You are on page 1of 61

Breaking the Gem (A Sequel of How to Dethrone A Prince) Chapter 1 2 years ++ later London, Great Britain Hey dear,

I looked at the person talking. Look at this. Theres an auction of jewellery and look at what theyve got? A diamo nd and emerald bracelet and guess how much is the initial bid. A fcking $750,000 .00 Who else would buy that kind of jewellery? I looked at the paper that person is holding. Sumikip bigla ang heart ko. Thats the bracelet Enzo gave me. I left it on his bed before I left. So he sold it. Maybe thats an heirloom and an antiq ue and the gems cost that much. You know how much they treasure antiques nowaday s. I gave back the paper and continued packing my clothes. Its been 2 years. Afte r I left Amsterdam, I went to Egypt, then Spain, US and Singapore. Yes Im running away. I never stayed in one place for the fear that he might find me. But I got tired and settled here in London. Yah! Like the one Rose i dont know her famil y name throw in the middle of the ocean. If I were in her shoes I wouldnt dare th row it. Oh! Would you like me to help you pack? By the way I forgot to introduce her. Shes Jeannie, a friend and we share the apartment. Shes nice and understandi ng. Just like Nica way back in the Philippines. I missed her and Ron. I miss the school, our friends. I miss my family, I miss my apartment, I miss.him. Until no w, I havent moved on. Not even a bit. I still miss him. I know Im pathetic. Leavin g him and then missing him. How pathetic. Nope. I bring only some of my clothes. Ill not bring my other stuffs. You can have it. Really? Youre not kidding? She re ally sound delighted of me leaving her almost everything. Yeah! Yeah! Im sure. Y ou can even have it auctioned or a garage sale perhaps? I smiled at her. Are you kidding me? Garage sale for a channel bag, A louie vuitton purse? And she sudde nly frowned Im gonna miss you Era. Are you sure you wanted to go back to the Phil ippines? You seem fine here and besides Jean I wanted to spend time with my famil y. Its time for me to go home. And she suddenly got teary eyed and hugged me. I h ugged her back.

I really gonna miss you Era. Always open your skype, your ym and everything. Upd ate me. Ill get in touch with you whenever I can. And take good care of yourself. Dont work too hard. Just take it easy. Take your vitamins regularly. Exercise. E at a lot and be happy! Okay! Jeannie.. you sound an awful lot like a search engi ne for healthy living. Once Jeannie starts talking she never stops. Is that Davi d coming with you? She asks me with a malicious tone in her voice. He said he wi ll. I started zipping my suitcase and re checking my bag for the documents I nee ded. He better come with you if not If not what? Hell regret it. Hell end up with m e. And she laughed. Jeannie have a major crush on David. David is another friend of mine. Youll met him soon. Ding dong Ill get it. That must be my David love. Fi nished what youre doing and dont forget the things that I gave you. Ill never forgi ve you if youre going to forget all those. But its heavy. I shouted after her whi le shes running towards the door. She ignored me. Hey David. And she give him a k iss in the cheek which made David blush. David will be the one to carry it. Arent you Dave? Carry what? David asked puzzled. The things I gave her. She doesnt wan t to bring it. She pouted. Dont worry about it. And he winked at Jeannie which ma de Jeannie turn to crimson. By the way, before I forgot. He is David. My friend. One of the few people I met along the way when Im just new here. David is half B ritish, 1/4 Korean and 1/4 Filipino. His mother is Half Korean, half Filipino. S o maybe thats it. Youll know about him more in the near future. Youre ready now Bab e? Babe, yeah! Thats what he calls me. Anyone whove heard and seen us might think that were together but were not. Really, were just friends. We cant be together wh en all along I havent moved on from my past. I dont want to use

him. Yeaaaahh, I guess? I smiled at him uncertainty is evident in my voice. Fran kly, Im quite nervous because I dont know what awaits me. He patted my shoulder. Y ou can do it. You are brave. Jeannie, we better get going before someone here ch anges her mind. And he picked up my suitcase and loaded it in the car. Before I went out of the apartment I sighed deeply. Philippines, Im coming home! Chapter 2 Ding dong! Sino ba yung nagdodoorbel na ang aga aga nang iistorbo? Its only 7AM a t may jetlag pa ako. Andito na kami ngayon sa Philippines and I stayed at Lailas condo. Buti na lang na assign siya sa states for 3 months kaya dito muna ako mag stay. Wala na kasi yung apartment ko. I sold it 2 years ago. Anyway, baka maini p na yung nagdodoorbell kaya I went out of my room and checked kung sino ang nam bubulabog at this hour and wala nang iba kundi si David. Good morning. He smiled at me pagkabukas ko ng pinto Oh! David pala is staying at the condo beside Lail as condo. In short were neighbors now. Isnt it great? I raised my eyebrow at him. W hat are you doing here this early? Well, Babe, Can I eat breakfast here? I dont h ave anything to eat at my condo. Can you spare me some of your foods? Sabi niyan g nagpapacute pa sa akin. How could you say no kung ganyan kagwapo ang bubulabog sayo sa umaga? Sure no problem. Tapos pinapunta ko na siya sa dining. Dave, can you please put the foods in the microwave. Yun na lang kakainin natin. Di pa ako nakapagluto kakagising ko lang din eh. Feel at home. Ok. And then dumiretso na ako sa room ko to fix myself. Naligo na din ako kasi nakakahiya na si David ay m abangong mabango na samantalang ako amoy bedsheet. Hehehe. So what are your plan s for today? He asked habang kumakain na kami. Im going to enroll. Late enrollee. I beamed at him. How about you? I can accompany you to school and then Ill go wh ereever you will go.

Cmon Dave, youre not my guard. You dont have to accompany me at school. But I insis t Babe. No. Do whatever youre supposed to do and stop babysitting me. But youre my baby. Not today please I give him my puppy look. Okay! Okay Fine!. I wont accompan y you but Ill drive you there and Ill fetch you when youre done. Im going to check t he clinic. Did I mention that David is a doctor? Well, he is. So kumain na kami and then sabay na kaming umalis. And true enough hinatid niya ako sa STU kung sa an ako mag eenroll. Hay naku, kung hindi ako pinilit ni Mom hindi talaga ako mag eenroll. I just dont want to waste my time sa school. Anyway nakarating na ako s a STU and I process my enrollment. Medyo tiring nga lang so pumunta ako sa cafet eria para kumain na din. Its already 11Am so siguro tama na maglunch na ako. Tapo s naman na akong magenroll. Some people are looking at me maybe because Im a new face here or some may have recognize me kahit nakashades ako and my hair is aubu rn and its shorter. I looked around STU. Same building, halos walang nagbago aft er 2 years. I recognized some of the faces but hindi ko sila kilala. How I wish that sana I have exerted some effort to get to know them. I miss this school. I felt a little thud sa heart ko while reminiscing the memories 2 years ago. This school have been a witness sa mga pinagdaanan ko. My first embarassment, my firs t kiss, my first love and my first heartbreak. Medyo nag init ang mata ko sa mga memories and I shoved it back. This is not the right time to be emotional. Ring gggg.ringgggg I took my phone and answered the call. Hey Dave! Babe, are you done ? Susunduin na ba kita? Yes Im done. Im currently eating. Nagutom ako eh. How abou t you? How was you clin I was shocked nung may binagsak na libro sa table where Im eating. Dave just a sec. I believe youre sitting at my spot! The person said angri ly. Nafeel ko ang biglang

pagsikip ng dibdib ko at ang biglang pagbilis ng tibok ng puso ko. I slowly look ed up at the person who spoke and I cant believe at what Im seeing. Oh my Gahd! Th is cant be happening! Chapter 3 Oh my God! Tell me this isnt happening. Tell me Im just hallucinating and Im just i magining things. I cant control my heartbeat. Every second that passed lalong bum ibilis ang tibok nito. I looked at the guy who spoke. I looked at him and memori zed his features. Mabuti na lang nakashade ako. Hindi niya nakikita ang mga mata ko. Hindi niya nakikita na may namumuo nang luha. Nakikilala pa kaya niya ako? I tried to calm myself just to lessen the palpitation of my heart. Baka kasi nar irinig niya but to no avail. Ang bilis bilis pa din ng tibok ng puso ko. Hindi a ko makapagsalita. I just looked at him. Really looked at him. He still have that captivating green eyes, that pink kissable lips, and matangos na ilong, the bro wn almost blond hair. He is still Enzo. The guy that I loved and minamahal ko ha nggang ngayon. They guy who loved me unconditionally. Ang lalaking iniwan at sin aktan ko. What now? Ano ngayon ang gagawin ko? Will I run away? Again? Ano ang s asabihin ko? This is all so sudden na hindi ko alam ang gagawin ko. I didnt expec t na andito pa rin siya sa school. Dapat nakagraduate na siya or better dapat do on na siya nagaral sa Amsterdan or anywhere in Europe. He should be ruling his c ountry and not studying here in STU. I took a deep breath twice and tried hard n a alisin ang tingin ko sa kanya. This is stupid. Siguro hindi naman niya na ako nakilala. Maybe he had forgotten me. I focused my eyes on my plate. Anywhere but him. I fumbled for my bag and my envelope and stood up. Humawak pa ako sa table kasi feeling ko matutumba ako anytime. My knees wobbled. I cant seem to steady m yself. Nasosuffocate ako sa presence niya. He still have the same effect on me o r mas lumala pa kasi I wanted so much to hug him. Or kahit hawakan man lang ang kamay niya, or sana makita ko man lang na ngumiti siya. For what Era?

What do you expect? Do you expect that he will welcome you with open arms sa pag babalik mo? After mo siyang iwanan? After mo siyang saktan? Masyado ka naman ata ng assuming niyan? Right! Dapat hindi na ako nageexpect ng mga ganyang bagay or better yet I shouldnt feel this way. What Im feeling right now and what Im thinking right now are utterly stupid. I shouldnt act this way. Im sorry. Was all I could say. Im sorry. After everything Im sorry. How pathetic of you Emerald Cardenas. Pa thetic fool. I turned my back bago pa tumulo ang luha ko. I turned my back befor e I made a stupid mistake of hugging him. God, it hurts. It hurts so much seeing him after all these years. Seeing him and not doing anything. I guess, he didnt recognized me at all. Maybe he even have forgotten my face. I didnt see any signs that he recognized me. Dapat ba akong magpasalamat na di niya ako nakilala? Per o bakit ako nasasaktan na di niya ako nakilala? I took a step away from him. On my second step tumulo and luha ko. I was about to run when somebody stopped me b y grabbing my arm. Hindi ako lumingon kasi alam ko kung sino yun. Where do you t hink youre going!? And my breathing stopped. Chapter 4 Where do you think youre going? And my breathing stopped. Napatingin ako sa nagsa lita. Nagkatitigan kami. Recognition is written all over his face. Nakilala niya ako. Even with the short dyed hair, and with the shades nakilala pa rin niya ak o. Bakit ba kasi dito ako ulit nag enroll? But then sino ang mag aakala na andit o pa siya? Matagal kaming nagkakatitigan. Walang gustong sumuko. Ako gusto kong titigan siya. I wanted to memorize his features, every line and every expression . Nagkatitigan kami hanggang sa ako ang sumuko. I tried na alisin ang kamay niya na nakahawak sa braso ko pero hindi niya ito binitiwan. Instead, he tightened h is grip on my arms. Running away again? He gritted his teeth. Let me go! Pinipilit kong alisin ang hawak niya sa braso ko. Shoot! Magpapasa it o. And people are now staring at us. Making a scene is the last thing on my mind . Never again! At lalo niyang hinigpitan ang hawak sa braso ko.

I gave him a stern look and tried hard to suppress my heartbeat na sobrang lakas at sobrang bilis. Then I look at him seriously.Mister, I dont know you. You may have mistaken me for someone!Sana maniwala siya. Try Again. And he dragged me ou t of the cafeteria papuntang parking. Where are you taking me? Hindi siya sumago t. Hinahatak pa din niya ako. I tried not to be hysterical para hindi kami masya dong pansinin ng mga taong nadadaanan namin. Pero wala pa rin kasi mapapansin ka talaga pag si Enzo ang kasama mo. I said where are you taking me? Can I panic n ow? Sabi nga ni Ron sa Harry Potter. Papasok na kasi kami sa parking at wala nan g tao. Nung nasa harap na kami ng isang Lambhorgini which I believe kotse niya. Enzo! I said, where are you taking me? So kilala mo na ako ngayon? he said. Mock ery in his tone. Yumuko ako. Oo nga naman napaka mapagkunwari ako. Bakit nga ba ako nagpretend na hindi ko siya kilala? In the first place pa lang alam ko na ka hit nakatalikod ako kilala niya ako. The same sa akin na kahit di ko pa siya nak ikita alam kong papalapit na siya kasi bumibilis ang tibok ng heart ko. Get in. He said after niyang mabuksan ang passenger door. Ayokong sumama sayo. I SAID GET IN! He shouted. At napatalon ako sa pagsigaw niya. Sa totoo lang nanginginig ak o. I am frightened sa gagawin niya sa akin. Ngayong nagkita na kami I dont know k ung ano ang gagawin niya. Only Enzo could frighten me like this. At dahil wala n a rin akong magawa pumasok na ako sa kotse niya. I remember those days na magkas ama kami sa iisang kotse. I missed those days na nagdadrive lang kami kung saan saan not caring kung magkano man ang gas na magastos namin., kakain kami kung sa an kami dadatnan ng gutom. Ngayon magkasama na naman kami sa iisang kotse but th e circumstances of us being together is different. Way different from those swee t days na kami pa. We went out of the parking and out of school. Pinaharurot niy a ang kotse. Buti na lang nakasanayan ko na ang magseatbelt. Kasi kung hindi bak a kanina pa ako nakasubsob sa dashboard ng kotse niya. Hindi kami nag uusap. Nag dadrive lang siya. I dont want to ask him kung saan niya ako dadalhin. I just wan t to treasure this moment na magkasama kami. Treasure this moment and pretend na kami pa but this time hindi nga lang niya hinahawakan ang kamay ko. Hindi ko na pigilan ang luha ko nung maalala ko ang dati. If only.I didntIf only he wasnt a prin ce. I prevent myself from sobbing. Hinayaan ko lang na tumulo ang mga luha kO.

Tapos bigla siyang nagbrake. Muntik na talaga akong napasubsob. Salamat sa seatb elt. What are those tears for? Tapos hinampas niya ang manibela. After more than 2 years luha ang ihaharap mo sa akin Era? Hindi ako tumingin. [Stop acting! and stop that crap! You should congratulate yourself.Youve succeeded, Ive become your toy. Napaglaruan mo ako. Are you happy now? I didnt answer simply because I dont know what to say. Am I happy now? Why did you return? Wala ka nang mapaglaruan s a lugar na pinanggalingan mo? What do you want now? The B!tch isnt contented with the pain youve brought me, you wanted to do it all over again? Hinawakan niya an g dalawa kong shoulder and shook me. Ano ba! Nasasaktan ako. Nasasaktan ka ngayo n? Bakit ako ba hindi mo sinaktan? You dont know what youve done Era! Mas matindi pa sa sakit na nararamdaman mo ngayon ang ginawa mo sa akin! Ngayon masaya ka na b!tch? Slap! Oo sinampal ko siya. Just to shut him up. Bakit Enzo, Sa tingin mo ikaw lang ang nasaktan? Sa tingin mo gusto ko ang ginawa ko? I was crying now. Wala na akong pakialam kung nakikita niya na umiiyak ako. I just want na ilabas ang nararamdaman ko na tinago ko for more than 2 years. Do you think Im happy wit h what Ive done? I cant see any reason bakit hindi ka maging masaya Era. Youve succ eeded in your project B!tch Extraordinaire. And he smirked.Was it fun playing wi th the Prince Era? Papalapit siya sa akin. I can see mockery in his eyes. Was it fun dethroning me? I gasped sa sinabi niya. So hed read my blog. I now regret ba kit hindi ko dinelete yun. I was about to say something nung bigla niya akong ki nabig and kissed me. All my protest was lost. How I miss his kisses, his hugs, a nd everything in him. I am starting to get lost again. I am again drowning and i ts as if those 2 years were irrelevant. Ang importante lang ay ang ngayon. I am n ow kissing him back. To hell with all his questions, with all the misunderstandi ng. The important thing is magkasama kami ngayon. I put my arms around his neck urging him to go deeper with his kisses. I was so lost nang bigla siyang tumigil sa paghalik sa akin. Then he looked into my eyes. My kisses still have the same effect on you Era and I must admit masarap ka pa rin. And he smirked.But too ba d, I wouldnt fall on your tricks again B!tch!

With that, natauhan ako. I pushed him away and slapped him. Yes, PRINCE ENZO, I tried to stop the tears from falling. I cannot afford to let him see it. At leas t I can save a little of my pride. I believe your smarter now para magfall sa mg a tricks ko. You wouldnt be a prince for nothing right? Youre smarter now and more cunning. But at least leave a little space for gratitude. His brows furrowed. A little gratitude for the b!tch whove sacrificed her love and her future for your crown, you @sshole! And I went out of his car and slammed the door. Chapter 5 Pagkalabas ko ng kotse ni Enzo tumakbo ako kung saan saan hanggang sa nakarating ako sa may maliit na park. Umiyak ako ng umiyak hanggang sa wala na akong maiya k. Siguro akala ng iba nasisiraan na ako ng ulo dahil sa ginagawa ko. Maya maya I heard my phone ringing. Dave Darling calling I cleared my throat before I answe r his call baka kasi mahalata niya na umiyak ako. Hello.. Babe, what happened? S usunduin na ba kita sa school? Naputol pala kanina usapan namin. Ahmm Dave, wala na ako sa school nasa park ako. Uuwi na lang ako mag isa. Then I checked for my bags pero hindi ko dala. Shoot! Naiwan ko sa kotse ni Enzo. I changed my mind. Pwede mo bang akong sunduin dito? I then give him the name of the park. After il ang minutes dumating na si Dave. Babe what are you doing in the park? He asked h abang nagdadrive papuntang condo. Namasyal lang. Wow! Ang init namamasyal ka pa huh. You should have told me na mamasyal ka at nasamahan kita. Really Dave you d ont have to accompany me most of the time. Nakakahiya na sayo Babe, he said with so much tenderness in his voice na lalo akong naguilty. Really, I dont consider you a burden. Considering what youve done to me, what Im

doing right now is nothing. Kahit pagsilbihan pa kita buong buhay ko hindi pa ri n yun makakapantay sa ginawa mo sa akin. Dave, I am not asking for a repayment s a ginawa ko before. I did that kasi yun ang tama. And guess what? I believe hind i mo magagawang pagsilbihan ako buong buhay mo. And I smiled at him sheepishly. Shut up! Wag naman pikon. Hahaha. Siguro nagtataka na kayo kung ano ang ginawa k o at bakit ganun tumingin ng utang na loob itong si Dave. Well, kasi nung bago l ang ako sa London nakita ko siya sa may isang alley dun tapos he was being bulli ed by 5 men. Binubugbog siya. At siempre dahil concerned citizen ako tinulungan ko siya. And since then hindi na ako hiniwalayan ng mokong. Pagdating namin sa c ondo inayos na namin ang food binili namin. Babe! Napatigil ako sa paglagay ng f ood sa table when Dave called me. I raised my eyebrow at him. What? Whats that? H e came nearer, took the food from me, put it on the table and took my arm. He th en traced the now blue-violet patch on my arm. The one Enzos holding when he drag ged me. Oh that! Its nothing. I just bumped someone on the park a while ago. You knew how easily I bruised. I gently pulled my arm but he refused to let it go. H e examined it thoroughly. Looks like a hand to me. Who did that to you? I rolled my eyes. Thats the problem of having a doctor for a friend. Cmon Dave! Its nothing . I smiled at him. I am not asking if its nothing or its something Emerald. Im aski ng who did that to you. And now hes seriously mad. Hes really mad when he calls me by my name. Dave.. just forget it. Its nothing. Sumigaw na rin ako. I.I deserve i t ok? So just shut it. You deserve it? Dont tell me you came back here to be bull ied. Who did that to you and Im gonna kick his dumb ass. Dave stay out of it. I sa id clamly. This is nothing. Compared to what I did to him,

this is nothing. Yumuko ako pagkasabi ko nun. Ayokong humarap kay Dave. Ayaw kon g makita niya ang sakit na nararamdaman ko. Babe, hindi kita pipilitin sabihin s a akin kung sino man siya for I believe in time makikilala ko din siya. But what ever is it, andito lang ako for you. Wag na wag ko lang ulit makita or marinig n a sinaktan ka niya kasi ako na talaga makakalaban niya. Thanks so much Dave. Tha nks for being here. And I hug him. Chapter 6 The next day, hinatid ako ni Dave sa school. Umaga ako umalis kasi nga hahanapin ko si Enzo to get my things. Nasa kanya ang bag ko at ang schedules ko. Pero na ikot ko na ata ang buong campus wala akong may nakitang Enzo. Napaupo na lang ak o sa bleachers kasi napapagod na ako. After mga 5 minutes tumayo ulit ako para h anapin si Enzo. Iisang lugar na lang ang hindi ko napuntahan. Ang garden. Pagkap asok ko sa garden I saw Enzo. Enzo making out with another girl. I closed my eye s para hindi makita ang mga bagay na iyon. Parang tinusok ng maraming aspili ang puso ko. Masakit pala makitang may kasama siyang iba. Masakit pala makitang iba ang kahalikan niya. Masakit pala talaga. Hindi ko napigilan ang mga luha ko sa pagpatak. I turned my back on them. Ayokong masaksihan ang mga pangyayari. Ayoko nang masaktan. Ayoko nang umiyak. Napapagod na ako. Babe! I looked up to see Da ve holding a piece of paper. Lumapit siya sa akin then wipe away my tears. Tapos he smiled at me.Kinuha na kita ng schedule mo for today sa registrar. Ito oh. T hen he handed me the piece of paper he is holding. What are you doing here? Baki t andito si Dave? Di ba nakwento mo sa akin kagabi na naiwan mo ang gamit mo pat i schedules mo? So hiningan na lang kita sa registrar and then I got interested sa isang course dito kaya nagenroll na din ako.Nakwento ko na din pala kay Dave regarding kay Enzo. And he winked at me tapos inakbayan ako. Tumingin ako sa pla ce kung saan sila Enzo. And I saw them looking at us. Yung girl mukhang nabitin pa at di man lang sinuklay ang nagusot na buhok while si Enzo mukhang galit na e wan. Siguro nabitin din sa pang iistorbo namin. Tumingin si Dave kung saan ako n akatingin. Were really sorry kung naistorbo namin kayo pare. Babe tara na. Hatid na kita sa room mo. Mamaya mo na kunin ang mga naiwan mong gamit sa naiwanan mo. And he guided me out of the garden.

But before kami makalabas Meet me at the parking at 4pm ibibigay ko sayo ang mga g amit mo.And he stormed out of the garden. Leaving me, Dave and the girl na magul o pa rin ang buhok. 4PM Dali dali akong lumabas ng room at pumunta sa parking lo t. I dont want to keep him waiting. And besides gusto ko rin siyang kausapin. I w anted to settle everything. Ayokong ganito na lang kami. I couldnt stand it. I sa w him na nakasandal sa kotse niya pagdating ko. Nung malapit na ako nagkatingina n lang kami. Again I felt the urge na mayakap siya but I restrain myself. Hindi na pwede. Iba na ang sitwasyon ngayon. Here. He handed me my things. I took it a nd nagkadikit ang kamay namin. Parang may kuryenteng dumaloy nung mag touch ang kamay namin. What are you waiting for? You already have your things. Baka hinihi ntay ka na ng babe mo! He emphasized the word Babe. I . Iwanted to talk with you. I stammered. Bakit ganun? Bakit kinakabahan pa din ako pag nagkaharap kami? Ganu n ba ako kaguilty? About what? Sa lahat lahat. Get in. And binuksan niya ang pas senger door. Tahimik lang kami habang nagdadrive siya. Si Dave kanina pa tumataw ag pero hindi ko sinasagot. Buti na lang nakasilent ang phone ko. Ano ang gusto mong pag usapan natin? He ask coldly. Sobrang lamig that sent shivers throught m y spine. Ang pag alis ko sa Amsterdam. Then yumuko ako. Ayokong tingnan siya. Hi ndi ko kakayanin. Alam ko ang nangyari Era. After you left, hinanap kita and I f ound out about you talking with Bonns and Clayton. And youre right. Maybe I shoul d leave a little space for gratitude. Thank you for the crown. Thank you for pre empting my decision. Sarcasm is very evident in his tone. Hindi ako makapagsali ta. Ano ang sasabihin ko? Im sorry.

Sorry. He said sarcastically. But anyway, thats not the issue. The issue is, you didnt keep your promise. But even that, is not relevant anymore. I dont even care na bumalik ka pa. I dont give a damn. Whatever is your reason for returning is no ne of my business. I also would like to apologize for dragging and hurting you y esterday. I shouldnt have acted like that. Silence. Followed by another silence. Ang lamig. Ang lamig ng pakikitungo niya s a akin. Its as if hes talking to his subordinates. Parang hindi kami magkakilala. Mabuti pa yung ginawa niya kahapon at least nakakita ako ng emosyon. Pero ngayon ? Wala. He didnt show any emotion. Boredom. Nabobored siyang kasama ako. Masakit pala pag indifference ang ipapakita sayo ng taong mahal mo. Mabuti pang saktan k a niya o pagmumurahin ka niya. Mas mabuti pa yun kaysa sa tratuhin ka niyang par ang hindi nageexist. Enzo,.. II.. wanted to say sorry sa ginawa ko. Nabasag ang bo ses ko. Bumalik ako para humingi ng tawad sayo. I wanted you to forgive me I am s o sorry And tumulo ang luha ko. Nagpapakahina na naman ako. Nagpapakahina na nama n ako sa harap niya. Im sorrry. Please sana mapatawad mo ako kung nasaktan man ki ta before. Promise.. Youre forgiven. And he hit the brake. He said without emotio n. As cold as ice. Napatingin ako sa kanya. Hes not looking at me. Then I realize d na andito na pala kami sa condo namin. Hinatid niya ako without me noticing it . He then unlocked the door. A signal na lumabas na ako. I gathered my things an d opened the passenger door. The moment na nakalabas ako ng kotse niya, pinaharu rot niya ang car. Ako, I am left at the lobby crying and. broken. Chapter 7 You know what? The idea of me studying is a total waste of time and utterly nons ense. I said to Dave while I am pacing back and forth sa living room ng condo. H e is sitting at the sofa while munching Nagaraya and watching Discovery Channel. 1 week ago na yung nangyaring paghatid sa akin ni Enzo. Uhuh. He nodded. At last! Thank God! May pumanig din sa akin na hindi talaga ako

dapat nag aaral. You know what? This is really good huh. Yes, It is really a goo d idea. You agree with me right? So I should drop all my subjects now? I looked at him, waiting for his confirmation. Where did you buy these stuffs? What stuff ? These. And he showed me an empty plastic of nagaraya. This is really good. And he opened another plastic. Youre not listening to me all along? I shouted at him .

What were you saying a while ago? He asked innocently. GrrrrrYoure impossible David! B t Seriously Babe, you should ask your Mom regarding that. Aba at nakikinig naman pala. Nagkukunyari lang na hindi. You know what David? Youve got a point. And hi natak ko siya palabas ng condo. Wait! Where are we going? Sabi pa niya while try ing to grab some more bags of Nagaraya. Adik! Adik sa nagaraya. We are going to our house and we are telling Mom that Im quitting school. Why we? Because its your brilliant idea. Cmon Dave! At todo hatak na talaga ako sa kanya. Ok. Ok. You dont have to drag me. For goodness sake Emerald. At ayun nga pumunta kami sa parking at pinagdrive niya ako papunta sa house namin. Kainis kasi pag wala nang kotse. Binenta na kasi ang dati kong kotse. Haysss.. Nang makarating kami sa bahay but i naman andun ang mga tao. Kompleto kasi ang mga kotse Siyempre wala si Laila ka si nga nasa abroad. Mom!!!! Dad!yuhoooo! Im here. Sigaw ko pa nung nasa living ro om na kami. Hey you dont have to shout. Saway sa akin ni Dave. Sisigaw ako kung k elan ko gusto pamamahay namin to. I smiled sheepishly but then nawala ang ngiti ko nung may maalala ako. Deja vu. Yun din ang sinabi ni Enzo

nung dinala ko siya dito sa bahay. Lumabas na sila Mom and Dad at sabay din luma bas si Mark. As usual nagbeso beso lang and I introduce Dave sa kanila. Ok naman sa kanila si Dave pero iba pa din ang level ng pagtanggap nila kay Enzo. Damn! Bakit ko ba kinocompare si Dave kay Enzo? Mom maliligo muna ako huh. Ang init eh . Dave feel at home. Saglit lang ako. At iniwan ko na sila sa living room. After mga 30 minutes nakabihis na ako kaya bumaba na ako ng room ko. Nakita ko sila s a dining room at hinihintay na lang ako para kumain. Habang kumakain nafefeel ko ang ibang atmosphere. Kakaiba talaga kasi walang nagsasalita. Bakit naman ang t ahi tahimik niyo? Mark cleared his throat. Wala Honey, may dumaan lang na angel. Ito kain ka pa and nilagyan niya ako ng vegetable sa plate ko. Napaka unusual n aman ata yun. Mom, I have something to tell you. Napatingin si Mommy sa akin. Ba kit namumula ang mata niya. Nakadrugs ba si Mommy? Ano yun anak? Anything you wa nted? Mom, Im quitting school. Alam mo naman na ayaw ko talaga mag aral. And besi des nakapagtapos na ako sa London. Its ok baby, if thats what you want. If yun ang makakapagpasaya sayo. Gawin mo kung ano ang makakapagpasaya sayo.. and then humagu lgol na si Mommy. As in humagulgol na humagulgol. Tapos nakita ko si Mark nagpap ahid ng luha. Si Daddy naman namumula na din ang mata at pinuntahan si Mommy at niyakap. Whats happening. Pambihira. Sa harap ng pagkain nag iiyakan. Napakaweird ng ginagawa nila. And then tumayo si Mommy at pumunta sa side ko at hinug ako n g sobrang higpit. Era..tapos humagulgol ulit siya. Napaiyak na lang ako sa nangyay ari at tumingin ako kay Dave na napayuko nung magtagpo ang aming paningin. . Cha pter 8 "A true friend is someone who thinks that you are a good egg even though he know s that you are slightly cracked." -- Bernard Meltzer. 2 days. Its been 2 days sin ce huli kaming nag usap ni Dave. Hindi ko siya kinakausap. Nababadtrip ako sa ka nya. Kung bakit ako nababadtrip sa kanya malalaman niyo din. And since hindi na ako pumapasok 2 days na din akong bored. Namimiss ko din kahit papaano si Dave. Nakakamiss ang pangungulit niya pero still badtrip pa rin ako sa kanya.

Ding dong. For sure si Dave na naman yun para suyuin ako. Kelan ba yun titigil? Nagdabog ako papuntang door at binuksan. Siguro its time na para makatikim ang la laking ito. Hindi mo ba talaga ako titigiWoah! I blinked one, twice and thrice and b efore I could utter a word. Errrrrrrrraaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!!!!!!!!!!!!!!Welcome back!!!!!!!!!! And I was suddenly wrapped by 4 bodies. Guess niyo kung sino? Sino pa ba? Walang iba kundi sila Nica, Ron, Mike at Ellaine. Grabe nakakasuffocate. Teka! Teka.. I. ca nt.breath. At binitiwan nila ako. Weeeee. We miss you so much. Grabe! At hinug ako ulit ni Nica. Maupo nga muna kayong apat. Teka paano niyo nalaman na bumalik ak o? Napaupo silang apat sa sofa at nagkatinginan ng matagal. Ang tanong ay, bakit di mo kami sinabihan na andito ka na pala.Sabat ni Ron. Kasi di ko na kayo maco ntact. Totoo yun. Nag iba na kasi ako ng number. Alam niyo na may tinakasan. Nag taas sila ng kilay na apat.Teka pero sagutin niyo nga muna ang tanong ko. Paano niyo nalaman na andito na ako sa Philippines at dito ako nakatira?Nagkatinginan ulit silang apat. Something is fishy. Well. Ahmmmm Nangingiti si Mike. Enzo told u s that youve returned. Ellaine blurted out. Nanlaki naman ang mata ko sa sinabi n iya. Sinabi sa kanila ni Enzo? Si Enzo ang nagsabi sa kanila? Binaliktad ko lang ano? Sinabi niya sa inyo? Nanlalaki ang mata ko. Yap! Nakita ka kasi niya sa ST U. Buti na lang nagmasteral siya dun. Kung hindi, eh di di namin malalaman na an dito ka na. Bruha ka! Easy baby, Ingatan mo ang baby natin. Alo ni Nica kay Ron. Di pa rin sila nagbabago. Nakakatuwa. Oo nga naman Era.. Buti na lang sinabi sa amin ni Enzo. Kung hindi sana namiss mo ang kasal namin ni Laine.

Kasal niyo ni Laine? Si Laine naman nagblush. Ikakasal na kayo? Ay hindi sila ik akasal. Kami ni Mike ang ikakasal. Sabay hawak sa braso ni Mike. Hoy haliparot! Halika dito. Sabay hila ni Nica kay Ron. Grabe ang kukulit pa din nila. Oo Era, ikakasal na kami ni Mike and better pack your things now kasi isasama ka namin. Isasama niyo ako? Saan? Ang dami namang surprises ngayong araw. Kasi bongga ang dalawang to. Sa isang beach resort sila ikakasal kaya pupunta na tayo dun kasi d un din iheheld ang bridal shower and stag party. 1 week tayo dun kaya mag pack k a na. Sabay hila ni Nica sa akin papuntang room ko. Teka teka wala pa akong rega lo sa kanila. Wala nang regaregalo. I cash mo na lang. hahaha. At talagang dinal a na niya ako sa room ko para mag impake. Chapter 9 Love sees sharply, hatred sees even more sharp, but Jealousy sees the sharpest fo r it is love and hate at the same time Sino pa ang hinihintay natin? Di rin naman ako excited ano? Nandito na pala kami ngayon sa coaster na magdadala sa amin papuntang beach resort kung saan ikakasa l sila Mike and Ellaine. Parang kailan lang. Dati napapansin ko lang ang tingina n nila Mike and Ellaine , ngayon after 2 years magpapakasal na sila. How time fl ies so fast. May isa pang sasama eh. Yung pinsan ni Mike. Ellaine declares. Afte r how many minutes of waiting.. Sorry Im late. Sabi ng hinihingal pang lalaki. Sa sama ka? Sabay pa talaga kami. Magkakilala kayo?

Hindi Oo Ano ba talaga? Deadma lang ako. Tapos inirapan ko si David. Bakit kasam a siya? Siya ba yung pinsan ni Mike? Ugh! Kung sino pa talaga ang iniwasan mo si ya pa yung makakasama mo. Naman! We know each other. Were neighbors. Sabi pa niya at nilagay yung gamit niya sa likod tapos talagang tumabi pa sa akin. Siempre k asi ako na lang ang walang katabi. Ahhhh..Sabay nilang apat. Mabuti naman pala at kilala na natin ang isat isa. Ther es no need for an introduction. So lets go na? At ayun nga umalis na kami pero ako deadma pa rin sa katabi ko. Babe naman! Patawarin mo na ako. 2 araw mo na akong di pinapansin. Maawa ka naman na sa akin. Biglang bulalas ni Dave. Napatingin t uloy yung apat sa amin. Babe? Theyre close? Theyre more than neighbors? May someth ing sila? LQ? Oh my gosh!! Tapos nagchorus pa silang apat. Shut up! Naririnig ko kayo? Grrrr Sooooooooshe is still the same irate and b!thcy Era. May loveteam na. Sabi ni Nica na parang kinikilig pa. Paano na si Papa Enzo? Pak! Binatukan ni Mike si Ron. Bakit ba? Sabi ni Ron na k inamot yung binatukan ni Mike. Wag ka ngang madaldal!

Bakit ba? Nagbovoice out lang naman ako ng mga hinanaing ng mga readers dito. Ka w talaga KJ. Kung di lang kita love. Tapos inirapan ni Ron si Mike. Hahaha. Heh! Nagkatinginan lang kami ni Ellaine sa ginagawa ng dalawa. Nica oh, inaaway ako ni Mike. Mike tigilan mo nga yang mahal ko. Isa ka pa! Maii nlove ka na nga lang sa bading pa. walang tomboy sa pamilya natin Nicole. Paki m o ba? Walang basagan ng trip. Wahahaha. Naiimagine niyo na siguro kung gaano kag ulo ang biyahe namin papuntang resort di ba? Medyo nga sumakit ang ulo ko sa gul o ng byahe namin. Pero yung katabi ko deadma ko talaga. Bahala siya sa buhay niy a kung ma OP man siya. Paki ko ba? After ng maingay at mahabng byahe nakaratign din kami sa beach resort. Napagod ako sa byahe. Kakapagod maupo. Grabe!! Here we are! Deklara ni Ellaine. Pagkababa namin sinalubong kami ni Enzo and beside him is the girl hes kissing nung sa garden. Nagkatinginan kami pero nauna kong binaw i ang tingin ko sa kanya. And then nakita ko ang girl na tumingin sa akin na nak ataas ang kilay. Tinaasan ko nga din ng kilay. Bakit siya lang ba ang may kilay? Kinuha na namin ang mga gamit namin sa likod ng coaster. The problem is madami pala akong dalang gamit kaya nahirapan akong ibaba yun. Ako na.And then kinuha n i David ang suitcase ko. Suitcase talaga. I dont know kung bakit ganun kadaming d amit ang nilagay ni Nica. Mukhang isang taon yun. So hinayaan ko na lang si Davu id na dalhin ang suitcase ko. Akala niya siguro papansinin ko na siya dahil siya ang nagdala ng gamit ko. No way! After namin magsettle sa mga rooms namin Nagpa hinga muna ako. Ginising na lang ako ni Nica nung magdidinner na. Ano ka ba Era! Tulog ka ng tulog. Reklamo pa niya habang pababa kami ng elevator. Share kasi k ami ng room ni Nica. Si Ron at si David (hahaahaha), Si Mike at Ellaine (wag na magreklamo) at si Enzo at Yvonne (hmp. yun ang name ng malanding girl and yes ma gkasama sila sa room. Ayaw ko man may magagawa ba ako?)

Pagbaba namin naghihintay na silang lahat sa isang table sa resto ng hotel. Hay naku. Palibhasa yung iba didnt even consider yung mga kasamahan nila. Tulog pa di n ng tulog samantalang yung iba eh nangingisay na sa gutom. How insensitive. Aba pinaparinggan ba ako ng babaeng to? Tumaas ang kilay ko, tumaas ang dugo ko at gusto kong ihampas ang buong mesa sa pagmumukha ni Yvonne. I was about to say so mething nung magsalita si Ron. Yvonne, if youre hungry bakit di ka na naunang kum ain. Ayan na ang pagkain oh nasa harap mo na. Kung nangingisay ka na pala dyan s ana lumamon ka na. Wala naman pumipigil sayo. Wag kang magparinig. Wag mo ipatiki m sa amin ang katarayan mo dahil hindi mo pa kami kilala. Yan yan ang sinabi ni Ron. Aba natatouch naman ako sa ginawa ni Ron. Youre right Ron. And besides sampi d ka lang. Di nga nagrereklamo sina Mike at Laine na sila ang host dito ikaw pa na sampid. Kapal naman ng mukha mo! Dagdag pa ni Nica. Natatouch naman ako sa ka tarayn ng dalawang to. Guys, thats enough. Saway ko kay Ron and Nica. Ayaw ko nan g dumagdag baka umiyak pa siya. Tapos umupo na kami ni Nica. Eight seater yung t able so ganito yung arrangement. Ellaine-Mike-Nica-Ron sa kabila naman Yvonne-En zo-Me-Dave. Yes magkatabi kami ni Enzo. Ewan ko kong bakit nagkaganun. Ano ba na man kayo. Sa harap ng pagkain umaaway. Lets eat na. Sabi ni Ellaine. Hay si Ellai ne di na nagbago. Kahit kelan ang bait bait. Oi Era, kumain ka ng madami. Ang payat payat mo. Indi cool ang pangmodel na kata wan. Mas gusto pa din ng mga lalaki ang malaman. Di ba baby Ron? Tapos humagikgi k siya. Yes Tita Nica. Tapos tawanan na. Ay kami lang pala tumatawa si Yvonne at si Enzo hindi. Bahala sila sa buhay nila. Kukuha sana ako ng shrimp nung sabay din kumuha si Enzo. Nagkadikit na naman ang mga kamay namin and as usual parang may kuryente na naman. Ako na. Tapos nilagyan niya ako ng 3 shrimp sa plate ko. Take note, 3 yun. Tatlo as in three. Nakatulala lang ako. Speechless kumbaga. En zo, can you please pakibalatan nitong shrimp ko. Its so hard to eat with all thes e balat and all. Sabi ni Yvonne na boses pusa pa. Ay takte. Ang arte. Ito namang si Enzo binalatan nga ang shrimp. Uto uto ba siya? Nakakagigil na. Maya maya ma y humawak sa isa kong kamay and loosen my grip sa tinidor. Hindi ko napansin na sobrang higpit na pala ng hawak ko sa tinidor. Yung hawak na parang

hawak sa kutsilyo pag may sasaksakin. Yun yun. Kasi at that time gusto kong mana ksak ng tao. Nakakinis na. Nagseselos ba ako? Oo nagseselos ako. Tiningnan ko si Dave na may hawak sa kamay ko. He smiled at me. Enzo where are you going? Nakita ko na lang na nakatayo si Enzo Tapos na akong kumain. Excuse me. Tapos inusog niya ang chair niya. But you have nt even finished yung pagkain sa plate mo? Enzoooo.!!!!!maarte pa niyang hinabol ng tawag si Enzo pero hindi niya pinansinm si Yvonne at umalis na sa table namin. Chapter 10 After namin kumain, Naglakad lakad muna ako sa seashore. Kukunti lang ang tao ng ayon sa resort palibhasa hindi naman summer. May mangilan ngilan na nagsuswimmin g. Sa may di kalayuan nakita ko sila Nica, Ron, Ellaine and Mike na naghahabulan . Napagtripan kasi nilang mag night swimming. Its only 7Pm at wala pa akong ganan g matulog. Umupo ako sa may bato to watch them. Kumaway sila sa akin at I waved back at them. I might say na its nice to be back. Masaya sila and Im happy for the m. Having them as friends ay isa sa pinakamagandang regalong binigay sa akin. I smiled at the thought. Paano kung hindi naging kami ni Enzo? Maybe kung friends lang kami masaya pa din kami ngayon. Siguro nagwewave na din siya sa akin asking me to swim with them. But no, I cannot trade the times that were together for f riendship. What we had were the best times of my life and I cannot trade anythin g for it. Kahit na were not in good terms sa isat isa ngayon, I am still thankful na naging bahagi siya ng buhay ko. Youre Era right? My thoughts were interrupted by Yvonne. What does she want now? I looked at her na nakatayo sa gilid ko at na kapamewang. Im glad you managed to remember my name Yvonne. I said colly giving e mphasis on her name. Well, youre not that important naman for me to remember your name. Ang sabihin mo hindi lang ma digest ng kamunggo mong utak ang pangalan ko . So, what brought you here? What do you want from an unimportaint being like me ? Siguro naman nasesense na niya ang sarcasm sa boses ko ano? I just want to tel l you to stop flirting with Enzo. Kung ayaw mong makalaban ako you better back o ff. Wwwoooaaahhhhh! Nakakatakot naman siya.

Okay. Give me a valid reason for me to heed your warning. Kung kaya ng brain mon g magprocess ng isang valid reason that is. Huh!? She asked surprise. Ok baka di siya nagulat baka nahirapan lang talaga siyang mag isip. Hahaha. Pero sa totoo lang malapit na akong mapuno sa babaing to. Bigyan mo ako ng isang kapanipaniwal ang rason para sundin kita.Ayan tinagalog ko na ha. Because Enzo IS my bf. And b esides you have a boyfriend. Bakit ka pa nakikipaglandian sa ibang lalaki? Hindi ka ba kuntento sa bf mo? Ok thats it. Sumusobra na ang babaing to. Yvonne, I sai d trying to calm myself. In the first place, hindi ako nakikipaglandian kay Enzo at hinding hindi ko aagawin sayo si Enzo. Im just wondering why you have to warn me about flirting with him. Are you that insecure na takot kang maagaw ng ibang babae ang bf mo? Me? Insecure? Bakit ako magiging insecure sayo? Tapos niliyad p a niya ang dibdib niya na wala namang laman. Well, dahil siguro di hamak na mas maganda ako sayo. Compared to me, parang split ends ka lang sa buhok ko. Oh wait, let me rephrase that, mas kaaya aya pang tingnan ang split ends ko sayo. At leas t ang split ends ko hindi na kelangan ng make up sa gabi para itago ang imperfec tion sa mukha. Hinahamon ng babaing ito ang katarayan ko. I heard somebody chuck led and I saw Nica, Ron, Ellaine ,Mike and Dave watching us. Kanina pa ba sila n akikinig. Nakita ko na ang laki ng ngiti nilang apat. Si Dave mukhang naamuse. A ba aba. How dare you say that. Akala mo kung sino kang maganda. Aba kumpara nama n sayo Yvonne? Talagang oo. Then I heard someone giggle. It might be Nica or Ron. Then I heard someone whisper. Yaan mo siya David. Just watch, learn and enjoy. Maganda ka naman pala eh. Then find someone na lalandiin mo. Wag si Enzo ko. Wag kang mang agaw ng bf ng iba. Enzo mo? Bakit pag aari mo ba siya? Kelan pa? Nabi li mo na? And to make things clear sayo Yvonne. I said with emphasis sa lahat ng word. Baka kasi di niya magets kung walang emphasis. Hinding hindi ko aagawin si Enzo sayo. On second thought, bakit ko aagawin ang isang tao kung simulat simula pa lang alam kong akin na? At nanlaki ang mata niya sa sinabi ko. And a piece o f advice, please dont assume possession sa isang tao kung ikaw mismo sa sarili mo di ka sure na

sayo nga siya Yvonne. Mapapahiya ka lang. Katulad ng nangyayari ngayon. I stood u p and was about to leave them nung may humawak sa braso ko. Wag mo akong tatalik uran when Im not yet through, slut! She was about to slap me nung mahawakan ko an g kamay niya and twist it. Ahhhhhhhhhhhhh.. Napasigaw siya sa sakit at napaluhod .. Gahd! Ang tagal ko nang hindi nagagamit ang mga natutunan ko. Stop it! Stop i t! Ang sakiiiiitttt.. Ahhhhhhh.. Alam mo Yvonne, walang naglakas loob na sampali n ako. Ang hindi ikaw ang unang taong makakasampal sa akin. Get it!? I shouted a t her. Namimilipit pa din siya sa sakit. I said naiintindihan mo ako?! Ok I get it! Just let go of my arm. Wag mo baliin for Gods sake.She shouted dahil sa sakit . At sa susunod dont you dare mess with me. Wag kang magtapang tapangan sa harap ko. And I dont want to see your face again dahil pagnakita pa kita bukas babaliin ko na lahat ng buto mo sa katawan. Naiintindihan mo? Hindi siya sumagot. Shes cr ying now. Isaid, naiintindihan mo? I shouted at her. Oo naiintindihan ko. I let go of her arm and was about to kick her nung nagbago ang isip ko. Instead I kick ed the sand at tumama sa mukha niya. Alam ko napuwing siya but the hell I care. Nanginginig ako ngayon sa galit. I never thought na gagawin ko ang mga bagay na to dahil sa isang lalakii. I never thought na makikipag away ako sa ibang babae ng dahil kay Enzo. Pwede naman akong umuo sa mga sinabi ni Yvonne para wala nang gulo pero selfishness took over me. Nagpakaselfish ako kasi deep inside me coul dnt accept the fact that someone owned Enzo. I feel ashamed sa ginawa ko afterwar ds. But then mali ba na ipagtanggol ko ang sarili ko? And so I thought that youve changed. Hindi pala. Youre still the Era na hindi papatalo, hindi papalamang, th e selfish Era, the B!tch Era. I stopped from walking and there I saw Enzo. Enzo helping Yvonne na tumayo. Si Enzo na pinupunasan si Yvonne from the sand na sini pa ko. Si Enzo who cared for somebody except me.You should have fight fairly kas i alam mo ang capabilities mo. Alam mo naman na walang laban si Yvonne sayo but s till sinaktan mo siya. [b]Teka nga Enzo, si Yvonne ang pumunta kay Era para mang -away, so hindi pwedeng magpasampal lang si Era kay Yvonne. [/b] Pagtatanggol ni Ron sa akin. Shut up Ron! Stay out of this. Wala kang pakialam dito. He snapped at Ron. May pakialam ako kasi kaibigan ko ang sinisigawan mo! Ron shouted back at Enzo. Kung totoong kaibigan ka niya dapat pinigilan mo siya. Ano ang ginawa m o/niyo? Youre smiling while shes hurting Yvonne. Dahil ba kaibigan mo siya at hind i

niyo kaibigan si Yvonne kaya hinayaan niyo mangyari ang ganun? Anong klase kang kaibigan. You tolerated her. Palibhasa yang kabaklaan mo ang pina iiral mo! He i s now facing Ron.Wala kang kwentang kaibigan kung ganun pag uugali mo.[/color] Ku ng galit ka sa akin wag mo ibunton kay Ron Lorenzo! I shouted at him. Sumusobra na siya. Hindi pa ba sapat na sinasaktan na niya ako? Pati pa ba mga kaibigan ko idadamay niya? Dont you dare judge our friendship kasi hindi mo kilala si Ron. K ung galit ka sa akin bakit di ako ang harapin mo. Bakit pati si Ron dinadamay mo ? Because he is indulging your whims Emerald. Kung mabait siyang kaibigan. Its his prerogative on how he threats me as his friend and I alone can say kung anong k laseng kaibigan si Ron sa akin. Pero hindi yan ang issue eh. The issue is galit ka kasi sinaktan ko ang gf mo. Yes, I hurt her. I should have killed her kung di ako naawa sa kanya. And yes, this b!itch possess a little mercy for your girlfr iend. Dapat magpakasalamat ka pa at di ko pinatay yang gf mo. Yes galit na ako. Galit na galit na ako. I hate him. Now are you happy that I showed some mercy on her? And are you happy that you have proven that Im still the b!tch Era you once knew? He was caught off guard sa mga sinabi ko. But mas nagulat ako sa sinabi n iya. Not yet. Im not yet happy. I would be happy if you asked her forgiveness. Wh at! I was about to comply sa sinabi ni Enzo para matapos na ang kaguluhang to nu ng makita ko si Yvonne na nagcsmirk. In your face na hihingi ako ng sorry sa kan ya. What if I wont? Nagkatitigan kaming dalawa. Nagkasukatan kung sino ang unang susuko. That lasted for I think 1 minute. Then he sighed. Then I will make you. He then grab my arms at pinilit akong lumapit kay Yvonne. Let me go! Nagpumiglas ako but then I am no match sa kanya. Now say sorry. Sabi pa niya nung nasa hara p na kami ni Yvonne. Over my dead body Lorenzo. But then hinigpitan pa niya lalo ang hawak sa braso ko that I winced. I believe you dont have the right to do tha t to her. Stop forcing her to say sorry or else.Napatingin kami kay Dave. Or else what? Tumingin siya kay Dave naghahamon. Youll be sorry, youre doing that to her.

So the boyfriend is now protecting her girlfriend. How noble. But let me tell yo u, this slut will one day leave you and find someone. Shell never be contented wi th what she have. Mas masahol pa siya sa bayarang baba Pak! Sinapak ni Dave si Enzo . Kaya nabitawan niya ako. Bigla naman akong hinila nina Nica palayo sa dalawa n a ngayon ay nagsusuntukan na. Nakatulala pa rin ako sa dalawang nagsusuntukan. T hen it dawned on me. Theyre fighting because of me. Stop it! I shouted at them pe ro sige pa rin sila. Stop it both of you! Pero parang wala silang naririnig. STO P IT! STOP IT! STTTTTTTTTOOOOOPPPPP ITTTTTTTTTT!!!!!!!! Tapos pumagitna na ako s a kanilang dalawa. BOTH OF YOU STOP IT! GOD DAMN IT! JUST STOP IT! Oh my God Era , you have blood oozing your nose. I touched my nose and sure enough may dugo na lumalabas. Tapos bigla na lang kinuha ni Dave ang kamay ko at hinila ako palayo sa lugar na yun. Chapter 11 Era stop it. Sabay agaw ng shot glass that I was about to drink. Andito kami nga yon ni Dave sa bar ng resort. And I am again drowning myself sa alak para makali mutan ang lahat lahat ng nangyari. Kung pwede pa lang na di ko na lang maalala a ng lahat. Kung sino ako kanina kung umasta. Others may think that nanalo ako per o I still felt like a loser. I never felt this worse. I never felt this useless. Dave, Just go away! Ill be fine here. Pagtataboy ko sa kanya. In the first place bakit ko ba siya kinakausap? Di ba galit ako sa kanya? Stop it. Makakasama sayo ang pag inom. Oh cmon Dave! Stop lecturing me on whats good or bad for me. And as if my drinking would change anything. And I give him a fake laugh. You will stop drinking whether you like it or not. And I was suddenly being carried away from the bar. Nagpumiglas ako but Dave is strong. I am not yet drunk so I still

have the capacity to kick him or something para mabitawan niya ako but then I di dnt do it. Wala na akong lakas para manlaban, I dont have the will to fight, I dont have the strength to go on fighting. I wanted to give up. To just give up on ev erything kasi pagod na pagod na ako. Pagod na pagod na ako emotionally and physi cally. Naramdaman ko na lang na umiiyak na ako. After a few minutes inihiga na a ko ni Dave sa bed ko sa room namin ni Nica. Iwan mo na ako. Ok. Just call for ro om service if you need anything. Ill call Nica para bantayan ka. He didnt get it. He doesnt understand. Iwan mo na ako for good Dave. Bumalik ka na ng London. You dont have to stick with me anymore kasi wala ka nang mapapala sa akin.I told him calmly, casually. He stopped from opening the door at bumalik sa akin. Alam mong hinding hindi ko yan gagawin Era. I will stick with you no matter what happens. Wag mong sayangin ang buhay mo at propesyon mo ng dahil lang sa akin Dave. You have a great future awaiting for you in London? Why waste it here with me? Dahil kung hindi dahil sayo Era, matagal na akong walang future. Matagal na akong nama tay. Then consider yourself paid sa ginawa ko sayo! I shouted at him.At kahit kai lan naman hindi kita siningil sa ginawa kong yun. Its my social reponsibility na tulungan ang taong nangangailangan. I still should have done it even if it was n ot you. Then Im also doing my social responsibilty by sticking with you.He said c almly. Damn it, David. Stop being sarcastic. Cant you see? Pinapaalis na kita sa buhay ko. I dont want you here anymore. Hindi mo ba naintindihan yun? I stood up para magkalevel kami. Yes, you might not want me with you but you need me Era. W ho told you that I need you? I dont need you. I can walk, talk and do anything wi thout you. Hindi kita kailangan sa buhay ko David. So leave. I know that nasasak tan siya sa mga sinasabi ko but I dont want him to suffer with me. Alam ko na tuw ing nasasaktan ako nasasaktan din siya. Hindi ako manhid para hindi malaman na m ahal ako ni David. Pero I just cant reciprocate his feelings. Kasi ang tangang pu so ko iisang tao lang ang tinitibok.

Kahit ano pa ang sabihin mo Era. Hinding hindi pa rin kita iiwan. Kahit ilang be ses mo akong ipagtabuyan hinding hindi ako aalis. Hinding hindi kita iiwan hangg angand yumuko siya. Hanggang ano? Hanggang ano David? Bakit hindi mo ituloy? And I burst into tears. Bakit hindi mo ituloy ang sasabihin mo? Bakit? Hindi mo mata nggap? Hindi mo matanggap na. Era, there is still a chance! He shouted at me. At hinawakan niya ang balikat ko and shake me. As if dahil sa ginawa niyang yun mag igising ako sa katotohanan. A chance? A chance David? Kaya ba sinabi mo sa famil y ko? Kaya sinabi mo sa kanila kahit na pinagbabawal ko!? Because you believe in your goddamn chances!? Napayuko siya sa sinabi ko. Thats why I wanted you to lea ve David. Thats the reason that I wanted you to leave. Hindi pa ako invalid, youre already acting as if I am an invalid. I may be dying but I am still capable of making decisions. I just hope na respetuhin mo ang decision na yun. But youre bei ng selfish Era. Sa tingin mo wala silang karapatan na malaman yun? They care for you. Maybe more than I do. They deserve to know. Your parents, your friends. I hate this discussion. I so hate this discussion. I hate discussing my own death with my doctor. Paulit ulit. Ilang beses ko nang sinabi sa kanya na wag makialam pero nangialam pa din siya. SInabi niya pa din sa family ko. Para ano pa? So th ey could suffer along with me? So they would see me deteriorating everyday? Is t hat what you want? Isnt it enough for you to see me not getting through the day w ithout those goddamn medication? No Era. I dont want them to suffer with you. I w anted them to know because it is their right to know and it is my responsibility as your doctor to let them know. Hindi lang ikaw ang marunong magmalasakit Era. Hindi lang ikaw ang marunong magmahal. Sa tingin mo kung bigla ka na lang mamat ay ano ang mararamdaman nila? They will feel deprived. Deprived because hindi ka man lang nila nadamayan sa panahon na naghihirap ka. Deprived of the times na p inagkait mo sa kanila na ipakita kong gaano ka nila kamahal. Deprived of the cha nce na makasama ka ng mas matagal. Deprived of the chance na mabuhay ka pa. If y ou do not want to take that chance because of your weakness, maybe they will tak e that chance for you Era. Siguro mas matapang sila para I take ang chance na yu n.They will no doubt take the chance because they wanted you to live. Kasi unlik e you maniniwala silang mabubuhay ka pa. Maniniwala silang may chance ka pang ma buhay Era kasi they wanted to be with you for a longer time. Chance? Then you ar e going to tell them that I only have 0-5% chance of living? Yun ba ang sasabihi n mo David? What chance are you saying? I dont even have a stem cell donor. Anong chance ang pinagsasabi mo? Can you honestly tell them that I still have a chanc e kung kahit ang donor eh wala? Matatawag ba na

chance yun!?Napaupo ako sa kama. Nakakapagod ang ganitong usapan. Kahit .001% pa yun Era it is still a chance. Please dont give up. Kaya pa yan. At si Enzo, I st iffened when he mentioned Enzos name. What do you think would he feel kung malama n niya? Hindi niya malalaman. I said sternly. At ano ang gagawin mo? Itago ang l ahat sa kanya? He doesnt care anymore. He wont give a damn what will happen to me. . I said sadly. You cant be so sure Era. You can never tell.. What are you planning to do now? Tell Enzo katulad ng pagsabi mo sa parents ko? Approched him and say Hey Enzo, Era has leukemia and shes dying in 2 months but s adly there is still a chance that shell live if we can find a stem cell donor. Bu t nonetheless you better prepare a wraith for her. Is that it? I took and deep br eath kasi nahihirapan akong huminga. Sige David. Tell him! I dare you to tell hi m. I am sobbing now. I cant control it. Tell him and Im going to kill myself in fr ont of you. At nang hindi na tayo umabot sa letseng dalawang buwan na yan! Chapt er 12 After ng confrontation namin ni Dave I was so exhausted that the moment na nahig a ako nakatulog ako kaagad. Hindi ko na nga napansin si Nica na pumasok sa room namin. EraEra, gumising ka na kaya. Tanghali na magswimming na tayo.Dinilat ko an g eyes ko to see Nica waking me up. Daliiii na. ikaw ang takaw takaw mo sa tulog . Di ka tuloy nakakasama sa amin mag swimming kagabi. I just smiled at her. If o nly she knew. Palagi na lang kasi akong tanghali nagigising and everytime I woke up parang hindi ako nakapagrelax kasi pagod pa din ako. Okay , okay saglit lang magbibihis lang ako okay? I stood up at pumunta sa banyo to do my morning ritua ls. After that binuksan ko ang luggage ko para kumuha ng damit. Era, why do you have a lot of medicines with you? I looked up at Nica. Damn! I have forgotten na nasa likod ko lang siya at nakita niya ang mga gamot ko.

Vitamins. Alam mo naman mahirap magkasakit. And I give her a fake laugh. She jus t looked at me and she suddenly bend and took two bottles of the meds na nakakak alat everywhere sa suitcase ko. She examined it and look at me. These are not vitamins. These are painkillers. Why do you have painkillers? Tumi ngin siya sa akin na nagdududa. Nics, I need it in case na sumakit ang ulo ko or magkamigraine ako. Palagi kasi akong inaatake ng migraine. I smiled at her. Era , wag mo akong lokohin! Tumaas na ang boses ni Nica. Baka nakalimutan mo na Nurs e ako. Hindi ako tanga! And the medicines you have here are not over the counter drugs. These are prescription drugs. And these are not painkiller drugs for mig raines. What are you hiding from us? Her hand is shaking while shes holding the b ottle. Napayuko ako sa sinabi niya. Anong sasabihin ko sa kanya? Would I tell he r the truth? Kung sasabihin ko sa kanya maaawa lang siya sa akin. And pity is th e last thing that I wanted. Its nothing Nics, Really. I took the meds from her at binalik sa suitcase ko. And then kinuha ko agad ang susuotin ko sa pagsiswimmin g. Its not nothing Era! She shouted at me. What are you hiding from us? Youre sick . Thats why youre acting weird simula nung magkita tayo. Youre so thin now, youre co nstantly tired, Ive seen bruises on your legs the other day and now you have it o n your arms. You have all the symptoms of a.and she cried. Biglang bumukas ang pi nto and pumasok si Ron at David. I thought umalis na siya kagabi. Nica! Ang aga aga eh nagsisigaw ka dyan. Nasa kabilang room na kami pero dinig pa namin ang si gaw mo. Whats wrong with you two? And Why are you crying Nica? Pabalik balik ang tingin ni Ron sa amin ni Nica. Ano hindi mo pa din sasabihin sa amin!? Hanggang kelan mo kami gagawing tanga? Akala ko ba magkakaibigan tayo? Ano Era! Ano ba Ni ca? Bakit mo sinisigawan si Era? Yan! Itanong mo kay Era Ron. Itanong mo sa kany a kung ano ang hindi niya sinasabi sa atin. And tumingin siya kay David. Ikaw Da ve! Di ba doctor ka? Anong alam mo? Alam mo bang maysakit itong kaibigan namin? O pati ba sayo tinatago niya? Please lang wag niyo kaming gawing tanga. Ano ka ba Nica! Wag ka ngang magsisigaw. Huminahon ka nga! Ano ba ang

pinagsasabi mo? Tapos hinawakan ni Ron si Nica sa balikat and shake her as if to put some sense on what shes saying. Okay! Im telling you. Naupo ako sa kama. Napa pagod ako sa ganitong komprontasyon. Napatingin silang tatlo sa akin. I am sorry if hindi ko sinabi sa inyo ang bagay na to. But I believe I should not put you in the mess that I am into. Nica was about to protest but I stopped her. You are right Nics, Im sick. I said calmly. Very calmly na hindi kapanipaniwala. I am ve ry very sick. Very sick that I only have 2 months to live. There it is again. Bu mabara na naman ang lalamunan ko. Everytime I discussed my own death naiiyak ako . Dapat nasanay na ako. I should have accepted it kasi matagal ko nang alam. Per o hindi eh. Breaking the news of my condition to them breaks my heart. Wha.. Leuk emia. Acute. Nica put her hands on her mouth to stopped herself from crying out loud. Oh my God. Thats not true. Youre kidding right? Di ba nakakatawa? Kanina pin ipilit niya akong paaminin na maysakit ako ngayong sinabi ko ayaw niya maniwala. Alam mo Era youre not a good joker. Hindi ka tatanggapin sa comedy bar. Hahaha. Ron laughed pero halatang fake and I could sense his dread of knowing the truth. I looked at Dave who smiled at me weakly and as if saying way to go. Era, is tell ing the truth. In fact I am her doctor. Napatingin silang dalawa kay David tapos sa akin and the next thing I know we are hugging each other. Umiiyak silang dal awa while I am comforting them. Dapat sila ang nagcocomfort sa akin not the othe r way around. Hey! Stop crying as if mamamatay na ako bukas. Hindi ka nga mamama tay bukas pero mamamatay ka after 2 months. And why are you taking it all so lig htly. Walang ka pang plan sabihin sa amin na mamamatay ka na pala. Ano isusurpri se mo pa kami? Nica said while wiping her tears.I laughed sa sinabi niya. Tapos tatawa tawa ka pa dyan! Abnormal ka ba? Saway pa ni Ron sa akin. I must admit th at telling them about my condition somewhat gumaan ang feeling ko. Alam na ba nina Tita Era? That guy over there betrayed me. Siya ang nagsabi kina Mommy.

Si Enzo? Alam na ba niya? He doesnt have to know. But Era. Nica, Look, the reason why I wouldnt want to tell all of you about my condition is the fact na kaawaan n iyo ako pag nalaman niyo. You will treat me like a sick person and I dont want th at to happen. Ayokong nahihirapan kayo along with me. As for Lorenzo, he doesnt c are about me so why tell him. Mamamatay man ako o hindi he doesnt give a damn. He hates me now and pagnalaman niya na maysakit ako at mamamatay na pala maaawa si ya sa akin. The last thing I need from him is his pity. I dont wan thim to pity m e. I want him to love me. Muntik ko nang madagdag. At ngayon na alam niyo na ang kondisyon ko, can you promise me two things? Tiningnan ko silang dalawa. Ano yun? What is it? First, wag niyo ipagsabi sa iba ang kondisyon ko. Let me do that. Second, Please dont treat me as if mamamatay na ako. Treat me as if normal pa din ako. Gustong kong sa natitirang araw sa buhay ko, I still lived as a nor mal person. Can you promise me that? They both nodded. After ng madramang tagpo sa room namin ni Nica, nagkayayaan na kaming maligo. Sila Dave and Ron lumusob a gad sa dagat. Kami ni Nica umupo muna sa may upuan ang tiningnan ang mga nalilig o. I saw Enzo and Yvonne na naghahabulan sa tubig. I guess I have to be used to seeing both of them together. I just have to move on and let go. Anyway hindi na man na magtatagal at kasabay ng pagkawala ko dito sa mundo eh mawawala na din it ong feelings ko. Ayoko namang multuhin silang dalawa. Hehehe. Hey, youre jealous. Kanina ka pa nakatingin sa kanila. Nakita pala ni Nica na kanin ko pa pinagmama sdan sila Enzo at Yvonne. Bagay sila di ba? She suddenly snorted. Bagay my ass. Wag ka ngang plastic Era. Mamamatay ka lang pero hindi ka pa manhid okay. At ala m kong until now si Enzo pa din yang laman ng puso mo. Ang pinagtataka ko lang e h bakit nakatingin ka lang sa kanila. Bakit hindi mo pa sinusugod si Yvonne at n ilunod sa dagat. Ano ka ba! Hindi ko na kayang gawin yun. Baka ako pa ang maluno d.

Sure ka? How does it feel? I got tired easily. Minsan inaatake ako ng sobrang sa kit ng katawan thats why I have painkillers.. Most often nagkakaflu ako. Basta iba iba ang symptoms. Thats why I have all that medicines. And Dave is constantly checking on me to make sure.Natigil ako sa pagsasalita kasi dumaan sa harap nami n si Yvonne and guess what? Inirapan kaming dalawa ni N ica. You know what Era? Nakikita ko na nanggigigil si Nica. What? Di ba you wanted us to treat you as a normal person? Uh huh! Why? Kasi I am not used to seeing you as if youre a sinles s saint. Mas sanay akong b1tchy b1tchy ka. What Era wants, Era gets. In order fo r me to treat you katulad ng dati you have to be your old self. What exactly is your point Nica? She shifted her weight kaya magkaharap na kami. Mahal mo pa ba si Lorenzo Saavedra? I was caught off guard sa sinabi niya. Wag kang magsinungal ing. Kilala na kita at kahit hindi mo sagutin alam ko na ang sagot pero gusto ko pa din marinig from you. I sighed and nodded. I guess, I will die loving him. N ica then smiled her devious smile na nagpakaba sa akin. What are you planning? I am not planning anything and I am not doing anything. But since you wanted me t o treat you normally, then you have to act normally. What do you mean? Kinakabah an talaga ako sa kung anuman ang iniisip ni Nica. Why dont you be a b1tch again a nd steal Enzo from that fvcking slvt? And she winked at me. Chapter 13 What!? Nagulat ako sa sinabi ni Nica. How could I possibly do that? Yes. Agawin mo si Enzo kay Yvonne. You still love him right? Ibalik mo siya

sayo. But Nica, thats impossible. Enzo hates me. Ayaw na niya bumalik sa akin. And besides in case maagaw ko nga siya kay Yvonne at maging kami ulit, iiwan ko rin naman siya. I cannot possibly do that. Era, well cross the bridge when we get th ere. Pag mamamatay ka na then tsaka natin isipin ang bagay na yun. For now, I wa nted to wipe that smirk on Yvonnes face. I wanted to crushed her big time but I c annot do that because hindi naman ako ang kaaway niya. Kaso I cant help but feel really irritated sa kanya. Parang kung sino kung umasta kala mo sinong maganda. Chee! Halatang nanggagalaiti talaga si Nica kay Yvonne. But Nics I cant do that Di ba mahal mo pa si Enzo? Oo nga pero No buts. You take him back or else.. She is t hreatening me now. Or else what? She then smiled her devilish smile at me. Im tel ling Enzo about your condition and paniguradong babalik siya sayo. Nica!!! I take that as a yes and I wanted the b1tchy Era back. And she ran papuntang dagat at nakigulo kina Ron, Ellaine and Mike. Napa-isip ako sa sinabi ni Nica sa akin. De ep inside me I wanted him to be back. Gusto kong magbati kami and Ill be a hypocr ite pag sinabi kong friendship na lang ang gusto ko from him. I wanted him to be mine again but then theres this other side of me na nagsasabi na bakit ko pa gug ustuhing magkabalikan kami kung in the end iiwan ko ulit siya. Sasaktan ko ulit siya. But dont I deserve to be happy kahit sa natitirang mga raw sa buhay ko? Am I willing to hurt someone para lang lumigaya ako? Am I that selfish? Conflicting emotions. At naguguluhan na ako Why didnt you join them? My thoughts were interr upted by Dave. Umupo siya kung saan umuupo si Nica kanina. I wanted to soak some more UV rays and maybe acquire a skin cancer? Maybe later I would join them. An d tumingin kina Nica at parang may magnet na pumunta ang paningin ko sa gawi nil a Enzo and Yvonne. Si Yvonne na parang linta kong makakapit kay Enzo. I dont know kung ano ang nakita ni Enzo sa kanya at pinatulan niya ang babaeng yan. Ang sar ap sakalin.

You know what? Kung nakakamatay lang ang tingin, kanina pa nilalamay ang dalawan g yan. I looked up at Dave whove been observing me. I gave him a quizzical look a s if I have no idea on what he is talking about. Alam mo, nagseselos ako sa kany a. Kasi after all those years siya pa din ang mahal mo. I may not know kung baki t kayo nagkahiwalay but I am sure that what you have before is very strong na tu magal yan ng ganyan. You loved him so much that even in your last days you still wish for his happiness. Napaluha ako sa sinabi niya. I envy him. I truly envy h im. Dave, dont.HE put his finger sa bibig ko signalling me to stop talking. You wa nted him to be happy that youve forgotten your own happiness. He then took my han ds between his. But Era, what if he wanted the same for you? What if ang kaligay ahan mo din pala ang iniisip niya? You have no way of knowing unless you start a sking him. Dont you think its too late for you to be a coward? Sabi mo nga kunting panahon na lang ang naiwan sayo. Sabi nga nila, Live the day as if it is your la st. Paano kung hindi pala 2 months ang natitira sayo? Paano kung bukas mamatay k a na? Would you want to die na may unsettled issues kayo ni Enzo? Why dont you se ttle everything with him Era. Once and for all, Paligayahin mo ang sarili mo sa mga natitirang araw sa buhay mo. Live your life to the fullest so you dont end up regretting it when your time comes. Dave, thank you for being there always. Sal amat for sticking with me kahit tinataboy na kita. I laughed gently while wiping my tears. I owe a lot to you. Dont worry pag namatay na ako, I will recommend yo u up there. The best doctor and friend there is. And even if magulo kang mag exp lain may sense naman kahit papano. Kinamot niya ang ulo niya and laughed with me . Im sorry I sucks at explaining things. Yeah, and I wonder bakit madami ka pa di ng patient kahit magulo ka mag explain. Hehehhe. Well, you can call it charm, I guess. He smiled boyishly. A smile that could melt any girls heart. If I am not in love with Enzo, matagal ko nang nagustuhan si Dave. Yabang! And hinampas ko a ng braso niya. Enzo!!!!!!!!!Where are you going? I saw Yvonne running after Enzo a few feet away. I raised my eyebrow and a smile is starting to form in my lips . Chapter 14

Today is the wedding ceremony of Mike at Ellaine. Maid of Honor si Nica and Best Man si David. Remember magpipinsan ang mga yan? Bridesmaid naman ako and I dont know kung pinagkaisahan kami ni Mike and Ellaine pero kapartner ko si Enzo at ma gkapartner si Yvonne at Ron. Everyone get ready. Magmamarch na. Announce ng wedd ing coordinator habang inaayos ang ringbearer na kanina pa takbo ng takbo. You k now what? Wag ka nga makahawak hawak sa akin. Mahawaan pa ako ng galis mo. Umiwa s si Ron sa hawak ni Yvonne. Excuse me wala akong galis. At akala mo kung sino k ang bakla ka! Kung ayaw mo akong maging kapartner ayaw ko din sa baklang malandi katulad mo! Aba! Aba! Kung magsalita ka akala mo kagandahan ka! Kung kalandian lang din naman ang pag uusapan di hamak na mas malandi ka sa akin and unlike you hindi ko pinapipilitan ang sarili ko sa isang tao. Ang look at you, mukha kang make up na nilagyan ng muka. You are CHEAP! Eh ano naman kung cheap ako? At leas t babae ako. Ikaw trying hard na maging babae. Bakla! You dont belong in this soc iety, you are an outcast. Well, Im sorry nagmamagandang babae, but you are stuck to this outcast ngayon. Ang malas mo lang bakla ang kapartner mo. And Ron smirke d. I wanna change partner! Okay okay! Sabat ng wedding coordinator na nakikinig pala sa kanila. Stop whinning darling at magmartsa na kayo. And she gently pushe d both of them. Kayo na ang susunod. Ok go! Sabi naman niya sa amin. Tapos nag m arch na kami ni Enzo papuntang makeshift alter. While we were marching slowly, h inigpitan ko ang hawak sa braso niya which made him look at me. I gave him my sw eetest smile. Which made him blush. Ang bango mo pa din. And smiled widely which made him blush deeper. Who would have thought na mapagpablush ko pa pala ng gan yan ang prinsipe? I winked at him nung maghiwalay na kami. Way to go Era. After the wedding doon na din sa resort ang reception. Everyone is having so much fun but then as usual napagod ako so umalis ako at pumunta sa seashore para makalang hap ng hangin. Papunta na ako sa place kung saan ako dati inaway niYvonne when I noticed someone sitting on that same spot..I looked at that person for a while and memorized his features.

I believe youre sitting on my spot. The person was taken aback by my presence. He was about to stand up and leave when I stopped him. I could share that spot you know. Its ok. I need to go back to the party. They might be looking for me. Its o bvious, he is avoiding me. Why are you avoiding me? I dont bite. I said teasingly . I am not avoiding you. And yeah, you dont bite but you sting. He then give me a smirk. Aba maganda ata ang mood nito ngayon. Umupo ako sa tabi niya. Close enou gh that I can hear his breathing. I am sorry. You knew my reason for leaving and I couldnt explain more. All I could say is I am sorry. I trully regret it. Era, he sighed. I dont want to talk about it. Kung ayaw mong masira ang araw mo at ang araw ko , wag na natin pag usapan ang mga bagay na yun. Youre right. Ayaw ko din naman masira ang araw mo. Lets not talk about the past, lets talk about the futur e. I smiled at napatingin siya sa akin. Kumusta naman kayo ni Yvonne? Okay lang naman. He shrugged as if wala lang sa kanya.Parang sumasagot sa pinakaboring na tanong ever. Hindi man lang siya nag ellaborate. Oh di ba papano ko kakausapin a ng taong monosyllable kung sumagot? Sabihin niyo nga! Shes beautiful. Yuccccckkkk ! Sabay suka. Its very obvious that she loves you. To the point of being obssessi ve. I am sorry din pala sa ginawa ko sa kanya the other day. You know naman how b1tchy I am. I gave him a fake laugh. Pasalamat nga siya yun lang ang ginawa ko sa kanya. Sometimes I just couldnt control my temper. Tell her Im sorry okay? Hind i pa rin pala naalis ang pagiging drama queen ko Bakit dumugo ang ilong mo that day? Napatingin ako sa kanya. He totally ignored yung mga sinabi ko about Yvonne . Does that mean he cares for me hanggang ngayon? Wag ka ngang ilusyunada Era. A fter everything youve done sa tingin mo magkcare pa siya sayo? It took me a wh ile to answer his question. Nasobrahan lang siguro ako ng init dito sa Pilipinas . Malamig kasi sa London and Ive stayed there for almost 2 years kaya nasanay ako sa weather doon. So sa London ka nagstay after you left? I believe doon mo na n ameet si David. Yes. Doon kami nagmeet and weve been together for almost 2 years now. David is a great guy. Wala na akong mahihiling pa. I said almost dreamily b ut if a person in

observant enough malalaman na pinipeke ko ang act kong iyon I can see that. You are lucky to have found him. I am happy for you. Are you happy indeed? Why cant I sense any happiness in your voice. Yes I am indeed lucky. He loves me and he cares for me a lot. Binibigay niya ang mga gusto ko even before I ask for it. I cant ask for anythi__I was not able to finished what Im saying kasi bigla siyang t umayo mula sa kinauupuan niya. Do you love him? Yes I do love him. He then start ed walking away. Without saying goodbye. It doesnt take an intelligent person to know what he is acting. He is jealous but I dont want to assume too much. Mahirap ma disappoint. But Enzo....... I love you more. That stopped him from walking a way. Nagkatinginan kami. What did you say? Nanlalaki ang mata niya habang tumuti ngin sa akin. I smiled at him. I said, I love. Enzo!!! Andyan ka lang pala! Kanin a pa kita hinahanap. And what are you doing with her? Damn! Bakit pa siya dumati ng? Panira ng moment. I smiled at Yvonne. Siempre fake. Enzo and I are having ou r moment but you ruined it. We are about to kiss you know. What!!?Halatang gilal as siya sa pinagsasabi ko. Nagiging bingi ka na Yvonne. Magrereconcile na kami k aso dumating ka. How dare you! Totoo ba yan Enzo? Enzo didnt even bother to look at her. I guess pati siya shock sa mga pinagsasabi ko. Hay naku Yvonne. I dont wa nt to talk to you. I got to go now. And 5, see you later. I tetext ko sayo ang t ime and place. Be there if you wanted to know something. Be there if you want me back. And I give Enzo a smack and Yvonne a wink before ko sila iniwang tulala. Chapter 15 30 minutes from now magkikita kami ni Enzo. I texted him kanina na sunduin ako s a room namin. Sasabihin ko sa kanya ang totoong relasyon namin ni Dave but of co urse hindi ko pa rin sasabihin sa kanya ang sakit ko. Hindi ko muna sasabihin an g lahat

lahat. Darating din ang araw na yun. Knock! Knock! Aba napaaga ata si Enzo,. Hal atang excited. Hehehe. I hurriedly opened the door not bothering to look whos kno cking. Yvonne! You heard it right. Si Yvonne ang nasa pintuan and not Enzo. Expe cting Enzo Era? Yes, I am expecting him. Youve heard us kanina di ba? What do you want from me? I wanted to talk to you. Would it take long? May date pa kami. An d besides wala akong time makipag away ngayon. I dont want to ruin my good mood . Hindi mabilis lang ito. She seemed harmless kaya pinapasok ko siya ng room. Pu masok siya at umupo sa may bed kung saan nakakalat pa ang mga damit na pinagpili an ko. You really prepared for this night huh! You look good on your dress. She sound sarcastic, she looks sarcastic and she is sarcastic to the very core. And I dont know bakit pa niya pinapatagal ang usapang ito. Okay Yvonne, I know you di dnt come here to praise me or to exchange pleasantries with me. What do you want now? Okay, since gusto mo rin ng diretsahan sasabihin ko sayo. Stop flirting with Enzo. Wag mo na siyang akitin. I rolled my eyes sa sinabi niya. Yvonne Ilang bes es na ba nating pinag usapan ang bagay na to. This is really making me bored. Ay oko nang ulitin ang mga nasabi ko na. And stop giving me those threatening tone kasi hindi mo ako madadala. Talaga? hindi ka madadala? Paano kong sabihin ko kay Enzo ang pinakatago tago mong sekreto? Nagulat ako sa sinabi niya pero I didnt s how it. Anong alam niya? Whatever it is, I am not interested and for sure hindi din siya magiging interested. You think so Era? Aba at tinataasan ako ng kilay n g babaeng ito. I pluck ko kaya ang kilay niya hanggang sa makalbo siya? I believ e so Yvonne.

Sa tingin mo hindi magiging interesado si Enzo pag nalaman niya mamamatay ka na? I was taken back by what she said. How the hell did she know about that? Paano n iya nalaman? At ano pa ang alam niya? Ano Era? Youre not interested? You choose, cancel your date today and stop seeing Enzo or Im telling him about your conditio n. Nakatulala lang ako kay Yvonne. For the first time since Ive seen her I was ou t of words. But would I allow him to manipulate me using my own condition? Isnt i t obvious that she is blackmailing me? Damn you Yvonne! But you dont know kung si no ang kinakalaban mo? Go ahead. Tell him. That shocked her. Anyway it doesnt mat ter to me. He would eventually know wether I like it or not. Sooner or later. Bu t since sasabihin mo na rin pala mas mabuti pang sooner malaman niya. In fact, Y vonne youre doing me a great favor. Hindi ko na pag iisipan on how to break it to him. Gagawin mo na yun for me. Thanks a lot. Youre such a good friend. May sasab ihin ka pa? Or would you rather wait for Enzo here para masabi mo na? Well, kung sasabihin mo ngayon hindi na talaga ako hihiwalayan nun. I am so sure of it. An d I smiled at her sweetly. You slut! You flirt! And before I could blink Yvonne is all over me. Sinasabunut an ako. I tried to stop her but she is strong. Hindi naman siya ganito kalakas n ung binugbog ko siya ah. Oh my God baka dinedemonyo na siya. She is shouting pro fanities while sinasabunutan ako, sinasampal pa niya ako. Mukha na siyang demony o kasi nanlilisik na ang mata niya. Stop it Yvonne! I tried to take hold of her hands pero hindi ko kaya. Sanay ata siya sa away kalye na sabunutan. Malandi ka! Simula nang dumating ka inagaw mo na ang lahat sa akin. Sh1t ka! Flirt ka! Slut ! I am going to kill youuu! Oh my God! Oh my God. Ano ang gagawin ko. Nasisiraan na ata ng ulo si Yvonne. Nandidilim na ang paningin ko habang sinasaktan ako ni Yvonne. Nahihilo na ako. Mukhang aatakihin ako. Lord, sana hindi ngayon. I sudd enly felt na nabunggo ang head ko sa something hard. I am shouting for help whil e Yvonne is shouting all kinds of profanities towards me. Why the hell no one is helping us? Hindi ba nila naririnig ang mga pagsigaw ko? Another bump on my hea d. My head is already spinning, I cant see clearly and I felt a hot fluid on my h ands when I tried to stop Yvonne from scratching my face. Must be blood from my nose. I find it hard to breath normally. Nanghihina na ako. Am I going to die no w? Ni hindi pa kami nagkakaayos ni Enzo. Stop it Yvonne! Then I heard it. Enzo. H old her. Wag mo siyang bitawan. I heard him say sa kasama niya na di ko alam

kung sino. Era, are you okay? Tapos hinawi niya ang buhok ko na nakakalat all ov er my face. I nodded. Your nose is bleeding. Tapos pinahiran niya ng something a ng blood sa nose ko. Malandi ka. I hate you! Mamamatay ka naaaaaaaaaa!!! Mamamat ay ka rin! Slut! Pak! I heard someone slap someone. I couldnt see clearly now kas i nga nahihilo na ako. Pinagtatanggol mo na siya ngayon Enzo? Pagkatapos ka niya ng iwan siya pa ang ipagtatanggol mo? Well, I am telling you. Iiwan ka rin niya. II wan ka niya kasi shes going to die. And she laughed hysterically. Naloloka na siya. Shes becoming insane. What happened here? Then I heard people entered the room. I couldnt sit in the bed anymore kaya nahiga ako. I can feel a lot of blood oozing from my nose and some of them ay lumalabas na sa bibig ko. Whats happenin g to her? Bakit hindi nawawala ang dugo? Nica wheres her meds? People are buzzlin g everywhere and mumbling something. I couldnt see clearly and I couldnt hear clea rly. Iisang boses lang maliwanang sa pandinig ko. Bakit hindi tumitigil ang dugo ? What the hell is wrong with her?!!! He is shouting now. Enzo dont panic. But I couldnt say it loud. Answer me Goddam it! Era! Era! Open your eyes. His voice is shaking. Umiiyak ba siya? He is now holding my face. I tried to open my eyes per o ambigat. I dont have the strenght to open my eyelids. Bakit hindi ko mabuksan a ng eyelashes ko? Dont sleep. Four, dont sleep. Wake Up, dont sleep. Era! Pero inaan tok na ako Enzo. Dont cry Enzo. You are not supposed to cry. Were still having that date remember? Maybe after I wake up? And I drifted off to sleep. Chapter 16

I was awakened by the people talking around me. I tried to open my eyes and all I see are white everywhere. Nasa langit na ba ako? What the hell is wrong with h er? Why wont you tell me? Now I know na wala ako sa langit because that was Enzo shouting to whoever it is he is talking to Enzo will you please calm down. That was Nica. So isa pala siya sa sinisigawan ni Enzo. Poor Nica, knowing Enzo, he d oesnt care kung sino ang kaharap niya at kung saan siya. How am I supposed to cal m down Nica? Shes been here for 3 days at hindi pa rin siya nagigising. Bakit ka ba nag aalala ng ganyan kay Era Enzo? Bakit hindi si Yvonne ang pinagkakaabalaha n mo? Dalhin mo na ang sira ulong mong gf sa mental. Nasisiraan na yun ng bait. At wag lang magpapakita sa akin ang babaeng yun dahil ako mismo ang papatay sa k anya. I heard Rons voice na naggagalaiti talaga. I bet hes going to kill Yvonne on ce he sees her. Bakit nga ba Enzo? Bakit andito ka? Wag mo ngang ibahin ang topi c Ron, I wanted to know whats wrong with her! Why are you shouting at each other. Nakakabulahaw kayo ng natutulog. To think na nasa hospital kayo. I smiled at th em. Era! Youre awake. Thank God, gumising ka na! I looked at Nica nd Ron pero hin di ko tiningnan si Enzo. What do you think? Hindi na ako gigising? Well, gusto k o pa sanang matulog ng medyo matagal but the readers insisted that hindi pa daw ako dapat mamatay. SO pinilit ako ng author na magising. They looked at me na pa rang nagtataka sa mga sinabi ko. Baka akala nila nasisiraan din ako ng bait. I j ust rolled my eyes. Hindi talaga maiintindihan ng mga taong slow ang mga pinagsa sabi ko. Kumusta na kayo? Ikaw na nga itong nahospital ikaw pa ang nangangamusta . Nica is now teary eyed. Hey why are you crying, I am not yet..dying. I stopped myself. Muntik na akong madulas. I looked at Nica nd Ron and at Enzo. Ron, Nics, can you leave us for a while? May pag uusapan lang kami ni Enzo. Yes, I am tell ing him everything. And I faintly smiled at them bago sila lumabas ng room.

Pagkalabas nilang dalawa sa room, there was silence. Nakakabinging katahimikan. I tried to sit up pero medyo mabigat ang katawan ko plus ang daming nakakabit sa akin na IV. It must be from lying in the bed for a long time. Dont force yoursel f na tumayo. Hindi mo pa kaya. No I wanted to sit. Masakit na ang likod ko kakah iga. And I guess I am fine now. And besides I wanted to talk to you nang hindi a ko nakahiga. Kasi baka ito na huling pag uusap natin na nakaupo or nakatayo ako. Help me up will you? He then pushed the button para magrecline ang bed and help me na maupo na nakasandal ang likod ko sa bed. Then there was silence again. Pe ro ako ang hindi nakatiis sa katahimikan, How long I have been here? Narinig ko ang sinabi niya kanina pero wala lang akong maisip na itanong sa kanya. 3 days. That long huh? Sayang ang araw. Alam na ba nina Mommy na nandito ako? Yes, alam na nila. Umuwi lang sila saglit sa bahay niyo. And Laila is downstairs, buying f ood. Laila is here? Kasi di ba abroad si Laila nagwowork? She went home when you r parents informed her of your condition. Lahat sila alam ang nangyayari sayo exc ept me. I can sense remorse on his voice. There was bitterness. I am sorry. I lo oked at my hands na may IV. I cannot bear to look at him. Ayaw kong makita na ma lungkot siya. Ayaw kong makita ang panunumbat sa mga mata niya. Panunumbat na hi ndi niya kayang sabihin ngayon. Panunumbat dahil sa mga bagay na tinago ko sa ka nya. Sorry? He said sarcastically. Simula ng dumating ka, yan lang ang naririnig ko sayo. Ngayon di ko na alam kung para saan ang mga sorry na yun. I am sorry f or hurting you so much. And I cannot stop the tears from falling. I am sorry for keeping things from you. I have been trying to protect you from the pain eversi nce I left you in Amsterdam. But in the process of protecting you hindi ko napap ansin na nasasaktan ka na pala. I am so sorry Enzo. I stopped myself from crying our loud pero I end up hiccupping. I dont want to hear how sorry you are Era. I wanted to know the truth. Oo nagagalit ako sayo. Galit na galit ako sayo kasi pina gmumukha mo akong tanga.

Ano ba ang tingin mo sa akin? You are protecting me from what? From the truth? Y ou think I am that weak unable to handle it? Eversince na naging tayo, you under estimated me. I cant think of any occasion wherein you allow me to protect you. Y ou think lowly of me. Maririnig ang hinanakit sa bawat salitang sinasabi ni Enzo . He was hurt. Masyado ko siyang nasaktan. Hindi ko sinasadya. I didnt meant for you to feel that way. Hindi mo sinasadya? So hindi mo sinasadya na iwan ako sa A msterdam? Alam mo ba kung ano ang naramdaman ko that time? Feeling ko nawalan ak o ng buhay. Goddamnit pero inalisan mo ako ng buhay nung araw na yun. Do you kno w the feeling of living a life na parang robot? Nabubuhay ka because you have to but not because you wanted to live? And now, youre doing it again ginagawa mo na naman akong tanga.. Ayun sinusumbatan na niya ako sa lahat lahat ng ginawa ko. Masakit pero I need to accept it kasi kasalanan ko rin naman ang lahat. Wala ako ng sinabi. I just cried. Maybe sorry is not enough. Enzo. Hinawakan niya ang bali kat ko ang shook me. Tell me Era, What are the things youre not telling me? Sabih in mo na sa akin please. Wag mo akong gawing tanga! He stopped shaking me and na kita kong yumuyugyog ang balikat niya. He is crying. Sabihin mo sa akin! He shou ted at me. Ayokong masaktan ka. Lahat kayo! I dont want to drag you into this mes s. Lalo na ikaw. Nasaktan na kita ng sobra sobra ayoko nang dagdagan pa. I shout ed back at him. Kaya you choose na gawin akong ignorante sa mga nangyayari sayo? Sa ginagawa mong to do you think hindi mo ako nasasaktan? Mas nasasaktan ako Era. Mas nasasaktan ako kasi unti unti mo akong inaalis sa buhay mo. Unti unti mo ak ong inaalisan ng karapatan dyan sa puso mo, dyan sa buhay mo! Sa tingin mo magig ing masaya ka pag nalaman mo na mamamatay na ako? Would that make you happy Enzo ? Ngayong alam mo na masaya ka na? Nararamdaman ko na naman ang pagod. Naninikip na naman ang dibdib ko. What? He was shocked sa sinabi ko. Nakatulala lang siya sa akin. I have leukemia. I only have 50 more days to live. Ayokong malaman mo kasi ayaw kong maawa ka sa akin. Mas mabuti pa sigurong magalit ka sa akin. Ayok ong magsuffer ka along with me. I would prefer you hating me for the rest my lif e kesa nakikita kang umiiyak kasi naawa ka sa kalagayan ko. I dont want you to se e me succumbing to my disease. I dont want you to pity me, I dont

want you to cry because of me kasi wala ka nang magagawa kundi hintayin ang kama tayan ko. I dont want you to feel helpless like I do. I want you all to remember me as the normal Era, not the sickly and dying Era. Gusto kong makitang masaya k a bago ako mamatay. Now, is that too much to ask Enzo? Binitiwan ang ang balikat ko and headed to the door. And now he is leaving me. Iiwan na niya ako. Sinunda n ko siya ng tingin and before he opened the door he looked at me. You will not die. I will not allow it. I will do everything para hindi ka mamatay, even if th ats the only thing that I will be doing in this life. I will keep you alive. Tand aan mo yan. And he left. Chapter 17 Lalabas na ba ako dito? I ask the nurse whil e shes taking away my IV at kung ano ano pang nakakabit sa akin. Wala pa naman po ng order si Dr. Darling na lalabas na po kayo Miss Era. Siguro lalabas na ako di to ano kasi 4 days na ako and kinukuha mo na ang IV ko. It means I am free again . Yes! Yes! Yes!. Instead of answering me nginitian lang ako ng Nurse tapos luma bas na siya ng room. Umupo ako sa bed tapos tumayo at naglakad lakad. Sa totoo l ang magaling na talaga ako. Pwedeng pwede nang lumabas. Siguro nga mamaya lalaba s na ako ng hospital. Dapat lang noh kasi 46 days na lang mamamatay na ako. Tapo s dito pa ako maglalagi. After a while nagbukas ang door at pumasok si Mommy at Daddy. Honey, Bakit ka nakaupo dyan sa sofa? Dapat nasa bed ka. Mom naman nakahi ga na ako for 4 days dito. Ngalay na ngalay na ako. I need to move my muscles. A no Mom lalabas na ba ako?Nagkatinginan sila Mom at Dad and then tumingin sa akin . Lets wait for Daves order honey. Siya ang makakapagsabi kung makakalabas ka na o hindi. I pouted my lips and umupo ulit sa sofa. Sige. Kelan ba siya pupunta dit o? Bigla naman bumukas ang pinto at pumasok si Dave. So lalabas na talaga ako ka si andito na si Dave. Kinuha na pala ang IV mo? How are you? I rolled my eyes on him. Ganyan kasi siya talaga pag naoospital ako. So I stood up and nahiga ulit sa bed ko kasi alam ko ichecheck niya ako. I am fine now. Cmon check me. Yan kasi ang gawain niya. Before niya pipirmahan ang discharge order ichecheck muna niya kung okay na ako.

I am not going to check you ngayon Era. Why so? Di ba kelangan mo akong I check para ma discharge na ako?Hmmm.. nagbago na ang protocol? Hindi ka pa lalabas dit o. What!!!!!!!!Why? I am fine now. See? Umupo ulit ako sa bed at tumayo at nagpa lakad lakad. Maayos na ako. Bakit hindi pa ako ilalabas dito? You need to underg o a series of laboratory test para malaman if youre fit for a chemo and kung anon g chemo drugs ang iaadminister sayo? Laboratory test? Chemo? Nagulat ako sa pinag sasabi ni David. What the hell are you talking about? Bakit ako magkchemo? WTF? I believe you have already agreed on this? Sabi pa ni Dave in a tone na bored na bored. Kelan pa? I didnt to such a thing! And now Im mad. Dont tell me theyre going to force me into this. I cant allow it. I looked at Mom and Dad who looked at me na parang nagtataka rin. Kasi napag usapan na namin to. Unless theres a donor, I wont subject myself to chemotheraphy. Whats the point of having chemotherapy kung wala naman magdodonate. Mamamatay din ako eventually. Mom? Dad? I told you Honey , you have agreed into doing this. Pinagkaisahan ba nila ako? I didnt. Bat ba ang kulit nila? Sinabi ko nang hindi ako pumayag eh. You did. I looked at the door to see Enzo standing behind it. Nakapasok siya ng di namin namamalayan or hindi namin naririnig because I was shouting a while ago. At kelan ko yun ginawa? I ra ised my eyebrows at him? I have this gut feeling na siya ang may pakana ng lahat . Mastermind. Punong abala. You agreed yesterday to undergo chemotheraphy and ev entually have a stem cell transplant. You even ask for it. I cant believe what he is saying. I tried to remember kung ano ang pinag usapan namin kahapon and wala akong maalala na nag usap kami about it. Kahit i backread ko pa ang naipost ni miss author wala talagang ganung usapan. Di ba? di ba? di ba? Sige ibackread niy o. Wala kayong makikitang ganun! I did? Sumasakit ang ulo ko. I ask for it? I sh ake my head vigorously. Wala! Wala tayong napag usapan na ganun! I shouted at hi m. I feel that I am being cornered. I

maybe dying pero hindi pa naman ako ganun ka makakalimutin. And besides nakapost naman sa teentalk yun kaya di ako pwedeng magkamali. You wanted me to rephrase kung ano ang sinabi mo kahapon? I nodded kasi wala talaga akong maalala sa sinab i niya. Mapapahiya ka lang Enzo. QuoteGusto kong makitang masaya ka bago ako mam atay. Now, is that too much to ask Enzo? Biglang lumaki ang mga mata ko sa sinab i niya. I did say that but how come.[/color] You wanted me to be happy right? Gus to mo maging happy ang family mo? Ang mga kaibigan mo? I was dumbfounded. Nagkat inginan kaming dalawa. Yun ang makakapagpasaya sa amin Era. Yan ang makakapagpas aya sa akin. Magiging masaya ako kung mabubuhay ka. Magiging masaya ako kung nak ikita kong lumalaban ka sa sakit mo. Magiging masaya ako kung makikita kong ang dating Era. Ang normal na Era. But.Wala akong donor. I am hanging to my last reas on for not having that chemotheraphy. Kami na ang bahala doon. Wag mo nang pag i sipan yun. The only thing that you will do is sign this. Then he handed me the p aper and a pen. It read, Patient Consent Form blah blah blah. I looked at him, h e is now smiling. As well as David, my Mom and my Dad. I closed my eyes, took a deep breath and signed the form. Chapter 18 After I signed the consent form agad akong dinala sa kung saang saang part ng ho spital for the laboratory test. After that binalik na ako nila sa room ko. Era, tomorrow pwede ka nang lumabas and then babalik ka na lang dito for the treatmen t. Sabi ni Dave sa akin. Bakit hindi na lang ngayon ako lalabas? Obvious bang ba tong bato na ako sa hospital na to? We will still observe your progress hanggang mamayang gabi. Babe please bear with us a little longer. He then smiled at me. Thanks for everyuthing Dave. And I smiled at him. In short nagngitian kami. Swee t di ba? Enzo really loves you Era. I looked at him. The day you told him about your condition, kinausap niya ako. Like me, hindi siya naniniwalang youre dying. Youre strong and young and you can handle it well. He asks for a chances of you

surviving the cancer. I told him everything and I dont know kung ano ang ginawa n iya but kanina he called me at sinabi na may stem cell na compatible for you. Wev e been looking for how many months, even in London but we havent found any, yet s i Enzo wala pang 24 hours he already had one. Hindi na ako nagtataka that he was able to produce one. He is a prince. You already knew kung ano ang nararamdaman ko towards you Era, but witnessing everything simula nung nasa resort tayo, and seeing kung paano siya nagpanic noon and ang pagbabantay niya sayo dito na halos awayin niya na ang lahat kasi hindi ka pa rin gumigising, napag isip ako. I dou bted my feelings for you. Compared to what he feels towards you, what I feel is so irrelevant. Bigla natuwa naman ang puso ko nang malaman ko na gumanyan pala s i Enzo pero nalungkot din ako kasi nasasaktan ko si Dave. Tama si Andrew E mahir ap nga maging maganda. Indeed there is hope for me and there is hope for us. No dave. I am grateful kasi you are always there for me. Hindi ko alam ang gagawin ko kung wala ka sa tabi ko. Siguro maaga akong namatay. And now that theres hope for me to survive this, I dont know how to thank you for holding on to me kahit a ko na mismo ang naggigive up. I took his hand and he kissed my hand in return. A hem! Bigla kong nahila ang kamay kong hawak ni Dave upon seeing Enzo na nakasand al sa may pinto? How the hell did he manage to enter without us noticing? Era, I need to go now. May mga pasyente pa akong titingnan. I just smiled at Dave. Enz o, alis na ako. Dapat lang. Tapos umalis na siya ng door at pinadaan si Dave. He then closed it. You are mean to Dave. I told him after. AT ikaw naman sweet sa kanya. May pahalik halik pa sa kamay. Selos ka naman? Nagtathank you lang ako sa kanya. Pwede naman mag thank you ng walang halik sa kamay di ba. I just rolled my eyes. Mahirap mag explain sa taong ayaw makinig ng rason. Hay naku! Ewan ko s ayo. AT inirapan ko siya. At ikaw pa ang may ganang magtampo! Napakaspoiled mo ta laga. Tapos piningot niya ang ilong ko. I just grinned at him. Thank You Enzo. I took his hand and nagkatinginan kami. Alam niyo yung feeling na kahit magkating inan lang kayo nagkakaintindihan na kayo? Yun yun eh. Tapos tingin pa lang niya kinikilig ka na. Hay. Tama nga ang sabi nila na kapag in love ka parang nasa

cloud 9 ka. Its nothing ginawa ko lang ang dapat kong gawin. Basta thank you tala ga. And I kissed him sa cheek. Ayan para di ka na magselos kay Dave. Hehehe. Tin ingnan lang niya ako after I kissed him and then he hugged me. Sobrang higpit. K aya hinug ko din siya. Nakakamiss. After almost 2 years ngayong lang ulit kami n ag hug. Namimiss ko ang comfort na nararamdaman ko kapag naghuhug kami. Naghug l ang kami for how many minutes. Natutuwa ako ng sobra kasi okay na ulit kami. Nak akaoverwhelm ang feeling. Nakakaiyak pala ang sobrang kasiyahan. Namiss kita. So bra. And naramdaman kong yumuyugyog ang balikat niya. He is crying. Dont cry. Ayo kong umiiyak siya kasi naiiyak din ako. Ano ka ba naman Enzo. Wag kang umiyak. N amiss kita. Sobra. After almost 2 years of living lika a zombie. Nakita ulit kit a. Nabuhay na ako ulit Era. Nung una kitang makita sa school, I cant believe na i kaw yun. But then I couldnt deny it because the moment na nakita kita biglang bum ilis ang tibok ng puso ko. Parang sinasabi na bumalik na ang buhay ko. And now t hat youre back, hindi ko hahayaang mawala ka ulit. Gagawin ko ang lahat na kaya k o wag ka lang mawala sa akin Era, kasi pag nangyari yun hindi ko na alam kung ka kayanin ko pa. Tuluyan na akong umiyak dahil sa sinabi niya. We cried on each ot hers shoulder, comforting each other. Ngayon ko napagtanto na tama ang ginawa kon g pagbalik. This is what I wanted and I am so thankful na binigyan ako ng pagkak ataon na itama ang mga pagkakamali ko. Kung mamamatay man ako, mamamatay na sigu ro akong masaya. But then, sabi nga ni Enzo hindi ako pwedeng mamatay kasi baka di niya kayanin. So I guess, kailangan ko talagang mabuhay for Enzo. Yes, kailan gan kong mabuhay for Enzo. For Enzo. BTG 20 I am now having my chemo treatments. As oppose sa sinabi ni Dave hindi na ako na kalabas ng hospital. Ang masayang part palaging kong kasama si Enzo. As in todo suporta siya sa akin. Ang masamang part, Unti unti nang nalalagas ang ever preci ous hair ko. Nakakalungkot nga eh pero sabi naman ni Dave babalik din ang hair k o after all the treatments. Sabi naman ni Enzo kahit wala daw ako ng buhok haban g buhay mamahalin po din daw niya ako. Aheheheh. Oh di ba kahit nakakalbo na ako feeling ko mahaba pa rin ang hair ko. Nararamdaman ko na despite all the chemot heraphy unti unting nanghihina ang katawan ko. I can barely sit, neither stand n or walk. Hindi ko nga din alam kung nagpapalala ba ng sakit ang chemotheraphy or nagpapagaling kasi habang tumatagal

lalo akong nanghihina. May mga days na hindi daw ako nagigising. Everyday I feel weaker. Like today, feeling ko di na naman ako nagising ng isang araw. And then I woke up only to find Enzo na nakayuko sa tabi ng bed ko sleeping. Hindi ko al am kung anong oras na ngayon. Siguro gabi na kasi bukas ang ilaw and walang ligh t na tumatagos mula sa curtain ng window. Ito ang ayaw ko sa lahat, yung lahat n g tao ay nagsasuffer along with me. I looked at Enzo. Hinayaan ko na muna siyang matulog kasi alam kong pagod na siya. Everytime na gumigising ako andyan siya p alagi. Hindi ko alam kung umaalis ba siya kung natutulog ako. May kumatok ng 2 b eses sa door. I feigned sleep. I dont know why pero ayaw ko muna makipag usap nga yon at ayaw kong makita sa mga mata nila ang awa. It must be pride on my part pe ro at my condition ayaw ko pa din ng kinaawaan ako. I felt Enzo stirred from his sleep. Dave. How is she? Bakit hindi pa rin siya gumigising? I heard Enzos husky and tired voice. Enzo, we need to do the transplant ASAP. There was a a sense o f urgency sa boses ni Dave. I thought kailangan pa niya ng further treatment? He r body is not anymore responding to chemo drugs. We wanted to stopped the cancer from reaching her brain. She may undergo Radiation Theraphy prior to the transp lant to kill the cancer cells before it reached her brain. We need to do it asap . Probably tomorrow. The last thing that we wanted is for the cancer cells to re ach her brain. Anong mangyayari if that happens? If we are too late, she may be blind, deaf, comatose, invalid, anything. And worse we may be too late to save h er. I heard a sigh. Do whatever it takes to keep her alive Dave. Thats the most i mportant thing. You know that we will do that. Then I felt someone taking my vit al signs and checking me. After that I heard the opening and the closing of the door. Why are you sticking with a dying person like me? Napalingon siya when he heard me speak. Lumapit siya sa akin and he took my hand . Love, you are not dyi ng. And even if you are dying, I will still stick with you. So you have to endur e that. Hinding hindi kita iiwan kahit ano pa ang mangyari. I love You. More tha n my life And he kissed my forehead. I prevent myself from crying. Awang awa na ako kay Enzo kasi alam kong nahihirapan na din siya. . Sometimes

tinatanong ko na kung bakit ako pa ang nagkaroon ng ganitong sakit. I tried to i gnore ang lungkot nararamdaman ko. It wouldnt help if I dwell on my self pity. I should be strong. Anong oras na? He looked at the clock na nasa taas ng pinto. N akikita ko rin pero hindi ko na maaninag ang time. I dont know kung dahil ba sa m adilim ang room or dahil blurry ang vision ko. I always have a 20-20 vision. Fea r suddenly crept in me nung maalala ko ang pinag usapan ni Enzo ang Dave. God! S ana hindi ako mabulag. What am I gonna do if gumaling nga ako pero bulag ako? Wi ll Enzo stick with me na isang bulag? Again I stopped myself from entertaining s uch thoughts. 4:30AM. Why? DO you want something? Nagugutom ka ba? Im okay. Bakit pala ikaw ang nagpupuyat sa pagbabantay sa akin? Nasaan sila Mom and Dad? Ayaw mo nang ako ang nagbababtantay sayo? Hindi sa ganun. Of course gusto ko na andito ka but then pumapayat ka na kakaalaga sa akin. Ayokong ikaw naman ang magkasaki t. He chuckled at what Ive said. Hindi mangyayari yun. Kita mo naman kung gaano a ko ka macho di ba?He laughed smugly. I smiled at him. Kung malakas lang ako naha mpas ko na siya. Kung ikaw ba naman magkaroon ng bf na ganyan. DI ba ayaw mo pan g mamatay just to be with him for a long time kasi mamimiss mo siya ng sobra sob ra pati ang mga corny jokes niya? Honey, pwede mo ba akong iikot sa hospital? Ma y nakita kasi akong garden dito nung nagpapacheck up pa lang ako. Gusto kong pum unta doon. Itatanong ko sa Nurse kung pwede kang ilabas sa room. He then dialled the intercom and asked if pwede akong makalabas. Pumayag naman sila pero nilagy an pa ako ng mask at kung ano ano pa. I hate the feeling of being in a hospital. The I tried to sit up pero ang bigat ng katawan ko. Parang wala akong lakas na umupo. Oh my God. This is getting worse. Why cant I even sit Enzo? I panicked. Th e last time I remember nakaka upo pa ako on my own pero dahan dahan lang. Bakit ngayon hindi na? I cant help but cry at my situation. Magiging invalid ba ako? Lo ve its okay. Your body is just reacting to chemotherapy drugs. Its okay, everythin g will be okay. After the transplant and the medication youll be okay. He hugged me and comforted me while hes wiping away my tears. Nung medyo okay na ako he car ried me para paupuin sa wheelchair and we strolled the hospital hanggang sa maka rating kami sa sinasabi kong garden. There we reminisce lahat ng mga times that

were together. WE savored each memory na napagdaanan namin. We treasured that mom ent that were together. We watched the sunrise together. And like the sunrise, ou r love may reach a moment of darkness but no matter how long is that moment, the re will come a time na babalik at babalik ang pagmamahalan namin. Chapter 20 Sa totoo lang wala na akong pakialam kung ano pa ang gagawin nila sa akin. Feeling ko din nagiging numb na ako. Lahat sila nagsasabi na lumaban daw ako. At dahil s a masunurin ako lumalaban ako. Pero nafefeel ko ang paglala ng sakit ko. Kung hi ndi siguro dahil sa painkillers na binibigay sa akin baka matagal na akong nag g ive up. Nag iisa ngayon ako sa room ko kasi dahil sa radiation. Kakatapos ko lan g kasi ng theraphy. Mga few minutes daw pagkapasok ng Nurse pwede na ulit ako tu manggap ng bisita. Pinapatulog nga nila ako pero hindi ako makatulog kaya nanood na lang ako ng tv. Actually hindi naman talaga ako nanonood kasi nga blurred na ang vision ko pero matalas pa rin ang pandinig ko. Kung hindi ako nagkakamali n asa CNN ang channel ng TV. I am already drifting off to sleep when a news sudden ly caught my attention. .the engagement of Princess Emma of Spain and His Royal H ighness Prince Lorenzo, Prince of Orange and Nassau was announced 5 months ago. The Spanish Royal family announced yesterday that the marriage is scheduled 5 mo nths from now after the Prince finished his Masteral Degree. The Princess is cur rently busy on the wedding preparations. However, the Princes whereabouts is stil l unknown and the Dutch Family didnt state the college where the Prince is curren tly attending for security purposes. As we all know Prince Lorenzo was crowned 2 years ago. I suddenly opened my eyes na parang naalimpungatan ako. I didnt notice d the tears streaming down my face. Hindi yun panaginip. It was true. He was eng aged the month Ive known about my condition. He is getting married and Ive be left alone recovering after my operation. He tried everything para mabuhay ako para lang iwan niya. Bakit ganito? Kung kelan pa nagkakaayos na kami tsaka ako may na lalamang balita na makakasakit sa akin. Hindi ba talaga kami para sa isat isa? Ar e we not destined to be together kaya pilit na pinaglalayo kami? Are we fighting with fate because we wanted to be together yet hindi pala kami para sa isat isa? I am hiccuping nung pumasok ang Nurse sa loob ng room ko. Maam! Maam bakit po kay o umiiyak? Hindi ko pinansin ang Nurse. Hindi ko kasi mapigil ang pag iyak ko. I am crying like a baby.Maam hindi po kayo pwedeng umiyak ng ganyan! Makakasama sa inyo.I tried to stopped myself from crying. Nakakahiya sa Nurse. Tsaka di naman ako iyakin talaga di ba? Sige nga! Sabihin niyo kung kelan ako umiyak sa harap ng ibang tao? Maliban sa harap ni Enzo? Era, bakit ka umiiyak? Whats wrong? Mommy ! Sob. Mommy He is marrying someone else. me. Nagtataka yung iba sa kinikilos ko ngayon. My Mom just hugged

Who is marrying someone? Hindi pa rin pala nila alam kung sino talaga si Enzo. I ts a secret na hindi namin pwedeng ipagkalat or else dudumugin kami ng paparazzi. Enzo. Enzo is marrying someone? Ha? Paano nangyari yun? Sabay na sabi nila. Ni h indi nga umaalis ng hospital yun. Honey, you must be dreaming. Its just a bad dre am. Its not true.I nodded. I am not yet ready to tell them. It is not my secret t o tell. Tahan na okay. Babalik si Enzo. Umuwi lang siya saglit. Hell be back. Gus to mo ba tawagan namin siya para pumunta na dito? Gusto ko ba? Yun ba talaga ang gusto ko? Gusto ko ba siyang makita after ng nalaman ko? Yes, Gusto ko. Once an d for all gusto kong malaman sa kanya ang totoo. Kung bakit nagkaganun. I dont wa nt to make the same mistake. Gusto ko siyang kausapin. I nodded at my Mom. Yes, Mom I wanted to talk to him. Chapter Twenty One Enzos POV For the first time in t his story nabigyan din ako ng pagkakataon I-voice out ang mga nararamdaman ko. K ung hindi pa siguro ako nagmakaawa sa author hindi ko pa magagawa ang bagay na i to. Buti na lang kahit na-eepalan na sa akin ang author pinayagan pa din niya ak o. Kahit nasabi na niya sa first page na POV lang to ni Era pinagbigyan pa din n iya ako. I love you Miss Author. Di ko makakalimutan ang ginawa mong ito. (Autho r blushes) Since limited lang ang space ko dito sisimulan ko na at mag eexplain na din ako ng dahil sa previous chapter. Andito ako ngayon sa bahay ko na minsan an ko na lang uwian kasi doon na ako sa hospital nagc-stay. Kung hindi lang ako pinagtabuyan ng family ni Era at nila Nica hindi pa ako aalis. Minsan lang kasi ako umuwi at mga 3-4 hours lang kasi ayaw kong magising si Era ng hindi ako naki kita. Pinagtabuyan na ako sa hospital kasi sabi nga nila kailangan ko daw magpah inga. Baka pati ako maospital sa pinaggagawa ko and besides hindi pa pwedeng lap itan si Era kasi nga kakatapos lang niya ng theraphy. Sire, His Royal Highness c alled last night. He wanted to talk to you. Naalala niyo pa siya? Si Steven. Did you tell him that I am currently busy? Yes, he is pestering me again. He wanted me to go back. In the first place he didnt approve of me returning here to the P hilippines to continue my studies. I could have studied in any university yet I choose

this country. The reason I gave him is my mother. But I never knew that, I must admit it or not, there is still a part of me that wishes na makikita ko si Era s a pagbabalik ko sa Pilipinas. And I never regret my decision. And now he wanted me to go back. Goddamnit. Sire, your father is on the line. I took the phone fro m Steven and answered him. Hello Lorenzo, when are you returning? You need retur n and help Emma with the wedding preparations. Theyve announced that it will be 5 months from now. If youve been watching the news you should have known it by n ow. They did what? Five months? I dont want to marry her.Isa pa ang engagement na to. I dont know kung ano ang magiging reaction ni Era once malaman niya ang ba gay na ito. How could you say that? Youve agreed to marry her. You are engaged. Y ou cannot break the engagement. Father, I cant go back now and I cant marry Emma. Not now.Ngayon pang nagkaayos na kami ni Era. Lorenzo, we have talked about it a lready. If you dont want to marry her, why did you agree in the first place? You re putting the monarchy in shame. Because its for the good of the monarchy. Beca use you all wanted me too. To strengthen the ties between our countries. Thats why I agreed with you and with the council. But now I cant do that. You cant back out Dad! That stopped him from talking. Yes, I seldom call him Dad.Dad, for now. . let me be happy. Allow me to be happy. Let me marry the girl that I truly love . Please. Napabuntunghininga siya sa sinabi ko. Well talk about that when you retu rn. Then he hanged up. Yes I wanted to marry her. Ang g@go ko din kasi eh. Bakit ba kasi ako pumayag na ma engage sa Emma na yun? Ni hindi ko nga kilala yun. Ka hit engaged na ako hinding hindi ako pakakasal kung hindi si Era ang bride ko. K aya gagawin ko ang lahat para mabuhay siya. Ang dami palang nagtatanong kung saa n ako nakakuha ng donor. Siempre dahil Prinsipe ako madami akong koneksiyon kaya yun in no time at all nakahanap sila ng stem cell that match with Era. Hindi ak o ang donor. Ayoko ngang maging donor ako ni

Era.. Baka di kami payagan makasal kasi magkadugo na kami. Hehehe. Pero seriousl y, alam kong nahihirapan siya. Kahit pag nagkasama kami ngumingiti siya, alam ko ng nahihirapan siya. Hindi biro ang pinagdadaanan niyang hirap. Kung pwede nga l ang na ako na lang ang maysakit. Beep beep I took my cellphone at binasa ang mes sage: QuoteFrom: NicaRon Pwede nang bisitahin si Era. Beep beep QuoteFrom:RoNica Hinahanap ka ni Era. Nagtaka kayo kung bakit ganun an g name nila? Si Era ang naglagay niyan nung nasa hospital na siya. Palagi niyang pinaglalaruan kasi ang cp ko and nung tingnan ko nga iba iba na ang name na nas a phonebook ko. The first message was from Nica and the second was from ROn. Aga d naman akong pumunta sa garage and sumakay sa kotse ko. Sayang di ako ang unang nakita niya. Sana di na lang ako umuwi. Medyo matraffic on the way to the hospi tal kaya panay ang busina ko kasi nga nagmamadali ako. I know I am driving fast but the hell I care. Gusto ko na siyang makita. Namimiss ko na siya. Magtuturn l eft na ako when I saw my phone blinking. Someones calling. Saglit kong tiningnan kung sino and it was Lyla. Remember Eras sister? Hello Laila. Enzo, pwede nang bi sitahin si Era and shes looking for you. As usual huli na naman sa balita si Lail a Yes, papunta na ako dyan. On the way na nga ako eh. Ganun ba? Sige bilisan mo lang kasi umiyak siya kanina nung gumising siya. Ha? Bakit naman? Eh kasi, nanag inip ata na ikakasal ka na sa iba. Sige ha! Punta ka na dito agad. Bye. And she turned off the phone. Ano daw? Nanaginip ba talaga? Or nalaman niya ang totoo? N apanood niya sa tv? Napatulala ako sa narinig ko. Bakit ngayon pa niya

nalaman? Ngayon pang ayaw ko siyang masaktan. Ngayon pang I wanted to spare her from all the pain. I am so immersed sa pag iisip ko that I didnt noticed a truck heading my way. I tried to maneuver my car to safety but its too late. I am drivi ng fast and so is the truck. Chapter Twenty Two Hindi pa rin dumarating si Enzo. Nagkunyari na nga akong natutulog kasi gusto ko ng mapag isa. Gusto ko clear ang mind ko kung kakausapin ko siya. Ayoko nang nas asaktan siya. Sobrang sakit na ang naidulot ko sa kanya. Ayoko nang nasasaktan k aming dalawa. As much as possible gusto kong maging open kami sa isat isa. No mor e pretentions, no more lies, no more secrets. Nung nakatulog na ako kunyari luma bas na yung mga tagabantay ko. Ayoko silang makausap. Ayokong makita nila na nas asaktan ako. Mabuti na lang at naisip ni Mom na panaginip ko lang yun. Ayokong m ag alala sila. Masyado na silang nahihirapan dahil sa sitwasyon ko ngayon, ayoko ng dagdagan pa ang paghihirap nila dahil sa relasyon namin ni Enzo. Aaminin ko, in my 22 years madami akong pagsisisi. I should have devout my time sa mga bagay na nakakabuti sa lahat. Madami din akong nasaktan. Madami akong pinaglaruan, ma dami akong nilait, madaming galit sa akin, madami akong inapak apakan. Pero in m y 22 years madami din akong napasaya, madami akong natulungan, madami akong nagi ng kaibigan at ang pinakamahalaga sa lahat nagmahal ako. Nagmahal ako ng totoo a t walang reserbasyon. Nagmahal ako ng buong puso. Yan ang pinakaimportante sa la hat. I heard the door open and someone checked my vital signs at kung ano ano pa ang ginawa sa akin. It must be the Nurse. May fever siya. Then I felt someone c hecked on me again. Toxic kanina sa ER. I heard the other Nurse say sa kasama ni ya. Bakit naman? Madami bang case? Hindi pero kasi may sinugod dun kanina na naa ksidente. Andoon kasi ako to assist Dr. Mariano. Grabe yung nangyari sa lalaki. Ang pogi pa naman. Parang familiar nga ang mukha niya eh. Talaga? Kawawa naman. Ano ang name? Saavedra. Bigla akong kinabahan nung marinig ko ang apelyido na yu n. Saavedra Lorenzo ata. 50/50 na eh. Nasa ICU ngayon. I suddenly felt na naninik ip ang dibdib ko

upon hearing the name. The pain in my chest intensified. I can feel the attack. What happened to Enzo? I opened my eyes and tried to sit up pero hindi ko talaga kaya. Enzo. I am crying now. Naninikip na ang dibdib ko. I cant barely breath na parang may bumabara sa paghinga ko. Miss Era, Calm down po. Ano po ang nangyari sa inyo? The two Nurses tried to stopped me from sitting up. My God, she is blee ding! Shes having an attack. Tawagin mo si Dr. Darling. The other one ordered h is companion while shes trying to wipe the blood from my nose. I was just crying and calling out Enzos name. Nagiging hysterical na ako. Mas nasasaktan pa ako sa kaalamang naaksidente si Enzo kaysa sa sakit na nararamdaman ko ngayon dahil sa sakit ko. I cant let him die. Hindi ako papayag na mamamatay siya. Not him. God, not him. Madami pa siyang pwedeng gawin. Naramdaman ko na may tumurok sa akin at bigla akong nanghina. Everything is blurry. I could hear a lot of voices all at the same time. Occasionally I can hear a command, suction, suction, clear the ai rway Era, breath. I heard a lot of voices. I cant distinguished all of them. Wala na akong pakialam sa kanilang lahat. I wanted to be with Enzo. I wanted to be near him. I wanted to take away his pain kung nasasaktan man siya ngayon. I wanted t o be him. Yun lang ang gusto ko. I wanted to be with him even if it will cost me my own life. I feel my own blood in my mouth, in my nose but I felt the tears f alling down my eyes. Paano ako makakapunta kay Enzo if I cant even speak? If I ca nt even breath? Supply oxygen, continue the suction. Doc. It was like everything is a dream. People are surrounding me. This is all surreal. Call the OR, we will do t he transplant now. There are a lot of buzzing sound. Papalayo ng papalayo. I trie d to come nearer so that I can hear more but its as if habang lumalapit ako lalo silang lumalayo. I tried to reach for them pero hindi ko sila maabot. Then ther es the light. Now I am torn, saan ako lalapit sa boses o sa light? The light felt comforting yet the voices are calling for my name. They are calling for me. Par ang may kung anong force na nag uudyok sa akin na bumalik sa mga boses na yun. L umapit ako sa mga boses just because nagbibigay comfort ang mga boses na yun. re vive

I looked at the light once more pero hindi ko na nakita ang light. Instead what I saw shocked me. I saw Enzo looking at me sadly and there are tears streaming down his face. Chap ter Twenty Three I saw Enzo looking at me sadly and tears streaming down his face. Enzo.I stepped towards him. He smiled at me weakly. Lumapit ako sa kanya. I ignored the voices that are calling me. You came. I will never let you down. I will always be here for you. No matter what. Dont forget that. You are my greatest and my only love E ra. Bakit ganun? Bakit ang lungkot niya while hes saying those words. I heard youv e meet an accident. Hindi pala ikaw yun. I am so glad that youre alright. Hinawak an ng left hand ko ang right cheek niya to make sure na totoo ito. That Enzo is indeed standing in front of me. Na wala siya sa ICU. Na hindi siya naaksidente. But then when my palm landed on his cheek wala akong nahawakan. Parang hangin. A s if walang nakatayo sa kinatatayuan niya ngayon pero kitang kita ko siya ngayon na nakatingin sa akin. Sadness is evident on his eyes. Why cant I touch you? Bak it hindi kita mahawakan? Then reality hit me. I wept. He cant leave me. Era, I ca me to say goodbye. But you just said that you will always be here for me. Bakit ka nagpapaalam ngayon? Ayoko! I cant stopped myself from crying. I cant accept the fact that he is dead. Andito lang palagi ako para sayo. Hinding hindi kita iiwan Era. Kahit kailan hindi kita iniwan. You are always here in my heart. I may not be physically present pero andyan lang ako. Andito lang ako for you. No! I want ed to be with you. Gusto kong kasama kita. Whats the point of me living if hindi kita kasama? Hindi ako papayag Enzo! But you cant come with me. Pagod na rin ako. Im tired of fighting this disease. I wanted to be with you. Bakit

ayaw mo? Because you still have a chance. Madami ang nagmamahal sayo. Your life d oesnt end with me. Hindi lang ako ang taong nagmamahal sayo. All of them, your Mo m, your Dad, Mark, Laila, Nica, Ron, Ellaine, Mike and David. They all love you. They are all hoping that youre going to fight.That you are going to live. Umilin g ako. I cant believe he is saying all those things to me. And you? Dont you have a chance to live? Madami din ang nagmamahal sayo. Madami ang umaasa sayo. Umiling siya. Then there is no reason for me to live longer. No Era, you have to fight. I have been fighting all my life. And there is nothing to live kung wala ka. Yo u are my life and I just cant continue living without you. Pagod na pagod na rin ako Enzo. I have been fighting this disease because everytime I hear your voice, its full of hope. Hope that I will live. Now tell me, how can I live when my onl y hope was gone? I didn;t succumb to this disease because alam kong andyan ka nag hihintay sa paggaling ko. The operation, I know that I cannot make it. But becau se you wanted me to do it pumayag ako. The chemotherapies, alam kong hindi na yu n makakatulong sa akin but I endure it because of you. The moment the doctor in London told me that I am dying, I know that nothing could save me. Umuwi ako ng Pilipinas kasi alam kong ito na ang last chance kong makasama kayo. Ito na ang l ast chance kong mapatawad mo. I didnt even ask for you to love me again but you d id and that made me strong. Your love made me hope, kahit alam kong Im clinging t o a false hope, I still hope because of you. Cant you see it Enzo? Cant you see th at I am only breathing because of you? That Ive endured all the pain kasi gusto k ong makasama ka just a little bit longer. Kaya please let me be with you. He the n tooked my hand and kissed it. How come na pwede niya akong hawakan pero ako hi ndi ko siya mahawakan. He then guided me towards the voices. And it became clear to me. We are now looking at my own body. And the voices that Im hearing are the voices of the doctor and the nurses that are trying to revive me. Sa isang sulo t nakikita ko sila Mommy, Daddy, Mark and Laila as well as Nica and Ron. They ar e all crying. I wanted to comfort them. Na dapat hindi sila malungkot kasi magka sama naman kami ni Enzo. Then I saw Dave, tears are streaming down his face whil e hes trying to revive me. Then the monitor, and the straight line indicating my heartbeat. DocThe other doctor tapped Dave in the shoulder signaling him to stop reviving me. At umiling ito.

ICU Today, June 3, 2010 11:06AM, we declare the death of Prince Lorenzo Saavedra . Eras Room Today, June 3, 2010 11:06AM, we declare the death of Emerald Cardenas . Truly our hearts beats as one. Epilogue Why are you sad? Lumapit sa akin si Enzo and hug me from behind. Kasi nakakasad lang. I looked at him sadly. Pouting my mouth to emphasize my sadness. Bakit ka nga sad? Hinarap niya ako sa kanya. Oh my God! hanggang ngayon kinikilig pa din ako pag tinitingnan niya ako ng ganyan. Parang nanghihina pa din ang tuhod ko ti tig pa lang niya. Parang just by looking at him gusto ko na agad pumunta sa kwar to and you know.... Is it appropriate? Hindi kaya paparusahan ako at ipadala sa hell dahil sa kamanyakan ko kay Enzo? Kasi kasihindi happy ending ang story natin. I pouted more at kinusot ang mata ko para may lumabas na luha. I saw him raise his eyebrow.At sh!t pati ang eyebrows niya ang seksi. Di ba masama ang magmura? Pero sh!t talaga. Mabuti na lang namatay kaming dalawa. I cant bear it kung nab uhay siya tapos ako namatay tapos iba ang pakasalan niya. Baka multuhin ko silan g dalawa at patayin. O kaya siya namatay at ako ang nabuhay. Baka landiin siya n g mga anghel. No way! Ano ba ang happy ending para sayo? Napaisip ako sa tinanong niya. Ano nga ba ang happy ending para sa akin? Alam mo yun, ang may, and they l ive happily ever after. Eh tayo, we die happily ever after. He laughed at my answ er and he pinched my nose. Love, natapos man ang love story natin sa mundo, we s till have our happy ending here. And our happiness here will never end. He took my hand and kissed it. Tara na. Saan tayo pupunta? Basta may ipapakita ako sayo n a ikatutuwa mo. And then pumunta kami sa isang place na may napakalaking screen. There I saw a mausoleum tapos may andoon ang family ang friends namin.

Yan ang nangyayari ngayon sa mundo, sa mga mahal natin sa buhay. Bakit nasa ceme tery sila? Kasi 5th death anniversary natin. Wow! 5 years na kaming patay pala. Nakakatuwa. Then parang na focus ang camera kay Mike and Ellaine. Ellaine is pre gnant and beside her is Mike na may kargang parang 2 years old na bata at nakaha wak sa damit ni Mike ang isang 5 years old na bata. 3 na ang anak nila Mike and Ellaine. Look how happy they are. Then the camera focused on Jeannie and beside her is David. Who is that girl? Yan si Jeannie. Friend naming ni Dave sa London. Pumunta pala siya dito sa pinas. Looks like shes staying sa Philippines for good . Look at her and Dave. Tiningnan ko silang dalawa and nakita kong magkahawak si la ng kamay and both of them have an identical wedding ring. So, sila ang nagkat ulyan. I am so happy for them. Then the camera shifted sa dalawang taong mukhang nag aaway. Na parang pinapagalitan ng lalaki ang isang babae kasi muntik nang m adulas. And the girl is very very pregnant. Napalaki ang ngisi ni Enzo and then I realized kung sino ang dalawang taong nag aaway. No other than Nica and Ron. B akit buntis si Nica? Sino ang ama? Sino pa eh di ang bestfriend mo. Si Ron? He j ust grinned. Pero how come? Ron is gay. Yes he was. And remember what youve said before? What Nica wants, Nica gets. Yan ang nakuha niya. Ginawa niyang lalaki si Ron. Look at how he takes care of her. Parang ayaw niyang padapuan ng langaw an g asawa niya. Mag-asawa sila? He nodded. And then a girl na mga 3 years old nagp akarga kay Ron. Lalong nanlaki ang mga mata ko. 2 na ang anak nila? He nodded ag ain. Then I saw Elise with her husband and their children as well as my Mom and my Dad, Mark and his family and Laila and her family. I looked up at Enzo with t ears in my eyes. I am so happy for all of them. Me too love. And we kissed and s ealed our love that will last through eternity.