You are on page 1of 2

Λόγος ΙΒ΄ -Κόσμος(απόσπασμα από το Δωδεκάλογο του Γύφτου

)

Και παράτησε τα ονείρατα,
γύρε βάλε αυτά στη φύση,
παραμάντεμα το ρόδο
Σίβυλλα το κυπαρίσσι.
Σκληρά χτύπα τη Χίμαιρα,
τ΄ όνειρο είν΄ η ζωή,
στο βιολί σου ας αρμονίσει
την αλήθεια η μουσική.
Πού είν΄ η αλήθεια; Μην πλανάν εσέ
βαθιονόητα λόγια τάχα,
την πηγή δεν την βρίσκεις
μέσα σου, άνθρωπε, μοναχά.
Θα τη βρεις παντού στο ταίριασμα
-ω αρραβώνας λυτρωτήςτης καρδιάς σου και του νου σου
με τα πάντα της ζωής.
Ύψωσε εσύ τον τρίτο Όλυμπο,
βάλε εκεί την επιστήμη,
μόνη υπάρχει, αγέλαστη είναι!
Ποιο χαμόγελο, ποιο ασήμι,
Ποιο χρυσάφι σαν την όψη της;
Γιούχα Όλυμποι απ΄ αχνούς!
Η καρδιά το θάμα αν είναι,
της καρδιάς το μάτι ο νους.
'Αναρχος ο κόσμος κι άσωτος.
Κι ο ήλιος μες στη λαμπεράδα
του τεράστιου γαλαξία
μια λιγνή κι αυτός λαμπάδα.
Κι απ΄ τον ήλιο αργά ξεχώρισε
φλόγα μες στο χάος, και να!
Στους αιώνες των αιώνων
φλόγα η γη κι όλο γυρνά.
Κάτου απ΄ τους δυσκολοξήγητους
κι ολοσιδερένιους Νόμους
η γη τρέχει με τις ώρες,
μες στους κύκλους, μες στους δρόμους,
και χορεύει τον αστέρινο
το χορό στοχαστική,
και γνωρίζει αυτή πώς ήρθε
και πού πάει το ξέρει αυτή.
Και θα ζήσει ο λόγος, τ΄ άλογα,
κι οι άνθρωποι κι αγρίμια, η πλάση,
σαν τ΄ αγνά και σαν τα ωραία
δέντρα στα μεγάλα δάση.

Γύφτε. Ελπίζει σε μια μελλοντική ειρήνη και γαλήνη όπου κι οι άνθρωποι θα ζήσουν σαν τα ωραία δέντρα στα μεγάλα δάση. ζήσε την απάνου στο προφητικό βιολί! Στο 12ο Λόγο ο Γύφτος επιστρέφει στη φύση.. Τα δάση τον καλούν να υψώσει τον τρίτο Όλυμπο και να βάλει εκεί την επιστήμη..Κι εμάς πρώτος τη μελλούμενη μοίρα μοίρα υπέρτατη στερνή. .