A Thousand Crush by: Trinie All Rights Reserved © 2012 ** Patrick’s POV Si Mars na yata ang may pinakamaraming crush

na nakilala ko. Lahat na lang kasi ng makita niyang lalaki, nagkaka-crush siya. May makita lang siyang kakaiba sa l alaki, crush niya na. Eh sino ba namang lalaki ang walang anumang taglay na kaka iba di ba? Pero ang masakit lang doon…kahit kailan hindi niya man lang nabanggit na may crush siya sa akin. Samantalang ako, hirap na hirap na sa katatago ng nararamdaman ko para sa kanya. Hindi ko siya crush. MAHAL KO SIYA. “Eeeh! Besto! Nakita mo ba ‘yon?! Tumingin siya sa ‘kin! Tumingin siya sa ‘kin!”Nakatiling higit niya sa ‘kin habang hinahampas hampas nang malakas ang balikat ko. Malakas ang hampas ng mga kamay niya sa balikat ko pero ayos lang. Sanay na ako. Nasa isang basketball court kami ngayon para manood ng laro. May laro kasi si Al len. Kahapon niya lang nakita si Allen pero crush na raw niya kaagad kasi magali ng mag-three points. Hindi naman talaga gwapo ‘yang Allen na ‘yan. Psh. Wala siya sa kalingkingan ko. “Tignan mo Besto! Perfect shot talaga ‘pag si Allena ng tumira ng bola!” muli na naman siyang tumili habang kinukunan ng litrato ‘yong unggoy habang tumitira. Lalong lumakas ‘yong tili ni Mars no’ng pumasok ‘yong bola. Psh. Kaya ko rin naman ‘yon ah! Nang makunan niya na ng litrato si Unggoy, bumalik na siya sa upuan namin. “Ayy…blurred ‘yong kuha niya.” Nanghihinayang na sambit nya n’ong makita niya ang kuha niy a kay Unggoy. “Eh paano mo naman makukuhanan nang maayos ‘yong tao? Tili ka nang tili habang kinuk uhanan mo siya.” Walang gana kong sabi sa kanya. “Nakakainis naman eh.” Sabi niyang parang hindi ako narinig. Bawat crush niya, dapat daw makuhanan niya ng perfect shot. ‘Yon na nga lang yata ang inatupag niya mula no’ng Grade Five kami, ang kunan ng litrato ang lahat ng crush niya,“Kukuhanan ko ul it siya,” tumingin siya sa mga naglalaro. “Ayun! Titira ulit siya!” Akma na syang tata yo pero inunahan ko siya. “Oh, sa’n ka pupunta?” Nagtataka niyang tanong nang makita niya akong tumayo. “Uuwi na ako.” Walang gana kong sagot. Nagsimula akong humakbang palayo. Sawa na ako . Ayoko nang maging alalay niya sa mga ganito. Palagi niya pa ako ginagawang exc use kapag magpapaalam kay Tita Madel. Katulad na lang kanina, ang sabi niya sa m ommy niya, magpapasama siya sa ‘kin na bumili ng lens ng camera niya. Wala namang tutol si Tita dahil malaki ang tiwala niya sa akin. Sa sulok ng mga mata ko, nakita kong saglit siyang natigilan nung makita niya an g ginawa ko. Siguro dahil nagulat siya, ngayon ko lang kasi siya iiwan sa pang-i -stalk sa crush niya.

” Tipid kong sagot ulit.Lahat na lang ng maging crush niya. “Kung hindi ka talaga galit. “Bakit? Sa McDo na ba ang gusto mo?” I tried to crack a joke but I failed because sh e didn t laugh.” Siya ang bumasag ng nakabibinging katahimikan. Napahinto ako sa paglalakad at lumingon sa kanya. “Ayoko. Mars. Ano kayang naglalaro sa isipan niya? “Ayoko nang pumunta ng Jabee. Kababae m ong tao ang manhid mo. “Maghahanap na lang ako ng ibang crush! Hindi ko siya mak unan ng picture eh. Wala kaming imikan habang nasa kotse. Naninibago ako. Matabang akong sumagot. ini-sta lk niya.Isa pa ‘yon na ipinuputok ng dibdib ko. Sigurado naman akong pababalikin niya lang ako dahil hindi niya pa nakukunan ng picture ‘yong unggoy na magaling mag-th ree points.” Hindi ako huminto kahit sinabi niya na ‘yon. Hindi mo ba nakikita? Hindi mo man lang ba naiisip kung b akit ako pumapayag na sumama sa’yo sa mga kalokohan mo sa mga lalaking tulad ni Un ggoy? “Nagagalit ka eh. kinakain ako ng selos. Palabas na ako ng gym no’ng marinig ko ang tawag niya. Psh “Punta na lang tayo ng Jabee!” yaya niya agad no’ng makatapat na niya ako sa paglalaka d. Magsama sila. samahan mo ako sa Jabee.Sa simpleng dahilan na palagi naman akong nasa tabi niya.”Nakangiti niyang turan. Ngayon lang siya naging ta himik. “Galit ka ba sa akin?” tanong niya habang sumusunod sa ‘kin. Naiinis lang ako sa ‘yo dahil ang manhid mo. Hin di ko tiyak kung kailan nagsimula pero nagising na lang ako isang araw na sinusu ndan ng mukha niya kahit sa balintataw. Regalo ni Daddy ‘yong kotse ko no’ng pa sko. Gustong-gusto ko nang sabihin sa kanya na sa tuwing sinasamahan ko siya para sun dan ang mga crush niya.” Walang gana kong sagot at nagpatuloy na sa paglalakad. Marami. “Sige. Ewan k o ba kung bakit pero parang biglang sumeryoso ang boses niya. “Hindi. Sa lahat kasi ng babaeng magugustuhanstuhan ko. Kahit high sch ool pa lang ako. bakit ikaw pa? “Eh ba’t parang nagagalit ka?” sa tono ng pananalita niya. hindi iisang tao lang ang pinagseselosan ko.” Hindi ako galit sa’yo. “Sa bahay na lang tayo! Nag-bake pala si mommy ng .” ‘Yon lang at naglakad na ulit ako patungo ng Honda Civic LX ko. Umiling lang siya bilang sagot. pero sa  kin? Kahit kailan hindi niya ginawa ‘yon. At ang malupit pa nito. alam kong nag-pout siya. mas nagagalit ako sa sarili ko . Gustong gusto ko nang isigaw sa kanya ang mga salitang ‘yon. Humarap siya sa ‘kin pagkatapos no’n at naglakad ng paatras habang nakalagay ‘yong mga kamay niya sa likod.” Paghahamon niya sa ‘kin. HINDI KO NA MABILANG. may Student License na ako. Araw-araw na lang nakakaramdam ak o ng selos.” Mahal kita. “Hindi. “Teka Besto! Hintayin mo nama n ako.

Nakalimutan ko. Na-mi-miss ko na po kasi ang mga cake na bini-bake ninyo. Matagal ka nang hindi napapadpad dito sa amin eh. Katabi ko si Mars sa mahabang couch samantalang umupo naman ito sa single couch na nasa gi lid lang ng kinauupuan namin. Minsan cheese. Bakit hindi niya ako mapansin? Bakit ba hinid niya ako magawang magustuhan?!!! NAGMANO ako sa mommy niya nang makarating na kami sa bahay nila. May nakita ba siyang lalaki? Saan? Wala akong makitang lalaki maliban sa batang lalaking nakaupo sa tabi ng k alsada. Pinatay na rin nito ‘yong TV para makapag-usap kami nang maayos. mas masarap ‘yon. “Ay. Nagseselos na naman ako. Patrick. “Teka teka. Nagseselos ako ngayon.” Totoo ang isi nagot ko. cute naman ‘yong mga mata niya.” Saad ni Tita Madel sa akin nang makaupo na kami sa couch.” Ibinaling niya ang mga tingin sa bata. “Tara na. talagang pinag-bi-bake ako ni Ti ta ng cake. ‘yong mga picture l ang ng mga crush niya ang kukunan niya roon. Hinto muna tayo. Sa t’wing dumadalaw kasi ako kila Mars. minsan naman cream.” Pigil niya mayamaya. Tama ba ang nakita ko? Pero‘yong V100 ang dala niyang camera ngayon at sabi niya sa ‘kin. Hindi niya lang hinahaluan ng icing dahil al lergic ako roon. Ngumiti muna siya sa ‘kin bago sumagot.chocolate cake.” Hindi na ako nagsalita. Iniba ko na lang ang daan ng kotse papunta sa bahay nila . .” Wika niya nang bawiin niya ‘yong tingin niya sa bata at sa ‘kin naman siya b umaling. Tignan mo. O siya sige. kahit ma rungis siya. Napailing na lang ako. “Mabuti naman at nadalaw ka ngayon. “Oo nga po. Iba-iba ang ang flavor mga cake na bini-bake niya. Ibinaba niya ang window shield at sa gulat ko’y kinunan niya ng litrato ‘yong bata.Nasa sala ito at nanonood ng talkshow nang abutan namin. Ganun na ba talaga siya? Kahit bata nagiging crush niya pero ako na palagi niya lang nakikita hindi niya man lang magustuhan? Inistart ko na ang engine at muli nang pinatakbo ang kotse. Napakunot-noo ako at inilinga ang paningin sa paligid. maiwan ko muna kayo huh?” Nagpaalam n a ito. mi nsan chocolate. “Anong ibig sabihin niyan?” makahulugan kong tanong sa kanya. oo nga pala. “Crush ko kasi ‘yong bata.

Hand-made. di ba pwedeng mag-ka-crush ka rin sa ‘kin dahil ang tatag ko? Limang taon d in ‘yon di ba? Limang taon na akong nagpapakatanga. Wala akong ibang maramdaman kundi pagseselos. Napaisip ako dahil noon ko lang iyon nakita. Kasabay no’n ang unti-unting pamumuo ng mga luha sa m ata ko. Sumunod siya kay Tita sa kusina. Nagpasya akong kumuha ng magazine na mababasa mula sa mesa habang naghihintay sa kanila. magan da rin ang pagkaka-disenyo sa album. Naiwan naman ako sa sofa. napukaw ang atensyon ko ng album na kinapatungan ng nakuha kong magazine. Mars . At siya ang dahilan no’n. Gusto ko silang hagilapin isa-isa para bugbu gin.“Kukuha na rin po ako ng maiinom. Nakuyom ko ang mga kamay ko. Pero parang gusto kong pagsisihan na binuksan ko pa iyon dahil nakita kong mga p icture ng mga sinundan naming lalaki ang mga nakalagay roon.  yong bata kanina  yong huli. Kahit sa talino ko man lang. Napatiim-bagang ako. Sarap lang manuntok ng kahit na sino! Gusto kong sunugin ‘yong photo album. Ano pa bang kulang sa ‘kin? Running for Valedictorian ako ngayon. Peste! Kalalaki kong tao. . umiiyak ako. Tumayo ako mula sa couch at humanda na para umalis. Ano pa nga bang gagawin niya sa mga picture ng crushes niya? Mabuti pa sila. Gusto kong magka-crush din siya sa ‘kin. “My One Thousand Crushes” Dala ng curiosity. ibig sabihin. At halatang pinagpaguran niya talaga ang pag-iipon no’n dahil buko d sa halos limang taon naming pagsusunod sunod sa kung sino-sinong lalaki.” Si Mars. Naniningkit ang mga mata ko habang isa-isang binubuklat ang mga pahina ng photo album. Hindi ko na nakayanan ang sakit na nararamdaman ko kaya pagalit kong isinara ‘yong photo album. Umaasa sa wala. Pero bago ko pa man mabuklat ang unang pahina ng magazine. kinuha ko ‘yong album at sinimulan kong buklatin. Lalo akong kinain ng selos nang makita kong sa bawat picture ng lalaking nakalag ay sa album ay may mga number at rason na nakalagay kung bakit niya nagustuhan a ng lalaking iyon. Gusto kong mapansi n niya. Nasa #999 na. Lalo pa akong na-curios nung mabasa ko ang nakalagay sa cover nung album.

Sa tingin ko. One true love? Mas lalo akong nagulat sa caption na inilagay niya roon. ‘I find so many reasons to have crush on a guy. Pakiramdam ko. “Patrick! Kape na lang tayo! Mas masarap magkape kapag mainit mas refreshing! Saka—P-Patrick. Matapang ako. AKO? Napako ako sa kinatatayuan ko. Hindi ko alam ang sasabihin. tapos inilipat niya yun sa mukha ko. Hindi ko alam kung sisigaw ba ako sa labis na tuwa o pupuntahan siya sa kusina p ara yakapin nang mahigpit. hindi niya napansin ang ginagawa ko dahil nakapagsalita pa siya. wala na akong pag-asa sa kanya? Nanlulumo ako sa isiping  yon." Nang bumalik siya’y naabutan niya akong nakatitig sa kaisa-isang picture ko sa hul ing page ng album. nabunutan ako ng isanl ibong tinik sa lalamunan nang makita kong ako nga ‘yon. Dala ng paninibugho at kuryosidad ay binuklat ko ulit ang photo album. ‘My One True Love’ My one true love? Ibig ba nitong sabihin. Mula naman ‘yon sa likurang cover ng photo album. Pero nahulasan na ako no’n at nakakangiti na. I just love him. I can find none . Ako ba talaga ‘yon? Ako nga yata.” Sa wakas napansin niya rin. But with this guy. Lala ki ako. . Mahal niya ako. I like…no…love him for no reason. Hindi ako dapat umiyak. Nakakatawa nga eh. Napatingin ako sa kanya at kitang-kita ko ang labis na pagkagulat sa mukha niya. Pero bago pa man ako makahuma’y may napansin na naman akong nakasulat doon sa phot o album. At talo ko pa ang natuklaw ng ahas dahil sa gulat no’ng makita ko kung sino ‘yongnak alagay na picture.Marahas kong pinahid ang mga luha ko. Pati ‘y ong polo ko nalagyan din. kasi ‘yon ‘yong picture ko no’ng minsang lamutakin niya ang chocola te cake na binake ni Tita para sa ‘kin. Patrick Cayaon ‘yong nakalagay sa caption e.

-endTrinie’s Note: Open-ended. Ngayon lang nangyari ‘to.Napangiti ako nang makita siyang namumula nang husto. It’s up to you what happened next. ano kaya nangyari? . Tingin mo.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful