A Thousand Crush by: Trinie All Rights Reserved © 2012 ** Patrick’s POV Si Mars na yata ang may pinakamaraming crush

na nakilala ko. Lahat na lang kasi ng makita niyang lalaki, nagkaka-crush siya. May makita lang siyang kakaiba sa l alaki, crush niya na. Eh sino ba namang lalaki ang walang anumang taglay na kaka iba di ba? Pero ang masakit lang doon…kahit kailan hindi niya man lang nabanggit na may crush siya sa akin. Samantalang ako, hirap na hirap na sa katatago ng nararamdaman ko para sa kanya. Hindi ko siya crush. MAHAL KO SIYA. “Eeeh! Besto! Nakita mo ba ‘yon?! Tumingin siya sa ‘kin! Tumingin siya sa ‘kin!”Nakatiling higit niya sa ‘kin habang hinahampas hampas nang malakas ang balikat ko. Malakas ang hampas ng mga kamay niya sa balikat ko pero ayos lang. Sanay na ako. Nasa isang basketball court kami ngayon para manood ng laro. May laro kasi si Al len. Kahapon niya lang nakita si Allen pero crush na raw niya kaagad kasi magali ng mag-three points. Hindi naman talaga gwapo ‘yang Allen na ‘yan. Psh. Wala siya sa kalingkingan ko. “Tignan mo Besto! Perfect shot talaga ‘pag si Allena ng tumira ng bola!” muli na naman siyang tumili habang kinukunan ng litrato ‘yong unggoy habang tumitira. Lalong lumakas ‘yong tili ni Mars no’ng pumasok ‘yong bola. Psh. Kaya ko rin naman ‘yon ah! Nang makunan niya na ng litrato si Unggoy, bumalik na siya sa upuan namin. “Ayy…blurred ‘yong kuha niya.” Nanghihinayang na sambit nya n’ong makita niya ang kuha niy a kay Unggoy. “Eh paano mo naman makukuhanan nang maayos ‘yong tao? Tili ka nang tili habang kinuk uhanan mo siya.” Walang gana kong sabi sa kanya. “Nakakainis naman eh.” Sabi niyang parang hindi ako narinig. Bawat crush niya, dapat daw makuhanan niya ng perfect shot. ‘Yon na nga lang yata ang inatupag niya mula no’ng Grade Five kami, ang kunan ng litrato ang lahat ng crush niya,“Kukuhanan ko ul it siya,” tumingin siya sa mga naglalaro. “Ayun! Titira ulit siya!” Akma na syang tata yo pero inunahan ko siya. “Oh, sa’n ka pupunta?” Nagtataka niyang tanong nang makita niya akong tumayo. “Uuwi na ako.” Walang gana kong sagot. Nagsimula akong humakbang palayo. Sawa na ako . Ayoko nang maging alalay niya sa mga ganito. Palagi niya pa ako ginagawang exc use kapag magpapaalam kay Tita Madel. Katulad na lang kanina, ang sabi niya sa m ommy niya, magpapasama siya sa ‘kin na bumili ng lens ng camera niya. Wala namang tutol si Tita dahil malaki ang tiwala niya sa akin. Sa sulok ng mga mata ko, nakita kong saglit siyang natigilan nung makita niya an g ginawa ko. Siguro dahil nagulat siya, ngayon ko lang kasi siya iiwan sa pang-i -stalk sa crush niya.

alam kong nag-pout siya. mas nagagalit ako sa sarili ko .” Mahal kita. At ang malupit pa nito. Regalo ni Daddy ‘yong kotse ko no’ng pa sko. Wala kaming imikan habang nasa kotse. Humarap siya sa ‘kin pagkatapos no’n at naglakad ng paatras habang nakalagay ‘yong mga kamay niya sa likod. Umiling lang siya bilang sagot. Naninibago ako. “Hindi. Kababae m ong tao ang manhid mo. Psh “Punta na lang tayo ng Jabee!” yaya niya agad no’ng makatapat na niya ako sa paglalaka d.Sa simpleng dahilan na palagi naman akong nasa tabi niya. HINDI KO NA MABILANG.” Hindi ako huminto kahit sinabi niya na ‘yon. “Hindi. Ano kayang naglalaro sa isipan niya? “Ayoko nang pumunta ng Jabee. “Bakit? Sa McDo na ba ang gusto mo?” I tried to crack a joke but I failed because sh e didn t laugh. kinakain ako ng selos. “Galit ka ba sa akin?” tanong niya habang sumusunod sa ‘kin.” Siya ang bumasag ng nakabibinging katahimikan.” Hindi ako galit sa’yo. “Maghahanap na lang ako ng ibang crush! Hindi ko siya mak unan ng picture eh.” ‘Yon lang at naglakad na ulit ako patungo ng Honda Civic LX ko. “Teka Besto! Hintayin mo nama n ako. Sa lahat kasi ng babaeng magugustuhanstuhan ko. “Sa bahay na lang tayo! Nag-bake pala si mommy ng . Gustong-gusto ko nang sabihin sa kanya na sa tuwing sinasamahan ko siya para sun dan ang mga crush niya. ini-sta lk niya. Sigurado naman akong pababalikin niya lang ako dahil hindi niya pa nakukunan ng picture ‘yong unggoy na magaling mag-th ree points. Naiinis lang ako sa ‘yo dahil ang manhid mo. Napahinto ako sa paglalakad at lumingon sa kanya. Ewan k o ba kung bakit pero parang biglang sumeryoso ang boses niya. Hin di ko tiyak kung kailan nagsimula pero nagising na lang ako isang araw na sinusu ndan ng mukha niya kahit sa balintataw. Matabang akong sumagot. Mars. samahan mo ako sa Jabee.” Paghahamon niya sa ‘kin. Marami. bakit ikaw pa? “Eh ba’t parang nagagalit ka?” sa tono ng pananalita niya. Magsama sila. Kahit high sch ool pa lang ako.Lahat na lang ng maging crush niya.Isa pa ‘yon na ipinuputok ng dibdib ko. pero sa  kin? Kahit kailan hindi niya ginawa ‘yon.” Walang gana kong sagot at nagpatuloy na sa paglalakad.”Nakangiti niyang turan.” Tipid kong sagot ulit. Ngayon lang siya naging ta himik. Araw-araw na lang nakakaramdam ak o ng selos. hindi iisang tao lang ang pinagseselosan ko. “Kung hindi ka talaga galit. “Sige. Gustong gusto ko nang isigaw sa kanya ang mga salitang ‘yon. may Student License na ako. Palabas na ako ng gym no’ng marinig ko ang tawag niya. “Ayoko. Hindi mo ba nakikita? Hindi mo man lang ba naiisip kung b akit ako pumapayag na sumama sa’yo sa mga kalokohan mo sa mga lalaking tulad ni Un ggoy? “Nagagalit ka eh.

May nakita ba siyang lalaki? Saan? Wala akong makitang lalaki maliban sa batang lalaking nakaupo sa tabi ng k alsada. Pinatay na rin nito ‘yong TV para makapag-usap kami nang maayos. Napakunot-noo ako at inilinga ang paningin sa paligid. Iba-iba ang ang flavor mga cake na bini-bake niya. Patrick. “Mabuti naman at nadalaw ka ngayon. maiwan ko muna kayo huh?” Nagpaalam n a ito. “Ay. “Oo nga po. Sa t’wing dumadalaw kasi ako kila Mars.” Totoo ang isi nagot ko. kahit ma rungis siya. minsan naman cream.” Saad ni Tita Madel sa akin nang makaupo na kami sa couch. Minsan cheese.” Hindi na ako nagsalita.Nasa sala ito at nanonood ng talkshow nang abutan namin. O siya sige. oo nga pala. Nagseselos ako ngayon. Tama ba ang nakita ko? Pero‘yong V100 ang dala niyang camera ngayon at sabi niya sa ‘kin. Nakalimutan ko. talagang pinag-bi-bake ako ni Ti ta ng cake. Ganun na ba talaga siya? Kahit bata nagiging crush niya pero ako na palagi niya lang nakikita hindi niya man lang magustuhan? Inistart ko na ang engine at muli nang pinatakbo ang kotse.” Ibinaling niya ang mga tingin sa bata. Hinto muna tayo. “Teka teka. cute naman ‘yong mga mata niya. Bakit hindi niya ako mapansin? Bakit ba hinid niya ako magawang magustuhan?!!! NAGMANO ako sa mommy niya nang makarating na kami sa bahay nila. . Hindi niya lang hinahaluan ng icing dahil al lergic ako roon. mas masarap ‘yon. Na-mi-miss ko na po kasi ang mga cake na bini-bake ninyo. “Tara na. ‘yong mga picture l ang ng mga crush niya ang kukunan niya roon. Matagal ka nang hindi napapadpad dito sa amin eh. Napailing na lang ako. Tignan mo.” Wika niya nang bawiin niya ‘yong tingin niya sa bata at sa ‘kin naman siya b umaling. “Crush ko kasi ‘yong bata. mi nsan chocolate.chocolate cake. Ibinaba niya ang window shield at sa gulat ko’y kinunan niya ng litrato ‘yong bata. Katabi ko si Mars sa mahabang couch samantalang umupo naman ito sa single couch na nasa gi lid lang ng kinauupuan namin.” Pigil niya mayamaya. Iniba ko na lang ang daan ng kotse papunta sa bahay nila . “Anong ibig sabihin niyan?” makahulugan kong tanong sa kanya. Nagseselos na naman ako. Ngumiti muna siya sa ‘kin bago sumagot.

” Si Mars. “My One Thousand Crushes” Dala ng curiosity. Sumunod siya kay Tita sa kusina. At siya ang dahilan no’n. Peste! Kalalaki kong tao. Ano pa nga bang gagawin niya sa mga picture ng crushes niya? Mabuti pa sila. Naiwan naman ako sa sofa. At halatang pinagpaguran niya talaga ang pag-iipon no’n dahil buko d sa halos limang taon naming pagsusunod sunod sa kung sino-sinong lalaki. . Naniningkit ang mga mata ko habang isa-isang binubuklat ang mga pahina ng photo album. Kasabay no’n ang unti-unting pamumuo ng mga luha sa m ata ko. Ano pa bang kulang sa ‘kin? Running for Valedictorian ako ngayon. Pero bago ko pa man mabuklat ang unang pahina ng magazine. Nagpasya akong kumuha ng magazine na mababasa mula sa mesa habang naghihintay sa kanila. Lalo akong kinain ng selos nang makita kong sa bawat picture ng lalaking nakalag ay sa album ay may mga number at rason na nakalagay kung bakit niya nagustuhan a ng lalaking iyon. Gusto ko silang hagilapin isa-isa para bugbu gin. di ba pwedeng mag-ka-crush ka rin sa ‘kin dahil ang tatag ko? Limang taon d in ‘yon di ba? Limang taon na akong nagpapakatanga. Gusto kong magka-crush din siya sa ‘kin. Pero parang gusto kong pagsisihan na binuksan ko pa iyon dahil nakita kong mga p icture ng mga sinundan naming lalaki ang mga nakalagay roon. Gusto kong mapansi n niya. kinuha ko ‘yong album at sinimulan kong buklatin. Kahit sa talino ko man lang. Umaasa sa wala. Wala akong ibang maramdaman kundi pagseselos. magan da rin ang pagkaka-disenyo sa album. Napatiim-bagang ako. napukaw ang atensyon ko ng album na kinapatungan ng nakuha kong magazine. Lalo pa akong na-curios nung mabasa ko ang nakalagay sa cover nung album. Nakuyom ko ang mga kamay ko.  yong bata kanina  yong huli. Mars . Tumayo ako mula sa couch at humanda na para umalis. Sarap lang manuntok ng kahit na sino! Gusto kong sunugin ‘yong photo album. Hindi ko na nakayanan ang sakit na nararamdaman ko kaya pagalit kong isinara ‘yong photo album. Nasa #999 na. umiiyak ako.“Kukuha na rin po ako ng maiinom. ibig sabihin. Napaisip ako dahil noon ko lang iyon nakita. Hand-made.

kasi ‘yon ‘yong picture ko no’ng minsang lamutakin niya ang chocola te cake na binake ni Tita para sa ‘kin. ‘I find so many reasons to have crush on a guy. Hindi ako dapat umiyak. wala na akong pag-asa sa kanya? Nanlulumo ako sa isiping  yon. hindi niya napansin ang ginagawa ko dahil nakapagsalita pa siya. Lala ki ako. . Patrick Cayaon ‘yong nakalagay sa caption e. Sa tingin ko. Hindi ko alam ang sasabihin. Pero bago pa man ako makahuma’y may napansin na naman akong nakasulat doon sa phot o album. Nakakatawa nga eh. Hindi ko alam kung sisigaw ba ako sa labis na tuwa o pupuntahan siya sa kusina p ara yakapin nang mahigpit. “Patrick! Kape na lang tayo! Mas masarap magkape kapag mainit mas refreshing! Saka—P-Patrick. Pati ‘y ong polo ko nalagyan din. Napatingin ako sa kanya at kitang-kita ko ang labis na pagkagulat sa mukha niya. I just love him. Mahal niya ako.” Sa wakas napansin niya rin. AKO? Napako ako sa kinatatayuan ko. One true love? Mas lalo akong nagulat sa caption na inilagay niya roon. tapos inilipat niya yun sa mukha ko. ‘My One True Love’ My one true love? Ibig ba nitong sabihin. Ako ba talaga ‘yon? Ako nga yata. Pakiramdam ko. At talo ko pa ang natuklaw ng ahas dahil sa gulat no’ng makita ko kung sino ‘yongnak alagay na picture.Marahas kong pinahid ang mga luha ko. I can find none ." Nang bumalik siya’y naabutan niya akong nakatitig sa kaisa-isang picture ko sa hul ing page ng album. Pero nahulasan na ako no’n at nakakangiti na. Matapang ako. Dala ng paninibugho at kuryosidad ay binuklat ko ulit ang photo album. nabunutan ako ng isanl ibong tinik sa lalamunan nang makita kong ako nga ‘yon. I like…no…love him for no reason. Mula naman ‘yon sa likurang cover ng photo album. But with this guy.

-endTrinie’s Note: Open-ended.Napangiti ako nang makita siyang namumula nang husto. Ngayon lang nangyari ‘to. ano kaya nangyari? . Tingin mo. It’s up to you what happened next.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful