဲ႕ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး လူငယ္

ျပေနလို႕ ဖတ္တဲ့သူက သိရတာ မဟုတ္ဘဲနဲ႕ သူကိုယ္တိုင္က သူ႕

တစ္ေယာက္ရဲ႕ဟန္ကို ေပၚလြင္ေစတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ဆရာ

ရဲ႕ ဟုိဟိုဒီဒီ စိတ္ခံစားမႈေတြကို ေျပာျပေနလို႕သာ ဖတ္ရႈတဲ့သူကုိ

ႀကီး ျမသန္းတင့္ ကိုယ္တုိင္ကလည္း အဲဒီ ဗန္းစကားေတြကို ႀကိဳး

တိက
ု ႐
္ က
ုိ ခ
္ စ
ံ ားမိေစတာပါ။ ဆရာျဖစ္တသ
့ဲ က
ူ သူ႕ရဲ႕စာေမးပြဲ အေျဖ

စားၿပီး ဘာသာျပန္သုံးထားတယ္လို႕ဆုိခဲ့ပါတယ္။

လႊာကို ထုတ္ျပရင္းနဲ႕ “မင္းကို္ စာေမးပြဲခ်ရတဲ့အတြက္ ငါ့မွာအျပစ္

*

*

*

*

*

*

*

ရွလ
ိ ား တပည္”့ ၊ “မင္းသာ ငါ့ေနရာေရာက္ရင္ ဘာလုပမ
္ လဲ”စသျဖင့္

ဒီဇာတ္လမ္းေလးရဲ႕အဖြင့္မွာေတာ့ ‘‘ကြ်န္ေတာ့္အျဖစ္

ဆုိဆုံးမေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႕စိတ္ေတြကေတာ့...

အပ်က္ကို နားေထာင္ခ်င္သလား’’ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေလးနဲ႕ စထားပါ
တယ္။ သူ႕အျဖစ္အပ်က္က ဘာလဲဆုိေတာ့ ဟိုဒင္ေကာဖီး ဆုိတဲ့

ေရခဲရင္ ဘဲကေလးေတြ ဘယ္ကိုသြားၾကမွာပါလိမ့္။

၁၆ ႏွစ္သား ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ မရဲတရဲနဲ႕ လူ႕ေလာက

ေတာ္ေတာ္ဆန္းတယ္ေနာ္၊

ထဲကို စူးစမ္းေဖြရွာၾကည့္ခ်င္တဲ့ ခံစားမႈေတြပါပဲ။ လူ႕ေလာကနဲ႕

ဆရာနဲ႕စကားေျပာရင္း တစ္ၿပိဳင္နက္တည္းမွာပဲ

ပတ္သက္လို႕ သူ ျမင္တဲ့အျမင္ေတြက တစ္မ်ိဳးတစ္မည္ ျဖစ္လို႕ေန

ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ဟာ

ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး သူ႕မွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားအတြက္ စိတအ
္ ခ်ဥ္

ဘဲကေလးေတြဆီေရာက္ေနတယ္

ေပါက္ေနတာေလးေတြကလည္း ဖတ္ရတဲသ
့ ေ
ူ တြအဖု႕ိ ဟာသေႏွာ

ရယ္စရာလည္း အေကာင္းသား။

တယ္လို႕ထင္ရေပမယ့္ ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္သားပဲလို႕ ျပန္ၿပီး
ခံစားမိေစမယ္လုိ႕ ကြ်န္မ ယုံၾကည္ပါတယ္။

သူ႕အေၾကာင္းကိုေတာ့-

ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ေတြက နယူးေယာက္မွာေနခဲ့တုန္းက ၿမိဳ႕လယ္ပန္း

“ကြ်န္ေတာ့္ အျဖစ္အပ်က္ကုိ ကြ်န္ေတာ္ပင္ေဆး အ

ျခံႀကီးကို သြားသတိရတယ္။ ခုေန အိမျ္ ပန္ေရာက္ရင္ ပန္းျခံႀကီးထဲ

ထက္တန္းေက်ာင္းက ထြကလ
္ ာတဲေ
့ နရာက စေျပာမယ္။ ဒီေက်ာင္း

က ေရကန္ေလးမွာ ေရေတြ ခဲေနေရာ့မယ္။ ေရခဲရင္ ဘဲကေလးေတြ

နာမည္ကို ခင္ဗ်ားတုိ႕လည္း ၾကားဖူးခ်င္ ၾကားဖူးၾကမွာပါ၊ အဲဒီ

ဘယ္ကိုသြားၾကမွာပါလိမ့္။ ေတာ္ေတာ္ဆန္းတယ္ေနာ္၊ ဆရာနဲ႕

ေက်ာင္းေၾကာ္ျငာေတြကို ေတြ႕လည္း ေတြ႕ဖူးၾကမွာပါ။ ေဟာ့ေရွာ့

စကားေျပာရင္း တစ္ၿပိဳင္နက္တည္းမွာပဲ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ဟာ ဘဲက

ေက်ာင္းသားေလးတစ္ေယာက္ ျမင္းစီးၿပီး ျခံစည္း႐ိုးခုန္ေနတဲ့ ပုံနဲ႕

ေလးေတြဆီေရာက္ေနတယ္ ရယ္စရာလည္း အေကာင္းသား”စ

ေလ။ သူ ေၾကာ္ျငာပုံက စာသင္ေက်ာင္းေၾကာ္ျငာပုံနဲ႕မတူဘဲ ပိုလုိ

သျဖင့္ ဆရာက ေျပာတာက တျခား၊ သူေတြးတာက တျခား ျဖစ္လို႕

အ႐ိုက္သင္တန္းေက်ာင္းေၾကာ္ျငာနဲ႕တူတယ္။ စာသင္ေက်ာင္းဆုိ

ေနပါတယ္။

ရင္လည္း ဒီေက်ာင္းမွာ အခ်ိန္ရွိသေရြ႕ ပိုလိုပဲ ႐ိုက္ေနၾကသလား

လို႕ေတာင္ ထင္ၾကမလား မသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ ေနခဲ့တဲ့

သက္ေတြ ဘ၀တုန္းကလည္း အဲဒီလိုမ်ဳိး ခံစားမႈေတြရွိခဲ့တာပဲ ဆုိ

အတြင္းမွာေတာ့ ေက်ာင္းနားမွာ ပိုလို႐ိုက္ဖုိ႕ မေျပာႏွင့္၊ ျမင္းဆိုလို႕

တာ သြားသတိရမိတယ္။ ကြ်န္မဆုိ ေမေမဆူရင္ နားၾကပ္တပ္ၿပိီး

တစ္ေကာင္တစ္ၿမီးမွ မျမင္ခဲ့ရဘူး၊ အဲဒီ ျမင္းစီးေနတဲ့ ေကာင္ေလး

သီခ်င္းနားေထာင္လိုက္တာပဲ။ ကြ်န္မငယ္ငယ္ကတည္းက လူႀကီး

ပုံေအာက္မွာ ကြ်ႏ္ုပ္တုိ႕ေက်ာင္းသည္ လူေတာ္ လူေကာင္းမ်ား

ေတြက ျပန္မေျပာနားမေထာင္သမားလု႕ိ ဆုၾိ ကပါတယ္။ ဟုတတ
္ ယ္။

ဉာဏ္ေကာင္းသူမ်ားကို ေမြးထုတ္ေပးခဲ့သည္ လို႕ ေရးထားတယ္’’

ကြ်န္မက လူႀကီးေတြကို ျပန္ေျပာရမွာ တကယ္၀န္ေလးပါတယ္။ ေမ

“ကြ်န္ေတာ္ဆရာနဲ႕စကားေျပာေနလိ႕ု သာ ေျပာရတယ္

သူ႕အေၾကာင္းေတြ ဖတ္ရင္းနဲ႕ ကြ်န္မတုိ႕ဆယ္ေက်ာ္

‘‘ဒါေပမယ့္ ေၾကာ္ျငာဆိတ
ု ာ ေၾကာ္ေအာင္ျငာတဲ့ သေဘာ

ေမ ဆူေနတုနး္ နားၾကပ္တပ္လက
ုိ ေ
္ တာ့ ေမေမကလည္း မသိေတာ့

ပါ။ ဒီျပင္ေက်ာင္းေတြနဲ႕ဘာမွမထူးပါဘူး။ သူတုိ႕ေက်ာင္းက ထြက္

သူေျပာသမွ် ၿငိမ္ခံေနၿပီဆိုၿပီး ေက်နပ္သြားတတ္သလို ကြ်န္မက

တဲ့ ဉာဏ္ေကာင္းတဲသ
့ ဆ
ူ လ
ို ႕ုိ သိပမ
္ ေတြ႕ရပါဘူး။ အဲ... တစ္ေယာက္

လည္း ကိုယ့္သီခ်င္းေတြနဲ႕ကိုယ္ အဆင္ကို ေျပလို႕ပါပဲ။ ႏွစ္ဦးႏွစ္

ႏွစေ
္ ယာက္ေတာ့ ရွခ
ိ ်င္ရမ
ိွ ာွ ေပါ့။ ဒါေလာက္ေတာ့ ဘာေျပာေလာက္

ဘက္ အဆင္ေျပေအာင္ ႀကိဳးစားတဲ့သေဘာပါ။

လို႕လဲ။ သူတုိ႕ေက်ာင္း မေရာက္လို႕ တျခားေက်ာင္း ေရာက္သြား

ကဲ... ဇာတ္လမ္းအေၾကာင္းေလး ဆက္ေျပာရဦးမယ္။

လည္း ေတာ္တဲ့လူက ေတာ္မွာပဲ”လုိ႕ သူတက္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းနဲ႕ပတ္

ပင္ေဆးေက်ာင္းကေန သူ အိမ္ျပန္ရမယ့္အခ်ိန္မွာ သူ႕

သက္လ႕ုိ ခပ္ေထ့ေထ့ေရးခဲတ
့ ့ဲ စာေၾကာင္းကေနအစခ်ီၿပီး ဆြေ
ဲ ဆာင္

မွာ အိမျ္ ပန္ခ်င္စတ
ိ ္ မရွခ
ိ ပ
့ဲ ါဘူး အိမေ
္ ရာက္ရင္လည္း အဆူခရ
ံ မယ့္

သြားပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ဟိုဒင္းေကာဖီးတစ္ေယာက္

အတူတေ
ူ တာ့ သူအျပင္မာွ ခဏေနခ်င္ေသးတဲ့ စိတန
္ ႕ဲ နယူးေယာက္

ေျခာက္လပတ္စာေမးပြဲက်ခဲ့ၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းကေန အထုတ္ခံခဲ့ရ

ကုိ ျပန္ခဲ့ေပမယ့္၊ ဒါေပမယ့္ အိမ္မျပန္ေသးဘဲ ဟိုတယ္တစ္ခုမွာ

ပါတယ္တဲ့။

၀င္ေနခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ကပြဲခန္းမေတြဆီသြား၊ သူ႕

သူ႕စိတထ
္ က
ဲ အထင္ႀကီးေလးစားတဲ့ ဆရာတစ္ဥးီ လိ႕ု

ကိယ
ု သ
္ ူ အသက္ျပည္ၿ့ ပီလ႕ုိ လိမည
္ ာရင္း အရက္ေတြ ၀ယ္ေသာက္

ဆုိရမယ့္ ဆရာ စပင္ဆာဆီကို သူ အိမ္ျပန္ရေတာ့မွာမုိ႕ ႏႈတ္ဆက္

နဲ႕ သူေပ်ာ္သလို ေနေနခဲပ
့ ါတယ္။ ကြ်န္မ တစ္ခသ
ု တိထားမိတာက

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

110

W

သူဟာ ေလာကႀကီးကို တစ္ေစာင္းျမင္တတ္တယ္။ ေလလြင့္ေန

တယ္ဆုိေပမယ့္ သူတုိ႕ဆီက လူငယ္ေတြဟာ စာေတာ္ေတာ္ေလး

ရင္ သ႐ုပေ
္ ဆာင္သမားကို ၾကည္ရ
့ တာ မေကာင္းေတာ့သလိပ
ု ဲ သူ႕

ဖတ္တာ ေတြ႕ရပါတယ္။ အခု ဇာတ္ေကာင္ ဟိုဒင္းေကာဖီး ဆုိရင္

ေ၀ဖန္ခ်က္က ေျပာင္ေျမာက္လွပါတယ္။

လည္း သူဖတ္ရတဲစ
့ ာအုပေ
္ တြအေၾကာင္း၊ စာေရးဆရာေတြအေၾကာင္း

ကို သူ ဘယ္စာအုပ္ကို ႀကိဳက္တယ္၊ မႀကိဳက္ဘူး စတဲ့ အေၾကာင္း

မရွိေတာ့ဘူးလို႕ေတာ့ မထင္ပါနဲ႕။ ဆယ္ေက်ာ္သက္တစ္ေယာက္

ေတြကို သူ႕ခံစားမႈေတြထဲမွာ ညႇပ္ညႇပ္ၿပီး ေျပာသြားတာ ေတြ႕ရပါ

ဟာ မေက်နပ္စရာေတြေတာ့ မ်ားမွာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အားလုံးေတာ့

တယ္။ ဒါဟာ လူငယ္ေတြအတြက္ စာဖတ္ျခင္းဟာ အတုယထ
ူ က
ို ္

မဟုတ္ပါဘူး။ ကြ်န္မတုိ႕ ဆယ္ေက်ာ္သက္ဘ၀ကလည္း အဲဒီလိုပါ

တဲ့ အေၾကာင္းတစ္ခုလို႕ ကြ်န္မေတာ့ ထင္ပါတယ္။

ပဲ။ ဟိုဟာ ေ၀ဖန္ခ်င္၊ ဒီဟာ ေ၀ဖန္ခ်င္နဲ႕ တကယ္တမ္း ကိုယ့္ဘာ

သာကိုယ္ လက္ေတြ႕လုပ္မွ မေရရာတာေတြ၊ မေသခ်ာတာေတြ၊

သူဟာ ကေလးအရြယ္လည္း မဟုတ္ေတာ့တဲ့ ဆယ္

အင္း ကြ်န္မတုိ႕ဆီမွာ ေျပာသလို Over ေတြ ျဖစ္ကုန္

သူ႕ခံစားမႈမွာ မေက်နပ္တာေတြမ်ားလို႕ ေက်နပ္စရာ

ေက်ာ္သက္ လူငယ္တစ္ေယာက္ဘ၀ဆိုေတာ့ သူ႕မွာ အခ်စ္ေရးနဲ႕

ျဖစ္မလာတာေတြ အမ်ားႀကီးကို ေတြ႕ၾကဳံခဲ့ၾကရတာပါ။

ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းေတြကလည္း အစပ်ိဳးေနခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ သူဟာ ရည္းစားလည္း မယ္မယ္ရရ ထားဖူးေသးတာ

သူေတြ အေၾကာင္းကိုလည္း ထည့္ေရးထားပါတယ္။ သူဟာ သူ႕ရဲ႕

လည္း မဟုတ္ျပန္ပါဘူး။ သူ႕အခန္းေဖာ္ သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ သူ႕အိမ္နီး

အကို၊ ညီေလး၊ ညီမေလးေတြကို အေတာ္ေလး ခ်စ္တဲ့သူ တစ္

နားက သူ စိတ္ကစားဖူးတဲ့ ေကာင္မေလး ဂ်ိန္းတုိ႕ တြဲသြားတြဲလာ

ေယာက္ပဲဆုိတာ ဒီ၀တၳဳ ဖတ္ၾကည့္တဲ့သူေတြ ခံစားမိမွာပါ။ တျခား

လုပတ
္ ့ဲ အခ်ိနမ
္ ာွ လည္း လူငယ္ပပ
ီ ီ သူ႕စိတေ
္ တြက သ၀န္တတ
ုိ တ္

သူ႕ရဲ႕စိတခ
္ စ
ံ ားမႈေတြမာွ ၊ သူ႕ရဲ႕မ်က္ႏာွ မွာ စိတအ
္ ခ်ဥ္ေပါက္ေပါက္

ခဲ့ပါတယ္၊ ေနာက္ၿပီး သူ႕ထက္ အသက္နည္းနည္းႀကီးတဲ့ လုပ္စ္

နဲ႕ေလွာင္ျပဳံးျပဳံးေနသေလာက္ သူ႕မိသားစုက ညီ ညီမေတြအေၾကာင္း

ဆိတ
ု ့ဲ သူငယ္ခ်င္းနဲ႕လည္း ဖိမ
ု ကိစန
ၥ ႕ဲ ဆုင
ိ တ
္ အ
့ဲ ေၾကာင္းေတြကုိ သူ

ေျပာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႕ရဲ႕ပကတိ ၾကည္လင္ျပဳံးရႊင္ေနတဲ့ မ်က္

ေဆြးေႏြးခ်င္ေလ့ရွိပါတယ္။

ႏွာကိုပါ ခံစားျမင္ေယာင္မိေစပါတယ္။

ဟိုဒင္းေကာဖီးရဲ႕ ဘ၀မွာလည္း သူ႕စိတ္နဲ႕ေတြ႕ခဲ့တဲ့

ကပြဲေတြ သြားတဲ့အခါမွာလည္း သူ႕ကိုယ္သူ အသက္

ျပည္ၿ့ ပီးသား လူႀကီးတစ္ေယာက္လုိ ဟန္ေဆာင္ရင္း လူႀကီးစတုင
ိ လ
္ ္

ညီမေလးဆံပင္ေတြက ရဲရဲနီလို႕။

ဖမ္းေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္ လူငယ္ေတြရဲ႕စူး

ေႏြဆုိရင္ ညီမေလးက ဆံပင္ကို တုိတုိေလးပဲ

စမ္းခ်င္တ့ဲ သဘာ၀နဲ႕လူႀကီးတစ္ေယာက္လုိ ေနခ်င္လာတဲ့ စိတက
္ ို

ထားတတ္တယ္။

သ႐ုပ္ေဖာ္ထားတာပါ၊ ဆယ္လီ ဆုိတဲ့ေကာင္မေလးနဲ႕လည္း တစ္
ရက္ Date လုပ္ၿပီး ေလွ်ာက္လည္ခဲ့တယ္။ ျပဇာတ္ေတြ ၾကည့္ခဲ့

သူ႕ညီမေလးနဲ႕ပတ္သက္တဲ့အေၾကာင္းဆုိရင္-

တယ္၊ သူ႕ၾကည္ခဲ့တဲ့ ျပဇာတ္ထဲက ဇာတ္ေကာင္ကို ေရးထားတဲ့

“ကြ်န္ေတာ့္ ညီမေလးကို ခင္ဗ်ားတုိ႕ ျမင္ေစ့ခ်င္တယ္။

သူ႕ရဲ႕အျမင္ကလည္း အေတာ္ေလးအျမင္ဆန္းပါတယ္။ သူက ဘာ

ကြ်န္ေတာ့္ ညီမေလးေလာက္ ေခ်ာၿပီး ဉာဏ္ေကာင္းတာ ရွိမယ္လို႕

ေျပာလဲဆုိေတာ့-

ေတာင္ မထင္ဘးူ ။ ေက်ာင္းမွာဆုရ
ိ င္လည္း စာသိပေ
္ တာ္တာ။ တစ္

“သူတ႕ို ကိၾု ကည္ရ
့ တာ အျပင္က တကယ္လ
့ ေ
ူ တြန႕ဲ မတူ

အိမ္လုံးမွာ ခပ္ထိုင္းထုိင္းဆုိလို႕ ကြ်န္ေတာ္တစ္ေယာက္ပဲ ရွိတယ္။

ဘူး။ တကယ္လ
့ ေ
ူ တြန႕ဲ မတူလ႕ုိ ၊ သ႐ုပေ
္ ဆာင္ေတြလုိ သ႐ုပေ
္ ဆာင္

ညီမေလးဆံပင္ေတြက ရဲရဲနီလို႕။ ေႏြဆုိရင္ ညီမေလးက ဆံပင္ကို

သလားဆိေ
ု တာ့ ဒီလလ
ုိ ည္း မဟုတဘ
္ းူ ။ သူတ႕ို သ႐ုပေ
္ ဆာင္ေနပုက

တုတ
ိ ေ
ို လးပဲ ထားတတ္တယ္၊ ရွတ
ိ ဆ
့ဲ ပ
ံ င္ေလးကိလ
ု ည္း နားေနာက္

ဘာနဲ႕တူသလဲဆေ
ုိ တာ့ သူတ႕ို ဟာ နာမည္ေက်ာ္မင္းသား မင္းသမီး

မွာ ညႇပ္ထားတတ္တယ္။ သူ႕နားရြက္ေလးေတြကလည္း ေတာ္

ေတြ၊ ဒီေတာ့ နာမည္ေက်ာ္ေတြ သ႐ုပ္ေဆာင္သလိုပဲ ေဆာင္မယ္

ေတာ္ ၾကည္ေ
့ ကာင္းတယ္။ ညီမေလးက ၁၂ ႏွစပ
္ ဲ ရွေ
ိ သးတာ။ ပန္း

ဆုိတဲ့ ပုံစံမ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္။ သ႐ုပ္ေဆာင္တာက ေကာင္းေတာ့

ျခံထဲမွာ ညီမေလး စကိတ္စီးေနတာကုိ ကြ်န္ေတာ္ ျပတင္းေပါက္

ေကာင္းပါတယ္ သိပေ
္ ကာင္းလြနး္ ေနတယ္။ တစ္ေယာက္က စကား

က လွမ္းၾကည့္ဖူးတယ္။ ပိန္ပိန္ပါးပါးနဲ႕ ၾကည့္လို႕ေကာင္းလိုက္တာ

ေျပာလိ႕ု ၿပီးသြားရင္ ေနာက္တစ္ေယာက္ကလည္း စဥ္းစားမေနဘူး။

ဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ့္ညီမေလးကို ခင္ဗ်ားတုိ႕လည္း သေဘာက်မွာပါ။

ေဒါက္ေဒါက္နဲ႕ေျပာသြားတာပဲ၊ အျပင္မွာ တကယ့္လူေတြ စကား

ေျပာလုိက္ရင္ ‘ခ်က္’ခနဲဆုိ သူ နားမလည္တာ မရွိဘူး၊။ သိပ္အကင္း

ေျပာသလုိ တစ္ေယာက္မၿပီးခင္ တစ္ေယာက္ျဖတ္ေျပာ၊ တစ္

ပါးတဲ့ ေကာင္မေလး”လို႕ သူ႕ညီမေလးအေၾကာင္းကို အမႊန္းတင္

ေယာက္ေျပာမယ္လပ
ု တ
္ န
ု း္ တစ္ေယာက္က လုေျပာ။ ဒီလပ
ုိ ဲ အျပင္

ၿပီး ေျပာျပထားပါတယ္၊

က သ႐ုပ္နဲ႕တူေအာင္ေတာ့ လုပ္တာပဲ။ ဒါေပမယ့္ သိပ္တူလြန္းေန

တယ္။ သူတ႕ို စကားေျပာခန္းေတြက အာနီ စႏၵရားတီးသလိပ
ု ဲ ဟန္

ေၾကာင္းကိုလည္း “ကြ်န္ေတာ့္အစ္ကို ဒီဘီဆုိရင္လည္း ေဟာလီ

မ်ားလြန္းေနတာ။ သိပ္ၿပီးေကာင္းတာကို လုပ္ေနရင္ တကယ္လုပ္

၀ုဒ္မွာေနတဲ့ စာေရးဆရာဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ့္ညီေလး အယ္လီဆုိရင္

ေနတာနဲ႕မတူေတာ့ဘူး၊ ရွိဳးထုတ္ေနတာနဲ႕တူတယ္။ အဲဒီလုိ ရွိဳး

လည္း မေျပာနဲ႕ေတာ့၊ အဘက္ဘက္က ေတာ္တဲ့ေကာင္ အယ္လီ

ထုတ္တာနဲ႕တူေနတယ္ ဆုိရင္ ဘယ္လိုပဲ ေကာင္းေအာင္လုပ္လုပ္

က ဘယ္သန္ဆုိေတာ့ ဘယ္ဘက္မွာ၀တ္တဲ့ ေဘ့စ္ေဘာလက္

မေကာင္းေတာ့ဘူး”လို႕ဆိုထားပါတယ္။

အိတ္ေလး ရွိတယ္။ သူက ကဗ်ာ႐ူးဆုိေတာ့ သူ႕လက္အိတ္ေလး

pmyGifhvTm

အစ္ကိုျဖစ္တဲ့ ဒီဘီ နဲ႕ ဆုံးသြားတဲ့ ညီေလး အယ္လီ အ

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

111

W

ေပၚမွာ ကဗ်ာေတြ ေရးထားေလ့ရွိတယ္။ ေဘ့စ္ေဘာ႐ိုက္ကြင္းကို

ႀကီးထဲကို က်သြားတတ္တယ္’’

ဆင္းသြားလိ႕ု ဘယ္သမ
ူ ွ မေရာက္ေသးရင္ လက္အတ
ိ က
္ ေလး ျဖန္႕

ျဖန္႕ၿပီး ကဗ်ာေတြ ဖတ္ေနတာပဲ။ ခုေတာ့ မရွေ
ိ တာ့ပါဘူး၊ ဆုးံ သြား

ေယာက္ ေရးထားတာက မရင့္က်က္ေသာသူသည္ အေရးကိစၥ

ပါၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္တ႕ို တေတြ မိနး္ မွာေနတုနး္ က ေသြးကင္ဆာေရာဂါ

တစ္ခုအတြက္ သူရဲေကာင္းပီသစြာ ေသလိုသည္။ ထုိလကၡဏာ

နဲ႕ဆုးံ သြားတာပါ။ သူက ကြ်န္ေတာ္ထ
့ က္ ႏွစႏ
္ စ
ွ ေ
္ လာက္ငယ္တယ္။

သည္ မရင့္က်က္သူ၏ လကၡဏာျဖစ္သည္။ ရင့္က်က္သူအဖုိ႕မွာ

ဒါေပမယ့္ ဉာဏ္က ကြ်န္ေတာ္ထ
့ က္ အဆငါးဆယ္ေလာက္ ေကာင္း

ကား

မယ္ထင္တယ္။ ေက်ာင္းတုနး္ က သူတ႕ို အတန္းထဲမာွ သူ႕ေလာက္

လိုသည္ တဲ့။ လူေတြရဲ႕အျပဳအမူကို နားမလည္တဲ့သူ၊ လူေတြကို

ေတာ္တ့ဲ ေက်ာင္းသားမ်ိဳး တစ္ေယာက္မွ မရွဘ
ိ းူ ။ အယ္လဟ
ီ ာ ေမြး

ေၾကာက္တဲ့သူဆိုတာ တုိ႕ေလာကမွာ မင္း တစ္ဦးတည္းရွိတာ မ

ခ်င္းေတြထမ
ဲ ာွ စိတသ
္ ေဘာထားအေကာင္းဆုးံ ၊ အလိမာၼ ဆုးံ ။ ဘယ္

ဟုတပ
္ ါဘူး။ မင္းလို လူေတြအမ်ားႀကီးပါပဲ။ စိတဓ
္ ာတ္က်ခဲဖ
့ းူ တယ္။

သူ႕ကိုမွလည္း ေဒါသမႀကီးတတ္ဘူး”လို႕ သူ႕ရဲ႕ သူ႕အစ္ကုိနဲ႕ညီ

မေက်မနပ္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ဖူးၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ သူတုိ႕ရဲ႕ စိတ္

အေပၚမွာထားတဲ့ ေမတၱာတရားကို ခပ္ပါးပါးေလး ေဖာ္ျပေရးသား

ဒုကေ
ၡ တြကို မွတတ
္ မ္းတင္သာြ းၾကတယ္။ ဒါေတြကုိ မင္း ေလ့လာရ

ထားပါတယ္။

မယ္။ သင္ခန္းစာယူရမယ္၊ တေန႕ေန႕မွာ မင္းမွာလည္း တစ္ခုခု

‘‘ေနာက္ၿပီး ၀ီလ်ံစတစ္ကယ္ ဆုိတဲ့ စိတ္ပညာရွင္တစ္

အေရးကိစၥတစ္ခုအတြက္

က်ိဳးႏြံစြာ

အသက္ရွင္ေနထိုင္

ေပးစရာရွိလာလိမ့္မယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္ကလည္း မင္းဆီက

မင္းသြားေနတဲ့လမ္းဟာ

တစ္ခုခုကို ေလ့လာသင္ယူရမွာပဲ၊ ဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္စရာေကာင္း

ေခ်ာက္ထဲကိုက်မယ့္ လမ္းကြ။

တဲ့ အျပန္အလွန္ဆက္သြယ္မႈလဲ။ ဒါဟာ ပညာေရးမဟုတ္ဘူး၊ ဒါ

အဲဒီေခ်ာက္ဟာ ေတာ္ေတာ္ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္။

ဟာ သမုိင္း၊ ဒါဟာ ကဗ်ာ”လို႕ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။

က်ေနတဲ့လူ ကိုယ္တိုင္ေတာင္

ေနာက္ဆုံး ဇာတ္သိမ္းမွာေတာ့ သူအိမ္ကေန ေ၀းရာဆီ

က်လို႕က်ေနမွန္းမသိတဲ့ ေခ်ာက္မ်ိဳးတဲ့။

ထြက္သြားဖုိ႕ ညီမျဖစ္တဲ့သူကို ထပ္မံသြားေရာက္ ႏႈတ္ဆက္ရာက

လူ႕ဘ၀တစ္ေကြ႕ေကြ႕မွာ

သူနဲ႕အတူတူလုိက္ခဲ့မယ္လုိ႕ ညီမေလးက ဆုိခဲ့တာေၾကာင့္ သူပါ

လူေတြဟာ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ကို

ထြက္မသြားႏုိင္ေတာ့ဘဲ အိမ္ျပန္လိုက္ခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္းေလးနဲ႕

မေက်မနပ္ျဖစ္လာတဲ့အခါေတြ ရွိတယ္။

အဆုံးသတ္ထားပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ဆုိးေပေလလြင့္ေပမယ့္
တကယ္တမ္း သူ႕မိသားစုကုိ သူ အဆုံးရႈံး မခံႏုိင္တာကို ခံစားမိေစ

ေနာက္ၿပီး သူ အမွတ္မထင္ ဆုံခဲ့ရတဲ့ သီလရွင္ႀကီးႏွစ္

မွာပါ။ ဇာတ္သိမ္း စာေၾကာင္းမွာေတာ့ သူဒီလိုေတြ ေျပာမိ ေရးမိတဲ့

ပါးကလည္း သူ႕စိတ္ကို အေကာင္းျမင္ေစခဲ့တဲ့သူ ႏွစ္ဦးလည္း ျဖစ္

အတြက္လည္း သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဆုံး႐ႈံးခဲ့ရတယ္လို႕ ဆုိထား

ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕သူ ေလလြင့္ေနရာကေန သူ႕မွာ ပိုက္ဆံျပတ္လာ

ပါတယ္။

*

ခဲ့တယ္။ အဲဒီေတာ့ ဘယ္သူမွ မသိေအာင္ သူ႕အိမ္သူ တိတ္တိတ္

*

*

*

*

*

*

ေလးျပန္လာခဲ့ရတယ္။ မိဘေတြကလည္း အျပင္သြားေနတဲ့အခ်ိန္

ဒီဇာတ္လမ္းေလးက တကယ့္ကို ႐ိုး႐ိုးစင္းစင္းေလးနဲ႕

ျဖစ္ေတာ့ သူ႕ညီမေလးကိုပဲ တိတ္တဆိတ္ ခုိးေတြ႕ခဲ့တယ္။ ညီမ

လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕စ႐ိုက္သဘာ၀ကို အျပည့္အ၀ ေဖာ္ၾကဴးႏုိင္

ျဖစ္သူက နာတာလူးပြဲေတာ္မွာ သုံးဖုိ႕ စုထားတဲ့ ပိုက္ဆံေလးကို

တယ္လ႕ုိ ကြ်န္မေတာ့ ခံစားယုၾံ ကည္မပ
ိ ါတယ္။ ဖတ္ရသ
ႈ ေ
ူ တြအတြက္

သူ႕အတြက္ေပးေတာ့ သူ မယူရက္၊ ယူရက္နဲ႕ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ခဲ့

“ငါတုိ႕ေတြရဲ႕ ဆယ္ေက်ာ္သက္ဘ၀ေတြတုန္းကလည္း ဒီလိုပါပဲ

ျပန္တယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ သူ႕ရဲ႕ဆရာ အန္တီလီနတ
ီ ုိ႕ အိမ္ကုိ

လား” ေတြးမိေစမွာ အမွနပ
္ ါပဲ၊ အသက္အရြယေ
္ တြ ဘယ္ေလာက္ပဲ

သူ ထြက္လာခဲ့တယ္။ အဲဒီမွာ ဆရာနဲ႕ သူနဲ႕စကားထုိင္ေျပာတဲ့ အ

ႀကီးလာေပမယ့္ ကြ်န္မတုိ႕ဟာ ဆယ္ေက်ာ္သက္ဆုိတဲ့ အခ်ိန္ကာ

ပိင
ု း္ က အေတာ္ေလး ပညာရေစတယ္။ သူက သူ႕စိတထ
္ က
ဲ ခံစားမႈ

လတစ္ခုကို ျဖတ္သန္းခဲ့ရတာမုိ႕ အဲဒီအရြယ္ရဲ႕စိတ္ခံစားမႈေတြဟာ

ေတြနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ဆရာျဖစ္တဲ့သူကို ထုိင္ေျပာျပတယ္။

ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား တူညီၾကမယ္လို႕ထင္ျမင္မိပါတယ္။

ဆရာျဖစ္တဲ့သူက-

“မင္းသြားေနတဲ့လမ္းဟာ ေခ်ာက္ထဲကို က်မယ့္ လမ္း

ဘ၀ဟာ အမွားအမွန္ မခြဲႏုိင္ၾကေသးတဲ့ အခ်ိန္မို႕ ကြ်န္မကိုယ္တိုင္

ကြ။ အဲဒီေခ်ာက္ဟာ ေတာ္ေတာ္ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္။ က်

လည္း ခပ္ေပါ့ေပါ့ အေတြးနဲ႕ေနထိုင္ခဲ့တဲ့ ရက္ေတြ အမ်ားႀကီးပါပဲ။

ေနတဲ့လူ ကိုယ္တိုင္ေတာင္ က်လို႕က်ေနမွန္းမသိတဲ့ ေခ်ာက္မ်ိဳးတဲ့။

‘‘ေလလြငသ
့္ ’ူ ’ဘာသာျပန္၀တၳဳေလးဟာ ကြ်န္မအတြကေ
္ တာ့ ငယ္

လူ႕ဘ၀တစ္ေကြ႕ေကြ႕မွာ လူေတြဟာ ကိယ
ု ပ
့္ တ္၀န္းက်င္ကုိ မေက်

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႕ ျပန္စကားေျပာရသလို ခံစားမိေစပါ

မနပ္ျဖစ္လာတဲ့အခါေတြ ရွိတယ္။ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္က မေပးႏုိင္

တယ္။ ကြ်န္မ ေရးတဲ့အထဲမွာ အမွားပါရင္လည္း ခြင့္လႊတ္ပါလို႕

တာေတြကုိ ေတာင္းဆုလ
ိ ာတတ္တအ
့ဲ ခါေတြ ရွတ
ိ ယ္။ အဲဒမ
ီ ာွ တင္ပဲ

ေျပာရင္းနဲ႕ စာပြင့္လႊာ စာဖတ္ပရိသတ္ေတြအတြက္ ဆရာႀကီး

ေရွ႕ေနာက္ မစဥ္းစားဘဲ လုပ္ခ်င္ရာေတြ ေလွ်ာက္လုပ္လာတတ္

ျမသန္းတင့္ ရဲ႕ ‘‘ေလလြင့္သူ’’ဘာသာျပန္၀တၳဳအေၾကာင္းကို ဒီမွာ

ေတာ့တယ္။ ကိုယ္က ဘာမွႀကိဳးစားျခင္း မရွိဘဲ ရမ္းလာတတ္တာ

ပဲ နိဂုံးခ်ဳပ္လိုက္ပါရေစရွင္။

အနာဂတ္ဆိုတာ ေ၀၀ါးေနေသးတဲ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္

ခိုင္ေလး

ေတြရွိတယ္။ အဲဒီလိုလူေတြဟာ ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ ေခ်ာက္

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

112

#

W

'gwdkUjynf 'gwdkUajr

]jynfaxmifpk&wemrsm;}
ေျမာက္ဘက္ဆီသုိ႕ခရီးႏွင္
ေတြ႕လိမ့္ နယ္ကခ်င္
ပုေလြသံလြင္ အိုးစည္ေႏွာ
ေထာင္ကာနဲ႕ မေနာ။

အေနာက္တေၾကာ ေတာင္တန္းညိဳ
ခ်င္းတို႕ေဒသဆို
ကၽြဲခ်ိဳမႈတ္လို႕ အားမာန္ဇြဲ
ခြာဒိုသဘင္ပြဲ။

ႏွင္းျမဴ၀ဲတဲ့ အေရွ႕မွာ
ရွမ္းေတာင္႐ိုးမပါ
ကိႏၷရာသဏၭာန္အလွ
ေနာင္ဗိန္ေနာင္နဲ႕က။

ကရင္ကယား ေတာင္ပိုင္းေျမ
ဖားစည္ေတးသံေ၀
လာေလလာေလ ဆင္ယင္ႏႊဲ
ဒံုးႏွင့္ ၀ါးညႇပ္ပြဲ။

ေျမျပန္႕ကလည္း ေဗထံုဂ်မ္
ႏွဲနဲ႕ဒိုးပတ္သံ
ဟန္နဲ႕ပန္နဲ႕ ေလွာင္ေျပာင္ျပ
ဦးေရႊ႐ိုးအက။

အလွမ်ဳိးစံု အဖံုဖံု
ယဥ္ေက်းမႈအစံု
ၾကည့္႐ႈမကုန္ ခ်ိမ့္ခ်ိမ့္သဲ
ငါတို႕ျပည္ေထာင္ထဲ။

မံုရြာ၀င္းေဖ

pmokw


♥♥

မြန္ျပည္နယ္၊ က်ဳိက္ထိုၿမိဳ႕နယ္ေန
ဦးေက်ာ္ျမင့္+ေဒၚတင္တင္ျမတို႕၏ သား

ကိုတင္ေအာင္မိုး ႏွင့္
ဦးဖိုးနီ+ေဒၚျမသိန္းတို႕၏ သမီး

မေဟဇင္မိုး@မငု၀ါ တို႕၏
‘‘၂၁.၁၂.၂၀၁၂ ရက္ေန႕’’
မေလးရွားႏိုင္ငံ၊ ဆူဘန္း၊ ေရႊေတာင္ No.1 တြင္
က်င္းပၿပီးစီးခဲ့ေသာ မဂၤလာဦးဆြမ္းေကၽြးပြဲသို႕လည္းေကာင္း၊
‘‘၂၆.၁၂.၂၀၁၂ ရက္ေန႕’’
ကြာလာလမ္ပူ၊ ေရႊေတာင္ No.1 မဂၤလာခန္းမတြင္

က်င္းပခဲ့ေသာ မဂၤလာဧည့္ခံပြဲသို႕လည္းေကာင္း
ၾကြေရာက္ခ်ီးျမႇင့္ၾကေသာ
မိတ္ေဆြအေပါင္းႏွင့္ ေရႊေတာင္ ေတးဂီတအဖြဲ႕အား
အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။

တင္ေအာင္မိုး+ေဟဇင္မိုး@ငု၀ါ

uav;wdkUurÇm

bGm;bGm;yHkajymr,f

ajr;wdkU&JUbGm;bGm;

အဘြားတို႕၏ ရင္ခြင္တြင္ ေမွးစက္ရင္း

ပုံျပင္နားေထာင္ခြင့္မရခဲ့ေသာ ကေလးမ်ားအားလုံးအတြက္ » » »

ကေလးတို႕ေရ...
ဒီတစ္ပတ္ေတာ့
ယင္ေကာင္ေလးတစ္ေကာင္နဲ႕
ႏြားႀကီးတစ္ေကာင္အေၾကာင္း ေျပာျပမယ္ကြဲ႕။
ဒီပုံျပင္ထဲက ယင္ေကာင္ကေလးဟာ
သူ႕ကိုယ္သူ အင္မတန္မွ အထင္ႀကီးတတ္တာေပါ႔ကြယ္။
ေနရာတကာ သူပါမွ ျဖစ္တယ္။
သူ႕ကို အားလုံးက အေလးထားရတယ္။
ဂ႐ုစိုက္ရတယ္ ထင္ေနတတ္တာေပါ့။
ဒါေပမယ့္ ယင္ေကာင္ဆိုတာ
အရြယ္အစားလည္းေသးေသး၊
လူနဲ႕ပတ္၀န္းက်င္အတြက္လည္း
အက်ိဳးမျပဳပဲ အညီႇအေဟာက္ေတြမွာသာ
က်က္စားတတ္တာမ်ိဳး မဟုတ္လား။
သူ႕ကို ဘယ္သူက အေရးစိုက္မွာလဲ သားတို႕ရဲ႕။
သူလာရင္ေတာင္ ေမာင္းထုတ္ၾကတာ မဟုတ္လား။
သူကေတာ့ သူ႕ကိုယ္သူ ဘ၀င္ျမင့္ေနတာေပါ့။

ႏြားႀကီးေတြကိုေတာ့ ဘြားဘြားတို႕လူသားေတြကေတာင္မွ ေက်းဇူးရွင္အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားၾကတာေလ။

ဘြားဘြားတို႕စားေနၾကတဲ့ ထမင္းေတြဟာ ႏြားႀကီးေတြရဲ႕လုပ္အားက ရတာေပါ့။ ဘြားဘြားတို႕ရဲ႕ထမင္းရွင္ေတြေပါ့။

သားတို႕အခုေသာက္ေနရတဲ့ႏြားႏို႕ေတြကိုလည္း သူတို႕က ေပးတာေပါ့။ မိုးလင္းကမိုးခ်ဳပ္ လယ္ထဲမွာ လူေတြနဲ႕အတူ လယ္

ထြန္ၾကတယ္။ စပါးသိမ္းခ်ိန္မွာ စပါးေစ့ေတြကို နင္းေျခၿပီး၊ ဆန္ေစ့ျဖစ္ေအာင္ အခြံခၽြတ္ၾကရတယ္။ သူတို႕ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လုံး လူေတြ
အတြက္ အက်ိဳးျပဳၿပီးသူတို႕ေသသြားရင္ေတာင္မွ သူတို႕ရဲ႕အေရခြံေတြကို သားေရအျဖစ္ သုံးလို႕ရေသးတာ ကေလးတို႕ရဲ႕။

ဒီေလာက္ေတာင္မွ လူေတြအတြက္ အသုံး၀င္တဲ့ လူတုိင္းက ဂ႐ုစိုက္ရတဲ့ ႏြားႀကီးကေတာ့ ဘယ္သူကမွ သူ႕ကိုသိသိ မသိသိ

သူလုပ္စရာေတြကိုသာ အျမဲတန္းလုပ္ေနတာ သားတို႕ရဲ႕။

တစ္ေန႕က်ေတာ့ ယင္ေကာင္ေလးဟာ ႏြားႀကီးရဲ႕ေခါင္းေပၚမွာ လာနားေနတယ္။ နားလည္းၿပီးေရာ မသြားခင္ မပ်ံခင္မွာ ႏြား

ႀကီးကို ငုံ႕ၾကည့္ၿပီး၊ ‘‘ကၽြႏ္ုပ္သြားေတာ့မယ္ေနာ္၊ ခြင့္ျပဳပါဦး’’လို႕ ဧည့္သည္က အိမ္ရွင္ကို ႏႈတ္ဆက္သလို ႏႈတ္ဆက္သတဲ့။

အဲဒီအခါက်ေတာ့ ႏြားႀကီးက ဘာေျပာမယ္ထင္လဲ။

“မင္းလာတာလည္း ငါမျမင္ ငါ့ေခါင္းေပၚမွာ နားတာလည္း ငါမသိ”လို႕ ျပန္ေျပာလုိက္သတဲ့ ကေလးတို႕ရဲ႕။

ဒီပုံျပင္ကေလးလိုပဲ ဘြားဘြားတို႕လူ႕ေလာကမွာ တစ္ခ်ိဳ႕သူေတြဟာ ကိုယ္ဟာ အရာ၀င္ အရာေရာက္လွၿပီ ထင္တတ္ေပမယ့္

တျခားသူေတြ အျမင္မွာေတာ့ ဘာမွမဟုတ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္တတ္တာေၾကာင့္၊ မိမိကိုယ္မိမိ အထင္ႀကီးစိတ္ေတြကို ေလွ်ာ့ခ်ေနာ္။

လူ႕ဘ၀မွာေရာ၊ သက္တမ္းကုနတ
္ အ
့ဲ ထိမာွ ေတာင္ မိမက
ိ ုိ ဘယ္သသ
ူ သ
ိ ၊ိ မသိသိ အမ်ားအတြကစ
္ တ
ိ သ
္ န္႕သန္႕နဲ႕ရြကေ
္ ဆာင္

ေပးႏိုင္တဲ့ လူငယ္ေလးမ်ားျဖစ္ႏိုင္ေအာင္ ကေလးတို႕အားလုံး ႀကိဳးစားၾကေနာ္။

#

ေျမးတို႕ရဲ႕ဘြားဘြား

tEkynm

jre'D

မ်က္ႏွာခ်င္း ဆံုကာမွ်နဲ႕ကိုယ္တို႕တေတြ ေပ်ာ္ရပါတယ္ေလ

သိရပါၿပီ။ အစ္မကို ဖုန္းဆက္မယ္’’လို႕ ေျပာၾကတာပဲ။ တစ္ခ်ိန္လံုး

အလွပဆံုး ခ်စ္စရာရက္မ်ားကို

နာရီတၾကည္ၾ့ ကည္န
့ ႕ဲ ၊ ဖုနး္ သံကုိ နားတစြငစ
့္ င
ြ ။့္ အိ.ု .. စိတမ
္ ၿငိမ္ လူ

ျမတ္ႏိုးစြာထိန္းသိမ္းရင္း သက္ဆံုးတိုင္ လက္တြဲၾကမယ္ေလ

မၿငိမ္နဲ႕ေနသာကုန္ေရာ သူတုိ႕ဆီက ဖုန္းမလာ။ စိတ္မေကာင္းျဖစ္

ကိုယ္တို႕ေမတၱာ သန္႕စင္လွပါေပ

လိက
ု ရ
္ တာ။ လူကုိ ႏႈနး္ ေခြသာြ းတာပဲ။ ဓာတ္ျပားမရလိ႕ု သာ မဆက္
ၾကတာေနမွာ။ ရွက္လုိက္တာေနာ္။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္လည္း မ်က္ႏွာပူ

ဒီေနာက္မာွ ေတာ့ ကၽြနမ
္ တိ႕ု ၃ ဦးသား အင္မတန္ တက္

လိက
ု တ
္ ာ။ သီခ်င္း ၉ ပုဒတ
္ င္တာ ၅ ပုဒရ
္ ရင္၊ ဒင္နာအႀကီးအက်ယ္

ၾကြစာြ နဲ႕ ‘‘ေတးပြငၾ့္ ကယ္စင္’’အမည္ရိွ ေရဒီယက
ုိ ာလေပၚ ေတးဂီတ

လုပ္မယ္၊ တီး၀ိုင္းလည္း ပါမယ္၊ ဆိုၾကမယ္ ေပ်ာ္ၾကမယ္ဆိုၿပီး အ

၀ိုင္းကေလး ထူေထာင္ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ပင္တိုင္သီခ်င္းေရးသူ ရွိၿပီ

ေျပာႀကီးထားမိတယ္ေလ။ ကိုယ့္လူေတြကလည္း စားနိုင္ ေသာက္

ဆုေ
ိ တာ့့ အဆိေ
ု တာ္က ကၽြနေ
္ တာ္တ႕ုိ ရွာေပးမယ္ဆၿုိ ပီး ကိ၀
ု င္းတင္

နိင
ု ္ ပါးစပ္ႀကီးေတြန႕ဲ အျပတ္ကစ
ုိ ားမွာ၊ ေရေရလည္လည္ လက္စမ
ြ း္

နဲ႕ ကိုစိန္လင္းက အဆိုေတာ္ တာ၀န္ယူပါတယ္။ သီခ်င္းေတြေရး

ျပမွာလို႕ေျပာထားေတာ့ သူတုိ႕လည္း ရွက္ရွာတယ္ထင္ပါရဲ႕။

လိက
ု ္ၾက၊ အသံသြင္းလိုက္ၾကနဲ႕အေပ်ာ္ဆံုးကာလေတြေပါ့။ ျမန္မာ့

အသံမွာ ေရဒီယိုဓာတ္ျပားလႊင့္ႏိုင္ဖို႕အတြက္ သီခ်င္းစာသားေတြ

ႏွလးုံ တုနေ
္ နတာ စိတပ
္ ်က္ရက
ွ ရ
္ ႕ံြ ေနတာက ကၽြနမ
္ ကိယ
ု တ
္ င
ုိ ေ
္ လ။

ကို အရင္တင္ၿပီး အစစ္ခံရပါတယ္။ စာသားေတြေအာင္မွ အဆိုကို

အဆိေ
ု တာ္ေတြက တကယ္ဓ
့ ာတ္ျပားအဆိေ
ု တာ္ေတြ၊ သူတ႕ုိ သီခ်င္း

တင္ခြင့္ရွိတာကိုး။

ေတြကေတာ့ မရစရာအေၾကာင္းမရွ။ိ ထိခ်င္းထိရင္ ေလာေလာဆယ္

ကၽြန္မသီခ်င္းစာသားေတြ တင္ထားခ်ိန္မွာ ကိုစိန္လင္း

ဓာတ္ျပားႏွစ္ခ်ပ္ပဲရေသးတဲ့ အဆိုေတာ္လက္သစ္ ကၽြန္မသီခ်င္း

နဲ႕ကိ၀
ု င္းတင္က အင္မတန္ခယ
ဲ ဥ္းစြာ အဆိေ
ု တာ္ေတြ ရွာေပးပါတယ္။

က ထိမွာ။ ခက္ခက္ကိုမွ လိုခ်င္သူေတာ့ ရွက္ရွက္ကိုမွ ရေနၿပီ။

ျမန္မာ့အသံရ႕ဲ ပင္တင
ုိ ဓ
္ ာတ္ျပား အဆိေ
ု တာ္ေတြျဖစ္တ့ဲ ရဲရင္ေ
့ ၀လြင၊္

ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မ ဆိုထားတာက ‘‘သည္ရာသီ’’ နဲ႕ ‘‘ဓာတုကလ်ာ’’

ထက္ျမက္စိုး၊ ေက်ာ္ေက်ာ္ထူးတို႕ေပါ့။ စကားစပ္မိရင္း ဒီေနရာမွာ

ႏွစ္ပုဒ္ထဲေလ။ သူတို႕သီခ်င္းေတြက ၅ ပုဒ္ေတာင္ မရႏိုင္ဘူးလား

ျမန္မာ့အသံ၀န္ထမ္းေတြအေၾကာင္း ဂုဏ္ယူေလးစား အားက်စြာ

ဆိတ
ု ့ဲ အေတြးပူေတြန႕ဲ တကယ္က
့ ုိ ေနမထိထင
ို မ
္ သာ အဆံးု မွာေတာ့

ေျပာျပခ်င္ပါေသးတယ္။ ျမန္မာ့အသံ၀န္ထမ္းေတြဟာ အသံအား

၉ မိင
ု မ
္ ာွ ရွတ
ိ ့ဲ ညီမနဲ႕ သြားေနၿပီး ညီအစ္မႏွစေ
္ ယာက္ ညလံးု ေပါက္

ဉာဏ္အားေကာင္းသူေတြခ်ည္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႕ေတြဟာ

နီးပါး စကားေတြေျပာလို႕ စိတ္ကို ေျဖေနရတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ တစ္ည

ေရဒီယက
ုိ ထုတလ
္ င
ႊ တ
့္ ့ဲ အစီအစဥ္တင
ုိ း္ ကို အသီးသီးတာ၀န္ယၿူ ပီး

ကုနသ
္ ာြ းၿပီးတဲ့ အခါမွာေတာ့ စိတဓ
္ ာတ္ကုိ လံးု လံးု ႀကီး ေလွ်ာ့လက
ုိ ္

ေရးသားၾကရတာပါ။

ပါေတာ့တယ္။

ဒီလေ
ုိ ရးသားၾကသလို ကိယ
ု တ
္ င
ုိ လ
္ ည္း အသံလင
ႊ ထ
့္ တ
ု ္

ေလာေလာဆယ္ ေနမရ ထိုင္မရနဲ႕ဂဏွာမၿငိမ္ႏိုင္တာ

ေနာက္တစ္ေန႕ ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္ နံနက္စာ စားေန

သူ၊ အသံနဲ႕သ႐ုပ္ေဖာ္ၾကသူ၊ သတင္းေၾကျငာသူ၊ အဆိုေတာ္ေတြ

တုန္း မနက္ ၇ နာရီခြဲမွာ ကို၀င္းတင္ဆီက ဖုန္း၀င္လာတယ္ေလ။

စသည္ျဖင့္ ဘက္ေပါင္းစံထ
ု းူ ခၽြနသ
္ ေ
ူ တြပါ။ ယခုအခါ ေနျပည္ေတာ္

‘‘ကို၀င္းတင္ရယ္ ေမွ်ာ္လိုက္ရတာ ဘယ္လုိလဲ’’

နဲ႕ ရန္ကုန္ကို လူးလားေခါက္တုန္႕ ‘‘အျပန္ အျပန္ အျပန္လားေဟ့

‘‘စိတ္မေကာင္းမျဖစ္ပါနဲ႕ အစ္မရယ္’’

အသြား အသြား အသြားပါဗ်ိဳ႕’’သီခ်င္းေလးဆိရ
ု င္း မၿငီးမျငဴ တာ၀န္

‘‘တစ္ပုဒ္မွ မရဘူးလားဟင္’’

ထမ္းၾကသူေတြေပါ့။ အဲဒီ ၀န္ထမ္းအဆိုေတာ္ေတြ ကၽြန္မတို႕ရဲ႕

သူ အသံ အေတာ္ၾကာ ေပ်ာက္သ
္ ာြ းတယ္။ သူလည္း

‘‘ေတးပြငၾ့္ ကယ္စင္’’မွာ ပါ၀င္သဆ
ီ ေ
ုိ ပးခဲၾ့ ကတာ အလြနက
္ ေ
ံ ကာင္း

အေတာ္စတ
ိ မ
္ ေကာင္း ျဖစ္ေနပံရ
ု တယ္။ ခဏေလးေနေတာ့မွ အစ္

လွပါတယ္။ ရဲရင္ေ
့ ၀လြငန
္ ႕ဲ ထက္ျမက္စးုိ က ဆိက
ု ေရးတီးၿပိဳင္ပေ
ဲြ တြ

မေရ၊ ၉ ပုဒ္ စလံုး ရတယ္လည္း ဆိုေရာ သူ႕စကားဆံုးေအာင္ နား

မွာ ေရႊတံဆိပ္အႀကိမ္ႀကိမ္ရထားခဲ့သူေတြ ျဖစ္သလို ေက်ာ္ေက်ာ္

မေထာင္ႏင
ုိ ဘ
္ ဲ ‘‘ဟယ္’’ကနဲ ေအာ္ၿပီး ခုနလ
္ က
ုိ တ
္ ာေလ ထိင
ု ေ
္ နတဲ့

ထူးကလည္း ‘‘ဆိုၾကမယ္ ေပ်ာ္ၾကမယ္’’မွာ ပထမဆုရရွိခဲ့သူပါ။

ဆိဖ
ု ာေပၚကေန ေျမာက္တက္သာြ းတာပဲ။ အနားမွာရွေ
ိ နတဲ့ ညီမနဲ႕

ကို၀င္းတင္ကလည္း

တူေလးက စိုးရိမ္လို႕ေလ။ ငါ့သီခ်င္းေတြ ဓာတ္ျပား အကုန္လံုးရ

‘‘မဟာဇနကၠ’’သီခ်င္းနဲ႕ ဆိုကေရးတီး ေရႊတံဆိပ္ဆုရွင္ ျဖစ္သလို

တယ္ဆိုေတာ့မွ သူတို႕လည္း ၀မ္းသာအားရျဖစ္ၾကတာေလ။ အင္

ဂီတမွဴးေမာင္စိန္လင္းကလည္း ဓာတ္ျပားအေတာ္အတန္ ရထားသူ

မတန္ စိတ္ေကာင္းရွိၿပီး အႏုပညာသည္ေတြကို ခ်စ္ခင္ေလးစားတဲ့

ျဖစ္တဲ့အျပင္ သူတို႕ေတြဟာ ဂီတသမားေတြမို႕ အဆိုပညာ ပါးနပ္

ကြ်န္မရဲ႕ညီမေလး မခိင
ု က
္ ခ်က္ျခင္းပဲ ကၽြနမ
္ ကို ဆုႀကီးႀကီး လက္

ကၽြမ္းက်င္သူေတြပါ။ သီခ်င္းေရးသူ ကၽြန္မကေတာ့ လိုသံုးေပါ့။ လို

ေဆာင္ေပးတဲ့ျပင္ ညစာစားပြဲကုိပါ ကၽြန္မတို႕ အဖြဲ႕သားေတြ အား

တဲေ
့ နရာမွာ ၀င္ဆရ
ုိ တာပါ။ ဒီလလ
ုိ ေ
ူ တြပါ၀င္တ့ဲ ကၽြနမ
္ တိ႕ု အဖြ႕ဲ ဟာ

လံုးအတြက္ သူ႕ျခံထဲမွာပဲ က်င္းပေပးတာ၊ တီး၀ိုင္းမွာ ကၽြန္မတို႕

ပထမဆံးု အႀကိမအ
္ ျဖစ္ သီခ်င္း ၉ ပုဒ္ အစစ္ခတ
ံ ာေပါ့ေလ။ အနည္း

အဖြ႕ဲ သားေတြအျပင္ ထား၊ တကၠသလ
ုိ လ
္ လ
့ဲ ့ဲ စတဲ့ အဆိေ
ု တာ္ေတြပါ

ဆံုး ၅ ပုဒ္ ဓာတ္ျပားရပါမွ ေရဒီယိုကေန အၿမဲလႊင့္ခြင့္ရမွာကိုး။

သီဆိုေပးတာမို႕ အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး မမထားတို႕၊ မလဲ့တို႕ဟာ အႏု

ပညာကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ ကၽြန္မတို႕မိသားစုေတြနဲ႕ ကၽြမ္း၀င္ၿပီး အခုေနခါ

ကၽြန္မတုိ႕အစ္ကိုႀကီး

ဒရမ္မာ

ဓာတ္ျပားေအာင္စာရင္း ေစာင့္ရတာ ရင္တထိတ္ထိတ္

နဲ႕ ေျဖဆိုခဲ့ဖူးသမွ် ျပည္တြင္းျပည္ပ စာေမးပြဲေတြထက္ ရင္ခုန္ရပါ

မွာေတာ့ မိသားစုေတြလိုကို ျဖစ္ေနပါၿပီ။

လား။ ဆရာႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ ‘‘ေန႕လည္ တစ္နာရီေလာက္ဆို

pmyGifhvTm

ျမန္မာ့အသံမွာ ကၽြန္မတို႕အုပ္စုေတြ မေတြ႕ရမေနႏိုင္၊

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

121

W

ေတြ႕တာနဲ႕ ရယ္ၾကျပံဳးၾက၊ ေပ်ာ္ရႊင္ၾက၊ ေျပာမဆံုးေပါင္ ေတာသံုး

ေရးေပးေတာ့ မမထား အသံေလးနဲ႕ နားေထာင္ေကာင္းလုိက္တာ

ေထာင္ေတြေပါ့။ ေနာင္အခါမွာေတာ့ လူငယ္ပင
ုိ း္ ဘုတအ
္ ဖြ႕ဲ ၀င္ေတြ

ေလ၊ တကယ္က
့ ုိ ၀ါရင္န
့ ာမည္ေက်ာ္ အဆိေ
ု တာ္ဆေ
ုိ တာ့ ဘယ္လို

ျဖစ္တဲ့ ကိုႀကီးစိုး(သန္းျမတ္စိုး)၊ ကိုတင္ဦးေလး၊ အစ္ကို၀င္းထြဋ္

နားေထာင္ေကာင္းမွန္း မသိပါဘူး။ ခံစားခ်က္ကလည္း ရွိတာကိုး။

(ေကတု၀င္းထြဋ္)၊ ကိုျမင့္လႈိင္(ပ်ဥ္းမနား)တို႕အပါအ၀င္ ဂီတ အ

မမထားက ႀကိတၿ္ ပီးခံစားတတ္သပ
ူ ါ။ ဘယ္သ႕ူ ကိမ
ု လ
ွ ည္း မေကာင္း

ေက်ာ္အေမာ္ေတြ၊ မမစန္း(ေဒၚစန္းစန္းရင္)၊ မမယဥ္(ေဒၚယဥ္ယဥ္

ေျပာတာ အျပစ္တင္တတ္တာ တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးပါဘူး။

လွ)အပါအ၀င္ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္က အေခ်ာအလွေတြ၊ ညိဳညိဳ

စိမ္း၊ ငု၀ါခုိင္တို႕လို သတင္းေၾကျငာသူ ညီမေလးေတြ၊ ကိုသန္းေ၀၊

ရိပ္ေအာက္မွာ ေအးခ်မ္း႐ိုးသားစြာ ဘ၀ကို ျဖတ္သန္းခဲ့သူပီပီ အင္

သီတာ၀င္း၊ ေအးေအးစိုး၊ ေဌးေဌး(ေမာင္ေဌး၀င္း)တို႕လို ႐ုပ္ျမင္

မတန္ သိမေ
္ မြ႕ျဖဴစင္တ
္ ာမိ႕ု ကၽြနမ
္ တိ႕ု အႏုပညာသည္ေတြ အားလံးု

အဖြဲ႕သားေတြအားလံုးနဲ႕ ကၽြန္မတို႕ေတြဟာ အင္မတန္ ခင္မင္ၾက

က ေလးစားခ်စ္ခင္ရတဲ့ တန္ဖးို ရွတ
ိ ့ဲ အမ်ိဳးသမီးပါ။ သူ႕အိမမ
္ ာွ ဘုရား

ၿပီး တစ္ေယာက္န႕ဲ တစ္ေယာက္ ေတြ႕တာနဲ႕ေအာ္ၾကဟစ္ၾက၊ ႏႈတ္

တရားနဲ႕ စိတ္ခ်မ္းေျမ့စြာ ေနထုိင္သူျဖစ္သလို၊ အႏုပညာေလာက

ဆက္ၾကနဲ႕ တကယ္က
့္ ို ေပ်ာ္ရင
ႊ ရ
္ တဲ့ ကာလမ်ားစြာေလ။ အၿမဲတမ္း

မွာက်ေတာ့လည္း နာမည္ေကာင္းနဲ႕ဘ၀တစ္ေလ်ာက္လးုံ ရပ္တည္

သာ ဒီလိုေနရရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလုိက္မလဲေနာ္။

ေနဆဲ ဂႏၴ၀င္အဆိုေတာ္ႀကီးေပါ့။

အႏုပညာကို တန္ဖိုးထားတတ္တဲ့ ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ အ

ျမန္မာ့အသံက ကူးေပးလိုက္တဲ့ ကၽြန္မတို႕ ေတးပြင့္

ငို၍ေသာ္လည္းေကာင္း ႐ိႈက္၍ေသာ္လည္းေကာင္း

ၾကယ္စင္ လႊငတ
့္ င
ုိ း္ ‘‘ျမန္မာ့အသံမွ ဆက္လက္အသံလင
ႊ ေ
့္ နပါတယ္

ေစာင့္ေမွ်ာ္လွ်က္ေနဆဲပါ ေမာင္ေရးလာမယ့္ စာခၽြန္လႊာ

ရွင’္ ’ဆိတ
ု ့ဲ စကားေလး ပါတဲ့ အေခြေလးေတြ ကၽြနမ
္ ထံမာွ ရွေ
ိ နတာ
မို႕၊ ခ်စ္ရေသာ ျမန္မာ့အသံနဲ႕ ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ ေတးပြင့္ၾကယ္စင္ကို

နာမည္ေက်ာ္ ‘‘နက္ဖန္သ႕ု ိ မဟုတ္ ဘယ္ေသာခါ’’ရဲ႕ မူရင္း

လြမး္ မိတင
ုိ း္ လည္း ဒီအေခြေလးကို အလြမး္ ေျပနားေထာင္ရပါတယ္။

ေတးသံရင
ွ ္ မမထားရယ္၊ မလဲရ
့ ယ္္ ကၽြနမ
္ ရယ္က အၿမဲတတြတ
ဲ ေ
ဲြ ပါ့။

အသားညိဳသေယာင္ ကိယ
ု ဟ
္ န္ႏ႕ဲြ ႏြ႕ဲ နဲ႕အျမဲျပံဳးေနတတ္တ့ဲ မမထား

ကၽြန္မအေ၀းကို ျပန္သြားရင္ သူတို႕မွာ လြမ္းက်န္ရစ္ခဲ့၊ ကၽြန္မျပန္

ရဲ႕အသံေလးကို ၾကားရတိုင္းလည္း ကြ်န္မမွာ လြမ္းမိပါတယ္။

လာရင္ တတြတ
ဲ န
ဲြ ႕ဲ ေပ်ာ္လက
ို ၾ္ ကနဲ႕၊ မမထားကေလ သူတစ္ေယာက္

တည္းေနရင္ လန္ဒန္စးီ ကရက္ေလးခဲၿပီး တစ္ေနရာရာကို ေတြးေန

လည္း သတိရ၊ ကု၀
ိ င္းတင္ နာမည္ေပးထားတဲ့ သထံဘ
ု သိနး္ လက္

ေငးေနတတ္တာ။ ေလထဲကုိ ေ၀့၀သ
ဲ ာြ းတတ္တ့ဲ မႈန၀
္ ါး၀ါး မီးခိးု ေငြ႕

ဖက္ရည္ဆိုငက
္ ိုလည္း မေမ့။ သူ နာမည္ေပးလည္း ေပးခ်င္စရာ၊

ေလးေတြၾကားထဲမွာ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာခဲ့ဖူးတဲ့ သူကို ျမင္ေယာင္ခ်င္

အဲဒဆ
ီ င
ုိ က
္ ၀န္ထမ္းေလးေတြက သနားစရာ၊ ရယ္စရာပါ။ ေပါက္စီ

ျမင္ေယာင္ၾကည့္ေနမွာလား။ စကားစပ္မိရင္ ‘‘ကိုၾကည္ခင္ကေလ၊

မွာရင္္ ပဲမုန္႕လာခ်ေပးသလို၊ က်စိမ့္မွာရင္လည္း ခ်ိဳေပါ့ ေပးတတ္

ကိုၾကည္ခင္ကေလ’’နဲ႕ ခင္ပြန္းသည္အေၾကာင္းကို တမ္းတမ္းတတ

ပါတယ္။ အဲဒီလို မလည္မ၀ယ္နဲ႕ ထုံတတ္ၾကပါတယ္။ ျမန္မာ့အသံ

ေျပာတတ္စၿမဲ၊

အ၀င္လမ္းတေလ်ာက္ ငုပင္တန္းေတြေအာက္မွာ ကားေစာင့္ရင္း

အဲဒီလို အခါမ်ိဳးဆိုရင္ မမထားက အခုပဲ ေျပာေနသ

ကၽြန္မတို႕ ၃ ေယာက္ တ၀ါး၀ါးတဟားဟား စကားေျပာခဲ့ၾကတာ

ေယာင္ ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးက ခပ္စူစူနဲ႕ မူမူႏြဲ႕ႏြဲ႕ ေလးမို႕ အရမ္းခ်စ္

လည္း လြမး္ တမိ၊ ေတးပြငၾ့္ ကယ္စင္ေန႕ဆိရ
ု င္ ငါတိ႕ု ကေတာ့ ဓာတ္

စရာေကာင္းတဲ့ အစ္မပါ။ စိတ္တူကိုယ္တူ အေဖာ္အေပါင္းနဲ႕ဆိုရင္

ျပားေဟ့လ႕ုိ ၀ိင
ု း္ ေအာ္ၾကတယ္ဆတ
ုိ ့ဲ ဂီတအစ္ကမ
ုိ ်ားျဖစ္တ့ဲ အစ္ကို

ေတာ့ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရယ္ကာေမာကာနဲ႕၊ သူက ရွစမ
္ င
ုိ ေ
္ တာက္

၀င္းထြဋ္၊ ကိုတင္ဦးေလး၊ ကိုသန္းျမတ္စိုး၊ အစ္ကိုျမင့္လႈိင္ တို႕ကို

ေလ်ာက္ ကမၻာေအးဘုရားလမ္းဘက္ န၀ေဒးလမ္းကိျု ပန္တာ၊ ကၽြန္

လည္း တေရးေရးျမင္ေယာင္ဆဲ၊ ထီးေကာက္ႀကီး ပုခုံးခ်ိတ္လို႕ ႐ံုး

မက ၇ မိုင္ဘက္ကို ျပန္တာဆိုေတာ့ ကၽြန္မကို မမထားက အျပန္

တက္လာတဲ့ စႏၵယားေမာင္စိန္လင္းတို႕ တူရိယာသမားအုပ္စုေတြ၊

မွာ ၀င္ပ႕ုိ တတ္စၿမဲ။ ကၽြနမ
္ ရဲ႕ျခံက ကားေကြ႕ဖိ႕ု ခက္ေတာ့ တစ္ပတ္

မ်က္မွန္ထူႀကီးနဲ႕ ျမန္မာ့အသံရဲ႕ဇာတ္လိုက္ေက်ာ္ ကိုျမင့္ေ၀တို႕

ပတ္ၿပီးမွ ေကြ႕ရတာ၊ ကားေကြ႕ေနတုန္း မမထားက ျခံထဲ၀င္ၿပီး

အုပ္စုေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့မရႏိုင္တဲ့၊ ၀ါသနာတူလက္တြဲေဖာ္

ကၽြန္မ ထုိင္ေနက် ဒန္းကေလးမွာ အၿမဲထုိင္ရင္း ဒီေနရာေလးမွာ

မ်ားေပါ့။ ဇာတ္လမ္းေတြေရးေနက် ပညာရွငေ
္ တြမ႕ုိ စာေပအေၾကာင္း

ထုိင္ရတာ စိတ္ခ်မ္းသာလိုက္တာ၊ ေတြးလို႕ေကာင္းလိုက္တာ၊ ဒါ

ေဆြးေႏြးလို႕လည္း အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ မိတ္ေဆြစစ္ေတြပါ။

ေၾကာင့္ ညီမေလးက သီခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီး ေရးႏိုင္တာကိုးတဲ့၊

ကၽြနမ
္ ကို မုဒတ
ိ ာ ပြားေသးတာ၊ ေျပာရင္းက မ်က္လးုံ ေလး ရီေ၀ေ၀

ေတာ့လည္း စာမူေတြ ေရးေပးပိ႕ု ေပးၾကတဲ့ ကြ်န္မလုပခ
္ ်င္တာေတြ

ေမွးစင္းစင္းနဲ႕အေ၀းကို ေငးေနေသးတာ။

ကို ခြဲေ၀တာ၀န္ယူၾကတဲ့ ျမန္မာ့အသံမွ ဆရာေတြနဲ႕ ဂီတလက္တြဲ

ေဖာ္မ်ား အားလံုးကိုလည္း အင္မတန္မွ ေက်းဇူးတင္ရင္း လြမ္းတ

ကၽြန္မတုိ႕ခ်င္း စသိရတဲ့ေန႕က မမထားအတြက္လည္း

သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ေရးေပး ညီမ၀ိုင္းကေန ဆိုေပးမယ္ဆုိၿပီး ကၽြန္မကို

ေအာ္... လြမ္းရပံုေတြမ်ား ဂိတ္၀က ကိုေအာင္တင္ကို

ယခု မေလးရွားမွာ ‘‘စာပြင့္လႊာ’’မဂၢဇင္းေလး ထုတ္ျဖစ္

သတိရမိပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔လည္း-

ဂုဏ္ျပဳေသးတာ။ ‘‘ခ်စ္ေသာသူန႕ဲ ေကြကင
ြ း္ ရျခင္း ဒီဒက
ု ပ
ၡ င္္ ဘယ္
သူမွ မၾကံဳခ်င္ ေရွာင္လြဲလို႕လည္း မရႏိုင္ေပါင္ရွင္ လြမ္းတေျမ့ေျမ့

စိတ္ခ်င္းတူ ၀ါသနာလည္းတူ တို႕တစ္ေတြ

ေျဖလို႕ရယ္ ဘယ္မရႊင္’’စတဲ့ ‘‘မေထ့ပါနဲ႕သခင္’’သီခ်င္းေလးကို

သိကၡာရိွမွ လူပီသေပ၊ လိပ္ျပာသန္႕မွ ႏွလံုးလွေပ၊

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

122

W

က႐ုဏာစိတေ
္ တြ ၾကည္ႏးူ မႈေတြ ေ၀မွ်မေလ

၀က္ေလာက္ ေျခသလံးု အိမတ
္ င
ုိ ဘ
္ ၀နဲ႕ သူမ်ားေျမမွာေနရၿပီး ကိယ
ု ္

ေၾကကြစ
ဲ ရာ ေတြ႕ေလတိုင္း အတူတကြ အပူကိုမွ်လို႕

ခ်စ္တ့ဲ ကိယ
ု ေ
့္ နရာ ကိယ
ု ေ
့္ ဒသကိေ
ု တာ့ ဧည္သ
့ ည္သာြ း ဧည္သ
့ ည္

ခံစားၾကမေလ တို႕မ်ားရဲ႕သံေယာဇဥ္ေတြ

လာလို ခဏတျဖဳတ္ဘ၀။ ဘယ္လိုအခ်ိန္တုန္းကမ်ား စာကေလး

မေျပာေပမယ့္ သိေနပါတယ္ေလ’’

သိက
ု က
္ ုိ ေလးခြန႕ဲ ပစ္ဖးူ ပါလိမ။့္ ဒါေၾကာင္သ
့ ာ မိသားစုန႕ဲ မေနရတာ
လို႕ မၾကာခဏ စဥ္းစားမိခဲ့ေသးတယ္ေလ။ ေအာ္... ဒီအျဖစ္မ်ဳိး

ဘ၀ဇာတ္ဆရာ အလိုက် ဆိုသမွ် ငိုခဲ့ရ ကြ်န္မဘ၀ပါရွင္

ဘယ္သူၾကံဳခ်င္ပါ႔မလဲေနာ္။ ဒါေပမယ့္ ကေလးေတြကို ခ်ိဳ႕ခ်ဳိ႕ငဲ့ငဲ့

သူတကာေတြ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရင
ႊ ္ ေမွ်ာ္ျမင္ေရး ေ၀းခဲေ
့ ပါ့ရင
ွ ္

မျဖစ္ေစခ်င္ဘးူ ။ လိအ
ု င္ဆႏၵ မျပည္တ
့ ့ဲ အခါေလးေတြရလ
ွိ ာရင္ ေငြ

အေဆြးဇာတ္လမ္းအခန္း မွတ္တမ္းတင္

ေၾကးခ်ိဳ႕တဲ့လာရင္ မလိုလားအပ္တဲ့ စာရိတၱယိုယြင္း ပ်က္စီးမႈေတြ
ရွိမွာ စိုးလို႕သာ အေ၀းမွာ ေငြရွာရမွာ။

ဘယ္သပ
ူ ျဲ ဖစ္ေစ အျမဲတမ္း အေပ်ာ္ခ်ည္းသာ ရိေ
ွ နတာ

ဒါဟာလည္း ရာႏႈန္းျပည့္ေတာ့ မမွန္ပါဘူး။ ႐ုပ္၀တၳဳအ

ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ၀မ္းနည္းပူေဆြး ငိုေၾကြးေသာကေရာက္ရတာ

ရ ျပည့္စံုတယ္ ထင္မွတ္ရေသာ္လည္း သူတို႕ေလးေတြမွာ စိတ္ပိုင္း

ေတြလည္း ၾကံဳၾကရတာပါပဲ။

ဆိုင္ရာ နာက်င္မႈေလးေတြ ရွိေနမွာပါ။ ေဆြမ်ဳိးအသိုင္းအ၀န္းက

ဘ၀ဇာတ္ခေ
ုံ ပၚက ပုထဇ
ု ဥ္က်ြ န္မမွာလည္း ျဖစ္ခ်င္တာ

ဘယ္လပ
ုိ င္ ေမတၱာေပးေသာ္လည္း အေမဆိတ
ု ့ဲ ရင္ခင
ြ က
္ ေတာ့ သူ

မျဖစ္ရ မျဖစ္ခ်င္တာ ျဖစ္ရတတ္တဲ့ ေလာကဓမၼတာကို ေရွာင္လႊဲမ

တို႕နဲ႕ေ၀းခဲ့ၿပီေလ။ ေ၀းၾကၿပီဆိုကတည္းက အေပ်ာ္ဆိုတာ ဘယ္

ေနဘဲ ျဖစ္သင့္တာကိုသာ လုပ္ရင္း ေသာကလမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ

ရွိေတာ့မာွ လဲ။

ကာလရွည္လ်ားစြာျဖတ္သန္းခဲ့ရသူပါ။ ရင္နင္႔ေၾကကြဲျခင္းမ်ားစြာနဲ႕
ေပ႔ါ။ ျမန္မာ႔အသံမိတ္ေဆြမ်ားနဲ႕ ေရဒီယိုေတးခ်စ္သူမ်ားကေတာ့

ခ်ိနခ
္ ါမေသြ မွကျ္ခင္ရင္ေတြ မသန္းရေအာင္ေလ

ကြ်န္မေရးတဲ့ သီခ်င္းေတြဟာ လြမး္ ဟန္ေႏွာတယ္လ႕ုိ ေျပာၾကတယ္

တာ၀န္ေတြ ကိုယ္ေရးထက္ပင္ ဆယ္ဆတိုးလို႕ေန

ေလ။ ကဗ်ာဆန္ဆန္ ေျပာရရင္ေတာ့ အႏုပညာခရီးသည္ရဲ႕ဘ၀

သား႐ုပ္ရည္ရႈလို႕ေလ ႀကီးမားတဲ့ မဟာက႐ုဏာတည္ေန

တစ္ေလွ်ာက္ အလြမ္းပင္လယ္ျပင္မွာ ေၾကကြဲျခင္းရြက္ကို လႊင့္ခဲ့ရ
တာမိ႕ု အလြမး္ သီခ်င္းေတြကသ
ုိ ာ အာ႐ံ၀
ု င္ စားေရးျဖစ္တာ မ်ားတယ္

ထင္ပါရဲ႕။

ႀကိဳးစား တည္ေဆာက္ၿပီိး ဒီိခရီိးရွည္ႀကီးကို မရပ္မနား အားတင္း

တစ္ခါတုန္းကေတာ့ ျမန္မာ႔အသံမွ ၫႊန္မွဴး ဦးကိုကို

ကြ်န္မ ကိုယ္တိုင္လည္း မထူးပါဘူး။ စိတ္ကို အေတာ္

ေလွ်ာက္ခဲ့ရတာပါ။

သားသမီိးေတြ

ဘယ္အရြယ္ေရာက္ေရာက္

ေထြးက ေမးဖူးပါတယ္။ အႏုပညာအလုပ္ေတြကို ေစာေစာက ဘာ

ကိုယ္နဲ႕မကြာထားခ်င္တဲ့ မိခင္ေတြခ်ည္းပါပဲ။ နိုင္ငံျခားထြက္ေတာ့

လို႕မလုပ္တာလဲတဲ့။ ေငြရွာေနရပါတယ္လို႕ ေျဖခဲ့ပါတယ္။ ဟုတ္

မယ္လို႕ဆံုးျဖတ္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္ကစၿပိီး လုပ္သင့္တာ မွန္သမွ်

တယ္ေလ။ ေငြမရိွဘဲ ဘာမွ မျဖစ္နိုင္ပါဘူး။ မိသားစုနဲ႕အသိုင္းအ

ေလွ်ာက္လုပ္ေတာ့တာ။ ဘယ္သူ႕ကိုမွလည္း မေျပာဘူး။ ေျပာရင္

၀န္းနဲ႕အင္မတန္မွကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနတတ္တဲ့ ကြ်န္မ၊ ကိုယ့္အိမ္

အားလံုးက မရအရ တားၾကဆူၾကမွာေလ။ အဖြားက ပိုဆိုးမွာေပါ့။

ကိုယ္႔ေျမ ကိုယ့္ဌာေနကို အလြန္ ခင္တြယ္တဲ့ ကြ်န္မအတြက္ ေငြ

နဂိက
ု မွ ကြ်န္မကို ‘‘မဒန္း သားမခင္’’လိ႕ု အျမဲေျပာတာ။ ကြ်န္မက အ

ေၾကာင္သ
့ ာ ႏိင
ု င
္ ရ
ံ ပ္ျခားဆိတ
ု ့ဲ ေသာကေတာအလယ္မာွ မေမာနိင
ု ္

ျမဲ အလုပရ
္ ပ
ႈ ေ
္ နတာ၊ လမ္းမ်ားတာ အဖြားက ၾကည္မ
့ ရဘူး။ တကယ္

မပန္းႏိင
ု ္ ေလွ်ာက္လမ
ွ း္ ေနရတာေပါ့။ ေငြမလိလ
ု ႕ုိ ကေတာ့ ကိယ
ု ေ
့္ ျမ

ေတာ့ မၾကည္ရ
့ က္တာ။ တစ္ေနကုန္ အလုပ၀
္ င္ေတာ့ ကေလးေတြ

မွာ ကိုယ့္အတြက္ ေနရာေတြ ရိွသားေပါ့။ မိဘဘိုးဘြားေတြ အရိပ္

ကို အေမနဲ႕ေနခ်ိန္ မရိွဘူးဆိုၿပီး အျမဲ အလုပ္ထြက္ခိုင္းတာေလ။

မွာ ကိုယ့္ပညာေလးနဲ႕ကိုယ္၊ လခစား၀န္ထမ္း ဘ၀ကို ေလွ်ာက္ခဲ့

ဘြားဘြားကသာ ပူေနတာ။ ကြ်န္မကေတာ့ မပူေပါင္၊ ေနာက္ဆက

စဥ္ သူ႕ေခတ္သူ႕အခါ ျပည့္စံုလံုေလာက္ေနတာမို႕ တစ္ခါမွွ ေလာ

ခ်မ္းေရာ့ထင့္ ထံုး ႏွလံုးမူလို႕ အေ၀းႀကီးမွာ အလုပ္သြားလုပ္မွာ။ ဒီ

ဘနဲ႕ ေငြမရွာခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သားသမီိးေလးေတြ ေရွ႕ေရးေတြး

အခ်ိန္တုန္းက သားငယ္ေလးက ေက်ာင္းမထားရေသးဘူး။ ပထမ

လိုက္ရင္ အင္မတန္ ပူပင္ရပါတယ္။ သူတို႕ကို ကိုယ္ထက္ ျမင့္မား

ဆံုး အလုပ္က ေမာင္ႏွမသံုးေယာက္လံုး တစ္ေက်ာင္းတည္း ထား

ေစခ်င္တယ္။ ေအာင္ျမင္ေစခ်င္တယ္။ အတန္းပညာ၊ ဘ၀ပညာ

ႏိင
ု ဖ
္ ႕ု ိ ႀကိဳးစားရတယ္။ အႀကီး ၂ ေယာက္က ျပည္လမ္း တီတစ
ိီ ေ
ီ က်ာင္း

ဗဟုသုတေတြ ျပည့္စံုေစခ်င္တယ္။ ဒီေတာ့ ကေလးေတြ ေရွ႕

မွာ တက္ေနၾကတာဆိုေတာ့ မိတ္ေဆြေကာင္းတို႕ရဲ႕ေက်းဇူးနဲ႕ပဲ

ေရးအတြက္ လစာေကာင္းေကာင္း ပံမ
ု န
ွ ္ ၀င္ေငြရႏိင
ု မ
္ ယ့္ လမ္းက

သားငယ္ေလးလည္း ေက်ာင္း၀င္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ သူေက်ာင္းတက္

ႏိင
ု င
္ ျံ ခားဆိတ
ု ့ဲ ထြကေ
္ ပါက္မတ
ွ ပါး အျခားမရိေ
ွ လ။ ဒါေၾကာင္လ
့ ည္း

ၿပိီး တစ္လအၾကာ ကြ်န္မ ထြက္လာခဲ႔တာေလ။ မထြက္ခင္ ကာလ

မေပ်ာ္မေမြ႕ ၿငီးေငြ႕ေတာ္မူလွတဲ့ နိုင္ငံျခားဆိုတဲ့ ေနရာႀကီးမွာ ၀မ္း

ေလးအတြင္း ကြ်န္မ လူေရာ စိတ္ေရာ ပင္ပန္းပံုေတြ ျပန္ေတြးမိရင္

နည္းေၾကကြဲျခင္း၊ လြမ္းဆြတ္တသျခင္းမ်ားစြာနဲ႕အလုပ္နဲ႕ဘ၀ တ

မ႐ူးခဲ့တာ ကံေကာင္းလိုက္တာလို႕ ထင္မိတယ္။ ကေလးေတြ

ထပ္တည္းက်စြာ ေငြရာွ ေနခဲရ
့ တာေတြ ဘယ္သျူ မင္ ဘယ္သသ
ူ မ
ိ ာွ

ေက်ာင္းကားလာရင္ ကိုယ္တိုင္ခ်ီၿပီး ကားေပၚတင္ေပး သားငယ္

လဲေနာ္။

ေလးကို ခါးထစ္ခင
ြ ္ သမီးကိလ
ု က္ဆဲြ သားႀကီးကေတာ့ လက္လတ
ြ ္

အခုအခ်ိနမ
္ ာွ ျပန္တက
ြ ၾ္ ကည္ရ
့ င္ ကြ်န္မသက္တမ္းတစ္

pmyGifhvTm

ၿပီ။ အားကိုးေနရၿပီ။ အေမအတြက္ အေဖာ္ရေနၿပီ။ ေန႕လည္ခင္း

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

123

W

သူတို႕ထမင္းစားခ်ိန္ဆိုရင္ ေက်ာင္းကို တစ္ေခါက္သြားၾကည့္။ က

မွ ၀င္ရတာ။ ေန႕လည္ အိမ္ျပန္နားရင္ အသြားအျပန္ လမ္းစရိတ္

ေလးေတြက အေမကိုျမင္ရင္ ေပ်ာ္ၾကရွာတယ္ မဟုတ္လား။ ေပ်ာ္

ကုန္မွာ စိုးတာေၾကာင့္ ေက်ာင္းနဲ႕အလုပ္ၾကားမွာ ရွိတဲ့ မရီနာစကြဲ

ၾကပါေစ။ ကြ်န္မသြားမယ့္အေၾကာင္း သူတို႕မသိေသးဘူးေလ... ။

(Merina SQuare)မွာ ေနရတယ္။ ယခု စင္ကာပူ ကာဆီႏို (Singa

ကေလးေတြ ကိစမ
ၥ န
ွ သ
္ မွ် ပံမ
ု န
ွ အ
္ ားျဖင့္ ေမထားနဲ႕ကြ်န္မညီမေလး

-pore Casino Place)ဆိုတဲ့ ကမၻာေက်ာ္ေနရာေပါ့။

က လုပ္ေပးတာဆိုေပမယ့္ အဲဒီကာလတစ္ေလွ်ာက္မွာေတာ့ ကြ်န္

မ ကိုယ္တိုင္ အားလံုးလုပ္တာ။ ေအာ္... မေ၀းခင္ကေလး ဂ႐ုစိုက္

ပါ။ စားေသာက္ဆင
ုိ ေ
္ တြလည္းရိၿွ ပီး အင္မတန္စည္ကားတဲၿ့ မိဳ႕လယ္

ရတာေလ။ ညဘက္ဆိုရင္လည္း သူတို႕အိပ္ေနရင္ၾကည့္ၿပီး သနား

ေခါင္ေနရာေပါ့။ ျမန္မာဆိုင္ေတြရိွတဲ့ ပင္နီဆူလာ ပလာဇာ နဲ႕လည္း

လြနး္ လိ႕ု မ်က္ရည္က်တဲ့ ညေတြ မ်ားစြာေပါ့။ အိပမ
္ ေပ်ာ္ခတ
့ဲ ာလည္း

မေ၀းလွပါဘူး။ အဲဒီမွာ သတင္းစာတစ္ေစာင္ ျပားေျခာက္ဆယ္နဲ႕

ညတိုင္းနီိးပါး အခန္းဆက္နဲ႕ အိပ္မက္ရွည္ႀကီး မက္ေနရသလိုပါပဲ။

၀ယ္။ နားလည္တာလည္းရိွ၊ မလည္တာလည္းပါ အျပန္ျပန္အလွန္

ဒါေပမယ့္ သူတို႕ေကာင္းစားေရးေလလို႕ အားတင္းထားရတယ္။

လွန္ တန္ေအာင္ဖတ္။ မ်က္စိေညာင္းလာမွ သတင္းစာနဲ႕ ေက်ာ

အရင္ကေတာ့ မ်က္ခင္းျပင္ႀကီးနဲ႕ Park အက်ယ္ႀကီး

ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ေ၀းၾကရမလဲ။ မမွနး္ ဆနိင
ု ေ
္ သး။

ခင္း၊ မ်က္ႏာွ ကိလ
ု ည္းအုပ၊္ စာအုပေ
္ တြ ေခါင္းအံးု ၿပီး ျမစ္စပ္က တိက
ု ္

ကေလးေတြကို နိုင္ငံျခားမွာ ပညာသင္မေပးႏိုင္သမွ် မျပန္ဘးူ လိ႕ု

လာတဲ့ ေလႏုေအးကေလး ကသုတက
္ ယက္န႕ဲ တစ္ေန႕တာအတြက္

ဆံးု ျဖတ္ခတ
့ဲ ာေလ။ ကြ်န္မသားႀကီးိ ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီး စင္ကာပူ

၃ နာရီေလာက္ပဲ အိပစ
္ က္ခရ
့ဲ တာ... ။ ညေန ၆ နာရီမွ ၁၁ နာရီ၊

ေရာက္လာေတာ့ တစ္ခါတရံ သူ႕ကိၾု ကည္ၿ့ ပီး ဒီကေလး ဒီအေနအ

ဘုတ္ေကြး (Boat Quay)လို႕ေခၚတဲ့ စင္ကာပူျမစ္ေဘးနားက စား

ထားေရာက္ေအာင္ ဘယ္လခ
ုိ န
ြ အ
္ ားေတြကမ်ား ကိယ
ု က
့္ တ
ုိ န
ြ း္ အား

ေသာက္ဆိုင္တန္းေတြမွာ အလုပ္ဆင္းတယ္။ ည ၁၂ နာရီကေန

ေပးခဲ့ပါလိမ့္ဆိုတာ ျပန္လည္မေတြးပဲကို မေနနိုင္ပါဘူး။

ေနာက္ေန႕မနက္ ၆ နာရီအထိ Golden Mile Complex ႀကီးနား
က ညလံုးေပါက္ စားေသာက္တန္းမွာ လုပ္ၿပီးမွ မနက္ဦးဆံုးထြက္

ကိုယ္ထူကိုယ္ထ ကိုယ့္ဘ၀အေျခအေန

တဲ့ကားနဲ႕အိမ္ျပန္။ ေရခ်ိဳး၊ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ေသာက္ၿပီး ၈ နာရီ အိမ္

ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးမွ ကိုယ္သာ သခင္ျဖစ္ေပ

က ျပန္ထြက္။ ေက်ာင္းက ၉ နာရီ တက္ရတာေလ။ ဒီေတာ့ အိပ္

ပန္းတိုင္ကိုအေရာက္ ေလွ်ာက္ႏိုင္ဖို႕မေသြ

ခ်ိနက
္ ုိ လမ္းမွာပဲရေအာင္ ယူရေတာ့တာပဲ။ စင္ကာပူမာွ မနက္ည

လုလင္ငယ္ေသြး အားမာန္ေမြးရမေလ

အလုပဆ
္ င္းရသူေတြ၊ ေက်ာင္းတစ္ဖက္န႕ဲ အလုပ၀
္ င္ရသူေတြ။ အ
ခ်ိနပ
္ င
ုိ း္ အလုပ၀
္ င္ၿပီး ကေလးေက်ာင္းျပန္ကုိ ေစာင္ႀ့ ကိဳရမယ့္ အိမ္

ကေလးေတြ ဆယ္တန္းေအာင္ရင္ တစ္ေယာက္ၿပီး

ရွင္မေတြ၊ အလုပ္ေလွ်ာက္ရွာေနတဲ့ ေက်ာင္းဆင္းကာစ လူငယ္

တစ္ေယာက္ နိုင္ငံျခားမွာ ပညာသင္ေပးမယ္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္

ေလးေတြ အားလံးု ဟာ လမ္းစရိတန
္ ႕ဲ အခ်ိနက
္ ုိ ဒီနည္းနဲ႕ေျဖရွငး္ ၾက

ရိေ
ွ တာ့ တစ္ေန႕ကို ၁၆ နာရီအထိ အလုပလ
္ ပ
ု ခ
္ တ
့ဲ ့ဲ ႏွစေ
္ တြ မနည္း

ရတာပါ။

ဘူး။ ပံမ
ု န
ွ ၀
္ င္ေငြတစ္ခထ
ု ည္းဆိရ
ု င္ ရည္မန
ွ း္ ခ်က္ေတာ္ေတာ္န႕ဲ ျပည့္

မွာ မဟုတ္ဘူးေလ။ မသံုးမစြဲရက္၊ မစားရက္၊ မေသာက္ရက္နဲ႕

ကားက တခ်ိနလ
္ းုံ ပတ္ေနသလို စက္ဘးီ နဲ႕တစ္မ်ိဳး၊ ေျခလ်င္တသြယ္

ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ ကာလေတြတုန္းက ပိုက္ဆံမရိွလို႕ ေရထဲ ခုန္

ပတ္တေရာင္ရဲေတြကလည္း လွည့္ပတ္ရင္း ျပည္သူ႕တာ၀န္ ထမ္း

ဆင္း ေသခ်င္စိတ္ေတာင္ ေပါက္ဖူးပါတယ္။

ေနၾကတာဆိုေတာ့ ျပည္သူလူထုကလည္း ရဲေတြ အားကိုးနဲ႕ ႏွစ္

တစ္ခါတုနး္ ကမ်ား စာေမးပြေ
ဲ ျဖတဲရ
့ က္ အလုပတ
္ စ္ဖက္

ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ကို အိပ္တာပါ။ ဘာျပႆနာမွ မၾကံဳဖူး မၾကားဖူး

နဲ႕မအိပ္မေန စာက်က္ရတာဆိုေတာ့ ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ အိပ္ငိုက္

ေအာ္... ကိုယ့္၀မ္းနာ ကိုယ္သာ သိၾကတဲ့၊ အခ်ိန္ရွားပါးလွတဲ့၊ ေငြ

သြားၿပီး မွတ္တိုင္ေရာက္ေတာ့ ကမန္းကတန္း ဆင္းလိုက္တာ၊

တြငး္ နက္တ့ဲ နိင
ု င
္ မ
ံ ဟုတလ
္ ား။ ကြ်န္မေနတဲ့ ေနရာကို ျပားေျခာက္

ေခါက္ထးိီ ေလးက ေဘးနားခ်ထားတာဆိေ
ု တာ့ ကားေပၚမွာ က်န္ခ့ဲ

ဆယ္ေပးၿပီး ကားစီးရတာ။ တစ္ခါတုန္းက ပင္ပန္းလြန္းလို႕ လမ္း

ေရာ။ အဲဒီအခ်ိန္က ထီးတစ္ေခ်ာင္း ၂ ေဒၚလာနဲ႕ ၀ယ္လိုက္ရင္

လည္း မေလွ်ာက္နင
ုိ ေ
္ တာ့ဘးူ ။ လက္ထမ
ဲ ာွ လည္း ျပားေလးဆယ္ပဲ

ေခါက္ဆေ
ဲြ ျခာက္ ၂ ထုပစ
္ ာေလ။ စုစေ
ု ပါင္း အထုပေ
္ သး ၁၂ ထုပဆ
္ ို

ရိွေတာ့ လမ္းစရိတ္ ျပား၂၀ လိုလို႕ ဒ႐ိုင္ဘာကို ေတာင္းပန္ေတာ့

ေတာ့ နံနက္စာ ၁၂ ရက္ ကြ်န္မအတြက္ ဒါေလးပဲ မီွိ၀ဲၿပီး ေက်ာင္း

ကားေပၚက ေမာင္းခ်တာခံခဲ့ရဖူးတယ္။

တက္ရတာ။ ညစာေတာ့ စားေသာက္ဆိုင္မွာ အခ်ိန္ပိုင္းလုပ္ေတာ့

အလုပမ
္ ၀င္ခင္ဆင
ုိ က
္ ေကၽြးတယ္။ မနက္စာေလးမွ မစားပဲ ေက်ာင္း

တိုင္မွာ သေဘာျပည့္မယ္ ထင္ရတဲ့ တ႐ုတ္မေလးတစ္ေယာက္

တက္ရရင္ မျဖစ္တဲ့ အေနအထားဆိုေတာ့ ထီး၀ယ္ဖို႕ ဦးစားမေပး

ဆီမွာ အေၾကြ ျပားေျခာက္ဆယ္ေတာင္းတာ တစ္က်ပ္တန္ေလး

ႏိုင္ဘူးေလ။ ဒီေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ မိုးေရထဲမွာ မ်က္ရည္ေတြေတြက်

တစ္ရြက္ထုတ္ေပးတာ ရဖူးတယ္။ ဒီဒုကၡေတြဟာ ကြ်န္မ ရည္ရြယ္

ၿပီး ထီးမပါပဲ လမ္းေလွ်ာက္ခရ
့ဲ ဖူးတာေပါ့။ လကုနၿ္ ပီးမွ ၀ယ္ရမွာေပါ့။

ခ်က္ေတြျပည့္ဖို႕ အားအင္ေတြေပါ့။ ဘယ္ေတာ့မွ မေလွ်ာ႔ဘူး။ ၿပီး

အခုေတာင္မွ အဲဒီတုန္းက အျဖစ္ကို ျမင္ေယာင္ရင္း မ်က္ရည္က်

ေတာ့ ကိယ
ု က
္ ဒုကၾၡ ကံဳဖူးေတာ့ သူမ်ားဒုကျၡ ဖစ္ရင္ အလိအ
ု ေလ်ာက္

ခ်င္ခ်င္။ ႐ုန္းကန္ရတာေတြေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးပါပဲ။ ေန႕စဥ္ ေက်ာင္း

စာနာစိတက
္ လ
ုိ ည္း ျဖစ္ေစေသးတာ။ မိးု နဲ႕အၿပိဳင္ မ်က္ရည္ၿဖိဳင္ၿဖိဳင္

လႊတ္တာက ေန႕လည္ တစ္နာရီခြဲ။ ညေနအလုပ္က ေျခာက္နာရီ

က်ခဲဖ
့ းူ တဲ့ ကိယ
ု ဘ
့္ ၀ကို ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ႏင
ုိ တ
္ ာေၾကာင့္ ေက်ာင္း

pmyGifhvTm

ပန္းျခံထဲ အိပ္လို႕မ်ား အႏၲရာယ္ရိွမယ္ မထင္ပါနဲ႕။ ရဲ

ေနာက္တစ္ခါက်ေတာ့ တစ္ျပားမွ မရွိတာနဲ႕ ကားမွတ္

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

124

W

ၿပီးလို႕အလုပ္ေကာင္းရေတာ့ ပထမဆံုးလစာနဲ႕ ထီးေတြ၊ ေသတၱာ

နဲ႕တစ္လးုံ ျမန္မာျပည္ကုိ ပိ႕ု ၿပီး၊ လိတ
ု သ
့ဲ မ
ူ န
ွ သ
္ မွ် ေပးခိင
ု း္ တာ၊ လွဴ

ကမၻာေျမ’’အမည္ရွိ အေမာေျပစရာ သီခ်င္းေလးကေလးနဲ႕ အတူ

ခိုင္းတာ။ ကိုယ္ၾကံဳရသလို သူမ်ားေတြ မၾကံဳပါေစနဲ႕ဆိုၿပီိးေလ။

ေရးဖြဲ႕ခဲ့ေသာ ေအ၀မ္းစိုးျမင့္ အေၾကာင္းလည္း ေျပာျပခ်င္ပါေသး

စင္ကာပူမွာ ပိုက္ဆံကိုင္တဲ့သူ ရွားပါတယ္။ ATM ေတြ

တယ္။ ျမန္မာ့အသံအေၾကာင္း၊ ဂီတအေၾကာင္းေတြမွာ မပါမျဖစ္

က ေနရာအႏွံ႕ရွိတာေၾကာင့္ ေငြလိုရင္ နီးရာစက္ကို ၀င္ထုတ္ၾက

ေျပာရမယ့္ ဂီတစာဆိုလည္းျဖစ္၊ တူရိယာပညာရွင္လည္းျဖစ္တဲ့

တာ။ ကြ်န္မကေတာ့ ႏွစ္က်ပ္တန္ ငါးက်ပ္တန္ေလးေတြ ေဆာင္

နာမည္ေက်ာ္အႏုပညာရွငႀ္ ကီးပါ။ ကြ်န္မေရးတဲသ
့ ခ
ီ ်င္းေတြ အေတာ္

ထားေလ့ရွိပါတယ္။ သူမ်ားေတာင္းရင္ ေပးရေအာင္လို႕ေလ။ တ

မ်ားမ်ား ဓာတ္ျပားရၿပီးတဲအ
့ ခါ ျမန္မာ့အသံက စိစစ္ေရးအဖြ႕ဲ ၀င္ေတြ

ကယ္လည္း ၾကံဳရတာပါပဲ။ ကိုယ္လို ဒုကၡသည္ေတြ။ ဟိုစဥ္က စင္

နဲ႕ ရင္းႏွီးလာၿပီေပါ့။ တကယ့္ ဂီတပညာရွင္စစ္စစ္ႀကီးေတြ၊ ဘာ

ကာပူအေၾကာင္း သုတျဖစ္ဖြယ္ ေျပာျပခ်င္ပါေသးတယ္။ စင္ကာပူ

တစ္ခုမွ မာန္မာနမရွိၾကပဲ လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ေႏြးေႏြးေထြးေထြးရိွ

ကို ထြကလ
္ ာစဥ္ကေတာ့ လြယလ
္ ယ
ြ က
္ က
ူ ူ အလုပရ
္ မယ္ ထင္ခေ
့ဲ ပ

ၾကပံမ
ု ်ား ေျပာမယံၾု ကံဳဖူးမွ သိရတာပါ။။ ဆရာလတ္တ႕ုိ ၊ ဘဘဗိလ
ု ္

မယ့္ အဆင္ျ့ မင္ရ
့ ာထူးမွာ အင္ဂ်င္နယ
ီ ာေတြ ဘူမေ
ိ ဗဒပညာရွငေ
္ တြ

ကေလးတို႕ အေၾကာင္းေတြကေတာ့ ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီးမို႕ က်န္တဲ့ ေလး

ေလာက္သာ ခန္႕တာကိးုိ ။ ဆရာ၀န္လည္း ၀င္ခင
ြ အ
့္ ႀကိမႀ္ ကိမေ
္ ျဖရ

စားရတဲ့ ဆရာေတြရ႕ဲ ပံရ
ု ပ
ိ ေ
္ လးေတြလည္း ေျပာျပခ်င္ပါေသးတယ္။

တယ္တဲ့။ ဘုရင့္ေနာင္ ေဖာင္ဖ်က္ကိန္းနဲ႕ ထြက္လာတဲ့ ကြ်န္မမွာ

ေတာ့ ဘယ္နည္းနဲ႕မွ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္မလွည့္ႏိုင္ဘူးေလ။ သူ

နဲ႕မ်က္ေစာင္းထိးု သစ္ပင္ရပ
ိ ေ
္ အာက္မာွ ရပ္ထားတတ္တ့ဲ ကား အ

မ်ား နိုင္ငံမွာ အေျခခ်ေနဖို႕လည္း တစ္ခါမွ စိတ္မကူးပါဘူး။ ကိုယ့္

ညိဳေလးတစ္စီးကို မွတ္မိၾကပါလိမ႔္မယ္။ ကားပိုင္ရွင္ကေတာ့ နာ

ပညာေလးနဲ႕အလုပ္အကိုင္ေကာင္းေကာင္း ရၿပီး ရည္ရြယ္ခ်က္ အ

မည္ေက်ာ္ A1 စိးု ျမင္ပ
့ ါ။ သူ အင္မတန္ခ်စ္ရာွ တဲ့ ဇနီးသည္ကေတာ့

တိင
ု း္ ေရွ႕ကိသ
ု ာ တိးု ႏိင
ု ဖ
္ ႕ုိ အတြက္ သူ႕နိင
ု င
္ မ
ံ ာွ ေက်ာင္းတက္ရေတာ့

မမႀကီး အဆိုေတာ္တင္တင္ျမပါ။ မမႀကီးကို ႐ံုးလိုက္ပို႕ၿပီး ဘယ္မွ

တဲ့ အေျခအေနျဖစ္ရတာ။

သြားစရာမရွိရင္ အဲဒီသစ္ပင္ေအာက္မွာ တစ္ေနကုန္ ကားရပ္ထား

ေမာတဲ့အေၾကာင္းေတြ

ျပန္ေတြးမိျပန္ေတာ့

‘‘အလွ

ျမန္မာ့အသံ၀င္းႀကီးထဲကုိ ေရာက္ဖးူ သူတင
ုိ း္ ႐ုပျ္ မင္ဌာန

စင္ကာပူမွာ ေက်ာင္းသားေတြ အလုပ္လုပ္ခြင့္ မရွိပါ

ၿပီး ဇနီးသည္အျပန္ကုိ ေစာင္ေ
့ နတတ္ရာွ တာပါ။ A1 စိးု ျမင္ဟ
့ ာ ျမန္

ဘူး၊ တရားမ၀င္ ခိုးလုပ္ရတာ။ အင္မီဂေရးရွင္း (Immigration)

မာစာေပ အလြနႏ
္ ႕ံ ွ စပ္ကၽြမး္ က်င္သူ ဂီတစာဆိႀု ကီးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ေရွာင္တခင္၀င္္စစ္လို႕မိရင္ အဖမ္းခံရပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕တင္ထား

႐ုပ္ရွင္ေတးမ်ားစြာကို ေရးဖြဲ႕ေပးခဲ့သူ ဂီတစာဆိုကုိ သူေရးတဲ့ သီ

ရတဲ့ Deposit ငါးေထာင္ ဆံုးမွာပါ။ စင္ကာပူမွာ နိုင္ငံျခားသား

ခ်င္းေလးေတြ ေရဒီယိုမွာ ၾကားရာက နာမည္ကို ရင္းႏွီးခဲ့ရတာ။

ေက်ာင္းသားတစ္ဦိးကို စင္ကာပူူေဒၚလာ ငါးေထာင္စီ Deposit

တင္မွ ေက်ာင္းတက္ခြင္႔ေပးတာပါ။ ေက်ာင္းၿပီးမွ ျပန္ထုတ္ေပး

ခ်ီ ‘‘အလွကမၻာေျမ’သီခ်င္းေလးကို ငယ္စဥ္ကတည္းက စြလ
ဲ န္းခဲ့ရ

တာ။ ျပစ္မရ
ႈ တ
ွိ ာတိ႕ု ၊ အဖမ္းခံရတာတိ႕ု ျဖစ္ရင္ ဒီေငြေတြ ျပန္မရဘူး

တာ။ အေရွ႕နဲ႕အေနာက္ဂီတကို ေရာစပ္ၿပီး သံစဥ္ထည့္တတ္သူ

ဆိုတာကို သေဘာတူေၾကာင္း ေက်ာင္း၀င္ခြင့္မွာ လက္မွက္ထိုးၿပီး

မိ႕ု သူ႕သီခ်င္းေလးေတြဟာ ဆန္းလည္းဆန္းသစ္၊ သံစဥ္လည္းလွ

အင္မဂ
ီ ေရးရွငး္ က Student Pass ထုတေ
္ ပးမွ ေက်ာင္းတက္ရတာ။

ေတာ့ လူငယ္လူႀကီး အားလံုးႀကိဳက္တဲ့ သီခ်င္းေတြေပါ့။ သေဘာ

ဒါေပမယ့္ ေငြရွာခ်င္လို႕လာပါတယ္ဆိုမွ သူတို႕ဥပေဒ ဘယ္နာခံ

ထားလည္း အင္မတန္ျပည္ပ
့ ါတယ္။ သူက သီခ်င္းေရးတဲသ
့ ဆ
ူ ေ
ုိ တာ့

ေနမွာလဲ၊ လုပတ
္ ာေပါ့။ မ်က္စက
ိ ဖ
ုိ င
ြ ့္ နားကိစ
ု င
ြ ၊့္ အဖမ္းမခံရေအာင္

သီခ်င္းေရးသူ ကၽြနမ
္ ကို သူ႕မွာ ေျပာစရာ သင္စရာေတြ တပံတ
ု ပင္

ေရွာင္ တစ္ေန႕ကို ၁၆ နာရီထိ လုပ္ခဲ့တာ ကာလအရွည္ႀကီးေပါ့။

ပါ။ ကၽြနမ
္ ကို ဆိက
ု ေရးတီး အေရးၿပိဳင္ပ၀
ဲြ င္ဖ႕ုိ အစ္ကႀုိ ကီးဦးမင္းေနာင္

အင္မီဂေရးရွင္း ဆိုတာက ခ်ိဳပါတာ မဟုတ္။ ယူနီေဖာင္းလည္း မ

တိ႕ု ၊ ဆရာဦးေလးၫြန႕္ တိ႕ု နဲ႕အတူ အႀကိမႀ္ ကိမတ
္ က
ုိ တ
္ န
ြ း္ ခဲသ
့ ေ
ူ ပါ့။

၀တ္ေတာ့ အဖမ္းခံရဖိ႕ု လြယလ
္ က
ုိ ပ
္ ါဘိ။ ေျပးခဲရ
့ တာလည္း အႀကိမ္

သီခ်င္းအဖြဲ႕အစပ္ေတြ၊ သံစဥ္ရွာရပံုေတြ သူ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ေသာ

ႀကိမ္။ သတၱ၀ါအေပါင္း ရန္အသြယ္သြယ္ ကင္းေ၀းေစဖို႕ ေက်ာင္း

အနုပညာလမ္းရဲ႕အေတြ႕အၾကံဳေတြကုိ မွတသ
္ ားေလာက္ဖယ
ြ ္ ေျပာ

အစ္မႀကီးမွာ ဓာရဏပရိတက
္ ုိ မရပ္မနားရြတေ
္ နရတာ။ သတၱ၀ါေတြ

ေပး သင္ေပးတတ္သပ
ူ ါ။ သစ္ပင္ရပ
ိ ေ
္ အာက္မာွ ၀န္ထမ္းေတြ ႐ံးု ခန္း

ထဲမာွ ကိယ
ု တ
္ င
ုိ လ
္ ည္းပါေသးသကိးု ။ ကိယ
ု ဘ
့္ ၀တခုလးုံ သားသမီး

မွာ ‘‘နင္ ဒါသိလား ဒါကို မွတ္၊ တို႕တုန္းက ဘယ္လိုစတာေတြကို

ေတြအတြက္ ႀကိဳးစားေနတာ အမွန္ပါလို႕သစၥာဆိုထားရေသးတာ။

ဆံုတိုင္းေျပာျပတတ္သူပါ။ နင္တို႕မမႀကီးကေလ... ’’ဆိုတဲ့ စကား

‘‘ဤကမၻာေျမျပင္တစ္လႊား၀ယ္ သူငါမ်ားတို႕ရယ္’’အစ

ဘုရားဂုဏ္ေတာ္၊ ပရိတ္ေတာ္ တန္ခိုး။ သားသမီးေတြ

က နႈတဖ
္ ်ားမွာ အျမဲ။ သူမကြယလ
္ န
ြ မ
္ ီ ၂ ရက္က သူ႕အိမမ
္ ာွ ကၽြနမ

ကို ထားတဲ့ ေမတၱာစစ္မွန္တဲ့ သစၥာတရားေတြ ေပါင္းစုတဲ့ အက်ဳိး

နဲ႕ မလဲ့(တကၠသိုလ္လဲ့လဲ့)တို႕သတင္းသြားေမးၾကေတာ့ ေကၽြးေမြး

ေၾကာင့္လည္း ရန္အႀကိမ္ႀကိမ္လြတ္ခဲ့ရပါတယ္။ ေအာ္... ျပန္ေတြး

ဧည့္ခံလိုက္တာေလ၊ အဲဒီတုန္းက မမႀကီးက ေနျပည္ေတာ္မွာ ဆို

ၾကည္တ
့ ာေတာင္ အေတာ္ေမာတဲ့ အေမာႀကီးေမာခဲရ
့ ေသာ ကာလ

ကေရးတီး တာ၀န္န႕ဲ ေရာက္ေနခ်ိန္ အိမမ
္ ာွ ရွတ
ိ ့ဲ မမႀကီးညီမ မေအာင္

မ်ားေပါ့။

(အဆိုေတာ္ တင္တင္ေအာင္)နဲ႕ တူ တူမေတြကလည္း ဂ႐ုတစိုက္
ရွိလိုက္တာ၊ ေစတနာေကာင္းလုိက္တာ၊ သူတို႕အိမ္က ေက်ာက္

တကယ္မေမာပန္းေစရန္ကိုကြယ္ ေျပာ ေျပာျပမယ္

ေျမာင္းရပ္ ဆိေ
ု တာ့ စားေသာက္ဆင
ုိ ္ အင္မတန္ေပါတာကိးု ။ သူက

ကိုယ့္ဌာေန ၀န္းက်င္မွာကြယ္ တကယ္ပင္ အလွရွိတယ္

ေကာင္းတယ္ဆတ
္ုိ ့ဲ အစားမွနသ
္ မွ်၊ ေျပာလိက
ု တ
္ ာနဲ႕ အိမသ
္ ားေတြ

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

125

W

က ခ်က္ခ်င္း၀ယ္ၿပီး ေကၽြးေတာ့တာ။ ကၽြနမ
္ တိ႕ု ႏွစေ
္ ယာက္ကလည္း

တဲ့ သတင္းျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္နဲ႕တိုက္ဆိုင္။ ကြ်န္မတုိ႕ေမာင္ႏွမေတြ

အစားေကာင္းႀကိဳက္ေတာ့ စားလုိက္တာ။

ဘယ္သမ
ူ ွ မျပန္ျဖစ္။ ေအာ္... ရင္နင္ေ
့ ၾကကြရ
ဲ ပံမ
ု ်ား ေျပာမျပတတ္

ေနာက္ ၂ ရက္ေနေတာ့ ကၽြန္မတို႕အုပ္စုက ဗိုလ္မွဴး

ေတာ့ပါဘူး။ ငိရ
ု တဲ့ မ်က္ရည္မ်ားလည္း စံန
ု သ
ံ ာၿမိဳင္မင္းသမီးေတာင္

တင္သန္းဦးရဲ႕ စတူဒီယိုသစ္ႀကီးမွာ သီခ်င္းသြင္းေနတုန္း မလဲ့က

လက္မိႈင္ခ်ရမယ္။ နိုင္ငံျခားမွာေလ... နိုင္ငံျခားမွာ ေနေနရသူေတြ

ဖုနး္ ဆက္ေျပာတာေၾကာင့္ ဆံးု ၿပီဆတ
ုိ ့ဲ သတင္းၾကားရတာပါပဲ။ စိတ္

ရဲ႕အ
႔ ပူေတြေပါ႔။ ေသကြေ
ဲ တြေတာ့ ကြၾဲ ကၿပီ၊ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မေတြ႕

မေကာင္းလိုက္ရတာေလ။ သူ႕ဆီက အဖိုးတန္စကားေလးေတြ

ႏိုင္ေတာ့။ ရွင္သူေတြကေရာ... ။

ဘယ္ေတာ့မွ မၾကားရေတာ့ဘူးေပါ့။ တေယာ ကိုတင္ေငြ၊ စႏၵယား

ဘသန္းတင္န႕ဲ ကၽြနမ
္ တိ႕ု အုပစ
္ ု ညေနအျပန္မာွ သူ႕အိမက
္ ၀
ုိ င္ သြား

လြမး္ ရဆဲပါပဲ။ သားသမီးေတြန႕ဲ အေ၀းႀကီးမွာ ေရာက္ေနရတဲ့ အေမ

ၾကေတာ့ မမႀကီးခမ်ာ ဘာမွမေျပာႏိုင္ရွာပဲ မ်က္ရည္သာ တြင္တြင္

မွာ မလြမး္ ပဲ ရိပ
ွ ါ့မလား။ မပူႏင
ုိ ပ
္ ဲ ရိပ
ွ ါ့မလား။ သတင္းေတြ ဖတ္လ႕ုိ

က်ေနေတာ့တာ။

ကေလးသူငယ္ အၾကမ္းဖက္မႈေတြ ဖတ္ရရင္ အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္။ စိတ္

ေအာ္... ဘ၀တစ္ေလ်ာက္လးုံ စိတတ
္ က
ူ ယ
ုိ တ
္ ူ ၀ါသနာ

မခ်နိင
ု ။္ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရးေတြအတြက္ စိတမ
္ ေျဖာင္ႏ
့ င
ုိ ။္ အိ.ု ..

တူ လက္တခ
ဲြ တ
့ဲ ့ဲ ေမာင္ႏစ
ံွ မ
ုံ ာွ တစ္ေယာက္တည္း က်န္ခေ
့ဲ တာ့ ခ်စ္

မ်ားလိုက္တဲ့ ပူပင္ေသာကေတြ။ အပူနဲ႕လူနဲ႕မကင္းနိုင္တဲ့ ဇာတာ

ေသာသူနဲ႕ေကြကြင္းရျခင္း ေသာကကို ဘယ္ေလာက္ ေၾကကြဲရွာ

မ်ား ပါေလေရာ့သလား။

လိုက္မလဲ။ မမႀကီးမွာ စကားသာ တစ္လံုးမွ ေျပာမထြက္ရွာတာ၊

စိတထ
္ က
ဲ ေတာ့ ေခၚေနက်အတိင
ု း္ ‘‘ကိေ
ု လးေရ... ကိေ
ု လးေရ’’လိ႕ု

တိုင္း ေတြးမိကာပင္ ေအာက္ေမ့ေပ... ေ၀းေသာရပ္ဌာေနမွာ သား

၀မ္းနည္းပက္လက္နဲ႕ မဆံုးႏိုင္ေအာင္ ျမည္တမ္းေနမွာ ထင္ပါရဲ႕။

သမီးေတြ’’ဟူတဲ့ ‘‘လက္၀ဲသုႏၵရ’’သီခ်င္းကို အင္မတန္ႀကိဳက္တာ

ေတြ႕ၾကံဳဆံက
ု ဲြ ျဖစ္ၿမဲဓမၼတာေတြကုိ ဘယ္သမ
ူ ွ ေရွာင္လလ
ဲႊ ႕ုိ မရပါ

ေၾကာင့္ နားမေထာင္ဘဲ မေနနိုင္။ နားေထာင္မိတိုင္းလည္း ကိုယ့္

လားေနာ္။။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆရာ A1 စိုးျမင့္ ဖန္တီးခဲ့တဲ့ ေတး

ဘ၀နဲ႕ထပ္တမ
ူ ႕ုိ ရင္ထဲ ထိခက
ုိ လ
္ က
ုိ ရ
္ တာ။ နာက်င္လက
ုိ ရ
္ တာေလ။

လက္ရာေလးေတြကေတာ့ ဤကမာၻေျမေပၚမွာ ျမန္မာ့ေတးဂီတအလွ

မခံစားႏိုင္ေတာ့တဲ့အဆံုး အခန္းတံခါးပိတ္ၿပီး ဟီးတိုက္ငိုခ်ရေတာ့

အပေတြအျဖစ္ ဘယ္ေတာ့မွ ဆိတသ
္ ဥ
ု း္ သြားမွာ မဟုတပ
္ ါဘူးေလ။

တာလည္း အႀကိမ္မ်ားစြာေပါ့။

အသက္ရွင္ရက္ က်န္ေနသူေတြမွာလည္း ေ၀းေနဆဲ

ႏိုင္ငံျခားေရာက္ကာစတုန္းက ဆရာၿမိဳ႕မၿငိမ္းရဲ႕‘‘လြမ္း

‘‘ကေလးေတြ အေရးစိက
ု က
္ ာ ရင္၀ယ္ပက
ုိ လ
္ ႕ုိ အႀကိဳက္

သဲေရႊစိုင္ညႇာ၀ယ္ ပူတယ္ေလ ဆယ္ေနကဲ

စ႐ိုက္ အလိုလိုက္ခဲ့တဲ့ ေမာင္တို႕ေဖ ေရွး၀ဋ္ေၾကြး မကင္းျပန္ ရာဇ

က်မ်က္ရည္လည္း ေခ်ာင္းျဖစ္ေရာ႔မယ္

ဒဏ္ေပ’’တဲ့။ ဆရာၿငိမ္းကလည္း ထိထိမိမိ ေရးတတ္လိုက္ပါဘိ။
ေမာင္တို႕အေမကြ်န္မမွာေတာ့ ရာဇဒဏ္မသင့္ပဲ စီးပြားဒဏ္သင့္ရ

ကြ်န္မလည္း ခ်စ္ေသာသူမ်ားနဲ႕ေကြကြင္းရတဲ့ ဒုကၡကို

တာလည္း ေရွး၀ဋ္ေၾကြး မကင္းလိ႕ု ေပါ့ေနာ္။ ဒီဒဏ္ေတြကုိ လူမမယ္

ႀကိမဖ
္ န္မ်ားစြာ ခံစားဖူးပါရဲ႕။ ကြ်န္မ ႏိင
ု င
္ ျံ ခားမထြကခ
္ င္မာွ မိသားစု

သားသမီးေတြဟာလည္း ကြ်န္မနဲ႕ထပ္တခ
ူ ၾံ ကရတာ ကြ်န္မ အေသ

အားလံုးကို တစ္ေယာက္မက်န္ စိတ္ကူးထဲမွာ ေသၾကည့္တယ္။

အခ်ာ ခံစားလိ႕ု ရပါတယ္။ ကြ်န္မသားငယ္ေလး ဆယ္တန္းေျဖကာ

ကိုယ္တိုင္လည္း ေသၾကည့္တယ္။ ေသကြဲခြဲရတယ္ဆိုတာ တယ္

နီးမွာ သူေရးထားတဲ့ စာစီစာကံုးေလး ကြ်န္မ ယူဖတ္မိေတာ့ မ်က္

ၿပီိး ပူျပင္းေလာင္ၿမိဳက္လွပါလား။ စိတ္ကူးနဲ႕ေသရတာေတာင္ ငို

ရည္က်ရေသးတယ္။ စိတ္မေကာင္းလိုက္တာမွေလ။

လိက
ု ရ
္ တာေလ။ စင္ကာပူေရာက္ၿပီး မၾကာခင္ကာလေလးမွာ ကြ်န္မ

ေမာင္ေလး ဆံုးပါးသြားတယ္။ တစ္ေရးေရးေတြးၿပီး တစိမ့္စိမ့္ငိုရ

သစ္ပင္ေပၚကေန အေ၀းကို ေၾကြလြင္႔သြားတာဟာ မိခင္ရင္ခြင္နဲ႕

တာ။ သူမရွေ
ိ တာ့မွ ေရာက္လာတဲ့ သူ႕စာေလး ဖတ္ၿပီးေတာ့လည္း

ေ၀းကြာသြားတဲ့ သားေလးေတြလပ
ုိ ’ဲ ’တဲေ
့ လ။ သူ႕ရင္ထမ
ဲ ာွ အေမနဲ႕

အေဟာင္းက အသစ္ျဖစ္ၿပီး ေမာင္ႏွမေတြ ငိုၾကရျပန္ေရာ။ ကြ်န္မ

ေ၀းတဲ့ ခံစားခ်က္ကို ဘယ့္ေလာက္မ်ား ခံစားေနခဲ့ရရွာတာလဲ။ သ

နဲ႕အတူေန ေမာင္ေလးက သူနဲ႕အထက္ေအာက္ဆိုေတာ့ တစ္တြဲ

နားလိက
ု တ
္ ာ ေျပာမေနပါနဲ႕ေတာ့။ ကေလးေတြ စိတင
္ ယ္မာွ စိးု လိ႕ု

တြဲ ေနၾကတာ။ သူ႕ဆီကိုလည္း စာတစ္ေစာင္ေရာက္ေတာ့ သူ

ကြ်န္မနိင
ု င
္ ျံ ခားသြားမယ္အ
့ ေၾကာင္း မေျပာထားဘူးေလ။ မနက္ျဖန္

ေတာင္းတာေလးမွ မေပးလိုက္ရေလျခင္းဆိုတဲ့ ေသာကနဲ႕ သည္း

မနက္သြားေတာ့မယ္ဆိုပါမွ ညဘက္မွာ သားတို႕သမီးတို႕အတြက္

အူျပတ္မွ် ငိုၾကရတာေပါ။

ပိက
ု ဆ
္ အ
ံ မ်ားႀကီးသြားယူမာွ ။ ဒါမွ သားႀကိဳက္တ့ဲ ေခ်ာကလက္ေတြ၊

သူ ေရးတာေလးက ‘‘ေႏြရာသီမာွ သစ္ရက
ြ က
္ ေလးေတြ

ေဟာ... ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ဘြားဘြားဆံုးျပန္ေတာ့ ကြ်န္

ကားေတြ အမ်ားႀကီးရမွာ စတဲ့ ကေလးႀကိဳက္ပေ
ုံ တြ ေျပာခဲရ
႔ တာ။ ၿပီး

မက တျခားႏိုင္ငံတစ္ခုမွာ လုပ္ငန္းလက္ေတြ႕သင္ယူေနရတဲ့ ကာ

ေတာ့ သူတို႕လည္း ခြဲခြာျခင္းဆိုတဲ့ ေသာကႀကီးကို ခ်က္ခ်င္းခံစား

လမို႕ဘယ္လိုမွ ျပန္လို႕မျဖစ္၊ ရန္ကုန္မွာ စ်ာပနက်င္းပမယ့္ အခ်ိန္

ရမွာစိုးလို႕ သားႀကီးက လြဲၿပီး ဘယ္သူမွ လိုက္မပို႕ေစခဲ့ဘူး။ သား

အေ၀းတစ္ေနရာမွာ ကြ်န္မတစ္ေယာက္တည္း အဘြားကို မွန္းၿပီး

ႀကီးကေတာ့ ဘယ္သာြ းသြားေခၚေလ့ရတ
ိွ ာ သိတတ္တအ
့ဲ ရြယလ
္ ည္း

ကန္ေတာ့လက
ုိ ္ ငိလ
ု က
ုိ န
္ ႕ဲ အ႐ူးတစ္ပင
ုိ း္ တစ္ေယာက္တည္း အဘြား

ျဖစ္ေနၿပီေလ။ အငယ္ေတြကေတာ့ အၾကာႀကီး မေတြ႕ရေတာ့ဘူး

ရဲ႕ စ်ာပနက်င္းပေနခဲရ
့ တယ္။ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ေမထားဆံးု ျပန္ေတာ့

ဆိတ
ု ာ မသိရာွ ေသးဘူးေပါ့။ ေနာင္အခါ သားႀကီး ဆယ္တန္းေအာင္

စင္ကာပူမာွ အခြန္ ၅၀ ရာခိင
ု ႏ
္ န
ႈ း္ အေက်အလည္ ေဆာင္ရမယ္ဆို

ၿပီး စင္ကာပူေရာက္လာေတာ့မွ ကြ်န္မ အလည္ျပန္ေတာ့ သူက ေျပာ

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

126

W

တယ္။ ‘‘ငယ္ငယ္တုန္းက အေမနဲ႕အိပ္ေနတာ။ အိပ္ယာနိုးေတာ့

ပါ။ ျမန္မာ့အသံ ကာလေပၚေတးမ်ား စိစစ္ေရးအဖြဲ႕က အဖြဲ႕၀င္

အေမ့ကို မေတြ႕လို႕ေမးေတာ့ ႏိုင္ငံျခားထြက္သြားၿပီလို႕ အဘြားက

ဂီတပညာရွင္ႀကီးပါ။ ေက်ာင္းဆရာႀကီးတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ဆရာဦးေလး

ေျပာတယ္။ အဲဒက
ီ တည္းက အေမကို မေတြ႕ရေတာ့တာ’’တဲ။့ ကြ်န္မ

ၫြန္႕ဟာ ၁၉၅၄ မွစၿပီး ေကသီပန္တူရိယာအဖြဲ႕မွာ ေတးေရးေတး

မွာ သူမသိေအာင္ ငိုလိုက္ရတာေလ။

ဆိုအျဖစ္ ဂီတေလာကကို စတင္ေျခခ်ခဲ့တာ သူ႕ဘ၀ရဲ႕ေနာက္ဆံုး

စင္ကာပူမ
ူ ာွ ေလ ကၽြနမ
္ မွာ အစားေကာင္းေကာင္း ဘယ့္

အခ်ိန္အထိပါပဲ။ တစ္ေရးခ်စ္ခြင့္ျမင္ရနိုး၊ ဆယ္မိုးဆယ္ေႏြ ေမွ်ာ္

ေလာက္ပဲ စားခ်င္စိတ္ ျဖစ္ေနပါေစ။ ဘယ္ေတာ့မွ ၀ယ္မစားဘူး။

ေလေလေ၀း။ နက္ျဖန္ သို႕မဟုတ္ ဘယ္ေသာအခါ အပါအ၀င္

သားသမီးေတြမပါပဲ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း မစားရက္လို႕။ ဟမ္

ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကား ေတးသီခ်င္းမ်ားစြာကို ေရးဖြ႕ဲ ခဲသ
႔ ူ ပညာရွင္

ဘာဂါတို႕၊ KFC တို႕ ေမာင္ေလးက အိမ္၀ယ္လာ ေကြ်းရင္လည္း

ႀကီးျဖစ္တာေၾကာင့္ ဆရာမရိေ
ွ တာ့ေပမယ့္ ဆရာေတးေတြကေတာ့

ကေလးေတြကို စိတ္ေရာက္ၿပီး မ်က္ရည္က်မိတယ္။ ေနာင္အခါ

ျမန္မာေတြရဲ႕႔ႏွလံုးသားထဲမွာ စြဲစြဲထင္ထင္က်န္ရစ္ေနတုန္းပါ။

သူတို႕ေရာက္ေတာ့ သားအမိေတြ အျမဲလိုလို စားၾကတယ္။ သူတို႕

က ၾကက္ေၾကာ္ကို ငယ္စဥ္တည္းက ႀကိဳက္ၾကတယ္ေလ။ ကြ်န္မ

ဦးေလးၫြန႕္ က စာသားစစ္တာပါ။ သီခ်င္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဓာတ္

အလုပရ
္ လိ႕ု သားႀကီးလည္း ေက်ာင္းေခၚထားႏိင
ု ၿ္ ပီ။ က်န္တ့ဲ မိသား

ျပားရၿပီးတဲ့အထိ ဆရာ႔ကို မျမင္ဖူးေသးပါဘူး။ တစ္ျပန္တစ္ဗီ တစ္

စုေတြလည္း မီွခိုသူအေနနဲ႕ ေခၚထားလို႕ ရၿပီ။ သမီးကေတာ့ သူ႕

နာရီမွ တစ္ဆခ
ံ ်ည္မ်ွ င္ ေမ့နင
ုိ ပ
္ ါဘဲဟတ
ူ ့ဲ ဆရာေရးတဲ့ စာသားေလး

အဘိးု အဘြားက အရိပတ
္ ၾကည္ၾ့ ကည္။့ သူကလည္း အရမ္းခ်စ္တာ

ေတြမ်ား ငယ္စဥ္ကတည္းက စြဲခဲ့ရတာကိုး။ မလဲ့ရယ္... ဂီတစာဆို

ဆိုေတာ့ ေခၚလို႕မျဖစ္ေသး။

ကိေ
ု လးၫြန႕္ ကို ျမင္ဖးူ ခ်င္လန
ြ း္ လိ႕ု ဒီတစ္ခါလာရင္ ကြ်န္မကို ေခၚျပ

သားငယ္ကေတာ့ ကြ်န္မရဲ႕ သားသမီးစာရင္းပါ မွခ
ီ ေ
ုိ န

ပါလို႕ မွာထားရေသးတာ။ ဆရာက မအူပင္မွာ ေနတာ။ ဘုတ္ထိုင္

ထိင
ု ခ
္ င
ြ အ
့္ ေထာက္အထား(Green Card) ကိင
ု ထ
္ ားေပမယ့္ သူ ေရ

မယ္ေ
့ န႕မနက္မာွ မအူပင္ကေန ျမန္မာ့အသံကုိ အေရာက္လာတာ

ရွည္ မေနနိင
ု ဘ
္ းူ ။ သူ႕စိတထ
္ မ
ဲ ာွ ႏိင
ု င
္ ျံ ခားကို မုနး္ ေနတယ္ ျဖစ္မွာ

ေတာ္႐ဇ
ုံ န
ဲြ ႕ဲ မဟုတပ
္ ါဘူး။ အရြယက
္ လည္း အေတာ္ကုိ ရေနၿပီေလ။

ေပါ့။ ငယ္ငယ္ေလးမွာ သူ႕အေဖ ႏိုင္ငံျခားထြက္တာ ၾကံဳဖူးတယ္။

ေနာင္အခါ မလဲ့႐ံုးခန္းထဲမွာ မလဲ့က မိတ္ဆက္ေပးေတာ့ ဆရာ့မွာ

ကြ်န္မ ထြက္လာတဲ့အထိ အၾကာႀကီး သူမေတြ႕ေတာ့ဘူး။ ေနာက္

၀မ္းပန္းတသာ ရိရ
ွ ာွ တယ္။ သင္လက
ုိ ေ
္ ျပာလိက
ု ္ အားေပးလိက
ု တ
္ ာ

သူ႕ကို သိပ္ခ်စ္တဲ့ဦးေလးေတြ တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ ထြက္

လည္း အလြန္ပါ။ ကြ်န္မေရးတဲ့ သီခ်င္းေလးေတြလည္း အားေပး

ၾကျပန္ေရာ၊ ဒီေနာက္ အေမက သြားျပန္ေရာ။ သူ႕ဦးေလးသြားေတာ့

တယ္။ ငါက ညည္းသီခ်င္းေတြကို ၀တၳဳဖတ္သလို ခဏခဏ ျပန္

ဒီကေလး ေလဆိပအ
္ ျပန္တည္းက ေနမေကာင္းျဖစ္တာ။ လြမး္ ဖ်ား

ဖတ္တယ္တဲ့။ ဆရာေျပာခဲ့တဲ့ မွတ္မွတ္သားသား ပညာရွင္စကား

လြမး္ နာက်တာေလ။ သူ႕မွာ ႐ုပ၀
္ တၳဳျပည္စ
့ ေ
ုံ ပမယ့္ စိတထ
္ မ
ဲ ာွ လစ္

မ်ားစြာထဲက တစ္ခုေလာက္ ေဖာ္ျပခ်င္ပါတယ္။ ေနာင္လာေနာက္

ဟာေနတယ္။ အေကာင္းဘက္က လွညေ
့္ တြးရင္ေတာ့ သူကေ
ံ ကာင္း

သားမ်ားအတြက္ေပါ႔။

တယ္။ ကိုယ္ေနခ်င္တဲ့ ေနရာမွာ ေနနိုင္တယ္။ သားႀကီးမွာေတာ့

စင္ကာပူမ
ူ ာွ မိသားစုန႕ဲ အတူ ႐ုနး္ ကန္ရတုနး္ ။ ကြ်န္မရဲ႕ေျမး ရွစႏ
္ စ
ွ ္

မွတ္ေပးတာ။ တို႕ကိုယ္တိုင္သတ္မွတ္လို႕မရဘူး။ တို႕ငယ္ငယ္က

သားခမ်ာလည္း တစ္ေနကုန္ ေက်ာင္းတက္ရင္း စင္ကာပူ ေရစီး

ေကသီပန္၀ိုင္းမွာ ေရးၾကဆိုၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ငါက အဆိုေတာ္

ေၾကာင္းထဲ တ၀ဲလည္လည္။

အျဖစ္ နာမည္မထြက္ဘူး။ ေနရာမရဘူး ပရိတ္သတ္က ငါ႔ကို ဂီတ

မိုးလင္းရင္ ကေလးေက်ာင္းပို႕ၿပီးတာနဲ႕လုပ္ငန္းအသီး

စာဆိုအျဖစ္ပဲ သတ္မွတ္တယ္။ ငါ႔ကို ပရိတ္သတ္ေပးတဲ့ ေနရာမွာ

သီး၀င္။ မိုးခ်ဳပ္စျပဳမွ မိန္းမက ကေလး၀င္ႀကိဳၿပီး အိမ္ျပန္ေရာက္

ငါအေကာင္းဆံုးႀကိဳးစားတယ္။ ေနာက္တစ္ခု မွာခ်င္တယ္။ ပရိတ္

ခ်က္ျပဳတ္။ သားေတာ္ေမာင္ ျပန္လာေတာ့ စားေသာက္ အိပယ
္ ာ၀င္။

သတ္က အဆိုေတာ္လို႕လက္မခံသမွ် ဘယ္ေတာ့မွ ကြ်န္မ အဆို

လည္ၾကေပဦးေတာ့ စင္ကာပူသသ
ံ ရာ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ၊ အႏုပညာ

ေတာ္ပါလို႕မေျပာပါနဲ႕။ ရွက္ဖို႕ေကာင္းတယ္။ ေတးသံရွင္လို႕သာ

ခရီးသည္ရဲ႕ဆႏၵေတြ ျပည္စံုသေယာင္ ရိွခဲ့တာေတာ့ စင္ကာပူမွာ

သတ္မွတ္ထားပါ။ လူတိုင္းမွာ အသံရွိတာေၾကာင့္ ေတးကို ဆိုရင္

ေနထိုင္ခြင္႔ရတာေၾကာင့္ စင္ကာပူက ေပးလိုက္တဲ့ အားမာန္ေတြ၊

ေတးသံရင
ွ ေ
္ ပါ့။ ေတးဂီတမွာ သတ္မတ
ွ ထ
္ ားတဲ့ စည္းကမ္းေတြ အ

အေတြ႕အၾကံဳေတြ၊ စီးပြားေရးေတြေၾကာင္သ
့ ာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္

မ်ားႀကီး။ အဲဒါေတြနဲ႕အညီ မဆိုႏိုင္ဘဲ မဆိုတတ္ဘဲ အသံထြက္

လည္း ကေလးေတြ လက္လြတ္ခ်ိန္မွာ အႏုပညာခရီးကို ေလွ်ာက္

တိုင္း အဆိုေတာ္ ထင္ေနတတ္ၾကတယ္။ ပညာရွင္ေတြရဲ႕ နားထဲ

နိုင္ခဲ့တာပါ။

မွာေတာ့ မဆိုဘဲ ေနတာမွ ေကာင္းဦးမယ္ မွတ္တယ္တဲ့။ ဂီတကို

ကြ်န္မေရးတဲ့သီခ်င္းေတြ ဓာတ္ျပားတင္တဲ့အခါ ဆရာ

‘‘တိ႕ု အႏုပညာရွငေ
္ တြရ႕ဲ ေနရာကို ပရိတသ
္ တ္က သတ္

လူတိုင္းႀကိဳက္ေတာ့ လူတိုင္းမွာ သီဆိုခြင့္ရိွတယ္။ အဆိုေတာ္ အ

ရက္ျဖင့္လစြန္း ယြန္းေလသည္ အေ၀းႏွင္

ျဖစ္ ခံယူခ်င္ရင္ေတာ့ ေရဆံုးေရဖ်ား ႀကိဳးစားပါ။ ေလ့လာပါ။ သင္

ၾကာေလေလ သတိရအတိုင္းတိုင္း

ယူပါတဲ့။ ပရိတ္သတ္က အလိုလိုအသိအမွတ္ျပဳလာလိမ့္မယ္တဲ့’’

အလ်ဥ္းသင့္သလို ပညာေတြ သင္ေပးခဲ့ရွာတာေလ။

အႏုပညာခရီးတစ္ေလွ်ာက္ မေမ့မေလ်ာ့ ေလးစားစြာ

ဒီိလို ပညာရွင္ႀကီးေတြထံမွာ ေလ့လာဆည္းပူးခြင့္ရခဲ့တာ ကၽြန္မ

မွတတ
္ မ္းတင္ရမယ့္ ဆရာတစ္ဥးီ ကေတာ့ ဂီတ
ိ စာဆို ကိေ
ု လးၫြန႕္

အတြက္ တန္ဖိုးမျဖတ္နိုင္တဲ့ အေတြ႕အၾကံဳေတြ ပညာေတြကို ရခဲ့

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

127

W

တာပါ။ ေနမယ္ဆိုရင္ ရနိုင္ေသးရက္နဲ႕ မေရွာင္လႊဲႏိုင္ေသာ လက္

ေခၽြးနည္းစာေလးေတြနဲ႕

ျမန္မာမႈအဆိုေတာ္ေတြကို

ေတြနဲ႕ လူ႕ေလာကထဲမွ ေခၚငင္ဆြဲယူျခင္းကို ခံလိုက္ရရွာတယ္။

ဂုဏ္ျပဳၾကတယ္ေလ။ အခု ကြ်န္မ မေလးရွားေရာက္ေတာ့လည္း

ဆိုကေရးတီးမွာ ႏွစ္စဥ္ ေတးေရး အကဲျဖတ္ဒိုင္အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္

သူတို႕နဲ႕အဆက္အသြယ္မျပတ္ ခင္မင္ေလးစားၾကရွာတယ္။ မေမ့

တာမိ႕ု ေနျပည္ေတာ္သာြ းဖိ႕ု ရက္ပင
ုိ း္ ေလးအတြငး္ ေနထိင
ု မ
္ ေကာင္း

မေလ်ာ့ မွတတ
္ မ္းျပဳစရာသူေတြထမ
ဲ ာွ ေဒါက္တာကံျမင္၊့ ေဒါက္တာ

ပဲ သြားဖို႕ဟန္ျပင္ေနဆဲ ေဆး႐ံုတက္ရတာ။ ေဆး႐ံုေရာက္တဲ့ေန႕

ေဒၚခင္ေမသန္း မိသားစုလည္း ပါေသးတယ္ေလ။ ေဇယ်ာဆိုင္နား

မွာ သတိရိွေနေသးတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႕မွာ ဆံုးပါတယ္။ အင္

ေဆးခန္းက ဆရာ၀န္ႀကီးေပါ့။ ျမန္မာမႈ အင္မတန္ျမတ္နးုိ တဲ့ မိသား

မတန္ ႏွေျမာစရာေကာင္းတဲ့ ပညာရွင္ႀကီးပါ။ အဆိုေတာ္ ေမာင္

စုေတြပါ။ သူတို႕အိမ္မွာကို ဆယ္ရက္ေလာက္ ေနခဲ့ရတာ။ ဘာမွ

ေမာင္ႀကီးနဲ႕ ညီအကိုေတြေပါ့။ မအူပင္ကို မျပန္ျဖစ္တဲ့အခါ ဆရာ

လိုေလေသးမရိွ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္တာ။ အနုပညာလည္း ၀ါသနာ

ဦးေမာင္ေမာင္ႀကီး အိမမ
္ ာွ ပဲ ေနတာမိ႕ု ဂီတစာဆို ဆရာ့စကားေတြ

ႀကီးတယ္။ သူတို႕အိမ္မွာ စႏၵယား ၄ လံုး ရွိတယ္။ ဆရာ၀န္မႀကီး

နာယူရင္း ဆရာဦးေမာင္ေမာင္ႀကီးဆီကလည္း ေတးဆိုပညာေတြ

က ျမန္မာသီခ်င္းေတြ တီးတတ္တာကိုး။ မဟာဂီတေတြပါ တီးတာ

ရခဲတ
့ ာပါ။ ဒီ ေက်းဇူးေတြကုိ မေမ႔မေလ်ာ႔ သတိတရ ရိလ
ွ ပ
ွ ါတယ္။

ေလ။ ကြ်န္မတို႕ စင္ကာပူျပန္ေတာ့ တားလိုက္ၾကတာ။ ရန္ကုန္
ျပန္ရင္ ဆရာလတ္တို႕၊ ဆရာဦးေမာင္ႀကီးတို႕ကို အျမဲသြားေတြ႕

မၾကည္သာမ်က္လာႊ ခ်လိ႕ု အလွမက
့ဲ င္း ေမာင္႐
့ ပ
ု ဆ
္ င္းေၾကာင့္

သတဲ့။ ဒီဆရာႀကီးေတြနဲ႕ တစ္လတာ မေလးရွားခရီးစဥ္ကလည္း

ဂုဏ္သတင္းကင္းရမွာက ေမာင့္ခ်စ္ဦး ၾကင္သူသက္မွဴးခင္

အနုပညာခရီးသည္အတြက္ တန္ဖိုးမျဖတ္နိုင္တဲ့ အႏုပညာအေမြ
ေတြကို ရခဲ့တာပါ။ နာမည္ေက်ာ္ အဆိုေတာ္ ဦးေမာင္ေမာင္ႀကီးရဲ႕

ဂီတစာဆို ကိေ
ု လးၫြန႕္ ေရးဖြ႕ဲ တဲ့ နာမည္ေက်ာ္‘‘အက်ဥ္း

သင္ၾကားမႈေတြထက
ဲ ဂီတပညာျမတ္နးုိ သူမ်ားအတြက္ စကားလက္

တန္ခ်စ္သူ’’သီခ်င္းကို သီဆိုသူကေတာ့ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားလွ

ေဆာင္ေလးေပးခ်င္ပါတယ္။ ‘‘သီခ်င္းဆိတ
ု ာဟာ အသံန႕ဲ သ႐ုပေ
္ ဖာ္

တဲ့ ျမန္မာသံအဆိေ
ု တာ္ ေမာင္ေမာင္ႀကီးပါ။ အဆိေ
ု တာ္ေမာင္ေမာင္

ရတာ။ စာသားကို သေဘာေပါက္ေအာင္ဖတ္။ အဆိုေတာ္ဟာ စာ

ႀကီး ဆိုခဲ့တဲ့ အခ်စ္ကိုဘယ္လိုေျပာရမယ္၊ လြမ္းအိမ္မက္က သံသ

ဖတ္ရမယ္။ ၿပီးရင္ ခံစားမႈေတြကုိ အေရာင္ျခယ္ၿပီးမွတ’္ ’တဲ။့ ကြ်န္မ

ရာရွည္၊ စိမ္းလဲ့ညိဳ၊ က်မ်က္ရည္ မေၾကညာစတမ္း၊ တန္ပါ့ မဖုရား၊

အတြက္ တန္ဖိုးရိွလြန္းလို႕ ဒီစကားေတြကို စြဲစြဲျမဲျမဲလိုက္နာ က်င့္

အပါအ၀င္ လူႀကိဳက္မ်ားေတးမ်ားစြာကို ယေန႕တိင
ု ္ အဆိေ
ု တာ္မ်ား

သံုးရတယ္။ ဂီတ၀ါသနာရွင္ေလးေတြ နားလည္လြယ္ေအာင္ ေျပာ

စြာ ထပ္ျပန္တလဲ သီဆိုေနၾကဆဲပါ။

ျပခ်င္ပါတယ္။

အဆိုပညာကို ဆရာႀကီိးဦးလွေဖ၊ ဦးအလီ တို႕ထံမွာ

ဥပမာ - ‘‘စႏၵကိႏၵရီ’’သီခ်င္းဆိုပါေတာ့။

သင္ယူခဲ့သူမို႕လည္း ယခုတိုင္ ေတးသီခ်င္းမ်ား သီဆိုေအာင္ျမင္

(ဂႏၵမာ... တြဲယွက္ေပ်ာ္တာ) ၃ ပိုဒ္ဟာ ၾကည္ႏူးသံနဲ႕

ေနဆဲ ျမန္မာ့အသံေတးသီခ်င္းမ်ား၊ စိစစ္ေရးပညာရွငႀ္ ကီးျဖစ္သလို

ဆိုရမွာ။ တစ္ေရာင္ျခယ္ထား။ ကြ်န္မက စိမ္း၀ါေရာင္ ျခယ္တယ္။

ဆိုကေရးတီးၿပိဳင္ပြဲေတြမွာလည္း အဆိုအကဲျဖတ္ ပညာရွင္ႀကီးျဖစ္

(ထိုစဥ္ခါ... ) သံမွန္။ အေရာင္မျခယ္။ (မင္းဘုရင္ အတင္းပင္္...

ပါတယ္။။ အဆိပ
ု ညာကို အင္မတန္ျမတ္နးုိ သလို မခၽြငး္ မခ်န္လည္း

သူ႕လင္သက္ေ၀)အထိဟာ အသံနည္းနည္းတင္း... အစိမ္း။ (ခ်စ္

ေနာက္လူကို ပညာေပးသင္ျပတတ္သူပါ။ ကြ်န္မကို မေလးရွားမွာ

သူေဆြ... ရာဇာ)အထိ ေၾကကြဲသံ အျပာ။ (ေအာ္... ေငြမံႈၾကဲ...

သင္တန္းဖြငဖ
့္ ႕ုိ အားေပးတာ။ သူကယ
ုိ တ
္ င
ုိ ေ
္ တာင္ လာသင္ေပးမယ္

သည္းထန္စြာ)အထိ အပူ အလြမ္း ရႈိက္သံထည့္... အနီေရာင္။ (ဒီ

တဲ့။ ေနာင္လာေနာက္သားေတြအတြက္ ခ်န္ရစ္ခဲ့ခ်င္တာေလ။

အခါတြင္... လက္ယာထားမွာ)အထိ သံမွန္၊ (ရက္စက္စြာ... သစၥာ

ဆရာဦးေမာင္ေမာင္ႀကီး၊ ဦးိ ေမာင္ေမာင္လတ္၊ စႏၵယား

ဆို တိုင္တည္ထား)အထိ အနီေရာင္။ (သိၾကားမကာ... ႏွစ္ေပါင္း

ဦးခင္လွနဲ႕ ကြ်န္မ ၂၀၀၇ တုန္းက မေလးရွားမွာ တစ္လၾကာခဲ့တာ

တစ္ေထာင္ပင္ၾကာ)အထိ စိမ္း၀ါေရာင္။ ကြ်န္မကေတာ့ ဒီနည္းအ

ေပါ့။ ခ်ဲရပ္စ္၊ ဗုဒၶ၀ိဟာရေက်ာင္း ဆရာေတာ္ ဦးပညာ၀ံသရဲ႕ ဖိတ္

တိုင္းပဲ ေလ့က်င့္ခဲ့ရပါတယ္။

ၾကားမႈနဲ႕ပါ။ ၿပီးေတာ့ ေကအယ္လ္ ဓမၼ၀ိဟာရေက်ာင္း၊ ကာဂ်န္း

ေမတၱာ၀ိဟာရေက်ာင္း၊ ေညာင္ကန္ေအးေက်ာင္း၊ ကလန္း ကပုန္

ကြဲပါမွ စၿပီး လြမ္းတာေလ။ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္လံုး လြမ္းျပ ႐ႈိက္ျပ အ

ဂ်ာ၀ါး ေအာင္သိဒိၶေက်ာင္း၊ ကလန္းဥတၱမေက်ာင္းေတြမွာ ျမန္မာ

သက္ငင္ျပစရာ မလိုပါဘူး ဆိုတာ ၀ါသနာရွင္မ်ား သတိရိွေစခ်င္ပါ

မႈေတးေတြ လွည့္လည္ ေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ၾကတာ။ ၀ါတြင္း ၀ါဆိုပြဲေတြမို႕

ေၾကာင္း ေမတၱာနဲ႕ ေျပာလိုပါတယ္။ အႏုပညာ၀ါသနာရွင္ေလးမ်ား

ပရိသတ္ကလည္း မ်ားမ်ား၊ ဆရာႀကီးေတြကလည္း ၀မ္းသာအားရ

ယူေသာ္ရ၏ေပါ့ေလ။

စႏၵကိနၷရီဟာ အလြမ္းဆိုေပမယ့္ သူ႕လင္ သက္ေ၀နဲ႕

#

ကို ဓမၼေတးေတြ ပူေဇာ္ၾကတာေလ။ သူတ႕ုိ မွာ ေပ်ာ္လ႕ုိ ။ ဆရာေတာ္
ေတြကလည္း အင္မတန္ အေလးထား ဂ႐ုစိုက္တာေတြ သူတို႕မွာ

အခ်စ္ဆးုံ မိ႕ု ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ေမ့ႏလ
ွ းုံ သားႏွငး္ ရသူေမာင္ရယ္

ေျပာမဆံုး။ ေက်းဇူးတင္လိုက္ၾကတာ။ ကာဂ်မ္းက ကိုေက်ာ္တိုး၊

အရပ္သံုးစကား မလွပခ်င္ေနမယ္ အျမတ္နိုးဆံုးပါပဲကြယ္’’

မစႏၵာလိႈငတ
္ ို႕နဲ႕ မိသားစုေတြလိုကို ခင္မင္ၾကေတာ့တာ။ ေန႕စဥ္

ျမနဒီ

ေနရာအႏွံ႕ လိုက္ပို႕၊ အစားေကြ်းလို႕မဆံုး။ ဒီ ခရီးစဥ္မွာ ကလန္း

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။)

TTM စက္႐ံုမွ ေရႊျမန္မာမ်ားကိုလည္း မွတ္တမ္းတင္ရပါတယ္။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

128

W

twGif;uAsm

oli,fcsif;(1)
ausmufaqmif;

သူငယ္ခ်င္း
၀ွက္ေနက်စကားထာေလး မရွိေတာ့ဘူး
အဆိပ္မရွိတဲ့ သစ္သီးေတြနဲ႕
တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ပစ္ေပါက္ခဲ့တုန္းက
ငါတို႕ဟာ
စက္ကြင္းနဲ႕မလြတ္တဲ့ သစ္ပင္လို႕
ငါတို႕ကိုယ္ ငါတို႕ထင္မထားခဲ့ၾကဘူး
ေနလာရာအရပ္ကို မင္းထြက္သြားၿပီးတဲ့ေနာက္
ငါ့ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ဟာလည္း
ငါ့ဘ၀ထဲက က်ေပ်ာက္သြားခဲ့တယ္
အျဖစ္အပ်က္ဟာ
မေန႕တေန႕ကလိုပဲ သူငယ္ခ်င္း။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

129

W

\

.

ESif;cg;ajc&m

.

armif&Jrif;(yJcl;)

.
\

.

ဘ၀တစ္ခုလံုး
ပံုအပ္ပစ္လိုက္တာ

.

မလံုေလာက္ဘူးဆိုရင္
ႏွင္းရယ္...

.

မေ၀ပါနဲ႕လား
မေၾကြပါနဲ႕လား

.
.

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ
ပ်က္သုဥ္းခဲ့တာေတာင္

.

\

.

\

\

.
\

.
.
.
.
.
.

\

. \

.
.

\

\

.
.
.
.
.

.
\

.
.
.
.
.
.

\

.
.

. \
\

. \

.
.

\
\

.

\
\

.

.

\

.

\
\
\

ေကာက္မိေနတုန္းပဲ
ေလျပည္ဆိုလည္း... ႏွင္း
မေရရာတာလည္္း... ႏွင္း
သစ္ပုတ္ပင္ႀကီးလည္း
ႏွင္းရဲ႕ အေငြ႕အသက္ေတြ မရေတာ့
ေရာ္ရီလို႕ညိႇဳးေျခာက္

ႏွင္းျပန္လာမယ့္ တစ္ေန႕
အဓိပတိလမ္းမွာ
ႏွင္းရဲ႕ေျခရာေတြ

နွင္းရယ္....

ခ်န္ထားရစ္ခဲ့ပါ

ေဖေဖာ္၀ါရီဆို
R.C ကို လြမ္းတယ္
ကမ္တင္းနဲ႕ ဦးခ်စ္ကို လြမ္းတယ္

အၾကင္နာေတြနဲ႕
ႏွင္းရယ္...

အင္းလ်ားက ခံုတန္းျပာနဲ႕

သကၠရာဇ္ေတြ ၿပိဳက်ခဲ့တာေတာင္

လိႈင္းၾကက္ခြပ္ေလးေတြကို

ငါ့ရင္ထဲ ႏွင္းခါးရဲ႕ေျခရာေတြ

လြမ္းတယ္

pmyGifhvTm

ေမွ်ာ္လင့္ေနတုန္းပဲ။

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

130

W

.

\

.
. \
\

.
.

.

.
.
\

\

. \

\

\

\

\

.
\

.

.

.

\

\

\

\
\

.

.

.

.

\
\

.

.

\
\

\
\

\

\

ႏွင္းရဲ႕ေျခရာ

.

. \

. \

.

.
.

\

. \\

.

\
\

. \

\
\
\

.
.

.
.
.
.
.
.
.
.

arQmfvifhjcif; uBudK;ay:rS ac:a0:rdvdkufwJh emrfpm;
rif;cdkifjrJ
တုိးတုိးေလးေခၚမိလုိက္တဲ့ ရင္၀ွက္တမ္း
မွတ္ေက်ာက္တင္စရာမလုိတဲ့ မွတ္ေက်ာက္ဟာ
ရင္ဘတ္ထဲမွာ အလ်ားျပည့္ အနံျပည့္
ခုန္ေပါက္ေနတဲ႕ Lyric ကဗ်ာတစ္ပုဒ္
ေတာက္စားမိလုိက္တဲ့အခ်ိန္ဟာ ပလုံဆုိၿပီးေတာင္
မျမည္တြန္မိလိုက္တာဟာ အခ်ိန္အျပည့္ႀကီး/အခ်ိန္အျပည့္ႀကီး
ခံတြင္းေတြ႕သြားတာလား ဒဏ္ရာဟာျပင္းျပင္းရသြားတာလား
ဘာလား ညာလား ဘယ္လား ညာလား
အဲ့သည္ ‘‘လား’’ေပါင္းမ်ားစြာထဲမွာ ရွိတယ္
ခင္ဗ်ားအရသာေတြ႕ေနတဲ႕ ေပၚျပဴလာထဲမွာရွိတယ္
ညေနခင္းရဲ႕ ျပတြင္း/ျပတင္းေပါက္ထဲက ႐ႈေမွ်ာ္ခင္းထဲမွာရွိတယ္
ေမာင္ျမတ္သူရဲ႕ ေျမာင္းျမၿမိဳ႕ကုိ ခ်စ္တဲ့ စိတ္ထဲမွာလည္းရွိတယ္
ခင္ဗ်ား ကဗ်ာကုိ သိတဲ့ သိမႈထဲမွာရွိတယ္...
ကုိေနျမဲ မိန္းမ ခ်ဳိပိန္းေနာင္ေမးသလုိ
(အဲ့သည္လုိေျပာရင္ အဆင္ေျပမလား)ဆုိသလုိ
လုိခ်င္လဲလုိမယ္ ပုိခ်င္လဲပုိမယ္ထဲမွာလဲ ပါတယ္ ေဟ့လူ
ဒါဆုိ ေမာင္ခ်ာလီရဲ႕ စပ္ကူးမတ္ကူးကာလထဲမွာ ရွိအုံးမယ္
လွည္းတန္း-အင္းစိန္လမ္းမေပၚမွာ တစ္ခါတစ္ေလရွိတယ္
ေမာင္ယုပုိင္ရဲ႕ ပထမဦးဆုံး အခ်စ္ကဗ်ာမွာရွိတယ္
ကုန္ကုန္ကုိ လုံလုံ ေျပာရရင္
ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ G-mail ထဲမွာ ေမာင္ျမတ္သူေျပာတဲ့ ဖြဘုတ္ထဲမွာ
ေမာင္ျပည့္မင္းရဲ႕တကယ္ဆုိျဖစ္တဲ့ သီခ်င္းထဲမွာ
အခန္းေထာင့္က အံ၀ွက္ထဲမွာ တကၠသုိလ္၀င္တန္းေအာင္စာရင္း ၾကည့္ခ်ိန္ထဲမွာ
ပင့္တင္လုိက္တဲ့ ေဟာဒီ့စကားလုံးေတြထဲမွာ ႏုလုံးသားကုိထုခြဲ
ဂိုဏ္းမကြဲေသးတဲ့ စစ္တပ္ထဲမယ္လုိ အမ်ဳိးသားအေရးထဲ
အမ်ဳိးသမီးေရးပါ(မပါ)တဲ့ ေျပာသင့္လား မသိ(တသိ) ေျပာမိတဲ့
ရင္၀ွက္တမ္းရဲ႕အေရးသားဟာ ထင္ရွဴးပင္တန္းထဲ ဖုိနဲ႕မဟာ
စိတ္မၿငိမ္ လက္မၿငိမ္လုိ႕ နိမ့္ျပီးေျပာလုိက္မယ္...
ကြ်န္ေတာ့္ရင္ဘတ္ထဲက နာမ္စားဟာ ‘‘ငယ္’’။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-5? 2013
X

131

W

uRefawmfeJUtJ'DNrdKU
jynfUpHk
ေျမပံုေပၚက ခဲတံတစ္ေထာက္စာၿမိဳ႕
အီေကြတာနားမွာ ငုတ္တုတ္ထိုင္ၿပီး အခ်ိန္မေရြးပူေနတဲ့ၿမိဳ႕
ေနထြက္ေန၀င္ ေနာက္က်တတ္တဲ့ၿမိဳ႕
၂၄ နာရီလံုးလႈပ္ရွားေနၿပီး ေန႕စဥ္တက္သုတ္ႏွင္ေနတဲ့ၿမိဳ႕
စားေသာက္ဆိုင္ေတြမွာ အျမဲစည္ကားေနတဲ့ၿမိဳ႕
ေၾကြးေရာင္းေၾကြး၀ယ္ တြင္က်ယ္လြန္းတဲ့ၿမိဳ႕
လူမ်ဳိးဘာသာစံုလင္ၿပီး အတိုင္အေတာထူေျပာတဲ့ၿမိဳ႕
၁၃-၄ ႏွစ္သားကစၿပီး သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြထိ အလုပ္လုပ္ၾကတဲ့ၿမိဳ႕
ရင္ဘတ္ထဲမွာ ဂဏန္းေပါင္းစက္္ထည့္ထားတဲ့ၿမိဳ႕
ကမၻာ့အေနာက္ျခမ္းကို အထင္ႀကီးတတ္တဲ့ၿမိဳ႕
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေသေၾကာင္းႀကံစည္မႈနဲ႔ ကြာရွင္းျပတ္ဆဲမႈေတြမ်ားတဲ့ၿမိဳ႕
ဖက္ရွင္အသစ္နဲ႔ အသံုးအေဆာင္ေမာ္ဒယ္လ္အသစ္ေတြကို ႏွစ္သက္ၾကတဲ့ၿမိဳ႕
အိမ္နီးနားခ်င္းႏိုင္ငံက လူငယ္ေတြ ဘ၀အတြက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေၾကးထပ္ၾကတဲ့ၿမိဳ႕
အဲဒီၿမိဳ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ခဲ့တယ္
အဲဒီၿမိဳ႕မွာ ကၽြန္ေတာ္ေနေနတယ္
အဲဒီၿမိဳ႕မွာ ကၽြန္ေတာ္အလုပ္လုပ္ေနတယ္
အဲဒီၿမိဳ႕မွာ ကၽြန္ေတာ္ေတာက္ေခါက္တတ္လာတယ္
အဲဒီၿမိဳ႕မွာ ကၽြန္ေတာ္သက္ျပင္းခ်တဲ့အေရအတြက္ ပိုစိပ္လာတယ္
အဲဒီၿမိဳ႕မွာ ကၽြန္ေတာ့္ရယ္သံေတြအသက္မဲ့လာတယ္
အဲဒီၿမိဳ႕မွာ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသား မြဲေျခာက္လာတယ္
အဲဒီၿမိဳ႕မွာ ကၽြန္ေတာ့္ဦးေႏွာက္ဟာလည္း ၾကံရည္ႀကိတ္စက္ထဲကထြက္လာတဲ့ ၾကံဖတ္တစ္ခုလိုျဖစ္ေနရတယ္
အဲဒီၿမိဳ႕မွာ ႏူးည့ံၾကည္ႏူးစြာခံစားတတ္မႈေတြ ေပ်ာက္ရွလာရတယ္
အဲဒီၿမိဳ႕မွာ အိပ္ေရးပ်က္ညေတြပိုမ်ားလာတယ္