P. 1
92843821-Istorija-umetnosti-06

92843821-Istorija-umetnosti-06

|Views: 22|Likes:
Published by dorian777

More info:

Published by: dorian777 on Jun 19, 2013
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

08/04/2014

pdf

text

original

Ikonografija Pisani izvori: 1. Biblija (Sveto pismo) 2. Apokrifni spisi 3. Hagiografije (žitija svetih) 4. Crkvena poezija 5. Liturgija 1.

Biblija (Sveto pismo) - Stari zavet 39 knjiga (Mojsijeve, Isusa Navina, o sudijama, o carevima, dnevnika, proroka, psalmi Davidovi, priče Solomonove, Pesma nad pesmama itd.) - Novi zavet 27 knjiga (jevanđelja, dela apostola, poslanice, Otkrovenje sv. Jovana s Patmosa) 2. Apokrifni spisi - Protojevanđelje JakovljevoBogorodičino detinjstvo i mladost - Nikodimovo jevanđeljeStradanja Hrista od Raspeda do Vaskrsenja 3. Hagiografije (žitija svetih) - Prološko žitijeskradeni tip, služi za crkvene potrebe - Puno žitijeopširan tip, namenjen širem krugu čitalaca - Važna su i žitija lokalnih svetitelja 4. Crkvena poezija - Bogorodičin akatist- 12 ikosa i 12 kondaka - Proroci su te (odozgo) nagovestili - Šta demo ti prineti, Hriste? (Božidna stihira) 5. Liturgija - Liturgija sv. Jovana Zlatoustog - Liturgija sv. Vasilija Velikog - Litugija pređeosvedenih darova Ukrašavanje istočnohrišćanskih crkava od XI do XV veka Upoznavanje sa uobičajenim temama i njihovim mestom u programu slikarstva Istočnohrišdanske crkve od XI veka ukrašavane su ustaljenim temama Ukrašavanje različitih delova hrama u skladu je sa njihovom funkcijom i simboličnim tumačenjima crkvenog zdanja Oltarski prostor Najsvetiji deo hrama u njemu se predstavljaju teme koje imaju liturgijski smisao Osnovni delovi svetilišta: - oltarska apsida - proskomidija (protezis)- sever (za vršenje određenih bogoslužbenih rituala) - đakonikon- jug (spremište ili riznica) Ponekad su proskomidija i đakonikon, poput paraklisa (kapela), posvedeni određenim svetiteljima Kupola Kupola- slika neba - kalota Hristos Pantokrator u poprsju upisan u medaljon (ponekad okružen anđelima, a od početka XIV veka katkad Nebeskom liturgijom) - tambur proroci - pandantifi jevanđelisti - između pandantifa

Mandilion i Keramion na istoku i zapadu (na jugu i severu obično drugi likovi) Svodovi i zidovi naosa Na svodovima i u gornjim zonama zidova predstavljani su različiti ciklusi Ciklusi su uvek postavljeni u horizontalnim redovima, a scene teku u smeru kazaljki na satu, počev od istočnog kraja južnog zida, preko zapada, do istočnog kraja severnog zida - Svodovi- Scene iz ciklusa Velikih praznika (osim Blagovesti i Uspenja) - Gornje zone- različiti ciklusi (Blagovesti i Uspenje iz Velikih praznika) - Donja zona- svetitelji i portreti ktitora (ponekad se iznad predstava stojedih svetitelja u donjoj zoni nalazi niz poprsja svetitelja) Priprata U njoj se nalazila krstionica ili sud za čuvanje osvedene vode, održavali sabori, obavljala opela nad mrtvima, sahranjivali ugledni članovi manastirskog bratstva, obavljali određeni bogoslužbeni obredi Ikonografski program priprate nije određen kao program tema slika u hramu i u njemu se pojavljuju raznorodne teme Ikone i ikonostas Ikonostas- pregrada koja deli oltarski prostor od naosa na kojoj se nalazi strog izbor i raspored ikona U najranijoj crkvi postojale su niske kamene pregrade- kanceli Od X veka ikonostas nosi oblik koji de zadržati do sloma Vizantije u XV veku - Parapetne ploče ukrašene reljefima- pri dnu ikonostasa - Kameni stubovi- između parapetnih ploča, nastavljaju se u gornjem delu - Kosmitis- horizontalna kamena greda- oslanja se na kamene stubove - Katapetazme- tkanine kojima se prvobitno zatvarao prostor između parapeta i kosmitisa - Prestone ikone- od XIII veka radovno se pojavljuju umesto ranijih katapetazmi (četiri ikone- Hrista, Bogorodice, sv. Jovana Preteče (Deizis) i crkvene slave) - Podee- tkanine kojima se od XIII veka pokrivaju parapeti - Deizisni čin- ponekad se pojavljuje iznad kosmitisa (Deizis i dvanaest apostola) Vizantijska umetnost u doba Justinijana i ikonoborska kriza Vizantija- osnovni podaci Vizantija- Istočno Rimsko carstvo: - rimsko pravo - grčka kultura - hrišdanska vera Značaj monarhije i teokratske doktrine vlasti kao i teorije simfonije- sklada svetovne i duhovne vlasti Ktitori vedinom vladari, potom i aristokratija (od XII veka igrala važnu ulogu u političkom životu Carstva) Umetnost u službi pobožnosti, u korist vere, ali i političke modi Ponavljanje uzora- uobičajena arhitektura i utvrđeni ikonografski programi, bez obzira na funkciju određene crkve Uticaj liturgije na arhitekturu i slikarstvo Estetika zadržava samo ono što je tipično i trajno Arhitektura Centralni plan kultnih građevina od VI veka (prenošenje krstionica i moštiju pod krov crkve) Skromne razmere građevina Shvatanje kubične crkve sa kupolom kao mikrokosmosa Uticaj liturgije i ritualnih radnji na uobličavanje osnovnih delova i celine hrama Odnos prostor- služba, niska pregrada između oltara i naosa U manastirskim crkvama ne postoji odvajanje delova za monahe i za svetovnjake Aneksi u manastirskim crkvama Slikarstvo Neprestani uticaj antike- renesanse (Makedonaca, Komnina, Paleologa) Ponavljanje uzora- utvrđeni ikonografski obrasci Slika (mozaik, freska, ikona, minijatura) u službi vere i pobožnosti

1

Vasilije II (976-1025) Širenje vere i pokrštavanje Rusa. Bugari. tako da zidovi ispod lukova nemaju konstruktivnu funkciju i imaju brojne velike otvore koji osvetljavaju unutrašnji prostor Spolja crkva ima piramidalnu siluetu.božansku i ljudsku Ikona je slika Hristove ipostasi (u kojoj su obe njegove prirode) S druge strane. kada je carica Teodora. bio prestonica Ostrogota Posle smrti ostrogotskog kralja Teodoriha (526). monasi Koreni sukoba bili su veoma duboki i odnosili su se na pitanje božanske i ljudske prirode u Hristovoj ličnosti Tokom raspri vođenih za vreme krize. ali središnji deo je kvadratan i zasveden ogromnom kupolom kojoj su sa istoka i zapada pripojene konhe (polukupole) uz koje su prislonjene polukružne niše s otvorenim arkadama Kupola se preko pandantifa (sfernih trouglova) oslanja na četiri luka koji počivaju na snažnim stupcima. dok u unutrašnjosti ne postoji osedaj težine zidova Stubovi. politički i ekonomski polet Osvajanja u pravcu Jermenije. a nakon prerane smrti njenog sina Atalarika (534) i njenog umorstva (535). ikonama se mora ukazivati poštovanje i one ne smeju biti predmet obožavanja Umetnost u vreme dinastija Makedonaca. najznačajniji teoretičari ikone bili su Jovan Damaskin i Teodor Studit Još u početku sukoba Jovan Damaskin je u Palestini. a pobornike ikona. otuda ima nečeg božanskog u umetnosti stvaranja likova” i potom je tvrdio da su ikone neophodne jer “kao savršen čovek. napisao svoju Odbranu svetih slika i objasnio da “ako je. dakle. ima oltarski prostor na istoku i predvorje na jugozapadu Stubovi. Komnina i Anđela Srednjevizantijski period. u doba vladavine tri ortodoksna vladara Godine 787. izdao je prvi zakon protiv ikona i dao da se uništi slika Hrista iznad kapije Halke. ali profano slikarstvo je bilo dozvoljeno (u dvorani “Milion” u Carigradu slike Vaseljenskih sabora bile su zamenjene prizorima trka na hipodromu) Kratak period zatišja bio je 780-813. udovica poslednjeg cara ikonoborca Teofila. između 526. grad je prešao u ruke Vizantije Za vreme regentstva Amalasunte glavni nosilac Justinijanove propagande bio je bankar Julijan Argentarije (koji je. bugarska na Balkanu Persijanci. poreknemo li ovo. episkopa.Vasilije I (867-886) . i 554. ona nije mesto u kome boravi svetitelj ili božanstvo.Lav VI (886-912) . kapiteli i crkveni mobilijar bogato su ukrašeni ornamentalnim detaljima izvedenim iz klasične arhitekture i prilagođenim novoj estetici koja skriva snagu i čvrstinu kamena Ikonoborska kriza (726-843) Doba ikonoborstva trajalo je tokom decenija vladavine careva iz dinastija koje su poreklom bile sa istoka. starozavetne scene i portreti ktitora. 813. zasedao je VII vaseljenski sabor koji je odlučio da se vrati upotreba slika svetitelja Međutim. Sirske (717-802) i Amorijske (802-867) Osvajanja Arapa u VII veku Vizantiji su oduzela Egipat. Hristos se ne samo može nego i mora predstavljati i poštovati na ikonama. Uobličen sistem ukrašavanja hrama “Renesansa Makedonaca”.Uticaj liturgije i ritualnih radnji na uobličavanje osnovnih delova i celine ukrasa u crkvi u skladu sa horizontalnom i vertikalnom hijerarhijom shvatanja značenja hrama Justinijan (527-565) Vandalskim i Gotskim ratom.posrednik u širenju umetnosti izvan granica Vizantije Raskol crkve 1054. simbolične scene. a sama njena materija se ne obožava Čini se jasno razdvajanje između ikone i idola. a dve prirode. koja je tada bila pod muslimanskom vlašdu i u kojoj je bio siguran od progona vizantijskog cara. sin Božji postao čovek i javio se u ljudskom obličju.obnova antike Komnini (1081-1185) i Anđeli (1185-1204) Poraz u Bici kod Mancikerta u Jermeniji 1071. predvodili su car i visoki klir. a pretpostavlja se da je izbor predstava duhovnih sadržaja nastao pod uticajem sirijskih liturgija (oba pomenuta ravenska episkopa bila su iz Sirije) Na mozaicima se mogu zapaziti novi estetski stavovi. langobardska oblasti na Apeninskom poluostrvu. ikonoborce. car Lav V Jermenin obnovio je ikonoborstvo koje je potrajalo sve do 843. glavnog ulaza u carsku palatu Usledilo je uništavanje slika u Carstvu Čitava oblast prikazivanja svetih likova bila je zabranjena. carskog para i njihove svite U konceptu programa mozaika iskazano je jedinstvo političke i duhovne vlasti. protiv Turaka Seldžuka Jačanje slovenskih država na Balkanu tokom XII veka 2 . malim usnama i izduženim uzanim nosom Sv. crkveno tumačenje Hristovog spasenja sveta je praktično uništeno” Osnove teologije ikone Crkveni oci koji su branili ikone morali su da nađu ubedljiva objašnjenja zašto poštovanje ikona nije idolopoklonstvo. podigao crkve San Vitale i San Apolinare in Klase) Istočnohrišdanske i zapadnohrišdanske osobenosti teško se daju razdvojiti pre VI veka Za vlade Justinijana Carigrad postao neosporna umetnička prestonica San Vitale u Raveni Crkvu podigao bankar Julijan Argentarije Crkva je dobro osvetljena. Graditelji su bili Isidor iz Mileta i Antemije iz Trala Velikih je dimenzija i u osnovi ima trobrodnu podelu prostora. zašto se ne bi predstavljao njegov lik?” U kasnijoj fazi Teodor Studit je odredio odnos između slike i njenog originala kao identitet “čovek je načinjen po liku i obličju Božjem. čak je odbrana Carigrada od opsada (Persijanaca 626. Dalmacije i južnog dela Apeninskog poluostrva Značajni vladari: . slika (ikona) se poštuje i odaje joj se čast. sa svojim malim sinom Mihailom III obnovila upotrebu i kult ikona “Trijumf pravoslavlja” i branioci ikona Obnova kulta ikona koju su doneli Mihailo III i Teodora 843. Sofija u Carigradu Crkvu je podigao car Justinijan od 523. svetitelji. Sirije. vlast prešla u ruke njegove kderi Amalasunte. i Arabljana 717) pripisivana Bogorodičinoj ikoni Car Lav III Isavrijanac 726. starozavetni proroci. i danas se u crkvi proslavlja kao praznik “Trijumf pravoslavlja” Protivnike ikona. Vizantija povratila mediteranske zemlje do Španije Značaj Ravene. što je značilo da se predstavljanjem isključivo ljudske prirode narušava dogma o dvostrukoj prirodi Hristovoj time što se deo uzima za celinu Ikonofili su naznačili da u Hristu jasno treba razlikovati ličnost i prirodu Hristos ima jednu ličnost (ipostas). Protivnici ikona smatrali su da se bestelesna i nedokučiva božanska priroda Hrista ne može predstaviti. ikonofile. Siriju i deo Male Azije. Arapi usuđivali su se čak i da napadaju zidine Carigrada Pučka pobožnost pridavala je posebno poštovanje pojedinim ikonama. grada u blizini Jadranskog mora koji je od 402. Palestine. kasnije Bugarske.dinastije: Amorijci (820-867) Makedonci (867-1056) Duke (1059-1078) Komnini (1081-1185) Anđeli (1185-1204) Makedonci (867-1056) Povratak političke čvrstine i međunarodnog ugleda. kapiteli i crkveni mobilijar bogato su ukrašeni i verovatno su ved dovršeni doneti sa Istoka U istočnom delu crkva je ukrašena mozaicima na kojima su prikazani Hristos. dematerijalizacija i idealizacija i likovi sa karakterističnim krupnim očima. anđeli. do 537.Konstantin VII Porfirogenit (913-959) . osmougaone (oktogonalne) osnove sa kupolom nad srednjim delom koji je odvojen od ophodnog broda nadvišenog spratnom galerijom (matronejem) samo stupcima i parovima stubova koji tvore niše. između ostalog.

u svodovima i višim delovima zidova opširni ciklus Bogorodičinog života. detalji iz života. a figure su skladne i odmerenih pokreta Solun Drugi grad carstva Apanažni posed mladih prinčeva iz porodice Paleologa Ktitori plemidi. a ono što je preostalo upuduje na program srodan onima u Hosios Luki i na Hiosu. u apsidi je Silazak u ad u konhi. u južnom hodniku Loza Jesejeva i u severnom ciklus sv. Mistra Vizantijski umetnici često rade izvan teritorije Carstva Manastir Hora Staru manastirsku crkvu obnovio je veliki logotet Teodor Metohit. a paraklis freskama U naosu su preostale samo predstave Uspenja Bogorodice. Obnova prestoničkih manastira i biblioteka. u slepoj kaloti pred apsidom je Silazak svetog Duha.Stalne borbe protiva Srba. raspričane scene. u svodovima i višim delovima zidova Veliki praznici i u donjoj zoni figure svetitelja (kasnije dopunjeni izvesnim predstavama u fresko-tehnici) Freske se nalaze u ophodnom delu i priprati U malim kupolama su Bogorodica i razni vidovi Hrista. jačanje Bugarske i Srbije Mihailo VIII ulazi 1261. i 1334. a poreklo tvoraca ovih mozaika nije poznato Nea Moni na Hiosu Crkva je ukrašena između 1042.tradicionalna rešenja Slikarstvo. a ukrašena je mozaicima do 1325.Jovan II Komnin (1118-1143). Epiru. a u traveju između apside i potkupolnog prostora Strašni sud Mozaičari i slikari bili su sledbenici klasicizma Paleologa. monasi i osnivač ovog manastira blaženi Luka U priprati su prikazani brojni svetitelji i nekoliko scena Velikih praznika i Pranje nogu i Neverovanje Tomino Kompozicije su svedene na neophodne učesnike i postavljene na zlatnu pozadinu. naglašavanje trede dimenzije. spoljnu pripatu i južni paraklis i dao da se naos i novoizgrađena zdanja ukrase mozaicima i freskama. Poklonjenje mudraca) i Hristovih javljanja posle vaskrsenja (Neverovanje Tomino) U nižim delovima zidova i u bočnim prostorima prikazani su različiti svetitelji U priprati su scene ciklusa života Bogorodice (zaštitnice hrama) u južnom i Stradanja u severnom delu Kompozicije su skladne. opširni programi. dok je fresko ukras dobila zalaganjem igumana Pavla. figure nešto vitkije sa uskim spuštenim ramenima. između 1328. postavljaju na gradske zidine Polet umetnosti posle 1261. kao i na proširenje ciklusa scena U oltaru u apsidi je Bogorodica sa malim Hristom okružena anđelima (kao u Hosio Luki).narativnost. idealizovana nacionalna prošlost Pokušaji unije. lica izdužena i asketska sa velikim očima prodornog pogleda Dafni Crkva je ukrašena oko 1100. Priprata se prostire širinom hrama i podeljena je na četiri prostora od kojih su krajnji natkriljeni kupolama. pokreti svedeni. Solun.osnivač dinastije . a nad ulazom u naos portret ktitora U spoljnoj priprati su detaljni ciklusi Hristovog detinjstva i Čuda U paraklisu. spoljna priprata zauzima širinu priprate i južnog paraklisa i ima šest brodova. oblikovane sa osedajem za punodu oblika koje upuduje na antička nadahnuda Postoje pretpostavke da su tvorci mozaika bili iz Carigrada Doba Paleologa (1261-1453) Četvrti krstaški rat. njihove scene su narativne i ispunjene detaljima koji često potiču iz antičkog nasleđa. nove teme. Jovana. i 1054. do 1320. umnožavanje motiva. figure finih silueta i pokreta. poštovanje klasičnih uzora. trudom patrijarha Nifona. kako kazuje natpis urezan nad južnim portalom. u Carigrad i obnavlja vizantijsko carstvo Značajni vladari: Andronik II (1282-1328) Jovan V (1341-1391) (Jovan VI Kantakuzin savladar 1347-1354) Manojlo II (1391-1425) Carigrad osvajaju Turci Osmanlije 29. koji je imao grobnu namenu. polet umetnosti Oživljavanje antike. Sastoji se od jezgra u obliku razvijenog upisanog krsta sa kupolom. sudedi po saznanjima o burnoj sudbini ktitora. male grčke države u Moreji. prikazanog na portretu nad prolazom iz priprate u naos. u kupoli Bogorodica sa Hristom i niže starozavetne scene.Lion (1274) i Firenca (1439) Reakcija monaštva sredinom XIV veka. Mozaici su u mnogim delovima prilično postradali. klasicistički uzori. Hrista i Bogorodice U priprati u kupolama su likovi Hrista i Bogorodice. a u zapadnom delu ciklusi života Bogorodice (prvobitno zaštitnice hrama) i sv. u vreme Konstantina IX Monomaha koji je sa dva monaha sa Hiosa bio ktitor manastira Program predstva sličan je onom u Hosios Luki U oltaru je Bogorodica u konhi apside U kupoli su uobičajene predstave U trompama i višim delovima zidova naosa i priprate je ciklus Velikih praznika dopunjen nekolikim scenama Stradanja U spoljnoj priprati u srednjoj kupoli očuvana je predstava Bogorodice U nižim delovima priprate i spoljne priprate prikazani su brojni svetitelji Scene su jednostavne. oblici jednostavni. Dimitrija (patrona grada) Mozaičari i kasniji slikari bili su sledbenici klasicizma Paleologa i odlično poznavali umetnička zbivanja u prestonici. Konstantina XI Dragaša Paleologa. a paraklis ima osnovu sažetog upisanog krsta sa kupolom nad srednjim travejem Građeni su alternacijom kamena i opeke Naos. crkveni dostojanstvenici i verovatno članovi kude Paleologa Mnogobrojne crkve podignute u doba Paleologa Arhitektura.Manojlo I Komnin (1143-1180) Hosios Luka u Fokidi Velika crkva ukrašena je mozaicima verovatno početkom XI veka Niži delovi zidova opladeni su mermerom i mozaici se nalaze u višim zonama U oltaru u oltarskoj apsidi je Bogorodica sa malim Hristom u konhi (u crkvama tog doba još nema Pričešda apostola i Službe arhijereja). a glavu poslednjeg cara.isihazam Arhitektura. zapadne i južne strane Slikarstvo.brojni članovi solunskih zografskih družina. rade duž Balkana i šire svoj umetnički uticaj Sv. razmere pomalo zdepaste. Normana. svedene na neophodne učesnike i postavljene na zlatnu pozadinu.Aleksije I Komnin (1081-1118). a u bočnim delovima uobičajeni svetitelji i starozavetni prizori Mozaici u kupoli su uništeni U trompama su početni događaji Velikih praznika U bočnim delovima naosa nalaze se brojne predstave različitih svetitelja među kojima su i lokalni sv.supruga Irina . Apostoli Crkva je. priprata i spoljna priprata ukrašeni su mozaicima.osobeni plan sa postrojenjem koje okružuje jezgro hrama sa severne. snaga izraza Najvažnija umetnička središta. prvi su stvarali skladne figure odmerenih pokreta. Makedoniji. dok se kod drugih ved oseda povišena ekspresija 3 . postrojenja koje ga sa tri strane okružuje i na sva četiri ugla ima male kupole i priprate podeljene u pet prostora Građena je veoma pažljivo kamenom i opekom Mozaici se nalaze u naosu U kupoli su uobičajene predstave. maja 1453.Carigrad. podignuta od 1312. dogradio joj pripratu. a u bočnim prostorima uobičajeni svetitelji U kupoli su uobičajene predstave U naosu trompe i gornje delove zidova zauzimaju scene Velikih praznika dopunjene prizorima iz Bogorodičinog života (Rođenje Bogorodice. do 1315. prolasci krstaša i njihove oblasti u Svetoj Zemlji Umetnost prelazi granice carstva i širi svoj uticaj Povratak antičkim tradicijama i uobličavanje novih estetskih tokova Značajni vladari: . vedinom obrazovanim u radionicama u kojima su se negovale klasicističke tradicije.latinska vlast u Carigradu (1204-1261) Vizantijski carevi i patrijarsi u Nikeji.

. osnivač Vilijam II Vilarduen. Dimitrije Crkva je. pored uobičajenim tema. francuski knez Ahaje Sedište vizantijskog vojnog zapovednika 1262-1348. Spas u Calendžihi u Gruziji.Slikari poznati po imenima i njihova dela Brojni slikari poznati iz pisanih izvora Pojedini slikari potpisali svoja dela Nekoliko primera: . izgleda dograđenim. između proroka naslikana je i Bogorodica U svodovima i višim delovima zidova su Veliki praznici i opširni ciklusi Stradanja i života Bogordice (zaštitnice hrama) U donjoj zoni su figure brojnih svetitelja i portret ktitora Crkvu su ukrasili zografi koji su bili sledbenici klasicizma renesanse Paleologa. u višem delu južnog broda ciklusi sv. Ima osnovu u obliku razvijenog upisanog krsta sa kupolom Građena je alternacijom kamena i opeke u kloazone tehnici U oltaru se nalaze uobičajene scene uz koje su prikazane u bočnim delovima scene iz ciklusa koji teku u naosu i u proskomidiji Nebeska liturgija U kupoli. Spasa Preobraženja u Novgorodu. a pretpostavlja se da je oslikana oko 1430. staranjem vedeg broja ktitora. a na zidovima teme vezane za smrt koje upuduju da je taj prostor služio za sahranjivanje Crkvu su. staranjem despota Manojla Kantakuzina (1348-1380) Ima osnovu razvijenog upisanog krsta sa kupolom i pripratom podeljenom na tri broda od kojih je srednji natkriljen kupolom i sa jugoistočnim i severoistočnim paraklisima zasvedenim kalotama Građena je alternacijom kamena i opeke kloazone tehnikom Slikarstvo je sačuvano u neznatnim tragovima U crkvi se nazire samo nekoliko predstava u oltaru među kojima se izdvaja Hristos u konhi apside U južnom paraklisu u kaloti su Bogorodica u temenu i oko nje Nebeska liturgija.Georgije Kaliergis (Sv. a u prizemnom delu u svodovima likovi starozavetnih ličnosti. Ima osnovu koja sažima trobrodno i rešenje razvijenog upisanog krsta sa galerijama i pet kupola i na zapadu ima spratnu pripratu sa kupolom sa dva bočna paraklisa Građena je kamenom sa retkim redovima opeke U glavnoj kupoli slikarstvo je potpuno uništeno. a u prizemlju u svodovima i na zidovima Čuda U jugozapadnom paraklisu su scene koje su vedinom vezane za sv. 1378) . Dimitrija (patrona hrama) i Čuda Niže u bočnim brodovima su poprsja svetitelja i u donjoj zoni mnogobrojne figure svetitelja U priprati su u gornjem delu Strašni sud i u donjoj zoni Vaseljenski sabori Slike su delo zografske radionice u kojoj su radili majstori skromnog talenta i nevelikih znanja koji nevešto komponuju i naivno predstavljaju vedinom nezgrapne figure Crkva Bogorodice Afendiko. Jovana i Čuda i u donjoj zoni figure svetitelja Crkvu su ukrasili sledbenici klasicizma renesanse Paleologa koji su pažljivo komponovali scene ispunjene brojnim detaljima i predstavljali voluminozne figure. Sv. što se ogleda i u pažljivom načinu komponovanja scena ispunjenih detaljima i u predstavljanju voluminoznih figura i likova i u toploj bojenoj skali Bogorodica Pantanasa Crkva je. manastir Vrontohion Crkvu je oko 1310. dok su u ugaonim starozavetne ličnosti (kao u Bogorodici Afendiko) U oltaru su uobičajene predstave uz koje je prikazana Nebeska liturgija U glavnom brodu su Veliki praznici i niže Čuda. Prestonica Morejskog despotata 1348-1460. Ima osnovu koja sažima trobrodno i rešenje razvijenog upisanog krsta sa galerijama i sa pet kupola i ima na zapadu spratnu pripratu sa kupolom i zvonik na severozapadu Građena je alternacijom kamena i opeke u kloazone tehnici i ima klesani i bojeni ukras U glavnoj kupoli slikarstvo je potpuno uništeno. ukrasili zografi koji su bili sledbenici klasicizma renesanse Paleologa i pažljivo oblikovali figure Bogorodica Perivlepta Crkvu je podigao i ukrasio danas nepoznati plemid sa suprugom. Potpuno raseljena 1831. ali ih nisu epigonski ponavljali. na zidovima galerija nad bočnim brodovima figure svetitelja. podigao iguman Pahomije. episkope U severozapadnom paraklisu su brojni svetitelji. a u prizemlju u višem delu zidova ciklusi života Bogorodice (zaštitnice hrama). života Bogorodice i Čuda i severnog ciklusi sv. dok su u ugaonim starozavetne ličnosti U oltaru su uobičajene predstave i ispred scene Hristovih javljanja posle vaskrsenja (kao u Mitropoliji) U glavnom brodu su Veliki praznici. a u prizemnom delu u svodovima i gornjim zonama zidova svetitelji U priprati su na spratu u kupoli Bogorodica okružena prorocima i svetitelji u donjoj zoni. oko 1350. sudedi prema izgledu slika. . što se ogleda i u načinu komponovanja scena i u predstavljanju figura Sv. a uzore su imali u slikama Perivlepte. Sofija Pridvorna crkva podignuta i oslikana oko 1350. Spas u Veriji. sv. koliko se može uočiti na osnovu malobrojnih ostataka fresaka. oslikavanje se datuje u vreme oko 1320. kao što je svedočio natpis urezan u časnu trpezu. a na zidovima teme vezane za Bogorodicu U severnom paraklisu u kaloti je Hristos okružen anđeoskim silama.despoti Kantakuzini 1348-1384. podigao visoki dostojanstvenik Jovan Frangopulos 1428.despoti Paleolozi 1384-1460. Mitropolija. 1384-1396) Mistra Grad u blizini Sparte na padinama Tajgeta Franački grad 1249-1262. sudedi prema četiri freskonatpisa nastala od 1313/4 do 1322.Kir Manojlo Evgenik (Sv. 1315) . vedinom crkvenih dostojanstvenika.Teofan Grk (crkva Sv. ktitorski portret i natpisi Crkvu su ukrasili zografi koji su vedinom bili sledbenici klasicističkog pravca renesanse Paleologa. podignuta krajem XIII veka i oslikana krajem XIII ili početkom XIV veka Crkva je trobrodna sa pripratom i sa. Kuzmana i Damjana. ved su ih prilagođavali novoj estetici 4 . na zidovima galerija nad bočnim brodovima figure svetitelja. spratnim galerijama i gornjom konstrukcijom koja tvori oblik razvijenog upisanog krsta sa galerijom i sa kupolom i malim kupolama nad ugaonim delovima Građena je alternacijom kamena i opeke u kloazone tehnici Slikarstvo je očuvano u nižim delovima U oltaru su uobičajene predstave i ispred njega scene Hristovih javljanja posle vaskrsenja U srednjem brodu su Veliki praznici. u gornjim zonama zidova strofe Bogorodičinog akatista ispod kojih su prizori stradanja mučenika i u donjoj zoni brojne figure svetitelja U priprati na spratu su Bogorodica okružena prorocima u kupoli i svetitelji u donjoj zoni (kao u Bogorodici Afendiko).

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->