You are on page 1of 24

กรรมสิทธิ


ชีวิต*
พระราชธรรมวาที (ชัยวัฒน์ ธมฺมวฑฺฒโน)
มีคำำพูด...ที ่คนแต่ก่อนท่ำนกล่ำวไว้น่ำคิดอยู่คำำหนึ ่งว่ำ “อันคนดีตำยเหมือนไทII่ม
มำล้มหัก nู้คนIักI:ลึกอยู่มิIู้หำย¨ แล:อีกuI:Ïยคหนึ ่งว่ำ “คนดีอยู่กมีคนIัก 1ำกก
มีคนอำลัย แม้ตำยกมีnู้เñียดำยคิดuึง¨ คuüIIมñำำคัQที ่ทำำ¡ห้ อยู่มี คนIัก, กคือu คคล
นั น_ ต้ องเu นnู้มี “คุณ¨ ค uอ:ไIที ่ทำำ¡ห้คนIัก กคื อ คุณความuี, ค uอ:ไIที ่ทำำ¡ห้
1ำกแล้วมีคนอำลัย กได้แก่ คุณLระโยชน์, แล:ñิ ่งที ่ทำำ¡ห้แม้ตำยกมีnู้เñียดำยคิดuึง
กได้แก่ ความLระทัL!% อันเกิด1ำกอัüยำuัย Ïอuอ้ อมอำIี ว1ีไพเIำ:' หำกu คคล
¡ด เñกñI้ำงคuüIIมเหล่ำนี ¡ห้เกิดIึ น¡น1Iิตอัüยำuั ยได้ เu นนิ มิตหมำยว่ำ “อยู่ก
ñuำย ไuกñ:ดวก, อยู่ กไม่ลำำuำก 1ำกกไม่ลำำเคQ, อยู่ กมีคนเลี ยงกำย ตำยกมีnู้
เลี ยงวิQQำu, อยู่กมีnู้อuั__ำก 1ำกมีnู้อuuัมn¨
มาuัยชีวิต
ท่ำนทั งหลำย....อำuัยคuควำมดี คuuI:Ïย1นแล:ควำมuI:ทัu¡1ที ่มีต่อกันแล:กัน
ทำำ¡ห้ uพIองท่ำนดูแล้ว1วน¡ห้เหนเด่น1ัดว่ำ อำน nำพIองควำมดีนั น 1่วย¡ห้1ีวิตมีค่ำ
มีควำมหมำย พวงหIีดกดี ดอกไม้กดี ที ่เIียงIำยuI:ดัuหน้ำหีuuพ ล้วนเu นเคIื ่ อง
ยืนยันว่ำ 1ีวิตIองnู้นั นมีค่ำมีIำคำ เพIำ:เu นnำพIองนำ ำ¡1 เu นnำพIองไมตIี
เu นnำพIองควำมกตัQuูกตเวที เu นnำพIองควำมIักแล:ควำมอำลัย แม้นuตIüิดำ
QำติมิตIแล:1ำวห้ำงอังกµLตIำงูIองคuแม่เพิ ่มพูน มีท่ำนอำ1ำIย uQยงค ว่องวำนิ 1
เu นuI:üำน ñำมำIuพูดพI้อมกันได้ ท่ำนทั งหลำยกคง1:พูดว่ำ..
แñนเñียดำยแม่ดีอย่ำงนี แท้
ñด1:แก้¡ห้¡ื นคืนñังIำI
มั11Iำ1ÏหดI้ำยไม่Iู้กำล
ด่วนพIำกท่ำน1ำกเIำเuI้ำอำลัย
นั กกวีท่ำนหนึ ่งuI:พันüไว้ไพเIำ:ว่ำ....
พวงหIีดที ่Iำยล้อม เI้ำÏอuอ้ อม¡ห้อ่ น¡1
ด้วยIักด้วยอำลัย ด้วยñำย¡ยที ่nูกพัน
ดอกไม้ทกทกดอก คื อñิ ่งuอกงำนñI้ำงñIIค
ควำมดีนั uอำนั นต เพียIม่งมั่ นตลอดมำ
ตI:กำIทกแห่งหน ทกnู้คนคIำ่ำคIวQหำ
แต่ล:ดอกคือเหIี ยQตIำ คงคuค่ำIองควำมดี '
นี ่คืออำน nำพIองควำมดี1่วย¡ห้1ีวิตมีñง่ำ ÏuIำuท่ำนuอกว่ำ nู้ ¡ดกตำมu้ำได้ลูก
หลำนดี มี คuüIIม ยำมตำยuพพ่อแม่กงดงำม IอuI:ทำนÏทL u้ำลูกหลำนเลว
ทIำมuพพ่ อแม่กÏทIม อั นนี แñดงว่ำnู้อยู่nำยหลั งกมีñ่วนñำำคัQ ดวงวิQQำuIอง
uIIพuIL 1:มีควำมñIหIือไม่กดีที ่ว่ำลูกเต้ำเหล่ำหลำนมีควำมIัก¡คI่ñำมัคคี มีควำม
กลมเกลียวเu นนำ ำหนึ ่ง¡1เดียวกันมำกน้อยเพียง¡ด
เพIำ:0:นั น งำนuพแต่ล:งำนที ่ñวยñดงดงำม ด้วยเคIื ่ องuI:ดัuพวงมำลัยแล:
ดอกไม้หลำกñี กเพIำ:อำuั ยคuüIIมñำำคัQ คื อ ควำมดี Iองท่ำนnู้ตำย นำ ำ¡1Iอง
ท่ำนnู้ อยู่ ควำมกตัQuูIองñำยÏลหิต แล:ควำมเñียñล:IองQำติมิตI หำกคuüIIม
ดังกล่ำวñÏมñIกันแล้ว ไม่ว่ำ1:อยู่ u ที ่¡ด ตำยหIืออยู่ งำนนั นก1ักเIียuI้อย
ñวยงำมเu นที ่น่ำ1ื ่ น1มอน Ïมนทนำ
¡uีกÌมÌu - iuีย1Ìมพน
อนึ ่ง... 1ีวิตทก1ีวิตที ่เกิดมำ¡นÏลกนี ต่ำงมีñิ ่งที ่หลีกเลี ่ยงไม่ได้ เลี ่ยงไม่พ้น ทก
คนต้ องuI:ñuอยู่ c uI:กำI แม้nู้นั น1:มีอำำนำ1ล้น¡้ ำมีเงินตIำล้นแn่นดิน กไม่
อำ1หลีกได้เลี ่ยงพ้น 1:หนี อ:ไIกอำ11:หนี ได้แต่ที ่หนี ไม่ได้ คื อ...
c. เIำหนี แก่กันไม่ได้ - เIำมี ควำมแก่เu นüIIมดำ
|. เIำหนี ไI้กันไม่พ้น - เIำมี ควำมเ1uไI้เu นüIIมดำ
m. ทกคนต้องตำย - เIำมี ควำมตำยเu นüIIมดำ
«. ต้อง1ำกไกลIองIัก - เIำมีควำมพลัดพIำก1ำกคนIักแล:IองIักเu น
üIIมดำ
c. ต้องเu นไuตำมหลักIองกIIม - เIำñI้ำงเหตอย่ำงไI ต้ องได้Iัunลอย่ำงนั น
กรรมสิทธิ

ชีวิต
ñIuได้ว่ำ เหตที ่เu นไuเ1่นนั น เพIำ:1ีวิตทก1ีวิตตกเu นกIIมñิทüิ

Iอง c อ.,
อ. อ:ไIu้ำงที ่กม1:ตำ1ีวิตเIำอยู่....
อ. ที ่ c อ. อนิ 11ัง
อ. ที ่ | อ. อüวัง
อ. ที ่ m อ. อวัññัง
อ. ที ่ « อ. อนิ มิตตัง
อ. ที ่ c อ. อนั ตตำ
u. ที c u.uนิ %%ั1 แuลว่ำ ควำมไม่เที ่ยง ควำมไม่คงที ่ ควำมเuลี ่ยนแuIอยู่
เu นนิ 1 ดังuัu1ิตท่ำนuอกว่ำ...
อนิ 11ังñังIำIำว่ำไม่เที ่ยง
เกิดเท่ำไI่ตำยเกลี ยงไม่เหลือหลอ
ทั งnู้ดีเIQ¡1ตำยเตียนยอ
แม้ตัวหมอยังต้องตำยวำย1ีวำ
อีกuทหนึ ่งว่ำ...อนิ 11ำ วต ñังIำIำ, เIำท่ำนเกิดมำล้วนไม่เที ่ยงแท้, I่ ำงกำย
ñังIำIเวียนnันเuลี ่ยนแuI, ñดท้ำยแน่แน่ต้องñิ นลมuIำu ' 1:ตำยก่อนตำยหลังก
อนิ 11ังทั งนั น ทกอย่ำงมันเuลี ่ยนแuIอยู่เu นนิ 1 เกิดIึ น¡นเuื องต้น ดำำIงอยู่¡น
ท่ำมกลำง แล:แตกñลำยไu¡นที ่ñด 1ีวิต1ึงไม่ต่ำงอ:ไIกัuพI:อำทิตยพI:1ันทI Iึ น
แล้วตก 1ีวิตเกิดแล้วกตำย ย1ฺกuฺ%ิ สมุทยธมฺม สพฺพนฺต นิ โรธธมฺม ñิ ่ง¡ดñิ ่งหนึ ่ง
มีกำIเกิดIึ นเu นüIIมดำ ñิ ่งนั นย่อมมีกำIดัuไuเu นüIIมดำ กำIเกิดเu นเIื ่ องIอง
üIIม1ำติ แต่กำIแก่ กำIเ1u กำIตำย เu นเIื ่ องIองüIIมดำ u้ำเIำท่ำนทั งหลำย
Iู้ทันด้วยอำำนำ1ñติuัQQำ กำIเกิด...เu น1ดñตำIทแห่งuัQหำ กำIตำย...เu นที ่ñิ นñด
แห่งuัQหำ ดังพI:uำลีว่ำ iตส วLสโม สุ โ÷ กำIเI้ำไuñงuI:งัuแห่งñังIำIเหล่ำ
นั น เu นñI กำIIู้ว่ำ1ีวิตต้องเu นไuอย่ำงนี ยำมuI:ñuพuเI้ำเIำกไม่ต้องหวำดวิตก
เพIำ:อำำนำ1ที ่Iู้เท่ำIู้ทันนี ่คืออนิ 11ัง ควำมไม่เที ่ยง
ตายuีมีสุ÷
ÏดยüIIม1ำติแล:Ïดยuกติวิñัย มน LยทกIูuนำม1อuได้ ไม่1อuเñีย... แต่u้ำหำก
มอง¡ห้ลึกคิด¡ห้1ึ งก1:พuไu ¡นควำมเñีย...นั น มีได้แnงอยู่ เ1่น ควำมตำย1:กลำย
เu นเทวทูต คื อ¡ห้แñงñว่ำงทำงñติuัQQำแก่เIำ ว่ำ¡นควำมตำยหำไI้uI:Ïย1นไม่
เ1่น...
c. ก_หมำยไม่แต:ต้ อง
|. Qำติพี ่น้องไม่Iuกวน
m. มีคดีกยกเลิก
«. มีหนี ñินกยก¡ห้
c. มีเIื ่ องIัด¡1กอnัย¡ห้กัน
u. ที | u.uธุวั1 แuลว่ำ ไม่ ยั่ งยืน อำยñังIำIuI:มำuมีน้อย ไม่ทันuึง
ccc กต้องเu นnี 1ีวิตÏดยüIIม1ำติ อย่ำงมำกกไม่เกิน ccc uี uึงแม้ว่ำ1:มีเกิน
ไuu้ำนกเu นñ่วนน้อย แต่ñ่วน¡หQ่แล้วกไม่เกิน ccc uี นั กกวีท่ำนหนึ ่ง1ึง
uI:พันüไว้ว่ำ...
วันแล:คืนพลันดัuลงลัuล่วง
ท่ำนทั งuวง1งอตñ่ำหหำกuล
พลัน1ีวิตคิดuึงIำำพึงตน
อำยคนมันไม่ยืนuึงหมื ่ นuี
เพIำ:0:นั น อย่ ำว่ำแต่หมื ่ นเลย แค่ ccc uี ñ่วน¡หQ่กไม่uึง ค uแม่เพิ ่มพูน
ท่ำนอยู่ได้uึง cd uี นี ่กนั uว่ำท่ำนเu นnู้มีuQ เIื ่ อง1ีวิตกัuควำมไม่ยั่ งยืนนี ท่ำน
พลตIีหลวงวิ1ิตIวำทกำI IัตนuILIอง1ำติแล:uIำ1QIองเมืองไทย ท่ำนได้นิ พนü
uทเพลง 1ื ่ อ “Ï1คมน Lย¨ ไว้ เนื อเพลงตอนหนึ ่งว่ำ....
“Ï1คมน Lยนี ไม่มีที ่แน่นอน
uI:เดียวเยนuI:เดียวI้ อน1่ำงแuInัน
Ïลกหมนเวียนเuลี ่ยนไuได้ทกทกวัน
ñำIพันหำอ:ไIไม่ ยั่ งยืน....¨
ไม่มีñิ ่ง¡ดnื นหIืออยู่คำ ำ¡้ ำได้ มีuQเIำกยก ตำ่ำตกเIำกหมำย 0:นั นอย่ำหลงตัว
มัวเมำเอำแต่ดัง 1ีวิต1:พังเพIำ:1ื ่ อเñีย.... อย่ ำมัวล่มหลงพ:วงแต่Ïลก ñIแล้วกลัu
Ïuกมันไม่เu นแก่นñำI เหตนี ....มียuกอย่ำuI:มำท ได้ อำำนำ1กอย่ำไuเมำ ยำมเuI้ำก
อย่ ำเñียñติ มีñIกอย่ ำลืมÏuก มีทกIกอย่ำทิ งüIIม
พระชวย
u. ที æ u.uวัสสั1 แuลว่ำ ไม่เu นอื ่ น หมำยควำมว่ำเมื ่ อเกิด¡นเuื องต้น
ดำำIงอยู่¡นท่ำมกลำง แล้วñuำนี ñดท้ำยuลำยทำงกหนี ตำยไม่พ้น ดังท่ำนนิ พนüเอำไว้
ว่ำ....
อันควำมตำย1ำยนำIีหนี ไม่พ้น
1:มี1นกต้องตำยกลำยเu นnี
uึงแñนIักกต้องI้ำงห่ำงทันที
ไม่วันนี กวันหน้ำ1้ำหIือเIว
อีกแห่งหนึ ่งท่ำนกล่ำวไว้¡ห้คิดว่ำ... “ควำมตำยเu นñหำยñนิท 1ีวิตพI้ อม1:อำำลำ
1งพIำ่ำnำวนำ เu นมนตตIำกันลืมตน¨ ควำมตำยนอก1ำกเu นñมuัติIอง1ีวิตแล้ว ยั ง
เu นuำล_ีกำIอง1ีวิตที ่พิพำกLำแล้วไม่มี¡คIอทüIu ได้ “เมื ่ อuึงคIำวม้วย¡คI1:1่วย
ได้, ต่ อ¡ห้เหำ:กันIึ นไuอยู่uนñIวงñวIIค, ก1ำำต้องพIำกลงมำ1ำกวิมำน, เพIำ:
ยมuำลท่ำนไม่ Iัuñินuน, uึงคIำวตำยแน่ยำแก้ไม่มี, ตำยแน่เIำหนี กันไuไม่พ้ น, 1:
เu นIำ1ำหIือมหำÏ1I, ต้องทิ งกำยñกนüñู่ยังเ1ิงต:กอน¨ นี ่คือñั1üIIมIอง1ีวิต ไม่มี
ทำงเu นอื ่ น อย่ ำว่ำแต่เIำท่ำนทั งหลำย1ึ ่งเu นñำมัQ1นคนüIIมดำ แม้แต่nู้มี อำำนำ1
วำñนำเมื ่ อuึงคIำว1:ñิ นอ:ไIกยั งไม่อยู่ พ่ อก1่วยไม่ได้ พี ่ก1่วยไม่ได้ เพื ่ อนก1่วยไม่
ได้ พIIคพวกก1่วยไม่ได้ แพทยก1่วยไม่ได้ nู้ที ่1่วยได้กเหน1:มีแต่พI:เท่ำนั น
มิได้หมำยควำมว่ำพI:1:1่วยไม่¡ห้แก่ ไม่¡ห้เ1u ไม่ ¡ห้ตำย แต่1่วย¡ห้Iู้เท่ำIู้ทันควำม
เu นไuIอง1ีวิต 1:ได้ตั งñติแล:ดำำเนิน1ีวิตด้วยควำมไม่uI:มำท เพIำ:อำำนำ1ñติ
uัQQำที ่Iู้เท่ำIู้ทัน ดังuทuI:พันüที ่ว่ำ....
อันมIuำมีuI:1ำำทกñำ่ำñัตว
แต่พI:ตIัñเu นมนิ นทI1ินñีห
แñนuI:เñIิ_เลิuพิnพ1uüำตIี
ยัง1IลีเI้ำuึง1ึ ่งนิพพำน
กา¡นuÌมÌu ทายÌมuuก LuกÌมuก
u. ที c u.uนิ มิตตั1 คำำว่ำ อนิ มิต แuลง่ำย_ ว ñิ ่งที ่ “กำำหนดไม่ได้ ทำย
ไม่ออก แล:กuอกไม่uูก¨ พI:พทüเ1้ำตIัñเIื ่ องนี ไว้ uIำก_อยู่¡นอนิ มิตüIIมกuำ
ดังพI:uำลีว่ำ....
ชีวิต พยาธิ กาโu % iท¡นิ กฺi÷Lน คติ
Luฺi%ต ชีวโuกสฺสม uนิ มิตฺตา น นายiร
แuลว่ำ
ชีวิต....ควำมเu นอยู่ c
พยาธิ...ควำมเ1uไI้ได้u่ วย c
กาuะ....เวลำที ่1:เ1u หIือเวลำที ่1:1ำก c
iท¡ะนิ กi÷Lนะ....ñuำนที ่_ 1:เ1u หIือñuำนที ่_ 1:1ำก c
คติ....ที ่หมำยnำยหลังแต่ñิ นลมแล้ว c
ทั ง c อย่ำงนี อันuคคลกำำหนดไม่ได้ ทำยไม่ออก แล:uอกไม่uูก
ท่ำนnู้มีเกียIติทกท่ำน ¡นÏลกนี ไม่มี¡คIเลยที ่เกิ ดมำแล้ว 1:กำำหนดได้ Iู้ได้ ว่ำเIำ
1:อยู่เท่ำนั นวัน เท่ำนี เดือน เท่ำนั นuี ไม่มี¡คIIู้ uำงท่ำน อยำกอำยยืนเu นหมื ่ นuี
แต่ต้องมำอำยñั นพลันตำย uำงคนเuื ่ อหน่ำย พยำยำมที ่1:1่ำตัวตำยทกวิuีทำง แต่ก
ไม่ñมuIำIuนำ กลัuอำยมั่ นIวัQยืนเu นI้อย_ uี กมี พยำüิ...ควำมเ1uไI้ ได้u่ วยก
เหมือนกัน 1:เ1uด้วยเIื ่ องอ:ไI 1:เ1uด้วยÏIคอ:ไIไม่Iู้ เวลำกเ1่นเดียวกัน เ1้ำ
ñำย u่ำย คำ่ ำ ไม่มี¡คIIู้ล่วงหน้ำ หIือกำำหนด1:ตำได้
uำงท่ำนuำงคน.....
iชา ยั งแลเหนหน้ำ ñำยตำย
สาย อยู่ñIñuำย u่ำยม้วย
Lาย ยั1ร นiริ 1กาย iยนuั L ชีพuu
iยน ยั งหยอกลูกด้วย คำ่ำม้วย อำñัQ
ñuำนที ่_ 1:ทอดI่ำงลงไuเ1uหIือลงไu1ำก....กเ1่นเดียวกัน เIำเลือกที ่เกิดไม่ได้
0ัน¡ด กเลือกที ่เ1uที ่ตำยไม่ได้0ันนั น uำงท่ำนuำงคนเกิดที ่u้ำนแต่ต้ องไuตำยที ่ÏIง
พยำuำล uำงคนเกิดที ่ÏIงพยำuำลกลัuมำตำยที ่u้ำน uำงท่ำนเกิดที ่คµหำñนไuตำยที ่
กลำงuนน uำงคนเกิดเมืองไทยแต่ไuตำยเมืองนอก uำงท่ำนเกิดเมืองนอกแต่มำตำย
เมืองไทย uำงคนเกิดñูงตำยตำ่ำ uำงคนเกิดตำ่ำตำยñูง uำงคนเกิดuนuกแต่ไuตำย¡น
นำ ำ uำงอย่ ำงอยู่¡นนำ ำแต่Iึ นมำตำยuนuก นี ่กเพIำ:ไม่มี¡คIกำำหนดได้ ทำยออกuอก
uูก ดูแต่ก้ง หอย uู uลำ ที ่มันอยู่¡นนำ ำ¡นท:เล ตำมüIIม1ำติIองñัตวมันกคงคิด
ว่ำ มัน1:ต้องตำย¡นนำ ำ แต่ñดท้ำยกมำตำย¡นกI:ท: ¡นหม้ อI้ำวเตำแกงIองคนเIำ
ความตายi¡มuนยายLาน
แล:ñดท้ำยคติ....แuลว่ำ ที ่หมำยnำยหลังแต่ñิ นลมแล้ว 1:ไuñคติหIือไuทคติ
ตอนนั นไม่Iู้ ÏuIำuท่ำนuอกว่ำควำมตำยเหมื อนย้ำยu้ำน u้ ำนที ่1:ไuอยู่¡หม่nำยหลัง
เuลี ่ยนñnำว:กมีอยู่ | u้ ำนเท่ำนั น
u้ำนแIก เIียกว่ำ u้ำนñคติ
u้ำนที ่ | เIียกว่ำ u้ำนท คติ
u้ำนñคติ.... มีควำมอยู่เยนเu นñI
u้ำนท คติ... มีแต่ควำมอยู่I้ อนนอนทกI
เIียกง่ำย_ ว่ำ “u้ำน1ื ่ น1ม¨ กัu “u้ำนIมIื ่ น¨!
nู้ที ่1:ไuu้ำนñคติหIื อu้ำน1ื ่ น1ม ต้องñI้ำงเหตด้วยทำำดี ที ่เIียกว่ำ uQกuล...
ñ่วนnู้1:ไuu้ำนIมIื ่ น มักนิ ยมñI้ำงเหตเIียกว่ำ uำuอกuล nู้มีพµติกIIมเยี ่ยงนี ไม่
ต้องไuกำำหนด 1:ตำกIIม...1:เu นnู้uันดำลหIือนำำไu¡ห้ได้พuทคติ อย่ำงแน่นอน
uานุ nาพความuี
ท่ำนทั งหลำย เIื ่ องuQกuลเIำ1:Iอ¡ห้ñิ นลมแล้วไม่ได้ ต้องIวนIวำย ¡นIu:ที ่
ยังมีลมหำย¡1 เIำñำมำIuที ่1:กำำหนดทิuทำง1ีวิตIองเIำได้ ทำำไมเIือเดินท:เล1ึงม่ง
ตIงไuยังท่ำต่ำงuI:เทuได้uูกต้อง ทำำไมเคIื ่ องuิน1ึงuินไuñู่ท่ำอำกำuยำนยังคนล:1ีก
Ïลกได้ กเพIำ:เIำมีเIมทิu คนเIำกเหมือนกัน 1:ไuที ่ไหนกตั งเIมทิu1ีวิตไว้ แล้ว
กดำำเนิ นu_ิuทำไuตำมนั น 1:ไu¡ห้ñIñuำยกตั งเIมทิuด้วยกำIทำำควำมดี แล้ว
อำน nำพIองควำมดี1:nลักดันหIือuันดำลเอง ท่ำน1ึงuอกว่ำ อำน nำพIองควำมดีนั น
“ชวย!¡มu1÷า1¡นากมี¡วั1 มu1÷า1¡uั1กมีสุ÷, ความuีชวย!¡uิม!%!นiL u1¡uั1
ชวย!¡สม¡วั1!นiL u1¡นา, สวนความชั วชา¡ร uLาLuกุnu น กu1ครา!uกinรา!%!น
iL u1¡uั1 สิ น¡วั1!นiL u1¡นา¨, เIี ยกว่ำ “มu1÷า1¡นาก¡มu¡วั1 มu1÷า1¡uั1ก
¡มuสุ÷¨ เIำท่ำนทั งหลำย1:มอง¡ห้1ื ่ น¡1หIือมอง¡ห้1ำ ำ¡1 อยู่ ¡นวิñัยที ่ทกคน1:
กำำหนดเอำเองได้ nำวนำไว้¡น¡1เñมอว่ำ “ความชั ว...ทา1าย สLายuuวuาLาก
ความuี...ทายาก uาLากuuวสLาย¨
มาuยา1Ìร - ÌLuย า1นั น
อย่ ำลืมว่ำ....ÏดยüIIม1ำติทกคนเมื ่ อแIกเกิดไม่มีอ:ไIเลยที ่1:ติดตัวมำ แม้
เกียIติยu 1ื ่ อเñียง ทIัพยñิน ทกñิ ่งล้วนแñวงหำ¡นnำยหลังทั งñิ น เI้ำลักLu:ว่ำ
“มำเuล่ำ-ไuเuล่ำ¨ ดังคำำกล่ำวที ่ว่ำ...
เมื ่ อเIำมำ เIำกมำ กำยำเuล่ำ
1:ได้เอำ อ:ไIมำ กหำไม่
เมื ่ อเIำมำ มือเuล่ำ แล้วเ1้ำ 1:เอำอ:ไI
เ1้ำกไu มือเuล่ำ เหมือนเ1้ำมำ
0:นั น 1งñำำคัQว่ำ “มำเuล่ำไuเuล่ำอย่ำเn้ ำอำลัย, เงินทองเอำไu ไม่ได้ดอก
หนำ, หัดuลงหัดวำง¡นñังIำIำ, ทIัพยñินเคยค้ำกต้องเวนคืน'¨ อี กuทหนึ ่งท่ำนuอก
ว่ำ
อันทIัพยñินuิ ่น_ำนทั งu้ำน1่อง
อีกเงินทองไI่นำมหำuำล
เu นñมuัติIองตัวได้1ั่ วกำล
1:ต้องn่ำน1ำกกันเมื ่ อวันตำย
ñ่วนควำมดีมีควำมñัตยñมuัติแท้
uึงตัวแก่กำยดัuไม่ลัuหำย
1:ñuิตยติดแน่นแทนI่ำงกำย
uึงตัวตำย1ื ่ อยังอยู่เ1ิด1ูเอย '
เหนแต่uQกuลเท่ำนั น ที ่เu น 0ายาว uนุLายินี คื อเu นuI:ด1เงำที ่1:ติดตำม
ตนไuทกหนทกแห่ง ทั งอิüÏลก (Ïลกนี ) แล:uIÏลก (Ïลกหน้ำ) ท่ำนทั งหลำย เงิน
ทอง...ñ่งIำได้อย่ ำงไกลกแค่เตียงÏIงพยำuำล, ลูกหลำนñ่งได้แค่เ1ิงต:กอน uึงที ่นั่ น
แล้วกตัว¡คIตัวมัน แม้Iักกันuำน1:กลืนกnื น¡1 uล่อยไuตำมลำำพังแล้วหันหลังกลัu
u. ที c u.uนัตตา แuลว่ำ ไม่เu นแก่นñำIกได้ แuลว่ำไม่เu นไuตำมอำำนำ1
กได้ ที ่ว่ำไม่เu นไuตำมอำำนำ1กเพIำ: LuกมันÌมnั1 ยั 1มันÌม¡ยุu มันมีuตโทรม
ทรุuโuสั1÷าร¬ ไม่มีอ:ไIมั่ นคง หIือคงที ่ เu นไuตำมกIIมñิทüิ

Iอง c อ. ดังกล่ำว
แล้วคือ...
อนิ 11ัง - ควำมไม่เที ่ยง
อüวัง - ควำมไม่ ยั่ งยืน
อวัññัง - ควำมไม่เu นอื ่ น
อนิ มิตตัง - ควำมไม่มีเคIื ่ องหมำย
อนั ตตำ - ควำมไม่เu นไuตำมอำำนำ1
สั%%ธรรมนาชีวิต
ท่ำนพI:คIูพิuำลüIIมÏกuล หIือ “หลวงตำ แพIเยื ่ อไม้¨ วัดuI:ย Iวงuำวำñ
อำ1ำIยIองอำตมำท่ำนได้นิ พนüI้ อคิดเกี ่ยวกัu1ีวิตไว้ñำIพ1นuทกวีตอนหนึ ่ง1ำu1ึ ง
แล:กิน¡1มำก ควำมว่ำ
เIำท่ำนเกิดมำได้I่วมพิnพ
ต้องเ1อ1ัด1uวันหนึ ่งI้ำงหน้ำ
ทั งหQิงทั ง1ำยล้วนไuu่ ำ1้ำ
ทั งuักดินำแล:กIIมกI
ทั งIวำแล:1้ำยทั งนำยแล:u่ำว
ทั งI้ำทั งเ1้ำล้วนเu นเหยื ่ อหนอน
ตำยแล้วเหมนเน่ำเu นที ่แน่นอน
เกยเ1ิงต:กอนทกคนด้วยกัน
uึงเu นเuIL_ีหIือมีอำำนำ1
ก1:มิอำ1ติดñินuนท่ำน
องคมั11Iำ1หIือยมuำล
¡ห้ไว้1ีวันนั นอย่ำหวังเลย
นี ่เu นควำม1Iิงท่ำนหQิงท่ำน1ำย
กI:ทำำ¡น¡1ไว้เuิดท่ำนเอย
อย่ ำหลงIึ งเคIียดเuียนเuียดกันเลย
ไม่นำนกเกย1ึ ่งเ1ิงต:กอน '
ÌLuีiพราะมีทุน
เIำท่ำนทั งหลำย Iู้ว่ำ1ีวิต1:ต้องเu นไuตำมนั น ¡น_ำน:ที ่เกิดมำ1ำติหนึ ่ง ได้เกิด
มำเu นมน Lย ได้พuพI:พทüuำñนำ คนที ่มำดีนั น เพIำ:อ:ไI? เพIำ:เIำมี uQ
แล:เมื ่ อมำดีเพIำ:มีuQแล้วกควI1:อยู่ดี¡ห้มีคu เมื ่ ออยู่ดีมี คuแล้วก1:uันดำล¡ห้เIำ
ไuดีเพIำ:มีทน อำตมำ1ึงพูดอยู่u่ อย_ ว่ำ มาuี-iพราะมีLุq, uย uี ~ uยา1มีคุณ,
uuว%ะÌLuี ~ iพราะมีทุน, คuแม่เพิ ่มพูน ว่องวำนิ 1 ท่ำนกมีคuñมuัติดังที ่ได้กล่ำว
คื อ ท่ำนมำดีกเพIำ:มีuQ ด้วยอำำนำ1uพเพกuQQตำ อำำนำ1uQเก่ำกuลก่อน ที ่
เIียกว่ำuQนำำพำวำñนำนำำñ่ง ñ่งเñIิม ñนั uñน น ¡ห้ท่ำนได้ อัตตnำพมำเu นมนLยได้
พuพI:พทüuำñนำ เมื ่ อท่ำนมำดีเพIำ:มีuQแล้วท่ำนกอยู่ดีอย่ำงมีคu ทั งเพิ ่มพูนคu
ควำมดี แล:เพิ ่มพูนทั งคuuI:Ïย1น ด้วยอำำนำ1แห่งอัตu1Iิยำแล:อัตตñัมมำuuิ
ทำำ¡ห้ท่ำนเu นคนมีคunำพ เพIำ:อำuัยควำมเu นnู้มี คuüIIม มีทำน uี ล nำวนำ
แล:เมตตำกIuำ เu นอำทิ กลuตI กลüิดำIองท่ำน 1ึงเu นnู้ที ่มีคuüIIมดำตำมไu
ด้วย นี ่แหล:ที ่ท่ำนว่ำ “ทำำดีเอำไว้¡ห้ลูก ทำำuูกเอำไว้¡ห้หลำน¨ เuิกuำนทั งÏลกนี แล:
Ïลกหน้ำ ñดท้ำยเมื ่ อวำย1ีวำต ท่ำนกไuดีเพIำ:มีทน
อันทนIอง1ีวิตนั นมีอยู่ | ñ่วน คื อ...
ñ่วนที ่ c ได้แก่ uQกuลที ่เIำทำำIองเIำไว้เอง เIี ยกว่ำ uQต้ นทน
ñ่วนที ่ | ได้แก่ uQกuลที ่uตI üิดำ QำติมิตIวิññำñิก1น ท่ำนที ่เคำIพ
นั uuือทำำอทิuไu¡ห้ เIี ยกว่ำ uQñมทuทน
คนเIำ1ึงอยู่ดีเพIำ:เIำมีทนอยู่ | ñ่วน ตIงกัuที ่ท่ำนว่ำ “เวลำมี1ีวิต อยู่ต้อง
พึ ่งดีตน เวลำวำย1นมต้องพึ ่งuQกuลIองคนที ่Iัก¨ อันนี เu นñิ ่งที ่เIำท่ำนควI1:ได้
กำำหนดไว้เñมอว่ำ “เกิดเu นคนอย่ำ¡ห้1นควำมดี เกิดมำทั งทีต้องñI้ำงดี¡ห้ติดตน¨
มา!¡uี uย!นuี uuะÌL!¡uี ดังuทกวีอีกuทหนึ ่งว่ำ....
มำ¡ห้ดีมีüIIมuI:1ำำ1ิต
ดี1:ติดต่อตั งเมื ่ อยังอยู่
ไu¡ห้ดีมีüIIมเI้ำคำ ำ1ู
ดี1:อยู่แu่งnำคเมื ่ อ1ำกไu
iตรี ยม!¡พร uม ~ Yuม!¡uี
อนึ ่ง ควำมแก่ ควำมเ1u ควำมตำย ควำมพลัดพIำก1ำกกัน เu นñิ ่งที ่ไม่มีนิ มิต
หมำยuอกnำยหน้ำ 1ึงไม่ควInัดวันuI:กันพI่ง ¡นกำIñI้ำงñิ ่งอันเu นแก่นñำI¡ห้แก่
1ีวิต เพIำ:....
iกิuมำเพียIก่อñI้ำง ควำมดี
uก เu่ำกuลมี เñำ:u้ำง
i%Lu่ วยพยำüิ มีทั่ ว กันนำ
ตาย แต่กำย1ื ่ อยั ง 1ั่ ว¡้ ำ ดินñลำย
คนที ่อยู่กñuำย ไuกñ:ดวก อยู่กไม่ลำำuำก 1ำกกไม่ลำำเคQนั น เพIำ:เu นuคคล
ที ่uI:พµติu_ิuัติตนตำมuั10ิมÏอวำทIองพI:nู้มีพI:nำคเ1้ำ ที ่ได้ตIัñเตือนเIำท่ำนทั ง
หลำย ก่อน1:เñด1ดัuIันüuIินิ พำนว่ำ uLฺ Lมาiทน สมฺLาiทu แuลว่ำ เüอทั ง
หลำย 1งยังควำมไม่uI:มำท¡ห้uึงพI้อม กคื อ ทIงñอน¡ห้Iู้1ักเตIียมพI้ อม1้อม¡1ไว้
ดังคำำที ่ว่ำ... “เกิดเu นคนแล้วต้องเตIียม u้ำไม่เตIี ยมเñียเหลี ่ยมIองควำมเu นคน¨
uำมว่ำเตIียมเIื ่ องอ:ไI? ตอuว่ำ...
iตรี ยม ñI้ำงทำง1อuไว้ หวังกuล
ตัว ñIñ่งเñIิมnล เพิ ่ม¡ห้
กuน แต่มµตยูดล เnด11ีพ เทียวนำ
ตาย พIำก1ำกÏลกได้ ñuิตด้ำว แดนเกLม
uนุสาวรี ย์ชีวิ ต
uคคลnู้เตIียมพI้ อมñI้ำงคuuI:Ïย1นแล:ñI้ำงคuควำมดีไว้ แม้ตำยกเหมือนไม่
ตำย ñมเด1พI:1อมไตIuIมuำñดำตIัñIัuIองว่ำ ร L ชีรติ ม%ฺ%าน นามโคตฺต น
ชีรติ แuลว่ำ Iู uกำยñังIำIเท่ำนั นที ่แตกดัuย่อยยัuไu แต่เกียIติ ยu1ื ่ อเñียงหำ
แตกดัuย่อยยัuไuไม่ อันวิñัยnู้มี uีล “กลิ ่นย่อมñ:อำด¨ ได้IัuกำIเ1ิด1ูuู1ำทกกำล
ñมัย เI้ำ¡นลักLu:ว่ำ... เกียIติ คu1ักuIำก_ เกียIติ ยu1:ลือ1ำ เพIำ:ควำมดีที ่ทำำ
มำ ออกuัQ1ำ¡ห้เu นไu ñมเด1พI:มหำñมuเ1้ำ กIมพI:uIมำน 1ิต1ิÏนIñ องค
IัตนกวีuIีñง1ไทยแล:IัตนกวีเอกIองÏลก วัดพI:เ1ตพน' ได้พI:นิ พนüเu นกวีไว้
ไพเIำ:ว่ำ “นI1ำติวำงวำย มลำยñิ นทั งอินทIี ย ñuิตทั่ วแต่1ั่ วดีuI:ดัuไว้¡นÏลกำ¨
uัดนี ....ค uแม่เพิ ่มพูน ว่ องวำนิ 1 ได้อำำลำ1ำกÏลกที ่อยู่อำuัย แล:เIำท่ำนทั ง
หลำยไuแล้ว อย่ำง1นิ ดที ่ไม่มีวันกลัu หลัu1นิ ดที ่ไม่มีวันตื ่ นเหลือแต่เIำท่ำนเท่ำนั นที ่
1:ต้องติดตำมไu¡นไม่1้ำ ไม่วัน¡ดกวันหนึ ่ง วันนี มำงำนuพท่ำน กควIที ่1:ได้ เอำ
ท่ำนเu นคIู เIำnู้อยู่เu นนั กเIียน ว่ำทำำอย่ำงไIเมื ่ อuึงคIำวที ่พลัดพIำก1ำกไu ลูกเต้ำ
เหล่ำหลำนuIิวำIQำติมิตIเIำ1:Iำำพึงนึ กuึงเIำu้ำง กเอำ1ีวิตIองคuแม่เu นเนตติ
แuuแnน แล้วกดำำเนิ นu_ิuทำตำมแuuอย่ำงแนวทำงIองท่ำน ก1:ทำำ¡ห้1ีวิตมีñง่ำ
Iำuีมีค่ำมีIำคำ ¡น_ำน: “เu นuูนยแห่งควำมIัก เu นหลักแห่งควำมñำมัคคีเu นแห
ล่งแห่งควมกตัQuูกตเวที¨ ด้วยuI:กำI0:นี
กำIuำำเพQกuลuI:กำIอื ่ น_ ยั ง1:มีอีกต่อไu 1ึงIอยติกำIกล่ำวüIIมกuำไว้แต่
เพียงเท่ำนี Iอควำมnำñกñวัñดี1งมีแด่ทกท่ำนทกคน เท