ΑΝΩΝΥΜΟΥ, Εἰς τὴν ὑψίστην θεόν, 7ος αι.

Χαῖρε κόρη χαρίεσα, χαριτόκε,
χάρμα τοκήων,
παρθέν᾿ ἐφημερίοις οὐρανίοις τε
φίλη.
Χαῖρε κόρη πάντων, μέγα χάρματι
χάρμα λαβοῦσα·
χάρμα μεγασθενέων χάρμα τ᾿
ἀφαυροτέρων.
Χαῖρε πόνων τε λύτειρα, δόμων
ῥύτειρα τ᾿ ἀνάκτων,
μῆτερ ἀπημοσύνης, μῆτερ
ἐλευθερίης.
Χαῖρε δόσις χθονὸς αἰὲν ἐοῦσα
καὶ ὀλβοδότειρα,
κοίρανε δ᾿ ἀτρεκίης, κοίρανε
χαρμοσύνης.
Χαῖρε βάσις μερόπων, βροτέης
γενεῆς· ἀρετάων
ἔγγονέ τ᾿ ἀφθορίης, ἔγγονέ τ᾿
εὐγαμίης.
Χαῖρε δόσις σοφίης, χαρίτων,
μερόπων μέγα χάρμα,
παρθένε καλλιτόκε, μῆτερ
ἀνανδροτάτη.
Χαῖρε δὲ καὶ κλῖμαξ ποτὶ οὐρανὸν
ἀστερόεντα·
εὐθυδρόμους κατάγεις,
εὐθυδρόμους δ᾿ ἀνάγεις.
Χαῖρε φάος μερόπων, πῦρ ἁγνόν,
δαίμοσι χαῖρε·
ἐν πυρὶ πῦρ ἐγένου, νῦν δὲ
φλεγεῖσα φλέγεις.
Χαῖρε δ᾿ ἀμικτοτάτῃ μίξει θεοῦ
αἰὲν ἐόντος,
ἀνδρομέης γενεῆς θεῖον ἔρεισμα
φανέν.
Χαῖρε δ᾿ ἀγαλλομένη μὲν ἐν
Ἑλλάδι καὶ Σαλαμῖνι,
μᾶλλον ὅτ᾿ εἰς συνόδους ἔδραμες
ἠελίοιο,
τηλαυγὲς μερόπων οὐρανίων τε
φάος..

Χαριτωμένη κόρη, χαίρε, χαρά των γονιών
που γεννάς χάρη,
Παρθένα αγαπημένη στους ουρανούς και
στους εφήμερους.
Χαίρε κόρη που όλοι σε χαίρονται για τη χαρά
που τους έδωσες
χαρά πολυδύναμη και χαρά δίχως δύναμη.
Χαίρε που λύνεις τους πόνους, που σώζεις
σπίτια και βασιλιάδες,
μητέρα της ασφάλειας, μητέρα της
ελευθερίας.
Χαίρε δώρο της γης, πάντα υπάρχουσα και
που χαρίζεις ευτυχία
Βασίλισσα της δικαιοσύνης, βασίλισσα της
ευτυχίας.
Χαίρε η ρίζα των ανθρώπων, του γένους των
θνητών·
Εγγονή των αρετών και της αφθαρσίας,
εγγονή της ευγαμίας.
Χαίρε δώρο της σοφίας, των χαρίτων, μεγάλη
χαρά των ανθρώπων
παρθένα καλλιτόκε, μητέρα που δεν άγγιξε
άνδρας.
Χαίρε δώρο της γης, μεγάλη λησμονιά σ᾿ όλες
τις λύπες·
μητέρα της δικαιοσύνης, μητέρα της
αθανασίας.
Χαίρε η σκάλα προς τον αστροφώτιστο
ουρανό·
που γοργά μας οδηγείς, γοργά μας φέρνεις
πίσω.
Χαίρε φως των ανθρώπων, φωτιά που
εξαγνίζει τους δαίμονες χαίρε·
Φτωχιά γεννημένη στη φωτιά, τώρα φλέγεις,
αφού έγινες φλόγα.
Χαίρε η ανέγγιχτη με το άγγιγμα του
προϋπάρχοντος θεού,
στήριγμα θεϊκό που φάνηκες στο γένος των
ανθρώπων.
Χαίρε που αγάλλεσαι στην Ελλάδα και τη
Σαλαμίνα
όταν έλαμπες μαζί με τον ήλιο.
Χαίρε όχημα φωτεινό του ηλίου του
μακροβόλου
μακρόλαμπο φέγγος ανθρώπων και ουρανίων..