You are on page 1of 3

Η Κύπρος στο μηχανισμό στήριξης

Παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες της κυβέρνησης Χριστόφια να αποφύγει την όποια
υπογραφή μνημονίου με το να εξασφαλίσει το Ρωσικό δάνειο, τα όρια αυτών των «προσπαθειών»
φάνηκαν με την άρνησή της να αμφισβητήσει την Ευρωπαϊκή πορεία της Κύπρου και οι προσπάθειες
αυτές οδηγούν πάραυτα στις διαπραγματεύσεις για την έλευση της Τρόικας στο νησί.
Το ΑΚΕΛ ως γνήσιος εθνικός διαχειριστής ενός καπιταλισμού σε κρίση εκτελεί το καθήκον του
δηλώνοντας συνεχώς την σύνεση απέναντι στους θεσμούς της αστικής δημοκρατίας και καθησυχάζοντας
την Ευρωπαϊκή Ένωση πως δεν αποτελούν κανένα κίνδυνο για το ευρώ και τους υπόλοιπους κανόνες της
παρά την φήμη που έχει ο Χριστόφιας ως ο «κομμουνιστής ηγέτης».
Η Κύπρος πλέον είναι μια από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που η Κομισιόν τράβηξε από
το αυτί για να «βάλει σε τάξη» τα δημοσιονομικά της αλλά και να την εξυγιάνει. Ισχυρίζονται πως
οποιαδήποτε καθυστέρηση λειτουργεί εις βάρος του κράτους και κάνει την κατάσταση του χρέους ακόμα
χειρότερη, χρέη που στην πραγματικότητα οι ίδιοι που έρχονται να το παίξουν «σωτήρες», αυτοί οι ίδιοι
τα έχουν δημιουργήσει σε συνεργασία με τους εγχώριους εκπροσώπους της αστικής τάξης. Όπως και
στην Ελλάδα και στην Ισπανία έτσι και στην Κύπρο οι ευθύνες, και από τους κυβερνώντες και τα ΜΜΕ,
ρίχνονται στο δημόσιο και στη φοροδιαφυγή αλλά και σε ατομικές ευθύνες τυχόν διεφθαρμένων
κυβερνώντων, αποπροσανατολίζοντας τον κόσμο από τις πραγματικές αιτίες της υποτέλειας που έπεται
να έρθει στη χώρα.
Προφανώς το μήλον της Έριδος , μιλώντας συγκεκριμένα για την Κύπρο, αποτέλεσαν τα
δικαιώματα εξόρυξης φυσικού αερίου, μεγάλες ποσότητες του οποίου φαίνεται πως έχουν ανακαλυφθεί
στο θαλάσσιο υπέδαφος της Κύπρου. Η ενορχηστρωμένη προσπάθεια για κλοπή του πλούτου αυτού και
το πέρασμά του στα χέρια οποιουδήποτε άλλου εκτός του Κυπριακού λαού, είχε αρχίσει με το σχέδιο
Αναν όπου πέραν από το συνονθύλευμα των νόμων που δεν συνέφεραν την εργατική τάξη καμιάς από τις
δύο κοινότητες -Ελληνοκυπριακή και Τουρκοκυπριακή- το μόνο ξεκάθαρο και εκτενέστερο κομμάτι που
υπήρχε στο σχέδιο ήταν το πώς η Κύπρος θα παραχωρούσε τα δικαιώματα της εξόρυξης πετρελαίου και
φυσικού αερίου που θα έβρισκαν στο οικόπεδο 12. Η Κύπρος με τον τότε πρόεδρο της Δημοκρατίας
Τάσσο Παπαδόπουλο χειρίστηκε το θέμα με τέτοιο τρόπο που να αφήνουν κυριολεκτικά την απόφαση
στα χέρια του Κυπριακού λαού με ένα δημοψήφισμα το οποίο, έστω και για στρεβλούς λόγους απέρριψε
το σχέδιο.
Οι προσπάθειες για την οικονομική εκμετάλλευση της Κύπρου αλλά και της Γεωστρατηγικής της
θέσης που θα έδινε πρόσφορο έδαφος για επέμβαση στη ταραχώδη περιοχή της Μέσης Ανατολής, με
πρωταρχικό στόχο την Συρία, είναι θέμα για το οποίο δε θα σταματήσουν να υπάρχουν
ενδοϊμπεριαλιστικές διαμάχες μέχρι να βγει κάποιος νικητής. Μετά την έκρηξη στο Μαρί το 2011 η
μερίδα της αστικής τάξης της Κύπρου που εκφράζει τα συμφέροντα της Κομισιόν άρχιζαν πάλι να
πιέζουν και να βομβαρδίζουν με δημοσιεύματα για την επιτακτική ανάγκη να ενταχθεί η Κύπρος στο
μηχανισμό στήριξης άνευ όρων, μέχρι που δόθηκε και το τελικό χτύπημα στην Κυπριακή οικονομία με
το σκάνδαλο της έκθεσης των κυπριακών τραπεζών στα ελληνικά ομόλογα τα οποία απλά χάθηκαν με το
κούρεμα της Ελλάδας. Έστω και αν η κυβέρνηση Χριστόφια αντιμετώπιζε τη Ρωσία ως έναν δυνητικό
στρατηγικό εταίρο, η αίτηση για δεύτερο δάνειο για την κάλυψη των ελλειμμάτων αλλά και την αποφυγή
των επακόλουθων πιέσεων από ΕΕ και ΔΝΤ, εκκρεμεί ακόμα, αφήνοντας εκτεθειμένη την Κυπριακή
κυβέρνηση και δείχνοντας το μονόδρομο της Κομισιόν.
Η αρχική εκτίμηση για τα δάνεια που θα χρειαζόταν η Κύπρος ήταν γύρω στα 4 εκατομμύρια
ευρώ μόνο για τη στήριξη των τραπεζών. Χρήματα τα οποία η κυπριακή κυβέρνηση προσπάθησε να τα
εξασφαλίσει από την Ρωσία ή την Κίνα , εγχείρημα το οποίο απέτυχε. Το μνημόνιο για την Κύπρο πια,
έστω και αν ακόμα δεν έχει υπογραφεί, έστω και αν ο Χριστόφιας αρνείται να υπογράψει δάνειο το οποίο
δεν είναι βιώσιμο, είναι για την Κύπρο μια πραγματικότητα. Τώρα τη στιγμή που γράφονται αυτές οι
γραμμές το πακέτο στήριξης υπολογίζεται να είναι στα 13 δις ευρώ με το δημόσιο χρέος να ανέρχεται
στο 150% του ΑΕΠ μέχρι το 2014. Οι τελικοί αριθμοί που ακούγονται αποδεικνύουν πως στόχος για την
Τρόικα είναι να οδηγήσει το νησί σε καθεστώς οικονομικής και πολιτικής υποτέλειας προς τους

ΠΕΟ τώρα πια αμφισβητεί μέσα στις συνελεύσεις του. το οκτάωρο και λοιπές κατακτήσεις όχι μόνο δε θα επεκταθούν αλλά θα πάνε χρόνια πίσω θυμίζοντας μια Κύπρο του ‘74. Όχι στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου. αντί για κατακρεούργηση των εργατικών δικαιωμάτων * Κρατικοποίηση των φυσικών πόρων χωρίς αποζημίωση με εργατικό έλεγχο *Δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας. Το ψαλίδισμα σε κεκτημένα και ωφελήματα είναι αναμφίβολο και σύμφωνα με τις εισηγήσεις της Τρόικας αναμένεται να αλλάξουν την καθημερινότητα. τις συντάξεις και τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. το 1% δηλαδή του ΑΕΠ της χώρας! Θύματα αυτού του κυνηγητού χρημάτων θα είναι και πάλι η εργατική τάξη. Αυθόρμητα ξεσπάσματα εργαζομένων οι οποίοι μπουκάρουν στα υπουργεία ή μονοήμερες απεργίες ξεχωριστά σε κάθε εργασιακό χώρο δείχνουν την αδήριτη ανάγκη το διασπασμένο εργατικό κίνημα να διώξει αυτούς που τώρα τον εκπροσωπούν μέσα στους εργασιακούς του χώρους. Δουλειά για όλους . τη καταλήστευση και το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου. Τα δάνεια θα αποτελέσουν θηλιά στο λαιμό του Κυπριακού λαού όπως αποτέλεσαν και για τον ελληνικό λαό τον οποίο οδηγούν στην καταστροφή. το μόνο που θα καταφέρουν είναι να αυξάνει συνεχώς το χρέος. Αυξήσεις στους μισθούς. Η Κυβέρνηση θα πρέπει να επιδοθεί σε ένα κυνήγι εσόδων και περικοπών και μέσα στους επόμενους 15 μήνες να πετύχει τους στόχους που θέτουν οι δανειστές. να ακυρώσει οποιαδήποτε αναπτυξιακή πολιτική του κράτους και θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στη δραματική πτώση του βιοτικού επιπέδου της εργατικής τάξης και των μικρομεσαίων στρωμάτων.τοκογλύφους δανειστές της. Να χάσουν τα κεφάλαιά τους οι εγχώριοι και διεθνείς τοκογλύφοι αντί να ληστευθεί η εργατική τάξη και τα εργαζόμενα στρώματα για να πληρωθούν οι απαιτήσεις των καπιταλιστών *Κρατικοποίηση των μεγάλων επιχειρήσεων και των τραπεζών χωρίς αποζημίωση με εργατικό έλεγχο. * Έξοδος από την ΟΝΕ με επιστροφή σε εθνικό νόμισμα. Με τα σημερινά οικονομικά και δημοσιονομικά δεδομένα. η οποία θα βιώσει μια πρωτόγνωρη επίθεση στους μισθούς και στις συντάξεις και κεκτημένα όπως η Αυτόματη Τιμαριθμική Αύξηση (ΑΤΑ). Η εργατική απάντηση στην κρίση πρέπει να έρθει δυναμικά και να οργανωθεί μια παγκύπρια απεργία διαρκείας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα με αιτήματα όπως : *Όχι στην υπογραφή του μνημονίου * Μονομερής διαγραφή του χρέους εκτός αυτού προς τα ασφαλιστικά ταμεία. μέσα στους εργασιακούς χώρους αυτούς οι οποίοι μένουν ατάραχοι μπροστά στην Τροϊκανή λαίλαπα. * Απαγόρευση των απολύσεων . *Κάτω τα χέρια από τους ημικρατικούς οργανισμούς. Δεν έχουμε αυταπάτες πως το ΑΚΕΛ είναι ένα κόμμα σοσιαλδημοκρατικό παρά το ότι μέλη αυτού μέχρι και το πρώην γενικό Γραμματέα του Δημήτρη Χριστόφια επικαλούνται συχνά πυκνά την κομμουνιστική τους "ταυτότητα" ισοπεδώνοντας κάθε έννοια και κάθε ορισμό. Απαλλοτρίωση της ιδιοκτησίας των καπιταλιστών. και την πολιτική που μας βάζουν να ακολουθήσουμε ξένη και Κυπριακή αστική τάξη. Τα μέτρα εξοικονόμησης ανέρχονται στα 175 εκατομμύρια ευρώ. τους μισθούς. Η δεξιά πολιτική του ΑΚΕΛ και η σύνδεση του με την αστική τάξη είναι αδιαμφισβήτητη και έδειξε τα όρια μιας ούτω καλούμενης «αριστερής κυβέρνησης» η οποία κοροϊδεύει το λαό πως μπορεί να διαπραγματευτεί καλύτερους όρους μνημονίου και να συνομιλήσει με τους εκτελεστές του. Στη Κύπρο το καζάνι σιγοβράζει και ο κόσμος που χρόνια άφηνε συντεχνιακούς και εργατοπατέρες να μιλούν για αυτόν είτε προέρχονταν από τη δεξιά συντεχνία ΣΕΚ είτε την «αριστερή» συντεχνία του Ακελ.

Η εργατική τάξη. πρόταση εξουσίας. Θα αξιοποιήσει και θα αναπτύξει παραγωγικά σε όφελος του λαού τον πλούτο της χώρας -έξω από την ΕΕ από τους περιορισμούς της. Μια τέτοια κυβέρνηση μπορεί να είναι μόνο μια εργατική κυβέρνηση. που συμπυκνώνεται στο σύνθημα της εργατικής κυβέρνησης η οποία θα αποτελούσε το πρώτο βήμα της σοσιαλιστικής επανάστασης στην Κύπρο. . θα δώσει δουλειά με δικαιώματα σε όλους. οι άνεργοι. δηλαδή το πρώτο βήμα για την εγκαθίδρυση της εργατικής εξουσίας. θα διαγράψει το δημόσιο χρέος και μαζί και τα χρέη των εργατικών νοικοκυριών. θα ικανοποιήσει τα αιτήματα του εργατικού και λαϊκού κινήματος και θα διαλύσει τις φασιστικές και ναζιστικές οργανώσεις. οι άνεργοι. με τα παραπάνω αιτήματα για την άμεση ανάδειξη μιας δικής τους κυβέρνησης η οποία στηριγμένη σε αυτούς.θα εκδιώξει την Τρόικα. οι επαγγελματίες που καταστρέφονται και γίνονται εργάτες. Τονίζουμε ότι μόνο με επανάσταση μπορεί να υλοποιηθεί μια ολοκληρωμένη πολιτική σε όφελος της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. της δικτατορίας του προλεταριάτου. θα κρατικοποιήσει χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο τις τράπεζες και τις μεγάλες επιχειρήσεις. θα ανατρέψει τους κυβερνώντες. η νεολαία. έχουν συμφέρον να παλέψουν με όπλο τη γενική πολιτική απεργία. τους αντεργατικούς νόμους και τα μνημόνια. Με το μεταβατικό πρόγραμμα κατατίθεται συγκεκριμένη πολιτική πρόταση εξόδου από την παρούσα κρίση.