[2012] 1 LNS(A) lii

Legal Network Series

1

HAK ASASI MANUSIA: IMBANGAN ANTARA HAK RAMAI DENGAN HAK INDIVIDU DALAM KONTEKS KEBEBASAN BERSUARA DI BAWAH PERLEMBAGAAN PERSEKUTUAN MALAYSIA* AHMAD 'AZAM MOHD SHARIF RUZIAN MARKOM ABSTRAK Hak asasi manusia adalah hak pokok yang mesti dimiliki oleh setiap manusia. Terdapat dua pandangan yang berbeza tentang dasar hak asasi; Barat menyatakan bahawa ia adalah hak individu yang tidak boleh dicerobohi langsung oleh mana-mana pihak, manakala bukan Barat menegaskan ia adalah hak ramai yang bererti walaupun seseorang itu mempunyai hak asasinya sendiri, hak asasi tersebut boleh diketepikan pada masa-masa tertentu demi menjaga hak umum. Siapakah pemilik sebenarnya? Penulisan ini bertujuan mengupas isu hak asasi manusia dalam konteks kebebasan bersuara di bawah Perlembagaan Persekutuan Malaysia melalui kajian kes-kes yang pernah diputuskan serta menimbulkan kesedaran bahawa hak asasi tersebut bukan hanya hak individu, ataupun hak ramai; tetapi lebih merupakan pengimbangan di antara kedua-dua hak tersebut. Ini bererti, hak kebebasan bersuara yang termaktub di dalam Perkara 10(1)(a) Perlembagaan Persekutuan Malaysia adalah diberikan kepada setiap individu di dalam negara ini tetapi hak tersebut tidak diberikan secara mutlak. Ini kerana, hak kebebasan bersuara boleh dibataskan oleh undang-undang pada masa-

L A W

[2012] 1 LNS(A) lii

Legal Network Series

2

masa tertentu demi memelihara kesejahteraan, keselamatan atau ketenteraman awam; dan inilah yang dikatakan pada masa-masa dan sebab-sebab yang tertentu hak ramai untuk hidup aman dan tenteram akan lebih diutamakan daripada hak individu untuk bersuara. Selain daripada itu, penulisan ini juga berhasrat mengutarakan satu rumusan bahawa demi mengimbangi di antara hak ramai dan hak individu dalam konteks hak kebebasan bersuara di negara ini, beberapa aspek perundangan dan kenegaraan perlu dilaksanakan secara berkesan serta terpelihara; antaranya pemisahan kuasa antara organ-organ kerajaan, kebebasan kehakiman, semakan kehakiman, kesamarataan di sisi undangundang dan kewujudan sebuah pemerintahan yang ikhlas, bertanggungjawab, amanah, adil serta telus di dalam melaksanakan segala tanggungjawab serta fungsinya. Penulisan ini juga ingin menegaskan bahawa sekiranya kesemua aspek di atas dipelihara maka barulah segala sekatan undang-undang terhadap hak asasi manusia dalam konteks kebebasan bersuara demi mengimbangi di antara hak individu dan hak ramai dapat diaplikasikan dengan adil, berkesan serta tidak menganiayai mana-mana individu di dalam negara ini. PENGENALAN Menurut penulis K.C. Wheare, [1] sebuah perlembagaan itu bermaksud keseluruhan sistem kerajaan (yang terkandung di dalam) satu koleksi peraturan-peraturan dan undang-undang yang menegakkan dan mengawal selia sebuah kerajaan. Seorang penulis lain, S.A. de Smith pula menggambarkan bahawa prinsip-prinsip serta peraturan-peraturan di atas adalah dianggap asas serta mempunyai sifat-sifat tertinggi dan kekal. [2] Begitu juga dengan Perlembagaan Malaysia yang wujud di dalam keadaan

L A W

[2012] 1 LNS(A) lii

Legal Network Series

3

bertulis dan kekal yang mana ianya mengandungi satu pengumpulan atau koleksi peraturan-peraturan yang berfungsi sebagai penegak, penggerak serta pengawal selia kepada kerajaan Malaysia pada hari ini sekiranya kesemua prinsip-prinsip perlembagaan itu diikuti dan dihormati. Ini bersesuaian dengan sifat Perlembagaan itu sebagai undang-undang tertinggi di negara ini. Ketertinggian Perlembagaan Persekutuan Malaysia sebagai

merupakan sesuatu yang wajib dipatuhi ada dinyatakan di dalam Perkara 4(1) Perlembagaan Persekutuan [3] dan prinsip undang-undang yang didapati dalam kes Loh Kooi Choon v. Govt. of Malaysia [4] . Sesuai dengan statusnya sebagai undang-undang yang tertinggi di Malaysia, banyak di antara perkara-perkara pokok dan asas yang terkandung di dalam Perlembagaan Malaysia adalah bertujuan untuk menjamin keberkesanan sistem pemerintahan kerajaan serta menjamin keadilan untuk setiap individu yang berada di dalam negara ini. Antara perkara pokok yang dimaksudkan tersebut ialah Doktrin Semakan Kehakiman, [5] Doktrin Pemisahan Kuasa-kuasa Di kalangan Organ-organ Kerajaan [6] serta tidak ketinggalan perlindungan terhadap Hak-hak Asasi Manusia. [7] Penulisan ini mengupas secara ringkas pengaplikasian hak kebebasan bersuara di bawah Perkara 10 Perlembagaan sebagai salah satu hak individu yang harus dipelihara sejauhmana mungkin agar tidak dicabuli oleh manamana pihak. Sungguhpun begitu, harus disedari bahawa hak ini bukanlah mutlak kerana di dalam situasi-situasi tertentu seperti demi menjaga kesejahteraan, keamanan serta ketenteraman awam, hak ramai untuk hidup aman damai dan tenteram boleh diutamakan daripada hak individu untuk bersuara. Itulah sebabnya dalam memelihara keamanan dan

L A W

[2012] 1 LNS(A) lii

Legal Network Series

4

ketenteraman masyarakat umum, kadang kala sekatan undang-undang terpaksa dikenakan ke atas hak kebebasan bersuara di negara ini. KONSEP HAK ASASI MANUSIA: IMBANGAN ANTARA HAK RAMAI DAN HAK INDIVIDU Secara literal hak asasi manusia bermaksud hak yang dasar atau hak yang pokok yang mesti dimiliki oleh setiap individu manusia. [8] Sebagai satu hak yang dimiliki oleh semua manusia, hak tersebut hendaklah diiktiraf oleh pihak berkuasa dunia dan dipertahankan oleh kedaulatan undangundang. Justeru itu, Pengisytiharan Hak Asasi Manusia Sejagat telah mengiktiraf keutuhan kemuliaan dan hak kesamaan serta asasi seluruh umat manusia sebagai asas kebebasan, keadilan dan kedamaian dunia. Pengabaian serta penghinaan terhadap hak asasi manusia akan mengakibatkan kemunculan tindakan terkutuk yang telah melanggari perasaan hati umat manusia. Oleh itu, hak asasi manusia mesti dipertahankan oleh kedaulatan undang-undang. [9]

L A W

Malaysia telah mengiktiraf hak asasi manusia dengan pengesahan Piagam Hak Asasi Manusia pada tahun 1999. Piagam ini adalah hasil kerjasama badan-badan bukan kerajaan Malaysia. Ia mengandungi 21 perkara dengan usul agar Kerajaan Malaysia meminda semua undangundang agar selari dengan piawai hak asasi manusia seperti yang termaktub dalam piagam. Pengiktirafan hak di atas menunjukkan bahawa hak asasi manusia adalah satu hak kesamaan dan mempunyai nilai sejagat milik semua manusia di dunia ini. Selain dari itu, perisytiharan sejagat hak asasi manusia berperanan sebagai satu piawai yang mengukur terhadap pencapaian kemajuan oleh seluruh manusia. Sebagai contohnya,

apakah dasar piawai kebebasan manusia yang hendak diukur. “hak asasi manusia mengikut budaya politik kaum tradisional Cina merupakan sebahagian daripada norma masyarakat .[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 5 Perkara 19. Sebaliknya.” Persolannya. Manakala hak asasi perkara adalah manusia. berpendapat hak asasi manusia adalah konsep asing dalam masyarakat tradisional Asia.Kod Etika Konfucius mengiktiraf hak individu terhadap hak penghormatan. Beliau memberi contoh satu pernyataan tentang hak asasi manusia oleh Masyarakat Cina. Kesannya juga berbeza di mana hak asasi manusia melibatkan status. Prof. Seorang pengkritik hak asasi manusia.” Kenyataan tersebut menunjukkan hak asasi mengikut tafsiran kaum tradisional Cina bukan hak asasi yang diwarwarkan oleh Barat tetapi hak penghormatan dan maruah. tuntutan dan tanggungjawab antara individu dan negara sedangkan hak penghormatan tertumpu kepada hubungan kemanusiaan. sekiranya piawai ukuran kebebasan manusia berteraskan bukan Barat. L A W . hak kebebasan bersuara adalah milik individu.. hak kebebasan bersuara adalah hak komuniti yang mesti diimbangkan dengan sekatan undang-undang yang sesuai dengan norma serta budaya sesebuah masyarakat. Jack Donnelly [10] . menerima dan menyebarkan maklumat dan buah fikiran melalui sebarang media dan tanpa mengira sempadan. Menurut pernyataan tersebut. Mengikut beliau dasar kedua-dua hak adalah berbeza. “Setiap orang adalah berhak kepada kebebasan pendapat dan mengeluarkan fikiran: hak ini termasuklah kebebasan memegang pendapat tanpa gangguan dan menuntut. mengikut Barat atau budaya masing-masing? Sekiranya dasar piawai berdasarkan Barat.. hak penghormatan perkara dasarnya ialah penghormatan. Perisytiharan Hak Asasi Manusia Sejagat berbunyi.

Jelas bahawa. Professor C. Kedudukan manusi dinilai tidak sematamata berdasarkan perjuangan politik dan sivil tetapi dipengaruhi falsafah masyarakat. di mana Asoka. [11] berpendapat hak asasi manusia adalah hak yang hidup. Sebagai satu hak yang hidup. ia berkembang mengikut budaya dan kemajuan manusia dalam mempertahankan maruah dan martabat masyarakat. Semua manusia mesti patuh dan taat kepada segala perintah Allah. sosial dan pengaruh budaya yang menghidupkan masyarakat tersebut. Ini adalah kerana hubungan sesama manusia berpusat kepada Tuhan. hukuman keras dan akan menimbangkan kes-kes di mana seseorang itu melakukan kesalahan ketika beliau sedang dalam kelaparan atau kecelakaan. agama.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 6 Sebaliknya. Begitu juga kepada kaum India. Menurut beliau. politik. secara tidak langsung beliau telah melaksanakan tanggungjawab dan menunaikan hak kepada manusia yang lain. Selain Islam. Tugas mereka ialah menggalakkan orang ramai melakukan kebajikan dan memastikan kesejahteraan antara hamba dengan tuan dan orang kaya dengan orang miskin dan orang tua. Ajaran Islam menekankan bahawa tanggungjawab utama manusia adalah terhadap Tuhan. seorang peguam undang-undang antarabangsa. hak asasi manusia dalam konteks masyarakat L A W . Mereka bertanggungjawab menghapuskan salah penjara.G. Weramantry. konsep hak asasi yang hidup juga terpakai kepada kepercayaan masyarakat lain seperti kaum Cina yang berlatarbelakangkan tradisi dan falsafah Konfucius. konsep hak asasi manusia yang hidup tampak jelas dalam ajaran Islam. seorang Raja Buddha telah melantik ramai pegawai hak asasi manusia sejak lebih dua ribu tahun dahulu. sosial dan budaya. Hak yang dimaksudkan merangkumi hak ekonomi.

telah memutuskan bahawa Perkara 10(2)(a) Perlembagaan membenarkan Parlimen menggubal undang-undang bagi menyekat hak kebebasan bersuara atas salah satu daripada alasan-alasan berikut iaitu menjaga keselamatan Persekutuan. membendung gejala penghinaan mahkamah mahupun fitnah serta mengawal apa-apa keadaan yang boleh membangkitkan satu perlakuan jenayah [12] . Chin Vui Khen & Anor yang mana Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur. kebebasan Selain bersuara daripada melalui sekatan Perkara undang-undang 10(2)(a) terhadap hak yang sepertimana L A W . (3) dan (4). apa yang jelas di sini hak tersebut bukanlah sesuatu yang mutlak tetapi hanya bersyarat.. Oleh itu. keadilan dan kesejahteraan negara keseluruhannya.. Hakikat ini telah ditekankan oleh Hakim Siti Norma Yaakob dalam kes Lee Kuan Yew v. mengamalkan budaya tersendiri dan memelihara kedaulatan undang-undang adalah merupakan satu hak yang hidup. HAK KEBEBASAN BERSUARA Perkara 10(1)(a) Perlembagaan Persekutuan Malaysia dengan jelas telah memberikan hak kebebasan bersuara kepada setiap rakyat negara ini. hak kebebasan bersuara sebagai hak individu perlu diimbangi dengan hak ramai demi memastikan kebebasan. memelihara ketenteraman atau ketatasusilaan awam. Perkara 10(1)(a) tersebut berbunyi: “Tertakluk kepada fasal (klausa) (2). sebagaimana di dalam keskes terdahulu.tiap tiap warganegara adalah berhak bebas bercakap dan mengeluarkan fikiran. memelihara hubungan dengan negara negara lain.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 7 Malaysia yang berbilang bangsa.” Cuma. .

adalah jelas sekatan-sekatan terhadap hak tersebut telah dikenakan melalui penggubalan Akta Polis 1967 dan ianya berada di dalam skop yang dibenarkan oleh Perkara 10(2)(a) L A W . kuotakuota khusus dalam perkara-perkara tertentu yang diberikan kepada orang-orang Melayu dan orang-orang Asli di Sabah dan Sarawak (Perkara 153) serta kedudukan serta keistimewaan Sultan-sultan serta Raja-raja Melayu (Perkara 181). status. Parlimen jelas berhak membuat apa-apa sekatan undang-undang terhadap hak kebebasan bersuara di bawah Perkara 10(1) (a) Perlembagaan.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 8 ditekankan di dalam kes di atas. keistimewaan. Dalam kes ini. kedudukan. Parlimen juga boleh meluluskan undang-undang yang melarang apa-apa persoalan yang ditimbulkan mengenai apa-apa perkara. syarat yang dikenakan ialah pemohon di dalam ucapannya tidak boleh membuat apa-apa pernyataan mengenai keputusan peperiksaan MCE mahupun kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa rasmi Persekutuan. [13] Mahkamah Tinggi telah menilai isu apakah sekatan serta syarat-syarat yang dikenakan oleh pihak Polis melalui Seksyen 27 Akta Polis 1967 berlawanan dengan hak kebebasan bersuara dalam Perkara 10(1)(a). Walau bagaimanapun. Hakim Chang Ming Tat telah memutuskan bahawa di bawah Perkara 10(2)(a) Perlembagaan Persekutuan Malaysia. hak. posisi. ketertinggian mahupun prerogatif mengenai kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa rasmi Persekutuan (Perkara 152). Dalam kes ini. Dalam kes Madhavan Nair v. PP. Perkara 10(4) Perlembagaan Malaysia seterusnya menambah di dalam mengadakan sekatan ke atas hak kebebasan bersuara di bawah Perkara 10(2)(a) di atas. satu permit telah diluluskan oleh pihak Polis untuk pemohon mengadakan satu perjumpaan di tempat terbuka.

Sebagai contoh. State of New South Wales . Chief of Police [15] . malah ada negaranegara lain yang turut mengimplementasikan prinsip yang sama antaranya England dan India.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 9 Perlembagaan Persekutuan Malaysia. dalam sebuah kes Inggeris iaitu Francis v. hak-hak yang tidak dikawal itu boleh membawa kepada kekacauan dan kekecamukan dan ini telah diperjelaskan dalam satu kes India iaitu AK Gopalan v. Sebenarnya Malaysia bukan negara tunggal yang menghadkan hak kebebasan bersuara rakyatnya. mahkamah-mahkamah di India juga turut memperakui sekiranya satu-satu kebebasan itu diberikan secara mutlak. Dalam kes tersebut. malah bersyarat. State of Madras L A W . jelaslah daripada kes Inggeris di atas yang syarat serta sekatan yang dikenakan ke atas hak kebebasan bersuara itu adalah betul dan ini telahpun dipersetujui oleh Sir Griffith CJ dalam kes Duncan v. v. Daripada kes di atas adalah jelas hak kebebasan bersuara di bawah Perkara 10(1)(a) Perlembagaan Persekutuan Malaysia hanyalah bersifat bersyarat dan tidak mutlak [14] . [17] Dalam masa yang sama. Dalam kes di atas telah dihujahkan bahawa syarat yang dikenakan oleh pihak polis berdasarkan Seksyen 5 Public Meetings Act 1969 yang melarang penggunaan pembesar suara dalam satu perjumpaan di tempat terbuka adalah berlawanan dengan Seksyen 10 Perlembagaan mereka yang telah memberikan hak kebebasan bersuara kepada setiap rakyatnya. State of Queensland [16] serta Privy Council dalam kes Freightlines Ltd. kita dapati hak kebebasan bersuara di England juga tidak mutlak. Dengan itu. kedua-dua Mahkamah Tinggi dan Privy Council telah memutuskan bahawa syarat yang telah dikenakan itu tidak berlawanan dengan hak kebebasan bersuara di bawah Seksyen 10 Perlembagaan United Kingdom.

pihak pembelaan telah mempersoalkan kesahan sekatan undang-undang yang dikenakan ke atas hak kebebasan bersuara melalui Seksyen 8(A)(1) akta tersebut yang didakwa bertentangan dengan Perkara 10(1)(a) dan Perkara 10(2)(a) Perlembagaan Persekutuan dan dengan itu patut dianggap terbatal di bawah Perkara 4(1) Perlembagaan yang sama. sekatan yang telah dikenakan adalah dibenarkan di bawah Perkara 10(2) L A W . Pung Chen Choon [19] . Pada penutupan kes pendakwaan. Dalam perbicaraan sebelum itu di Mahkamah Majistret Kota Kinabalu. mahkamah telah menolak hujah ini dengan berpendapat bahawa Seksyen 8A(1) Akta 1984 bukanlah menghalang semua penerbitan yang bersifat palsu. OKT telah didakwa atas kesalahan menerbitkan satu berita palsu dengan curang di dalam “The Borneo Mail” bertarikh 16 Julai 1990. Dalam penghakiman terhadap isu yang ditimbulkan bahawa Seksyen 8A(1) Akta 1984 tersebut adalah berlawanan dengan hak kebebasan bersuara di bawah Perkara 10(1)(a) Perlembagaan Malaysia. satu kesalahan di bawah Seksyen 8(A)(1) Akta Mesin Cetak dan Penerbitan 1984. tetapi hanya menyekat penerbitan palsu yang bersifat curang atau “malicious”.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 10 Air [18] . Kedudukan hak kebebasan bersuara di Malaysia yang bersifat bersyarat serta tidak mutlak diperkukuhkan lagi dalam penghakiman yang diberikan oleh Mahkamah Agong (kini dikenali sebagai Mahkamah Persekutuan) dalam kes PP v. Majistret telah mengemukakan persoalan-persoalan tersebut kepada Mahkamah Tinggi yang kemudiannya mengutarakan isu terbabit kepada Mahkamah Agong. [20] Mahkamah Agong dengan itu memutuskan walaupun Seksyen 8(A) Akta 1984 telah mengenakan sekatan ke atas hak kebebasan bersuara di bawah Perkara 10(1) Perlembagaan Persekutuan Malaysia.

[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 11 (a) Perlembagaan serta selari dengannya. penulisan ini berhasrat pula meneliti contoh-contoh sekatan undang-undang yang dikenakan oleh Parlimen demi mengimbangi antara hak individu untuk bersuara dan hak masyarakat keseluruhannya untuk hidup aman dan tenteram. • membangkitkan rasa tidak puas hati atau benci di kalangan rasa benci atau menghina kerajaan atau L A W membangkitkan rasa benci terhadap mana-mana pemerintah atau . Seksyen 3 Akta berkenaan. sebagai contohnya mendefinisikan kecenderungan untuk melakukan hasutan (seditious tendency) apabila wujud salah satu daripada keadaan-keadaan berikut: • mewujudkan kerajaan. Akta Hasutan 1948 Adalah jelas Akta Hasutan 1948 (Pindaan 1970) [21] mengenakan sekatansekatan serta had-had tertentu ke atas hak kebebasan bersuara di negara ini. SEKATAN UNDANG-UNDANG YANG DIKENAKAN OLEH PARLIMEN KE ATAS HAK KEBEBASAN BERSUARA DI MALAYSIA DALAM MENGIMBANGI ANTARA HAK INDIVIDU DAN HAK RAKYAT: Setelah meneliti kedudukan hak kebebasan bersuara di bawah Perkara 10(1)(a) Perlembagaan Persekutuan Malaysia yang bersifat bersyarat serta tidak mutlak. • mewujudkan rasa benci atau menghina atau membangkitkan rasa benci terhadap pentadbiran keadilan (administration of justice). • membangkitkan warganegara ini untuk menentang.

[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 12 warganegara Malaysia yang lain. Dalam masa yang sama juga. Perkara 10 Perlembagaan Persekutuan juga telah dipinda dan hasilnya lahirlah Perkara 10 klausa (4) yang turut mengenakan sekatan-sekatan tambahan yang sama sebagaimana pindaan 1970 ke atas Akta Hasutan terhadap hak kebebasan bersuara dalam Perlembagaan. Seksyen 4 akta yang sama pula menjelaskan adalah menjadi satu kesalahan untuk melakukan. Akta Hasutan 1948 telah dipinda melalui Emergency (Essential Powers) Ordinance 1970 yang mana klausa (f) telah dimasukkan ke dalam Seksyen 3(1) dan Seksyen 3(2) dipinda. melafazkan kata-kata yang berbentuk hasutan dan juga untuk menganjurkan serta menggalakkan atau membawa masuk apa-apa penerbitan yang berbentuk hasutan. menyediakan atau berkonspirasi untuk melakukan perbuatan menghasut. OKT Kedua didakwa di L A W . Dalam tahun 1970. [22] OKT Pertama didakwa di bawah kesalahan seksyen 4(1)(b) Akta Hasutan 1948. Dalam kes Ooi Kee Saik . Pindaan terhadap Akta Hasutan 1948 dalam tahun 1970 telah mengenakan beberapa sekatan tambahan terhadap hak kebebasan bersuara di negara ini dengan menghalang dari ditimbulkan apa-apa bentuk persoalan mengenai kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan. • menganjurkan rasa marah dan tidak puas hati di kalangan warganegara Malaysia yang lain. kuota-kuota khusus untuk orang Melayu dan orang-orang asli di Sabah dan Sarawak serta kedaulatan Sultan dan raja-raja Melayu. disebabkan oleh satu peristiwa rusuhan antara kaum yang telah berlaku pada 13 Mei 1969.

State of New South Wales [26] dalam menyokong penghakiman beliau dan dengan itu berpendapat bahawa perkatan-perkatan yang berbentuk hasutan yang telah diucapkan oleh OKT pada majlis makan malam anjuran DAP tersebut boleh mewujud perasaan benci membenci di kalangan rakyat berbilang kaum di negara ini kerana ianya menyentuh soalan kedudukan orang Melayu. AK Gopalan v. v. seperti juga di India dan United Kingdom. Sullivan [24] . Menurutnya. Dalam ucapan pada majlis makan malam tersebut. hak kebebasan bersuara di Malaysia adalah tertakluk kepada sekatan undang-undang atas dasar keselamatan negara. v. State of Madras [25] serta Freightlines Ltd. ketenteraman dan ketatasusilaan awam (public order and public morality) serta banyak lagi alasan-alasan lain.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 13 atas kesalahan menerbitkan kata-kata yang berbentuk hasutan manakala OKT Ketiga dan Keempat telah didakwa atas perbuatan mencetak katakata yang berbentuk hasutan itu yang mana kata-kata hasutan itu dikatakan telah diucapkan dalam satu majlis makan malam anjuran parti DAP. Hakim Raja Azlan Shah [23] dalam kes ini telah mensabitkan kesemua OKT atas tuduhan-tuduhan tersebut serta memberikan pendapatnya bahawa kebebasan bersuara di Malaysia. adalah bersyarat dan tidak mutlak. Dalam kes PP v. Orang Kena Tuduh telah didakwa mengeluarkan kata-kata berbentuk hasutan apabila dikatakan telah menuduh kerajaan sebagai melakukan diskriminasi terhadap kaum lain serta menyebelahi kaum-kaum tertentu. [27] OKT telah didakwa atas kesalahan menerbitkan satu penerbitan yang berbentuk hasutan dalam majalah “Rocket” isu Disember 1970 yang mana mengandungi ucapan- L A W . Fan Yew Teng. Hakim Raja Azlan Shah juga telah merujuk kepada kes-kes New York Times Co.

Mahkamah dalam kes ini telah memutuskan bahawa disebabkan kerana artikel yang diterbitkan tersebut adalah jelas berbentuk hasutan yang boleh mewujudkan perpecahan dan rasa benci membenci di kalangan penduduk berbilang kaum dalam persekutuan ini. Mahkamah Rayuan L A W . Lee Hun Hoe CJ. [29] perayu. dalam menolak rayuan tersebut. [28] perayu yang telah disabitkan di bawah Akta Hasutan 1948 di dalam kes sebelum itu telah merayu kepada Mahkamah Persekutuan untuk dibebaskan. Dalam kes Lim Guan Eng v. memutuskan bahawa kata-kata yang telah diterbitkan oleh perayu adalah dengan jelas bermaksud untuk mewujudkan perpecahan antara kaum-kaum negara ini dan kata-kata yang berbentuk hasutan tersebut tidak dibenarkan dan dianggap salah oleh Akta Hasutan 1948 kerana ianya boleh menggugat keselamatan negara. Lim Guan Eng. Dalam kes Fan Yew Teng v. Ooi Kee Saik. PP. tetapi hanya telah disoal siasat di balai. telah dikatakan memberi ucapan di khalayak ramai yang mana antara isi kandung ucapannya dikatakan mendakwa bahawa sistem perundangan dan keadilan di Malaysia adalah bersifat mendiskriminasi sesama rakyat. PP. OKT telah didapati bersalah di bawah Akta Hasutan 1948. Sekatan yang dikenakan oleh Akta Hasutan 1948 adalah jelas dibenarkan oleh Perkara 10(2)(a) dan Perkara 10(4) Perlembagaan Persekutuan Malaysia.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 14 ucapan Dr. beliau juga telah didakwa mengedarkan risalah kepada orang ramai yang berbunyi “Victim imprisoned. Criminal free” yang mana pihak responden dalam kes ini telah menghujahkan bahawa katakata yang dicetak dalam bentuk risalah di atas adalah tidak benar serta dibuat dengan niat curang kerana mangsa berkenaan (seorang gadis bawah umur) sebenarnya tidak dipenjarakan dan tidak pula ditahan dalam lokap polis. Dalam pada itu.

kebebasan bersuara ahli-ahli Parlimen juga telah dibataskan dengan adanya sekatan-sekatan yang dikenakan di bawah Perkara 63(4) di atas dan kedudukan ini telah diakui oleh mahkamah dalam kes Mark Koding v.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 15 dalam kes di atas telah mendapati perayu bersalah di bawah Seksyen 4(1) Akta Hasutan 1948 kerana telah mengeluarkan kata-kata yang berbentuk hasutan dalam ucapannya serta di bawah Seksyen 8A(1) Akta Mesin Cetak dan Penerbitan 1984 kerana mencetak dalam bentuk risalah katakata yang juga berbentuk hasutan. Perkara 63(2) Perlembagan Persekutuan memberikan kebebasan kepada ahli Parlimen untuk berucap dalam satu-satu sidang Parlimen dan mereka tidak boleh dikenakan apa-apa tindakan undang-undang atas apa yang diucapkan serta dibincangkan dalam persidangan Parlimen tersebut (kebebasan bersuara dalam Parlimen). Isu lain yang timbul berhubung dengan sekatan terhadap hak kebebasan bersuara di negara ini melalui Akta Hasutan 1948 ialah berkaitan dengan kebebasan bersuara di dalam Parlimen. Dengan itu. satu pindaan terhadap Perkara 63 Perlembagaan telah dibuat dalam tahun 1971 dengan memasukkan klausa 4 di mana para anggota Parlimen yang bersidang kini masih lagi boleh diambil tindakan atas apa yang diucapkan dan disebutkan semasa membahaskan apa-apa isu dalam Parlimen melalui Akta Hasutan 1948 (Pindaan 1970) mahupun melalui Perkara 10(4) Perlembagaan Persekutuan Malaysia. PP. Walau bagaimanapun. [30] Akta Rahsia Rasmi 1972 Akta Rahsia Rasmi 1972 [31] adalah merupakan satu lagi bentuk sekatan undang-undang yang dikenakan ke atas hak kebebasan bersuara di bawah L A W .

Seksyen 8 Akta berkenaan menghalang seseorang daripada berkomunikasi dengan seorang lain apa-apa bentuk rahsia rasmi. Hakim dalam kes ini telah berpendapat bahawa “menjaga dan mengawal rahsia rasmi” juga adalah penting dan perlu dalam memelihara keselamatan dan ketenteraman negara dan dengan itu menjadi satu alasan yang kukuh untuk menjadi salah satu sekatan undang-undang yang sah terhadap hak kebebasan bersuara di bawah Perlembagaan [33] . Mahkamah telah memutuskan bahawa Akta Rahsia Rasmi 1972 dengan jelas telah digubal untuk memelihara keselamatan Singapura dan dengan itu sekatan-sekatan yang dikenakan ke atas hak kebebasan seseorang untuk bersuara melalui Akta tersebut adalah dengan jelas dibenarkan oleh Perkara 14(2)(a) Perlembagaan Singapura. Undang-Undang Tort Mengenai Fitnah Serta Akta Fitnah 1957 Akta Fitnah 1957 [34] juga menjadi satu lagi contoh yang jelas bagaimana sekatan undang-undang dikenakan terhadap hak kebebasan bersuara di bawah Perkara 10(1)(a) Perlembagaan Persekutuan Malaysia dan ianya jelas selari dengan alasan-alasan sekatan di bawah Perkara 10(2)(a) Perlembagaan Persekutuan. Dalam kes PP v. Seseorang itu boleh didapati bersalah sekiranya dibuktikan bahawa kata-kata yang diucapkannya itu adalah L A W . adalah dihujahkan bahawa sekatansekatan yang dikenakan dalam bentuk Akta Rahsia Rasmi (OSA) tidak ada kaitan dengan isu menjaga keselamatan dan ketenteraman masyarakat dan dengan itu adalah berlawanan dengan Perkara 14(1)(a) Perlembagaan Singapura yang memberi hak kebebasan bersuara kepada rakyatnya.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 16 Perkara 10(1)(a) Perlembagaan Persekutuan Malaysia. Phua Keng Tong [32] . Sungguhpun begitu.

harus difahami bahawa undang-undang mengenai kesalahan Fitnah/Defamation di Malaysia telah diambil daripada prinsip Undangundang Tort mengenai Fitnah di England yang diterima pakai di Malaysia beasaskan kepada Seksyen 3(1) Akta Mahkamah Sivil 1956 yang mana antara lain membenarkan mahkamah-mahkamah di Malaysia. untuk menerima pakai prinsip-prinsip Common Law tersebut. dalam keadaan di mana tiada undang-undang mengenainya. Di sini. Kesemua prinsip di atas ada dibincangkan di dalam kes Lee Kuan Yew v.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 17 berunsurkan fitnah dan ini telah dipersetujui oleh Mahkamah Tinggi Singapura dalam kes Lee Kuan Yew v. Chin Vui Khen & Anor [36] . Berdasarkan situasi inilah prinsip Tort mengenai Fitnah dan Akta Fitnah 1957 di Malaysia telah menghadkan hak kebebasan bersuara di negara ini dan dengan itu adalah dianggap bahawa undang-undang mengenai fitnah/defamation ini telah wujud di Malaysia sejak hari merdeka. Kemudian lahirlah Akta Fitnah yang telah diluluskan oleh Parlimen dalam tahun 1957. Kes ini juga telah memutuskan bahawa seseorang yang tidak mempunyai tanggungjawab untuk memberitahu dan menerangkan sesuatu kepada masyarakat adalah tidak memiliki apa-apa keistimewaan (is not privileged) dan dengan itu boleh didapati bersalah atas fitnah. Sehubungan dengan itu. Satu lagi kes yang boleh membuktikan betapa Undang-undang Tort mengenai Fitnah serta Akta Fitnah 1957 yang dipakai di Malaysia terus L A W . wujudnya undang-undang tersebut di Malaysia adalah jatuh ke dalam salah satu daripada pengecualian dan sekatan yang sah terhadap hak kebebasan bersuara yang dinyatakan di dalam Perkara 10(2)(a) Perlembagaan Persekutuan Malaysia. J. Jeyaratnam [35] .B.

serta telah berpakat dengan anak perempuannya dan ahli-ahli keluarga yang lain untuk terus menjatuhkan airmuka serta merosakkan kedudukannya bertujuan untuk memaksa isteri Plaintif menarik balik beberapa perbicaraan sivil terhadapnya. hakikat bahawa permohonan untuk diluluskan mahkamah terhadap Plaintif L A W menghalangnya daripada mengeluarkan kata-kata yang berunsurkan . mahkamah telah membenarkan injunksi untuk menghalang Defenden atau pekerja pekerjanya atau agennya daripada menghebahkan apa-apa pernyataan yang bersifat libel. Mahadevi a/p Nadchatiram. [37] Dalam kes ini kedua-dua Plaintif dan Defenden merupakan peguambela dan peguamcara serta bersaudara melalui perkahwinan (Plaintif telah mengahwini adik perempuan Defendan). Plaintif mendakwa bahawa Defenden telah menulis surat yang telah difakskan ke pejabat Plaintif yang mengandungi kata-kata palsu dan curang yang mana kandungan surat itu antara lainnya menggambarkan Plaintif telah mencabul kehormatan anak perempuannya dan dengan itu tidak melayakkan Plaintif beramal dalam profesyen kepeguamannya. Pada 7 Mei 1997. Walaupun kedua-dua belah pihak dalam kes ini telah tidak membangkitkan apa-apa isu tentang hak kebebasan bersuara di bawah Perlembagaan injunksi Persekutuan oleh Malaysia.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 18 berfungsi sebagai sesuatu yang menyekat hak kebebasan bersuara ialah kes Thiruchelvasegaram a/l Manickarasegar v. Plaintif juga dalam masa yang sama mendakwa bahawa Defenden juga dalam keadaan lain telah mengulangi pernyataan-pernyataan fitnahnya itu. Defendan kini telah memohon injunksi terhadap Plaintif untuk menghalang Plaintif daripada membuat apa-apa pernyataan yang berunsurkan fitnah sehingga hari perbicaraan.

statut tersebut tidak pula menentukan apakah dia perbuatan atau perkataan yang boleh menghina mahkamah. dalam kes AG v. Mahkamah Rayuan atau Mahkamah Tinggi untuk menghukum mana-mana orang yang melakukan kesalahan menghina mahkamah atau “contempt of court”. perbuatan menghina mahkamah atau “contempt of court” ini berlaku apabila satusatu perbuatan atau perkataan itu dilakukan yang membawa kepada prejudis terhadap perkara-perkara di bawah: . Malah Seksyen 13 Akta Mahkamah Kehakiman 1964 turut sama memberi kuasa kepada mahkamah untuk menghukum mana-mana orang atas perbuatan “contempt. Secara khusus.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 19 fitnah terhadap Defenden adalah satu ilustrasi yang jelas bagaimana prinsip undang-undang juga berperanan menghadkan hak kebebasan bersuara di negara ini. Pang Cheng Lian [39] . Sungguhpun begitu. Times Newspapers [40] dengan memutuskan di mana kesalahan seseorang menghina itu telah mahkamah adalah satu serta kesalahan memperlekehkan L A W memperendahkan sistem kehakiman sesebuah negara yang mana boleh mempengaruhi masyarakat untuk tidak menghiraukan mahkamah dalam hal penyelesaian masalah-masalah mereka. mahkamah telah mentakrifkan kesalahan “contempt of court” yang diberikan oleh Lord Diplock dalam kes AG v. Undang-Undang Mengenai Penghinaan Mahkamah Larangan terhadap penghinaan mahkamah jelas merupakan satu lagi bentuk sekatan ke atas hak untuk bersuara.” Walau bagaimanapun. [38] Perkara 126 Perlembagaan Persekutuan Malaysia memberi kuasa kepada Mahkamah Persekutuan.

peguam tersebut mendakwa bahawa berdasarkan situasi itu. • bahawa setiap fakta. ada kemungkinan hakim itu akan bersikap prejudis kepada beliau dan anak guamnya mengakibatkan anak guamnya tidak akan dibicarakan dengan adil. Dalam kes ini. perolehan dan keputusan oleh mahkamah adalah bebas daripada ketidakadilan terhadap manamana pihak disebabkan kerana perkara-perkara tersebut adalah dihasilkan daripada undang-undang keterangan dan prosedur yang mana mahkamah berpegang kepadanya. tidak ada apa-apa “unsurpation” daripada mana-mana pihak di mana mahkamah akan membuat keputusannya mengikut prinsip undang-undang.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 20 • bahawa setiap orang harus diberi peluang untuk mendapatkan khidmat mahkamah-mahkamah yang ditubuhkan secara sah dan menurut Perlembagaan. Mahkamah dalam hal ini telah L A W . seorang peguam yang sedang mewakili anak guamnya dalam satu perbicaraan di mahkamah telah mendakwa bahawa hakim yang mengendalikan kesnya itu berkemungkinan untuk mengambil sikap berat sebelah terhadapnya kerana berkaitan dengan perbicaraan sebelum itu yang mana beliau telah menjadi saksi dalam kes tersebut. Oleh itu. dan • bahawa sebaik sahaja pertikaian antara dua pihak itu diserahkan kepada mahkamah untuk dibicarakan dan diputuskan. Satu contoh yang amat jelas dalam melihat bagaimana sesebuah undang-undang mengenai “contempt of court” itu boleh beroperasi menyekat hak kebebasan seseorang untuk bersuara dapat dilihat dalam kes Rai Ti Choi Yu [41] . penyelidikan.

Disebabkan kerana keseriusan kesalahan “contempt” dalam kes ini. kes ini tetap menjadi contoh bagaimana undangundang mengenai kesalahan menghina mahkamah atau “contempt of court” itu boleh menghadkan hak kebebasan bersuara seseorang di bawah Perlembagan Persekutuan Malaysia.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 21 memutuskan bahawa peguam tersebut telah melakukan kesalahan menghina mahkamah atau “contempt of court” yang serius serta dilafazkan di hadapan mahkamah sendiri yang mana boleh merosakkan keyakinan masyarakat terhadap pentadbiran keadilan dan kehakiman dalam negara ini. Jika dilihat daripada fakta kes di atas. walaupun isu hak kebebasan bersuara tidak dibangkitkan oleh mana-mana pihak. PERUNTUKAN UNDANG-UNDANG LAIN YANG MEMBATASKAN HAK KEBEBASAN BERSUARA DI BAWAH PERKARA 10(1)(A) ATAS ALASAN KETATASUSILAAN AWAM ATAU “PUBLIC MORALITY” DAN SEBAGAINYA. Sebenarnya terdapat banyak lagi akta-akta lain di negara ini yang memperuntukkan berbagai jenis sekatan/batasan ke atas hak kebebasan bersuara di bawah Perkara 10(1)(a) Perlembagaan Persekutuan dan kewujudan sekatan-sekatan ini biasanya tidak lari daripada mana-mana alasan yang dibenarkan oleh Perkara 10(2)(a) Perlembagaan itu sendiri iaitu: • Untuk menjaga keselamatan negara. L A W . mahkamah telah menjatuhkan hukuman yang lebih berat ke atas peguam tersebut iaitu penjara 1 bulan.

L A W Dalam kes Madhavan Nair & Anor v. berkuasa untuk meluluskan . Antara contoh akta-akta lain yang wujud di bawah Perkara 10(2)(a) Perlembagaan Persekutuan yang bertujuan membataskan hak kebebasan bersuara di bawah Perlembagaan Persekutuan Malaysia ialah · · · Akta Mesin Cetak dan Penerbitan 1984 Akta Polis 1967 Akta Keselamatan Dalam Negeri 1960. berdasarkan Seksyen 27 Akta Polis. adalah jelas bahawa pihak polis. Dalam kes ini. Mahkamah Tinggi telah memutuskan Seksyen 27 Akta Polis 1967 adalah selari dengan Perkara 10(2)(a) Perlembagaan Persekutuan Malaysia dan dengan itu menjadi salah satu daripada alasan yang sah untuk membataskan hak bersuara seseorang rakyat. • Untuk memelihara ketenteraman awam (public order) • Untuk menjaga ketatasusilaan awam (public morality) • Untuk memelihara hak-hak istimewaan ahli-ahli Parlimen (Parliamentary Privileges) • Untuk mencegah perbuatan menghina mahkamah (contempt of court) • Untuk mencegah fitnah (defamation) mahupun untuk apa-apa bentuk gesaan (incitement) untuk melakukan apa-apa kesalahan atau jenayah. PP [42] .[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 22 • Untuk menjaga hubungan baik dengan negara-negara lain.

pemohon telah memohon kelulusan permit daripada pihak polis untuk mengadakan majlis makan malam dan tarian naga di tempat awam anjuran parti DAP. Responden pertama berdasarkan Seksyen 27 Akta Polis 1967 telah meluluskan permit tersebut tetapi telah meletakkan tujuh syarat di mana dua daripada syarat-syarat tersebut telah didakwa oleh pemohon sebagai berlawanan dengan Perkara 10 Perlembagaan iaitu. Seperkara yang perlu diamati mengenai sekatan yang dikenakan melalui Akta Polis 1967 ini ialah syarat-syarat serta sekatan-sekatan yang dikenakan itu haruslah bersifat adil dan munasabah. of Malaysia [43] . ini bermakna bahawa walaupun permit untuk mengadakan satu-satu perhimpunan atau perjmpaan di tempat terbuka telah diluluskan. Berdasarkan kepada kes Madhavan Nair di atas. Dalam kes ini. Ketua Polis Daerah Kampar and Govt. dan • ucapan tidak dibenarkan menyentuh isu-isu politik. • bilangan pemidato mestilah tidak lebih daripada tujuh orang.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 23 permit terhadap pemohon yang memohon permit untuk membuat satu perjumpaan di tempat yang terbuka dengan syarat ucapannya tidak boleh menyentuh isu-isu sensitif yang boleh menggugat ketenteraman awam (public order). pihak polis masih lagi boleh mengenakan syarat-syarat dalam permit tersebut untuk kegiatan-kegiatan yang akan diadakan di tempat-tempat awam (sekaligus menjadi satu sekatan yang sah di bawah Perkara 10(2)(a) terhadap kebebasan hak bersuara dalam Perlembagaan). Kedudukan ini dapat dilihat daripada keputusan Mahkamah Agong (kini dikenali sebagai Mahkamah Persekutuan) dalam kes Chai Choon Hon v. Mahkamah telah memutuskan bahawa kelihatan tidak ada sebab- L A W .

00 petang hingga 11. umpamanya ada menyatakan sekiranya terdapat apa-apa berita palsu dalam mana-mana penerbitan yang telah diterbitkan secara curang. pencetak. penerbit. Hak Kebebasan Bersuara dan Pihak Akhbar Selepas melihat serta menilai sekatan-sekatan undang-undang yang telah dikenakan ke atas hak kebebasan bersuara di bawah Perkara 10 L A W .[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 24 sebab yang sah bagi pihak polis menghadkan bilangan pemidato kepada tujuh orang sahaja dalam keadaan bahawa kegiatan itu sendiri telah dihadkan keseluruhannya melalui permit daripada pukul 5. [46] Seksyen 8(1) Akta Keselamatan Dalam Negeri 1960 pula ada menyatakan bahawa sekiranya menteri itu berpuashati bahawa penekanan mana-mana orang adalah perlu dengan tujuan untuk menghalang orang tertentu daripada melakukan sesuatu yang boleh membahayakan keselamatan negara Malaysia. apabila disabitkan.30 malam. Akta Mesin Cetak dan Penerbitan 1984 [44] dan Akta Keselamatan Dalam Negeri 1960 [45] juga jelas menghadkan hak kebebasan bersuara seseorang warganegara Malaysia. Mahkamah berpendapat bahawa syarat tersebut adalah tidak adil dan tidak munasabah kerana pihak polis sebenarnya mempunyai banyak cara lain untuk memastikan jangka masa waktu kegiatan tersebut dipatuhi. maka menteri boleh mengeluarkan perintah supaya orang berkenaan ditahan untuk jangka masa tidak lebih dari dua tahun. dihukum dengan penjara tidak lebih daripada tiga tahun atau denda tidak lebih dua puluh ribu ringgit atau kedua-duanya sekali. Seksyen 9A(1) Akta Mesin Cetak dan Penerbitan 1984. editor dan penulis berita berkenaan boleh didapati bersalah atas satu kesalahan dan boleh.

perlembagaannya dengan jelas dan terang telah memasukkan hak kebebasan akhbar di dalam salah satu daripada hak asasi rakyat mereka. banyak kes-kes di India yang telah memutuskan hak kebebasan bersuara di India juga termasuk hak kebebasan akhbar dalam membuat laporan. perlembagaan kedua-dua negara tidak menyatakan apa-apa secara terang mengenai hak kebebasan akhbar. Ini dilihat dalam kes Bennet & Coleman v. kita mungkin bandingkan situasisituasi di Amerika Syarikat dengan situasi-situasi di India dan Malaysia. adakah konsep hak kebebasan bersuara di dalam Perkara 10 dipanjangkan juga kepada kebebasan pihak akhbar dalam membuat laporan? Untuk menjawab persoalan ini. antara lainnya. Akta Mesin Cetak dan Penerbitan 1984 mahupun undang-undang mengenai kesalahan menghina mahkamah. [47] Jika dinilai situasi di India dan Malaysia. Sekatan Undang-Undang Terhadap Akhbar Dan Penerbitan Sebagaimana yang dinyatakan sebelum ini pihak akhbar bersama-sama dengan pihak-pihak lain yang terbabit dengan apa-apa bentuk penerbitan majalah.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 25 Perlembagaan Persekutuan Malaysia. Sungguhpun begitu. L A W . Akta Keselamatan Dalam Negeri 1960. Undangundang Tort mengenai Fitnah serta Akta Fitnah 1957. Di Amerika Syarikat. persoalan lain yang timbul ialah. Union of India [48] . Ini dapat dilihat daripada Chapter 17 mengenai kebebasan pihak akhbar yang mengandungi Seksyen 1 hingga 7 Perlembagaan Amerika Syarikat. Akta Rahsia Rasmi 1972. atau apa juga bentuk bahan bacaan yang lain adalah juga tertakluk kepada sekatan undang-undang yang telah kita bincangkan dengan panjang lebar sebelum ini antaranya Akta Hasutan 1948.

AWSJ kemudiannya enggan untuk menerbitkan sepucuk surat daripada Pihak Berkuasa Kewangan Singapura yang ditulis bertujuan untuk memberi penjelasan atas sebarang keraguan dan kekaburan tentang isu tersebut. L A W . (Asia) Incs Application. perayu adalah pemilik sebuah syarikat akhbar luar negeri iaitu the Asian Wall Street Journal (AWSJ) yang beroperasi di Singapura. AWSJ telah menerbitkan satu artikel mengenai pasaran Bursa Saham Singapura serta mengenai Pasaran serta mengenai “automated quotation market” di mana pihak berkuasa Singapura menganggap artikel itu sebagai tidak memberi gambaran yang tepat dan adil. Pihak AWSJ telah membawa kes terhadap kementerian mendakwa bahawa menteri terbabit telah bertindak secara tidak adil dan tidak munasabah. Diputuskan bahawa pihak AWSJ adalah dengan jelas telah melibatkan dirinya dalam politik dalaman Singapura dengan menerbitkan artikel berkenaan mengenai keadaan Bursa Saham Singapura yang telah dianggap oleh pihak berkuasa Singapura sebagai tidak tepat dan mengelirukan. AWSJ kemudiannya telah digazetkan oleh Kementerian Komunikasi dan Maklumat sebagai sebuah akhbar yang melibatkan diri dalam politik dalaman Singapura dan telah memerintahkan supaya pengedaran akhbar tersebut dihadkan kepada 400 naskhah sehari di bawah Seksyen 16 “Newspapers and Printing Presses Act”. [50] Dalam kes ini. Kes ini telah di bawa sehingga ke peringkat Mahkamah Rayuan yang kemudiannya telah memutuskan di dalam kes Don Jones Publishing Co.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 26 Contoh jelas yang dapat dilihat tentang sekatan-sekatan serta hadhad yang boleh dikenakan oleh undang-undang yang digubal oleh Parlimen terhadap pihak akhbar dan badan penerbitan dapat diamati dalam kes Dow Jones Publishing Co. ditambah lagi dengan sikap pihak AWSJ yang enggan menyiarkan surat penjelasan dari pihak berkuasa kewangan Singapura.

ketenteraman awam serta ketatasusilaan awam. Di antara penerbitannya ialah satu majalah bulanan dalam bahasa Inggeris yang dinamakan “The Aliran Monthly”. Mahkamah juga telah memutuskan sungguhpun menteri terbabit memiliki hak penuh untuk tidak meluluskan permohonan tersebut di bawah Seksyen 12(2) Akta 1984 di atas.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series [51] 27 (Asia) Inc. risalah-risalah. menyiarkan dan menyebarkan artikelartikel. Minister of Home Affairs [52] . Kes ini kemudiannya telah sampai ke peringkat rayuan di Mahkamah Agung di mana Mahkamah Agung telah mengambil pandangan yang berbeza dalam kes Minister of Home Affairs v. Mahkamah Tinggi dalam kes ini telah memutuskan disebabkan kerana pergerakan tersebut telah mematuhi prosedur dalam membuat permohonan permit tersebut di bawah Akta Mesin Cetak dan Penerbitan 1984. antara lainnya. jurnal-jurnal. pergerakan ini telah memohon kelulusan satu permit untuk menerbitkan sebuah majalah dalam bahasa Melayu yang dipanggil “Seruan Aliran” tetapi permohonan tersebut tidak diluluskan oleh kementerian. Menteri tersebut hanya tidak boleh meluluskan permohonan permit perayu atas alasan kepentingan awam. Pada November 1986. menteri tersebut mestilah mempunyai alasan yang kukuh untuk berbuat demikian. menteri berkenaan telah melakukan kesalahan dengan keengganannya untuk meluluskan permit tersebut. majalah-majalah serta buku-buku. Dalam kes Persatuan Aliran Kesedaran Negara v. A G bahawa pihak kementerian telah mengambil tindakan yang wajar terhadap AWSJ di bawah Seksyen 16 “Newspapers and Printing Presses Act”. perayu adalah sebuah gerakan reformasi yang berobjektifkan. Persatuan Aliran Kesedaran Negara [53] yang mana Ajaib Singh SCJ memutuskan L A W . v.

mahkamah tidak mempunyai kuasa untuk mempersoalkan hak menteri dalam tidak meluluskan permohonan itu. Di dalam kes PP v. pihak defenden telah di dakwa menerbitkan satu berita palsu secara curang di bawah Seksyen 8A Akta Mesin Cetak dan Penerbitan 1984. Bolehkah Semakan Kehakiman Dilakukan Ke Atas Sekatan-Sekatan Terhadap Hak Kebebasan Bersuara Di Atas? Merujuk kepada segala peruntukan-peruntukan di dalam Perlembagaan Persekutuan Malaysia sepintas lalu.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 28 dalam kes tersebut berdasarkan Seksyen 12(2) Akta 1984. Pihak defenden cuba menghujahkan bahawa sekatan-sekatan yang dikenakan oleh Akta 1984 itu adalah satu pencabulan terhadap hak kebebasan bersuara di bawah Perkara 10 Perlembagaan Persekutuan Malaysia kerana sekatan itu dibuat tanpa mengambil kira sama ada alasan sekatan itu dibenarkan oleh Perkara 10(2)(a) atau tidak. sekatan-sekatan terhadap hak kebebasan bersuara di bawah Perkara 10(1)(a) yang telah disebutkan di bawah perkara 10(2)(a) sebenarnya hendaklah dibaca bersama dengan peruntukan perlembagaan di bawah Perkara 4(2)(b). Perkara 4(2)(b) Perlembagaan Persekutuan Malaysia berbunyi: “Sesungguhnya sesuatu undang-undang tidak boleh L A W dipersoalkan atas alasan bahawa … undang-undang itu . Pung Chen Choon [54] . Edgar Joseph SCJ memutuskan bahawa sekatan yang dikenakan itu adalah selari dan berkaitan dengan alasanalasan yang ada di bawah Perkara 10(2)(a) dan dengan itu sekatansekatan yang dikenakan di bawah Seksyen 8A Akta Mesin Cetak dan Penerbitan 1984 adalah sah dan selari dengan Perlembagaan.

sekiranya wujud sekatan undang-undang yang dibuat ke atas hak kebebasan bersuara atas salah satu daripada alsan-alasan yang dibenarkan di bawah Perkara 10(2)(a) sebagaimana yang telah diperbincangkan sebelum ini. Malah. maka mana-mana pihak yang ingin mencabar kesahan sekatan undangundang tersebut tidak boleh memohon agar dilakukan suatu “semakan kehakiman” atau “judicial review” ke atas sekatan undang-undang tersebut atas alasan bahawa sekatan yang dikenakan oleh Parlimen adalah “tidak perlu” atau “tidak mustahak”. sekiranya timbul persoalan bahawa terdapat unsur-unsur “ mala fide” atau niat jahat dalam mengenakan sekatan undang-undang ke atas hak kebebasan bersuara. perlu dibenarkan atas alasan- L A W . maka dalam hal ini semakan kehakiman masih boleh. penulisan ini ingin menghujahkan bahawa walaupun Perkara 4(2)(b) Perlembagaan Persekutuan Malaysia tidak membenarkan semakan kehakiman dijalankan atas alasan “tidak perlu” atau “tidak mustahak”. adakah ini bermakna semakan kehakiman tidak boleh dibenarkan atas alasan-alasan lain? Di sini. menurut Perkara 4(2)(b) di atas.” [55] Dalam erti kata lain. malah. ini tidak sama sekali bermakna semakan kehakiman itu tidak boleh dibenarkan langsung atas alasan-alasan selain di atas. [56] Persoalan yang ingin diajukan oleh penulisan ini ialah oleh kerana semakan kehakiman itu tidak boleh dibenarkan atas alasan-alasan bahawa sekatan undang-undang tersebut adalah “tidak perlu” atau “tidak mustahak”.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 29 adalah mengenakan sekatan sebagaimana yang tersebut dalam Perkara 10(2)(a) tetapi sekatan-sekatan itu tidak disifatkan sebagai perlu atau mustahak oleh Parlimen bagi maksud-maksud yang tersebut dalam Perkara itu.

Dengan itu sekiranya terdapat permohonan agar dilakukan semakan kehakiman ke atas mana-mana sekatan unsur undang-undang fide ” yang dikenakan jahat. amanah. ke atas hak kebebasan bersuara atas alasan sekatan tersebut ada unsur“ mala atau niat maka seharusnya permohonan seperti itu dibenarkan oleh pihak mahkamah.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 30 alasan serta hujah-hujah berikut: (a) Jika kita rujuk kepada Perkara 4(2)(b) Perlembagaan Malaysia itu sendiri. kita akan dapati bahawa peruntukan tersebut dengan jelas hanya memberikan dua alasan sahaja di mana semakan kehakiman itu tidak boleh dilakukan ke atas sekatan undang-undang di bawah Perkara 10(2)(a) terhadap hak kebebasan bersuara iaitu alasan-alasan “tidak perlu” dan tidak mustahak”. adil serta mendukungi konsep-konsep seperti demokrasi serta pengagihan kuasa memerintah atau L A W . ini berkemungkinan boleh membawa kepada penyalahgunaan kuasa oleh Badan Legislatif dan Esekutif serta bertentangan dengan konsep “check and balance” yang sangat penting dalam sesebuah organ kerajaan yang perlu telus. para hakim seharusnya boleh membuat tanggapan undang-undang atau “presumption of law” bahawa selain daripada dua alasan di atas. Perkara 4(2) (b) Perlembagaan Persekutuan sebenarnya tidak menyekat apa-apa permohonan untuk dibuat semakan kehakiman atas alasan-alasan lain. (b) Sekiranya Perkara 4(2)(b) bertujuan untuk menyekat sama sekali segala bentuk semakan kehakiman atas apa jua alasan sekalipun. Oleh itu.

Itulah yang dikatakan hak kebebasan bersuara di negara ini yang haruslah diimbangi di antara hak individu untuk bersuara dan hak masyarakat umum untuk hidup dalam aman dan tenteram. Mahkamah atau Badan Kehakiman di negara ini akan bebas untuk memastikan tidak berlaku sebarang ketidakadilan atau penindasan dalam menyekat hak kebebasan bersuara rakyat. Segala sekatan undang-undang ke atas hak di atas haruslah dilihat oleh semua pihak dari perspektif yang positif ke arah mengekalkan keamanan dan keharmonian masyarakat di negara ini. Ini kerana jika hak kebebasan diberikan secara mutlak kepada semua individu. kacau bilau mahupun huru hara dalam masyarakat. (c) Dengan pendekatan yang dicadangkan di atas.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 31 “separation of powers”. ini berkemungkinan akan menimbulkan ketidaktenteraman. (b) Fakta bahawa hak kebebasan bersuara di bawah Perkara L A W . Apa yang ingin diutarakan oleh penulisan ini ialah: (a) Hak kebebasan bersuara di bawah Perkara 10(1)(a) Perlembagaan Persekutuan haruslah menjadi hak kebebasan individu yang bersyarat di mana dalam situasi-situasi tertentu sekatan undang-undang di bawah Perkara 10(2)(a) boleh dikenakan ke atasnya demi memelihara keamanan serta ketenteraman awam yang menjadi hak masyarakat umum.

jelaslah kepada kita bahawa hak kebebasan bersuara yang diberikan kepada setiap warganegara Malaysia adalah bersyarat atau “qualified” [57] . walaupun semakan kehakiman itu tidak boleh dibenarkan atas alasan-alasan “tidak perlu” dan “tidak mustahak” sebagaimana yang dinyatakan di dalam Perkara 4(2)(b). semakan kehakiman ke atas sebarang lain sekatan jika undang-undang sekiranya terhadap hak itu kebebasan bersuara wajar dibenarkan atas alasan-alasan dihujahkan sebagai “ mala fide ” atau berniat curang atau jahat. juga harus dilihat dari sudut positif sebagai usaha kerajaan untuk mengekalkan keamanan dan ketenteraman awam.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 32 10 Perlembagaan yang harus dibaca bersama dengan Perkara 4(2)(b) Perlembagaan yang melarang berlakunya sebarang semakan kehakiman ke atas sekatan-sekatan terhadap hak tersebut atas alasan-alasan “tidak perlu” dan “tidak mustahak”. Melihatkan kepada kes-kes yang telah diputuskan di atas. Ini bererti hak tersebut tidak wujud secara mutlak kerana Parlimen [58] masih lagi . Ini dirasakan amat perlu agar rakyat negara ini sekurang-kurangnya mempertahankan daripada dicerobohi masih atau ada lagi ruang untuk mereka hak kebebasan bersuara L A W seperti KESIMPULAN sekatan-sekatan dirampas sewenang- wenangnya dengan cara tidak adil dan zalim. (c) Sungguhpun begitu.

Akta Hasutan 1948 [61] umpamanya adalah bertujuan untuk memelihara keselamatan persekutuan ini keseluruhannya serta ketenteraman awam (public order). setiap undang-undang yang diwujudkan serta digubal oleh Parlimen dalam menghadkan hak tersebut ada justifikasi masingmasing. Sekiranya perbuatan menghasut ini L A W . memelihara hubungan diplomatik dengan negara-negara lain. Bagi penulis. peruntukan di bawah Perkara 10(2) juga haruslah dibaca bersama-sama dengan peruntukan Perlembagaan di bawah Perkara 4(2)(b) yang menghalang apa-apa bentuk “semakan kehakiman” untuk dilakukan ke atas sekatan undang-undang terhadap hak kebebasan bersuara atas alasan “tidak perlu” dan “tidak mustahak” [60] . mahupun menghalang apa-apa perkataan yang boleh menggalakkan apa-apa perbuatan jenayah [59] . Mungkin ramai yang ingin mempertikaikan had-had serta sekatan sekatan yang dikenakan ke atas hak kebebasan bersuara di dalam negara ini.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 33 mempunyai kuasa untuk menggubal undang-undang dalam bentuk akta atau statut dalam menghadkan hak kebebasan bersuara tersebut sama ada atas alasan keselamatan persekutuan itu keseluruhannya. memelihara ketenteraman mahupun ketatasusilaan awam (public order and morality). Dalam pada itu. memelihara setiap individu dalam negara ini daripada difitnah. Semua alasan-alasan yang dinyatakan di dalam Perkara 10(2)(a) Perlembagaan Persekutuan di atas yang membenarkan parlimen menggubal undang-undang bagi menghadkan hak kebebasan bersuara di negara ini adalah dianggap sah disisi undang-undang. memelihara badan kehakiman serta individu-individu di bawahnya daripada dihina. menyekat hak keistimewaan ahli parlimen atau mana-mana dewan undangan negeri.

Di samping itu. menjaga ketenteraman awam serta memelihara hubungan dua hala yang mesra dan baik antara Malaysia dan negara-negara luar. akan menimbulkan permusuhan. Perlembagaan Persekutuan Malaysia serta Akta Mahkamah Kehakiman 1964 [67] pula ada memperuntukan undang-undang bagi menghukum dan mengawal apa-apa bentuk perbuatan dan perkataan yang menghina mahkamah dan sistem kehakiman itu yang mana sebenarnya berobjektifkan untuk menghormati. [65] dalam pada itu juga bermatlamatkan untuk memelihara ketenteraman dan ketatasusilaan awam (public order dan morality) kerana kesalahan fitnah itu sendiri. maka sudah tentu ianya akan membuka ruang kepada negara asing untuk mencampuri hal ehwal dalaman negara yang sudah tentu boleh mengeruhkan hubungan dua hala kedua-dua buah negara tersebut. memuliakan serta memartabatkan sistem kehakiman negara yang sentiasa berusaha menegakkan keadilan dalam masyarakat berlandaskan undang-undang yang sedia ada. sesuatu L A W . ini boleh mengakibatkan huru-hara serta kacau bilau dalam masyarakat [62] dan ketidaktenteraman sedemikian akan pasti menggugat keselamatan negara secara keseluruhan di mana rusuhan serta tunjuk perasaan secara ganas ditakuti akan menjadi-jadi serta sukar dikawal. Ini adalah kerana kesalahan mendedahkan rahsia rasmi [64] sesebuah negara itu boleh membawa kepada timbulnya keadaan negatif dalam masyarakat seperti ketakutan. kebencian mahupun rasa tidak puas hati terhadap mana-mana pihak di kalangan masyarakat. [66] Dalam pada itu.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 34 tidak dikawal. sekiranya tidak dibendung. sekiranya sesebuah rahsia rasmi itu didedahkan kepada negara luar. perpecahan serta kacau bilau di dalam masyarakat Malaysia. Akta Rahsia Rasmi 1972 [63] juga berobjektifkan untuk memelihara keselamatan negara keseluruhannya. Undang-undang Tort mengenai fitnah serta Akta Fitnah 1957.

[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 35 yang amat penting dalam menjamin keamanan. Doktrin Semakan Kehakiman (Judicial Review) serta Doktrin Kebebasan Kehakiman (Independence of Judiciary) . Doktrin Pembahagian Kuasa-Kuasa Organ-Organ Kerajaan (Separation Of Powers). keselamatan serta ketenteraman negara secara amnya.Ini bermakna kesemua undang-undang yang digubal oleh Parlimen dalam menghadkan hak kebebasan bersuara di bawah Perlembagaan itu harus sama-sama didaulatkan serta dihormati oleh semua pihak dan individu di dalam sesebuah negara. [68] Terdapat juga banyak statut lain yang telah digubal oleh Parlimen yang telah menghadkan hak kebebasan seseorang untuk bersuara seperti Akta Polis 1967. walaupun telah menghadkan hak kebebasan untuk bersuara di bawah Perlembagaan Persekutuan Malaysia sebenarnya masing-masing mempunyai motif yang baik serta justifikasi yang sah di sisi undangundang. [69] Akta Mesin Cetak dan Penerbitan 1984 [70] serta Akta Keselamatan Dalam Negeri 1960 [71] yang mana antara lainnya kesemuanya secara umum berkongsi matlamat untuk memelihara ketenteraman dan keselamatan masyarakat awam dalam negara ini [72] . Dalam masa yang sama konsep pembahagian kuasa di kalangan organ-organ kerajaan juga harus dipegang oleh semua pihak bagi memastikan bahawa tidak L A W . Sungguhpun begitu. dalam menjamin keberkesanan serta keadilan dalam mengaplikasikan undang-undang atau status-status seperti di atas. Kesemua undang undang yang telah digubal oleh Parlimen di atas. atas alasan-alasan yang dibenarkan di bawah Perkara 10(2)(a). penulisan ini ingin menegaskan aspek-aspek berikut mesti didaulatkan: (a) Konsep kedaulatan Undang-Undang (Rule Of Law).

[77] Jelaslah hanya dengan berpegang pada aspek-aspek perundangan dan pentadbiran yang murni seperti di atas dapat menjamin undang-undang yang memelihara serta mengawal hak L A W .[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 36 ada pencabulan kuasa yang dilakukan di kalangan mereka. Ini adalah penting bagi memastikan bahawa statut-statut atau undang-undang yang digubal oleh Parlimen mencapai tujuan dan matlamat serta tidak disalahguna oleh Badan-badan Legislatif dan Eksekutif untuk kepentingan sendiri dalam memastikan keadilan dan keberkesanan undang-undang itu tercapai. [76] Akhirnya. aspek-aspek perundangan dan pentadbiran seperti di atas mesti didaulatkan dan dilaksanakan bagi menjamin keseimbangan di antara hak ramai dan hak individu dalam sesebuah negara yang mengamalkan demokrasi. institusi kehakiman harus diberi kuasa untuk melakukan semakan kehakiman terhadap organ-organ kerajaan yang lain demi memastikan semua pihak dan individu di negara ini mematuhi undang-undang. [73] (b) Konsep kesamarataan di sisi undang-undang (equality before the law) [74] juga harus menjadi tonggak dalam sesebuah negara dalam memastikan bahawa setiap warganegara negara berkenaan mempunyai hak yang sama rata untuk mamatuhi dan dilindungi oleh undang-undang. [75] (c) Kerajaan (iaitu badan eksekutif) negara itu yang serta memegang tampuk pemerintahan sesebuah bertanggungjawab mengimplimentasi undang-undang dan polisi haruslah mantap. amanah dan telus dalam menjalankan tugas-tugas mentadbir negara. Dalam pada itu.

Edisi Kedua. 1994. New York: The Foundation Press Inc. Modern Constitution. Stanley. Edisi. adil dan saksama serta berupaya menjamin kesejahteraan masyarakat berbilang kaum di Malaysia. Modern Constitution. Jr. Universiti Kebangsaan Malaysia. Smith and Brazier. hlm. Cases and Materials on Constitutional & Administrative Law. 1967 hlm.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 37 asasi manusia umumnya dan hak kebebasan bersuara khususnya dapat diaplikasikan dengan berkesan. Wheare. Keempat. Peter Woll. 1994. Kelima. Constitutional Law: Cases and Materials. Edition.. 1. 1996. 7th. London. Penguin Books. Constitutional Law: Cases and Comments. London: Oxford University Press. [2] Stanley and Smith and Rodney Brazier. 1981. RUJUKAN K. 3. Michael Allen & Brian Thompson. Constitutional and Administrative Law. Oxford University Press. 18-19. Constitutional and Administrative Law. Edward L.C. London: Blackstone Press Ltd. Barret.Inc. London. 1997.C. ____________________________________________________________ * Diterbit dengan kebenaran Jawatankuasa Penerbitan Fakulti Undang-undang. Edition. Cases and Materials on Constitutional & Administrative Law. Prentice Hall . Edisi. 1967. Penguin Books. 4th. Wheare. Sila rujuk juga kepada definasi “constitution” oleh Bolingbroke yang dinyatakan di dalam Michael Allen & Brian Thompson. 1996. hlm. Blackstone Press Ltd. NOTA PENGHUJUNG: [1] L A W K. .

Madison (1803). 1981. [7] L A W Perkara-perkara 5 hingga 13 Perlembagaan Persekutuan Malaysia memperkatakan tentang kesemua hak-hak asasi manusia yang diberikan kepada individu/warganegara Malaysia. Doktrin ini terbina daripada keputusan mahkamah dalam kes Marbury v. Perisytiharan Hak Asasi Manusia Sejagat.” Prentice Hall-Inc. 2000. hlm 1. Ini diterangkan oleh Peter Woll dalam buku. Edisi Ketiga. Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka. [4] [1977] 2 MLJ 187. hlm 103. [6] Doktrin Pemisahan Kuasa-kuasa Di Kalangan Organ-Organ Kerajaan telah dipegang dan dibawa oleh Montesquieu. hlm.[2012] 1 LNS(A) lii [3] Legal Network Series 38 Perkara 4(1) Perlembagaan Persekutuan Malaysia memperkatakan tentang konsep ketertinggian perlembagaan yang berbunyi. “Perlembagaan ini adalah undangundang utama Persekutuan dan apa-apa undang-undang yang diluluskan selepas hari Merdeka dan yang berlawanan dengan perlembagaan ini hendaklah terbatal setakat yang berlawanan itu”. 2000.” Prentice Hall-Inc. Menurut Doktrin keperlembagaan ini. “Human rights and Asian values: A defence of “Western” . [10] Jack Donnelly. Doktrin Semakan Kehakiman ialah satu konsep/prinsip umum di bawah undang- [5] undang perlembagaan di mana mahkamah mempunyai kuasa untuk menyemak setiap perlakuan/tindakan yang dilakukan oleh organ-organ kerajaan yang lain serta untuk mengaplikasikan undang-undang perlembagaan atau statut kepada penghakiman sesuatu kes. di sana mestilah terdapat pemisahan kuasa di kalangan organ-organ kerajaan iaitu parlimen.. [8] Kamus Dewan. Ini dinyatakan oleh Peter Woll di dalam buku “Constitutional Law: Cases and Comments. eksekutif dan kehakiman dalam memastikan tidak terdapat pertindanan kuasa di kalangan organ-organ kerajaan tersebut serta tak terdapat penyalahgunaan kuasa oleh mana-mana organ kerajaan. 1&8. Petaling Jaya: Era Consumer [9] Malaysia. 1981. “Constitutional Law: Cases and Comments.

502.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 39 universalism”. 577) Akta Hasutan 1948 yang telah dipinda dalam tahun 1970 juga dikenali sebagai [21] Sedition Act 1948. 7-8. Hakikat bahawa hak kebebasan bersuara di bawah Perkara 10(1)(a) Perlembagaan [13] [14] Persekutuan Malaysia merupakan satu kebebasan yang bersyarat atau “qualified” dipersetujui oleh Parlimen.(pnyt. [11] C. (1916)22 CLR576. 376 US (1964). dalam Joanne R. Ibid . Pung Chen Choon [1994] 1 MLJ 566 (pada hlm. L A W [18] [19] [20] PP v. [23] [24] . The East Asian Challenge for human rights. [1994] 1 MLJ 566.). Sila rujuk juga kepada pandangan yang telah diberikan oleh Hakim Azmi di dalam kes Lau Dak Kee v. United Kingdom: Cambridge University Press. PP [1976] MLJ 229. Bauer dan Daniel A.G. pada hlm. hlm. [15] [1973] AC 761. Bell. justice without frontiers: furthering human rights. [22] [1971] 2 MLJ 108. 1999. [16] [17] (1967)2 A11 ER 436. AIR 1950 SC 27. [1975] 2 MLJ 264. The Netherlands: Kluwer Law International. 1997. hlm. Weeramantry. [12] [1991] 3 MLJ 494. 66.

[34] Akta Fitnah 1957 juga dikenali sebagai Defamation Act 1957. [40] [41] . (1974) AC 273. [1999] 1 AMR 895. [1990] 3 MLJ 322. [1975] 2 MLJ 235. [1975] 1 MLJ 176. [1998] 3 MLJ 14. Kesalahan menghina mahkamah. [1986] 2 MLJ 279. hlm. [39] [1975] 1 MLJ 69. [1998] 5 MLJ 523. 502 hingga 504. sebagaimana yang dinyatakan di dalam Perkara L A W [35] [36] [37] [38] 126 Perlembagaan Persekutuan Malaysia dan Sekyen 13 Akta Mahkamah Kehakiman 1964 adalah juga dikenali sebagai kesalahan “contempt of court”. [1991] 3 MLJ 494. [1967]2 A11 ER 436.[2012] 1 LNS(A) lii [25] Legal Network Series 40 AIR 1950 SC 27. Perkara-perkara 14(1)(a) dan 14(2)(a) Perlembagaan Singapura yang mana [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] masing-masing mengenai hak kebebasan bersuara serta sekatan -sekatan yang dikenakan ke atasnya adalah selari dengan Perkara-perkara 10(1)(a) dan 10(2)(a) Perlembagaan Persekutuan Malaysia. Ianya juga dikenali sebagai Official Secrets Act 1972. [1982] 2 MLJ 120.

. [47] Edward L. [48] AIR 1973 SC 107. Jr. [1989] 2 MLJ 385. The Foundation Press Inc.[2012] 1 LNS(A) lii [42] Legal Network Series 41 [1975] 2 MLJ 264.. Ianya juga dikenali sebagai Printing Presses and Publication Act 1984. 5th Ed. New York. Lange pula menekankan bahawa kedua-dua hak tersebut tidak jauh bezanya. kedua dua hak adalah berbeza manakala Prof. . New York. PP (1998)3 MLJ [43] [44] [45] [46] 14 di mana perayu telah disabitkan atas kesalahan menerbitkan risalah yang berbentuk palsu dengan curang. Prof.. Constitutional Law: Cases and Materials. 1340. AIR 1959 SC 394. Nimmer berpendapat. Barret. [1994] MLJ 556. Barret. Terdapat dua pendapat tentang samada wujud perbezaan di antara hak kebebasan bersuara dan hak kebebasan akhbar. Ianya juga dikenali sebagai Internal Security Act 1960. hlm. [1986] 2 MLJ 203.. 1977.Edward L. malah perbezaan antara kedua-duanya telah hampir lenyap . [1988] 2 MLJ 414. 5th Edition. Sila rujuk kepada penghakiman di dalam kes Lim Guan Eng v. 1339. hlm. [1990] 1 MLJ 351.. The Foundation Press Inc. L A W [49] [50] [51] [52] [53] [54] [55] Perkara 4(2)(b) Perlembagaan Persekutuan Malaysia. [1988] 1 MLJ 442. Jr. Constitutional Law: Cases and Materials.

[2012] 1 LNS(A) lii [56] Legal Network Series 42 Sebagaimana yang telah dinyatakan oleh Mahkamah di dalam kes PP v. Govt. maka kesahihan undang-undang itu serta sekatan-sekatan yang dikenakan olehnya terhadap hak kebebasan untuk bersuara di bawah Perkara 10 Perlembagaan Persekutuan Malaysia tidak boleh dipersoalkan lagi. Gunn Chin Tuan SCJ menekankan bahawa hanya parlimen yang mempunyai kausa dalam menghadkan hak-hak kebebasan di bawah Perkara 10 dan ini dibuat melalui Perkara 10(2) Perlembagaan Persekutuan Malaysia. [58] Di dalam kes Dewan Undangan Negeri Kelantan v. Sehubungan dengan itu. penulis berpendapat bahawa disebabkan kerana mengelakkan suasanasuasana dan situasi-situasi sedemikianlah maka Parlimen di Malaysia telah menggubal serta meluluskan Akta Hasutan 1948 di dalam usaha untuk memelihara . Pung Chen Choon [1994] MLJ 566. [61] Ianya juga dikenali sebagai Sedition Act 1948 dan pernah dipinda di dalam tahun 1970 berikutan terjadinya peristiwa rusuhan antara kaum pada 13/5/1969. Nordin bin Salleh [1992] 1 MLJ 697 (hlm. Chin Vui Khen Anor [1991] 3 MLJ 494 (pada hlm. Param Cumaraswamy [1986] 1 MLJ 512 (pada hlm. [59] Mahkamah dalam kes PP v. 1996. 517) menjelaskan bahawa sebaik sahaja sesuatu undang -undang/statut itu diluluskan oleh parlimen. 36). 502). serta Lee Kuan Yew v. [57] Loh Kooi Choon v. Asiaweek. June 21. hlm. [60] Sila rujuk kepada Perkara 10(2)(a) Perlembagaan Malayisa yang harus di baca L A W bersama-sama dengan Perkara 4(2)(b) Perlembagaan Persekutuan Malaysia. of Malaysia [1977] 2 MLJ 187. 699). [62] Sejarah telah membuktikan bagaiman sepucuk surat layang sepanjang 33 muka surat yang mendakwa bahawa terdapat di kalangan hakim-hakim di Malaysia yang terlibat di dalam rasuah beberapa tahun yang lalu telah menggemparkan serta meresahkan masyarakat Malaysia (sila rujuk kepada artikel bertajuk “Storm Over The Bench” oleh Roger Mitton. Untuk itu apaapa bentuk sekatan yang dibuat melalui enakmen-enakmen negeri terhadap hak-hak kebebasan warganegara Malaysia di bawah perkara 10 tidak boleh dikuatkuasakan serta dianggap sebagai terbatal.

Situasi ini telah diperincikan penjelasannya di dalam penghakiman mahkamah di dalam kes Lee Kuan Yew v. Terpakainya prinsip Undang-undang Tort mengenai fitnah serta Akta Fitnah 1957 [64] [65] (Defamation Act 1957) di Malaysia adalah melalui Seksyen 3 Akta Mahkamah Sivil 1957. [68] Kes Re Tai Choi Yu [1999] 1 AMR 895 (di mana faktanya telah diperjelaskan sebelum ini) hanyalah merupakan salah satu contoh ringkas daripada puluhan kes yang melibatkan kesalahan menghina mahkamah yang berlaku di negara ini di mana sekiranya tidak dibendung akan menyebabkan masyarakat hilang keyakinan serta tak menghormati institusi kehakiman di Malaysia. . [66] Kes Thiruchavasegaram a/l Manickavasegar v. Sila rujuk kepada Seksyen 8 Akta Rahsia Rasmi 1972.[2012] 1 LNS(A) lii Legal Network Series 43 keamanan dan keselamatan negara. pada hlm. [67] L A W Perkara 126 Perlembagaan Persekutuan Malaysia dan Seksyen 13 Akta Mahkamah Kehakiman 1964. Chi Vui Khen & Anor [1991] 3 MLJ 494. (di mana faktanya telah diperbincangkan sebelum ini) hanya salah satu daripada puluhan contoh kekeruhan dan perselisihan yang timbul kesan daripada kesalahan fitnah yang dilakukan. Kedudukan ini wujud disebabkan kerana wujudnya lakuna undang-undang di Malaysia di dalam Undang-undang Tort itu umumnya serta undang-undang mengenai fitnah itu khususnya. Mahadevi a/p Nadchatiram (1998) 5 MLJ 523. Keadaan ini boleh membawa kepada pergeseran dan rasa ketidakpuasan hati di kalangan masyarakat yang mana akhirnya membawa kepada ketidaktenteraman dan ketidakamanan dalam negara. 502-504. Penulis ingin menegaskan bahawa disinilah letaknya kepentingan Undang-undang Tort mengenai fitnah serta Akta Fitnah 1957 (Akta United Kingdom) yang terpakai di Malaysia dalam membendung gejala fitnah memfitnah dalam masyarakat supaya masyarakat dapat hidup dalam aman tanpa sebarang perselisihan yang boleh menggugat keutuhan serta perpaduan negara. [63] Ianya juga dikenali sebagai Official Secrets Act 1972.

bersih dan telus dalam setiap tindakan tanduknya. Pung Chen L A W Choon [1994] 1 MLJ 566 adalah contoh-contoh di mana undang -undang terbabit telah menghadkan hak kebebasan rakyat untuk bersuara yang mana penulis rasakan perlu demi mengekalkan keamanan dalam sesebuah masyarakat. Sebagai contohnya Seksyen 8(1) Akta Keselamatan Dalam Negeri 1960 memberi kuasa kepada menteri untuk memerintahkan manamana orang ditahan selama tempoh tidak lebih daripada dua tahun sekiranya menteri itu berpuas hati bahawa penahanan orang itu perlu untuk memelihara keselamatan negara.” . [70] Sebagai contohnya. editor dan penulis boleh didapati bersalah dan dihukum atas apa-apa penerbitan berita palsu yang diterbitkan secara curang. [74] Konsep kesamarataan di sisi undang-undang (equality before the law) jelas terkandung di dalam Perkara 8(1) Perlembagaan Persekutuan Malaysia yang berbunyi. [71] Sebagai contohnya Seksyen 8(1) Akta Keselamatan Dalam Negeri 1960 memberi kuasa kepada menteri untuk memerintahkan mana-mana orang ditahan selama tempoh tidak lebih daripada dua tahun sekiranya menteri itu berpuas hati bahawa penahanan orang itu perlu untuk memelihara keselamatan negara. pencetak.[2012] 1 LNS(A) lii [69] Legal Network Series 44 Sebagai contohnya. [72] Kes-kes seperti Madhavan Nair v. sementara Seksyen 8A(1) memperuntukkan bahawa penerbit. “Semua orang adalah sama rata di sisi undang-undang dan berhak mendapat perlindungan yang sama rata di sisi undang-undang. [73] Konsep “Rule of Law” serta doktrin-doktrin “Separation of Powers” dan “Judicial Review” adalah saling berhubungkait antara satu sama lain dalam usaha memastikan bahawa sesebuah kerajaan yang menerajui sesebuah negara itu sentiasa amanah. Seksyen 12(2) Akta Mesin Cetak dan Penerbitan 1984 memberi kuasa kepada menteri untuk tidak meluluskan sesuatu permohonan permit. PP [1975] 2 MLJ 264 dan PP v. Seksyen 27 Akta Polis 1967 yang memberi kuasa kepada pihak polis untuk mengenakan apa-apa syarat dalam meluluskan satu-satu permit untuk mengadakan apa-apa perhimpunan di tempat awam.

antara lainnya.R. pada hlm. Sila rujuk kepada kes-kes Govt. of Malaysia v. isu akauntabiliti kehakiman (judicial accountability) serta isu peranan kehakiman dalam mempromosikan sebuah kerajaan berperlembagaan (Constitutional Govt). Antara wakil Malaysia yang dijangka akan berucap dalam majlis itu adalah Hakim Mahkamah Rayuan Datuk Gopal Sri Ram serta hakim Mahkamah Tinggi Datuk Dr. . [77] L A W Itulah sebabnya badan-badan seperti SUHAKAM (Suruhanjaya Hak Asasi Manusia) ditubuhkan bagi menasihati kerajaan Malaysia tentang isu-isu berkaitan Hak Asasi Manusia dalam usaha memastikan hak asasi tidak dirampas sesuka hati sehingga menimbulkan penindasan dan ketidakadilan. perlindungan oleh para hakim terhadap hak-hak asasi serta kedaulatan undang-undang (rule of law). PP [1993] 1 MLJ 295 serta Ahmad Tajuddin bin Haji Ishak v.[2012] 1 LNS(A) lii [75] Legal Network Series 45 Dimaksudkan oleh kesamarataan di sisi undang-undang di bawah Perkara 8(1) Perlembagaan Persekutuan Malaysia ialah kesamarataan di kalangan individu yang berada di dalam situasi/keadaan/kelas yang sama. R. Presiden Persatuan Peguam India Fali Nariman serta aktivis hak asasi Geofrey Robertson QC. 22). Nathan. 29 Ogos 1999. Gubbay (yang mana pada ketika itu pernah diberitakan terlibat dalam konflik dengan Presiden negaranya tentang isu kebebasan kehakiman). isu mengenengahkan serta mempromosikan sebuah kerajaan (eksekutif) yang baik. (Sila rujuk kepada satu artikel bertajuk “Finer Points on Rights and Law” yang dilaporkan oleh Shaila Koshy di dalam akhbar Sunday Star.R. Antara isu-isu penting yang telah diperbincangkan dalam persidangan di atas ialah isu hak asasi manusia antarabangsa serta pengaplikasinya.K. V. Menon [1990] 1 MLJ 277. isu hak serta sekatan-sekatan terhadap kebebasan bersuara. Attorney General India Soli Sorabjee. [76] Contoh Persidangan Undang-undang Komenwel (The Commonwealth Law Conference) yang dianjurkan oleh Majlis Peguam Malaysia pada 13 hingga 16 September 1999 di mana ramai tokoh diperingkat antarabangsa memberi ucapan seperti Ketua hakim Zimbabwe CJ A. Suruhanjaya Pelabuhan Pulau Pinang [1997] 1 MLJ 241. Datuk Yong Teck Lee v.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful