Mga kabanata: 1. 2. 3. 4. 5.

Ang buhay sa Dapitan at ang pag-unlad nito Ang pagbabalik ni Rizal sa Fort Santiago Jose Rizal:Aang paghuhukom Mga huling sandali sa buhay ni Rizal Ang eksekusyon sa Bagumbayan

Mga Tauhan at tagaganap: 1. Dionglay- Jose’ Rizal 2. Aquino- Manonood, pamilya, mag-aaral, Gwardya sibil, Tauffer, Fr. Sanchez, Fr. Obach. Gobernador Heneral. 3. Pajarillaga- Manood, pamilya, mag-aaral, tagahatol, Garniseros. Lt. Taviel de Andrade 4. Nambio- Manoood, mag-aaral, Villafranca, Paciano, Gobernador Heneral. 5. Enad- Manonood, pamilya, mag-aaral, Gwardya Sibil, Josephine Bracken 6. Selfa- Tagapagsalaysay, manonood, , mag-aaral, Teodora Alonzo

Unang Eksena: Ang buhay sa Dapitan at ang pag-unlad nito Matapos ang sampung araw na pagkakapiit sa Fort Santiago ay ipinatapon si Gat Jose Rizal sa isang lugar na kung tawagin ay Dapitan kung saan siya ay namuhay ng apat na mahahabang taon. Pagdaong pa lamang ng barko sa pantalan ng Dapitan ay agad siyang sinalubong ni Ginoong Garniseros at siya ay nilagyan ng posas. Maraming mga pangyayari ng araw na iyon katulad ng paghiling ng mga pari na magbalik loob siya sa Romano Katoliko kapalit ng kanyang kalayaan ngunit walang nagtagumpay sa mga layunin ng kaparian ng Dapitan. Umikot ang buhay ni Rizal sa Dapitan sa pamamagitan ng pagpapaunlad nito. Siya ay napakahusay na mangagamot kung saan marami ang dumarayo sa kanya upang magpagamot ng kanikanilang karamdaman. Si Ginoong Tauffer ang tiyuhin ng naging katipan ni Rizal na si Josephine Bracken ay nagtungo ng Dapitan upang magpagamot.

Sa inilagi ni Pepe sa sa dapitan ay naging kaibigan niya si Garniseros. Hindi nagtagal ay nagpaalam na din ang dalawang guro at nilisan ang Dapitan. Isang araw habang siya ay nanggagamot sa kanyang klinika ay may hindi inaasahang panuhin ang dumating. Iklawang Eksena: Ang pagbabalik ni Rizal sa Fort Santiago Si Rizal ay nakaupo sa kanyang silid ng iparating sa kanya ni Garniseros na kailangan na niyang lisanin ang Dapitan dahil siya ay lilitisin at hahatulan sa Fort Santiago pagkabalik niya doon. Siya rin ay punong abala sa pagpapaganda ng parke ng Dapitan. Samu’t saring makabuluhang mga kaalaman ang ibinabahagi niya sa mga kabataan ng Dapitan. Paminsay tumutulong ang ating bayani sa pagtatanim at gumawa ng paraan upang magkaroon ng patubig ang mga sakahan sa nayon. . masipag siyang magsaliksik sa kanyang laboratoryo kung saan siya ay nakadiskubre ng ilang mga lunas sa ilang mga karamdaman. Si Rizal ay tunay na may brilyanteng pagiisip. Tinitingnan niya ang bawat anggulo ng Dapitan ang kanyang bayan na pinaunlad ay kailangan na niyang lisanin. Ang dalawang guro niya sa Ateneo Municipal na si Padre Sanchez at Propesor Villafranca. Sila ay masayang nagkamustahan at nagkwentuhan ng mga pangyayari at mga yugto sa mga buhay nila na hindi nila nasaksihan. Naglakad lakad si Rizal at nagmunimuni at kanyang napagtanto ang mga bagay bagay. Matapos manggamot ay nagtutungo si Rizal sa isang silid na kung saan siya ay nagbibigay kaalaman sa ilang mga kabataan. Marami silang mga mga araw na pinagsamahan na kung saan ay nabuo ang kanilang pagkakaibigan. Malungkot ang kanyang imahe at tila ayaw niyang lumisan dahil ang Dapitan ay naging kanyang tahanan sa loob ng humigit kumulang apat na taon.Agad agaran niyang inistema si Josephine at Ginoong Tauffer ng pumasok ito sa kanyang munting klinika.

. Nagpasalamat din siya sa tulong na ginawa ni Andrade sa pagsisigurado ng kaligtasan ng bayani. Tinangkang pigilan ni Paciano ang kanyang ina ngunit desididong itong umalis.” Habang binabasa ni Rizal ang liham na pinadala sa kanya tungkol sa kanyang hatol ay hindi makapaniwala si Lt. Hinawakan ni Rizal ang balikat ni Andrade at ito’y pinakalma. Ikatlong Eksena: Jose Rizal:Aang Paghuhukom “Ikaw Jose Protacio Mercado Rizal Y Alonzo Realonda ay hinahatulan ng pagkamatay dahil sa pagtatraydor mo sa bansang Espaňa. Hinatid ni Paciano ang masamang balita sa kanyyang ina nang nalaman ni Doňa Teodora ang naging hatol kay Rizal ay agad siyang pumunta sa kinaroroonan ng Gobernador Heneral. Pagdaong ng barko sa Kamaynilaan ay agad siyang diniretso sa kanyang piitan upang bigyan ng oras na makapagpahinga dahil kailangan niyang humarap sa matinding paghuhukom.Matapos ang kanyang pagiikot sa Dapitan ay inayos na niya ang ilan niyang mga kagamitan at kinaumagahan ay isinakay na siya ng Barko pabalik ng Fort Santiago. Saksi ang Pangulo at ang mga miyembro ng Tribunal. Taviel de Andrade at sobrang galit sa naging desisyon ng tribunal ng Espaňa. Habang naglalayag ang barko ay nalulungkot pa rin siya sa kanyang paglisan ngunit paminsay napapangiti sa mga magagandang alaala na kumukubli sa kanyang isipan. Hindi agad pinapasok ang ina ngunit nagkataong lumabas ng silid ang Gobernador at siya ay bahagyang nakalapit at nagmakaawa sa gobernador na baguhin ang hatol sa kanyang anak ngunit hindi ito pinaunlakan ng Gobernador.

Ikaapat na Eksena: Mga huling sandali sa buhay ni Rizal. Dumating na ang nakatakdang panahon ang mga huling sandali ng ating bayani. Itim na elegante ang suot ng bayani. Humiling ang ating bayani na sana ay nakaharap siya sa hilera ng gwardya sibil na nakahandang magpaputok ng kanilang mga baril ngunit hindi siya pinayagan. hinarap niya ang kanyang kapalaran. Hindi nagtagal ang mga kapatid niya at inutusan na lisanin ang silid. Habang nakadungaw sa bintana si Pepe ay dumating ang kanyang Ina. nagkaroon ng ngiti sa muka ni Rizal ng masilayan ang pinakamamahal niyang ina agad itong lumuhod at nagmano ngunit agad na hinila ang dalawa ng mga gwardya at pinaglayo. Sumunod na dumating ang mga kapatid ng bayani kung saan mahigpit niya itong niyakap. Ang Pagkamatay n gating bayani ay ipinagbunyi ng mga kastila sapagkat para sa kanila ay namatay ang isang traydor ng Espaňa ngunit sa mga Pilipino. pagluluksa ang sa kanila ay sumapit sapagkat pumanaw ang isa sa mga magigiting na bayani at martir na si Gat Jose Rizal. . Bakas sa mukha ng ating bayani ang pagkalungkot at pagaalala sa pamilya niyang maiiwan. Hawak ang rosaryo sa kanyang kamay ay naglakad ang bayani palabas ng kanyang piitan sa fort Santiago kasabay ng Gwardya sibil patungong Bagumbayan na kung saan mangyayari ang eksekusyon. Ang huling araw sa buhay ng ating bayani. Mapayapang pinagmasdan ni Rizal ang labas ng kanyang silid at tila nagiisip ng mga bagay bagay hindi nagtagal ay nagpahinga na ito sa kanyang silid. Ikalimang Eksena: Ang eksekyusyon sa Bagumbayan Ika-Pito at kalahati ng umaga ng sumunod na araw ika tatlumpo ng Desyembre ang araw na itinakda ng Tribunal na pagtupad sa hatol na kamatayan ni Rizal. Siya ay nakaupo sa kanyang silid at nagsusulat ng liham para sa kanyang nakakatatandang kapatid na si Paciano. Nasaksihan ng kanyang pamilya at mga Pilipino ang madamdaming pagpanaw n gating bayani na nagmulat ang nagpaalab sa damdaming makabansa. Ito ang nagudyok sa mas matinding pakikipagsapalaran ng himagsikan laban sa mga mananakop na kastila. Ito ang huling gabi ng ating bayani. Ika dalawamput siyam ng Desyyembre taong isang libo walong daan at siyam naput anim.