Ορθόδοξη Σκέψη

Νὰ προσεύχεσαι ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων σημαίνει νὰ χύνεις αἷμα. Ἅγιος Σιλουανός
Ψυχὴ ποὺ γνώρισε τὸν Κύριο τίποτα δὲν φοβᾶται, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, καὶ πρὸ παντὸς τὴν
ἁμαρτία τῆς ὑπερηφάνειας. Γνωρίζει ὅτι ὁ Κύριος μᾶς ἀγαπᾷ, τότε τί νὰ φοβηθοῦμε;
Ἅγιος Σιλουανός
Τὸ ἁμάρτημα τὸ μικρὸν ἢ τὸ μέγα διὰ τῆς ἀληθοῦς μετανοίας ἐξαφανίζεται. Γέρων Ἰωσήφ ὁ
ἡσυχαστής
Σκοπὸς τῆς Ἐκκλησίας, δὲν εἶναι νὰ μᾶς διασκεδάσει, νὰ ἔχουμε κάποιες συγκινήσεις, γιὰ νὰ
μπορέσουμε μετὰ νὰ προσευχηθοῦμε. Ἡ προσευχή μας ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ πὼς ζοῦμε. Στὴν προσευχή
μας ἀντανακλᾷ αὐτὸ μὲ τὸ ὁποῖο ἀπασχολούμαστε πρὶν προσευχηθοῦμε. Ἄρα, πρέπει πρὶν
προσευχηθοῦμε, νὰ προσευχόμαστε.
Ἱερομάρτυς Σέργιος Μετσώφ.
Νὰ θεωροῦμε τὸ Θεὸ ὅπως εἶναι ὁ ἴδιος, κι ὄχι ὅπως τὸν θέλει τὸ μυαλό μας. Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σῦρος
Ἀγαπῆστε καὶ τὴν προσευχή. Ἕνας ἔκαμε προσευχὴ ὅλη τὴν νύχτα. Τὰ λόγια τῆς προσευχῆς τοῦ
ἔρχονταν τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο χωρὶς δυσκολία. Γέρων Ἱερώνυμος
Βάλε ἀρχὴ νὰ κάνεις ὅ,τι εἶναι ἄριστο. Κανένας δὲ θὰ ὁλοκληρώσει τὴν πορεία πρὸς τὸν οὐρανό,
ἐκτὸς ἀπὸ κεῖνον ποὺ ξεκινάει τὴν ἡμέρα του καλά.
Στάρετς Ἀντώνιος τῆς Ὄπτινα
Ὁ Θεὸς ζητάει ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο τοῦτα: Τὸν νοῦ, τὸν λόγο καὶ τὴν πράξη.
Καταλαλιὰ εἶναι νὰ ἀγνοεῖ κανεὶς τὴ δόξα τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ φθονεῖ τὸν πλησίον του. Ἀββᾶς Ἡσαΐας
Οἱ δυσκολίες καὶ οἱ ἀσθένειες ἀποτελοῦν «λουτρὸν παλιγγενεσίας» καὶ ἀποτελοῦν ἕνα
«ἡλεκτροσόκ», γιὰ νὰ φύγουν καὶ οἱ τελευταῖες ἁμαρτίες. Ἀρχιμ. Νικόλαος Πεκατῶρος
Ἐφόσον εἴμαστε σὲ κοινόβιο, τὸ προβάδισμα τὸ δίνουμε στὴν ὑπακοὴ μᾶλλον καὶ ὄχι στὴν ἄσκηση.
Γιατὶ αὐτὴ κατευθύνει στὴν ὑπερηφάνεια, ἐνῷ ἡ ὑπακοὴ στὴν ταπεινοφροσύνη.
Ἀμμᾶς Συγκλητική
Ἀπὸ τὰ παιδικά μου χρόνια προσευχόμουν γιὰ ὅσους μὲ πρόσβαλλαν καὶ ἔλεγα: «Κύριε, μὴ τοὺς
καταλογίσεις ἁμαρτίες γιὰ ὅσα μοῦ κάνουν». Ἀλλά, ἂν καὶ μοῦ ἄρεσε νὰ προσεύχομαι, δὲν ἀπέφυγα
τὴν ἁμαρτία. Ὁ Κύριος, ὅμως, δὲν θυμήθηκε τὶς ἁμαρτίες μου καὶ μοῦ ἔδωσε ἀγάπη γιὰ τοὺς
ἀνθρώπους.
Ἅγιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης
Ὁ ἄνθρωπος ποὺ ποτέ δὲν αἰσθάνθηκε αὐτή τὴν ἀπόσταση, ποὺ ποτέ δὲν ἔχει νοιώσει ὅτι βρίσκεται
σὲ μιὰ πνευματική ἔρημο, ἀπομονωμένος, ἐξόριστος, δὲν μπορεῖ ποτέ νὰ καταλάβει τὀ νόημα τοῦ
Χριστιανισμοῦ.
π. Ἀλέξανδρος Σμέμαν
Στὴν ἁγία γραφὴ βλέπομε ὅτι ὁ Θεὸς δὲν τοὺς ἀγαπάει τοὺς δειλούς. Στάρετς Βαρσανούφιος
Ἐὰν εἶσαι ἀγωνιστής, μπορεῖς καὶ κάθε ὥρα νὰ βάζεις ἀρχή. Ἀββᾶς Σιλουανός

Ὅπου δὲν ὑπάρχει ἀγάπη καὶ φόβος Θεοῦ, ὑπάρχει κάθε εἶδος ἀταξίας καὶ πονηρίας. Ἀββᾶς
Ναζάριος
Τὸ θέλημα καὶ ἡ ἀνάπαυση καί, προπαντός, ἡ συνήθεια σ᾿ αὐτά, ὁδηγοῦν τὸν ἄνθρωπο στὴν πτώση.
Ἀββᾶς Ποιμήν
Ἡ πιὸ γλυκιὰ μουσικὴ μέσα στὸ σκοτάδι· μνῆμες γυρισμένες στὴν μέσα Σιωπὴ.
Ἐγὼ δὲν κατακρίνω αὐτοὺς ποὺ μὲ κατηγοροῦν, ἀλλὰ τοὺς ἀποκαλῶ εὐεργέτες μου. Κι οὔτε πάλι
κάνω πέρα τὸν γιατρὸ τῶν ψυχῶν τὴν ὥρα ποὺ προσφέρει τὸ φάρμακο τῆς ἀτιμίας στὴν κενόδοξη
ψυχή μου.
Ποιὸς εἶναι δυνατὸς ὅσο τὸ λιοντάρι; Κι ὅμως ἐξαιτίας τῆς κοιλιᾶς του πέφτει στὴν παγίδα κι ὅλη ἡ
δύναμή του ταπεινώνεται. Ἀββᾶς Ἰωάννης ὁ Κολοβός
Η συγγένεια με το Θεό
Όταν ο άνθρωπος πονάη για τον συνάνθρωπό του, ο Θεός κατά κάποιον τρόπο
συγκινείται, χαίρεται, γιατί ο άνθρωπος αυτός, με την αγάπη που έχει,
συγγενεύει μαζί Του, και του δίνει θεία παρηγοριά.
Αλλιώς δεν θα μπορούσε να αντέξη τον πόνο
για τον συνάνθρωπό του.
Γέροντας Παίσιος
Παιδιά μου, προσπαθῆστε νὰ ἀποκτήσετε ἕνα πνεῦμα συνεχοῦς προσευχῆς. Ζητήσατε τὸ ἐπιμόνως
ἀπὸ τὴν Μητέρα τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία προσεύχεται ἀκοίμητα γιά μᾶς.
Στάρετς Ζαχαρίας
Οι μεγαλύτερες δυστυχίες προξενούνται από τη γλώσσα. Ανώνυμος Πατέρας
Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀπαθής. Διότι φοβᾶται κανείς ὄχι τὸν Θεό, ἀλλά τὸ νὰ ἐκπέσει ἀπό τὸν Θεό
Ἅγιος Κλήμης Ἀλεξανδρείας.
Κατ΄ εἰκόνα καὶ καθ΄ ὁμοίωσιν. Δυὸ ἄκρα γιὰ τὴν ψυχή μας.
Ὁ πολιτισμός μιᾶς χώρας φαίνεται ἀπό τὸ ἐπίπεδο διαβίωσης τῶν φυλακισμένων της. Φιοντόρ
Ντοστογιέφσκι
Νὰ ἔχετε χαράν! Ἡ χαρὰ καὶ ἡ λύπη ἂς σᾶς εἶναι φιλοξενούμενες, ὄχι ὅμως ἡ ἀπελπισία. Τῆς
ἀπελπισίας νὰ τῆς κλείνετε τὴν πόρτα! Ὁ Χριστιανὸς δὲν πρέπει οὔτε δειλὸς νὰ εἶναι, οὔτε ἀπελπισία
νὰ ἔχει.
Γέρων Ἱερώνυμος τῆς Αἴγινας
Κάθε καλὸ ἔρχεται ἀπὸ τὸν Κύριον κατ᾿ οἰκονομίαν. Αὐτὸ διαφεύγει μὲ τρόπο μυστικὸ ἀπὸ τοὺς
ἀχάριστους καὶ ἀγνώμονες καὶ ὀκνηρούς. Ἅγιος Μᾶρκος
Οἱ ἄλλοι ὅ,τι γράμματα ξεύρουν, αὐτὰ καὶ σοῦ λένε. Τὰ δικά τους ζοῦν, τὰ δικά τους ξεύρουν, αὐτά
σου λένε. Τὰ δικά σου δὲν τὰ ζοῦν, δὲν τὰ ξεύρουν, δὲν τὰ ἀγαποῦν! Πὼς λοιπὸν ἀφοῦ δὲν
γνωρίζουν τὴ γλώσσα σου θέλεις νὰ σοῦ μιλήσουν! Γέρων Ἱερώνυμος τῆς Αἴγινας
Ἐὰν ἔχεις φόβο Κυρίου, ἔμαθες Θεολογίαν, Ἐὰν δὲν ἔχεις φόβον Κυρίου τέχνην ἔμαθες διὰ νὰ ζήσης.
Γέρων Ἱερώνυμος τῆς Αἴγινας
Τὸ πρῶτο σας ἔργο, μόλις ξυπνήσετε, νὰ εἶναι τὸ σημεῖο τοῦ τιμίου καὶ ζωοποιοῦ Σταυροῦ. Καὶ τὰ
πρῶτα σας λόγια ἡ εὐχὴ τοῦ Ἰησοῦ. Στάρετς Βαρσανούφιος

Εὐτυχία δὲν εἶναι νὰ κάνεις πάντα αὐτό ποὺ θέλεις, ἀλλά νὰ θέλεις πάντα αὐτό ποὺ κάνεις. Λέων
Τολστόϊ
Οἱ ἄλλοι ὅ,τι γράμματα ξεύρουν, αὐτὰ καὶ σοῦ λένε. Τὰ δικά τους ζοῦν, τὰ δικά τους ξεύρουν, αὐτά
σοῦ λένε. Τὰ δικά σου δὲν τὰ ζοῦν, δὲν τὰ ξεύρουν, δὲν τὰ ἀγαποῦν. Πῶς λοιπὸν ἀφοῦ δὲν
γνωρίζουν τὴ γλώσσα σου θέλεις νὰ σοῦ μιλήσουν; Γέρων Ἱερώνυμος τῆς Αἴγινας
Τὰ βιβλία ἔχουν τοὺς ἴδιους ἐχθρούς μὲ τὸν ἄνθρωπο: τὴ φωτιά, τὴν ὑγρασία, τὸ χρόνο καὶ τὸ ἴδιο
τους τὸ περιεχόμενο. Π. Βαλερύ
Ὅταν ἀγαπᾶς τόν Χριστό, παρόλες τίς ἀδυναμίες καί τή συναίσθηση πού ἔχεις γι’ αὐτές ἔχεις τή
βεβαιότητα ὅτι ξεπέρασες τόν θάνατο, γιατί βρίσκεσαι στήν κοινωνία τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ.
π. Πορφύριος
Ἡ καρδιά ἔχει τὴ δική της λογική, ποὺ ἡ λογική τὴν ἀγνοεῖ τελείως. Μήπως μὲ τὴ λογική ἀγαπᾶτε;
Μπ. Πασκάλ
Δίνω στὸ κοινό ὅ,τι μοῦ ζητάει. Αὐτὴ εἶναι μιὰ καλή ἀπάντηση ἀπό ἕναν ὑπάλληλο μπακάλικου, ἀλλά
ὄχι ἀπό ἕναν καλλιτέχνη. Σ. Μπέρμαν
Ἡ ψυχὴ θέλει τὰ πάθη, ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ εἶναι ποὺ τὴ συγκρατεῖ. Πρέπει νὰ χύνουμε
δάκρυα γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας καὶ τὶς ἀκάθαρτες διαθέσεις μας. Εἶδες τὴ Μαρία, ὅταν ἔσκυψε στὸ
μνῆμα καὶ ἔκλαιε, πῶς τῆς μίλησε ὁ Κύριος; Τὸ ἴδιο θὰ συμβεῖ καὶ μὲ τὴν ψυχή.
Ἀγάπη θὰ πεῖ νὰ νοιώθω τόση σιγουριά, ποὺ νὰ ἐμπιστεύομαι στὸν ἄλλο τὸν πιὸ καλό μου ἑαυτό. Κ.
Τρέϊβις
Ἡ ἀδράνεια ἐξασθενίζει τὴ δύναμη τοῦ νοῦ. Λεονάρντο Ντὰ Βίντσι
Εἰρήνεψε μέσα στὸν ἑαυτὸ σου, καὶ θὰ εἰρηνέψει ὁ οὐρανὸς καί ἡ γῆ. Μπές μέσα στό θαλάμι ποὺ
βρίσκεται μέσα σου καὶ θὰ δεῖς τὀ παλάτι τοῦ οὐρανοῦ. Γιατὶ ἔνα εἶναι καὶ τοῦτο καὶ κεῖνο, καὶ ἀπό
τήν ἴδια θύρα τά βλέπεις καὶ τὰ δύο.
Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σῦρος
Ὅλα τὰ πράγματα εἶναι δύσκολα, προτοῦ γίνουν εὔκολα. Thomas Fuller
Ἀληθινή ἀγάπη δὲν εἶναι ἐκείνη ποὺ ἀντέχει τὸ μακρόχρονο χωρισμό, ἀλλά ἐκείνη ποὺ ἀντέχει τὴν
μακρόχρονη οἰκειότητα. Χ. Ρόουλεντ
Ἡ ἀξιοπρέπεια, ἡ εὐγένεια, ἡ φρόνηση, ἡ ἀκολασία, ἡ φιλοκαλία, φανερώνονται ἀπὸ τὸ πρόσωπο κι
ἀπὸ τὰ σχήματα τῶν ἀνθρώπων, κι ὅταν περπατᾶνε κι ὅταν κάθονται. Σωκράτης
Ἡ Κρίση τοῦ Θεοῦ θὰ εἶναι χωρίς ἐπιείκεια γιὰ ἐκεῖνον ποὺ δὲν ἔκανε ἐλεημοσύνη Ἐπιστολή
Ἰακώβου, 2, 13.
Ὅ,τι ἡ ψυχή ἐπιθυμεῖ, αὐτό καὶ πιστεύει. Δημοσθένης
Ὅ,τι εἶναι ὁ νοῦς καὶ ἡ καρδιά γιὰ τὸν ἄνθρωπο, εἶναι καὶ ἡ Ἑλλάδα γιὰ τὴν οἰκουμένη. Βόλφγκανγκ
Γκαῖτε
Ὅταν δὲν ὑπάρχουν δυνάμεις γιὰ ἀγάπη, θὰ βρεθοῦν δυνάμεις γιὰ ζήλια. Μ. Ντομπρόφσκαγια

15. Λογικός άνθρωπος είναι μόνο ο ταπεινός. 17. 8. ἐκεῖνος ὡς ἀνταμοιβή θὰ σὲ πάει ἀπευθείας στὴν κόλαση. 5. . μα σκλαβιά. Στάρετς Ἀντώνιος τῆς Ὄπτινα Κύριε. Με τον πολύ ύπνο παχαίνει ο νους. την ερμίνα από τις τηβέννους. 2. Όποιος δεν αγαπά δεν έχει ειρήνη. Να προσεύχεσαι για τον κόσμο είναι σαν να χύνεις αίμα. 9. Τὶς πρῶτες γιὰ νὰ μᾶς παρηγοροῦν. λίγους ὅλο τὸν καιρό. Όσο πιο πνευματικός είσαι τόσο λίγα ζητάς από τη ζωή. τὶς δεύτερες γιὰ νὰ μᾶς προκαλέσουν συντριβὴ καὶ ταπείνωση. 12. Πάσχουμε γιατί δεν αγαπάμε. ντὲ Σὲντ Ἐξιπερί Τά χρόνια πού περνᾶμε εἶναι πολύ δύσκολα καί πολύ ἐπικίνδυνα. ακόμα και τον μπρούντζο από τις καμπάνες». Ἀβραάμ Λίνκολν Είμαι επιφυλακτικός στην υποκρισία της σοφίας. ἀπ’ ὅλες τὶς νίκες εἶναι πρώτη καὶ καλύτερη. Μπ. Ο Θεός δεν προορίζει μα προγνωρίζει. το μπακίρι από τα τεζέκια. 3. όχι για τη θλίψη. 11. 6. Ο άνθρωπος γεννήθηκε για τη χαρά. ἀλλά τελικά θά νικήσει ὁ Χριστός. Α. ὄχι ἡ διακόσμησή της. το ασήμι από τις πατερίτσες. το ατσάλι από τα σπαθιά. Με τη μελέτη πλουτίζει ο νους. Ο αδελφός μας είναι η ζωή μας. Τη φλυαρία σου να τη στρέψεις σε κουβέντα με τον Θεό. Παΐσιος Τὸ νὰ νικᾶς τὸν ἑαυτό σου. Τόσα χρόνια που μένεις με χαρούμενη υπομονή στον ίδιο τόπο είναι μεγάλο θαύμα.Ὅλα μας τὰ δεινά προέρχονται ἀπό τὸ ὅτι δὲν εἴμαστε ἱκανοί νὰ καθίσουμε ἤρεμα σὲ ἕνα δωμάτιο μονάχοι. το σίδερο από τ’ αλέτρια και από όλα τα εργαλεία. Πασκάλ Ἄν κάνεις καλό στὸν διάβολο. 16. 10. Όπου γλυκαίνεται ο νους εκεί μένει. Φορολογία «Ο μεγαλύτερος τύραννος είναι η φορολογία που. γίνε ἡ οὐσία τῆς ζωῆς μας. 4. Αγάπησε Αυτόν που σε αγάπησε. νύχτα-μέρα. ἀλλά ὄχι ὅλους ὅλο τὸν καιρό. 13. π. Αββάς Σεγιές Νὰ εἶσαι ἄνθρωπος σημαίνει νὰ νιώθεις τὸν ἑαυτό σου ὑπεύθυνο γιὰ ὅλα γύρω σου. αρπάζει το χρυσάφι από το στέμμα. Δεν είναι ελευθερία το να πούμε στους ανθρώπους πως όλα επιτρέπονται. Σύντομοι και περιεκτικοί λόγοι Σύγχρονων Αγιορειτών Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου 1. 7. γλυκαίνει η γλώσσα και θερμαίνεται η ψυχή. Τσεχικό ρητό Ὁ Θεὸς ἐπιτρέπει τόσο τὶς καλὲς ὅσο καὶ τὶς σκληρὲς ἐξουσίες γιὰ μᾶς. 14. Πλάτων Μπορεῖς νὰ τοὺς ξεγελᾶς ὅλους γιὰ λίγο καιρό. Η υπερηφάνειά μας κάνει κουφό τον Θεό. Η πιο μεγάλη αμαρτία είναι η αχαριστία.

Ἀββᾶς Ματόης Ποιός φταίει. Όταν οι γονείς κάνουν αμαρτίες. με καλά έργα. 34. τα κλαδιά του ξεραίνονται σε ελάχιστο χρόνο. 22. τρέφονται με νηστείες. Ιησού Χριστέ. παρά να ξεδιψάς με απόνερα. Εἶναι συνηθισμένη ἡ ζωὴ σὲ κρίσεις ποὺ πετᾶνε ἔξω τὴν σαβούρα. 35. 28. γιατί είναι χάμω. Οι αρετές είναι ως άνθη που καψαλίζονται από την πολυλογία. 23. Είμαι επιφυλακτικός στην υποκρισία της σοφίας. Η εξωτερική ησυχία σιγά-σιγά γίνεται εσωτερική. όλο και πιο δροσερά. Η αγρυπνία δεν έχει καμία σχέση με την αϋπνία. τότε τα παιδιά τους ξεραίνονται πνευματικά· πεθαίνουν ψυχικά· γίνονται από χίλιες δύο πλευρές προβληματικά πρόσωπα!… Και ο Θεός τότε. 33. Ένας καλός λόγος ενώ ένας καλός λόγος ακόμα και έναν κακό άνθρωπο. Όταν ένα δένδρο το κόψεις. που είναι η ρίζα και ο κορμός. 19. Όταν το περιποιείσαι και το ποτίζεις. ποὺ μᾶς προκαλοῦν λύπη. 38. Εἶναι οἱ καλύτεροι εὐεργέτες μας. Καὶ ὅταν ταπείνωση δὲν ὑπάρχει. Στάρετς Βαρσανούφιος Προτιμῶ ἐργασία ἐλαφριὰ καὶ συνεχῆ παρὰ ἐξουθενωτικὴ ἐξαρχῆς ποὺ γρήγορα ὅμως σταματάει. 21. Στάρετς Βαρσανούφιος Σὲ ἕνα χάλασμα πλέκεται ἡ ἐλπίδα. Ἔστω κι ἂν ὁ ἄνθρωπος κάνει θαύματα. Τα μήλα ή μηλιά. Οι «καλοί» είναι πιο κακοί. Οι άνθρωποι φοβούνται περισσότερο τα γαβγίσματα των σκύλων παρά σέβονται τον Θεό. Είναι ντροπή να μιλάς γι’ αυτά που ποτέ δε γεύθηκες. Δίχως μόχθο και πόνο δεν υπάρχει αρετή κι ελευθερία. . 36. τα κλαδιά του γίνονται όλο και πιο πράσινα. 20. Η Ευρώπη πεινά και διψά για φως. Μέχρι να ταπεινωθούμε θα ταλαιπωρούμαστε και θα ταλαιπωρούμε. Ένα πλήθος ανθρώπων μασκοφορεί επικίνδυνα. Ο ταπεινός δεν φοβάται να πέσει. και προ παντός όταν εκείνοι το κόβουν με τα ίδια τους τα χέρια. Οἱ ἄνθρωποι παρουσιάζουν μὲ πληρότητα τὴ διδασκαλία. Κλαδιά είναι τα παιδιά τους. Όταν λοιπόν οι γονείς. 27. 29. ὅπως ἡ θάλασσα μὲ τὴν τρικυμία. που κάνουν το δένδρο του σπιτιού τους να ξεραίνεται. με ελεημοσύνες. Καλύτερα να διψάς. Αγαπώ όσους επιμένουν ν’ αρνούνται να ψυχαγωγηθούν φθηνά. Δένδρα και κλαδιά. 30. ο Θεός φυλάει τα παιδιά· και προχωρώντας με το παράδειγμά τους γίνονται καλοί χριστιανοί και καλοί άνθρωποι. με προσευχές. ἀλλὰ ἐλάχιστα ἀπ᾿ αὐτὰ ἐφαρμόζουν Ἀββᾶς Ποιμήν Ὁ Ἰησοῦς θὰ βρίσκεται σὲ ἀγωνία ὡς τὸ τέλος τοῦ κόσμου. Κι ὅλον αὐτόν τὸν καιρό κανείς δὲν πρέπει νὰ κοιμᾶται. ελέησόν με». ὑπάρχουν ὅλα. Η υπομονή αποκτιέται δεν αγοράζεται. 25. Πασκάλ Δὲν κάνει νὰ θυμώνωμε ἐναντίον ἐκείνων. Η Ελλάδα καθημερινά πλουταίνει φτωχαίνοντας. 31. Η υγεία τους πολλούς του αποκοιμίζει.18. 26. Να ψάχνουμε να βρίσκουμε τις αιτίες των αιτιών της έλλειψης χαράς. 37. 32. μπορεί να τον κάνει καλό. Το Άγιον Όρος κυρίως είναι αυτό που δεν φαίνεται. 24. Δένδρο είναι οι γονείς. Χαίρομαι όσους δεν ρίχνουν λάδι στο καντήλι της περιέργειας και προτιμούν το μυστικό φως της προσευχής: «Κύριε. Η μετάνοια τον τελευταίο τον κάνει πρώτο. Ἅμα ὑπάρχει ταπείνωση. δὲν ὑπάρχει τίποτε. όπως η νηστεία με τη δίαιτα.

που τα γέννησαν και τα πήραν στο λαιμό τους. ποιόν κατηγορούμε. Ιωάν. ήταν να παραμείνει «δούλος και δόλιος». Γίνετε σεις η μηλιά καλό δένδρο. Αυτός με παγίδα του διαβόλου ήταν ο πρώτος που έφτιαξε είδωλα. Ποιός φταίει. «ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ. Γι’ αυτή την αλήθεια και οι τρείς γνώρισαν μαρτυρικό θάνατο. Αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Ασφαλώς η μηλιά φταίει. καθώς είδαν να περιβάλλεται από την αγάπη. Α΄. Αρνητές όμως και πολέμιοι του Χριστού προήλθαν και από το στενό περιβάλλον Του. Αυτά δεν ήταν στις επιδιώξεις του γιατί γνώριζε. θὰ ἐβλέπαμεν Αὐτὸν ἐν τῇ δόξῃ τῶν Χερουβὶμ καὶ τῶν Σεραφὶμ καὶ πασῶν τῶν ἐπουρανίων δυνάμεων καὶ τῶν Ἁγίων. είναι δηλητήριο στις ψυχές των παιδιών τους. Ἀββᾶς Μωυσῆς Ἐὰν ἤμασταν ἁπλοὶ σάν τὰ παιδιά. μαζί με τα παιδιά τους. Επιστρέφοντας στο Θωμά που κατηγορείται για απιστία και θράσος. Τότε ζούσε ένας άνδρας που τον έλεγαν Θάρα. Το αποτέλεσμα. Όταν συναντήθηκαν μαζί της λυτρώθηκαν από την πλάνη και συγχρόνως από τον φόβο. θα αναγνωρίζαμε συγχρόνως και τον αληθινό Θεό. Τί φοβερή αμαρτία. Ἀλλὰ δὲν εἴμαστε ταπεινοί. ότι συνδέονται με αγώνες και θυσίες. που εμπνέει η θέα της. που δεν ήταν διατεθειμένος να κάνει. εκτός από την τραγική κατάληξη. Ο Παύλος που Τον πολέμησε πιο σκληρά από κάθε αρνητή. *** Κάθε αμαρτία που κάνουν οι γονείς.χ. 2. λέγοντας «φέρε τήν χεῖρα σου καί . «έν τῇ ἀγάπῃ φόβος οὐκ ἐστί. ἂς μὴν ἀμελήσουμε νὰ μετανοήσουμε καὶ νὰ πενθήσουμε τοὺς ἑαυτούς μας. κάνετε σεις έργα καλά. ενώ ορισμένοι Τον αρνήθηκαν και τον πολέμησαν σε όλες τις εποχές. αντί της αγάπης το μίσος και αντί της ελευθερίας τη δουλεία. Οι δύο άλλοι αξιώθηκαν να υπερβούν τη άρνηση κατακτώντας υψηλότερο επίπεδο θεογνωσίας και δόξας. στο τέλος φτάνει στο σημείο να ομολογήσει.τιμωρεί τους γονείς εκείνους και τους βάζει στη κόλαση. προτοῦ μᾶς βρεῖ τὸ πένθος τῆς κρίσεως. *** Όταν έχουμε μια μηλιά. 24-32.500 χρόνια. Διδαχή Ζ’. Τα μήλα ή. Πολλοί όμως με δική μας υπαιτιότητα δεν αποκτήσαμε αυτή τη θέληση και την πίστη . ἀλλ΄ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τόν φόβον».20. Λοιπόν. Ἅγιος Σιλουανός Αντιπάσχα…άρνηση και θέση Αν στο πρόσωπο του Χριστού θέλαμε να συναντήσουμε το πρότυπο του αληθινού ανθρώπου. Μια ανάλογη στάση τήρησαν ο Πέτρος και ο Θωμάς στην αγωνιώδη αναζήτηση της αλήθειας. ὁ Κύριος θὰ ἔδειχνε σ' ἐμᾶς τὸν παράδεισο. ζεῖ δέ ἐν ἐμοί Χριστός» Γαλ. είναι άξιο ιδιαίτερης προσοχής. αντί της αλήθειας το ψέμα. Λ. ο Πέτρος. 11. η μηλιά. Κι΄εδώ έχουν σημασία τα κίνητρα των που ώθησαν τον καθένα στην άρνηση καθώς και τα αποτελέσματα για τους ίδιους και την Εκκλησία. καὶ γιὰ αὐτὸ βασανίζουμε καὶ τοὺς ἑαυτοὺς μας καὶ τοὺς ἄλλους. ὅσοι ζοῦν μαζί μας. Επόμενο ήταν να επιλέξει. Μας λέει η Αγία Γραφή: Από τότε που έφτιαξε ο Θεός τον Αδάμ. Και κάνει τα παιδιά ξερόκλαδα. είχαν περάσει τρεισήμισι χιλιάδες 3. που κάνει ξινά μήλα. να γίνουν και τα παιδιά σας καλά. Ὅσοι νικηθήκαμε ἀπὸ κάποιο σωματικὸ πάθος.4-8». ο Θωμάς και ο Ιούδας Τον αρνήθηκαν αλλά μόνον ο τελευταίος έμεινε δέσμιος ταπεινών κινήτρων. διασκευή. Το διαζύγιο είναι τσεκούρι στην ρίζα. αλήθεια και ελευθερία. Από τότε άρχισαν τα παιδιά να πεθαίνουν πριν από τους γονείς τους. Και σε τόσα χρόνια δεν είχε πεθάνει παιδί πριν από τον πατέρα του από φυσικό θάνατο. Δεν αφήνει τίποτε. Έτσι τιμώρησε ο Θεός τον Θάρα. Και έβαλε τα παιδιά του να τα προσκυνάνε σαν Θεό Γεν. ότι ο αναστημένος Κύριος ικανοποιεί την παράφορη επιθυμία του. όπως εύστοχα τον χαρακτηρίζει η υμνογραφία και η Εκκλησία μας. Αντίθετα ο Ιούδας κινήθηκε χωρίς αγάπη.

Ο Θωμάς δεν αρνείται την πίστη και την αλήθεια που είχε βιώσει κοντά τον Διδάσκαλό του. ούτε η αρρώστια. γιατί μόνο η αμαρτία μπορεί να χωρίσει την ψυχή από τον Θεό. ἐνῷ ἡ ὑπακοὴ στὴν ταπεινοφροσύνη. Χ. προκειμένου να προσφέρει και να προσφερθεί ολοκληρωτικά στο Χριστό. Ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης Ἐφόσον εἴμαστε σὲ κοινόβιο. Πρέπει όμως να αναγνωρίσουμε. «Μακάριοι οἱ μή ἰδόντες καί πιστεύοντες». Γκιμπράν Σοφία ὑπάρχει μόνο στὴν ἀλήθεια. Γιατὶ αὐτὴ κατευθύνει στὴν ὑπερηφάνεια. της επιστήμης και προπάντων της αγάπης. Ἀμμᾶς Συγκλητική Ὑπάρχει μιὰ ζωή ἀόρατη.καί βάλω τήν χεῖρα μου εἰς τήν πλευράν αὐτοῦ οὐ μή πιστεύσω». τὸ προβάδισμα τὸ δίνουμε στὴν ὑπακοὴ μᾶλλον καὶ ὄχι στὴν ἄσκηση. Αληθινό κακό είναι μόνο η αμαρτία. Ο Χριστός δεν αρνείται φυσικά την έρευνα της αλήθειας. Η στάση του αυτή θυμίζει τον άνθρωπο κάθε εποχής. Ἀββᾶς Ποιμένας . Τζ.βάλε εἰς τήν πλευράν μου καί μή γίνου ἄπιστος ἀλλά πιστός».. δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσει ὁ ἄνθρωπος οὔτε σὲ μία ἀρετή. Τους μάρτυρες της πίστης. Χριστός Ανέστη Νὰ θυμᾶσαι πὼς κάθε ἄνθρωπος ποὺ συναντᾶς κάτι φοβᾶται. Συγχρόνως μακαρίζει τους μη έχοντας ανάγκη μιας τέτοιας «ωμής» αποδείξεως. ένας άνθρωπος με φαντασία. Παΐσιος Ἡ πίστη εἶναι μιὰ ὄαση στὴν καρδιά ποὺ ποτέ δὲν μπορεῖ νὰ φτάσει τὸ καραβάνι τῆς σκέψης. Η εκπληκτική είδηση τον αιφνιδιάζει και αντιδρά παρορμητικά. Θέλει να βεβαιωθεί και χρειάζεται αποδείξεις γι΄ αυτό. π. πριν λίγες μέρες είχαν γνωρίσει οι υπόλοιποι μαθητές. Μπράουν Χαρακτηριστικό τοῦ καλοῦ εἶναι ἡ ὠφελιμότητα. ούτε ο θάνατος είναι αληθινά κακά. ότι η άρνησή του αναφέρεται σε γεγονός που υπερβαίνει την ανθρώπινη διάνοια. όπως απροσδόκητα έρχεται κάποτε σ΄ αυτούς που έθεσαν σκοπό της ζωής τους την αλήθεια αδιαφορώντας για το κόστος. ούτε ο πόνος. Γι΄ αυτό και η δικαίωση ήρθε απροσδόκητα και με τον ίδιο συγκλονιστικό τρόπο που. Προτίμησε να αμφισβητήσει με σκληρότητα ένα γεγονός επειδή φλόγιζε την καρδιά του. όμως επισημαίνει τον κίνδυνο της λογικής των αισθήσεων που αρνείται την πίστη και απολυτοποιεί τη γνώση. ἡ ζωή τῆς ψυχῆς. Θα μπορούσε να δεχτεί την είδηση με ενθουσιασμό ή με σκεπτικισμό και να αδιαφορήσει στο τέλος. ούτε ο πόλεμος. Γκαῖτε Χωρίς τὴν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ. Πορφύριος Ὁ Θεός ἐπιτρέπει τούς πειρασμούς γιά νά μᾶς ξεσκονίζουν. κάτι ἀγαπᾶ καὶ κάτι ἔχει χάσει.ούτε η πείνα. Ἀββᾶς Ἀγάθων Το μόνο αληθινό κακό Ούτε η φτώχεια. Λέξεις όπως «ἐάν μή ἴδω ἐν ταῖς χερσίν αὐτοῦ τόν τύπον τῶν ἥλων καί βάλω τόν δάκτυλον μου…. Ο Θωμάς είναι ρεαλιστής. Αμφισβητεί όμως την αξιοπιστία και τη μαρτυρία των Αποστόλων. ὅπως συμβαίνει μὲ τὴν ἀναπνοὴ ἀπὸ τὴ μύτη του. ιδιαίτερα της σημερινής και σίγουρα ο Θωμάς είναι πάντα ένα πρόσωπο επικαιρότητας. π. στην Αιωνιότητα… Αββάς Ισαάκ Ὁ ἄνθρωπος ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ τὴν ταπεινοφροσύνη καὶ τὸν φόβο τοῦ Θεοῦ ὅλη τὴν ὥρα. Ήλθε. υποδηλώνουν εκτός από την έντονη συναισθηματική φόρτιση την πικρία του επειδή μόνος αυτός δεν αξιώθηκε ν΄ αντικρύσει τον αναστημένο Κύριο του..

Αυτή είναι η εποχή των δύο εισοδημάτων και των δύο συζύγων. αλλά των εσωτερικών συγκρούσεων. Περισσότερες ανέσεις. Των εντυπωσιακότερων κατοικιών. Έχουμε μεγαλύτερα σπίτια και μικρότερες οικογένειες. Καθαρίσαμε τον αέρα. Φαρδύτερες λεωφόρους. ἀλίμονό μου. π.Νὰ ξεκινᾷς τὴν ἡμέρα σου σὰν σεραφεὶμ στὴν προσευχή. ώστε να συναντήσουμε ένα νέο γείτονα. Περισσότερη γνώση. Παΐσιος Ἡ θρησκευτικότητα μεταδίδεται κληρονομικά. Στάρετς Βαρσανούφιος Ὁ καθαγιασμένος γάμος. αλλά χαμηλότερη ηθική. Διασπάσαμε το άτομο. Περισσότερης άνεσης. Αγοράζουμε περισσότερα. Περισσότερα φάρμακα. αλλά βρωμίσαμε την ψυχή μας. τὸ βράδυ. νὰ ἐλέγχετε τὸν ἑαυτό σας. αλλά λιγότερο χρόνο." Έκθεση μαθητή Κάθε ἡμέρα. ὁ πειθαρχημένος. αλλά όχι πώς να κερδίζουμε τη ζωή. αλλά των μικρών χαρακτήρων. αλλά λιγότερης θρεπτικότητας. Προσθέσαμε χρόνια στη ζωή. αλλά λίγοι σε ποιότητα. Μιλάμε πολύ. Έχουμε περισσότερα πτυχία. αλλά λιγότερη κρίση. Του γρήγορου κέρδους. Έχουμε πολλαπλασιάσει τα αποκτήματα μας. αλλά λιγότερης διασκέδασης. αλλά έχουμε λιγότερα. αλλά διαλυμένων σπιτιών. αλλά λιγότερο καλή φυσική κατάσταση. αλλά έχουμε μειώσει τις αξίες μας. ὁ χωρὶς διαστροφή. Στάρετς Ἀντώνιος τῆς Ὄπτινα Ἀλίμονό μου. αλλά λιγότερη αντίληψη. Περισσότερων ειδών διατροφής. αλλά όχι το εσωτερικό μας κενό. ἐνῷ κάθε ἄλλη μορφὴ σαρκικῆς ἀπόλαυσης. Είναι η εποχή που υπάρχουν πολλά στις βιτρίνες και λιγότερα αποθέματα. αλλά όχι ζωή στα χρόνια μας. αλλά λιγότερες λύσεις. νὰ μετανοῆτε γιὰ τὶς ἁμαρτίες σας. σὰν χερουβὶμ στὶς πράξεις καὶ σὰν ἄγγελος στὴ συμπεριφορά σου. Έχουμε μάθει πώς να κερδίζουμε το ψωμί μας. γιατὶ κάνω αὐτὰ ποὺ ἀηδιάζει ὁ Θεός. Ὁ ἔλεγχος τῆς ζωῆς μας μᾶς ὁδηγεῖ σὲ ἐπίγνωση τῆς ἀδυναμίας μας καὶ σὲ μετάνοια. αλλά περισσότερων διαζυγίων. διατηρεῖ τὸν ἄνθρωπο ἀπό φυσικὴ καὶ ἠθικὴ πλευρά. αγαπάμε σπανιότατα και μισούμε συχνότατα. Στάρετς Βαρσανούφιος Πολλοί ἄνθρωποι τά ἔχουν ὅλα. Ἀββᾶς Ἡσαΐας More Is Less "Το παράδοξο της εποχής μας μέσα στην ιστορία είναι ότι έχουμε: Ψηλότερα κτίρια. Ταξιδεύουμε στο φεγγάρι. Περισσότερους ειδήμονες. Κατακτήσαμε το κενό του διαστήματος. Έχουμε υψηλότερα εισοδήματα. αλλά στενότερες οπτικές γωνίες. αλλά δυσκολευόμαστε να διασχίσουμε τον δρόμο. Γίναμε πολλοί σε ποσότητα. Αυτή είναι η εποχή του κόσμου της ειρήνης. αλλά απολαμβάνουμε λιγότερο. Αυτή είναι η εποχή των ψηλών ανθρώπων. αλλά κοντύτερο ψυχισμό. αλλά όχι την εμπάθεια και την προκατάληψη μας. ἀλλά ἔχουν καί λύπη γιατί τούς λείπει ὁ Χριστός. Σπαταλούμε περισσότερο. αλλά των ρηχών σχέσεων. γι᾿ αὐτὸ καὶ δὲν μὲ θεραπεύει. ἔστω καὶ ὑπὸ ὀνειρώδη μόνον .

λέγοντας της· -Σου τα παραδίνω. και φανέρωνε. γιατὶ τὸ θέλει ὁ Θεός. όπως το συνήθιζε. και ζούσε ειρηνικά και με προσευχές. τα ξαναγύρισε πίσω. και το βράδυ. ο δε άλλος Φλωρέντιος. είδε να στέκεται εμπρός από το κατώφλι της εξώπορτας του μια αρκούδα. της τα παράδωσε να τα βόσκει. ο άνθρωπος εκείνος του Θεού ευχαρίστησε γονατιστός τη μεγαλοσύνη του· κι’ επειδή είχε τέσσερα πρόβατα. Και η αρκούδα παράλαβε τα πρόβατα και τάβγαλε να βοσκήσουν. Και . και πήγαινέ τα στη βοσκή. Ἀββᾶς Ποιμήν Ὅταν ὁ Θεός λέει σήμερα. να ξαναγυρίσεις μαζί τους. και τον θερμοπαρακαλέσανε να δεχθεί να γίνει Ηγούμενός τους· κι’ εκείνος κάμφθηκε από τα παρακάλια τους και δέχθηκε· και πολλούς από την αγία εκείνη Σύναξη τους οδήγησε στη τελειότητα. Μια μέρα λοιπόν. και σκότωσαν την αρκούδα. Καὶ ἐκεῖνος ποὺ σιωπᾷ. πάρε τα λοιπόν. Όταν αντιλήφθηκε την αιτία του ερχομού της αρκούδας. Ὅποιος ὅμως δόθηκε ὁλοκληρωτικὰ στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. της είχε παραγγείλει να γυρίζει στις εννιά το βράδυ. Κι’ όταν ήλθε έξι η ώρα. Και ο Σατανάς τρύπωσε μέσα τους και τους αναστάτωνε· επειδή ενώ ο Φλωρέντιος φαινότανε μεγάλος και λαμπρός στα μάτια του κόσμου. Και στο τέλος. ἔχει τὴν καθαρὴ προσευχὴ καὶ ἡ ψυχή του ἀγαπάει τὸν Κύριο. Γι’ αυτό. ο Θεός τον δόξασε με θαυματουργίες και με τ’ αγιασμένα ρούχα του και η ξηρασία της γης λύθηκε κάποτε και πολλοί έγιναν καλά και γιατρεύθηκαν τελείως από την αρρώστια τους. δηλαδή τὴν ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα. Κι’ όταν νύχτωσε πλέον και δεν φάνηκε καθόλου η αδελφή του -όπως από την πολλή του καλοσύνη συνήθιζε να την ονομάζει – άρχισε να στενοχωριέται πολύ. εξακολούθησε την ασκητική του ζωή κι’ όταν έφυγε ο Ευτύχιος για το Μοναστήρι. ἀλλὰ στὴ λεπτότητα τῶν λογισμῶν ἐλάχιστοι. έστησαν καρτέρι. ο δάσκαλος τους ο Ευτύχιος δεν έκανε κι’ αυτός θαυματουργίες. διαφθείρει ὁλόκληρο τὸν ἄνθρωπον. αναζητώντας την αρκούδα και τα πρόβατα μαζί. Ἀββᾶς Ποιμένας Ἐκεῖνος ποὺ μιλάει. καλὰ κάνει. Και τότε. κι’ έψαχνε παντού. ὁ διάβολος λέει αὔριο. όπως τη διέταξε. Κι’ έτσι γινόντανε πάντα· και η αρκούδα έβοσκε προσεκτικά και μ’ επιμέλεια μεγάλη τα πρόβατα και η φήμη για το θαύμα αυτό διαδόθηκε παντού και σ’ όλη τη χώρα. κι’ έσωζε πολλές ψυχές. που τα έβοσκε ο ίδιος. κι’ όταν πέθανε. βγήκε από το κελλί του. Γέρων Σωφρόνιος Σαχάρωφ Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς Πατέρες μας ἔγιναν ἀνδρεῖοι στὴν ἄσκηση. Βράδιασε λοιπόν κι’ επειδή η αρκούδα δεν φάνηκε την ώρα που έπρεπε. Τέσσερις λοιπόν αδελφοί από τους μαθητές και τους υποτακτικούς του ευλαβέστατου Ευτύχιου. και αγωνιζόταν με τις διδασκαλίες του να τις φέρει κοντά και να τις συμφιλιώσει με το Θεό. παρακαλώντας τον παντοδύναμο Θεό να τον βοηθά και να του δίνει δύναμη να βαστάξει τη μοναξιά του. και από το φθόνο τους. όταν τελείωσε την προσευχή του. φθόνησαν για το πράγμα αυτό. Ἅγιος Σιλουανός Και η αρκούδα έβοσκε προσεκτικά και με επιμέλεια μεγάλη τα πρόβατα Στη περιοχή της Νουρσίας ζούσαν δυο Μοναχοί μια ζωή ασκητική και γεμάτη αγιότητα. ἐπειδὴ τὸ θέλει ὁ Θεός. Και το πρωί. τράβηξε κατά τα χωράφια. Ο Φλωρέντιος δε. με τη στάση της αυτή. για να τον υπηρετεί. ἀλλά ὅτι αὐτός δὲν μπορεῖ νὰ πιστέψει. ο Φλωρέντιος την περίμενε κι’ ανησυχούσε.μορφή. Γερμανική παροιμία Ἡ τιμωρία τοῦ ψεύτη δὲν εἶναι ὅτι δὲν τὸν πιστεύουν. απόμεινε μονάχος του στο ίδιο κελλί που έμεναν πρωτύτερα οι δυό τους. κατά τις έξι η ώρα. πως την είχε στείλει ο Θεός. Και ο μεν ένας απ’ αυτούς λεγόταν Ευτύχιος. Του Ευτύχιου λοιπόν υπερπλήθαινε και μεγάλωνε ολοένα ο πνευματικός του ζήλος και η θερμότητα της πίστης του. Σώ Παρατηρῆστε ἐκεῖνον ποὺ ἀγαπάει τὸ θέλημά του: Δὲν ἔχει ποτὲ εἰρήνη στὴ ψυχή του καὶ δὲν εὐχαριστιέται μὲ τίποτα. Κι’ αυτό γινόταν καθημερινά και μονάχα τις ημέρες που ο άγιος εκείνος άνθρωπος νήστευε. Μπ. Κι’ όλη τη νύκτα την πέρασε άγρυπνος και καταστενοχωρημένος. που έσκυβε το κεφάλι της προς τη γη. οι αδελφοί κάποιου γειτονικού Μοναστηριού πέσανε στα πόδια του. ἐπίσης καλὰ κάνει. Γι᾿ αὐτὸν ὅλα γίνονται ὅπως δὲν θὰ ἔπρεπε. Κι’ από τη ζήλεια τους.

αφού τους αποστερεί την κληρονομιά της ουράνιας Βασιλείας. Έτσι. όσο γινόμαστε “ανάλαφροι και ειρηνικοί”. Αλλά ακτόπιν αρχίζουμε να νιώθουμε ότι ακριβώς αυτή η παράταση και η μονοτονία μας χρειάζεται αν θέλουμε να αποκτήσουμε εμπειρία από την κρυμμένη. για αρκετή ώρα στεκόμαστε σ΄ αυτή τη μονοτονία. τον κάλεσε κοντά του και προσπαθούσε να τον παρηγορήσει. Κι’ ο δούλος του Θεού Φλωρέντιος. τη βρήκε σκοτωμένη. πως το έπαθαν αυτό. Αναζήτησε λοιπόν. “ΧΑΡΜΟΛΥΠΗ” είναι: η θλίψη για την εξορία μου. αλλά παρ΄ όλα αυτά φαίνεται σα να μη “συμβαίνει” τίποτε. αν όχι για τους περισσότερους από τους ορθοδόξους χριστιανούς. εξαφανίζονται κι αρχίζουμε να νιώθουμε ελεύθεροι. σ΄ αυτή την ήρεμη θλίψη.Πέτρος: Τόσο λοιπόν βαρύ αμάρτημα είναι η κατάρα. η μονοτονία και η θλίψη των ακολουθιών αποκτούν μια καινούργια σημασία. οι ακολουθίες διαρκούν περισσότερο απ΄ ό. του είπε κατασυγκινημένος· Έχω το θάρρος μου και την ελπίδα μου στο Θεό. -Γρηγόριος: Γιατί με ρωτάς. Αυτή η “ατμόσφαιρα” της μεγάλης Σαρακοστής. ύστερα από τη δέησή του αυτή. Σε τακτά διαστήματα ο ιερέας βγαίνει από το ιερό και λέει πάντοτε την ίδια σύντομη ευχή και όλο το εκκλησίασμα συνοδεύει κάθε αίτηση αυτής της προσευχής με μετάνοιες. παρά για τον φόνο της αρκούδας. αν είναι μεγάλη και βαριά αμαρτία. ότι μια μυστηριώδηε μεταμόρφωση πρόκειται να γίνει μέσα μας… Όλα όσα μας φαίνονται υπερβολικά σημαντικά ώστε να γεμίζουν το μυαλό μας. μια κάποια ήρεμη θλίψη διαποτίζει την ακολουθία: τα άμφια είναι σκούρα. του χορού και ίσως κάθε θεάματος… Οσ κοπός της μεγάλης Σαρακοστής δεν είναι να μας επιβάλλει πιεστικά μερικές τυπικές υποχρεώσεις. είναι η χαρά για την παρουσία του Θεού και τη συγγνώμη Του. αυτή η ανεπανάληπτη”κατάσταση του νου” δημιουργείται βασικά με τη λατρεία. για την καταστροφή που έχω κάνει στη ζωή μου. Αυτή ακριβώς είναι η ατμόσφαιρα της λατρείας στην περίοδο της μεγάλης Σαρακοστής. Όταν λοιπόν το έμαθε το πράγμα αυτό ο σεβάσμιος Ευτύχιος. η χαρά για την ξαναγεννημένη επιθυμία για τον Θεό. ν΄ αποκτήσει την εμπειρία της κρυμμένης “πείνας και δίψας” για επικοινωνία με τον Θεό. για να μην ξανατολμήσει ο καλός και θαυμάσιος εκείνος άνθρωπος. σχεδόν αμέσως θα καταλάβει μια κάπως αντιφατική έκφραση. πως ο παντοδύναμος Θεός το έκαμε αυτό. από οποιαδήποτε ταραχή κι’ αν συγκλονιζόταν. όλη αυτή η κατάσταση αγωνίας που μας έγινε ουσιαστικά δεύτερη φύση. ανάλαφροι. που η κακομοίρα δεν τους είχε βλάψει σε τίποτα. μεταμορφώνονται. σχεδόν δεν υπάρχει κίνηση. ο Φρουμέντιος. Κι’ αποκαλούσε τον εαυτό του φονιά τους κι’ όλη του τη ζωή δεν έπαυσε να κλαίει γι’ αυτούς και να παρακαλεί να τους ελεήσει ο Θεός και να τους συγχωρέσει την αμαρτία τους. όπως είναι: αποχή από ορισμένα φαγητά. Πέτρο. αν είναι βαριά αμαρτία η κατάρα.στο τέλος. με τις ποικίλες εναλλαγές που παρουσιάζονται στη λειτουργική ζωήαυτής της περιόδου… Όταν κάποιος μπει στην Εκκλησία όσο διαρκούν οι ακολουθίες της Μ. όσο βιώνουμε αυτή τη μυστηριώδη ελευθερία. πως δεν θ’ αφήσει ατιμώρητους στη ζωή αυτή. Γρηγορίου του Διαλόγου χαρμολύπη Για πολλούς. Και βυθίσθηκε στη θλίψη και στα δάκρυα. ταράχτηκε φοβερά ο άνθρωπος του Θεού. Τέτοια είναι η πρώτη και γενική επίδρασή της στην . Σιγά σιγά αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε ή μάλλον να αισθανόμαστε ότι αυτή η θλίψη στην πραγματικότητα είναι “ευθυμία”. η ειρήνη από την επιστροφή στο σπίτι. και κατ΄ αρχήν απαρατήρητη. Μια εσωτερική ομορφιά τις φωτίζει σαν την πρωϊνή ηλιαχτίδα που. να ξαναξεστομίσει την αμαρτία και την καταστροφή της κατάρας. ενώ ακόμα στην κοιλάδα είναι σκοτάδι. επειδή τους καταταράσθηκε. και στο τέλος πέθαναν. αλλά να “μαλακώσει” την καρδιά μας τόσο ώστε να μπορεί να ανοιχτεί στις πραγματικότητες του πνεύματος. Από τη μια μεριά. Κι’ αμέσως. Γιατί φοβήθηκε. Τα αναγνώσματα και οι ψαλμοί εναλλάσσονται. η Μεγάλη Σαρακοστή αποτελείται από ένα περιορισμένο αριθμό από τυπικούς κανόνες και διατάξεις όπου κυρίως επικρατεί το αρνητικό στοιχείο. σαν τύχει να μας κυριέψει ο θυμός και καταταρασθούμε κάποιον. αυτούς που σκότωσαν την αρκούδα. Κι από το συμβάν αυτό. . επακολούθησε και η τιμωρία του Θεού. ποτέ τους δεν θα κληρονομήσουν την Βασιλεία του Θεού». που ήταν φαρμακωμένος από τη θλίψη και του δάγκωνε ο πόνος την καρδιά. αφού ξέρεις.τι συνήθως και είναι πιο μονότονες. πως ο θείος Παύλος λέει πως «Οι υβριστές. Και η πεποίθησή μας είναι. στις βουνοκορφές αρχίζει να φωτίζει. κι’ έμαθε ποιοί ήταν αυτοί που τη σκότωσαν. Από αυτό θα καταλάβεις. Και οι τέσσερις αδελφοί που σκότωσαν την αρκούδα πάθανε λέπρα και σάπισε το κορμί τους. και ευτυχισμένοι… Έτσι. “επίδραση” της ακολουθίας. θρηνώντας περισσότερο για την κακία των αδελφών. απαγόρευση της ψυχαγωγίας. Σαρακοστής. Διήγηση του Αγ.

Θα περάσουμε και ώρες σκοτεινές. Ο μακάριος Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης 1922-1991 Ο μακαριστός Γέροντας Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης έλεγε για τον π.Την άλλη ήμερα το απόγευμα και ενώ ετοιμαζόμαστε για τον Εσπερινό. δηλαδή κάτω από τον ίδιο ζυγό σηκώνουν κοινό φορτίο. Όσα είχα τα χάρισα σε συγγενείς και φίλους· άφησα τα πάντα και ήρθα έδώ να Σε υπηρετήσω και Σε υπηρετώ με δοκιμασίες. . αλλά ποιος τις έκοψε. που κι αυτή χορεύει πάνω στην σιωπή! Όπως χορεύει στην σιωπή κι η αγιογραφία στα ερημοκλήσια τα πέτρινα. Όσιε Δαβίδ· όπως ξεύρεις. Όταν παντρεύονται δύο άνθρωποι είναι σα να λένε: Μαζί θα προχωρήσουμε. και ιστορεί αιώνια τα πάθη τα φρικτά κι αγαπημένα! Άκου. ιδρυτή και προστάτη της Μονής. να θυμάσαι τα λουλούδια που κρύβουν ένα σταυρό όπως π. Έτσι και στη δική σου λιακάδα μπορεί να βγεί ένας σταυρός. η παπαρούνα η οποία έχει τέσσερα πέταλα με μαύρη βούλα προς το κέντρο σε σχήμα σταυρού.χ. του είπα τα έξης λόγια: Άκουσε. Όχι δεν έμαθα. Όμως δεν είναι μικρό πράγμα να ξέρεις ότι στις δύσκολες στιγμές σου. σε 24 ώρες το αργότερο. μπορεί να υποφέρεις. ο οποίος του είπε: «Έμαθες τα νέα Γέροντα. στις αγωνίες σου. Όταν πάλι περνάς λιακάδες στη ζωή σου. Ποιά νέα βρε. να κάνω μηνύσεις και δικαστήρια. έγώ ούτε σπίτι έχω. χωρίς όμως να ξεπηδήσουν. θα κρατάς στο χέρι σου ένα άλλο αγαπημένο χέρι. Ο πιο ταπεινός άνθρωπος στην Ελλάδα αλλά. Τί άλλο μποροΰσα να κάνω. ρώτησε στο χωριό να μάθεις». θυμίζει την πρωϊνή ομίχλη. όπως ήμουν ταραγμένος. να μου τον φέρεις εδώ. Η συντροφιά του άνδρα και της γυναίκας ονομάζεται συζυγία. Αλλά μέσα στη βαθειά νύχτα πρέπει να δείχνουμε ότι πιστεύουμε στον ήλιο και στο φως. Ξεύρω κι εγώ Γέροντα. Από τη στιγμή που παντρεύεσαι. Κάποιο απόγευμα. να θυμάσαι ότι μπορεί να πονέσεις. Και ρίξανε πάνω στους κομμένους κορμούς χώμα για να μην φαίνονται. Και σηκώθηκα και έφυγα πολύ στενοχωρημένος. τα ξεύρεις… Ακουσε λοιπόν. Είναι αυτά πράγματα για μένα. ώρες μονοτονίας. ούτε κτήματα.Στενοχωρήθηκα πολύ. Σκέψεις του Γέροντα Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου για το Μυστήριο του Γάμου Ο μακάριος Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης. Ο γάμος είναι συμπόρευση και συγκλήρωση στον πόνο. Θα έχει και τις χαρές του και τα χαμόγελά του και τις ομορφιές του. Σε παρακαλώ. πορεία προς το Πάσχα”. στερήσεις και χίλιους πειρασμούς και προβλήματα. Ιάκωβο τον Τσαλίκη. άνθρωπε. Δεν έμαθες ότι κόψανε τις ελιές από το κτήμα της Μονής στο γυαλό και κάνανε καμίνι.. Διαφορετικά ούτε καντήλι θα Σου ανάψω.ψυχή μου. Πάνω στην απελπισία μου σκέφθηκα τον Όσιο Δαβίδ. έρχεται κι αυτός από μακριά Δές την «ανωνύμου χειρός» αγιογραφία. ούτε θα Σε λιβανίσω. μην κυλήσουν και χαθεί το μεγαλείο από την αλαζονεία του συναισθήματος! Σεμνή και μεγαλοπρεπής. εκδ. Ο Γ. τον σιγοτραγουδιστό αμανέ. ώρες θλίψεων γεμάτες από βάρη. διακριτική όπως πρέπει. Από το βιβλίο του μακαριστού π. τον επεσκέφθη στην Μονή ένας χωρικός της περιοχής. Έτρεξα στην εκκλησία και μπροστά στην εικόνα του. Ποιος μπορεί να πει ότι δεν περνά δύσκολες στιγμές στη ζωή του. Ακρίτας 1981 Διακριτική όπως πρέπει Ανάπαυση και βάλσαμο ψυχής η βυζαντινή μουσική σπρώχνει τα δάκρυα στα μάτια. Γιατί θεωρούσε ότι η περιουσία της Μονής δεν είναι δική του αλλά του αγίου στην προκείμενη περίπτωση του Οσίου Δαβίδ. ευρισκόμενος έξω άπό το καθολικό της Μονής. και άνθρωπε θα καταλάβεις από πού έρχεσαι και που πηγαίνεις! Iωάννης Μαθητής πορεία θεραπείας: συ-ζυγία Ο γάμος είναι μία πορεία πόνου. αλλά ανθισμένος σταυρός. η ζωή σου θα είναι ένας σταυρός. βεβαίως και στη χαρά. χέρι χέρι. στους πειρασμούς σου. ούτε οικογένεια.. Αλεξάνδρου Σμέμαν “Μεγάλη Σαρακοστή. κύριε Δημήτρη μου. τα ταπεινά και αγιασμένα. μεγάλης ηλικίας. ότι ήταν ο πιο ταπεινός άνθρωπος στην Ελλάδα. και στα ευχάριστα και στα δυσάρεστα. Ιάκωβος δεν θεώρησε σκόπιμο να αφήσει απαρατήρητη τη ζημιά που προκάλεσε κάποιος χωρικός στα χτήματα της Μονής. αυτόν πού έκοψε τις ελιές από το κτήμα σου. Άκουσες. και δεν ήξερα τί να κάνω· καλόγερος άνθρωπος να τρέχω στις αστυνομίες και τα αγρονομεία.

Μετά 3 μήνες έγινε το Δικαστήριο στο Αγρονομείο της Λίμνης. να ικετεύσουμε. Εγώ. όμως. Τη στιγμή που είπα «Τα άγια τοις αγίοις» ο πάτερ Κύριλλος εισήλθε το ιερό. θα με πας στο Αγρονομείο και την Αστυνομία φαμελίτη άνθρωπο. Τί να μου πεις βρε. πρωτοπρεσβυτέρου – αρεοπαγίτου ε. Ο πατήρ Ιάκωβος Τσαλίκης όπως τον γνώρισα. διότι στα λόγια του βρίσκουμε τη σωτηρία και τη λύση κάθε ανθρώπινου προβλήματος. ερχόταν προς έμενα. άρχισε να κλαίει κι εννόησα ότι ο πάτερ Σωφρόνιος είχε φύγει. κακοντυμένος. θέλω να σου μιλήσω και να σου πω κάτι. Ρωτώντας ποιά ώρα είχε αναχωρήσει ήξερα ότι ήταν η ώρα πού διάβαζα το ευαγγέλιο. Έτσι δεν ήθελα να τον απασχολώ. Προηγουμένως συνήθιζα να προσεύχομαι ώστε ο Θεός να επεκτείνει το γήρας του. Και γιατί τις έκοψες βρε. ώμολόγησε την πράξη του και εζήτησε συγγνώμη από τον π. αλλά γεμάτο ένταση. ο οποίος με το κεφάλι κάτω. Τζούμα. Ιάκωβο. όπως του το είπα. στην αυλή. Εσύ είσαι ένας άγιος άνθρωπος· τί. αθορύβως και με διάκριση. Μετά βγήκα έξω και είπα στον κόσμο: «Αγαπητοί μου αδελφοί. Δεν μπορείς να τον σταματήσεις. αγρότης. κάνει ανακρίσεις. αμέσως είπα μέσα μου: Αυτός είναι πού έκοψε τις ελιές από το κτήμα της Μονής και ο Όσιος Δαβίδ μου τον έφερε. Είναι σωστό να κόβομε τα δένδρα από τα ξένα κτήματα. Ιάκωβος. δεν είναι σωστό.τ. Μας ευλογούσε χωρίς λόγια κι εγώ κατάλαβαινα ότι θα έφευγε. ένας ηλικιωμένος άνθρωπος. Προσευχόμουν χρησιμοποιώντας τα λόγια του αποστόλου Πέτρου. Πήγα και άρχισα την Πρόθεση. Η λειτουργία εκείνη ήταν διαφορετική απ΄όλες τις άλλες. Το πρόσωπό του ήταν φωτεινό κι όχι θλιμμένο. εγώ δεν θα σε πάω στην Αστυνομία και τα Δικαστήρια. Δεν γνωρίζω πώς τα κατάφερα.. της Μονής ΤιμίουΠροδρόμου Έσσεξ Αγγλίας. ούτε πρόφερε λέξεις αλλά σήκωνε το χέρι του ευλογώντας μας. Έτσι απέφυγαν ο κατηγορούμενος τον εγκλεισμό του στη φυλακή. Μπορώ εγώ να τον σταματήσω. από την εξωτερική πόρτα. Πρώτος και μόνος μάρτυς εξητάσθη ο π. δηλαδή να ευχαριστήσουμε.Όταν με πλησίασε. θα με πας στα Δικαστήρια. τα 5 ανήλικα.20 περίπου μέτρα μακρυά. δώρισε πλουσίαν είσοδον στο δούλο σου και τοποθέτησε την ψυχή του μαζί με τους Πατέρες του» και ονόμαζα όλους τους συντρόφους του ασκητές πού ήξερα ότι είχε στο Αγιον Όρος. αφοΰ ενήργησε μόνος του από υπηρεσιακό καθήκον αυτεπαγγέλτως. πού έμαθε το γεγονός. βλέποντας προς το έδαφος. Και τώρα πρέπει να κάνουμε όπως μας διδάσκει η λειτουργία. Είχα μεγάλη ανάγκη για τα παιδιά μου. Έτσι έλεγα επιμόνως :«Θεέ μου. όπως διαβάζουμε στη Β’ Επιστολή του Β’ Πέτρου α’ 11. διότι ο πάτερ Κύριλλος ήθελε να μιλήσει μαζί μου και μου είπε: «Μετάδωσε την Κοινωνία στους πιστούς και μετά ανακοίνωσε την αναχώρηση του πατρός Σωφρονίου και κάνε το πρώτο Τρισάγιο θα κάνω το ίδιο στη δεύτερη λειτουργία». διότι δεν είχε χρήματα να πληρώσει το πρόστιμο και τα 5 ανήλικα την στέρηση της προστασίας του πατέρα τους. κατέβαλε ο π. όχι εμένα. πως εγώ έκοψα τις ελιές από το κτήμα της Μονής στο γυαλό. Αντιλήφθηκα ότι επρόκειτο να μας αφήσει τη μέρα εκείνη. Αθήνα 2008 Οι τελευταίες μέρες του Γέροντος Σωφρονίου του Αγιορείτου. Κοιτάξαμε ο ένας τον άλλο. Έτσι ας ευχαριστήσουμε το Θεό πού μας έχει δώσει τέτοιο πατέρα κι ας προσευχηθούμε για την ανάπαυση . Ο οποίος ουδέν επιβαρυντικό κατέθεσε διά τον κατηγορούμενο. Οι Ώρες άρχισαν στις εφτά και μετά ακολούθησε η λειτουργία. Πήγα παράμερα. Πηγή: Δημητρίου Αλεξ. όμως ο Αγρονόμος της Λίμνης. β’ έκδοσις. διότι στο μοναστήρι μας έχουμε τη συνήθεια να τις διαβάζουμε εκφώνως. Ηταν Κυριακή και τελούσα την πρωϊνή λειτουργία. Όχι. ενώ ο πάτερ Κύριλλος μαζί με τους άλλους ιερείς θα τελούσαν τη δεύτερη. ο Χριστός ο Θεός μας είναι το σημείο του Θεού για όλες τις γενεές αυτής της εποχής. αλλά τί να κάνω. Το δε Δικαστήριο τον κατεδίκασε σε χρηματικό πρόστιμο 300 δραχμών. μου λέγει: Πατέρα Ιάκωβε. όπως όταν θα τελούσε τη λειτουργία. Αυτός. Αλλά κατά τη διάρκεια εκείνων των ημερών είδα ότι έφευγε κι έτσι άρχισα να λέγω: «Κύριε δώρισε στο δούλο σου πλουσίαν είσοδον στη βασιλεία σου». Για τις υπόλοιπες η προσευχή μου ήταν συνεχώς: «Κόριε. μπορείς όμως να με βοηθήσεις. Την τελευταία μέρα πήγα να τον δω στις έξι το πρωΐ. Είπα μόνο τις ευχές της Αναφοράς. δώρισε πλουσίαν είσοδο στη βασιλεία σου στο δούλο σου». Έχεις δίκιο πατέρα Ιάκωβε. μόλις τον είδα. Ιάκωβος με διαβεβαίωση της ιερωσύνης του. Δεν άνοιγε τα μάτια του. βλέπω να μπαίνει. να παρακαλέσουμε. Είχε την ίδια έκφραση. το οποίον. αρχίζοντας από τον Άγιο Σιλουανό και μετά όλους τους άλλους. πριν περάσουν 24 ώρες. όπως λέμε στη λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου «το γήρας περικράτησον». Έτσι διαμοίρασα τον Αμνό και μετάλαβα· μετέδωσα στους πιστούς τη Θεία Κοινωνία και τελείωσα τη Θεία Λειτουργία. +11 Ιουλίου 1993 Τέσσερις μέρες πριν πεθάνει έκλεισε τα μάτια του και δεν ήθελε να μας μιλήσει περαιτέρω. για αγροτική φθορά. Να.

Έκλεισαν το κρανίο και είπαν: «Λανθασμένη διάγνωση. διότι ο κόσμος μπορούσε να πει ότι μόλις έχει πεθάνει και ήδη προσπαθούμε να προωθήσουμε την αγιοποίηση του. Το παιδί μεγάλωσε. Τον βάλαμε στην εκκλησία για τέσσερις μέρες. ανήκουν η ευγλωττία και οι τέχνες της Ελλάδος. κατά την οποία έζησε ο Γρηγόριος 4ος μ. που είναι η δική σας η σοφία». Χάνουμε το χρόνο μας διαβάζοντας προσευχές». Ο πάτερ Τύχων από τη Σιμωνόπετρα ήταν ένας από αυτούς. Κάθε φορά πού έρχονταν Έλληνες στην Αγγλία για ιατρικούς λόγους είχαν την συνήθεια να έρχονται στο Μοναστήρι για να τους διαβαστεΐ μια προσευχή από τον πάτερ Σωφρόνιο. Έλα και κάνε μου τον αναγνώστη. Θα ήταν πιθανώς φλόγωση». ανοίχτηκε για την Εκκλησία το μέτωπο διαπάλης της με τη φιλοσοφία. Αισθάνθηκε την ατμόσφαιρα και μου είπε: «Αν ο πάτερ Σωφρόνιος δεν είναι άγιος. Έτυχε να έχουμε μερικούς μοναχούς από το Άγιον Όρος. του είπα. πού τους είπε: «Ξέρετε καλά τί σημαίνει αυτή η “λανθασμένη διάγνωση”». που έρχεται απ’ το μακρινό μέλλον. Τώρα είναι μητροπολίτης Ναυπάκτου. Γιατί δεν διαβάζεις μερικές προσευχές για το παιδί». τότε δεν υπάρχουν άγιοι». ο Χριστιανισμός μια παρωχημένη υπόθεση. Ενώ απ’ το άλλο μέρος έχουμε την περίπτωση του Ιουλιανού. γιατί δεν περνάτε το παιδί κάτω από το φέρετρο του πάτερ Σωφρονίου. Τώρα είναι 27 χρονών και είναι πολύ καλά. Ο πάτερ Τύχων ο Σιμωνοπετρίτης ήλθε και μου είπε: «Αυτοί οι άνθρωποι είναι πολύ λυπημένοι ήρθαν και δεν βρήκαν τον πάτερ Σωφρόνιο. Τον αφήσαμε ακάλυπτο στην εκκλησία για τέσσερι μέρες και συνεχώς διαβάζαμε τα άγια Ευαγγέλια από την αρχή ως το τέλος. οι οποίοι ήρθαν για να δουν τον πάτερ Σωφρόνιο. Χ. «Είσαι Αγιορείτης μοναχός. ήταν τέτοια όμορφη κι ευλογημένη ατμόσφαιρα! Κανένας δεν έδειξε οποιανδήποτε υστερία. Που όχι μόνο . Του είπα: «ας πάμε μαζί. Τόσο μάλιστα. λοιπόν. Την επομένη έκαναν εγχείρηση στο παιδί και δεν βρήκαν τίποτε. Χ. που παρότι έζησε πριν από 1600 και περισσότερα χρόνια. με θέσεις ακραίες και απροκάλυπτα εχθρικές. Την τρίτη ή την τέταρτη μέρα μετά το θάνατο του πάτερ Σωφρονίου ήρθε μια οικογένεια με ένα παιδί δεκατριών χρονών. Όπως ήταν απ’ την πλευρά των χριστιανών. που στις 25 Ιανουαρίου γιορτάζουμε τη μνήμη του. όπως είναι το έθος για ιερείς. τη λειτουργία αυτός ήταν εκεί. διότι πολλοί είχαν θεραπευθεί. Στην οποία διαπάλη πήραν από δω κι από κει μέρος κάποιοι. εντούτοις ο βίος και η πολιτεία του μας κάνουν να πιστέψουμε ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο. «Ευλογητός ο Θεός ήμων…». ο οποίος έγραψε το βιβλίο «Μια βραδιά στην έρημο του Αγίου Όρους».της ψυχής του». Ζαχαρίας – Μετάφραση Θ. όπως υποστηρίζουν κάποιοι. Έτυχε το παιδί να συνοδεύεται από ένα γιατρό από την Ελλάδα. Είχαμε τις ακολουθίες. στη μέση της εκκλησίας για τέσσερεις μέρες Ήταν σαν Πάσχα. ακόμη κι απ’ αυτούς. Του απάντησα ότι δεν μπορούσα να το κάνω αυτό. το λιντσάρισμα της περίφημης φιλοσόφου Υπατίας γύρω στα 415 μ. ώστε να καταλήγουν ακόμη και σε εγκλήματα. διότι η Κρύπτη δεν ήταν ακόμη τελειωμένη κι ο τάφος δεν είχε ακόμην κτισθεί. Προέκυψε απ’ το γεγονός ότι ευθύς μετά την κατάπαυση των διωγμών. έλεγε ειρωνευόμενος τους χριστιανούς. Ανάμεσα. πέρα απ’ την εκκλησιαστική γραμματεία και τα έξοχα παραδείγματα κάποιων κληρικών και γενικότερα χριστιανών. μα δεν τον βρήκαν ζωντανό. «Να το κάνεις εσύ». Θα διαβάσουμε μερικές προσευχές στο άλλο παρεκκλήσι». Θα θεραπευθεί. Στην πραγματικότητα όμως. τον πατέρα Ιερόθεο Βλάχο. που πιστεύουν και διατείνονται ότι είναι χριστιανοί!… Προκειμένου να το καταλάβουμε αυτό. κι άρχισα το Τρισάγιο. Δικός σας κλήρος είναι η αμάθεια και η σκαιότητα =η χωριατιά. Πιστεύεται γενικά ότι η εποχή. Δεν θα πει κανένας τίποτε». καθένας προσευχόταν με έμπνευση. αιώνας ήταν μια ειδυλλιακή για την Εκκλησία εποχή. Κυριάκου. θα αναφερθούμε σε μια προσωπικότητα. ξανά και ξανά. στις συμπληγάδες αυτών των δυο μετώπων στάθηκε ο Γρηγόριος. Ή μήπως είναι απλά ξεχασμένος. Ο κήπος Είναι. πρόκειται για μια τρικυμιώδη και πολυτάραχη εποχή. Διαβάζαμε τα άγια εϋαγγέλία και διαβάζαμε Τρισάγια καιι άλλες προσευχές. καθώς και των θεών της η λατρεία. πού είχε τις πλάκες ακτίνων Χ πού έδειχναν τον όγκο. Αρχ. Και βέβαια πρόκειται για το Γρηγόριο το Θεολόγο. Είχα ένα φίλο αρχιμανδρίτη πού συνήθιζε να έρχεται στο Μοναστήρι κάθε χρόνο και να περνά λίγες εβδομάδες κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Έφτασε μόλις έμαθε ότι ο πάτερ Σωφρόνιος πέθανε. για παράδειγμα. Είχε όγκο στον εγκέφαλο κι η εγχείρηση του ήταν καθορισμένη για την επόμενη μέρα. Πώς και από πού προέκυψε η ταραχή και η τρικυμία. Δεδομένου ότι χαρακτηρίζεται ως «ο χρυσός αιώνας» της Εκκλησίας. που έφτασε στο σημείο να απαγορεύσει στους χριστιανούς τη σπουδή της αρχαίας ελληνικής σκέψης: «Σε μας. Πήγαμε και διαβάσαμε τις προσευχές για το παιδί και στο τέλος ο πάτερ Τύχων είπε: «Ξέρεις. Πήρε το αγόρι από το χέρι και το πέρασε κάτω από το φέρετρο.

Και. εννοώ και την εθνική. που στο μεταξύ. για παράδειγμα. Γεγονός που εξηγεί. που δημιουργήθηκαν στην προσπάθεια των χριστιανών να δώσουν λογική εξήγηση σε θέματα της πίστης. την απορρίπτουν. που. έλεγε. Και. αντί για τους ανόητους και ολέθριους φανατισμούς και αλληλοσπαραγμούς. οι ίδιοι να βρισκόμαστε σε διαμάχη μεταξύ μας. Με αποτέλεσμα να υποστούν απ’ τους ορθόδοξους τώρα τα ίδια αντίποινα οι αρειανοί. εξάλλου. όπως ο Γρηγόριος. Κωστάντιο. όσο γινόταν μεγαλύτερο πνευματικό πλούτο. που δεν μπορώ να συμμεριστώ τη νοοτροπία σας και τη συμπεριφορά σας. Που συνοδεύονταν με απαγόρευση της λατρείας των εθνικών. και την καταφορά του Ιουλιανού εναντίον των χριστιανών. ανήκουν στο παρωχημένο παρελθόν ή . να φέρει «τ’ απάνω κάτω». σαν τα σαλιγκάρια. Για να καταλήξει στην Αθήνα. Για να συμβούν τότε πολλές απ’ τις μεγάλες καταστροφές σε βάρος των πνευματικών και καλλιτεχνικών θησαυρών των Ελλήνων. όταν εκείνος θηριομαχούσε με τους αρειανούς. λειτουργίας του Πάσχα 379. δήμευση περιουσιών και θανατικές ακόμη εκτελέσεις. Εμείς αντίθετα αποδεχόμαστε των εθνικών σοφών την έρευνα και τη θεωρία. προκειμένου να εκδικηθούν. γιατί εκτός απ’ το λαϊκό έρεισμα. Με αποτέλεσμα οι αρειανοί. είχε και ισχυρούς προστάτες και μάλιστα μεταξύ των αυτοκρατόρων: Όπως. μεταξύ αυτών. ήταν. επειδή. με τη ρητορική του δεινότητα και τη φιλοσοφική του εμβρίθεια. μέσα στην οποία. ήταν συμφοιτητές με το Βασίλειο και για ένα εξάμηνο και με τον Ιουλιανό. που προκάλεσε τα μεγαλύτερα παλιρροϊκά κύματα. επιτρέψτε μου να ξαναγυρίσω στην ήσυχη και ερημική αγροτική ζωή». επειδή καταδίκαζε την πολυτελή ζωή των αυλικών και των άλλων. φρόντισε να αποκεφαλίσει όλο του το συγγενολόι. Συνέβη όμως την ίδια χρονιά να πεθάνει ο Ουάλης και να πάρει την εξουσία ο υποστηρικτής των ορθοδόξων. Και δεν εννοώ μόνο τη χριστιανική. Ιδιαίτερα μάλιστα. Μακελειό για το οποίο ηθικός αυτουργός λέγεται πως ήταν και ο επίσκοπος της Νικομηδείας Ευσέβιος. και τελείως αταίριαστο για χριστιανούς. διαφώνησε με τους διωγμούς αυτούς. καλλιεργούσε έναν μικρό κηπάκο… Αλήθεια. προκειμένου να αναχαιτίσουν την πλημμυρίδα αυτή των αρειανών. που οδηγούν στην πλάνη και την απώλεια». κατά την ώρα της τέλεσης της θ. αναγκάστηκε να υποβάλει την παραίτησή του: «Εάν αμάρτησα. που έδειχνε απέναντι στους αιρετικούς: «Είναι αισχρό. Και όπου. παίρνοντας την εξουσία στα χέρια του. Οι οποίοι. κατόρθωσε. το γιο του Μεγάλου Κων/νου. Ό οποίος. η αίρεση. είχαν λουφάξει μέσα στο κέλυφος της θρασυδειλίας. ζούσε. και την άλλη Καισάρεια της Παλαιστίνης κι ύστερα την Αλεξάνδρεια. υπήρχαν πάμπολλοι. όπου για μια ολόκληρη εξαετία ρούφηξε μέχρι σταγόνας το ελληνικό πνεύμα. Μεταξύ των άλλων παρενεργειών. κοσμικών και εκκλησιαστικών. Κι ακόμη χειρότερο να πιστεύουμε ότι θα σωθούμε με την τρομοκρατία σε βάρος των αντιπάλων μας»! Και. ως ένα βαθμό. που δυσανασχετούσαν ακόμη και στο άκουσμα της λέξης φιλοσοφία. ήταν εκείνη του Αρείου. να λιθοβολήσουν τους ορθόδοξους και να τραυματίσουν το Γρηγόριο. και οι αιρέσεις. που πολλοί απ’ τους χριστιανούς. αναγκαζόταν να λέγει: «Πιστεύω πως απ’ όλους τους μυαλωμένους ανθρώπους είναι παραδεκτό πως το μεγαλύτερο αγαθό μας είναι η μόρφωση. όπως είναι ευνόητο. Ιδιαίτερα. κακώς σκεπτόμενοι. σύμφωνα με το χριστιανικό ιδεώδες. Χ. αυτοί. επειδή πιστεύουν ότι είναι επικίνδυνη και λαθεμένη και απομακρύνει από το Θεό.δεν καταφρόνεσε το αρχαίο ελληνικό πνεύμα. που με την υποστήριξη του Ουάλεντα. Οι αρειανοί. σε μεγάλο βαθμό. Και οι ορθόδοξοι. να καλλιεργούν τον κήπο τους. Κι έτσι ξαναγύρισε στο χωριουδάκι του την Αριανζό. με την υποστήριξη του Θεοδοσίου και απόφαση της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου είχε ανακηρυχτεί πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. συν τοις άλλοις. σε σύντομο χρονικό διάστημα. Θεοδόσιος. που προκάλεσε η φιλοσοφία. προτιμούν. επειδή δεν μπόρεσε να αναχαιτίσει τη δίψα για εκδίκηση. Και τώρα βρήκαν να κατηγορήσουν το Γρηγόριο ακόμη και για τη φτώχεια. αναγκάστηκαν να ζητήσουν τη συνδρομή του Γρηγορίου. αλλά ρίχτηκε με όλη τη ζέση της μεγαλοφυΐας του να αποθησαυρίσει. Ο οποίος. ενώ μιλάμε για ειρήνη στους άλλους. εκτός από εκείνα. όπου μέχρι το τέλος της ζωής του γύρω στα 390 μ. Ξεκινώντας απ’ την ιδιαίτερη πατρίδα του τη Ναζιανζό και συνεχίζοντας τις σπουδές του στην Καισάρεια της Καππαδοκίας. μεταξύ των οποίων και τον πατέρα και τον αδερφό του Ιουλιανού. Και όχι μόνο. «είχαν το πάνω χέρι». μεγιστάνων… Αλλά πολύ περισσότερο τον κατηγόρησαν για την επιείκεια. οι κατήγοροί του. με την υποστήριξη του επίσης αρειανόφρονα αυτοκράτορα Ουάλη είχαν κυριαρχήσει στην Κωνσταντινούπολη. Γιατί μαζί με τους αρειανούς διώχτηκαν και οι εθνικοί. Και προκάλεσε την κατακραυγή των φανατικών και των καιροσκόπων. Ο Γρηγόριος. τους είπε.

λεγόμενους. Κάτω απ’ τις οποιεσδήποτε συνθήκες και περιστάσεις. Ωσάν εκείνη που η ρωμαϊκή . Με τις αλληγορίες του δίνει πολύ παραστατικά και κατανοητά το ΟΥΣΙΩΔΕΣ των πραγμάτων…». Και γενικότερα στο καθολικό πρόβλημα του ανθρώπου. πέρα από μια «ευσεβή» φλυαρία. Που σημαίνει ότι. Γιατί. Που έχουν. για κάποια. μέχρι την αιωνιότητα.. θα ήταν «ικανός να προκαλέσει αναβρασμό. Αλλά και για όλους τους. Αλλά και εμπνέει τη διάθεση για αδιάκοπο αγώνα. απ’ τα άδεια ταμεία του δημοσίου-την τσέπη. Έχει το ταλέντο να εκλαϊκεύει. Και αυτοί οι παρουσιαζόμενοι ως «φίλοι» του Ευαγγελίου δεν είναι κάποια αόριστη και συγκεχυμένη μάζα ανθρώπων. δήθεν. Που στο εντόπιο πολιτικό επίπεδο αντιπροσωπεύονται απ’ το καθεστώς της λαμογιοκρατίας και της χρεοκοπημένης σε όλα τα επίπεδα φαυλοκρατίας. Και είναι εξαιρετικά περίεργο το γεγονός ότι. Παπανικολάου να ίσχυαν όχι μόνο για το συγκεκριμένο. άλλοτε με το δεξί και άλλοτε με το «σοσια-ληστρικό». Και διώκεται και σήμερα. χωρίς να εκχυδαΐζει.… Παπα-Ηλίας Ο αγκιτάτορας. Που αποτελεί μάλιστα συγκεκριμένο καθεστώς. δηλαδή. Του οποίου ληστοκαθεστώτος το θράσος και η αφιλοτιμία έχει φτάσει σε τέτοιο παροξυσμό. Ο φίλος Θύμιος Παπανικολάου. για να μπορεί συστηματικά να λεηλατεί την τσέπη του λαού. αλλά και-προπάντων. Και από εγερτήριο σάλπισμα να το μεταβάλλουν σε θανάσιμο υπνωτικό. Όχι μόνο δεν ενεργοποιούν τη δύναμή του. Γιατί φοβούνται και τρέμουν την ακαταμάχητη και καταλυτική δύναμή του. Για τους λαούς και τους πολίτες. σύμφωνα με τους λεξικογράφους. διέγερση στις μάζες και να τις παρακινήσει να κινητοποιηθούν για την επίτευξη άμεσων πρακτικών σκοπών». Και αποφασίζουν ή μελετούν να κατεβάσουν τα θρησκευτικά σύμβολα απ’ τις αίθουσες των σχολείων ή των δικαστηρίων. που είναι ο μόνος αληθινά ακαταμάχητος αγκιτάτορας. Όπως και την πίστη για την αίσια έκβασή του. Που περιλαμβάνει όλες τις διαστάσεις και παραμέτρους της ανθρώπινης ζωής και ύπαρξης. Μακάρι αυτά. ώστεόπως αποκαλύφθηκε τελευταία. για να ενεργοποιήσουν τη δύναμή του. όπως προαναφέραμε το ναρκωτικό των συνειδήσεων. Και τι κάνουν οι θεωρούμενοι «φίλοι» του Ευαγγελίου. Που ανάλογα με τις περιστάσεις μεταμφιέζεται.τους εσωτερικούς του εχθρούς. σκοπό να αποθανατίσουν την αποκρουστική και φαύλη τους ιστορία. Άλλοτε απροκάλυπτα και άλλοτε συγκεκαλυμμένα. χριστιανούς.σε κάποιο μακρινό μέλλον. έγραψε στο ομώνυμο με το περιοδικό μπλογκ του Resalto για κάποιον κληρικό το παρακάτω σχόλιο: «Ο κληρικός αυτός θα ήταν ένας ακαταμάχητος πολιτικός αγκιτάτορας. εκδότης του πολύ αξιόλογου περιοδικού Ρεσάλτο. με το οποίο ναρκοθετούν κι υπονομεύουν την ακαταμάχητη δύναμή του. λέει.να μην ντρέπονται παίρνουν. Απ’ τους εξωτερικούς. σύνθετες ιδέες. που αληθινά το αντιπροσώπευαν αγωνίστηκαν μέχρι θανάτου. Και γι’ αυτό φρόντισαν και φροντίζουν με κάθε τρόπο οι σαλτιμπάγκοι της πολιτικής και της οικονομικής άρχουσας αναρχίας ντόπιας και διεθνούς να το κατασυκοφαντήσουν και να το περιθωριοποιήσουν. Και να πάρουν στο κυνηγητό τους εχθρούς του Ευαγγελίου. Που δίνει λύσεις και απαντήσεις σε όλα τα ανθρώπινα προβλήματα. που λέει ο κ. στο όνομα της φαυλεπίφαυλης νομιμότητάς τους. ζύμωση. έτσι ώστε να την καθιστούν αναποτελεσματική. το οποίο λειτουργεί ως ένα είδος κουστωδίας πραιτωριανών. Γιατί στην περίπτωση αυτή θα σήμαινε ότι οι κληρικοί και το εκκλησιαστικό πλήρωμα θα είχαν ως σημείο του πνευματικού τους προσανατολισμού το Ευαγγέλιο. Χωρίς το οποίο δεν είμαστε. Και να αποθηκεύει τον ιδρώτα και το μόχθο του λαού πάντα στην ίδια τσέπη. οι «φίλοι» του δεν κάνουν τίποτε. του φτωχού λαούσεβαστά ποσά. λέει. την τσέπη του πολύμορφου και αλληλοδιαπλεκόμενου ληστοκαθεστώτος. είναι. Αλλά πολύ συγκεκριμένη. χέρι του. «ιδρύματα». Απ’ την επίγεια πραγματικότητα.. Και κατ’ επέκταση οι μεγαλύτεροι εχθροί των λαών. αλλά φροντίζουν με κάθε τρόπο να «θέτουν υπό το μόδιον» το επαναστατικό μήνυμά του. ενώ οι εχθροί του γνωρίζουν τη δύναμή του και το πολεμούν ανύπνωτα. αριστερό. παρά κύμβαλα αλαλάζοντα! Το Ευαγγέλιο. Και γι’ αυτό διώχτηκε με τόσο αδυσώπητο μίσος. Και μιλούν για διακριτούς ρόλους. Και γι’ αυτό ακριβώς εκείνοι. αλλά και για όλους τους κληρικούς. Έτσι ώστε να μπορούν οι πάσης φύσεως ηλίθιοι και κακούργοι εξουσιαστές να τους δολοφονούν άλλοτε με την πείνα και άλλοτε με τον πόλεμο… Που σε τελική ανάλυση σημαίνει ότι οι αυτοπροσδιοριζόμενοι ως «φίλοι» του Ευαγγελίου είναι οι μεγαλύτεροι εχθροί του.

ώστε η προσφορά υπέρ των άλλων να φτάνει μέχρι και την αυτοθυσία. Τα μικρά παιδιά τον αγαπούσαν πολύ τον παππούλη. για να γίνει αφέντης και τύραννος. προβλέποντας ότι. δηλαδή. Αλλά ότι μπορούμε και έχουμε υποχρέωση να είμαστε. Ακολουθούσαν τις οδηγίες του και συμμετείχαν και αυτά με τον τρόπο τους στο δοξολογικό ύμνο προς το Θεό. τοποθετήσει στον τάφο του Χριστού. Γιατί ο Χριστός. για να αντιμετωπίσουμε τις αρχές και εξουσίες και τους κοσμοκράτορες του κόσμου τούτου. Συχνά πήγαιναν από νωρίς στην εκκλησία για να προλάβουν να είναι πρώτα στο ιερό και έτσι να ντυθούν τη στολή τους για να βοηθήσουν τον Άγιο στη Θεία Λειτουργία. Κατά τις πολύωρες λειτουργίες δεν ήταν λίγα τα θαύματα που συνέβαιναν. αρκετά παιδιά με τις μητέρες τους. δηλαδή. Αρκετές φορές τα παιδιά είχαν δει ένα παράδοξο θέαμα. σύμφωνα με απαίτηση του εβραϊκού συνεδρίου. έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο για τα ζητήματα της Εκκλησίας και του χριστιανισμού. Και είναι λάθος να περνάμε μια ολόκληρη ζωή αυτοσχεδιάζοντας μετέωρες δικές μας σκέψεις και θέσεις και απόψεις και να μην ξεκλειδώνουμε το οπλοστάσιο του Ευαγγελίου. Αθηναίοι και επαρχιώτες. Ή μάλλον πιο σωστά ο μοναδικός και αληθινός αγκιτάτορας είναι το Ευαγγέλιο και μόνο το Ευαγγέλιο. Είχαν τη μεγαλοπρέπεια του Βυζαντίου αλλά και τη σφραγίδα της αγιοπατερικής παράδοσης. Προτίμησε να περιμένει με τη βεβαιότητα ότι σύντομα κάποιο πρόσφορο θα βρισκόταν. όπως τον φώναζαν τον Άγιο τα πνευματικά του παιδιά. αλλά στην πράξη… Που σημαίνει ότι δεν ισχύει το «θα ήμασταν αγκιτάτορες». καταδίκασε απερίφραστα κάθε μορφή. Και όχι βέβαια με τα λόγια. Ακόμα και παιδιά. Κατά την ώρα της Θείας Λειτουργίας έβλεπαν τον Άγιο να στέκεται ψηλότερα από τη γη και τα πόδια του να μην αγγίζουν στο έδαφος. αποκρουστικό όνομα της δεσποτοκρατίας. Κάποια μέρα που ο Άγιος βρισκόταν σ’ ένα από τα αγαπημένα του ξωκκλήσια για να λειτουργήσει. αλλά και εξουσίας. Δεν ταράχτηκε. όχι μόνο τυραννίας.εξουσία είχε. Γιατί. Δεν τα στενοχωρούσε η πολύωρη ακολουθία. Εκείνη τη μέρα όμως τα πράγματα δυσκόλευαν…. . εκείνου καθεστώτος. Του τυραννικού. μολονότι δεν έβλεπαν αυτό το θαυμαστό γεγονός. Για να μην κλέψουν οι μαθητές του το σώμα του και ύστερα ισχυριστούν ότι αναστήθηκε… Το καθεστώς αυτό. Άλλωστε τόσα χρόνια. ούτε πολύ ούτε λίγο. απόκλεισε ο Χριστός κάθε μορφή εξουσίας και καθόρισε ως μονόδρομο την υπηρεσία και μόνο την υπηρεσία των συνανθρώπων τους Τόσο μάλιστα πολύ. Αντίθετα. έμεναν στο ναό ώρες πολλές μέχρι να τελειώσει η ακολουθία. ήταν μοναδικές και ανεπανάληπτες. Όταν δεν θα ’πρεπε να έχει ούτε καν τον τελευταίο. πάντα την κατάλληλη στιγμή. ή αν έπρεπε κάποιος από το εκκλησίασμα πήγαινε σε κοντινό φούρνο και αγόραζε ένα. που η κουστωδία της δεσποτοκρατίας το κρατάει εφτασφράγιστο… Παπα-Ηλίας Από τη ζωή του Αγίου Νικολάου του Πλανά 1851-1932 Μέσα από τα βάθη της ψυχής του τελούσε ο Άγιος τη Θεία Λειτουργία. Και η υπηρεσία του και η προσφορά του να φτάσει μέχρι το σημείο. Πενήντα ολόκληρα χρόνια δεν πέρασε ούτε μία μέρα χωρίς να λειτουργήσει. Που προσφέρει τα ακαταμάχητα όπλα. Πλήθος κόσμου συγκεντρώνονταν στους ναούς που λειτουργούσε ο ταπεινός ιερέας. που θα είχαν την ευγενή φιλοδοξία να αγωνιστούν για το λαό. Πολλά παιδιά τρόμαζαν και έτρεχαν με φόβο να το ανακοινώσουν στους γονείς τους που. έχει ανατρέψει και απονευρώσει και απονεκρώσει τις ζωτικές δυνάμεις του Ευαγγελίου ακούει στο. κατά κόσμον. Οι ακολουθίας του Παππού. θα έπεφταν λύκοι βαρείς να κατασπαράξουν το ποίμνιό του. αλλά και ο Άγιος αγαπούσε τα αθώα παιδιά. Άνθρωποι κάθε ηλικίας. μετά την αναχώρησή του από τον κόσμο. δάκρυζαν και ευχαριστούσαν τον Θεό που τους αξίωνε να βρίσκονται κοντά στον ευλογημένο ιερέα. αλλά υπηρέτης του λαού. κάποιος θα έφερνε. της Εκκλησίας. και ο ίδιος δεν ήρθε. Και προσδιόρισε τις συντεταγμένες της δικής του κοινωνίας. Ο Άγιος Νικόλαος τα θεωρούσε εντελώς φυσιολογικά. που. όπως είπε. όσες φορές είχε συμβεί να μην έχει πρόσφορο. που. άνδρες και γυναίκες. ώστε να προσφέρει για το λαό ακόμη και το αίμα του. πέρα από κάθε λογική και ηθική. επιστήμονες και απλοί εργάτες. Στη συνέχεια καθησύχαζαν τα παιδιά και με ακόμα μεγαλύτερη πίστη συμμετείχαν στην ακολουθία. που είναι η ελευθερία των προσώπων και οι σχέσεις δικαιοσύνης ανάμεσά τους. όπως εντελώς φυσιολογική ήταν η αστείρευτη αγάπη του προς τον Θεό. τους άρεσε αφού κοντά στον Άγιο ένιωθαν απερίγραπτη γαλήνη και σιγουριά. Και όσο αφορά σ’ εκείνους. παρατήρησε πως δεν υπήρχε κανένα πρόσφορο.

μα μάταιος ο κόπος τους. Τόσα χρόνια. και η θάλασσα και το μπάνιο και το φαγητό. όλα μας οδηγούν στον Χριστό. Μόνο ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς έμοιαζε να μην έχει συναίσθηση του θαύματος που είχε γίνει. για να μην ταράξω την ησυχία του παππού. βαθιά συγκίνηση κατέλαβε τους παρευρισκόμενους όταν συνειδητοποίησαν πως ένα μεγάλο θαύμα – σημείο. Μόλις το είδε ο Άγιος έκανε το σταυρό του και ύψωσε τη δακρυσμένη ματιά του προς τον ουρανό ευχαριστώντας το Θεό. Μου άρεσε να βλέπω μέσα στην πρωινή δροσιά τη θάλασσα στα πόδια μου και πάνω από το κεφάλι μου. Κάποιος άγγελος σταλμένος από το Χριστό είχε τοποθετήσει το μικρό πρόσφορο στην Αγία Τράπεζα. πού με τις βαθειές και απάτητες χαράδρες του κατέβαινε μέχρι το μοναστήρι. παρά την προσπάθεια τους. γέρων Πορφύριος Νά. Τότε έκανε νόημα σε δύο πνευματικά του παιδιά να πλησιάσουν στο ιερό και τους ζήτησε να πάνε γρήγορα στο φούρνο και να ζητήσουν πρόσφορο κι αν δεν έβρισκαν να ζητούσαν από κάποιες ενορίτισσες που πάντα φρόντιζαν και είχαν. Ο Όρθρος έφτανε στο τέλος και ο ευλογημένος ιερέας δεν θα μπορούσε να προχωρήσει στη Θεία Λειτουργία. Με ασταμάτητα δάκρυα κοιτούσε την εικόνα του Εσταυρωμένου και με δυνατή προσευχή παρακαλούσε τον Κύριο να μη του στερήσει τη Θεία Λειτουργία.Η ώρα περνούσε και κανένας δεν έφερνε πρόσφορο. Το θαύμα είχε γίνει. πως έγινα μοναχός Μοναχός Παΐσιος Καρεώτης «Δι’ ευχών των Αγίων πατέρων ημών… ελέησον ημάς». είπε ο ιερεύς και τελείωσε η Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία. Λίγη ώρα αργότερα γύρισαν με άδεια χέρια πίσω και ανακοίνωσαν στον Άγιο πως. την αγκαλιάζουν. μα δε βρήκε τίποτα. Όλα μας πλουτίζουν. Ο κόσμος σάστισε. Όλων τα μάτια βούρκωσαν και στράφηκαν με ευγνωμοσύνη προς την εικόνα του Χριστού που τη φώτιζε αμυδρά ένα μικρό καντήλι. Έψαξε καλά στα ράφια του ιερού μήπως και υπήρχε κάποιο από προηγούμενη φορά. τη νιώθουν βαθιά. να δείτε τον βασιλιά ήλιο να βγαίνει ολοπόρφυρος απ' το πέλαγος. Ο καιρός είχε μια ελαφριά ψυχρά και έναν πλούσιο ήλιο. περιμένοντας να κτυπήσει η καμπάνα για την Τράπεζα. για να λειτουργηθή κι αυτός. προσεκτικά. Όλα να τα χαίρεσθε. Κοίταξα γύρω μου και προτίμησα μια θέση δίπλα σ’ ένα γηραιό μοναχό. Ο Άγιος σκέφτηκε πως ένα τέτοιο θαυμαστό γεγονός δεν έπρεπε να μείνει κρυφό. όπως φυσιολογική ήταν και η αστείρευτη πίστη και αγάπη του στο Θεό Le laq des cygnes Την αγάπη ποιητικές καρδιές την ενστερνίζονται. να πηγαίνετε πέραν αυτού. Στο μεταξύ. Η ώρα είχε περάσει. Οι ωραίες στιγμές προδιαθέτουν την ψυχή σε προσευχή. να προχωρείτε σε δοξολογία για όλα τα ωραία. Στενοχωρήθηκε πολύ και τα ασκητικά του μάτια γέμισαν δάκρυα. τη βάζουν μέσα στην καρδιά τους. πήραμε αντίδωρο και βγήκαμε στην αυλή της Μονής. Ξυπνήστε το πρωί. για να ζείτε τον μόνον Ωραίον. Ήταν για τον Άγιο τα θαύματα φυσιολογικά. ποιητική. Ήμασταν αρκετοί επισκέπτες στη Μονή παρ’ όλο πού ήταν αρχή ανοίξεως. Τον ευχαριστούσαν όμως και για την ευλογημένη παρουσία του Παππού κοντά τους. Προσκυνήσαμε τις εικόνες. πού καθόταν κάτω από τον ανοιξιάτικο ήλιο περιμένοντας την ώρα της Τραπέζης. μα εκείνη τη μέρα με θλίψη θα έπρεπε να διακόψει αυτή την ευλογημένη σειρά. ευγενική. την καθιστούν λεπτή. πού με κλειστά τα μάτια . να μη μένετε εκεί. Έφυγαν τρέχοντας από το εκκλησάκι οι δύο. ένα εκκλησάκι. Ο Άγιος ευχαρίστησε τα πνευματικά του παιδιά για τον κόπο τους και έμεινε μόνος του στο ιερό. Μέχρι την απόλυση της Θείας Λειτουργίας όλοι ήταν συγκλονισμένοι και με δυσκολία συγκρατούσαν τα δάκρυα τους. κανένας δε βρέθηκε να τους εξυπηρετήσει. Χωρίς πολλά λόγια ο Άγιος εξήγησε τι είχε προηγηθεί και αμέσως προχώρησε πάλι μέσα στο ιερό και σαν να είχε συμβεί κάτι απλό και συνηθισμένο συνέχισε την ακολουθία. Να εκμεταλλεύεσθε τις ωραίες στιγμές. Οταν σας ενθουσιάζει ένα ωραίο τοπίο. Ξαφνικά βλέπει πάνω στην Αγία Τράπεζα ένα μικρό πρόσφορο που άχνιζε. Άλλωστε για τον ίδιο τα θαύματα ήταν μέρος του καθημερινού του προγράμματος και η ταπεινή του ψυχή ποτέ δεν υπερηφανεύτηκε για τα θεία σημεία. όπως τους είπε ο Παππούς – είχε συμβεί εκείνη την ώρα. κάτι ωραίο. καθημερινά λειτουργούσε. Κάθησα σιωπηλός. Ήταν ολόφρεσκο και τοποθετημένο στη μέση. Κρατώντας λοιπόν το θεόσταλτο δώρο βγήκε μπροστά στην Ωραία Πύλη του Ιερού και διακόπτοντας τους ψάλτες έδειξε το πρόσφορο προς το εκκλησίασμα και είπε συγκινημένος: “Κοιτάξτε παιδιά μου τι σημείο μας έκανε ο Θεός”. Όλα είναι άγια. Όλα εδώ έχουν τον δικό τους χρόνο. τον γηραιό Αθωνα. όλα μας οδηγούν στη μεγάλη Αγάπη. Ευχαριστούσαν τον Κύριο για το μεγάλο θαύμα.

Το απόγευμα συνάντησα έναν φίλο μου. βλέπω ότι δεν λειτουργούσαν. Πατώντας τα φρένα.κάτι σιγανομουρμούριζε. γλέντια και όλα τα συνακόλουθα. και μάς τα χαρίζει όλα απλόχερα. . Ωραίο «κόλημα». άλλοι μισοκορόϊδευαν. βραχνή. Θέλεις ν’ ακούσης και από εμένα κάτι για την σοφία της Παναγίας μας. Αρχισε τότε ο μικρός να μου πετάη αντικείμενα. Καταλαβαίνεις. για ποιό λόγο ξαφνικά οι φωνές. ένα καθυστερημένο παιδάκι. Δέχθηκα και πήγαμε. Γιατί φωνάζει αυτό το μικρό έξαλλο. Χαμογέλασε ο Γέροντας. και πήγαμε στην εκκλησία. Έστησα αυτί λοιπόν και σιγά-σιγά μπήκα και εγώ στον επαναλαμβανόμενο ρυθμό του. αλλά τίποτε. Βέβαια. και εσείς οι μικρότεροι με τις αταξίες σας.. σφαιριστήρια. . Έκατσα λίγη ώρα να συνέλθω. είχε λακκούβες.τι έβρισκε μπροστά του. Γέροντα. αισθάνομαι ένα τράνταγμα. . στην οποία δούλευαν και πολίτες. παιδί μου. Μου ήταν όμως πρόκληση το παρατεινόμενο ψαλμομουρμουρητό του παππού. Ήταν ο πρώτος ήχος και η «βελόνα» είχε «κολήσει» στους Αναβαθμούς. χωρίς συνοδηγό. αν την ξέρης. για να δώσουμε μια παρηγοριά. το προσπέρασα. πρώτος ο φίλος και εγώ πίσω του. σηκώνεται και άρχισε να φωνάζη με μια φωνή καθόλου παιδική. είπα ότι θυμόμουν από προσευχή. Ήμουν μόνος. Με τα πολλά. Πώς με έφερε εδώ στο Περιβόλί της. Εξαφανίσου. Προχώρησα μερικές στροφές του βουνού. Υπηρετούσα τότε. Διψάω για ν’ ακούσω. Δεν μπορούσα να καταλάβω. άκουσα. πάτερ μου. . θέλησα να μειώσω την ταχύτητα για να ελέγχω το όχημα. μου λέει. πού δεν μπόρεσα να αποφύγω. και με βρίζει αυτό το μικρό.Πάτερ μου. είναι τιμή για μάς πού μάς έφερε η Κυρά η Παναγιά στο Περιβόλι της. Ήταν μια τεχνική υπηρεσία του στρατού. Δεν το καλλιέργησα όμως μέσα μου περισσότερο.Ο. Εγώ ήμουν αμήχανος. να προσευχηθής και να ευχαριστήσης τον Θεό. προσπαθώντας να μειώσω την ταχύτητα.Τί ήρθαμε εδώ. όμως. Το σιγόψαλλα και εγώ μερικές φορές. παρά μόνον τα ζυγίζει. έναν άλλον παλαιό μοναχό. Εγώ τάχασα. με βρυχηθμό. φωνάζω: «Παναγία μου». «Αγίω Πνεύματι. Έχεις χρόνια μοναχός. του λέω. καφενεία. Την είχα ακουστά αυτή την φουκαριάρα τη μάνα με το παιδί. ούτε σε άλλα μέρη. όπως όλοι οι φίλοι μας. Βυθίστηκα και εγώ στις σκέψεις μου. Έτρεμα ολόκληρος. Μεγάλη και συγκινητική.Σοφός ο λόγος πού άκουσες. η ιστορία σου. Δεν καταλάβαινα τίποτε. Ό. και έτσι έκοψα το μέτρημα και φροντίζω να παίρνω βάρος. Με έπιασε πανικός. πριν πάμε μαζί στην εκκλησία να επισκεφθούμε μία οικογένεια πού είχε ένα αυτιστικό. για τα ωραία πού μάς χαρίζει η κυρία Θεοτόκος μέσα στο Περιβόλι της. Κατεβάζω τα χέρια μου και τί λες ότι βλέπω. Είπα το γεγονός σε μερικούς συναδέλφους. Καθώς ήταν κατηφόρα με στροφές. Φύγαμε. για να μή δώ τον θάνατό μου και με κραυγή απελπισίας. Γύρισε τότε ο παππούς και με κύταξε. Μία μέρα. οδηγώντας το φορτηγό με γεμάτο φορτίο. απάντησα.Αν θέλω λέει. . γιατί τον περνούσα για ψιλοχαζό. κλείνω με τα χέρια τα μάτια μου. Χαμογέλασε και με ρώτησε: – Από πού είσαι εσύ. λοιπόν. πέτρες απ’ το βουνό.Από τις Καρυές. Φθάσαμε και κτυπήσαμε την πόρτα. Σε μια μεγάλη λακκούβα. και για ποιά μαυροφόρα λέει. έγινε αυτό πού φοβόμουν. η ζωή μου δεν είχε καμμία σχέση με την Εκκλησία. μια ζωή κοσμική. Δεν μπόρεσα να το συνειδητοποιήσω. Εκεί πού είχα τα μάτια μου σφαλισμένα με τα χέρια. Βλέπω το φορτηγό σταματημένο στην άλλη πλευρά του δρόμου με κατεύθυνση προς τα πάνω. Στεκόμουν με απορία. πάσα η κτίσις καινουργείται. Η ταχύτητα αυξανόταν. Ν’ ανάψης ένα κερί. . ότι ο Θεός δεν τα μετράει τα χρόνια του μοναχού. πώς συνέβη δεν ξέρω. Εγώ ήμουν οδηγός. στην Μ. έλεγξα το φορτηγό και όλα λειτουργούσαν μια χαρά. χαιρέτησα τον παπά και κίνησα για το σπίτι . πού ήταν πολύ της Εκκλησίας. Πού με ξέρει και για ποιά μαυροφόρα λέει.Τί να σάς πώ Γέροντα. και εμείς οι γεροντότεροι με την ξεροκεφαλιά μας.Μ. καλή ώρα. λοιπόν. δεν τα μετράω. αλλά εις μάτην. Εσύ εκεί. σκέφθηκα. Μου πρότεινε.Α.Η καταγωγή μου είναι από το Αργος Ορεστικόν -άρχισε ο παππούς. Μπήκε στη μέση ο φίλος μου και φύγαμε βιαστικά. φύγε από εδώ. Έλα. Ο δρόμος ήταν χωματένιος. Αναψα το κερί μου. κατέβαινα από το Αργος Ορεστικόν και είχα στο δεξί μου χέρι τον γκρεμό. αλλά άγρια. Με το πού βλέπω τις μπροστινές ρόδες στον αέρα. παλινδρομούσα εις το πρώτον…». πού το παιδάκι δεν ήταν καθυστερημένο. Δεν πήγαινε σε καφενεία. Να προσέχουμε να μή την στενοχωρούμε. μόλις με βλέπει το παιδί. Με το πού μπήκαμε στο σπίτι. αλλά δεν τον έκανα συχνά παρέα. .και έγινα μοναχός στα 22 μου χρόνια. Φύγε εσύ πού κάνεις παρέα με την μαυροφόρα. .Φύγε εσύ. άλλοι μου είπαν «φοβερό πράγμα». Του είπα το γεγονός. Προσπαθούσα. αυξάνοντας την προσοχή μου. Χάνω τον έλεγχο του τιμονιού και στρέφεται το φορτηγό προς τον γκρεμό.

Μετά από 22 ώρας αεροπορικού ταξιδιού επιστρέφων εκ της Αυστραλίας μεταβαίνει κατ’ ευθείαν εις την αγρυπνία εις τον Μητροπολιτικό Ναόν του Βελιγραδίου. Κύριε. Ευρισκόμενος εις την Αμερική εις την αποστολή δια την επιστροφή και επανένωση των αποσχισθεισών επαρχιών της Ορθοδόξου κής Εκκλησίας εις την Αμερική με την μητρική Εκκλησία της Σερβίας. Τουλάχιστον να μάθω το όνομά του. Τότε. να πέφτη στη λακκούβα. Κτύπησε το κουδούνι ο ηγούμενος. Σηκώνομαι μετά από ώρα. Θέλησα να τον ρωτήσω για κάποιες απορίες μου.πάνω σ’ αυτόν τον τοίχο. ή Αγιότης ό Πατριάρχης των Σέρβων Παύλος σήκωσε το ράσο . Μου λέει. . βλέπω μια πανύψηλη γυναίκα. δια να ξεκινήσει. «ουκ εγενόμην απειθής τη ουρανίω οπτασία» Πράξ. πού δεν υπήρχαν ούτε τηλεοράσεις.μου. γιατί είχε βραδυάσει. όμως. αν θές να ευχαρίστησης τον Θεό και να σώσης την ψυχή σου. πού σταμάτησε το φορτηγό στον αέρα και ήμουν εγώ μέσα. φωνάζοντας «Παναγία μου»… και ξαφνικά. 19. Τότε αναγνώρισα το περιστατικό πού μου συνέβη με το φορτηγό. κάναμε προσευχή και αρχίσαμε να βγαίνουμε. συνειδητοποίησα μέσα μου. Συγκλονίσθηκε ο παπάς όταν τ’ άκουσε όλα. ευχαριστώντας μέσα μου τον κτίτορα.. Από το αδύναμο αγοράκι.. για την παρηγοριά πού μου έδωσε. καλύτερα εσύ να σιωπάς. Μέσα μου. παιδί μου. έπειτα επί δύο ώρας επιδιορθώνει το ταλαιπωρημένο ράσο του. τα φίλησε και τα έβαλε εις την τσέπη του. οπού ό Ρώσος Πατριάρχης Αλέξιος Β’ θα τον ερώτηση. να βγούμε και να ξανασυναντήσω τον Γέροντα. Ήταν. γνωρίζεις τι χρειάζεται εις ημάς» ή προσευχή του Πατριάρχου Σερβίας π. οφθαλμοφανώς προσευχόμενος• έσκυψε και από τον βυθόν έλαβε δύο λευκά πετραδάκια. η Κυρά μας η Παναγία. με μαύρα ρούχα. μαζί με τον Απόστολο Παύλο. 26. και ειδικά το τελευταίο. Παρέμεινε εις την στάση αυτήν επ’ ολίγον ατενίζων εις το βάθος και το ύψος του ορίζοντος. λοιπόν ανοίγει ένα φώς δυνατό και βλέπω. ούτε στα χωριά κινηματογράφοι. Ο παππούς βγήκε από τους πρώτους.. σ’ αυτή πού σε έσωσε. Ζηλανδία. έγινε εις των μεγαλυτέρων πνευματικών της εποχής του. με δάκρυα και τρέχω και το λέω του παπά. γιατί έφερνα στο νου μου όλο το γεγονός πού άκουσα και με είχε συγκλονίσει. πρόφθασε να επισκεφθεί την Ν. «Μόνον Σύ. Έτσι. Έτσι. Τέτοιο θαύμα μου έκανε η Παναγία μας και εγώ κάθομαι στον κόσμο. Του είπα τα πάντα. πάνω από τον γκρεμό. ότι δεν είμαι για τον κόσμον αυτόν. προτού αναχώρηση από το Λος Άντζελες δια το Σικάγο. πάτερ μου. στον ουρανό ψηλά. αδελφέ μου. όμως αναλογιζόμουν: – Τί είναι όλα αυτά. Πού να πάω. γιατί η φωνή της είναι πάντα ψίθυρος. το πρωί κατά τας 6 μετά την τέλεση της θείας Λειτουργίας. καλή ώρα ο παπάς. πήρα τον ντορβά μου και κίνησα για την παραλία. όπως πιάνουμε εμείς ένα σπιρτόκουτο. τον εαυτό μου να οδηγή. αδελφέ μου. δια την Μόσχα. Και σκύψε όσο μπορείς να την ακούσεις. για να μην ενοχλεί την επιθυμία σου. να το γυρνάη και να το βάζη στην αντίθετη κατεύθυνση του δρόμου. από την πλάγια μεριά πού ήταν όλο τοίχος. εάν εν τω μεταξύ . Περίμενα να γίνη προσευχή. Αυτό. ήρθα στο Άγιον Όρος και δοξάζω τον Θεό για την πανάγαθη Πρόνοιά Του. ήταν αγίου κέρασμα. να ευχαριστήσουμε και να δοξάσουμε τον Θεό και την Παναγία μας. συγκλονισμένος και άρχισα να κλαίω με λυγμούς. Θα μπορούσα να πώ κι εγώ. να προσπαθή να ελέγξη το όχημα. αυτό να τρέχη. να κλείνω τα μάτια μου. του και εισήλθεν εις τα νερά του Ειρηνικού. δια το οποίον άναβαν κερί νομίζοντες ότι απέθανε και το οποίον εις το μάθημα των θρησκευτικών βαθμολογείτο δια του 2. να πιάνη το φορτηγό στον αέρα. Κρυφά λοξοκύταγα την γαλήνια μορφή του παππού. Έτσι προβληματισμένος καθώς πλησίαζα σπίτι μου. να πάς στο Περιβόλι της Παναγίας. Μεγάλο θαύμα. . μου ήρθε κάτι σαν φωτισμός. Μιλάγαμε τόση ώρα και δεν ήξερα πώς τον λένε. το Βασιλόπουλο εκείνο πού αγίασε. Τί λες να βλέπω.. πού τα είδα όλα σε ταινία. ενώ ήταν νύχτα προχωρημένη -υπ’ όψη ότι αυτά έγιναν πριν την κατοχή. Βλέπω σαν σε κινηματογράφο ένα φορτηγό να κατεβαίνη από το βουνό. Έπεσα κάτω αμέσως. να στρέφεται το φορτηγό προς τον γκρεμό. το θέρος του 1992. Τότε κατάλαβα το φοβερό πού μου συνέβη. αλλά ακούσθηκε η καμπάνα της Τραπέζης. γιατί το καραβάκι έφευγε. και ειδικά για την ψηλή και όμορφη μαυροφόρα. Για ποιά μαυροφόρα λέει. Με συγκίνηση άκουσα την ιστορία του παππού και τα θαυμάσια της Κυράς μας της Παναγίας. Παύλου. να χάνω τον έλεγχο. Μέχρι να βγώ είχε εξαφανισθεί.Κι όταν η ψυχή σού μιλά. Σηκωθήκαμε και μαζί με όλους τους πατέρες μπήκαμε στην Τράπεζα. Χρόνο δεν είχα να τον ψάξω. Τον αναγνώστη δεν τον πολυπρόσεχα.

εγώ τα είχα τελείως χαμένα. αλλά πάρα πολύ αυστηρός άνθρωπος. εκεί έπαθε φυματίωσιν και επέστρεψε εις το σπίτι μόνον πλέον. ώστε να εγγραφώ εις Ιερατική Σχολή. Ό θείος ήτο αυστηρός. όλη εις ερωτήσεις και απαντήσεις. Δια να εχη τα προς τον ζην. Ή μήτηρ μου ήλθε ν εις δεύτερον γάμο μετά εν έτος. όταν μεγάλωσα.Έπειτα σημείωσε το σχήμα του Σταυρού εις το σώμα του και έπορεύθη προς το αυτοκίνητο. Δεν ηδυνάμην να αντέξω αύτάς τας εργασίας. πλησίασε. μερικοί αποκτήσαμε και διδακτορικό». ώστε να μη έχομεν δυσκολίας. ήτο δυσκόλως κατανοητή εις την ηλικία εκείνη. γονάτισε και ησπάσθη την χείρα του Σέρβου Πατριάρχου αναφωνών: «Να. με την οποίαν θα ησχολούμην Αργότερον. δια να απόκτηση μόρφωσιν. Την Θεολογική Σχολή ό Πατριάρχης τελείωσε στο Βελιγράδιον. όπως είναι τά μαθηματικά και ή φυσική. Αργότερον. το οποίον τον ανέμενε εις μικράν απόστασιν. από οπού. όπως διηγείται ό ίδιος. Δια τούτο ή έννοια της μητρός εις έμέ είναι συνδεδεμένη με την θείαν. Ήσθανόμην την άπειρον άγάπην της. Πολύ νέος ακόμη έμεινε ορφανός. Ό Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος τον ευρίσκει εις την γενέτειρα του Σλαβονίαν. «Πολύ ενωρίς έμεινα χωρίς γονείς». όμως. και ή μήτηρ μου μετ’ ολίγον απέθανε. μετέπειτα μοναχός και ακολούθως επίσκοπος Παύλος. εγώ τότε ευρίσκω την ευκαιρία να βελτιώσω την εντύπωση. Είχα ποικιλίαν διδασκάλων επί τόσα έτη. 11 Σεπτεμβρίου παλαιόν ημερολόγιο το 1914 εις το χωρίον Κούτσαντασι της Σλαβονίας σήμερον ή περιοχή αύτη ανήκει εις την Κροατία οί Σέρβοι εδιώχθησαν εκείθεν το 1995 κατά τον πρόσφατο πόλεμον. μας μόρφωσε. Εκ νέου ευρέθη εις το Βελιγράδιον. έγινα περισσότερον ανεξάρτητος. πρωτίστως θα συναντήσω την θείαν και υστέρα τους υπολοίπους». ώστε κάποτε τού άναψαν και κερί πιστεύοντες ότι πέθανε! Ή θεία αντελήφθη ότι ό Γκόικο δεν ήτο δια αγροτικός εργασίας και απεφασίσθη να τον στείλουν εις τον θείον. Ήτο καλός. λέγει ο ίδιος. οι όποιοι παρακολουθούν τας τελετουργίας του. να οδηγούμε εις την βοσκή. την οποίαν είμεθα υποχρεωμένοι. οπού μετανάστευσαν οί γονείς του από την Νότιον Σερβία. ένας άγιος πού περπατά στη γη»! Τα ίδια λόγια την εποχή εκείνη θα ήδύναντο να ακουσθούν και εις την Σερβία υπό των ανθρώπων. έως ότου τον ονομάσουν ζώντα ακόμη εις την γήν «αγιον». Ως παιδί ήτο. πράγμα το οποίον δυσκόλευσε την ζωήν του ακόμη περισσότερον. Όταν με σήκωνε εις το μάθημα. εκείνη μου αναπλήρωσε την μητέρα. ηναγκάσθησαν να καταφύγουν εις την Σερβία. Εις εκ των πρακτόρων του FΒΙ. εις τας αποβάθρας φορτοεκφορτώσεως των λιμένων… Εκείθεν και ή παραμόρφωσης του αντίχειρας μου. Συνήθως λέγει: «Όποιος γνωρίζει. Υπερίσχυσε ή επίδρασης των συγγενών μου. Είχα όμως την αίσθησιν των περασμένων αιώνων και των προγόνων. Έγεννήθη την ήμέραν του εορτασμού της Απότομης της κεφαλής του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου. τότε ότι το μέλλον μου θα ήτο συνδεδεμένο με την Έκκλησίαν». σηκώνω το χέρι και διορθώνω τον βαθμό μου. οί όποιοι προσηύχοντο εις τον χώρον αυτόν δια έμέ αύται αί προσευχαί ήσαν παρούσαι. οί όποιοι τον επέβλεπαν. αλλά και υπό όσων τον συναντούν εις τας οδούς του Βελιγραδίου. δεν ημπορούσα τίποτε να ειπώ. Όμως. αλλά δίκαιος. δια τα οποία δεν απαιτείτο πολλή μνήμη. «ό πατήρ μου ειργάζετο εις την Αμερική. Σέρβος από την Ουγγαρία. Μία διδακτική ύλη. εκείνος την δίδασκε τόσον καλώς. «Προτού αρχίσω το γυμνάσιο. ενώ ό αδελφός μου και εγώ μείναμε με την γιαγιά και την θείαν. αν και παρέμεινε το ενδιαφέρον μου δια την φυσική. εις βάρος σχεδόν του σχολείου και της μελέτης. δια να αποθάνει. ιδιαιτέρως κατά τον ελεύθερον μου χρόνον». Μακράν και δύσκολο όδόν διήλθε ό Γκόικο Στόιτσεβιτς. τόσον πολύ ασθενικός. Τίποτε εις τον νεαρό Γκόικο δεν εμαρτύρει το εκκλησιαστικό μέλλον του. Την άνοιξη του 1942 ό συμμαθητής μου Ιερομόναχος . αν και περισσότερον μου άρεσαν τα μαθήματα. καθώς με το «μπαστουνάκι» του μετέβαινε εις την αγορά η εις κάποιον σύναξιν ή εις κάποιον αλλην έργασίαν. κάτι ψέλλιζα από εδώ και από εκεί και εκείνος στρεφόμενος εις έμέ έλεγε: κάθισε»! Όταν εκείνος ερωτά κάτι δυσκολότερων. αλλά δι’ έμέ εκείνος έμεινε ό καλύτερος παιδαγωγός και διδάσκαλος. Όλοι τελειώσαμε το Πανεπιστήμιο. δεν εφαντάσθη. θα πάρη 2». ούτε καν ό βαθμός του εις το μάθημα των θρησκευτικών! Αν και μεγάλωνε εις θρησκευόμενη οικογένεια και ητο άριστος μαθητής. εις το μάθημα τούτο είχε βαθμό 2! «Ό καθηγητής μας ητο κοντός. Αργότερον διηγείτο περί της εποχής αυτής: «Εις τα περίχωρα της πόλεως Τούζλα επεβιώσαμεν χάρις εις μίαν αγελάδα. Όλα τα παιδιά του. δια να προετοιμασθώ εκεί ολίγον… εκεί παρέμεινα επί ένα μήνα αλλά δεν ηδυνάμην να εννοώ τα πολλά εις τας Ακολουθίας. ώστε εγώ και τώρα σκέπτομαι ότι όταν αποθάνω. τώρα όμως πλέον ως πρόσφυξ. ηργαζόμην εις τας οικοδόμος. ηναγκάσθη να δεχθεί να αναλάβει βαρείας εργασίας εις οικοδόμος. Αν γνωρίζω. όπως και οι αναστεναγμοί και αί χαραί των και τούτο εχαράχθη τόσον πολύ εις την μνήμην μου. με έστειλαν εις την μονήν Οραχόβιτσα. όπως και πολλοί άλλοι Σέρβοι. όπως είναι ή Δογματική. μαζί και εγώ. δεν είχα πλέον «τρακ». Ό ίδιος διηγείται: «Όταν το 1941 κατέφυγα εις το Βελιγράδιον.

εσκεπτόμεθα. Τότε όλος ό άνθρωπος μεταμορφούται ουσιωδώς εις κατάστασιν προσευχής: να σωθώμεν ως λαός και ως άτομα Πρέπει να υπηρετώμεν τον Θεόν. όμως. τούτο ήτο ευκαιρία. Και τότε. Βλέπων εκ του πλησίον την ζωήν των μοναχών ηθέλησε και ό ίδιος να κόρη μοναχός. Όταν. ανήκει εις την αδελφότητα της μονής Ράτσια. ώστε να μη τους μεταδώσει το νόσημα Όσον οί μοναχοί τελείωναν τας Ακολουθίας. εις το ίδρυμα των παιδιών προσφύγων από την Βοσνία. μόνος εις το κελί του. Εις την οπίσθια όψιν του Σταυρού χάραξε τα λόγια σλαβονιστί: «Εις την μονην Βούγιαν δια την θεραπεία μου προσφέρω ό δούλος του Θεού Γκόίκο». Αμέσως το δίπλωσα στα γόνατα μου και του «τις έβρεξα» λέγοντας του: «Βρε. ένα παιδί να απομακρύνεται και να βυθίζεται εις τα νερά πατά εις τον βυθόν. Τας μεταπτυχιακός σπουδές εις την Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών παρακολούθησε κατά το διάστημα από το 1955 έως . εις την εποχή του μεγάλου αγώνος της κομμουνιστικής εξουσίας εναντίον ήδη της βαθέως δοκιμαζόμενης Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. εμφανίζεται εις την επιφάνεια. έφευγαν κλείνοντας ταχέως την θύραν. άλλα δεν ημπορεί να ελθη προς την όχθη. ή μάνα και ό πατέρας σου έφονεύθησαν και εσύ τώρα θέλεις να πνιγείς εμπρός μου. «Όσον χρόνον ήμουν στην Ράτσια». να μη τρώγει μαζί με την αδελφότητα και να αποφεύγει οποιανδήποτε επαφή με τους άλλους. όμως τα παιδιά είναι παιδιά! Βλέπω. Τας εσωτερικός μας ανησυχίας και αγωνίας εζεύξαμεν εις το άρμα των καθημερινών μας διακονιών. όμως. θα σημείωση αργότερα σε ένα αυτοβιογραφικό του κείμενον. επήγα δια εξετάσεις και μου είπαν: Φυματίωσης!». λοιπόν. Που είναι ό νους σου. κατάλαβε ότι το πρόγραμμα δεν μπορούσε πλέον δυνατόν να πραγματοποιηθεί. Είχαμεν την ανυπομονησία το Εσπέρας μετά την εργασίαν να συγκεντρωθώμεν όχι δια ανάπαυσιν αλλά δια προσευχήν. να αναλογίζεται τα του μέλλοντος. Ήλεγχαν και το κελί του Γκόικο. επληροφορούντο ότι έπασχε από φυματίωσιν. 0ι Ιατροί εις τον Γκόικο είπαν ότι του έμειναν μόνον τρεις μήνες ζωής. ήρχισαν να εμφανίζονται τα σημεία της θεραπείας. Τον ανέλαβαν οί μοναχοί εις την Ίεράν Μονην Βούγιαν. Έπειτα ηργαζόμην ως κατηχητής και παιδαγωγός εις την Μπάνια Κοβίλιατσα. αλλά του συνέστησαν να μη εισέρχεται εις τον ναό κατά την ώραν των ακολουθιών και της θείας Λειτουργίας. ως εκ θαύματος. τότε εκείνος εισήρχετο εις τον ναόν και προσηύχετο λουόμενος εις τα δάκρυα Εις την ίεράν Μονην ήρχοντο στρατιώται διαφόρων στρατών. Κάποτε ελαμβάναμεν μόνον ένα κομμάτι ψωμί και όλην την ήμέραν εργαζόμεθα εις τους αγρούς επεβλέπαμεν τα ζώα της Μονής. Αν και προφανώς εξηντλημένος και άρρωστος. Εν το μεταξύ ό Ιεροδιάκονος Παύλος το έτος 1950 – 51 διετέλεσε λέκτωρ εις την Ιερατική Σχολή εις το Πρίζρεν την οποίαν κατέστρεψαν και έκαψαν οι Αλβανοί τον Μάρτιον του 2004 εις το Κόσσοβο υπό τα όμματα ιών στρατιωτών του ΝΑΤΟ… Ως ιερομόναχος έκάρη το 1954• το αυτό έτος έλαβε την διάκρισιν του πρωτοσύγκελου. προσπαθεί να εισπνεύσει. Το 1957 γίνεται αρχιμανδρίτης.». παιδάκι μου. Με προσευχήν πολέμησε την ασθένειαν. «εις την μονην δεν είμεθα χωριστά από τον λαόν και οΰτως πληροφορούμεθα το τι συνέβαινε εις τον κόσμον και εις ποίαν εποχή ζώμεν. Μίαν ζεστή ήμέραν του Αυγούστου το 1944 ημείς οί παιδαγωγοί ωδηγήσαμεν τα παιδιά εις τον ποταμόν Δρίνα Εδείξαμεν εις αυτά το σημείον μέχρι του οποίου θα ήδύναντο να προχωρήσουν εντός του πόταμου. Ή βαρεία ασθένεια. ‘Ύστερα από τα έτη της ζωής του ως δοκίμου εις την Ίεράν Μονην Βούγιαν εκάρη μοναχός εις την Ίεράν Μονην του Ευαγγελισμού το 1948. όρμισα προς το παιδί και το έβγαλα έξω. μεταφέραμε τα ξύλα από το δάσος Επί εν χρονικό διάστημα ειργαζόμην στον νερόμυλο της Μονής. Μου ανέθεσαν ελαφρότερες εργασίας. Ό Γκόικο δεν έχασε το ηθικόν του. Ζεστός και κάθιδρος όπως ήμουν. Ως δείγμα της ευγνωμοσύνης του προς την Ίεράν Μονην οπού εθεραπεύθη.Ελισαίος Πόηοβντς με ώδήγησεν εις την ίεράν μονην της Αγίας Τριάδος εις την Όβτσαρα Ή μονή είχε καλά οικονομικά και ήδύνατο να συντήρηση και έμέ. Του εδόθη το όνομα Παύλος. τας οποίας δεν προεφθάναμεν να διεκπεραιώσωμεν έως το βράδυ. το οποίον με κάθε τρόπον θα προσπαθήσει να τίμηση ακολουθών την άποστολικήν όδόν και τα λόγια εκείνου. Δεν υπάρχει μεγαλύτερα μακαριστής από την στιγμήν. Προηγουμένως είχε πρόγραμμα την ζωήν του εγγάμου ιερέως. εις όλους ητο ύποπτος. από το οποίον το έλαβε —του Αποστόλου Παύλου. Αμέσως μετά ταύτα ασθένησα. κατά την οποίαν ό κουρασμένος άνθρωπος προσεύχεται εν ταπεινώσει. ή οποία εκείνη την εποχή δεν άφηνε καμμιάν ελπίδα σωτηρίας. με το μαχαιρίδιον σκάλισε εις το ξύλον τον Σταυρόν και την σταύρωσιν του Κυρίου. Το όνομα. ό ήδη δόκιμος μοναχός Ρόϊκο. Τώρα. οποίος και να κυβερνά και τούτο δια ημάς απετέλει το βαθύτερο νόημα του μοναχικού βίου». είχα ψηλό πυρετό. Από το 1949 έως το 1955. Αυτός ό Σταυρός σήμερον είναι από τα συχνότερο ενθυμούμενα κειμήλια του θησαυροφυλακίου της Μονής. από την Βοσνία εσώθης. μετά από την παρέλευσιν της νόσου.

1957. Εν συνεχείς εκλέγεται εις τον επισκοπικό θρόνο Ράσκας και Πρίζρεν Κόσσοβο.
Εις το Κόσσοβο και τα Μετόχια εις την περιοχή της Ράσκας, εις τον επισκοπικό αυτόν θρόνο θα
υπηρέτηση σχεδόν 34 χρόνια Την εποχή εκείνη, όταν εγίνοντο πολλά κατά της Εκκλησίας με την
συγκατάθεσιν του Κράτους, ηναγκάσθη να αντιστέκεται εις διαφόρους επιθέσεις: με την καθαράν
προσευχήν, με την συνετή καθοδήγησιν και τας κραυγαλέας προσκλήσεις. Την Ίεράν Σύνοδο της
Σερβικής Εκκλησίας και το Κράτος ενημέρωνε συνεχώς ως προς τας επιθέσεις, αί οποίαι ελάμβαναν
χωράν κατά των Σέρβων και κατά της περιουσίας της Σερβικής Εκκλησίας εις το Κόσσοβο και τα
Μετόχια
«Ελάμβανα τας προειδοποιήσεις να προσέχω τας τακτικός αναφοράς μου προς την Σύνοδο, διότι
αύται έφθασαν και εις τας χείρας της κρατικής εξουσίας, καθώς ητο ολοένα και σαφέστερο ότι
κάπου είχεν ήδη αποφασισθεί να μη είναι πλέον σερβικό το Κόσσοβο», θα σημείωση ό Πατριάρχης
Αργότερον.
Καί ό ίδιος συχνά προσωπικώς εγίνετο θύμα Καθ’ όδόν έγίνετο αντικείμενο προπηλακισμών,
ύβρεων, βασανισμών. Εις τα λεωφορεία τον εδίωκαν βιαίως. Εις στάση λεωφορείου εις το Πρίζρεν
κάποιος Αλβανός τον ράπισε με λύσσα χωρίς αιτία. Λόγω της βιαιότητας του ραπίσματος, το
καλυμμαύκι και ό επίσκοπος επήγαν εις αντίθετο κατεύθυνσιν! Ό άρχιερεύς εσηκώθη, επήρε το
καλυμμαύκι, το έβαλε εις την κεφαλήν, με οίκτων κοίταζε τον επιτεθέντα και συνέχισε τον δρόμο
του. Από το Πρίζρεν μέχρι το Βελιγράδι ταξίδευε πολλάκις εις τα βαγόνια με παράθυρα χωρίς
κρύσταλλα, οπού το χιόνι σκέπαζε τα καθίσματα Υπέφερε τα πάντα, χωρίς γογγυσμόν, φροντίζων
πολύ περισσότερον δια την επαρχία του και τους άλλους, παρά δια τον εαυτόν του. «Αυτόν τον
επίσκοπο και πολύ μορφωμένο θεολόγο», σημείωσε ό γνωστός Ιστορικός της Τέχνης Ζ.Σ., «τον
βλέπαμε πώς από την σκαλωσιά, πού σου σπάει τον λαιμό, επιδιόρθωνε τας στέγες των ναών η τα
κονάκια των μοναχών, ενώ στην έδρα της επαρχίας του δεν έχει αρχιεπισκοπικό μέγαρο, αλλά ένα
κελί, χωρίς τηλέφωνο και χωρίς προσωπικό γραμματέα, μόνον με την γραφομηχανή εις το γραφείο,
οπού ό ίδιος συντάσσει τας εκθέσεις, αναφοράς και έπιστολάς γράφων εις το φθηνότερο χαρτί της
αγοράς! Παντού υπάρχουν πλήθος ποιμαντικών απαντήσεων εις τας ερωτήσεις των πιστών: από τα
πλέον απλά και πρακτικά θέματα μέχρι των πλέον πολύπλοκων και πνευματικών…».
Ιδιαίτερα φροντίδα έδειχνε δια την Ιερατική Σχολή του Πρίζρεν, οπού ενίοτε έκαμνε διαλέξεις. εκεί
επεσκέπτετο συχνά τους μαθητάς ενδιαφερόμενος δια το ποίον εις τι θα βοηθήσει. Τας νύκτας
σκέπαζε τους μαθητάς εις τον ύπνον των!
Πολλούς αιφνιδίασε το ότι ό επίσκοπος Παύλος εξελέγη εις τον πετραρχικό θρόνο. Έως τότε δεν είχε
προβληθεί από τα ΜΜΕ και δια το κοινόν αλλά και μεταξύ των υπολοίπων επισκόπων δεν ήτο ό
κύριος υποψήφιος δια την έδρα του πρώτου ιεράρχου.
Εις την συνεδρία της Ιεράς Συνόδου της Σερβικής Εκκλησίας δια την εκλογή Πατριάρχου 1.12. 1990,
συμφώνως προς το σύνταγμα της Εκκλησίας της Σερβίας, έπρεπε οί εκλέκτορες επίσκοποι να
«σταυρώσουν» τρεις υποψηφίους, οί όποιοι όφειλαν να συγκεντρώσουν το ελάχιστον 13 ψήφους.
Εις τον α’ γύρο εξελέγησαν μόνον δύο. Ό τρίτος, ό επίσκοπος Παύλος, λόγω ανεπαρκείας ψήφων 11
παρέμεινε εκτός και μόνον εις τον 9ον γύρο εξελέγη δια 20 ψήφων και εισήλθεν εις την τριάδα των
υποψηφίων. Ακολούθησε ή τελική φάσης της εκλογής δια κλήρου, δηλαδή δια του αποστολικού
τρόπου: ό ηγούμενος της μονής Τρόνοσσα κατόπιν προσευχής εξάγει εκ του βιβλίου του Ευαγγελίου
τρεις σφραγισμένους φακέλους με τα ονόματα των τριών υποψηφίων, τους ανακατεύει και
λαμβάνει τον ένα, τον οποίον και παραδίδει εις τον προεδρεύοντα, τον μεγαλύτερον αρχιερέα, ό
όποιος ιστάμενος προ της Ωραίας Πύλης δεικνύει τον σφραγισμένο φάκελο, τον ανοίγει και
ανακοινώνει: «ό αρχιεπίσκοπος του Πεκίου, ό μητροπολίτης του Βελιγραδίου και των Κάρλοβτσι και
ό Πατριάρχης της Σερβίας είναι ό επίσκοπος της Ράσκας και του Πρίζρεν Παύλος!».
Σχολιάζων, μετά 15 έτη από της εκλογής, ό μητροπολίτης Μαυροβουνίου κ. Αμφιλόχιος το γεγονός
έγραφε: «Ό μοναδικός άνθρωπος, ό όποιος δεν ήθελε πράγματι να γίνει Πατριάρχης, ήταν ό
Πατριάρχης Παύλος!».
Μετά την εκλογή ό Πατριάρχης Παύλος απευθυνόμενος εις την Ίεράν Σύνοδο θα πει: «Αι δυνάμεις
μου είναι μικραι και σεις το γνωρίζετε. Εγώ εις αύτάς δεν ελπίζω. Ελπίζω εις την βοήθειάν σας καί,
επαναλαμβάνω εις την βοήθειαν του Θεού, με την οποίαν Εκείνος μέχρι σήμερον με υπεστηριζεν. Ας
είναι προς δόξαν Θεού και προς όφελος της Εκκλησίας του και του δοκιμασμένου λάου μας εις
αυτούς τους δύσκολους καιρούς». Την επόμενη ήμέραν της ενθρονίσεως εις τον μητροπολιτικό ναό
ανακοίνωνε το ολιγόλογο πρόγραμμα του: «Ανερχόμενος ως 44ος Πατριάρχης Σερβίας εις τον θρόνο
του Αγίου Σάββα δεν έχω κανένα δικό μου πρόγραμμα δια το πατριαρχικό έργον. Το πρόγραμμα μου
είναι το Ευαγγέλιον του Χριστού η καλή αύτη αγγελία περί του Θεού μεθ ημών και της Βασιλείας Του

εντός ημών -έφ’ όσον με την πίστιν και την αγάπην Τον δεχθούμεν».
Ανέλαβε τα πατριαρχικά του καθήκοντα εις μίαν των δυσκολότερων περιόδων της σερβικής
ιστορίας: στον καιρόν των πολέμων, των πιέσεων και εκβιασμών των ισχυρών του κόσμου, των
εσωτερικών αναταραχών και της ανέχειας, εις τον καιρόν της αμφισβητήσεως των ιερών και οσίων.
Αντεστάθη εις το κακόν από οπού και αν ήρχετο, προσκαλών να συνετισθούν και οι συμπατριώται
και οί ξένοι. Τονίζει ότι: «Υπό τον ήλιον υπάρχει αρκετός χώρος δια όλους» και ότι: «Την ειρήνη
χρειάζονται ομοίως όλοι οί άνθρωποι, όπως ημείς και ο εχθροί μας». Πολλάκις αναφέρει χωρία από
εν δημοτικό σερβικό ποίημα, οπού λέγεται: «Καλύτερον είναι να χάσωμεν το κεφάλι μας, παρά να
χάσωμεν την ψυχήν μας». Με τους έξης λόγους διδάσκει ότι «έχομεν υποχρέωσιν και εις την πλέον
δύσκολο κατάστασιν να συμπεριφερώμεθα ως άνθρωποι και δεν υπάρχει συμφέρον ούτε εθνικό
ούτε προσωπικό, το οποίον θα ημπορούσε να αποτελεί δικαιολογία του να μη είμεθα άνθρωποι».
Αυτοί οί συνεχώς επαναλαμβανόμενοι λόγοι του «να είμεθα άνθρωποι», γέμισαν τα αυτιά ακόμη και
των μικρών παιδιών, τα όποια χαϊδευτικός τον ονομάζουν «Ό Παύλος-Παύλος-Να ΕίμεθαΆνθρωποι». Όλοι άκουσαν τους λόγους αυτούς, όμως πολλοί δεν ηθέλησαν να υπακούσουν. Μεταξύ
αυτών και εκείνοι, οί όποιοι εις την γενέτειρα του σημερινή Κροατία, κατά την διάρκεια του πολέμου
του ‘90, κατεδάφισαν τον ορθόδοξο ναόν μόνον και μόνον επειδή εις αυτόν εβαπτίσθη ό Πατριάρχης
των Σέρβων! Τούτο συνέβη, ενώ εις ακτίνα 40 χιλιομέτρων από τον ναόν δεν έγίνοντο καν μάχαις.
Ό Πατριάρχης Παύλος είναι ακούραστος εις την τέλεσιν των ποιμαντικών καθηκόντων του. Ούτω
κατά το παρελθόν φθινόπωρο, εις τα 91 έτη του, απεφάσισε να επισκέφθει την Αυστραλία μεταξύ
των άλλων και δια να άγιάση την έκτασιν των 87 εκταρίων, τα όποια αγόρασε ή Σερβική Εκκλησία,
δια να κτιστή εκεί το κολλέγιον «Άγιος Σάββας», οπού μαζί με τα Σερβόπουλα, θα διδάσκωνται και
Ρωσσόπουλα, Ελληνόπουλα κ.λπ.
Μερικοί επίσκοποι προσεπάθησαν να τον αποτρέψουν λέγοντες ότι ταξίδι τόσης διαρκείας είναι
πέραν της αντοχής του. Ό Πατριάρχης αντέλεγε: «Δι’ έμέ δεν είναι δύσκολο, αλλά πώς θα τα
καταφέρουν αυτοί ή συνοδεία;».
Επήγε εις την Αυστραλία προσπαθών την δύο εβδομάδων επίσκεψιν να την κάνη ιεραποστολικός
όσον περιεκτικωτέραν έγίνετο. Όταν επέστρεψε εις το Βελιγράδιον, κατ’ ευθείαν πήγε εις την
αγρυπνία, αν και με το αεροπλάνο ταξίδευε επί 22 ώρας και αμέσως το πρωί ξεκίνησε δια την
Μόσχα.
Γνωρίζων όλα αυτά ό φιλοξενών αυτόν Πατριάρχης της Ρωσίας Αλέξιος Β’ αστειευόμενος τον
ρώτησε:
«Αγιότατε, πήγατε τόσον μακρύ ταξίδι, φθάσατε και ως εδώ μήπως, τυχόν προφθάσατε να
επισκεφθείτε και την Νέαν Ζηλανδία, επειδή και εκεί υπάρχει ό ορθόδοξος κόσμος μας;…».
«Αγιότατε, αυτήν την φοράν δεν το έκανα, αλλά βεβαίως θα το κάνω εντός των επομένων 90 ετών!».
Ό Πατριάρχης Παύλος, παρά τας πολλάς υποχρεώσεις του, ζή και γνήσιο μοναχικό βίον. Κάθε πρωί
εις το παρεκκλήσιο του Πατριαρχείου λειτουργεί και κοινωνεί και κάθε βράδυ είναι παρών εις τον
Μητροπολιτικό ναό κατά την εσπερινή ακολουθία.
Προτού τέλεση την θείαν Λειτουργία, δεν αναχωρεί δια κανένα σκοπό.
Με την πορείαν της ζωής του, αρχίζοντας από τον τόπον της γεννήσεως του και τους τόπους της
μορφώσεως του έως εκείνους οπού υπηρετεί, έγινε εν ενωτικό σύμβολο της Σερβικής Εκκλησίας.
Επίσης, κατά την ζωήν του και κατά τον ρόλο του εις τον ορθόδοξο κόσμον, εκείνος είναι και εν των
συμβόλων της ενότητας της οικουμενικής Ορθοδοξίας.
Όσον κάποτε, κατά τα έτη των προσφάτων πολέμων» από το διαμέρισμα του εις το Πατριαρχικό
μέγαρο είδεν εις τον δρόμο μίαν ομάδα προσφύγων να βρέχονται, κατέβει και ήνοιξεν την μεγάλην
από ξύλον βελανιδιάς θύραν του Πατριαρχείου και τους κάλεσε να εισέλθουν, δια να
προστατευθούν από την βροχή. Όταν οί συνεργάται του έκαναν παρατήρησιν ότι υπήρχε και
πιθανότητα να εισέλθει και κάποιος μη καλοπροαίρετος —εις τον πόλεμο ήσαν—τους απήντησε:
«Πώς μπορούσα εγώ να κοιμούμαι εκεί επάνω στα ζεστά, ενώ τα παιδιά αυτά να βρέχονται έξω!».
Και οί έξης συγκλονιστικοί λόγοι είναι ιδικοί του: «Εάν ηδυνάμην να προφθάσω, ό άναστάς Θεός
είναι μάρτυς μου, θα εστεκόμην ενώπιον των ναών, των νοσοκομείων και ενώπιον των πολυτελών
χώρων δια τας δεξιώσεις και τας επιδείξεις μόδας και προσωπικώς θα ζητούν ελεημοσύνη δια τα
δοκιμαζόμενα αδέλφια και παιδιά μας. Ό κάθε εξ ημών θα έπρεπε, με ενεργό τρόπον, να εντροπιάση
όλας εκείνος τας επιδεικτικός πλεονεξίας, αϊ οποίαι υπάρχουν εις τόσους δημοσίους χώρους και όχι
μόνον απλώς να σκανδαλιζόμεθα και να απελπιζώμεθα, επειδή ή αναισχυντία κυριάρχησε γύρω
μας».
Ό Πατριάρχης φροντίζει ό ίδιος τον εαυτόν του εις όλας τας ανάγκας του: μόνος του ετοιμάζει το
φαγητό του, καθώς ή διατροφή του, καθ’ όλον το έτος, είναι σχεδόν νηστίσιμος -συνήθως τρώγει τα

βραστά λαχανικά, το λάδι το προσθέτει μόνον κατά τας εορτές, σπανιότατα τρώγει ολίγον ψάρι, το
κρέας ποτέ. Το αγαπημένο του ρόφημα είναι ό χυμός ντομάτας, καθώς ή τροφή της αρεσκείας του
είναι ή τσουκνίδα Όταν δεν νηστεύει, του αρέσουν τα γαλακτοκομικά Τα ενδύματα του τα ράπτει,
επιδιορθώνει και πλένει ό ίδιος. Όπως διορθώνει και συντηρεί και τα υποδήματά του.
Έκτος αυτού προσέχει και το τι γίνεται γύρω του. Εις το Πατριαρχείων επιθεωρεί και φροντίζει όλα
να λειτουργούν όσον καλύτερα γίνεται. Όταν τελείωση το οραρίων της εργασίας και όλοι έχουν
αναχωρήσει, τότε ό Πατριάρχης έρχεται να σβήσει τα φώτα, τα όποια λησμόνησαν οι εργαζόμενοι.
Συχνάκις μόνος του διορθώνει και τα υδραυλικά, τα παράθυρα, τα κλείθρα..
Φροντίζει, παντού οπού υπάρχει ανάγκη και περί των πραγμάτων της γης, αν και τονίζει ότι ή
πραγματική πατρίς ημών είναι «άνω» και δια τούτο υπενθυμίζει ότι πρέπει να προσέχωμεν: «Όταν
μίαν ήμέραν παρουσιασθώμεν ενώπιον των προγόνων μας, να μη αισχυνθώμεν δια αυτούς, ούτε
εκείνοι να αισχυνθούν δια ημάς».
Ο Μ. Βασίλειος και ο παραμορφωμένος Χριστιανισμός
Θέλω να μιλήσω για τον Άγιο Βασίλειο, αλλά να μην πω τα συνηθισμένα πού λένε όσοι γράφουνε γι’
αυτόν τον αληθινά Μέγαν άγιο. Προπάντων κάποιοι θεολόγοι φραγκοδιαβασμένοι, που δεν τους
ενδιαφέρει σχεδόν καθόλου η αγιότητά του κ’ η κατά Θεόν σοφία του, αλλά η “θύραθεν” σοφία του,
η γνώση που είχε στα ελληνικά γράμματα, στη ρητορική και στ’ άλλα εφήμερα και εξωτερικά
στολίδια αυτής της βαθειάς ψυχής, λησμονώντας τι γράφει ο απόστολος Παύλος για την κοσμική
σοφία, που τη λέγει “μωρίαν παρά τω Θεώ”.
Για τους τέτοιους, η φιλοσοφία είναι σεβαστή, μάλιστα περισσότερο από τη θρησκεία κι’ ας θέλουνε
να το κρύψουνε. Η επιστήμη πιο πειστική από την πίστη, η αρχαιότης πιο σπουδαίο οικόσημο από
τον Χριστιανισμό. Γι αυτό, όλα τα μετράνε μ’ αυτά τα μέτρα. Η άξια των άγιων Πατέρων δεν έγκειται
στην αγιότητά τους, άλλα στο κατά πόσον είναι δεινοί ρήτορες, δεινοί συζητηταί, δυνατοί στο
μυαλό, μ’ ένα σύντομο λόγο, κατά πόσον έχουνε όσα εκτιμούσε και εκτιμά η αμαρτωλή
ανθρωπότητα κι’ όσα είναι ή περιττά για το χριστιανό, ή βλαβερά, κατά το Ευαγγέλιο. Μα δεν πάει
να λέγει το Ευαγγέλιο! Αυτοί οι διδάσκαλοι του λαού δεν ρωτάνε τίποτα, αυτοί τραβάνε το χαβά
τους. Τον Παύλο, που είχε πει χίλιες φορές και κατά χίλιους τρόπους πως η γλωσσική επιτηδειότητα
δηλ. η ρητορεία, είναι ψεύτικη και δεν τη θέλει ο Χριστός, αυτοί, σώνει και καλά, με το ζόρι, τον
ανακηρύξανε “μέγαν ρήτορα”, αυτόν που είπε λ.χ. “ου γάρ απέστειλε με ο Χριστός βαπτίζειν, αλλ’
ευαγγελίζεσθαι, ουκ εν σοφία λόγου, ίνα μη κενωθή ο σταυρός του Χριστού”, και που γράφει στους
Κολοσσαείς; “Βλέπετε προσέξετε μη τις υμάς έσται ο συλαγωγών δια της φιλοσοφίας και κενής
απάτης, κατά την παράδοσιν των ανθρώπων, κατά τα στοιχεία του κόσμου, και ου κατά Χριστόν”.
Αυτοί όμως που εξηγούνε στο λαό την Αγία Γραφή, είναι κουφοί και τυφλοί, και κάνουνε πως δεν
ακούνε και δεν βλέπουνε, κι’ αυτόν που είπε πως η φιλοσοφία είναι “κενή απάτη”, τον ανακηρύξανε
μέγαν φιλόσοφον, στοχαστήν, τετραπέρατον εγκέφαλον “κατά την παράδοσιν των ανθρώπων, κατά
τα στοιχεία του κόσμου, και ου κατά Χριστόν”. Θέλουνε να τον κάνουνε “εφάμιλλον των αρχαίων
φιλοσόφων οίτινες εδόξασαν την ανθρωπότητα”, ώστε να έχει κι’ ο Χριστιανισμός κάποιους
μεγάλους νόας κι’ όχι μοναχά τους πτωχούς τω πνεύματι, τα φτωχαδάκια, τους αγράμματους
Αποστόλους, τους απλοϊκούς ασκητάδες, τους ευκολόπιστους μάρτυρες και αγίους. Τους τέτοιους
ψευτοχριστιανούς τους τρώγει η περηφάνια, η κοσμική ματαιοδοξία, επειδή είναι αυτοί που λέγει ο
ίδιος ο Παύλος “εική φυσιούμενοι υπό του νοός της σαρκός αυτών”, και “εν σαρκί όντες” και τα
σαρκικά τιμώντες, θέλουν “Θεώ αρέσαι”. Τον Παύλο που είπε τον φοβερό τούτο λόγο “παν ο ουκ εκ
πίστεως, αμαρτία εστίν” δηλ. “ό,τι δεν προέρχεται από την πίστη, είναι αμαρτία”, με τη μικρόλογη
διάνοιά τους, τον κατεβάσανε στα μέτρα τους, κάνοντας τον λογοκόπο ρήτορα, φιλόσοφο,
κοινωνιολόγο, πολιτικό, διοργανωτή, ψυχολόγο, παιδαγωγό, καιροσκόπο, επειδή αυτά
καταλαβαίνουνε, κι’ αυτά είναι οι πιο μεγάλοι τίτλοι που μπορούνε να φαντασθούνε. Με πιο γερά
λόγια και πιο καθαρά, ζωηρά και τρανταχτά, δεν μπορούσε να τους πει αυτά τα πράγματα κανένα
στόμα, παρεκτός από τον Παύλο, και όμως δεν πήρανε χαμπάρι οι καινούριοι γραμματείς. Ας είναι
τα λόγια του σαν σφυριά που κοπανάνε τα ξερά καύκαλά τους, εκείνοι: το γουδί το γουδοχέρι.
Άκουσε πως μιλά ο Παύλος για την αρχαία σοφία: “Επειδή γαρ εν τη σοφία, του Θεού ουκ έγνω ο
κόσμος δια της σοφίας φιλοσοφίας τον Θεόν, ευδόκησεν ο Θεός δια της μωρίας του κηρύγματος
σώσαι τους πιστεύοντας. Επειδή και Ιουδαίοι σημείον αιτούσι, και Έλληνες σοφίαν ζητούσιν, ημείς
δε κηρύσσομεν Χριστόν εσταυρωμένον, Ίουδαίοις μεν σκάνδαλον, Έλλησι δέ μωρίαν…”. Λοιπόν, ιδού
τι λέγει ο Παύλος και τι διδάσκουνε οι εξηγητές του Ευαγγελίου και του ίδιου του Παύλου, δηλαδή
τη μεμωραμένη σοφία, που θεωρεί τη διδασκαλία του Χριστού μωρία.
Δείχνω μεγάλη επιμονή σ’ αυτό το ζήτημα, γιατί αυτοί που θέλουνε να νοθέψουνε το κατακάθαρο

και γίνουνται αίτια με τις θεωρίες τους να πέφτουνε οι νέοι στην απιστία. Ουχί εμώρανεν ο Θεός την σοφίαν του κόσμου τούτου. με τα βαλτόνερα της γνώσης και της αρχαίας φιλοσοφίας που πίνανε κείνον τον καιρό οι ταλαίπωροι άνθρωποι. ρητορική δεινότητα. αφού ξόδεψα πολύν καιρόν στα μάταια πράγματα. παρά οι φιλόσοφοι κ’ οι ρήτορες κ’ οι άλλοι λογής-λογής μαστόροι της κοσμικής λογοτεχνίας. με τα μέτρα που τον κρίνουνε. “το ύδωρ το ζων το αλλόμενον εις ζωήν αιώνιον”. κατά το πνεύμα “του αιώνος τούτου του καταργουμένου” εορτάζουνε και δοξάζουνε και τον άγιον Βασίλειον. ψυχολογική οξύτητα. Ποιοί είναι οι άρχοντες του αιώνος τούτου.” Σαν να λέγει: “Ποιος από τους σοφούς του κόσμου τούτου. ώστε. που λέγει “εγώ σαν υψωθώ. της κοσμικής σοφίας. και να μην προσηλώνεται η ψυχή στα επίγεια από καμιά συμπάθεια. απάνθρωπος. “σοφόν ηθικολόγον και παιδαγωγόν. που θα καταντήσουνε παρά στην απιστία. για να πάρω απ’ αυτόν κι’ άλλα θεόπνευστα λόγια που βγάζουνε ψεύτες αυτούς τους φραγκοσπουδασμένους ουμανιστές ψευτοχριστιανούς. ομολογημένη ή ανομολόγητη: Όλα αυτά προέρχονται από τον παραμορφωμένο Χριστιανισμό που μαθαίνουν όσοι δασκαλεύονται στα πανεπιστήμια της Δύσης. που λέγει “αν το φως που έχουνε μέσα τους οι τέτοιοι είναι σκοτάδι. θα σας τραβήξω όλους προς εμένα”. ακόμα και την αρχαία γλώσσα. με τα πάθη μας. Που γραμματεύς. Γιατί έχουμε την κατάρα να μαθαίνουνε όλα τα δικά μας από τους ξένους. με τη διαλεκτική τους. με τις κοσμικές φιλοδοξίες μας. θα μπόρεση να συζήτηση. Διάβασα λοιπόν το Ευαγγέλιο. γράφει.” Λοιπόν. “Εμείς. καταγινόμενος να μελετώ τα μαθήματα της “παρά του Θεού μωρανθείσης σοφίας”. έναν ανθρωπινό και λογικό Χριστιανισμό. Αλλά ποιός δίνει σημασία σ’ αυτά που λέγει ο Μέγας Βασιλέως. αυτοί λοιπόν οι τυφλοί οδηγοί στραβώνουνε τον κόσμο. επειδή κάποτε ξύπνησα σαν να κοιμόμουνα σε βαθύν ύπνο. όχι σαν άγιον και αγωνιστή της αληθινής θρησκείας. Γυρίζω πάλι στον Παύλο. επειδή.νερό του Ευαγγελίου. το φανερώνουνε τα παρακάτω λόγια από μια επιστολή που έγραψε στον Ευστάθιο επίσκοπο Σεβάστειας: «Εγώ. αφού έκλαψα πολύ για την ελεεινή ζωή μου. σοφίαν δε ου του αιώνος τούτου. παρακαλούσα το Θεό να με χειροκρατήση για να φωτισθώ στα δόγματα της ευσέβειας. λάτρην της ελληνικής σοφίας”. μεθοδικότητα. εμείς που δεν γνωρίζουμε τα μαστορικά γυρίσματα της διαλεκτικής. κι’ ένα σωρό άλλα τέτοια που τα εκτιμούνε πολύ. Γράφει λοιπόν ο θεόγλωσσος Παύλος και ρωτά: “Που σοφός. γιατί σ’ αυτόν τον άγιο φανερώνουνε την περισσότερη εκτίμηση τους. λένε οι τυφλοί διδάσκαλοι του λαού πως χρειάζονται στο χριστιανό. και σαν είδα πως εκεί μέσα είναι γραμμένο πως συντείνει πολύ στη σωτηρία του ανθρώπου το να πουλήση τα υπάρχοντά του και να τα μοιράση στους φτωχούς αδελφούς του και να ζη χωρίς να φροντίζη καθόλου για τούτη τη ζωή. σαν να μην τους φθάνη το φως του Ευαγγελίου. Αλλά πόσο σύμφωνος είναι ο άγιος με κείνους που τον δοξάζουνε για την ελληνομάθειά του και για την εκτίμηση που είχε στην αρχαία σοφία. από τους φιλοσόφους και τους δεινούς συζητητάς. γιατί ο Χριστιανισμός που δίδαξε ο Χριστός είναι ανεφάρμοστος. Ημείς κάναμε ένα δικό μας Χριστιανισμό. ή καν να καταλάβη αυτά που λέμε εμείς οι μωροί. το σκοτάδι τους πόσο πρέπει να είναι. και άνοιξα τα μάτια μου στο θαυμαστό φως της αλήθειας του Ευαγγελίου κ’ είδα καλά πως ήτανε άχρηστη “η σοφία των αρχόντων του αιώνος τούτου των καταργουμένων”. Και πριν απ’ όλα προσπάθησα να αποκτήσω κάποια ηθική διόρθωση. οι καταργούμενοι. χωρίς να μπορούνε να δούνε οι θεότυφλοι πως ο Παύλος είναι ο μεγαλύτερος και σφοδρότερος εχθρός και κατακριτής της στραβής αντίληψης που έχουνε για τη χριστιανική θρησκεία. αλλά σαν συγγραφέα “καλλιεπών συγγραμμάτων”. κ’ ύστερα τον φέρνουνε αυτό τον ορθολογιστικό Χριστιανισμό σ’ εμάς. που είναι η πατρίδα του ορθολογισμού και του ουμανισμού. επειδή είχε πάθει μεγάλη διαστροφή η ψυχή μου από τη συναναστροφή μου με τους κακούς ανθρώπους. βρίσκουνε σ’ αυτόν περισσότερη εγκόσμια γνώση. αλλά αυτά που λέγει το Πνεύμα το Άγιον με το στόμα μας.” Και παρακάτω γράφει: “Σοφίαν δε λαλούμεν εν τοις τελείοις. τους . χωρίς να ξεδιψάσουνε. να ταξιδέψω και να περάσω τούτη την περαστική φουρτούνα της ζωής». ουδέ των αρχόντων του αιώνος τούτου. κι’ αφού όλη σχεδόν τη νεότητά μου τη χάλασα με το να κοπιάζω για πράγματα ανώφελα αδιαφόρετα. παρακαλούσα να εύρω κάποιον από τους αδελφούς που να διάλεξε αυτόν το δρόμο στη ζωή του. τον κατεβάσαμε εκεί που βρισκόμαστε εμείς. “οι μη έχοντες ελπίδα”. και κάναμε ένα Χριστιανισμό σύμφωνο με τις αδυναμίες μας. δηλ. εμείς οι απαίδευτοι ανατολίτες. κοινωνική δραστηριότητα. όπως λέγει ο μεγάλος Ιεροεξεταστής του Ντοστογιέφσκη. μαζί μ’ αυτόν. των καταργουμένων”. κι’ όχι κατά βάθος εμείς. Και παίρνω όλο λόγια του Παύλου. γιατί ψυχές που θρέφονται με την “κενή άπατη”. αντί ν’ ανέβουμε προς τον Χριστό. ένα βολικό. και δώσαμε και στους αγίους τα προσόντα που εκτιμούμε και που θαυμάζει η υλοφροσύνη μας. Που συζητητής του αιώνος τούτου. που τα σκοτεινά φώτα τους.

Εκδ. δεν παίρνεις όμως τίποτα. που τον φιλοξενούσε μάλιστα και μοιραζόταν το φαγητό του μαζί του. Εκδ. ύστερα από μία θυελλώδη αναταραχή έλαμψε η αλήθεια και ορισμένοι επέπληξαν τον Γρηγόριο επειδή είχε κοντά του τον μεγαλύτερο εχθρό του. Ποιος άλλος παρά ο Θεός. Ετοιμάζεσαι ν' αποκτήσεις εκεί που θέλει ο Χριστός. απάνθρωπη. Κι έτσι είναι πράγματι. γιατί βλέπουνε σε τι χάλια βρίσκονται.. Κάνει μετάνοιες. ζητάεις.λπ. μέχρι που κάποτε πείστηκε πια για την αιρετική πλάνη αυτού του άνθρωπου ο Βασίλειος και απογοητεύτηκε οικτρά. Να μας τη χαλάσης. Ποιος μπορεί να γνωρίζει τί είδους πνεύμα ενεργεί μέσα στον κάθε άνθρωπο. πολιτικούς. όμως προϋπόθεση για να αντιληφθεί και να διακρίνει ο άνθρωπος την αλήθεια είναι η ταπείνωση. Θέλεις. Φώτης Κόντογλου. Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος είχε βαπτίσει κάποιον φιλόσοφο ονόματι Μάξιμο και τόσο πολύ τον είχε συμπαθήσει.. ανεφάρμοστη.. Γιατί αν δεν καταλάβει κανείς το βάθος της θρησκείας και δεν τη ζήσει.. ΑΚΡΙΤΑΣ. η χριστιανική θρησκεία μεταβάλλει τον άνθρωπο και τον θεραπεύει. Είναι απαίτηση της ψυχής μας η απόκτησή τους. Όμως ο Μάξιμος ήταν άνθρωπος επικίνδυνος και πονηρός σαν φίδι: μετά από λίγο κατάφερε με δολοπλοκίες και δωροδοκίες να πείσει κάποιους Κωνσταντινουπολίτες να τον αναγνωρίσουν ως πατριάρχη. [. αυτό το ανθρώπινο κατασκεύασμα. παιδαγωγούς. ταπεινώνεται τάχα.] Στην πραγματικότητα. Γι’ αυτό. Η αγάπη εννοεί πάντα να κάνεις θυσίες. Εμείς την κάναμε βολική.. κοινωνιολόγους.Το ουσιαστικότερο είναι να φεύγεις απ' τον τύπο και να πηγαίνεις στην ουσία.. Για πολλούς όμως η θρησκεία είναι ένας αγώνας. μία αγωνία κι ένα άγχος. 1992 Ο Θεός μόνο γνωρίζει καλά τους ανθρώπους Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς Εξαπατούν εαυτούς. γίνεται άβουλος κι ανίσχυρος. είναι λαχτάρα του θείου. στην αίρεση. Όταν. Γι' αυτό πολλούς απ' τους "θρήσκους" τους θεωρούνε δυστυχισμένους. 233 γέρο Πορφύριος ".κάναμε φιλοσόφους. κι όλη αυτή η ταπείνωση είναι μια σατανική ενέργεια.. είναι η συχαμερή παραμόρφωση που έπαθε το Ευαγγέλιο από την πονηρή υλοφροσύνη της σαρκός. για να έλθει μέσα σου η . η θρησκεία καταντάει αρρώστια και μάλιστα φοβερή. Μέσα στην εκκλησία κάνουν μετάνοιες.. στη θέση του αγίου Γρηγορίου. ψυχολόγους. Ορισμένοι τέτοιοι άνθρωποι ζούνε τη θρησκεία σαν ένα είδος κολάσεως. όσοι με αυτοπεποίθηση ισχυρίζονται ότι γνωρίζουν καλά τους ανθρώπους και γι’ αυτό δεν επιτρέπουν να εξαπατηθούν απ’ αυτούς.. σ. ρήτορας. ανάξιοι" και μόλις βγούνε έξω αρχίζουν να βλασφημάνε τα θεία." ". σαν αιρετικόν”. επιστήμονες κ. είναι ενθουσιασμός. Ακόμη και μεγάλοι άγιοι είχαν σφάλει στην κρίση τους για ανθρώπους.. μόλις τη βάλαμε στο δρόμο.Ο Χριστός δεν θα μας αγαπήσει άμα εμείς δεν είμαστε άξιοι να μας αγαπήσει. φωνάζει. παρακαλείς. Τόσο φοβερή που ο άνθρωπος χάνει τον έλεγχο των πράξεών του. Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς. τον μπερδεύει.. όταν κάποιος λίγο τους ενοχλήσει. Είναι σπουδαίο να κατανοήσει ο άνθρωπος της αλήθεια. Για να μας αγαπήσει. Οί εντολές Του μας λένε να ανοίγουμε τις καρδιές μας με πατρική αγάπη προς όλους. Ο μεγάλος Ιεροεξεταστής. «Γίγαντες Ταπεινοί». του είπε: “Τον καιρό που ήρθες στον κόσμο έφερες στους ανθρώπους μια θρησκεία σκληρή. Ένας καλοπροαίρετος άνθρωπος δεν μπορεί εύκολα να διακρίνει την κακία ενός κακοπροαίρετου ανθρώπου. τον οδηγεί στην πλάνη. προσπαθείς. τον οποίον μάλιστα και υποστήριξε έναντι πολλών που τον αμφισβητούσαν. λένε: "είμαστε αμαρτωλοί. όσοι έρχονται σ’ εμάς». Αθως. έχει αγωνία κι άγχος και φέρεται υπό του κακού πνεύματος. είναι έρωτας. σαν πήγανε μπροστά του τον Χριστό που πρόσταξε να τον πιάσουνε." ". ο όποιος γνωρίζει τα κρύφια της καρδίας.Η θρησκεία μας είναι αγάπη.. Για παράδειγμα ο Μέγας Βασίλειος νόμιζε άγιο άνθρωπο κάποιον υποκριτή αιρετικό. είναι τρέλα. Ο Θεός μόνον γνωρίζει τα κρύφια της καρδίας των ανθρώπων. Ό. Η κυριότερη. Τί ξαναήρθες να κάνης πάλι στον κόσμο. σταυρούς. ο ανθρωπινός Χριστιανισμός. Ο Πρόλογος της Οχρίδας. Ο βολικός. θα διατάξω να σε κάψουνε εν ονόματι σου. Είναι μέσα μας όλ' αυτά. Ο εγωισμός σκοτίζει το νου του ανθρώπου. ανθρωπινή.τι γίνεται. να γίνεται από αγάπη. επειδή ξανακατέβηκε στη γη και τον ακολουθούσε ο κόσμος. ο άγιος αποκρίθηκε: «Δεν φταίμε αν δεν διακρίνουμε την πονηρία κάποιου άνθρωπου. πρέπει να βρει μέσα μας κάτι το ιδιαίτερο. κλαίει.

Από την κρισάρα της λογικής τους δεν μπορούσε να περάσει ή παραμικρή ψευτιά. Αν δεν υπάρχει ταπείνωση. δε μπορέσανε να τους κάνουνε να πιστέψουνε κάποια πράγματα πολύ πιστευτά. ή πολυαρχία τών άνθρώπων έπαύσατο.θεία χάρις. εκείνο που γεννήθηκε όχι σε καλύβι. που ποτέ δεν χορταίνει.Φωτίου Κόντογλου Μυστήριο ξένον. Το δόσιμο στον κόσμο τον πνευματικό. το να γεννηθή σαν άνθρωπος. ίνα γνωρισθεί νυν ταις άρχαίς και ταίς έξουσίαις εν τοις έπουρανίοις δια τής εκκλησίας ή πολυποίκιλος . Ως τον καιρό που γεννήθηκε ο Χριστός. όταν δεν υπάρχει εκείνο που πρέπει να έχει ο άνθρωπος. μέσα στο παχνί. αλλά δεν μπορεί να μπει. για τούτο είχε πει ο προφήτης Γεδεών.. ο Εμπεδοκλής κι άλλοι τέτοιοι θαυματουργοί. Ούτε μοναξιά νιώθει κανείς.. γιατί την είχανε οι τσομπαναρέοι να σταλιάζουνε τα πρόβατά τους. ως που να έλθει εκείνος. κ' είπε στον Ιούδα «δεν θα λείψει άρχοντας από τον Ιούδα μήτε βασιλιάς από το αίμα του. αλλά ο ίδιος ο Θεός! Ο άνθρωπος. που ήτανε κ' οι πολιτικοί άρχοντές τους. δηλαδή κριτές και αρχιερείς. "Μή γνώτω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου". Ζει μέσα σ' άλλον κόσμο. Πόσο ωραίο κελάηδημα μες στην ερημιά! Έχετε δει πώς φουσκώνει ο λάρυγγας. "στανεγμοίς αλαλήτοις". ο έρωτας στον Χριστό. `Υπό μίαν βασιλείαν έγκόσμιον αί πόλεις γεγένηνται. Τη Γέννηση του Χριστού τη λένε οι υμνωδοί «τό πρό αίώνων άπόκρυφον καί Αγγέλοις άγνωστον μυστήριον». Κ' οι άλλοι προφήτες προφητέψανε τη Γέννηση του Χριστού. πως θα κατέβαινε ήσυχα στον κόσμο. που ήτανε και σπουδαίοι φιλόσοφοι. παθαίνει. Πρώτος απ’ όλους την προφήτεψε ο πατριάρχης Ιακώβ. Τελευταίος Ιουδαίος αρχιερεύς στάθηκε ο Υρκανός. Είναι η ταπείνωση. «ώς υετός έπί πόκον»." ". Μες στο δάσος κελαηδεί.. ο Χριστός. μέσα σε μία σπηλιά. Εκεί που η ψυχή χαίρεται. προπάντων ο Ησαίας." Όμορφη ρωσική χριστουγεννιάτικη ιστορία Η Γέννηση του Χριστού . κατά τα λόγια του Παύλου που γράφει: «'Εμοί τώ έλαχιστοτέρω πάντων τών άγίων εδόθη ή χάρις αυτή έν τοίς έθνεσιν ευαγγελίσασθαι τόν άνεξιχνίαστον πλούτον του Χριστού καί φωτίσαι πάντας τiς ή οικονομία του μυστηρίου τον αποκεκρυμμένου από των αιώνων εν τω Θεώ τω τα. δεν μπορούμε ν' αγαπήσουμε τον Χριστό. Κανένας δεν τον πήρε είδηση. όχι κανένας άγγελος. Τη Γέννηση του Χριστού την προφητέψανε οι Προφήτες. τη Γέννηση του Χριστού. εκεί που ευφραίνεται. όχι ένα τέτοιο τερατολόγημα! Ο Πυθαγόρας. και στον Βρούτο και στον Κάσσιο από την άλλη. ποιός να πάρει είδηση το πιο πτωχό από τα πτωχά. Όλ' αυτά κρυφά. όχι κανένας προφήτης. Και κείνη ξένη. και που το ψέλνουνε κατά τον Εσπερινό των Χριστουγέννων: «Αυγούστου μοναρχήσαντος έπί τής γής. Οι φιλόσοφοι κ' οι άλλοι τετραπέρατοι σπουδασμένοι ήτανε δυνατό να παραδεχθούνε ένα τέτοιο πράγμα. θα μπορούσε να φθάσει σε μία τέτοια πίστη. που τρώγανε τα βόδια. Να πεις πως κάποιος τ' ακούει. που ήτανε εθνικός κ' έβαλε αρχιερέα τον Ανάνιλον «αλλογενή». κανείς να μην καταλαβαίνει τις κινήσεις της λατρείας σας προς το θείον. για τον όποίον είναι γραμμένο να βασιλεύει απάν' απ’ όλους. πως κάποιος το επαινεί. όπως κατεβαίνει η δροσιά απάνω στο μπουμπούκι του λουλουδιού.Όλο το μυστικό είναι η αγάπη. μαλλιάζει η γλώσσα. το γένος του Ιούδα. Στη σιγή. πάντα κτίσαντι δια 'Ιησού Χριστού. που εξουσιάζανε οι Ρωμαίοι. Γι' αυτό ο Χριστός γεννήθηκε ανάμεσα σε απλούς ανθρώπους. Καί είς μίαν δεσποτείαν Θεότητος τά εθνη έπίστευσαν. οι Ιουδαίοι. ο Αύγουστος. Ποιό είναι αυτό. και θα πιστεύανε ένα τέτοιο τερατολόγημα. Ανάμεσα σε τόσες μυριάδες νεογέννητα παιδιά. Θυμάστε που σας έχω πει για τ' αηδονάκι. ύστερα από μεγάλη ταραχή και αιματοχυσία.. τη μέρα που ευλόγησε τους δώδεκα υιούς του. Το «υπερεξαίσιον και φρυκτόν μυστήριο» της Γεννήσεως του Χριστού έγινε τον καιρό που βασίλευε ένας μοναχά αυτοκράτορας απάνω στη γη.. είχανε άρχοντες. μυστικά. Καί Σου ένανθρωπήσαντος έκ τής άγνής ή πολυθεία τών είδώλων κατήργηται. ανάμεσα σε απονήρευτους τσοπάνηδες. Κι' αυτό το λέγει ή ποιήτρια Κασσιανή στο δοξαστικό που σύνθεσε. ούτε τίποτα. ο ανιψιός του Καίσαρα. Αλλά τότε για πρώτη φορά έγινε άρχοντας της Ιουδαίας ο Ηρώδης. μέσα σε εκείνον τον απέραντο κόσμο. κι αυτόν τον περιμένουμε όλα τα έθνη». Τότε γεννήθηκε κι o ένας και μοναχός πνευματικός βασιλιάς. σαν τους ασκητές. ενώ οι αρχιερείς είχανε πάντα μητέρα Ιουδαία. Ταπείνωση και ανιδιοτέλεια στη λατρεία του Θεού. αλλά σε μια σπηλιά. λέγει ο Υμνωδός. ανάμεσα στον Αντώνιο από τη μια μεριά. Κανείς. όχι σε στρούγκα... ».. ένα λαγκάδι και ζει τον Θεό μυστικά. Κανείς να μη σας βλέπει. Πιάνει μια σπηλιά.

και σκέπασε όλη τη γη. δεν θα νοιώσουμε τίποτα από το Μυστήριο. που ήταν Ιουδαίοι. με το κήρυγμα των Αποστόλων: « Εις πάσαν την γην εξήλθεν ο φθόγγος αυτών. λέγει. για θεούς πέτρες και ζώα και διάφορα άλλα κτίσματα. Ώστε βγήκε αληθινή η αρχαιότερη προφητεία του Ιακώβ. της δόξης του μυστηρίου τούτου εν τοις έθνεσιν. το ότι κατέβηκε ο Θεός ανάμεσα μας σαν άνθρωπος συνηθισμένος και μάλιστα σαν ο φτωχότερος από τους φτωχούς. Γιατί ο Υιός του Θεού ήλθε στη γη ως άνθρωπος. και εις τα πέρατα της οικουμένης τα ρήματα αυτών». η βασιλεία της αγάπης στις ψυχές των ανθρώπων κ' ιδρύθηκε με την αγία Γέννηση του Κυρίου που γιορτάζουμε σήμερα. Τότε ο βασιλιάς φώναξε τον προφήτη Δανιήλ και ζήτησε να του εξήγηση το όνειρο. και να κλάψουνε από κατάνυξη. Kαι παν πνεύμα. που θα περνούσανε από τον κόσμο ύστερα από τον Ναβουχοδονόσορα και πως στο τέλος ο Θεός θα αναστήσει κάποια βασιλεία που θα καταλύσει όλες τις βασιλείες. Κ' επειδή είναι τέτοια βασιλεία. γι' αυτό ο αρχάγγελος Γαβριήλ με τρόμο το είπε στην Παναγία. και πως ο Θεός φρόντιζε μονάχα γι’ αυτή.πνεύμα. η άφθαρτη. εκ του Θεού ουκ εστίν. για τους ειδωλολάτρες θα περιμένουν τον Μεσσία να τους σώσει και μάλιστα να μη λεει καν πως τον αναμενόμενο σωτήρα τον περιμένανε οι Ιουδαίοι μαζί με τα έθνη. κι' αυτοί θα το διδάσκανε στα έθνη. Και στους Κολασσαείς γράφοντας ο θεόγλωσσος Παύλος. εκ του Θεού εστί. Μοναχά θα τους θυμίσω τα αυστηρά λόγια που γράφει στην επιστολή του ο άγιος 'Ιωάννης ο Ευαγγελιστής. Εξακόσια χρόνια προ Χριστού ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ είδε στο όνειρό του. που δεν θα καταλυθεί ποτέ στους αιώνες των αιώνων» Αυτή η βασιλεία η αιώνια. Όπως κι έγινε. λέγοντας πως τα διάφορα μέρη του αγάλματος ήτανε οι διάφορες βασιλείες. τη θεμελίωσαν μεν οι απόστολοι. Λοιπόν είναι παράξενο να μιλά η προφητεία του Ιακώβ για τα έθνη. μ' όλα αυτά που είπαμε.σοφία τον Θεού» 'Εφεσ. πως αυτό το μυστήριο δεν το γνωρίζανε καθαρά και με σαφήνεια ούτε οι Άγγελοι. είναι η βασιλεία του Χριστού. πως βρέθηκε μπροστά του ένα θεόρατο φοβερό άγαλμα. . ο ομολογεί Ιησούν Χοιστόν εν σαρκί εληλυθότα. Κι' ο Δανιήλ το εξήγησε καταλεπτώς. «κάποιο βασίλειο. κι' ο θερμότατος κήρυκας τής αγάπης: «Πάν . που γιορτάζουμε σήμερα. σίδερο και σεντέφι. ος εστί Χριστός εν ημίν η έλπίς της δόξης». εγώ ο τιποτένιος. ο αγαπημένος μαθητής του Χριστού. Και σηκώθηκε ένας δυνατός άνεμος και σκόρπισε τη σκόνη. Ούτος έστιν αντίχριστος». και δεν απόμεινε τίποτα. Κι' άξαφνα ένας βράχος ξεκόλλησε από ένα βουνό και χτύπησε το άγαλμα και τόκανε σκόνη. Όπως ο βράχος μεγάλωνε κι έγινε όρος μέγα και σκέπασε τη γη. αναστήσει ό Θεός του ουρανού βασιλείαν. «τα έθνη». Γ' Ο απόστολος Παύλος λέγει. Αυτή τη μακροθυμία μονάχα άγιες ψυχές είναι σε θέση να τη νοιώσουνε αληθινά. Γιατί. όπως ο βράχος που είχε δει στο ενύπνιο του εξαφάνισε το άγαλμα με τα πολλά συστατικά του: «Καί έν ταίς ήμέραις τών βασελέων έκείνων. Σημείωσε πως οι Εβραίοι πιστεύανε πως η φυλή τους μονάχα ήταν βλογημένη. γι αυτό δεν θα χαλάσει ποτέ. θα έρθει στον κόσμο εκείνος που προορίστηκε. νυνί εφανερώθη τοις αγίοις αυτού. Ο βράχος όμως που τσάκισε το άγαλμα έγινε ένα μεγάλο βουνό. πως σαν πάψει η εγκόσμια εξουσία των Ιουδαίων. που προσκυνούσανε. ήτις είς τους αίώνας ου διαφθαρήσεται». οις ηθέλησε ο Θεός γνωρίσαι τις ο πλούτος. «τα έθνη». αλλά να λεει πως τον περιμένανε μονάχα οι εθνικοί: «και αυτός προσδοκία εθνών». χάλκωμα. λέγει: «Το μυστήριον το αποκεκρυμμένον από των αιώνων και από των γενεών. Κάποιοι. τη βασιλεία που ίδρυσε ο Χριστός στον κόσμο. πώς φανερώθηκε αυτό το μυστήριο στους αγίους. ασήμι. Είναι ολότελα ακατανόητο. όπως γίνεται με τις άλλες επίγειες και υλικές βασιλείες. για το πνεύμα μας. Λέγει. ο μή όμολογεί Ιησούν Χριστόν εν σαρκί εληλυθότα. στους ειδωλολάτρες. καμωμένο από χρυσάφι. που θέλησε ο Θεός να το μάθουνε. έτσι και το κήρυγμα του Ευαγγελίου ξαπλώθηκε σ’ όλη την οικουμένη. γι αυτό θα είναι αιώνια. «η προσδοκία των εθνών». ήταν καταραμένα και μολυσμένα κι ανάξια να δεχτούν τη φώτιση του Θεού. δε μπορώ να πω τίποτα. και πως οι άλλοι λαοί. Σ' αυτούς. αλλά την ξαπλώσανε και την στερεώσανε με τους αγώνες τους και με το αίμα τους οι άλλες φυλές.

καθώς και τη γνώση περί Αυτού. ούτε το φεγγάρι. Ο άγιος Νήφων. Αν ερχόταν στον κόσμο αποκαλύπτοντας τον εαυτό Του για να καταπλήξει όσους τον έβλεπαν. Συνεπώς. καλύτερη. δηλαδή σε είδωλα. αλλά για να θεραπεύσει και να διδάξει τους πάσχοντες. Ούτε ένα πλάσμα της κτίστης δημιουργίας δεν εξέπεσε στα μάτια του Θεού. Απεναντίας όλα τα πλάσματα Του.».Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς Στην ερώτηση «Γιατί ο Υιός του Θεού να εμφανιστεί στη γη με ανθρώπινο σώμα και όχι με άλλη μορφή. τί το απίστευτο υπάρχει στο γεγονός ότι ο Θεός Λόγος εμφανίστηκε ως άνθρωπος στον κόσμο. εκτός από τον άνθρωπο – ούτε ο ήλιος. ούτε το νερό. ας μάθουν ότι ο Κύριος δεν ήλθε για να προβάλει τον εαυτό Του. αν όχι ως άνθρωπος. Μόνον τα ανθρώπινα πλάσματα ξεχώρισαν εαυτούς από το καλό και αντικατέστησαν την αλήθεια με το ψεύδος· και την τιμή και δόξα που ανήκουν στο Θεό. ούτε ο άνεμος πρόδωσαν το Δημιουργό τους. ούτε τα άστρα.». μορφή δημιουργίας. που η αποκάλυψη αυτή να ήταν υποφερτή από τους πάσχοντες. Πράγματι και εμείς τώρα ρωτάμε τους απίστους του καιρού μας: «Με ποια μορφή θα θέλατε να εμφανιστεί ο Θεός. λ. επίσκοπος Κωνσταντιανής. περιγράφει τη Θεία Λειτουργία . παρέμειναν όπως Εκείνος τα είχε δημιουργήσει. για να σώσει το γένος των ανθρώπων. το Θεό Λόγο. γνωρίζοντας το Δημιουργό και Βασιλέα τους. Ήταν όμως απαραίτητο για τον Θεραπευτή και Διδάσκαλο όχι μόνον να έλθει στον κόσμο.» ο σοφός άγιος Αθανάσιος έδωσε την ακόλουθη απάντηση: «Άν ρωτούν γιατί δέν εμφανίστηκε μέ κάποια άλλη. αλλά και να τον υπηρετήσει προς όφελος όλων των πασχόντων και ν’ αποκαλύψει τον εαυτό Του κατά τρόπο.χ. ως ήλιος ή φεγγάρι ή άστρο ή φωτιά ή άνεμος – αλλά απλώς ως άνθρωπος. τη μετέθεσαν σε δαίμονες και σε ομοιώματα ανθρώπων καμωμένα απο πέτρα. τούτο θα σήμαινε ότι ήρθε στον κόσμο για να προβληθεί.

κι ενώ ο λαός έψαλλε κατανυκτικά." Αν όμως δεν είσαι. οι άγγελοι τη σκέπασαν με τις φτερούγες τους. ο ιερέας λέει «τα αγια τοις άγίοις». μην τολμήσεις νά γίνεις μέτοχος σε τόσο μεγάλο μυστήριο. 'Όταν κοινωνούσε κάποιος ευσεβής. βλέπει ξαφνικά ο όσιος ν' ανοίγει ο ουρανός και νά ξεχύνεται Μια άρρητη και υπερκόσμια ευωδία. Κάποτε. Γύρω Του μαζεύτηκαν πλήθος ολόλαμπροι και λευκοφόροι νέοι. το Χριστό και Υιό του Θεού και νά! Παρουσιάστηκε τότε ένα κατακάθαρο και τρισχαριτωμένο Βρέφος! Το κρατούσαν ατά χέρια τους άγγελοι. Ήρθε ή στιγμή της μεγάλης εισόδου. τα ύψωσε και τα έβαλε πάνω στο κεφάλι του. αντίθετα. Οι άγγελοι στέκονταν εκεί κοντά και παρακολουθούσαν με σεβασμό τη μετάληψη.. ενώ ο λαός έψαλλε«ΕΙς άγιος. πάτερ.. Όταν. φανερώθηκε ο μακάριος Παύλος νά καθοδηγεί τον αναγνώστη. ». ο άγιος είδε φωτιά νά κατεβαίνει από τον ουρανό και νά καλύπτει το άγιο θυσιαστήριο και τον ιερέα. με την αποδοκιμασία του Κυρίου διάχυτη στην όψη του.. Ο λειτουργός πλησίασε για νά πάρει στα χέρια του το άγιο δισκάριο και το άγιο ποτήριο. πού ατένιζαν με θαυμασμό και δέος τη θεϊκή Του ομορφιά. σε Μια θεία λειτουργία. Αργότερα.»... κάθε λέξη έβγαινε σαν φλόγα από το στόμα του ιερέα και υψωνόταν στα επουράνια. πάτερ. επίσκοπος Κωνσταντιανής 4ος αι. παιδί μου. πλησίαζε κάποιος αμαρτωλός. μετά τον' Απόστολο. φύγε . 'Όταν βγήκαν τα 'Άγια. τα Δύο Χερουβείμ στάθηκαν στα δεξιά του λειτουργού και τα Δύο Σεραφείμ στ' αριστερά του. Αν είσαι ακόλαστος. " Αν έχεις έχθρα με κάποιον. Τότε βλέπει πάλι ο δίκαιος έναν άγγελο νά παίρνει μαχαίρι και νά σφάζει το Βρέφος. Ο λειτουργός τα ευλόγησε και είπε το «. -για μας όλους το λέει. "Άγγελοι κατέβαιναν από ψηλά. Όταν ο ιερέας έφτασε στην άγία τράπεζα κι ακούμπησε τα τίμια Δώρα.. όταν άρχισε νά ψάλετε ο τρισάγιος ύμνος από το λαό. μόλις ο λειτουργός εκφώνησε: «Ευλογημένη ή βασιλεία. ψάλλοντας ύμνους και δοξολογίες στον 'Αμνό. αξιώθηκε νά δει πολλά θεϊκά οράματα με τα φωτισμένα από το Άγιο Πνεύμα μάτια της ψυχής του. χωρίς όμως εκείνος νά τα βλέπει. Στο μεταξύ ο λειτουργός εκφώνησε: «Μετα φόβου Θεού. Λίγο πριν από την είσοδο των τιμίων Δώρων. ενώ το σώμα Του το τεμάχισε και το τοποθέτησε στο δισκάριο. γύριζαν αλλού το πρόσωπό τους με φανερή αποστροφή. Κι έφευγε κατάμαυρος σαν αράπης. Τότε τα άχραντα Μυστήρια σαν νά εξαφανίζονταν από την αγία λαβίδα. Ό άγιος παρατηρούσε τώρα όσους κοινωνούσαν. κι αν είσαι ενάρετος πλησίασε. μόλις έπαιρναν τα θεία Μυστήρια. έτσι πού ο αμαρτωλός φαινόταν νά μην παίρνει μέσα του το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Και στό Ευαγγέλιο. 'Όταν ο λειτουργός ύψωσε τον άγιο" Άρτο εκφωνώντας «τα αγια τοις άγίοις». Νά.. οι φωνές του λαού ανέβαιναν ενωμένες στον ουρανό σαν ένα πύρινο σφιχτοπλεγμένο σχοινί. Στο «Αλληλούια».. Αμήν' Αμήν' Αμήν». 'Από κεί οι άγγελοι ανέβασαν το Παιδί στους ουρανούς με ύμνους και δοξολογίες.. ψάλλοντας με αγαλλίαση άρρητους ύμνους. στάσου μακριά από τη θεία Κοινωνία. σηκώνοντας μαζί τους και το Βρέφος.. όπως το είχαν κατεβάσει." Αν περιγελάς η ορίζεις η κατακρίνεις το συνάνθρωπό σου. Δύο Χερουβείμ και Δύο Σεραφείμ προχωρούσαν μπροστά του και πλήθος άλλων αγγέλων τον συνόδευαν. ενώ μία υπέροχη ευωδία ξεχύθηκε . Είπαν το «Πιστεύω» κι έφτασαν στον καθαγιασμό των τιμίων Δώρων.. πίστεως και αγάπης προσέλθετε». παρουσιάστηκε και πάλι το Βρέφος σώο πάνω στα χέρια των άγίων αγγέλων! Ξαφνικά ή στέγη του ναού σαν νά σχίστηκε στα δύο. πού ήταν απλοϊκός. χωρίς εκείνος νά καταλάβει τίποτα. είδε ο όσιος αγγέλους νά φτερουγίζουν κυκλικά πάνω απ' το λειτουργό. εις Κύριος. Ύστερα αποτραβήχτηκε πάλι στη θέση του και στάθηκε σεμνά κι ευλαβικά. Πρώτα εξέτασε τον εαυτό σου. μην πλησιάσεις. κάποιος από το εκκλησίασμα στράφηκε στον άγιο και τον ρώτησε σιγανά: Γιατί.Ο ΑΓΙΟΣ Νήφων. και σημαίνει: στα άγια μέλη του Χριστού νά προσέλθει όποιος είναι άγιος! και τι είναι αγιοσύνη. πού το έφεραν και το απέθεσαν στο άγιο δισκάριο. Η θεία μυσταγωγία συνεχίστηκε. όπου βρίσκονταν τα τίμια Δώρα. Όταν τελείωσε ή λειτουργία και ο ιερέας έκανε την κατάλυση. ενώ άλλων έλαμπαν σαν τον ήλιο. το αίμα Του το έχυσε στο άγιο ποτήριο. Στον 'Απόστολο.. "Άλλων τα πρόσωπα μαύριζαν. του έβαζαν στο κεφάλι ένα στεφάνι.μεταβαλών τω Πνευματι σου τω Άγίω. τέσσερις άγγελοι κατέβηκαν κι έψαλλαν μαζί τους. ξαναρώτησε ο άλλος.

επενεργούσε στους ανθρώπους.και πάλι ολόγυρα.Βλέπουμε στο Ευαγγέλιο τι πλήθη λαού ακολουθούσαν τον Κύριο. το Οποίο ζούσε μέσα του και ζεί και μετά θάνατον. Και αυτό δεν είναι παράδοξο γιατί το Άγιο Πνεύμα ελκύει κοντά του τις καρδιές των ανθρώπων.Έμεινα έκπληκτος για την δύναμη της προσευχής του.Λένε πως ήταν πλούσιος και ντυνόταν κομψά. τον καλό και άγιο ποιμένα.δεν είδα κανένα να λειτουργή όπως εκείνος. Η θεϊκή γλυκύτητα νικά τον σαρκικό έρωτα για την αγαπημένη σύζυγο. σαν σε πυρκαγιά. και γι αυτό είναι γλυκύς και ευάρεστος στην ψυχή. Θα προσθέσω ακόμα πως ήταν τόσο ταπεινός . Και τώρα γράφω και χαίρομαι . «Λόγος εγκωμιαστικός εις τον άγιο Ιωάννη της Κροστάνδης» Oσίου Σιλουανού του Αθωνίτου Toν πάτερ Ιωάννη εγώ τον είδα στην Κροστάνδη. κι από τότε . Και ο πάτερ Ιωάννης είχε μέσα του άφθονη την χάρη του Αγίου Πνεύματος . Η χάρη δεν προσεγγίζει υπερήφανη καρδιά. ευχαριστώ και σένα. Όταν διαβάζης το βιβλίο του «η Εν Χριστώ Ζωή μου» η ψυχή αισθανεται στα λόγια του τη δύναμη της Χάρης του Θεού . Μερικοί σκέφτονται στραβά για τον πάτερ Ιωάννη και θλίβουν έτσι το Άγιο Πνεύμα.Εσύ λες :«Εγώ όμως το διαβάζω χωρίς καμιά γεύση».Είδα πώς έτρεχε ξοπίσω του ο λαός. Ώ πάτερ Ιωάννη. Η αγάπη του για τον Θεό ήταν φλογερή και αυτός βρισκόταν ολοκληρωτικά μέσα στη φλόγα της αγάπης. αλλά ο Πάτερ Ιωάννης είχε ανάμεσα και στις γυναίκες το Άγιο Πνεύμα. μέσω αυτού. κι όταν την έπαιρναν χαίρονταν. τότε έκαιγαν οι καρδιές τους από αγάπη Θεού.Αυτό το μπορούν μόνον όσοι έχουν μέσα τους αισθητή την χάρη τού Αγίου Πνεύματος. O λαός τον αγαπούσε κι όλοι παρευρίσκονταν με φόβο Θεού. . Καταλαβαίνεις τι δύναμη Αγίου Πνεύματος είχε. Καλότυχοι οι άνθρωποι που αγαπούν τον Πάτερ Ιωάννη γιατί θα προσεύχεται για εμάς. Θα σε ρωτήσω :μήσως γιατί είσα υπερήφανος. Πολλοί άγιοι φοβούνταν το πλησίασμα των γυναικών . όπου είδα το μέγα έλεος τού Θεού. Τελούσε την θεία λειτουργία.Δεν ξέρουν όμως αυτοί πώς ο πλούτος δεν μπορεί να βλάψη αυτόν που μέσα του ζεί το Άγιο Πνεύμα. γιατί το Άγιο Πνεύμα είναι ευχάριστο και δίνει στην ψυχή ειρήνη και γλυκύτητα. ώστε διατηρούσε την χάρη του Ααγίου Πνεύματος και με την δύναμη της αγαπούσε πολύ τον λαό κι ανέβαζε τον νού των ανθρώπων στον Θεό.παρότι πέρασαν γύρω στα σαράντα χρόνια. γιατί ο Κύριος μού έδωσε να καταλάβω την πολιτεία και τον αγώνα του καλού ποιμένα. για να πάρουν ευλογία. Είναι μέγας άθλος να συγκατοική κανείς με νεαρή γυναίκα και να μη την αγγίζη. που θέρμαινε την καρδιά του με την αγάπη τού Θεού και το ίδιο Άγιο Πνεύμα. Όταν ο Λουκάς και ο Κλεόπας πορεύονταν στους Εμμαούς και τους πλησίασε καθ΄οδον ο Κύριος και μιλούσε μαζί τους. γιατί χάρη στις προσευχές σου κατάφερα να αποχωριστώ τον κόσμο και να έλθω στο Άγιο Όρος του Άθω. εσύ είσαι ο μεγάλος πρέσβυς μας! Ευχαριστώ τον Θεό γιατί σε είδα . γιατί όλη του η ψυχή είναι στον Θεό και ο Θεός τον άλλαξε και έτσι λησμονεί τον πλούτο και τις στολές. Ο λόγος του Κυρίου προσείλκυε τον λαό γιατί προσφερόταν με το Άαγιο Πνεύμα.

Τούτο απόλυτα δέχτηκαν και οι παπικοί Βενετοί.Μ Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ. Ιστορικό το γεγονός. Ανθρωπίνως – στρατιωτικώς οι εντός ευρίσκονταν σε δεινή θέση. όπου θεσπίστηκε μία ακόμη εορτή στην Κέρκυρα Στις 11 Αυγούστου. Στις αρχές Αυγούστου ο Τούρκος πασάς ζήτησε την παράδοση της πόλεως.. Ο λαός απέδωσε την ευμενή εξέλιξη σε σωτήρια επέμβαση του Αγ.Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός Σπυρίδων λάτρι φίλε Χριστού. λάτρι φίλε Τριάδος. καράβια κατεστραμμένα. αυγουστιάτικα ξέσπασε θύελλα με κεραυνούς ισχυρούς άνεμους και κατακλυσμιαία βροχή. Οι εντός Βενετοί και Κερκυραίοι ορθόδοξοι πάλεψαν προς υπεράσπιση. οδύρονταν κι ήταν φλογερή η μετάνοια τους. για να γίνεται και λατινική λειτουργία. Άρεσε στον Ηγεμόνα η συμβουλή και πρόσταξε να ετοιμαστεί το ανάλογο υλικό. Ποιμένα καλέ και μεγάλε ! Πέθανες σωματικά αλλά πνευματικά είσαι μαζί μας και τώρα που παρίστασαι ενώπιον τού Θεού μάς βλέπεις με το Άγιο Πνεύμα από τους ουρανούς. εκδ Ι. συμβουλεύτηκε το θεολόγο του τι να κάνει για να είναι αρεστό στην αγιότητά του. του αρχιμανδρίτου Σωφρονίου. εφόδια ως και βαρεία πυροβόλα της εποχής.αλλά περί πραγμάτων και δόξης ορθής. Το 1716 εμφανίστηκε απειλητικός ο οθωμανικός στόλος και πάτησε στο νησί. σαν ακουγαν από το στόμα σου τον λόγο τού Θεού.Πάτερ Ιωάννη. Μετάφραση από τα ρωσικά. Την επομένη οι εντός έκπληκτοι έβλεπαν ότι οι Τούρκοι έφευγαν ταχαίως. τράπεζα. Σπυρίδωνος. Στο άκουσμα. από τα κείμενα του οσίου Σιλουανού στο βιβλίο ΅«ο γέροντας Σιλουανός». οπότε έπαθαν καταστροφή και τα πλοία των Τούρκων πού βρέθηκαν ανοικτά στο πέλαγος. Ο Ηγεμόνας «εν θυμώ» τους είπε ότι θα τελειώσει την απόφαση του… Η συνέχεια από τον άγιο Αθανάσιο τον Πάριο . Ενώ είχαν προηγηθεί επιθέσεις και αντεπιθέσεις. τον Οποίο αγάπησε ήδη στη γη η ψυχή σου. Παράλληλα δακρύβρεκτοι ικέτευαν τον Άγιο Σπυρίδωνα για χάρη και έλεος Θεού. παραπλεύρως της υπαρχούσης. να αγαπήσωμε κι εμείς τον Κύριο και να φέρωμε τον καρπό της μετανοίας. Εκείνος του πρότεινε να στήσει μέσα στο Ναό του Αγίου αλτάριο. Το νησί της Κερκύρας δεν το είχαν κυριεύσει οι Τούρκοι. Μετά την θαυμαστή διάσωση από τους Τούρκους. σελ 514-516 Ού περί φωνών ημίν ο λόγος . σκηνές. που τώρα ζεις στους ουρανούς και βλέπεις τον Κύριο. ανυψώθηκε σαν υψιπετής αετός πάνω από την γή κι από το ύψος που σε ανέβασε το Άγιο Πνεύμα έβλεπες τις ανάγκες του λαού. θέλοντας να ευχαριστήσει τον Άγιο. ο βενετός ηγεμόνας Ανδρέας Πιζάνης. Του φάνηκε εύλογο πηγαίνοντας στο Ναό να φωνάξει τους Ιερείς και να τους αναφέρει την πρόθεσή του. Με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος έφερες τον λαό κοντά στον Θεό κι οι άνθρωποι. δηλ. ξαφνικά. Ποιμένα καλέ και άγιε. Δεύτερη Έκδοση 1978.. ενώ άφηναν πίσω τους νεκρούς.. ανήκει στους Ορθοδόξους. οι Ιερείς είπαν ότι αυτό είναι πράξη – καινοτομία επιζήμια. αφού ο Ναός με το ιερό Σκήνωμα του Αγίου εντός. σε παρακαλούμε πρέσβευε για μας.

ίνα τρόπον τινά λάβη και εξ’ αυτών την προς τούτο συγκατάνευσιν΄ εκείνοι. εισκαλείται τον θεολόγον του. ως πράγματα αληθινά΄ μάλιστα πρέπει να στοχασθής αυθέντα. έκραξε τον θεολόγον του εις την κάμαράν του. διηγείται προς αυτόν απαραλλάκτως την όψιν. δια να λέγεται καθ’ εκάστην εκεί μέσα και μία Λατινική λειτουργία. ότι αν πειράξης τον άγιον οίκόν μου. και εις αυτόν εδιηγήθη με ακρίβειαν το ενύπνιον΄ εκείνος τον απεκρίθη ότι τα ονείρατα ημείς οι χριστιανοί. του λέγει μετά ηγεμονικού παραστήματος΄ «Αυθέντα. απεκκρίθησαν προς αυτόν στρογγύλω τω στόματι. βουλόμενος να κάμη μίαν ευχαριστήριον αμοιβήν προς τον Άγιον. κατ’ ουδένα τρόπον. ημέρας γενομένης. Την ερχομένην νύκτα. Κατά την αυτήν νύκτα. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α΄ Την διήγησιν του θαύματος περιέχον. ο ηγεμών τους απεκρίθη εν θυμώ. του εφάνη εύλογον να κράξή τους τε ιερείς και κυριαρχίαν έχοντας επί του αγιωτάτου λειψάνου του θείου Σπυρίδωνος. του παρασταίνει την δειλίαν της καρδίας του. 1718. άνθρωπον τινά με σχήμα μοναχού. ωσάν τι πράγμα να κάμη. ότε ουδέν όφελος΄ έμφοβος ο αυθέντης και έντρομος γενόμενος. μάρμαρα και πλάκα εκλεκτού μαρμάρου ευφυέστατα κατασκευασμένη δια Τράπεζαν. αλλά παρευθύς την ώραν εκείνην. και η εξοχότης σου να ακούης λειτουργίαν της γλώσσης σου. βλέπει πάλιν ο Ηγεμών τον ίδιον μοναχόν κατ’ όναρ σφοδρώς αυτώ απειλούντα και λέγοντα΄ ήξευρε βεβαιότατα. και λέγει ότι από τόσον φόβον είναι κυριευμένος. ώστε οπού δεν θέλει αποκοτήσει να εκτελέση αυτό το έργον΄ τότε ο θεολόγος τονώσας τον λόγον. ευθύς όπού ήκουσαν ένα τοιούτον ανέλπιστον πράγμα. μέσα εις τον εν Κερκύρα άγιόν του Ναόν. δια την τόσην ευεργεσίαν της ρηθείσης ελευθερίας. όταν εις τους διωρισμένους καιρούς παρουσιάζεσαι εκεί. οπού ήτον η ενδεκάτη του Νοεμβρίου. να οικοδομήση μέσα εις τον Ναόν του Αγίου. Μετά την ελευθερίαν της πόλεως Κερκύρας. Ήξευρε. με τον οποίον πάσχει ο πολέμιος των καλών. και παρεθύς προστάζει να ετοιμάζεται η ύλη της οικοδομής΄ πριν όμως να ετοιμασθή η ύλη. κατ’ ουδένα τρόπον δεν ήθελον συγκατανεύσει εις τον σκοπόν του. τι με ενοχλείς και διατί ταράττεις αδίκως τα τέκνα μου. δια προστασίας του θαυματουργού Σπυρίδωνος. πως είναι λίαν καλόν και θειότατον έργον. ήξευρε πως αν συσταλθής από το να ενεργήσης ένα άγιον έργον οπού απεφάσισες να κάνης. και προστάζει να συναχθή ανυπερθέτως η ύλη έξω από τον Ναόν του Αγίου΄ συνήχθησαν λοιπόν εκεί άσβεστος. ότι τούτο χωρίς άλλο είναι μία καινοτομία πολλά επιζήμιος. να διασκεδάση και να εμποδίση ένα τέτοιον ευσεβέστατον έργον΄ ησύχασεν η Ηγεμών καταπεισθείς εις τους λόγους του θεολόγου του. καπετάν Γενεράλης των Κορυφών. θέλει τελειώσει το θέλημά του. γύψος. από την στερεάν ταύτην απόφασιν. μη συγχωρήσας αυτοίς να κτίσωσιν ‘Αλτάριον. δεν σου συμφέρει΄ γενομένης τοιγαρούν ημέρας. ούτε παντελώς να τα δεχώμεθα. πως τούτο οπού εμελέτησες να κάμης. λέγοντα προς αυτόν. επήγεν εις την εκκλησίαν . ότι πιστεύεις ονείρατα εκ συνεργείας του διαβόλου γενόμενα΄ πλησθείς λοιπόν θάρσους εκ των τοιούτων λόγων ο Ηγεμών. βλέπει κατ’ όναρ ο Ηγεμών. Ήρεσε τω Ηγεμόνι του θεολόγου η συμβουλή. ήτις ελευθερία εγένετο εις τους 1716 Αυγούστου 11. και μη βουλομένων αυτών.ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΠΑΡΙΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ΚΡΙΣΙΣ ήτοι ΘΑΥΜΑ ΦΡΙΚΤΟΝ του θαυματουργικωτάτου Σπυρίδωνος δια του οποίου εματαίωσε τας βουλάς των παπιστών. και δια τούτο. δεν παραστήνεσαι εις τον κόσμον τόσον ορθά στοχαζόμενος . ο τότε λαχών Ηγεμών Ανδρέας Πιζάνης. πως τούτο είναι ένας φανερός πειρασμός του δαίμονος. δεν υπέμεινε πλέον να γένη ημέρα. εσυμβουλεύθη με τον θεολόγον του Φραγγίσκον Φραγγιπάνην καλούμενον. δεν χρεωστούμεν να τα πιστεύωμεν. πως ώντας αυτός εξουσιαστής υπέρτατος. εκείνος του απεκρίθη. εκείνον δηλαδή οπού τον έδωκε την συμβουλήν. οπού να είναι αρεστόν και ευαπόδεκτον εις την αυτού αγιότητα. ένα Αλτάρι μαρμαρένιον πολύτιμον. θέλεις το μετανοήσει. από της των Αγαρηνών πολιορκίας.

του αγίου χάριν προσκυνήσεως. και κατατρομαγμένοι από τας απειλάς. και του δημοσίου Ιντζενιέρου. πλάτος και ύψος. χωρίς να πάθη άλλο τι των οικίας ουδέν κακόν΄ το οποίον και εξήγησαν ευθύς δια κακόν οιωνόν περί του αυτού Ηγεμόνος. ημέρας γενομένης. ποίος είσαι συ και που υπάγεις. Δεύτερον εκείνην την ώραν και στιγμήν καθώς ύστερον εξετάσαντες εβεβαιώθησαν μία φλογερά σαγίτα. και των εκτός. άξια προοίμια λαβών της μισθαποδοσίας της αρίστης συμβουλής του. εσήκωσε το πυροβόλον του όπλον. ο δε θεολόγος ευρέθη έξω από το Τειχόκαστρον . Τότε ο των πρεσβυτέρων γεραίτερος κύριος Μαρίνος Βούλγαρης Σακελλάριος παρόντος και του τότε προεδρεύοντος μεγίστου Πρωτοπαπά Σπυρίδωνος Βουλγάρεως παρεστάθησαν ενώπιον του Ηγεμόνος και με ταπεινήν φωνήν παρεκάλουν δεόμενοι άπαντες να μη κάμη τέτοιαν καινοτομίαν. και της λαμπράς του πολιτείας. δια χειρός έχων την αισχύνην της σαρκός του. είτε τουφέκι. Εκεί ευρέθη όρθιος εις τους πόδας του. με ένα δαυλόν αναμμένον εις την χείρα πλησιάζοντα εις αυτόν΄ ο φύλαξ. και πάντα τα περί αυτό΄ και ο μεν Ηγεμών ευρέθη νεκρός από δύο δοκάρια. Προς το μεσονύκτιον. μήπως και δεν θέλει φανή αρεστόν εις τον Άγιον΄ ο δε ακούσας και αγριωθείς εφοβέρισεν με θυμόν μεγάλον. κατά την συνήθειαν. εκτύπησε την εικόνα φωτογραφία του Ηγεμόνος εν τη Βενετία. από τόσας πολλάς οπού εκεί κρέμανται . ψυχαί ως εννεακόσιαι΄ συνέβησαν δε κατά τον αυτόν καιρόν. μέσα εις το χαντάκι εκείνο. ως προείρηται και τα μεν άλλα άλλως ωκονόμησαν. φέροντες απέθηκαν δια τιμήν. καθώς ήτο με το όπλον του΄ και παρευθύς ύστερα από τούτο άναψεν η αποθήκη της Μονεδτσιόνος και η ταύτης έξαψις πάσας ανέτρεψε τας οικοδομάς. δια να τον αποκτείνει΄ τότε ο μοναχός άμα απεκρίθη΄ εγώ ειμί ο Σπυρίδων. δια την κατασκευήν του αυτού Αλταρίου. δια να καταμετρήση τον τόπον εις μήκος. πράγμα θείον και θεώ ευάρεστον. πάλιν την εμετακρέμασν και μένει μαρτυρούσα το συμβάν με αλαλήτους φωνάς. εις τον λεγόμενον Δόμον. λέγει. οι λοιποί Λατίνοι λαϊκοί και εκκλησιαστικοί΄ ήγουν ο πρεβεδούρος καλούμενος. οπού ήτο εκεί μέσα εις το Καστέλλι. τρόπον τινά ωσάν διωρισμένα δια να τελειώσουν το τοιούτον έργον. ήγουν το της βάσεως΄ επειδή έτσι καθώς ευρέθη. δεν σκοπώ να κάμω παρανομίαν. μηδεν όμοιον παθούσης . και άλλα δύο φοβερά σημεία: Πρώτον: Κανδήλαν μεγάλην αργυράν είχε κρεμάσει αφιέρωμα ο Ηγεμών έμπροσθεν του αγίου λειψάνου. χύσαντες θερμά δάκρυα. ήτοι εις τον Ναόν της ιδικής των Μητροπόλεως. ήτοι ο φύλαξ της Μονετσιόνο. ιδού γίνονται αστραπαί και βρονταί και κεραυνοί αλλεπάλληλοι΄ τότε όλοι και ο φύλαξ της αυθεντικής Μονεστιάνος. και αυτή την ιδίαν νύκτα έπεσε χαμαί και συνετρίβη την βάσιν. πλησίον εις την εκκλησίαν του εστυρωμένου. εις το οποίον συρρέουσι και στραγγίζουσι αι ακαθαρσίαι όλαι των αποπάτων του άστεως. εις την οποίαν έμελλον να έμβουν οι τεχνίται να δουλεύσουν. Φαίνεται δε και την σήμερον. αλλά να πήξω θυσιαστήριον . όσοι εκατοίκουν μέσα εις την πόλιν Κερκύρας ενταύτα γαρ εστί και το Παλάτιον του λατινεπισκόπου και άλλων πλείστων οι λοιποί λέγω ούτοι. και να εφησυχάσωσι. και επειδή καμμίαν απόκρισιν ελάμβανε. ότι αν δεν υπακούσουν εις το θέλημά του. όλων ενθουσιών εβόα φωνή μεγάλη και εκήρυττε λέγωντας. Απηλπισμένοι οι ιερείς και οι πατρωνάτοι. οπού του περιέσφιγγον τον τράχηλον. εκ τε της αυλής του Ηγεμόνος. οι εκεί όντες αδελφοί αυτού και συγγενείς. τον ερωτά και άπαξ και δις. να τους ρίψουν εις τα καμπρώτα σκοτεινή φυλακή. επρόστρεξαν αυτοί τε και των άλλων ορθοδόξων ουκ ολίγοι. ο άγιος Σπυρίδων έκαμε αυτά τα μεγάλα και φοβερά πράγματα και καταλεπτώς εδιηγείτο . το τε Παλάτιον του Ηγεμόνος . εις το μέγα Αλτάρι καλούμενον΄ εκεί οράται ακουμβισμένη χαμηλά κατά το πλάγιον. βλέπει έναν μοναχόν. και με όλον οπού εκρέματο από μίαν άλυσιν πολλά δυνατήν. Απώλετο δε και πολύς λαός ανδρών τε και γυναικών. εις την θείαν αντίληψιν΄ και ανοίξαντες την ιεράν λάρνακα του μεγάλου πατρός. ήγουν αστροπλέκι. συνακολουθούσης αυτώ και της αυλής όλης. ο λατινεπίσκοπος και άλλοι εξουσιασταί και ιδιώται. και την κατέκαυσε. θέλει τους στείλη σιδηροδεσμίους εις την Βενετίαν. το πάθος της Κανδήλας. ώστε να μην ίδουν πλέον τον ήλιον΄ εγώ. οπού έφερνε την δωδεκάτην ημέραν. την δε γε πλάκα οπού ητοιμάσθη δια τράπεζαν. και άμα τούτο ειπών ήρπασεν αυτόν από την χείρα και τον απεσφενδόνισεν έξω εις την λεγομένην σπιανάδα της πόλεως Κερκύρας. δια να εμποδίση τον κακόν σκοπόν του Ηγεμόνος. έψαλλον παράκλησιν. μέχρι της σήμερον΄ επειδή δε ο στρατιώτης. έδωκαν προσταγήν να συναχθή από τον Ναόν του αγίου η συναχθείσα εκείσε ύλη. μηδεμιάς άλλης.

"δεν είδα εγω ψυχή ευχομένη να προοδεύση χωρίς καθαρά εξαγόρευση των κρυπτών λογισμών" γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή Εάν ζείτε μια ζωή βασανίζοντας τον εαυτό σας για το τι έχουν οι άλλοι. η Μητέρα Μαρία συνέχισε να σκανδαλίζει. το Παρίσι. στην οποία αναλύει τους πέντε τρόπους που θρησκεύεται κανείς. Αν και είναι εύκολο να δείχνει κανείς με το δάχτυλο και να κατηγοριοποιεί ορισμένες εκκλησίες ή ομάδες ως "τάδε" και "δείνα" είδους. Η ακόλουθη μελέτη γράφτηκε το 1937 και ανακαλύφθηκε το 1996 από την Ελένη Klepinin-Arjakovsky. ότι να εστάθη ένα συμβεβηκός. ήταν μοναδική περίπτωση. σαν γνήσια "δια Χριστόν . όπως και να το εξέταζε κανείς. Pilenko. ο αισθητικός. είχε αριστερές πολιτικές συμπάθειες και γενικά. ο ασκητικός. ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΒΙΟΥ Όταν. ο τρόπος του Ευαγγελίου.ο ευαγγελικός ή. στο στρατόπεδο συγκεντρώσεως του Ravensbrück. Κατά την ομολογία της. Ως θρησκευόμενο πρόσωπο. δια να μην ημπορούν οι εχθροί της αληθείας να φλυαρούν λέγοντες. μοναχή και διανοούμενη των αρχών του 20ου αιώνα. δια του ευηκόου Προστάτου αυτής. πολλοί σκανδαλίσθηκαν. είχε αποκτήσει ένα νόθο παιδί από άλλον άνδρα. Στο κάτω-κάτω. αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον και τρομακτικό! είναι το πόσο εύκολα η ίδια παραδέχεται πώς είναι να πέσει κανείς σε αυτούς τους ανακριβείς και επικίνδυνους τρόπους με τους οποίους μπορεί να φαντάζεται την Εκκλησία. ήτοι: ο "ιδρυματικός". οπού το καταστήνουν αναντίρρητον. πιθανότατα να χάσετε την χαρά του να γίνετε αποδέκτες αυτών που οι άλλοι θέλουν να σας δώσουν. και όλης της Καθολικής εκκλησίας θειοτάτου Σπυρίδωνος. ο Μητροπολίτης Ευλόγιος δέχθηκε τους μοναχικούς όρκους της Ελισαβέτας Σκόμπτσοβα στην εκκλησία του Αγίου Σεργίου στο Παρίσι. από τον οποίον ο Ηγεμών και οι περί αυτόν απώλοντο. αυτή η γυναίκα ήταν δύο φορές διαζευγμένη. B. όπου το 1932 είχε ιδρύσει έναν οίκο φιλοξενίας.όλην την υπόθεσιν. κοντά στο Βερολίνο. πρέπει τώρα να θεωρήσωμεν καταλεπτώς και επιμελώς. Η Μητέρα Μαρία Σκόμπτσοβα απεβίωσε την Μεγάλη Παρασκευή του έτους 1945. έλαβε το όνομα Μαρία σε ανάμνηση της Αγίας Μαρίας της Αιγυπτίας. Οι τύποι θρησκευτικών τρόπων ζωής Η Μητέρα Μαρία Σκόμπτσοβα. ο προσκολλημένος στα τυπικά. Αυτή είναι η διήγησις του φρικτού τεραστίου θαύματος του εν τη πόλει της Κερκύρας τελεσθέντος. καθώς και ο ιδανικός τρόπος . οι Λατίνοι μην υποφέροντες την αισχύνην μετά τρεις ημέρας εις την Ιταλίαν μετέπεμψαν αυτόν. στο αρχείο του S. ο εμπρησμός της αποθήκης. Το "έγκλημα" αυτής της Ορθόδοξης μοναχής και Ρωσίδας πρόσφυγος ήταν η προσπάθειά της να σώζει Εβραίους και άλλους που εδιώκοντο από τους Ναζί στην υιοθετημένη πόλη της. τα περιστατικά εκείνα. μιας πόρνης που έγινε ερημίτισσα και άκρως ασκητική. την Μεγάλη Τεσσαρακοστή του 1932. συνέγραψε μια ενορατική μελέτη με τίτλο "Οι τύποι των θρησκευτικών τρόπων ζωής". μάρτυρας των στρατοπέδων συγκέντρωσης των Ναζί.

Σύντομα μετά. για να εργασθεί πιο άμεσα με εκείνους που είχαν περισσότερη ανάγκη. ήταν μια συλλογή ποιημάτων αυτής της περιόδου. και. και τις αυστηρές και συχνές νηστείες έμοιαζε να τις θεωρεί βαρύ φορτίο.γεγονός που ράγισε την καρδιά της οικογένειας. φορώντας το ράσο! Γόνος ευκατάστατης οικογένειας της καλής κοινωνίας το 1871 στη Λετονία. Ο επίσκοπός της την ενθάρρυνε να δώσει τους μοναχικούς όρκους για να γίνει μοναχή. Αργότερα. τρελούς..κάπνιζε και δημοσίως.πήγαιναν χέρι-χέρι. Για την Μητέρα Μαρία. ενός ιεραποστολικού κέντρου. την χορωδία της Ρωσικής Όπερας και την Γρηγοριανή χορωδία του Dom Malherbe. η Ελισαβέτα. Το πρώτο της βιβλίο.. Ο Λευκός Στρατός την δίκασε επειδή είχε υπάρξει Μπολσεβίκα. ενώ η Ελισαβέτα μετακόμισε στο κέντρο του Παρισιού. ο γάμος της με τον Ντιμίτρι είχε τελειώσει. Το όνομα που πήρε στην κουρά της ήταν Μαρία. έφυγαν από την χώρα. ο Δήμαρχος έφυγε εσπευσμένα και εκείνη έγινε Δήμαρχος της πόλεως. Μέχρι να έρθει το 1913. και υπήρξε καθοριστικός παράγοντας για την εκκίνηση της "Orthodox Action" Ορθόδοξη Δράση. Ίδρυσε ένα σανατόριο για στερημένους ανθρώπους που υπέφεραν από φυματίωση. Σοφία.. τους ενδεείς και τους μοναχικούς. Μέσω της μελέτης της ανθρώπινης φύσης τού Ιησού. έχουμε και λειτουργίες μέρα-νύχτα στο παρεκκλήσι.ενοικίασε ένα κτίριο που έγινε το μοναστήρι της.. εγκρίθηκε η "Εκκλησιαστική Πράξη χωρισμού". Το 1906 η μητέρα της πήρε την οικογένεια στην Αγία Πετρούπολη. Για να αποφύγει τον κίνδυνο. Και . άνεργους εργάτες. "Σκυθικά Θραύσματα". Όταν ο Λευκός Στρατός κατέλαβε την Ανάπα. Μετακόμισε .Σαλή". Στα γραπτά της η Μητέρα Μαρία εκφράζει εκείνο που προσπαθούσε να βιώσει.. η Γκαϊάνα και η μητέρα της Ελισαβέτα. Οι πολύ έντονες πνευματικές πεποιθήσεις της Μητέρας Μαρίας δεν την εμπόδισαν να οργανώνει και σε μεγάλη κλίμακα.διακονία των φτωχών και θεολογία .στον Νότο της Ρωσίας. Ταξίδεψαν πρώτα στην Γεωργία όπου γεννήθηκε ο γιος της ο Γιούρι και μετά στην Γιουγκοσλαβία όπου γεννήθηκε η κόρη της Αναστασία. εξελέγη Αντιδήμαρχος της πόλεως Ανάπα στην Νότια Ρωσία. Κατά το διάστημα αυτό της ζωής της ασχολήθηκε ενεργά με τους λογοτεχνικούς κύκλους και έγραψε αρκετή ποίηση. Το "αγγελικό σχήμα" της ήταν συνήθως γεμάτο λεκέδες από τα λίπη της κουζίνας και τις μπογιές από το εργαστήρι της.τώρα πλέον με την κόρη της την Γκαϊάνα .τι φρίκη! . Τελικά έφθασαν στο Παρίσι το 1923. Το 1918. εξόριστους. Το 1932. Ο Γιούρι κατέληξε να ζει με τον Δανιήλ. εσώκλειστη. Την Γκαϊάνα την έστειλαν σε σχολείο του Βελγίου. και καταφύγιο για τους απόβλητους της κοινωνίας. και τελικά πήρε τους μοναχικούς όρκους. Το 1926. όπου αυξήθηκε και η θρησκευτική της προσήλωση. Σύντομα η Ελισαβέτα αφιερώθηκε σε θεολογικές σπουδές και κοινωνικά έργα. με την έγκριση του Δανιήλ Σκόμπτσοβ. Φαινόταν να έχει ελάχιστη υπομονή με τις μακροσκελείς Ορθόδοξες λειτουργίες. και έκτοτε ενστερνίστηκε τον αθεϊσμό. Δημήτριο Κλεπίνιν να γίνει προϊστάμενος του ιδρύματος εκείνου. και τώρα.που τους θεωρούσε ένα μέσον για να προσηλωθεί αμετάκλητα στην κλήση της μέσα στην Εκκλησία . έστειλαν τον π. Το 1910 παντρεύτηκε ένα Μπολσεβίκο ονόματι Ντιμίτρι Κουζμίν-Καράβιεφ. αυτή τη στιγμή. η Αναστασία πέθανε από γρίπη . Η Ελισαβέτα ήταν έγκυος στο δεύτερο παιδί της. Εκεί συνδέθηκε με ριζοσπαστικούς κύκλους διανοουμένων. αυτά τα δυο στοιχεία . ο Δανιήλ. ο Δανιήλ Σκόμπτσοβ. Σύντομα έγινε και κέντρο για πνευματική και θεολογική συζήτηση. Όμως ο δικαστής ήταν ένας παλιός της καθηγητής. άρχισε να έλκεται πίσω στον Χριστιανισμό. μετά την Επανάσταση των Μπολσεβίκων.έχουμε νεαρά κορίτσια.' Το Μοναστήρι φιλοξενούσε ομιλίες και συζητήσεις. Σύχναζε σε μπαράκια αργά την νύχτα. μια οργάνωση . Σύντομα όμως άρχισε πάλι να αλλάζει το πολιτικό ρεύμα. Ο πατέρας της απεβίωσε όταν εκείνη ήταν στην εφηβεία. και έτσι απαλλάχθηκε. της είχε δοθεί το όνομα Ελισαβέτα Πιλένκο. Ήταν ένας τόπος με πόρτα ανοιχτή για τους πρόσφυγες. με ομιλητές από το Ινστιτούτο του Αγίου Σεργίου. ο γάμος του Δανιήλ και της Ελισαβέτα άρχισε να διαλύεται. Ένας παρατηρητής είχε περιγράψει αυτό το "μοναστήρι" ως "ένα περίεργο πανδαιμόνιο: '. Έχοντας πάρει τους μοναχικούς όρκους . Σύντομα οι δυο τους ερωτεύθηκαν και παντρεύτηκαν.

με πολλαπλές αγαθοεργίες. Η Μητέρα Μαρία. όμως αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί πλήρως. τους προμήθευε με πλαστά πιστοποιητικά Βαπτίσεως. τον Γιούρι και τον Ηλία Φονταμίνσκυ τελέσθηκε στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Αλεξάνδρου Νέβσκυ στο Παρίσι την 1 και 2 Μαίου 2004. μέχρι να βρεθούν διαδρομές διαφυγής για αυτούς. αν ο θάνατος και το μαρτύριο είχαν τον τελευταίο λόγο˙ διότι. Αλλά δεν θα ήταν Ορθόδοξη. οι οποίοι αποτελούν ένδειξη αντίφασης σε ό. Μόνο ο λαϊκός επιβίωσε. μαζί με τον π. Η Αγιότητα της Μητέρας Μαρία αναγνωρίστηκε με πράξη της Αγίας Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου την 16η Ιανουαρίου 2004. ειρήνης και ικανοποίησης μέσα από την θρησκεία. στα ημίμετρά μας και την στείρα ευσέβεια. Οι Ναζί κάποτε ανακάλυψαν τι γινόταν. Η ημερομηνία και οι συνθήκες του θανάτου της δεν είναι βέβαιες. Σφυροκοπά με βαρειά την -δυστυχώς επικρατούσα. Όπου εισήλθε η Ζωή. επειδή ακριβώς κατέβηκε στην Κόλαση και άφησε τον Εαυτό της να χαθεί ανάμεσα στους άθεους. Μέσα από Τάφο ακτινοβολεί η δόξα της Αναστάσεως. αρμονίας. της ελπίδας και της αισιοδοξίας που μετέδιδε στους άλλους. και πως η ίδια είχε προσφερθεί να πάρει την θέση μιας νεαρής Πολωνής.αναζήτηση προσωπικής εκπλήρωσης. τότε πράγματι βρήκες την αληθινή προσευχή. Υπάρχουν αναφορές πως το όνομά της εμφανίσθηκε σε κατάλογο εκείνων που οδηγήθηκαν στους θαλάμους αερίων την 31η Απριλίου 1945.Άγιος Νείλος ο ασκητής Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ . η Ζωή νίκησε το κράτος του θανάτου. το μοναστήρι της Μητέρας Μαρίας έγινε καταφύγιο για διωχθέντες Εβραίους. Όσοι γνώρισαν την Μητέρα Μαρία στα στρατόπεδα ήσαν μάρτυρες του κουράγιου. οι οποίοι απογυμνώνουν όλες τις παραισθήσεις και πλάνες.. ο προϊστάμενος Ιερέας του παρεκκλησίου και ο λαϊκός διαχειριστής τέθηκαν υπό κράτηση και τους έστειλαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η αγιοκατάταξη της Μητέρας Μαρία.τι αποκαλείται ανθρώπινη σύνεση και ανθρώπινη "ευπρέπεια". μέσα στην αδιαφορία μας και την ατομική μας ευχαρίστηση. εκεί δεν μπορεί πλέον να εισέλθει ο θάνατος. Η Μαρία Σκόμπτσοβα ανήκει όντως σύμφωνα με την παράδοση σε εκείνους τους "δια Χριστόν Σαλούς". κάτω από τις χειρότερες δυνατόν συνθήκες. ο γιος της Γιούρι. Εορτάζεται η μνήμη τους την 20η Ιουλίου Όταν κατά τη διάρκεια της προσευχής σου ξεπεράσεις κάθε άλλη χαρά. οι οποίοι καλούν την Εκκλησία να στραφεί προς την πραγματική Της αποστολή. Όταν τα Γερμανικά στρατεύματα κατέλαβαν το Παρίσι. Μας προκαλεί. Σε όσους το ζητούσαν. Δημήτριο.

Ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα είναι καθρέφτης της ψυχής μας! Κάποτε σε ένα χωριό ήταν μία οικογένεια που είχε έναν γεροδεμένο γιο . τους είδε ένας και είπε : .Η δουλειά που έκανε ο πατέρας ήτανε να κόβει ξύλα από το δάσος και να τα πουλά για το τζάκι. Ξεκίνησαν λοιπόν το πρωί για δουλεία ο γιος καθότανε επάνω στο γαϊδουράκι και ο πατέρας πήγαινε πεζός . είχε και ένα γαϊδουράκι για να τα φορτώνει και απασχολούσε και των γιο του.

Ήταν παράξενος να μάθει γι’ όλα αυτά. Όμως αυτός τον πίεζε με παρακάλια να τον αφήσει. για να τον κάνουν όμοιο μ’ αυτούς και η συνείδηση – όση τους είχε απομείνει – να πάψει πια να τους ελέγχει.τους βλέπει κάποιος και λέει : Σαν δεν τρέπεται ο πατέρας να αφήνει τον γιο του το καμάρι του που κάνει την περισσότερη δουλειά να περπατάει . με δέος. Τελικά τον άφησε. Καλημέρα του λένε με χαρά και συνέχισαν τον δρόμο τους ποιο κάτω τους βλέπει μία και λέει :Σαν δεν τρέπονται τα βόδια!!!! δεν λυπούνται τον καημένο γάιδαρο να τους κουβαλά τα ξύλα να κουβαλάει και αυτούς τροπή! Ντροπή τους . Όμως. όπως έλεγαν. Η αγάπη αναζητεί πάντα ένα τρόπο.Τι να πω . που ξελογιάζουν τους ανθρώπους. λέγοντάς του με πόνο:. Ο Πανάγαθος Θεός θέλησε να τον αποτρέψει.! Βλέπεται όλοι είπανε κάτι κακό για τους ήρωες της ιστορίας εκτός από έναν που ήταν καλοπροαίρετος . Εκεί που πηγαίναν τους βλέπει κάποιος και του χαιρετά καλημέρα τους λέει να είστε πάντα καλά.και είπε ο πατέρας θα ανέβω και εγώ στον γάιδαρο . Φτάνει και αυτό στα αυτιά πατέρα και γιου . Στην αρχή η καθάριά του μορφή και η καλοσύνη ελέγχανε τους σκοτι σμένους απ’ τα πάθη τους ανθρώπους και τον κοιτούσαν όλοι τους εκστατικοί. που οι ανθρωποι θυσιάζουν ακόμη και τη ψυχή τους. Αφού το άκουσαν και αυτό είπανε να κατεβούν και η δύο από τον γάιδαρο και να πάνε πεζοί . που γλεντούσαν. Αυτό έφτασε στα αυτιά του πατέρα και ανεβαίνει αυτός και κατεβαίνει ο γιος περπατώντας .Η αδιαφορία βρίσκει πάντα μία δικαιολογία.Παρουσιάσθηκε λοιπόν μπροστά στο θρόνο του ∆εσπότη Χριστού και ζήτησε να κατέβει στη Γη και να ζήσει κι αυτός όπως οι άνθρωποι. άρχισαν από κακία κι από ζήλια να προσπαθούν στης αμαρτίας τις πλάνες τέχνες να τον μυήσουν. που θέλησε να γνωρίσει τις χαρές και τις ηδονές. μη χάσεις τα φτερά σου»! Κατέβηκε λοιπόν στη γη ο άγγελος με την φωτεινή του τη μορφή και τα ολόλευκα φτερά του κι άρχισε να συναναστρέφεται με τους ανθρώπους.τους είπε καλημέρα του θεού και να είναι καλά . σαν μάθανε γιατί και πώς βρέθηκε εκεί.χωρίς να βλέπουμε τα δικά μας ελαττώματα. .«Άγγελέ μου πρόσεξε.Σαν δεν τρέπεται ο γιος να είναι καβάλα στον γάιδαρο και να αφήνει τον πατέρα του να περπατάει .Εκεί που περπατούσαν τους βλέπει μία κάνει το σταυρό της ειρωνικά λέγοντας : Κύριε ελέησον πρώτη φορά βλέπω τόσο χαζούς ανθρώπους να έχουν γάιδαρο και να πάνε με τα πόδια .έτσι πρέπει να είμαστε και εμείς να μην ασχολούμαστε με τους άλλους ψάχνοντας να τους βρούμε κάτι και καλά κακό . Άγγελέ μου πρόσεξε. μη χάσεις τα φτερά σου! Κάποτε. λέει ένας μύθος. τη ζωή τους.αυτός ήτανε πραγματικά ένας ευλογημένος άνθρωπός . ήταν ένας άγγελος.

μετανοώντας και κλαίοντας για όσα έπραξε νωρίτερα. Κάποιος Γέροντας μας αφηγήθηκε ότι ένας πνευματικός αδελφός στον κόσμο ήθελε να ζήσει αναχωρητικό βίο. και βάλε καλά στο μυαλό σου αυτή τη σκέψη: πώς άραγε να’ναι οι ψυχές εκεί. Και που είναι. Ένας άγιος Γέροντας. 1. Κοίταξε μην τα ξεχάσεις ποτέ αυτά. Συνέβη τότε να πεθάνει η μητέρα του. φροντίζοντας. για να μην πάθει κάποια ζημιά από τ’ άμετρα δάκρυα που έχυνε! . Φέρε στη μνήμη και στη φαντασία σου εκείνο το φοβερά και φρικτό βήμα. φέρε στο νου σου τον πόνο. ν’ αναλάβει και να γίνει καλά απ’ τη βαριά εκείνη αρρώστια του. που κρίνονταν υποφέροντας. Κοίταξε τότε τη νέκρωση του σώματος. λοιπόν. ετούτα μεν να τ’ απολαύσεις. στους Αρχαγγέλους. συλλογίζεσαι τ’ αγαθά που περιμένουν τους δικαίους. πάλι. όμως. να χαίρεσαι και ν’ αγάλλεσαι. τους φόβους και όλα τα βάσανα. αλλά η μάνα του τον εμπόδιζε. Εκείνος. μα ζούσε απρόσεχτα και κατασπαταλούσε το χρόνο της μοναστικής ζωής του με φοβερή αμέλεια. θυμήσου. χωρίς ν’ απελπιστείς. στο τέλος υποχώρησε και τον άφησε να πάει εκεί που ήθελε. για να μπορέσεις με κάθε δυνατό μέσο να παραμείνεις στην ιδία πρόθεση και το σκοπό της ησυχίας. κ’ υστέρα από λίγο καιρό ν’ αρρωστήσει ο ίδιος πολύ βαριά. το τρίξιμο των δοντιών. πως ήταν από Θεού μια τέτοια επίσκεψη της μητέρας του· και αποφάσισε να κλειστεί στο κελλί του και να φροντίζει μονάχα για τη σωτηρία του. δείξε στην επιείκεια και στη σπουδή όση επιμέλεια χρειάζεται. όπου βρήκε τη μητέρα του μαζί με άλλους. το ατελείωτο βάσανο των σαρκοβόρων σκουληκιών. Επήγε. και με τί ελπίδα να περιμένουν την ατελείωτη οδύνη και το ψυχικό και απέραντο δάκρυ. γιε μου. το σκοτάδι. τον τάρταρο. φοβούμενος μην καταντήσεις κ’ εσύ ο ίδιος στην ίδια συμφορά. με την μαλαγανιά και τη ψευτιά και την ψευδαίσθηση της ηδονής τον έκαναν τελείως να ξεχάσει ποιος ήταν και από πού κατέβηκε. γιέ μου. ακόμα. τους Αρχαγγέλους. και πάνω απ’ ολ’ αυτά. Και τόση ήταν η κατάνυξη του. τη χαρά και την απόλαυση. φέρε στη σκέψη και στη φαντασία σου και όλα τ’αγαθά που περιμένουν τους δικαίους: την οικειότητα που θα έχουν με το Θεό και Πατέρα. Ύστερα. δεν παρατούσε το σκοπό του. ακόμη.Τί συμβαίνει. δάκρυζε και ντύνε με πένθος την ψυχή σου. κατάλαβε και κατηγόρησε τη ματαιότητα του κόσμου. να συμμαζεύεις μέσα σου το νου σου και να θυμάσαι την ώρα του θανάτου. είτε κάπου έξω. στις Εξουσίες και σ’ όλους τους ανθρώπους· σκέψου όλα τα κολαστήρια. Φέρε μπροστά σου όλα τα κακά που περιμένουν τους αμετανόητους αμαρτωλούς. Εκείνη ξαφνιάστηκε καθώς τον είδε και τον ρωτάει: . τα λόγια σου που έλεγες «θέλω να σώσω την ψυχή μου». ή μέσα σε ποιους στεναγμούς φοβερότατους. Και όταν. στέναζε. στο Χριστό. σχετικά με την κατάνυξη. Και μην αμελήσεις ποτέ το γενναίο σου φρόνημα. το αιώνιο πυρ. Φέρνε στη μνήμη σου αυτά τα δύο και όταν συλλογίζεσαι την κρίση των αμαρτωλών. με τον Χριστό. τ’ άλλα δε να τ’ αποφύγεις. 2. Πώς θα έχω κατάνυξη. στους Αγγέλους. Βρέθηκε τότε σε μια κατάσταση εκστάσεως. μέσα σε ποιά πικρότατη σιωπή. όταν η μάνα του έκανε τα πάντα για να τον εμποδίσει και δεν τα κατάφερνε. ύστερ’ από αυτό το όραμα.Κι έτσι πες-πες. στεκόταν καταλυπημένος. και σα ν’ ανέβηκε στην ημέρα της Κρίσεως. Κ’ εσύ σε τούτο τον τόπο καταδικάστηκες να’ ρθεις. και την ήμερα της αναστάσεως. θυμήσου. Η φιλανθρωπία του Θεού οικονόμησε τότε.Όταν κάθεσαι στο κελλί σου. Αυτός. πνιγμένος στη ντροπή γι’ αυτά που άκουσε. με την αμέλειά του. είτε βρίσκεσαι μέσα στο κελλί σου. Και τότε άρχισε να συλλογίζεται. συμβούλεψε: . τους Αγγέλους. σιγά-σιγά. λέγοντας: «θέλω να σώσω την ψυχή του!» Ωστόσο. ώστε πολλοί να τον παρακαλούν να μην είναι τόσο αυστηρός με τον εαυτό του. όταν θα παρουσιαστούν τα πάντα μπρος στο Θεό. με όλη σου την επιμέλεια.σε πόσο μεγάλο φόβο και αγωνία να βρίσκονται τάχα. μην έχοντας κάτι ν’ αποκριθεί. τη ντροπή τους μπροστά στο Θεό. εννόησε τη συμφορά. τις Εξουσίες και όλο το νέφος των Αγίων σκέψου την ουράνια βασιλεία και τ’ αγαθά της. κ’ έγινε μοναχός. για ν’ αποφύγεις έτσι μ’ αυτές τις σκέψεις όλους τους βλαβερούς λογισμούς και τούς ακάθαρτους. και τη στιγμή της κατακρίσεως στον Άδη.

Η υπακοή στον Γέροντα μου και η προστασία της Θεοτόκου. μα ούτε και ν΄ αλλάξω ταχύτητα κατόρθωσα. Κάποια βλάβη είχε συμβεί. πού της έψελνα τα μεγαλυνάρια.Αυτός. Ακρίτας. σκέπε. όμως. πού άκουσε την κραυγή της δεήσεώς μου. μ΄ έσωσαν. Εκδ. Σε κάποια σχισμή του τοποθέτησα μία εικόνα της Παναγίας. . Το περιστατικό που ακολουθεί είναι ένα ολοφάνερο θαύμα: «Ήταν η 9η Φεβρουαρίου 1960. Κοντά στην όχθη του πόταμου ήταν ένα μεγάλο πεύκο. Τα φρένα δεν λειτουργούσαν. Ευχαρίστησα από τα βάθη της ψυχής μου την Αειπάρθενο. Υπερευλογημένη Θεοτόκε! Το τρακτέρ. Σύμφωνα με τα ανθρώπινα δεδομένα δεν μου απέμεναν παρά λίγες μόνο στιγμές ζωής. 2006. λέγοντας: «αν δεν μπόρεσα να βαστάξω τον ονειδισμό της μητέρας μου. Ήταν η απόδοση της εορτής της Υπαπαντής και καθώς οδηγούσα έψελνα προς τιμήν της Παναγίας: «Ακατάληπτόν έστι το τελούμενον εν σοι και αγγέλοις και βροτοίς. φρουρεί. σταματούσαμε για λίγο να προσκυνήσουμε». Μητροπάρθενε Αγνή» και «Θεοτόκε. το τρακτέρ και η Παναγία Όπως ο ίδιος ο Γέροντας π. ώστε να κάνω τους αναγκαίους χειρισμούς. αποσπάσματα Ο Γέροντας Αθανάσιος Σταυροβουνιώτης. αλλά κι εγώ δεν ήμουν επιδέξιος οδηγός. σώσε με! φώναζα με αγωνία. Το τρακτέρ σταμάτησε την τελευταία στιγμή με τη χάρη της Παναγίας. το τρακτέρ ξέφυγε από τον έλεγχό μου και αυξήθηκε επικίνδυνα η ταχύτητα. Αλλ΄ ω των θαυμάτων σου. Ύστερα κατέβηκα από το μηχάνημα και πήγα πεζός στο μετόχι της αγίας Βαρβάρας. Πάσχου Ο Πόλεμος των πειρασμών. Και κάθε φορά πού περνούσαμε από κει. Ξαφνικά.Παρά λίγο να σκοτωθώ! του είπα. Αμέσως ανέθεσα «την πασαν ελπίδα μου» στην Υπεραγία Θεοτόκο. σταμάτησε αναπάντεχα στο χείλος ακριβώς του ποταμού και της καταστροφής. η ελπίς πάντων των χριστιανών. Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου Κύπρου αναφέρει σε σχετικό κείμενό του. Το τρακτέρ ολοταχώς κατέφθανε στην όχθη του ποταμού. Ο Παπα-Γιώργης ο Χατζής . Β.» Π. με αποτέλεσμα κάποιο σοβαρό τραυματισμό ή και τον ίδιο τον θάνατο. — Παναγία μου. ευεργετήθηκε πολλές φορές στη ζωή του από την Παναγία μας. ενώ βρισκόμουν μπροστά σ΄ ένα κατήφορο. δεν ήθελε ν’ αναπαυθεί και να υποχωρήσει. Αθανάσιος Σταυροβουνιώτης. πώς θα μπορέσω να υποφέρω τη ντροπή μπροστά στο Χριστό και στους αγίους Αγγέλους την ημέρα της Κρίσεως. όπου συνάντησα τον Γέροντά μου. Σε κάθε στιγμή υπήρχε κίνδυνος ανατροπής. φύλαττε τους ελπίζοντας εις σε». βοήθα με! Παναγία μου. και ο αείμνηστος Γέροντας μου Γερμανός μου έδωσε εντολή να οδηγήσω το τρακτέρ της μονής από το μετόχι μας του αγίου Μοδέστου στο μετόχι της αγίας Βαρβάρας. αφού έπεσε σε μερικούς θάμνους.

είτε θεϊκής είτε κοσμικής» Όσιος Θαλάσσιος ο Λίβυος Ό Γερο .Παύλο. και Εσύ όπως γνωρίζεις να αναπληρώνεις τις ελλείψεις μου και τις ατέλειές μου».ώς. Όταν του ανακοινώθηκε ότι εκλέχθηκε Πατριάρχης στενοχωρήθηκε πολύ. Βάζω όμως ένα τάμα από τώρα και στο εξής μέχρι να πεθάνω να σου λειτουργώ καθημερινά. επί Τουρκοκρατίας ήταν σπηλιά ληστών. που τώρα πια κοιμάται… Νικόλαος Βιτζηλαίος. ακόμη και όταν ήταν εκτός Σερβίας σε αποστολές. Ό Γερο .Έφραίμ τήν μετέτρεψε σε θειο Σπήλαιο της Βηθλεέμ. αλλά και οι αποφάσεις που έδινε σε κρίσιμα θέματα ήταν πάντοτε σοφές και μέσα στο θέλημα του Θεού «Η λύπη γενικά είναι στέρηση ηδονής. Στη θύελλα γαλήνη… Ήταν παπάς σεβάσμιος γεμάτος καλωσύνη. Και όντως ο μακάριος αυτός άνθρωπος του Θεού λειτουργούσε καθημερινά. διότι τήν άγιασε μέ τήν αγία του ζωή. Αυτή λοιπόν τήν σπηλιά ό Γερο . λειτουργούσε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου.Έφραίμ καταγόταν άπό τήν Θεσσαλία. για αυτό τον αγαπούσε πολύ ο λαός. διδάσκαλος Ένα σπάνιο λειτουργικό φρόνημα ! Κατά την επίσκεψή του Καθηγουμένου την Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου γέροντα Εφραίμ στον ιερό ναό του Αγίου Σάββα στο Vracar . Η προσευχή του ήταν ως εξής: «Θεέ μου συ γνωρίζεις ότι δεν έχω τις δυνάμεις και την ικανότητα να ανταπεξέλθω σε αυτό το υψηλό λειτούργημα. ή οποία. Σε μία από τις συνομιλίες αυτές ο Πατριάρχης είχε αναφέρει στον Γέροντα Εφραίμ ότι δεν επιθυμούσε ούτε και περίμενε ποτέ ότι θα γινόταν Πατριάρχης. όπου και αν βρισκόταν. όπως διηγούνται οί Γεροντάδες. Είχε ψυχή ευαίσθητη καί ταπεινή .Έφραίμ.Ύπατίου τά Bλαχικα Κελλιά. Και το χωριό μας το μικρό με δέος θα θυμάται τον παπα-Γιώργη. Προσευχήθηκε πολύ και δέχτηκε με ταπείνωση το θέλημα του Θεού βάζοντας όμως ένα τάμα για τον εαυτό του στην προσευχή αυτή. Πατέρας ήταν κι΄ αδελφός τήν εποχή εκείνη… Μες στο σκοτάδι ένα φ. προσκυνητής. φαίνεται μιά σπηλιά. να γίνω Πατριάρχης. «ό τάλας» Aπέναντι άπό το Κελλί τοϋ Γερο . ποτέ μου δεν το επεθύμησα ούτε κάν το σκέφτηκα. γνήσιος χριστιανός.δόθηκε η ευκαιρία να συναντηθεί και να συνομιλήσει αρκετές φορές με τον μακαριστό Πατριάρχη Σερβίας π. τον γιατρό. Το σπάνιο αυτό λειτουργικό του φρόνημα και η εσωτερική ζωή που είχε τον ανέδειξαν σε αληθινό εκκλησιαστικό ηγέτη.Ο Παπα-Γιώργης ο Χατζής ο πανωχωριανός καλός παπάς. που όλο τον κόσμο τράβαγε στήν άγια Κατερίνη. πάνω άπό τά Κατουνάκια.

Τό ϊδιο δέ τυπικό συνέχισε καί εκεί: νά κουβαλάη κρυφά αδειανά κονσερβοκούτια άπό τους λάκκους καί νά τά άφήνη έξω άπό τήν πόρτα του.λ. "Οσοι τά έβλεπαν.'Ιερόθεος καί ό Παπα . πού μόλις τόν χωρούσε. πού είχε στον τουρβά του. ένα μικρό καλυβάκι με ξερολιθιά. Κάποτε πού είχε άποκλειστή άπό τά πολλά χιόνια στην σπηλιά. αλλά πήγαινε τήν νύχτα καί τίς άφηνε έξω άπό τά Καλύβια των Πατέρων πού είχαν ανάγκη ή σέ άρρωστους. καί έτσι έδινε τήν εντύπωση στους άλλους ότι κουβαλάει τρόφιμα. πού θά αναφέρω. έλεγαν: -Τί κάνει αυτός εδώ. όπως επίσης καί οί γείτονες του Συνασκητές. ενώ αυτός έκανε μεγάλες νηστείες. "Οταν έφθανε στην σπηλιά του. "Ετσι ταπεινά καί στην αφάνεια τελείωσε τόν σκληρό αγώνα του γιά τήν αγάπη τοϋ Χρίστου καί άνεπαύθη εν Κυρίω τό 1962.δύο περιστατικά.Έφραίμ ήταν σάν τους Άβ-βάδες της παλαιάς εποχής της Νιτρίας καί Θηβαΐδος. Επειδή οί Πατέρες κατέβαιναν καί αγόραζαν κάτι τρόφιμα κ. άδειαζε τά αδειανά κονσερβοκούτια. Άπό ένα . Γι' αυτό καί αναγκάστηκε νά κτίση μόνος του. άφοϋ τοϋ άφησε ένα τουρβά μέ ευλογίες.Μακάριος άπό τήν Κερασιά ότι ό Γερο . δυστυχώς. καί ορισμένοι πίστευαν. "Ελεγε ό Παπα . Ό ίδιος είχε πολλή αυταπάρνηση καί ήταν αφημένος στην Πρόνοια τοϋ Θεοϋ. 'Αμήν.καί πνεύμα ανδρείο καί αγωνιστικό. επειδή δέν γνώριζαν τήν πραγματικότητα.π. ό όποιος. Τά ίδια έλεγαν καί οί ευλαβείς Γεροντάδες άπό τόν "Αγιο Βασίλειο. εξαφανίστηκε μπροστά άπό τά μάτια τοϋ Γερο . πού αγωνίζονται στην αφάνεια. γιά νά τά βλέπουν οί επισκέπτες καί νά σχηματίζουν τήν εντύπωση ότι είναι γαστρίμαργος. Δέν άφησε κονσέρβα γιά κονσέρβα! " Οσες ευλογίες τοϋ έδιναν καμιά φορά οι Πατέρες. ή έπαιρναν ευλογία άπό Μοναστήρια παξιμάδι ή κηπουρικά. μπροστά στην πόρτα της σπηλιάς. άπό τήνπολλή άσκηση καί τήν πολλή υγρασία πού είχε ή σπηλιά. ενώ αυτός αποκαλούσε τόν εαυτό του ταλαίπωρο. ό Καλός Θεός έστειλε τρόφιμα στον Γερο .Έφραίμ! Ό Γέροντας δόξασε τόν Θεό καί πέρασε όλο τόν χειμώνα μέ εκείνη τήν ευλογία τοϋ Θεοϋ. τίς δεχόταν μέ χαρά. λίγο πιό πέρα από τήν σπηλιά σε προσήλιο τόπο. είχε προσβληθή αργότερα από φυματίωση.Έφραίμ μέ έναν άνθρωπο. "Ολοι τόν παραδέχονταν γιά τις αρετές του καί κυρίως γιά τήν μεγάλη του ταπείνωση καί αφάνεια.Έφραίμ τήν νύχτα κρυφά καί γέμιζε τόν τουρβά του μέ άδεια κονσερβοκούτια άπό τους λάκκους καί τήν ήμερα ανέβαινε καί αυτός φορτωμένος γιά τό Άσκηταριό του. κατέβαινε καί ό Γερο . πολλά θά καταλάβουν οί καλοπροαίρετοι. ό Γερο . . Παρ' όλα αυτά πού ανέφερα.Έφραίμ είχε πολλή αύτομεμψία. Τήν ευχή του νά έχουμε. όσα έλεγε κατηγορώντας τόν εαυτό του. τους οποίους καί υπηρετούσε. Μάλιστα.

Σε αυτές τις ενορίες οι ακολουθίες τελούνται στην αντίστοιχη γλώσσα των πιστών. υπάρχουν αρκετές ορθόδοξες ενορίες οι περισσότερες όμως ελληνόφωνες ή σλαβόφωνες που ιδρύθηκαν για να εξυπηρετούν τους Έλληνες και Κύπριους ή Σέρβους. Αυτό το γεγονός καθιστά αδύνατη την προσέλευση Βρετανών σε ακολουθίες που τελούνται σε γλώσσα ξένη προς αυτούς. Όταν η Oρθοδοξία ταυτίζεται σχεδόν αποκλειστικά με μία συγκεκριμένη κουλτούρα -συνήθως Ρώσικη ή Ελληνική. Πόσοι από εμάς έχουμε ποτέ φαντασθεί τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να παρουσιασθεί ο Κύριος σε ανθρώπους του «Δυτικού» κόσμου και να τους καλέσει να ακολουθήσουν το θέλημά Του μέσα στην Oρθόδοξη Εκκλησία. όπως αυτός του δυτικού κόσμου. Βέβαια ορθόδοξες ενορίες ίσως δραστηριοποιούνται σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Πόσοι από εμάς προσευχόμαστε για τους ανθρώπους που καθημερινά γνωρίζουν την Oρθοδοξία και αποφασίζουν όχι μόνο να βαπτιστούν αλλά να γίνουν και Λειτουργοί του Oνόματος του Κυρίου. η Ρουμανία κ. όπως η Ρωσία. η Σερβία. στο Λονδίνο αλλά και σε όλες τις μεγάλες πόλεις. Δεν είναι καθόλου εύκολο σε έναν πολιτισμό. Ρώσους. Στις λίγες γραμμές που ακολουθούν παρουσιάζονται σκέψεις και μαρτυρίες από την επικοινωνία με Βρετανούς Oρθοδόξους για τον τρόπο με τον οποίο γνώρισαν την Oρθοδοξία. Η ύπαρξή τους όμως συνδέεται με το στοιχείο της ομογένειας πιστών που βρέθηκαν εκεί από ορθόδοξες χώρες. Πράγματι. Στις λίγες γραμμές που ακολουθούν παρουσιάζονται σκέψεις και μαρτυρίες από την επικοινωνία με Βρετανούς Oρθοδόξους για τον τρόπο με τον οποίο γνώρισαν την Oρθοδοξία. Σε μια πόλη όμως. Για παράδειγμα. Είναι θαυμαστός ο τρόπος με τον οποίο ο Κύριος εμφανίζεται σε όλους τους ανθρώπους καθημερινά και προσκαλεί τον καθένα ξεχωριστά να Τον ακολουθήσει. με κατοίκους όσους ολόκληρη η Ελλάδα. κατάσταση που πολύ πιθανόν να ισχύει για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. πολύ λίγες είναι οι αγγλόφωνες ενορίες.δημιουργείται συχνά στους Άγγλους η εντύπωση ότι η Oρθοδοξία είναι ξένη. περισσότερο από κάθε άλλη εμπειρία στην πόλη που βρεθήκαμε ήταν η παρουσία της Oρθόδοξης Εκκλησίας και μάλιστα αγγλόφωνης. Πόσοι από εμάς προσευχόμαστε για τους ανθρώπους που καθημερινά γνωρίζουν την Oρθοδοξία και αποφασίζουν όχι μόνο να βαπτιστούν αλλά να γίνουν και Λειτουργοί του Oνόματος του Κυρίου. Ρουμάνους και άλλους ορθοδόξους της διασποράς. Πόσοι από εμάς έχουμε ποτέ φαντασθεί τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να παρουσιασθεί ο Κύριος σε ανθρώπους του «Δυτικού» κόσμου και να τους καλέσει να ακολουθήσουν το θέλημά Του μέσα στην Oρθόδοξη Εκκλησία. να υπάρχει και να λειτουργεί η Oρθόδοξη Εκκλησία. με Βρετανούς ιερείς και πιστούς.Έγινα Ορθόδοξος γιατί δεν είχα ομπρέλα! Είναι θαυμαστός ο τρόπος με τον οποίο ο Κύριος εμφανίζεται σε όλους τους ανθρώπους καθημερινά και προσκαλεί τον καθένα ξεχωριστά να Τον ακολουθήσει.ά. Προσωπικές μαρτυρίες από την Oρθοδοξία στη Δύση Πολύ σοφά ακούσαμε να συμβουλεύει ένας φίλος πως οι σπουδές στο εξωτερικό δεν μπορεί να είναι μόνο ακαδημαϊκής αλλά και πνευματικής προκοπής. . η Ελλάδα. Και είναι εύλογο. αυτό που τράβηξε την προσοχή μας. αλλότρια και άσχετη με τις δικές τους πολιτισμικές αναφορές. όπως είναι το Λονδίνο. Δεν πρέπει να θεωρείται καθόλου δεδομένη η παρουσία ορθόδοξης εκκλησίας και ειδικότερα αγγλόφωνων ενοριών στην Βρετανία.

Σήμερα παγκοσμίως υπάρχουν δεκάδες θρησκείες και χιλιάδες αιρέσεις που φιλοδοξούν με κάθε μέσο να προσηλυτίσουν πιστούς. Oρθόδοξη. αλλά με συγκεκριμένους στόχους. είχαν ως αποτέλεσμα η Αγγλικανική Εκκλησία να δεχτεί να παραχωρήσει ένα μικρό και όμορφο ναό στο κέντρο της πόλης του Έξετερ. μας είπε σχετικά για τη θέση της Oρθοδοξίας στην Αγγλία: «Η Αγγλία ήταν Oρθόδοξη για χίλια χρόνια. Η Αγγλία δεν είναι μια χώρα που αποτελεί εξαίρεση. καθώς υπάρχει μία γενικότερη αδιαφορία σε σχέση με τη Χριστιανική πίστη» Απόσπασμα συνέντευξης με τον father John Palmer. εδώ και πολλά χρόνια. και βρίσκεται βορειοανατολικά του Λονδίνου. Όταν ρωτήσαμε έναν από τους ιερείς της ενορίας μας. η επιβολή όμως από τη δυτική Εκκλησία του Ρωμαιοκαθολικισμού και του Προτεσταντισμού. όπως ο άγιος Κολούμπα. σχετικά με τη δική του οικογένεια: «O πατέρας μου είναι Αγγλικανός ιερέας. η ιστορική πραγματικότητα αποδεικνύει ότι η Oρθοδοξία έχει μεγάλη σχέση με τον αγγλικό πολιτισμό και την πνευματική καλλιέργεια και ιστορία του λαού. Η ενορία ιδρύθηκε το 1967 από έναν Ρώσο μοναχό με τη δημιουργία ενός μικρού μοναστηριού. Υπάρχουν πάρα πολλοί άγιοι στα Βρετανικά νησιά. Άντονυ Μπλουμ Antony Bloom. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της θρησκευτικής πολυφωνίας στην Αγγλία. δίπλα στην Κορνουάλη και αντιστοιχεί σε μέγεθος με την Πάτρα. Τα τελευταία χρόνια οι αυξημένες ανάγκες για χώρο και καλύτερη πρόσβαση στις ακολουθίες. O θείος μου είναι Κουακέρος. δύο τζαμιά για Μουσουλμάνους. μεγάλωσα σεβόμενος τις θρησκευτικές αντιλήψεις των συγγενών μου. 2002. τον γνωστό σε πολλούς από εμάς για τα βιβλία του. Παπαθανασίου & Παπαθανασίου. Κάθε άλλο μάλιστα. και ο Χριστιανισμός χάνει έδαφος από την αθεΐα. Αγία. το Έξετερ. Αργά. Στην πόλη μας για παράδειγμα. κλπ. Παραδείγματα ζωντανά αποτελούν οι διάφορες Επισκοπές. μία ώρα μακριά από την πόλη. η οποία ιδρύθηκε το 1959 από τον Ρώσο Αρχιμανδρίτη Σωφρόνιο Σαχάροφ. Σήμερα η ενορία αριθμεί περίπου εβδομήντα πέντε μέλη Επισκοπή του Σουρόζ. Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.Παρόλα αυτά. ο άγιος Κάθμπερτ. Oρθόδοξη Εκκλησία της Αμερικής. Για χίλια χρόνια. Στην Βρετανία ιδιαίτερα γνωστή είναι η Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου στο Έσσεξ. και κάτω από την καθοδήγηση του Μητροπολίτη Άντονυ. ο παππούς μου ήταν Βαπτιστής ιεροκήρυκας για πολλά χρόνια. είχε σαν αποτέλεσμα τις παρούσες δογματικές διαφορές. ένας ναός για βουδιστές μία συναγωγή Εβραίων. ο άγιος Σίντγουελ και άλλοι. Η Χριστιανική πρακτική έχει επισκιασθεί τώρα από την κοσμικότητα. 2003 οι οποίοι έζησαν πριν το Σχίσμα των Εκκλησιών και είναι Oρθόδοξοι Άγιοι. και ο προπάππος μου ήταν ιερέας στην Ευαγγελική Εκκλησία. ντόπιοι Βρετανοί άρχισαν να γνωρίζουν την ορθοδοξία και να βαπτίζονται. αλλά πάντα αναρωτιόμουνα γιατί όλοι διαφωνούσαν στο τι ακριβώς έπρεπε να είναι ο Χριστιανισμός. 2003. Μητροπόλεις και τα Μοναστήρια που είναι διάσπαρτα σε όλη την Ευρώπη. ο άγιος Πάτρικ. Η ορθόδοξη ενορία του Έξετερ ανήκει στην Επισκοπή του Σουρόζ Diocese of Sourozh με πρώην Μητροπολίτη. υπάρχουν δέκα διαφορετικά δόγματα που αφορούν στον Χριστιανισμό. Έχω δύο εξαδέλφες μοναχές και έναν εξάδελφο ιερέα που ανήκουν στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. ο άγιος Έϊνταν. Ως αποτέλεσμα. Η σπανιότητα αγγλόφωνων ορθόδοξων ναών στη Βρετανία αναγκάζει πολλούς πιστούς να . που βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της Βρετανίας. Όταν όμως βρήκα την Oρθοδοξία αντιλήφθηκα ότι επιτέλους είχα βρει το "Σπίτι" που όλοι έψαχναν να βρουν» Οι Ορθόδοξοι Βρετανοί Η προσπάθεια των Ρώσων της Διασποράς για τη διάδοση της Oρθοδοξίας στην Ευρώπη έχει ήδη. η Ανατολή και η Δύση ήταν ενωμένες σε μία κοινή. είναι αυτό το οποίο μας ανέφερε ο father John. αποφέρει καρπούς. για τους Oρθοδόξους.

δεν θα τους πίστευα καθόλου. Είδα κοντά μου μια πόρτα και μπήκα.ταξιδεύουν μία και δύο ώρες για να παρευρίσκονται στις διάφορες ακολουθίες. διότι όλοι προσέρχονται στις ιερές ακολουθίες πριν το «Ευλογητός.» ή το «Ευλογημένη». Επειδή ήμουν και από στρατιωτική οικογένεια. Χωρίς να θέλω να ενοχλήσω κανένα. παραπάτησα κι έπεσα σε μια άλλη πόρτα. αλλά και εμείς οι πιστοί. Όπως ο father John εξηγεί: «αυτό που έχει σημασία είναι οι κατηχούμενοι. καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου! Αγαπούν όμως την εκκλησία και θεωρούν δεδομένο ότι θα κουραστούν για να βρεθούν στις ακολουθίες. την τάξη που υπήρχε από ιερείς και πιστούς. είχα τη νοοτροπία ότι «αν η Αγγλικανική Εκκλησία είναι αρκετά καλή για το Ναυτικό. Και ο λόγος δεν είναι τυχαίος. κυρίως της Θείας Λειτουργίας και του Εσπερινού. then it is good enough for me!. τους σταυρούς και σκέφθηκα ότι πρέπει να ήταν εκκλησία. ότι σε οχτώ χρόνια θα έκανα κι εγώ το ίδιο. πού βρίσκομαι. Είδα τις εικόνες. Ήταν Σλαβικά. Oι περισσότεροι από όσους έχουν γίνει Oρθόδοξοι πέρασαν μία περίοδο κατήχησης και προετοιμασίας μέσα στην ίδια την Εκκλησία. Με αυτόν τον τρόπο προσπαθούσαν να ζήσουν και να κατανοήσουν τη δομή του εκκλησιαστικού έτους και να έρθουν πιο κοντά στη ζωή της εκκλησίας. Μόλις απέκτησα περισσότερη αυτοπεποίθηση προχώρησα γιατί ήθελα να μάθω τι συμβαίνει. έτσι και στο θέμα του εκκλησιασμού τους είναι πάντοτε «Άγγλοι»! O τρόπος με τον οποίο οι πιστοί προσεγγίζουν την εκκλησία είναι μοναδικός και για εμάς του Έλληνες παραδειγματικός.τι βιβλία μπορούσαν. κι έτσι μπήκα στην εκκλησία. Αναρωτιόμουν αν ήταν Συναγωγή. Κατά την περίοδο αυτή διάβαζαν την Αγία Γραφή και ό. Κι αυτός ο τρόπος είναι μοναδικός για τον κάθε άνθρωπο». δεν θα έμπαινα! Ανοίγοντας απότομα την εξωτερική πόρτα. το λιβάνι.. γιατί δεν είχα δει ποτέ να φορούν τα άμφια με τέτοιο τρόπο. και σκέφθηκα: «Αν υπάρχει Θεός -διότι αναρωτιόμουν ως εκείνη τη στιγμή αν υπήρχε. Αν δεν έβρεχε. ήμουν πιστός με την αγγλική έννοια του όρου: ο Θεός ήταν πάντα εκεί! Ήξερα να προσεύχομαι όταν το ήθελα. κάθισα πίσω στη γωνία και παρακολουθούσα.αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο πρέπει να λατρεύεται». Κάθε ακολουθία αρχίζει και τελειώνει με τον ίδιο αριθμό πιστών τριάντα πέντε με πενήντα κάθε φορά. Από τότε στην ενορία μας λένε πως «ο Νικάνωρ μπήκε στο ναό για να προστατευθεί από τη βροχή του ουρανού. Όπως έχουμε συνηθίσει τους Βρετανούς να είναι συνεπείς στα ραντεβού τους. μας αφηγήθηκε τη δική του μοναδική ιστορία με την οποία γνώρισε την Oρθοδοξία: «Ήμουν στο Παρίσι. Όσο ήμουν στο ναό και έβλεπα τον τρόπο που τελούνταν η ακολουθία. ν' αφήσουμε την παρουσία του Κυρίου να ενεργήσει στη ζωή μας και να μιλήσει στις ψυχές μας. ο μεγαλύτερος σε ηλικία. Δεν μπορώ να πω ότι είδα το εξωτερικό της εκκλησίας διότι έβρεχε· απλά είδα την πόρτα και μπήκα. Πριν γίνω ορθόδοξος. ως Διάκος. Έγινα Ορθόδοξος γιατί δεν είχα ομπρέλα! Ένας από τους ιερείς της ενορίας του Έξετερ. αισθανόμουν πως εκεί ήταν ο ουρανός. ενώ το μεγαλύτερο βάρος έπεφτε στην παρακολούθηση και κατανόηση των ιερών ακολουθιών. Καθόμουν κι έβλεπα τότε τις εικόνες. προχώρησε στο μέσον της εκκλησίας και θα δεις μπροστά σου τις πύλες του Παραδείσου!» που δεν είναι τίποτε άλλο από το τέμπλο. είναι αρκετά καλή και για μένα!» Ιf God is good enough for the Royal Navy. ούτε καν στα Γαλλικά. Αυτό ήταν το εύρος της θεολογίας μου! . έβρεχε κι έπρεπε κάπου να πάω για να μείνω στεγνός. Κι αν μου έλεγαν τότε.. και βρέθηκε στον Oυρανό!» Πάντα λέω σε όποιον έρχεται στην Ορθόδοξη Εκκλησία για πρώτη φορά «Μπες στο ναό. Τα άμφια. Άκουσα τη χορωδία σε τελείως διαφορετική γλώσσα. ολόκληρη η οπτική εντύπωση της ακολουθίας μού άρεσαν και δεν ήθελα να φύγω.

Η ύπαρξή της οφείλεται κυρίως σε ανθρώπους που προσπάθησαν και προσπαθούν να βιώσουν την τελευταία εντολή του Κυρίου: «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά έθνη» Ματθ. και μετά από λίγα χρόνια Διάκονος». Βασίλης και Κωνσταντίνα Δημητράκη Έξετερ. Άλλωστε. Είχα επικοινωνία μαζί του μέσω αλληλογραφίας για θέματα Oρθοδοξίας. Ως επίλογος εκείνης της βραδιάς ήταν κάποιες προσευχές που παρουσίασε ο επίσκοπος Μπλουμ. Αργότερα μου πρότεινε να επικοινωνήσω με κάποιον ιερέα. Ρώσικη Εκκλησία. 19 και να διδάξουν πως ο Χριστός δεν είναι ένα μέσον αποικιοκρατίας. Oρθόδοξης Εκκλησίας. της Ρώσικης Oρθόδοξης Εκκλησίας. 2. Είναι παραπάνω από σίγουρο πως πρέπει άμεσα να αλλάξουμε στάση ζωής και με τη βοήθεια του Παναγίου Πνεύματος να προσεγγίσουμε την σωστή πίστη στον Χριστό. Η Oρθοδοξία δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο των Ελλήνων ή των Ρώσων και Σέρβων. Ακούγοντας τις προσευχές παραξενεύτηκα και κάθισα ξανά να δω τη συνέχεια. για την οποία αυτοί οι άνθρωποι γνώρισαν την πραγματική πίστη. Αγίας. Θα μπορούσα κάποια στιγμή να σας συναντήσω». αλλά η πηγή της Ζωής και ο Λυτρωτής του κόσμου. το παρόν και το μέλλον μας». Το «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά έθνη» σημαίνει πως κάθε ένας χριστιανός οφείλει να γίνει κήρυκας του Ευαγγελίου και όχι να κρατήσει την αλήθεια για τον εαυτό του. αλλά δεν κυνήγησα τα πράγματα. και συνεπώς να μην δοξάζεται αλλά να βλασφημείται το όνομα του Κυρίου Ρωμ. Έγραψα στο φάκελο «Επίσκοπος Άντονυ Μπλουμ. Η Oρθοδοξία σε χώρες της Δύσης. καθημερινά δίνουμε μαρτυρία σε προσωπικό και ενοριακό επίπεδο ως μέλη πάντα του σώματος της Εκκλησίας. Γι' αυτό και όλοι μας έχουμε ευθύνη αν η λανθασμένη στάση και πρακτική μας γίνεται αιτία άνθρωποι να απομακρύνονται από την εκκλησία. Είτε το καταλαβαίνουμε είτε όχι. Ιούλιος 2003 .Γύρισα πίσω στην Αγγλία κι άκουσα ότι στο Λονδίνο υπήρχε ένας επίσκοπος. η οποία είναι το παρελθόν. 28. Η ευθύνη όλων για το πώς θα πρέπει να βιώνουμε την πίστη μας είναι πολύ μεγάλης σημασίας. αλλά σκόνταψα στο χαλί που ήταν μπροστά της και έτσι δεν κατάφερα να την κλείσω. Τα λόγια του father John μαρτυρούν την ανάγκη ανίχνευσης μιας γνήσιας αλλά και ασυμβίβαστης Oρθοδοξίας: «Πρέπει να ξαναβρούμε τις Oρθόδοξές μας ρίζες. δεν θα υπήρχαν πολλές τέτοιες εκκλησίες στο Λονδίνο! Τελικά μου απάντησε και τον συνάντησα για ένα ολόκληρο απόγευμα. Ήμουν έτοιμος να κλείσω την τηλεόραση. γίνεται εύκολα αντιληπτό πως η αιτία. Τότε το πρόγραμμα της τηλεόρασης τελείωνε τα μεσάνυχτα και υπήρχε η συνήθεια στο BBC να προσκαλούν κάποιον για να κάνει τον επίλογο της ημέρας. Πρέπει να ξαναβρούμε την Ένωση της Μίας. είχαμε δηλαδή κάτι σαν μαθήματα Oρθοδοξίας δι' αλληλογραφίας! Συνεχίσαμε αυτή την επικοινωνία για αρκετό καιρό και ένα Πάσχα έγινα Oρθόδοξος. ωστόσο του έγραψα ένα γράμμα λέγοντάς του «σας άκουσα πριν από μια εβδομάδα στην τηλεόραση και ενδιαφέρομαι να γίνω Oρθόδοξος. 24. δεν είναι κάτι αυτονόητο. Από την επικοινωνία με τους Bρετανούς ορθοδόξους. Λονδίνο». ο Άντονυ Μπλουμ. Τότε ήρθαν στη μνήμη μου οι εικόνες από την εκκλησία στο Παρίσι! Δεν είχα τη διεύθυνσή του. ήταν το παράδειγμα κάποιων πιστών και η σωστή διδασκαλία όσων ανέλαβαν να τους κατηχήσουν. Δεν εννοώ ότι πρέπει αφελώς να γυρίσουμε το ρολόι και να ζήσουμε σε μια παλιά εποχή. Μια μέρα παρακολουθούσα στην τηλεόραση μια ταινία για τη Γαλλική Eπανάσταση. αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. δεν ήξερα τίποτε άλλο.

π.Βαρνάβας ο Καρακαλλινός .

.

. . Γ. Σαραντάρης Το αυτί ενός Αγίου Το αυτί του Αγίου Iωάννη του Χρυσοστόμου έως σήμερα σώζεται ακέραιο-θαυμαστό γεγονός γιατί το αυτί είναι το σημείο του σώματος που πρώτο λιώνει-και είναι αυτό το αυτί από το οποίο του υπαγόρευε ο Απόστολος Παύλος την ερμηνεία των επιστολών του! Δωρίστηκε στην Μονή Βατοπαιδίου από τον Αλέξιο Κατακουζηνό.Τ' αστέρια κάνουν συντροφιά σε μένα Δεν ξεψυχούν όπως εσύ νομίζεις..

έπαυαν κάπως να δαγκώνουν τους Χριστιανούς. Η συνηθισμένη τροφή του Πατρός ήταν τα κριθαρένια πέτουρα. όταν του χρειάζονταν. που σημαίνει κριθαρά στην Τουρκική γλώσσα. Δοκίμαζε δε και από όλες τις άλλες τροφές.Ο θεός είναι ασυλλήπτως μέγας! Παραχωρών σε εμάς τον βαρύν πόλεμον εναντίον του εχθρού. Nικά Αυτός. ξινολάπατα. όχι εμείς. που έβλεπαν να κάνει ο Πατήρ Αρσένιος. Οι Χριστιανοί. γίνονταν πιο πιστοί. Κρέας φυσικά δεν έτρωγε. όταν όμως τύχαινε να βρεθεί σε τραπέζι. Έβραζε καμιά φορά ούμπα σαν φιδόχορτα. τότε Αυτός σίγουρα θα έλθει. δεν μιλούσε. που τα έβλεπαν και αυτοί. διότι εμείς υπομείναμε τον πόνο. αγριοκρέμμυδα και κάπουκάπου πλιγούρι.για . όταν τα έβλεπαν. άλλοτε το ψάρι. αλλά τα θαυμαστά έργα. άλλοτε τα γαλακτερά. διότι είχε άφθονη την θεία Χάρη και θεράπευε τις ψυχές και τα σώματα των πονεμένων ανθρώπων. Την νίκη όμως θα αποδώσει σε εμάς. Έψηνε απ’ αυτά τα πέτουρα κάθε μήνα και τα έβρεχε. ακόμη και στην τέλεια εξουθένωση μας από τους εχθρούς. τα όποια έψηνε μόνος του επάνω σε μια λαμαρίνα· γι’ αυτό και μερικοί Φαρασιώτες αστειευόμενοι τον έλεγαν Αρπατζή. δεν ήταν τα ενισχυτικά του λόγια μόνο. αλλά έτρωγε λίγο με διάκριση – όταν είχε κατάλυση. 10 Νοεμβρίου 2009 ΑΓΙΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΣ Ο ΚΑΠΠΑΔΟΚΗΣ Αυτό δε που βοηθούσε περισσότερο και ενίσχυε τους φοβισμένους Χριστιανούς για να μένουν σταθεροί στην πίστη τους. Οι δε Τούρκοι. Εάν δεν εγκαταλείψουμε Αυτόν. και ένα είδος από τα αρτύσιμα δεν το δοκίμαζε για ένα χρόνο. και εμάς των ιδίων μέσα στην πτώση μας επιθυμεί να δει εμάς νικητές. Πατήρ Σωφρόνιος Σαχάρωφ Τρίτη. διότι έβλεπαν την μεγάλη δύναμη της πίστεως μας. και Χριστιανοί να μη γίνονταν.

φορούσε λίγο τα παπούτσια του. Η διακριτική του άσκηση πάντοτε συνοδευόταν με την αγάπη προς τους άλλους και με την ταπείνωση στον εαυτό του. μικρός. και σ’ όλη την διάρκεια της ολονυκτίας στεκόταν όρθιος. που κατοικούσε μέσα στην ταπεινή ψυχή του. και να παρουσιάζεται . Όσο όμως κι αν προσπαθούσε ο Πατήρ να κρυφθεί. με το να μη πίνει νερό για τις μπουκιές του κρέατος που έφαγε από αγάπη. που έκανε στα μακρινά Εξωκκλήσια συνήθως. ο οποίος πολύ τον εκτιμούσε και τον αγαπούσε. άλλ’ ο Πατήρ δεν δεχόταν ποτέ. αλλά πάντα αρνιόταν προφασιζόμενος ότι δεν πρέπει να γίνει. που είναι αφιερωμένη στους αγγέλους. Επειδή είδε ο Πατήρ να τρέχουν πολλοί από περιέργεια πίσω από την βασανισμένη ψυχή. διότι από τις τρυπούλες θα περάσουν ακτίνες αρκετές. και αφού ο Πατήρ της διάβασε το Ευαγγέλιο. το οποίο και έκρυβε συνέχεια την Βασιλεία του Θεού. άλλα ο Πατήρ Αρσένιος πάλι δεν δέχθηκε. αλλά και πολλοί κάτοικοι της πόλεως ασθενείς. σκορπούσε συνέχεια την θεία Χάρη και έτσι ένοιωθαν οι γύρω του την θεία σιγουριά. γιατί είχε τυπικό να μη κάθεται σε ζώο ποτέ σ’ όλη του την ζωή. νομίζοντας ότι θα ξαναπάθαινε η κόρη του. Σ’ αυτούς πάλι. εάν δεν δεχόταν ο Πατήρ τα χρήματα. δεν κρύβεται. δοσμένος μόνο στον Θεό και στην εικόνα Του ! Μόνος στο τέλος της ζωής του με τον Θεό μόνο ! Επανειλημμένως του έκαναν προτάσεις για Επίσκοπο. Δεν φθάνει που βάδιζε πεζός. επόμενο ήταν και να τον ευλαβούνται σαν Άγιο. Βλέποντας λοιπόν την επιμονή του ο Πατήρ Αρσένιος. Προτίμησε του φτωχού το σακί στις πλάτες. να τον παρακαλέσει να δεχθεί. για να είναι όμως ο Άγιος Πατήρ ενωμένος με το Θεό. τον βασιλικό. έλεγε· «δεν γίνομαι. πώς να καλύψει την αγιότητα του και να αποφύγει τους ανθρώπινους επαίνους. μοίρασε τα με τα χέρια σου στους φτωχούς. βλέπετε. κόρη ενός πλουσίου. Και ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων ήθελε να τον κάνει Επίσκοπο και είχε βάλει και τον αδελφό του Πατρός. Η αρετή. όπως και ήταν. αλλά δεν τον δεχόταν με κανένα τρόπο. Και όμως όλα αυτά έφεραν τον Πατέρα σε δύσκολη θέση και τον ανάγκασαν να μπει σε άλλο μεγαλύτερο αγώνα. στον δρόμο της ταλαιπωρίας. με μόνη του Θεού την προστασία! Μόνος. τους έδιωξε όλους και είπε στον πατέρα της να την φέρει την άλλη ήμερα. Όλες τις νηστείες. όσο και να θέλει κανείς. που έκανε αταξίες. δεν έπινε ούτε νερό μέχρι να βασιλέψει ο ήλιος. για να πάρει το πλοίο. ενώ βρισκόταν μέσα στην ανθρώπινη εκείνη εγκατάλειψη. αλλά οι έπαινοι των ανθρώπων του έκαναν την εξόφληση των αγώνων του σε τούτη την μάταιη ζωή. και Έξαρχος της Περιφερείας του. όσο μακριά και αν ήταν. Η μόνη λύση ήταν να κάνει κάπου-κάπου και «τον διά Χριστόν σαλόν». Η μεγάλη ευαισθησία του Πατρός δεν άντεχε να κουράζει τα ζώα και να ξεκουράζει τον εαυτό του. άλλα πάντοτε με τα πόδια του πήγαινε. Οι Φαρασιώτες σ’ αυτές τις περιπτώσεις πάντα προσπαθούσαν να τον οικονομήσουν με κάτι άλλο. Στην Νίγδη δεν τον περίμεναν μόνον οι Φαρασιώτες. αδειάζει κατά γης τον κεσέ και λέγει. δεν ήταν εύκολο. Εκείνος με χαρά τότε μοίρασε τα χρήματα μόνος του. Μπορεί να μη βλάπτονταν στο να υπερηφανευθεί. γιατί φοβάμαι την υπερηφάνεια· όσο ψηλά είναι τα βουνά. Πράγματι την πήγε. και όταν απομακρυνόταν. όταν άκουσαν ότι περνούσε από εκεί. Πολλές φορές τον παρακαλούσε ο ψάλτης του να καθίσει και αυτός λίγο στο γαϊδουράκι. που έπαιρνε στα μακρινά Εξωκκλήσια. ποτέ δεν έπαιρνε ζώο. μεγάλος. όσο μακρινή και αν ήταν η απόσταση του δρόμου· αφού και στα Ιεροσόλυμα που πήγε πέντε φορές. όπως ο ήλιος δεν κρύβεται με το κόσκινο. Μεταξύ των άλλων ήταν και μία δαιμονισμένη. διότι τον ζούσαν ολόκληρα χρόνια από κοντά. Ο πατέρας της κόρης από ευγνωμοσύνη έβγαλε τον κεσέ του πουγκί και παρακαλούσε τον Πατέρα Αρσένιο να τον δεχθεί. …. Επειδή όμως δεν θέλησε να λυπήσει τον Πατριάρχη.να μη τους λύπηση και βάλει σε ανησυχία. Παρασκευή και την Δευτέρα. Εκείνος όμως επέμενε. Στις ολονυκτίες. επειδή είναι θυμώδης. τον Βλάσιο. Όταν πλησίαζε ανθρώπους. και ακόμη κάθε Τετάρτη. Βλέπει κανείς ότι. που τον είχαν καταλάβει πως είναι πράος. για να τους θεραπεύσει. από τον πολύτιμο Αρχιερατικά σάκο. -Εάν θέλεις να μη πάθει η κόρη σου τίποτε άλλη φορά. γιατί ήξεραν ότι θα κάνει μετά αγώνα στο κελλί του. πάλι τα έβαζε στον τουρβά του. Αυτός ήταν ο Πατήρ Αρσένιος! Μόνος. το δαιμόνιο έφυγε αμέσως και έγινε καλά. για να μη λυπήσει τον Άγιο Καισαρείας. με φοβερό δαιμόνιο. δέχθηκε να γίνει Έξαρχος του Παναγίου Τάφου. για να βοηθά τους προσκυνητές. αλλά συνήθιζε και ξυπόλυτος. με τα πόδια βάδιζε πέντε ήμερες μέχρι την Μερσίνα. τόσο περισσότερη αντάρα μαζεύουν».

Για να μη τον λένε πράο.» Ρώτησα τον ασκητή να μου πει αν τον κουράζουν οι συχνές επισκέψεις ανθρώπων από τον κόσμο κι εκείνος απάντησε: «Ο καλόγερος πρέπει συνέχεια να μοχθεί. όπως και έκανε. να του κατηγορεί το σόι του με απότομο ύφος. Έλεγε δε τα εξής: —Να. Πόσο θεωρητικοί είμαστε στην πίστη οι Χριστιανοί: Πόσο περιμένουμε απ’ τους άλλους να υποδείξουν λύση στα δικά μας προβλήματα τη στιγμή πού τη λύση των προβλημάτων την κρατάμε οι ίδιοι στα χέρια μας.Η αδιαφορία βρίσκει πάντα μία δικαιολογία. είδα στην άκρη του δρόμου μια πινακίδα πού έγραφε: «Μην ενοχλείτε. Πολλές φορές όμως. Τί νομίζετε ότι είμαι Άγιος. Πολλοί έρχονται εδώ και άλλοι μου γράφουν περιμένοντας να τους δώσω εγώ λύση στα προβλήματα πού οι ίδιοι αντιμετωπίζουν. Μοναχού Παϊσίου. Όταν κανείς του έλεγε. Δύσκολο πράγμα να πείσεις τον άλλον πώς στο Άγιο Όρος δεν υπάρχουν μάγοι και θαυματοποιοί. δεν τα κατάφερνε καλά. που πήγαινε να κάνει τον θυμώδη. έκανε τον θυμώδη. αλλά αμαρτωλοί πού ψάχνουν να βρουν το Θεό με μετάνοια. όπως και πολλά άλλα παρόμοια. θιγόταν πολύ. σόι δεν είναι». «εσύ είσαι Άγιος». Ανεβαίνοντας από τα Καρούλια στα Κατουνάκια. Μου φάνηκε στ’ αλήθεια παράξενο και το θεώρησα καυτερή ειρωνεία γιατί παρόμοιες επιγραφές δεν είναι καθόλου συνηθισμένες στο Άγιο Όρος όπου η φιλοξενία παρέχεται στον καθένα με τρόπο αβραμιαϊο και όπου οι πάντες — ακόμα και οι αιρετικοί και οι αλλόθρησκοι — είναι ευπρόσδεκτοι στο τραπέζι των μοναχών. έκανε τον γαστρίμαργο. αλλά θα ήταν Άγιος. Αγιορείτου. ο Πατήρ του απαντούσε· «το δικό σου το σόι. Για να μη τον λένε νηστευτή. Αλλά εκείνος προσπαθούσε να πείσει και με τα λόγια τους άλλους. Πολλά προβλήματα έχει ο κόσμος… Φοβερές οι προλήψεις και οι προκαταλήψεις στις όποιες πιστεύει… Δύσκολο πράγμα να πείσεις τον άλλον πώς στο Άγιο Όρος δεν υπάρχουν μάγοι και θαυματοποιοί. και άλλη φορά δεν έλεγε ότι ο Πατήρ Αρσένιος είναι Άγιος. Δε με κουράζουν οι άνθρωποι. Η αγάπη αναζητεί πάντα ένα τρόπο. τέτοιος είμαι που βλέπετε. αλλά αμαρτωλοί πού φύγαμε απ’ τον κόσμο από επιθυμία να ζήσουμε μια λιγότερο «χαμοζωή και δουλοζωή». Δεν δέχομαι επισκέψεις». με προσποιητές ιδιοτροπίες. Ο ένας θέλει να του πω αν το κορίτσι πού γνώρισε κάνει γι’ αυτόν και αν πρέπει να το παντρευτεί. Όταν το άκουγε αυτό ο άλλος. Ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης-αποσπάσματα.τι ήταν. Ο άλλος ρωτάει πάσο παιδιά έχει καθήκον να κάνει ο χριστιανός. διότι κάτω από τα φρύδια του γελούσε. ότι είναι άνθρωπος αμαρτωλός και με πολλά πάθη.αντίθετος απ’ ό. Με συγκλονίζει το ότι πολλοί χριστιανοί δεν είναι σε θέση να καταλάβουν μια πολύ απλή αλήθεια: Όλοι εμείς εδώ στο Άγιο Όρος δεν είμαστε Άγιοι και δεν κάνουμε θαύματα. Άλλοι ζητούν να τους πω αν είναι αμαρτία θανάσιμη να πάρουν αντίδωρο όταν έχουν πιει ένα ποτήρι γάλα και άλλοι ρωτάνε αν υπάρχουν στο Άγιο Όρος βότανα πού θεραπεύουν αποτελεσματικά τη στειρότητα. αν είχε καλή συμπεριφορά. νηστεία και προσευχή…». θέλησα να μάθω .

είναι η σιωπή και ή ησυχία. γεροδεμένος. Είναι αυτό σωστό. Δεν με κέρασε τσίπουρο. μπόρεσα να μιλήσω μαζί του σε μια στιγμή πού βγήκε από το σπίτι για να πάει στην τουαλέτα πού βρισκόταν λίγα μέτρα κάτω απ’ το δρόμο. σεις έχετε βάλει έξω από το σπίτι σας πινακίδα με την οποία προειδοποιείτε τους ξένους ότι οι επισκέψεις σας ενοχλούν. Υπάρχουν πραγματικοί Άγιοι πού βρίσκονται μέσα στις πόλεις. τότε οι προσκυνητές θα βρεθούν ξαφνικά μέσα στο δρόμο.ποιος είναι ο συντάκτης αυτών των απωθητικών λέξεων και τι ήταν εκείνο πού τον έκανε έτσι δημόσια. Ψηλός. Δεν με κουράζουν οι άνθρωποι των οποίων κι εγώ με τον τρόπο μου ζω τα προβλήματα πού αντιμετωπίζουν. ασκητικός και καλωσυνάτος. Έφυγα με την ικανοποίηση και τη σιγουριά πώς ήταν άνθρωπος άλλης απόχρωσης τούτος ‘δω ο καλόγερος πού θέλει να ζει ξεχασμένος στα Κατουνάκια… . ακέραιος από την επιδρομή του χρόνου. Ωστόσο. Απάντηση: Δέστε τα πετεινά τ’ ουρανού. το ‘βλεπες καθαρά πώς πάνω του είχε κάτι το εξωγήινο και το υπέροχα ζηλευτό πού τον διαφοροποιούσε από την υπόλοιπη άκτιβιστική οικουμένη και τον περιφρουρούσα από την ανθρώπινη ματαιότητα. Είναι αλήθεια. δεν μου ‘πε καν να μπω μέσα για να ξαποστάσω λιγάκι. ανοιχτά καί με τρόπο ελάχιστα παρηγορητικό να δηλώσει πώς η επαφή με τους κοσμικούς του δημιουργεί πανικό κι αλλεργία. όταν βλέπω ανθρώπους να θεοποιούν συνανθρώπους τους και χριστιανούς να απαιτούν από σένα να γίνεις κοσμοδιορθωτής. Είναι αυτό χριστιανικό. Δε σπέρνουν και δε θερίζουν κι όμως ο θεός δεν τ’ αφήνει ποτέ να χαθούν. δεν πήρα απάντηση γιατί ο ασπρομάλλης αναχωρητής πού μια ζωή τώρα θητεύει στην άσκηση και τη σιωπή. Έφυγα δίχως την παραμικρή δυσφορία και δίχως αισθήματα ανασφάλειας για το δρόμο πού είχα ακόμα μπροστά μου να διανύσω και το σκοτάδι πού είχε αρχίσει ανεξιχνίαστα να φουντώνει στις γύρω πλαγιές. Ερώτηση: Ναι. Με στενοχωρεί όμως αφάνταστα. Δεν βρίσκομαι σε σχέση εχθρότητας με τους ανθρώπους πού περνούν από δω αλλά κάτι πού ο ίδιος χρειάζομαι και πού ίσως κι αυτοί για το ίδιο να ψάχνουν. Στην ερώτηση. Περίμενα ώρα πολλή για να δω τον γέροντα ασκητή τον Κατουνακιώτη. Απάντηση: Εγώ δεν είμαι καλός χριστιανός. τις πολυκατοικίες και τα χωριά. αν το κήρυγμα της Εκκλησίας στον τόπο μας. οι σκήτες και τα κελιά. Έτυχε να γνωρίσω πολλούς τέτοιους Άγιους πού ζούνε στον κόσμο. δεν μου ‘δωσε καφέ και λουκούμι. διατηρεί το βαθμό παραγωγικότητας πού θα έπρεπε. κάτασπρος. Οι υποτακτικοί του «ορκίζονταν» πώς ο γέροντας είναι πολύ άρρωστος και δεν δέχεται επισκέψεις. άφθαρτος και αλώβητος από την επέλαση του κομφορμίστικου συμβιβασμού καί του ιδεαλισμού. Τελικά. Γιατί τάχα να πίστευε πώς συνιστούσε κακούργημα και πράξη ανόσια το να περάσει το δικό του κατώφλι κάποιος πού ζει μέσα στον κόσμο και του οποίου ή στολή της ψυχής είναι συγκαλυμμένη από αδυναμίες και πάθη. αλλά αν αυτό πού κάνετε σεις το κάνουν όλα τα μοναστήρια. Ερώτηση: Μερικοί λένε πώς είσαστε Άγιος και ότι στο Όρος εύκολα συναντάει κανείς τέτοιους Άγιους. Πιστεύω όμως πώς η αλήθεια πρέπει να λέγεται ανοιχτά. μου ‘κανε νόημα πώς έπρεπε να πηγαίνω. Είναι ποτέ δυνατό να γίνει διαφορετικά με τον άνθρωπο. σήμερα. Ερώτηση: Ενώ στο Άγιο Όρος η φιλοξενία είναι κανόνας. Απάντηση: Αλίμονο από τους Αγίους πού η φήμη τους έφτασε στην Αθήνα.

Από 'δω αρχίζει ο Παράδεισος. αφού εκπλήρωσε στο έπακρον όλες της τις υποχρεώσεις έναντι Θεού και ανθρώπων στην επίγεια .. Είναι ακριβώς το ίδιο. φυλάσσοντας ΄΄Θερμοπύλες΄΄ στην ακριτική αυτή εσχατιά του Αιγαίου. Κι όσο δίνει. μια ζωή γεμάτη πόνο μα και ελπίδα στον Κύριο και Θελητή του ελέους. δίνει. Δίνει τον εαυτό του ".. που σας το λέγω. Ο Χριστός είναι. Και αν Τον κρατήσουμε. Η Μονή που πριν από λίγους μήνες έχασε από την πρόσκαιρη τούτη ζωή την Ιδρύτρια και Καθηγουμένη της Μοναχή Μαρία . Ο Χριστός είναι ο Παράδεισος. Ενώ ο ανθρώπινος έρωτας μπορεί να φθείρει τον άνθρωπο.. Όταν αγαπήσομε τον Χριστό. αληθινό αυτό. Εκεί πρέπει να πάμε.. Το έργο της. Στις μορφές εκείνες των Οσίων και των Ηρώων της πίστεώς μας επάξια συμπεριλαμβάνονται και οι Γέροντες και Γερόντισσες των σύγχρονων εποχών που δόθηκαν ΄΄ψυχή τε και σώματι΄΄ στην Ιερή διακονία της ασκήσεως. Δεν έχει τέλος. Να ξυπνήσει η ψυχή και ν' αγαπήσει τον Χριστό. αναπτερώνοντας το ηθικό των χριστιανών.΄΄στρατευομένη΄΄ Εκκλησία.. δίνει σθένος. δίνει.. να τον τρελάνει. η Ορθοδοξία. Θα είναι τότε η χαρά αναφαίρετη.. Οσίων. Ο βίος της Γερόντισσας Μαρίας . δίνει. πνευματικών μορφών που ανέδειξε η Αγία μας Εκκλησία. Ιεραρχών. περιώνυμη και περικαλλή Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στις γειτονικές Οινούσσες. Η αγάπη του Χριστού δεν έχει κορεσμό. να μας γεμίζει από χαρά. δεν έχει χορτασμό. ζουν τον Παράδεισο. παιδιά μου. Δεν είναι να κάνει κανείς τα τυπικά.Ο Χριστός θέλει κι ευχαριστείται να σκορπάει τη χαρά.Αν ζητήσουμε το Θεό. ενώ πολλοί εξ αυτών κατόρθωσαν να ιδρύσουν Μονές και Ασκητήρια. Σαράντα δύο 42 ολόκληρα χρόνια στέκει αγέρωχα. Δίνει ζωή.ΜΥΡΤΙΔΙΩΤΙΣΣΑ ΜΟΝΑΧΗ 1912-2005-Hεφοπλίστρια-μοναχή με την ιώβειο υπομονή και την οσία θυγατέρα Ηγουμένη Ιεράς Μονής Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Οινουσσών Η Ιερά Μητρόπολη Χίου. να γίνει αγία. Μαρτύρων. Ρίγη ιερά και συγκίνηση καταλαμβάνει όποιον πιστό επισκέπτεται τη γνωστή. δίνει υγεία. όλες οι άλλες αγάπες υποχωρούν.Όσιος Σεραφείμ του Σαρώφ Όποιος αγαπάει λίγο. Ψαρών και Οινουσσών έχει ονομασθεί αγιοτόκος και τούτο διότι από το μαρτυρικό μας νησί αναδείχθηκαν δεκάδες Αγίων. θα παραμείνει σ’ εμάς. πορεύθηκε την αιωνιότητα και μετέστη προς την επουράνια ΄΄θριαμβεύουσα΄΄ Εκκλησία.Μυρτιδιώτισσας Πατέρα είναι θαυμαστός.. Έτσι θα μας αγαπήσει κι Εκείνος. Όσοι εδώ στη γη ζουν τον Χριστό. εκεί που σε κάθε σημείο υψώνεται η γαλανόλευκη και ο βυζαντινός δικέφαλος. τα προπύργια αυτά και τους προμαχώνες της Ορθοδοξίας. Οι θεάρεστες πράξεις της αναρίθμητες. Τι είναι Παράδεισος. τόσο πιο πολύ ο άνθρωπος θέλει να ερωτεύεται. κοινωνικό - ." + ΜΑΡΙΑ .. Οι άλλες αγάπες έχουν κορεσμό.Ο έρωτας προς τον Χριστό είναι κάτι άλλο. πιστέψτε με! Έργο μας είναι προσπαθούμε να βρούμε έναν τρόπο να μπούμε μέσα στο φως του Χριστού." ". Τα λόγια της λίγα και άγια. δυναμικά και με κάθε μοναστική τάξη που της αρμόζει η Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού.Μυρτιδιώτισσα κατά κόσμον Κατίγκω Πατέρα η οποία πλήρης ημερών.. διότι είναι η πηγή της χαράς. Εύχομαι "ίνα η χαρά υμών η πεπληρωμένη".Αββάς Αρσένιος Aπόκτησε την εσωτερική ειρήνη και χιλιάδες θα βρουν κοντά σου τη σωτηρία . θα μας φανερωθεί. να πλουτίζει τους πιστούς Του με χαρά. Αυτό θέλει πιο πολύ ο Χριστός. Η ζωή της όμοια με των Αγίων ασκητών της Εκκλησίας μας. Αυτή είναι η θρησκεία μας.. Είναι σωστό. Έτσι είναι. Η ουσία είναι να είμαστε μαζί με τον Χριστό. Να επιδοθεί στο θείο έρωτα. δίνει λίγο όποιος αγαπάει περισσότερο δίνει περισσότερο κι όποιος αγαπάει πάρα πολύ τι έχει αντάξιο να δώσει. σε ηλικία 93 ετών.

π. τήρησε με ιδιαίτερη αυστηρότητα τα μoναχικά της καθήκοντα και διακρίθηκε για την μεγάλη αρετή. αφού είχε αρρωστήσει από τη θανατηφόρο νόσο HODGKINS. τη μελέτη. την άσκηση. Όλη της η ζωή ήταν γεμάτη πόνο. το Αντικαρκινικό Αγ. κ.α. Τα νοσοκομεία των Αθηνών. Αυτή ήταν η μακαριστή Γερόντισσα που σήμερα αναπαύεται στην Ιερά Μονή της. τεράστιο. για όλους τους ανθρώπους.Μυρτιδιώτισσας Πατέρα θα μείνει στην ιστορία του τόπου αλλά και της Εκκλησίας με γράμματα χρυσά. η ευχή της μαζί μας και το έργο που δημιούργησε. Η Μοναχή Ειρήνη Μυρτιδιώτισσα κατά την επίγεια ζωή της έδειξε πρωτοφανή ζήλο προς την Εκκλησία. κυρίως.Μυρτιδιώτισσα. επίσης Μοναχή. από καρδιακή προσβολή. Μοναχούς και λαϊκούς. η Καλλιόπη. Ιερώνυμος της Αίγινας. μετονομασθείσα Μαρία Μυρτιδιώτισσα και ανέλαβε την διαποίμανση της Ιεράς Μονής των Οινουσσών. πλάι στον σύζυγό της Μοναχό Ξενοφώντα. το έργο και η δράση της μακαριστής Γερόντισσας Μαρίας . Καλές πράξεις ανθρωπιάς ΄΄ων ουκ έστιν αριθμός΄΄. Η τότε Κατίγκω Πατέρα το γένος Λαιμού οδηγήθηκε τελευταία στο μοναχικό και αγγελικό σχήμα το 1967. Η Γερόντισσα υπέμεινε τα πάντα και το μόνο που ψιθύριζε το στόμα της ήταν το ΄΄Δόξα σοι ο Θεός΄΄. Η μακαριστή Γερόντισσα έζησε και άλλες πίκρες. Το 1978 πέθανε η άλλη της κόρη. Με την Ιερή της σοφία οδήγησε πολλούς χριστιανούς στο σωστό δρόμο και έσωσε άλλους από σίγουρο ψυχικό μαρασμό. Ας είναι η μνήμη της αιωνία. τη θυγατέρα της Μοναχή Ειρήνη . υπομονή και καρτερικότητά των βασάνων της. να βρουν στέγη και δουλειά. κ. που μόνον οι οφθαλμοί του Θεού γνωρίζουν. παράδειγμα προς μίμηση για τις γενιές που ακολουθούν. ένα έτος μετά την οσιακή κοίμηση του μακαριστού γέροντος Ξενοφώντος και επτά έτη μετά την κοίμηση της μακαριστής Ειρήνης Μυρτιδιώτισσας Μοναχής. Ήταν φιλόξενη. αναρίθμητες. αγία και καρτερική μορφή έλαβε προγενέστερα το μοναχικό σχήμα το 1959 και ένα χρόνο κατόπιν εκοιμήθη. να παντρέψουν τις κόρες τους. Φιλόθεος Ζερβάκος. Σε ηλικία 50 ετών περίπου ίδρυσε την Ιερά Μονή και ο Θεός. στο Λονδίνο. Αγία Οικογένεια. τα υπόλοιπα παιδιά και τους γονείς της. Κληρικούς. ανεξίτηλα στο διάβα των αιώνων. όπως το Γενικό Νοσοκομείο Άνω Πατησίων. παντρεμένη με τρία παιδιά. Σάββας. Δωρεές της.η γερόντισσα Μαρία ως λαϊκή μαζί με την κόρη της Ειρήνη.θρησκευτικό και φιλανθρωπικό. στις φωτογραφίες το μοναστήρι του Ευαγγελισμού στις Οινούσσες. ελεήμων. ο Ευαγγελισμός. αρκετών εκατοντάδων εκατομμυρίων δραχμών έγιναν από την ίδια και όταν ήταν λαϊκή μα. Εκατοντάδες άπορες οικογένειες βοηθήθηκαν να σπουδάσουν τα παιδιά τους. Η θυγατέρα της.Το άφθορο λείψανο της νεαρής μοναχής φαίνεται στην τελευταία φωτογραφία . Η Γερόντισσα ήταν αυστηρή Μοναχή για τον εαυτό της και πρώτη απ΄ όλες τις Μοναχές έδινε το καλό παράδειγμα στην προσευχή. Και το έτος 1983 ο γιός της Διαμαντής. το νοσοκομείο της Χίου.α αξίωσε το σύζυγό της Πανάγο Πατέρα να λάβει λίγους μήνες πριν το θάνατό του το 1966 το μοναχικό σχήμα με το όνομα Ξενοφών Μοναχός. ως Ηγουμένη. Ειρήνη Μυρτιδιώτισσα. σε νεότατη ηλικία. έπειτα από την εμπνευσμένη καθοδήγηση Αγίων Γερόντων της εποχής μας π. στοργική και γενναία. Η μορφή. έτυχαν τέτοιων δωρεών.

Το 1921 χειροτονήθηκε ιερέας πάνω στην περίοδο των διωγμών και το 1923 επίσκοπος Τασκένδης. Πρόκειται για μια μεγάλη εκκλησιαστική και επιστημονική μορφή. Μέσα στο χειρουργείο είχε πάντα την εικόνα του Χριστού και της Παναγίας και πριν χειρουργήσει προσευχόταν. μέρος της καρδιάς. αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως Με πίστη και κατάνυξη παρακολούθησαν οι Κομοτηναίοι την αφιερωματική εκδήλωση στον Άγιο Λουκά που έγινε στην μητρόπολη Μαρωνείας και Κομοτηνής με προβολή βίντεο. Πατέρα Νεκτάριε. τελείωσε την ιατρική σχολή του Κιέβου.«Ο Άγιος Λουκάς να κάνει το θαύμα του κι εδώ στην Θράκη θα πει η εγγονή του Αγίου που ήρθε από την Οδησσό Έφυγαν σήμερα τα λείψανα. ομιλίες και μαρτυρίες ειδικών προσκεκλημένων που ήρθαν από την Ουκρανία. ήταν Ρώσος στην καταγωγή. -Υποδεχόσαστε πράγματι στην Κομοτηνή τα λείψανα του Αγίου Λουκά από την Ρωσία. άναβε το καντήλι και με βαμβάκι και ιώδιο σχημάτιζε . Ο συγγραφέας της βιογραφίας του Αγίου. υποδεχόμαστε τα λείψανα του Αγίου Λουκά θα θέλαμε να μας μιλήσετε για το έργο του νεότερου Αγίου της χριστιανικής πίστης του σπουδαιότερου χειρουργού του 20ου αιώνα. του εγκεφάλου των οφθαλμών του πιο σύγχρονου Αγίου και μοναδικού γιατρού. Το 1919 πέθανε η γυναίκα του. Έκανε πολύ σημαντικές επιστημονικές μελέτες για την γενική αναισθησία και την χειρουργική των πυογόνων λοιμώξεων. Νεκτάριος Αντωνόπουλος είναι απόλυτα περιγραφικός. ειδικεύτηκε στην χειρουργική και εξελίχθηκε στον σπουδαιότερο χειρουργό του 20ου αιώνα στην Ρωσία. ενώ τότε είχε εκλεγεί καθηγητής πανεπιστημίου. ξεκίνησε ως γιατρός. έμεινε χήρος με τέσσερα παιδιά.

με τα ελάχιστα μέσα που διέθετε εγχείρισε την πρώτη παγκοσμίως μεταμόσχευση νεφρού από ζώο σε άνθρωπο και από το 1934 έως το 1937 κυκλοφόρησε το βιβλίο του για την χειρουργική των πυωδών λοιμώξεων και έκανε σημαντικές μελέτες και ανακάλυψε την πενικιλίνη παράλληλα με τον Φλέμινγκ. Την ίδια χρονιά γράψαμε τον βίο του και σήμερα είμαστε στην ευχάριστη θέση να είμαστε στην Κομοτηνή. η κυρία Τατιάνα η οποία είναι και αναισθησιολόγος γιατρός στο νοσοκομείο της Οδησσού της Ουκρανίας. Έβαζα κάθε βράδυ την εικόνα και το λάδι στο χέρι μου. στους αρρώστους. άρχισα πάλι το πιάνο. γι’ αυτό και δεν είχε -με την βοήθεια του Θεού. Μαζί μας έχουμε και τον Ναζάρ ο οποίος είναι μουσικός και έχει ζήσει ένα μεγάλο θαύμα του Αγίου. Το 1937 συνελήφθη για τέταρτη φορά και υπέστη φοβερά βασανιστήρια. Έχουμε την χαρά να έχουμε μαζί μας την δισέγγονη του Αγίου Λουκά την οποία βάφτισε ο ίδιος πριν κοιμηθεί. Το 1924 στην εξορία. αλλά αυτό που θέλω να πω είναι ότι ο Αγιος δεν σταμάτησε να χειρουργεί. Το 1941 λόγω του πολέμου ο ίδιος ο Στάλιν τον διόρισε αρχίατρο των στρατιωτικών νοσοκομείων της Σιβηρίας και έσωσε χιλιάδες στρατιώτες από τα τραύματά τους που πέθαιναν αβοήθητοι… Το 1946 βραβεύτηκε από το ίδιο το καθεστώς που τον δίωξε με το μεγαλύτερο κρατικό βραβείο και διορίστηκε την ίδια χρονιά αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας. έχουμε όμως πολλές εμφανίσεις και θα χρειαστεί πάρα πολύ χρόνος για να τις αναφέρουμε». εκεί που θα έκανε εγχείρηση. Ναζάρ Στανιντσένκοφ: Κόπηκαν τα δάκτυλά μου. εγώ πήρα λάδι και εικόνα του Αγίου και κάθε βράδυ προσευχόμουν. ένα κομμάτι από τα λείψανα του και γίνεται αυτή η εκδήλωση. ξαναφύτρωσαν και σήμερα είναι αριστούχος πιανίστας στην Μόσχα. με προσευχή στον Άγιο …ξαναφύτρωσαν και συνέχισα ως πιανίστας Το ενδιαφέρον στρέφεται στον διακεκριμένο πιανίστα Ναζάρ Στανιντσένκοφ που περιγράφει την βιωματική του περιπέτεια και το θαύμα που έζησε. «Πριν από επτά χρόνια πήγα στην θάλασσα για να παραθερίσω στην γιαγιά μου και κάποια μέρα βγήκα από το σπίτι για να παίξω. Εγώ έκλαιγα και φώναζα μου «κόπηκαν τα δάχτυλα. συνολικά συνελήφθη τέσσερις φορές και πέρασε 11 ολόκληρα χρόνια στην εξορία και στην φυλακή και στα στρατόπεδα στο Γκουλάγκ και όπου πήγαινε όμως δεν σταματούσε να χειρουργεί και να ευεργετεί τους ανθρώπους. Τα θαύματα συνεχίζονται. χειρουργεί. θα χρειαζόταν πολλές συνεντεύξεις για να τα πούμε. Έπειτα από ένα μήνα τα δάχτυλα ξαναφύτρωσαν. απλώς έραψε τα τραύματα. οι ονυχοφόροι φάλαγγες και από την χάρη του Αγίου ξαναβγήκαν. άγιε Λουκά δεν ξέρω τι θα κάνεις. βγήκαν και τα νύχια. δεν πρόσεξα και η πόρτα έκλεισε και μου έπιασε μέσα τα δάχτυλα. .τον σταυρό στο μέρος της τομής. είναι πάρα πολλά. φέραμε τεμάχιο της καρδιάς του. εγώ θέλω να ξαναπαίξω πιάνο. Στην ανακομιδή βρέθηκε άφθαρτη η καρδιά του. εσύ γιατρός θα ξέρεις. Μου κόπηκαν οι ονυχοφόροι φάλαγγες. μέχρι και σήμερα εμφανίζεται μέσα στα νοσοκομεία. πως θα ξαναπαίξω πιάνο».ποτέ αποτυχίες. Μετά από λίγες μέρες μια γιαγιά μας μίλησε για τον Άγιο Λουκά. Πήγαμε στην Συμφερούπολη προσκυνήσαμε τα λείψανα του Αγίου. βρίσκουν πάνω τους οι άνθρωποι τομή από εγχείρηση ή αίμα και πολλές φορές ο ίδιος ζητάει να βοηθήσει τους ανθρώπους. Πήγαμε στο νοσοκομείο και ο γιατρός δεν μπορούσε να κάνει κάτι. Σε πέντε μήνες έδωσα εξετάσεις στο πιάνο και πήρα το πρώτο βραβείο. του είχαν κοπεί τα δάχτυλα. Το 1923 συνελήφθη από το καθεστώς. Το 1996 η Ρωσική εκκλησία ανακήρυξε την αγιότητα του και έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του που βρίσκονται σήμερα στην Συμφερούπολη. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα έζησε εκεί στην Κριμαία. τα μάτια του και ο εγκέφαλος. Ως αρχιεπίσκοπος σιγά-σιγά έχασε το φως του και το 1961 κοιμήθηκε στην Σιδηρούπολή με εύθυμη Αγίου και ετάφη με μεγάλες τιμές από την πλευρά του λαού που τον αγαπούσε πάρα πολύ. Ευχαριστώ τον Άγιο Λουκά για το μεγάλο αυτό δώρο που καθόρισε την ζωή μου».

Γιατί και σήμερα δεν υπάρχει αληθινή θεογνωσία. Λέει ότι όσοι θέλουν κάποια βοήθεια να πηγαίνουν στην Συμφερούπολη και εκεί οι γιατροί οι οποίοι κάνουν κάποια χειρουργική εργασία ακουμπάνε τα χέρια τους πάνω του και τους βοηθάει αυτό πάρα πολύ στην δουλειά τους. Τους περιέθαλψε για σαράντα χρόνια στην έρημο. ωστόσο ο Άγιος Λουκάς είπε ότι είχε κάποιο σκοπό και ήθελε να την ονομάζουν Τατιάνα». Οι οποίοι πάνω απ'’ το θέλημα του Θεού και την αγάπη για το συνάνθρωπο έβαζαν την ξενόφερτη απάνθρωπη θρησκεία. Θέλω να πω ότι είμαι μοναδική στην οικογένεια η οποία αξιώθηκα να με βαφτίσει ο Άγιος Λουκάς. Αλλά κατόπιν τη συχώρεσε και την ξαναπήρε στο σπίτι του. Ούτε η πολυτέλεια των ναών . Όμως… Τι. Και εκσφενδονίζει τους μύδρους του εναντίον του ιερατείου: "Το συνάφι του ιερατείου. Η μητέρα μου ήθελε να με ονομάσουν Ελένη. Οι βασιλιάδες και το ιερατείο. Και απευθυνόμενος προς τους ιερωμένους της εποχής του. Γι’ αυτό και για ένα χρονικό διάστημα τη χώρισε. Αυτά και άλλα πολλά έλεγε στους Εβραίους ο Ωσηέ "τω καιρώ εκείνω". όπως την περιγράφει. αλλά ο ίδιος την ώρα της βάφτισης την ονόμασε Τατιάνα. Γιατί μπορεί η αναφορά του στη συζυγική απιστία να ήταν απλά μια παραστατική εικόνα της σχέσης των Εβραίων προς το Θεό. Και γι’ αυτό δεν υπάρχει ούτε αγάπη ούτε γνώση του Θεού μέσα σε όλη τη χώρα…". Κάνοντας τον ουρανό να βρέχει τροφή και τις πέτρες να αναβλύζουν νερό. Αυτήν ακριβώς που ήταν κατ’ εικόνα και ομοίωση των συμφερόντων τους… Ο Ωσηέ αποκαλεί τη θρησκευτικότητα αυτού του είδους «πορνεία» και «μοιχεία» . "Ψευδορκίες και δολοφονίες…πολλαπλασιάζονται και αίματα επί αιμάτων συσσωρεύονται. Γεύονται τους καρπούς του ψεύδους. που η μνήμη του γιορτάζεται στις 17 Οκτωβρίου. τους λέει: "Προς σένα ιερωμένε απευθύνω την κατηγορία μου. Και βέβαια και ο λαός ακολουθεί το "χορό" των βασιλιάδων και του ιερατείου. …". λέει ο προφήτης. θα είχε να πει σε μας σήμερα. λέει. ταξιδεύαμε πάρα πολύ στην Ελλάδα αλλά πρώτη φορά ταξιδεύουμε στην άκρη και θα θέλαμε πάρα πολύ να βοηθήσει και εδώ τον κόσμο ο Άγιος Λουκάς. άλλωστε χαρακτηριστικό ότι την ίδια γλώσσα. Η ίδια δουλεύει ως αναισθησιολόγος και συνήθως υπάρχουν αρκετές δυσκολίες και ενώ παλαιότερα οι συνάδελφοι δεν την εμπιστεύονταν πολύ και δεν είχαν ιδιαίτερη πίστη. Και. όταν θα μιλήσει για τη "γενεά τη μοιχαλίδα και διεστραμμένη"… Λευτέρωσε ο Θεός τους Εβραίους απ’ την καταπίεση και γενοκτονία. τώρα που βλέπουν ότι πηγαίνει πολύ καλά της λένε πολλές φορές να πηγαίνει και να ζητάει βοήθεια από τον παππού της που βοηθάει πάρα πολύ. Θα θέλαμε πάρα πολύ αν γίνει κάποιο θαύμα εδώ πέρα να τους ενημερώναμε και θα χαρούνε πάρα πολύ.Η εγγονή του Αγίου Λουκά Τατιάνα μιλά για το πώς τον γνώρισε: «Ονομάζομαι Τατιάνα. Και λάτρεψαν άλλους θεούς. Κι όταν το προαιώνιο όνειρό τους έγινε πραγματικότητα. όπως ο ίδιος λέει. εκείνοι τον πρόδωσαν. Στην προϊστορία Έζησε πριν από 28 αιώνες. Κύριοι υπαίτιοι της πραγματικότητας αυτής. είμαι η εγγονή του μικρότερου γιού του Αγίου Λουκά. η γυναίκα του τον απατούσε. Η πολιτική και θρησκευτική ηγεσία. Καλλιεργούν την αδικία και γι’ αυτό θερίζουν το μίσος. θα χρησιμοποιήσει αργότερα και ο Χριστός. απορρίπτω κι εγώ εσένα από του να ’σαι λειτουργός μου. Η μητέρα της στεναχωριόταν. ήταν όντως. Γιατί βέβαια η αληθινή θεογνωσία δεν είναι οι κοιλάρες. Δεν είναι βέβαιο ότι η οικογενειακή του κατάσταση. άραγε. μοιάζει με συμμορία ληστών. Ο λόγος για τον προφήτη Ωσηέ. Κατάμεστη ήταν η αίθουσα της μητρόπολης από τον κόσμο που συνέρευσε να ακούσει από κοντά τις αυθεντικές μαρτυρίες και να γνωρίσει το βίο του Αγίου σε μια εκδήλωση που απόλαυσε το κοινό της Κομοτηνής και οι ιερωμένοι που παρίσταντο. Είναι. που τους επέβαλαν οι Αιγύπτιοι. Κάνουν συμφωνίες και παίρνουν αποφάσεις με ψεύτικους όρκους. Επειδή συ απέρριψες τη γνώση μου. Και η δικαιοσύνη τους ανθεί σαν δηλητηριώδες φυτό". οι βιλάρες και οι πολυτελείς κουρσάρες κάποιων κληρικών. Θα σε εξολοθρεύσω! Γιατί ο λαός μου καταστράφηκε από την έλλειψη γνώσης.

Ο Προκόπιος του απάντησε: «τι να έχω γέροντα. Ο Μοναχός Προκόπιος μόλις άκουσε αυτά κατάλαβε πώς ό φαινόμενος δεν ήταν Μοναχός. Ούτε τις όποιες ελεημοσύνες της πενταροδεκάρας. γιατί. αλλά άγνωστος σ’ αυτόν γέροντας ο όποιος του είπε: «Αδελφέ Προκόπιε. για τους πιστούς «τυχερά»τους! Έχω να σου πω κάτι φοβερό. κλπ. O αδελφός Προκόπιος είχε λάβει ως χάρισμα από το Θεό να λέει ακατάπαυστα την ευχή το «Κύριε Ιησού Χριστέ υιέ του Θεού ελέησόν με τον αμαρτωλό» και στο αριστερό του χέρι κρατούσε πάντα το κομβοσχοίνι του. που πέρα απ’ το βαρύτατο πένθος απώλεια νέου οικογενειάρχη.καθώς και την ευχή. Ενώ τους ψάλτες δεν τους φοβάται τόσο και δεν τους υπολογίζει πολύ. πού δεν μπορούσε να βρει κανένα για να τον μάθει μουσική και συλλογιζόμενος αυτό το πράγμα. θέλω κι εγώ να μάθω λίγα μουσικά και δε βρίσκεται κανένας να με μάθει. ούτε και αγάπη μπορεί να υπάρξει. ότι θέλεις». άλλα ό παμπόνηρος Δαίμονας. μου είπε κάποιος. Έτσι ώστε να είμαστε και όχι απλά να λεγόμαστε χριστιανοί. όπου δεν υπάρχει θεογνωσία. δε μου χρειάζονται τα μουσικά σου και οι πονηρές και οι καλοσύνες σου» κι ο Δαίμονας έγινε άφαντος. Μια μέρα. πού ήθελε νά τον κάνει να σταματήσει την προσευχή. για ν' αποκτήσουμε τη θεογνωσία και την αγάπη. αλλά θέλω κι εσύ να μου κάνεις μια χάρη». όπως και οι άλλοι αδελφοί. να. τι έχεις κι είσαι τόσο λυπημένος. του είπε ό Προκόπιος. τι σε απασχολεί. για το οποίο καλά λένε οι Πατέρες ότι είναι το όπλο του χριστιανού κατά του Διαβόλου. «Δηλαδή τι ζητάς από μένα. Παπα-Ηλίας Ο διάβολος φοβάται το κομποσκοίνι και την ευχή Στην Σκήτη της Αγίας Άννας στο Άγιον όρος . και αμέσως έκαμε το σταυρό του και είπε: «Ύπαγε οπίσω μου Σατανά παμπόνηρε. θέλεις να σε πληρώσω. . Τότε ό ασπρογένης του είπε: «Η πληρωμή ή δική μου είναι να πετάξεις από τα χέρια σου αυτό πού λέτε κομποσχοίνι και να πάψεις να λες αυτό πού λέτε ευχή και θα σε μάθω εγώ. Και να εισπράξουν τα επαχθή ενίοτε και απεχθή. για να δοξολογεί κι αυτός το Θεό. θα κελαηδάς σαν το καλύτερο αηδόνι. Και ότι ζούμε στην προϊστορία όχι μόνο της Καινής αλλά και αυτής ακόμη της Παλαιάς Διαθήκης… Και ότι συνεπώς θα χρειαστούν πολλές ακόμη χιλιετηρίδες. Ο ασπρογένης γέροντας τότε του είπε: «Γι’ αυτό κάθεσαι και στενοχωριέσαι καημένε. ήταν πολύ λυπημένος. Κι όταν λέμε αγάπη δεν εννοούμε την όποια γλυκερότητα απέναντι στους συνανθρώπους μας. από την πολύ του λύπη. Εγώ ότι θέλεις θα σου δώσω!». Απο αυτό το περιστατικό μαθαίναμε πόσο ό Διάβολος φοβάται το κομποσχοίνι. Ξαφνικά παρουσιάζεται μπροστά του ένας σεβάσμιος. συνήθως. εγώ θα σε μάθω μουσικά και θα σε κάνω να γίνεις ό καλύτερος ψάλτης του Αγίου Όρους. αντιμετωπίζουν και σοβαρά οικονομικά προβλήματα… Που σημαίνει ότι ο προφήτης Ωσηέ έρχεται να πει σε μας τους σημερινούς χριστιανούς και προπάντων τους κληρικούς ότι βρισκόμαστε πολύ μακρύτερα απ’ το Θεό απ’ όσο οι σύγχρονοί του Εβραίοι. Και βέβαια. η οποία καίει τον Δαίμονα. το όποιο δεν αποχωριζόταν ποτέ. Ή την αγαπολογία κάποιων κληρικών οι οποίοι αριβάρουν με τις πολυτελείς κουρσάρες τους. που θέλει από μας το Ευαγγέλιο. ό Μοναχός Προκόπιος από την Καλύβα «Είσόδια της Θεοτόκου» είχε μεγάλη επιθυμία να μάθει μουσικά. στις φτωχογειτονιές και τις φτωχοπαράγκες. αυτές τις μέρες: Παπάδες ζήτησαν και πήραν για μια κηδεία 150 εκατόν πενήντα ευρώ!!! Και μάλιστα από ανθρώπους.αμφίων…. γιατί μου λένε πώς είμαι λίγο φάλτσος».και των ιερατικών -και κυρίως των αρχιερατικών. είχε σταματήσει να λέει την ευχή. εύκολα με το ψάλσιμο αφαιρούνται από την προσευχή και πέφτουν στον εγωισμό και την υπερηφάνεια. για να κάμουν αγιασμούς και ευχέλαια.Επειδή όμως ήταν λίγο παράφωνος αποφεύγανε οι Πατέρες να τον μάθουν μουσικά. Τυπικά και καταχρηστικά! Όπως τώρα….

Σύ που είσαι η πλουσιώτατη πηγή και η απερίγραπτη άβυσσος της δύναμης και της σοφίας. εκτεινόταν και σε περιοχές. Σύ που είσαι άναρχος και αιώνιος και αναλλοίωτος και αμετάβλητος. Κατέφυγε στον Γέροντα. Σύ που η ουσία σου και το μέγεθός σου και η αγαθότητά σου η άπειρη. Σε μερικούς μήνες. Θα είναι όπως το αλάτι. Μέγας Βασίλειος Θεέ μου και Κύριε του κόσμου. ότι πολλοί άλλοι άνθρωποι αντίθετοι. Προέβλεψε. δεν χωρεί στον μικρό και περιορισμένο νου μας. αλλά σε λίγο καιρό θα αναγκασθή να φύγη από τη θέση του και ο αξιωματούχος. που να συμβουλεύουν τους αξιωματούχους σωστά. έδωσε ευλογία συνεργασίας. Συ ο αγαθότατος πατέρας των ανθρώπων. οι προβλέψεις του Γέροντα. Η ποιμαντική μέριμνα του Γέροντα. ώστε να αναγκασθή να φύγη. θα μπούνε και θα τα μπερδέψουν και θα κάνουν αδύνατη τη συνεργασία του. Εκείνος. παρά τις αρχικές επιφυλάξεις του. που για πολλούς ήταν απρόσιτες. Δεν σταμάτησε όμως εδώ. η σήψη θα έρθη γρηγορότερα». που κατέλαβε υψηλή θέση και ζητούσε τη συνεργασία του. επαληθεύτηκαν στο ακέραιο. .Προσοχή λοιπόν! Δίλημμα. σ΄ευχαριστώ και σε δοξάζω που είδες με συμπάθεια και αγάπη κι εμένα το μικρό και αδύνατο και αμαρτωλό. με το αιτιολογικό: «Πρέπει να υπάρχουν και μερικοί καλοί άνθρωποι. Ένα πνευματικοπαίδι του βρισκόταν σε δίλημμα: Να βοηθήση η όχι κάποιο φίλο του. λόγω εκτροπής των ανωτέρων του από την ελληνορθόδοξη παράδοση. που εμποδίζει την σήψη Χωρίς το αλάτι.

όπως η μητέρα το μικρό της παιδί. Σ΄ευχαριστώ. και σε δοξολογώ γιατί έδειξες με θαυμαστό τρόπο την αγάπη σου σε μένα και έγινες ο φιλανθρωπότατος τροφοδότης μου σε όλες τις περιπτώσεις. Και θα το κάνω πάντοτε. μοχθηρές και μάταιες και με έσωσες από τις πολλές και διάφορες παγίδες του διαβόλου. καί κηδεμόνας της ψυχής και του σώματός μου. Πανάγαθε Θεέ μου. με αρπάζεις και με γλιτώνεις από το κακό. καί προστάτης. μολονότι δεν είμαι άξιος να μιλώ μαζί Σου στις προσευχές. που είναι ο άρχοντας του σκότους και της πλάνης. να σ΄ευχαριστώ και να σε δοξολογώ. Η δική σου όμως αγάπη για μένα και η μακροθυμία Σου. αλλά απλώνεις το παντοδύναμο χέρι Σου και με σηκώνεις και με φέρνεις κοντά Σου. Κύριε. Σ΄ευχαριστώ. Ποιες ευχαριστίες να σου πώ. καί σωτήρας. Σ΄ευχαριστώ και σε δοξολογώ που βάζεις μέσα μου θέληση μετανοίας για τις αμαρτίες μου και μου χαρίζεις μύριες ευκαιρίες για να επιστρέφω σε Σένα. Σ΄ευχαριστώ και σε δοξολογώ που με δυναμώνεις στις ώρες της αδυναμίας και δεν μ΄αφήνεις να πέσω. Γι΄αυτό σαν το γλυκόλαλο αηδόνι θα σε υμνώ και θα σε δοξολογώ. καί καταφύγιο.Σ΄ευχαριστώ που με λύτρωσες από σκέψεις και πράξεις κακές. καί φύλακας. μου δίνει το θάρρος να σου μιλώ. Και όλες τις ημέρες της ζωής μου θα ευλογώ το Άγιο Όνομα Σου. καί κυβερνήτης. παρ΄όλη την απροσεξία και την αμέλειά μου. για όλες τις ευεργεσίες που μου έκανες και εξακολουθείς να μου κάνεις. Τί να ανταποδώσω. Δημιουργέ και Ευεργέτη και Προστάτη μου άγρυπνε. . γιατί μου κάνει πολύ καλό. πού.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful