You are on page 1of 2

Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών Μηνός Αυγούστου

 Κάθε Σάββατο και Κυριακή: Όρθρος και Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ. 
Κατά το Εσπέρας της παραμονής Θείας Λειτουργίας, η Ακολουθία του Εσπερινού
στις 6:00 μ.μ. 
Καθημερινώς στις 6:00 μ.μ. θα τελούνται εναλλάξ ο Μικρός και ο Μεγάλος
Παρακλητικός Κανόνας προς την Υπεραγία Θεοτόκο, εκτός από Σάββατο εσπέρας
και από την παραμονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.

*Τρίτη 6 Αυγούστου, εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος: Θεία Λειτουργία στις
7:00 π.μ.
*Πέμπτη 15 Αυγούστου, εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου: Θεία
Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
*Πέμπτη 23 Αυγούστου, Απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου: Θεία Λειτουργία στις
7:00 π.μ.
*Πέμπτη 29 Αυγούστου, εορτή της Αποτομής της Τιμίας Κεφαλής του Ιωάννου του
Βαπτιστού: Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
*Παρασκευή 30 Αυγούστου, εορτή του Αγ. Αλεξάνδρου: Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
Σάββατο 24 Αυγούστου: Ιερά Πανήγυρις της Ανακομιδής του λειψάνου του
Αγίου Διονυσίου, Αρχιεπισκόπου Αιγίνης, του εν Ζακύνθω
*Την Παρασκευή 23 Αυγούστου θα τελεσθεί Μέγας και Πανηγυρικός Εσπερινός,
χοροστατούντος του Σεβ. Ποιμενάρχου μας Μητροπολίτου Ιλίου, Αχαρνών και
Πετρουπόλεως κ.κ. Αθηναγόρα, στις 7:00 μ.μ.
*Το Σάββατο 24 Αυγούστου θα τελεσθεί Όρθρος και στη συνέχεια Πανηγυρική
Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του Θεοφ. Επισκόπου Αβύδου κ.κ.
Κυρίλλου στις 7:00 π.μ.
*Ο Ιερός Ναός παραμένει ανοιχτός καθημερινά από τις 9:00 π.μ. μέχρι τις 12:00 μ.μ. και
από τις 5:00 μ.μ. μέχρι τις 7:00 μ.μ.
*Ο Ιερός Ναός βρίσκεται στην Οδό Αετόπετρας 19, Τ.Κ. 13122 – Ίλιον
*Τηλέφωνο Ναού: 210-2634025
*Τηλέφωνα Ιερέων:
π. Γεώργιος Κορρές: 6937-270622
π. Συμεών Αυγουστάκης: 6975-517775

*Το παρόν έντυπο εκδίδεται υπό την πνευματική καθοδήγηση του Σεβ. Μητροπολίτου
Ιλίου, Αχαρνών, και Πετρουπόλεως κ.κ. Αθηναγόρα, και με τη συντακτική ευθύνη του
Εφημερίου της Ενορίας Αρχιμ. Συμεών Αυγουστάκη.

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
Μηνιαία έντυπη έκδοση της Ενορίας Αγίου Διονυσίου Ιλίου
Τεύχος 6ο, Αύγουστος 2013

Ο Μικρός και ο Μεγάλος Παρακλητικός
Κανόνας
Το πρώτο δεκαπενθήμερο του μηνός Αυγούστου το έχει αφιερώσει η
Εκκλησία μας να τιμάει ιδιαιτέρως την Κοιμήση και τη Μετάσταση της Θεοτόκου
προς τους Ουρανούς. Τις ημέρες, λοιπόν, αυτές του Δεκαπενταύγουστου ο Λαός
του Θεού πέραν της νηστείας που έχει οριστεί να τελείται, καλείται από την
Εκκλησία μας κάθε απόγευμα στους Ναούς, προκειμένου να παρακολουθήσει το
Μικρό και το Μεγάλο Παρακλητικό Κανόνα εναλλάξ.

Η Ακολουθία του Μικρού και του Μεγάλου Παρακλητικού Κανόνα είναι
μία από τις πιο λαοφιλείς Ακολουθίες της Εκκλησίας μας. Αυτό διαφαίνεται στο
ότι οι Πιστοί γνωρίζουν σχεδόν επί στήθους τους ύμνους της Μικρής
Παρακλήσεως και στο ότι τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα ψάλλεται η
Μικρή Παράκληση στις περισσότερες Ενορίες με πολύ μεγάλη συμμετοχή. Είναι
αποτέλεσμα, βέβαια, αυτό της μεγάλης αγάπης που τρέφει ο Ελληνορθόδοξος
στην Παναγία μας.
Ο Μικρός και ο Μεγάλος Παρακλητικός Κανόνας είναι και οι δύο ίσοι σε
αριθμό τροπαρίων, όμως τα τροπάρια του Μεγάλου Παρακλητικού Κανόνα είναι
εμφανώς εκτενέστερα. Και, όπως αναφέρει ο Μεγάλος Λειτουργειολόγος
Ιωάννης Φουντούλης, το επίθετο «Μέγας» δεν δόθηκε για την έκταση των
Τροπαρίων, αλλά για τη μεγαλοπρέπεια και για τον πανηγυρικό τρόπο που
ψάλλονται τα Εξαποστειλάρια, τα οποία συνοδεύουν το Μεγάλο Παρακλητικό
Κανόνα: «Απόστολοι εκ περάτων, συναθροισθέντες ενθάθε, Γεσθημανή τω
χωρίω, κηδεύσατέ μου το σώμα, και συ Υιέ και Θεέ μου, παράλαβέ μου το
πνεύμα.» Στα νεώτερα χρόνια της αταξίας έχουν παρεισφρήσει, δυστυχώς, τα εν
λόγω Εξαποστειλάρια και στη Μικρή Παράκληση.
Ο παλαιότερος εκ των δύο Παρακλητικών Κανόνων είναι ο Μικρός. Ο
Μικρός Παρακλητικός Κανόνας αποδίδεται από ορισμένους να έχει συνταχθεί
από το Μοναχό Θεοστήρικτο, ο οποίος έζησε τον ένατο αιώνα, ενώ κάποιοι
άλλοι πιστεύουν ότι είναι έργο του Μητροπολίτου Νικαίας Θεοφάνη του
Ομολογητή του Γραπτού, ο οποίος έζησε τον ίδιο αιώνα, ενώ πολλοί άλλοι
αποδίδουν τον Κανόνα αυτόν στον Άγιο Ιωάννη το Δαμασκηνό. Όμως, ο Μεγάλος
Παρακλητικός Κανόνας συντάχθηκε από το Θεόδωρο Β΄ Δούκα Λάσκαρη, Κεφαλή
της Αυτοκρατορίας της Νικαίας, που ιδρύθηκε μετά την Άλωση της Κων/πόλεως
από τους Φράγκους. Ο χρόνος που γράφτηκε ο Μέγας Κανόνας αυτός είναι ο
13ος αιώνας, και συγκεκριμένα το διάστημα μεταξύ των ετών 1204-1258, όταν
έζησε ο ποιητής του Θεόδωρος Β΄ Λάσκαρης.
Στις 25 Ιουλίου 1261, ο Αλέξιος Στρατηγόπουλος καταλαμβάνει την
Κων/πολη για λογαριασμό του Αυτοκράτορα της Νικαίας Μιχαήλ Η΄
Παλαιολόγου, τερματίζοντας έτσι τη λατινική κατάληψη και κατοχή της 4ης
Σταυροφορίας του 1204. Η απελευθέρωση της Πόλης από τους κατακτητές της
Σταυροφορίας χαρακτηρίστηκε αμέσως ως θαυματουργική παρέμβαση της
Θεοτόκου. Ο Αυτοκράτορας, για να τιμήσει την Παναγία για το θαύμα της,
αποφάσισε να ηγηθεί θρησκευτικής πομπής και να εισέλθει στην Πόλη κατά τις
εορταστικές εκδηλώσεις του Δεκαπενταύγουστου. Μεταξύ 25 Ιουλίου και 15
Αυγούστου, πολλές ευχαριστήριες ακολουθίες πραγματοποιούνταν στην
Κων/πόλη, μεταξύ αυτών και ο Κανόνας του Θεοδώρου Λασκάρεως, ήτοι ο
σημερινός μας Μεγάλος Παρακλητικός Κανόνας.

Την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου του 1261 ακούμε για πρώτη φορά
να ψάλλεται ο Μεγάλος Παρακλητικός Κανόνας προς την Υπεραγία Θεοτόκο. Και
λόγω του μεγάλου μίσους που υπήρχε μεταξύ των δύο βασιλικών δυναστειών,
αφενός του Θεοδώρου Λασκάρεως και αφετέρου του Μιχαήλ Παλαιολόγου,
ήρθε σε χρήση ο Κανόνας προς την Υπεραγία Θεοτόκο που είχε συντάξει ο
Θεοφάνης ο Γραπτός. Πρόκειται για το μετέπειτα Μικρό Παρακλητικό Κανόνα. Ο
Μεγάλος Παρακλητικός Κανόνας παρέμεινε σε χρήση μόνον κατά τον
Δεκαπενταύγουστο, αφού ήταν στενά συνδεδεμένος με τη μνήμη του
Θεοδώρου, ενώ βαθμιαία άρχισε να εναλλάσσεται με το Μικρό, ο οποίος
διαδόθηκε ευρέως και ψαλλόταν ολόκληρο το χρόνο. Δεν γνωρίζουμε πότε
ακριβώς καθιερώθηκε η εναλλακτική χρήση των δύο Παρακλήσεων κατά το
Δεκαπενταύγουστο.
Η Μικρή και η Μεγάλη Παράκληση, όπως λέει ο απλός λαός του Θεού,
έχει ικετευτικό περιεχόμενο: «Ικετεύω, Παρθένε, τον ψυχικόν τάραχον…», οπότε
ο Πιστός αιτείται στο Πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου τα δίκαια ζητήματά του,
και της ζητάει σωματική και ψυχική υγεία. Με την επίκληση προς την Υπεραγία
Θεοτόκο, ο άνθρωπος νοιώθει σιγουριά και ασφάλεια, μπορεί να ελπίζει και να
αντιμετωπίζει τα προβλήματα της ζωής διαφορετικά: «Η ελπίδα και στήριγμα,
και της σωτηρίας τείχος ακράδαντον…».
Η Ακολουθία του Μικρού και του Μεγάλου Παρακλητικού Κανόνα προς
την Υπεραγία Θεοτόκο, τελείται καθημερινά τις ημέρες του Δεκαπενταύγουστου
σε όλους τους Ελληνορθόδοξους Ναούς. Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει χρέος να
εισέρχεται και να παρακολουθεί τις ακολουθίες αυτές, να εναποθέτει στο
Πρόσωπο της Παναγίας τα προβλήματά του, να ελπίζει μόνο σε αυτήν για
οποιαδήποτε πρόοδο, και όχι να καταφεύγει σε ψεύτικα είδωλα ή να
παρασύρεται από τις Σειρήνες του καταναλωτισμού και του υλισμού.
Παρατηρείται, επίσης, να στέλνουμε εκπροσώπους στις ιερές και
όμορφες αυτές Ακολουθίες μονάχα δίνοντας τα ονόματά μας, προκειμένου να
δεηθεί ο Ιερέας προς την Υπεραγία Θεοτόκο για σωματική και ψυχική υγεία.
Αυτό δεν έχει νόημα, διότι η Μητέρα Παναγία ζητάει και τη φυσική μας
παρουσία, εφόσον μας το επιτρέπουν οι ανάλογες συνθήκες, ώστε να την
παρακαλέσουμε εμείς οι ίδιοι για βοήθεια.
Όταν στηρίξουμε την ύπαρξη της ζωής μας στην Παναγία μας και κράζει
η ψυχή μας: «Προστασίαν και σκέπην, ζωής εμής τίθημι, Σε, Θεογεννήτορ,
Παρθένε, συ με Κυβέρνησον…», τότε η ζωή μας θα αλλάξει πραγματικά και θα
νιώθουμε τη χάρη και το έλεος του Θεού.