Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize

)

2012

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

TEASER Charmaine Villaroso is a princess living with a perfect circle of friends, a perfect lovelife, and a perfect father. But everything shatters when Wesley Villaroso, her father, proposes her a marriage. There’s a reason behind, but she just can’t know it. Sa isang iglap, nagbago ang lahat. Sa isang iglap, natapon siya sa kawalan. At sa isang iglap, napuno ng katanungan ang pagkatao niya. Hanggang saan siya kayang dalhin ng paghahanap sa mga sagot na nais? At hanggang kailan siya magiging matatag sa gitna ng isang sitwasyong hindi niya kailanman matatakasan?

CHAPTER 1 NAHIHIMBING si Charmaine nang may mahihinang katok na gumising sa kanya. Marahang bumukas ang pinto. It was her dad. “Good morning baby! Happy Birthday! Breakfast in bed!” masiglang bati nito nang iluwa ito ng pintuan. He was wearing a smile while walking towards her bed.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Inilapag nito ang hawak na tray sa side table ng dalaga. Napangiti siya nang makitang may takip ang mga pagkaing dala nito. Sigurado siyang may niluluto na namang kalokohan ang daddy niya. “So, how was the sleep of my birthday princess?” tanong nito nang makaupo sa tabi niya. “Hmmn, ‘twas fine. But sleepy still,” sinabayan niya pa ng paghikab ang mga sinabi. Masuyong tumawa naman si Wesley sa tinuran ng anak at ginulo ang buhok niya. “Ikaw talaga, bumangon ka na nga riyan para makakain ka na. Dahil kung hindi --” he told her in a brotherly manner. Para talagang magkapatid lang silang mag-ama kung magturingan. He’s only seventeen years older than her. “Dahil kung hindi ay ano? Ano? Ano? Papaluin mo ako?” she fondly interrupted. “Sige ka, isusumbong kita kay Ramon!” para siyang batang nakikipaghamunan, lalo na nung binanggit niya ang pangalan ng nobyo. Mahal na mahal niya ito at alam niyang ganun din ito sa kanya. Biglang sumeryoso ang mukha ng daddy niya nang mabanggit ang pangalang Ramon. Hindi niya iyon pinansin. Sanay na siyang malamig ang pakikitungo nito sa kasintahan. Magalang naman ang nobyo sa ama. Nagmamano pa nga ito sa tuwing

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

bumibisita sa mansion, pero alam ni Charmaine na ayaw ng daddy niya ang pagmamanong ginagawa ni Ramon. She knew, he would feel old whenever Ramon Fabrigas did that. He’s only thirty five to be treated an old man. Ni hindi nga mapagkakamalang thirty five years old na ito, nasa mid-20s lang kasi ang hitsura nito. “Will that monkey be attending tonight?” he asked quietly in annoyance. H is brows forming a straight line. She giggled with his manner. “Hmmmn, siguro, gusto naman daw niyang pumunta eh. But I suppose hindi na lang siya pupunta kasi nandun ka. Alam mo naman ‘yun ‘di ba? Daig pa ang nakakita ng multo sa takot ‘pag nakikita ka. Ikaw naman kasi, you’re so mean to him,” nakatawa niyang sagot. But she knew, Ramon was coming. Hindi nito matitiis na hindi siya makita in her 18th birthday party. Besides, she wanted him to be her last dance for the night. He didn’t laugh nor speak back. Instead, he cupped her face with his right hand. He then smiled and lovingly said, “I love you, honey.” She wanted to sigh but she didn’t. Her father seemed to be uninterested as long as it’s Ramon. Napapikit siya ng mata. “I love you too, dad.” Iminulat niya ang mga mata bago muling nagsalita. “You’re the best dad in the whole wide world,” she uttered in her sweetest voice.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Hers was the sweetest voice to him. “You’re the best either, baby.” He answered. He had never wanted to call her ‘daughter’, nor treat her as such. Mayamaya’y binawi ng ama ang kamay. “I’ll go ahead na honey. Don’t forget to eat your breakfast,” nagpaalam na ito. Bahagyang lumungkot ang mukha ng dalaga. “OK,” she sadly murmured. Hinalikan nito sa noo ang anak, tumayo at tuluyang umalis ng kuwarto. Inihatid naman ito ng tingin ni Charmaine hanggang sa tuluyan na itong makalabas ng kuwarto. Bumangon siya at hinarap ang pagkain sa mesa. Inalis niya ang mga takip nito at napabungisngis nang malaman kung ano ang mga nakahaing pagkain-- fish fillet, a big crab with mini fork aside, at fried fish na nilagyan ng smiley through ketchup. In short, sea foods. Mga pagkaing allergic siya. She must be angry but that didn’t happen. Her father just knew how to make her laugh. Pagdaka’y tatawa tawa siyang pumunta ng kusina.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

NAABUTAN niya sa kusina si Yaya Romina.Ito ang nag-alaga sa kanya mula pa man nung bata pa siya. Ito na ang kinalakihan niyang ina dahil na rin sa sanggol pa lamang siya’y namatay na ang tunay niyang ina. Sabi ng daddy niya, namatay raw ito dahil sa panganganak sa kanya. Yaya Romina had already been her companion all these times. Madali na nitong makilatis ang dahilan ng bawat kinikilos niya. The old woman could easily say if she’s telling the truth or not, if she really means what she said, or what the tears from a Charmaine Villaroso meant. Madali na lamang para sa dalaga ang magsabi ng sikreto rito kaya naman lahat ng sikreto niya’y alam nito lalo na ‘yong mga bagay na kinahihiyaan niyang sabihin sa ama. “Naku hija! Kumusta ang pakiramdam mo? May masama bang nangyari sa’yo? Hindi ka ba nangangati?" May pag-aalala sa mukha nito. Hinawakan pa nito ang balikat ng dalaga at ininspeksyon pa nito ang balat niya para malaman kung namumula siya. Napahagikhik siya sa inasal ng tagapag-alaga. “Yaya, wala namang nangyari sa akin. Hindi ko naman po kinain eh,” natatawa niyang sabi. “Mabuti naman kung ganoon,” relieved na relieved na sambit ni Yaya Romina. “Ang daddy mo naman kasi, kagurang nang tao eh, ang dami pa ring alam na kalokohan.” Pareho silang napatawa sa sa sinabing iyon ng tagapag-alaga.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

MARAMING tao ang dumalo sa party ni Charmaine. Karamihan, malalaking pangalanpoliticians, celebrities, and well-known businessmen. Siyempre, present din ang mga bestfriend niya na sina Sarah, Jessica, Daisy,Rizza at ang mga aso’t pusang sina Ivan at Jelly. Kahit nga naka-formal dress ay panay pa rin ang pagbabatukan ng dalawa. Bumaba si Charmaine mula sa isang hagdan matapos ipalabas ang isang video presentation na naglalaman ng pictures niya mula pa noong baby siya hanggang mga pictures niya noong magdalaga. Naroon din ang video ng pagbati mula sa mga kaibigan at mga kamag-anak niya sa abroad. All were stunned by her beauty. She wore a simple pink Cinderella gown. She chose the said gown because she wanted to show people her simplicity. She’s also in light make up which made her look more innocent and enchanting. She looked at her dad. He looked very enchanted with the beauty of his daughter. She smiled at him, and so as he. At si Ramon? He looked very enthralled. Mababakas din sa mukha nito ang pagiging proud na ito ang boyfriend ni Charmaine. Ivan was her first dance during her 18 roses. Napapahagikhik siya tuwing naaapakan niya ang paa nito. Hindi kasi ito marunong sumayaw. Seventeenth dance niya ang daddy niya. Nakatingin lang ito sa kanya habang nagsasayaw sila. Naiibahan siya sa sarili habang kasayaw ang ama. Para kasing may kung

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

anong pakiramdam ang nababasa niya rito. Kinakabahan ba ito? Nanlalamig ang mga kamay nito. Ah, marahil dahil nangangamba itong magkamali sa pagsasayaw. Ramon was her last dance at maluwang ang ngiti nito habang nagsasayaw sila. “You look so beautiful,” he remarked while gazing at her beautiful face. “Asus, talaga?” nagniningning ang mga mata niya habang nakatingin kay Ramon. Tumango si Ramon. “And I’m proud to be the luckiest guy in the world because I’m your boyfriend,” he said sincerely. Then he stopped dancing for a while, gazed at her face, stared at her with love, and claimed her lips with his. She closed her eyes.Kinikilig siya sa tuwing hinahalikan siya ng lalaking bumubuo sa pagkatao niya. The crowd got wild.There was raise of teasing, some even clapped their hands. Iminulat niya ang mga mata matapos ang nakakikilig na halik na iyon. Ramon was smiling and she was smiling back. Ngunit natigilan siya nung mapadako ang paningin sa kinatatayuan ng ama. Nakakuyom ito ng kamay at masama ang tingin sa nobyo. Wait, was that jealousy he saw in his eyes? “Is there any problem?” kunot-noong tanong ni Ramon nang mapansin ang pagtigil niya. Napatingin siya rito.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“H-ha? Wala.Wala naman.” She ignored what she saw and continued dancing. Siguro nga normal lang sa isang ama ang magselos lalo pa’t nakita nitong hinalikan ni Ramon ang kaisa-isa nitong anak. Hindi na niya nakita ang daddy niya pagkatapos ng sayaw nila ni Ramon. Inisip niya na lang na pumunta ito sa mga karamihan para makipag-mingle sa mga bisita. Hindi na rin niya ito hinanap lalo pa’t agad siyang hinila nila Rizza. Titili-tili pa nga ang mga ito dahil sa sobrang kakiligan.

NAGSIUWIAN na ang mga mga bisita, ngunit hindi pa rin nakikitang muli ni Charmaine ang daddy niya. Marahil ay nauna na itong umuwi at natulog dahil sa pagod lalo na’t kagagaling din nito sa trabaho. Sila na lang ni Yaya Romina ang nag-asikaso sa pag-uwi ng mga bisita. Papunta na siya ng kuwarto niya. Pagod man ay mababakas sa mukha niya ang labis na kasiyahan dahil naging successful ang debut niya. She would surely sleep with smile in her lips- she thought. Nagulat si Charmaine nang mapansing nakabukas na pala ang pinto ng kuwarto niya bagaman hindi nakabukas ang ilaw. “Tapos na pala ang party,” napapitlag siya nang may biglang nagsalita mula sa kung saan.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Agad niyang kinapa ang switch at binuksan ang ilaw. “D-daddy,” anas niya nang mapagsino ang nagsalita. Nakatayo ito sa gilid ng pintuan. “A-ano pong ginagawa niyo rito? Lasing na po yata k-kayo,” she stammeringly said.Nalalanghap niya ang amoy ng alak mula sa ama. Sa di niya malamang dahila’y bigla siyang sinibulan ng pagkatakot para rito. “Noh…jusht… tipsy,” sagot nito sa lasing na boses. Pagkatapos ay isinara nito nang malakas ang pinto at humakbang palapit sa kanya. Napaurong ang dalaga sa pader dahil sa ginawa ng ama. Hinarang naman siya nito sa pamamagitan ng mga kamay. They were only breath away. She trembled. Tinitigan siya ng ama. Malakas ang tibok ng puso niya. Hindi niya alam ang gagawin dahil sa inaasal nito. Her father placed his index finger on her lower lip. Ngumisi ito nang nakaloloko. “What a lucky guy,” she knew he pertained to her boyfriend. “D-dad, you’re drunk,” she mumbled. “I’m not!” napasigaw si Wesley. Sa tanang buhay ni Charmaine, ngayon lang siya napagsigawan ng ama kaya lalo siyang nahintakutan. Napalunok siya sa takot.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Just…” inilapit nitong lalo ang mukha sa kanya bago itinuloy ang sasabihin, “…tipsy.” Nahigit ni Charmaine ang hininga. Halos mahalikan na siya ng daddy niya! “D-dad…please…l-let me go,” pakiusap niya sa gumagaralgal na tinig. Her body’s trembling of fear and her teary eyes’ begging to end that conversation. Napatigil si Wesley na parang natauhan. “Charm…” he whispered. Hindi siya umimik ngunit patuloy ang pagpatak ng kanyang luha. Napayuko ang ama at pinakawalan siya. “S-sorry,” he said. Napahilamos ito sa mukha. “O-ok lang po Dad. B-baka naparami lang po kayo ng inom,” lunok nang lunok ang dalaga habang nagsasalita. Hiniling niya na sana’y lumabas na ito ng kuwarto niya. Napaatras ang ama at umiling. Sinuntok nito ang pader. Gustong tumili ni Charmaine dahil sa pagkabigla ngunit hindi niya iyon magawa dahil sa labis na takot. She took a deep frightened sigh instead. Napasuklay si Wesley sa buhok. He looked so confused of what he had just done. “D-dad,” sa wakas ay nagkaroon din siya ng lakas ng loob magsalita.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“S-sorry, Charm. I’m just…” Huminga muna ito ng malalim bago itinuloy ang sasabihin. “I’m just drunk.” Saglit na katahimikan ang namayani sa pagitan ng mag-ama. Gustong magsalita ni Charmaine ngunit naroon ang takot sa maaaring gawin ng ama oras na magsalita siya. Hindi niya alam kung bakit ito ginagawa ng ama o kung bakit ito naglasing. He had never wanted her to see he’s drunk.But why now? Humakbang paatras ang senyor at walang imik na nakahawak ito sa ulong lumabas ng kuwarto. Tulala naman si Charmaine na naiwan. Gulong-gulo siya. Ganun na ba talaga karami ang nainom ng daddy niya kaya nagawa iyon? Nanginginig ang tuhod na tinungo niya ang kama at umupo sa gilid nito. Her eyes were captured by the two picture frames on the bedside table. One was her picture on a swing with his father behind her; the other was of her mother’s face--the only remaining picture that she knew.For unknown reasons, her grandfather burned all her mother’s memories. Perhaps to be able to cope with her mother’s lost. Nakaramdam siya ng pag-iinit ng mata habang tinititigan ang mga litrato. “Why dad? Why are you doing this?” she wanted an answer but she just couldn’t have it. Later, she laid herself on bed, closed her eyes and tried to digest the things that have happened. When she failed, she started to cry again until she fell asleep numbly.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

NAMUMUGTO ang mga mata ni Charmaine kinabukasan. Gusto niyang isiping panaginip lang ang lahat ng nangyari noong nagdaang gabi ngunit alam niyang kahibangan ang isipin’yon. Natagpuan na lamang niya ang sarili na nakatitig sa kisame. Ilang saglit pa’y naramdaman niya ang pagpatak ng mainit na likido mula sa kanyang mga mata. “Daddy,” she whispered his name bitterly. Hanggang ngayo’y naguguluhan pa rin siya sa dahilan ng paglalasing nito kagabi. Mga ilang sandali niya pang tinitigan ang kisame bago mabigat ang pakiramdam na lumabas siya ng kuwarto.

TINUNGO niya ang flower garden sa tapat ng bahay nila. Madalas siyang pumunta sa lugar na iyon lalo na sa tuwing may problema siya. Nag-i-enjoy kasi siya na makita at masamyo ang mga bulaklak doon.Pakiramdam niya, naiibsan ng mga bulaklak ang anumang problemang mayroon siya. Pumunta siya roon sa kagustuhang mabawasan kahit bahagya ang bigat na nararamdaman. Pumitas siya ng isang daisy at pilit ang ngiting hinaplos ito.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Charmaine…” mayamaya’y may baritonong boses na nagsalita mula sa likuran. Bigla na namang sumibol ang kaba sa kanyang puso. It was Wesley Villaroso, her dad. For a reason so vague to her, he was the last person she would want to see that day. “Puwede ba tayong mag-usap?” he asked in low voice

CHAPTER 2 "D-DAD?" gulat na gulat si Charmaine sa narinig. Nabitiwan niya ang hawak na daisy dahil sa pagkagitla. Hindi niya kailanman inakala na sa ama niya pa pala manggagaling ang bagay iyon. "I said I want to marry you, Charmaine," inulit ng ama ang sinabi nito kanina. Gusto niyang isiping nagbibiro lamang ang ama ngunit seryosong seryoso ang emosyong nakapinta sa mukha nito. Mapait na ngiti ang sumilay sa magandang mukha ng dalaga. Ang totoo, di niya alam kung ano ang sasabihin. Gulong gulo siya ngayon. Bakit ba kasi sa lahat ng tao, sa ama niya pa manggagaling ang mga salitang iyon?

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

"D-dad, anak mo ako. Pero bakit?" tuluyan nang pumatak ang mga luha niya. Bakit nga ba siya? Diba nga mga babae pa ang nanliligaw rito? Bakit hindi na lang ito pumili sa mga babaeng ‘yon? Bakit siya pa? “I love you, Charm… not just a fatherly love," he said determinedly. Hearing those words made her mind be confused. "Alam kong nabigla ka sa sinabi ko. Batid ko ring naguguluhan ka sa ngayon pero darating ang panahon na maiintindihan mo rin ang lahat," pinipilit ni Wesley na magpaliwanag sa dalaga. Malaki ang dahilan nito. Isang dahilan na hindi nito kayang sabihin sa anak. Dahilang patuloy nitong itatago sa sarili. "Maiintindihan? Dad, gusto kong maintindihan ‘to ngayon! Kung… kung nagbibiro ka lang kasi, di 'to magandang biro eh. Please ....don't spoil my day, dad." Nagmamakaawa ang mga mata niya. Hindi niya matatanggap ang mga pinagsasabi ng ama. Ito ang pinakahuling tao na iisipin niyang magsasabi sa kanyang gusto siya nitong pakasalan. Pakiramdam niya sasabog ang dibdib niya dahil sa mga nangyayari. "Charm, anak, intindihin mo sana ak--." "Yun na nga eh! Anak mo ako!" bigla niyang putol sa sinasabi ng ama. Sinapo niya ang noo at ipinikit ang nag-iinit na mata. Gusto niyang pigilan ang pag-agos ng luha ngunit para itong may sariling isip na tumuloy sa pagdaloy. Iminulat niya ang mga mata. Umaasa na sana, hindi ang sitwasyong kinalalagyan ngayon ang bubungad sa kanya. Ngunit nabigo siya. Huminga siya nang malalim bago itinuloy ang sasabihin.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

"Tama ka dad! Anak mo ako!" nagsimulang gumaralgal ang boses ng dalaga. "Hindi tayo pwedeng magpakasal kasi nga anak mo ako!" pinakadiin diinan niya ang salitang ‘anak mo ako’. Umaasa na sa pamamagitan niyo’y matatauhan ang ama. "Charm..." nasambit ng senyor. Tinangka nitong hawakan ang kamay ng anak ngunit hindi pa man ay inilayo na ng dalaga ang kamay niya. Tinitigan niya ang ama nang nagtatanong ang mga mata. Mayamaya'y tumango siya ng marahan. "Aaahhh, alam ko na daddy, namimiss mo si Mommy diba? Nami-miss mo siya kaya… kaya iniisip mo na kaya kong palitan ang lugar niya... di ba?" Pinipilit niya ang sarili na magkaroon ng dahilan kung bakit ito ginagawa ng ama. Hindi ito sumagot at saglit na katahimikan ang muling namayani sa kanila. Only her sniffs could be heard. “Ano na dad? Natauhan ka na ba, hah?" putol ng dalaga sa katahimikan. "Natauhan ka na ba at na-realize mo na mali tong ginagawa mo? Na hindi pwede 'to? Na incest ang gusto mong mangyari? Bawal sa mata ng Diyos at nakakadiri sa mata ng ibang tao? Iniisip mo na ba na masisira ang reputasyon mo sa business industry?" Kung ano-ano nang binabanggit niyang dahilan para lang matigil sa kahibangan ang ama. Hindi siya makapapayag sa gusto nitong mangyari. Bumuntong hininga ng malalim ang senyor. Humuhugot ito ng lakas ng loob para sa susunod na sasabihin.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

"Charmaine, kung alam mo lang. Kung alam mo lang kung gaano kahirap para sa akin ang sitwasyon na 'to. Akala mo ba ginusto kong mahalin ka?" ayaw nito ang mga sinasabi ngunit naisip nitong kailangan din nitong sabihin sa anak ang saloobin nito. “Sana nga di ka na lang ipinanganak para hindi na ako nahihirapan ng ganito." Nangilid ang luha nito. Bagay na bago para kay Charmaine, ngayon niya pa lang nakitang lumuha ang ama. "At akala mo ba, hindi ako nasasaktan sa tuwing tinatawag mo akong daddy, ha? Labinwalong taon Charm, labinwalong taong daddy ang tawag mo sa akin. Hindi ako yun, Charm, hindi ako yun! Pero para lang makasama kita, tiniis kong maging ama sa'yo! " Napakunot ang noo ng dalaga sa mga huling sinabi ng daddy niya. Anong ibig nitong sabihin? Bakit ganito ito ngayon magsalita? Lalo pang nagulo ang isipan niya.

University Canteen…
"HUWAAATT??!!" halos sabay sabay na napasigaw ang mga kaibigan dahil sa pagkabigla sa sinabi ni Charmaine. "Nag-propose sa'yo ang daddy mo?!" natutop ni Daisy ang bibig.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Napanganga naman si Jessica."As in si Wesley Villaroso talaga?! Yung super guwapong business tycoon?!" "That can't be! Hindi puwede yun, daddy mo siya di ba?!" nanlalaki ang mga matang bulalas ni Jelly. "Huwag mong sabihing may lahi kayong incest!" diring diri sa narinig si Ivan. "How about Ramon? Three years ka niyang niligawan. Tapos two years na rin kayo, kawawa naman siya,” agad namang naisip ni Rizza ang nobyo ng kaibigan. "Yucks! Nakakadiri talaga!" sambit ulit ni Ivan na halatang nandidiri sa sinabi ni Charmaine. Hindi nagsalita si Charmaine, ngunit naramdaman na naman niya ang pag-init ng mga mata. Sumeryoso ang mga kaibigan dahil doon. Niyakap siya ni Daisy. Sa puntong iyon, tuluyan nang pumatak ang luha ng dalaga, "Hindi ko na alam ang gagawin ko." She desperately uttered. Hinawakan naman ni Jessica ang kamay niya, "Kaya mo 'yan Charm. Maaayos din ang lahat."

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

"Huwag kang pumayag sa gusto niya. Tatay mo siya di ba? Hindi pwede yun. Ano yan magiging si Charmaine Villaroso Villaroso ka?" nandidiri pa ring saad naman ni Ivan. "Oo nga naman, ano na lang ang itatawag mo sa kanya? Babes? Honey? Sweetheart? Cupcake? Ang awkward talaga eh." Rizza added. Sa lahat ng mga kaibigan, ito ang pinakamalapit sa kanya. They were friends since elementary. "H-he's not my dad," Charm revealed, but even she, didn't want to believe what she was saying. "Huh?! Pero paano nangyari 'yon? Adopted ka lang?" biglang tanong ni Daisy na kahahalataan ng pagkagulat. "Putok ka lang sa buho?" nagtanong din si Ivan.Sinabayan pa nito ng pagkamot sa ulo ang pagtatanong. Sinapok naman siya ni Jelly. "Lumayas ka na kaya rito? Di ka na nakakatulong eh." Jelly said to Ivan annoyingly. Inismiran ito ng lalaki. Gusto sana niyang tumawa sa dalawa. But she just couldn't. Pilit niyang inaalis sa alaala ang sinabi ng daddy niya kahapon.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

"CHARMAINE, kung alam mo lang. Kung alam mo lang kung gaano kahirap para sa akin ang sitwasyon na 'toh. Akala mo ba ginusto kong mahalin ka?" ayaw nito ang mga sinasabi pero kailangan rin nitong ilabas ang nararamdaman. "Sana nga di ka na lang ipinanganak para hindi na ako nahihirapan ng ganito." Nangingilid na ang luha nito. Bagay na bago para kay Charmaine, ngayon niya pa lang nakitang lumuha ang ama. "At akala mo ba, hindi ako nasasaktan sa tuwing tinatawag mo akong daddy, ha? Labinwalong taon Charm, labinwalong taong ‘daddy’ ang tawag mo sa akin. Hindi ako yun, Charm, hindi ako yun! Pero para lang makasama kita, tiniis kong maging ama sa'yo! " Napakunot ang noo ng dalaga sa mga huling sinabi ng daddy niya.Ano bang pinagsasabi ng daddy niya? "W-what do you mean…d-daddy?"she asked in trembling voice. She's confused. She was beginning to have an idea of what he's saying but she hoped she's thinking the wrong thing. She hoped. "I-I'm not your father Charm." He stutteringly said. Hindi nito kailanman inakala na darating ang punto na kakailanganin nitong sabihin sa dalaga ang totoo. Umiling si Charm nang may pagtatanong sa mga mata. "No, that can't be," she whispered in bewilderment. "Tatlumpong anim na taon na ang nakararaan, nagsilang si Donya Victoria ng isang batang babae. The baby was healthy but the doctor said she would be able to bear a child

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

no more," he paused, waiting for Charmaine to speak but she didn't so he continued. "Don Antonio couldn't accept the fact that his wife wouldn't bear a child anymore. He hated the child." He took a deep sigh. "He wanted to have a son but it won't happen anymore, so he decided to adopt a baby boy. That baby was me, Charm." "Don Antonio gave me everything I needed- love, luxury, attention and care. He gave me all of his times that none was left for Ate Elaine.But she should accept that, she knew, he would never like her." "Sixteen years later,Ate Elaine got pregnant. Don Antonio's anger for her aroused even more." Wesley looked at Charm as though looking at her mother.She’s his Ate Elaine’s chip off the block. "He cursed her away of this house, and told her not to return anymore. She needed to leave." "We've never seen her since then but one day, a man carrying a child appeared to Villaroso mansion, claiming that he's Ate Elaine's boyfriend, and the child he's carrying was their daughter."

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

"Don Antonio told him that Ate Elaine's already dead for him. But the guy said, she's indeed really dead.She died after giving birth to that child. Donya Victoria was in hysteria but Don Antonio seemed not to care. "The man left me the child and begged me a request, that's to take care of the child. He said her lolo would probably accept her if I be the father. "Laughing was my initial reaction to the request. I was only seventeen then and never had I an idea how to take care of an infant. But out of pity, I accepted his daughter and tried to be a father to her." he ended his story there. Charm was baffled. She didn’t know how to react. "Why didn't you tell me these things earlier, Dad?" she aggravatedly asked after hearing what he said. Still not believing what she just heard. "I'm sorry, Charm. I just don't want you to get hurt of reality," he answered. Afraid of what she might say. "Wanna know what, daddy? For eighteen long years, you made me feel life is perfect!" her voice sounded accusing. "You made me live in a big house where I felt I'm a pampered princess.Pero dad, bakit? Bakit ngayon, pakiramdam ko, I'm living a life full of lies?!" her tears continued to fall freely. "Tell me dad, ano pa bang hindi ko alam tungkol sa buhay ko? Ano?! Ang galing noh?

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

This is my life but I don't know who I really am!" she couldn't help but to shout at the person she thought was her father all her life. "I'm sorry, Charm. I only lied because I thought things would be okay. But as you grew, a strange feeling started to bother me. I tried to fight that feeling but seeing you and Ramon tears my heart--" he was not able to continue what he was saying again. "Kaya ano? Pakakasalan mo na lang ako para Boom! Wala ka nang problema sa amin ni Ramon? Bakit dad? Ah hindi. Mr. Villaroso pala, sorry, I forgot," putol niya sa sinasabi ng ama. She was saying those words in pain. "Bakit Mr. Villaroso, sa tingin mo ba, ganun lang kadali yun? At anong tingin mo sa akin? Baboy? Palalakihin muna bago pakikinabangan?!" "Charm,you know I’ve never intended that.What I only want is the best for you," Wesley reasoned. "And how sure are you that this is the best for me?" "Because I'm your father, I know what's good for you and--.” "Correction, Mr. Villaroso. You were my father and not anymore." "Charm..." his eyes were begging for understanding. "You're making my mind be perplexed." "Forgive me," alam nitong malaki ang nagawa nitong pagkakamali at ang pag-ako nito sa kanyang anak ay maaari nitong pagsisihan...nang habambuhay.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

A minute of silence invaded the place. "Thank you for those eighteen years of being my father. You manipulated my life,sir," she broke the silence. Her voice was shaking. "But I'll never let that happen again...and sorry because I can never marry you." She added in determined voice. Then she left without a word.

"HINDI ko siya kayang pakasalan," nasambit niya matapos ang alaalang iyon. "Naiintindihan ka namin Charm." Pagbibigay simpatya ni Daisy. "Oo nga. Tutulungan ka namin," dagdag ni Jessica. "I'm gonna marry my daughter. Make her my wife." Biglang kumanta si Ivan. Napatingin dito ang mga kaibigan dahil sa ginawa. Binatukan na naman ito ni Jelly. "Umalis ka na nga! Wala ka naman nagagawang maganda rito!"nakairap na saway ni Jelly kay Ivan. "Sorry lang, sobrang seryoso naman kasi kayo," Ivan voiced while scratching his head. "Sige, moment niyo na 'to, Gusto niyo alis na lang kami, nakakahiya naman sa inyong dalawa." Rizza interrupted. "May problema na nga ang kaibigan natin, ganyan pa rin kayo." She added in irritated voice.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

"Sorry." the two dueted. Sumeryoso ang lahat... Mayamaya, may ibinulong na kung ano si Ivan kay Jelly. Dahilan upang kumunot ang noo ni Charmaine. "Alam mo, ngayon ka lang nagkaroon ng magandang idea." Komento ni Jelly sa binulong ni Ivan. "Hoy, ano na naman yan?” curious na tanong ni Daisy. Nagbulungan na sila pagkatapos at mga tango lang ang nakikita ni Charm. Nagtanong ang mga mata ng dalaga, dinagdagan pa niya iyon ng pagtaas ng kilay. "May naisip na kaming solusyon sa ‘marry my daughter’ problem ninyo ng daddy mo!" Ivan exclaimed. Pinakunot ng dalaga ang noo. "MAGTANAN KAYO NI RAMON!!!" they chorused. CHAPTER 3 NASA Nitoy’s Café ngayon si Charmaine at hinihintay niya ang nobyo. Kung siya lang ang tatanungin, hindi niya gusto ang nakatakdang gawin. She was supposed to tell Ramon that she wanted to elope with him.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Ipinilit ng mga kaibigan niya na ngayon niya na ito gawin dahil maaring maging imposible na ang pagtatanan nila ni Ramon ‘pag nagtagal pa lalo na’t alam nilang makapangyarihang tao ang daddy niya. He’s not involved to any illegal transactions but he’s powerful in his own ways. The idea sounded awkward to her, and she knew, Ramon might laugh and not believe of what she was ought to say. But she had no other option. It was the only escape to what her father wanted to happen. She can never marry her father. Mayamaya’y nakita na niyang pumasok ang nobyo sa pintuan ng coffee shop. Kumaway ito. He kissed her on her cheek when he reached the table reserved for them. “How was your day?” Masuyo nitong tanong nang makaupo na sa silyang katapat ng kay Charmaine. “Hindi maganda.” Matamlay na sagot niya. “May nangyari ba?” nag-aalalang tanong ng binata. She didn’t answer but she couldn’t help the emotion she was feeling that moment. Her eyes burst into tears. Again. “Charm, ano ba talagang problema?” ginagap ni Ramon ang kamay ng nobya upang damayan siya. “You know I’m always here to help.”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Ramon…” “Hmmmn?” Tumingin ang dalaga rito. Naghahanap ng kasiguraduhan sa mga susunod na sasabihin. Huminga siya ng malalim bago muling nagsalita. “Mag-magtanan n-na t-tayo,” nauutal niyang sabi. Gusto niyang matawa sa kahihiyang ginagawa niya. Hindi nakapagsalita si Ramon ngunit mababakas sa mukha nito ang labis na pagkabigla.

Saglit na katahimikan…
Malakas na tawa ni Ramon ang bumasag sa katahimikan nilang dalawa. Napatingin sa direksyon nila ang ibang naroroon ngunit agad din naman bumalik mga ito sa kani-kanilang pinag-uusapan. “H-hoy, k-kawayan. B-bakit k-ka tumatawa?” nauutal na tanong ni Charmaine sa kunway naiinis na boses. Ngunit ang totoo’y pulang-pula na siya sa labis na kahihiyang nararamdaman. Tumayo si Ramon sa kinauupuan nito at tumungo sa katapat na upuan kung saan naroroon si Charmaine. Giniya siya nitong tumayo pagkatapos at masuyo siya nitong hinagkan. “Kung ano man ‘yang gumugulo sa isipan mo ngayon, alam kong hindi na natin

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

kailangan ang magtanan Charm dahil sa mga oras na ito, handa kitang pakasalan sa kahit na anong simbahan,” madamdaming pahayag ng binata. Punong-puno iyon ng sinseridad. Alam ni Charmaine, nararamdaman niya, totoo sa loob ng binata ang lahat ng mga sinabi nito at masaya siya sa isiping iyon. Ngunit tila natabunan ng ulap ang kahulugan ng mga sinabi ng nobyo dahil sa katotohanang nais siya ngayong pakasalan ng ama. Muli na namang dumaloy sa kanyang mga pisngi ang luha na kanina niya pa pinipigilan. “Ramon,D-dad wants to marry me.” She uttered almost in whisper not wanting other people to hear what she just said. Hindi nagsalita ang nobyo ngunit lalo pang humigpit ang pagkakayakap nito sa kanya. Mayamaya’y kumalas mula sa pagkakayakap si Charmaine at tumingin sa nobyo na tila nanghihingi ng tulong. Hinawakan nito nang mahigpit ang kamay ng dalaga. Higpit na parang nagsasabing hindi ito bibitiw sa relasyon nila at di nito hahayaang mawala ang babaeng pinakamamahal. “Magpapakasal tayo bago pa man niya magawa kung ano ang gusto niya,” puno ng determinasyong wika nito. She bit her lower lip, and nodded to the concordance of their plan.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“RAMON, natatakot ako,” may himig pangambang saad ni Charmaine. Batid niyang masasaktan ang ama sa gagawin nila. Simula nang matapos ang pag-uusap nila kahapon ay hindi na niya ito muling nakita. Kahit kaninang umaga’y nakaalis na ang ama paggising niya. Nasa tapat sila ngayon ng gate ng bahay nila Charmaine at ngayon nila balak sabihin sa ama ng dalaga ang plano nilang magpakasal. Alam ni Charmaine na hindi maganda ang magiging reaksyon sa gagawin nila ngunit alam din naman niya sa sarili na hindi niya kailanman kakayaning pakasalan ang lalaking itinuturing lamang niyang ama. Hinawakan ni Ramon ang kamay niya. “This is the right thing to do.” He said. Then he assured what he said with a smile. Bumusina si Ramon. Mayamay’y pinagbuksan na sila ng guwardiya.

“YOU came home late.” Bati ni Wesley sa dalawa nang makapasok na ang mga ito sa mansion. “D-daddy,” halos pabulong na saad ng dalaga. Sunod-sunod na paglunok ang ginawa niya. Hinawakan ni Ramon ang kamay niya para magbigay ng lakas.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Nakuyom naman ni Wesley ang kamao. “Why don’t you have a sit?” Wesley invited later. Inilahad pa nito ang kamay na sa sofa nakatapat. “Salamat po,” Ramon said politely. “Manang!” tinawag ni Wesley ang mayordoma na agad namang dumalo. “Ipaghanda mo sila ng maiinom.” “Sir, hindi na po kailangan. Busog pa po kami.” Pagtatanggi ni Ramon nang marinig ang iniutos ng senyor. “Oo nga ho, busog…pa po kami.” Sang-ayon ni Charmaine. Sinenyasan ng senyor ang katulong. “Alam kong may gusto kayong sabihin sa akin,” pagsisimula ng senyor sa usapan. Nakaupo na ito sa couch na katapat ng kinauupuan ng magkasintahan. “Hindi ka naman siguro magkakaroon ng lakas ng loob na tumapak sa pamamahay na ito kung wala,Fabrigas.” dagdag pa nito. “Sir.” “Dad.” Sabay na nagsalita ang dalawa.Nagkatingin ang mga ito pagkatapos. Nginitian siya ni Ramon upang sabihing siya na ang mauna. “D-dad, t-tama po kayo. May gusto nga po kaming sabihin.” Charm spoke first afterwards. Stammeringly.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Dad? I thought you’d never want to call me that way again.” Wesley said sarcastically. “D-daddy, sorry po sa mga nasabi ko kahapon. Nabigla lang po ako,” she reasoned. “Pero gaya po ng sinabi ko, hindi ko kayo kayang pakasalan. At-at magpapakasal po kami ni Ramon …sa lalong madaling panahon… dahil siya ang mahal ko,” she added with determination. “Sir, alam ko pong may rason kayo kung bakit ninyo niyaya ng kasal si Charmaine pero hinihiling ko na bigyan niyo po siya ng pagkakataong maging masaya. Huwag niyo po sana siyang ikulong sa isang kasal na hindi naman siya kailanman liligaya.” Ramon added. Naroon ang determinasyon sa salitang binitiwan. Napahinga ng malalim ang ama ni Charm sa pagkakarinig ng sinabi ng magkasintahan. “Wala na ba kayong ibang sasabihin?” Wesley said finally. Nagkatinginan ang mag-nobyo. “P-pumapayag po kayo?” Hindi makapaniwala si Charmaine. “Sir?” patanong namang tawag dito ni Ramon na tila kinukumpirma ang sinabi nito. Tumango ang senyor.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Tama ka Hijo, I should not hinder the happiness of the person I treated my daughter for a long time,” he explained. “I know you’re still both young, but if this is what will make Charmaine happy, then be it.” Sukat sa narinig, masayang nagkayakapan ang magkasintahan. “Thank you, sir,” hindi mapigilan ng binata ang kasiyahang nadarama. Kinamayan nito ang ama ng nobya. “Thank you, daddy!” She cried. Niyakap niya ang ama. “I love you,dad.” She said with teary eyes. But now, she could finally say that it’s tears of joy. “It’s nothing, Charm.” Wesley whispered. Bumaling siya kay Ramon. “Take good care of Charmaine,son.” “Surely,sir.” He replied in smile. Kumalas si Charmaine sa pagkakayakap sa daddy niya. “Thanks for understanding us, Daddy.” She told him. “For your happiness, Charm.” At parang batang ginulo nito ang buhok niya. Bumalik si Charmaine kay Ramon. Nag-usap pa sila matapos iyon at nag-plano kung ano ang maaaring gawin para sa magaganap na kasal.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“I THINK this talk is finally over. Fabrigas, it’s getting late,” makahulugang sabi ni Wesley about twenty minutes later. “Yes, Sir,” Ramon then said. “Charm, I have to go.” He told her in his delightful voice. Binalingan naman nito ang ama ng nobya. “Thank you,sir.” Ngumiti lamang ito. He kissed her good-by and he started to walk out of the mansion. “And I think, you should also go to sleep, princess. You’ve already had enough today.” Baling sa kanya ni Wesley nang makitang nakalabas na ng pintuan ang binata. “Good night,Daddy.” “Good night, Princess.” Then she walked upstairs. Hinintay ni Wesley na makaakyat ng kuwarto si Charmaine bago ito nagmamadaling lumabas. “Fabrigas!” halos pasigaw na tawag nito nang makalapit sa pakay. “Sir?” nagtataka namang wika ng binata nang mapagsino ang tumawag dito. “Can we talk?”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

CHAPTER 4 “TALAGA?! Ikakasal na kayo ni Ramon? Great! At least hindi sa daddy mo,” unang nag-react si Sarah sa balita ni Charmaine na ikakasal na sila ni Ramon. Nasa Jollibee sila ngayon at naghihintay ng mga inorder nilang pagkain. “Tama si Sarah. Saka siguradong puputaktihin kayo ng media kung ang daddy mo ang pakakasalan mo.” Agad namang sumang-ayon ang kaibigang si Jessica. Sinundan nito ang sinabi ng paghigop ng coke. “Mabuti na lang pumayag ang daddy mo. Paano na lang kung hindi?” May himig pangambang komento naman ni Daisy bago sumubo ng burger. “Oo nga eh, siguro naisip niya na mali ang pakasalan niya ako. Mabuti na lang hindi pumayag si Ramon na magtanan kami kaya na-solve agad ang problema namin,” nakangiting wika ni Charmaine.Naroon ang pagkislap sa kanyang mga mata dahil sa labis na kasiyahan. “Aaay, ang suwerte mo kay Ramon, Charm! Mahal na mahal ka talaga niya. Sana magkaroon din ako ng boyfriend na katulad niya,” kinikilig na sambit ni Jelly na hindi napigilan ang sariling pagdaupin ang mga palad na tila nangangarap. “Asa ka pa! Itsura mong yan,” sumabad si Ivan na nandidiring tiningnan si Jelly. “Ah basta ako ayokong si Ramon ang pakasalan ni Charm. Wala nang thrill. Di na exciting yung

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

story ni Charmaine. Wala pang tanang nagyari. Tsk. Tsk. Tsk.” dagdag pa nito sa dismayadong tono. Inihampas ni Jelly ang bag kay Ivan, “Ikaw talaga! Wala ka nang magawang matino! Bakit, maganda naman ako ah! Saka wag ka ngang maka-kontra kontra sa kasal nila Charmaine! Itapon kita sa imburnal eh!” “Aray!” daing ni Ivan sa ginawa ni Jelly. “ Nagsasabi lang naman ako ng totoo ah! Saka pwede ba, wag mo akong pinagbabantaan ng ganyan,kala mo kalaki-laki mong tao. Sa kapatpatan mong yan?!” “Tumigil na nga kayong dalawa. Nilalanggam na kami rito eh. Inaagawan niyo na naman ng moment si Charmaine,” tatawa-tawang interrupt ni Sarah sa dalawa. Humagikhik naman si Charmaine,“Alam niyo, bagay kayo, for sure, you’ll make a good couple,” hindi niya mapigilang i-komento. “Ano?! Eeeww! Naku Charmaine Villaroso Fabrigas, hindi yan matatanggap ng sikmura ko,” tutol ni Jelly na kay Ivan nakatingin at pinanlalakihan ito ng mata. “Yucks! Huwag mo na yung uulitin Charm, nasusuka ako!” Tutol din naman ni Ivan na umakto pang nasusuka. “Asows. Tulak ng bibig, kabig ng dibdib,” panunukso ni Daisy sa dalawa. “Uuuy. Sila Jelly at Ivan, may love story na rin,” dagdag panunukso ni Sarah.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Tama na nga kayo diyan! Ibalik na lang natin ang usapan kila Charmaine. Pumapayag na lang ako,” ani Ivan na naiinis kunwari. “Na ano? Na bagay kayo Jelly?” May himig panunuksong sabi ni Rizza. Nakitukso na rin ito. Sumeryoso ang mukha ni Ivan. Inabot nito ang palad kay Rizza. “Anong ibig sabihin niyan?”kunot-noong tanong ni Rizza. “Kilitiin mo ang palad ko, baka sakaling matawa ako.” Ivan replied. Seryosong seryoso pa rin ang mukha. Umalingawngaw ang tawanan ng magkakaibigan pagkatapos.

TWO WEEKS after their conversation with Wesley, the Villaroso-Fabrigas Nuptial was about to be held. Simple lang ang kasalang magaganap. Isang judge ang magkakasal sa kanila. Wesley said they couldn't be wed in church for now. He reasoned that he was just protecting their privacy. And so, they agreed. Sina Rizza, Sarah, Daisy,Jessica, Jelly at Ivan lang ang mga dadalo sa kasal. Si Ivan ang nakatakda sanang maging best man, ngunit dalawang araw bago ang kasal, hiniling ni Wesley na ito ang maging best man at si Ivan naman ang maghahatid sa

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

dalaga. Tawa nang tawa si Charmaine noong marinig ang kahilingan ng ama. Di niya rin kasi makita ang sense sa gusto nitong mangyari. But because her dad insisted, she decided to agree. Hindi naman ang groom ang papalitan.

“KANINA mo pa tinitignan ang sarili mo sa salamin ah. Nakung bata ka, malapit nang mabasag ‘yan,” pamumuna ni Yaya Romina sa dalaga. Kanina pa kasi nito nakikita ang dalaga na nakatingin sa sariling replika. Alas tres pa naman ng hapon ang kasal at ala-dyes pa lamang pero excited na excited na si Charmaine. “Excited po kasi ako yaya. Sa wakas magiging Mrs. Charmaine Villaroso Fabrigas na rin ako!” she exclaimed of excitement. Biglang lumungkot ang mukha ng matanda. Tumayo ito mula sa pagkakaupo sa kama ng dalaga at lumapit sa kinaroroonan niya. Ipinatong nito ang mga kamay sa balikat niya at tumingin din sa salamin. “Sana’y maging masaya ka sa anumang kahihinatnan ng kasal mo, hija.” malungkot na sambit nito. “Huwag po kayong mag-alala yaya, magiging masaya po ako sa piling ni Ramon.” sagot naman niya bagaman nagtataka sa inaasal ng tagapag-alaga. Hindi, pati si Ramon at ang mga kaibigan niya, kakaiba rin ang mga inaasal nila nitong mga nakalipas na araw. Ngunit hindi iyon ang importante sa ngayon kundi ang kasal niya mamaya.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

CHARMAINE wore a big smile in a simple wedding gown. She looked like a blooming rose about to welcomes its new life. Her knees trembled because of the nervousness and fear of being a bride but the thought that it was Ramon waiting for her overpowered whatever negative feeling she had. Nagsimula siyang magmartsa mula sa pintuan ng kuwarto. She found it silly, but marching going to her groom was one of her dreams. Pagdating niya sa puwesto ni Ivan, yumukod ito sa kanya bago siya giniya papunta sa mapapangasawa. Ngumiti ito sa kanya pero parang pilit. Pagdating sa direksyon ni Ramon, napawi ang anumang tindi ng kasiyahang nararamdaman niya. Malungkot ang binata at may nangingilid na luha sa mga mata nito. She smiled but he didn’t smile back Nagtanong ang mga mata ng dalaga. Bakit ganun? Ikakasal na sila ‘di ba? Bakit ang lungkot ng nobyo? Idinako niya ang paningin sa ama. She sensed guilt in his eyes. Nilingon niya rin ang mga kaibigan at ganoon din ang nakita niya-- frowning faces. Iniiwas pa nga ni Rizza ang mukha, si Sarah naman nakatutop sa bibig, si Jelly halos di

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

makatingin. Malungkot na iling ang nakita niya kay Jessica at napayuko si Ivan nang mapadako ang dalaga sa direksyon nito. “B-bakit?” halos hindi lumabas sa bibig niya ang katanungang iyon. “R-Ramon? Anong…nangyayari?”She asked her groom. Niyakap siya ni Ramon sa halip na sumagot. Mahigpit. Mahigpit na mahigpit. “I’m sorry,” he uttered sadly. “B-bakit ka nag-so-sorry? May hindi ba ako alam?” “I…I...” labag sa loob ng binata ang gustong sabihin. “I—can’t marry you Charm. I’m sorry.” He uttered unwillingly. Charm looked startled. “H-hindi ko maintidihan. Ramon, bakit? Mahal mo ako diba? Kaya nga tayo magpapakasal eh,” umiling-iling siya. Pilit niyang nilalabanan ang pag-iinit ng mga mata.“Di ba sabi mo, handa mo akong pakasalan kahit saan? Kaya ano toh? Ha?” Her tears started to fall. “Charm, hindi pa ako handa!” pilit na sagot ni Ramon. “Look, we’re still young, and we’re--we're not ready for this yet. I’m not yet ready for responsibilities.” Patawarin mo

ako kung hindi ko kayang sabihin ang totoo,Charm. He added himself desolately.
“Ah, ganun. So, ano pala ‘toh? Lokohan? Malaking joke? Gusto mo lang akong mapahiya,ganun?!” nanliliit siya ngayon sa sarili niya. “Pinaasa mo ako eh. Kala ko it o na

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

yun oh. Kala ko magpapakasal na tayo. Sana hindi mo na lang ako pinaasa sa isang kasal.” She wanted to faint of humiliation, of anger, of pain. “Sana hindi mo na lang ako pinaasa! “Alis.” she later commanded him. “But Charm…” Ramon said frowning. Napayuko si Charmaine. “Alis sabi!” she exclaimed of anger pointing her finger to the door. Ramon couldn’t do anything but to walk out of the room. Slowly. “At ikaw, daddy, anong alam mo rito, ha?” may galit sa mga matang hinarap naman niya ang ama, “Ano?!” Hindi umimik si Wesley. Malungkot na nakatingin lang ito sa kanya. “At kayo? Anong alam niyo?!” binalingan niya naman ang mga kaibigan. “C-Charm, we’re just trying to help. Ayaw naming sa amin pa manggaling na…aatras si Ramon,” Rizza said in low voice while trying to explain. “So, alam niyo rin pala?” She nodded bitterly. “Help?” Charm repeated Rizza’s word. “HELP?! Help ba ‘yung maglihim kayo sa’kin? Help ba ‘yung hindi na pala matutuloy ang kasal ko tapos ako lang pala ang hindi nakaaalam?! At ayun oh, ang saya saya ko pa. WOW. Thank you ha. Thank you sa help ninyo.Ang laki nga ng naitulong ninyo eh,” punong-puno siya ng pagdaramdam at galit.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“C-Charm sorry. Sor--” Daisy wanted to say something. But Charm spoke before she could finish it. “Sorry? Anong sorry? Hindi sorry,” umiling siya nang mapait. “Condolence. Diba yun naman dapat?” “Charm. Kaibigan mo kami. Ayaw namang saktan ka. Mahal ka namin eh.” Tinangka ni Sarah na lapitan siya ngunit humakbang siya paatras. “Huwag. Huwag kang lalapit sakin. Huwag kayong lalapit sa’kin" tiningnan niya nang masama ang mga kaibigan.Hindi siya makapaniwala na magagawa ng mga ito ang lokohin siya. All those years, she thought they won’t lie to her. "Anong kaibigan? Wala akong kaibigang manloloko.” “At ikaw daddy,” lumuluha niyang baling dito.“Alam ko, hindi totoo ang dahilan ni Ramon at alam ko rin na ikaw ang tunay na dahilan ng lahat ng ‘to!” Galit na galit ang tinig niya. “Hinding hindi kita mapapatawad,” and she ran crying out of the room that witnessed her greatest failure. Bakit ganun? Palagi na lang siyang pinakahuli sa pag-alam ng sarili niya at sa mga nangyayari sa paligid niya. At si Ramon? Bakit? Ano pa bang hindi niya alam?!

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

CHAPTER 5 NARITO ngayon si Charmaine sa pond na palagi nilang pinupuntahan ni Ramon. Dito siya dinala ng mga paa matapos lisanin ang kuwartong iyon. Three hours ago, the memories she made with Ramon here were the most precious, most adorable, and the sweteest memories she could ever reminisce. But now, this place could make her heart feel grief, despair, and betrayal. But the most painful thought she had now was the thought that no matter how much he hurt her heart, her feet still brought her to the place where she could get the best of their times together. Her tears ran freely again. She hassled to the cottage that stood in the center of the pond. One could get there by bridge. They used to sit there while fishing.

“Ramon, bakit? Bakit ikaw pa?” all her life, she never thought she would be a
runaway bride with a runaway groom. They seemed to be a happy couple before, but now, she could do nothing but to cry of those memories. Sana parang masamang panaginip lang ang lahat na mawawala rin kinabukasan paggising niya. Pero para na rin niyang ginustong bumalik ang oras sa paghiling ng bagay na ‘yon. An ironic reality.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Ironic? Her life was nothing but an irony! Eighteen years ago, she was born. Nagkaroon nga siya ng mayamang ama sa katauhan ni Wesley Villaroso ngunit namatay naman ang mommy niya dahil sa panganganak sa kanya. She lived in a mansion house-- isang napakalaking bahay na may pinakamagaganda at pinakamamahaling kagamitan. She could buy anything she wanted, go wherever she pleased, she had the funniest and most loyal friends one could ever have and most of all, and she owned the heart of the man she’s dreaming of. Indeed, she thought she’s in a comfort zone-a perfect life. But beyond that fairytale-like life, lies the biggest and most sorrowful truth she’s ever known, that was, for 18 years, she had been living a life of total lies- a truth that would always tear her heart into pieces. Tinakpan niya ng kamay ang mukha at nagsimula na namang umiyak. She’s crying for a betrayed friendship, she’s crying for her aching heart, she’s crying for the life she lose. “AAAAAAAHHHHH!!!!” she cried in despair. She felt alone and helpless. Wala na siyang amang makakausap nang masinsinan tuwing may problema siya, wala na siyang mga kaibigan na akala niya’y nagmamahal sa kanya ng totoo, at wal a na ring Ramon na akala niya, hindi siya iiwan ano’t ano man ang mangyari. Tumawa siya nang mapait.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Kinusot niya ang mata na para bang batang nawawala. Napansin niyang may hawak pa pala siyang bouquet. Itinapon niya ito nang malakas sa lawa. Unfortunately, sa malapit lang tumilapon ang bouquet at tumilansik ito sa damit niya. She got wet. Lalo siyang umiyak sa nangyari. Ang swerte naman niya ngayon, hindi na nga niya alam kung saan siya pupunta, ganito pa ang nangyari. Tumili siya nang malakas. Iyong tili na punong puno ng sakit at sama ng loob. Gusto na niyang mamatay. Pagdaka’y para siyang baliw na nagwawala at pinagpupunit ang suot na wedding gown.

“HUWAG!” may boses-babaeng pumigil sa kanya. Nang lingunin niya ang pinaggalingan ng boses, may nakita siyang babaeng tumatakbo palapit sa kanya. “Hoy! Ano bang ginagawa mo?! Magpapakamatay? Mababaw lang ‘yang lawa uy. Magpapa-rape? Pumunta ka dun sa highway, maraming magnanasa sa’yo. Pero huwag dito!” Nakadurong sabi ng babae habang palapit sa kanya. Pinapagalitan siya nito.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Natulala si Charmaine. Natigil siya sa pagwawala. Lihim siyang natawa sa sarili. Ang babaeng ito lang pala ang magpapatigil sa kanya. Bukod kasi sa hindi niya ito kilala, parang pamilyar sa kanya ang mukha nito. “A-ah, sino ka?” tanong niya rito. Naiibahan siya sa sarili. She’s trained not to talk to strangers but what was she doing now? Talking to a wild stranger. “Hindi yun ang importante sa ngayon,” paangil na sagot nito. Hinubad nito ang suot na maong na jacket. “Isuot mo nga ito. Talo mo pa ang mga bayaran sa club ah. Tingnan mo nga ‘yang itsura mo, nakasuot ka nga ng mahabang damit pero-–tsk.tsk.tsk.” pagalit na dagdag nito habang parang bata siyang sinusuotan ng jacket. Pinahid ng dalaga ang luha. “Sorry, kaya lang naman ako nagkakaganito kasi--.” Hindi naituloy ni Charm ang sasabihin. Bigla kasing sumingit ang estranghera. “Ikakasal ka na sana pero tinakbuhan ka ng syota mo?” “P-paano mo nalaman?” Gulat na tanong ni Charmaine. Kilala ba siya ng babaeng ito? “Ano ka ba eh, ganun naman talaga ang mga nangyayari sa telenovela at pelikula diba? Kung hindi si babae eh,si lalaki ang nawawala sa kasal. Lumang kuwento na yan ‘Ne,” sinundan pa nito ng pag-tsk.tsk.tsk at pag-iling ang mga sinabi. Huminga ng malalim ang dalaga at tila mayroon na namang namuong mga luha sa mga mata niya. Kung ganun isa rin pala siya sa mga babaeng naloko ng mga lalaki.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Saan ka ba nakatira? Ihahatid na kita. Baka nag-aalala na ang mga magulang mo sa’yo,” mayamaya’y yaya ng estranghera.” “W-wala na akong mauuwian,” malumbay niyang sagot. “Ha? Akala ko ba iniwan ka lang ng syota mo? Eh bakit parang pati bahay, nawalan ka na rin.” “I don't know who my real parents are, at hindi ko pa kayang umuwi sa taong 'yun.” “Ayos ah,” napakamot sa batok ang kausap. “Wala ka yatang absent sa pagsalo ng kamalasan.”

“Siguro nga…” she whispered sadly.
Saglit na nag-isip ang kausap. Tumingin ito sa kanya nang mataman habang ginagawa iyon. “Gusto mong sumama sa akin?” mayamaya’y nagyaya ito. “H-huh?” Charm replied. Puzzled. “Anak ng kuneho naman oh. Sabi ko gusto mo bang sumama sakin?” naiinis nitong sagot sa tinuran ng dalaga. Hindi nagsalita si Charmaine. “Huwag kang mag-alala, di naman ako nangangain. Ano, sasama ka na ba?”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

She nodded. A nod that was synonymous to saying “I have no choice.” “Ako nga pala si Goodie. Goodie dela Cruz. Ikaw?” The stranger introduced herself afterwards. “A-ah. Cha--,” she paused for a moment. She thought. Does she really need to tell this stranger her real name or not? “Dianne. Dianne Concepcion,” she decided not to. Hindi niya maintindihan kung bakit pero mula nang malaman niyang hindi siya anak ni Wesley Villaroso’y ikinahiya na niya ang tunay niyang pagkatao. Naglakad na sila papunta sa sakayan. Today, sudden changes happened to her life. Now, she decided to go with this totally strange lady, and they’re heading nowhere.

CHAPTER 6 INAASAHAN ni Charmaine na sa isang iskinita sila dadaan at pupunta sa isang squarter’s area kung saan malalaman niyang nakatira pala sila Goodie sa isang barong-barong. Pero alam niyang hindi tama ang inisip niya dahil base sa nakikita niya, papasok ngayon ang taxing kinalululanan nila sa isang sikat na subdivision ng mayayaman. “Sa-an tayo pupunta?” Tanong niya sa estrangherang kasama.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Sa bahay namin bakit? Inaasahan mo bang dadalhin tayo ng tricycle na ito sa bahay ng syota mong nag-iwan sa’yo?” matabil sa sagot nito. Namula si Charmaine sa pagkapahiya. “Masanay ka na sakin, ganito talaga ako magsalita. Dati kasi akong tomboy.” Sinundan nito ng pagak na tawa ang mga sinabi. Lalo pang namula si Charm. Bakit ngayon niya lang napansin? Lihim niyang pinagmasdan ang kabuuan ng katabi. Trasher na pantalon, puting T-shirt, hikaw sa kanang tenga at itong suot niya. Di nga malabong tomboy ito. At masyado nga pala itong malinis para mapagkamalang taga-squatters’ area. “Gaya ng sabi ko, dati akong tomboy. Dati, okay?” pagsasalita ni Goodie na para bang nababasa ang iniisip niya. Tiningnan siya nito mula ulo hanggang paa. Pagkatapos ay tiningnan ulit siya nito sa mukha at tumingin sa kalsada. “Huwag kang mag-alala, wala akong gusto sa’yo. Sinama lang kita dahil sa awa.” Pinahinto na nito ang tricycle nang tumapat ang sinasakyan nila sa isang malaking bahay bagaman hindi sinlaki ng mansion nila. Pinindot ni Goodie ang doorbell at ilang sandali pa’y may lumabas na katulong upang pagbuksan sila ng gate.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“UY! INSAN! Maligayang pagbabalik. Sinong kasama mo?” agad na sumalubong ang isang lalaki pagpasok nila ng bahay, “Oh May bisita yata tayo,” tiningnan siya nito. “Nakatakas sa mental?” saad nito nung makita ang ayos niya. Pinamulahan ng pisngi ang dalaga dahil sa hiya. Tinitigan naman ng masama ni Goodie ang pinsan “Nyahahahaha. Joke lang insan, ikaw naman di na mabiro. Oh sige mauuna na ako, may date pa kami ni Trixie.” Agad din itong nagpaalam. “Yun si Delfin. Huwag mong pansinin ang kagwang na ‘yun. Pinaglihi yun sa pangti trip eh. Saka mag-iingat ka na rin pala sa kanya. Matinik yun sa chicks.” Napalunok si Charmaine sa huling sinabi ni Goodie. “Dumating ka na pala.” may nagsalita na namang boses ng lalaki. This time, mula sa hagdan. “Kuya Rex!” “Kumusta ang lakad?” “Ayos lang naman kuya.” Tumango-tango ito at napatingin sa direksyon ni Charmaine. “May kasama ka pala.”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Oo, si Dianne. Dianne, kuya ko nga pala, Rex Ephraim Dela Cruz. Kuya, si Dianne Concepcion, bagong kaibigan ko.” “Nice meeting you, Mr. Dela Cruz,” nahihiya man sa hitsura niya’y iniabot ni Charm para makipagkamay to follow the proper etiquette taught to her. “The pleasure is mine. Ms. Concepcion,” nakangiting tinanggap ng lalaki ang kamay niya. She smiled back. Hindi niya maintindihan but the feeling she had when she held his hand was the same feeling she felt for Ramon when she first saw him. Unang binawi ni Rex ang kamay. “Sige kuya, aakyat na kami. Kailangan pang magbihis ni Dianne,” pamamalaam ni Goodie nang magkalayo na ang mga kamay ng dalawa. “Sige, papasok na rin ako sa opisina.” Rex was a twenty-nine-year old member of the Board of Directors of Liberty Group of Companies, and he would be having a meeting with the owner of Candour Group of Comapanies. They would be having a negotiation about his 52- hectare land in Cagayan which Candour was about to buy. Candour was owned by Mr. Wesley Villaroso.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Ano nang plano mo ngayon?” Nagtanong si Goodie habang namimili sa cabinet ng damit na maaaring ipahiram kay Charmaine. “H-ha?” napatingala ang dalaga sa kausap. Nakaupo siya ngayon sa gilid ng kama nito. “Mag-aaral ka pa ba? Paano na ang syota mo?” Malungkot na yumuko si Charmaine. “Hindi ko alam.” Matamlay niyang sagot. “Ganun ba?” Lumapit si Goodie sa dalaga at iniabot ang damit na ipapahiram sa kanya. “Paano naman ang pangalan mo? Papalitan mo na ba talaga ‘yan?” umupo ito sa tabi niya at inilapag ang damit sa isang tabi. “H-ha?” Napatingala na naman dito si Charm. “P-paano m-mo--” takot na takot siya. “A-anong ibig mong s-sabihin?” iniiwas niya ang paningin. Napalunok siya nang sunodsunod. Ngumiwi si Goodie. “Di mo na-gets?” “H-ha?” Bahagya siyang umiling. “Tss, maas. Ibig kong sabihin, mag-pa-paampon ka na ba talaga samin?” nakangiwing sabi nito. Mukhang dismayado na hindi nakuha ni Charmaine ang nais niyang sabihin. “So slow.”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“A-ah…A-ah,” Hindi niya alam ang isasagot. “A-ang akala ko kasi--.”She tried to explain. “Sus. Sige huwag ka nang magpaliwanag, slow girl,” Goodie interrupted. “Magbihis ka na. Kaya ka napagkamalang baliw ni Delfin eh,” tumayo na ito mula sa kama at nagsimula nang maglakad palabas ng kuwarto. “Ipatatawag na lang kita mamaya para sa hapunan. Itulog mo na lang pagka-slow mo.” At inis itong tuluyan nang lumabas ng silid. Charmaine was dumb-founded. She really thought Goodie was talking about her real name. She took a deep relieved sigh. Napahiga siya sa kama at pinagmasdan niya ang kisame. Nakatingin lang siya rito ngunit blangko ang isipan niya. Naipikit niya ang mata pagkuwan at huminga nang malalim.

“Ramon.” bigla niyang nabanggit ang pangalan ng nobyo.
Iminulat niyang muli ang mga mata. Mayamaya’y naramdaman niya ang pag-iinit nito.

“Bakit ikaw pa?” she whispered in sorrow. She couldn’t help herself but to let the
tears flow freely on her cheeks.Hindi niya mapigilan ang sakit na nararamdaman. “Bakit mo ginawa sa akin ito?” Pilit na nagsalimbuyan ang mapapait niyang alaala.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

First, her dad wanted to marry her. It gave her a great distress and she t hought it’s already over when Ramon proposed a marriage. She thought their exchange of vows would be the happiest thing that was going to happen. That she, together with Ramon would make dreams together and make them come true hand-in-hand. She thought that the day of their wedding would be the happiest and greatest day in her life but why should it be the saddest, the most painful, and the worst? Her tears burst more of those thoughts until she numbly fell asleep.

“MS. Charmaine Villaroso!” may tumawag sa kanya mula sa likuran. She’s in a hurry so she didn’t bother to look back. “Charmaine!” muling tumawag yung boses. She stopped unwillingly and looked at whoever was calling her. “Bakit?!” naiinis niyang sabi. Makakatikim talaga ng salita ang kung sinumang Poncio Pilatong ‘to. Male-late na siya sa Math class nila, hindi ba alam ng taong 'toh kung gaano kasungit ang Math teacher niyang si Ma’am Gulambro?! But she found her lips zipped as she knew who that man was. Si Ramon Fabrigas! Ang lalaking lihim niyang hinahangaan mula pa nung grade school. Ano't hindi niya ito nabosesan?!

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

The guy ran to her, “Eh…” napakamot ang lalaki sa ulo. Tila hinahagilap ang tamang salitang sasabihin. “Puwede ba akong makisabay sa’yo?” he asked shyly. Hindi nakasagot ang dalagita. Was Ramon Fabrigas really asking her to walk with him? Paulit-ulit niyang pinikit-minulat ang mata. Si Ramon nga! “You're silent. Is that a yes?” ilang sandali pa’y tanong nito. “H-hindi. Hindi!” inisip niyang baka hindi pa sila nakararating sa silid-aralan ay makapagkawala na siya ng isang malakas na tili dahil sa kilig na nararamdaman. “Ha? Akala ko pa naman pwede kitang makasabay,” wika ng binatilyo sa malungkot na boses. Para namang ayaw ni Charmaine na tignan ang kausap. Naiinis siya sa sarili kasi naaawa siya kay Ramon dahil sa emosyong nababasa sa mukha nito. Nagsimula na siyang maglakad ulit. Gustuhin man niya ay di niya malakihan ang mga hakbang. Napatigil siya nang maramdamang hindi sumusunod si Ramon. Nilingon niya ito matapos ang limang hakbang. Nakatayo lang ito sa lugar kung saan sila nag-usap kanina. Humakbang siya pabalik dito. “S-sige, sige na nga!” she exclaimed statteringly. Pagkatapos ay muli na siyang naglakad patungo sa klase, siguradong pagagalitan na siya ng guro nila. Hindi pa rin sumunod si Ramon.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“A-ano ba?! Late na tayo eh,” naiinis niyang baling dito. Tinitigan lang siya nito. Seryosong seryoso ang mukha. Ilang sandali pa… “Nyahahahahaha! Ang galing ko talaga umarte. Asa ka pa,” at patakbo na itong umalis. Naiwan namang galit na galit si Charmaine.

NAGISING si Charmaine sa panaginip na iyon. Panaginip na alaala ng unang paglalapit nila.

"Kahit kailan, manloloko ka talaga, Ramon," pagalit niyang bulong sa sarili.
Napailing siya dahil sa naisip. Bumangon siya at tinungo ang banyo upang isuot ang ipinahiram na damit sa kanya kanina ni Goodie ngunit bago niya marating ang banyo ay naagaw ang atensyon niya ng salamin na nakasabit sa taas ng side table. She looked at her reflection- a trashed wedding gown and a messy bride. She didn’t like what she saw. She sighed. May mahihinang katok siyang narinig ilang saglit lang ang nakaraan. Isang katulong ang iniluwa ng pintuan. “Ma’am, pinapasundo na po kayo sa baba. Kakain na raw po.” Magalang nitong sabi.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Sige, magpapalit lang ako sandali.” She said.

CHAPTER 7

September 6; 7:10pm
"Charmaine..." he took a deep sigh. Nasa loob si Wesley ngayon ng kuwarto ng dalaga. Nais niyang ibalik ang mga oras ngunit alam niyang hindi niya iyon maaaring gawin. Kung nagkaroon lamang sana siya ng sapat na lakas loob ay nasabi na niya sa dalaga ang totoo. Sinisisi niya ang sarili dahil sa mga nangyayari. "I should have not been afraid." He regretfully uttered. Naihilamos niya ang palad sa mukha dahil sa mga iniisip. "Hindi ito dapat nangyari. I should have not proposed you a marriage,"he told himself. "I should have not let you go." Napadako ang kanyang paningin sa isang picture frame sa bedside table ng dalaga. Picture ito na kinunan noong three years old pa si Charmaine. She was sitting on a swing while he was standing at her back. Kagagaling lang noon ng dalaga sa pag-iyak.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

"OH, ANONG pumasok diyan sa kokote mo at naisipan mong samahan si Charmaine sa park?" nagtatakang tanong ni Yaya Romina. Mula kasi nang mapunta ang custody ng bata sa kanila ay di pa nakikita ng yaya na ninais niyang makasama si Charm. Kasalukuyang binibihisan ni Yaya Romina ang bata. "Ngayon po ang schedule ng pagpunta niya sa park diba? I'll go with here," walang emosyong sagot ng binata. "Sigurado ka?" naninigurong tanong ulit ni Yaya Romina. May himig ng pagdududa sa boses nito. "Oho," sagot ng binata. "Magbibihis lang po ako, pagbalik ko aalis na kami." Pagkatapos ay lumabas na sya ng kuwarto ng anak. Kunot- noo namang tumango ang tagapag-alaga ng bata. Alam nitong may dahilan ang binatang amo kaya niya sasamahan ang alaga. Aloof ang binatang amo kay Charmaine at lalo pa siyang naging mailap sa bata nang mamatay si Donya Victoria. Ano't bigla na lamang siyang nagbago? Napailing si Yaya Romina. "Mana ka talaga sa iyong ama. Napakahirap basahin," nausal ng matanda sa sarili.

PANAY ang ang lingon ni Wesley sa paligid nang makarating sila sa Linton Park. Maingat ang bawat galaw. Nangangambang makikita ng sinumang nakakikilala sa ama.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Mayamaya pa'y natanaw niya ang isang lalaking kasing-edad niya lang ang hitsura. Lumapit ito sa kanila. Tiningnan ng lalaki si Charmaine. Mababakas ang pagkasabik sa mga mata nito ngunit pagkatakot naman ang kay Charm. Marahil ay dahil sa estranghero ang lalaking nakatingin dito. Humakbang ito palapit sa bata. Humawak naman ang bata sa kamay ni Wesley. Bahagyang umupo ang lalaki nang makaharap si Charmaine at sabik na niyakap bagaman wala itong reaksyon. "C-Charmaine..." naluluha nitong usal. Tiningala nito si Wesley. "Maraming salamat sa pagpayag mo na makita ko siya." Ngumiti si Wesley. "Walang anuman,may karapatan ka rin sa kanya dahil ikaw ang tunay niyang ama."

"ANAK..." The stranger said to the child. Kasunod niyo’y bumitaw na ito sa mahigpit na pagkakayakap sa bata. Nang makabitaw na sa pagkakayakap ng hindi kilalang lalaki’y agad namang nagtago ang batang si Charm sa likod ni Wesley. "Daddy..." the child called Wesley in a very frightened voice.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

"C-Charm, anak, ako ang tunay na daddy mo. Ako ito, ang daddy Richard mo." Naiiyak na wika ni Richard sa bata. Nakikiusap ang mga luhaang mata na sana'y maintindihan ito ng anak. Ngunit pagkatakot ang ipinahihiwatig ng mga nangungusap na mata ng bata. Pinisil ni Charmaine ang pantalon ni Wesley. "Anak, anak ako ang tunay na daddy mo." Nagmamakaawa ang boses ni Richard. "Anak, lumapit ka naman sa akin oh." Pakiramdam ngayon ni Richard, ang bakla niya. Ganito pala, ganito pala ang pakiramdam ng isang amang di kinikilala ng sariling anak. Pinagsisisihan niyang ibinigay niya ang noon ang anak sa mga Villaroso. Dapat hindi siya naduwag sa mga responsibilidad ng pagiging ama. Dapat ipinaglaban niya pa si Elaine. Hindi niya dapat dinamay ang anak nila sa galit na nararamdaman laban kay Don Antonio noong mamatay ang kasintahan. Di niya ito dapat tinangkang patayin noon. Di sana'y malaya siya ngayong nakakausap ang anak. "Charmaine..." muli nyang inusal ang pangalan ng anak. Nakikita niya lamang ito ngunit tila napakailap para lapitan niya. Tumayo siya at hinarap si Wesley. "Wesley,tulungan mo ako. My daughter needs to know me," he begged . "Hindi ko alam kung makatutulong ako," Wesley answered. "Pero sa ngayon, tanging ang hayaan kang makita si Charmaine pa lang ang magagawa ko."

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

"Daddy," takot na takot ang itsura ng bata habang ginagalaw nito ang pantalon ng kinikilalang ama. Tumingin ito sa bata. "Bakit?" he asked. The child didn't answer but tears started to fall from her eyes. Tears saying she's afraid. Kinusot nito ang mata. "I think it's too early for the child to accept everything. Napakabata niya pa para mga ganitong bagay. Let's give her time," he told Richard after looking at the child. He felt pity. Richard thought for a while. He would never want to compromise his fatherhood to Charmaine again but he knew it's not that easy to convince his daughter. "Siguro nga," malungkot niyang pag-sang-ayon. Kailangan na naman niyang malayo sa anak niya. He gawped at her again. Tumingin sa paligid si Wesley nang maramdamang tila may nagmamasid sa kanila. "We have to go. Walang dapat na makakita sa atin dito,lalo na ang mga galamay ni Don Antonio.” "Sige," then Richard gazed at her face for the last time. Nakikita na naman niya ang pinakamamahal na nobya. "Magkikita pa ulit tayo,baby,” he told her. Then he started to walk away.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

"Richard dela Cruz!" tinawag siya ni Wesley nang nakailang hakbang na siya. Nilingon niya ito. "Let's be careful next time.” Tumango siya.

PAGKATAPOS ng tagpong iyon ay binalak na ni Wesley na umuwi na sila ng mansion ngunit nangulit ang bata na maglaro. Nakunan ang picture matapos makita si Charmaine ng isang foreigner na Amerikana. Na-cute-an ito sa mukha ng bata kaya naman hiniling nito kay Wesley na kunan sila ng bata. Hindi sana papayag si Wesley lalo na't hindi naman niya kilala 'yong foreigner,ngunit dahil nakita niyang parang gusto naman ng Charm na matamaan ng kislap ng camera ay pumayag na siya. That picture was the only picture taken with Wesley and Charmaine together.

NAKATULOG si Charmaine sa biyahe kaya agad hinatid ni Wesley ang bata sa kuwarto nito nang makauwi na sila ng mansion. Tinitigan ni Wesley ang bata. He felt pity for the child. Hindi man lang nito maaaring makita ng ama.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Sa nakalipas na tatlong taon, pinilit niyang ilayo ang loob sa bata dahil takot siyang mapalapit dito pero dahil sa mga nagaganap ngayon, hindi na siya sigurado sa mga maaring mangyari. “Ayokong matulad ka sa akin. Tama nang maranasan ko ang malayo sa aking tunay na ama.” he whispered while gazing at the sleeping child. He then thought of a plan.

“IKAW raw ang sumama kay Charmaine kahapon,” saad ni Don Antonio kinabukasan bago humigop ng kape. Napatigil siya sa pagbabasa ng hawak na diyaryo. Tumingin siya sa Don. Magkaharap sila sa mesang nasa gitna ng veranda ng mansion “Oho,” ibinalik niya ang atensyon sa binabasa. “Very unusual, I have never seen you near that child before,” nagdududang tanong ng Don. Saglit na napaisip si Wesley ng isasagot. Hindi niya maaaring sabihin na nakiusap sa kanya ang ama ni Charm na makita ito. Siguradong magagalit si Don Antonio oras na malaman nito ang totoo.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“I just thought I need to play my role as a father to her,” he reasoned. Hindi siya sigurado kung maniniwala ba ang ama. “Father?” “That’s my role to that child.” “I’ve never wanted you to be her father.” Kumunot ang noo ng binata sa narinig. “Matanda na ako Wesley at malapit nang mamatay. Wala akong ibang nakikitang ibang karapat-dapat na maaaring pumalit sa akin kundi ikaw,” wika ng matanda. Sumimsim ito ng kape matapos sabihin iyon. “Hindi ko ho kayo maintindihan, papa.” “Nais kong ikaw ang magmana ng lahat ng ari-arian ko.” Naguguluhan si Wesley. Ano bang nais sabihin ng ama? “Pero papa—ano pong kinalaman doon ng bata?” nagugulumihanan niyang tanong. “Malalaman mo rin, Wesley. Malalaman mo rin.”

NAKUYOM ni Wesley ang kamao sa pagkaka-alala sa sinabing iyon ng Don. “Hinding hindi kita mapapatawad…Don Antonio.”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

CHAPTER 8 Nakatingin si Charmaine sa salaming nakasabit sa taas ng side table ng kuwartong ginagamit niya ngayon. She took a deep sigh.

Pangit ba ako? she asked her reflection.
Hinaplos niya ng dalawang kamay ang mukha. “Makinis naman ang mukha ko ah. Wala naman ako makitang pimple. Okay naman yung ilong. Maganda naman ako ah.” She answered her own question. She held her lips later. Naalala niya kasi ang halik na iginawad sa kanya ni Ramon noong debut niya. That must be the sweetest kiss she had experienced. Napangiti siya sa alaalang iyon. Ngunit agad din iyong napawi sapagkat agad iyong napalitan ng pagkamuhi sa lalaki. Tumalim ang tingin niya sa sariling replika.

“I hate you Ramon. I can never forgive you.”
Ang sakit ng nararamdaman niya,ganito pala y’on. Ganito pala ang pakiramdam ng isang bride na iniwan ng groom sa kasal. Napakasakit isiping kung sino pa ang unang lalaking minahal niya ang siya ring mang-iiwan sa kanya.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Muli na namang pumatak ang luha mula sa kanyang mga mata “Baliw,” may biglang nagsalita mula sa pintuan. Agad pinahid ni Charmaine ang luha nang makita ang may-ari ng boses. “I-ikaw pala, G-Goodie.” “Hoy Dianne Concepcion, ayaw kong nag-aalaga ng baliw sa bahay na ito, kaya pwede ba, ayos-ayusin mo nga ang buhay mo.” “H-ha?” “Kanina pa ako nandito, noong una ngingiti-ngiti ka tapos bigla ka nalang umiyak. Tss,para ka talagang baliw,” sarkastikang sabi ni Goodie. “Yun ba?” Charm said sadly, “Naaalala ko kasi si Ramon.” “Ramon? Yung syota mong nang-iwan sa’yo?” Malungkot na tumango si Charmaine. Lumapit sa kanya si Goodie at tinapik ang balikat niya. “Huwag kang mag-alala, totodasin ko na lang siya para sa’yo. Ano bang hitsura nun? Tss…Ang gurang naman ng pangalan.” Napangiti si Charm sa sinabi ng dalagang siga. She knew Goodie acted that way to soothe her pain.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Huwag na, ginawa pa kitang criminal.” She giggled, trying ease the pain. “Asus, dati na noh. Noon ko pa gustong maging criminal,” at tumawa nang pagak si Goodie. Natigilan naman si Charmaine. “Hahahaha, Joke lang yun. Tignan mo ngang hitsura mo. Nagmumukha ka nang yelo.” Napangiwi si Charmaine at pilit na ngumiti. Tila hindi naman iyon nagustuhan ni Goodie. “Tss. Ang KJ mo. Bumababa na nga lang tayo nakahanda na ang pagkain. Napapaisip si Charmaine. Bakit parang may kakaiba siyang nararamdaman kay Goodie? She decided to ignore the thought.

“GOOD morning kuya,.” Bumati si Goodie nang marating nila ang hapag kainan. Hinihintay sila nina Rex at Delfin bago kumain. “Good morning din baby sister,” tugong bati ni Rex. Hinagkan ito ni Goodie. “Good morning Dianne,” binati rin siya nito.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“G-good morning din po,” she greeted back shyly. “Ako,di mo babatiin?” tanong ni Delfin kay Goodie mayamaya. “Tss. Hindi. Walang maganda sa umaga ‘pag ikaw ang nakikita ko,” nang-aasar na sagot ni Goodie. Umupo ito sa tabi ni Rex,katabi naman ni Delfin sa kabilang banda si Charmaine. “Ang sakit mo namang magsalita,insan. Baka di mo naitatanong,habulin yata ako ng mga babae. Di katulad mo,wala man lang nanliligaw, tomboy kasi,” gumanti ng pangaasar si Delfin. “Kung di ko pa alam, sinama mo rito yang si Dianne kasi type mo siya.” “Eh kung buhusan kaya kita ng kape? Gusto mo? Maganda ‘yon para magkaroon ka naman ng kulay.” Inis na sabi ni Goodie,iniamba niya ang mug na hawak. “Tumigil na nga kayo,nakakahiya kay Dianne.” Rex interferred. “Para kayong mga bata. Kumain nga kayo ng maayos.” “Si Delfin kasi ang aga aga,” tiningnan ni Rex ng masama si Goodie. “Tss,kakain na po.” Saglit na namayani ang katahimikan. Tanging tunog lamang ng mga kutsara at tinidor ang maririnig. Nang may biglang mapuna si Delfin kay Charmaine.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“UY,Dianne, ilang putakte ba ang nakalaban mo kagabi? Namumugto ang mata mo oh,” wala sa loob na tanong ni Delfin nang mapansin ang pamumugto ng mata ng dalaga “H-ha? W-wala, wala ito. Namamahay lang siguro ako kaya—.“ She was trying to make an escape pero di niya alam kung anong idadahilan. Ano na lang ang idadahilan niya? Na umiyak sya dahil iniwan siya ni Ramon? Na ang tanga tanga niya kasi niloko lang siya ng mga kaibigan? Na wala siyang kuwenta kasi ang dami niyang hindi alam sa sarili niya? “Hoy Delfin, kumain ka na lang diyan nang maayos at huwag mo nang tanungin ng kung ano ano ‘yang si Dianne.” Salo ni Goodie na tila nagbibigay ng tulong sa dalaga. “Bakit,masama bang magtanong?” “Oo,lalo na ‘pag ikaw.” “Hindi ba talaga kayo titigil?” Rex interferred again. Nagkatinginan ang dalawa ng masama bago muling bumalik sa pagkain. Muling namayani ang katahimikan sa kanila. Tanging tunog lamang ng kutsara at plato ang muling maririnig. “Kumusta nga pala ang meeting mo with Wesley Villaroso kuya?” binasag ni Delfin ang katahimikan sa pamamagitan ng isang tanong.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Muntik nang mabulunan si Charmaine sa pagkakarinig ng pangalan ng daddy niya.Napaubo siya nang di sinasadya kahit may laman pa ang bibig niya kaya naman tumalsik ang kinakain nya. “Dianne, okay ka lang ba?” nag-aalalang tanong ni Rex. Akma itong tatayo upang daluhan si Charmaine ngunit tumanggi ang dalaga. “A-ayos lang po ako. N-napalaki lang po ang subo ko.” Pagdadahilan niya habang sapo ang dibdib. Pinagpawisan sya ng malamig sa sobrang kaba. “K-kilala niyo po si…W-Wesley Villaroso?” she statteringly asked. Tumango si Rex. “Oo, naging business partners kami sa isang cement factory nung nasa Germany pa ako.” Sagot ng binata bagaman nagtataka ito sa tanong na iyon ni Charmain. Pinanlakihan ng mata si Charmaine. Dalawang taon nga palang nawala ang daddy niya noon para mag-manage ng cement factory nila sa Germany. “H-hindi.” Halos hindi siya makapagsalita. Sunod sunod ang paglunok na ginawa niya. Kumunot ang noo ni Rex, nagpakawala naman ng malakas na tawa si Delfin. “Ang—ang—ang takaw mo pala Dianne!” Hawak hawak pa nito ang tyan habang sinasabi ‘yan. Kanina pa pala nito pinipigalan ang pagtawa. Napalingon dito ang tatlo.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Hoy, Delfin ano ba,mautot ka niyan.Itigil mo nga 'yan,” pinagalitan ito ni Goodie. “Okay ka lang?” Hinarap nito si Charmaine. “Oh itong tubig,” inabutan nito ng isang basong tubig ang dalaga. “Sa susunod kasi, dahan dahan lang ang kain. Kita mong nangyari sa’yo,para kang patay-gutom,” nagsalita ulit si Delfin. Natatawa pa rin ito. “Isa pa Delfin, bubuhusan na kita ng tubig!” inis na inis na si Goodie. “Okay lang ako Goodie, tama naman si Delfin eh. Maghihinay-hinay na lang ako ng pagkain sa susunod.” Ang totoo, lihim na nagpapasalamat si Charmaine sa ginawa ni Delfin,hindi na siya mahihirapang mag-isip ng isasagot kay Rex kung magtanong man ito. Pero paano na siya ngayon? Magkakilala pala si Rex at ang daddy niya. Hindi na niya alam ang gagawin. She needed an escape, but how?

CHAPTER 09 MALALAKAS na katok ang gumising kay Charmaine. “Diaaannee!! Tama na ang pagtutulog-mantika mo diyan!” masiglang sabi ni Delfin habang binubuksan ang pintuan ng kuwarto niya.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Bumangon siya sa kama. “Magbihis ka raw sabi ni kuya Rex, may pupuntahan daw tayo.” “Ha? Saan naman daw? Hindi pa nga ako nakakaligo eh.” Pupungas pungas niyang sagot. Hindi muna sumagot si Delfin,bagkus ay lumapit ito sa kanya, umupo sa tabi niya at inilapit ang mukha nito sa mukha niya. Nanlaki naman ang mata ni Charmaine. “An-anong g-ginagawa mo?” Hindi ito nagsalita at lalo pang inilapit ang mukha sa mukha niya. He stopped when they were only inch away. Napalunok naman siya nang sunod-sunod. Mayamaya pa’y pinaningkit ni Delfin ang mga mata. “Nyahahaha. Joke lang, ikaw naman. Di kita type!” biglang sabi ni Delfin. Naisahan na naman siya ng isang ‘to . Lumayo na ito sa mukha niya. Hinampas niya ito ng unan. “Ikaw talaga, puro ka kalokohan!” she pouted.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Wooh,Dianne, kung di ko pa alam, dismayado ka kasi di ko itinuloy ang halik ko sa’yo. Pero kung gusto mo itutuloy ko na lang.” ani Delfin na Sinundan pa ang sinabi ng pagnguso na para bang hahalikan si Charmaine. “Tumigil ka na nga,” she giggled. Tinakpan niya ng kanang kamay ang labi ni Delfin. “Lumabas ka na lang ng kuwarto para makapag-bihis na ako.” “Tsk...sige na nga. Magpi-picnic daw tayo sabi ni kuya, na-miss niya kasi yung lugar na palagi namin noong pinupuntahan eh,” saka palang nito sinagot ang tanong ni Charmaine. “Sige, alis na ako.” Tumango si Charmaine. Tuluyan nang humakbang palabas ng kuwarto si Delfin. “Sigurado kang ayaw mong ituloy ko?” nagtanong ulit ito bago makalabas ng pinto. Umiling siya, “Ayaw.” “Haay, sinayang mo lang ang isang magandang opportunity. Tsk. Tsk. Tsk. ” at tuluyan na itong lumabas ng kuwarto. Humagikhik si Charm sa inasal na iyo ni Delfin. Ngunit biglang rumehistro ang isang alaala. Alaalang nangyari noong debut niya.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Nasapo niya ang labi. Muntikan na rin siya noong mahalikan ng daddy niyang si Wesley. She shook her head. She wanted to forget everything about that liar.

TATLONG linggo na rin ang nakararaan mula nang kupkupin siya nila Goodie. Sa mga panahong iyon, nakapalagayang loob na niya ang mga tao sa lugar na ito. Palagi siyang inaasar ni Delfin, makulit ito at palagi siyang ginugulo kapag may ginagawa siya lalo na kapag nagdidilig siya ng mga halaman. Hind niya masasabing may gusto ito sa kanya dahil halos araw-araw ay iba-ibang mukha ng babae ang dinadala nito upang ipakilalang girlfriend at hindi naman ito nagpapakita ng intensyon sa kanya. Prangka naman magsalita si Goodie kaya nga masasabi niyang totoo itong tao, sinasabi nito sa kanya kapag hindi nito nagugustuhan ang kinikilos niya, lalo na ang pagiging iyakin niya. Hindi raw siya dapat magpapatalo sa sariling emosyon. Siga kung magsalita si Goodie at palagi rin siya nitong binabara pag nakikipag-usap siya rito. Ayos lang naman iyon sa kanya, malakas lang sigurong tao si Goodie, pero madalas niyang nakikita si Goodie na nakatingin sa kawalan at tila malalim ang iniisip. Kapag tinatanong naman niya kung bakit ito nakatingin sa malayo’y iniiba nito ang usapan. Bagay na lalo pang nagpahiwaga ng pagkatao nito kay Charmaine. At si Rex?

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Si Rex. Hindi niya ito madalas na nakakausap ngunit hindi maikakatwa ang kabaitang taglay ng binata lalo na sa kapatid na si Goodie. Malumanay ito magsalita. Natutuwa rin siya sa tuwing may iniuuwi itong pasalubong para sa kanya. Ngunit… Tila may isang estrangherong pakiramdam na naman ang sumisibol sa kanyang puso ngayon. Ayaw niya sa bagong nararamdaman. Sawa na siya, tama na ang minsang naramdaman niya iyon para kay Ramon. She couldn’t help it, but she’s trying to fight the feeling. “Diannnne! Matagal ka pa diyan! Alis na alis na ako oh!” naputol ang mga iniisip niya sa tawag na iyon ni Delfin. “A-ah. Pababa na ako!” she wore a white shirt and a red short. Lumabas na siya ng kuwarto pagkatapos at pinuntahan ang mga naghihintay na sila Rex

“S-SAAN tayo pupunta?” naalarmang tanong ni Charmaine. Magkatabi sila ni Delfin sa backseat ng kotse samantalang nasa frontseat naman ang magkapatid na Rex at Goodie. Tumingin-tingin siya sa labas upang makumpirma ang hinala. Pamilyar sa kanya ang daang tinutumbok ng kotse. Napalunok siya sa naisip.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Sa pond,magpi-picnic,” nakangiting sagot Delfin. Halatang excited na excited ito. “P-pond?” Hiniling niyang sana’y mali ang iniisip niya. “Oo. Pond,sa Tagalog,lawa,” sagot ni Delfin. Nanlaki ang mga mata ni Charmaine. “Nung mga bata pa kasi kami, may palagi kaming pinupuntahan na pond. Nakaka miss kaya naisipan kong mag-picnic tayo, sabado naman at walang pasok sa opisina. Maganda na rin ito para makapag-unwind ka.” singit ni Rex. “T-teka, yun ba yung pond malapit sa Lover’s Park?” sana hindi. Hiniling niya na sana’y hindi. “Oh, alam mo ‘yun? Oo,doon nga tayo pupunta!” si Delfin ang sumagot. “N-no. R-Rex, pa-pakihinto ang sasakyan, lalabas ako.” nagkanda-utal niyang sabi kay Rex. Hindi na siya papayag na bumalik pa siya sa lugar na iyon. Naroon ang lahat ng bagay na makapag-pa-paalala sa kanya ng mga alaala ni Ramon. “Ha? Pero bakit? May problema ba?” nagtatakang tanong ni Rex. “Ah,eh,wala naman. Kas-kasi--.” “Doon ko siya nakita nung araw na dinala ko siya sa bahay,” Di na pinatapos ni Goodie ang sasabihin ni Charmaine. “Sigurado ako, iiyak lang yang si Dianne kapag nakita ang lugar na yun.”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Hindi nakaimik si Charmaine. “Ha?!?” pagre-react ni Delfin. “Badtrip naman Dianne oh, bakit di mo kaagad sinabi? Muntikan na naman sanang umandar ang pagka-drama queen mo.” naaasar nitong litanya. “Masasayang pa yata ang mga dinala nating baon ah.” “Sorry,” naiiyak na naman siya. Hindi nagsalita si Rex ngunit iniba nito ang direksyong tinatahak ng kotse. “Tsssh..haaay. Sinasabi ko na nga ba. Ang KJ mo talaga Dianne.”Delfin murmured. Hindi alam ni Charmaine ang sasabihin. Gusto na niyang kalimutan ang panlolokong ginawa ni Ramon at alam niyang hindi siya magtatagumpay hangga’t may nakikita siyang nakapagpapaalala rito. Maging ang damit-pangkasal niya nga’y sinunog na niya. “Huwag ka nang maasar Delfin, doon na lang tayo sa hacienda nila Lola Gracia pupunta.” Pang-aalo ni Rex sa pinsan. Nasa kalsada pa rin ang tingin nito. “Lola Gracia? As in…si granny? Yung mama ni Uncle Ron na daddy niyo? Siya ba yun?” makulit na tanong nito. “A-ha.”sagot ni Rex. “The best ka talaga insan!” “Tss. Ano,masaya ka na? Kahit kailan talaga Delfin, ang weirdo mo, para kang hindi lalaki.”ani Goodie sa pinsan. Tumingin ito sa labas.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Guwapo naman,” sagot ni Delfin. Lihim na napangiti si Charmaine sa fondness ng dalawa sa isa’t-isa. Bigla niyang naisip... Kung alam niya lang sana kung sino ang tunay niyang ama. May mga kapatid kaya siya? Ano kayang hitsura ng tunay niyang ama? Naawa siya sa sarili.Wala man lang kasi siyang alam.

CHAPTER 10 “LOLA GRACIA!” excited na excited na tumawag si Delfin mula sa gate ng hacienda hindi pa man nakikita ang abuela. Tinakbo nito ang mansion na nasa kalagitnaan ng mansion habang naglalakad lang silang tatlo patungo sa lugar. Mayamaya pa’y nakita nilang lumabas ang isang matandang babae upang salubungin si Delfin. Sumunod silang tatlo. Ilang saglit pa’y ipinakilala na siya ni Rex sa lola nito. Hindi niya alam kung bakit pero parang may nakita siyang pagkagulat sa reaksyon ng matanda nung makita siya.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

She thought that perhaps,she's making the wrong assumption again,and so she ignored what she saw. “Rex, apo, mabuti naman at naisipan ninyong bisitahin ako rito.” Nakangiting saad ni Lola Gracia habang kumakain sila ng meryenda sa isang kubong nakatayo malapit sa malaking bahay sa hacienda. Noong mga bata pa sila’t madalas pang nagbabakasyon sa hacienda, mas pinipili nilang sa kubo kumain sa halip na sa marangyang hapag-kainan sa mansion. Bukod kasi sa masarap damhin ang simoy ng hangin sa kubong iyon eh, nakikita rin nila ang magandang tanawin sa paligid ng hacienda. “ Aba eh, nababagot na akong mag-isa sa malaking bahay na iyon.” May himig ng kalungkutan ang huling sinabi nito. Mangyari’y pitumpu’t walong taon na ito at naghahanap na ng kalinga mula sa mga minamahal na apo. “Ako lola, excited talaga akong bumisita sa inyo!” parang batang nagsalita si Delfin. “Nami-miss ko na kasi si Zoraida,” dagdag pa nitong tinutukoy ang kabayong madalas nitong sakyan noong bata pa ito. “At syempre, kayo rin.”Pinalambing nito ang huling sinabi. Napatawa si Lola Gracia sa sinabing iyon ni Delfin. “I missed you too,apo. Paano ba nama’y ikaw ang payaso ng lugar na ito,”muli na namang tumawa ang matanda. Sandali silang bumalik sa pagkain.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Eh, ikaw naman, Rex, kaylan ka ikakasal?” si Rex naman ang tinanong ni Lola Gracia. “H-ho?” Natigilan si Rex sa pagkain, napalingon ito kay Goodie at pagkatapos ay kay Charmaine. Namula naman ang pisngi ng dalaga. “Abala pa ho ako ngayon sa negosyo. Wala pa ho sa isip ko ang pag-asawa,” kaswal ang tinig na pagdadahilan ng binata. Lumungkot ang mukha ng matanda. “Ganoon ba? Ang akala ko pa nama’y magkakaroon na ako ng apo sa tuhod. Aba e, malapit na akong mamatay. Nais ko sanang makarga ang kahit isa man lang sa kanila.” “Lola! Huwag na po kayo malungkot!” Agad dinaluhan ni Delfin ang abuela. Tinignan nito ng masama sila Charmaine at Rex. “Hoy kayong dalawa! Punta sa malaking bahay, pasok sa kuwarto! Gawa na kayo ng bata!” sigaw nito sa dalawa, seryosong seryoso ang hitsura. Niyakap nito si Lola Gracia. “Huwag po kayong mag-alala lola, magkaka-apo na rin kayo.” Hindi alam ni Rex ang isasagot, pinamulahan naman ng mukha si Charmaine. “H-ha?” Charmaine mumbled. Napalunok siya. Nakatikim naman si Delfin ng malutong na kutos mula kay Goodie. “Huwag ka ngang OA. Mandadamay ka pa diyan sa kalokohan mo eh. Kung gusto mo ng bata,gumawa ka magisa mo!” Sinundan pa nito ng paghampas ng baso ang sinabi.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Umilag si Delfin ngunit nabigo ito. He was hit. “Aray ko naman, kung makapanakit ka naman insan,parang di ka dalagang Pilipina niyan ah,” hinaplos haplos nito ang nasaktang braso. “At ikaw? Para kang di ka lalaki. Baklang bakla ka kumilos.” “Ah, kaya pala ang dami kong girlfriend.” “Tss…magka-AIDS ka sana.” “Nag-aaway na naman kayong dalawa. Para talaga kayong mga bata.” Nagkaroon din ng lakas si Rex para magsalita matapos ma tongue-tied dahil sa sinabi ni Delfin. “Tss…” si Goodie. Pinanlakihan nito ng mata si Delfin. Namumula pa rin si Charmaine. Bata? Sila ni Rex? Biro lang naman ni Delfin yun diba? Bakit parang ang lakas ng impact nun sa kanya? Napalunok ulit siya. “Ok ka lang dyan,Dianne?” “H-ha?” alam lang niyang may sinabi si Goodie pero halos di niya narinig dahil sa nerbiyos. “O-oo naman. Ok lang ako,” she stammered.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Sure?” “O-oo.” Sinabayan niya pa ito ng pagtango. Pilit siyang ngumiti, ibinalik ang atensyon sa plato niya at sumubo ng pagkain. “Pasensya na po kayo, Lola, parang hindi pa kasi lumalaki yang utak ni Delfin eh,” pagpapaumanhin ni Goodie sa abuela. “Haay, ayos lang ‘yun apo. Maganda nga iyon at napapasaya niya tayo,” nakangiting wika ni Lola Gracia. “Narinig mo yun, Goodie?” pinandilaan nito si Goodie na parang bata. “Tss,maas,” inismiran Goodie si Delfin. Saglit silang bumalik sa pagkain. “Sya nga pala, hindi ba kayo pupunta sa ilog diyan sa gitna ng kakahuyan?” Napapalakpak si Delfin. “Loolaa! Ang galing niyo po talaga! Muntik ko na ‘yong makalimutan ah ! Kuya Rex, dun na lang tayo pumunta! Mas maganda roon kesa sa pond!” bakas na bakas ang excitement sa pananalita ni Delfin. Naalala nito si Goodie. “Insan! Bawal kumontra ha, nami-miss ko na ang ilog na yun eh!” “K,fine,Budoy.”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Ano ulit?” ani Delfin. Natigil ito. “Tama na ‘yan,kumain na kayo ng maayos. Doon tayo pupunta pagkatapos nating kumain.” Awat sa kanila ni Rex. “Yehey!!!” exclaimed Delfin out of excitement.

LABINLIMANG minuto rin ang nilakad ng apat mula sa hacienda bago narating ang pakay na ilog. Parang batang tuwang-tuwa si Delfin nang marating nila ang lugar. Tumakbo ito patungong ilog nang malapit na sila. “Aaaaaah!!! Aaaahh! A-aaaah!!!” nag-ala Tarzan ito matapos pumatong sa isang bato malapit sa ilog. “Parang ngayon lang nakapunta sa lugar na ito eh. Tss…” makataas ang kilay na sabi ni Goodie. “Hayaan mo na, matagal na rin kasi noong huli tayong pumunta rito,” komento ni Rex. Di malaman ni Charmaine pero parang biglang nag-iba ang aura ni Goodie. “Oo nga, matagal na rin.” Sabi ni Goodie sa mahinang boses. Nagpatiuna ito.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Umupo si Charmaine sa ugat ng isang kahoy na malapit sa ilog. Pinagmasdan niya ang paligid. Ngayon pa lang siya nakarating sa ganitong lugar. Buong buhay niya kasi, nakulong siya sa buhay na tanging matataas na gusali lamang ng siyudad ang nakikita niya. The river was quite well hidden by the trees with their branches larking on their bodies. Bushes and green leaves gave the ambiance of silence. The crystalline river with its wild flowers aside made the place a perfect rendezvous of quietness and peace, its stream gave a sound of total stillness. Indeed,it's a reservoir for a person looking for a perfect rest—a haven for whoever could see it. No wonder why in this place, Delfin played like a child. She looked at the person she thought of. Naliligo na pala ito. She moved closer while craving to swim.

“KUYA, teka, pwede bang makausap muna kita sandali?” pigil ni Goodie sa paglalakad ng nakatatandang kapatid. “May problema ba?” he fondly asked. Huminga nang malalim si Goodie.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Nilingon muna ng dalaga si Dianne. Nakaupo ito sa ugat ng isang malaking puno sa di kalayuan habang tila nilalasap ang ganda ng kapaligiran. Tama na ang layo nito para di marinig ang kung anumang pinag-uusapan nila ngunit tila hindi iyon sapat para kay Goodie. Hinatak niya ang binata palayo. “Goodie,saan ba tayo pupunta? Parang sobrang importante niyan ah.” “Sorry kuya, ngayon pa lang kasi ako nakahanap ng magandang pagkakataon eh.” Huminto lang sila nang makalayo na sila. “Kuya…tungkol sana kay kuya Chad,” tila nag-aalangan siya habang binabanggit ang pangalang iyon. Rex’s face got serious. “Anong tungkol sa kanya?” “Kung pwede sana, wag mong babanggitin ang pangalan niya kay Dianne.” Nagtanong ang mga mata ni Rex. “Bakit naman?” he cupped the face of his sister. He then smiled, “Don’t worry baby sis, she doesn’t know him, and I think there’s no reason for me to tell her.” “Ah…a-ayaw ko lang kasing malaman niyang may pangit palang nakaraan ang pamilya natin.” “Huwag kang mag-alala. Hindi--.”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“EEEEEHHHHHHHHHHHH!!!!!!!” naputol ang kung anumang sasabihin ni Rex ng isang malakas na tili. “Saklolo!” “Si Dianne ‘yon diba?” naalarmang sabi ni Rex. Napalingon ito sa daang pinanggalingan nila. “Nakupo,” natapik ni Goodie ang noo. “Tss,may nalulunod kuya!!” Agad silang bumalik kila Charmaine upang sumaklolo. “Diaaane!!!” sumigaw si Goodie nang makalapit kay Charmaine. “G-Goodie, t-tulungan niyo si D-Delfin, n-nalulunod…n-nalulunod siya.” pabuhol buhol na sabi ni Charmaine dahil sa takot. Itinuro nito ang nalulunod na lalaki. Agad na lumusong si Rex upang iligtas ang pinsan. Ubo ito nang ubo matapos maiahon ni Rex. Nanginginig ito sa labis na takot. Nasuntok ito ni Goodie nang mamanmanan ito. “Ano bang binabalak mo ha?!” galit na galit na tanong ng dalaga. “Magpapakamatay ka ba?! Alam mo namang hindi ka marunong lumangoy ‘di ba?! Anong akala mo sa sarili mo, shokoy?!” “Tama na yan Goodie, wala namang may gusto ng nangyari.” Awat ni Rex sa kap atid. hinawakan nito ang magkabilang balikat ng kapatid. “Sorry, gusto ko lang namang ipakita kay Dianne kung paano mag-dive sa tubig eh,” pagpapaliwanag ni Delfin kahit nanginginig pa rin.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Naisuklay ni Goodie ang kamay sa buhok. “Paano kung nalunod ka, ha?! May mamamatay na naman?! Luha na naman?!” “Enough!” niyakap ni Rex ang kapatid. “Ssshhh, that’s enough. That’s enough.” “Kuya naman kasi, ayoko na eh. Ayoko na,” para itong batang niyakap din ang kuya. “Ayaw ko na.” “Ssshh, it won’t happen again.” “Kuya, ayoko na.” Umiiyak nitong ulit sa mga salitang iyon. “Sorry talaga kuya. Hindi ko sinasadyang--.” Nagsalitang muli si Delfin upang humingi ng paumanhin ngunit naputol din iyon ni Rex. “No Delfin, it’s ok. Umuwi nalang tayo,” Rex said. Naguguluhan si Charmaine sa mga nangyayari. Bakit parang ganun na lang ang epekto kay Goodie ng muntikang pagkalunod ni Delfin? Gusto niyang magtanong ngunit alam niyang hindi ngayon ang tamang oras para gawin iyon.

CHAPTER 12

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“OH, anong nangyari apo, bakit parang ang bilis ninyo?” buong pagtatakang tanong ni Lola Gracia nang makitang agad na bumalik ang apat. “May nangyari lang ho lola, pero ayos na rin po ang lahat.” pagpapaliwanag ni Rex. “Ganoon ba? Eh ang mabuti pa’y umakyat na kayo sa kuwarto at nang makabihis kayo. Aba’y basang basa kayo ni Delfin ah.” “Lola…” hindi napigilan ni Goodie ang magsalita. “Lola!” niyakap nito ang lola. Mayamaya pa’y humagulhol na ito. “Shhh, tahan na apo, ayos na ang lahat.” Nilingon nito si Rex ngunit wala itong mabasang emosyon sa binata. Lalong humigpit ang pagkakayakap ni Goodie. “Huwag niyo akong iiwan huh…huwag niyo akong iiwan.” "Nandito lang ako apo. Nandito lang si lola." Tinugon nito ang yakap ng apo. Bagaman hindi nito alam ang dahilan ng pag-iyak ng apo. Ilang sandali pa’y sinenyasan ni Lola Gracia si Rex na dalhin na ang dalaga sa kuwarto nito. Sumunod naman ang binata. Hindi alam ni Charmaine kung saan ba siya ngayon lulugar. Naguguluhan siya sa mga nangyayari. Para kasing siya lang na naman ang di nakaaalam ng mga nangyayari ngayon. Sabagay,sanay na rin siya.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Sumunod na rin siya at humakbang patungo ng kuwartong inuokupa niya. “Hija,” tinawag siya ni Lola Gracia. “Po?” nilingon niya ito. “Pasensya ka na , alam kong naguguluhan ka sa mga nangyayari ngayon. May mga bagay lang talaga sa nakaraan na kahit pilit mong kalimuta’y bumabalik pa rin, at iyon ang nangyayari ngayon kay Goodie.” Hindi naintindihan ni Charmaine kung anong ibig sabihin ng mga sinasabi ng matanda. “Ayos lang ho iyon, naiintindihan ko ho,” nagpasya siyang balewalain na lamang ang lahat. Hindi siya parte ng pamilyang ito at alam niyang darating din ang araw na kakailanganin niyang umalis kaya wala siyang dahilan upang magtanong. Tumuloy na siya sa kanyang silid at agad na sumalampak sa kama nang marating ito. Kailangan niyang magpahinga sapagkat hapong hapo na siya, hindi lang ang katawan, pati isipa’t emosyon. Agad siyang nakatulog.

“CHARMAINE!” heto na naman ‘tong lalaking ‘to. Siguradong mag-aasar na naman. Nilingon niya ito.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Bakit? Ano na naman bang kailangan mo?!” pagtataray niya rito. “Eh…” Napakamot ang tumawag sa batok nito. “Sabay tayo?” nahihiyang yaya nito ngunit higit na nangingibabaw ang pagiging patanong ng pagyayaya ng binatilyo. “Sabay? Sabayan mong neknek mo. Ganyan din ginawa mo sakin nung nakaraang araw.” Naiinis niyang sabi at pinagpatuloy na ang paglalakad. “Hindi na kita lolokohin!” halos patakbo nitong hinabol ang dalagita. Napahinto na naman siya sa paglalakad. “Hoy Ramon Fabrigas. Ano ba talagang kailangan mo sakin? Kailangan ko nang umuwi.” “Gusto ko lang namang makasabay ka.” Malungkot nitong sagot na sinabayan pa ng pagyuko. Naningkit ang mga mata ni Charmaine. “Ewan ko sa’yo!” Padabog siyang muling naglakad. “T-teka!”npatakbo siyang hinabol ni Ramon. Hinarang siya nito. “K-kung ayaw mo talaga akong makasabay, tanggapin mo na lang ‘toh.” Nakayuko nitong iniabot ang isang nakatuping papel. Tinubuan yata ng hiya ang mokong. “Ano yan?!” “Ah...tignan mo na lang.” Hinawakan ni Ramon ang kamay niya upang iabot ito at tumakbo na nang mabilis pagkatapos.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Naiwan namang pulang pula si Charmaine. Totoo ba ‘yon? Hinawakan ni Ramon Fabrigas ang kamay niya! Nanginginig ang kamay na binuksan ni Charmaine ang papel at napangiti ng maluwang nang malaman kung ano ang laman nito. Isa iyong drawing at silang dalawa na magkaakbay ang nasa drawing na iyon. Naitapat niya iyon sa dibdib.

NAGISING si Charmaine sa panaginip na iyon. She took a deep a sigh. Nararamdaman na naman niya ang pag-iinit ng mga mata “Bakit Ramon? Bakit kahit pinipilit kitang kinakalimutan, pilit ding bumabalik ang mga alaala mo?” pumatak ang luha niya ngunit agad niya rin iyong pinahid. She should learn how to be strong. She should learn to forget him. Nagpasya siyang tumungo sa kubong malapit sa malaking bahay. She needed a place to unwind. Laking gulat niya nang makita roon si Rex. Nakaupo ito sa upuang nasa labas ng kubo. “N-nandito ka rin pala.” She approached.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Napalingon ito sa kanya. “Dianne, ikaw pala yan,” humigit ito ng hininga, “Hindi kasi ako makatulog. Maupo ka,” inilahad ni Rex ang bakanteng espasyo ng kinauupuan. Nagaalangan namang umupo ang dalaga sa tabi nito. “Ikaw, anong nagtulak sa’yo rito?” “A-ah, trying to unwind,” she answered. “Si…Goodie, kumusta na siya?” “Hindi mabuti. Nilalagnat siya ngayon.,” malungkot nitong sagot. “Sa tingin ko…di niya pa rin nakakalimutan ang nangyari noong bata pa siya.” “Noong bata pa siya?” Nagdalawang isip si Rex kung sasabihin ba nito sa kanya ang pangyayaring iyon.

“Kung pwede sana, wag mong babanggitin ang pangalan niya kay Dianne.” Naalala
nito ang pakiusap ni Goodie. “Muntik na rin siyang malunod noon.” He chose to lie. “Kaya pala.”

A moment of silence…
“Ikaw Dianne, anong kuwento mo?” “H-ha? A-ako?” she frowned then took a deep sigh. “I had a runaway groom.” Napatawa si Rex sa narinig.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“B-bakit, may nakakatawa ba?” pinamulahan ng pisngi si Charmaine. Somehow, she felt annoyed. “Nothing. Bihira kasi na lalaki ang nang-iiwan sa araw ng kasal at ikaw pa talaga ang iniwan niya.” “Tama ka, nakakatawa nga para sa iba ang nangyari sa akin,” malungkot niyang sabi. “No, I laughed because he’s too blind and numb to leave you,” he said seriously. “Pero…baka naman may dahilan siya kaya ka niya iniwan.” He looked at the stars. “Siguro nga. Si Daddy.” She mutteredd with mix of anger. Alam niya, malaki ang kinalaman ng daddy niya sa pag-iwan sa kanya ni Ramon. She,too, looked at the stars. They were beautiful as they dazzled in the night sky but she just couldn’t appreciate it for now. “Your dad? Baka naman iniisip lang daddy mo na hindi pa tamang magpakasal ka ngayon.You’re too young to marry, Dianne.” Mapait na ngumiti ang dalaga. Sana nga ganun na lang ang dahilan. “My dad wants to marry me.” Her voice full of sorrow. She was was holding back the tears.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Napalingon sa kanya ang binata. “That’s unbelievable.” Hindi alam ng binata kung maniniwala ba ito sa sinabi ng dalaga. Ngunit nararamdaman nitong totoo iyon. He felt pity for her. Tuluyan nang pumatak ang luha ng dalaga. “Pero yun ang totoo.” Inihilig ni Rex ang mukha ng dalaga sa kanyang dibdib. Hinayaan naman siya ng dalaga. He wanted her to feel comforted. “Huwag ka nang umiyak. Maaayos din ang lahat.” Hinagod-hagod nito ang likod ng dalaga to soothe her emotion. “I’ll do everything to help you cope.” “S-salamat,” she said in whispery voice. Under the pale moonlight, they had a silent understanding.

CHAPTER 13 NAGING maayos na ang pakiramdam ni Goodie kinabukasan ngunit hindi naalis sa mukha nito ang takot. Nagpasiya na rin silang bumalik ng siyudad. Simula noong bumalik sila ng siyudad ay naging mapag-isa na ito at tila palaging nawawala sa sarili. Bagay na labis pinagtakhan ni Charmaine lalo pa’t hindi na ito lumalabas ng kuwarto nito.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Kasalanan ko ang lahat ng ito, kung hindi sana ako nag-dive sa tubig at nalunod,hindi sana ito mangyayari kay Goodie.” malungkot na paninisi ni Delfin sa sarili. Kailan na nga ba ang huling pagkakataon na naging masigla ang boses nito? Hindi na nito maalala. Labis kasi nitong sinisisi ang sarili sa nangyari sa pinsan. Kasalukuyan sila ngayong kumakain. Malungkot na kumakain, napakalayo sa dati. “Hindi. Kasalanan ko ang lahat, hindi ako dapat naging maarte. Kung pumayag lang ako na sa pond na lang tayo pumunta--,” si Charmaine naman ang nagsalita ngunit naputol iyon. “Hanggang kailan niyo sisisihin ang mga sarili niyo? Walang may gusto nito. Magiging ayos din si Goodie,” biglang nagsalita si Rex. Nagagalit na ito dahil palagi na lang nitong naririnig sa dalawa ang paninisi sa sarili. “Walang mangyayari kung patuloy niyong sisisihin ang mga sarili ninyo at mas lalong hindi ‘yon makakatulong kay Goodie.”

“TAMA si kuya, wala namang magagawa kung ipagpapatuloy niyo ang pagiging emo ninyo riyan,” may biglang nagsalita mula sa likuran ni Delfin. “Insan!” tawag ni Delfin. “Kumusta na ang pakiramdam mo? Natatakot ka pa rin ba? Sorry talaga huh. Sa susunod talaga mag-aaral na akong lumangoy.” Sabi nito sa malungkot at nagsisising boses.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Tss…Hindi na ako natatakot ngayon dahil sa kalampahan mong lumangoy, pero sa pagmumukha mo, oo. Nakakatakot masyado,” sarkastika nitong sagot. Sa halip na maasar ay nagliwanag ang mukha ni Delfin. Niyakap nito si Goodie. “Okay ka na nga insan! Bumalik na ang pagiging balingag mo eh,” masigla nitong sambit. “Tss, bitiwan mo nga ako! Nakakadiri ka. Kalalaki mong tao.” tinulak nito si Delfin. “Nagugutom na ako, ano bang ulam?” Tumingin ito sa lamesa upang malaman kung anong ulam at parang natigilan nang makita kung anong nakahain— sugpo, alimango at piniritong isda. Napataas ang kilay ni Goodie. Idinako nito ng paningin kay Charmaine. Walang laman ang plato niya kundi kanin. “Wala akong ganang kumain ng mga ‘yan ngayon,” dumiretso ito sa ref upang maghanap ng puwedeng iluto. She took three pieces of egg. “Ha? Eh, diba paborito mo yang mga yan? Himala ng mga himala naman ‘yan insan,” nagtatakang komento ni Delfin sa pagtanggi ni Goodie sa mga paboritong ulam. “Ako pa naman nagluto ang niyan,” he pouted. “Anong magagawa ko? Eh sa ayaw ko nga ng seafood ngayon.” mataray nitong sagot. She opened the stove and started scrambling the eggs.She drizzled a small amount of salt and fried the eggs afterwards.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Uy, Dianne, ayaw mo rin ba ng ulam?” tanong ni Delfin nang mapansing hindi siya naglagay ng ulam sa plato. “H-ha? Ah,eh…di ako k-kumakain ng seafood eh,” nauutal niyang sagot. “Bakit naman?” Delfin asked again. “Ito na lang ang ulamin mo.” Inilapag ni Goodie sa harap ni Charmaine ang isang platitong may lamang piniritong itlog. Tiningnan nito nang masama si Delfin pagkatapos. “At ikaw, huwag ka na ngang magtanong , eh sa hindi nga kumakain ng seafoods, makulit ka pa riyan.” “Oo na, hindi na mangungulit.” “You know what Dianne, pareho kayo ng pamangkin ko, hindi rin siya kumakain ng seafoods, may allergy kasi siya. May allergy ka rin ba sa seafoods?” nagkomento si Rex. Namutla si Goodie sa sinabi ng kuya. “A-ah, hindi naman siguro ganun si Dianne, kuya. Diba Dianne?” she stammered. She looked at Charmaine, then took a frightened breath. “H-ha? O-oo, oo. V-vegetarian kasi ako kaya hindi kumakain ng ganyan.”

“Goodie? Anong alam mo?” Charmaine asked in her mind. Tiningnan niya ito ngunit
iniiwas nito ang mukha.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Ganoon ba? Don’t worry, sa susunod magluluto na lang kami ng ulam na walang halong bawal sa diet mo.” Rex said kindly. “K-kain na t-tayo kuya,” pagyayaya ni Goodie. At sumubo ito ng pagkain.

“DIANNE, bakit ka nga pala nakadamit pangkasal nung una kang dumating dito?” biglang natanong ni Delfin habang nanonood silang tatlo ni Goodie ng pelikula sa sala. “H-ha? K-kasi—.“ “Galing siya ng hallowen party. Kunwari pinatay siya ng groom niya kaya nagmumulto. Napunta siya rito sa bahay kasi nag-iisa na lang yan sa buhay, ipambili ba naman yung pambayad niya sa renta ng apartment ng costume eh di wala na siyang matirhan. Di mo ‘yun napansin? So sloow Delfin,” sumalo si Goodie. Kumunot ang noo ni Delfin. “Totoo yun Dianne?” “Ah—oo...t-tama, ganun na nga yun.Ganun nga ang nangyari.” She then turned to Goodie and looked at her thanking. Goodie waved her left hand. “Aah…sayang naman, wala nga pala akong hallowen party na nasalihan. Gusto ko pa naman sana maging si Frankenstein. “

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Eh bakit hindi ka mag-hallowen party mag-isa mo ngayon?” Goodie asked sarcastically. “Haay, ano ka ba, alam mo namang November 12 na ngayon diba?” “Eh di gawan mo ng nakakatakot na character si Santa,advance para sa December. Baka bigyan ka pa niya ng chance mag-wish na bumuhay ng patay. O di kaya naman bakit di mo subukang mambaril ng tao sa harapan ng isang limang taong gulang na bata…horror na yun. Natameme si Delfin. “Insan…” nakararamdam ng takot ang binata habang nakatingin kay Goodie. “Tsss… ano ba yan, so slow Delfin, joke yun noh.” Hindi nagsalita si Delfin, nakatingin lang ito sa pinsan. “Tss, makaalis na nga, bigla akong nairita sa’yo,”at inis na umalis si Goodie. “Delfin, may problema ba?” Di napigilang magtanong ni Charmaine. Ano ba talagan g nangyayari kay Goodie? “Ha? Wala yun Dianne, diba nga di ko na-gets yung joke niya?” sagot nito na tila may iniiwasang sabihin. Tumayo ito bago muling nagsalita. “Ah, naalala ko, may gagawin pa pala ako.Sige ha, maiwan muna kita,” at tila wala ito sa sariling umalis. Naiwan naman si Charmaine na gulong-gulo sa mga nangyayari.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“HUWAAAG! HUWAG POOO!!!” Patakbong tinungo ni Charmaine ang kuwarto ni Goodie matapos marinig ang sigaw nito.Gabi noon at hindi pa nakauuwi sina Rex at Delfin. “Goodie…Goodie…” pag-aalo niya rito nang makapasok na ng kuwarto nito. Nakita niya kasing tinabunan nito ng kumot ang katawan nito. “Huwaag..huwag kang lalapit! Huwag kang lalapit!!!” umiiyak nitong sabi. Hindi alam ni Charmaine ang dahilan ngunit takot na takot ito. “Goodie...Goodie ako toh, si Dianne, hindi kita sasaktan. Kaibigan mo ako.” Saka pa lang kumalma ang dalaga. “D-Dianne…” takot na takot nitong niyakap si Charmaine. Humagulhol ito. Hinagod hagod naman ni Charmaine ang likod nito upang sabihing ayos lang ang lahat. “Ayoko na…gusto ko nang mamatay Dianne.” “Ano ka ba, huwag mo ngang sabihin ‘yan. Ano ba talagang problema?” Nag-alala siya para rito. Kung alam lamang sana niya kung paano siya makatutulong. Hindi sumagot si Goodie ngunit naramdaman niya ang pag-iling nito. Ilang minuto rin silang ganoon ang ayos. Unang kumalas si Goodie.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Tiningnan siya nito. Pinahid nito ang luha. “Sorry kung pinag-alala kita.” Ngumiti siya. “Walang anuman iyon.Ang mahalaga, okay ka na ngayon.” “I thought I could let go of that memory,” Goodie said painfully. “Pero hindi pala..paulit-ulit…paulit-ulit siyang bumabalik.” Muli na namang pumatak ang luha nito.

“Goodie…” muli niya itong niyakap. “Maaayos din ang lahat.” Hindi niya alam kung
anuman ang pinagdadaanan ngayon ni Goodie. But Charmaine knew Goodie needed to feel she’s not alone. Dati, iniisip ni Charmaine na siya na ang pinaka-nakakaawang tao sa buong mundo dahil sa mga nangyari sa buhay niya. But seeing Goodie like this made her realize that she’s thinking the wrong thing. Ilang minuto lamang ang nakalipas at kumalas na muli si Goodie. “Salamat...” she smiled. “Okay na ako.” “Walang anuman yun,” she smiled back. “Pag kailangan mo ng tulong, narito lang ako.” Tumango si Goodie.“Pwede mo na akong iwan.” Mayamaya’y sabi nito.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Sigurado kang okay na?” paninigurado niya. “Siyempre naman, malakas ako diba?” she assured. “S-sige. Aalis na ako, call me if you need help huh?” Tumayo na siya mula sa kama. She started walking out of the room. “Ah, Dianne.” tinawag siya ni Goodie bago pa man siya makalabas ng kuwarto. Nilingon ito ni Charmaine. “Puwede ba akong humingi ng pabor sa’yo?” She smiled, “Siyempre naman.” “Please, don’t--.“ she thought for a while. “Please, don’t tell kuya anything about this.Mag-aalala lang siya pag nalaman niya ito.” Goodie pleaded. Bahagya siyang tumango, then she smiled. “Sige. Makakaasa ka.” At tuluyan na niyang nilisan ang kuwarto.

“Charmaine Villaroso,” Goodie whispered herself after the lady left her room. “Bakit mo ginagawa ito? Why do you need to lie about yourself? Mas magiging madali sana para sa atin ang lahat.”
Kinuha nito ang picture na mata gal na nitong tinatago sa ilalim ng unan nito. “Kuya,

malihim din siya, parang ikaw.” She hugged the picture and her tears burst
again.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

She then went back to sleep trying to answer her questions in mind and escaping that miserable day.

CHAPTER 14 “OH, kuya, nakabihis ka. May lakad ka?” takang tanong ni Delfin nang makita itong nakabihis habang pababa ng hagdan. Sabado noon at walang pasok kaya nahiwagaan si Delfin sa ayos ng pinsan. “Oo, at sasama kayo. Manonood tayo ng sine, showing ngayon ng Unkabogabol, ayos ‘yon para makapag-enjoy naman tayo,” masiglang sagot nito. Tumawa nang pagak si Delfin. “At kailan ka pa natutong manood ng sine kuya?” “Bakit? I think it’s time to take a rest from stress. I need to relax kahit pa -minsan minsan. Saka malaki ang maitutulong nito kay Goodie.” Delfin smirked. “Ooow. Relax. Goodie. Hindi kaya …Dianne?” panunukso nito. “Kuya ha,lakas tama. Tsk, tsk.” “Stop that. I’m just trying to help them.” “Them,” pag-uulit ni Delfin sa sinabi ng pinsan.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Suntok, gusto mo?” and he gave Delfin a glare.Iniamba nito ang kamao. “Ikaw naman kuya. Sige, tatawagin ko na sila.”

“TSSS…Ang corny talaga nito kuya. Kailan ka pa natutong manood ng sine?” sarkastikang tanong ni Goodie habang nasa kotse sila patungo ng Cinema 1 ng Robinsons. “Alam mo insan, yan din tanong ko sa kanya kanina eh. At sang-ayon naman ako sa sinagot niya. Mag-re-relax lang tayo.” Si Delfin ang sumagot. “Tss, kung mag-re-relax lang din tayo roon, bakit di pa tayo natulog sa bahay? Mas magandang pag-re-relax ‘yun,” she crossed her arms. Pinag-ngi-ngitngit nito na si Charmaine ang katabi ng kuyang si Rex at hindi ito. Tiningnan nito ng masama si Delfin na may kagagawan nun. Ngumiti lamang ito nang matamis. “May problema ba insan?” Inismiran lang ito ni Goodie.

Nag-red light.

HINDI alam ni Charmaine ang gagawin nang mga oras na ‘yun. She’s so tensioned to speak.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Katabi niya si Rex. A thing that brought her unexplainable nervousness. Tiningnan niya ito. He was looking at the road.

“Ano ka ba Charmaine? Hindi tama ‘toh. You better stop this earlier.” Pinagalitan
niya ang sarili dahil sa kahibangang naiisip. “May problema ba?” malumanay na tanong ng binata. Napansin yata nito ang ginagawa niyang pagtitig dito. She didn’t know what to answer. She blushed unconsciously. Mabuti na lang hindi nakikita ni Rex ang mukha niya dahil kung hindi’y… “H-ha? W-wala,” she bit her lower lip. “Nag-nagtataka lang ako, b-bakit mo ginagawa ‘toh?” She decided to ask instead. Hinawakan ni Rex ang kamay ni Charmaine. “Di ba…sabi ko naman sa’yo, I’ll help you cope?” he looked at her and gave her his sweetest smile. Napatingin si Charmaine sa kamay niya. Pakiramdam niya, bolta-boltaheng kuryente ang umaatake sa kanya nang mga sandaling iyon. She couldn’t explain the feeling. Ang lakas… Ang lakas ng tibok sa puso niya. It seemed millions of butterflies were flying in her stomach that moment.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Ilang saglit lamang at dahan dahang binawi ni Charmaine ang kamay at itinuon ang tingin sa kalsada. “S-salamat.” nasabi niya na lang. “Ano bang nangyayari sa’yo, Charmaine?” napahawak siya sa dibdib at lihim na umiling. Nakangiti namang ibinalik ni Rex ang atensyon sa pagmamaneho. Hindi nakalagpas sa mga mata ni Goodie ang pagtitinginang iyon ng dalawa.

“Hindi maganda ‘to,” she whispered.

PAGDATING sa sinehan, naunang bumaba ng kotse si Rex para bumili ng mga ticket. Bumaba rin si Delfin para puntahan ang naghihintay na girlfriend. Nanatili naman sila ni Goodie sa mga kinauupuan. Hinintay niyang bumalik si Rex bago siya nagpasiyang bumaba. Pababa na si Charmaine nang may makitang pamilyar na bulto ng katawan. Agad siyang bumalik sa pagkakaupo sa loob ng kotse at hinintay na makalabas ng sinehan ang nakita. Si Ramon …

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Ka-holding hands nito si Rizza! And they looked happy together. Patungo ang dalawa sa isang kotse. Kotse ni Ramon. Mayamaya’s nakita niyang inakbayan ni Ramon ang kaibigan. Hindi alam ni Charmaine ang mararamdaman. Naguguluhan siya. Bakit kasama ni Ramon si Rizza nang sila lang? Nasaan sila Jelly? Holding hands? Sila na ba? Oo nga pala, dalawang buwan na ang nakararaan mula nang iwan siya nito sa araw ng kasal nila. Two months but his ghost continued to disturb her.

“Ramon.” She uttered in surprise. Ayaw niyang umiyak. Hindi. Hindi na dapat
pumatak ang luha niya dahil kay Ramon. Nilabanan niya ang sariling emosyon ngunit hindi niya napigilan ang pagpatak ng luha sa kanyang mga mata. “Dianne, may problema ba? Bakit ka bumalik?” Tanong ni Rex nang mapansin ang paluha niya. Hindi sumagot ang dalaga. “Bakit, sino bang nakita mo?” tanong naman ni Goodie, nakababa na ito ng kotse. “Bagay sila. Mas-mas maganda ang chemistry nila,” she said instead, while tears continuously flowed on her cheeks. “Mas…mas bagay sila,” pakiramdam niya nanghihina siya. She wiped her tears.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Ano bang pinagsasabi mo dyan?” nagtatakang tanong ni Goodie. “Tssss, nakita mo syota mo na may kasamang iba noh?” “Tama bang sinabi ni Goodie, Dianne?” nag-aalalang dagdag-tanong ni Rex. Bahagya siyang tumango habang nakatingin pa rin sa lugar kung nasaan niya nakita ang dalawa. Nakalayo na ang kotse ni Ramon pero hindi pa rin maalis ang tingin niya sa lugar na iyon. “Diaaannnneeee!!!” napukaw ni Delfin ang pansin nila, bumalik na ito kasama ang isang babae. “Oh,bakit ka umiiyak? Sinong nang-away sa’yo? Haaay, Insan, hanggang dito ba naman?” “Tss, di ako yan, multo may gawa niyan,” nilingon nito si Charmaine. “Itigil mo na nga yan Dianne, para kang tanga. Iniiyakan mo pa ‘yon, eh ang tagal niyo nang naghiwalay. Tumayo ka na nga riyan, masasayang pa ang ticket natin eh,” kunwa’y pinagagalitan ni Goodie si Charmaine ngunit ang totoo’y lihim itong naaawa sa kanya. Charmaine took a deep breath before saying a word again. “Tama ka, tanga nga ako. Ang tanga tanga ko.” Hindi siya makagalaw, she felt betrayed. Sa lahat ng mga kaibigan niya, si Rizza ang itinuturing niyang pinakamalapit sa kanya. Ito ba? Ang kaibigan ba niya ang tunay na dahilan kung bakit siya iniwan ni Ramon? Ang sakit… Ang sakit malamang bestfriend niya pa ang mang-aagaw ng boyfriend niya.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Cheer up Dianne! Kalimutan mo na kung ano mang nakita mo. Wala ‘yan, lilipas din yan.” Delfin tried to help. “Tama si Delfin. Masaya naman ang pelikula na panonoorin natin ngayon. Makakalimutan mo rin ‘yan.” Dagdag ni Rex. “Tsss, tumayo ka na riyan.” May himig pagkainis na sabad ni Goodie. Nagpatiuna na ito papuntang sinehan upang pumila. “Teka, sandali insan, hintayin mo kami!” tawag dito ni Delfin. “Tara na Dianne,” sumunod na rin sila ng babaeng kasama nito. “Tahan na,” pinahid ni Rex ang luha niya with his thumbs. “Maaayos din ang lahat. Gagawin ko ang lahat para tulungan ka.” He said earnestly. “S-salamat,” mahihiya niyang sabi. Bumaba na rin siya ng kotse. Nagdesisyon siyang kalimutan na lang ang nakita.

TALIWAS sa senaryo bago nagsimula ang pelikula, panay na ang tawanan nilang lima nang makalabas na sila ng sinehan. “The best ka talaga Kuya Rex, ang galing mong pumili ng pelikula pati si Dianne napatawa ni Vice eh,” Delfin remarked.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Tss, ang sabihin mo naka-chansing ka lang.” Goodie said sarcastically. She was wearing a smile, though. “Hindi ah. Gentleman kaya ako,” sambit ni Delfin. “Di ba babes?” inakbayan nito ang girlfriend na si Pau at nginitian ito nang matamis. The girl nodded. “Tss, maniwala ako sa’yo,” nagpatiuna ulit si Goodie.

“KUYA, pwede ko bang kausapin muna si Dianne? Girl talk ‘to kuya, importante lang.” Tanong-pakiusap ni Goodie kay Rex nang makarating sila ng bahay. “Ok, sige.” He answered. Pagkawika niyo’y tumuloy na ito ng bahay. “May problema ba, Goodie? Ano yun?” Charmaine asked. “Oo,malaki. Napapansin ko… nagiging close kayo ni kuya ah.” Goodie confronted seriously. “H-ha? Ah… mabait lang talaga si Rex.” “Yeah, alam kong mabait talaga si kuya. Kaya nga alam ko ring hindi mahirap ang mahulog sa kanya,” Goodie looked at her in the eyes. “At gusto kong malaman mo na…Hindi kita kailanman gugustuhin para kay kuya.”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“G-Goodie, hindi kita maintindihan.” “Tss, hindi mo pa ba nahahalata? May gusto sa’yo si kuya Rex. I’m begging you Dianne, don’t fall for him. Madali lang naman siguro yun diba?” Pilit siyang ngumiti at tumango, “S-siyempre naman,” ngunit sa likod ng isipan niya’y naguguluhan siya sa tunay na nararamdaman. “Salamat. Aasahan ko ‘yan ha,” and Goodie left.

“Tama ka, hindi ko siya maaring mahalin.”
Her tears burst again. One mistake was enough and she won't allow herself to commit a mistake again. She needed to let go of that new love.

CHAPTER 15 NAKATAYO si Goodie sa harap ng puntod ng kuya niyang namatay fifteen years ago. Katabi ng puntod nito ang puntod ng kasintahan nito. Umupo siya ng Indian sit mula sa kinatatayuan at inilapag ang hawak na bulaklak. Ganun sila dati umupong tatlo pag kumakain ng merienda sa park. Silang tatlo ni Charmaine. Tinitigan niya ang puntod ng kuya nang mga ilang sandali.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Mayamaya'y nagsalita siya... “Kumusta na kuya Chad? Sorry ha, ngayon lang ako nakabisita sa’yo. Naging busy kasi ako eh.” Hinagod ng kamay niya ang nakaukit na pangalan sa puntod—RICHARD DELA CRUZ. “Alam mo kuya, na-mi-miss na kita. Ang daya mo kasi, ang aga mo akong iniwan,” nagsimula nang mangilid ang luha niya. “Na-miss ko na ang paglalaro nating tatlo ni Charmaine sa park.” tuluyan nang pumatak ang mga luha niya. “Sayang nga lang kasi nalaman ni Don Antonio.” she bit her lower lip. Hindi niya na gustong maalala pa ang mga susunod na sasabihin. “Nab-nabaril ka tuloy niya…i-iniwan mo tuloy kami ni kuya Rex.” Pinahid niya ang luha ngunit patuloy lamang ang pagdalisdis nito sa kanyang pisngi. She paused for a moment while trying to ease her emotion. “May-may balita nga pala ako sa inyo ni Ate Elaine!” parang bata niyang biglang sinabi. “Si Charmaine…doon siya sa amin ngayon nakatira,” pagbabalita niya. Hinarap niya ang puntod ni Elaine Villaroso. Ngumiti siya sa puntod nito. “Tita, alam mo ba, ang ganda ganda niya, kamukhang kamukha mo siya, parang-- parang carbon copy. Yung mata lang ni kuya ang nakuha niya, ang -- ang hina kasi ng dugo namin,” pilit siyang tumawa. “Tsaka, parang ikaw rin siya, Tita, palaging umiiyak.”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

She paused again, letting her tears to flow. Pinahid niya ng kanang kamay ang luha sa pisngi niya. “Uy, kuya,” hinarap niya ulit ang puntod ng kuya niya. “Ginawa ko ‘yong huling bilin mo huh. Di ba sabi mo bantayan ko siya kahit anong mangyari?” her shoulder was shaking while she spoke. “Mula nang mawala ka, araw-araw ko na siyang binabantayan…kahit hindi niya ako nakikita, kasi nagtatago ako,” pinahid niya ulit ang luha. Huminga siya nang malalim para mabawasan ang bigat ng nararamdaman. “Natatakot kasi ako noon kay Don Antonio, baka kasi pati ako patayin niya pag-- pag nakita niya ako. Monster 'yun eh,” kinusot niya ang mata na para bang batang umiiyak. She paused again. "Ano ba yan kuya, tumutulo na ang sipon ko oh, bakit ba kasi ako umiiyak?" she bit her lower lip again. “Naaalala ko pa, nung fifth birthday ni Charmaine, nag Ninja-ninja-han ako nun para maitago ko ang mukha ko at maka-attend ako sa birthday party niya. Nakakatawa nga ‘yung guard, di man lang niya ako nahalata,” tumawa ulit siya nang pilit habang patuloy pa rin ang pag-agos ng kanyang luha. “Tapos nung high school na sya, nag-disguise akong nagtitinda ng fish ball para lang makita ko siya’t mabantayan araw-araw." "Ang galing ko kuya di ba?, nasubaybayan ko siya nang walang nakakahalata sakin.”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Tapos --tapos nung inuwi ko siya sa bahay, nag-ala Robin Padilla ako nun. Kunwari rebelde rin ako na nakasuot ng maong at costume ng mga goon. Alam mo ba kuya, ‘yon yung araw na iniwan siya ng boyfriend niya sa kasal nila. Nakakaawa siya, para na nga siyang baliw eh. Punitin ba naman ‘yung damit niya.” Muli siyang nagpakawala ng gumagaralgal na hininga. “Buti na lang hindi niya ako nakilala. Alam mo ba, sabi ko sa kanya, dati akong tomboy kahit hindi naman. Parang natakot tuloy siya sa akin,” pilit siyang ngumiti. “Maraming beses ko naman sinubukang magpakilala eh, nung unang araw pa nga lang niya sa bahay eh, nung tinanong ko siya kung magpapalit na ba siya ng apelyido…kaso, kaso natakot ako. Natakot ako na baka hindi siya maniwala. Baka bigla siyang lumayo lalo na hindi niya sinabi sa ‘min ang tunay niyang pangalan. “Tuwing kami lang ang natitra sa bahay, sinasabi ko sa sarili ko na dapat, sabihin ko na sa kanya ang totoo, kaso kuya, palagi akong nauunahan ng takot,” she had tears to shed again. “Kuya, kasi, hindi ko na kayang mawala siya. Siya na lang ang natitirang alaala mo sa ‘kin eh, siya na lang. “Alam mo kuya, umiyak na naman siya kagabi, nakita niya kasi si Ramon, ‘yon bang nang-iwan sa kanya. May kasama kasing ibang babae. Tss, ang sama ng ugali nung lalaking ‘yon diba? Sinubukan kong pagaanin ang pakiramdam niya pero natalo na naman ako kaya…kaya nagpatiuna na lang ako. Halos lumuha na kasi ako nung makita ko siyang

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

umiiyak. Tuwing umiiyak kasi siya, naaalala kita. Di ba palagi rin siyang umiiyak noon ‘pag iniiwan siya ni Tito Wesley sa park? Inaaway ka pa nga niya eh. Tapos binibigyan mo na lang siya ng lollipop, paborito nya ‘yon dati di ba?” ngumiti siya ng mapait. “Pero ang cute niya pa rin kahit umiiyak diba?” she forced a laugh again. “Parang…parang may problema lang tayo kuya eh. “May— may gusto kasi si kuya Rex kay Charmaine eh. Kuya tulungan mo naman ako oh. Di ko kasi alam kung paano sasabihin kay kuya Rex na si…si Charmaine at Dianne ay iisa lang. “Di na ko alam kung anong gagawin eh, pilit kong ipinapakita sa kanila na malakas ako pero kuya…parang hindi ko na kaya. Kung nandito ka lang sana, kung nandito ka lang sana--.” Muli namang narinig sa lugar na iyon ang pagluha ng isang pusong namumuhay sa kalungkutan at pait ng nakaraan.

Four days later… NALILITO si Charmaine sa sariling nararamdaman. Simula kasi nang kausapin siya ni Goodie, hindi na siya matahimik.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Natutuwa siyang malaman na gumagawa ng paraan si Rex para tulungan siyang kalimutan si Ramon ngunit labis namang bumabagabag sa kanya na ayaw sa kanya ni Goodie para sa binata. Hindi niya maintindihan kung bakit pero iniisip na lang ng dalaga na hindi siya ang tipo ng babae na gugustuhin nito para sa kuya nito—she was a trash who didn’t even know anything about herself. A crap unworthy of anybody’s neither love nor affection. Hindi na siya ngayon nakikisabay sa tatlo sa oras ng pagkain. Hinihintay niya munang matapos sila sa pagkain bago siya lumalabas ng kuwarto upang tumungo ng kusina.Hangga’t maaari’y iniiwasan niya si Rex. Gusto niyang supilin ang anumang bagong sibol na nararamdaman niya para rito at alam niyang mahihirapan siyang gawin ‘yun kung makikita niya ang mukha nito.

“MAY SAKIT ba si Dianne? Bakit hindi na natin siya nakakasama?” tanong-pansin ni Delfin matapos ang apat na araw na hindi na niya nakakatabi sa mesa si Dianne. “Wala na akong magandang tanawing nakikita.” “Ngayon mo lang napansin? Tss…ang slow mo talaga,” pagtataray na salubong ni Goodie sa tanong ng pinsan habang naglalagay ng ulam na menudo sa plato nito. Inismiran ni Delfin ang pinsan, “Babaeng halimaw,”sambit nito habang masamang nakatingin sa pinsan. “Eh, ano ba talagang nangyari sa kanya, kuya Rex?” itinuon nito ang tingin kay Rex na tila wala sa pagkain ang atensyon bagaman nakatitig siya sa plato. Kanin lang ang laman ng plato niya. Kung titingnan ang mukha ng binata’y parang wala siyang

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

balak na kumuha man lang ng ulam. Nilamon na kasi siya ng pag-iisip kung ano ang maaaring gawin upang tulungan si Dianne. Tinatanong din niya sa sarili kung bakit parang iniiwasan siya ng dalaga. Nagpakawala ang binata ng malalim na buntong hininga dahil sa mga iniisip. Mayamaya’y may bigla siyang naisip. Akma na siyang tatayo sa kinauupuan nang… “Kuyaaa Reeex!!!” biglang sumigaw si Delfin. Bagay na ikinagulat nila ni Goodie. Inihagis ng huli kay Delfin ang hawak na kutsara. “Aray naman insan! Ang sakit nun ah!” reklamo ni Delfin habang sapo ang nabatong dibdib. “Ano ka ba?! Ang lapit lapit lang ni Kuya ah! Bakit kailangan mo pang sumigaw?!” galit na galit na sagot ni Goodie habang hindi mapigilang mapahawak sa tenga. “Nakakabingi! Masakit sa tainga!” bumato ulit ito ng tinidor. “O-Oh insan! Nakakarami ka na ha! Eh si Kuya Rex naman kasi, kanina ko pa tinatanong, hindi naman sumasagot,” pagdadahilan nito habang iniiwasan ang ibinato sa kanya.Ibinaling nito ang tingin kay Rex para sana magsumbong. “Oh,kuya Rex, anong ginagawa mo? Bakit may hawak ka nang tray?” nagtatakang tanong ni Delfin nang makitang may hawak nang tray na may pagkain ang pinsan. Pati si Goodie ay napahinto dahil sa ginagawa ng matandang kapatid. “A-ah,kuya,para kay Dianne ba ‘yan?” tanong ni Goodie na humakbang palapit sa nakatatandang kapatid.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Ngiti lang ang isinagot ni Rex. “H-hindi mo naman kailangang gawin ‘to kuya. Siguradong bababa rin si Dianne ‘pag nagutom siya,” she tried to stop her brother. He smiled again, “I just want to help her, don’t worry,” aniya at umalis na papuntang kuwarto ni Charmaine.

GISING na si Charmaine pero hindi pa rin siya lumalabas ng kuwarto. Nakahiga lang siya sa kama at nag-iisip ng tamang gawin. Habang tumatagal, lalo niyang nararamdaman sa sarili na napapalapit ang loob niya kay Rex. Pati na rin ang puso niya. Mayamaya’y may narinig siyang kumatok mula sa pintuan. Hindi niya ito sinagot. “Dianne,si Rex ito.” Biglang nataranta si Charmaine nang marinig ang boses ng nagsalita. Hindi niya alam ang gagawin. Saglit siyang nag-isip . Ilang sandali pa’y nag-desisyon na lang siya na magkunwaring tulog. Muling kumatok ang binata ngunit hindi na naman niya ito sinagot.

Ang akala ni Charmaine, aalis na ito ngunit naramdaman niya ang pagbukas ng pinto.

Malakas ang tibok ng pusong itinuloy niya ang ginagawang pagkukunwari.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Naramdaman

niyang naglakad ang lalaki patungong side table niya at may

ipinatong na kung ano roon. Matapos niyo’y umupo ito sa gilid ng kama niya.

Hindi siya sigurado ngunit parang pinagmamasdan ng binata ang mukha niya. Mayamaya’y naramdaman ni Charmaine ang pagdampi ng labi nito sa noo niya. Muntikan na niyang maimulat ang mga mata dahil sa ginawa ng binata. Hindi niya inasahan na gagawin iyon ni Rex. Pakiramdam niya, hindi na niya kakayanin pa kung magtatagal pa ito.

Mabuti na lamang at tumayo na ito pagkatapos siyang halikan sa noo.

Agad iminulat ni Charmaine ang mga mata nang maramdamang sumara nang muli ang pinto.

Napangiti siya nang makitang tray ang inilagay ni Rex sa mesang nasa gilid lamang ng kama niya.

May note na nakaipit doon.

Good morning my lady! Eat well, have a good day.

Your man.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Gusto niyang mainis sa sarili ngunit hindi niya maitatawa sa sariling kinikilig nga siya. Nasundan pa iyon ng araw-araw na paghahatid ni Rex ng pagkain sa kuwarto niya at iba-iba rin ang mga note na natatanggap niya.

Hindi ka na namin nakakasama sa pagkain. Sana ayos lang ang lahat. Your Batman.

Gustong gusto na kitang gisingin ngayon para marinig ulit ang boses mo. I miss your voice.

Your Beethoven

Sana makausap na ulit kita, Jane.

Tarzan I miss your smile.

Rex

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Rex,bakit ganito? Habang tumatagal mas lalo mo akong binibigyan ng dahilan para mahalin ka?” she asked herself while holding the last note she received one morning.

“INIIWASAN mo ako,tama ba?” napapitlag si Charmaine sa di inaasahang tanong na iyon.

Kasalukuyang kumakain si Charmaine ng hapunan. Ang akala niya’y tulog na ang lahat ng tao sa bahay.

“H-ha?” nakatingin ang binata sa kanya nang may nagtatanong na mga mata. “Hhindi. A-ah,h-hindi na kasi tayo nagkakatagpo nitong mga nakaraang araw,kaya siguro…hindi na tayo nagkakausap.” Pinilit niyang magdahilan ngunit hindi siya tiyak kung naniniwala ba ito sa kanya.

Napalunok siya nang humakbang palapit sa kanya ang binata.

“Dianne, pakiusap, sabihin mo naman sa akin ang problema. Sabi ko naman sa’yo di ba, tutulungan kita?” may pagsusumamo sa mukha ng binata. Ramdam ng dalaga ang paghihirap ng kalooban nito.

Hindi siya nakasagot bagkus tinitigan niya sa mata ang binata.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Saglit na katahimikan…

“Ikaw, Rex. Ikaw ang problema ko,” she broke the silence. Tears started to flood her face. “Palagi kong sinasabi sa sarili ko na dapat ilayo ko ang loob ko sa’yo. Na mali itong nararamdam ko. Pero Rex, sa bawat araw na lumilipas, palagi mong pinaparamdam sa ‘kin na karapat-dapat kang mahalin. Pero…hindi pwede.” Agony filled her face.

Gustong matuwa ni Rex sa narinig ngunit parang dinudurog naman ang puso nito dahil alam nitong pinipigilan ng dalaga ang sarili na mapalapit dito.

“Ano bang masama sa pagmamahal? Bakit kailangan nating pigilan ang nararamdaman natin?” ginagap nito ang kamay ng dalaga. Hindi nito namalayan na may pumatak na luha sa mga pisngi nito. Ito ang unang beses na lumuha ito dahil sa isang babae. “Dianne, isang pagkakataon lang. Kahit bigyan mo lang ako ng isang pagkakataon. ka na noon,”

Patutunayan ko sa’yo na pwede ka pa ring magmahal. Kahit nasaktan madamdamin nitong sabi. Hinihiling nito na sana’y sumang-ayon ang dalaga.

Matamang nag-isip si Charmaine.

Alam niyang magagalit si Goodie.

Alam niyang nasaktan na siya noon dahil kay Ramon.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Ngunit gusto niya muli subukang magmahal.

Gusto niyang muling maramdaman ang magmahal at minamahal.

“Rex…please, huwag mo akong sasaktan,ha?” she said after a while.

Sumilay ang ngiti sa labi ng binata at sunod sunod na tumango.

Mahigpit na nayakap nito ang dalaga dahil sa labis na tuwa.

CHAPTER 16 NAKATAYO ngayon si Charmaine sa terasa ng mga Dela Cruz. Nakatanaw siya sa malayo habang hinahayaang dumampi sa kanyang balat ang halik ng nagsasayaw na hangin. Seryoso ang ekspresyon ng mukha niya ngunit ngumingiti pagkuwan. Iniisip niya ang mga pangyayaring naganap sa buhay niya. Those happenings were so sudden that she found it hard to cope. She remembered her father’s unexpected proposal, the time Ramon left her, the moment she lost her life, and the day she met Rex. The day she met him was the day she started to free herself from the pains of yesterday.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“At ano naman po kayang iniisip ngayon ng kamahalan ko?” nanggaling ang malambing na tanong na iyon mula sa isang pangahas na lalaking nagmamay-ari ng kamay na pumulupot sa kanyang baywang. She held his hands. “Hmmmn, iniisip kung paano ko ba kakayaning mabuhay ‘pag nawala ang isang Rex dela Cruz sa buhay ko.”Inihilig niya ang ulo sa dibdib nito. Lalong humigpit ang pagkakapulupot ni Rex sa kanya. “Bakit mo naman iisipin ‘yon kung hindi naman kailangan?”Rex asked sweetly. He kissed her hair. Inalis ni Charmaine ang kamay ni Rex mula sa pagkakapulupot nito sa baywang niya. Hinarap niya ang kasintahan. “Tama ka, wala nga akong dapat na ipag-alala.” Ngunit sa sulok ng kanyang puso’y may nakakapa siyang pangamba bagaman hindi niya alam kung bakit. Kinuha ni Rex ang kamay ni Charmaine at itinapat ito sa dibdib niya.“Alam mo bang ngayon ko pa lang naramdamang tumibok ang puso ko ng ganito. Dianne, mahal kita, at wala nang ibang mamahalin ang pusong ito kundi ikaw. Mahal kita, at patuloy kitang mamahalin.” Nangilid ang luha ng dalaga ngunit agad din itong pinahid ng nobyo.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

They stared at each other’s face for a moment. And again… In silence of the night, a silent kiss made a sweet scream of two loving hearts.

CHAPTER 17 “AAAAH!!! AAAAH!!! AAAAAAAAHHHH!!!!” nagising ang tatlo sa mala-Tarzang sigaw na iyon ni Delfin. Unang lumabas ng kuwarto si Goodie. “Tss…Ano ba Delfin?! Ang aga-aga nambubulahaw ka ng tulog.” Inis na anas ni Goodie habang pababa ng hagdan. Masama ang tingin nito sa lalaki. “May...problema ba Delfin? Bakit napasigaw ka?” malumanay namang tanong ni Charmaine na nasa likuran ni Goodie. Pupungas pungas pa siya. Wala namang imik na nakasunod si Rex pero mababakas rin sa mukha nito ang pagtataka. “Mga tulog-mantika! Palibhasa umaasa kayo kay Nanay Ising! Baka nakakalimutan niyo nang sabado ngayon, wala tayong katulong!” sagot ng binata sa mga tanong na ipinukol dito.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Yun lang?! Gigisingin mo kami dahil dun?! Susme. Delfin naman, ang aga pa oh, alas-sais pa lang. Bigyan mo naman kami ng oras para makapagpahinga nang maayos.” Naiinis na talaga si Goodie. “Isa pa talaga at makakatikim ka na sakin ng flying kick.” “Asows, baka flying kiss,”pabaklang sagot ulit ni Delfin. “Mga bulag! Akala ko pa naman nakita niyo na siya!!!”itinuro nito ang tinutukoy. Nakaupo ito sa sofa. Humarap ito sa bisita. He spread his arms and excitingly said, “L ooolaaa!!! Na-mimiss na kita!!!” he hugged the unexpected visitor. “L-lola Gracia! Ano pong ginagawa niyo rito?” napatakbo si Goodie sa kinaroroonan ng abuela. Akma nitong yayakap ang lola upang sumalubong ngunit bigla itong hinarang ng pinsan. “Hep, bumalik ka na roon sa pagtulog mo. Di mo naman gustong makita si Lola di ba?” hinaluan ni Delfin ng himig pagdududa ang sinabi. “Tss…” binatukan ito ni Goodie. “Tumigil ka nga,Budoy. Mamaya isumbong kita sa mga babae mo eh. Alis!” she hugged Lola Gracia. Tumabi siya rito pagkatapos. Delfin pouted. “Mabuti naman po at napabisita kayo lola.” Nagsalita si Rex mula sa likuran. She kissed her on the forehead.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Aba eh, nalulungkot na kasi ako sa hacienda, wala man lang akong apo na makausap. At gusto ko rin namang makitang muli ang siyudad.” “Maligayang pagdating ho, Lola,” magalang namang bati ni Charmaine sa matanda. Nagmano siya rito. “Salamat hija,” nginitian siya ng matanda. “Alam mo hija, may naaalala talaga ako sa’yo. Mabait rin siyang tulad mo.” “A-ah, Lola, san niyo po gustong pumunta?” biglang nagtanong si Goodie matapos marinig ang sinabi ni Lola Gracia. “M-maganda raw hong pumunta s-sa M-mall of A-Asia, mmarami raw p-pong promo ngayon dun eh. M-maganda ho yun, p-para ho makapagshopping naman tayo at m-makalanghap ng sariwang hangin.” Napalunok ang dalaga. Natatakot kasi itong baka mabanggit ng abuela ang pangalan ni Elaine na tumira rin ng isang taon sa hacienda nina Lola Gracia. Napatingin ito kay Charmaine na clueless naman sa inaasal nito. “Nyahahahahaha!!! Si insan parang sinabuyan ng suka, putlang-putla. Para pang disabled, uutal-utal magsalita. Wahahaha, Buday,” biglang tumawa nang malakas si Delfin matapos makita ang reaksyon ni Goodie. Lihim na napahinga nang maluwag ang si Goodie. “Oh, ano, masaya ka na? Pinapatawa lang kita nadala ka naman sa arte ko? Ang babaw mo talaga.”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Mabuti na lang.

THEY were about to leave when Rex’s phone rung. “Oh, Wesley, napatawag ka? Anong atin?” he asked the person on the other line. Mababakas sa mukha ni Goodie ang pagkabigla nang marinig ang pangalan ni Wesley. Hinagap ng paningin nito si Charmaine. Namumutla rin siya. “Sige, sige. I’ll be there in 30 minutes.” He ended the call. “Sino ‘yon kuya?” pag-o-osyoso ni Delfin nang matapos ang tawag. “Si Wesley, nasa opisina sya ngayon. Gusto niya raw akong makausap tungkol sa deal ng Candour at Liberty. Kailangan ako roon, pasensya na,pero hindi ako makakasama. Delfin, ikaw na munang bahala rito. Iyong isang kotse na lang ang gamitin ninyo,” he then faced Charmaine. “Pipilitin kong makahabol.” “B-bakit,kuya, di pa ba close ang deal?” kinakabahang tanong ni Goodie. Masama ang kutob nito. “It has been. Kaya nga sa tingin ko, mangungumusta lang siya, alam mo naman ‘yon, he loves surprises,” Rex answered. He smiled afterwards. “Nakasama ko siya sa Germany noon, and we lived under the same roof, so I must know.”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Ang lakas ng kabog ng dibdib ngayon ni Charmaine. Oo…tama si Rex, her dad loves surprises. Palagi itong may handang sorpresa sa kanya noon. Napalunok siya sa isiping iyon. She liked to stop Rex, but she knew he would surely wonder why. Hindi na niya gusto pang maalala ang ama ngunit bakit heto at nagpaparamdam na naman ito? Pumasok na sa loob ng kotse si Rex at tuluyan nang umalis papuntang opisina. “Ayoko nang tumuloy, hindi naman masaya kung wala si kuya.” Parang batang pagsasalita ni Delfin nang tuluyan nang makaalis ang kotse ni Rex. “Tss, ang sabihin mo, wala ka lang mapag-ti-tripan.” Pilit sinabayan ni Goodie ang pang-aasar ni Delfin para di ito mahalata sa pangangamba nito. “Wooh, insan, kahit wala si Kuya Rex, kung nandyan ka naman, siguradong busog na ako sa pang-aasar. Nyahahaha.” Delfin said childishly. “Tss, Budoy.” “Eh, ikaw? Buday.” “Itigil niyo na ang bangayan.” Lola Gracia interuppted. “Kayo talagang dalawa, kaya nga palagi kong gusto na maghiwalay kayo,eh, palagi kayong nagsasalpukan. Talo niyo pa ang mga bata ah. Hindi na kayo nahiya,” pinagalitan sila ng abuela. “Maganda na rin ito at pagod pa ako sa biyahe.Delfin, dalhin mo sa kuwarto ko ang mga bagahe ko.” Lumakad na

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

ang matanda patungo sa hagdan upang tunguhin ang kuwartong tinutukoy. Katabi ito ng kuwarto ni Richard. Sinundan naman ito ni Delfin na bitbit ang mga dala nitong bagahe. “S-sige Dianne, babalik na rin ako sa kuwarto ko. Na-istorbo kasi ang tulog ko, itutuloy ko lang.” Pilit pa ring pinapakalma ni Goodie ang sarili. “O-okay. Ako rin, pupunta muna ako ng kuwarto.” Hinihiling ni Charmaine na sana’y hindi napansin ni Goodie ang pagbabago sa ekspresyon ng mukha niya mula nung marinig ang pangalan ng amang si Wesley. They parted ways.

HINDI mapakali ngayon si Goodie sa kuwarto niya. Pabalik-balik na balisang mga hakbang lamang ang ginagawa niya habang sapo ng kanang palad ang kamay ulo niya. Hindi naman ganito ang pakiramdam niya noon tuwing nagkikita ang kuya Rex niya at si Wesley. Pero ngayon, parang iba ang pakiramdam niya sa pagkikita ng dalawa. “Sana mali ang iniisip ko.” She then thought of Charmaine

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

SAPO ngayon ni Charmaine ang dibdib habang nakaharap sa salamin sa kuwarto niya. Bahagya siyang umiling.

“Daddy, Rex.” She whispered.
Nabanggit nga pala noon ng nobyo na magkakilala sila ng ama.

“Wesley Villaroso. You can never ruin my life again. Not now. Not with Rex.”

“INSAANN!!! DIANNEE!!!” tumawag na namang muli si Delfin habang paakyat ng hagdan. Lumabas ang dalawa mula sa mga kuwarto nila. “Ano na naman ba ‘yon Delfin?!” pabulyaw na tanong ni Goodie. Humahangos si Delfin palapit sa kanila. Malapad ang pagkakangiti nito. “Kat-katatawag lang ni Kuya Rex,” napasandig muna ito sa pader bago itinuloy ang sasabihin. “Si… si Kuya Wesley…bibisita raw mamaya! Wahahaha, makakakita na naman ako ng pareho kong pogi.” "H-hindi p-pwede." Charm stammered. Nanlaki ang mga mata niya. "Sabi ko na nga ba," nasuklay ni Goodie ng kamay ang buhok.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

-ItutuloyMARRYING MY FATHER (Series 2) Teaser Nagsisimula pa lang ang lahat. Paano haharapin ni Charmaine ang katotohanan sa likod ng isang kasal na kailangan niyang pasukin? Paano siya lalaban kung ang dahilan ng lahat ay matagal nang namaalam? Ano ang kinalaman ng mga bagong taong nakapalibot sa kanya sa paghahanap ng tunay niyang pagkatao? At paano niya haharapin ang buhaymay-asawa kung ang taong pinakasalan niya ay ang taong kinilala niyang ama?

CHAPTER 1 KABADONG-KABADO at balisang balisa ngayon si Goodie. Katulad ng ginagawa niya kanina’y pabalik-balik din ang mga hakbang na ginagawa niya ngayon sa sofa.

“Hindi pwede toh, hindi pwedeng makapunta si Tito Wesley dito dahil siguradong makikita niya si Charmaine.” Nasapo niya ang noo dahil sa naisip. Idinako niya ang
paningin kay Charm.

TULALA lang habang nakaupo si Charmaine. Pinagpapawisan na siya dahil sa sobrang kaba. Sinabayan niya pa iyon ng sunod-sunod na malalim na buntong hininga.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Daddy…” she whispered herself in silence.
Hindi. Hindi pa siya handang makita ang daddy niya ngayon. Pakiramdam niya hihimatayin siya ngayon. Hindi niya maisip kung anong magiging reaksyon oras na muli silang magkaharap na mag-ama. Hindi niya namalayan ang paglaglag ng mainit na likido sa kanyang pisngi. Sinapo niya ang dibdib.

HINDI mapigilan ni Delfin ang mapakamot sa ulo dahil sa inaasal ng dalawa. “Ano bang nangyayari sa inyo insan? May mga sakit ba kayo? Ang puputla niyo naman. Para kayong mga basang sisiw, mukha kayong takot na takot. Ikaw riyan insan, mukha ka talagang dancer na iisa lang ang step na ginagawa eh,” he fondly said though he’s still wondering of their reactions. Saglit nag-isip si Delfin… “Aha! Ganyan ang mga mukhang ninyo dahil parating si Kuya Wesley noh!” mamayamaya’y naisigaw niya. Napalunok si Charmaine. Si Goodie naman, pinanlakihan ng mata.

“Alam na ba ng galunggong na ‘toh?” Goodie uttered a question that only she, could
hear.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Kinakabahan kayo dahil iniisip niyong baka di niya kayo magugustuhan noh?! Nyahahahaha…kitams, alam ko. Sa susunod kasi magising kayo ng maaga para makapagayos pa kayo.” Goodie took a deep relieved sigh. Naitabon naman ni Charmaine ang mga kamay sa mukha. “Tss…alam mo Delfin kung ano? Guwapo ka sana kaso ang laki mong manhid.” Napailing si Goodie. But she was actually thankful of her cousin’s numbness. “Tsa, maas. Pinsan, nagsisimula ka na--.” naputol ang pag-uusap nila dahil sa busina ng sasakyang nagmumula sa labas. Dumating na sila Rex. Unang tumayo si Delfin upang salubungin sila Rex. Muli na namang mababakas ang kaba sa dalawang dalaga. “Kuya Rex!!! Kumusta ang lakad?” Delfin approached.

HINDI magawa ni Charmaine na lumingon sa kinaroroonan nila Rex. Nariyan na ang kanyang ama. Anong gagawin niya? Batid sa kanyang kaalaman, si Goodie ay gayundin. Hindi makakilos dahil sa pagiisip ng maaaring maging reaksyon nina Wesley at Charmaine sa muling pagkikita.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Oh, Kuya Rex,bakit wala si kuya Wesley? Akala ko ba dadalaw siya?” nagtatakang tanong ni Delfin ang naging dahilan upang parehong tingnan nina Charmaine at Goodie ang kinaroroonan ng magpinsan. Parehong nakahinga nang maluwang ang dalawa. Tumayo na rin sila mula sa sofa. “O-oo nga k-kuya. Bakit ba hindi nakapunta dito si tito Wesley?” tanong ni Goodie nang makalapit sa binata. Kahit nauutal ito’y pilit nitong ginawang normal ang boses. “Ang totoo, paalis na talaga kami. Pero nung nasa basement na kami ng kompanya para sumakay sa mga kotse namin, may biglang tumawag kay Wesley. Isinugod daw sa ospital ang anak niya. “A-ah ganun ba kuya? Sayang naman,” nagkunwaring nanghihinayang si Goodie.

Pero…

Saglit silang natigilan ni Charmaine dahil sa sinabi ni Rex.

“Kailan pa nagkaroon ng anak si Tito Wesley?” si Goodie.

“Si Daddy, may anak?”- si Charmaine.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

The two got confused.

CHAPTER 27 MAKALIPAS ang ilang araw ay umuwi na rin ng hacienda si Lola Gracia. Ngunit isang kuwento ng matanda ang hindi maiwaksi ng dalaga sa isipan.

"Mukhang malalim po ang iniisip niyo lola ah." Nakangiting bati ni Charmaine sa matanda nang makita itong tila nakatanaw sa malayo habang nakaupo sa bench malapit sa pool ng mga dela Cruz. "Ikaw pala 'yan hija," the folk greeted back. "Halika, maupo ka dine sa tabi ko." "Maraming salamat po," she walked closer and sat beside the old woman. "May naaalala lamang ako.Isang dalagang kamukhang-kamukha mo," tumingin sa kanya nang mataman si Lola Gracia. Napangiti si Charmaine sa sinabi ng matanda. "Sino ho iyon,lola? Ate po ba nila Goodie?" "Hindi, Hija. Kasintahan siya ng namatay na kuya nila Goodie. Alam mo,kung nabubuhay lamang iyon, tiyak na para kayong pinagbiyak na bunga kahit hindi kayo magkaano-ano.” The old woman chuckled.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Napatawa rin si Charmaine sa sinabing iyon ng matanda. Ngunit higit siyang napaisip sa una nitong sinabi. "Lola...may- namatay hong kapatid sila Rex?" hindi niya napigilang itanong. Biglang napawi ang ngiti ng matanda. Napayuko ito. "Oo. Ang apo kong iyon ang pinaka-malambing sa kanilang tatlo kaya nga..." napayukong lalo ang matanda at hindi nito napigilan ang pag-agos ng luha. "Ang pagkakabaril sa kanya ang pinakamasakit na dagok sa akin...at sa pamilyang ito." Charmaine didn't know how to react. Ngayon niya lang nalaman na may kuya pala ang kasintahan. And worse,hindi niya alam na namatay pala ang kuya nito sa ganoong paraan. Pinahid ni Lola Gracia ang sariling luha. "Bakit ko nga ba ito sinasabi sa iyong bata ka? Oh siya, papasok na ako ng bahay at may gagawin pa ako. Maiwan na kita." At tuluyan nang pumasok ng bahay ang matanda. Naiwang puzzled si Charmaine.
Sino kaya ang babaeng tinutukoy ni lola Gracia? Bakit wala man lang nababanggit si Rex tungkol sa kuyang namatay? At ang mas lalong gumugulo sa kanya, ay ang isiping…

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Sa isang sulok ng puso niya, may nagsasabing malaki ang kaugnayan niya sa babaeng tinutukoy ni Lola Gracia. She could only think of her mother.

AKMANG iinom si Charmaine ng tubig sa kusina isang gabi nang may yumakap sa kanya mula sa likuran. "R-Rex, nagulat ako roon. B-baka makita tayo ni Goodie." Sa dalawang linggong naging magkasintahan sila, napagkasunduan nilang ilihim ang relasyon kila Delfin at Goodie. Dahil alam ng mag-nobyo ang reaksyon na maaaring bumakas sa mukha ni Goodie oras na malaman nito. Tiyak na mabangis na tigre ang magiging katulad nito. Hindi niya alam kung bakit ganoon si Goodie ngunit mas hindi alam ni Goodie ang pakiramdam ng matakot mawalan ng taong minamahal...sa ikalawang pagkakataon. "Charm, ang totoo, matagal ko nang gustong ipaalam sa kanya. Wala naman tayong dapat ikatakot di ba?" he kissed her hair. "T-tama pero--." Hindi na naituloy ng dalaga ang sasabihin dahil agad siyang pinakawalan ng nobyo at giniyang paharap sa kanya.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

"Shhh..." He stopped her lips with his index finger. "Huwag ka nang mag-isip ng kahit na ano. Mahal kita at hindi ko hahayaang masira ang relasyon natin. Goodie will agree with our relationship, whether she likes it or not." He said in sweet assuring voice. A moment of silence came on the way... And again, they kissed, screaming how much they loved each other. It was a long kiss that was only stopped when something suddenly broke from behind. Pareho silang napalingon sa pintuan ng kusina. Nabasag din ang hawak na baso ni Charmaine. Nakita nila si Goodie at ang nahulog na dala nito ay... isang kahon na naglalaman ng mga notes na pinapadala ni Rex kay Charm tuwing umaga..

"K-KAYO pala ‘yan,” tulala lang si Goodie habang nagsasalita. She's finding it hard to speak. "A-ang-ang sweet niyo n-naman," hindi niya namalayan ang pagpatak ng luha sa kanyang pisngi. "Goodie..." Rex spoke. "Please, intindihin mo kami. Mahal namin ni Dianne ang isa't isa at dito kami magiging masaya. Gusto mo namang maging masaya si kuya di ba?"

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Lalong umagos ang luha ni Goodie dahil sa narinig. Bakit sa lahat ng tao'y sila pa? "K-kuya..." she bit her lower lip. "Hindi pwede eh," she weakly wiped her tears. She looked at the face of confused Charmaine. "Kuya..kasi...si Dianne-" hindi niya magawang ituloy ang sinasabi. Ayaw niyang masaktan ang kuya niya dahil sa sasabihin. "Si… Dianne. Hindi naman talaga si Dianne yan eh," she slowly pointed her index finger to Charmaine. Kumunot ang noo ni Rex. "Anong ibig mong sabihin?" nilingon nito ang kasintahan. Nagtatanong ang mga mata. She looked confused. "Kuya...kasi," she took a deep breath first. "Si...siya si Charmaine eh," nagpakawala siya ng isang buntong hininga na nagpapahiwatig ng paghihirap ng kalooban. "Siya yung anak nila Kuya Richard at Ate Elaine, kuya hindi kayo pwede kasi pamangkin mo siya. Nnaiintindihan mo naman ako diba?" nagmamakaawa na ang mga mata ni Goodie. Tumawa nang mapait ang binata. "Alam mo Goodie, kung isa na naman ‘to sa mga kalokohan mo, pakiusap itigil mo na ‘to, hindi magandang pakinggan," naisuklay ng binata ang kamay sa buhok. "Kuya, hindi kita niloloko!" kung si Goodie lang ang tatanungin, hindi niya kailanman ninais na mapunta sa ganitong sitwasyon. "Bakit hindi mo siya tanungin?" nanghihina na siya para magpaliwanag pa.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Itinuon ni Rex ang paningin kay Charmaine. "Dianne," hinawakan nito ang kamay ng nobya. "Please, say you're not Charmaine Villaroso. Hindi naman ikaw si Charmaine diba? She's with Wesley, so you can't be her." His eyes were desperate of begging the answer he wanted to hear.

SINUBUKANG ibuka ni Charmaine ang mga labi ngunit walang salitang lumabas. Nakatingin siya kay Rex ngunit wala siyang maisip sabihin dito. Her tears ran freely from her eyes. Bakit? Bakit kilala sya ni Goodie? Bakit alam nito? Ano ba talagang nangyayari? Richard? Yun ba ang pangalan ng ama niya? Ito ba ang daddy niya? Yung..yung kuya ni Rex na binaril? Naguguluhan siya sa mga pangyayari. "Ikaw ba? Ikaw ba si Charmaine?"untag ni Rex sa mga iniisip niya. "Sumagot ka naman Dianne, ikaw ba?" "R-Rex...bakit, bakit tayo pa?"

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Dahan-dahang binitiwan ni Rex ang kamay ng nobya. Nasapo nito ang tuktok ng ulo, mayamaya'y napailing ito nang bahagya. "No." He uttered in pain.Napahilamos ito ng mukha. "NO.” Isinandig nito ang isang kamay sa pader. He then gave it punches, feeling numb of everything. "NOOOOOO!!!"

CHAPTER 2 MALALIM na ang gabi ngunit nananatili pa ring gising si Charmaine. Nakatayo siya ngayon sa tapat ng bintana ng kuwarto niya. Nakatanaw sa kawalan. Gusto niyang kalimutan ang lahat ng nangyari kanina. Matapos sabihin ni Goodie ang lahat, pati ang paraan ng pagkamatay ng kanyang ama, hindi na niya alam kung paano pa haharapin ang naghihintay na bukas. Her tears burst again.

Itinatanong niya sa sarili…
Hanggang kailan pa ba siya luluha? Kailan matatapos ‘to? Bakit siya pa? Bakit si Rex pa?

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Gusto niyang sisisihin ang sarili dahil nagmahal siya ng maling lalaki ngunit sa tuwing naaalala niya ang pagmamahal na iniukol nito sa kanya, hindi niya magawang pagsisihan ang lahat ng nangyari, kahit pa ang pagsisinungaling niya tungkol sa tunay na katauhan “Ang malas natin diba?” may nagsalita mula sa likuran. “Rex,” she whispered. “You do love surprising me, don’t you?” She added. Sadly. He didn’t answer her question, “Bakit kaya sa lahat ng pwedeng mahalin ikaw pa? Hindi sana ako nahihirapan ng ganito ngayon. Tayo.” He thanked the lights were off, she won’t see his tears. She didn’t utter a word.

A moment of silence…
“My life started to stumble from the day I was born,” she broke the silence. “I don’ t know why these things are happening to me. I’m such an Epic Failure.Ni nakaraan ko nga hindi ko alam eh,” her voice started to shake again. “Mabuti pa nga ang ibang tao, alam nila ang pagkatao ko…pero ako, heto…clueless, naghihintay na may magsabi sakin. Kung alam ko lang…” she paused for a while. Her tears continued to flow freely. “Kung alam ko lang…hindi na sana kita minahal. Hindi ko sana inilihim kung sino talaga ako…” she chuckled in pain. “Eh di sana nasabi na noon pa ni Goodie ang lahat,”she sniffed. “Ang malas ko…lahat na lang ng taong mahal ko nawawala sa

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

‘kin. Si Ramon, si daddy, si mommy…and worst,IKAW,” She wiped her tears as though she’s a child. “Mahal kita Rex, mahal na mahal….at hindi ko alam kung paano ko malalagpasan ‘to. Ikaw kasi eh…” While he felt his heart was being torn into pieces by the words he heard, he could do nothing but to give her a comforting hug…though he did not know how he would comfort himself. “Minahal kita nang sobra Charm, alam mo yan. Kung pwede ko lang baguhin ang sitwasyon, sana nagawa ko na para maging malaya tayong magmahal. Pero hindi pwede…” he paused. “Wala na tayong magagawa ngayon kundi tanggapin ang bagay na ito. Mahirap, pero kailangan. Dahil…kapag ipinagpatuloy pa rin natin ‘to, lalo lang tayong masa saktan sa huli.” Tumawa ito nang mapait. “Hindi ko alam pero…” lalo pang humigpit ang pagkakayakap nito sa dating nobya. “Baka…hindi ko na magawang magmahal ng ibang babae na katulad ng pagmamahal ko sa’yo.” It was his first time to fall-in-love, and definitely, it brought him his most painful heartbreak he had ever felt.. “Ang unfair naman kasi…lagi na lang akong nabibigo. Bakit ganun? Hindi naman ako masamang tao diba? Bakit sa ‘kin pa nangyari toh? Bakit sa atin pa?” she murmured in sorrow. Hindi sumagot ang binata. Ang alam lang nito, hindi magiging madali para rito ang kalimutan si Charmaine.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

It may even take him a lifetime.

“AALIS ka?” tawag ni Rex sa kanya habang pababa ito ng hagdan. Naabutan kasi nito si Charmaine na palabas ng bahay at may dalang maleta. Nasa mukha ng binata ang paghihirap ng kalooban. Huminto lamang si Charmaine ngunit hindi siya nagsalita ni lumingon man lang. “Akala mo ba matatapos ang problema natin kapag umalis ka?” lalong lumaki ang hakbang nito. Walang ibang nasa isip kundi ang pagtutol sa napipintong pag-alis ng dating nobya. He later found himself standing in front of her…with tears embedded in his face. “Rex, i-ito na lang kasi ang nakikita kong paraan para--.” “Para ano? Para matakasan mo ang lahat ng ito? Bakit, may mababago ba? Maaalis ba na nagmahal tayo ng mga maling tao,ha? …Charmaine?” punong puno iyon ng hinanakit. Ito ang unang beses na tinawag siya ni Rex sa tunay nyang pangalan. She found herself in tears. She tried to wipe it but it continued to flow freely. “Pwede namang ayusin ‘to kahit nandito ka lang di ba? Hindi ko pa kayang mawala ka sa paningin ko. Please, don’t leave,” nakikiusap ang tinig ng dating nobyo.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Pakiramdam ng dalaga paulit-ulit siyang tinutulos ng sibat sa bawat salitang binibitiwan ni Rex. Ibinuka niya ang bibig ngunit walang salitang lumabas.

Saglit na katahimikan…
“Ito ang tama kong gawin dahil alam kong di kita kayang kalimutan hangga’t nakikita ka ng mga mata ko,” sa wakas ay nagkaroon din siya ng lakas upang magsalita. Pilit niyang pinatigas ang boses upang pagtakpan ang tunay na nararamdaman. “Ito ang tamang mangyari dahil-- dahil hindi ko kaya ang makita kang nasasaktan sa tuwing nagkikita tayo.” Muli na namang kumawala ang luhang di niya kailanman ninais na makita ng binata. “Minsan gusto kong sisihin ang sarili ko dahil itinago ko sa inyo ang tunay kong pagkatao…p-pero kasi…” she wiped her tears. “Pero…kung hindi ko kasi ginawa ‘yon, hindi ko mararanasan ang mahalin ka. At hindi ko rin mararanasan ang mahalin ng isang tulad mo,” she remembered all the efforts he did just for her happiness. She forced a smile. Nakatingin lang ang binata sa kanya. Hindi ito nagsasalita ngunit patuloy pa rin ang pag-agos ng luha sa mukha nito. “Rex Ephraim dela Cruz,” he called his name as though it would be the last. “I-I want you to know that loving you was the most wonderful feeling I ever felt. And…” she closed her eyes in pain before she continued her words. “Letting you go is the hardest thing to

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

do…I…I love you, and I’m willing to give this relationship a fight, but… I know that it will only lead us to more painful ending,” she bit her lower lip. “Rex, please, let me go.” Pareho nilang nararamdaman na wala na silang lakas para lumaban pa. He cupped her face… And slowly… He kissed her forehead. They could only hear painful sniffs. Dahan dahan, inilayo nito ang mukha mula sa dalaga… Dahan dahan, inalis nito ang kamay sa mukha niya… At dahan dahan…pinilit niyang akayin ang sariling mga paa at humakbang paatras…palayo sa babaeng minamahal. Unti-unting tumalikod ang binata. He’s not uttering a word… There was only silence. And their tears…

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

She stared at his back, memorizing every detail of him. Looking at him as though it would be the last. She then wiped her tears, and slowly… She stepped away from him Not wanting to look back. They both didn’t know what would await ahead. But one thing’s for sure… They had never wanted to have this painful good-bye.

CHAPTER 3 “DADDY!” sinalubong si Wesley ng isang batang nasa pitong taon na ang edad. Nakasunod naman sa batang iyon ang mommy nito. Yumakap ito sa tuhod niya at inilahad ang kamay sa kanya. Nagpapahiwatig na humihingi ito ng pasalubong. Iniabot ng binata ang isang supot ng Dunkin Donuts. Agad naman itong hinablot ng bata.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Ooops, hinay hinay lang sa pagkain anak, sweet yang kakainin mo.” The child’s mother reminded. “Yeessh moommeh,” sagot ng bata na puno na pala ng doughnut ang bibig. “Ikaw talagang bata ka... Yaya Romina!” tinawag na nito ang yaya ng bata. Agad namang pumunta ang tinawag. “Yaya, pakisamahan naman sa kusina itong bata, kayo na hong bahala sa kanya.” Tumango lamang ang inutusan. Bago umalis ay tiningnan nito si Wesley at umiling. Iling na nagsasabing, “Hindi ito dapat nangyayari.” Hindi nagsalita ang binata. “Kumusta ang paghahanap mo? May lead na ba kung nasaan si Charmaine?” agad na tanong ng babae nang makaalis ang dalawa. Hapong-hapong napaupo si Wesley sa sofa. Napasandig siya rito. Pagkatapos ay inihilamos ang mga kamay sa mukha. “Wala, hindi pa rin namin siya nakikita.” He answered in hopeless voice. Tumabi sa kanya ang babae. “Paano na ‘yan? Nauubusan ka na ng oras.” May himig ng pag-aalala sa mga salitang binitiwan.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Napatingin dito si Wesley. “Kapag hindi ko pa siya nakita sa loob ng isang buwan…wala na akong magagawa.” He proclaimed desperately. “Don’t worry, makikita mo rin siya,” pagpapalakas-loob na sabi ni Hannah. He took a deep breath. “Salamat,” he said. “Walang anuman. Higit pa riyan ang mga tulong na ginawa mo para sa akin,” she smiled. “Walang anuman din iyon. Higit pa roon ang mga paghihirap na naranasan mo.” “Ang sweet naman.” May nagsalita mula sa pintuan. Pumalakpak ito pagkatapos. Sabay na napatingin ditto ang dalawa. Bakas na bakas ang pagkabigla sa mga mukha nila. “Charmaine…” hindi makapaniwalang usal ni Wesley. Totoo ba ang nakikita niya? Si Charmaine ba talaga ang nasa harapan niya ngayon?

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Agad tumayo si Wesley mula sa kinauupuan at tinangkang hawakan ito sa kamay ngunit agad siyang tinabig ng dalaga.

“HUWAG mo akong hawakan…” humakbang siya paatras sa kinilalang ama. Tumingin siya sa babaeng naabutan niyang kalampungan nito. Hinagod niya ito ng tingin mula ulo hanggang paa. “Bagay kayo,” matigas niyang sabi. Ibinalik nito ang tingin kay Wesley.“Parang ikaw kasi, walang kahihiyan.” Parang tinarak ng milyon-milyong sibat si Wesley dahil sa narinig. “C-Charm, I can explain everything. Mali ang iniisip mo,” pilit itong nagpaliwanag. “Tama ang daddy mo, mali ang iniisip mo. Wala kaming--.” Nagsalita na rin si Hannah pero hindi iyon pinansin ni Charmaine. “I’m not asking for explanations so don’t give me one,” she said sarcastically instead. “Sige, ituloy niyo na yan, nakakahiya naman sa inyo,” at nagsimula na itong maglakad paakyat ng hagdan papuntang kuwarto nito. Hindi niya gusto ang ginagawa ngayon… Pero… Kailangan. Ayaw na niyang masaktan. Sariwa pa ang sakit ng paghihiwalay nila ng landas ni Rex kanina.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

SINUBUKAN ni Wesley na habulin ito ngunit agad siyang pinigilan ni Hannah. “Hayaan muna natin siya. She needs a rest.” Walang nagawa si Wesley kundi ang habulin na lamang ng tingin si Charmaine habang umaakyat ito ng hagdanan. Lihim niyang tinawanan ang sarili. Ang tagal niyang hinanap ang dalaga ngunit kusa rin pala itong magpapakita. Matagal. Napakatagal na niya itong hinahanap. At unti-unti na rin siyang nauubusan ng panahon.

CHAPTER 4 NAKATAYO si Charmaine sa harap ng dati niyang kuwarto. Nakatitig lang siya rito ngunit hindi siya gumagalaw. Matagal na ring panahon mula noong huli niyang makita ang loob nito. Ngumiti nang mapakla ang dalaga. Parang gusto na naman niyang umalis. Hindi. Hindi na siya maaaring umalis. May dapat pa siyang gawin.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

She closed her eyes for a moment. And when she opened her eyes, she slowly opened the door. Iginala niya ang mga mata sa kabuuan ng kuwarto. Wala pa rin itong pinagbago. Tinungo niya ang kama at tumayo sa tapat nito. She slowly touched a portion of it. Napaupo siya rito. Napadako ang paningin niya sa dalawang picture frame na nakapatong sa bedside table. Napangiti siya nang makita ang picture ng ina. Kinuha niya ito at tinitigan pagkatapos. “Marami ka na palang paghihirap na dinaanan,” hinaplos niya ang imahe nito. “Mommy… sayang ‘no, di mo man lang nakita ang paglaki ko,” she sniffled. “Alam mo, nakita ko na rin ang picture ni Daddy,mas…mas guwapo pala siya kay Daddy Wesley,” bumungisngis siya sa sinabi. In pain. “Alam mo ba mommy, pinakita rin sakin ni Rex yung kuwarto ni daddy dati. Ang…ang gaganda, ang dami niyo palang pictures na magkasama.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Mommy sana--,” hindi maituloy ng dalaga ang sasabihin, sa halip ay sunod sunod na pagyugyog ng balikat ang ginawa niya. “Sana, hindi na lang ako pinanganak… hindi ka na sana namatay dahil sa panganganak sakin… sana…buhay pa rin ang daddy. At sana…” she obliged her hands to wipe her tears. “At sana… hindi ko na minahal si Rex. “Siguro kasing bait niya rin si Rex kaya ka na-in-love sa kanya.” “Mommy, nahihirapan ako ngayon… di ko kasi alam kung paano kalilimutan si Rex. Parang di ko kasi kaya eh, mahal ko siya, mahal na mahal,” she sniffed again. “Masisisi mo ba ako, mommy? Hindi ko naman alam eh, di ba? Kung… kung nalaman ko lang ng mas maaga, di ko naman hahayaan ang puso ko na mahalin siya eh,” she took a deep breath to soothe the pain. Pakiramdam niya, baliw na siya dahil kinakausap niya ang isang walang buhay na picture ng ina. Ngunit kung siya lamang ang tatanungi’y mas nanaisin niya pa ang mawala na lamang sa pag-iisip upang makalimutan na niya ang kung anumang nangyayari ngayon sa buhay niya. “Mommy, na-kuwento rin pala ni Rex si lolo, ang sama niya…ang sama sama niya,” napayakap siya sa picture ng ina at tuluyan nang ibinuhos ang lahat ng sakit na nararamdaman habang inaalala ang mga nangyari nung araw na iyon.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“WALA ba talaga kayong balak kumain?” tanong ni Delfin matapos mapansing hindi ginagalaw ng tatlo ang mga pagkain nila. “Haay, ano bang problema ninyo?!” pasigaw nitong tanong. He irritatingly tapped the table with his hand. Walang kaalam-alam sa mga nangyayari sa kanila. “Tss…wala, kaya huwag ka nang magtanong.” Pabalibag na sumagot si Goodie. Tumayo ito at walang sabi-sabing umakyat ng kuwarto. “Tignan mo ‘to.” Asar na turan ni Delfin. Sinabayan pa ng pagturo sa pinsan. “A-ah, ako rin, wala pa akong gana kumain,” nagsalita si Charmaine. “M -mauna na ako.” akma na siyang tatayo nang magsalita si Rex. “Dianne…” Iniiwas ni Charmaine ang tingin nang ituon ng binata ang tingin dito. “Mag-usap tayo.” seryoso nitong wika. Napatitig dito ang dalaga. She then took a deep sigh. “S-sige,” she answered. “Kumain muna tayo.” Blangko ang emosyon ng binata. “H-ha? O-okay.” They started eating.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Haaay, ang wi-weird niyo talaga.” Napakamot batok si Delfin bago itinuloy ang pagkain. Panay ang sulyap nito sa dalawa habang kumakain pero parang may mga sarili silang mundo. Tahimik lang sa pagkain at walang imikan. “Nakakapanibago talaga. Ano bang nangyari kahapon?” nagtatakang tanong ni Delfin sa sarili. Itinuloy na lang nito ang pagkain at ipinagkibit-balikat ang nangyari. Nakaramdam kasi ito ng katamarang pasakitin ang ulo sa pag-iisip.

DINALA siya ni Rex sa tapat ng isang kuwarto. “Anong ginagawa natin dito?” nagtatakang tanong ni Charmaine bagaman naiilang. “May gusto akong ipakita sa’yo.”seryosong sagot ni Rex. Unti-unting binuksan ng binata ang pintuan At habang bumubukas ito’y… Unti-unting nanlaki ang mga mata ng dalaga dahil sa nakitang laman ng kuwarto. Inilibot niya ang paningin sa kabuuan nito. Punong puno ito ng pictures niya noong bata pa siya…

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Sa kisameng katapat ng kama ay ang painting ng isang tatlong taong gulang na batang nakaupo sa balikat ng isang lalaki. Parehong nakatawa ang mukha ng mga iyon. Teka… “A-ako ‘yon…ako yong bata di ba?” hindi siya maaring magkamali. Siya yung bata sa painting. Patuloy niya pa ring tinitigan ang kisame. Bahagyang tumango ang binata. Napangiti ang dalaga. “S-siya ba ang daddy ko? Siya ba si Richard?” tanong niya habang hindi pa rin inaalis ang paningin sa kisame. “Oo. Siya nga si Kuya Richard. Pinagawa niya ang painting dahil mukha mo ang nais niyang makita sa bawat paggising niya.” Hindi makapagsalita si Charmaine ngunit unti-unting nangilid ang kanyang mga luha. “Ang..ang guwapo pala niya.” She forced a smile. “Oo, mas guwapo siya sa akin,” he said. They both chuckled. She stepped forward and continued lingering her eyes around the room. May pictures siya na kagagaling sa iyak. Meron din namang nakangiti. Nakatawa. Galit na ekspresyon.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Ngunit sa iisang lugar lamang kinunan ang lahat ng iyon… Sa Linton Park. Hindi na niya maalala ang mga pangyayari noon ngunit alam na alam niya ang lugar na iyon. Diba nga’t may picture din sila ni Wesley na doon kinunan? Wondering, she picked one of the pictures. “R-Rex, bakit…sa iisang lugar lang kinunan ang mga ito?” pagkawika niyo’y nahagip ng mata niya ang isa pang litrato. Nakasabit ito sa pader. Naroon pa rin siya at ang kanyang ama ngunit… May kasama pa silang isang batang babae. Pamilyar sa kanya ang mukha nito. Humakbang siya palapit dito at mataman itong tinitigan. “Goodie?” hindi siya makapaniwala. Magkakilala na sila noon pa? “Oo, si Goodie nga iyan,” humakbang ito papunta sa kanya at pagkuwa’y tumayo sa tabi niya. “Lagi siya noong sinasama ni kuya kapag pumupunta ng park. Gusto niya kasing may makalaro ka kapag inihatid ka na ni Wesley.” Hindi na maalala iyon ni Charmaine ngayon. Hinaplos ng dalaga ang picture. “Palaging tumatawag sakin sila kuya para magbalita, noong nasa Germany pa ako. Makulit ka raw, iyakin, malikot,” he chuckled.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

She ignored what she heard. “Kaya pala pamilyar sakin ang mukha niya nung una kaming magkita sa pond.” “Kung alam mo lang kung gaano kahirap ang mga pinagdaanan niya—dahil sa mga Villaroso.” Kumunot ang noo ni Charmaine. “Dianne nakita niya kung paano pinatay ni Don Antonio ang daddy mo.” Nabitiwan ni Charmaine ang hawak na picture frame. Para siyang tinulos sa kinatatayuan dahil sa narinig. Napatitig siya kay Rex. Pilit niyang inilalagay sa isipan ang sinabi ng binata ngunit tila ayaw tanggapin ng sistema niya ang mga narinig. Ang lolo niya, si Don Antonio... Si Don Antonio ang pumatay sa daddy niya? Umiling siya ng marahas… “Hindi pwede ‘yang sinasabi mo, Rex,” pilit niyang ikinakatwa ang katotohanan. “Oo, alam ko, aloof si lolo sakin. At—at madalang kaming mag-usap, pero …ang pumatay?” nanghihina siya habang nagsasalita. Nanginginig ang mga tuhod. “Tapos…si daddy pa? Rex, wala siyang dahilan para gawin yun.” Hiniling niya na sana’y bawiin ni Rex ang mga sinabi. Muli siyang umiling ng pagtutol.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Bumuntong hininga ng malalim ang binata. “May dahilan siya,” tiningnan siya ni Rex. “Ikaw.” Seryosong seryosong pagbubunyag nito. “Hindi,” panay ang iling ni Charmaine. “Nagsisinungaling ka lang.” Tiningnan niya ng masama ang dating nobyo. “Dalawang taon, Dianne. Dalawang taong nasa rehabilitation center noon si Goodie dahil sa lolo mo. Sa tingin mo ba, magagawa ko pang magsinungaling tungkol sa bagay na ‘yan?” nabasa ni Charmaine ang sakit sa mga mata ng binata. “P-pero—s-sorry. Hindi ko alam,” muling pumatak ang luha mula sa kanyang mga mata. Pilit na ngumiti si Rex. “Nangyari na iyon at hindi na maibabalik pa.” “Sorry…sorry…sorry.” She burst her tears. “Hindi na ako dapat nabuhay, kasalanan ko ang lahat ng ‘to. Kasalanan ko.” Napaluhod siya, hindi iniisip kung maaari man siyang mabubog ng nagkalat na basag na salamin. Gustong yakapin ni Rex si Charmaine at iparamdam na mali ang iniisip niya. Ngunit pinili nitong hindi na lamang ituloy ang iniisip. Natatakot itong baka kapag ginawa niya iyon, lalo lang siyang masaktan. “Hindi ikaw ang pumatay kay Kuya Richard kaya itigil mo na ang pag-iyak.” Nagdesisyon itong sabihin iyon sa matigas na boses.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Pinahid ng dalaga ang luhang kanina pa dumadalisdis sa kanyang pisngi. “Si Goodie…” she closed her eyes. “Labis siyang nahihirapan ngayon dahil sa akin.” Pinahid niya ang mga luha bago siya muling nagmulat ng mata. Nabigla si Rex nang bigla na lang tumayo ang dalaga at umakmang lalabas ng kuwarto. “Saan ka pupunta?” nagtataka nitong tanong. “Kay Goodie. Kailangan ako ni Goodie. Rex,kailangan ako ni Goodie ngayon.” Hindi na niya hinintay na muling makapagsalita ang dating nobyo, bagkus ay patakbo na siyang tumungo sa kuwarto ng pakay.

HINDI napigilang maluha ni Charmaine sa nakita. Nakaupo si Goodie sa kama nito habang yakap-yakap nito ang tuhod. Bakas na bakas sa mukha ang takot. “Goodie…” Charm whispered. Marahan siyang naglakad patungo sa tiyahin. Umupo siya sa tabi nito.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Masama ba ako?” Goodie asked in despair. “Sabi ko sa’yo dati, ang malas mo…pero ang totoo, mas malas ako. Ang malas malas ko,” she added while tears started to fall on her cheeks. “Lahat na lang sila, iniwan ako. Si mama, si papa…si kuya.Lahat sila, iniwa n nila ako nang basta na lang,” she bit her lips. “Alam mo ba, si Kuya Richard, ang bait bait nun. Lagi nga akong may pasalubong ‘pag umuuwi siya noon eh. At si Tita Elaine, mabait din y’on siya, lagi niya ako noong kinakantahan bago matulog,” Goodie tried to chuckle. “Masaya naman kami noon eh, lalo na nung naglilihi na si Tita Elaine sa’yo. Alam mo ba, kung saan saan na nga kami nagpupunta ni kuya dati para maghanap ng pinapabiling prutas at pagkain ni Tita Elaine.Tapos, lagi ka naming kinakantahan,” she took a deep breath before she continued speaking. Hindi naman mapigilan ni Charmaine ang pag-agos ng luha sa pisngi niya. “Tss, bakit ka umiiyak?Masaya naman ang kuwento ko diba?” pinilit ni Goodie na gawing sarkastika ang boses. Biglang napatigil si Goodie mayamaya. Hinarap siya nito at lumuhod pagkatapos. “Ssssh, may sasabihin ako sa’yo, pero, promise, ‘wag mong ipagsasabi sa iba huh,” Parang takot na takot wika ni Goodie. Naibahan si Charmaine sa inasal na iyon ng kausap ngunit marahan pa rin siyang tumango.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Kasi…may monster. May monster!” takot na takot itong tumingin sa paligid pagkatapos. “Huwag kang maingay, baka marinig niya tayo,” alam ni Charmaine, si Don Antonio ang tinutukoy ni Goodie. “Goodie…” “Ssssh, baka marinig niya tayo…” “Goodie, wala naman yung monster dito eh.” Natatakot na si Charmaine sa nangyayari kay Goodie. “Tss…” pinanlakihan siya nito ng mata. “Akala rin namin ni kuya noon, walang monster sa paligid. Pero alam mo ba kung ano nangyari? Bigla na lang siyang lumitaw!” “Tapos…tapos may dala na siyang baril…” kinusot nito ang mata na para bang bata. “Tinutok niya yun kay kuya…” umakto itong tumututok ng baril. “Sabi niya kay kuya, ‘Hindi mo na kami kayang guluhin ulit. At di mo na rin mapagtatakaan ang buhay ko!’ Tapos…BANG!" lumungkot ang ekspresyon ng mukha nito "Patay na si kuya…” nagsalita ito na tila ba wala na sa sarili. “Wala ka nang daddy,” humagikhik ito. “At ako? Wala na rin akong kuya. Hahaha, wala na akong kuya,” her tears burst again. “Wala na akong kuya…” “Goodie….” Tinangka niyang hawakan si Goodie upang aluin.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Huwag mo akong hawakan,” kumilos ito palayo sa kanya. “Papatayin mo rin ako di ba? Lumayo ka sa akin, pakiusap, wag mo akong patayin.” Parang takot na takot si Goodie kay Charmaine. “Goodie, Goodie, hindi kita papatayin. Tita kita di ba? Mas malakas sa akin eh, paano kita mapapatay?Di ba?” She was hopeless. “Please,” her eyes, begging. Goodie stopped for a moment. “Naguguluhan na ako eh, hindi ko na alam ang gagawin. Paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko na kalimutan na lang ang lahat pero…habang tumatagal, lalo akong hinahabol ng araw na namatay si Kuya Chad.” “Maayos din ang lahat.” Gusto niya itong bigyan ng pag-asa. “Charmaine!” tila may bigla itong naalala. Tiningnan siya ng dalaga, naghihintay sa sasabihin niya. “Pakasalan mo si Tito Wesley,” may pagsusumamo sa tinig nito. “H-ha?” Charm got confused. “S-si Don Antonio…papatayin niya ako. Papatayin niya ako pag di kayo kinasal.” Muling naguluhan si Charmaine.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“P-pero Goodie, matagal nang patay si lolo,” she wanted to give her aunt an assurance of safety. “H-hindi mo naiintindihan. Hinayaan niya ako dating mabuhay dahil sa’yo. Ang sabi niya, h-hindi niya ako papatayin dahil ako raw ang magiging collateral ng kasal ninyo ni Tito Wesley, gusto niya raw kasi na maging tunay na Villaroso si tito. Charm…” she gave her a frightened breathe. “Kapag hindi raw kayo nagpakasal kapag eighteen ka na, saka pa lang niya ako papatayin. Alam ‘yon ni Tito Wesley dahil lihim ko siya noong kinausap bago siya lumipad papuntang Germany. Charm, tulungan mo ako…tulungan mo ako.” Humagulhol na si Goodie. “Goodie.” nausal na lamang niya. Nayakap niya ito ng mahigpit.
Nakatulugan ni Charmaine ang pag-iyak matapos maalala ang araw na iyon. She already had had much today.

NAGISING siya sa mahihinang katok mula sa pintuan “Senyorita, kakain na raw po,” tawag ng isa sa mga kawaksi nila. Hindi siya sumagot. Kumatok itong muli. “Senyorita, pinapatawag na po kayo ni Senyor Wesley,kakain na raw po kayo.”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Nakaramdam siya ng pagkairita dahil sa narinig na pangalan. “Hindi ako nagugutom.Pakisabi na lang ‘yan sa amo mo. Makakaalis ka na.” She said sarcastically. Wala nang kumatok kaya marahil ay umalis na ang katulong. Mayamaya’y may kumatok muli. “Ano ba, sabi nang hindi ako nagugutom eh!” pagalit niyang sigaw. Itinabon niya ang unan sa mukha niya “Pati ba ako’y idadamay mo na sa galit mo?” nagsalita ang kumatok. Hindi na ito nagabalang magpaalaman sa kanya upang papasukin. Natigilan ang dalaga, pagkuwa’y inalis ang unang nakatabon sa kanya at umupo sa kama. “Yaya Romina,” she uttered. “Mabuti naman at naalala mo pa ako, hija.” The folk said in return. Umupo ito sa gilid ng kama niya. Nangilid ang mga luha ng dalaga.Niyakap niya ang tagapag-alaga at umiyak sa kandungan nito. “Sa tingin ko’y nakaranas ka ng paghihirap sa pinanggalingan mo. Kita mo nga’t nangayayat ka. Mugtong mugto pa iyang mata mo.Ikaw talagang bata ka, bakit naman kasi

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

naisipan mo pang umalis?” hinagod nito ang likod ni Charmaine. Ang totoo’y ikinukubli lamang din nito ang nangigilid na nitong luha. Hindi nagsalita si Charmaine ngunit lalong humigpit ang pagkakayakap niya rito. “Na-miss ko ho kayo yaya.” Mayamaya’y sambit niya. “Gayundin ako, hija. Saan ka ba naman kasi nagpupuntang bata ka ha?” Kumalas siya sa pagkakayakap dito bago sinagot ang katanungan. “Yaya, galing ho ako sa bahay nila Daddy. Yung totoo kong daddy? Doon po ako tumira habang wala ako,” pagbabalita niya sa matanda. Bumakas ang pagkabigla sa mukha ng matanda. “Kina... Richard?” hindi ito makapaniwala sa narinig. Marahang tumango si Charmaine. “G-ganoon ba, aba eh, m-mabuti kung ganoon, sa mga tamang kamay ka naman pala n-napunta,” pilit ngumiti ang matanda. “M-mauna na ako at marami pang gagawin sa kusina.” Bahagyang lumungkot ang dalaga. “S-sige ho,” she said sadly. Nanginig ang tuhod ng matanda ngunit pinilt nitong hindi iyon ipahalata sa dalaga.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

NAKARAMDAM ng pagkagutom si Charmaine pagsapit ng hatinggabi. Ipinagpalagay niyang tulog na ang mga tao kaya naman nagdesisyon siyang lumabas ng kuwarto at tinungo ang kusina. Nakapatay ang ilaw sa kusina ngunit may liwanag pa rin sa sofa na nakatulong sa kanya upang mabanaag ang mga bagay roon. Kumuha siya ng makakain sa refrigerator. Akma na siyang hahakbang patungo sa lamesa nang… “RAAAWR!!!” May batang bigla na lamang lumitaw sa harapan niya Muntik na niyang nabitiwan ang pagkaing hawak. Humagikhik ang bata. Tinakpan pa nito ng kamay ang bibig. Nahintakutan si Charmaine dahil dito. “S-sino ka? A-at anong ginagawa mo rito?” “Ako?” sabi ng bata. Tila naaninagan niyang itunuro nito ang sarili. “Oo, ikaw nga,” pagtataray niya sa bata. “Ako si Jonathan Stephen Fabrigas Villaroso. Ikaw anong pangalan mo, miss Taray?” inosente nitong sagot. Ngumisi ito matapos sabihin iyon.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

CHAPTER 5 “J-JONATHAN Stephen…” halos bulong na lamang ang ginawa niyang pag-ulit ng pangalan nito. She took a deep breath. Hindi niya matuloy ang pag-ulit ng buong pangalan ng bata kahit gustuhin niya. Hindi, hindi totoo ‘to. Pilit niyang isinisiksik sa isipan na hindi totoo a ng mga nangyayari ngayon. “An-ano na nga ulit pangalan mo?” tinanong niyang muli ang bata. Umaasang babawiin ang pangalang narinig “Ay, si Ate,bingi. Ako po si Jonathan Stephen Fabrigas Villaroso, anak nina--.”hindi “Nathan,anak,ikaw ba yan?” a woman’s voice interrupted the boy’s talk. Naglalakad ito mula sa guest room. “Mommy!” “Sssh, natutulog na ang mga tao rito,” saway ng babae sa mahinang boses, nangangambang baka magising ang mga tao sa mansyon. Nilapitan nito ang anak at saka pa lamang naramdaman ang presensiya ni Charmaine.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Ah, C-Charmaine,i-ikaw pala yan,” she stutteringly said, not expecting to see Charmaine at that time of night. “Pasensiya ka na sa anak ko huh, makulit lang ‘to pero mabait naman.” Gustong itanong ng dalaga kung sino ang batang kausap niya,at kung sino ang ama ng nito ngunit tila umuurong na ang dila niya hindi pa man siya nagsisimulang magsalita. Naguguluhan siya. Fabrigas?… si Ramon lamang ang nalalaman niyang nagmamayari ng apelyidong iyon. “Ohw, anak mo pala ang batang yan. Nice name he got here. Cute siya huh, number two ng pangit,” pinili niyang hindi ipakita ang tunay na nararamdaman, “Sya nga pala, ibibigay ko na lang ‘tong pagkain sa kanya,” inilapag niya ang hawak na plato sa lamesa, “Kawawa naman kasi, hindi niyo naman yata pinapakain ng matino, o kaya naman, hindi niyo siya tinatrato ng maayos kaya hayan, kailangan pang magtago sa hatinggabi para lang makakain,” pinilit niyang gawing mataray ang boses niya. She just hoped she acted it right. “H-hindi totoo ang sinasabi mo, mahal ko ang anak ko.” Dinepensahan naman ni Hannah ang sarili. “I didn’t ask you to explain anything,” she disgustingly looked at the child, “And besides, I don’t really care who he is.” But at the back of her mind, there’s a craving to know how that child is related to Ramon -- her first love who broke her heart. “Hoy pangit! Mommy ko ang sinasabihan mo ng ganyan!” pagalit na biglang nagsalita ang bata, nanlilisik na ang mga mata nito sa galit.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Okay,” she said in sarcasm in return, “ I’ll leave, nakakatamad kasing makipag-usap sa inyo.” She then went upstairs leaving their faces in annoyance.

NAPALAKAS ang pagkakasara ni Charmaine sa pintuan dahil sa galit na bigla niyang naramdaman. Agad niyang tinungo ang kama at isinalampak ang katawan dito. She closed her eyes.

“Hindi ko yun dapat ginawa.” Bumuntong hininga siya.
At sino ba talaga si Hannah? Wala siyang maalalang Hannah sa mga naging girlfriend ng daddy niya, and she’s too old to be Ramon’s woman.

At… JONATHAN STEPHEN FABRIGAS VILLAROSO JONATHAN STEPHEN FABRIGAS VILLAROSO JONATHAN STEPHEN FABRIGAS VILLAROSO
Paulit-ulit niyang inusal ang pangalan ng bata. Ang daming tanong na pumapasok sa isipan ng dalaga habang ginagawa iyon.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

May anak ba si Ramon? O anak ito ng daddy niyang si Wesley?

“Jonathan Stephen Fabrigas Villaroso, sino ka ba talaga?” she whispered herself a
question before she finally went back to sleep.

Kinabukasan…
“YAYA Romina, bakit ang dami pong tao sa labas?” agad na tanong ni Charmaine sa tagapag-alaga nang makita ang kumpol ng mga tao sa gate na tila naghihintay ng kung sinumang lalabas ng mansion upang kausapin ang mga ito. Naabutan niya ito at sina Wesley na nakaharap na sa hapag ng pagkain. “Naku hija, mga apo ni Pandora na walang magawa kundi i-chismis ang buhay ng may buhay. Aba eh, mula nang dumating dito sila Hannah’y di na sila tinantanan,” nakakibit-balikat na sagot ni yaya Romina. Tila sanay na ito sa araw-araw na pagpunta ng mga taong iyon sa mansyon. “Umupo ka na nga’t nang makakain na tayo,” niyaya nito ang dalaga pagkatapos. Sumunod naman siya. “Kumusta ang tulog mo Charm? Mabuti ba?” putol ni Wesley sa pag-uusap ng dalawa. “Oo,mabuti naman ang tulog ko, masama lang ang gising ko kasi nakita kita…daddy.” She sarcastically answered.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Pinili ni Wesley na balewalain ang sagot ng anak. “Beef steak, paborito mo ito di ba?” inabutan nito ng ulam ang dalaga. “May kamay ako, maaabot ko ang ulam na ‘yan kung gusto ko,” tiningnan niya ang kinilalang ama nang may pang-uuyam. “Sorry, hindi naman kasi ako disabled para gawin mo ‘to.” “Charmaine! Tama na! Sumusobra ka na!” pinagalitan siya ng tagapag-alaga. “Hindi mo dapat pinagsasalitaan ng ganyan ang ama mo, siya pa rin ang nagpalaki sa’yo.” “Nawalan na ako ng gana kumain, I think I have to go,” binitiwan na ng dalaga ang kutsara at akma nang tatayo nang… “Bad ka!!!” mabagsik na biglang sigaw ni Nathan. Binato nito ng fried chicken sa balikat ang dalaga. Galit na galit ang mukha nito. “Bad ka!!!” umiiyak na ulit ng bata. Agad naman itong pinigilan ni Hannah habang bakas na bakas sa mukha nina Wesley at Yaya Romina ang pagkagitla. “Nathan!” nasampal ni Hannah ang anak. “Say sorry to her!” labis n a kahihiyan ang naramdaman nito dahil sa anak. “No mommy, bad siya! Bad siya!” at tumakbo ito patungo ng kuwarto. “Charm.” Tumayo si Wesley at nagtangkang lapitan siya.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Huwag kang lalapit sakin...” pinagpag niya ang nabatong balikat. “Lumabas ka na lang at harapin mo na lang ang mga fan ninyo ng anak mo.” Pagalit niyang sabi bago tuluyang umalis at bumalik ng kuwarto niya. Nagkatinginan sina Wesley at Hannah. Napailing ang huli.

“WALA ba talagang balak umalis ang mga taong ‘yan?” tukoy ni Charmaine sa mga naghihintay na reporters at iba pang miyembro ng media na nasa labas ng gate habang tinatanaw sila mula sa pane ng bintana ng kuwarto nya. “Naku Hija, masyadong matiyaga ang mga tao sa media. Eh, limang araw na silang pabalik balik dito makausap lang sila Hannah, hindi pa rin sila natitinag,” sumagot ang kausap niyang si yaya Romina habang inaayos nito ang kubre kama ng dalaga. “Pero hamo’t magsasawa rin sila.” “Yaya…” inialis na niya ang atensyon sa labas ng gate at umupo sa couch na malapit sa kama niya. “Sino ho ba talaga si Stephen? Anong kaugnayan niya kay Ramon? Bakit nandito silang mag-ina? Bakit kailangan silang pag-piyestahan ng media?...yaya, iniwan ba ako ni Ramon …dahil sa kanila?” sunod sunod na tanong ang ipinukol niya sa matanda. Alam ng dalaga, may nalalaman ito. Naalala niya pa ang mga ikinilos nito bago naganap ang nakatakda sanang kasal nila ni Ramon.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Napatigil sa ginagawa ang matanda at malalim na buntong hininga ang pinakawalan nito bago muling nagsalita. “Anak ni Don Antonio ang batang iyon,hija.” Pagtatapat ng matanda.

CHAPTER 7 “S-SI Lolo?” gustong matuwa ni Charmaine dahil hindi naman pala anak ni Ramon o ng daddy niyang si Wesley ang bata. Ngunit hindi niya maalis sa sarili ang makaramdam ng pagkabigla at pagkagalit dahil sa nalaman. “Hah, ang galing naman ni lolo, parang apo na niya si Hannah pero pinatulan pa rin niya. Siguradong makati ang babaeng iyon kaya nangyari yun.” She forced a sarcastic smile. Hindi niya napigilan ang sariling emosyon. Tumalim naman ang tingin sa kanya ni Yaya Romina. “Hindi mo dapat pinagsasalitaan ng ganyan si Hannah. Biktima lamang siya…ng kapusukan at kawalang hiyaan ng abuelo mo…” napayuko ang matanda dahil sa labis na kalungkutan. “Charmaine, hindi kailanman ninais ni Hannah ang magkaroon ng kaugnayan kay Don Antonio… ngunit walang awa si Don Antonio…” may luha ng awa at poot na kumawala sa mga mata ni yaya Romina. “…ginahasa niya si Hannah… ng paulit-ulit…ni hindi man lamang niya inisip na may anak din siyang babae,” nakuyom nito ang kamao. “Magaling

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

siya sa pag-alis ng karapatan ng isang tao na mamuhay nang normal.” Humikbi ang matanda. Hindi malaman ni Charmaine ang magiging reaksyon sa sinabi ni yaya Romina. Ano nga bang dapat? Maawa kay Hannah? Umiyak din dahil sa awa? Magalit sa lolo niya? Wala siyang makapang emosyon dahil sa labis na pagkabigla. “Mas masama pa pala si lolo sa inaasahan ko,” Tila nawala siya sa sarili. Ang mommy niya, Ang daddy niya, Siya, Si Goodie At ngayon si Hannah.. Nasira ang mga buhay nila dahil sa lolo niya.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Kung alam mo lang kung gaano siya kasama,hija. Kinukuha niya ang anumang naisin niya, hindi nakararamdam ng takot kaninuman at pinapatay ang sinumang makitang nakaharang sa dinadaanan niya. Hindi siya kailanman natutong magmahal.” Mapait na sambit ni Yaya Romina. “Yaya,” namalayan na lamang niya ang pagpatak ng kanyang luha. “Gusto ko ho munang mapag-isa.” Mataman siyang tiningnan ng tagapag-alaga. At marahang tumango bago tuluyang umalis.

“Lolo…bakit?” nasambit niya sa kawalan habang patuloy pa rin ang pagdaloy ng luha
sa kanyang pisngi.

NASA tapat ngayon ng kuwarto ni Wesley si Charmaine. Apat na araw na ang nakararaan mula nang malaman ni Charmaine ang tungkol kay Hannah. Sa apat na araw na iyon, hindi niya alam kung ano ang pakikitungong ipakikita niya rito. Kaya pinili na lamang niyang iwasan ang babae at ang anak nito. Sa apat na araw ring iyon, hindi siya pinatahimik ng alaala ni Rex at ng banta sa buhay ni Goodie. Sunod sunod na paglunok at pagbuntong hininga ang pinakawalan ni Charmaine bago siya tuluyang kumatok sa pinto ng kinilalang ama.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Ilang katok lamang at bumukas na ang pinto. “Charmaine?” bakas sa mukha ni Wesley ang pagkabigla dahil sa di inaasahang pagbisita ng dalaga sa kuwarto niya. “Tuloy ka,may kailangan ka ba?” Tila hindi iyon pinansin ni Charmaine. “Daddy… bakit si Goodie pa?” natigilan si Wesley sa sinabing iyon ng dalaga. “Collateral?” she smiled in bitterness. “Bakit hindi mo ‘yun pinigilan? Daddy bakit?”kumawala ang luhang kanina niya pa pinipigilan sa pagdaloy. “Bakit ganun si lolo? Bakit kailangan may mamatay kapag hindi tayo kinasal?”she tried to wipe her tears to ease her pain. “At si Hannah, bakit kailangan niyang maranasan ‘yon? Ano pa bang hindi ko alam,ha,daddy?” pinukol niya ng napakaraming tanong si Wesley. Kailangan niya ng kasagutan sa mga katanungan niya. “P-paano mo nalaman ito?” buong pagtatakang tanong ni Wesley. Kuyom na ng binata ang kamao. She glared at him…

A moment of silence…
“Kay Yaya Romina… kay …Goodie.” She spoke at last. Pinipilit niyang huwag matinag ang tinging ibinibigay niya ngayon sa binata.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

He answered, “Goodie? Kilala mo na si Goodie?” naroon na naman ang pagkabigla sa tinig ng kinilalang ama. “Maging ako’y hindi ko rin alam, Charm. Kahit ako, naguguluhan.” Nevertheless, he answered her question with the answer he knew. “Si Goodie? Oo,kilala ko siya Daddy, buddy ko na ‘yon nung bata pa man ako…di ba?” sagot niyang tila nagsasabi kay Wesley na alam din nito kung ano ang ibig niyang sabihin. “Kahit ang totoong daddy ko nga eh…nakita ko na rin ang litrato niya…at si… Rex, we…” she seriously looked at Wesley. “I fell in love with him…not knowing that he’s my uncle.” Nasuklay ni Wesley ng kamay ang buhok dahil sa sinambulat ng kinilalang anak. Bahagya nitong tiningala ang kisame at ibinalik ang tuon sa dalaga. “Mab-mabuti naman at nakilala mo na pala sila…mabuti at nalaman niyo rin ni Rex…hindi pala kayo pwede.” He spoke again. Bagaman hindi nito nais maniwala sa mga narinig. “Oo,” matabang niyang sagot. “Masakit…kung alam mo lang kung gaano kasakit ang mawala ang isang tulad niya sa buhay ko. Mahal ko siya daddy,Mahal na mahal ko si Rex pero hindi pwede. Hindi pwede.” She voiced in sorrow. Her tears continuously flowed. Parang sinaksak ng libo libong tabak ang puso ni Wesley. “Hindi ‘to dapat nangyari sa’yo.” May pagsisi sa tinig nito. Tama ka dad, hindi dapat nangyari ito,pero anong magagawa ko? Nangyari na nga diba?” she bit her lower lip.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Wesley Villaroso… hindi ko gusto ang gawin ‘to pero alam kong ito lang ang tanging paraan para matapos na ang lahat ng ito… “…magpakasal tayo. Sundin na lang natin si lolo, daddy,ayokong mawala si Goodie.” She hopelessly said. Words saying they had no other option.

CHAPTER 8 THEY wanted to have a quiet and secret wedding, but the thought won’t come in their minds now. Madaling pumutok ang balita na ikakasal ang dalawang Villaroso. Marami ang nagalit at kumwestyon sa legalidad ng kasal. Marami rin naman ang nahipo ang kuryosidad sa tunay na dahilan ng kanilang pagiisang dibdib. There were people who wanted to sue them as well, thinking that they would only promote immorality to the society. Indeed, Villaroso-Villaroso Nuptial was said to be the Wedding of the Century. Unfortunately, in a not-so-good manner.At para sagutin ang lahat ng mga tanong na ipunupukol sa kanila, pati na rin para linawin ang pangalang nadungisan ng mga

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

espekulasyon, nagdesisyon silang mag-organisa ng Press Conference isang linggo bago ang kasal. Nagpasya sila Charmaine na mag-check-in sa Hotel Uno isang araw bago ang presscon. Nais kasi nilang umiwas sa mga taong maaring humarang sa kanila kung sakaling dadaan pa sila sa main entrance ng hotel.

KANINA pa siya nagpapakawala ng mga buntong hininga. Nakatitig lamang siya sa labas habang nakatayo sa tapat ng bintana ng kuwartong tinutuluyan niya ngayon. Nais niyang sabihin sa sarili na ayos lang ang lahat at ang kailangan lamang niya ay sagutin ang lahat ng tanong na ipupukol sa kanya ng mga reporter ngunit palagi siyang natatalo ng mga dagang pilit na naglalabasan sa kanyang dibdib. Tinungo niya ang salamin at tiningnan ang sariling replika. Nakatingin lang siya sa sariling imahe ngunit hindi siya magkaroon ng lakas upang gumalaw. Nanghihina pa rin siya dulot ng kabang nararamdaman. Maganda ang babaeng nakaharap sa kanya ngayon. Her face was a resemblance of Villaroso and Dela Cruz. Nakalugay ang bahagyang kinulot niyang buhok. Ang bilugan niyang mata na katangi-tanging namana niya sa kanyang ama’y nilagyan ng manipis na guhit ng eye liner. Nakasabit naman sa kanyang tainga ang dalawang pares ng hikaw na hugis bituin. Ang

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

ilong niya’y sintangos ng sa kanyang ina- katamtaman lamang. At ang labi niyang kulay rosas ay lalo pa ngayong nakapanghihikayat dahil sa pulang lipstick na inilagay niya. Ngunit sa kabila ng magandang mukhang iyon ay ang pusong nahihirapan dahil sa sitwasyong kinahaharap niya ngayon.

“Ang malas mo,” pumatak ang mainit na likido mula sa kanyang mga mata. “Napakamalas mo,” ilang beses na nga ba niyang nasabi ang bagay na ‘yan sa sarili niya?
“Bakit ikaw pa?” mababakas sa mukha niya ang paghihirap. Ngumiti siya ng mapait.

“Ikakasal ka na, Charmaine,” dahan-dahan niyang hinawakan ang salamin at itinapat ang
mga daliri sa mukha niya.

“Sana maging masaya ka…sana dumating din ang araw na maging malaya kang magmahal,” hinaplos haplos niya ang mukha sa replika. “Sayang ‘no, sayang kayo ni Rex,”
pakiramdam niya ngayon, hindi na sya kailan man magkakaroon ng karapatang umibig sa tamang lalaki. Kailan nga ba siya nagkaroon ng karapatang umibig sa tamang lalaki? May kumatok mula sa pintuan. Naalimpungatan siya sa kanyang mga iniisip. Binawi niya ang kamay mula sa pagkakahaplos sa salamin at sumagot sa pagkatok. “Tuloy,” she kindly said. Nakaharap pa rin siya sa salamin. Nilingon niya ang pinto.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Isang babaeng nakasuot ng uniform ng isang chambermaid ang iniluwa ng pintuan. Sa tantiya niya’y nasa dalawampu hanggang dalawampu’t limang taong gulang na ito. “Ma’am, pinapatawag na po kayo, magsisimula na raw po ang PressCon,” magalang na tumawag ang katulong. Ngumiti siya rito bago siya muling nagsalita, “Sige,susunod na lang ako,” “Sige po, sasabihin ko na lang po sa kanila na susunod na lang po kayo. Maraming salamat po,” sinenyasan niya ito na tila ba nagsasabing “Walang anuman,” bago ito tuluyang lumabas ng kuwarto. Sinipat muna ng dalaga ng tingin sa salamin ang sarili bago tuluyang nilisan ang kuwarto.

NAGING maingay ang lobby ng Hotel Uno dahil sa dami ng mga reporter na dumalo sa PressCon. More or less, there were one hundred fifty media men surrounding the place. Binubuo sila ng mga kolumnista ng malalaking news and magazine publications dito sa bansa at maging ng mga taga-ibayong dagat na nakikisimpatya sa popularidad ng business tycoon na si Wesley Villaroso. Pati ang mga reporter ng iba’t ibang sikat na TV Networks here and abroad were also present. Mabuti na lamang at isinara ang lugar mula sa publiko kaya magiging eksklusibo pa rin ang Press Conference.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Walang tigil ang pagkislap ng mga camera at ang pag-uulat ng mga field reporter na nag-ko-cover ng naturang conference. Bukod doo’y may mga mikroponong nakatapat sa kanilang apat. Naghihintay na gamitin sa pagsagot ng mga tanong. Nakaupo si Wesley sa gitna ng mahabang lamesa. Kalmado lamang ang mukha nito habang ikinukubli ang tunay na emosyon para sa napipintong pagbubunyag ng tunay na pagkatao. Katabi ng binata sa gawing kanan si Charmaine. Hindi tulad ng sa ama, mababakasan siya ng pagkabalisa at kaba. Ang totoo’y hindi niya alam ang gagawin bagaman inihanda na niya ang sarili sa mga tanong na maaaring marinig. Si Hannah naman ang nasa gawing kaliwa ni Wesley. Katabi rin ng dalaga ang anak na si Nathan. Katabi naman ni Nathan si Yaya Romina. Lihim na tiningnan ni Charmaine si Hannah. Nervousness and fright were painted on her face. Natitiyak ni Charmaine na hindi sanay si Hannah sa mga ganitong pagtitipon.

ISANG baklang kolumnista mula sa Phillipine Bulletin ang nagsimulang magtanong sa kanila.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Mr. Villaroso, you look more handsome in person,” he started with a compliment. Napahagikhik ito matapos sabihin iyon, “Anyways, Mr. Villaroso, balita ko, mga babae pa raw ang mga nanliligaw sa’yo at pinapadalhan ka pa nila ng kung anu-ano-- like flowers and chocolates. Is that true?” Saglit na hindi sumagot si Wesley. A sudden commotion of people talking up roared all over the lobby, and they only stopped when Wesley held the phone. “Maraming salamat po sa compliment,” ngumiti ang binata sa nagtanong. Para naman itong kiniliti dahil sa ngiting ibinigay ng binata rito. “I think those women are only generous toward me, and I hope there’s nothing beyond that,” he answered the question of what he hoped of those women. Napakagat ang naturang baklang reporter sa kuko nito bago muling nagtanong. Perhaps, it’s one of his mannerisms when he would feel excited. Lumiyad ito nang konti sa kinauupuan. “Eh? If that’s so, why didn’t you choose from those women? Why do you need to marry your daughter?” he gave Wesley a sweet smile. “And… we all know that this marriage is against the law. Thanks to your wealth, people are afraid to file a case against you,” a female TV reporter from ACD News beside the gay columnist added.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Namuo ang pagkairita sa mukha ni Wesley dahil sa sinabi ng dalawang reporters. He took a sigh to hold his composure. “We all have reasons for doing things,” he started to answer, still trying to stay his cool. He made a short pause. “I can never choose who to love… but this…” he pointed his heart, “...the Villaroso clan made its way to make a huge name in the industry… and to gain riches…” he lingered his eyes around the place and made a quick glance of the people there. “But I have never wanted to use the wealth of Villarosos for that kind of thing you’re talking of,” he looked at Charmaine, he smiled at her,so as she. Hesitatingly.

She wanted to steal a look of another direction but she just can’t. “I’m going to marry this beautiful lady I’m looking at now because of love…” dinampian nito ng halik ang noo ng dalaga. Bagay na ikinagulat nito. Napatingala rito Charmaine, at napalunok pagkatapos. He gave her a gentle smile. “But Mr. Villaroso, that is still against the Philippine Constitution. You can’t just say you’re both in-love so you’ll marry each other all of the sudden. You could be reprimanded by a case against incest,” another member of the press interposed. Uproar of contradiction to their plan of marriage was heard at the hotel’s lobby.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Ano ba kayo?!” natahimik ang lahat sa biglaang pagsigaw ni Hannah. Napatayo ang babae dahil sa galit. She even slabbed the table. “Wala na ba talaga silang karapatan magmahal?! Huhusgahan niyo na lang ba kaagad sila?!” galit na galit ang tinig nito. Hindi ito sanay sa ganitong mga pag-uusap kaya naman pinipilit nitong manahimik na lamang ngunit hindi rin nito maaatim na pagsalitaan ng ganoon sila Wesley. “Bakit? Naitanong niyo na ba kung totoo bang anak ni Wesley si Charmaine, o kung nagkaanak nga ba talaga si Wesley?! Akala ko ba matatalino kayo? Bakit hindi niyo gamitin yun ngayon?!” Pakiramdam nito nilalamon ang kabuuan nito ngayon ng kahihiyan.Subalit alam nito ang pakiramdam ng isang pusong nagmamahal ngunit maraming din nagsasabing hindi ito malaya. Iyon ang naramdaman nito noong makilala si Don Antonio. She was then in-love with another man. Everybody stopped and an occurrence of silence went through the place. “Ms. Fabrigas,naiintindihan po namin na nais lamang ninyong ipagtanggol s i Mr. Villaroso at Ms. Villaroso lalo pa’t galing sila sa kilalang angkan ng mga negosyante,” finally, a male field reporter from MMF News broke the hush. He stood from his chair and walked toward the five people, while still speaking. “However, we couldn’t deny the fact that even if we take into consideration that they are not blood related, he is for sure an adopted child of Don Antonio Villaroso. Hence, they still can’t be married as stated in Republic Act 386 of our constitution. It will be a null marriage if ever. This PressCon’s talk of their marriage is actually a double dutch,” he stretched his hands as though saying all the things talked of were nonsense. Other people there gave him a nod of agreement, while others murmured. “What we are really up to

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

know is …if who is that child,” he pointed Stephen, “And how come that that young lady,” he pointed Hannah, “became Don Antonio’s… whore? Or…is she his… concubine?” “Napakatalas ng dila mo hijo,” an old woman’s voice spoke. “Ngunit nais ko lamang linawin na hindi kailanman naging ganap na Villaroso ang anak kong si Wesley.” may himig ng galit ang boses nito.

DUMAKO ang paningin ng mga tao sa entrance ng lobby. Wesley was taken aback by the old woman’s sudden appearance. Confusion was painted on Hannah and Charmaine’s face while Yaya Romina smiled. The child beside her didnn’t have any ideas of what was really going on. “Hindi kailanman naging Villaroso ang anak ko!” sumigaw ang matandang babae habang nagtatangkang lumapit sa lamesang kinaroroonan nila Wesley. Nakatingin lang si Wesley habang papalapit sa kanya ang matandang babae. Naglalaro sa isipan ang alaalang habambuhay nang tatak sa kanyang pagkatao.

“SAAN kayo galing ni Charmaine?” agad sumalubong sa mag-ama ang tanong ni Don Antonio pagdating na pagdating nila ng mansion. Aristokrato itong nakaupo sa couch ng sofa nila.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Karga ni Wesley ang noo’y tatlong taong gulang na si Charmaine. “Sa park ho,papa, namasyal kami nitong bata,” pagdadahilan ng binata. Nagdalawang isip siya kung sasabihin nga ba sa Don na ang totoo’y iniiwan niya ang bata sa tunay nitong ama sa tuwing pumupunta sila ng park ngunit alam niyang hindi iyon magugustuhan ni Don Antonio. “Napapadalas yata ang pamamasyal ninyo nung bata, Wesley,” tumayo mula sa kinauupuang couch ang Don at tumayo sa harap ng binata. May pagdududa sa mga mata nito. Pilit kinalma ni Wesley ang sarili. “I just want to be closer to my daughter, papa.” He reasoned. Lalong humigpit ang pagkakahawak niya sa bata. Napahawak ang matanda sa balbas nito at hinagod hagod ito habang matamang kinikilatis ang mukha ng binata. Nais nitong matiyak kung nagsasabi nga ba talaga siya ng totoo. Wesley decided to wear blank emotion then. “I told you, Wesley, I have never wanted you to be that child’s father,” he reminded him of what he says everytime Wesley says those words. “But that’s the role I should play on this child’s life,” he countered. Nais niyang ipaalala sa matanda na iyon ang ibinilin sa kanila ng korte matapos alisan ng karapatan si Richard sa bata dahil sa pagtatangka nitong patayin ang matandang Villaroso.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“That’s the role they want for you,” paglilinaw ng matanda. “But I never said what I want.” Lalong sumeryoso ang mukha ni Wesley at sa unang pagkakataon ay gumanti siya ng masamang tingin sa ama. “Ano hong ibig ninyong sabihin, papa?” seryoso niyang tanong sa matanda. Tila nakalimutan na rin niya ang bigat ng batang karga niya. “I have never wanted you to be that child’s father,Wesley. I want you… to be her husband when she get into her right age.” Ngumisi ito matapos sabihin iyon. Nagulantang ang binata dahil sa binitiwang salita ni Don Antonio, at sa unang pagkakataon ay nginitian niya ito ng matabang. “Papa, alam ninyong hindi pwede ang sinasabi ninyo, isa rin hong Villaroso ang bata.” Pilit niyang ipinaintindi sa ama ang kahibangan ng nais nitong mangyari. Saglit na tumahimik ang don bago ito muling nagsalita. “Ngunit hindi ka naman isang tunay na Villaroso, Wesley.” Mayamaya’y wika nito. Nagimbal si Wesley sa sinabing iyon ng ama. Hindi niya ngayon malaman kung nagdadahilan lamang ba ito para ipagtanggol ang kagustuhan o kung nagsasabi ito ng totoo. “P-pero papa, kahit anong mangyari’y hindi maaari ang sinasabi ninyo, isa rin ho akong Villaroso dahil inampon ninyo ako. We’ll be comitting incest if we will do what you

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

want. At napakabata pa ni Charmaine para pagplanuhan ng katulad nito ang buhay niya.” Wika ng binata na pilit binubuksan ang isipan upang intindihin ang ama. Puminta ang kalungkutan sa mukha ng matandang Villaroso dahil sa sinabi niya. “Sana nga’y naging Villaroso ka na lang.” Naroon ang pag-aasam na sana nga’y naging tunay na anak na lamang nito si Wesley. Disin sana’y hindi na nito kakailanganing gawin pa ang mga pina-plano. Lalo namang naguluhan si Wesley. Iniisip niyang marahil masyado lamang naapektuhan ang ama dahil sa mga nangyari kay Elaine lalo na ang biglaang pagkamatay nito. Gumalaw si Charmaine kaya’t naalala niyang karga niya pa rin pala ito. “Paumanhin papa, ngunit kailangan ko pa hong iakyat sa kuwarto si Charmaine,” lihim siyang umapuhap ng emosyon sa mukha ng ama ngunit nabigo siya. Nakatingin lamang ito sa kanya. Umakma siyang kumilos patalikod ngunit biglang nagsalita ang matanda. “Alam kong alam mong hindi ako ang tunay mong ama, Wesley,” labag sa kaloobang sambit ni Don Antonio. "But I have always wanted a bond between us. And this is the only way I know to make that bond." Sa unang pagkakataon ay nakakitaan ni Wesley ng pangingilid ng luha ang isang taong kinikilala niyang may matigas na puso.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Ilang beses kong hiniling sa iyong ina na pirmahan ang adoption paper mo noong sanggol ka pa lamang ngunit hindi ko siya napapayag. Kulang na lamang ay ipapatay ko siya,” nakuyom ng matanda ang kamao. Nais nitong iparating kay Wesley ang pagkabigo dahil hindi ito nagtagumpay na mapapirma ang ina ng binata noong tangkain siya nitong ampunin. Hindi nagsalita si Wesley. Naguguluhan siya sa mga nangyayari. “Kailangan ko na hong dalhin si Charmaine sa kuwarto niya.” Nasabi na lamang niya sa nanghihinang boses. “Anak…” nagdalawang isip ang don kung pipigilan ba ang anak o hahayaan na lamang muna siyang makapag-isip. “Sana’y maunawaan mo rin kung bakit gusto kong ikasal ka sa apo ko." Tumango lamang si Wesley at binawi na ang tingin sa ama. Tumungo na siya sa kuwarto ng bata.

MAINGAT niyang inihiga si Charm sa kama nito. Nang maihiga na’y hindi niya napigilang pagmasdan ang mukha ng nahihimbing na bata. Nasa mukha nito ang kawalang muwang sa lahat ng mga nangyayari sa paligid. Hinaplos niya ang pisngi nito. Naaawa siya sa bata dahil maaaring lumaki rin itong tulad niya na hindi nakikilala ang mga tunay na magulang.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Lalo pa siya ngayong nagkaroon ng dahilan upang tulungan ang tunay na ama nito na lalo pang mapalapit sa anak. Ayaw niya kasing sapitin din nito ang kung anumang naranasan niya.

KINABUKASA’Y agad na kumuha ng private detective ang binata upang ipahanap ang tunay niyang mga magulang. Kasabay noon ay patuloy pa rin siya sa pagtulong na magkita ang mag-amang Richard at Charmaine. Makalipas ang dalawang buwan, nakapagbigay ng lead ang private detective na mayroong isang Anastacia Ocampo na minsang nagpaampon ng anak. Ayon sa detective, malaki ang posibilidad na ito ang kanyang ina lalo pa’t dating nagtrabaho sa Candour ang asawa nito. Agad na pinuntahan ni Wesley ang kinaroroonan ng naturang babae. Nakatira ito sa isang maliit na barong-barong na nakatayo sa isang slam area. Hapis na mukha ng isang babae ang namasdan ni Wesley sa una nilang pagkikita at di pa man sya nakalalapit ay napagmasdan na ng binata ang pagpatak ng luha nito dahil sa pagdating niya. Nakasuot ang babae ng isang bulaklaking duster na sa unang tingin ay mahihinuha nang luma dahil sa maliliit na tagpi at tahi nito. Naka-tsinelas lamang ng luma ang babae. “Wesley, anak, ikaw na ba ‘yan?” sinalubong siya nito ng tanong sa gumagaralgal na boses. Nasa mga mata nito ang pangingilala sa kanya.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Kayo ho ba si Anastacia Ocampo?”pinilit ng binata na maging kaswal ang kanyang tinig ngunit habang papalapit ang babae’y lalong tumindi ang pagsidhi ng damdaming anak ng binata. Hinayaan lamang niya ito nang bigla siya nitong yakapin. “Ikaw nga ito anak. Ang laki mo na,” bumitaw ito sa pagkakayakap sa anak. She then cupped his face. “…at kamukhang kamukha mo ang ama mo,” patuloy lamang ang pag-agos ng luha nito sa bawat salitang namumutawi mula rito. “Sayang lamang at hindi mo na siya makikita…”mapait nitong wika. Tiningnan ng babae ang mukha niya habang nakahawak pa rin sa kanyang mukha. Hindi kumikilos ang binata ngunit nakaramdam siya ng pagkasabik sa pagmamahal ng isang ina. “Naku, ano ba ‘tong pinagsasabi ko? Hana’t pumasok nga muna tayo sa loob,” mayamaya’y sabi ng babae. Pinunasan nito ang luha gamit ang duster na suot nito. Bahagyang pagtango lamang ang naisagot ni Wesley. Hinayaan lamang niya ang babae nang igiya siya nitong papasok ng barong barong nito.

MALIIT lamang ang barong-barong na iyon kung titingnan mula sa labas ngunit tila lumalaki ito ‘pag nakita na ang kabuuan ng loob nito. Marahil dahil sa interior design na ginamit dito.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Iisa lamang ang sala at hapag-kainan nito. Pagpasok pa lamang ng bahay ay agad nang bubungad ang isang silya na katapat lamang ng pintuan. Sa tabi nito ay isang lamesa na pinaghahapagan ng pagkain. Sa gilid niyon ay may isa pang silya. Sa taas naman niyon ay ang sawaling dingding na nagsisilbing pader ng kabahayan. Mula roon ay may nakasabit na picture na kung sisipatin ay malalamang luma na. Tumayo siya sa tapat ng litratong iyon. Nasa litratong iyon ang isang lalaki na may kargang bata sa kanang braso, sa tantya niya’y nasa lima o pitong buwan na ito; ang kaliwang kamay naman nito’y nakahawak sa katabing babae. Nakatayo sila sa harap ng kanilang bahay. Sa unang tingin ay masasabi ng sinumang makakikita sa litrato na isa silang masayang pamilya dahil na rin sa hindi maitatangging ningning sa kanilang mga mata. “Kamukha mo ang iyong ama,hindi ba?” bumalik sa kanyang ulirat si Wesley matapos siyang mapukaw ng litrato. Hindi niya sinagot ang katanungan ng ina. “Ako ho ba ang batang iyan?” sa halip ay iyon ang naitanong niya. “Oo, ako iyong babae…at siya naman ang iyong ama.” Tukoy nito sa lalaking may karga sa kanya sa picture.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Ano hong ikinamatay niya?” naisipan niyang itanong. “Si Papa ho ba? Siya ba ang nagpapatay sa tunay kong ama?” he tried to think of what he may feel if she would say ‘yes.’ “Hindi anak,” malungkot na kinuha ni Anastacia ang litratong nakasabit sa dingding. Ginawaran nito ng paghaplos ang mukha ng asawa. “Namatay siya matapos masaksak noong minsang nagkaroon ng away sa lugar na ito.” Nangingiyak nitong pagsasalaysay. Kumunot ang noo ng binata, “Kung ganoon, paano ho ako napunta sa poder ng mga Villaroso?” Nagpakawala muna ng malalim na buntong hininga ang matandang babae bago muling nagsalita. “Noong mamatay ang iyong ama, wala akong nalapitan kundi si Romina. Siya ang humingi ng tulong noon sa mag-asawang Villaroso para sa akin. Agad namang nagbigay ng tulong sila Donya Victoria dahil kilala silang pilantropo. Noong gabing dumalaw sila sa burol ni Rogelio, iyon din ang araw na nakita ka niya anak.” Sa puntong iyon, hindi na napigilan ng ina ang lalo pang pag-agos ng luha kasabay ang paghikbi. “Ang gabi ring iyon ang nagsimula ng kalbaryo ko anak. Sukat nang makita ka niya’y inasam na niya ang makuha ka. Sa tingin ko’y masyado siyang nadala sa kasabikang magkaroon ng anak na lalaki lalo pa’t hindi na siya maaaring magkaroon ng anak.”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Bakit hindi ninyo ako inilayo sa kanya?” walang himig ng galit sa sinabing iyon ng binata ngunit natitiyak ng matandang babae na nais niya ng kasagutan. Itinaas nito ang tingin sa anak. “Sanggol ka pa lang noong mamatay ang iyong ama at wala akong alam na trabaho. Natakot ako na hindi kita mabigyan ng magandang kinabukasan kaya hindi na ako nagatubiling pumayag nang lapitan ni Don Antonio. Ngunit maniwala ka anak, hindi ako kailanman pumayag na mawalan ng karapatan sa iyo kaya hindi ako pumirma sa papeles na inilahad nila sa akin noong binalak nilang ampunin ka.” “Ano hong ibig ninyong sabihin?” “Inalok nila ako ng malaking halaga noon, pirmahan ko lang ang adoption paper mo, ngunit hindi ako pumayag. Alam kong hindi kita kayang bigyan ng magandang kinabukasan kaya hiniling ko na lamang sa mag-asawa na kupkupin ka na lamang kahit…kahit hindi ako pumayag na magkaroon ng papeles upang pumagitan sa atin. Pumayag naman sila sa kondisyong hindi na ako magpapakita sa iyo. Kahit masakit sa akin bilang ina, lumayo ako. Lumayo ako anak,” napayakap ito nang mahigpit sa picture frame na hawak kasabay ang pag-alala sa araw na huli nitong makita ang sanggol pa noong anak. Hindi nagsalita si Wesley ngunit nakuyom niya ang kamao habang pinagmamasdan ang pagluha ng inang nawalay sa kanya ng dalawampung taon. At ngayo’y mawawalay na naman sa kanya. Namayani ang saglit katahimikan.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Hindi niyo na sana ginawa ang bagay na iyon,” basag niya sa katahimikan. “Gusto ko lang makita ang mukha ng inang nang-iwan sa akin. Kontento na ako ngayon.” ‘Yon lamang ang nasabi niya at mabilis na siyang lumabas ng bahay. Tinangka syang habulin ng ina ngunit hindi nito nagawa dahil sa bilis ng pagkilos ng anak.

BUMALIK sa kasalukuyan ang ulirat ni Wesley. “Anak,” nakalapit na pala sa kanya ang babae. Nakatayo na ito sa tapat niya. Patuloy pa rin ang walang tigil na pagkislap ng camera. “Ginang,” lumapit sa matanda ang isang security guard. “Paumanhin ngunit hindi ho kayo maaari sa lugar na ito. Lumabas na po tayo,” wika ng lumapit security guard. “Hijo, nakikiusap ako sa iyo, nais ko lamang makausap ang anak ko,” pakikiusap dito ng matanda.. “Pasensiya na ho pero--.“ Naputol ang mga sasabihin ng security guard nang…

“Ginang,kayo ho ba ang tunay na ina ng sikat na negosyanteng si Wesley Villaroso?”nagtanong ang isang kilalang kolumnista ng dyaryo. Naging sanhi iyon upang dumugin ang matandang babae ng iba pang miyembro ng media.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“May you please tell us how Mr. Villaroso became not a ligitimate child of Don Antonio Villaroso? How was he not adopted then?” a reporter from a foreign network asked. “Why did you appear just now?” “How are you related with the Villarosos?” “Are you one of Don Antonio’s mistresses?” “Bakit ngayon lang po kayo nagpakita sa anak ninyo?” “Where were you all these times?” “Ano pong masasabi ninyo sa nalalapit na pagpapakasal ni Wesley kay Charmaine?” “Any reactions for the Villaroso-Villaroso Nuptial controversy?” They flooded the old woman with questions, forgetting the answers they may get from the four people on the table about Hannah and the sudden appearance of her son, and even the reasons how it happened that Charmaine was not really a daughter of Wesley Villaroso. Or even of the mystery of Don Antonio’s fatherhood over Stephen Jonathan Fabrigas Villaroso.

CHAPTER 9

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

KANINA pa tinitingnan ni Charmaine ang sarili sa salamin pero hindi pa rin siya nakukontento sa mukha niya. She was thinking that she needed to be beautiful. She really needed to be beautiful. “Hannah, parang hindi yata pantay ‘yung eyeliner ko. Mas…mas makapal yata yung sa kanang mata ko eh,” nag-aalangan niyang sabi kay Hannah. Hiniling niya talaga kay Wesley na ito ang mag-ayos sa kanya sa araw ng kasal. She would feel more comfortable if Hannah would do the make-up and she trusts the lady’s skill since she once worked in a beauty parlor before she had Nathan. “Ano ka ba Charmaine, wala ka bang tiwala sa akin? Siyempre hindi ako dapat magkamali sa pag-aayos ng bride ‘no. Tama lang ang pagkakalagay ko ng eyeliner mo.” Natatawang sagot ni Hannah. “G-ganun ba? Eh, yung buhok ko? Ayos lang ba yung pagkakakulot?” muli siyang nagtanong. Ayaw niyang maging pangit ngayon. Dapat siya ang pinakamaganda, ayaw niyang mapahiya. Lalo na sa kanya. “Haaay,oo naman. Alam mo, kahit naman hindi ka mag-make-up, ikaw pa rin ang pinaka-maganda sa mata ni Wesley,” nakangiting sagot ni Hannah. Ngumiti si Charm, “Eh, sa tingin mo, magiging maganda rin kaya ako sa paningin ni Rex?” may pag-aalala sa tinig niya. “H-ha?” biglang napawi ang ngiti sa labi ng kausap.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Sa tingin mo kaya, magustuhan niya pa rin ako?” she took a sigh. “C-Charmaine, can you still hear yourself? Best man siya, at hindi groom!” Napalitan ang ngiti ni Hannah nang hindi maipaliwanag na galit. Hindi nito inakalang si Rex pa rin pala ang laman ng isipan ni Charmaine. “Charm,wake up! Hindi kayo pwede okay? Tito mo siya at kahit anong gawin mo, baliktad baliktarin mo man ang mundo, tito mo pa rin siya!” gustong sumabog ngayon ni Hannah. ‘Kung alam mo lang Charm,kung alam mo lang.’ The bride-to-be was astonished of Hannah’s reaction. Maybe because she thought it was quite too much. “Alam ko naman yun eh. G-gusto ko lang namang maging maganda sa tingin niya…Hannah, mahirap siyang kalimutan,napakahirap,” mahina niyang sabi habang pinipigil ang pagpatak ng luha. “One month…is not enough,” she hopelessly added. Napatakip si Hannah ng mukha. She took a deep breath, trying to understand Charm’s situation. “Ikaw naman kasi…” hinawakan nito ang dalaga sa buhok nang maalis nito ang kamay sa mukha. “Naiintindihan naman kita eh,kaya lang…” gusto na nitong sabihin kay Charmaine ang nalalaman pero pinigilan nito ang sarili. Tinapik-tapik na lamang ni Hannah ng mahina ang buhok ni Charmaine sa halip na ituloy ang sasabihin. “Ayos na rin naman siguro ang make-up mo,” unconsciously, tears flowed from her eyes. “Huwag kang iiyak ha, masisira ang beauty mo, ikaw pa naman ang dapat na pinaka-maganda mamaya,” pinilit nitong iwasan na gumaralgal ang boses.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“S-sige, lalabas na ako ng kuwarto, kailangan ko pang ayusan ang sarili ko…at ang anak ko,” tiningnan nito sa huling pagkakataon si Charm. Alam nitong pinipigilan lamang niya ang luha sa pagdalisdis. Bahagyang pagtango lamang ang itinugon ni Charmaine. Dahan-dahang naglakad si Hannah palabas ng kuwarto, mayamaya pa’y nakatakip na sa mukha nito ang kaliwang kamay. Isang hingang malalim ang pinakawalan nito bago ito tuluyang lumabas ng kuwarto. Naiwan naman si Charmaine na gulong-gulo sa mga nangyayari sa buhay niya Pakiramdam niya namatayan siya sa halip na ikakasal.

“Kailan ka ba magiging masaya?” she whispered to her own reflection.

ISANG buwan lamang ang inilaan nilang panahon para sa preparasyon ng kasal. Maikling panahon lamang iyon kaya inisip ng mga tao na masyado nilang minamadali ang kasal ngunit may kaunting panahon na lamang din si Wesley. It was indeed a short span of preparation but they had the best known wedding coordinators and organizers that made the wedding preparation go well. Isang linggo bago ang kasal, sinabi ni Wesley kay Charm na si Rex ang gagawin niyang bestman.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Pagkagulat ang unang rumehistro sa mukha ni Charmaine noong una. Ngunit habang papalapit ang kasal,napalitan ang damdaming iyon ng pananabik na muling makita ang dating nobyo. At kahit bawal, hindi niya pa rin maalis sa sarili na isiping mahal niya pa rin ito. Sumapit na lamang ang araw ng kasal na ito pa rin ang iniisip niya kaya nga ganoon na lamang ang ikinilos niya habang inaayusan siya ni Hannah.

DUMATING ang oras ng kasal. Magaganap ito sa Immaculate Cathedral, sapat na ang laki ng simbahan para sa humigit-kumulang na isandaang taong dadalo. Kabilang ang mga sikat na personalidad sa larangan ng negosyo at pulitika. Napapalamutian ng mga puting bulaklak ang lugar. A wedding ambiance covered the whole cathedral. One thing Charmaine liked about the media was,at least,they respected the Villarosos’s request for privacy. The people seemed to be excited of the Villaroso-Villaroso Nuptial but Charm. The grand entourage begun. The minister stood at the center front, while Wesley stood at the right side near the altar.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

The bridesmaids, with their scorts, marched down the aisle to the altar. The maid of honor and bestman followed. Rex stood beside Wesley. Six flower girls marched next, with Nathan after them as the ring bearer. And at last, Charmaine went out of the bridal car and stood at the door of the church. She wore a tube wedding gown embedded with glittering beads. She also wore a veil covering her face. The gown looked simple but it was what she wanted. She still looked elegant, nevertheless. Unang hinanap ng mga mata niya ang mukha ni Rex. At hayun ito… Ito pa rin ang Rex na minahal niya. Si Rex pa rin…si Rex na laman pa rin ng puso niya. Gusto ni Charmaine na magtama ang mga paningin nila pero… Kahit nakagawi sa kanya'y sa ibang direksyon ito nakatingin. Paulit-ulit na niyang sinabi sa sarili ang huwag maluha pero parang pakiramdam niya’y hindi na niya kaya. Pinili niyang ituon ang paningin sa mga taong naroroon upang mapigilan ang napipintong pagpatak ng kanyang luha.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Nakatingin lamang ang mga ito sa kanya, naghihintay na mag-martsa siya patungo sa groom. She took a deep breath and decided to begin marching. Pero bago pa man siya makagawa ng hakbang ay pamilyar na kanta ang bigla na lamang tumugtog mula sa kung saan. Inilibot niya ang paningin sa simbahan hangga sa iginawi niya ang tingin kay Wesley. May hawak na itong mikropono. Nakita niyang tinapik ito ni Rex sa balikat bago ito nagsimulang humakbang ng mabagal palapit sa kanya.

Too many billion people Running around the planet
Nagitla si Charmaine sa ginagawa ngayon ni Wesley.Kumakanta ito habang patungo sa kanya! Nagulat din ang mga taong naroroon ngunit hindi maikakailang amazed sila sa ginagawa ni Wesley. Hindi siya makapaniwala na gagawin ito ng kinilalang ama. Hindi niya alam kung ano bang sasabihin niya.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Pakiramdam ni Charmaine namamanhid ang buo niyang katawan dahil sa pagkagulat, at kahit gusto niyang maglakad patungo rito’y hindi niya magawa.

What is the chance in heaven That you'd find your way to me?

KAHIT si Wesley ay hindi makapaniwala sa sarili. Ngunit ito lamang ang naiisip niyang paraan upang iparating sa babaeng minamahal ang nararamdaman. And his thoughts gave him more courage to continue singing. Having a golden voice was one of his gifts but he has never thought to sing in front of public…if not because of love.

“Hindi ko kailanman inisip na darating ka sa buhay ko. Hindi ko kailanman inisip na mamahalin kita. Kung pwede lang turuan ang puso.” Tell me what is this sweet sensation? It's a miracle that's happened Though I search for an explanation Only one thing it could be
Unti-unti na siyang lumalapit sa kinaroroonan ng dalaga. May belo man sa mukha nito’y naaananigan niya ang mga tanong sa mukha nito.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Matagal ko nang sinasabi sa sarili ko na hindi kita dapat mahalin. Pinilit kong ibaling sa iba ang nararamdaman ko, pero…hindi ko kailanman makakayang pigilan ang kapangyarihan ng pag-ibig.” That I was born for you It was written in the stars “Palagi ko noong itinatanong sa isipan ko kung bakit kailangang mawala pa sa akin ang mga tunay kong magulang, kung bakit kailangang mapunta ako sa pamilyang kahit kailan ay hindi ako naging masaya.Ngunit alam ko na kung bakit Charm…I was born to meet you... and love you.” Yes, I was born for you And the choice was never ours It's as if the powers of the universe Conspired to make you mine “Maraming beses kong inisip kung paano ba tayo mapupunta sa pagkakataong ito. Siguro nga, tadhana na natin ang ikasal. Tadhanang hindi natin pwedeng pigilan. Gagawin ko ang lahat para mahalin mo rin ako.” And til the day I die, I bless the day that I was born for you

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Kaunting panahon na lang Charm. Alam ko,dapat matagal ko nang ginawa ‘to. Dapat matagal ko nang sinabi ang lahat sa’yo, matagal pa sana. Pero patuloy kong ipagpapasalaamt ang araw na minahal kita.”
Sa mga puntong iyo’y narating na niya ang kinaroroonan ng dalaga. Ngumiti siya rito ng may pagmamahal. Naroroon pa rin ang pagtataka sa mukha ng mapapangasawa. She forced herself to smile back.

Too many foolish people Trying to come between us None of them seem to matter When I look into your eyes
Iginiya niya ang dalaga patungo ng altar. He held her hands. Nagtataka ma’y nagpaubaya lang si Charmaine sa gusto niyang mangyari. Hindi nito alam kung bakit pero tila nahihirapan ang damdamin nito ngayon. He looked at her lovingly while they were marching along the aisle.

“Alam kong marami ang tutol sa kasal natin. Alam kong marami ang galit sa akin dahil mahal kita. Maaaring ikabagsak ko ang pagmamahal na ‘to pero…mahal kita at hindi na ‘yan

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

kailanman magbabago. Masilayan ko lang ang mukha mo, pakiramdam ko makakaya ko na ang lahat…dahil mahal kita.”

Now I know why I belong here In your arms I found the answer Somehow nothing would seem so wrong here If they'd only realize “Hindi ko noon alam kung anong mayroon sa mga nangyari sa buhay ko. Charm…kung alam mo lang kung paano mo sinagot ang mga tanong na iyon. Hinding hindi ko kailanman pagsisisihan na ikaw ang minahal ko.” That I was born for you And that you were born for me And in this random world, This was clearly meant to be What we have the world could never understand Or ever take away “Simula pa lang ito Charm. Alam ko, marami pang parating na pagsubok sa atin. Alam ko, malabo pa ngayon na mahalin mo ako, pero gagawin ko ang lahat para masuklian mo rin ang pagmamahal ko. Sana, maintidihan din nila kung bakit kailangan nating gawin ito.”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

And till the day I die I bless the day that I was born for you “Ikaw lang ang babaeng nagpakaba ng puso ko,Charm. Ikaw lang ang naglagay ng takot sa puso ko--Takot na mawala ka sa buhay ko. Siguro, iniisip mo ngayon na sana’y hindi mo na lang ako nakilala. Pero…magalit ka na sa akin,dahil…palagi kong pasasalamatan ang kapalaran dahil minahal kita.
Namalayan ni Wesley na pumapatak na pala ang luha niya. Sa puntong iyo’y narating na nila ang altar at nakaharap na sila sa pari. He turned to her, and looked at her as though he’s not wanting her to disappear on his sight.

What we have the world could never understand Or ever take away And as the years go by Until the day I die I bless the day that I was born for you “Akala ko noon kaya kong pigilin ang puso ko na mahalin ka…hindi pala. Charm…mahal kita..mahal na mahal kita. At hanggang sa oras na mamatay ako, patuloy pa rin ang pagmamahal na iyon. Salamat, dahil nakilala kita. Salamat dahil pinupunan mo

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

ngayon ng kasiyahan ang mga huling sandali ng buhay ko… mahal kita. Mahal na mahal
kita.”

"IF ANYONE here has any reasons as to why these two should not be joined in Holy Matrimony, let him speak now or forever hold his peace." The priest said to start the ceremony right after Wesley ended his song. Sandaling natahimik ang paligid ng simbahan. Hindi matiyak ni Charmaine kung bakit pero sa likod ng isip niya'y ang paghiling na sana'y walang pumigil sa kasal. Isang bagay na labis niyang pinagtatakhan sa sarili. Makalipas ang ilang sandaling paghihintay ay walang tumayo o dumating upang tumutol kaya muling nagsalita ang pari. Lihim iyong ipinagpasalamat ng dalawa.

NAGSASALITA ang pari pero parang lumulutang lang ang wisyo ni Charmaine. Parang hindi niya nga naiintindihan ang mga sinasabi ng pari. Hindi pa rin kasi talaga siya makapaniwala na ginawa iyon ni Wesley. She took a glance at him. Nakatingin lang ito sa pari at matamang nakikinig. Hinihiling niya ngayon na sana, dumating din ang araw na mahalin niya rin ito. Sapat na ang mga kabutihang ginawa ng kinilalang ama para hilingin niya ang bagay na iyon.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

"I require and charge you both, here in the presence of God, that if either of you know any reasons why you may not be united in marriage lawfully, and in accordance with God's Word, you do now confess it." Nauntag siya sa mga iniisip nang marinig ang sinabi ng pari. Nagkatinginan sila ni Wesley. Napalunok ang dalaga. Naghihintay lamang ang pari sa maaaring sabihin ng dalawa. Sinibulan si Charmaine ng alinlangan. Bakit nga ba siya dapat magpakasal? Pwede naman sigurong protektahan na lang si Goodie ng pulisya diba? Pero paano kung pati ang mga ito'y naimpluwensyahan na pala ng lolo niya bago pa man ito mamatay? Paano kung nabalaan na pala sila? Biglang nagsulputan ang mga tanong sa isipan niya at di man lang niya magawang sagutin iyon sa sarili. Lihim siyang napailing at nagpakawala ng napakalalim na buntong hininga. Muling nagsalita ang pari nang walang nagsalita sa kanilang dalawa.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Lumipas ang ilang sandali at kinailangan na nilang bigkasin ang wedding vows nila. Sa puntong iyon, hindi tiyak ng dalaga kung mapapanindigan nga ba niya ang mga sasabihin. "Since it is your intention to enter into marriage, join your right hands, and declare your consent before God and his Church," the priest spoke.

There was a moment of silence between the couple...
"I,Wesley Villaroso," nagsimulang magsalita ang binata. Hindi alam ni Charmaine kung bakit pero pareho silang nagpigil ng tawa matapos sabihin ni Wesley ang buong pangalan nito. She also heard a sudden commotion aback them. "I,Wesley Ocampo," binawi rin ng mapapangasawa ang unang pangalang binanggit. They both smiled. He took her hand and continued to speak while inserting the ring on her finger, "...take you Charmaine Villaroso to be my wife, my partner in life and my one true love. I will cherish our friendship and love you today, tomorrow, and forever. I will trust you and honor you,I will laugh with you and cry with you. I will love you faithfully through the best and the worst, through the difficult and the easy. What may come I will always be there. As I have given you my hand to hold, so I give you my life to keep, so help me God." Natapos na si Wesley ngunit tila hindi makapagsalita si Charmaine. Pakiramdam niya,labag sa kalooban niya ang mga sasabihin. Tumingin lamang sa kanya si Wesley. His eyes were begging her to continue their vow.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

She took a deep sigh again before she begun to speak. "I,C-Charmaine Villaroso,take you Wesley O-Ocampo," she didn't expect herself to stammer. Siguro'y dahil sa hindi siya sanay na Ocampo ang gamit nitong apelyido. She was used of knowing him being Wesley Villaroso,her dad. Ngunit hindi siya sigurado kung iyon nga ba ang tunay na dahilan. She continued to speak, and this time,she tried not to stammer, "...to be my hhusband, my partner in ...life... and my one true l-love. I will cherish our friendship and love y-you today, tomorrow, and f-forever. I will trust you and honor you, I will laugh with you and cry with you. I will love you f-faithfully through the best and the worst, through the difficult and the easy. What may come I will always be there. As I have given you my hand to hold ...so I give you my life to keep ...so help me God," quite funny though,she didn't help herself but to statter with few words. They then held each other's hand and together,they vowed, "Entreat me not to leave you, or to return from following after you, for where you go I will go, and where you stay I will stay. Your people will be my people, and your God will be my God. And where you die, I will die and there I will be buried. 'Till death do us part." Isang tipid na ngiti ang sumilay sa dalaga matapos nilang sabihin iyon. "What God has joined, men must not divide..." "...And by the power vested upon me, I now proclaim you husband and wife" the priest turned to Wesley, "You may now kiss the bride."

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Muling nagkatinginan ang dalawa. Biglang namayani ang pagkailang sa pagitan nila. Ang mga dumalo nama'y nag-aabang sa paglalapat ng mga labi ng bride at groom na kinilalang mag-ama nang matagal na panahon. Unti-unti inilapit ni Wesley ang mukha sa dalaga. Napalunok naman ito. Gusto ni Charmaine na ilayo ang mukha ngunit alam niyang gagawa lamang siyang lalo ng mapag-uusapan ng mga tao. She decided to close her eyes and waited for his kiss. On the other hand, Wesley's hesitating if he would continue the kiss. She closed her eyes but there was this feeling in him dictating not to kiss her. He stopped for moment and pondered for a while. Then he made a decision. He moved his face closer to hers, …and they shared their first kiss.

ISANG linggo na rin mula nang ikasal sila Wesley at Charmaine at isang linggo na rin silang nagpapanggap na "happy newly wed couple" lalo pa't nakabuntot pa rin sa kanila ang mga miyembro ng media. They didn't have a honeymoon. They reasoned Candour. Mag-asawa ang tingin sa kanila ng mga tao kapag nasa labas sila ng mansion. Inihahatid nila minsan si Nathan sa school, minsan nama'y dumadalaw si Charmaine sa

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

opisina ng asawa ayon na rin sa suhestiyon nito. Nais kasi ni Wesley na maging pamilyar na ang asawa sa pamamalakad ng Candour dahil balak nitong ilipat sa asawa ang pagiging presidente ng kompanya. Napagkasunduan din nila na babalik ng pag-aaral si Charmaine sa Hunyo. Ngunit ang lahat ng iyon ay parte lamang ng pagbabalat-kayo upang mapangalagaan ang nagkaroon nang lamat na pangalan ng mga Villaroso. Ang totoo'y hindi nagkaka-imikan ang mag-asawa sa loob ng mansion. Iisa ang kama nila sa kuwarto ngunit sa sofa natutulog si Wesley, ang kuwartong iyo'y ang dating kuwarto ni Wesley. Nagkakasabay sila sa pagkain ngunit hindi naman sila nag-uusap, umiimik lamang sila upang sagutin ang mga musmos na tanong ni Nathan.

"GANITO na lang ba talaga tayo palagi?" isang gabi'y hindi na napigilan ni Wesley na komprontahin ang asawa. Katatapos lamang nilang maghapunan noon at paakyat na ng hagdan papunta ng kuwarto nila. Hindi sumagot si Charmaine,bagkus ay tuloy tuloy lamang ang ginawang paghakbang patungong kuwarto. "Hindi ba pwedeng mag-imikan naman tayo? Kahit ngayon lang?" muling nagtanong ang lalaki ngunit hindi pa rin siya sumagot.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

"Charm,sagutin mo naman ako," hinawakan niya ang braso ng asawa.Sa mga puntong iyo'y nasa tapat na sila ng kuwarto nila.

MATALIM na tingin ang ibinigay sa kanya ni Charmaine. "Bakit? Pwede pa ba nating ibalik ang dati?" sininghalan siya nito. "Kapag nag-usap ba tayo,maayos na ang lahat? Malaya na ba ako?" matigas niyang sabi. "Patawarin mo ako, kung may magagawa lang ako para baguhin ang sitwasyon natin ngayon,matagal ko nang ginawa ‘yon." He loosened his hold. "May magagawa ka Dad...ah hindi, my beloved husband pala," she said in full bitterness, "Kung noon pa lang, ibinigay niyo na ako sa totoo kong daddy,hindi na sana 'to mangyayari. Hindi na sana manganganib ang buhay ni Goodie. Hindi na sana natin kailangang magpakasal," she added in sorrow. "Alam mo...sana...hindi na lang 'yong totoo kong daddy ang namatay," hindi niya namamalayan ngunit pumatak na pala ang kanyang luha. "Sana...sana ikaw na lang, para wala nang naging dahilan si lolo para gawin yun. Bakit ba kasi hindi pa ikaw ang namatay?" hindi niya inaasahang masasabi niya ang mga bagay na 'yon ngunit wala siyang balak na bawiin ang mga sinabi. Saglit na hindi nakapagsalita si Wesley. Nakatingin lamang ito sa asawang lumuluha. Nababasa nito ang galit sa mga mata niya.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Mayamaya'y marahan itong tumango at tipid na ngumiti. "Tama ka, dapat ako na lang," pilit nitong pinigilan ang pag-iinit ng mga mata.Napayuko ito. Saglit na katahimikan... "Ako na ngayon si Charmaine...Villaroso...Ocampo," tumawa siya ng pilit. "Pero kahit ganoon, hindi kita kailanman mamahalin, hindi kita kailanman magugustuhan. And you'll never deserve my respect," mariin niyang dagdag. "Sweet dreams, honey,” she finally opened the door and entered their room.

Chapter 10 NAKAALIS na si Wesley nang magising siya. Mula nang huli silang mag-usap ay hindi na muling nagtangka si Wesley na kausapin ang asawa. Iniisip kasi nito na marahil ay mas mabuti na ang sitwasyon nila ngayon. Hindi man sila nag-uusap,hindi naman nila kailangang ungkatin pa ang nakaraan. Bumangon siya at akma nang aalis ng kama niya ngunit napukaw ng isang picture frame ang atensyon niya. Picture nila ni Wesley nung kasal nila. Ngumiti siya nang mapait dahil sa pagkakakita niya rito.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

"Dalawang beses ka nga palang nagsuot ng traje de boda," sabi niyang tila kinakausap ang sarili sa litrato, "Sayang lang kasi di natuloy 'yung una, tapos hindi mo pa mahal 'yung pangalawa. Kawawa ka naman." She taunted herself. "Nathan?! Nathan?!" naalarma si Charmaine sa biglang pagsigaw ni Hannah kaya agad siyang lumabas ng kuwarto ngunit bago siya tuluyang lumabas ay ginawaran niya muna ng huling sulyap ang picture nila ni Wesley. She dashed to Hannah and Nathan's room. "Anong nangyari?" agad niyang tanong nang makitang nakahandusay ang bata sa sahig habang yakap ito ng ina. "Hindi ko alam...hindi ko alam," humahagulhol na sagot ni Hannah. "C-Charm dalhin natin siya ng ospital," she begged. They rushed the child to the nearest hospital.

BALOT sila ng pangamba habang naghihintay sa labas ng Emergency Room. Naglalaro ngayon sa isipan ni Hannah ang mga pagkukulang sa anak. Ang galit na tinanim niya rito dahil sa ama nito. Ang pag-iwan niya rito ng limang taon dahil sa galit na iyon. Binalikan niya ang anak para punan ang mga pagkukulang niya bilang ina.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Pero ngayon... Bakit ngayon pa?

"Huwag naman po sana. Huwag ngayon," nausal ng luhaang ina.
"Ate Hannah,ano po ba talagang sakit niya? Bakit siya hinimatay?" may himig pagaalalang tanong ng katabing si Charmaine. Umiling iling si Hannah. "Hindi ko alam. Hindi ko alam Charm," tinitigan niya ito. "Hindi naman kasi ako ang nag-alaga sa kanya noon eh." May pagsisisi sa sinabi niyang iyon. Napakunot ang noo ng dalaga. "Anong ibig mong sabihin?" Hindi na nakasagot si Hannah dahil lumabas na ang doktor mula sa kuwarto. Agad nila itong sinalubong. "Sino ho ang ina ng bata?" tanong ng doktor nang makalapit na sa kanila. Binaba nito ang stethoscope mula sa tainga. "Ako po," sumagot si Hannah. "Ano po ba talagang sakit ng anak ko?Bakit…bakit siya hinimatay?" nagmamakaawa ang mga mata niya para sa kasagutan. "Ikinalulungkot ko hong sabihin ngunit may brain cancer po ang anak ninyo misis, yet hopefully, maaari pa ho natin iyong agapan." Malumanay na pagbabalita ng doktor.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Tigagal si Hannah dahil sa narinig. "H-hindi ho Doc,nagkakamali lang kayo," umiling iling siya ng marahas. "Hindi ho pwedeng mangyari 'yan,” muli na namang pumatak ang luha mula sa kanyang mga mata. "Ikinalulungkot ko ho,magdasal na lamang po tayo na gumaling pa siya," mahinahong wika ng doktor. "Paano misis,marami pa ho akong pasyente,mauna na ho ako." Nagpaalam na ang doktor matapos maipaalam ang sakit ni Nathan. Hinawakan siya ni Charmaine sa balikat para dumamay,"Maaayos din ang lahat ate." Muling umiling si Hannah, "Charm...may cancer ang anak ko. Paano magiging okay ang lahat?" she hopelessly said. Pakiramdam niya,gumuho ang mundo niya dahil sa sakit ng anak. "Gusto ko pang bumawi sa anak ko,pero bakit ganito. Bakit parang kukunin din siya agad sa akin?" "Ate, sabi naman ng doktor,may pag-asa pa siya diba? Maniwala na lang tayo roon. May awa ang Diyos." Pagbibigay pag-asa ni Charmaine sa kanya. "Sana nga,Charm. Sana nga..." napayakap siya rito at ibinuhos ang luha ng isang inang nahahapis. HINAGOD ni Charmaine ang likod ni Hannah upang kumalma ito. Itinuon niya ang atensyon sa pag-alo kay Hannah kaya hindi niya namalayan ang paglapit ng isang taong malapit din sa bata.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Gayon na lamang ang lakas ng tibok ng puso ni Charmaine nang mapalingon sa pamilyar na bultong papalapit sa kanila. Hindi niya maintindihan kung bakit pero tila nagbalik ang lahat ng alaala sa pagitan nila. Gusto niyang tumakbo palayo at iwan sila ni Hannah ngunit hindi siya makakilos. Pakiramdam niya tumigil ang oras at hayun siya tulala na naman at hindi mapigilan ang mapalunok. Ang huling namalayan niya'y nasa harap na nila ito. Humahangos. Hindi niya inaasahan ang muling makita ito, kaya hindi niya napigilan ang sarili na manlaki ang mga mata at makaramdam ng tensyon. "R-Ra…mon." Halos bulong na lang niyang banggit sa pangalan nito. Napakalas si Hannah sa pagkakayakap sa kanya nang marinig ang pangalan ng kapatid.

AGAD na humangos si Ramon sa ospital na pinagdalhan kay Nathan matapos siyang tawagan ni yaya Romina kanina. Maraming bagay ang nagsasalimbuyan sa utak niya habang binabagtas ang daan patungong ospital. Hindi pwedeng mawala si Nathan…

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Marami na siyang naisakripisyo para rito… Hindi pwede…

“Nathan…” nawika niya nang marating ang lobby ng ospital.
Agad niyang tinungo ang information table at tinanong ang kinaroroonan ng pamangkin. Sa labis na pag-aalala, hindi na niya nagawa pang ituon ang paningin sa mga taong nakakasalubong niya sa ospital. May nabunggo pa nga siyang isang batang naka-wheel chair. Wala siyang ibang nais kundi ang kaligtasan ni Nathan. Ang madagdagan pa ang buhay nito. Ang makasama siya nito sa mga huling sandali ng buhay ng bata. Walang ibang mahalaga para sa kanya ngayon kundi si Nathan. Si Nathan lang. Ngunit habang palapit siya nang palapit ng Emergency Room, isang pamilyar na bulto ang muli niyang nakita. Kayakap ito ng nakatatandang kapatid. Hindi siya maaaring magkamali…

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Si Charmaine nga ito. Dahan dahan siyang naglakad patungo sa kanila. He felt thankful that for a moment, she didn’t seem to notice his presence. Ngunit mayamaya’y nag-angat ito ng paningin. Naroon ang pagkagulat sa mukha ng dating kasintahan. Naroroon pa rin ang mannerism na paglunok at panlalaki ng mata nito sa tuwing nakararamdam ng pagkagulat. “R-Ra…mon,” narinig niyang usal nito. Hindi siya makapagsalita. Gusto niyang isiping namamalikmata lang siya. Ngunit heto… Kaharap nga niya si Charmaine. Ang babaeng una niyang minahal… Ang babaeng araw-araw ay laman pa rin ng isipan niya… Ang babaeng kasama niya noon sa pagbuo ng mga pangarap… Nobyang minahal niya nang husto,

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Nobyang kinailangan niyang ipagpalit para sa isang Jonathan Stephen Fabrigas Villaroso. Seemingly, a sudden memory flashed in him.

“FABRIGAS!” halos pasigaw na tawag sa kanya ng ama ng kasintahan nang makalapit kanya. “Sir?” nagtataka siyang sumagot nang tawagin siya ng ama ni Charmaine. “Can we talk?”

“KUMUSTA na si Hannah?” pagsisimula ni Wesley sa usapan nila. Nakaupo sila sa dalawang magkatabing swing sa park na madalas puntahan noon ng mag-ama. Napalingon ang binata sa senyor. Pagdaka’y binawi rin iyon at napayuko. “Hindi pa rin po siya bumabalik,” tipid siyang sumagot. “Yong bata,kumusta?” muling nagtanong si Wesley. “Sabi ng mga doktor maagapan pa naman daw po ang sakit niya,” gusto niyang maniwala sa sariling mga salita. “Kung kailangan mo ng tulong,narito lang ako.”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Malaki na ho ang naitulong ninyo sa amin. Sa pagpapalaki pa lang kay Nathan.” Wesley faced him, “Isa rin siyang Villaroso at may karapatan siyang mabuhay ng normal.” He smiled,then he turned his look at the sky. “Maraming salamat po.” “Walang anuman. You’ll make a good father, nagagampanan mo ang pagiging ama sa bata kahit hindi ikaw ang tunay niyang ama.” Wesley said. He looked at Ramon but returned his attention at the sky again after a while. A moment of silence… “Alam mo bang naaalala ko ang sarili ko sa’yo?” Wesley broke the silence. Nakatingin pa rin ito sa kalangitan. Ramon looked at him. “Bata rin akong naging ama kay Charmaine. Pinilit kong ilayo ang sarili ko sa kanya,ngunit habang tumatagal, napalapit siya sa akin. Hanggang sa nagising na lang ako isang araw na hindi na buo ang araw ko ‘pag hindi ko siya nakikita.” “Yun po ba ang dahilan kung bakit gusto niyo siyang pakasalan…kahit anak niyo siya?” Ramon asked but it sounded more of an accusation. “Alam mong hindi ako tunay na Villaroso, hindi ba?” Nakuyom ng binata ang kamao, “Opo.” May halong pagkamuhi sa tinig ng binata.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Fabrigas, alam mo ba ang pakiramdam ng taong mamamatay?” biglang naitanong ni Wesley bagaman hindi iyon ang paksa ng kanilang usapan kanina. Muling hindi nakasagot si Ramon. “Sa mga huling oras ng buhay niya, gusto niyang makaramdam ng pagmamahal,ng pagunawa,ng pagkalinga. Gusto niyang mabigyan ng atensyon. Araw-araw, natatakot siya na baka iyon na ang huli niyang pagkain ng agahan,pag-inom ng tubig,pag-ngiti…paghinga. Araw-araw,pinahihirapan siya ng sakit niya…unti-unting nanghihina …ngunit lumalakas dahil alam niyang may isang taong hindi siya kailanman iiwan,” his words were full of emotion. Saglit na napaisip si Ramon. Kapag nagpakasal ba sila ni Charmaine,matatanggap ba nito ang bata? Kaya ba nitong makakita ng isang batang nag-aagaw-buhay? Paano kung magkaroon na sila ng sariling anak ni Charmaine? Paano na si Nathan? “Ramon Fabrigas, kung talagang mahal mo si Charmaine, malaya ko siyang ibibigay sa iyo. Ngunit siguraduhin mo lang na hindi maapektuhan ang bata,” maya-maya’y nagsalitang muli si Wesley. This time,he stood from the swing and stood in front of Ramon, “Do you understand what I mean?” he asked firmly.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Y-yes, sir.” Wesley then left him, confused.

“ANO?! Nasisiraan ka na ba ng bait?! Hindi ka pwedeng umatras sa kasal!” agad na nagreact si Riz matapos sabihin ni Ramon sa mga kaibigan ng fiance na aatras siya sa kasal.Kasalukuyan silang kumakain ng ice cream sa Chowking. “Aba,pre, si Charmaine ang pinag-uusapan natin dito. Baka gusto mong basagin ko ang mukha mo,sabihin mo lang,” dagdag ni Ivan. He annoyingly slapped the table. “Ramon naman, huwag mo namang saktan si Charm oh,” Daisy added. Labis na nagaalala sa maaaring maging reaksyon ng kaibigan. “Ano na naman ba kasing kalokohan ‘to Ramon? It’s not funny,” Sarah added. Ramon took a sigh before he begun speaking again. “Mahal ko si Charmaine, alam niyo ‘yan. Pero,hindi ko rin pwedeng pabayaan na lang si Nathan.” Pagdadahilan niya. Gulong gulo siya ng mga oras na ‘yun. Matagal niyang pinag-isipan ang tamang gawin. Alam niya,masakit ang desisyong gagawin niya, ngunit iyon ang dapat mangyari.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“B-bakit hindi…hindi na lang kayo ang mag-alaga sa kanya?” suhestiyon ni Jessica. “Pero,Jess, hindi alam ni Charmaine ang tungkol kay Nathan diba?” nag-aalangang wika ni Jelly. “Paano kung hindi niya matanggap yung bata? Buti sana kung anak yun ni Ramon.” “Aissh, hindi ka ba nag-iisip?! Baka ipatapon pa yun ni Charmaine sa kangkungan kung anak nga yun ni Ramon!” sumabad si Ivan sa sinabi ni Jelly. Ito ang unang nakaalam noon ng tungkol kay Nathan nang minsan nitong pilitin si Ramon na umamin sa pinupuntahan ng mga hinihiram niyang pera rito. “Pwede ba,hindi ikaw ang kinakausap ko.” Pagtataray rito ni Jelly. “Ano ba yan,kailan ba kayo titigil sa bangayan ninyo?!” Sarah interrupted the two getting annoyed of them. “Paano na? Bakit naman kasi di mo sinabi sa kanya na may anak-anakan kang maysakit?” paninisi ni Daisy kay Ramon. “Dahil anak siya ni Don Antonio.” Malungkot na sagot ni Ramon. Hindi maikakaila sa mukha ng mga kausap ang pagkagulat. “T-that can’t be…”si Riz. “Imposible,”si Jessica. “Kailangan mo ngang pumili sa kanila,” si Sarah.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Aba,may asim pa si lolo…” Ivan commented. Nakatikim naman ito ng pambabatok mula kay Jelly. “Walang katinuan!” inismiran ito ni Jelly. “Haaay, ang hirap naman nito.” “My decision is final.Pero pakiusap, tulungan niyo ako sa pagpapaliwanag sa kanya.” Ramon begged them. “Kailan mo ba balak sabihin sa kanya?”-Ivan. “Sa kasal namin…” “Anak ng tinapa, lakas ng kapal mo bro,” nagsimula nang mainis si Ivan. “Gusto mong maging runaway groom?!” “Alam kong mas masasaktan siya kung sasabihin ko kaagad. Hindi niyo ba nakikita? Ngayon ko lang siya nakitang ganun kasaya. At hindi ko alam kung kakayanin ko bang makita siyang nasasaktan,” Ramon reasoned. “Haay, ang babaw mo,” inis na nagpakawala ng buntong hininga si Ivan. “Mas masasaktan siya kung sa kasal ka pa aatra,” Mayamaya’y tumayo ito at umalis. Unti-unti namang sumunod ang iba.

SINUBUKAN ni Ramon na sabihin sa kasintahan ang pag-atras niya sa kasal ngunit palagi na lang aiyang natatalo ng takot at ng masayang mukha ni Charmaine.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Marami siyang konsiderasyong isinaalang-alang ngunit lahat ng ‘yun ay tila biglang naglaho lalo na nang ma-ospital si Nathan isang araw bago ang kasal nila ni Charmaine. Naisip niya noon, pwede niya pang balikan si Charmaine anumang oras at kung totoong mahal nga siya nito,tatanggapin siya nitong muli. Ngunit si Nathan… Siya na lang ang meron ito,at gusto niyang buo ang pagmamahal na ibibigay sa may taning nang pamangkin. He needed to choose between Nathan and Charmaine.
Isang malakas na sampal ang nagbalik kay Ramon sa kasalukuyan.

CHAPTER 11 NASAPO ni Ramon ang nasampal na pisngi. “Bakit hindi mo sinabi sa akin ang tungkol dito? Bakit,ha, Ramon?” kay Hannah nanggaling ang mga tanong na iyon. “Ate--” nagtangkang magpaliwanag si Ramon ngunit agad naman siyang pinigil ng ate.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Kailan pa ‘to,ha?” gumagaralgal na putol ni Hannah sa mga sasabihin ng kapatid. “Kailan pa?!” “Tatlong taon na.” Napayuko ang binata. Tinitigan lang siya ni Hannah. Hindi ito makapaniwala. “T-tatlong t-ta…on?” nanghihina nitong ulit. Natutop nito ang bibig. Mayamaya’y tumawa ito na tila wala sa sarili. Hinawakan ito ni Charmaine sa balikat. “G-gagaling pa ba siya?” gusto nitong makarinig ng positibong sagot. Muling hindi nakasagot si Ramon. Ang totoo’y hindi niya rin matanggap ang katotohanan. “Gagaling pa ba ang anak ko, Ramon?!” pasigaw na muling tanong ni Hannah. “Ang sabi ng mga doktor...malala na ang sakit ni Nathan…at napakaliit na ng tiyansang gumaling pa siya,” mahinang sagot ni Ramon. Pakiramdam ni Hannah,gumuho ang mundo nito dahil sa sinabi ng kapatid. Ngayon na lang ito bumabawi sa anak ngunit bakit? Bakit kailangang mangyari pa ang bagay na ‘to?

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Ang daya mo Ramon … bakit hindi mo sinabi sa akin? Ako ang ina niya,” hindi mapigilan ni Hannah na sisihin si Ramon dahil sa mga nangyari. “Ang daya daya mo…” nasapo nito ang noo at pilit na pinakalma ang sarili. “Ikaw ang madaya ate…” may himig hinanakit na sagot ni Ramon, “…limang taon mo kaming iniwan. Alam mo ba kung gaano kahirap para sa isang trese anyos na binatilyo ang mag-alaga ng sakiting bata? Gabi-gabi na lang hindi ako nakakatulog sa kaiisip ng kakainin namin kinabukasan, maraming beses na narinig ko ang iyak ni Nathan dahil wala kaming makain. Kung ano-ano na nga lang ang trabahong pinasok ko para maitawid lang ang araw naming dalawa,” paglalahad niya ng mga hinanakit dahil sa mga naranasang hirap. “Araw-araw naghihintay kami na bumalik ka. Sabi mo babalik ka agad, ate,limang taon naming hinintay ang ‘agad’ na sinabi mo. Alam mo ba kung gaano kahirap para sa akin na malamang may sakit ang pamangkin ko?" nagsimula nang tumaas ang boses ng binata. "Marami akong isinakripisyo para sa kanya ate, ultimo kasal ko, ultimo babaeng pinakamamahal ko,iniwan ko para lang alagaan siya ate. Ikaw ang madaya ate,ikaw!” ito ang unang beses na napagsalitaan niya ang nakatatandang kapatid. Ngunit hindi na niya kaya pang kimkimin na lang ang sama ng loob niya para rito. Tila naman natauhan si Hannah. Nilapitan nito ang luhaan nang kapatid at niyakap. “Sorry, alam mo naman ang mga nangyari sa akin diba? Sorry, kung alam ko lang na magkakaganito, hindi sana ako nagpabulag sa galit ko,” hiniling nito sana’y maglubag na ang pakiramdam ng kapatid.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Patawarin mo rin ako, ate,nabigla lang ako.” Ganting wika ni Ramon na tinugon ang yakap ng nakatatandang kapatid.

HINDI alam ni Charmaine ang reaksyong dapat niyang iukol kay Ramon nang mga oras na ‘yon. Gusto niyang sisihin ang sarili dahil hindi niya inalam ang tunay na kalagayan nito. Gusto niya rin itong yakapin upang damayan. Sa isang iglap, nawala ang lahat ng galit na iniukol niya para rito. Ngunit alam niya ring hindi na niya maaari pang gawin ang nais niya. Iba na ang sitwasyon ngayon.

“ANG mabuti pa Charm, umuwi muna kayo ng mansion nitong si Ramon para kumuha ng mga gamit.” Suhestiyon ni Hannah. Kasalukuyan na silang nasa kuwarto ni Nathan. Ang sabi ng mga doktor, maayos na sa ngayon ang kalagayan ng bata ngunit kailangan pa rin nitong obserbahan. Gising na rin ito at nakakausap na bagaman nanghihina pa rin. “H-ha? Eh…hindi na kailangan, ako na lang,kaya ko nang mag-isa,” mabilis na tutol ni Charmaine na agad binalot ng pagkailang.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Marunong ka nang mag-drive?” tinaasan siya ni Hannah ng kilay. Nahahalata rin nito ang nararamdamang pagkailang ng dalaga. Lihim namang napangiti si Ramon. “H-ha? Eh…” napalingon siya kay Ramon ngunit agad ding ibinalik kay Hannah ang tingin. “Magpapasundo na lang ako sa asawa ko,” napalunok siya dahil sa kaba. “Ano ka ba? Nakalimutan mo na bang nasa business trip sa Cebu ngayon ‘yong tao? Sa Sabado pa ang balik nun ah,” nakakunot-noo nang pagpapaalala ni Hannah. “A-ah…” napangiwi si Charmaine. “Sasamahan na kita,” ani Ramon. Nakaupo ito sa gilid ng kama ni Nathan habang nakalingon sa kanya. “Oh,sasamahan ka na raw niya, sige na,umalis na kayo, gabi na oh,” Hannah insisted. Alas-otso na rin kasi ng gabi nang mga oras na ‘yun.Walang nagawa si Charmaine kundi ang tumango. “Mrs. Ocampo,” tawag ni Hannah sa kanya nang palabas na siya ng kuwarto. Nilingon niya ito. “May asawa ka na ha,misis.” “Opo…Ate,” tatango-tango niyang sagot na tila naintindihan ang nais sabihin ni Hannah.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“HINDI mo ba dala ang kotse mo?” puna ni Charmaine nang marating nila ang parking lot. Napansin niya kasing hindi dala ng dating nobyo ang kotse bagaman ang kotseng dala nila ni Hannah ang gagamitin nila ngayon. Dati-rati kasi’y palaging dala ni Ramon ang Jaguar XJ nito. Napahawak ng batok ang binata at bakas sa mukha nito ang pagkapahiya. “Eh…ang totoo kasi…” nahihiya itong napatingin kay Charmaine. “…hinihiram ko lang talaga ang mga gamit ko noon na ipinapakita ko sa’yo,” sabi nitong napakamot ulit sa batok, “…nahihiya kasi akong manligaw sa’yo noon. Ang yaman mo eh…wala naman talaga akong pambili ng kotse,” nakangiwi nitong dagdag, “Di ba, drawing lang ang nabigay ko sa’yo nung unang araw kong manligaw sa’yo?” pakiramdam ni Ramon,wala na itong mukhang maihaharap sa dating nobya. Napakunot ng noo si Charmaine. Maya-maya’y natatawang napangiwi. Paano nga ba naman niya makalilimutan iyon? Ang drawing na iyon ang pinakaunang bagay na ibinigay sa kanya ng lalaking una niyang minahal. “Ah…’yon pala iyon,” nasabi na lang niya habang tatango-tango. “Baka maipit na tayo ng traffic,” pag-iiba ni Ramon sa usapan kahit para rito’y

nonsense ang sinabi.
“S-sige,” she managed.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Pinagbuksan na ni Ramon si Charm. Habang nasa daa’y walang kibuan ang dalawa. Gustong magsalita ni Charmaine ngunit umuurong ang dila niya kapag gagawin na niya. Nag-iisip naman si Ramon ng topic na pwedeng simulan ngunit pakiramdam nito’y naba-blangko na ito sa tuwing naaalala nitong si Charmaine ang katabi. They were both tensed and feeling unease. Pareho nilang hindi alam ang kilos na dapat gawin o ang salitang dapat sabihin. Kaya sa huli’y nakarating na lang sila ng mansion nang hindi man lang nakapagbitaw ng kahit na anong salita. Pagdating nila ng mansion, nagpaiwan si Ramon sa receiving area habang umakyat naman ng kuwarto si Charmaine upang magbihis. Pagkuwa’y tumungo na siya ng kuwarto nila Nathan upang kumuha ng gamit ng mag-ina. Nang matiyak na wala na siyang nakalimuta’y nagdesisyon na siyang bumalik sa kinaroroonan ni Ramon upang makabalik na sila ng ospital. Pagbalik niya ng receiving area’y kausap na ni Ramon ang tagapag-alagang si Yaya Romina. Nakatayo sila sa tapat ng apat na steel chairs na nakapalibot sa isang maliit na round table sa porch ng mansyon. Parehong natahimik ang dalawa nang maramdaman ang pagdating niya at tila ba napaka-seryoso ng bagay na pinag-uusapan nila.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“O-oh,aalis na ulit kayo?” tanong ni yaya Romina sa kanya. Hindi matiyak ni Charmaine kung bakit ngunit tila may kinatatakutan ito. Inisip na lamang niya na siguro’y ganoon ang reaksyon nito dahil sinabi na rito ni Ramon ang tungkol sa kalagayan ni Nathan. “Oho, eh, kailangan po kasi naming makabalik kaagad sa ospital,” sagot niya. “Oh,siya, lumalalim na nga ang gabi,” wika ni yaya Romina. “Ramon, pwede bang mauna ka na muna sa kotse at may sasabihin lamang ako sandali sa batan g ire.” Pagdaka’y tuon ng matanda kay Ramon. “Sige ho,” tinungo na ng binata ang kotse. Muli’y nagtaka ang dalaga dahil sa ikinilos nito. Para kasing wala ito sa sarili. Nais niyang itanong sa dalawa kung bakit ganoon ang mga ikinikilos nila ngunit dahil sa hiya’y ipinagkibit-balikat na lamang niya ang mga nakita. “Ano hong sasabihin ninyo sa akin,Yaya?” pinili na lamang niyang itanong iyon sa tagapag-alaga nang makalayo na si Ramon. “Hija,” hinarap siya ng matanda. Humakbang ito palapit sa kanya a t hinawakan ang kamay niya.Suminghap ito na tila ba nag-aalinlangan sa sasabihin bago muling nagsalita, “Nais ko lamang sanang…ipaalala sa’yo na may asawa ka na,” wika nito, “Sana lang eh, huwag ka nang mahulog muli kay Ramon. Aba’y hindi ka na maaaring kumerengkeng ngayon,Charmaine.” Hinaluan nito ng himig pagbibiro ang mga sinabi ngunit nasa seryoso pa ring boses.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Charmaine didn’t speak for a moment. Nirerespeto niya si Yaya Romina na tulad ng respetong gusto niyang ibigay sa ina kung nabubuhay lamang ito. Iyon ang dahilan kung bakit ang bawat salita ng matanda’y tila salita ng isang ina para kay Charmaine. “O-opo,tatandaan ko po ‘yan,” she replied after quite a while and she left.

KATULAD ng kanina’y wala pa ring imikan ang dalawa. Pareho nilang iniisip ang mga sinabi sa kanila ni yaya Romina. Sanhi nito’y muling namayani ang katahimikan sa pagitan nila habang binabagtas ang daang pabalik ng ospital. Hindi nais paniwalaan ng kasalukuyang nagmamanehong si Ramon ang mga narinig kanina. Tinatanong niya sa sarili kung alam na nga ba ni Charmaine ang bagay na iyon. Ngunit isa ang tiyak niya ngayon, higit na dapat niyang layuan ang dating nobya. Binigyan niya ito ng sulyap. Nakatingin ito sa kalsada, at tila malalim rin ang iniisip. “Mahal kita…pero… kailangan na kitang pakawalan…nang tuluyan.”Hhe muttered in silence. Sa kabilang banda’y ang mga sinabi rin ni Yaya Romina ang gumugulo sa isipan ni Charmaine nang mga oras na iyon.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Iniisip niyang tama ang sinabi ng tagapag-alaga. Nakatali na siya ngayon kay Wesley at wala na siyang karapatang magkagusto pa sa ibang lalaki. She looked at Ramon. He seemed to be absorbed of driving; though she’s not sure of one thing- he looked pre-occupied of other things.

“Kung nalaman ko lang sana kaagad. Kung sinabi mo lang sana ng maaga. Hindi na sana tayo aabot sa ganito,” sa sulok ng isipan niya’y may halong pagsisisi ang mga iyon. “Dapat noon pa lang sinabi ko na sa’yo ang tungkol kay Nathan,” wika ng isipan ni
Ramon. Muli nitong tiningnan ang dating kasintahan ngunit agad din iyong binawi.

“Sana nakinig ako sa’yo,” nais isatinig ng dalaga.
Both were full of words of regrets and they knew they could not do anything to change their present situation. But one thing was for sure… Tonight, they had their final good-byes. In silence.

NAKALABAS din ng ospital si Nathan makalipas ang tatlong araw. Gayunpaman, tuloy-tuloy pa rin ang gamutan ng bata, pinahinto na rin ito ni Hannah sa pag-aaral upang lalong masubaybayan ang progress ng kalagayan ng anak.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

May mga pagkakataong okay ang ikinikilos ng bata ngunit madalas na ngayong sumakit ang ulo ng bata, minsan nama’y nahihirapan na itong maglakad dahil sa kahinaan ng katawan. Pilit na pinapakita nila Hannah at Charmaine na hindi sila nakararamdam ng awa para kay Nathan. Tuwing kaharap nila ito’y pilit nilang pinasisigla ang mga kilos. Ayaw nilang maramdaman ng bata na may sakit ito…na kahit anong oras…maaari na nitong lisanin ang mundo. Ngunit sa tuwing hindi sila nakikita ng bata’y nagtatago ang mga luha nila. Na-extend pa ng isang linggo ang business trip ni Wesley bagaman palagi itong tumatawag upang kumustahin si Nathan. Hindi maintindihan ni Charmaine ang sarili ngunit tila may pwersang nagtutulak sa kanyang kausapin ang asawa sa tuwing tumatawag ito. Ngunit napipigilan ito ng galit na muli na namang sumibol sa kanyang puso.

“HINDI ka pa rin ba muna kakain?” tanong ni Hannah kay Charmaine nang mapansing nakabihis ito. Kasalukuyan silang magkatabing kumakain ni Nathan ng agahan. Tinanong siya nito ng ganoon dahil kahapon pa siya nito hindi nakikitang kumain. “Hindi na siguro ate,” tinungo niya ang ref at kumuha ng isang pitsel ng juice. “May juice na rito sa lamesa ah,” nakalingong tanong ni Hannah mayamaya.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Ah, ganun ba? Sorry,hindi ko napansin,” aniyang tila natauhan. Kumuha siya ng baso mula sa lamesa at nagsalin ng juice dito. She drunk a portion of the juice and hurried to go out. “Teka Charm! Hindi ka pa kumakain ah!” habol na sigaw ni Hannah sa kanya. “Mamaya na lang pag-uwi ko!” at nagmamadali na siyang tumakbo palabas ng mansion.

Kinagabihan…
“DADDY Wesley!” patakbong sumalubong sa lalaki ang batang si Nathan. Binuhat niya ito at iniabot ang pasalubong na plastik ng mansanas pagkatapos. “Kumusta naman ang machong dude ko?” binigyan niya ng ngiti ang bata. “Magaling na ako,Daddy!” masigla nitong sagot. “Malakas na ako ulit!” at inilabas nito ang muscle upang ibida kay Wesley. “Good! At dahil diyan, pupunta tayo bukas ng Star City,” he said while smiling. Nagningning ang mga mata ni Nathan dahil sa sinabi ni Wesley. Naglakad patungo kay Hannah si Wesley habang buhat pa rin ang bata.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Narinig mo ba yun,mommy?! Pupunta raw tayo bukas ng Star City!” excited na excited na sabi nito sa ina. “Oo naman,” tumayo si Hannah mula sa couch na kinauupuan. Kinuha nito mula kay Wesley ang anak. “Siguradong mag-i-enjoy tayo roon” napasinghap ito at tumingin kay Wesley. “Kumusta nga pala ang lakad mo?” “Ayos lang…”tipid na sagot ni Wesley. “Yaya Romina!” ilang sandali pa’y tinawag ni Hannah si Yaya Romina. Agad naman itong tumugon at tila alam na agad ang dahilan ng pagtawag sa kanya ng dalaga. “Nathan, halika, matulog na tayo.” Agad na yaya ng matanda kay Nathan. Bumaba si Nathan mula sa pagkaka-karga rito ng ina at sumama kay Yaya Romina paakyat ng kuwarto nila ng ina. “Si Charmaine, nasa taas na ba?” tanong niya nang makaakyat na ang dalawa. “H-ha?” nag-alinlangan si Hannah sa isasagot. “Hindi pa kasi siya bumabalik mula kaninang umaga eh. Nagmamadali nga siya nung umalis,” napakamot ito sa sintido. “Ganun ba?” sabi na lang ni Wesley. Gustong alamin ni Hannah ang nasa isip ng kausap ngunit hindi nito mabasa ang mukha niya.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Sige, aakyat na ako sa kuwarto. Pagod ako sa biyahe.” Pagpapaalam niya mayamaya. “S-sige,” hinatid nito ng tingin ang lalaki. “Sana, ikaw na lang…” she whispered herself.

AGAD na nakatulog sa sofa si Wesley dahil sa labis na pagod ngunit ilang oras lamang ang nakalipas ay nagising din siya sa ingay ng pagdating ng asawa. “Charm,ikaw na ba ‘yan?” paniniguro niya kung ito nga ba ang dumating. Marahan siyang bumangon. Naglakad ito patungo sa kanya. Pasuray-suray. “Uy, honey *hek* kong daddy koh *hek*…” sagot nito nang makarating na sa kinaroroonan niya. “Kuh…mus..tah.” Yumakap ito sa kanya at hinaplos ng kanang hintuturo niya ang pisngi ni Wesley. “Charm, lasing ka?” hindi makapaniwalang usal ng asawa. Iyon ang unang beses ng uminom ng alak si Charmaine. “Lah…sing? Sih…nong lah..siing?” tila wala sa sariling tanong ni Charmaine sa asawa. “Hin…dih akoh lah…sing. Jusht…” inilapit nito ang mukha sa kanya. She then pointed her forefinger to his lower lip before she continued her word, “…tip…sy,” sinundan nito iyon ng hagikhik.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Tell meh…gayang gayah..koh…nah…bah ang si..na..bi moh no..on sah akin?” hinampas nito ng mahina ang balikat ni Wesley. Tila ipinaaalala sa kanya ang nangyari nung debut nito. “Lasing ka na,” seryosong ani Wesley. “Hin…dih sa…beh akoh lasing!” she shouted him in annoyance. “Look…” malakas nitong itinulak sa couch ang asawa. Napasalampak naman siya. “Oh…di…bah I’m…stronger than… you…” she said while pointing her finger to him, and then she chuckled. Humakbang paatras si Charmaine. Sanhi upang mabangga nito ang mini-table na katapat lang ng couch.Nabasag ang vase na nakapatong dito. Nagtangkang tumayo si Wesley upang saluhin ang asawa. But… “Sit… there!” pasigaw na utos ni Charmaine habang itinatayo ang sarili. She had difficulty for once, she stood nevertheless. Walang nagawa si Wesley kundi ang sumunod. “Gowd…dowg…” she giggled. “Charm, stop this, please,” he pleaded. Hindi alam ni Wesley kung naintindihan ba siya ng asawa ngunit hinihiling niya na sana’y tumigil na ito sa ginagawa. “Kumustah na man ang ...business…trip…ng guwapo kohng asawah?” tanong ni Charmaine pagkuwan na tila hindi narinig ang sinabi ng asawa.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Hindi sumagot si Wesley at nagpasiya na lang siyang hayaan ang asawa sa mga ginagawa nito. Pinili niyang intindihin na nasa ilalim lamang ito ng impluwensya ng alak. “Ma…lih, mah…sikretoh pa lah,” pag-iiba nito sa huling sinabi. In sarcasm. Umupo ito sa tabi ni Wesley at hinawakan ang braso niya. Pagdaka’y inilapit nito ang mukha sa punong-tainga niya at bumulong, “Yun naman …dapat… di ba?” Napayuko pagkatapos si Charm. She then laid her head on his shoulder. At nagpakawala ng pagak na tawa. Mayamaya’y yumuyugyog na ang balikat nito. “Malihim…kah, mah…sik…reh toh. Sin…sinunga…ling,” muli niyang itinaas ang mukha sa asawa. Naananigan nitong may tumulong luha sa mata ni Wesley ngunit hindi nito iyon inintindi. “Pina…ikot moh… ang buhay koh. Alam…moh ba yun? Hah?” huli na nang mamalayan ni Charm ngunit dumadaloy na pala ang na pala ang luha sa mga pisngi. She paused for a moment. Naghihintay naman si Wesley sa susunod nitong sasabihin. “U…nah hindi i…kaw ang daddy koh,” nagsimula itong maglabas ng mga hinanakit. “Pa…nga…la…wah ipinag…kah it mo sa..kin ang tunay kong daddy…” binigyan nito ang asawa ng matalim na tingin.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Hiniling na lamang ni Wesley na mahulasan na ang asawa. “A..lam mo bang dahil do on, I fell in-love with …my un…cle?” nakatikim ng malutong na sampal ang lalaki. “At hang…gang nga…yon, siya pah rin ang mah…hal koh!” he felt ripped into pieces. Napakasakit para sa kanya na marinig iyon mula sa asawa.Gayunpaman, inisip niyanng tama si Charmaine. Kasalanan niya ang lahat. “Pa…ngat..lo,” natapik nito ang noo. “Hinah…ya…an mo si lo…lo na gawin ang la..hat ng 'yun. Tama…la..hat ng ginawa niya,” muli na naman nitong sinampal si Wesley. Tumawa ito ng malakas pagkatapos. Tumayong muli si Charmaine., at pasuray-suray na lumayo sandali kay Wesley. Pasuray-suray ulit itong bumalik at umupo sa tabi niya. “Alam mo ba kung sa…an a…koh gah…ling nga…yon?” tanong nitong muli habang pinipisil-pisil ang pisngi ni Wesley. “Gah…ling a…koh sa pun…tod ni lo…lo. Ta…pos pu…mun…ta a…ko kay Rex,” bumakas sa mukha ni Wesley ang selos nang marinig ang pangalan ni Rex. “Pe…ro a..lam mo ba kung a…nong gi na wa na…min?” she asked in sweet voice. Ngumisi ito bago muling nagsalita. “Pi..nun ta han na…min si Goodie.” Hindi nakapagsalita si Wesley nang marinig niya ang sinabi ni Charmaine. “A…lam mo bah kung anong meh…ron sa Men…tal Hos…pi…tal?” Sandaling binalot sila ng katahimikan.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Siyem…pre! Kah…tuh…lad moh! Mga bah…liw!” tumawa ito nang malakas. “Kawawa lang si Goo die kas…ka…si na…ha…wah siya sa’yo.” Sabi nitong tila ba awang-awa sa tiyahin. “Charmaine…” nausal ni Wesley. Hindi niya kailanman inakala na aabot sa ganito ang lahat. “Ta…wag moh… ah…koh?” Biglang lumambing ang boses ni Charmaine. “Nah…pa god kah sah trip niyo di bah?” she said again. “A..lam koh nah kung pa…a…noh nah…tin ta…tang…ga…lin ang pah…god moh,” kinutuban si Wesley sa kahulugan ng nais sabihin ng asawa. Di nga nagkaluwat, biglang tumayo si Charmaine at humarap sa kanya. After a moment, she started to unbutton her dress. Wesley’s eyes widened. “C-Charmaine, s-stop t-that!” nauutal na pigil niya sa asawa. Hindi niya mapigilan ang sarili na makaramdam ng init ng katawan. Tumayo ang lalaki upang ibalik ang pagkaka-butones ng asawa ngunit hindi niya napigilan ang manginig habang ginagawa iyon. “Why …showd… I?” she moaned while undressing herself again with Wesley turning her dress’s button back. Tila nakaramdam ng pagkainis si Charmaine dahil sa ginagawa ng asawa. So she stopped and stared at his face instead. Hindi pa ito nakuntento sa ginagawa.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Laking gulat na lamang ni Wesley nang bigla na lamang hatakin ng asawa at siilin siya nito ng marubdob na halik. She later stopped and whispered, “Sweeet.” Hinawakan pa nito ang sariling labi. Then she went back to kissing him. Banayad lamang iyon sa umpisa hanggang sa maging marahas. Nagsimula namang maglakbay ang kaliwang kamay ni Wesley sa katawan ng asawa. While his right hand started to remove her dress. They were still kissing while doing those. Ngunit makalipas ang ilang sandali’y natigil ulit ang paghahalikan nila at nahinto si Wesley sa ginagawa. Dahil nakatulog si Charmaine.

CHAPTER 12 MASAKIT ang ulo ni Charmaine nang magising kinabukasan. Dahan-dahan niyang iminulat ang mata habang pilit inaalala ang nangyari sa nagdaang magdamag ngunit napahawak siya sa sintido nang wala siyang maalala.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

She closed her eyes again, and took a deep breath. She lingered her eyes around the room when she opened her eyes for the second time. Wala na si Wesley nang matuon ang tingin sa sofa. Napakunot naman ang noo niya nang mapansing wala nang nakapatong na vase sa mini-table na katapat ng couch.

“Ano bang nangyari kagabi?” she asked herself while staring at the table.
Mayamaya’y nanlaki ang mga mata niya at napatutop ng bibig. She held her lower lip. Pagkatapos ay sunod-sunod siyang napa-iling at napalunok dahil sa naalalang mga kahihiyang ginawa nya.

“Haaay, ang tanga mo,Charmaine!” nasabi niya sa sarili. “Ang landi mo naman, paano mo nagawa ‘yun?” tanong niya sa sarili habang nagsisisi sa ginawang paglalasing. Kahit
siya’y hindi makapaniwalang kakayanin niyang uminom ng alak. Nagawa lang naman niya ‘yun dahil sa gusto niyang kalimutan ang nangyari kay Goodie. Hindi niya kailanman inisip na mababaliw ito.

“Goodie,” she uttered her aunt’s name-- the person behind her eagerness to marry
Wesley. Huminga siya ng malalim nang maalala na naman ang ginawang paghalik sa asawa. Bigla siyang nakaramdam ng panliliit sa sarili at hindi na niya alam kung paano pa haharapin si Wesley.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Bumangon siya sa kama at umupo rito. She clasped her knees. Napatalungko siya pagkatapos, at panay ang buntong hininga habang iniisip kung paano niya nagawang kumilos nang gayon noong nagdaang gabi.

“Charmaine Villaroso-Ocampo, ang tanga mo talaga,” anas niya sa sarili.
Mga ilang minuto pa siyang nasa ganoong ayos nang makarinig ng sunod-sunod na mahihinang katok. “Pasok,” mahina niyang sabi. Inisip niyang si Yaya Romina o Hannah ang nasa pintuan. “Good morning Tita Charm!” maluwang ang ngiting bati ng kumatok habang pumapasok ng kuwarto. May dala itong bungkos ng bulaklak na sa tingin nya’y pinitas mula sa garden na nasa tapat ng mansion. “Good morning,Nathan. Para ba sa akin yan?” ganting bati niya rito habang pilit na pinasisigla ang tinig. Tumango-tango ang bata, “Opo,” umupo ito sa tabi niya at iniabot ang mga bulaklak. “Salamat,” nakangiti niyang sabi habang sinisinghap ang mga bulaklak, “Ikaw ba ang pumitas nito?” malambing niyang tanong. Umiling si Nathan, “Si Daddy Wesley po, sabi niya ibigay ko raw po sa’yo paggising mo.”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Bahagyang napalis ang ngiti sa labi ni Charm, “A-ah,ganun ba?” she faked a smile, “Pakisabi sa kanya,salamat huh,” dagdag niyang ginusot ang buhok ng pamangkin. “Tita,sasama po kayo sa Star City,di ba?” Nathan asked after sa sudden while. There was thrill in his eyes. Napabuntong hininga si Charmaine dahil sa sinabi ng bata. Tiyak niyang si Wesley ang nagyaya rito na pumunta ng Star City. Kung siya lang ang papipilii’y hindi nya nanaising sumama. “S-syempre naman,” naisagot niya dahil kay Nathan. Alam niya kasing malulungkot ito kapag sinabi niyang hindi siya sasama. “Yehey!” he exclaimed of excitement. “Sana umuwi na si Daddy Wesley para makapunta na tayo ng Star City!”

“Sana hindi na siya bumalik,” kontra niya sa sarili. “Sigurado akong mag-i-enjoy ka
roon,” pinili niyang sabihin kay Nathan, “Pero sa ngayon, bumaba na lang muna tayo, siguradong naghihintay na ang mommy mo sa ‘tin,” yaya niya rito pagkatapos. Ang totoo’y ayaw na niyang matanong pa ng pamangkin tungkol kay Wesley kaya niyaya na niya itong bumaba kahit gusto niya pa ring mahiga dahil sa sakit ng ulo. Bumaba na siya ng kama. Sumunod naman si Nathan.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Matapos nilang mag-agahan ay maghapong nakatulog si Charmaine dahil sa hang over.

EXCITED na excited si Nathan nang makarating sila sa Star City. Sa daan pa nga lang ay panay na ang banggit nito ng mga gagawin pagdating sa lugar. Kakain ng cotton candy, bibili ng balloons, sasakay ng carousel, mag-ra-ride sa roller coaster, pupunta ng Dino Island at manonood ng mga Christmas presentations. Tawa naman nang tawa sila Wesley, Charmaine at Hannah habang aliw na aliw rito. “Mommy, tignan mo si Santa,pumayat!” nakatawang itinuro ni Nathan ng kanang hintuturo ang isang payat na lalaking nagtitinda ng balloons na nakasuot ng Santa Costume. Nakahawak ang kaliwang kamay ng bata sa ina. “Oo nga noh, gusto mo, lapitan natin? Bili tayo ng balloons?” pagdaka’y malambing na tanong ni Hannah sa anak. Sa likod niyon ay isang balak. “Opo! Gusto ko ng balloons!” masiglang sagot ni Nathan. Sa puntong iyo’y ipinihit ni Hannah ang atensyon sa mag-asawa.

“Wesley,Charm,okay lang ba sa inyo kung hihiwalay kami ni Nathan? Gusto ko kasing kunin ang pagkakataong ‘to para makapag-bonding kami eh.” Nakangiti at makahulugan nitong tanong sa dalawa.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“H-ha?” biglang naalarma si Charmaine. Hindi siya sigurado kung kakayanin niya bang makatagal na kasama ang asawa lalo pa’t hindi pa rin niya nakalilimutan ang nangyari kagabi. “B-baka naman pwedeng apat na lang tayo, t-the more, the merrier d-di ba?” nauutal niyang tanong. “Tama ako,di ba, W-Wesley.” Binigyan niya ng nakangiwing ngiting aso ang asawa. Hinihintay niyang sumang-ayon si Wesley ngunit laking inis niya nang magkibitbalikat lamang ito. “Why don’t we ask the child?” he said instead. Tumingin si Hannah kay Nathan. She leaned on his level. “Baby, would you agree if we spend our night here even without Daddy Wesley and Tita Charm?” malambing na tanong nito sa anak. “Ayaw po ba nila tayong makasama?” Nathan asked innocently. He looked at the couple then. “Hmmmn, hindi naman,” she cupped her son’s face, “Gusto lang ni mommy na ma solo si baby Nathan niya. Ayaw mo ba nun?” Saglit na natahimik ang bata. Nagpalipat-lipat ang tingin sa tatlo. Pigil ang hininga ni Charmaine habang hinihintay ang sagot ng bata.Panay ang usal niya sa sarili na sana’y tumanggi si Nathan. She tried to look calm.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Ngunit hindi niya mapigilan ang makaramdam ng sukdulang pagkainis dahil tila kampante lang ito nang mapadako ang tingin niya sa asawa.

“Please say no,Nathan,” she wanted to say those words but she chose not to. Afraid
of humiliation. “Do you agree,baby?”Hannah asked her son again. “O-kay,” the child replied. Hindi napigilan ni Charmaine ang matapik ng noo dahil sa labis na pagkadismaya. Nasisi niya ang sarili dahil sumama pa siya. Lihim namang napangiti si Wesley. “Thanks,baby!” masayang sabi ni Hannah. Hinalikan nito sa pisngi ang anak. “Oh,paano ba yan, hihiwalay na muna kami ni Nathan. Tatawag na lang ako ‘pag nagyaya na siyang umuwi,” mayamaya’y baling nito sa mag-asawa. “Take care of Charm, Wesley,” makahulugan nitong bilin sa lalaki. “I will,” walang kagatol-gatol na sagot ng lalaki. Hindi nito alam ang plano ni Hannah ngunit lihim nito iyong ipinagpasalamat. “Bye, see you later,” nakangiting pagpapaalam ni Hannah. “Say good-by na rin baby.” She turned to Nathan. “Bye daddy Wesley,bye Tita Charm,” the child waved to the couple.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

At tuluyan na ngang lumayo ang mag-ina. Napalunok si Charm nang tuluyan niyang ma-realize na iniwan na sila nina Hannah. “H-hindi ka dapat pumayag!” singhal niya sa asawa nang matiyak na wala na sa paningin nila ang dalawa. Pinaningkitan niya ito ng mata . “B-bakit mo ginawa ‘yun? Alam mo namang si Nathan lang ang dahilan kaya ako sumama di ba?!” she scolded him. “Because my daughter–turned-my-wife is a good kisser?” he teasingly answered. Ngumiti ito ng nakaloloko pagkatapos. Namula naman ng husto si Charmaine dahil sa labis na kahihiyan. “T-that answer w-was out of the question,” she tried to compose herself though she didn’t help but to stammer a bit. “A-at hindi ko alam ang sinasabi mo,” nagkunwari siyang walang alam sa mga ginawa niya kagabi. “Well, I was just trying to state a fact, Honey. Pero parang wala ka namang naaalala.” Humakbang ito palapit sa kanya. Gustong humakbang palayo ni Charm ngunit tila nawalan siya ng lakas upang gumalaw at hindi niya maikilos ang mga paa. “Gusto mo bang ipaalala ko sa’yo,Mrs. Ocampo?” nakangising tanong ni Wesley. Hinawakan nito ang baba ng asawa.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Agad na inalis ni Charmaine ang nakahawak na kamay sa baba niya. “H -hindi ko alam ang sinasabi mo,” nanindigan siya sa pagsisinungaling. “At…at wala akong balak alamin kung ano man ‘yan.” Tumango tango si Wesley, “Okay…sabi mo eh. We may part ways as well if you want.” He seriously said. Ngunit sigurado itong walang magagawa si Charmaine kundi ang makasama nito. Hinagod ng tingin ni Charmaine ang asawa mula ulo hanggang paa. Sinipat niya rin ang mukha nito upang matiyak ang sinseridad sa suhestiyon. “S-sige. M-mas mabuti yun. Naaalibadbaran kasi ako ‘pag nakikita ko ang pagmumukha mo.” Sang-ayon niya sa tila nandidiring boses. Tumalikod na siya upang humiwalay. “Be sure to go home safely!” habol ni Wesley nang makailang hakbang na siya. Nilingon niya ito, “S-sige! S-salamat!” she answered. Tumalikod na ang lalaki at nagsimula na ring humakbang palayo. Nagdesisyon na ring tumalikod at umakmang maglakad muli si Charmaine ngunit bigla siyang natigilan. Nagmamadali niyang binuksan at hinalungkat ang dalang shoulder bag. Saka pa lamang niya naalala ang lahat.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Saan na? San na yun?” she questioned herself in panicky voice. Sa wakas ay nakita
niya ang pitaka. Agad niya iyong binuksan. Biglang nanlaki ang mga mata niya nang makitang wala itong lamang pera. Ibinigay niya nga pala ang lahat ng perang laman nito sa driver ng taxi na nasakyan niya kagabi dala na rin ng labis na kalasingan. Hindi nya rin makita ang cellphone niya. Inis na napakamot siya sa batok nang maalalang nahulog nga pala iyon sa bar na pinuntahan niya. Napahilamos siya sa mukha, “Ang tanga mo Charm! Paano ka uuwi ngayon?” she took a deep irritated breath. Wala na siyang dalang pera para pambayad ng taxi, at wala na rin siyang cellphone para tawagan ang asawa.Wala na siyang magagawa kundi ang lunukin ang natitirang pride niya ngayon. Mabilis niyang inapuhap si Wesley sa alon ng mga tao. “T-teka sandali!” tawag niya sa lalaking sing-katawan ng asawa. “Bakit?” tanong ng lalaking tinawag. Ngunit hindi pala ito si Wesley. “S-sorry, nagkamali lang po ako ng tawag,” nahihiyang hingi niya ng paumanhin. Tumango lamang ang lalaki at itinuloy na ang paglalakad.

“Wesley,nasaan ka na ba?” she asked herself desperately.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Patakbo niyang tinunton ang daang tinungo ng asawa. Nahihirapan siyang maghanap lalo pa’t napakaraming tao sa lugar. Napatigil lamang siya nang may makita siyang pamilyar na bulto ng lalaki. Nakahalo ito sa pumpon ng mga taong nanonood ng mga batang humuhuli ng isda sa pamamagitan ng isang maliit na net mula sa isang may kalakihang plastic water pool. Sa pagkakaalam niya, tuwing pasko lamang nagkakaroon ng ganoon sa theme park na iyon. Tila nag-i-enjoy ang asawa. Nakikitawa ito sa tuwing may batang nakakahuli o nalulusutan ng isda. For a moment,she enjoyed watching him.She took a smile after a while. She has never seen him like this before- his childlike bright side. She later decided to walk closer to him. “W-Wesley.” Na-aalangan niyang tawag sa asawa. Nararamdaman niya ang pag-iinit ng pisngi. Napalingon naman ito at kunwa’y nagulat sa pagkakita sa kanya. “Oh, akala ko ba ayaw mo akong makasama.” He said while smiling as though he knew nothing. “N-nagbago na kasi ang isip ko,” pagsisinungaling niya. “M -masarap ka namang makasama diba,h-honey? Saka…malungkot kung mag-isa lang ako.” Gusto niyang masuka sa mga huling sinabi.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

-itutuloy-

Teaser Malalaman ni Charmaine na napaniwala lamang siya sa isang dahilang punong-puno ng kasinungalingan. Magsisimula siyang maligalig sa isang pag-ibig. Magagawa niya bang aminin sa sarili ang pag-ibig na iyon? At paano siya lalaban sa isang pagsubok na…buhay at kamatayan lamang ang pagpipilian?

Chapter 1 UNANG tumungo sa Zyklon Loop ang mag-asawa. "T-teka, s-sigurado ka bang sasakay tayo riyan?" may himig pag-aalinlangan sa tanong ni Charmaine.Pakiramdam niya tinaasan siya ng balahibo. Wesley was actually expecting the question. Alam kasi nitong mahihiluhin at takot sa heights ang asawa. "Bakit, di mo ba kaya?" he compelled himself to grin. "Naduduwag ka?" may himig paghahamon sa salitang binitiwan.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Charm felt challenged, "H-hindi noh, w-wala namang namamatay sa pagsakay ng Zzyklon Loop di ba?" napalunok siya. "Brave," pumunta na ito sa Ticket Booth. PARANG sinisipa ng kabayo ang puso ni Charm pag-upo pa lang at hindi pa man naguumpisa ang ride.

She unconsciously held her husband's hand out of nervousness. Tightly. Lihim na napangiti si Wesley. Tiningnan nito ang kamay. Pagdaka'y itinuon ang tingin sa paligid. Kunwa'y hindi pansin ang mahigpit na pagkakahawak ng asawa sa kamay nito. Malakas ang sikdo ng puso ni Charmaine. Nagsimula nang umandar ang makina kaya naman lalo pang nadagdagan ang mga daga sa kanyang dibdib. Mabilis ang mga ginawa niyang paghinga at lalo pang humigpit ang pagkakahawak niya sa kamay ni Wesley. She tried to stop herself from screaming but she still screeched with some down slopes.

ISA pa?" nakatawang tanong ni Wesley nang makababa na sila.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

"Mag 'isa pa' ka mag-isa mo!" inirapan niya ang asawa. Napasuklay siya sa nagulong buhok. Hanggang ngayo'y nahihilo pa rin siya. But she must admit, she enjoyed the ride. "Sa iba na lang tayo, hindi na ako mag-i-enjoy ‘pag hindi ko katabi ang asawa kong mahigpit ang pagkakahawak sa kamay ko." Panunudyo nito. He then looked at his right hand.

Pinamulahan ng mukha si Charmaine. "Y-you must be d-dreaming!" she stammered. Sa inis ay nagpatiuna siya sa paglalakad. "Aisht,opurtunista." She whispered in annoyance. Lalo niyang binilisan ang paglalakad.

Sunod nilang pinuntahan ang Bumper Boats.
"T-teka, diba pambata lang yan?" nakangiwing tanong ni Charmaine habang nakatingin sa pool na pinaglalaruan ng mga nakasakay sa mga bumper boat. Napapalunok siya sa tuwing may nagkakabungguang bumper boat.Napahawak siya sa fence na nasa gilid niya. Kasalukuyan silang naghihintay ng pila. "We can be children again even just for few minutes." He said. The idea sounded silly for Charmaine, but somehow,she wanted to give it a try. "Ppero hindi naman tayo magtatagal, diba?" "Yup." Bahagyang tumango si Wesley.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Mayamaya pa'y pareho na silang sakay ng Bumper Boat. Tig-iisa sila. May manibela lamang ito na siyang gagamitin nila upang mapakilos ang mga bumper boat. Stripe ng yellow at purple ang napunta kay Wesley samantalang stripe naman ng yellow at red ang nasakyan ni Charmaine. Naroon ang kaba kay Charm. Natatakot kasi siya na baka tumaob ang sinasakyan lalo pa't hindi siya marunong magbalance ng bumper boat. Nakasunod lang naman sa kanya ang asawa. Aliw na aliw sa ginagawa niya. "W-Wesley, na-a-out of balance yata ako!" natatarantang sigaw ni Charmaine sa asawa matapos maramdamang tumatabingi ang sinasakyan. Nakaramdam siya ng pagkainis na sarili. Tingin niya kasi'y talo pa siya ng bata sa pagbalanse ng bumper boat. "You're not getting drowned, honey!" nanunudyong sigaw rin ng lalaki. Hindi naman kasi talaga malalim ang tubig sa pool at makitid lamang ang espasyo para malunod si Charmaine. Gayunma'y nilapitan pa rin siya nito upang tulungang magbalanse.

"I TOLD you! Pambata lang yang mga bumper boat na yan!" nakairap na sigaw ni Charm sa asawa. "Paano kung nalunod ako?!" dagdag niya habang binabagtas nila ang daang patungo ng Carousel. "Mababaw lang ang tubig sa pool na yun,remember? And don't tell me a child could even beat you." Nakalolokong sagot ni Wesley.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Pagkarinig niyo'y napahinto si Charmaine at hinarap si Wesley. Napahinto rin ang asawa. "At least, I'm not too old to do that kind of ride. I'm only only eighteen," may pagmamalaki sa tinig niya. "They could still spare my age," she lifted her chin. "Not like you...you're already thirty five. Gagayahin ko na lang si yaya Romina, GURANG ka na." Tinaasan niya ng kilay ang asawa. Hindi masiguro ni Charmaine kung ano ang naging reaksyon ng asawa. Bigla kasing naging blangko ang ekspresyon nito. Nakita na lamang niya itong huminto at tumayo sa harap ng Ferris Wheel. "A-ah, sorry, mag-mag ka-Carousel pa tayo diba?" she warily asked. Nakaramdam siya ng pangungunsensya sa ginawa. "Magaling pala akong mang-asar?" nakangiwi niyang tanong uli.Nilingon niya ang asawa ngunit pagdaka'y binawi niya rin ang tingin dahil nakitang hindi pa rin kumikibo ang asawa. Nagpamulsa si Wesley, pagkuwa'y tumingin sa kalangitan. "Naaalala ko noong bata ka pa, mas gusto mo pa ang umupo at dumuyan sa swing sa park na kasama ako kaysa pumunta sa mga lugar na tulad nito," sa wakas ay nagsalita ang asawa. For a moment, she thought, what he said was somewhat out of the topic they just had a while ago.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

"Minsan gusto kong isipin na ikaw pa rin ang batang iyon," he spoke again. "Umiiyak sa tuwing iniiwan ko, at tuwang tuwang sasalubong sa tuwing darating ako." He took a deep breath as though reminiscing a beautiful memory. Saglit na hindi nakapagsalita si Charmaine. Tama ang asawa, noong itinuturing niya pa itong ama, hindi niya hinahayaang lumipas ang isang araw na hindi niya ito nakakausap. Alam ni Wesley kung paano siya patatahanin, o kung paano so-sorpresahin lalo na't mahilig itong gumawa ng surprises para sa kanya.

"D-daddy," nausal niya sa sarili habang nakatingin sa asawa. Humakbang siya
palapit dito. Tumayo siya sa harap ng asawa. "S-sorry, h-huwag na nga lang tayong sumakay ng rides," nakayuko niyang sabi habang magkahawak ang dalawa niyang mga kamay. Ibinaling ni Wesley ang tingin kay Charmaine, "Nakakatakot ka palang maging asawa," he smiled. She bit her lower lip before she spoke again, "T-talaga. Ngayon, under na kita...m-my daddy-turned-my-husband, Wesley Ocampo." she replied in childish voice. They laughed of what she said.

PINILI ng mag-asawa na mag-sight-seeing na lamang sa lugar at hindi na sumubok na sumakay pa sa mga ride doon.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Nang mga oras na magkasama sila ni Wesley, nakaramdam ng paggaan ng kalooban si Charmaine. Pakiramdam niya, nawalan siya ng tinik sa lalamunan dahil sa gumaan ang pakikitungo niya rito. Hinihiling na lamang niya na sana'y matutunan niya rin itong mahalin. Nagyaya si Wesley na pumasok sa Snow World at maging sa Dino Island ngunit umiling si Charm. Ilang oras lamang ang lumipas at tumawag na si Hannah. May hawak nang blue balloon si Nathan nang magkita muli silang apat. Habang daa’y panay ang kuwento ng bata tungkol sa mga pinuntahan nito sa lugar. Hindi naman naging lingid kay Hannah ang kakaibang aura ng mag-asawa. Hindi sila nagkikibuan at lutang nalutang ang pagkailang sa kanilang mga mukha. Lihim na napangiti ang ina ni Nathan.

SI WESLEY ang nagbukas ng ilaw ng kuwarto nila nang makauwi na sila ng mansyon. Siya rin ang nag-umpisang magsalita. Ï enjoyed the night. Thank you, Charm," he said while smiling. "G-ganun din ako. Salamat din," naiilang niyang sagot. "Good night." He said. "Good night." She replied.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Nagsimula nang humakbang patungong sofa si Wesley. Mayamaya pa'y nakahiga na ito sa couch. Agad itong nakatulog. Marahil dahil sa labis na pagod. Tumungo naman muna si Charm sa banyo upang maligo at magbihis. After about thirty minutes, she went out of the bathroom. She was already dressed. Tinapunan niya ng sulyap ang nahihimbing na asawa, bago siya tuluyang tumungo sa kama. Nakaramdam siya ng awa para kay Wesley. Inisip niya na siguro, nahihirapan ito dahil napakaliit lamang ng espasyo sa couch lalo pa't mas matangkad si Wesley rito. Idagdag pa na si Wesley naman talaga ang may-ari ng kuwartong iyon ngunit siya ang gumagamit ng kama nito. Nahiga si Charmaine sa kama ngunit hindi siya makatulog. Panay ang sulyap sa asawa. Makalipas lamang ang ilang sandali'y hindi na niya napigilan pa ang sariling bumangon at gisingin ang asawa. She sat on her bed. "W-Wesley,"halos pabulong niyang tawag sa asawa. Hindi ito sumagot,marahil ay hindi niya ito nagising. "Wesley," she called him again. Louder this time. Sinundan niya iyon ng tatlo pang pagtawag.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

"Hmmm??" sa wakas ay sumagot ito. "May problema ba?" tanong nito sa antok na boses bagaman hindi ito kumikilos mula sa pagkakahiga. "A-ah," bigla namang nagdalawang isip si Charmaine sa gagawin. "P-pwede ka namang matulog dito sa kama," ramdam na ramdam niya ang pamumula ng mukha. "Lasing ka na naman?" he asked. Tila hindi naniniwala sa sinabi ng asawa. "N-naisip ko kasi, na...na masyado ka nang nahihirapan diyan. Hindi ba sumasakit ang likod mo?" she reasoned. Hiyang hiya na siya sa sarili. "Ano ba kasing ginagawa mo

Charm? Hindi mo dapat sinasabi 'to!" pinagalitan niya ang sarili. Bumuntong hininga siya
nang malalim. Bumangon si Wesley at pupungas-pungas na umupo ng couch. Maya-maya'y tumayo ito at tinungo ang kama. Pasalampak itong umupo sa tabi ni Charmaine. "Are you serious, Mrs. Ocampo?" pabulong nitong tanong sa asawa. Inilapit nito ang mukha kay Charm. They were only breath away. Napalunok naman si Charmaine. "O-oo...p-pero, b-behave well. Dahil kung hindi...babalik ka sa couch na 'yon." She mumbled though she wanted to have a threatening voice. "O...kay," tila antok na antok na sagot ng asawa. Hindi na ito muling nagsalita. Sa halip ay nahiga na ito.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Umurong naman si Charmaine sa pinakadulong bahagi ng kama. Napasinghap siya at napahigpit ang hawak sa kumot. "I'm harmless, Mrs. Ocampo. And I'm not drunk to sleep while raping you." He said in very sleepy voice. Ngunit kasisilayan ng lihim na ngiti.

CHAPTER 2 MALALAKAS na yugyog ang gumising kay Wesley kinabukasan, at katulad nga ng inaasahan niya, si Charmaine nga iyon. Nakatayo ang ang asawa sa gilid ng kama. “B-bangon na diyan.” She said trying to make her voice sound authoritative. Humihikab na umupo si Wesley sa kama at tiningnan ang alarm clock sa side table. “Alas-siyete pa lang,misis. Walang opisina,” sabi niyang hinila muli ang sarili pabalik ng pagkakahiga. Dumampot si Charmaine ng isang unan at inihagis iyon sa asawa. “Bumangon ka nga riyan! Sinabihan ko si Yaya Romina na huwag magluto ng agahan. Ikaw ang magluluto ngayon,” she said trying to make her voice commanding. Muli namang bumangon si Wesley at umupo ng kama. Pagkuwa’y malagkit na tiningnan ang kabiyak. Nakaramdam ng pagkailang si Charmaine.

“B-bakit?” nauutal nitong tanong. Iniiwas nito ang mukha.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Akala ko kasi katawan ko lang ang gusto mo, pati pala luto ko gusto mo ring tikman,” nakangisi niyang sagot.

Agad umakyat ang dugo sa pisngi ni Charmaine. “An-ano?!” hindi makapaniwalang tanong nito sa asawa. Muli itong kumuha ng unan at malakas na inihagis iyon kay Wesley. “Ang kapal ng mukha mong sabihin ‘yan! Hindi ako interesado sa’yo! Pinahiga lang kita ng isang gabi sa kama ko, ganyan ka nang magsalita! Hindi ka na makakaulit!” nanggagalaiti nitong sigaw sa lalaki. Pati kumot dinampot na nito para itapon sa asawa. “Don’t deny it, misis. You almost raped me the other night.” Nakangisi pa ring wika naman ni Wesley na bumaba na ng kama upang iwasan ang pagwawala ng asawa. "Aba't..." iningusan nito si Wesley, "Lasing lang ako kaya ko nagawa yun!" galit pa ring sigaw ni Charmaine. Ngunit maya-maya'y natutop nito ang bibig at pinanlakihan ito ng mata. She remembered something. "Oh, I thought you don't remember anything Mrs. Ocampo. Remember what you said last night?" he teased her. Hindi alam ni Charmaine ang sasabihin. She found herself tongue-tied. Sigurado ito na lalo itong tutudyuin ng asawa kapag umamin siya. "Aaay, ang tanga mo talaga, Charm." She later decided to throw her husband a pillow again. "P-pwede ba, huwag kang managinip ng gising! Pumunta ka na lang ng kusina para magluto!" she retorted. Agad namang sumunod si Wesley.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

"

Huwag ka nang mag-deny misis, you wanted to rape me the other night," panunukso

niya bago isinara ang pinto upang iwasan ang pagbato na naman ng asawa. "In.your.dreams!!!"

PARANG galit na tigre ang mukha ni Charm habang nakaupong nanonood sa ginagawa ng asawa. Masama ang tingin niya rito. Hindi naman maalis ang ngiting nakaloloko sa labi ng lalaki. Naghanda si Wesley ng all-purpose flour, anim na pirasong itlog, one cup of milk, four table spoon of melted butter, and 1/2 teaspoon salt. "Dapat ,masarap 'yan huh." Charmaine said while watching him. She crossed her arms. Nginitian lang siya ng asawa. He has slightly beaten the eggs. He then gradually added the flour to the beaten eggs. He stirred it in milk,butter and salt afterwards. He then poured batter into greased 9-inch oven-safe skillet. Tinungo ni Wesley ang oven pagkatapos. "Oven?" nagtatakang tanong ng asawa.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

"Tawag dito? Yup,oven tawag dito, get rid of it. It's hot." He answered. Napakagat ng labi si Charmaine dahil sa inis. "Don't make me throw your ingredients on your face dear husband," she sarcastically threatened him. "Baking," sagot nito saka ipinasok ang skillet sa oven. He turned the temperature at 450 degrees. He then sat on the chair in front of hers. "Now, we only need to wait twenty minutes for it to be baked." He smiled at her. "Sigurado ka bang masarap ‘yon?" she asked in serious tone. "Yes, commander." He assured her. Sinagot naman ito ni Charmaine ng tinging may pagdu-duda. She raised an eyebrow. Nakangiti lang naman sa kanya ang asawa na sinabayan pa ng pangangalumbaba.

“UY! Himala!" agad na bungad ni Hannah habang papasok sila ng anak ng kusina nang makita ang ayos ng mag-asawa. "End of Villaroso-Ocampo Rivalry na ba?" nakangiti nitong tanong. Umupo ito sa tabi ni Charmaine at pinaglipat-lipat ang tingin sa dalawa. Agad namang umayos ng upo si Charm ngunit hindi muna siya nagsalita. "Ikaw ang nagluluto Wes?" tanong-pansin ni Hannah nang makitang naka-apron ang lalaki.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

"Yup, I'm baking my queen some pancakes," he turned his eyes to his wife. "Actually, nilambing niya ako para gawin 'to." Pinanlakihan naman ito ng mata ni Charmaine. "Aaah, ang sweet niyo naman." Komento ni Hannah sa nanunuksong tinig. "Daddy Wesley, pwede po ba kaming humingi ni Mommy ng pancakes?" biglang tanong ni Nathan. Nakaupo ito sa tabi ng ina. "Sure, Nathan." si Charmaine ang sumagot.

"YEHEY! Luto na!" excited na sambit ni Nathan habang hinahango ni Wesley ang pancake mula sa oven. "Daddy Wesley, ako’ng unang kukuha huh." Nathan pleaded. "Sure," Wesley replied. "Naku,Nathan, hindi masarap yan, si Wesley ang nagluto eh," Charmaine discouraged the child. The child turned to Wesley, "Totoo po ba yun,daddy?" "Huwag kang maniwala kay Tita Charm, Nathan, gusto niya lang kasi,siya ang unang tumikim ng luto ko," malaki na naman ang luwang ng ngiti ni Wesley. "Pagbigyan na lang natin huh." At agad itong kumuha ng kitchen knfe to get a slice of pancake. Isinalin nito iyon sa isang platito. Pinahiran iyon ng melted butter at iniabot sa asawa. "Here's your breakfast,honey." He sweetly said.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

"Thank you," labas sa ilong na sabi niya, "Mamaya ka lang," dagdag niya sa isipan. Kung wala lamang kasi ang mag-ina roo'y kanina nya pa ito binato ng kung anu-ano. Kinuha niya ang platito. Kumuha na rin si Hannah ng para sa kanilang dalawa ng anak. Huling kumuha ng slice si Wesley. Pareho na silang kumakaing apat nang pumasok din si yaya Romina. May kasama itong matandang babae. Si Anastacia Ocampo.

CHAPTER 3 NATAHIMIK ang apat sa paglitaw ni Anastacia. Naroon ang pagtataka sa mukha ni Nathan kung sino ang matandang babae. Kababakasan naman ng alinlangan si Hannah, si Charmaine nama’y agad na nabaling ang tingin sa asawa, nais nitong malaman ang reaksyon niya. Nang mga oras na iyon, hindi alam ni Wesley ang tamang emosyon na dapat niyang maramdaman. Gusto niyang yakapin ang ina, gusto niyang magpaliwanag kung bakit hindi na siya muling nagpakita pa noon. Gusto niyang iparamdam dito ang pananabik niya sa isang ina.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Huminga siya nang malalim bago muling nagsalita. “Charm, pwede bang iwan niyo muna kami?” halos hindi lumabas ang mga katagang iyon sa bibig niya. “A-ah, o-oh sige.” Charm answered. Sinenyasan na rin nito si Hannah bago sila lumabas na tatlo. “Aalis na rin muna ako,hijo,” mayamaya’y pagpapaalam din ni Yaya Romina. Pinisil nito ang kamay ng kaibigan bago tuluyang umalis. “S-salamat, Romina,” pagpapasalamat ni Anastacia sa kaibigan. Wala itong kasiguruhan sa sasabihin ng anak dahil nagpakita na naman ito rito ngunit nagpapasalamat pa rin ito dahil hindi ipinagkait ng kaibigan ang pagkakataong makitang muli ang anak. Dati-rati kasi’y humaharang ito dahil sa takot kay Don Antonio. Ngumiti lamang ang kaibigan at binawi na ang kamay upang tuluyan nang makalabas ng kusina. Muling ibinaling ni Anastacia ang tingin sa mukha ng anak. Nakikita nito ang nangingilid niyang luha. Gusto siya nitong lapitan,yakapin, pupugin ng halik. Ngunit pakiramdam nito’y lalo pang nanghina ang pagal na nitong tuhod. “W-Wesley, anak…” matagal nitong hiniling ang araw na ito. Ang muling makita at mabanggit ang pangalan ng anak. Dahan-dahan nitong inihakbang ang nanginginig na paa patungo sa nakaupong anak.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Unti-unti na ring tumayo ang anak at humakbang patungo sa ina. Hinihiling ngayon ni Wesley na sana’y hindi panaginip lang ang nakikita niya ngayon. Naroon naman kay Anastacia ang pusong sabik na sabik sa pagyakap sa anak. Nang magkatapat na sila’y walang may lakas ng loob na makapagsalita. Mataman nilang pinagmasdan ang isa’t isa. Kinakabisado ang detalye ng bawat mukha na tila ba ito na ang huling pagkakataong magkikita sila. Anastacia cupped his face. Tuluyan nang bumitaw ang mga luhang kanina pa nito pinipigilan. “Ang tagal kong hiniling na sana’y dumating ang araw na ito,” she said w hile tears continued to flow on her cheeks. “Patawarin niyo po ako kung hindi ako karapat-dapat na anak sa inyo,” he sniffled. Napahawak siya sa kamay ng ina. Ramdam niya ng pagmamahal sa hawak ng ina. “Patawarin mo rin ako dahil hinayaan kong magkaganito tayo, disin sana’y hindi na tayo nagkalayo,” hinagod nito ng palad ang mukha ng anak. “Ang akala ko’y hindi na kita muling mahahawakan pa…anak,” hindi na nito napigilan ang sarili at tuluyan na nitong nayakap ang anak. “Hindi na po kayo aalis di ba?” madamdaming tanong ni Wesley sa ina. Kung may hihilingin man siya ngayon, ‘yon ay ang hindi na muling malayo pa sa ina. Gusto niyang sulitin ang mga huling oras na kasama ito. “Oo,anak, hindi ka na iiwan ulit ni Nanay,” sagot ng ina na hindi mapigilan ang paghikbi habang yakap-yakap pa rin ang anak.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Matagal sila sa posisyong iyon. Walang nais na kumalas sa pagnanais na sulitin ang bawat sandaling lumilipas Mayamaya’y marahang kumalas si Wesley kay Anastacia. “Sayang ho,hindi kayo nakapunta sa kasal ko,” he painted a smile on his face. “Maganda siya anak, bagay kayo,” nakangiting sabi ni Anastacia. “Ngunit,bakit parang ang bata naman niya para sa’yo?” “Mahaba hong kwento,” nakangiwi niyang sagot. “Pero…mahal ko ho siya, mahal na mahal.” naroon ang sinseridad sa sinabi ni Wesley. “Pag-ibig nga naman,” nakangiting iiling-iling na wika na lamang ni Anastacia.

“NAY, alam nyo ho bang baka magkaka-apo na kayo riyan kay Wesley?” nakangiting tanong ni Hannah sa matanda bago ito kumagat ng pancake. Kasalukuyan na silang nakaupo sa hapag-kainan habang pinagsasaluhan ang mga nilutong pancake ni Wesley. Katabi ni Hannah ang anak sa kanang gilid nito habang si Yaya Romina naman ang nasa bandang kaliwa. Magkakatabi naman sa katapat nilang bahagi ng lamesa sina Wesley, Charmaine at Anastacia. Nasa gitna si Wesley habang nasa kanan nito ang asawa at kaliwa naman ang ina.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Nagkatinginan ang mag-asawa. Hindi maipinta ang mukha ni Charmaine dahil sa hiya. Nginitian lang naman siya ni Wesley na nagkaroon ng ideya kung bakit iyon nasabi ni Hannah. “Bakit mo naman nasabi iyan?Aba eh, napakabata pa ng asawa ng anak ko ah.” Kunot-noong tanong ni Anastacia. “Naku ‘Nay! Alam niyo, gigisingin sana ulit nitong anak kong si Nathan ‘yang si Charmaine, eh, nung pumasok ba naman siya eh nagkalat ang mga unan at kumot sa sahig. Kaya naman pala ako natawag ng anak ko eh. For sure, nagpaka-wild ang dalawang ‘yan kagabi.” Sinundan nito ng pagak na tawa ang mga sinabi at muling kumagat ng pancake. Hindi maipaliwanag ni Charmaine ang pagkapula ng mukha na nararamdaman niya. Hindi niya nga pala naayos kanina ang mga tinapon niyang unan. Si Wesley nama’y tahimik na napangiti na lang.Habang clueless ang inosenteng si Nathan sa pinag-uusapan nilang lahat. “S’ya nga? Kung gayon,gusto ko ng lalaking apo para mabuhay namang muli ang apelyido ng mga Ocampo,” nakangiting sambit ng matanda. “Akalain mo nga naman, parang kailan lang baby pa ang dalawang ‘yan, ngayon,magkakaanak na sila.” Dagdag ni yaya Romina. “N-nagkakamali lang po kayo,” Charm waved her hands. “Mali ang iniisip niyo. D-di ba Wesley?” nagmakaawa para sa tulong si Charmaine sa asawa. Natuon ang tingin nilang lahat kay Wesley.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Tama ka Hannah,ang wild pala talaga nitong si Charmaine. Ni-rape na nga ako,di pa ako pinatulog kagabi,” nakangisi nitong sabi. Napalunok si Charm at sumama ang tingin sa asawa, “H-hindi totoo yan! B-bawiin mong sinabi mo!” hiyang hiya niyang sigaw sa asawa. Hinampas niya ito sa balikat. Malalakas na tawa naman ang pinakawalan ng tatlo. “Don’t deny it misis, you initiated everything,” nakangisi pa ring sabi ni Wesley na hindi alintana ang hampas ng asawa. “An-ano?! Kanina mo pa pinagpipilitan yan ah, di naman totoo yan eh,” naiinis niyang sabi. Inakma niyang ihahagis ang isang pancake. “Daddy Wesley, Tita Charm, nag-aaway po ba kayong dalawa?” natigilan ang magasawa dahil sa tanong na iyon ni Nathan. Umayos ng pagkakaupo si Charm at binalingan ang bata. “H-hindi,Nathan. Nag…naglalambingan lang kami ni Daddy Wesley mo. Di ba…honey?” nakangiting-asong tanong niya sa asawa. “Tama ang sinabi niya, naglalambingan lang kami ng tita Charm mo.” Napabungisngis sila Hannah at ang dalawang matanda dahil sa mga inasal ng magasawa. “Ang cute niyo talagang tignan., tila kinikilig na sambit ni Hannah.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“SAN ba talaga tayo pupunta?” tanong ni Charmaine sa asawa habang naglalakad nang may takip ang mata. Mga kamay ni Wesley ang tumatakip sa mata niya. “You’ll know very soon,misis.” Malambing na sagot ni Wesley. Ilang hakbang pa at tinanggal na ni Wesley ang kamay sa mata ng asawa. Bumulaga sa kanya ang isang orphanage. Nakatayo sila sa bukana ng gate nito. Maliit lamang ito at gawa sa kahoy ngunit hindi maikakailang maganda ang labas nito dahil sa mga tanim na bulaklak. Mayroon din itong parang park bago ang gate kung saan naglalaro ang mga batang nakatira roon. “An-anong ginagawa natin dito?” nagtatakang tanong ni Charmaine. “We’ll be knowing children like Nathan,” he answered with a smile. “Anong ibig mong sabihin?” sagot niyang hindi pa rin makuha ang ibig sabihin ng asawa. Ibinaling nito ang tingin sa mga bata bago sumagot. “May cancer ang lahat ng batang iyan, Charm.”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Tigagal si Charmaine sa narinig. Inilibot niya ang paningin sa mga bata. Masaya ang mga itong naglalaro na para bang mga normal na bata. May mga nakita siyang naka-wheel chair at saka pa lang niya napansing lahat sila’y naka-face mask. “Bakit mo ako dinala rito?” nahihirapan niyang tanong. Hindi mapigilang mamuo ang luha sa kanyang mga mata. Nakatambad sa kanya ngayon ang mga batang ito. Tantiya niya, karamihan sa kanila’y nasa edad apat hanggang pitong taong gulang. Bagay na lalo pang dumurog sa puso ni Charmaine. “Dahil gusto kong lalo mong maintindihan ang mga katulad ni Nathan.”He seriously answered.’Namin,’he wanted to add. “P-pero…” naiiyak niyang hinarap ang asawa. “Ano ka ba?! Bakit kailangan mo silang ipakita sa akin?! Kung katulad sila ni Nathan…” she sniffled. “Kung katulad sila ni Nathan…ibig sabihin…” kung pwede lang na hindi niya banggitin,hindi niya itutuloy ang mga sinasabi niya, “May…may taning na rin sila diba? Wesley…mamamatay na rin sila,tama ba?” garalgal na tanong niya. Marahang tumango ang lalaki. “Nakakainis ka naman eh! Nakakainis ka…” she bit her lower lip. Mayamaya’y sunod-sunod siyang napailing at humakbang palayo ng orphanage. “Charm,hindi mo man lang ba sila kakausapin?” habol ni Wesley sa kanya. Lalo namang bumilis ang paglalakad ni Charmiane. Nilagpasan lang niya ang kotseng dala nila.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Charm…” naramdaman na lang niya na hawak na ng asawa ang braso niya. Binigyan niya ito ng tila nakamamatay na tingin. “Bakit Wesley? Bakit ba gusto mong gawin sakin ‘to?! Para ano? Para saktan ako? Dahil masaya kang nakikita akong nasasaktan?! Dahil nagbubunyi ka ‘pag nakikita akong lumuluha?!” hindi na niya napigilan ang sarili na ilabas na naman ang galit dito. “Charm, gusto ko lang namang makakilala ka pa ng mga tulad ni Nathan. Gusto kong isipin mo na hindi siya nag-iisa! Na lalo mo pang maintindihan ang mga tulad niya,” hindi na rin napigilan ni Wesley ang sarili. “Mahirap bang intindihin yun?!” Matagal na napatitig ng masama dito si Charmaine dahil doon. Makalipas ang ilang sandali’y marahas niyang tinanggal ang braso mula sa pagkakahawak ng asawa. “Oo, mahirap intindihin iyon lalo na at sila ang maysakit. Bata pa sila eh. Pero alam mo kung ano? Magpapa-party ako kapag ikaw ang nagkasakit ng katulad nila,” matigas na sagot ni Charmaine.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

CHAPTER 4 MULA nang maganap ang pangyayari sa orphanage, di na nagkaimikan ang mag-asawang Ocampo. Bumalik sa pagtulog si Wesley sa sofa. Akala nito, magiging ayos na ang lahat dahil nagiging okay na ang relasyon nilang mag-asawa. Akala nito, maiintindihan niya kung bakit kailangan nitong dalhin si Nathan sa Angels Orphanage. Gusto lang naman nitong maisip niya kung gaano siya naging mapalad dahil wala siyang sakit na tulad ng sa kanila ni Nathan. Na maiintindihan niyang lalo ang kalagayan ng mga taong maysakit na katulad nila. Sa kabilang banda, tila inuusig ng konsensya si Charmaine dahil sa ginawa niya sa asawa.Alam niyang mali ang ginawa niya ngunit nabigla lamang siya sa mga nakita. Ayaw niyang nakakikita ng mga taong malapit nang mamatay. Ayaw niyang makakita ng isang taong unti-unting namamatay dahil sa sakit. Labis iyong dumudurog sa puso niya. Isang bagay rin na bumabagabag sa kanya’y ang tunay na intensyon ng asawa sa pagdadala sa kanya roon.

“CHARM, alam kong gising ka pa,” isang gabi’y hindi napigilan ni Wesley na kausapin ang asawa. Nakahiga siya nang pakatalikod dito. Nakaupo ang lalaki sa gilid ng kama ng asawa. “Charm, alam kong nabigla ka na dinala kita roon. Patawarin mo ako kung di ko sinabi sa’yo kung saan tayo pupunta,” hindi gumalaw si Charmaine at pinanindigan ang ginagawang pagkukunwaring tulog. “Pero alam ko naman na darating din ang araw na maiintindihan mo rin ang lahat,” puno ng pag-asang saad nito.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Sa puntong iyo’y gumalaw na si Charmaine, unti-unting umahon ng higaan at umupo ng kama. Tinitigan niya ang asawa. Tinging nagtatanong, at puno ng hinanakit. “Maiintindihan?” puno ng pagdaramdam na sambit niya. Pinakunot niya ang noo. “Palagi mo na lang sinasabi sakin yan…dad!. Ah hindi, honey pala,” she sniffed. “Pwede bang hindi mo na ulit sabihin ‘yan sa’kin? Pwede bang ipaintindi mo na lang agad sa ‘kin? Sabihin mo naman sakin kung anong…kung anong gusto mong palabasin sa lahat ng ‘to,” muli na namang tumulo ang luha mula sa kanyang mga mata. “Sawang sawa na ako eh, sawang sawa na akong umiyak! Ayoko na ng ganito eh… palagi na lang akong nagagalit sa’yo. Nakakalimutan ko tuloy na ikaw pala ang nagpalaki sa’kin,” hindi niya napigilang gumaralgal ang boses. Ayaw na niyang sabihin ang anumang binibitiwan niya ngayon ngunit ang galit niya para sa asawa ang nagdidikta ng lahat ng iyon. “Please.” she begged earnestly. Napayuko si Wesley dahil sa sinabi ng asawa. Masakit para sa kanya ang makita itong umiiyak ngunit mas lalong masakit ang makakita ng awa mula sa mga mata nito. “I’m sorry,” nasabi na lamang niya. “Hindi pa ngayon ang tamang panahon,Charm. Pero gusto kong malaman mo na…mahal kita,mahal na mahal,” nilabanan niya ng titig ng pagmamahal ang galit ng asawa. “Then, I’m sorry either, wanna know what? Marrying you was the worst thing I’ve ever done. And I’ll always regret the day I said “I do,” she lifted her chin. Malungkot na ngumiti ang lalaki, “Hindi mo na ba talaga ako mapapatawad?” pilit nitong pinigilan ang pamumuo ng luha sa sulok ng kanyang mata.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“No,” she answered determinedly. Muling napayuko si Wesley, pilit na iwinawaksi sa sarili ang galit na nararamdaman ng asawa, ngunit alam nitong dapat nitong harapin iyon. Mayamaya’y marahang tumayo si Wesley at nagpaalam. “Good night, Charm.” “Salamat,” she went back to lying on bed. Humakbang naman papunta ng sofa si Wesley.

ALAS-DIYES na nakagising kinabukasan si Charmaine. Namumugto ang mata dahil sa pagiyak ng nagdaang gabi Wala talaga siyang balak lumabas ng kuwarto kung hindi lamang siya nakaramdam ng gutom.

“GOOD morning Tita Charm. Merry Christmas,” malungkot na bati ni Nathan sa kanya habang pababa siya ng hagdan. Nag-aayos ang bata ng Christmas Tree kasama ang ina. Noon pa lamang naaalala ni Charmaine na December 24 na nga pala ngayon. Sa dami ng nangyari sa kanya nitong mga nakaraang araw,nakalimutan na niya ang selebrasyon.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Good morning din Nathan,” pilit niyang pinasigla ang tinig. “Ang ganda naman ng Christmas Tree na ginagawa ninyo.” Puri niya sa Christmas Tree na pinapalamutian ng dalawa bagaman hindi niya tiyak kung kapani-paniwala ang sinabi niya. “Si mommy po ang nag-isip ng design niyan,” the child answered. Ibinaling ni Charmaine ang paningin kay Hannah. “Naisip ko kasi, mamayang gabi,pasko na pero hindi man lang tayo nakakatayo ng Christmas Tree, eh ang lungkot naman kung wala diba?” may himig ng kalungkutan sa tinig ni Hannah. Ngumiti si Charm bago tumango. She suddenly missed the previous Christmas she spent with Wesley. Sila ang nag-aayos noon ng Christmas tree, silang dalawa rin ang naghahanda ng ihahain nila para sa Noche Buena at dalawa rin silang nagtatawag ng mga piling batang lansangan upang makisalo sa kanila. Lihim siyang napabuntong-hininga. “Kailangan niyo ba ng tulong?” tanong niya nang tuluyan na siyang makababa ng hagdan. Lumapit siya sa kinaroroonan ng dalawa na nasa gilid lamang ng hagdan. “Okay lang,Charm. Nga pala, nasa kusina rin si Aling Anastacia, hindi pa rin ‘yon kumakain eh, gusto ka raw makasabay.” Sagot ni Hannah habang inilalagay ang isang kulay berdeng parol sa tuktok ng Christmas Tree.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Ah ganun ba, ok sige. Nagugutom na rin ako eh.” She then went to the kitchen. For an instance, she sensed something weird but she decided to ignore it. Matapos kumain ay bumalik siya ng kuwarto. Bihis na siya nang bumaba siyang muli ng hagdan. Muli niyang naabutan ang magina. Nag-aayos naman ang mga ito ngayon ng kahon ng regalo. “Aalis ka?” agad na tanong ni Hannah nang mapansin ang ayos niya. Malungkot ang tinig nito na tila ba may dinaramdam na kung ano. “Oo, may napangakuan kasi akong kaibigan na magkikita kami ngayon,” she answered. “Ah,ganun ba? Sige ingat,” Hannah said. “Baby, say bye na to tita.” Baling nito sa anak. “Bye, Tita Charm.” Malungkot na paalam ng bata. Gusto sanang itanong ni Charmaine kung ano ang dahilan ng kalungkutan ng dalawa ngunit nag-alinlangan siya. Naisip niya kasing marahil nadadamay niya lamang ang mga ito sa pag-iisip ng problema sa asawa. Tumungo na siya sa pintuan upang umalis. “Ah, Charm,” tawag ni Hannah sa kanya na tila may naalalang itanong. Napalingon si Charmaine dito. “Dito ka ba magno-noche Buena?”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Saglit na hindi nakasagot si Charmaine ngunit ngumiti rin ito nang tipid makalipas ang ilang sandali. “Oo, uuwi ako mamaya,” she answered. “Okay,” ibinalik na ni Hannah ang atensyon sa ginagawa.

MULI namang naglakad si Hannah paalis ng mansion. Lihim namang nakiramdam ang magina kung nakalayo na ba si Charmaine. “Ano,baby, nakalayo na ba siya?” tanong ni Hannah sa anak since ito ang nakaharap sa direksyon ng umalis. “Opo, malapit na po siya sa gate,” malungkot pa ring sagot ni Nathan. Nagkatinginan ang mag-ina at saglit na namayani ang katahimikan sa pagitan nila. Mayamaya’y malakas na pag-a-‘appear’ ng mag-ina ang pumutol sa katahimikan. Sinundan nila iyon ng malakas na tawanan. “Ano baby ko, pwede na bang mag-artista si mommy?” nakatawang tanong ni Hannah, ramdam na ramdam ang saya dahil nagawa niyang mapaniwala sa arte niya si Charmaine. “Opo,mommy, ang galing niyo pong umarte!” masiglang sagot ni Nathan,”Eh,ako po? Magaling din po ba akong umarte?” tanong din nito sa ina.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Niyakag ito ni Hannah palapit sa kanya, “Oo naman, pang-best actor yata ang baby ko.” Ginawaran niya ito ng halik sa pisngi saka niyakap nang mahigpit. Muling nagkatinginan ang mag-ina nang kumalas sa pagkakayakap si Hannah sa anak. Muli rin silang nagtawanan pagkatapos. “Nakita mo ba yung mukha ni Tita Charm mo baby? Takang-taka siya sa’tin diba?” tumawa muli nang malakas si Hannah. “Opo mommy!” nakatawa ring sagot ni Nathan. “Eh mommy, bakit po natin ‘to ginagawa?” mayamaya’y tanong nito na ikinatigil ni Hannah sa pagtawa. She cupped his face. “Basta,baby, para ‘to kay Daddy Wesley,” she took sigh. PINILI ni Charmaine na sumakay na lamang ng taxi upang mapangalagaan ang pribadong buhay ng dating kasintahan. “Manong,dito na lang ho,” wika nya sa driver taxi nang marating nila ang harap gate ng mga Dela Cruz. Nang makababa na siya’y natanawan niya ang papalabas nang kotse ni Rex. Ibinaba ni Rex ang windshield, “Mabuti naman at dumating ka.” Nakangiting salubong nito sa kanya nang huminto ito sa tapat niya. “Nangako ako kay Goodie na dadalawin ko siya ngayon.” Tipid ngunit nakangiting sagot niya.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Bumaba si Rex ng kotse at pinagbuksan siya. Hindi man nais ipakita ni Charmaine, nakararamdam siya ng pagkailang sa tuwing nakikita ang dating nobyo. Magkatabi sila sa front seat ni Rex. Habang daan ay si Rex ay lamang ang nagsasalita. Panay ang tanong nito tungkol sa buhay mag-asawa nila ni Wesley. Matipid naman ang bawat sagot ng dating nobya. “Alam mo bang swerte ka sa kanya? Siya na yata ang pinaka-masipag na taong nakilala ko. Ni hindi na nga yata kumakain yun noon para lang matapos ang isang project, sumasama pa sa manpower ‘pag kulang sa tao. Eh,ako? Wala na akong inisip noon kundi lakwatsa.I was only seventeen when we became business partners,” napalingon si Charmaine sa katabi nang marinig iyon. Napakabata pala nitong sumabak sa pagnenegosyo “Pero…kahit ganun, wala pa ring bukambibig ‘yon kundi ikaw,” nakangiting dagdag ni Rex. Binigyan nito ng sulyap si Charmaine ngunit ibinalik din agad ang tingin sa kalsada. Napayuko naman si Charm. “Palagi ‘yong nagtatanong, ‘Kumusta na kaya si Charmaine?’ ‘Nakakain na kaya siya? Ano sa tingin mo,pre?” Rex chuckled. “Ginawa niya ang lahat ng iyon dahil itinuturing niya akong anak noon.” Malamig niyang saad. Ngunit sa likod ng kanyang isip ay ang sundot ng konsensya dahil sa mga nasabi niya kagabi sa asawa. “Galit ka pa rin ba sa kanya?” malumanay na tanong ni Rex.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“N-narito na pala tayo.” Hindi niya gustong sagutin ang tanong. Mabuti na lamang at narating na nila ang pakay na lugar. Nag-park si Rex sa gilid nito. Unang naglakad si Rex patungo sa bahay. She took a glance of the gate’s signage stand before she followed him, HOME FOR SPECIAL ANGELS. Isa itong pribadong hospital para sa mga taong may mental disorder ngunit mas bagay sabihin na isa itong typical na bahay sa halip na isang mental hospital. Mayroon itong sofa na siyang nagsisilbing receiving area. Walang hagdan ang bahay, kinokonsidera rin kasi ng mga doctor ang kalagayan ng mga pasyente. May sari-sarili ring kuwarto roon ang mga pasyente at bawat isa sa kanila ay may sariling doctor na tumitingin sa developments na pinapakita nila. “Good morning Rex at Charm!” agad na nakangiting bumati si Dr. Tuangco sa dalawa nang makapasok sila ng bahay. Ito ang may-ari ng ospital at siya ring tumitingin sa kalagayan ni Goodie. “Mabuti naman at dumalaw kayo. Sigurado akong matutuwa si Goodie sa pagdating ninyo.” “Good morning din po.Nangako ho kasi kami na babalik kami ngayon.” Charmaine said back in smile. “Kumusta na ho siya?” agad namang pangungumusta ni Rex sa kalagayan ng kapatid. Ngumiti ang doctor, “Gumaganda na ang kondisyon niya, malimit na lang siyang nagwawala. Nakakausap na rin siya nang matino, hindi tulad ng dati. Pero…napapansin kong palagi na lamang siyang natatakot kapag inaatake siya ng sakit niya.”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Masaya po kami na gumaganda na ang kalagayan niya. Salamat po sa pag -aalaga sa kanya,” tipid na sumilay ang ngiti sa binata. “Walang anuman iyon hijo, tana’t puntahan na natin ang kuwarto niya.”

NAKAUPO lamang si Goodie sa isang single bed. Panay ang baling ng paningin sa paligid na tila takot na takot. Tagaktak ang pawis at panay rin ang pagpatak ng luha sa kanyang pisngi. She was clasping her knees. Kumuha siya ng unan nang maramdamang gumagalaw ang lock ng pintuan ng kuwarto niya. Napayakap siya rito ng mahigpit. Iniluwa niyon ang tatlong tao. At sa kanilang tatlo’y iyong nakaputing damit lamang ang di niya makilala. “Tita Elaine!” tawag niya sa babaeng dumating. Agad siyang bumaba ng kama at tumakbo sa babae. “Tita Elaine!” muli niyang tawag dito. Napayakap siya rito at takot na takot na umiyak. “Pinatay niya si Kuya Richard, pinatay nung matandang monster si Kuya!” parang batang takot na takot niyang pagsusumbong dito. “Sssh, ok lang ang lahat,ok lang ang lahat,” pag-aalo ni Charmaine sa tiyahin. Nabigla ito nang tawaging niya ito sa pangalan ng ina ngunit mabilis iyong napalitan ng awa para sa kanya.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Tito Wesley?” mayamaya’y natuon ang tingin ni Goodie kay Rex na nasa likod lamang ni Charmaine. “A-ah, Goodie, hindi…hindi siya si Tito Wesley mo, siya si Kuya Rex mo,” pagtatama ni Charmaine sa sinabi ng dalagang nakayakap pa rin dito. “Tito Wesley,” tila wala sa sariling tawag pa rin niya sa kuya habang kumakalas sa pagkakayakap kay Charmaine. “Tito Wesley, si Charmaine, papatayin siya nung matandang monster. Sabi niya,papatayin niya raw si Charmaine!” takot na takot na sambit ni Goodie habang inaalala ang mga sinabi ni Don Antonio matapos patayin ang kuya niya.

“Hindi ako pumapatay ng mga bata, ngunit maaari akong pumatay ng mga batang sa poder ko lumaki,” nakangising sabi ng matanda. Habang hinahagod nito ang murang pisngi ni Goodie ng hawak na baril. “Papatayin ko ang kalaro mong si Charmaine kapag hindi niya ginawa ang gusto ko.” At tumawa ito na tila ba tawa ng demonyo ang maririnig.

CHAPTER 5 “AYOS ka lang ba?” agad na tanong sa kanya ni Rex matapos nilang makapasok ng kotse. “Ang tanga ko…” nangingilid-luha niyang sagot. Kanina niya pa pinipigilan ang umiyak dahil ayaw niyang gawin iyon sa harap ni Goodie ngunit habang naririnig niya ang mga sinasabi nito’y parang hindi na niya kaya. Hanggang sa magpaalam na lang siya bigla at

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

lumabas ng ospital. “Bakit ba palagi na lang akong nagkakamali?” tuluyan nang kumawala ang luhang kanina niya pa pinipigilan. “Charm, huwag mong sabihin ‘yan, dahil hindi ka tanga,” he held her hand to comfort her. “There’s always a reason why things happen. She wiped her tears with her hands as though she’s a child, “Rex…alam mo bang… sinabi ko sa kanya na…na ang pakasalan siya ang pinakapangit na nangyari sa ‘kin? Rex, ang tanga ko…kasi kung…kung hindi niya pala ako pinakasalan, naipapatay na pala ako ni lolo. Kaya pala gustong gusto niyang makasal kami. Ako pala kasi yun…” she placed her hand on her forehead. She then closed her eyes, trying to digest all that has just happened. She sniffed. “Isip ako nang isip na baka mamatay si Goodie kapag hindi ko pinakasalan si Wesley. Ibinuhos ko ang lahat ng galit ko sa kanya…yun pala…inagaw ko sa kanya ang buhay niya. Rex, tama ka…mahal niya nga ako..pero ni hindi ko man lang yun pinahalagahan.” “Charm, maaayos din ang lahat,” he tried to give her strength. A moment of silence went through. “Rex, gusto ko sanang pumunta muna ng park.” She broke the silence by a request. Sinundan niya iyon ng malalim na buntong hininga. Tumango ang binata. He started the car.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“ANG dami palang nangyari sa park na ‘to. Pero…hindi ko man lang maalala,” komento ni Charmaine nang marating na nila ang park. Nakaupo siya ngayon sa swing na palagi nya rin noong inuupuan. The same swing in the picture on her bedside table before. Rex was standing beside her. Inilibot ni Charm ang tingin sa paligid. There were couples holding hands while walking, mothers strolling their babies, lovers necking, and some children sliding and even some men in Santa Costume. They all seemed to be enjoying the park and Christmas. She hoped she could, too. “Sa lugar na ‘to namatay ang daddy ko. Dito nabago ang buhay ko. Dito nawala ang …lahat ng meron ako,” she mumbled. She took a deep breath to ease the pain she feels. "But you still have Wesley beside you." He said while gazing at her. “Tama ka, palagi nga siyang nandyan para sa ‘kin. Inagaw ko ang buhay niya. Pwede siyang gumawa ng sarili niyang buhay pero… inilaan niya ang lahat ng panahon niya para sa akin.” Nakatingin siya sa kawalan. Words just slipped out of her mouth and repentance was the only thing she wanted to feel. “Charm, maaga pa para itama mo ang lahat,” he held her hand, “Maiintindahan ka niya.” Itinaas niya ang tingin sa binata. “Sana nga.”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

GABI na nang maihatid ni Rex si Charmaine sa mansion. Hiniling kasi ni Charm na pasyalan nila ang mga lugar na palagi nila noong pinupuntahan ni Wesley noong kinikilala niya pa itong ama. “Maraming salamat, gumaan ang pakiramdam ko.” Sabi ni Charm kay Rex. Nakalabas na siya ng kotse at nakatanaw na lamang dito mula sa bintana. “Walang anuman yun, basta ikaw. Ikaw yata ang paborito kong pamangkin,” pareho silang napatawa sa sagot ng binata. “Pasok na ako,” paalam niya mayamaya. Tumango ito. “Sana maayos na ang relasyon ninyong mag-asawa.” “Sana nga,” she smiled. “Merry Christmas,” she waved her right hand before she finally went inside the gate. “Merry Christmas.”

LABIS na ipinagtaka ni Charmaine ang nakitang hitsura ng mga nadatnan sa sofa. Lahat kasi sila’y mapanglaw ang mga nakaukit na emosyon sa mukha. Magkakatabing nakaupo sila Aling Anastacia,Yaya Romina, at Nathan sa sofa. Parehong kababakasan ng labis na kapanglawan. Si Nathan nga’y namumula na ang mata. Naisip niyang marahil ay sa labis na pag-iyak.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Bakit…ganyan ang mga itsura ninyo?” kunot-noo niyang tanong. “Hindi mo pa ba alam Tita Charm? Aalis na ngayon si daddy Wesley,” punong puno ng kalungkutang tanong sa kanya ni Nathan. Inihilig nito ang ulo sa katabing si Yaya Romina. “H-ha? P-pero paskong pasko di ba? B-bakit siya aalis? Hindi ba siya mag-no-noche Buena rito. Nasisiraan na ba siya ng bait?” sunod-sunod niyang tanong. Nagsimula na siyang mabahala. “Ang mabuti pa’y puntahan mo na lang siya hija, kausap niya si Hannah sa kuwarto niyo.” Mungkahi ni Aling Anastacia sa halip na sagutin ang tanong niya. Patakbo namang umakyat ng hagdan si Charmaine upang tunguhin ang kuwarto nilang mag-asawa. Sinundan naman siya ng tingin ng tatlo. “Ano mare, ayos lang ba ang pag-arte ko?” Mahinang kunwa’y seryosong tanong ni Yaya Romina habang nakatingin pa rin sa papaakyat na si Charmaine. “Oo mare. Magaling ka,” napapangiting sagot ni Anastacia. “Eh,ako po, okay lang po ang acting ko?” tanong din ni Nathan. “Syempre naman, pang-best actor ang sibuyas natin,” sagot Aling Anastacia na hindi na rin napigilan ang sariling mapangiti.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Seryosong itinaas ni Nathan ang dalawang kamay upang magkapag-appear silang tatlo.

NAABUTAN ni Charmaine na malungkot na nag-uusap sila Hannah at ang asawa sa harap ng pintuan ng kuwarto nilang mag-asawa. Halos sabay na napatingin ang mga ito sa kaniya. May bitbit na maleta si Wesley. Mabagal siyang naglakad palapit sa kanila. “Hannah, pwede bang iwan mo muna kaming mag-asawa?” pakiusap ni Charmaine nang makatayo na malapit sa kanila habang ang tingi’y nakatuon kay Wesley. Tumango naman kay Charmaine si Hannah. Sinundan nito iyon ng pagtapik sa braso ng lalaki, “Happy trip,” anito sa binata sa malungkot na boses. “Salamat,” he said back. Malungkot na humakbang na si Hannah palayo. Charm gave him a fierce glare when they were already alone. He stared back, his eyes seemed to be hoping for understanding. Isang matunog at malutong na sampal ang natanggap ni Wesley pagkatapos. “Anong ibig sabihin nito ha?! Ano ba sa tingin mong ginagawa mo?! Bakit ka aalis?!” galit na galit na tanong ni Charm. Hindi niya napigilan ang pagtulo ng luha mula sa kanyang mga mata.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

CHAPTER 6 “CHARM, alam kong ito ang tama kong gawin. Alam kong magiging masaya ka kapag nawala na ako sa paningin mo…” malumanay na sagot ni Wesley na tila hindi alintana ang sampal na iginawad dito ng asawa. “Pero bakit ngayon pa? Christmas di ba? Paskong-pasko mag-bi-biyahe ka?” muli niyang tanong. “Please naman,wag ka munang umalis,” dagdag niya sa isipan. “Kaya pala kaninang umaga pa malungkot sila Nathan kasi aalis ka, ni hindi ka man lang nagsabi.” “Kung ako lang ang tatanungin, hindi ko kailanman nanaising umalis, pero…alam kong ito lang makapagpapasaya sa’yo. Gusto kong ibigay sa’yo ang pinakamagandang regalo na maaari mong matanggap ngayong pasko. At ‘yon ang pag-alis ko,” madamdaming sagot ng asawa. Ngumiti ito ngunit nababanaag ni Charmaine ang kalungkutan sa mga mata nito. Muling ginawaran ni Charmaine ng sampal ang asawa. Sa puntong iyon, nasapo na ni Wesley ang nasampal na pisngi at binigyan ng nagtatanong na mata si Charmaine. “Ang akala mo ba magiging masaya ako kung aalis ka?! Ang akala mo ba matutuwa ako sa regalong sinasabi mo?! Ganun na ba ako kasama sa tingin mo?!” sunod sunod na tanong niya sa asawa. Nasaktan siya dahil sa narinig na sinabi ng asawa. “Pero ito naman talaga ang gusto mo, hindi ba? Huwag kang mag-alala. Hindi mo na ako muling makikita pagkatapos nito. Ipadadala ko ang annulment papers natin kapag nasa America na ako.” Sinundan pa nito ang sinabi ng malungkot na buntong-hininga.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Tumitig lang dito si Charmaine. Ilang sandali lamang at natagpuan niya na lumuluha na naman siya. She took a sigh to ease her pain again. “Ganyan ka naman eh! Palagi na lang ako ang iniisip mo! Kung ano ang gusto ko, kung anong pwede mong gawin para sakin. Wesley, magtira ka naman para sa sarili mo!”she said furiously. “Charm, mahal kita kaya ko ginagawa ang lahat ng ‘to. At tama ka, ikaw lang ang iniisip ko kaya ako aalis. At sana sa pag-alis ko, mahanap ko na rin ang sarili kong kaligayahan.” Tumalikod si Wesley at naglakad palayo sa asawa. He was fighting his tears yet he didn’t help but to stop after taking few steps to wipe his tears. “H-huwag ka nang umalis…” halos pasigaw na habol ni Charmaine sa kanya. “Please.” Nilingon ni Wesley ang asawa at lihim itong napangiti nang makakita ng pagsusumamo sa mga mata ni Charmaine. “Alam kong hindi ako naging mabuting anak. Palagi na lang akong sakit sa ulo mo.Palagi kong sinasaktan ang damdamin mo. Alam ko rin na mas hindi ako naging mabuting asawa. Lahat na yata ng pinakamasasakit na mga salita sinabi ko sa’yo. Sorry…kasi…nagpabulag ako sa galit ko sayo. Palagi kong sinasabi sa’yo na pinaikot mo lang buhay ko…pero ang hindi ko alam…sa akin mo pinaikot ang buhay mo. Ginawa mo ang mga bagay na hindi mo naman dapat ginawa para lang sakin. Wesley…ginulo ko ang buhay mo.” Mahaba niyang sabi. Natatakot na baka umalis na lamang ang asawa nang hindi man lang naririnig ang mga binitiwan niyang salita.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Alam kong dalawang beses na akong nabibigo sa pag-ibig at takot na akong masaktan pa ulit. But…I want to give this relationship a try,” she earnestly added. Naroon pa rin ang patuloy na pagdaloy ng luha sa kanyang pisngi. “Pero…hindi ko naman magagawa yun kung aalis ka. Please, huwag ka nang umalis. Please. Kung kailangan akong lumuhod sa harapan mo gagawin ko.” There was sincerity in her voice. Humakbang siya palapit sa asawa upang gawin ang sinabi ngunit agad rin siyang pinigilan nito. “Totoo ba ang lahat ng sinabi mo?” seryosong tanong ni Wesley. Naniniguro sa sinseridad ng mga sinabi ng asawa. “An-ano ka ba?! Syempre naman! Para na nga akong tanga na kinain ang pride ko dahil sa mga ginawa ko,itatanong mo pa kung totoo ba ang mga sinasabi ko,” she bit her lower lip. Pagdaka’y marahas niyang pinahid ang sariling luha. “Totoo ang sinabi ko…totoo ang pakiusap ko, huwag ka nang umalis.” hindi niya alam kung paano niya patatawarin ang sarili kung hahayaan niyang makaalis ang asawa. Gusto niyang punan ang mga pagkukulang niya rito bilang anak…at mas lalong bilang asawa. Ngunit alam niyang hindi iyon mangyayari kung hahayaan niya itong lumayo. Hindi umimik si Wesley nang ilang saglit. Nakatitig lamang ito sa mukha ng luhaang asawa. Mayamaya’y ikinagulat ni Charmaine ang pag-aangat ni Wesley ng maletang hawak at unti-unting pag-a-unzip ng zipper nito. Naglalaro ang ngiti sa labi ni Wesley habang binubuksan iyon. “B-bakit?” she was filled of amusement and confusion.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Tuluyang iniharap ni Wesley sa asawa ang hawak. At bumulaga kay Charmaine ang walang lamang maleta.

CHAPTER 7 NAPALUNOK si Charmaine dahil sa nakita. Namumula siya dahilsa labis na kahihiyan. Saglit siyang hindi nagsalita at nawalan ng ekspresyon. Ngunit ilang saglit lang at napatawa siya nang malakas. Habang lumuluha. “B-bakit ba ang tanga ko?” nasapo niya ang noo at sunod-sunod na umiling. She bit her lower lip. “Ikaw pa rin pala ang daddy kong tuso.Pero…” humakbang siya upang lalong mas lumapit pa sa ama. Muli’y sinampal niya ang asawa. Dahilan upang malantad ang pamumula ng kanang pisngi ni Wesley. “Ang akala mo ba magandang biro ‘yun?! Hindi magandang biro ‘yun,Wesley!” hindi niya maintindihan ang sarili kung bakit ngunit pakiramdam niya’y mas malakas pa ang nagawa niyang pagsampal sa asawa ngayong nalaman na niyang niloloko lamang siya nito. “Paano kung lumuhod talaga ako?! Kung ano-ano nang pinagsasabi ko tapos…tapos niloloko mo lang pala ako?! Bakit ba ang saya saya mong pinaglalaruan ako,ha?!”hindi niya malaman kung bakit ngunit pakiramdam niya, wala sa loob niya ang mga pinagsasabi

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

niya.Kahit pa nakasigaw siya. Ang totoo’y lihim pa siyang nagpapasalamat dahil hindi naman pala talaga totoong aalis ang asawa. Mahigpit na niyakap ni Wesley si Charmaine sa halip na sagutin ang asawa. “Patawarin mo ako, niloko na naman kita.Pero…ito na lang ang alam kong paraan para sumaya naman ang pasko natin. Ayoko na…lumipas ang gabing ito nang hindi man lang tayo nagkakaayos. I love you,Charm…and having your forgiveness will make my happiest Christmas.”Madamdamin nitong salubong sag alit ng asawa at lalo pang hinigpitan ang pagkakayakap sa kanya. Iniisip na maaaring ito na ang huling pagkakataong mayayakap siya. “Ikaw kasi eh…huwag mo nang uulitin ‘yun huh?” she said. Gumanti ng yakap sa asawa na ikinangiti naman nito. “Opo,” he replied.

IPINILIT ni Wesley na hawak-kamay silang bumaba ng sofa. May mga pagkakataon na hinihila ni Charmaine ang kamay niya ngunit lalo naman humihigpit ang pagkakahawak ng asawa sa kamay niya. Pinigil ni Charmaine ang pagtawa nang makitang malungkot pa ring nakaupo sila Nathan sa sofa at kasama na si Hannah na napakalungkot din ng mukha. Kung kanina’y gulong gulo siya sa dahilan ng katamlayan ng mga kasama sa bahay,ngayon nama’y naaliw na siyang tingnan ang mga ito.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Umupo siya sa tabi ni Yaya Romina nang makarating na sila sa kinaroroonan ng mga ito. “May problema ho ba,yaya?”tanong niya sa tagapag-alaga sa tila nag-aalalang boses. Tumingin lamang nang mataman sa kanya si Yaya Romina. Gayon din ang ginawa nila Nathan,Aling Anastacia at Hannah. Sinundan iyon ng hindi na napigilang pagtawa ni Aling Anastacia. “Hindi ko kailanman inakalang aarte ako ng ganito!” sambit ni Aling Anastacia . Kasunod niyon ay tumawa ito nang pagak. Sinabayan naman iyon ng iba pa.

MASAYA nilang ipinagdiwang ang Noche Buena. Siyempre, hindi nawala ang tuksuhan lalo na si Hannah na panay ang panunudyo kay Charmaine dahil sa mga reaksyon niya sa pagarte nilang apat. Labis naman nilang pinuri ang galing ni Nathan sa pag-arte. Itinuring ni Wesley ang pangyayari noong pasko bilang panimula ng pagkaka-ayos nilang mag-asawa at naging daan din iyon upang mas mapalapit pa rito ang asawa. Quite silly for him,but he’s currently courting his wife. Naging masaya rin ang pagsalubong nila ng bagong taon.Pinili nilang huwag magpaputok ayon na rin sa kahilingan ni Nathan.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Two weeks later…
KATATAPOS pa lang nilang magtanghalian nang makatanggap si Charmaine ng text mula kay Wesley.

“Be prepared misis,I’ll be seducing you tonight.”
Nanlaki ang mga mata ni Charmaine dahil sa labis na pagkabigla nang mabasa ang text ng asawa. Agad niya itong tinawagan ngunit cannot be reached na ang number nito. Nagpasya siyang tawagan ito sa opisina ngunit secretary naman nito ang sumagot at sinabing nasa board meeting daw ito.

“Ano bang binabalak mo? Wesley Ocampo,kahit kailan talaga. Hari ka ng kalokohan,”
naihilamos niya ang kamay sa mukha.Pagdaka’y mabilis siyang tumungo sa kuwarto upang magbihis. Pupuntahan niya ang asawa sa opisina nito.

“OH,saan ka pupunta? Bakit parang nagmamadali ka?” tanong ni Hannah nang mabungaran siyang papalabas ng mansion habang pabalik naman ito mula sa Flower Garden. Nagdalawang isip si Charmaine kung sasabihin niya rito ang dahilan ng pagmamadali niya. Alam niya kasing pagtatawanan lang siya ni Hannah ‘pag nalaman nito ang dahilan niya.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“A-ano..kasi…mag-a-apply kasi ako ng trabaho. Eh…ngayon ang job interview naming,” pinili niyang magdahilan at magsinungaling. Hindi niya tiyak kung naniwala si Hannah sa sinabi niya pero wala na siyang iba pang maisip na dahilan. “Aaaah,okay,”nasabi ni Hannah bilang pagsang-ayon. “S-sige,alis na ako,” pagpapaalam ni Charm. “Ingat ka,huh?” Hannah said. Tango lang ang isinagot ni Charm kasunod niyo’y tumalilis na siya ng lakad patungong labas ng mansion at mabilis na tinawag ang driver nila upang ihatid siya sa opisina ng asawa.

AGAD na nakilala si Charmaine ng tatlong security guard sa bukana ng Candour Building kaya agad siyang pinapasok ng establisyemento. Kanya kanya naman ng bati sa kanya ang ginawa ng mga empleyado roon. Lahat sila’y makakikitaan ng paghanga sa ganda ng batambatang asawa ng may-ari ng Candour. “Ang ganda talaga ni Ma’am Charm noh?” sitsit ng isang empleyado na naka-assign sa Information Desk sa kasamahan nito habang nakatingin sa kadaraan palang na Ocampo. “Malamang…sa tingin mo,sa guwapo ni sir Wesley,papatol ba siya sa pangit?” sagot ng kausap.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Pero diba,daddy niya si Sir?Saka ang layo ng agwat nila ah.” ganting tanong ng kasamahang empleyada. “Alam mo,tapos na yang issue na yan eh. Ang issue ngayon, ‘yung malanding secretary ni Sir Wesley. Naku,wag namang sanang bumigay si sir sa malanding ‘yun. Sayang sila eh,” “Ay, speaking of the devil. Dumaan nga pala ‘yon kanina rito habang wala ka pa. Itawag ko raw sa intercom kung sakaling dumating na si Ma’am Charmaiene,” t ila biglang naalala nung isa dahil sa pagkakabanggit ng sekretarya. “Hala,baka kabit siya ni sir,” nag-aalalang wika naman nung kasama habang tinitingnan ang kausap na kumukonekta sa kabilang linya. Sinenyasan itong tumahimik. SUMAKAY ng elevator si Charmaine papuntang 12th floor ng building kung nasaan ang opisina ng asawa. Hindi na niya ipinaalam dito ang pagpunta. Gusto na rin niya itong gulatin sa pagdating niya.Ngunit parang siya pa ang mas nagulat pagpasok ng opisina ni Wesley. Naabutan niya kasing magkayakap ito at ang isang babae. “C-Charm,” kababakasan ng pagkabigla si Wesley nang makita ang asawa. Tigagal siya sa nakita. For a moment,she couldn’t move from were she stood. “S-sorry…sorry…na-nakakaistorbo yata ako sa ginagawa niyo.” hindi niya namalayan ang pagpatak ng luha sa pisngi. Ang alam niya lang, nakaramdam siya ng kurot sa puso niya dahil sa nakita niya.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Charm, I can explain everything.” Nagtangkang lumapit si Wesley upang magpaliwanag. Hindi pa rin makapaniwala sa pagdating asawa. “H-hindi,” she unconsciously waved her left hand. “Hindi na…tuloy niyo lang ‘yan. Nakakahiya naman sa inyo,” pagkasabi niyo’y patakbo siyang pumasok ng elevator. Nagtangkang humabol si Wesley sa kanya ngunit nakasara na ang elevator nang abutan siya nito. Naisuklay nito ang kamay sa buhok.Hindi nito alam ang gagawin. “Sorry, kung hindi ako nagtapat sa’yo at umiyak sa harap m o dahil sa rejection,hindi niya sana tayo naabutang ganun.” Wika ng secretary na nakasunod din pala rito. Muling naisuklay ni Wesley ang buhok bago nagsalita. “No,it’s okay. I can fix this.” Nginitian nito ang sekretarya. Pagdaka’y pumasok na ito sa elevator nang makabalik na iyon. SA KABILANG banda’y hindi maintindihan ni Charmaine ang sarili dahil sa nararamdaman niyang sakit matapos makita ang asawa na may kayakap na iba.

“Hindi mo ‘to dapat nararamdaman Charmaine. Pshhh… Selos? Bakit ka naman magseselos? Hindi mo naman siya mahal diba?” mapait na sabi niya sa sarili. “Eh,ano naman kung magkayakap sila? Bakit apektado ka?” She felt so dumb of asking herself those
questions. Pinilit niya ring isiniksik sa sarili na hindi niya mahal ang asawa kaya hindi siya dapat magselos o kahit maapektuhan man lang sa sinumang makitang kasama ng asawa.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“May pa-mahal na mahal kita ka pang nalalaman, magloloko ka lang naman pala,” wala sa sariling naibulalas ni Charmaine. “Magsama kayo ng kabit mo! Hindi naman kita mahal! Hindi kita mahal!” “Ma’am?” natauhan si Charmaine sa pagtawag ng driver. Nakatingin ito sa rearview mirror ng kotse. “A-ah,w-wala po ito manong…”ikinampay-kampay niya ang kamay kahit hindi niya alam kung bakit niya yun ginagawa. “Diretso lang po…” pinunasan niya ang luha sa pamamagitan ng kanyang kamay. Ibinalik naman ng driver ang buong atensyon sa pagmamaneho.

]

Chapter 8 “OH, Hija, bakit ka umiiyak?” agad na tanong ni Yaya Romina nang makita si Charmaine na paakyat ng hagdan. Kasalukuyang naglilinis ang tagapag-alaga gamit ang vaccuum cleaner. Inihinto muna nito ang ginagawa at dinaluhan si Charmaine. Napahinto si Charm at hinarap si Yaya Romina. Yumakap siya rito.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Yaya…si Wesley kasi eh. Yaya…mahal ko na yata siya…” words just slipped from her toungue. It was a reality she didn’t think she would face. “kaya lang…hindi naman yata totoong mahal niya ako. Niloloko niya lang ako yaya.” Humigpit ang pagkakayakap niya kay yaya Romina. “H-hindi kita maintindihan,hija. Ano bang sinasabi mo?” nagugulumihanang tanong ni yaya Romina bagaman hinagod nito ang likod ni Charm. “Charm,” siya namang pagdating ni Wesley. Nakahangos ito habang nakatayo sa pintuan ng mansion. Kumalas si Charmaine kay Yaya Romina at agad na umakyat ng kuwarto nila. Nakahabol naman si Wesley. Gustong mapag-isa ni Charmaine at itago ang pag-iyak niya ngunit nagawang pigilan ni Wesley ang pagsasara niya ng pintuan. “Charm,mag-usap tayo,please.” Pagmamakaawa ng lalaki. Hinawakan nito ang braso niya upang masigurong kakausapin siya nito. “Wala tayong dapat pag-usapan!” nakasigaw namang pigil ni Charmaine. “Wala naman akong pakialam sa’yo eh! Ano ngayon kung naglalampungan kayo nung babaeng ‘yon?! Mahal…mahal…sinungaling ka!” pilit siyang kumawala sa pagkakahawak ng asawa ngunit masyadong mahigpit ang pagkakahawak nito upang magawa niya iyon.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“It’s not like what you think! Oo,umamin siya na may gusto siya sa akin pero maniwala ka sa akin Charm, I rejected her because I love you!” pagpapaliwanag ni Wesley. Hinihiling nito na sana’y maniwala ang asawa sa sinabi nito. “Sinungaling! At paano mo naman maipapaliwanag ‘yung yakapan ninyo,ha?!” sabi ni Charm na hindi naniniwala sa dahilan ni Wesley. “Saka bitiwan mo nga ako! Nandidiri ako sa’yo!” “Charm…nagsasabi ako sa’yo ng totoo. Niyakap ko siya dahil sabi niya ‘yon lang ang huling hiling niya bago siya umalis ng Candour. Maniwala ka naman sakin. Ikaw lang mahal ko. Ikaw lang,” ay pagmamakaawa sa tinig ni Wesley. Tiningnan ito ni Charmaine sa mukha at kitang-kita niya ang sinseridad sa mga mata nito. “Charm,huwag ka namang magselos. Ikaw lang ang mahal ko.” Dagdag pa nito na paulit-ulit sinasabi ang pagmamahal sa asawa. “Selos?” she repeated in vain. “Oo! Nagseselos ako! Hindi ko alam kung bakit pero nagseselos ako! Hindi ko alam kung bakit pero nagseselos nga ako!” she wiped her tears. And the next words she said were whispery, “At hindi ko maintidihan kung parang mahal na kita. Mahal na kita,” she confessed. Nang matauha’y ginusto niyang bawiin ang mga sinabi ngunit hindi na niya magawa. Saglit na hindi nakapagsalita si Wesley. Trying to digest what she just said.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Mahal mo na ako?” he painted a smile and he couldn’t help but to burst tears of joy. Binitiwan nito ang braso ng asawa ngunit pinalita iyon ng mahigpit na yakap. “Walang bawian,” he pleaded. Hindi nagsalita si Charmaine ng ilang sandali. Singhot lang siya nang singhot habang patuloy ang pag-iyak niya. “Ang tagal kong hinintay na sabihin mo rin sakin ang bagay na ‘yan,Charm.” he said in full joy. “Ikaw kasi…nag-text ka pa na isi-seduce mo ako. Hindi na sana nangyari ‘toh.”she said childishly. She then took a deep sigh. “Yun ba? I was only joking when I texted you. Hindi ko naman alam na seseryosohin mo.” He said while smiling. No, it looked more of a grin. She didn’t speak but she hugged him back. Matagal na nakayakap lang mag-asawa sa isa’t isa. Tinatanya ni Charmaine ang nararamdaman at natagpuan ang sarili na masaya dahil sa ginawa niyang pag-amin. Marahang kumalas si Charmaine sa pagkakayakap sa asawa nung bigla siyang tinubuan ng isang ideya. Makulit na ideya. “You’re not yet forgiven,Mister,” sabi niya rito. “Gagawin ko ang lahat,mapatawad mo lang ako.” Nakangiting sagot ni Wesley. “You swear?”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“I swear,” he confirmed. “Sayaw ka muna,” naglalaro ang ngiti sa labing wika ni Charmaine. “Doon.” she pointed the bed. “H-ha?” nakangiwing tanong ni Wesley na biglang napawi ang ngiti. Alam nilang pareho na isa sa mga pinakaayaw gawin ng lalaki ang pagsasayaw. Pero gusto munang maglaro ni Charmaine. Letting him dance was a good game,she thought. “I said I want you to dance. I want…macho dance,” she pouted childishly. “Misis,alam kong katawan ko lang ang habol mo sakin,pero hindi ko na kailangang sumayaw para--” “You want my forgiveness? Then dance…hindi mo naman yata talaga gustong patawarin kita eh,” may himig paghahamong putol ni Charmaine sa pagtutol ng asawa. “Ugh…Charm,you know I don’t--” her threatening glare made his words to be stopped. Napasuklay muna si Wesley ng kamay sa buhok at napatitig sa asawa. Napailing ito nang sunod sunod nang makitang seryoso nga siya sa gustong mangyari. Labag sa sariling tumayo ito sa kama at naghubad ng suot na americana. He also took off his undershirt until he was half-naked. “Mr. Ocampo! I didn’t tell you to get undressed!” saway ni Charmaine dito nang makitang naghuhubad ito. She covered her face with her hands.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“But you said you want a macho dancer,” pilyong sagot ng asawa. “I said macho dance not macho dancer!” she answered. “Homogenous,” pang-aasar ni Wesley, “Mrs. Ocampo, paano mo ako makikitang nagsasayaw kung may takip ang mata mo?” dagdag panunudyo pa nito. Bumaba ito ng kama at tinungo ang kinaroroonan niya. Inalis nito ang nakatakip na kamay sa mata niya. He then danced. “Ganito ba?” he asked while dancing like a macho dancer. “Ay! Tama na! Tama na! Nakakadiri pala,” pigil niya sa asawa na pilit iniiiwas ang mata na madako sa half-naked na katawan nito. Ngunit nagpatuloy lang si Wesley sa ginagawa. “Yuck! Lumayo ka nga sakin! Nakakadiri talaga. Makalabas na nga ng kuwartong ‘to,” nakatawang tinanggal niya ang kamay sa pagkakahawak ng lalaki at nagtangkang lumabas ng kuwarto ngunit agad din siyang nahigit ni Wesley. Giniya siya nito patungong kama. “You sit there, Misis. I’ll be seducing you for real,” biglang nag-init ang mukha ni Charmaine sa sinabi ng asawa. “Y-you’re joking,right?” she said. She was already sitting on a side of the bed.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Nope,” he answered. He then stood in front of her and continued to dance like a macho dancer.

That night, she lost her virginity.

CHAPTER 8 ISANG nakakikiliting halik sa punong-tainga mula kay Wesley ang gumising kay Charmaine kinabukasan pero agad din siyang bumalik sa pagtulog dahil sa pagod. Magkayakap silang natulog at nakaharap ang mukha sa isa’t isa. Both naked. “Gising na,misis,” malambing na bulong sa kanya ng asawa. She answered him with an audible moan. “Misis…” muli nitong bulong sa punong-tainga niya. Tumalikod si Charmaine sa asawa at tumalukbong ng kumot. “Mrs. Charmaine Villaroso Ocampo, gising na,” he whispered her again but she ignored his call still. Tila nagsawa na si Wesley sa panggigising kay Charm kaya nagpasiya itong talikuran na lang din ang asawa. But he didn’t help himself to murmur, “Hindi ko akalaing ganyan ka pala Mrs. Ocampo. Babalewalain mo na lang ako pagkatapos mong pagsawaan ang katawan

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

ko. Katawan ko lang pala talaga ang habol mo sakin,” parang batang nagpalahaw si Wesley. Naramdam nito ang malakas na hampas ng asawa matapos nitong sabihin iyon. “Ang lakas ng loob mong sabihin ‘yan. Ako na nga ‘tong masakit ang katawan dahil sa’yo,ako pang sasabihan mo ng ganyan,” parang nagtatampong wika ni Charmaine na hindi napigilan ang sarili na magsalita dahil sa sinabi ng asawa. Muling humarap si Wesley sa kanya. He then lovingly kissed her forehead. “Syempre joke lang ‘yun. Thanks for completing my life,Charm.” He said in his sweetest and most sincere voice. His is the sweetest voice for her now as it’s the same thing the other way around. “Hindi na ako virgin…” she leaned her head on his arms, “…ikaw kasi ang galing mong mang-seduce,” she added while pouting. “I did it because I love you. Ang akala mo ba madali lang para sa akin ang magsayaw sa harapan mo…ng macho dance?” he said while while smoothing her black silky hair. Looking at her eyes lovingly, expressing her his love even in just a stare. She chuckled, “Hmmmn…alam ko, dahil ikaw pa rin ang daddy ko. I just didn’t know you could dance like that. Pwede ka nang maging star dancer ng night club.” Pilya niyang sabi. She lifted her head and gave him a teasing smile. “Silly…” he commented. “Mahal mo naman ako…” she naughthily replied.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“And I always will. So, sinasagot mo na ba ako,misis?” he kissed her forehead again. Napabungisngis si Charmaine sa tanong ng asawa. Ikinasal muna sila bago ito nanligaw at ngayon nama’y may nangyari muna sa kanila bago niya ito sasagutin, “Pwede.” she answered in chuckling voice. Kumunot ang noo ni Wesley. He gazed at her in question. “Hmp, sige na nga,” she chuckled again. Unti-unting inilapit ng asawa ang labi nito sa kanya at siniil siya ng marubdob na halik. She kissed him back. As torrid as he wanted, as loving as he was. They felt the warmth of each other’s body again, gave assurance for tomorrows and screamed in silence their hearts’s promises of infinity love.

MGA alas-kuwatro na ng hapon nang muling nakagising si Charmaine. Wala na si Wesley sa tabi niya. Marahil pumasok pa rin ito ng opisina. Inayos niya ang sarili at nagpasya siyang bumangon ng kama bagaman nananakit pa rin ang katawan niya. She then took a bath. She wore a red short and a plain T-Shirt. She then decided to go to the flower garden at the front of the mansion. She saw Hannah watering the daisies there. “Oh,kumusta ang tulog mo?” agad nitong bati sa kanya. Pinatay nito ang tubig sa hose at umupo sa isang swing na malapit sa hardin. Sumunod naman dito si Charmaine at

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

umupo sa katabing swing niyon. Parehong nababalutan ng mga madahong baging ang swing na nagsisilbing palamuti ng mga ito at nagpapanatili ng kulay nitong berde. “Tumaba ka ba?” tanong ni Hannah nang mapansing tila may kakaiba kay Charmaine. Hindi nito maipaliwanag kung ano pero nakararamdam ito ng pagbabago sa kanya. Umiling si Charmaine ngunit tila hindi kumbinsido si Hannah. “Tayo ka nga,” Hannah requested Charm after a minute. She’s quite sure there’s something with Charm and she felt the need of knowing it. She stood as well. Kumunot ang noo ni Charmaine ngunit sumunod naman siya. Ang totoo’y hindi niya alam kung anong gustong malaman ni Hannah. Lalo pa siyang naguluhan nung naglakad ito paikot sa kanya na parang iniinspekyon ang bawat detalye ng kabuuan niya. Huminto ito sa ginagawa nang madako sa tapat niya. Nakaramdam si Charmaine ng pagkailang nang sipatin siya nito ng tingin mula ulo hanggang paa. Mayamaya’y ibinalik nito ang tingin sa mukha niya. Bahagyang tumagal iyon na tila kinikilatis siya at may nais masiguro. Ilang sandali pa’y nakitaan niya ito ng panlalaki ng mata. “Aha! Kaya pala ang tagal niyong gumising ha!” she leaned her face towards Charm’s, “Isinuko mo na ang bataan sa kanya noh?” pinaningkitan siya ng mata. She then grinned. Hindi agad nakasagot si Charmaine dahil sa hindi inaasahang tanong ni Hannah. “Sinasabi ko na nga ba! Tsk.tsk.tsk. Ang tinik talaga ni Wesley. Congrats,” sabi ni Hannah na tila nanunudyo.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“A-ah.” Hindi pa rin malaman ni Charmaine ang tamang reaksyon na dapat niyang ipakita sa sinabi ni Hannah. “Sus, ano ka ba,normal lang yan sa mag-asawa noh!” she tapped Charm’s shoulder. Pagkuwa’y umupo itong muli sa swing,gayon din ang ginawa ni Charm. For a moment, Hannah wore a blank face. She was only staring at the daisies nearby but no emotion could be seen in her. “Alam mo bang hiniling ko rin dati na sana si Wesley na lang naging ama ni Nathan?” Hannah asked later. She then peeked at Charmaine, “Don’t worry,he’s all yours. Huwag mo lang siyang ire-reject dahil sasaluhin ko s’ya…at hindi ko na ibabalik sa’yo,” she was joking but she meant it. Napangiti si Charmaine sa tinuran ng kausap, “Hindi ko siya ipamimigay sa’yo, Wesley is mine and mine alone.” Nagkuwentuhan pa sila tungkol sa mga bagay bagay tulad ng mga karanasan ni Hannah kay Don Antonio, kung saan ito nagpunta noong iniwan nito ang anak at kapatid si Ramon, at kung paano sila napunta ng anak sa mansion. Definitely, it was because of Wesley. Marami rin silang napagkuwentuhan lalo na sa buhay ni Charmaine lalo na noong daddy pa lang ang turing niya sa asawa. They both laughed at his surprises. At a short period of time, Charm knew Hannah deeper. Malaki ang naitulong ng minsan nilang pag-uusap upang lalo niya itong maintindihan.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Hindi namalayan ng dalawa ang oras dahil napasarap ang kuwentuhan hanggang sa mapansin na lang nila na gabi na pala. “Gabi na pala,” napansin din ni Hannah ang pamamaalam ng liwanag. “Oo nga noh, masarap ka kasing ka-kuwentuhan,” tugon ni Charmaine. Una syang tumayo ng swing. “Baka hinahanap na tayo sa loob.” “Ano pa nga ba. Sigurado akong galit na sa akin si Nathan,” they both chuckled

Two weeks later…
SINAMAHAN ni Charmaine nung umaga sila Hannah at Nathan para sa chemotherapy session ng bata. Gusto rin sanang samahan ni Ramon ang pamangkin ngunit nagkataong may mid-term exam ito. It was a Lumbar Puncture. Kitang-kita nila ang paghihirap sa mukha ng bata. Hindi mapigilan ni Hannah ang mapaiyak sa tuwing dumadaing ang anak sa labis na sakit ng mga tusok ng karayom. Si Charmaine nama’y awang-awa sa kalagayan ng bata. Hindi na ito ang hitsura ng Nathan na una niyang nakilala. Malaki ang ipinayat nito at kapansin-pansin na ang pagkalagas ng buhok nito. Madalas, natututop na lamang niya ang bibig upang pigilan ang sarili na umiyak. Ngunit sa madalas na mga panahong iyo’y palagi siyang natatalo ng emosyon. Lalong higit nang matapos ang gamutan nito kaninang umaga. Dahil pagkatapos

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

ng session ni Nathan kanina’y nagpahayag ng pagsuko ang doktor nito. Nathan’s going to die in a short while. “D-doc, pwede pa naman siyang mabuhay di ba?” gustong ipilit ni Hannah ang gusto nitong mangyari. “Kahit…kahit isang taon pa po…” her teary eyes were begging for a chance. “Ikinalulungkot po namin,misis. We’ve already done everything that we could do, but your son’s body can fight it no more. We can only assure you a month more of his life.” The doctor said in low voice. Trying to hush the mother of his patient. “Everything?” she repeated the word, “Kung everything ang ginagawa ninyo, bakit hindi pa rin gumagaling ang anak ko?!” nagsimula nang maging hysterical si Hannah. Pakiramdam nito,dinudurog ang puso nito dahil sa katotohanang malapit nang kunin dito ang anak. “Doc,please,spare me more times with my child.” She was fighting to hold the little fading hope inside her. Two streams of tears ran through her cheeks. There were prayers of miracle with those tears. Malumanay na umiling ang doktor, “Pasensiya na ho misis, tanging Diyos na lamang ang nakaaalam ngayon,” wika nito sa mababang boses. Maging ito’y nahihirapan sa trabaho. Nalulungkot ito sa tuwing may bumibigay sa mga pasyente sapagkat sa tuwing nangyayari ‘yon, nakararamdam ito ng panliliit sa abilidad niya bilang isang doktor. “Marami pa hong pasyenteng naghihintay sa akin,maiwan ko ho muna kayo,” pagkawika niyo’y tumalikod na ang doktor.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Charmaine wanted to help, but she knew, she could do nothing for now. She could only give Hannah an embrace of comfort,telling that she’s not alone in facing this struggle. Mula noo’y pinilit nilang lalo ang maging masaya sa harapan ni Nathan. Every passing day, his body continued to grow weak and his face grew paler and paler,until he became bed-ridden. The child requested not to stay at the hospital, he chose to be at his room with Hannah instead. Wesley talked to him most often. Thinking of the same thing he could experience in the near future. How Wesley hoped that that near future won’t come anymore.

IKINABAHALA ni Charmaine na hindi pa rin umuuwi ang asawa kahit alas diyes na ng gabi. Dati-rati kasi’y alas-syete pa lang ay nasa mansion na ito. “Hindi ka pa ba matutulog, hija?” Tanong sa kanya ni yaya Romina nang maabutan siya nitong nakaupo sa sofa. “Hinihintay ko po si Wesley, Yaya. Gabi na pero wala pa rin siya,” may himig pag aalalang tugon niya. Muli niyang tiningnan ang pintuan sa pag-asang darating na ang asawa ngunit ni anino nito’y hindi niya nakita. “Huwag kang mag-alala hija, uuwi rin iyon. Ang mabuti pa’y umakyat ka na ng kuwarto ninyo upang makapagpahinga,” mungkahi ni yaya Romina na nag-aalala naman para sa kanya.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Ayos lang ho ako,Yaya. Si Nathan ho,kumusta na po siya? Hindi pa pala ako nakakabisita sa kuwarto niya mula kaninang tanghali,” iniba niya ang usapan. “Eh…hayun, sumasakit na naman daw ang ulo kanina. Nakaaawa ta lagang bata,sana’y magkaroon ng himala at gumaling naman siya,” sinundan ni Yaya Romina ng malalim na buntong hininga ang sinabi, “Oh siya hija, matutulog na ako. Ikaw rin,matulog ka na rin. Lumalalim na ang gabi. Good night.” Malungkot na ngumiti ang mata nda bago tuluyang iniwan si Charmaine. Charmaine went back to sitting on the couch. After about forty minutes more and Wesley came home. Maluha-luhang lumapit dito ang asawa at agad itong niyakap. “Pinag-alala mo ako,alam mo ba yun?” she was holding back the tears. “Sorry,may inasikaso lang ako,” he said smiling. She couldn’t explain the feeling but there was something strange with his hug. Para kasing nakaramdam sya ng takot rito at tila mas mahigpit ito kaysa mga yakap na iginawad nito sa kanya dati. She could also sense sadness in him. She’s not sure why but she definitely knew he has a reason behind. “Akyat na tayo?” umuntag sa kanya ang pagyaya ng asawa. She nodded. They were holding each other’s hand while walking to their room. He was the one who opened the door.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“CHARM, I’m leaving tomorrow. Sorry,hindi ko agad sinabi kaagad.” Paalam ni Wesley nang makaupo na ito sa gilid ng kama nila. Hindi maikakaila ang pagkabigla sa mukha ni Charmaine. For a moment, she thought he was only cracking a joke, so she forced a laugh. “Ayan ka na naman eh, niloloko mo na naman ako.” Wika niyang naguguluhan sa sinabi ng asawa. Tinitigan niya ang mukha ng asawa upang kumpirmahan kung seryoso nga ba ito. Gusto niyang isiping nagbibiro lamang ito, gusto niyang isiping niloloko na naman siya nito ngunit lumuluha ang asawa. Hindi sumagot si Wesley. But he cupped her face and motioned his thumb on her cheeks as though memorizing every detail of her face. “I will always remember your face, always reminisce your laughter. I will always cherish your smile, and I will always long for your kiss. Charm I love you, and I always will…every moment of my life.” He passionately said. Tears left his eyes and ran through his face. “Nakakainis ka naman eh…kung makapagsalita ka, parang mamamatay ka na,” wika niyang ayaw paniwalaan ang sinabi ng asawa. Pilit niyang isinisiksik sa sarili na isa na naman ito sa mga pakulo ng asawa. Kahit na nakikita niyang seryoso ang luhaang mukha nito. He claimed her lips instead of saying a word. A long kiss sealing his love for her. They were both holding their breath when they ended that passionate kiss.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Charm…I was diagnosed of Mesothelioma,” the words almost didn’t want to escape from his lips. Vain was the only emotion painted on his face. Parang gumuho ang mundo ni Charm dahil sa narinig. Parang bulang naglaho ang lahat ng mga pangarap niya. “Nagbibiro ka lang di ba? Wesley naman eh… pati ba naman sakit gagamitin mo” she was crying and her voice turned shaky. Pinahid ni Wesley ang luha ng pisngi, “Remember your debut? That was the day I knew the findings of my lab tests…and that was the reason why I urged you to marry me because I was running out of time.” He confessed. Kung may isang bagay na ayaw niyang malaman ng asawa,iyon ang sakit niya. Ngunit alam niyang hindi niya maaring ipagkait dito ang katotohanan. “Noong umalis ka, pumunta rin akong America para magpagamot. I underwent series of tests and treatments. Pero sa bawat sandali na naiisip kong nawawala ka, hindi ako matahimik. Pakiramdam ko,hindi tinatanggap ng sistema ko ang mga gamot na binibigay sakin kaya nagpasya akong umuwi ng Pilipinas. I decided to take chemotherapy pills for my medication,” he confessed.Tinungo nito ang drawer na pinagtataguan nito ng gamot. He was already holding a plastic bottle when he came back. He handed it to her. May nakasulat na ‘ALIMTA’ sa label ng plastic bottle. Isa itong uri ng mesothelioma chemotheraphy pills. She wanted to throw the bottle but she knew, every tablet of it would add a second of his life. She could do nothig but to cry. “Bakit hindi mo sinabi kaagad sakin? Ha? Wesley naman…palagi mo na lang akong pinaglilihiman eh…” she patted his chest. Alam niya sa sarili na ito na ang pinakamasakit na

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

paglilihim na ginawa sa kanya ng asawa. “Sana hindi na lang kita minahal para hindi na ako nahihirapan ng ganito. Ang sakit sakit eh,” inihilig niya ang mukha sa dibdib ng lalaki. “Huwag mo akong iiwa. Pakiusap, huwag mo akong iiwan.” He hugged her back, “Sorry…hindi ko sinabi sa’yo dahil ayokong pakasalan mo ako dahil sa awa. Ayokong pakasalan mo ako dahil alam mong may sakit ako. Charm…nahihirapan ako sa tuwing nakikita kitang nasasaktan dahil kay Nathan, pero mas mahihirapan ako kapag…nakita kong ako ang dahilan ng pag-iyak mo,” he said in tears. “At gusto kong malaman mo…ikaw ang dahilan kung bakit gusto ko pang dugtungan ang buhay ko, ikaw ang dahilan kung bakit palagi kong hinihiling na sana’y bigyan pa ako ng bagong buhay para makasama ka. Charm, hindi ako magsasawang sabihin sa’yo na…mahal kita,mahal na mahal.” “Bumalik ka,huh? Kasi…hindi ko na alam ang gagawin ko ‘pag nawala ka. Baka…mabaliw na rin ako. Wesley, ikaw na ang dahilan ng pag-ikot ng mundo ko ngayon,” she loosened her hug and stared at him with begging eyes, “Please, magpagaling ka, bumalik ka.” “I promise,” he said though in back of his mind, he’s not sure if he really could.

INIHATID nina Charmaine, Yaya Romina at Aling Anastacia si Wesley kinabukasan. Nathan was home with his mother. Yaya Romina and Aling Anastacia kept their silence about their knowledge of Wesley’s disease as pleaded by him.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Bumalik ka huh, hihintayin kita,” she forced a smile. “Opo…” he forced a smile as well. “Sige ka…’pag di ka bumalik, di mo na makikita si junior,” she was crying while delivering the news. The baby she conceived was in its early trimester. Ayaw niyang lumayo ang asawa lalo pa’t alam niyang buntis siya. Ngunit gusto niya ring madagdagan pa ang buhay ng asawa. He would undergo a heated therapy, a chemotherapy that would require him an open chest surgery. He has already been forewarned of its danger, but he’s taking the risk. They’re taking the risk. Saglit na hindi nakapagsalita si Wesley ngunit sumilay ang maluwang na ngiti sa labi nito. “Am I…really going to be a father?” tanong nito sa asawa habang di nito mapigilan ang mayakap siya. “Oo…nasa early stage pa lang siya. At natatakot kaming pareho na baka lumaki siyang walang ama.” She didn’t help but to burst in tears because of the thought. “Huwag kang mag-alala,babalik ako, pangako yan.” “Hihintayin kita, kahit matagalan basta bumalik ka lang. Kahit hindi ko alam kung paano na ako mabubuhay nang wala ka sa tabi ko,ayos lang,basta gumaling ka lang. Basta bumalik ka lang,” lalong humigpit ang pagkakayakap niya kay Wesley. She was clasping him as though it would be the last. “Bumalik ka huh.” Maraming beses na niya iyong inulit ngunit patuloy niya pa ring sinasabi.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Babalik ako para sa’yo…at sa anak natin,” he assured. Pipilitin nito ang maging malakas, pipilitin nitong gumaling para sa dalawang nilalang na naghihintay rito. They shared a torrid kiss before he finally left.

INILAAN ni Charmaine ang kanyang panahon sa pag-aalaga sa kay Nathan na unti-unti nang nilalamon ng sakit nito. Sa tuwing nakikita niya itong dumaraing at nasasaktan, naiisip niya ang asawa. Kung nasasaktan din ba ito, kung…kumusta na ito. Kung sinong nagaalaga rito. Tinikis niya na mawalan ng komunikasyon sa asawa. Gustong gusto niyang sundan si Wesley pero hindi niya magawa. Sabi kasi nito, mas mahihirapan itong magpagaling kung makikita nito ang malungkot na mukha ng asawa. She could do nothing but to wait in sorrow. HABANG lumilipas ang mga araw, walang balita si Charmaine tungkol sa kalagayan ng asawa kaya kinatatakutan niyang baka isang araw,may tao na lang na pumunta sa kanila at sabihing patay na ito. That would be the most tragic heartbreak of her life. Gayunman, may isang nanghihinang katawan pa rin ang palaging nakahantad sa kanya. Araw-araw nilang naririnig ang pagsigaw ni Nathan kapag sumasakit ang ulo nito.Ang pagdaing nito sa mga sakit ng katawan na nararamdaman. Sa likod niyon ay isang bata, na palaging nagkukuwento ng mga nais puntahan kapag gumaling na, isang makulit na batang pilit tumatawa kapag may sinasabing nakakatawa rito. Pinilit nila Hannah na maging masaya sa harapan ni Nathan. Gusto nilang masasayang ngiti lang ang nakikita nito sa mga huling sandali ng buhay nito.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Ginusto nilang madugtungan pa ang buhay ni Nathan pero…dumating din ang araw na kinailangan nitong mamaalam. Na kinailangang mamahinga ng murang katawan niya at iwan ang mga taong nagmamahal sa kanya. Hiling lang ni Charmaine, sana,hindi ganun ang sasapitin ng asawa niya.

After two years…
MATULING lumipas ang panahon. Nagsilang si Charmaine ng isang batang lalaki at pinangalanan nila itong Charley. Masaya siya dahil araw-araw, nakikita niya ang isang batang kawangis na kawangis ng ama nito. Anak na palaging nagpapaalala ng pagmamahal sa kanya ni Wesley. Nakatayo sila ngayon ni Hannah sa harap ng dalawang magkatabing puntod. Mga taong minsang naging bahagi ng kanilang buhay. Mga taong patuloy na tatatak sa pagkatao nila. “Happy birthday,anak,” Hannah said in tears looking at the grave of the child she once bore and she once had. “I miss you,anak, I always miss you,” she put the bunch of flowers she has for her child. She then turned to Charmaine. It was Charm's turn to say hello to the man who was the reason why she became the person she was now.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

CHAPTER 38

“HELLO,” ngumiti siya sa puntod ng lalaking dahilan ng lahat ng pagbabago sa buha y niya.“Sayang,kung nabubuhay ka lang sana, nakita mo pa sana si Charley.”

While she was gazing at his grave, memories kept coming, invaded her mind and brought her to the mockeries of the past.

“INIWAN na niya ako,Charm.” mapait na pagsasatinig ni Hannah ng masakit na pagkawala ng anak na si Nathan.

Kasalukuyan silang nakatayo sa puntod ng kalilibing pa lamang na bata. Masakit din para kay Charmaine lalo pa’t napamahal na siya kay Nathan ngunit kailangan nila iyong tanggapin.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Pero…mabuti na rin ito, di ba? Ngayon, hindi ko na siya makikitang nahihirapan.” Muli na namang kumawala ang luha sa mata ni Hannah. Hindi nito alam kung paano pa nito haharapin ang bukas. Kung paano pa nito pa malalagpasan ang mga pasakit ng panahon ngayong wala na ang nag-iisang taong pinagkukunan nito ng lakas.

Charm gave her a tight hug of comfort. Iyon lamang ang maaari niyang itulong sa ngayon.

MALAKI ang pagbabagong idinulot ng pagkawala ni Nathan sa dating kasiyahang bumabalot sa mansyon. Napalitan iyon ng mga mukhang naghihinagpis.

Nawala ang dating masasayang kuwentuhan kapag nakaharap na sila sa hapag-kainan. Sa tuwing kumakain sila Hannah,Charmaine at Yaya Romina, hindi nila maiwasan ang mapatitig sa mga dating upuan nila Nathan at Wesley. Palagi nilang iniisip na buhay pa rin si Nathan. Na kasama pa rin nila itong kumakain. Makulit na nagtatanong tungkol sa kung ano-anong bagay. Nagpapakawala ng corny jokes, at inuulit-ulit ang pag-arteng ginawa noong pasko.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Palaging yakap ni Hannah ang mga naiwang gamit ni Nathan lalo na ang mga picture nito. Kinakausap na tila buhay pa rin ang anak. Kinukuwentuhan ng mga pangyayari sa araw na nagdaan. Naglalabas ng mga sama ng loob sa sarili dahil iniisip nitong hindi ito naging isang mabuting ina.

Naroon din ang takot nila sa sinapit ni Wesley. Hindi nila alam ang mga nangyayari sa lalaki lalo pa’t wala silang komunikasyon dito.

WALANG segundong hindi si Wesley ang laman ng puso’t isipan ni Charmaine. Araw -araw, umaasa siyang babalik ito. Buhay, kasabay ang balitang magaling na ito.

Matyaga siyang naghintay. Lumipas na ang mga araw. Hanggang sa matuling lumipas ang apat na buwan.

Bahagya nang lumolobo ang tiyan ni Charmaine.Palagi lang siyang nasa receiving area upang hintayin ang pagdating ng asawa. Palagi niyang kinakausap ang bata sa sinapupunan. Palagi niya itong kinukuwentuhan tungkol kay Wesley.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

ISANG tawag mula sa isang ospital sa Amerika ang nagbigay ng pananabik kila Charmaine. Ayon sa nakausap nila’y na-release na si Wesley mula sa ospital nila at pauwi na ng Pilipinas.

Charm was with Hannah, Aling Anastacia and Yaya Romina when they went to airport.

Nananabik si Aling Anastacia sa nalalapit na namang pagkikita nila ng anak. Umaasa itong buhay ang anak sa muling pagbabalik. She wanted to think that he’s alive. Wala kasing sinabi ag ospital kung buhay ba o patay na ang darating na anak.

They waited patiently at the arrival area. Magkahalong kaba,takot at pananabik ang nadarama ng tatlo. Pinag-usapan na nila ang mga puwede nilang gawin pagdating ni Wesley. Kung ano ang mga na-miss nito habang wala sa Pilipinas. Pakiramdam nga nila,taon ang bilang ng mga araw na nawala ito. They all wore hopeful smiles.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Ngunit napawi ang lahat ng ngiting nakapinta sa mukha ng apat nang nakita na nila si Wesley. Being carried by a group of six men. Ayaw nilang maniwala sa nakikita.

Hindi makagalaw si Charmaine sa kintatayuan. Hindi niya alam ang reaksyong mararamdaman. Hindi ito ang paraan ng pagbabalik ng asawa na inaasahan niya.

“Wesley…” she whispered in despair.

Matalim niyang tiningnan ang mga lalaking may buhat kay Wesley.

“Ilayo ninyo sakin ‘yan! Hindi siya si Wesley…sabi niya sakin babalik sya,” nanghihina niyang sabi nang ilapag nila sa harap niya ang asawa. She spoke,but she couldn't move. Sunod sunod siyang umiling.“Hindi pwedeng siya ‘yan…”gumaralgal ang tinig na dagdag niya. Hindi niya matanggap ang sinapit ng asawa.

Muling gumuho ang mundo ni Charmaine. Nawala ang lahat ng magagandang pangitain niya ng pagkakaroon ng masayang pamilya kasama si Wesley.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Because there it was. A wooden casket before her eyes. And the only name written on its side was...

WESLEY MERCADO OCAMPO

CHAPTER 39

NATAGPUAN ni Charmaine ang sarili na nakaluhod sa harap ng kabaong ng asawa.

Ayaw niyang tanggapin kung anuman ang katotohanang nasa harapan niya ngayon. Hindi niya kayang isipin na patay na ito. Na hindi na niya ito makakasama pa. Marami pa siyang gustong sabihin kay Wesley. Marami pa siyang gustong gawin kasama ito.Hindi niya pa naipapakita rito ang pagmamahal niya. At paano na ang magiging anak nila? Gusto niyang mabuhay ito nang may ama. Gusto niyang maranasan din ng anak ang ginawang pagpapalaki sa kanya ni Wesley. Ngunit hindi iyon mangyayari kung ganito ang nangyari sa asawa. She knew, she won’t see him anymore. Won’t feel his loving embrace, won’t feel his passionate kiss.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Hoy, Wesley, anong ginagawa mo riyan?” she talked to him as though she was seeing his face smiling at her. “Lumabas ka nga dyan! Hindi ka pa naman patay eh.Nagbibiro ka lang di ba?” she wanted an answer from him but she knew,a dead couldn’t speak.

Nanginginig ang kamay na hinaplos niya ang kabaong na kinalalagyan ng asawa. “Sabi mo babalik ka nang buhay…wala ka naman palang isang salita eh. Wesley…paano na ako ngayon?” she bravely held her tears but they still fell as though symphatizing with his lost. “Wesley…huwag ka namang ganyan oh,” she weakly dabbed her tears. “Tama na yan, gising ka na dyan. Natutulog ka lang naman eh…di ba?” muli niyang hinaplos ang kabaong ng asawa. Gusto niyang isiping natutulog lamang ito. Gusto niyang isiping hindi totoo ang lahat ng ito.

“Wesley… sorry because I once said that marrying you was the worst thing I’ve ever done because actually, it was the greatest,” puno ng pagsisisi ang mga huling tinuran. Hindi man lang niya nabawi ang mga sinabing niya noon.

“Ang galing mo namang magbiro eh…matutulog ka na nga lang sa kabaong pa. Labas ka na nga diyan sabi eh…” pakiramdam niya nawawalan ng saysay ang bawat pakiusap na hinihingi niya rito. Na sa haba ng panahon na pinagsamahan nila, ngayon pa lang nito

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

tinanggihan ang gusto niya. “Ano ba Wesley…makinig ka naman sa akin oh,please, kahit ngayon lang.” Her eyes grew dimmer, her tears flowed freely . Napayakap siya sa kabaong ng asawa at isinubsob ang mukha rito. Kasama ang lahat ng sakit. Ng pangungulila.

“YOU’RE crying on a wrong coffin,misis,” isang pamilyar boses ang nagpatigil kay Charmaine. She was shaking. Her heartbeat grew to its fastest. Napatitig siya sa kabaong na yakap yakap. Pagkuwa’y itinaas niya ang mukha at tiningala ang nagsalita.

She wore an unexplainable smile when she recognized who it was.

“Sorry, I made you cry again.” He said in sheepish smile. She leaned at her and guided her to stand.

Mataman niyang tinitigan ang lalaking iyon. Mayamaya’y hinawakan niya ang mukha nito nang may pagmamahal at pagkamangha.Hindi siya maaaring magkamali. Si Wesley nga ito. Bahagyang pumayat ang mukha nito. Alam niyang marami itong pinagdaanan upang

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

gumaling. Hinaplos niya ito habang natatakot na baka nananaginip lang siya. Na baka bigla na lamang itong maglaho sa paningin niya.

“W-Wesley, i-ikaw ‘yan di ba?” tanong niya habang patuloy pa rin ang paghaplos na ginagawa sa mukha ng lalaki. “Ikaw yan di ba?” she was crying. Hoping that what she wa s seeing no was not just a dream.

Hinawakan ng asawa kamay niya. Pagdaka’y nakangiti itong tumango.

Ngumiti rin muli si Charmaine. Huminga siya nang maluwag, “Mabuti naman…” she said while crying still.

Ngunit kasunod niyo’y isang malutong na sampal na naman ang iginawad niya sa asawa.

“Hoy Wesley Ocampo! Akala mo ba maganda ang ginawa mo?! Paano kung nagkatotoo ang biro mo?! Paano kung nakunan ako sa pambibigla mo?! Ang sama mo talaga! Pinaiyak mo na naman ako nang walang dahila! Magpasalamat ka mahal kita!” sigaw niya sa asawa. She tried to sound furious. Naroon pa rin ang hindi mapatid na luha.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

Wesley hugged her tightly. “I’m sorry, kung pinaiyak na naman kita. But I promise you, this will be the last. Gusto ko lang namang malaman ang reaksyon mo kung uuwi akong patay. At least, I made you confess…” salubong nito sa pagwawala ng asawa.

“Huwag mo nang uulitin ‘yun huh?” she sniffed.

“I promise,” he replied. He loosened his tight hug. He then cupped her face and later lingered his look around the place. “Ang dami mo na agad fans ah.” Tukoy nito sa mga taong nakikiusyoso sa pag-iyak ni Charmaine kanina at pagkikita naman nilang mag-asawa ngayon.

“Kasalanan mo naman lahat ng ito eh,” she said while pouting, feeling like a child again. “Diba baby?” she gazed at her belly.

“The baby said yes,” he said while putting his palm on her belly. “But he also said, daddy will be forgiven by a kiss, that is, if mommy will permit him.” He then looked at her lovingly.

“Nakakahiya ka, mister. Ang daming tao--” hindi na niya natapos ang sasabihin dahil ginawaran na siya ng halik ng asawa. Gusto niyang magalit dito dahil niloko na naman siya

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

nito, ngunit hindi niya na iyon magawa. He was right when he said that his kiss was enough for him to be forgiven.

“LOLO, ikaw ang rason kung bakit ko pinakasalan si Wesley,” she spoke again when her mind went back to reality. Sinadya nilang itabi ang puntod ni Don Antonio sa puntod ng nag-iisa nitong anak. Tunay na anak. Ayon na rin sa kahilingan ni Nathan. Being with his father was his last wish.

“Alam ko, ikaw ang pumatay sa tunay kong ama, sana hindi niyo na ginawa 'yun," that was of the worst reality she would ever know, "Dapat…magalit ako sa’yo dahil diniktahan mo ang buhay ko…pero, gusto ko hong malaman ninyo na…nagpapasalamat pa rin po ako dahil kahit alam ko pong masama ang ginawa ninyo, iyon naman ang naging daan para mahalin ko si Wesley,” alam niyang hindi siya sang-ayon sa kasal nila ni Wesley noong una. Alam niyang kinasal muna sila bago niya ito minahal. Pero alam niya ring hinding hindi niya kailanman pagsisisihang ikinasal siya sa asawa. That was the best wedding she ever knew.

“Lo, may apo na po pala kayo, si Charley. Cute po siyang bata,kamukhang kamukha ng daddy niya. Sigurado ako,kung nabubuhay lang po kayo, ma-i-enjoy niyo po ang

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

pakikipaglaro sa sa sarili ninyong apo.” She chuckled. She then gaped at his grave again for a moment.

“Charm…” Hannah called her later. She was still in tears. “Kailangan na nating umuwi, baka abutan na tayo ng ulan.” She said while looking at the darkening sky.

“S-sige.”

Inihatid lamang ni Hannah si Charmaine sa mansyon ng mga Villaroso at umuwi na rin ito sa condo nito.

“SAY hello to daddy,baby,” masiglang wika ni Charmaine sa karga kargang anak nang sumalubong sila sa pagdating ng asawa.

“Hello daddy!” the child mimicked her while waving his right hand.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Hello din baby ko, pa-kiss nga,” he cupped Charley’s face and kissed his son on cheek. “At syempre si Mommy rin dapat may kiss,” he kissed Charmaine on her lips.

He then turned to Charley and asked him sweetly, “How was the day of my baby?”

“Mom…mee meyd a pan--cake for me,” the child replied. They chuckled with his answer.

“Aba…parang paborito na ni mommy lutuin ang pancake ah.” tiningnan nito ng nakaloloko ang asawa.

Charm pouted with what he said, “It was Charley’s favorite, not mine,” she said.

“You look prettier when you’re pouting,misis,” he commented.

Inismiran ito ni Charm dahil sa sinabi. “Kailangan nang matulog ni Charley,” she said instead. “Yaya Romina!” she called Charley’s nanny. Agad naman nitong naintindihan ang dahilan ng pagtawag kaya agad nitong kinuha si Charley.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

INIAKYAT na ng matanda ang bata sa kuwarto nito. Nang pababa na siya ng hagda’y natanaw niyang nakahapit na ang kamay ni Wesley sa baywang ni Charmaine. She smiled of their sweetness. A sudden memory from the past made her smile grow even more. She wondered if what could have happened had the couple knew the truth. Ngunit alam niya namang mamahalin pa rin ng dalawa ang isa’t isa anuman ang mangyari.

“NAPAKASAMA mo talaga, Antonio,” sa wakas ay nagkaroon na rin siya ng lakas ng loob na salungatin ang amo. Matagal na siyang naninilbihan sa mga Villaroso at ni minsa’y hindi niya sinalungat ang mga kagustuhan ng don lalo pa’t alam niyang isa lamang siyang hamak na katulong. Ngunit hindi na niya kaya pang manahimik ngayon at hindi na makialam. Nalaman niya ang ginawa nitong pananakot sa batang si Goodie dahil itinawag iyon ni Wesley mula sa Germany,“Pinabayaan mo nang mamatay si Elaine, pati ngayon ba nama’y sisirain mo rin ang buhay ni Wesley at ng apo mo?!” hindi niya napigilang pagtaasan ng boses si Don Antonio na noo’y nakaupo sa tapat ng study table nito na nasa mini library ng mansyon.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Romina…” nakangisi nitong tawag sa katulong. Tumayo ito sa kinauupuan at tinungo siya. Nang makaharap na’y itinapat nito ang hintuturo sa noo ng matandang babae. “Think…how can I kill my grand daughter when I’m already dead? I won't waste my power just to kill my own blood. Sinabi ko lamang iyon dahil alam kong pupunta iyong bata sa kanya. But I don’t actually mean it…” he grinned. “Why don’t we cell them in a puzzle? If they take it seriously…then I win. And if you still want to live,keep this yourself—forever.” Pagkawika niyo’y humahalakhak itong lumabas ng kuwarto.

Nakahinga nang maluwang si Yaya Romina dahil sa sinabi ng don. Ngunit hindi niya mapigilan ang sarili na mapantastikuhan sa mga inasal nito.

“Napakatuso mo talaga, Don Antonio,” she whispered.

MATAPOS ang alaalang iyo’y pumasok na rin si Yaya Romina ng kuwarto niya. Nang may sumisilay na ngiti sa labi.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Rex called this afternoon, Goodie’s holding an opening of her fitness gym.” Wesley opened the talk while still clasping his hands around her waist.

“Si Goodie talaga, pinanindigan na ang pagiging macho.” Natatawang sabi ni Charmaine. Kung may tao mang labis na natuwa sa paggaling ni Goodie, siya ‘yon. Palagi niya ito ngayong nakakasama lalo na kapag nag-sha-shopping. Lagi nga nitong nababanggit na gusto nitong magpalaki ng katawan.

“Maiba nga tayo…lumalaki na si Charley, napapansin mo rin ba?” lalong hinigit ni Wesley ang asawa palapit sa kanya. He smiled as sweet as he could.

“Oo naman,bakit mo natanong?” she answered clueless of what he wanted to mean.

“Di kaya dapat na natin siyang sundan?” he then gave her an alluring smile.

“Ikaw talaga puro ka kalokohan,” she pouted.

“Pero iyon naman ang pinaka-minahal mo sa akin, tama ba, misis?” he kissed her hair.

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

“Hmmmn, wala akong aaminin.” she giggled. She hugged him, and so as he.

“Mrs. Ocampo, are you sure you’re not regretting the day you married me?” biglang natanong ni Wesley. Hindi niya alam kung bakit pero may isang sulok ng pagkatao niya na nangangailangan ng kasiguraduhan ng nararamdaman ng asawa.

“Gusto mo ba talagang malaman?” she asked back.

“Opo,” hindi nito maintindihan ngunit parang bigla itong sinibulan ng takot sa isasagot ng asawa.

She cupped his face before she answered, “The truth is, I never thought we could go this far, I have never imagined I would marry the man who raised me. I can’t answer your question with yes or no…but the only thing I know is …the greatest and most cherishable thing I’ve ever done is…marrying my father.”

Marrying My Father by Trinie (Please do not plagiarize)

2012

-WAKAS-

(Sgd) Trinie

Mamalasin ng sampung taon ang magnanakaw ng MMF. :p

MARAMING SALAMAT PO SA PAGBABASA!!!

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful