You are on page 1of 22

Marti n He i de gge r

ΚΤΙΖΕΙΝ ΚΑΤΟΙΚΕΙΝ ΣΚΕΠΤΕΣΘΑΙ
Στό κείμ εν ο πού ἀκολου θεῖ θά ἐπι χ ει ρήσου μ ε νά σκεφτοῦ μ ε
τό κατοι κεῖ ν καί τό κτί ζει ν . Τό σκέ πτεσθαι αὐ τό, τό ὁποῖ ο
ἀναφέ ρεται στό κτί ζει ν , δέ ν ἀξ ιώ ν ει ν ά ἀν ακαλύ ψει ἰ δέ ες
γι ά τό κτί σι μ ο οὔ τε β εβ αίω ς ν ά προσφέ ρ ει στό κτί ζει ν
καν όν ες .

Τό

παρου σι άζει

συ γκεκρι μ έ ν ο
ἐπ᾿

οὐ δεν ί

ἐγχ εί ρημ α

τό

κτί ζει ν

τῆς

ὑ πό

τό

σκέ ψης

δέν

πρί σμ α

τῆς

οἰ κοδομ ι κῆς τέ χ ν ης καί τῆς τεχ ν ι κῆς ἀλλά, ἀκολου θώ ν τας
τό κτί ζει ν ἐκ τοῦ σύ ν εγγυ ς , τό ἐπαν αφέ ρει σ’ ἐκεί ν η τήν
περι οχ ή ὅπου ἀν ήκει ὁτι δήποτε εἶ ν αι .
᾿Ερω τᾶμ ε: 1 . Τί εἶ ν αι τό κατοι κεῖ ν ;
2. Κατά ποί αν ἔν ν οι α τό κτί ζει ν ἐν έ χ εται
στό κατοι κεῖ ν ;
Ι
Στό

κατοι κεῖ ν ,

ὅπω ς

φαί ν εται ,

ἀγόμ αστε

μ όν ο

δι ά

τοῦ

κτί ζει ν . Αὐ τό, τό κτί ζει ν , ἔχ ει ἐκεῖ ν ο, τό κατοι κεῖ ν, ὡ ς
στόχ ο. ῾Ωστό σο δέ ν εἶ ν αι ὅλα τά κτί σμ ατα κατοι κί ες . ῾Η
γέ φυ ρα καί ἡ αἴ θου σα τοῦ ἀεροδρομ ί ου , τό στάδι ο καί τό
ἐργοστάσι ο
κτί σμ ατα

παραγω γῆς

ἀλλά

δέ ν

ἠλεκτρι κοῦ

εἶ ν αι

κατοι κί ες·

ρεύ ματος

εἶ ν αι

σι δηροδ ρομ ι κός

σταθμ ός καί ὁ αὐ τοκι ν ητόδρομ ος , ὁ ὑ δατοφράκτης καί ἡ
[υ πόστεγος , στεγασμ έν η , σκεπαστή ] ἀγορά εἶ ν αι κτί σμ ατα
ἀλλά δέ ν εἶ ν αι κατοι κί ες . Παρά ταῦ τα τά κτί σμ ατα πού
ἀναφέ ραμ ε

β ρί σκον ται

στήν

περι οχ ή

τῆς

δικῆς

μ ας

κατοι κήσεω ς . Η επίμ αχ η περι οχ ή ἐκτεί ν εται πέ ρα ἀπό αὐ τά
τά κτί σμ ατα καί πάλι όμ ω ς δέ ν περι ορί ζεται στήν κατοι κί α.
῾Ο ὁδηγός τοῦ φορτηγοῦ ν ιώ θει στόν αὐ τοκι ν ητόδρομ ο σάν
στό σπί τι του , δέ ν ἔχ ει ὅμ ως ἐκεῖ τό ἐν δι αί τημ ά του · ἡ
ἐργάτρι α νι ώ θει στό ὑ φαν του ργεῖ ο σάν στό σπί τι της , δέ ν
ἔχ ει ὅμω ς ἐκεῖ τήν κατοι κ ί α της · ὁ ἀρχ ιμ ηχ αν ι κός ν ιώ θει
στό ἐργοστάσι ο σάν στό σπί τι του , ἀλλά δέν κατοι κεῖ ἐκεῖ.
Τά κτί σμ ατα πού ἀν αφέ ραμ ε στεγάζου ν τόν ἄν θρω πο. Μέ ν ει

σέ αὐ τά κι ὡ στόσο δέ ν τά κατοι κεῖ , ἐάν δεχ θοῦ μ ε ὅτι τό
κατοι κεῖν σημ αί ν ει ἁπλῶ ς κατοχ ή ἐν δι αι τήμ ατος . Β εβ αί ω ς ,
μέ τήν ἔλλει ψη στέ γης πού παρου σι άζεται σήμ ερα, ἡ ἄποψη
αὐ τή ἐξ ακολου θεῖ νά εἶ ν αι καθησυ χ αστι κή καί εὐχ άρι στη·
τά

κτί σματα

ὅπου

κατοι κοῦ μ ε

μᾶς

παρέ χ ου ν

ἀσφαλῶ ς

ἐν δι αί τημ α, οἱ κατοι κί ες σήμ ερα μποροῦ ν μάλι στα ν ά ἔχ ου ν
καλή

δι αρρύ θμ ι ση,

προσφέ ρον ται

σέ

νά

συ ν τηροῦ ν ται

προσι τέ ς

τιμ έ ς,

νά

εὔ κολα,
εἶν αι

νά

φω τει νέ ς ,

εὐ άερες , εὐ ήλι ες , ὡ στόσο: παρέχ ου ν ἄραγε οἱ κατοι κί ες τήν
ἐγγύ ηση ὅτι ἐν τός του ς ἐπι συ μ β αί ν ει ήδη ἕν α κατοι κεῖ ν ;
᾿Εν τού τοι ς ἐκεῖ ν α τά κτί σμ ατα τά ὁποῖ α δέ ν εἶ ν αι κατοι κί ες
ἐξ ακολου θοῦ ν μέ τή σει ρά τους ν ά προσδι ορί ζον ται ἀπό τό
κατοι κεῖν , καθόσον ὑ πηρετοῦ ν τό κατοι κεῖ ν τῶ ν ἀν θρώ πω ν .
῎Ετσι λοι πόν τό κατοι κεῖ ν θά ἦταν ἐν πάσῃ περι πτώ σει ὁ
σκοπός στόν ὁποῖ ο ἀποβ λέ πει [ ο οποί ος καθοδηγεί ] κάθε
κτί ζει ν . Τό κατοι κεῖ ν καί τό κτί ζει ν συ ν δέ ον ται μεταξ ύ του ς
μέ τή σχ έ ση σκοποῦ καί μέ σου . ῞Ο σο ὅμ ως ἐμμ έ ν ου μ ε σέ
αὐ τή τήν ἄποψη, ἐκλαμ β άν ου μ ε τό κατοι κεῖ ν καί τό κτί ζει ν
ὡς

δύ ο

χω ρι στέ ς

προκει μ έ νῳ

μι άν

παραμ ορφώ ν ου μ ε

δραστη ρι ότητες
ὀρθή
τούς

παράσταση.
οὐ σι ώ δει ς

καί

σχ ημ ατί ζου μ ε

Ἀλλά

ἐν

ταυ τοχ ρόν ω ς

συ σχ ετι σμ ού ς ,

καθόσον

χ ρησι μ οποι οῦ μ ε τό σχ ῆμ α σκοποῦ και μέ σου .
Τό κτί ζει ν λοι πόν δέ ν εἶ ν αι ἁπλῶ ς μέ σον καί ὁδός
πρός τό κατοι κεῖ ν , τό κτί ζει ν εἶν αι ἤδη ἐν ἑαυ τῷ κατοι κεῖ ν.
Ποι ός ὅμ ως μ ᾶς τό λέ ει αὐ τό; Ποι ός μᾶς προσφέ ρει ἐν γέ ν ει
τό

μέ τρο,

βάσει

τοῦ

ὁποί ου

ἐκμ ετρᾶμ ε

τήν

οὐ σί α

τοῦ

κατοι κεῖν καί τοῦ κτί ζει ν ; ῾Η προσαγό ρευ σ η τῆς οὐ σί ας
ἑν ός πράγμ ατος φθάν ει ὥς ἐμ ᾶς ἀπό τή γλώ σσα ὑ πό τήν
προϋ πόθεση ὅτι σεβ όμ αστε τήν ἰ δι αί τερη οὐ σί α της . ᾿Εν τῷ
μεταξ ύ β εβ αί ως ἁπλών εται ἐπάνω ἀπό τήν ὑ δρόγει ο μέ
ταχύ τητα

ἀστραπῆς

ἀκκι ζόμ εν ος

λόγος ·

ἕν ας

ἀχ αλίν ω τος

λόγος

καί

προφορι κός ,

συ γχ ρόν ω ς

γραπτός

καί

ἐκπεμ πόμ εν ος . ῾Ο ἄν θρω πος συ μ περι φέ ρεται σάν ν ά εί ν αι
αὐ τός

πλάστης

καί

ἀφέ ν της

τῆς

γλώ σσας ,

ἐν ῶ

στην

πραγμ ατι κότητα ἡ γλώ σσα ἐξ ακολου θεῖ ν ά ἔχ ει ὑ πό τήν
κυ ρι αρχ ί α

της

τόν

ἄν θρω πο.

῾Ο

ἴ δι ος

ἄν θρω πος

ἀπεργάζεται τήν ἀν τι στροφή αὐ τῆς τῆς σχ έ σης κυ ρι αρχ ί ας

2

Martin Heidegger Κ Τ Ι Ζ Ε Ι Ν Κ Α Τ Ο Ι Κ Ε Ι Ν Σ Κ Ε Π Τ Ε Σ Θ Α Ι

ἐσύ εἶ σαι ). ρήμ ατα buri . ταξ ι δεύ ουμ ε ἄλλοτε ῞Ο που ἡ ἐκεῖ . λέ ξ η καί Κτί ζω baue n ἐξ ακολου θεῖ ν ά ὁμ ι λεῖ πρω τογεν ῶ ς . ῾Ο τρόπος μ έ τόν ὁποῖ ο ἐσύ εἶ σαι Martin Heidegger Κ Τ Ι Ζ Ε Ι Ν Κ Α Τ Ο Ι Κ Ε Ι Ν Σ Κ Ε Π Τ Ε Σ Θ Α Ι . Μεταξ ύ ὅλων τῶ ν προσαγορεύ σεω ν . καί ἐπί πλέ ον ὁ τύ πος τῆς προστακτι κῆς bi s . Δι ότι οἱ λέ ξ εις baue n . τόν τόπο κατοι κί ας . αὐ τός bü re n . ν ά εἶ σαι . προσί δι α ] σημ ασί α τοῦ ρήμ ατος ἀπω λεσθεῖ . Βεβ αί ως . ῾Η καθαυ τό [ ἰ δι άζου σα. ῾Η παλαι ά γερμ αν ι κή λέ ξ η buan γι ά τό κτί ζω σημ αί ν ει κατοι κῶ . Τά ὁ N achge baue r . be o εἶ ν αι ἡ γερμ αν ι κή λέ ξ η bi n στί ς ἐκδοχ έ ς i ch bi n. τού το θά ἰ σοδυ ν αμ ού σε σχ εδόν μέ ἀπραξ ί α. ἄλλοτε ἐδῶ . κατοι κεῖ ς. du bi st (ἐγώ εἶ μ αι . Αὐ τό πάει νά πεῖ : μέ ν ω . στήν ὁποί α ἀν ήκει τό bi n . δι αμ έν ω . κρυ μ μ έν ο ἴχ ν ος ἔχ ει γι ά μᾶς ἐξ ακολου θεῖ νά δι αφυ λάσσεται στή γερμ αν ι κή λέ ξ η N achbar (γεί τον ας ). ᾿Αλλά ἕν α δηλαδή κατοι κῶ . ἡ παλαι ά λέ ξ η buan δέν μᾶς λέ ει απλώ ς ὅτι baue n . σχ ημ ατί ζου μ ε συ ν ήθω ς τήν παράσταση κάποι ας συ μ περι φορᾶς τήν ὁποί α ἐπι λέ γει ὁ ἄν θρω πος μ εταξύ πολλῶ ν ἄλλω ν τρόπω ν συ μ περι φορᾶς . bhu . κατοι κεῖ πλησί ον μ ας . ἔχ ου μ ε ἕν α ἐπάγγελμ α. « du bi st » πάει ν ά πεῖ : 3 κατοι κῶ. ᾿Εργαζόμ αστε ἐδῶ καί κατοι κοῦ μ ε ἐκεῖ . buan . ῞Ο ταν ὁμ ι λοῦ μ ε περί τοῦ κατοι κεῖν . ῾Ο N achbar εἶ ν αι ὁ N achge bur .καί ἴ σως γι ᾿ αὐ τόν κυ ρί ω ς τόν λόγο ν ά ὠ θεῖ τήν οὐ σί α του πρός τό ἀν έ στι ο. be uron σημ αί ν ουν ὅλα τό κατοι κεῖ ν . κατοι κῶ . Τί καλεῖ ται ἑπομ έ νω ς κτί ζει ν . ἀποκρί ν εται · τό « i ch bi n ». ῾Η μέ ρι μ ν α γι ά τήν καλλι έ πει α εἶ ν αι ὁπω σδήποτε κάτι θετι κό ἀλλά δέ ν ἐπαρκεῖ . Τί σημ αί ν ει ἑπομ έ ν ως · i ch bi n [ἐγώ εἶ μ αι ]. ὅσο ἡ γλώ σσα ἐξ ακολου θεῖ νά μ ᾶς ὑ πηρετεῖ ὡς μέ σον τῆς ἔκφρασης . σημ αί ν ει κατά β άσι ν κατοι κῶ . baue n . τί ς ὁποῖ ες ἐμ εῖ ς οἱ ἄν θρω ποι μ ποροῦ μ ε ἀφ᾿ ἑαυ τῶ ν νά συ ν -κομί σου μ ε στό ὁμι λεῖ ν . λέ ει συ γχ ρόν ω ς ὥς ποῦ ἐκτεί ν εται ἡ οὐ σί α τοῦ κατοι κεῖ ν . ῾Η παλαι ά γερμ αν ι κή λέ ξ η baue n . πού be ure n . καταγι ν όμ αστε κατοι κοῦμ ε σημ αί ν ει μέ καθ᾿ δι άφορες ὁδόν πρω τογεν ῶ ς δου λει έ ς. ἀλλά συ γχ ρόν ω ς λει του ργεῖ καί ὡ ς ν εῦμ α πού μᾶς ὑ ποδει κν ύ ει τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖ ο πρέ πει νά σκεφτοῦ μ ε τό ὀν ομαζόμ εν ο ἀπό αὐ τήν κατοι κεῖ ν. ἡ γλώ σσα εἶ ν αι ἡ ὑ ψί στη καί ἀπαν ταχ οῦ ἡ πρώ τη. Δέ ν κατοι κοῦμ ε ἁπλῶ ς . δηλαδή κτί ζω .

Τό ἰ δι άζον αὐ τό συμ β άν κατ᾿ ἀρχ άς φαί ν εται ν ά ἔχ ει τό χ αρακτήρα δι αδικασί ας πού ἐκτυ λί σσεται ἀποκλει στι κά στό πλαί σι ο τῆς σημ ασι ακῆς μεταβ ολῆς ἁπλῶ ν λέ ξ εω ν. δηλαδή ὡ ς εἶ ν αι ἐπάνω στή γῆ. ae di fi care . αὐ τή ἡ λέ ξ η baue n σημ αί ν ει ὅμ ως ταυ τοχρόν ω ς : προστατεύ ω καί καλλι εργῶ . τό Ge w ohnte s . φρον τί ζω τό ἀμ πέ λι . 4 Martin Heidegger Κ Τ Ι Ζ Ε Ι Ν Κ Α Τ Ο Ι Κ Ε Ι Ν Σ Κ Ε Π Τ Ε Σ Θ Α Ι . στό κατοι κεῖ ν . ᾿Απεν αν τί ας .καί ἐγώ εἶμ αι . Ν ά εἶ ν αι καν είς γῆ εἶ ν αι ἄν θρω πος τό B uan . εἶ ν αι ἀν εγεί ρει ν . δηλαδή αὐ τό στό ὁποῖ ο κατοι κοῦμ ε ἐξ ὑ παρχ ής . Τό κτί ζει ν αὐ τοῦ τοῦ εἴ δου ς ἁπλῶ ς προφυ λάσσει . ὅπω ς τόσο ὡ ραῖ α τό ἀποδί δει ἡ γερμ αν ι κή γλώ σσα. ῾Η παλαι ά λέ ξ η baue n . προσί δι ο ] κτί ζει ν . προσί δι ο ] ν όημα τοῦ κτί ζει ν . σημ αί ν ει τό ν ά εἶ ν αι ἐπάν ω στή γῆ ὡς θν ητός : σημ αί ν ει ν ά κατοι κεῖ .περι κλεί ον ται στό καθαυ τό [ἰ δι άζον . Στήν πραγμ ατι κότητα ὅμω ς ὑ ποκρύ πτεται ἐν τός του κάτι καί ρι ο. ὀπι σθοχ ω ρεῖ ἔν αν τι δραστ ηρι οτ ήτω ν τοῦ καλλι εργεῖ ν καί τοῦ ἀν εγεί ρει ν . Καί οἱ δύ ο τρόποι τοῦ κτί ζει ν . παραμ έ ν ει γι ά τήν καθημ ερι ν ή ἐμ πει ρί α τοῦ ἀν θρώ που τό «σύ ν ηθες ». ὁ τρόπος σύ μ φω ν α μ έ τόν ὁποῖ ο ἐμ εῖς οἱ ἄν θρω ποι εἴμ αστε ἐπάνω στή κατοι κεῖν . Αὐ τέ ς οἱ δραστ ηρι ότ ητες δι εκδι κοῦ ν κατόπι ν τό προσω ν ύ μ ι ο baue n καί κατ᾿ ἐπέ κτασι ν τήν ἴ δι α τήν ἐν έ ργει α τοῦ κτί ζει ν ἀποκλει στι κά γι ά τόν ἑαυ τό του ς . Κ τί ζω μ έ τήν ἔν ν οια τοῦ προστατεύ ω καί τοῦ καλλι εργῶ δέν σημ αί ν ει κατασκευ άζω . Ὅμ ως τό κτί ζει ν ὡς κατοι κεῖ ν. σέ ἀν τί θεση πρός τό καλλι εργεῖ ν . τό κτί σι μ ο πλοί ω ν καί κτί σι μ ο ν αῶ ν κατασκευ άζου ν τά ἴ δι α. cul tura καί τό κτί ζει ν ὡς ἀνέ γερση κτηρί ω ν . δηλαδή προφυ λάσσει τήν ἀν άπτυ ξ η ἡ ὁποί α ἐπι τρέ πει ἀφ᾿ ἑαυ τῆς στού ς καρπού ς της νά ὠ ριμ άσου ν . περι πί πτει σέ λήθη. ᾿Εδῶ τό κτί ζει ν . δηλαδή τό κατοι κεῖ ν . Γ ι ' αὐ τόν τό λόγο τό κτί ζει ν ὡ ς κατοι κεῖ ν ὀπι σθοχ ω ρεῖ ἔν αν τι τῶ ν πολλαπλῶ ν τρόπω ν μ έ τού ς ὁποί ου ς ἐπι τελεῖ ται τό κατοι κεῖν . τό ἔργο του ς. Τό καθαυ τό [ ἰ δι άζον . φρον τί ζω τόν ἀγρό. ἡ ὁποί α λέ ει ὅτι ὁ ἄν θρω πος εἶ ναι καθόσον κατοι κεῖ . δηλαδή: τό κατοι κεῖν δέ ν δί ν εται στήν ἐμ πει ρί α ὡς τό εἶ ν αι τοῦ ἀν θρώ που · τό κατοι κεῖ ν ποτέ δέν ν οεῖ ται πλήρω ς ὡ ς τό θεμ ελι ῶ δες γν ώ ρι σμ α τοῦ ἀν θρώ πι ν ου εἶ ν αι. τρόπον τι ν ά. λατι ν ι κά cole re .τό κτί ζει ν ὡ ς καλλι εργεῖ ν .

῾Ο ἄν θρω πος β εβαί ω ς παραλεί πει ν ά προσέ ξ ει αὐ τήν τή σι ω πή. 3. ῎Ας ἀκού σου μ ε γι ά μι ά φορά ἀκόμ η τήν προσαγόρ ευ ση τῆς γλώ σσας : Τό παλαι ό σαξ ω ν ι κό «w uon ». ᾿Εάν ὅμω ς στρέ ψου μ ε τήν προσοχ ή μας σέ αὐ τό τό ὁποῖ ο ἡ γλώ σσα λέ γει μέ τή λέ ξ η baue n (κτί ζει ν ). Δέ ν κατοι κοῦμ ε ἐπει δή ἔχ ου μ ε κτί σει . τότε ἀκοῦμ ε τρί α πράγμ ατα: 1. ῾Ο ἄν θρω πος ἐν δέ χ εται ν ά μ ήν ἔχ ει οὔ τε κἄν ἀναλογι στεῖ τό μ υ στήρι ο αὐ τῆς τῆς δι αδι κασί ας. μαρτυ ρεῖ τό πρω τογεν έ ς αὐ τῶ ν τῶ ν σημ ασι ῶ ν · δι ότι αὐ τό τό ὁποῖ ο λέ γου ν τά οὐ σι ώ δη ρήμ ατα τῆς γλώ σσας μ έ τόν ἰ δι άζον τα [ προσί δι ο ] τρόπο περι πί πτει σέ λήθη χάρι ν ἐκεί ν ου πού ἀπορρέ ει ἀπό τήν ἐπι φαν ει ακή ἐν ν όησή του ς. ῾Η γλώ σσα ἀποσύ ρει ἀπό τόν ἄν θρω πο τό ἁπλό καί ὑ ψηλό της λέ γει ν. 2. Τό κτί ζει ν ὡ ς κατοι κεῖ ν ἐκδι πλώ ν εται πρός τήν κατεύ θυ ν ση τοῦ κτί ζει ν τό ὁποῖ ο καλλι εργεῖ . καθόσον κατοι κοῦ μ ε. τότε προσλαμ β άν ου μ ε ἕν α ν εῦ μ α καί παρατηροῦ μ ε τό ἑξ ῆς: τό τί εἶ ναι τό κτί σι μ ο κτι σμ άτων ὡ ς πρός τήν οὐ σί α του δέν μ ποροῦ μ ε οὔ τε κἄν ἐπαρκῶ ς ν ά ἐρω τήσου μ ε . τό γοτθι κό « w uni an » σημ αί ν ου ν ἀκρι β ῶ ς ὅπω ς καί ἡ παλαι ά γερμ αν ική λέ ξ η baue n τό παραμ έ ν ει ν. ᾿Αλλά τό γοτθι κό « w uni an » λέ γει εὐ κρι ν έ στερα πῶς ἀποκτᾶται ἡ ἐμ πει ρί α αὐ τοῦ τοῦ παραμέ ν ει ν . συ γκεκρι μ έ ν α τήν ἀν άπτυ ξ η – καί πρός τήν κατεύ θυ ν ση τοῦ κτί ζει ν τό ὁποῖ ο ἀν εγεί ρει κτήρι α. ὅσο ἡ σκέ ψη μ ας δέ ν λαμ β άν ει ὑ π᾿ ὄψι ν ὅτι κάθε κτί ζει ν εἶ ν αι ἐν ἑαυ τῷ κατοι κεῖν . T ό κτί ζει ν εἶ ν αι κατ᾿ οὐ σί αν κατοι κεῖ ν . ἀλλά κτί ζου μ ε καί ἔχ ουμ ε κτί σει . δηλαδή τό κατοι κεῖ ν. Κατ᾿ αὐ τό τόν τρόπο ὅμω ς δέ ν β ου β αί ν εται ἡ ἀρχ ι κή της προσαγόρευ ση. ἁπλῶς σω παίν ει .Ὅτι ἡ γλώ σσα ἀποσύ ρει τρόπον τι νά τήν καθαυ τό [ἰ δι άζου σα. ᾿Αλλά σέ τί συ ν ί σταται ἡ οὐ σί α τοῦ κατοι κεῖ ν . ᾿Εάν ἀν αλογι στοῦ μ ε αὐ τό τό τρί πτυ χ ο. τό δι αμ έ ν ει ν. πόσο μ ᾶλλον ν ά κρί ν ου μ ε μέ β άση τά ἴ δι α τά πράγμ ατα. Τό κατοι κεῖ ν εἶ ναι ὁ τρόπος μ έ τόν ὁποῖ ο οἱ θν ητοί εἶ ναι ἐπάν ω στή γῆ. W uni an 5 Martin Heidegger Κ Τ Ι Ζ Ε Ι Ν Κ Α Τ Ο Ι Κ Ε Ι Ν Σ Κ Ε Π Τ Ε Σ Θ Α Ι . προσί δι α ] σημ ασί α τῆς λέ ξ εω ς baue n (κτί ζει ν ). δηλαδή εἴμ αστε ὡ ς οἱ κατοι κοῦ ν τες .

. ᾿Αλλά δέ ν σκεπτόμ αστε τήν ἑν ι αί α σύμ πτυ ξ η τῶ ν τεσσάρω ν . τι χ ρησι μ οποι οῦ μ ε μέ φει δώ . das F re i e . Τό φεί δεσθαι αὐ τό καθ' ἑαυ τό δέ ν συ ν ί σταται μόν ο στό γεγον ός ὅτι δέ ν προκαλοῦ μ ε β λάβ η σέ ὅ. ᾿Από μι ά πρω τογεν ή ἑν ότητα καταγόμ εν α τά τέ σσερα: γῆ καί οὐ ραν ός . Κατοι κῶ . Δι απερν ᾶ τό κατοι κεῖ ν σέ ὅλο του τό εὖ ρος . 6 Martin Heidegger Κ Τ Ι Ζ Ε Ι Ν Κ Α Τ Ο Ι Κ Ε Ι Ν Σ Κ Ε Π Τ Ε Σ Θ Α Ι . ἔχ ω εἰ ρην εύ σει . . ἡ περι πλαν ώ μ εν η λάμ ψη τῶν ἀστερι ῶ ν . Τό καθαυ τό [ ἰ δι άζον . ῞Ο ταν λέμ ε γῆ. ῾Ο οὐ ραν ός εἶ ν αι ἡ τροχ ι ά τοῦ ἥλι ου καθώ ς προσφέ ρει θολω τή στέ γη. σημ αί ν ει: παραμ έν ω περι φραγμ έ ν ος στό Frye s . δηλαδή das Frye . τό ἀπό .σημ αί ν ει: εἶ μ αι ἱ καν οποι ημ έ ν ος . ᾿Αλλά οὐ ραν ό». συ μ φώ ν ως πρός τή λέξ η frei e n . ἐκτεί ν εται σέ πετρώ μ ατα καί ὕ δατα. ἔχ ω εἰ ρην εύ σει . δηλαδή τό χ ρησι μ οποι ού μ εν ο μέ φει δώ . φαν ερώ ν εται ὑ πό τή μ ορφή φυ τῶ ν καί ζώ ω ν . «ἐπάν ω στή ᾿Αμ φότερα γῆ» σημ αί ν ει ἐν ν οοῦ ν ἐπί σης ἤδη «τό «ὑ πό τόν παραμ έ ν ει ν ἐνώ πι ον τῶν θεοτήτω ν » καί περι κλεί ου ν ἕν α «ἀν ήκει ν στή συ ν αλληλί α [ ἀν ήκον τας στό έ ν ας -μέ -τόν -άλλο ] τῶ ν ἀν θρώ πω ν ». . αὐ τή ἡ ὁποί α ἀν θί ζον τας καρποφορεῖ . ῾Η λέ ξ η Fri e de (εἰ ρήν η) ἐν ν οεῖ τό ἐλεύ θερο. Τό εὖ ρος αὐ τό μᾶς ἀποκαλύ πτεται μόλι ς σκεφτοῦ μ ε ὅτι τό ἀν θρώ πι ν ο εἶ ν αι συ ν ί σταται στό κατοι κεῖ ν καί μ άλι στα ὑ πό τήν ἔν ν οι α τῆς δι αμ ον ῆς τῶν θν ητῶ ν ἐπάν ω στή γῆ. ῾Η λέ ξ η Fre ie n σημ αί ν ει κατ᾿ οὐ σί αν φεί δεσθαι . καί fry σημ αί ν ει: τό προστατευ μ έ ν ο προστατευ όμ εν ο – και ἀπό β λάβ η καί ἀπει λή. παραμ έν ω σέ αὐ τήν τήν κατάσταση εἰ ρήν ης . προσί δι ο ] φεί δεσθαι εἶ ν αι κάτι θετι κό στηρί ζεται καί ἐκ ἐπι συ μ β αί ν ει τῶ ν προτέ ρω ν ὅταν στήν ἀφήν ου μ ε οὐ σί α του . τότε σκεπτόμ αστε ἤδη τά ἄλλα τρί α μ αζί μ έ αὐ τήν . ῾Η γῆ εἶ ν αι αὐ τή ἡ ὁποί α ὑ πηρετώ ν τας φέ ρει . τό ὁποῖ ο φεί δεται κάθε πράγμ ατος ὠ θώ ν τας το πρός τήν οὐ σί α του . κάτι νά ὅταν τό ἀσφαλί ζου μ ε ἰ δι αι τέ ρω ς ἐπαν αφέ ρον τάς το στήν οὐ σί α του . οἱ θεότητες καί οἱ θν ητοί . ἀν ήκου ν σέ ἕν α ἑν ι αῖ ο ὅλον . Τό θεμ ελιῶ δες χαρακτηρι σ τι κό τοῦ κατοι κεῖ ν εἶ ν αι τό φεί δεσθαι . ὅταν . ἡ πορεί α τῆς σελήν ης καθώς ἐν αλλάσσει μ ορφέ ς . δηλαδή στό ἐλεύ θερο. τό περι φράσσου μ ε.

σκεπτόμ αστε ἤδη καί τά ἄλλα τρί α μέ ρη μ αζί ἀλλά δέ ν ἀναλογι ζόμ αστε τήν ἑν ι αί α σύμ πτυ ξ η τῶ ν τεσσάρω ν . Μέ σα ἀπό τήν ἱ ερή ἐπι κυ ρι αρχ ί α τῆς θει ότητος ὁ θεός φαν ερώ ν εται στήν παρου σί α του ἤ ἀποσύ ρεται στή συ γκάλυ ψή του . ῾Η σω τηρί α δέ ν ἀποτρέ πει ἁπλῶς ἕν αν κί ν δυ ν ο. Οἱ θν ητοί εἶ ν αι οἱ ἄν θρω ποι . ῞Ο ταν λέ μ ε οὐ ραν ός . τό σκότος καί ἡ φαει ν ότητα τῆς νύ κτας . Οἱ θεότητες εἶ ναι οἱ ν εύ ον τες ἀγγελι οφόροι τῆς θει ότητος . Συ ν επῶς τό κατοι κοῦ ν φεί δεσθαι εἶ ν αι τετράπτυ χ ο. ἡ κί ν ηση τῶ ν ν εφῶ ν καί τό κυ ανί ζον βάθος τοῦ αἰ θέ ρα. ἀλλά δέ ν ἀν αλογι ζόμ αστε τήν ἑν ι αί α σύ μ πτυ ξ η τῶ ν τεσσάρω ν . καθόσον σώ ζου ν τή γῆ. ἐν ώ πι ον τῶ ν θεοτήτω ν . τό φέ γγος καί τό ἡμ ί φω ς τῆς ἡμ έ ρας. ἀλλά δέ ν ἀν αλογι ζόμ αστε τήν ἑν ι αί α σύ μ πτυ ξ η τῶ ν τεσσάρω ν . - σώ ζου ν . σκεπτόμ αστε ἤδη καί τά ἄλλα τρί α μ έ ρη μ αζί . κατοι κεῖν τέ τοι ο ᾿Αλλά εἶν αι τρόπο τό τό θεμ ελιῶ δες φεί δεσθαι . ῞Ο ταν ὀν ομάζου μ ε τού ς θν ητού ς . ὑ πό τόν οὐ ραν ό. καθόσον κατοι κοῦ ν . Ο ἱ θν ητοί εἶ ν αι μ έ σα στό τετραμ ερέ ς . Οἱ θν ητοί κατοι κοῦ ν . σκεπτόμ αστε ἤδη καί τά ἄλλα τρί α μ έ ρη μαζί . Θ ν ήσκω σημ αί ν ει : δύ ν αμ αι τό θάν ατο ὡς θάν ατο. Μόν ο ὁ ἄν θρω πος θν ήσκει καί μάλι στα συ ν εχῶ ς ὅσο αὐ τός παραμ έ ν ει ἐπάν ω στή γῆ. ὥ στε νά Οἱ χ αρακτηρι στι κό θν ητοί φεί δον ται τοῦ τοῦ κατοι κοῦ ν μέ τετραμ εροῦ ς ἀποδεσμ εύ ον τάς το στήν οὐ σί α του . προσί δι α ] οὐ σί α του . Αὐ τή τήν ἑν ι αί α σύ μ πτυ ξ η τήν ὀν ομ άζου μ ε τό τετραμ ερέ ς . σώ ζω σημ αί ν ει στήν πραγμ ατι κότητα: ἀφήν ω κάτι ἐλεύ θερο ν ά εἰ σέ λθει στήν καθαυ τό [ ἰ δι άζου σα. ᾿Ον ομ άζον ται θν ητοί ἐπει δή δύ ν αν ται νά θν ήσκου ν . τό φι λόξ εν ο καί τό ἀφι λόξ εν ο τοῦ και ροῦ . ῾Η δι άσω ση 7 τῆς γῆς δέ ν δι αφεν τεύ ει τή γῆ καί Martin Heidegger Κ Τ Ι Ζ Ε Ι Ν Κ Α Τ Ο Ι Κ Ε Ι Ν Σ Κ Ε Π Τ Ε Σ Θ Α Ι δέ ν . δηλαδή re tte n μ έ τό παλαι ό ν όημ α τῆς λέ ξ ης τό ὁποῖ ο ἀκόμ η ἐγν ώ ρι ζε ὁ Λέ σι ν γκ. ῞Ο ταν ὀν ομάζου μ ε τίς θεότητες .οἱ ἐποχ έ ς τοῦ ἔτου ς καί ἡ μ εταβ ολή του ς. Τό νά σώ ζου μ ε τή γῆ εἶ ν αι κάτι παραπάν ω ἀπό τό ν ά καρπώ ν ου μ ε ὀφέ λη ἀπό αὐ τήν ἤ ἀκόμ η ἀπό τό ν ά τήν ἐπεξ εργαζόμ αστε καταπον ών τας την .

Τό κατοι κεῖ ν εἶ ν αι μᾶλλον ἤδη πάν τοτε δι αμ ον ή πλησί ον τῶ ν πραγμ άτω ν .κατακυ ρι εύ ει τή γῆ. ἐν ώ πι ον τῶ ν θεοτήτω ν . στήν προσδοκί α τῶ ν θεοτήτω ν . ᾿Αφήν ου ν στόν ἥλι ο καί στή σελήν η τήν πορεί α του ς . Φ εί δομαι τετραμ ερέ ς πρός ὡς τήν σημ αί ν ει : οὐ σί α του. ᾿Αλλά ποῦ δι αφυ λάσσει τό κατοι κεῖ ν . Πῶ ς φέ ρου ν εἰς πέ ρας οἱ θν ητοί τό κατοι κεῖν ὡ ς αὐ τό τό φεί δεσθαι . στή δεξ ί ω ση τοῦ οὐ ραν οῦ . καθόσον ἄγου ν τήν ἰ δι αί τερη οὐ σί α του ς . στά ἀστέ ρι α τήν τροχ ι ά του ς . §1 7 . Ποτέ οἱ θν ητοί δέ ν θά ἐδύν αν το τοῦ το. ἀν έ λπι στο. προστατεύ ω ῞Ο . ἀν τι παρατάσσου ν θεότητες τό καθόσον Παλλόμ εν οι [ αν τι παρέ χ ου ν . ἀπό κοι ν οῦ μ έ τού ς θν ητού ς . ᾿Ακόμ η καί στή συ μ φορά ἀναμ έ ν ου ν τήν ἀποσυ ρθεί σα σω τηρί α. ἐφόσον φεί δεται τοῦ τετραμ εροῦ ς . πρέ πει ν ά ἀποκρύ πτεται σέ τόπο ἀσφαλή. ὡς θεότητες . ἐάν τό κατοι κεῖ ν ἦταν ἁπλῶς δι αμ ον ή ἐπάν ω στή γῆ. ὑ πό τόν οὐ ραν ό. Οἱ θν ητοί θεότητες κατοι κοῦ ν . ἀφοῦ ἀπό τήν κατακυ ρί ευ ση ἐλάχι στα μ όν ο ἀπέ χ ει ἡ ἀπερι όρι στη ἐκμ ετάλλευ ση. Προσάγω τού ς θν ητού ς στήν οὐ σί α τοῦ θανάτου ἐπ᾿ οὐ δεν ί δέ ν σημ αί ν ει ὅτι ἀποβ λέ πω στόν θάνατο ὡ ς τό κεν ό μ ηδέν · οὔ τε β εβ αί ω ς ἐν ν οεῖ ὅτι μέ τήν τυ φλή προσή λω ση τοῦ β λέ μμ ατος στό τέ λος ἀμ αυ ρώ ν εται τό κατοι κεῖ ν. Στή δι άσω ση τῆς γῆς . τήν οὐ σί α τοῦ τετραμ εροῦ ς . στήν προσαγω γή τῶ ν θν ητῶ ν τό κατοι κεῖν ἐπι συ μ β αί ν ει ὡ ς τό τετράπτυ χ ο φεί δεσθαι τοῦ τετραμ εροῦ ς . Οἱ θν ητοί κατοι κοῦ ν . Δέ ν κατασκευ άζου ν οἱ ἴ δι οι τού ς θεού ς του ς καί δέ ν λατρεύ ου ν εἴ δω λα. Τό 8 Martin Heidegger Κ Τ Ι Ζ Ε Ι Ν Κ Α Τ Ο Ι Κ Ε Ι Ν Σ Κ Ε Π Τ Ε Σ Θ Α Ι . καθόσον δεξ ι ών ον ται τόν οὐ ραν ό ὡς οὐ ραν ό. τι τί θεται τό ὑ πό προστασί α. δέν μετατρέ που ν τή ν ύ κτα σέ ἡμέ ρα καί τήν ἡμέ ρα σέ ἀγχ ώ δη πολυ πραγμ οσύ ν η. προσδοκοῦ ν ἀπό ἐλπί δες αν τι τάσσου ν ] ᾿Αν αμ έν ου ν τά τί ς στί ς ν εύμ ατα τῆς ἔλευ σης τῶ ν θεοτήτω ν καί δέν παραγν ω ρί ζου ν τά σημ εῖ α τῆς ἔλλει ψής του ς . Οἱ θν ητοί κατοι κοῦ ν . συ μ φών ω ς πρός τήν ὁποί α δύ ν αν ται τό θάν ατο ὡς θάν ατο. στή χ ρεί α αὐ τοῦ τοῦ δύ ν ασθαι ὥ στε ν ά εἶ ναι ἐφι κτός ἕν ας καλός θάν ατος . στί ς ἐποχ ές τοῦ ἔτου ς τήν εὐ λογί α του ς καί τή δρι μ ύ τητά του ς.

μ έ τό ν ά ἀν εγεί ρου ν κατά τόν προσί δι ο [ e i ge ns ] τρόπο τά πράγμ ατα πού δέν φύ ον ται . καθόσον δι αφυ λάσσει τό τετραμ ερέ ς κομ ί ζον τάς το στά πράγμ ατα. ῾Η γέ φυ ρα αἰ ω ρεῖ ται ἐπάνω ἀπό τόν ποταμ ό ῾῾ἀνάλαφρα καί δυ ν ατά᾿᾿. Τό κατοι κεῖ ν φεί δεται τοῦ τετραμ εροῦ ς κομ ί ζον τας τήν οὐ σί α του στά πράγμ ατα. ὡς αὐ τό τοῦ το τό δι αφυ λάσσει ν . Πῶ ς συ μβ αί ν ει τοῦ το. ᾿Αν τι θέ τω ς . Τό κατοι κεῖν . Δέ ν συ ν δέ ει ἁπλῶ ς ὄχ θες πού ἤδη προϋ πάρχ ου ν . ἐνῶ ταυ τοχ ρόν ω ς ἐπι τρέ πει στή μ ία νά ὑ περέ χ ει ἔν αν τι τῆς ἄλλης . ῾Η ἀπάν τηση στό συ γκεκρι μ έ ν ο ἐρώ τημ α μ ᾶς δι ευ κρι ν ί ζει τί εἶ ν αι ὄν τω ς τό κτί ζει ν ὅταν τό ν οοῦμ ε μέ β άση τήν οὐ σί α τοῦ κατοι κ εῖ ν . ἡ δι αμ ον ή πλησί ον τῶ ν πραγμ άτω ν ὁλοκληρώ ν εται εἶ ν αι ὁ μ όν ος ἑκάστοτε τρόπος ἑν ι αί ως μέ τόν ὁποῖ ο [ e i nhe i tli ch ] ἡ τετράπτυ χ η δι αμ ον ή στό τετραμ ερέ ς . ῾Ως παράδει γμ α μπορεῖ νά χ ρησι μ εύ σει στό στοχ ασμ ό μ ας κάποι α γέ φυ ρα. κτί ζει ν . [ Die B rücke l ässt sie eigens gegeneinander über liegen.κατοι κεῖν ὡ ς φεί δεσθαι δι αφυ λάσσει τό τετραμ ερέ ς μ έ σα σέ αὐ τό πλησί ον τοῦ ὁποί ου οἱ θν ητοί δι αμ έ ν ουν : μ έ σα στά πράγμ ατα. §2 . §3 . Ο ἱ ὄχ θες προβ άλλου ν τό πρῶ τον ὡς ὄχ θες κατά τή δι άβαση τῆς γέ φυ ρας . ῾Η γέ φυ ρα ἀφήν ει τί ς ὄχ θες κατ᾿ ἰ δί αν νά κεῖ ν ται ἡ μία ἔν αν τι τῆς ἄλλης .] ῾Η 9 Martin Heidegger Κ Τ Ι Ζ Ε Ι Ν Κ Α Τ Ο Ι Κ Ε Ι Ν Σ Κ Ε Π Τ Ε Σ Θ Α Ι . ῞Ομ ω ς τά πράγμ ατα αὐ τά καθ᾿ ἑαυ τά δι ασφαλί ζου ν τό τετραμ ερέ ς μ όν ον τότε ὅταν αὐ τά τά ἴ δι α ὡς πράγμ ατα ἀφήν ον ται στήν οὐ σί α του ς . §1 . Μέ τό νά φρον τί ζου ν καί νά καλλι εργοῦ ν οἱ θν ητοί τά πράγμ ατα πού φύ ον ται. ῾Η δι αμ ον ή πλησί ον τῶ ν πραγμ άτω ν ὡ στόσο δέ ν ἐπι συ ν άπτεται ἁπλῶ ς στό προαν αφερθέ ν τετράπτυ χ ο τοῦ φεί δεσθαι ὡ ς πέ μ πτη πτυ χ ή. §1 8 . ῎Ετσι ἀγόμ αστε στήν ὁδό τοῦ δεύ τερου ἐρω τήμ ατος : ΙΙ . Κατά ποί αν ἔν ν οι α τό κτί ζει ν ἐν έ χ εται στό κατοι κεῖ ν. Τό καλλι εργεῖ ν καί τό ἀν εγεί ρει ν εἶν αι τό κτί ζει ν μέ τή στεν ότερ η ἔν ν οι α τῆς λέ ξ ης. Περι ορι ζόμ αστε στό κτί ζει ν μέ τήν ἔν ν οι α τῆς ἀν έ γερσης πραγμ άτω ν καί ἐρω τᾶμ ε: Tί εἶ ναι ἕν α κτι σμέ ν ο πράγμ α. εἶ ν αι .

τό δρόμ ο της ἀπό τό λει β άδι στό χω ρι ό. τή ροή τοῦ ποταμ οῦ ] ὑ ποδέ χ εται [ἐν ν. §4 . ᾿Ακόμ η καί ἐκεῖ ὅπου ἡ γέ φυ ρα σκεπάζει τόν ποταμ ό κρατᾶ τή ροή του ἀν οι κτή στόν οὐ ραν ό ἔτσι ὥ στε ν ά τήν [ἐν ν .μί α πλευ ρά δι ακρί ν εται ἀπό τήν ἄλλη μέ σῳ τῆς γέ φυ ρας . ῾Η γέ φυ ρα τοῦ αὐ τοκι ν ητόδρομ ου εἶ ν αι ἐν ταγμ έ ν η στό ὁδι κό δί κτυ ο πού ὑ πηρετεῖ δυ ν ατό 10 τρόπο βάσει τήν ὑ πολογι σμ ῶ ν κυ κλοφορί α σέ καί μέ τόν μακρι ν έ ς ταχ ύ τερο ἀποστάσει ς . Martin Heidegger Κ Τ Ι Ζ Ε Ι Ν Κ Α Τ Ο Ι Κ Ε Ι Ν Σ Κ Ε Π Τ Ε Σ Θ Α Ι . ῾Η γέ φυ ρα τῆς πόλης ὁδηγεῖ ἀπό τήν περι οχ ή τῶ ν ἀν ακτόρω ν στήν πλατεί α τοῦ καθεδρι κοῦ ν αοῦ . μ εταφέ ρει τό φορτί ο μέ τά ξύ λα ἀπό τό μ ον οπάτι τοῦ ἀγροῦ στή δημ οσι ά. ῎Ετσι ὁδηγεῖ καί συ ν οδεύ ει τόν ποταμ ό κατά τή δι έ λευ σή του μέ σα ἀπό τά λει β άδι α. ῾Η γέ φυ ρα ἀφήν ει τόν ποταμ ό ν ά ἀκολου θεῖ τήν πορεί α του καί συ γχ ρόν ω ς χ ορηγεῖ στού ς θν ητού ς τήν ὁδό ὥ στε νά πορεύ ον ται καί νά ταξ ι δεύ ου ν ἀπό τόπο σέ τόπο. τῆς γέ φυ ρας . ῾Η γέ φυ ρα περι συ λλέ γει τή γῆ ὡς τοπί ο γύ ρω ἀπό τόν ποταμ ό. ῾Η ἀφαν ής δι άβ αση τῆς παλαι ᾶς πέ τρι ν ης γέ φυ ρας ἐπάν ω ἀπό τόν ποταμ ό παρέ χ ει στήν ἅμ αξ α. Φέ ρει ποταμ ό. ἡ γέ φυ ρα τοῦ ποταμ οῦ πού β ρί σκεται ἔξ ω ἀπό τήν κω μ όπολη ἄγει ἅμ αξ ες καί ὑ ποζύ γι α στά γύ ρω χ ω ρι ά. ὅταν λιώ ν ου ν τά χι όν ι α. Μέ τί ς ὄχ θες ἡ γέ φυ ρα φέ ρει ἑκάστοτε πλησί ον τοῦ ποταμ οῦ τί ς ἐκτάσει ς τοῦ τοπί ου πού β ρί σκεται πί σω ἀπό τίς ὄχ θες . ἡ γέ φυ ρα εἶν αι ἕτοι μ η γι ά τούς και ρού ς τοῦ οὐ ραν οῦ καί γι ά τήν εὐ μ ετάβ λητη οὐ σί α του ς. ἡ ὁποί α εἶ ν αι γεμ άτη μέ τόν καρπό τῆς συ γκομ ι δῆς . ᾿Επι πλέ ον ποταμ οῦ οἱ ὡς ὄχ θες δέ ν ἀδι άφορες ἐκτεί ν ον ται μ εθορι ακέ ς κατά μ ῆκος λω ρί δες τοῦ χερσαί ου ἐδάφου ς. Ο ἱ γέ φυ ρες ὁδηγοῦ ν καί συ ν οδεύ ου ν μ έ ποι κί λου ς τρόπου ς . Εἴ τε τά ὕ δατα διατηροῦ ν τήν πορεί α του ς γαλήν ι α καί ζω ηρά εἴ τε πέ φτου ν κατά κύμ ατα μ έ ὁρμ ή ἐπάν ω στού ς ὀρθοστάτες ὅταν ἀν οί γου ν οἱ καταρράκτες τοῦ οὐ ραν οῦ ἤ. ὑ πομέ ν ου ν τήν στηρι ζόμ εν οι αἰώ ρησ η τῶ ν στήν κοί τη τόξ ω ν τά τοῦ ὁποῖ α ἀφήν ου ν τά ὕ δατα τοῦ ποταμ οῦ ν ά ἀκολου θοῦ ν τή δική του ς πορεί α. ἡ γέ φυ ρα] γι ά μ ιά στι γμ ή στήν τοξ ω τή πύ λη καί τήν ἀμ έ σω ς ἑπόμ εν η στι γμ ή ν ά τήν ἐλευ θερώ ν ει ἀπό μέ σα της . Ο ἱ ὀρθοστάτες ποταμ οῦ . ὄχ θη καί ἔδαφος σέ σχ έ σει ς ἀμ οι β αί ας γει τν ι άσεω ς .

εἴ τε οἱ θν ητοί συ γκεν τρώ ν ου ν τήν προσοχ ή του ς στό αἰ ω ρού μ εν ο στοι χ εῖ ο τῆς δι έ λευ σης μέ σῳ τῆς γέ φυ ρας εἴ τε λησμ ον οῦ ν ὅτι . εἴ τε στοχ αζόμ αστε τήν παρου σί α τους κατ᾿ ἰ δί αν καί ἐκφράζου μ ε τήν εὐ χαρι στί α μ ας γιά αὐ τή του ς τήν παρου σί α μέ ἐμ φαν ή τρόπο. ἐπί παραδεί γμ ατι σέ σύ μβ ολο ὅσω ν ἀν αφέ ραμ ε προηγ ου μ έ ν ω ς. §7 . εἴ τε ἐξ ακολου θοῦ μ ε ν ά τήν παραποι οῦ μ ε ἤ ἀκόμ η καί ν ά τήν παραμ ερί ζου μ ε. ῎Αλλοτε μέ ψηλά καί ἄλλοτε μέ χ αμ ηλω μέ ν α τόξ α ἡ γέ φυ ρα αἰω ρεῖ ται ἐπάν ω ἀπό τό χ εί μ αρρο καί τό φαράγγι . ᾿Εκ τῶ ν ὑ στέ ρω ν καί κατά περί σταση μ πορεῖ ἐπί σης ν ά ἐκφράσει ποι κί λα ἄλλα πράγμ ατα· ὡς τέ τοι ου τύ που ἔκφραση μετατρέ πεται κατόπι ν σέ σύμ β ολο. αὐ στηρά ἐν ν οού μ εν ο.πράγμ α [ Di ng ].Κάθε φορά καί πάν τοτε μ έ δι αφορετι κό τρόπο ἡ γέ φυ ρα ὁδηγεῖ καί συ ν οδεύ ει πρός τά ἐδῶ καί πρός τά ἐκεῖ τά δι στακτι κά καί ἀν υ πόμ ον α β ήμ ατα τῶ ν ἀν θρώ πω ν ὥ στε αὐ τοί ν ά μ εταβαί ν ου ν σέ ἄλλες ὄχ θες καί ν ά φτάν ου ν ἐν τέ λει ὡ ς οἱ θν ητοί στήν ἄλλη πλευ ρά.καί μάλι στα ὡς ἡ χ αρακτηρι σμ έ ν η μ έ τόν παραπάν ω τρόπο περι συ λλογ ή τοῦ τετραμ εροῦ ς . ἤδη πάν τοτε καθ᾿ ὁδόν πρός τήν ἔσχ ατη γέ φυ ρα. τί ς θεότητες καί τού ς θν ητού ς . §6 . ῾Η γέ φυ ρα εἶν αι πράγμ α καί μ όν ον τοῦ το . §5 . Περι συ λλογή σημ αί ν ει σύ μ φω ν α μ έ μ ι ά παλαιά λέ ξ η τῆς γερμ αν ι κῆς γλώ σσας «thi ng ». ῾Ως αὐ τό τό πράγμ α περι συ λλέ γει τό τετραμ ερέ ς . Β εβ αίω ς ἡ σκέ ψη μας ἔχ ει ἀπό και ρό συ ν ηθί σει ν ά 11 Martin Heidegger Κ Τ Ι Ζ Ε Ι Ν Κ Α Τ Ο Ι Κ Ε Ι Ν Σ Κ Ε Π Τ Ε Σ Θ Α Ι . ῾Ωστόσο ἡ γέ φυ ρα. ἐπι χ ει ροῦ ν κατά βάσι ν νά ὑ περβ οῦ ν ὅ. ῾Η γέ φυ ρα ὡς ἡ αἰ ω ρού μ εν η δι έ λευ ση συ λλέ γει ἐν ώ πι ον τῶ ν θεοτήτω ν . Μόν ον . τι εἶ ν αι σύ ν ηθες καί καταστροφι κό σέ αὐ τού ς ὥ στε ν ά ἀχ θοῦ ν ἐν ώ πι ον τοῦ σώ ζον τος στοι χ εί ου τοῦ θεί ου . ὅπως μέ τή μ ορφή τοῦ τοῦ ἁγί ου τῆς γέ φυ ρας . ῾Η γέ φυ ρα εἶ ν αι . ῾Η γέ φυ ρα περι συ λλέ γει γύ ρω ἀπό τόν ἑαυ τό της μ έ τό δι κό της τρόπο γῆ καί οὐ ραν ό. δέν εἶν αι ποτέ ἀρχ ι κά ἁπλή γέ φυ ρα καί κατόπι ν σύ μ β ολο. δέ ν ἀν ήκει σέ αὐ τήν . Οὔ τε εἶ ν αι ἐκ τῶ ν προτέ ρω ν μ όν ο σύ μ β ολο ὑ πό τήν ἔν ν οι α ὅτι ἐκφράζει κάτι τό ὁποῖ ο. ἐάν εἶ ναι γν ήσι α γέ φυ ρα. Β εβ αίω ς πολλοί πι στεύ ου ν ὅτι ἡ γέ φυ ρα εἶ ν αι κατ᾿ ἀρχ άς καί κατ᾿ οὐ σί αν [ ei ge ntl i ch ] ἁπλῶς γέ φυ ρα.

῎Ετσι λοι πόν γεγον ός αὐ τό ὅτι πού ἡ συμ β αί ν ει γέ φυ ρα πρω ταρχ ι κά στήν εται σέ ἕν α δέ ν εἶ ν αι τό τόπο. ῾Υπό αὐ τό τό πρί σμ α ὅλα ὅσα ἀν ήκου ν ἤδη στήν περι συ λλέ γου σα οὐ σί α αὐ τοῦ τοῦ πράγμ ατος φαί ν ον ται ν ά συ ν ι στοῦ ν μ εταγεν έ στερη προσθήκ η τῆς ἑρμ ην ευ τι κῆς μας παρέ μ βασης [ De utun g ]. στήν πορεί α τῆς δυ τι κῆς σκέ ψης . Αὐ τό πού κατον ομάζει ἡ γερμ αν ι κή λέ ξ η « Raum ». Τά πράγμ ατα τά ὁποῖ α εἶ ν αι κατ᾿ αὐ τόν τόν τρόπο τόποι δι αθέ του ν πρω ταρχ ι κά τούς ἑκάστοτε χώ ρου ς . §9 .προσεγγί ζει κατά τρόπον ἀρκετά ἀν επαρκή τήν οὐ σί α τοῦ πράγμ ατος . Γι ᾿ αὐ τό ἡ ἔν ν οια εἶ ν αι ὁρι σμ ός *. στό ὁποῖ ο ἔχ ουμ ε προσαρ τήσ ει ἰ δι ότητες κατ᾿ αἴ σθησι ν ἀν τι ληπτέ ς . Rum σημ αί ν ει τοποθεσί α ἡ ὁποί α δι αν οίχ θηκε γι ά ἐγκατάσταση καί κατάλυ ση. Τό ὅρι ο δέ ν εἶ ναι αὐ τό στό ὁποῖ ο κάτι σταμ ατᾶ. §8 . δηλαδή ἐν ταγμέ ν ο σέ ἕν α ὅρι ο. εἶ χ ε ὡς συ ν έ πει α νά παρι στάν ου μ ε τό πράγμ α ὡ ς ἄγν ω στο χ. ᾿Από [ Pl ätze] καί τή θέ ση ὁδοί δι ά αὐ τή τῶν ὁποί ω ν παραχ ω ρεῖ ται χῶ ρος . ῞Εν ας χῶ ρος εἶ ν αι κάτι παραχ ω ρημ έ ν ο. ἀποδεσμ ευ μ έ ν ο. τό ὑ ποδηλώ ν ει ἡ παλαι ά της σημ ασί α. Ὁ χ ῶ ρος εἶν αι 12 Martin Heidegger Κ Τ Ι Ζ Ε Ι Ν Κ Α Τ Ο Ι Κ Ε Ι Ν Σ Κ Ε Π Τ Ε Σ Θ Α Ι . Τοῦ το. ῾Ο τόπος δέ ν ὑ πάρχ ει ἤδη πρί ν ἀπό τή γέ φυ ρα. τι εἶν αι αὐ τό καθ᾿ ἑαυ τό τόπος [ O rt] μ πορεῖ ν ά παραχ ω ρήσει [ e i nr äumen] θέ ση. Raum . ἀλλά τό γεγον ός ὅτι ἀπό τήν ἴ δι α τή γέ φυ ρα γεν ν ι έ ται κατ᾿ ἀρχ άς ἕν ας τόπος . ῾Η γέ φυ ρα εἶ ναι πράγμ α. Βεβ αί ως προτοῦ στηθεῖ ἡ γέ φυ ρα ὑ πάρχ ου ν πολλά μέ ρη [ Ste l le n ] κατά μ ῆκος τοῦ ποταμ οῦ πού μ ποροῦ ν νά καταληφθοῦ ν ἀπό κάτι . περι συ λλέ γει τό τετραμ ερέ ς . στά ἀρχ αῖα ἑλλην ι κά πέ ρας *. δηλαδή ὅρι ο. Β εβ αί ω ς ἡ γέ φυ ρα εἶ ν αι πράγμ α ἰ δι άζου σας [ e i ge ne r ] ὑ φῆς· δι ότι περι συ λλέ γει τό τετραμ ερέ ς μ έ τέ τοι ο τρόπο. τό ὅρι ο εἶ ναι ἐκεῖ ν ο ἀπ᾿ ὅπου κάτι ἀρχ ί ζει ν ά ἐκδι πλώ ν ει τήν οὐ σί α του. ᾿Αλλά μόν ον ὅ. ἀλλά. ᾿Εν τού τοι ς ἡ γέ φυ ρα δέ ν θά ἦταν ποτέ ἁπλῶ ς γέ φυ ρα ἐάν δέ ν ἦταν πράγμ α. ὅπω ς τό εἶχ αν ἤδη ἀν αγν ω ρί σει οἱ ῞Ελλην ες . περι συ λλέ γει ὡ στόσο μ έ τέ τοι ο τρόπο. ῞Εν α ἀπό αὐ τά προβ άλλει ὡς τόπος καί μ άλι στα δι ά τῆς γέ φυ ρας . ὥ στε ν ά τοῦ δι αθέ τει [ ve rstatte t ] κάποι α θέ ση [ St ätte]. ὥ στε νά δι αθέ τει στό προσδι ορί ζ ον ται τετραμ ερέ ς τοποθεσί ες θέ ση.

θέ ση πού μ έ τή σει ρά της παραχ ω ρεῖ ἑκάστοτε χ ῶ ρο. δηλαδή μέ σῳ ἑν ός πράγμ ατος ὁμ οει δοῦ ς πρός τή γέ φυ ρα. Αὐ τό τό ὁποῖ ο ἐν προκει μ έ ν ῳ παραχ ω ροῦ ν τά μέ ρη εἶ ν αι χ ῶ ρος ἰ δι αι τέ ρου εἴ δου ς. εἶ ναι αὐ τό τό ὁποῖ ο ἡ ἀν τί στοι χ η γερμ αν ικά λέ ξ η Stadi o n 13 Martin Heidegger Κ Τ Ι Ζ Ε Ι Ν Κ Α Τ Ο Ι Κ Ε Ι Ν Σ Κ Ε Π Τ Ε Σ Θ Α Ι . Τό παραχ ω ρημ έ ν ο ἐκχω ρεῖ ται κάθε φορά καί ἔτσι συ ν αρμ όζεται . ῾Ως πράγμ α αὐ τοῦ τοῦ εἴ δου ς δι αθέ τει χῶ ρο μ έ σα στόν ὁποῖ ο ἀφήν ον ται ν ά εἰ σέ λθου ν γῆ καί οὐ ραν ός . εἶ ν αι πάν τοτε παραχ ω ρημ έ ν ο. Αὐ τά τά πράγμ ατα εἶν αι τόποι οἱ ὁποῖ οι δι αθέ του ν θέ ση στό τετραμ ερέ ς . στά ἀρχ αῖ α ἑλλην ι κά στάδι ον *. ᾿Εν πρώ τοι ς : πῶ ς σχ ετί ζον ται μ εταξύ τους τόπος καί χῶ ρος . ᾿Αποκτοῦ μ ε ὡ στόσο τήν ἐμ πει ρί α τοῦ εἴ δου ς πού πρέ πει ν ά εἶ ναι αὐ τό τό παράγει ν .οὐ σι ω δῶς τό παραχ ω ρημ έ ν ο. Γι᾿ αὐ τό θά προσπαθή σου μ ε τώ ρα νά ἀποσαφην ί σου μ ε τήν οὐ σί α αὐ τῶ ν τῶ ν πραγμ άτω ν τά ὁποῖ α ὀν ομ άζου μ ε κτί σμ ατα στοχ αζόμ εν οι ἐν συ ν τομ ία τά ἑξ ῆς : §1 1 . μόν ον ἐάν ἔχ ουμ ε στοχ αστεῖ τήν οὐ σί α ἐκεί νω ν τῶ ν πραγμ άτω ν τά ὁποῖ α ἀφ᾿ ἑαυ τῶ ν ἀπαι τοῦ ν γι ά τήν κατασκευ ή τους τό κτί ζει ν ὡ ς παράγει ν . καί μ άλι στα ἀπό ἁπλά μ έ ρη. ἀπό τό θέ ση τά ᾿Αποκαλοῦ ν ται ἀν εγεῖ ρον κτί ζει ν . δηλαδή περι συ λλέ γεται μέ σῳ ἑν ός τόπου . Στήν οὐ σί α αὐ τῶ ν τῶ ν πραγμ άτω ν ὡ ς τόπω ν ἐμ περι κλεί εται ὁ δεσμ ός τόπου καί χ ώ ρου . Ο ἱ τοποθεσί ες ὅμ ω ς αὐ τέ ς δέν μ ποροῦ ν ν ά ἀν τι μ ετω πι στοῦ ν ὡς ἁπλά μέ ρη τά ὁποῖ α χω ρί ζει ἕν α μ ετρήσι μ ο δι άστημ α· ἕν α δι άστημ α. ἐμ περι κλεί εται ὅμ ω ς ἐπί σης ἡ σχ έ ση τοῦ τόπου μέ τόν ἄν θρω πο πού δι αμέ ν ει σέ αὐ τόν . Πράγμ ατα ὀν ομάζου μ ε ἔτσι ἐπει δή τά ὁποῖ α ὡς τόποι τώ ρα προληπ τι κῶ ς ἔχ ου ν παραχ θεῖ δι αθέ του ν κτί σμ ατα. τό ἀφημ έ ν ο νά εἰ σέ λθει στό ὅρι ό του . Κ αί ἐπί πλέ ον : ποι ά εἶ ν αι ἡ σχ έ ση ἀν θρώ που καί χώ ρου . §1 2 . ῾Ο δι ατι θέμ εν ος ἀπό τή γέ φυ ρα χῶ ρος περι έ χ ει πολλῶ ν εἰ δῶ ν τοποθεσί ες σέ δι αφορετι κή ἐγγύ τητα καί ἀπόσταση ὡς πρός τή γέ φυ ρα. δηλαδή τό κτί ζει ν . ῾Η γέ φυ ρα εἶ ν αι τόπος . ὡς στάδι ον . ῾Ο συ γκεκρι μ έν ος χ ῶ ρος ὡς δι άστημ α. §1 0 . οἱ θεότητες καί οἱ θν ητοί . Συ ν επῶς οἱ χῶ ροι προσλαμ β άν ου ν τήν οὐ σί α του ς ἀπό τόπου ς καί ὄχι ἀπό « τόν » χῶ ρο .

δι αστήμ ατα τοῦ ἐν δι άμ εσου χ ώ ρου . δηλαδή πρός τήν κατεύ θυ ν ση τῶ ν ἀναλυ τι κῶ ν ἀλγεβ ρι κῶ ν σχ έ σεω ν . Δέ ν εἶ ν αι πλέ ον spati um ἀλλά μ όν ον e xte nsi o . Αὐ τό τό ὁποῖ ο προκύ πτει ἔτσι μέ ἀφαί ρεση. Σέ ἕναν χ ῶ ρο. λατι νι κά τό abstractu m . τι αὐ τά κατευ θύ ν σεω ν . πού παραχ ω ρεῖ ται μαθημ ατι κῷ τῷ τρόπῳ τό ὄν ομ α «ὁ χῶ ρος ». τι δήποτε ἄλλο ἤ ν ά ἀν τικατασταθεῖ ἀπό μι άν ἁπλή σήμ αν ση. ἀλλά καί ν ά ὑ πολογί σου μ ε αὐ τά τά μ έ τρα. γέ φυ ρας .μᾶς λέ ει στά λατι ν ι κά: « spati um ». παρι στοῦ μ ε ὡ ς τήν ἁπλή καθαρή πολλαπλότητα τῶ ν τρι ῶ ν δι αστάσεω ν . δηλαδή πράγμ ατα τοῦ εἴ δου ς β ρί σκεται στού ς τῆς χ ώ ρου ς. οἱ ὁποῖ οι ᾿Αν τι στρόφω ς ὅμ ω ς παραχ ω ροῦ ν ται ἀπό τόπου ς . 14 Κ ατά πόσον ὡ στόσο καί ἡ Martin Heidegger Κ Τ Ι Ζ Ε Ι Ν Κ Α Τ Ο Ι Κ Ε Ι Ν Σ Κ Ε Π Τ Ε Σ Θ Α Ι .ἔκταση. τι παραχ ω ρεῖ ὡ στόσο αὐ τή τήν πολλαπλότητα δέ ν προσδι ορί ζεται πλέ ον μέ σῳ δι αστημ άτω ν . ῎Ετσι ἡ ἐγγύ τητα καί ἡ ἀπόσταση μ εταξύ τῶν ἀν θρώ πω ν καί τῶν πραγμ άτω ν μπορεῖ νά γί ν ου ν ἁπλές δι αστάσει ς . καί μ ηκῶν . ᾿Αλλά «ὁ» χῶ ρος μ έ αὐ τήν τήν ἔνν οι α δέ ν περι έ χ ει οὔ τε χ ώ ρου ς οὔ τε τοποθεσί ες . Δέ ν β ρί σκου μ ε ποτέ σέ αὐ τόν τόπου ς . Spati um καί exte nsi o παρέ χ ου ν ἀν ά πάσα στι γμ ή τή δυν ατότητα ὄχ ι μ όν ο νά μετρήσ ου μ ε παραχ ω ροῦ ν β άσει τά πράγμ ατα δι αστημ άτω ν . ᾿Επί πλέ ον ἀπό τόν χ ῶ ρο ὡς ἐν δι άμ εσο χ ῶ ρο μποροῦ ν ν ά ἀν αδυ θοῦ ν τά ἁπλά τανύ σμ ατα [Auspan nu ng ] τοῦ ὕ ψου ς . ἡ γέ φυ ρα ἐμ φαν ί ζεται τώ ρα ὡ ς ἕν α ἁπλό κάτι εὑ ρι σκόμ εν ο σέ ἕν α μ έ ρος τό ὁποῖ ο μ πορεῖ ἀν ά πάσα στι γμ ή ν ά καταληφθεῖ ἀπό ὁ. ῞Ο τι τά μέ τρα ἀρι θμ οί καί ἐφαρμ ογή σέ οἱ δι αστάσει ς κάθε τί του ς ἐκτατό. τοῦ εὔ ρου ς καί τοῦ βάθου ς . τι αὐ τέ ς παραχ ω ροῦ ν εἶ ναι ἡ δυ ν ατότητα τῆς καθαρά μαθημ ατι κῆς κατασκευ ῆς πολλαπλοτήτω ν Μποροῦ μ ε μέ νά ἀπερι όρι στο δώ σου μ ε σέ ἀρι θμ ό αὐ τό διαστάσεω ν . ῾Ο χ ῶ ρος ὡ ς e xte nsi o μπορεῖ ὅμ ως νά ὑ ποστεῖ μ ι ά ἐπί πλέ ον ἀφαί ρεση. ἐν δι άμ εσος χ ῶ ρος . ὅ. σέ ἐπι δέ χ ον ται καμ ι ά ἐν περί πτω ση γέ ν ει δέ ν σημ αί ν ει πώ ς συ ν ι στοῦ ν ἤδη θεμ έ λι ο τῆς οὐ σί ας τῶν χ ώ ρω ν καί τῶ ν τόπω ν οἱ ὁποῖ οι εἶ ν αι μετρήσι μ οι μέ τή συ ν δρομ ή τοῦ μ αθημ ατι κοῦ στοι χ εί ου . ῞Ο . παραστατό μ όν ον ὡ ς spati um . ῞Ο . ἀν ά πάσα στι γμ ή ὁ χ ῶ ρος ὡς ἐν δι άμ εσος χῶ ρος καί σέ αὐ τόν πάλι ὁ χ ῶ ρος ὡ ς καθαρή ἔκταση.

᾿Αλλά ὁ χ ῶ ρος δέ ν εἶ ν αι γι ά τόν ἄν θρω πο κάτι τό ὁποῖ ο β ρί σκεται ἀπέν αν τί του . δι αμ έ ν ου μ ε πλησί ον παρι στοῦ μ ε ἁπλῶς τῶ ν πραγμ άτω ν -ὅπως συ ν ήθω ς καθ᾿ ἑαυ τά. §1 4 . ᾿Από αὐ τό ἐδῶ τό σημ εῖ ο εἴμ αστε ἐκεῖ στή 15 Martin Heidegger Κ Τ Ι Ζ Ε Ι Ν Κ Α Τ Ο Ι Κ Ε Ι Ν Σ Κ Ε Π Τ Ε Σ Θ Α Ι . δηλαδή ἐκεῖ ν ον ὁ ὁποῖ ος κατοι κεῖ. ᾿Εάν στρέ ψου μ ε τήν προσοχ ή μας στί ς σχ έ σει ς αὐ τέ ς ἀν άμ εσα σέ τόπο καί χώ ρου ς . ὥ στε ν ά μποροῦ μ ε ν ά τά ἀδράχ ν ουμ ε. ἀνάμ εσα σέ χ ώ ρου ς καί χ ῶ ρο.ἀπό ἐδῶ ὅπου εἴ μ αστε τήν παλαι ά γέ φυ ρα κατευ θύ ν εται ἐσω τερι κό τῆς πρός β ίω μ α Χαϊ δελβ έ ργης . Οἱ χῶ ροι παραχ ω ροῦ ν ται τού ς ὁποί ου ς ἀπό καθημ ερι ν ά τόπου ς . Δέ ν εἶ ν αι οὔ τε ἐξ ω τερι κό ἀν τικεί μ εν ο οὔ τε ἐσω τερι κό β ίω μ α. τότε μ έ τό ὄν ομ α «ἄν θρω πος » ἤδη κατον ομ άζω τή δι αμ ον ή στό τετραμ ερέ ς πλησί ον τῶ ν πραγμ άτω ν . §1 3 . δι δάσκεται - Δέ ν στόν ἐσω τερι κό μ ας κόσμ ο τά ἀπόμ ακρα πράγμ ατα ἔτσι . τό ὁποῖ ο προσδι ο ρί ζεται ἀπό τό σῶ μ α ὡς δυ ν αμ ι κό κέν τρο. στήν οὐ σί α τῆς σκέ ψης μ ας ἡ ὁποί α σκέ πτεται τή γέ φυ ρα προσι δι άζει μᾶλλον τό γεγον ός ὅτι ἡ ἐν λόγῳ σκέ ψη ὑ φί σταται ἐν ἑαυ τῇ μέ ὑ πομ ον ή τήν ἀπόσταση πρός αὐ τόν τόν τόπο. ἡ οὐ σί α δι ασχ ί ζου μ ε τῶ ν ὁποί ω ν θεμ ελιώ ν εται σέ πράγμ ατα τοῦ εἴ δου ς τῶ ν κτι σμ άτω ν. Δέ ν ὑ πάρχ ου ν οἱ ἄν θρω ποι καί ἐπί πλέ ον χῶ ρος · δι ότι ὅταν λέ ω «ἄν θρω πος » καί μ έ αὐ τήν τή λέ ξ η ἐν ν οῶ ἐκεῖ ν ον ὁ ὁποῖ ος εἶ ναι κατά τρόπο ἀν θρώ πι ν ο. ῞Ο ταν ὁμι λοῦ μ ε περί ἀν θρώ που καί χώ ρου . ᾿Εάν σκεφτοῦ μ ε τώ ρα -ὅλοι ἐμ εῖ ς . ἐκεῖ ν ο τῶ ν τόν ἐδῶ τόπο ἡ σκέ ψη πού δέν εἶ ν αι ἁπλό παρόν τω ν προσώ πω ν · ἀπεν αν τίας . δέ ν εἶ ν αι δυν ατόν ν ά τό σχ ολι άσου μ ε ἐδῶ .σύ γχ ρον η φυ σι κή ἐξ αν αγκάστηκε ἀπό τά ἴ δι α τά πράγμ ατα ν ά παραστή σει τό χω ρι κό μέ σο τοῦ κοσμ ι κοῦ χώ ρου ὡς ἑν ιαῖ ο πεδί ο. ᾿Ακόμ η κι ὅταν συ σχ ετι ζόμ αστε μέ πράγμ ατα τά ὁποῖ α δέ ν β ρί σκον ται τόσο κον τά μ ας . τοῦ το ἀκού γεται ὡ ς ἐάν ὁ ἄν θρω πος νά β ρι σκόταν στή μι ά μ ερι ά καί ὁ χ ῶ ρος στήν ἄλλη. τότε θά ἀποκτήσου μ ε ἕν α ἔρει σμ α γι ά ν ά στοχ αστοῦ μ ε τή σχ έ ση ἀν θρώ που καί χ ώ ρου . ὥ στε ν ά ἀναπτύ σσον ται στόν ἐσώ τερό μ ας κόσμ ο καί στό κεφάλι μας ἁπλῶ ς παραστάσει ς αὐ τῶ ν τῶ ν ἀπόμ ακρω ν πραγμ άτω ν οἱ ὁποῖ ες λει του ργοῦ ν ὡς ὑ ποκατάστατό του ς.

μποροῦ ν νά δι αβ αίν ου ν χ ώ ρου ς . δηλαδή ὑ φι στάμ εν ος ἤδη μέ ὑ πομ ον ή τόν χ ῶ ρο καί μ όν ον ἔτσι μ πορῶ νά τόν δι αβ ῶ. τι αὐ τή παραχ ω ρεῖ . ἀλλά εἶμ αι ἐκεῖ . Μᾶλλον δι αβ αί ν ου μ ε συ ν εχῶ ς ὥ στε ἐν προκει μ έ ν ῳ ν ά τού ς ὑ πομέ ν ου μ ε ἤδη ἱ στάμ εν οι . μέ τέ τοι ο τρόπο. Χῶ ροι καί μαζί του ς παραχ ω ρηθεῖ στήν δι αν οί γον ται ἐπει δή «ὁ» χ ῶ ρος δι αμ ον ή ἔχ ου ν ἔχ ου ν τῶ ν ἀφεθεῖ ἤδη πάν τοτε θν ητῶ ν . τοῦ το πάει ν ά πεῖ : κατοι κώ ν τας δι αμ ον ῆς ὑ φί σταν ται του ς σέ μέ πράγμ ατα ὑ πομ ον ή καί σέ χώ ρου ς λόγῳ τόπου ς . χω ρί ς ποτέ ν ά ἐγκαταλεί που μ ε τή δι αμ ον ή μ ας πλησί ον τῶ ν πραγμ άτω ν . §1 5 . δι αμ έν ον τας συ ν εχ ῶ ς πλησί ον κον τι νῶ ν καί ἀπόμ ακρω ν τόπω ν . ᾿Ακόμ η καί ὅταν οἱ θν ητοί «ἀποσύ ρον ται στόν ἑαυ τό του ς ». Ο ἱ θν ητοί εἶ ναι . εἶ μ αι ἤδη ἐκεῖ καί δέ ν θά μ ποροῦ σα δι όλου νά κατευ θύν ομ αι πρός τά ἐκεῖ ἐάν δέν ἤμ ου ν ἔτσι . παρέ μ εν ε δηλαδή αὐ τό δι αμ ον ή πού εἶ ν αι πλησί ον ὡς τῶ ν πραγμ άτω ν . ᾿Ακόμ η καί ἡ ἀπώ λει α τοῦ δεσμ οῦ μέ τά πράγμ ατα πού ἐμ φαν ί ζεται σέ καταθλι πτι κέ ς καταστάσει ς . κατά τή δι άβ αση τῶ ν χώ ρω ν δέ ν παραι τού μ αστε ἀπό ἐκεῖ ν ο χώ ρου ς τό ἵ στασθαι . ῾Ωστόσο. δέ ν θά ἦταν δι όλου δυ ν ατό ν ά συμ β εῖ ἐάν καί αὐ τή ἡ κατάσταση ἀν θρώ πι ν η δέ ν κατάσταση. ῞Ο ταν προχ ω ρῶ πρός τήν ἔξ οδο τῆς αἴ θου σας τῶ ν δι αλέ ξ εων . δέ ν παύ ου ν -ὅπω ς συ ν ήθω ς ἐπαν ερχ όμ εν οι νά λέ μ εστόν ἀν ήκου ν στό τετραμ ερέ ς . ἀν αλογι ζόμ αστε ἑαυ τό μ ας τόν ῞Ο ταν ἑαυ τό ἐπι στρέ φου μ ε ἀπό μ ας . μποροῦ ν τά πράγμ ατα πλησί ον τῶ ν ὁποί ω ν εἴμ αστε νά μ ήν μ ᾶς ὁμ ι λοῦ ν καί νά μ ήν μᾶς ἀφοροῦ ν πλέ ον 16 Martin Heidegger Κ Τ Ι Ζ Ε Ι Ν Κ Α Τ Ο Ι Κ Ε Ι Ν Σ Κ Ε Π Τ Ε Σ Θ Α Ι . Μπορεῖ μ άλι στα ν ά εἴμ αστε ἀπό αὐ τό ἐδῶ τό σημ εῖ ο πλησι έ στε ρα σέ ἐκείν η τή γέ φυ ρα -καί σέ ὅ. Ποτέ δέ ν εἶ μ αι μόν ον ἐδῶ ὡς αὐ τό τό ἀποκομμ έ ν ο ἀπό τό περι β άλλον σῶ μ α.ἀπό κάποι ον πού τή χ ρησι μ οποι εῖ καθημ ερι ν ά ὡς ἀδι άφορο μ έ σο γι ά ν ά περάσει ἐπάν ω ἀπό τόν ποταμ ό. τά πράγμ ατα. Καί τῆς μ όν ον ἐπει δή οἱ θν ητοί συ μ φώ ν ω ς πρός τήν οὐ σί α του ς ὑ φί σταν ται μέ ὑ πομ ον ή χώ ρου ς . ὥ στε ν ά εἶ μαι ἐκεῖ . Μόν ον ὅταν αὐ τή ἡ δι αμ ον ή δι έ πει ἤδη τό ἀν θρώ πι ν ο εἶ ν αι.γέ φυ ρα καί ὄχ ι στό περι εχ όμ εν ο μι ᾶς παράστασης μέ σα στή συ ν εί δησή μας . νά Χ ῶ ροι εἰ σέ λθου ν στό κατοι κεῖν τοῦ ἀν θρώ που .

ὄχ ι ὅμ ω ς κατ᾿ ἀν άγκην κατοι κί ες μέ τή στεν ότερη ἔν ν οι α. ῾Ο τόπος παραχ ω ρεῖ τό τετραμ ερέ ς κατά μί α δι πλή ἔν ν οι α. Haus . ῾Ως δι ττή παραχ ώ ρηση ὁ τόπος παρέ χ ει φύ λαξ η (Η ut) στό τετραμ ερέ ς ἤ ὅπω ς λέ ει ἡ γερμ αν ι κή λέ ξ η: παρέ χ ει Hui s . ᾿Εν τού τοι ς τό κτί ζει ν. ῾Ο τόπος ἀφήν ει τό τετραμ ερέ ς νά ἐμ φαν ι στεῖ καί ὁ τόπος ὀργαν ώ ν ει τό τετραμ ερέ ς . ᾿Επει δή τό κτί ζει ν παράγει τόπου ς . ῾Η οὐ σί α του συ ν ί σταται στό γεγον ός ὅτι ἀν ταποκρί ν εται στό εἶ δος αὐ τῶ ν τῶν πραγμ άτω ν . ἐπει δή ἀν εγεί ρει τόπου ς . μέ τή συ ν αρμ ογή τῶ ν χώ ρω ν του ς παρει σφρύ ει κατ᾿ ἀν άγκην καί ὁ χ ῶ ρος ὡ ς δι άρθρω ση δι αμ ορφώ ν ει spati um τῶ ν καί ὡς κτι σμ άτω ν . 17 Martin Heidegger Κ Τ Ι Ζ Ε Ι Ν Κ Α Τ Ο Ι Κ Ε Ι Ν Σ Κ Ε Π Τ Ε Σ Θ Α Ι . ᾿Ο ργαν ώ ν ον τας μ ιά θέ ση σέ χώ ρου ς ὁ τόπος ἀφήν ει τή ἑν ιαί α σύ μ πτυ ξ η γῆς καί οὐ ραν οῦ . ὅπω ς ἐπί σης καί τή σχ έ ση μεταξ ύ ἀν θρώ που καί χ ώ ρου . ῾Η σχ έ ση ἀν θρώ που καί χ ώ ρου δέ ν εἶ ν αι τί ποτε ἄλλο ἀπό τό οὐ σι ω δῶ ς ἐν ν οούμ εν ο κατοι κεῖ ν . ἐπει δή παράγει πράγμ ατα ὡ ς τόπου ς . §1 8 . ῾Η παραγω γή τέ τοι ω ν πραγμ άτω ν εἶ ν αι τό κτί ζει ν . §1 6 . §1 9 . δηλαδή οἰ κία. ῾Η γέ φυ ρα εἶ ν αι πράγμ α τέ τοι ου εἴ δου ς . Γι ᾿ αὐ τόν ἀκρι β ῶ ς τό λόγο τό κτί ζει ν . §1 7 . θεοτήτω ν καί θν ητῶ ν ν ά ἐγκατασταθεῖ στή συ γκεκρι μ έ ν η θέ ση. Εἶ ναι τόποι οἱ ὁποῖ οι δι αθέ του ν χ ώ ρου ς . Πράγμ ατα τέ τοι ου εἴ δου ς εἶ ν αι στεγάσμ ατα. Πράγμ ατα τοῦ εἴ δου ς τέ τοι ω ν τόπω ν στεγάζου ν τή δι αμ ον ή τῶ ν ἀν θρώ πω ν . τότε φω τί ζεται ἡ οὐ σί α τῶ ν πραγμ άτω ν τά ὁποῖ α εἶ ν αι τόποι καί τά ὁποῖ α ὀν ομάζου μ ε κτί σμ ατα. ῞Ο ταν στοχ αζόμ αστε μέ τόν τρόπο πού ἤδη ἐπι χ ει ρήσαμ ε τή σχ έ ση τόπου καί χ ώ ρου . δηλαδή ἡ παραχ ώ ρησ η ὡ ς αὐ τό πού ἀ φήν ει κάτι νά ἐμ φαν ι στεῖ καί ἡ παραχ ώ ρηση ὡς ὀργάν ω ση ἀν ήκου ν σέ μ ι ά ἀμ οι β αία συ ν άφει α. ῾Ο δεσμ ός τοῦ ἀν θρώ που μέ τόπου ς καί μ έ σῳ τόπω ν μ έ χώ ρου ς στηρί ζ εται στό κατοι κεῖ ν του . «τόν » χ ῶ ρο. ᾿Αμ φότερα.καθόλου . εἶ ν αι καθί δρυ ση καί συ ν αρμ ογή χώ ρω ν . e xte nsi o ᾿Αλλά Ο ὔ τε τό στήν πραγμ οει δή κτί ζει ν ἄμ εσα οὔ τε ποτέ δέ ν ἔμ μ εσα.

τό κτί ζει ν δέ χεται τήν ἐν τολή γιά τήν ἀν έ γερση τόπω ν . Συ ν ήθω ς ἀποτελεῖ τόν ἐκλαμβ άν ου μ ε τρόπο τό ἐπι τέ λεσης τοῦ παράγει ν ὡς δραστηρι ό τητα τῆς ὁποί ας ἡ ἀν άπτυ ξ η ἔχ ει ὡ ς ἐπακόλου θο ἕν α ἀποτέ λεσμ α. στήν ὁποί α συ ν αν ήκου ν γῆ καί οὐ ραν ός. τοῦ το τό τετράπτυ χ ο φεί δεσθαι εἶ ναι ἡ ἁπλή οὐ σί α τοῦ κατοι κεῖ ν. Μποροῦ μ ε ν ά παραστή σου μ ε ἔτσι τό παράγει ν : συ λλαμ β άν ου μ ε τότε κάτι τό ὀρθό κι ὡ στόσο δέν προσεγγί ζου μ ε ποτέ τήν οὐ σί α του ἡ ὁποί α εἶ ν αι ἕν α προσάγον παράγει ν . Martin Heidegger Κ Τ Ι Ζ Ε Ι Ν Κ Α Τ Ο Ι Κ Ε Ι Ν Σ Κ Ε Π Τ Ε Σ Θ Α Ι καί . τή γέ φυ ρα. ἡ καθοδήγηση τῶ ν θν ητῶ ν . §2 1 . τότε ἔχει ἤδη ἀν ταποκρι θεῖ στήν προσαγό ρευ σ η τοῦ τετραμ εροῦ ς . τοῦ τετραμ εροῦ ς . §2 0 . ᾿Εάν τό κτί ζει ν εἶ ναι τοῦ το πράγμ ατι . Σέ αὐ τήν τήν ἀν ταπόκρι ση παραμ έ ν ει θεμ ελι ω μέ ν ος κάθε προγραμ μ ατι σμ ός ὁ ὁποῖ ος μέ τή σει ρά του δι αν οί γει γι ά τίς κατασκευ έ ς σχ εδι ασμ άτων τί ς προσήκου σες περι οχ έ ς . Μόλι ς προσπαθ ήσου μ ε νά σκεφτοῦ μ ε τήν οὐ σί α τοῦ ἀν εγεί ρον τος κτί ζει ν ἐκκιν ώ ν τας ἀπό τό ἐν έ ργημ α δι ά τοῦ ὁποί ου ἀφήν εται κάτι ν ά κατοι κεῖ [ aus de m W ohne nl asse n ]. Τό κτί ζει ν ἀν εγεί ρει τόπου ς οἱ ὁποῖ οι παραχ ω ροῦ ν θέ ση στό τετραμ ερέ ς . ᾿Από τήν ἑν ι αί α σύ μ πτυ ξ η. θά ἀν τι ληφθοῦ μ ε σαφέ στερα σέ τί συ ν ί σταται ἐκεῖ ν ο τό παράγει ν τό ὁποῖ ο κτί ζει ν . οἱ θεότητες καί οἱ θν ητοί . ἡ θεοτήτω ν . Γι ατί τό κτί ζει ν ἄγει 18 τό τετραμ ερέ ς πρός ἕν α πράγμ α. Τά ἑκάστοτε κτί σμ ατα ἀπό τούς δι αφυ λάσσου ν τό τετραμ ερέ ς . τετραμ εροῦ ς . ἡ ἡ ῾Η δι άσω ση προσδοκί α τῶ ν φει δω λή τῆς γῆς . τό ὁλοκληρω μ έ ν ο οἰ κοδόμ ημ α.β ρί σκεται πλησι έ στερα στήν οὐ σί α τῶ ν χ ώ ρω ν -καί στήν οὐ σι ώ δη προέ λευ ση «τοῦ » χώ ρου - ἀπό κάθε εἴ δου ς γεωμ ετρί α καί μ αθημ ατι κά. Τό κτί ζει ν προν ομ ι ακός ὅπω ς τρόπος τό δι ά χ αρακτηρί σαμ ε τοῦ ὁποί ου εἶ ν αι ἀφήν εται ἕν ας κάτι νά κατοι κεῖ. ᾿Από τό τετραμ ερέ ς παραλαμ β άν ει τό κτί ζει ν τά μ έ τρα γι ά κάθε καταμ έ τρηση καί ἐκμ έ τρηση τῶ ν χώ ρω ν οἱ ὁποῖ οι καθι δρυ μ έν ου ς παραχ ω ροῦ ν ται τόπου ς . Εἶ ν αι πράγμ ατα τά ὁποῖ α μ έ τό δι κό του ς τρόπο φεί δον ται τοῦ ἀν τιμ ετώ πι ση τοῦ δεξ ίω ση οὐ ραν οῦ . ῎Ετσι τά γν ήσι α κτί σματα ἀφήν ου ν τό ἀποτύ πωμ ά του ς στό κατοι κεῖ ν ἄγον τάς το στήν οὐ σί α του καί στεγάζου ν συ γχ ρόν ω ς τήν οὐ σί α αὐ τή.

ἀλλά δραστηρι ότ ητα ἡ ὁποί α ἀφήν ει κάτι ν ά ἐμ φαν ι σθεῖ ὡς τοῦ το ἤ ἐκεῖ ν ο. §2 3 . κρύ β εται ἀπό παλαι ά στό τεκτον ι κό στοι χ εῖ ο τῆς ἀρχ ι τεκτον ι κῆς . ἔτσι ἤ ἀλλιῶ ς . ᾿Αλλά ἡ οὐ σί α τοῦ κτί ζον τος παράγει ν δέ ν μ πορεῖ ν ά ν οηθεῖ ἐπαρκῶ ς οὔ τε μ έ β άση τήν οἰ κοδομ ι κή τέ χν η οὔ τε μέ β άση τή μ ηχ αν ου ργί α οὔ τε μ έ β άση τήν ἁπλή σύ ζευ ξ η ἀμ φοτέ ρω ν . Ο ἱ ῞Ελλην ες ν οοῦν τήν τέ χ ν ην *. μ ορφή ἑν ι αί ας Τοποθέ τησε τήν ἀγροι κί α στήν ἀπάν εμ η β ου ν οπλαγι ά πρός τήν μ εσημ β ρί α ἀνάμ εσα στά λι β άδι α κον τά στήν πηγή. Στή ρί ζα te c αὐ τοῦ τοῦ ρήμ ατος συ γκαταλέ γον ται ἡ λέ ξ η τέ χ ν η* ῞Ελλην ες καί ἡ ἡ λέ ξ η καλλι τεχ ν ημ άτω ν γερμ αν ι κή τέχ ν η* οὔ τε δέ ν λέξ η Te chni k . τότε μ ποροῦ μ ε ν ά κτί ζου μ ε . Τῆς ἔδω σε τήν 19 Martin Heidegger Κ Τ Ι Ζ Ε Ι Ν Κ Α Τ Ο Ι Κ Ε Ι Ν Σ Κ Ε Π Τ Ε Σ Θ Α Ι . τό παράγει ν . ἡ ὁποί α πρέ πει ν ά ν οεῖ ται κατ᾿ αὐ τόν τόν τρόπο. Παράγω ( he rvorbri nge n ) σημ αί ν ει στά ἀρχ αί α ἑλλην ι κά τί κτω *. Μόν ον ὅταν δυ ν άμ εθα ν ά κατοι κοῦ μ ε. ᾿Εδῶ ἡ ἐπιμ ον ή τῆς δυ ν άμ εως ἡ ὁποί α ἀφήν ει γῆ καί οὐ ραν ό. ῎Ας ἀναλογι στοῦ μ ε γι ά λί γο μι άν ἀγροι κί α στόν Μέ λαν α Δρυ μ ό τήν ὁποί α πρί ν δύ ο αἰῶ ν ες ἀκόμ η συ νέ χ ι ζε ν ά κτί ζει τό κατοι κεῖν τῶ ν χω ρι κῶ ν . ᾿Εξ ακολου θεῖ ἀκόμ η καί τώ ρα ν ά κρύ β εται καί μάλι στα πι ό ἀποφασι στι κά στό τεχ νι κό στοι χ εῖ ο τῆς μ ηχ αν ι κῆς τεχ νι κῆς . Κ τί ζω σημ αί ν ει κατ᾿ οὐ σί αν ἀφήν ω κάτι ν ά κατοι κεῖ. μ εταξύ τῶν παρόν τω ν . Τό κτί ζον παράγει ν δέ ν θά προσδι ο ρι ζόταν μέ τόν προσήκον τα τρόπο ἀκόμ η καί στήν περί πτω ση πού θά θέ λαμ ε νά τό ν οήσου μ ε σύ μ φω να μέ τήν ἔν ν οι α τῆς πρω ταρχ ι κά ἑλλην ι κῆς τέ χ ν ης * μ όν ον ὡ ς ἐν έ ργημ α δι ά τοῦ ὁποί ου ἀφήν εται κάτι νά ἐμ φαν ι σθεῖ καί τό ὁποῖ ο προσκομ ί ζει ἕνα παραχ θέ ν ὡ ς παρ. §2 2 . τά ὁποῖ α παραχ ω ροῦ ν ται μ όν ον τώ ρα δι ά μέ σου αὐ τοῦ τοῦ τόπου . ῾Η τέχ ν η*. ῾Η οὐ σι ώ δης ἐπι τέ λεση τοῦ κτί ζει ν εἶ ν αι ἡ ἀνέ γερση τόπω ν δι ά τῆς συ ν αρμ όσεω ς τῶ ν χώ ρω ν του ς .προσ άγει τό πράγμ α ὡ ς τόπο στά ἤδη παρόν τα.όν στά ἤδη παρ-όν τα. ἔχ ον τας ὡς ἀφετηρί α τό ἐν έ ργημ α διά τοῦ ὁποί ου ἀφήν εται κάτι νά ἐμ φαν ι σθεῖ [ vom Ersche i ne nl asse n he r ]. σημ αί ν ει ἐπι τέ λεση οὔ τε Γιά τού ς δημ ι ου ργί α χ ει ρω ν ακτικοῦ ἔργου . τί ς θεότητες καί τού ς θν ητού ς νά εἰ σέ ρχ ον ται συ μ πτύ ξ εω ς στά πράγμ ατα διαρρύ θμ ι σε τήν ὑ πό τήν οἰ κί α.

Δέ ν λησμ όν ησε τό εἰ κον οστάσι πί σω ἀπό τό κοι ν ό τραπέ ζι . §2 7 .προεξ έ χ ου σα ξ ύ λι ν η στέ γη ἡ ὁποί α μέ κατάλληλη κλί ση συ γκρατεῖ τά φορτί α τοῦ χ ι ον ι οῦ καί . Τό γεγον ός ὡ στόσο ὅτι τό σκέ πτεσθαι καθ᾿ ἑαυ τό ἐν έχ εται στό κατοι κεῖ ν μ έ τήν ἴ δι α ἔν ν οια ὅπως τό κτί ζει ν . προστατεύ ει τί ς κάμ αρες ἀπό τί ς θύ ελλες τῶν μακρῶ ν χ ειμ ερι ν ῶ ν ν υκτῶ ν . ἁπλῶς κατά ἕν α δι αφορετι κ ό τρόπο. οἰ κοδόμ ησε τήν ἀγροι κί α. ἡ ὁποί α καθ᾿ ἑαυ τήν ἐκπήγασε ἀπό τό κατοι κεῖ ν καί ἡ ὁποί α ἐξ ακολου θεῖ νά χ ρησι μ οποι εῖ τά ἐργαλεῖ α της καί τά ἰ κρι ώ μ ατά της ὡς πράγμ ατα. §2 4 . ῎Ι σως ἡ προσπάθει α αὐ τή ν ά σκεφτοῦ μ ε τό κατοι κεῖ ν καί τό κτί ζει ν δι ευ κρι ν ί ζει ὥ ς ἕν α β αθμ ό ὅτι τό κτί ζει ν ἐν έ χ εται στό κατοι κεῖν καί προσλαμ β άν ει ἀποσαφην ί ζει ἀπό αὐ τό τήν τόν οὐ σί α τρόπο μέ του . συ μ φώ ν ω ς πρός τό ὁποῖ ο οἱ θν ητοί εἶ ν αι. νά Μόν ον ὅταν δυ ν άμ εθα ν ά κατοι κοῦμ ε. §2 5 . νά ἐπι στρέ ψου μ ε ἀλλά στήν αἰ σθητοποι εῖ μέ οἰ κοδόμ ηση τή τέ τοι ω ν συ ν δρομ ή ἑν ός ὑ πάρξ αν τος [ ge we se ne n ] κατοι κεῖ ν τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖ ο τοῦ το ἐδύ ν ατο ν ά κτί ζει . Τό κατοι κεῖ ν ὅμ ω ς εἶ ναι τό θεμ ελι ῶ δες γνώ ρι σμ α τοῦ εἶ ναι . §2 6 . φθάν ον τας κάτω χαμ ηλά. ᾿Αμ φότερα 20 Martin Heidegger Κ Τ Ι Ζ Ε Ι Ν Κ Α Τ Ο Ι Κ Ε Ι Ν Σ Κ Ε Π Τ Ε Σ Θ Α Ι . ὅπω ς ἀποκαλεῖ ται ἐκεῖ τό ν εκροκρέ β ατο. μ πορεῖ ἐν δεχ ομ έ ν ως νά τό πι στοποι ή σει ἡ ὁδός στήν ὁποί α δοκί μ ασε ἐδῶ ἡ σκέ ψη μας νά πορευ τεῖ . καί μέ τόν τρόπο αὐ τό προδι έ γραψε γι ά τί ς δι αφορετι κέ ς γεν ιέ ς πού ζοῦ ν κάτω ἀπό μ ί α στέ γη τόν χαρακτήρα τῆς πορεί ας τους μ έ σα στό χ ρόν ο. ῾Η ἀν αφορά στήν ἀγροι κί α τοῦ Μέ λαν ος Δρυ μ οῦ ἐπ᾿ οὐ δεν ί δέ ν σημ αί ν ει ὅτι θά ὀφεί λαμ ε καί θά μ πορού σαμ ε ἀγροι κι ῶ ν. Τό κτί ζει ν καί τό σκέ πτεσθαι εἶ ν αι ἑκάστοτε μ έ τόν δι κό τους τρόπο ἀν απόφευ κτα γι ά τό κατοι κεῖ ν . Θά τόν ὁποῖ ο εἴ χ αμ ε ἤδη κερδί σει ἀρκετά ἐάν κατοι κ εῖ ν καί κτί ζει ν ἀνυ ψώ ν ον ταν στό ἐπί πεδο τοῦ ἀξ ι ερώ τητου καί ἔτσι παρέ μ εν αν κάτι ἀξ ι ον όητο . Μι ά χ ει ρω ν ακτι κή ἐργασί α. τότε μ ποροῦ μ ε κτί ζου μ ε. παραχ ώ ρησε στί ς κάμ αρες τού ς ἱ ερού ς χώ ρου ς γι ά τό παι δι κό κρεβ άτι καί τό «δέ ν τρο τῶν ν εκρῶ ν » ( Tote nbau m ).

καί ῾Η τήν καθαυ τό κατάσταση [ ei ge ntl i che τῶ ν = ἰ δι άζου σα] ἀν άγκη ἐν σχ έ σει πρός τό κατοι κεῖ ν συ ν ί σταται στό γεγον ός ὅτι οἱ θν ητοί πρέ πει νά ἀν αζητοῦ ν πάν τοτε ἐξ ἀρχ ῆς τήν οὐ σί α τοῦ κατοι κεῖν . μ έ τό σχ εδι ασμ ό τῆς ὅλης οἰ κοδομ ι κῆς δραστηρι ότ ητας . τότε ἡ ἀν εστι ότητα εἶν αι ἡ μ ον αδι κή προσαγόρευ ση ἡ ὁποί α καλεῖ τούς θν ητού ς ν ά εἰ σέ λθου ν στό χ ῶ ρο τοῦ κατοι κεῖ ν . Προσπαθοῦ ν ν ά καλύ ψουν τήν ἀν άγκη μέ τή δημ ι ου ργί α κατοι κιῶ ν . παραμέ ν ου ν ἐν τός τῶ ν ὁρί ω ν τους καί γνω ρί ζου ν ὅτι τόσο τό ἕν α ὅσο καί τό ἄλλο ἔχ ουν τήν καταγω γή τους στό ἐργαστήρι ο μι ᾶς μ ακρᾶς ἐμ πει ρί ας καί ἀδιάλει πτης ἄσκησης . τό κτί ζει ν καί τό σκέ πτεσθαι . Τό ἑπόμ εν ο β ῆμ α σέ αὐ τήν τήν πορεί α θά ἦταν ν ά θέ σου μ ε τό ἐρώ τημ α: σέ τί κατάσταση β ρί σκεται τό κατοι κεῖν στήν ἐπι σφαλή [ be de nkl i che n ] ἐποχ ή μας . ῾Ο μ ι λοῦ ν παν τοῦ καί δι καί ω ς περί τῆς ἀν άγκης γιά κατοι κί ες . αὐ τή δέ ν συ ν ι στᾶ πλέ ον ἄθλι α κατάσταση. ὅσο ἀνασταλτι κό καί ἀπει λητι κό κι ἄν παραμ έ ν ει τό ἔλλει μμ α σέ κατοι κί ες . ῞Ο σο σκληρό καί πι κρό. 21 Martin Heidegger Κ Τ Ι Ζ Ε Ι Ν Κ Α Τ Ο Ι Κ Ε Ι Ν Σ Κ Ε Π Τ Ε Σ Θ Α Ι . §2 8 . ᾿Εάν τήν σκεφτοῦ μ ε ὀρθῶ ς καί τήν δι αφυ λάξ ου μ ε καλά στό ν οῦ . παλαι ότερη ἐπί σης ἀπό τήν αὔξ ηση τοῦ πληθυ σμ οῦ βι ομ ηχ αν ι κῶν τῆς γῆς ἐργατῶ ν . Δέ ν περι ορί ζον ται μ όν ο σέ λόγι α.ὅμω ς δέ ν ἐπαρκοῦ ν γι ά τό κατοι κεῖν ὅσο ἐπι τελοῦ ν τή δι κή του ς λει του ργί α ξ εχ ω ρι στά ἀν τί ν ά ἀκοῦν τό ἕν α τό ἄλλο. Τί θά συ ν έ β αι ν ε ἄραγε ἐάν ἡ ἀν εστι ότητα [ He i matl osi gke i t ] τοῦ ἀν θρώ που συ ν ί στατο στό γεγον ός ὅτι ὁ ἄν θρω πος δέ ν σκέ πτεται ἀκόμ η τή καθαυ τό [ei ge ntl i che = ἰ δι άζου σα ] ἀν άγκη ἐν σχ έ σει πρός τό κατοι κεῖ ν ὡ ς τήν ἀν άγκη. ἡ καθαυ τό ἀν άγκη ἐν σχέ σει πρός τό κατοι κεῖν δέ ν συ ν ί σταται πρω ταρχ ι κά στήν ἔλλει ψη κατοι κιῶ ν . ῾Η καθαυ τό ἀν άγκη ἐν σχ έ σει πρός τό κατοι κεῖ ν εἶ ναι ἐπί σης παλαι ότερη ἀπό τού ς παγκόσμ ι ου ς πολέ μ ους καί τίς καταστροφέ ς . ᾿Αφ᾿ ἧς στι γμ ῆς ὅμ ως ὁ ἄν θρω πος σκέ πτεται τήν ἀν εστι ότητα. Τοῦ το τό δύ ν αν ται ὅταν ἀμ φότερα. μ έ τήν προώ θηση τῆς κατασκευ ῆς κατοι κι ῶν . ἀν ήκου ν στό κατοι κεῖ ν . προχ ω ροῦ ν καί σέ ἔργα. στό γεγον ός ὅτι πρέ πει πρῶ τα ν ά μάθου ν ν ά κατοι κοῦ ν . Προσπαθοῦ μ ε ν ά σκεφτοῦ μ ε τήν οὐ σί α τοῦ κατοι κεῖ ν .

§2 9 . Τό ἐπι τελοῦ ν ὅταν κτί ζου ν μέ ἀφετηρί α τό κατοι κεῖ ν σκέ πτον ται χ άρι ν τοῦ κατοι κεῖ ν . στηρι ζόμ εν οι στόν ἑαυ τό του ς. 22 Martin Heidegger Κ Τ Ι Ζ Ε Ι Ν Κ Α Τ Ο Ι Κ Ε Ι Ν Σ Κ Ε Π Τ Ε Σ Θ Α Ι καί . τό κατοι κεῖ ν στήν πληρότ ητα τῆς οὐ σί ας του. Πῶ ς ἀλλι ῶς ὅμ ως μ ποροῦ ν οἱ θν ητοί ν ά ἀν ταποκρι θοῦ ν σέ αὐ τήν τήν προσαγό ρευ σ η παρά ἐπι χ ει ρώ ν τας ἀπό τήν δι κή του ς πλευ ρά νά προσάγου ν .