You are on page 1of 2

KESELAMATAN MAKMAL 1. 1.

1 KESELAMATAN MAKMAL SAINS BAHAN KIMIA

Terdapat berbagai-bagai jenis bahan kimia berbahaya yang sering digunakan dalam makmal sains sekolah pada masa ini. Antaranya, ada yang mudah terbakar, mengkakis, beracun mudah meletup dan kesan-kesan lain yang mempunyai gabungan bahaya tersebut di atas.Pelajar-pelajar hendaklah membasuh tangan selepas menjalankan eksperimen yang melibatkan bahan kimia.

Jika pipet digunakan untuk mengukur isipadu larutan bahan kimia, pengisi pipet hendaklah digunakan untuk menyedut keluar larutan. Jangan sedu dengan mulut. Mesti berhati-hati serta cermat bila menggunakan bahan-bahan berikut: 1.1.1 Pepejal Mudah Terbakar

Logam Natrium dan Kalium hendaklah disimpan terendam sepenuhnya dalam minyak (Kerosin atau minyak tanah) dan terletak jauh daripada larutan berair. Fosforus kuning mestilah disimpan terendam sepenuhnya dalam air dan jangan dibiarkan menjadi kering. Penyimpanan ketiga-tiga bahan ini hendaklah diperiksa selalu untuk menentukan bahawa ia terendam sepenuhnya dalam cecair. (Penggunaan fosforus kuning tidak digalakka di sekolah). Bahan pengoksida yang kuat (misalnya klorat, perklorat, nitrat, mengganat, peroksida, asid nitrik) mestilah disimpan berjauhan daripada bahanbahan yang mudah teroksida. Jadual 1 menunjukkan beberapa pepejal mudah terbakar disertai dengan kesan bahaya dan kaedah penyimpanan masing-masing. 1.1.2 Cecair Mudah Terbakar

Cecair mudah terbakar yang banyak seperti yang terdapat dalam botol “Winchester” hendaklah disimpan pada aras terbawah dalam almari . Almar ini harus mempunyai tubir untuk mencegah cecair mengalir keluar daripada botol yang pecah. Cecair ini haruslah disimpan dalam bekas dan hendaklah terhindar daripada bara api dan sumber elektrik kerana wap daripadanya boleh menyebabkan letupan. Cecair tersebut mesti dipanaskan dengan menggunakan kukus air. Jauhkan cecair mudah terbakar daripada sebarang sumber nyalaan. Jadual 2 menunjukkan beberapa cecair yang mudah terbakar, serta takat kilat masing-masing. Jadual 2: Bahan Kimia (Cecair) Mudah Terbakar Bahan Propana Dietil eter Dimetil eter Karbon disulfida Aseton Sprit petroleum metanol Etanol takat kilat /C (Sambaran) - 104 - 45 - 41 - 30 - 18 - 17 10 10

1.1.3 Bahan Kimia Mengkakis Contoh bahan-bahan kimia bersifat mengkakis adalah asid-asid pekat seperti asid nitrik, asid hidroklorik, asid sulfurik, asid etanoik, asid metanoik,

bahagian tersebut hendaklah segera dibilas dengan air yang berlebihan. Jika mata untuk kulit ternena bahan kimia beracun. cuci segera dengan air yang banyak. Seseorang yang menggunakan bahan kimia beracun mesti memakai cermin mata keselamatan dan sarung tangan keselamatan getah. (v) WAP KARBON TETRAKLOARIDA (tetraklorometana) adalah beracun dan boleh menyerap ke dalam kulit. Selepas eksperimen. jika amali melibatkan bahan kimia mengkakis dengan bahan organik. 1. (ix) SULFUR DIOKSIDA adalah beracun. (ii) Bahan kimia tidak sepatutnya disimpan dalam makmal tetapi mestilah disimpan dalam stor bahan kimia yang mempunyai peredaran udara yang baik. Ia juga boleh menyerap ke dalam kulit. Bahan kimia lama yang tidak boleh digunakan lagi merupakan sumber yang akan mendatangkan bahaya (misalnya letupan).menympan cecair yang lebih daripada 500cm3.1. Ia mestilah dirawat mengikut cara yang betul. Pengendalian bahan kimia ini hendaklah dilakukan dalam kebuk wasap dengan memakai cermin mata keselamatan serta sarung tangan keselamatan. 1. Sebagai langkah susulan rawatan Pegawai perubatan hendaklah didapati. Selalunya . (vii) HIDROGEN SULFIDA sama beracun seperti hidrogen sianida. (A) Langkah Keselamatan Bahan-bahan kimia yang berikut mempunyai kesan yang boleh memudaratkan.4 Bahan Kimia Beracun Eksperimen dengan gas beracun mesti dilakukan dalam kebuk wasap. (i) ANILINA mudah menyerap ke dalam kulit. Ia sangat mudah terbakar dan mempunyai takat suhu nyalaan yang rendah. (iii) Cecair meruap dan lain-lain cecair yang berbahaya hendaklah disimpan dalam tempat khas yang kalis api. Oleh itu langkah keselamatan mesti diberi perhatian. hidung dan paru-paru. kerana ia menyebabkan kebakaran. Jika boleh ia mestilah digantikan dengan bahan yang kurang beraacun misalnya toluena atau xilena. .1. (vi) KLOROFORM (Triklometana) adalah beracun dan boleh menyerap ke dalam kulit. Penggunaannya mestilah direkodkan. Rak menyimpan bahan ini mestilah bertubir untuk mengelakkan botol daripada jatuh. Sekiranya sebahagian badan terkena bahan kimia mengkakis. Ia juga membahaya bila bersentuhan dengan kulit. (ii) BENZENA jika dihidu sedikit-sedikit selama tempoh masa yang agak lama. tangan hendaklah dibasuh. (iv) Di dalam makmal tidak digalakkan . (viii) MERKURI mesti dipanaskan hanya di dalam kebuk wasap tetapi lebih baik lagi jika tidak dipanaaskan langsung. boleh menjadi racun. Ia mesti digunakan hanya dalam kebu wasap sahaja. kuantiti yang kecil sahaja digunakan. Bagi-bahan kimia yang beracun dan berbahaya simbol-simbol tertentu digunakan. (B) Peraturan Penyimpanan Penyimpanan bahan kimia hendaklah mengikut peraturan-peraturan berikut: (i) Semua botol reagen bahan kimia mestilah dilebel dengan jelas dan lebel itu hendaklah diperiksa dari semasa ke semasa. (iii) WAP BROMIN adalah merbahaya kepada mata. kemalangan dan mengeluarkan wasap toksik. (iv) Bahan kimia yang beracun hendaklah disimpan dalam almari yang berkunci di dalam stor. tetapi ia bukanlah racun yang menokok. Wapnya ADALAH SANGAT merbahaya. (iv) KARBON DISULFIDA boleh menyerap ke dalam kulit dan wapnya sangat beracun.Gunakan pipet untuk menyedut keluar cacair yang beracun.Elakkan anggota badan daripada tersentuh bahan-bahan tersebut.5 Amalan Keselamtan Bagi tumpahan bahan Kimia Sebarang tumpahan bahan kimia adalah berbahaya.