You are on page 1of 28

(သီတင္းသုံး) ေနေတာ္မူ၏။ ေပါကၡရသာတိပုဏၰားဝတၳဳ

ဣစၧာနဂၤလအမည္ရွိေသာ ပုဏၰားရြာသို႔ ေရာက္ေတာ္မူ၍ထိုရြာ၏ အနီး ဣစၧာနဂၤလေတာအုပ္၌

မ်ားစြာေသာ ရဟန္းသံဃာႏွင့္အတူ ေကာသလတိုင္း၌ ေဒသစာရီလွည့္လည္ေတာ္မူလတ္ေသာ္

၂၅၄။ အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲဲ့ရပါသည္-အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ငါးရာမွ်ေသာ

အမၺ႒သုတ္

ေန၏။

ပေသနဒီေကာသလမင္းသည္ ဆုလာဘ္အျဖစ္ျဖင့္ အပိုင္စားေပးထားေသာ ဥကၠ႒ၿမဳိ႕ကို အုပ္ခ်ဳပ္၍

ထင္းေရတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ဆန္စပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ မင္းမွရသည့္ စည္းစိမ္ျဖစ္ေသာ

ထိုစဥ္အခါ၌ ေပါကၡရသာတိပုဏၰားသည္ လူစည္ကား၍ ကြၽဲႏြားစသည္ ေပါမ်ားေသာ ျမက္

ထိုအသွ်င္ေဂါတမ၏ ေကာင္းေသာ ေက်ာ္ေစာသတင္းသည္ ဤသို႔ ပ်ံ႕ႏွံ႔၍ ထြက္၏ အရဟံမည္ေတာ္မူ၏၊ (အလံုးစံုေသာတရားတို႔ကို) ကိုယ္တိုင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ

ထိုရြာ၏အနီး ဣစၧာနဂၤလေတာအုပ္၌ (သီတင္းသုံး) ေန ေတာ္မူ၏။

ေကာသလတိုင္း၌ ေဒသစာရီလွည့္လည္ေတာ္ မူရာ ဣစၧာနဂၤလရြာသို႔ေရာက္ေတာ္မူ၍

ျပဳေသာ သာကီဝင္မင္းသား ရဟန္းေဂါတမသည္ ငါးရာမွ်ေသာမ်ားစြာေသာ ရဟန္းသံဃာႏွင့္အတူ

၂၅၅။ ေပါကၡရသာတိပုဏၰားသည္ (ဤသို႔) ၾကားသိေလ၏- ''အခ်င္းတို႔ သာကီဝင္မင္းမ်ိဳးမွ ရဟန္း

'ထိုျမတ္စြာဘုရားသည္ ပူေဇာ္အထူးကို ခံယူေတာ္မူထိုက္ေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း အေၾကာင္းေၾကာင့္ လည္းသမၼာသမၺဳဒၶ မည္ေတာ္မူ၏၊ အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ဝိဇၨာစရဏသမၸႏၷ မည္ေတာ္မူ၏၊ ေကာင္းေသာ

သတၳာ ေဒဝမႏုႆာနံ မည္ေတာ္မူ၏၊ (သစၥာေလးပါးတရားတို႔ကို) သိေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ဗုဒၶ မည္ေတာ္မူ၏၊ ဘုန္းတန္ခိုးႀကီးေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ဘဂဝါ မည္ေတာ္မူ၏'ဟု ပ်ံ႕ႏွံ႔၍ ထြက္၏။

ပုရိသဒမၼသာရထိ မည္ေတာ္မူ၏၊ နတ္လူတို႔၏ဆရာျဖစ္ေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း

ဆံုးမတတ္သည့္ အတုမဲ့ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း အႏုတၱေရာ

သိေတာ္မူေသာ အေၾကာင္း ေၾကာင့္လည္း ေလာကဝိဒူ မည္ေတာ္မူ၏၊ ဆုံးမထိုက္သူကို

စကားကို ဆိုေတာ္မူတတ္ေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း သုဂတ မည္ေတာ္မူ၏၊ ေလာကကို

မ်က္ေမွာက္ျပဳလ်က္ ေဟာၾကားေတာ္မူ၏၊ ထိုျမတ္စြာဘုရားသည္ အစ၏ေကာင္းျခင္း၊

လူမ်ားႏွင့္တကြေသာသတၱဝါအေပါင္းကိုလည္းေကာင္း ကိုယ္တိုင္ ထူးေသာဉာဏ္ျဖင့္ သိ၍ အလယ္၏ေကာင္းျခင္း၊ အဆံုး၏ေကာင္းျခင္းရွိေသာ အနက္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ သဒၵါႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ

ေသာဤေလာကကိုလည္းေကာင္း၊ သမဏျဗာဟၼဏတို႔ႏွင့္တကြေသာ မင္းမ်ား

ထို (ျမတ္စြာဘုရား) သည္ နတ္ႏွင့္ တကြေသာ မာရ္နတ္ႏွင့္ တကြေသာ ျဗဟၼာႏွင့္ တကြ

ထိုသို႔သေဘာ ရွိေသာ ရဟႏၲာ (ပုဂၢိဳလ္) တို႔ကို ဖူးေျမာ္ရျခင္းသည္ ေကာင္းသည္သာတည္း''ဟု ၾကားသိေလ၏။

တရားကို ေဟာေတာ္မူ၏၊ အလံုးစံုျပည့္စံုေသာ စင္ၾကယ္ေသာ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို ျပေတာ္မူ၏၊

အမၺ႒လုလင္ကို ဘုရားထံ ေစလႊတ္ျခင္း

၂၅၆။ ထိုစဥ္အခါ၌ ေပါကၡရသာတိပုဏၰား၏ တပည့္ျဖစ္ေသာ အမၺ႒မည္ေသာ လုလင္သည္ ရွိ၏၊ ဣတိဟာသက်မ္း၁ႏွင့္တကြ ေဗဒင္သံုးပံုတို႔၏ တစ္ဖက္ကမ္းသို႔ ေရာက္၏၊ ပဒက်မ္း၂ကို သိသည္ကို သင္ သိ၏၊ သင္ သိသည္ကို ငါ သိ၏ဟု (ဆရာက) အသိအမွတ္ ျပဳထားသူ အဘိဓာန္ 'နိဃ႑ဳ' က်မ္း၊ အလကၤာ 'ေကဋဳဘ' က်မ္း၊ သဒၵါ 'အကၡရပၸေဘဒ' က်မ္း၊ ငါးခုေျမာက္ (ထိုလုလင္သည္) ေဝဒက်မ္းလာ ဂါထာတို႔ကို ရြတ္ဆိုတတ္၏၊ ေဝဒက်မ္းတို႔ကို ေဆာင္၏၊

တတ္၏၊ ဗ်ာက႐ုဏ္းက်မ္း၃ကို တတ္၏၊ ေလာကာယတက်မ္း၊၄ မဟာပုရိသလကၡဏာက်မ္းတို႔၌ အႂကြင္းမဲဲ့တတ္ေျမာက္၏၊ မိမိ ဆရာ့အတတ္ ျဖစ္ေသာ ေဗဒင္သံုးပုံက်မ္းလာ စကား၌ ငါ ျဖစ္သည့္ျပင္ မိမိကိုယ္တိုင္ကလည္းဝန္ခံထားသူ ျဖစ္၏။

၂၅၇။ ထိုအခါ ေပါကၡရသာတိ ပုဏၰားသည္ အမၺ႒လုလင္ကို ဤသို႔ဆို၏ ဤရဟန္းေဂါတမသည္ငါးရာမွ်ေသာ မ်ားစြာေသာ ရဟန္းသံဃာႏွင့္အတူ ေကာသလတိုင္း၌ ''ခ်စ္သား အမၺ႒ သာကီဝင္မင္းမ်ဳိးမွ ရဟန္းျပဳေသာ သာကီဝင္မင္းသား

ဣစၧာနဂၤလေတာအုပ္၌ (သီတင္းသုံး) ေန ေတာ္မူ၏။

ေဒသစာရီလွည့္လည္ေတာ္ မူရာဣစၧာနဂၤလရြာသို႔ ေရာက္ေတာ္မူ၍ ထိုရြာ၏အနီး

ထိုအသွ်င္ေဂါတမ၏ ေကာင္းေသာ ေက်ာ္ေစာသတင္းသည္ ဤသို႔ ပ်႔ံႏွံ႔၍ ထြက္၏ မည္ေတာ္မူ၏၊ (အလံုးစုံေသာတရားတို႔ကို) ကိုယ္တိုင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ

'ထိုျမတ္စြာဘုရားသည္ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း အရဟံ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္းသမၼာသမၺဳဒၶ မည္ေတာ္မူ၏၊ အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ သိေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ လည္းေလာကဝိဒူ မည္ေတာ္မူ၏၊ ဆုံးမထိုက္သူကို ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ဝိဇၨာစရဏသမၸႏၷ မည္ေတာ္မူ၏၊ ေကာင္းေသာ

စကားကို ဆိုေတာ္မူတတ္ေသာအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း သုဂတ မည္ေတာ္မူ၏၊ ေလာကကို

ေဒဝမႏုႆာနံ မည္ေတာ္မူ၏၊ (သစၥာေလးပါးတရားတို႔ကို) သိေစေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ဗုဒၶ မည္ေတာ္မူ၏၊ ဘုန္းတန္ခိုးႀကီးေတာ္မူေသာ

သာရထိ မည္ေတာ္မူ၏၊ နတ္လူတို႔၏ ဆရာျဖစ္ေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း သတၳာ

ဆံုးမတတ္သည့္ အတုမဲ့ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ေတာ္ မူေသာအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း အႏုတၱေရာ ပုရိသဒမၼ

အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ဘဂဝါ မည္ေတာ္မူ၏'ဟု ပ်ံ႕ႏွံ႔၍ ထြက္၏။ထို (ျမတ္စြာဘုရား) သည္

နတ္ႏွင့္ တကြေသာ မာရ္နတ္ႏွင့္ တကြေသာ ျဗဟၼာႏွင့္ တကြေသာ ဤ့ေလာကကိုလည္းေကာင္း၊

သမဏျဗာဟၼဏတို႔ႏွင့္ တကြေသာ မင္းမ်ား လူမ်ားႏွင့္

တကြေသာသတၱဝါအေပါင္းကိုလည္းေကာင္း ကိုယ္တိုင္ ထူးေသာဉာဏ္ျဖင့္ သိ၍

မ်က္ေမွာက္ျပဳလ်က္ ေဟာၾကားေတာ္မူ၏၊ ထိုျမတ္စြာဘုရားသည္ အစ၏ေကာင္းျခင္း၊ ထိုသို႔သေဘာရွိေသာ ရဟႏၲာ (ပုဂၢိဳလ္) တို႔ကိုဖူးေျမာ္ရျခင္းသည္

တရားကို ေဟာေတာ္မူ၏၊ အလံုးစံုျပည့္စံုေသာစင္ၾကယ္ေသာ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို ျပေတာ္မူ၏၊ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ''ရဟန္းေဂါတမ၏ေက်ာ္ေစာသတင္းသည္ အမွန္အတိုင္း ပ်ံ႕ႏွံ႔၍ ထြက္သေလာ့၊ အမွန္အတိုင္း မဟုတ္ဘဲ ပ်ံ႕ႏွံ႔၍ထြက္သေလာ့၊ ထိုအသွ်င္ေဂါတမသည္ ေက်ာ္ေစာသည့္အတိုင္း စံုစမ္းေခ်ေလာ့''ဟု ဆို၏။ မွန္သေလာ့၊ မမွန္သေလာဟု ငါတို႔ သိႏိုင္ရန္အလို႔ငွါ ရဟန္းေဂါတမကို သိေအာင္ ေကာင္းသည္သာတည္း။ခ်စ္သားအမၺ႒ လာေလာ့၊ သင္သည္ ရဟန္းေဂါတမထံသို႔

အလယ္၏ေကာင္းျခင္း၊ အဆံုး၏ေကာင္းျခင္းရွိေသာ အနက္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ သဒၵါႏွင့္ျပည့္စုံေသာ

၂၅၈။ အသွ်င္ထိုအသွ်င္ေဂါတမ၏ ေက်ာ္ေစာသတင္းသည္ ''အမွန္အတိုင္း ပ်ံ ႔ႏွံ႔၍ ထြက္သေလာ့၊ အမွန္အတိုင္း မဟုတ္ဘဲ ပ်ံ႕ႏွံ႔၍ ထြက္သေလာ့၊ ထိုအသွ်င္ေဂါတမသည္ ေက်ာ္ေစာသည့္အတိုင္း မွန္သေလာ့၊ မမွန္သေလာ''ဟု ထိုအသွ်င္ေဂါတမကို အကြၽႏ္ုပ္သည္ အဘယ္သို႔လွ်င္ သိေအာင္ စံုစမ္းရပါအံ့နည္း။

ကုန္၏၊ ယင္း လကၡဏာတို႔ႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ ေယာက်္ားျမတ္အား ႏွစ္မ်ိဳးေသာ အျဖစ္တို႔သာလွ်င္ ရွိကုန္၏၊ အျခားေသာ အျဖစ္ မရွိကုန္ (ထိုေယာက်္ားျမတ္သည္) အကယ္၍ လူ႔ေဘာင္၌ ေနျငားအံ၊ တရားေစာင့္ေသာ

ခ်စ္သားအမၺ႒ ငါတို႔၏ ေဝဒက်မ္းတို႔၌ သုံးဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာ ေယာက္်ားျမတ္လကၡဏာတို႔ လာ

တရားႏွင့္အညီမင္းျပဳေသာ သမုဒၵရာေလးစင္း အပိုင္းအျခားရွိသည့္ ေလးကြၽန္းလုံးကို အစိုးရေသာ ရန္အေပါင္းကိုေအာင္ေသာ တိုင္းႏိုင္ငံကို တည္ၿငိမ္ေစေသာ ရတနာခုနစ္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ စၾကဝေတးမင္း ျဖစ္၏၊ ထို (စၾကဝေတး) မင္းအား ဤရတနာ ခုနစ္ပါးတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏၊ ဤသည္တို႔ကား အဘယ္နည္း။စၾကာရတနာ၊ ဆင္ရတနာ၊ ျမင္းရတနာ၊ ပတၱျမားရတနာ၊ အေထာင္မကေသာ သားေတာ္တို႔သည္ရွိကုန္၏၊ ထို (စၾကဝေတးမင္း) သည္ အုပ္စိုး၏။

ရဲရင့္ကုန္ေသာ သူရဲ ေကာင္းအဂၤ႐ုပ္ရွိကုန္ေသာ တစ္ဖက္ စစ္သည္တို႔ကို ႏွိမ္နင္းႏိုင္ကုန္ေသာ

မိန္းမရတနာ၊ သူႂကြယ္ ရတနာ၊ ခုနစ္ခုေျမာက္ သားႀကီးရတနာတို႔တည္း။ ထို (စၾကဝေတးမင္း) ၌

သမုဒၵရာအဆံုးရွိေသာ ဤေျမကို ဒဏ္ မခတ္မူ၍ မသတ္ျဖတ္မူ၍တရားသျဖင့္ ေအာင္ျမင္လ်က္

(အလံုးစံုေသာ တရားတို႔ကို) ကိုယ္ေတာ္တိုင္ မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ ေလာက၌ (ကိေလသာ) အပိတ္အဖံုးကို ဖြင့္လွစ္ၿပီးေသာ ဘုရားျဖစ္၏။ ခ်စ္သားအမၺ႒ ငါသည္ (သင့္အား) ေဝဒက်မ္းတို႔ကို (သင္ၾကား) ေပးၿပီး မဟုတ္ေလာ့၊ သင္သည္ေဝဒက်မ္းတို႔ကို (သင္ၾကား) ခံယူၿပီး မဟုတ္ေလာ။

အကယ္၍ လူ႔ေဘာင္မွ ရဟန္းေဘာင္သို႔ ဝင္ေရာက္ျငားအံ၊ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ

မ်ားစြာေသာလုလင္တို႔ႏွင့္ အတူ ဣစၧာနဂၤလေတာအုပ္သို႔ သြားေလ၏၊ ယာဥ္ျဖင့္ ေက်ာင္းတိုက္သို႔ ဝင္၏။

ေနရာမွထ၍ ေပါကၡရသာတိပုဏၰားကို ရွိခိုးလ်က္ အ႐ိုအေသျပဳ၍ ျမည္း ရထားကို တက္စီးၿပီးလွ်င္

၂၅၉။ ''အသွ်င္ေကာင္းပါၿပီ''ဟု အမၺ႒လုလင္သည္ ေပါကၡရသာတိပုဏၰားအား ဝန္ခံၿပီးလွ်င္

သြားႏိုင္သမွ်ေသာ အရပ္ကိုယာဥ္ျဖင့္ သြား၍ ယာဥ္မွ သက္ၿပီးေသာ္ ေျခက်င္သာလွ်င္

ထိုစဥ္အခါ၌ မ်ားစြာေသာ ရဟန္းတို႔သည္ လြင္ျပင္၌ စႀကၤ ံသြားေနကုန္၏၊ ထိုအခါ ''အသွ်င္တို႔ အသွ်င္ေဂါတမသည္ ယခု အဘယ္မွာ ေနေတာ္မူပါသနည္း၊ ဆို၏။

အမၺ႒လုလင္သည္ထိုရဟန္းတို႔ထံ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ထိုရဟန္းတို႔အား ဤစကားကို ဆို၏ အကြၽႏု္ပ္တို႔သည့္ထိုအသွ်င္ေဂါတမကို ဖူးေျမာ္ရန္ ဤအရပ္သို႔ ကပ္ေရာက္လာပါကုန္၏''ဟု ၂၆ဝ။ ထိုအခါ ထိုရဟန္းတို႔အား ဤသို႔ အၾကံျဖစ္၏ -

ေပါကၡရသာတိပုဏၰား၏တပည့္လည္း ျဖစ္၏၊ ဤသို႔ေသာ အမ်ဳိးေကာင္းသားတို႔ႏွင့္အတူ စကားေျပာဆိုမႈသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဝန္ေလးမည္ မဟုတ'္ 'ဟု အၾကံျဖစ္၏။ ထို (ရဟန္း) တို႔သည္ အမၺ႒လုလင္အား ဤစကားကို ဆိုကုန္၏ -

''ဤအမၺ႒လုလင္သည္ ထင္ရွားေသာ အမ်ဳိး၌လည္း ျဖစ္၏၊ ထင္ရွားေသာ

''အမၺ႒ တံခါးပိတ္ထားေသာ ဤေက်ာင္းသို႔ တိတ္ဆိတ္စြာ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးေနာက္ မုခ္ဦးသို႔ ျဖည္းညင္းစြာဝင္၍ ေခ်ာင္းဟန္႔ၿပီးလွ်င္ တံခါးကို ေခါက္ေလာ့၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သင့္အားတံခါးဖြင့္ေပးပါလိမ့္မည္''ဟု ဆိုကုန္၏။

တံခါးကိုဖြင့္ေတာ္မူ၏၊ အမၺ႒လုလင္သည္ ဝင္၏၊ လုလင္မ်ားလည္း ဝင္၍ အမွတ္ရဖြယ္ စကားကို ၿပီးဆံုးေစ၍တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ကုန္၏။

ေနာက္မုခ္ဦးသို႔ ျဖည္းညင္းစြာ ဝင္၍ ေခ်ာင္းဟန္႔ၿပီးလွ်င္ တံခါးကို ေခါက္၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္

၂၆၁။ ထိုအခါ အမၺ႒လုလင္သည္ တံခါးပိတ္ထားေသာ ေက်ာင္းသို႔ တိတ္ဆိတ္စြာ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး

ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္အတူဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ (ႏႈတ္ဆက္) ေျပာဆိုကုန္၏၊ ဝမ္းေျမာက္ဖြယ္

စိုးစဥ္းစိုးစဥ္းေသာ အမွတ္ရဖြယ္ စကားကို ေျပာဆို၏၊ ရပ္လ်က္လည္း ထိုင္ေနေတာ္မူေသာ ၂၆၂။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အမၺ႒လုလင္အား ဤစကားကို ဆို၏ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ စိုးစဥ္းစိုးစဥ္းေသာ အမွတ္ရဖြယ္ စကားကို ေျပာဆို၏။

အမၺ႒လုလင္သည္ကား စႀကၤ ံသြားလ်က္လည္း ထိုင္ေနေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္

''အမၺ႒ သင္သည္ စႀကၤ ံသြားလ်က္ ရပ္လ်က္ပင္ ထိုင္ေနေသာ ငါဘုရားႏွင့္

စိုးစဥ္းစိုးစဥ္းေသာအမွတ္ရဖြယ္စကားကို ေျပာဆိုသည့္နည္းတူ (အသက္) ႀကီးကုန္ေသာ (အရြယ္)

ျပဳသေလာ''ဟု ဆို၏။

ရင့္ကုန္ေသာ ဆရာျဖစ္ကုန္ေသာ ဆရာ့ဆရာျဖစ္ကုန္ေသာ ပုဏၰားတို႔ႏွင့္ စကားေျပာဆိုျခင္းကို

၁။ မဟာဘာရတစေသာ ေရွးေဟာင္းသမိုင္း ရာဇဝင္ပံုျပင္က်မ္း။ ၂။ ေဝဒက်မ္းလာ ပုဒ္ရင္းတို႔ကို ထုတ္ႏုတ္စီစဥ္ျပေသာ က်မ္း။

၃။ ဓာတ္ ပစၥည္း ဝိဘတ္တို႔ျဖင့္ ေဝဖန္၍ ပုဒ္တို႔၏ ၿပီးစီးပံုကို ျပေသာက်မ္း။ ႐ုပ္ဝါဒစသည္။

၄။ မ်က္ျမင္ေလာက အေၾကာင္းအရာကိုသာ ျပေသာ႐ုပ္ဝါဒက်မ္း စာရ္ဗာကဆရာ၏

၂၆၃။ ဤသို႔ မေျပာဆိုပါ အသွ်င္ေဂါတမ၊ သြားေနေသာ ပုဏၰားႏွင့္ (ေျပာလိုေသာ)

ဇာတ္နမ္ ိမ့္ ဟူေသာ စကားျဖင့္ ေရွးဦးစြာ ႐ႈတ္ခ်ျခင္း

ပုဏၰားသည္သြားလ်က္သာလွ်င္ ေျပာအပ္ပါ၏ အသွ်င္ေဂါတမ၊ ရပ္ေနေသာ ပုဏၰားႏွင့္ ထိုင္ေနေသာ ပုဏၰားႏွင့္ (ေျပာလိုေသာ) ပုဏၰားသည္လည္း ထိုင္လ်က္သာလွ်င္ ေျပာအပ္ပါ၏ ေပါက္ဖြားကုန္ေသာ ဦးျပည္းရဟန္းညံ့တို႔ႏွင့္မူကား အကြၽႏု္ပ္၏ စကားေျပာဆိုျခင္းသည္ (ေျပာလိုေသာ) ပုဏၰားသည္လည္း ရပ္လ်က္သာလွ်င္ ေျပာအပ္ပါ၏ အသွ်င္ေဂါတမ၊ အသွ်င္ေဂါတမ၊ အိပ္ေနေသာ ပုဏၰားႏွင့္ (ေျပာလိုေသာ) ပုဏၰားသည္လည္း အိပ္လ်က္သာလွ်င္

ေျပာအပ္ပါ၏ အသွ်င္ေဂါတမ၊ ဇာတ္နိမ့္၁ ျဖစ္ကုန္ေသာ မည္းညစ္ကုန္ေသာ ျဗဟၼာ၏ ေျခဖမိုးမွ

အသွ်င္ေဂါတမႏွင့္ ေျပာဆိုသကဲ႔သို႔ပင္ ျဖစ္ပါ၏။

အမၺ႒ သင္သည္ ကိစၥရွိသည္ျဖစ္၍ ဤအရပ္သို႔ လာခဲ႔၏၊ (သင္တို႔သည္) အၾကင္ကိစၥအလို႔ငွါ မလိမၼာေသးသည္မွ လြဲ၍ မည္သည့္အေၾကာင္းမွ် မရွိေခ်။ ဤအမၺ႒လုလင္သည္ မလိမၼာေသးဘဲလ်က္ လိမၼာၿပီးဟု မွတ္ထင္၏၊ (ဤသို႔ ျပဳမူေျပာဆိုရာ၌) လာသည္ ျဖစ္ကုန္အံ၊ ထိုကိစၥကိုသာလွ်င္ ေကာင္းစြာ ႏွလံုးသြင္းကုန္ရာ၏။ အခ်င္းတို႔

၂၆၄။ ထိုအခါ မလိမၼာေသးဟူေသာ စကားျဖင့္ (မိမိကို) ျမတ္စြာဘုရားဆိုေတာ္မူလတ္ေသာ္ စြပ္စြဲလိုရကား ''အခ်င္းတို႔ ငါသည္ရဟန္းေဂါတမကိုလည္း ထိပါးေစမည္''ဟု ၾကံလ်က္ ''အသွ်င္ေဂါတမ သာကီဝင္မင္းမ်ဳိးသည္ ခက္ထန္၏၊ အသွ်င္ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကို ဆို၏ ပုတ္ခတ္လိုရကားျမတ္စြာဘုရားကို ပင္လွ်င္ ႐ႈတ္ခ်လိုရကား ျမတ္စြာဘုရားကိုပင္လွ်င္ အမၺ႒လုလင္သည္ အမ်က္ထြက္သည္ ႏွလံုးမသာသည္ ျဖစ္၍ ျမတ္စြာဘုရားကိုပင္လွ်င္

သာကီဝင္မင္းမ်ဳိးသည္ၾကမ္းတမ္း၏၊ အသွ်င္ေဂါတမ သာကီဝင္မင္းမ်ဳိးသည္ စိတ္သေဘာႏု၏၊

မ႐ိုေသကုန္၊ ပုဏၰားတို႔ကိုအေလးမျပဳကုန္၊ ပုဏၰားတို႔ကို မျမတ္ႏိုးကုန္၊ ပုဏၰားတို႔ကို မပူေဇာ္ကုန္၊ ပုဏၰားတို႔ကို မ႐ိုေသျခင္းအေလးမျပဳျခင္း မျမတ္ႏိုးျခင္း မပူေဇာ္ျခင္း မတုပ္ဝပ္ျခင္းသည္ မသင့္ေလ်ာ္ မေလ်ာက္ ပတ္ပါ''ဟုဆို၏။

အသွ်င္ေဂါတမ သာကီဝင္မင္းမ်ဳိးသည္ စကားမ်ား၏၊ ဇာတ္နိမ့္တို႔ ျဖစ္ကုန္လ်က္ ပုဏၰားတို႔ကို

ပုဏၰားတို႔ကို မတုပ္ဝပ္ ကုန္၊ အသွ်င္ေဂါတမ ဤသာကီဝင္မင္းတို႔သည္ ဇာတ္နိမ့္တို႔ျဖစ္ကုန္လ်က္

ဤသို႔လွ်င္ အမၺ႒လုလင္သည္ သာကီဝင္မင္းတို႔ကို ဤဇာတ္နိမ့္ဟူေသာ စကားျဖင့္ ေရွးဦးစြာ ႐ႈတ္ခ် ေျပာဆို၏။

အဂၢညသုတ္၌ ဟီနပုဒ္အရာတြင္ ဣဗ႓ပုဒ္ျဖင့္ လဲလွယ္၍ၥ သံုးထားသည္ကို

နာခံရေသာ သုဒၵမ်ဳိးညံ့ဟု ဖြင့္ျပသည္ကို ေထာက္ထား၍လည္းေကာင္း၊ ဒီဃနိကာယ္ ပါထိကဝဂ္

ဤ၌ကား ဋီကာတြင္ ''ျဗာဟၼဏာနံ သုႆုသတာ သုဒၵါ'' ပုဏၰားတို႔၏ စကားကို ႐ိုေသစြာ

သီဟိုဠ္ဘာသာျပန္တို႔၌ သကၠဋ အဘိဓာန္စသည္ကို မွီ၍ ဣဗ႓ပုဒ္ကို အေစအပါးဟု ျပန္ဆိုၾက၏၊

၁။ အ႒ကထာ၌ ဣဗ႓ပုဒ္ကို ဂဟပတိက-သူႂကြယ္ဟု ဖြင့္၏၊ အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္ႏွင့္ ယခုေခတ္

ေရွ႕ေနာက္စကားအစဥ္ကို ေထာက္ထား၍လည္းေကာင္း ''ဇာတ္နိမ့္''ဟု ျပန္ဆိုလိုက္သည္။ ဇာတ္နိမ့္ ဟူေသာ စကားျဖင့္ ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္ ႐ႈတ္ခ်ျခင္း

ေထာက္ထား၍လည္းေကာင္း၊ ဤသုတ္တြင္ အေခ်အတင္ေျပာဆိုၾကေသာ

ကိစၥတစ္ခုျဖင့္ကပိလဝတ္ျပည္သို႔ သြားခဲ႔၏၊ သာကီဝင္မင္းတို႔၏ စည္းေဝးေဆာင္သို႔ ေရာက္ခဲ႔၏၊ ျပင္းစြာကစားကုန္လ်က္ စည္းေဝးေဆာင္တြင္ ျမင့္ေသာေနရာတို႔၌ ထိုင္ေနကုန္၏၊ စင္စစ္မူကား ဇာတ္နိမ့္တို႔ျဖစ္ကုန္လ်က္ပုဏၰားတို႔ကို မ႐ိုေသျခင္း အေလးမျပဳျခင္း မျမတ္ႏိုးျခင္း မပူေဇာ္ျခင္း သာကီဝင္မင္းသားတို႔သည္လည္းေကာင္း အခ်င္းခ်င္း ကလိထိုး၍ ျပင္းစြာ ရယ္ကုန္လ်က္ ထိုစဥ္အခါ၌ မ်ားစြာေသာ သာကီဝင္မင္းတို႔သည္လည္းေကာင္း၊

အသွ်င္ေဂါတမ အခါတစ္ပါး၌ အကြၽႏု္ပ္သည္ ဆရာေပါကၡရသာတိပုဏၰား၏

၂၆၅။ အမၺ႒ သာကီဝင္မင္းတို႔သည္ သင့္အား အဘယ္သို႔ ျပစ္မွားကုန္သနည္း။

အကြၽႏု္ပ္ကိုသာ ရယ္ၾကသည္ ထင္၏၊ မည္သူမွ် အကြၽႏု္ပ္ကို ေနရာလည္းမေပးပါ (ေနရာျဖင့္လည္း မဖိတ္ပါ)၊ အသွ်င္ေဂါတမ ဤသာကီဝင္မင္းတို႔သည္ မတုပ္ဝပ္ျခင္းသည္ မသင့္ေလ်ာ္မေလ်ာက္ပတ္ပါ။

ဤသို႔လွ်င္ အမၺ႒လုလင္သည္ သာကီဝင္မင္းတို႔ကို ဤဇာတ္နိမ့္ဟူေသာ စကားျဖင့္

ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္႐ႈတ္ခ်ေျပာဆို၏။ ဇာတ္နိမ့္ဟူေသာ စကားျဖင့္ သံုးႀကိမ္ေျမာက္ ႐ႈတ္ခ်ျခင္း

ဤအေသးအဖြဲအမႈမွ်ျဖင့္ အခဲမေၾက မျဖစ္ထိုက္ပါ။

အမၺ႒ကပိလဝတ္ျပည္သည္ကား သာကီဝင္မင္းမ်ဳိးတို႔၏ ကိုယ္ပိုင္ျပည္ ျဖစ္ေပ၏၊ အေမာင္ အမၺ႒ အသွ်င္ေဂါတမ မင္း ပုဏၰား ကုန္သည္ သူဆင္းရဲ ဟူေသာ ဤအမ်ဳိးေလးပါးတို႔ ရွိကုန္၏၊ ဤသာကီဝင္မင္းတို႔သည္ဇာတ္နိမ့္တို႔ ျဖစ္ကုန္လ်က္ ပုဏၰားတို႔ကို မ႐ိုေသျခင္း အေလးမျပဳျခင္း အမ်ဳိးသံုးပါးတို႔သည္ပုဏၰားမ်ဳိး၏ အလုပ္အေကြၽးသာ စင္စစ္ ျဖစ္ကုန္၏၊ အသွ်င္ေဂါတမ အသွ်င္ေဂါတမ ဤ အမ်ဳိးေလးပါးတို႔တြင္ မင္း ကုန္သည္ သူဆင္းရဲ ဟူေသာ

၂၆၆။ အမၺ႒ ဘီလံုးငွက္မေသာ္မွလည္း မိမိအသိုက္၌ အလိုရွိတိုင္း ျမည္ႏိုင္ေသး၏၊

ဤသို႔လွ်င္ အမၺ႒လုလင္သည္ သာကီဝင္မင္းတို႔ကို ဤဇာတ္နိမ့္ဟူေသာ စကားျဖင့္ သံုးႀကိမ္ ေျမာက္႐ႈတ္ခ်ေျပာဆို၏။ ကြၽန္မသား၏ ဝါဒ

မျမတ္ႏိုးျခင္း မပူေဇာ္ျခင္း မတုပ္ဝပ္ျခင္းသည္ မသင့္ေလ်ာ္ မေလ်ာက္ပတ္ပါ။

''ဤအမၺ႒လုလင္သည္ သာကီဝင္မင္းမ်ဳိးတို႔ကို ဇာတ္နိမ့္ဟူေသာ စကားျဖင့္ အျပင္းအထန္ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အမၺ႒လုလင္အား ''အမၺ႒ သင္၏ အႏြယ္ကား ဖိႏွိပ္၏၊ ငါသည္ (သူ၏) အႏြယ္ကို ေမးရမူ ေကာင္းေလစြ''ဟု အၾကံျဖစ္၏။

၂၆၇။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤသို႔ေသာ အၾကံသည္ ျဖစ္၏ -

''အသွ်င္ေဂါတမ အကြၽႏု္ပ္၏ အႏြယ္ကား ' ကဏွာယန' ျဖစ္ပါသည္''။

အဘယ္နည္း''ဟုေမးေတာ္မူ၏။

သာကီဝင္မင္းတို႔၏ ကြၽန္မသားျဖစ္၏။

စိစစ္ေသာ္သာကီဝင္မင္းတို႔သည္ အရွင္သခင္၏ သားတို႔ ျဖစ္ကုန္၏၊ သင္သည္

အမၺ႒ သင္၏ အမိအဖတို႔ႏွင့္ စပ္ဆိုင္ေသာ ေရွးအမည္အႏြယ္ကို အစဥ္လိုက္၍

ဟိမဝႏၲာနံပါး ေရကန္၏အနီး ကြၽန္းေတာအုပ္ႀကီး၌ ေနကုန္၏၊ ထို (သားေတာ္ႀကီး) တို႔သည္ အမ်ဳိးပ်က္မည္ ေၾကာက္သျဖင့္မိမိတို႔၏ ႏွမတို႔ႏွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳကုန္၏။

တိုင္းျပည္မွႏွင္ထုတ္ေတာ္မူ၏၊ တိုင္းျပည္မွ ႏွင္ထုတ္ခံရကုန္ေသာ ထိုသားေတာ္ႀကီးတို႔သည္

ေဆာင္ႏွင္းေတာ္မူလို၍ ဥကၠာ မုခ၊ ကရက႑၊ ဟတၳိနိက၊ သိနိသူရဟူေသာ သားေတာ္ႀကီးတို႔ကို

ျဖစ္ဖူးသည္ကား ဥကၠာကမင္းသည္ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးေသာ မိဖုရား၏ သားေတာ္အား မင္းအျဖစ္ကို

အမၺ႒ သာကီဝင္မင္းတို႔သည္ ဥကၠာကမင္းကို အဘိုးအရာ၌ ထားကုန္၏၊ အမၺ႒ ေရွး၌

သားေတာ္တို႔သည္အဘယ္အရပ္မွာ ေနကုန္သနည္း''ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အမၺ႒ ထိုအခါ ဥကၠာကမင္းသည္ မွဴးမတ္ပရိသတ္တို႔အား ''အခ်င္းတို႔ ယခုအခါ မင္းျမတ္ ဟိမဝႏၲာနံပါး ေရကန္၏ အနီး ကြၽန္းေတာအုပ္ႀကီး၌ မင္းသားတို႔သည္ ယခု

အမၺ႒ ထိုအခါ ဥကၠာကမင္းသည္- ''အခ်င္းတို႔ သားေတာ္တို႔သည္ စြမ္းႏိုင္ကုန္စြတကား'' ''အခ်င္းတို႔ သားေတာ္တို႔သည္ အလြန္ စြမ္းႏိုင္ကုန္စြတကား''ဟု ဥဒါန္းက်ဴးရင့္ေလ၏၊ (ဥကၠာကမင္း) သည္သာကီဝင္မင္းတို႔၏ ေရွးဦးစြာေသာ ပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္၏။ အမၺ႒ထိုဥဒါန္းကို အစြဲျပဳ၍ သာကီဝင္မင္းတို႔သည္ (သက်၁ဟု) ထင္ရွားကုန္၏၊ ထို

ႏွမေတာ္တို႔ႏွင့္အတူအိမ္ေထာင္ ျပဳၾကပါကုန္သည္ဟု (ေလွ်ာက္ကုန္၏)။

ေနၾကပါကုန္၏၊ ထို (မင္းသား) တို႔သည္ အမ်ဳိးပ်က္မည္ ေၾကာက္သျဖင့္ မိမိတို႔၏

အမၺ႒ ဥကၠာကမင္းအား ဒိသာမည္ေသာ ကြၽန္မသည္ ရွိ၏၊ ထို (ကြၽန္မ) သည္ ကဏွမည္ေသာ သားကို႔ဖြားျမင္၏၊ ကဏွသည္ ေမြးဖြားစ ျဖစ္လ်က္ ဤသို႔ ဆို၏ ''အမိ အကြၽႏု္ပ္ကို ေဆးေၾကာပါေလာ့၊ အမိ အကြၽႏု္ပ္ကို ေရခ်ဳိးပါေလာ့၊ အမိ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္''ဟု ဆို၏။

အကြၽႏု္ပ္ကိုအညစ္အေၾကးမွ လြတ္ပါေစေလာ့၊ သင္တို႔၏ အက်ဳိးကို ေဆာင္ရြက္ႏိုင္သူ

အမၺ႒ ယခုအခါ လူတို႔သည္ ဘီလူး 'ပိသာစ' တို႔ကို ျမင္လွ်င္ ဘီလူး 'ပိသာစ' ဟူ၍ သိမွတ္ကုန္ ပိသာစ' ေမြးဖြား၏''ဟု ဆိုကုန္၏၊ အမၺ႒ ထိုစကားကို အစြဲျပဳ၍ ကဏွအႏြယ္ဝင္တို႔သည္

သကဲ႔သို႔ထိုစဥ္အခါ၌ လူတို႔သည္ ဘီလူး 'ပိသာစ' တို႔ကို 'ကဏွ' ဟူ၍ သိမွတ္ကုန္၏၊ ထို (လူ)

တို႔သည္ ''ဤ (သူငယ္) သည္ ေမြးဖြားစ ျဖစ္လ်က္ (စကား) ေျပာ၏၊ 'ကဏွ' ေမြးဖြား၏၊ ဘီလူး ' ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္၏၊ အမၺ႒ ဤသို႔လွ်င္ သင္၏ အမိအဖတို႔ ႏွင့္ စပ္ဆိုင္ေသာ ေရွးအမည္ အႏြယ္ကို သာကီဝင္မင္းတို႔၏ ကြၽန္မသားျဖစ္၏ဟု (မိန္႔ဆိုေတာ္မူ၏)။

(ကဏွာယန)ဟုထင္ရွားကုန္၏၊ ထိုကဏွသည္လည္း ကဏွအႏြယ္ဝင္တို႔၏ ေရွးဦးစြာေသာ

အစဥ္လိုက္၍ စိစစ္ေသာ္ သာကီဝင္မင္းတို႔သည္ အရွင္သခင္၏သားတို႔ ျဖစ္ကုန္၏၊ သင္သည္ ၂၆၈။ ဤသို႔ မိန္႔ဆိုေတာ္မူေသာ္ ထိုလုလင္မ်ားသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကို ဆိုၾက၏ အသွ်င္ေဂါတမ အမၺ႒လုလင္သည္ ေကာင္းေသာ ဇာတ္လည္း ရွိပါ၏၊ တံု႔ျပန္ေျပာဆိုျခင္းငွါလည္း စြမ္းႏိုင္ ပါ၏''ဟုဆိုၾက၏။ ''အသွ်င္ေဂါတမသည္ အမၺ႒ကို ကြၽန္မသားဟူေသာ စကားျဖင့္ အျပင္းအထန္ မဖိႏွိပ္ပါလင့္၊

ပညာရွိလည္း ျဖစ္ပါ၏၊ အမၺ႒လုလင္သည္ ဤစကား၌ အသွ်င္ေဂါတမႏွင့္ အတူ

အမ်ဳိးေကာင္းသားလည္းျဖစ္ပါ၏၊ အၾကားအျမင္လည္း မ်ားပါ၏၊ ေခ်ငံေသာ စကားလည္း ရွိပါ၏၊

၂၆၉။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ထိုလုလင္တို႔အား ဤစကားကို ဆိုေတာ္မူ၏ -

''အကယ္၍ 'အမၺ႒လုလင္သည္ ေကာင္းေသာ ဇာတ္လည္း မရွိ၊ အမ်ဳိးေကာင္းသားလည္း မဟုတ္၊ အၾကား အျမင္လည္း နည္း၏၊ ေခ်ငံေသာ စကားလည္း မရွိ၊ ပညာလည္း မဲ႔၏၊ အမၺ႒ လုလင္သည္ဤစကား၌ ရဟန္းေဂါတမႏွင့္အတူ တံု႔ျပန္ေျပာဆိုျခင္းငွါလည္း မစြမ္းႏိုင္'ဟု သင္လုလင္တို႔ ထင္ၾကလွ်င္အမၺ႒လုလင္သည္ ေနပါေစ၊ သင္တို႔သည္သာ ဤစကား၌ ငါႏွင့္ အတူ ေျပာဆိုကုန္ေလာ။ အကယ္၍ ' အမၺ႒လုလင္သည္ ေကာင္းေသာ ဇာတ္လည္း ရွိ၏၊ အမ်ဳိး ေကာင္းသားလည္း ျဖစ္၏၊ အၾကားအျမင္လည္း မ်ား၏၊ ေခ်ငံေသာ စကားလည္း ရွိ၏၊ ပညာရွိ ၌ ငါႏွင့္အတူတံု႔ျပန္ေျပာဆိုပါေစ''ဟု ဆိုေတာ္မူ၏။

လည္း ျဖစ္၏၊ အမၺ႒လုလင္သည္ဤစကား၌္ ရဟန္းေဂါတမႏွင့္အတူ တံု႔ျပန္ေျပာဆိုျခင္းငွါလည္း

စြမ္းႏိုင္၏'ဟု သင္လုလင္တို႔ထင္ၾကျငားအံ၊ သင္တို႔ ေနၾကကုန္၊ အမၺ႒လုလင္သည္သာ ဤစကား အသွ်င္ေဂါတမ အမၺ႒လုလင္သည္ ေကာင္းေသာ ဇာတ္လည္း ရွိပါ၏၊ အမ်ဳိးေကာင္းသားလည္း

အမၺ႒လုလင္သည္ ဤစကား၌ အသွ်င္ေဂါတမႏွင့္အတူ တံု႔ျပန္ေျပာဆိုျခင္းငွါလည္း စြမ္းႏိုင္ပါ၏၊ တံု႔ျပန္ ေျပာဆိုပါေစ။

ျဖစ္ပါ၏၊ အၾကားအျမင္လည္း မ်ားပါ၏၊ ေခ်ငံေသာစကားလည္း ရွိပါ၏၊ ပညာရွိလည္း ျဖစ္ပါ၏၊

အကြၽႏု္ပ္တို႔ ဆိတ္ဆိတ္ ေနကုန္အံ၊ အမၺ႒လုလင္သည္သာ ဤစကား၌ အသွ်င္ေဂါတမႏွင့္ အတူ

၂၇ဝ။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အမၺ႒လုလင္အား ဤသို႔ ေမးေတာ္မူ၏ -

''အမၺ႒ အေၾကာင္းလံုေလာက္ေသာ ဤေမးခြန္းသည္ သင့္ထံသို႔ ေရာက္လာ၏၊ အလိုမရွိေသာ္ အျခားတစ္ပါးကိုလွီးလႊဲေျပာဆိုေနေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဆိတ္ဆိတ္ေနေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဆရာျဖစ္ကုန္ေသာ ဆရာ့ဆရာျဖစ္ကုန္ေသာ ပုဏၰားတို႔ ့ေျပာဆိုသည္ကို သင္ အဘယ္သို႔ (အရာ) ကို အဘယ္သို႔ ထင္သနည္း၊ (အသက္) ႀကီးကုန္ေသာ (အရြယ္) ရင့္ကုန္ေသာ ဖဲခြါသြား ေသာ္လည္းေကာင္း ဤေနရာ၌ပင္ သင့္ဦးေခါင္းသည္ ခုနစ္စိတ္ကြဲလတၱံ႕၊ အမၺ႒ ထို

လည္းေျဖၾကားရေပလိမ့္မည္၊ အကယ္၍ သင္သည္ အတိအက်မေျဖဘဲဲ ေနေသာ္လည္းေကာင္း၊

ေရွးဦးစြာေသာ ေယာက်္ားကား အဘယ္သူနည္း''ဟုေမးေတာ္မူ၏။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အမၺ႒လုလင္အား ဤသို႔ ေမးေတာ္မူျပန္၏ -

ၾကားဖူးသနည္း၊ ကဏွ အႏြယ္ဝင္တို႔သည္ အဘယ္မွစ၍ျဖစ္ကုန္သနည္း၊ ကဏွအႏြယ္ဝင္တို႔၏ ဤသို႔ ေမးေတာ္မူေသာ္ အမၺ႒လုလင္သည္ ဆိတ္ဆိတ္ေန၏၊ ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း ''အမၺ႒ ထို (အရာ) ကို အဘယ္သို႔ ထင္သနည္း၊ (အသက္) ႀကီးကုန္ေသာ (အရြယ္) ရင့္ကုန္ေသာ

ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း အမၺ႒လုလင္သည္ ဆိတ္ဆိတ္သာလွ်င္ ေန၏။

ေရွးဦးစြာ ေသာပုဂၢိဳလ္ကား အဘယ္သူနည္း''ဟု ေမးေတာ္မူ၏။

ၾကားဖူးသနည္း၊ ကဏွအႏြယ္ဝင္တို႔သည္ အဘယ္မွစ၍ ျဖစ္ကုန္သနည္း၊ ကဏွအႏြယ္ဝင္တို႔၏

ဆရာျဖစ္ကုန္ေသာ ဆရာ့ဆရာျဖစ္ကုန္ေသာ ပုဏၰားတို႔ ေျပာဆိုသည္ကို သင္ အဘယ္သို႔

ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အမၺ႒လုလင္အား ဤစကားကို မိန္႔ဆိုေတာ္မူ၏။ ''အမၺ႒ ယခု ဦးေခါင္းသည္ ယင္းေနရာ၌ပင္ ခုနစ္စိတ္ကြဲလတၱံ႕''ဟု မိန္႔ဆိုေတာ္မူ၏။

အေၾကာင္းလံုေလာက္ေသာ ေမးခြန္းကို ဘုရားက ေမးပါလ်က္ မေျဖဘဲ ေနျငား အံ၊ ထိုသူ၏

ေျဖၾကားေလာ့၊ ယခု သင္ ဆိတ္ဆိတ္ေနရန္ အခါမဟုတ္၊ အမၺ႒ အၾကင္သူသည္သံုးႀကိမ္တိုင္တိုင္

ၾကံရြယ္၍ အမၺ႒လုလင္၏အထက္ေကာင္းကင္၌ ရပ္လ်က္ ေန၏၊ ထိုဘီလူး အသြင္ရွိေသာ သိၾကားမင္းကို ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္အမၺ႒လုလင္တို႔သာ ျမင္ၾကရ၏။ ၂၇၂။ ထိုအခါ အမၺ႒လုလင္သည္ ေၾကာက္ရြံ႔ထိတ္လန္႔ ၾကက္သီးေမြးၫွင္းထသည္ျဖစ္၍

အကယ္၍ မေျဖဘဲ ေနျငားအံ၊ ထို (အမၺ႒)၏ ဦးေခါင္း ကို ယင္းေနရာ၌ပင္ ခုနစ္စိတ္ ခြဲအံ့''ဟု

သံုးႀကိမ္တိုင္တိုင္ အေၾကာင္းလံုေလာက္ ေသာ ေမးခြန္းကို ျမတ္စြာဘုရားက ေမးပါလ်က္

ေတာက္ေလာင္ေသာမီးလွ်ံရွိေသာ သံတူႀကီးကို စြဲကိုင္ၿပီးလွ်င္ ''ဤအမၺ႒လုလင္သည္

၂၇၁။ ထိုစဥ္အခါ၌ သိၾကားမင္းသည္ ဘီလူးအသြင္ျဖင့္ ရဲရဲေျပာင္ေျပာင္

ထိုင္ၿပီးလွ်င္ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကို ေလွ်ာက္၏- ''အသွ်င္ေဂါတမသည္ ထိုစကားကို အဘယ္သို႔ ဆိုလိုက္ပါသနည္း၊ အသွ်င္ေဂါတမသည္ တစ္ဖန္ဆိုေတာ္မူပါဦးေလာ့''ဟု ေလွ်ာက္၏။

ျမတ္စြာဘုရားကိုသာလွ်င္ မွီခိုရာ ပုန္းေအာင္းရာ ကိုးကြယ္ရာဟု ရွာမွီးလ်က္ အနီးသို႔ကပ္၍

အမၺ႒ ထို (အရာ) ကို အဘယ္သို႔ ထင္သနည္း၊ (အသက္) ႀကီးကုန္ေသာ (အရြယ္) ရင့္ကုန္ေသာ ေရွးဦးစြာေသာ ပုဂၢိဳလ္ကားအဘယ္သူနည္း။ ၾကားဖူးသနည္း၊ ကဏွအႏြယ္ဝင္တို႔သည္ အဘယ္မွစ၍ ျဖစ္ကုန္သနည္း၊ ကဏွအႏြယ္ဝင္တို႔၏ ဆရာျဖစ္ကုန္ေသာ ဆရာ့ဆရာျဖစ္ကုန္ေသာ ပုဏၰားတို႔ေျပာဆိုသည္ကို သင္ အဘယ္သို႔

ကဏွာအႏြယ္ဝင္တို႔သည္ ထိုကြၽန္မ၏သား ကဏွမွ စ၍ ျဖစ္ပါကုန္၏၊ ထို (ကြၽန္မ၏သား ကဏွ) သည္ပင္ ကဏွအႏြယ္ဝင္တို႔၏ ေရွးဦးစြာေသာ ပုဂၢိဳလ္ပါတည္းဟု (ေလွ်ာက္၏)။ ၁။ သက်= စြမ္းႏိုင္သူ အမၺ႒၏ အဆက္အႏြယ္ အေၾကာင္း

အသွ်င္ေဂါတမ အသွ်င္ေဂါတမ မိန္႔ေတာ္မူသည့္ အတိုင္းပင္ အကြၽႏု္ပ္ ၾကားဖူးပါ၏၊

(ဤသို႔) ေျပာဆိုၾကကုန္၏- ''အခ်င္းတို႔ အမၺ႒လုလင္သည္ ေကာင္းေသာဇာတ္ မရွိဘူးတဲ၊ သာကီဝင္မင္းတို႔သည္ အမၺ႒လုလင္၏ အရွင္သခင္သားမ်ား ျဖစ္ၾကသတဲ၊ ငါတို႔သည္ အမ်ဳိးေကာင္းသား မဟုတ္ဘူးတဲ၊ သာကီဝင္မင္းတို႔၏ ကြၽန္မသားတဲ၊ အခ်င္းတို႔

၂၇၃။ ဤသို႔ ေလွ်ာက္ေသာ္ ထိုလုလင္တို႔သည္ ျပင္းျပက်ယ္ေလာင္ေသာ အသံျဖင့္ ပဲ့တင္ထပ္မွ်

ရဟန္းေဂါတမ အမွန္အတိုင္း ေျပာဆိုသည္ကို အျပစ္တင္သင့္သည္ဟု ထင္မွားမိခဲ့ကုန္၏''ဟု ေျပာဆိုၾကကုန္၏။ ၂၇၄။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤသို႔ေသာ အၾကံသည္ ျဖစ္၏-- ''ဤလုလင္တို႔သည္

ထိုဖိႏွိပ္ျခင္းမွ) လြတ္ေျမာက္ေစရမူ ေကာင္းေလစြ''ဟု အၾကံျဖစ္၏။

အမၺ႒လုလင္ကို ကြၽန္မသားဟူေသာ စကားျဖင့္ အျပင္းအထန္ ဖိႏွိပ္ကုန္၏၊ ငါသည္ (အမၺ႒ကို ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ထိုလုလင္တို႔အား ဤစကားကို မိန္႔ေတာ္မူ၏- ''လုလင္တို႔ သို႔သြား၍ ျမတ္ေသာ မႏၲန္တို႔ကို သင္ၿပီးလွ်င္ ဥကၠာကမင္းသို႔ ခ်ဥ္းကပ္လ်က္ 'မဒၵ႐ူပီ'

သင္တို႔သည္ အမၺ႒လုလင္ကို ကြၽန္မသားဟူေသာ စကားျဖင့္ အျပင္းအထန္ မဖိႏွိပ္ကုန္လင့္၊ ထိုကဏွသည္ တန္ခိုးႀကီးေသာ ရေသ့ျဖစ္ေပ၏၊ ထို (ကဏွရေသ့) သည္ ဒကၡိဏဇနပုဒ္၁ မည္ေသာသမီးေတာ္ကို ေတာင္း၏။

ဥကၠာကမင္းသည္ 'အခ်င္းတို႔ ဤ (ကဏွ) သည္ ငါ၏ကြၽန္မသားျဖစ္လ်က္

ျဖစ္ပါေစေလာ့၊ အသွ်င္ရေသ့ မင္းအား ခ်မ္းသာျခင္းျဖစ္ပါေစေလာ့'ဟု ဆိုကုန္၏။ မင္း၏ ႏိုင္ငံေတာ္တစ္ဝန္းလံုး၌ ေျမႀကီးသည္ ေၾကမြ ပ်က္စီးလတၱံ႕။

မွဴးမတ္ပရိသတ္တို႔သည္ ကဏွရေသ့ထံခ်ဥ္းကပ္၍ 'အသွ်င္ရေသ့ မင္းအား ခ်မ္းသာျခင္း

လႊတ္ျခင္းငွါလည္း မတတ္ႏိုင္၊ ႐ုပ္ျခင္းငွါလည္း မတတ္ႏိုင္ ရွိေနေလ၏၊ လုလင္တို႔ ထိုအခါ

အမ်က္ထြက္၍ ႏွလံုးမသာသည္ျဖစ္၍ ျမားကို တင္၏။ ထို (ဥကၠာကမင္း) သည္ ထိုျမားကို

သမီးေတာ္မဒၵ႐ူပီကိုအဘယ္ေၾကာင့္ ဤသို႔ ေတာင္းဘိသနည္း'ဟု ထို (ကဏွရေသ့) အား

မင္းအား ခ်မ္းသာျခင္း ျဖစ္လတၱံ႕၊ သို႔ေသာ္ မင္းသည္ အကယ္၍ ျမားကို ေအာက္သို႔ လႊတ္အံ႔၊

အသွ်င္ရေသ့ မင္းအားလည္း ခ်မ္းသာျခင္း ျဖစ္ပါေစေလာ့၊ ဇနပုဒ္ (တိုင္းႏိုင္ငံ) အားလည္း ခ်မ္းသာျခင္းျဖစ္ပါေစေလာ။ မင္းအားလည္း ခ်မ္းသာျခင္း ျဖစ္လတၱံ႕၊ ဇနပုဒ္ (တိုင္းႏိုင္ငံ) အားလည္း ခ်မ္းသာျခင္း ျဖစ္လတၱံ႕၊ ခုနစ္ႏွစ္တိုင္တိုင္ မိုးမရြာလတၱံ႕။ သို႔ေသာ္ မင္းသည္ အကယ္၍ ျမားကို အထက္သို႔ လႊတ္အံ၊ မင္း၏ ႏိုင္ငံေတာ္တစ္ဝန္းလံုး၌

အသွ်င္ရေသ့ မင္းအားလည္း ခ်မ္းသာျခင္း ျဖစ္ပါေစေလာ့၊ ဇနပုဒ္ (တိုင္းႏိုင္ငံ) အားလည္း ခ်မ္းသာျခင္းျဖစ္ပါေစေလာ့၊ မိုးလည္း ရြာပါေစေလာ။ မင္းအားလည္း ခ်မ္းသာျခင္း ျဖစ္လတၱံ႕၊ ဇနပုဒ္ (တိုင္းႏိုင္ငံ) အားလည္း ခ်မ္းသာျခင္း ျဖစ္လတၱံ႕၊ မင္းသားသည္လည္းၾကက္သီးေမြးညင္းမွ် မထမူ၍ ခ်မ္းသာသည္သာ ျဖစ္လတၱံ႕။ မိုးလည္း ရြာလတၱံ႕၊ သို႔ေသာ္ မင္းသည္ သားႀကီး၌ ျမားကို တည္ေစေလာ့၊

ခ်မ္းသာသည္သာ ျဖစ္လတၱံ႕ဟု ဆိုပါသည္' ဟူ၍ ေလွ်ာက္ကုန္၏။

သည္ သားႀကီး၌ ျမားကို တည္ေစေလာ့ မင္းသားသည္လည္း ၾကက္သီးေမြးညင္းမွ်မထမူ၍

လုလင္တို႔ ထိုအခါ အမတ္တို႔သည္ ဥကၠာက (မင္း) အား ေလွ်ာက္ထားကုန္၏- 'ဥကၠာက (မင္း)

ၾကက္သီးေမြးညႇင္းထသည္ျဖစ္၍ သမီးေတာ္ မဒၵ႐ူပီကိုထို (ကဏွရေသ့) အား ေပးရ၏၊ လုလင္တို႔ သင္တို႔သည္ အမၺ႒လုလင္ကို ကြၽန္မသားဟူေသာ စကားျဖင့္အျပင္းအထန္ မဖိႏွိပ္ကုန္လင့္၊ ထိုကဏွသည္ တန္ခိုးႀကီးေသာ ရေသ့ျဖစ္ေပ၏''ဟု မိန္႔ေတာ္ မူ၏။

မႏၲန္လက္နက္ ျဖင့္ၿခိမ္းေျခာက္ခံရေသာေၾကာင့္ ေၾကာက္ရြံ႔ထိတ္လန္႔

ညင္းမွ်မထမူ၍ ခ်မ္းသာသည္သာ ေကာင္းစြာ ျဖစ္ေလ၏၊ ထိုအခါ ဥကၠာကမင္းသည္

ထိုအခါ ဥကၠာကမင္းသည္ သားႀကီး၌ ျမားကို တည္ေစ၏၊ မင္းသားသည္လည္း ၾကက္သီးေမြး

၁။ ဒကၡိဏဇနပုဒ္= ဂဂၤျမစ္၏ ေတာင္ဘက္၌ ရွိေသာ နယ္ပယ္။ မင္းမ်ိဳးသည္ ျမင့္ျမတ္သည့္အေၾကာင္း

၂၇၅။ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အမၺ႒လုလင္ကို ဤသို႔ မိန္႔ေတာ္မူ၏- ''အမၺ႒ ထို (အရာ) ကို အိမ္ေထာင္ျပဳရာ၏၊ ထိုသူတို႔၏ အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းကို စြဲ၍ သားဖြား ရာ၏၊ မင္းမ်ဳိးသတို႔သားႏွင့္ ပုဏၰားမ်ဳိးသတို႔သမီးမွ ဖြားေသာ ထိုသားသည္ ပုဏၰားတို႔ထံ၌ ေနရာကိုလည္းေကာင္းေရကိုလည္းေကာင္း ရရာသေလာ''ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ အဘယ္သို႔ ထင္သနည္း၊ ဤ (ေလာက) ၌ မင္းမ်ဳိးသတို႔သားသည္ ပုဏၰားမ်ဳိး သတို႔သမီးႏွင့္

အသွ်င္ေဂါတမ ရရာပါ၏။

ပုဏၰားတို႔သည္ ထိုသားအား 'ကုဗ႓ီး၁' ထမင္းေကြၽးပြဲ၌လည္းေကာင္း၊ ဧည့္ခံထမင္းေကြၽးပြဲ၌လည္းေကာင္း ေကြၽးကုန္ရာသေလာ။ အသွ်င္ေဂါတမ ေကြၽးကုန္ရာပါ၏။

မဂၤလာထမင္းေကြၽးပြဲ၌လည္းေကာင္း၊ ယဇ္ထမင္းေကြၽးပြဲ၌လည္းေကာင္း၊

ပုဏၰားတို႔သည္ ထိုသားအား ေဝဒက်မ္းတို႔ကို သင္ေပးကုန္ရာသေလာ့၊ သင္မေပးကုန္ရာသေလာ။ အသွ်င္ေဂါတမ သင္ေပးကုန္ရာပါ၏။

ထိုသားကို ပုေဏၰးမ (တို႔ႏွင့္ လက္ထပ္ေရး) ၌ တားျမစ္ရာသေလာ့၊ မတားျမစ္ရာသေလာ။ အသွ်င္ေဂါတမ မတားျမစ္ရာပါ။

ထိုသားကို မင္းမ်ဳိးတို႔သည္ မင္းမ်ဳိးတို႔၏ အဘိသိက္မဂၤလာ ျပဳကုန္ရာသေလာ။ အမိဘက္မွ (မင္းမ်ဳိးသို႔) မဝင္ေသာေၾကာင့္ပါတည္း။

အသွ်င္ေဂါတမ မျပဳကုန္ရာပါ၊ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အသွ်င္ေဂါတမ (ထိုသားကား) အမၺ႒ ထို (အရာ) ကို အဘယ္သို႔ ထင္သနည္း၊ ဤ (ေလာက) ၌ ပုဏၰားမ်ဳိးသတို႔သားသည္

ပုဏၰားမ်ဳိး သတို႔သားႏွင့္ မင္းမ်ဳိးသတို႔သမီးမွ ဖြားေသာ ထိုသားသည္ ပုဏၰားတို႔ထံ၌ ေနရာကိုလည္းေကာင္း၊ ေရကိုလည္းေကာင္း ရရာသေလာ။ အသွ်င္ေဂါတမ ရရာပါ၏။

မင္းမ်ဳိးသတို႔သမီးႏွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳရာ၏၊ ထိုသူတို႔၏ အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းကို စြဲ၍ သားဖြားရာ၏၊

ပုဏၰားတို႔သည္ ထိုသားအား 'ကုဗ႓ီး' ထမင္းေကြၽးပြဲ၌လည္းေကာင္း၊ ဧည့္ခံထမင္းေကြၽးပြဲ၌လည္းေကာင္း ေကြၽးကုန္ရာသေလာ။ အသွ်င္ေဂါတမ ေကြၽးကုန္ရာပါ၏။

မဂၤလာထမင္းေကြၽးပြဲ၌လည္းေကာင္း၊ ယဇ္ထမင္းေကြၽးပြဲ၌လည္းေကာင္း၊

ပုဏၰားတို႔သည္ ထိုသားအား ေဝဒက်မ္းတို႔ကို သင္ေပးကုန္ရာသေလာ့၊ သင္မေပးကုန္ရာသေလာ။ အသွ်င္ေဂါတမ သင္ေပးကုန္ရာပါ၏။

ထိုသားကို ပုေဏၰးမ (တို႔ႏွင့္ လက္ထပ္ေရး) ၌ တားျမစ္ရာသေလာ့၊ မတားျမစ္ရာသေလာ။ အသွ်င္ေဂါတမ မတားျမစ္ရာပါ။

ထိုသားကို မင္းမ်ဳိးတို႔သည္ မင္းမ်ဳိးတို႔၏ အဘိသိက္မဂၤလာ ျပဳကုန္ရာသေလာ။ အဖဘက္မွ (မင္းမ်ဳိးသို႔) မဝင္ေသာေၾကာင့္ပါတည္း။

အသွ်င္ေဂါတမ မျပဳကုန္ရာပါ၊ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အသွ်င္ေဂါတမ (ထိုသားကား) ၂၇၆။ အမၺ႒ ဤသို႔လွ်င္ မိန္းမအခ်င္းခ်င္း ႏွိဳင္းရွည့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေယာက်္ားအခ်င္းခ်င္း ႏွိဳင္းရွည့္ေသာ္လည္းေကာင္း မင္းမ်ဳိးတို႔သာ ျမတ္ကုန္၏၊ ပုဏၰားမ်ဳိးတို႔သည္ ယုတ္ကုန္၏။ အမၺ႒ ထို (အရာ) ကို အဘယ္သို႔ ထင္သနည္း၊ ဤ (ေလာက) ၌ ပုဏၰားတို႔သည္ ပုဏၰားကို ပုဏၰားတို႔ထံ၌ ေနရာကိုလည္းေကာင္း၊ ေရကိုလည္းေကာင္း ရရာသေလာ။ အသွ်င္ေဂါတမ မရရာပါ။ တိုင္းျပည္မွေသာ္လည္းေကာင္း၊ ၿမိဳ႕မွေသာ္လည္းေကာင္း ႏွင္ထုတ္ကုန္ရာ၏၊ ထိုပုဏၰားသည္

အျပစ္တစ္စံုတစ္ခုေၾကာင့္ ဦးျပည္းရိတ္၍ ဦးေခါင္းထက္ ျပာျဖဴးၿပီးလွ်င္

ပုဏၰားတို႔သည္ ထိုပုဏၰားအား ကုဗ႓ီးထမင္းေကြၽးပြဲ၌လည္းေကာင္း၊ ဧည့္ခံထမင္းေကြၽးပြဲ၌လည္းေကာင္း ေကြၽးကုန္ရာသေလာ။ အသွ်င္ေဂါတမ မေကြၽးကုန္ရာပါ။ သေလာ။

မဂၤလာထမင္းေကြၽးပြဲ၌လည္းေကာင္း၊ ယဇ္ထမင္းေကြၽးပြဲ၌လည္းေကာင္း၊

ပုဏၰားတို႔သည္ ထို (ပုဏၰား) အား ေဝဒက်မ္းတို႔ကို သင္ေပးကုန္ရာသေလာ့၊ သင္မေပးကုန္ရာ အသွ်င္ေဂါတမ သင္မေပးကုန္ရာပါ။

ထိုသားကို ပုေဏၰးမ (တို႔ႏွင့္ လက္ထပ္ေရး) ၌ တားျမစ္ရာသေလာ့၊ မတားျမစ္ရာသေလာ။ အသွ်င္ေဂါတမ တားျမစ္ရာပါ၏။

ပုဏၰားတို႔ထံ၌ ေနရာကိုလည္းေကာင္း၊ ေရကိုလည္းေကာင္း ရရာသေလာ။ အသွ်င္ေဂါတမ ရရာပါ၏။

တိုင္းျပည္မွေသာ္လည္းေကာင္း၊ ၿမိဳ႕မွေသာ္လည္းေကာင္း ႏွင္ထုတ္ကုန္ရာ၏၊ ထိုသူသည္

မင္းမ်ဳိးျဖစ္သူကိုအျပစ္ တစ္စံု တစ္ခုေၾကာင့္ ဦးျပည္းရိတ္၍ ဦးေခါင္းထက္ ျပာျဖဴးၿပီးလွ်င္

အမၺ႒ ထို (အရာ) ကို အဘယ္သို႔ ထင္သနည္း၊ ဤ (ေလာက) ၌ မင္းမ်ဳိးတို႔သည္

ဧည့္ခံထမင္းေကြၽးပြဲ၌လည္းေကာင္း ေကြၽးကုန္ရာသေလာ။ အသွ်င္ေဂါတမ ေကြၽးကုန္ရာပါ၏။ သင္မေပးကုန္ရာသေလာ။

မဂၤလာထမင္းေကြၽးပြဲ၌လည္းေကာင္း၊ ယဇ္ထမင္းေကြၽးပြဲ၌လည္းေကာင္း၊

ပုဏၰားတို႔သည္ ထိုသူအား ကုဗ႓ီးထမင္းေကြၽးပြဲ၌လည္းေကာင္း၊

ပုဏၰားတို႔သည္ ထို (သူ) အား ေဝဒက်မ္းတို႔ကို သင္ေပးကုန္ရာသေလာ့၊ အသွ်င္ေဂါတမ သင္ေပးကုန္ရာပါ၏။

ထို (သူ) ကို ပုေဏၰးမ (တို႔ႏွင့္လက္ထပ္ေရး) ၌ တားျမစ္ရာသေလာ့၊ မတားျမစ္ရာသေလာ။ အသွ်င္ေဂါတမ မတားျမစ္ရာပါ။

၂၇၇။ အမၺ႒ မင္းမ်ဳိးတို႔သည္ ထိုမင္းမ်ဳိးျဖစ္သူကို အျပစ္တစ္စံုတစ္ခုေၾကာင့္

ၿမိဳ႕မွေသာ္လည္းေကာင္း၊ ႏွင္ထုတ္ကုန္လတ္ ေသာ္ ဤမွ်ျဖင့္ ထိုသူသည္ အလြန္ယုတ္ေသာ

ဦးျပည္းရိတ္၍ဦးေခါင္းထက္ ျပာျဖဴးၿပီးလွ်င္ တိုင္းျပည္မွေသာ္လည္းေကာင္း၊

အျဖစ္သို႔ ေရာက္၏၊ အမၺ႒မင္းမ်ဳိးျဖစ္သူသည္ ဤသို႔ အလြန္ယုတ္ေသာ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ေသာ အမၺ႒ သနကၤုမာရျဗဟၼာသည္လည္း ဤဂါထာကို ဆို၏အခါ၌လည္း မင္းမ်ဳိးတို႔သာျမတ္ကုန္၏၊ ပုဏၰားမ်ဳိးတို႔သည္ ယုတ္ကုန္၏။

အက်ဳိးႏွင့္ စပ္ေပ၏၊ အက်ဳိးႏွင့္ မစပ္သည္ မဟုတ္ေပ၊ ငါသေဘာတူ၏၊ အမၺ႒ ငါသည္လည္း (ထိုသူတို႔တြင္) မင္းမ်ဳိးသည္ ျမတ္၏၊ နတ္လူအေပါင္း၌ (အၾကင္သူသည္) အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊ ထိုသူသည္ ျမတ္၏''ဟု ဆို၏။ ပဌမ ဘာဏဝါရ ၿပီး၏။ ဤအတူပင္ ဆို၏- ''လူအေပါင္း၌ အၾကင္သူတို႔သည္ အမ်ဳိးအႏြယ္ကို အားကိုးေလ႔ရွိကုန္၏၊

သီဆိုသည္ မဟုတ္ေပ၊ ေကာင္းစြာ ရြတ္ဆိုေပ၏၊ မေကာင္းသျဖင့္ ရြတ္ဆိုသည္ မဟုတ္ေပ၊

အမၺ႒ သနကုၤမာရ ျဗဟၼာသည္လည္း ထိုဂါထာကို ေကာင္းစြာ သီဆိုေပ၏၊ မေကာင္းသျဖင့္

ျပည့္စံု၏၊ ထိုသူသည္ ျမတ္၏''ဟု ဆို၏။

မင္းမ်ဳိးသည္ျမတ္၏၊ နတ္လူအေပါင္း၌ (အၾကင္သူသည္) အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္

''လူအေပါင္း၌ အၾကင္သူတို႔သည္ အမ်ဳိးအႏြယ္ကို အားကိုးေလ႔ရွိကုန္၏၊ (ထိုသူတို႔တြင္)

၁။ ေသသူတို႔ကို ရည္စူး၍ ျပဳေသာ ထမင္းေကြၽးပြဲ။ အသိဉာဏ္ "ဝိဇၨ ဇာ ၨ " ႏွင့္ အက်င့္ "စရဏ" စရဏ" အေၾကာင္း

အဘယ္နည္း။

၂၇၈။ အသွ်င္ေဂါတမ ထိုအက်င့္ 'စရဏ' ကား အဘယ္နည္း၊ ထိုအသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' ကား

သင္သည္ ငါႏွင့္ မတန္''ဟု ဇာတ္ကို စြဲ၍ ျဖစ္ေသာ စကားကိုလည္း မဆိုသင္၊ အႏြယ္ကို စြဲ၍ သမီးေဆာင္ယူ၍ထိမ္းျမားျခင္း သမီးေပး၍ ထိမ္းျမားျခင္း သမီးေဆာင္ယူ သမီးေပး၍ ဇာတ္ကို စြဲ၍ ျဖစ္ေသာ ဤစကားကိုလည္း ဆိုသင့္၏၊ အႏြယ္ကို စြဲ၍ ျဖစ္ေသာ ျဖစ္ေသာစကားကိုလည္း မဆိုသင္၊ မာန္ကို စြဲ၍ ျဖစ္ေသာ စကားကိုလည္း မဆိုသင္၊ အမၺ႒

အမၺ႒ အတုမရွိေသာ အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုမႈ၌ ''သင္သည္ ငါႏွင့္ တန္၏၊

ထိမ္းျမားျခင္းရွိေသာ ဤလူတို႔ေဘာင္၌ ''သင္သည္ ငါႏွင့္ တန္၏၊ သင္သည္ ငါႏွင့္ မတန္''ဟု ဤစကားကိုလည္း ဆိုသင့္၏၊ မာန္ကို စြဲ၍ ျဖစ္ေသာဤ စကားကိုလည္း ဆိုသင့္၏၊ အမၺ႒ စကား၌လည္း စြဲလမ္းကုန္၏၊ မာန္ကို စြဲ၍ ျဖစ္ေသာစကား၌လည္း စြဲလမ္းကုန္၏၊ အၾကင္သူတို႔သည္ ဇာတ္ကို စြဲ၍ ျဖစ္ေသာ စကား၌လည္းစြဲလမ္း ကုန္၏၊ အႏြယ္ကို စြဲ၍ ျဖစ္ေသာ

သမီးေဆာင္ယူ၍ ထိမ္းျမားျခင္း သမီးေပး၍ ထိမ္းျမားျခင္း၌လည္းစြဲလမ္းကုန္၏၊ ထိုသူတို႔သည္

ျဖစ္ေသာ စကား၌ စြဲလမ္းျခင္းကိုလည္းေကာင္း၊ အႏြယ္ကို စြဲ၍ ျဖစ္ေသာ စကား၌စြဲလမ္းျခင္း အတုမရွိေသာ အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုမႈကို မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္၏။ ထိမ္းျမားျခင္း သမီးေပး၍ ထိမ္းျမားျခင္း၌ စြဲလမ္းျခင္းကိုလည္းေကာင္း ပယ္မွသာလွ်င္

အတုမရွိေသာ အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုမႈမွ ေဝးကုန္၏၊ အမၺ႒ ဇာတ္ ကို စြဲ၍

ကိုလည္းေကာင္း၊ မာန္ကို စြဲ၍ ျဖစ္ေသာစကား၌ စြဲလမ္းျခင္းကိုလည္းေကာင္း၊ သမီးေဆာင္ယူ၍

အဘယ္နည္း။

၂၇၉။ အသွ်င္ေဂါတမ ထိုအက်င့္ 'စရဏ' ကား အဘယ္နည္း၊ ထိုအသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' ကား

အမၺ႒ ပူေဇာ္ (အထူး) ကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ၊ (အလံုးစံုေသာတရားတို႔ကို) ကိုယ္တိုင္မွန္စြာ အတုမဲ့ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ေတာ္မူေသာနတ္လူတို႔၏ ဆရာျဖစ္ေတာ္မူေသာ သစၥာေလးပါးတရားကို ထိုျမတ္စြာဘုရားသည္ နတ္ႏွင့္တကြေသာ မာရ္နတ္ႏွင့္တကြေသာ ျဗဟၼာႏွင့္တကြေသာ စကားကို ဆိုေတာ္မူတတ္ေသာ ေလာကကို သိေတာ္မူေသာ ဆံုးမထိုက္သူကို ဆံုးမတတ္သည့္ သိေတာ္မူေသာ အသိဥာဏ ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ေကာင္းေသာ

သိေစေတာ္မူေသာ ဘုန္းတန္ခိုးႀကီးေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤေလာက၌ ပြင့္ေတာ္မူ၏။ ဤေလာကကိုလည္းေကာင္း၊ သမဏျဗာဟၼဏတို႔ႏွင့္တကြေသာ မင္းမ်ား လူမ်ားႏွင့္တကြေသာ အဆံုး၏ေကာင္းျခင္းရွိေသာအနက္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ သဒၵါႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ တရားကို

ေဟာၾကားေတာ္မူ၏၊ ထိုျမတ္စြာဘုရားသည္ အစ၏ ေကာင္းျခင္း အလယ္၏ေကာင္းျခင္း ထိုတရားေတာ္ကို သူႂကြယ္သည္လည္းေကာင္း၊ သူႂကြယ့္သားသည္လည္းေကာင္း၊ အျခားဇာတ္တစ္မ်ဳိးမ်ဳိး၌ ျဖစ္ေသာ သူသည္လည္းေကာင္းၾကားနာရ၏၊ ထိုသူသည္ ရသည္ျဖစ္၍ ဤသို႔ ဆင္ျခင္၏။ပ။၁ ေဟာေတာ္မူ၏၊ အလံုးစံုျပည့္စံုေသာစင္ၾကယ္ေသာ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို ျပေတာ္မူ၏၊

သတၱဝါအေပါင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ကိုယ္တိုင္ ထူးေသာ ဉာဏ္ျဖင့္ သိ၍ မ်က္ေမွာက္ျပဳလ်က္

ထိုတရားေတာ္ကို ၾကားနာရ၍ ျမတ္စြာဘုရား၌ ယံုၾကည္မႈကို ရ၏၊ ထိုသူသည့္ထိုယံုၾကည္မႈကို

ေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ႏွစ္သိမ့္ျခင္း 'ပီတ'ိ ခ်မ္းသာျခင္း 'သုခ' ရွိေသာ ဒုတိယစ်ာန္သို႔ ေရာက္၍ ေန၏။ပ။ ဤသည္လည္း ထို (ရဟန္း)၏အက်င့္ 'စရဏ' ေပတည္း။

ၾကံစည္ျခင္း 'ဝိတက္' မရွိေသာ သံုးသပ္ဆင္ျခင္ျခင္း 'ဝိစာရ' မရွိေသာ တည္ၾကည္ျခင္း 'သမာဓိ'

စိတ္ကိုၾကည္လင္ေစတတ္ေသာ စိတ္တည္ၾကည္ျခင္း 'သမာဓိ' ကို ျဖစ္ပြါးေစတတ္ေသာ

အမၺ႒ တစ္ဖန္ ထို႔ျပင္လည္း ရဟန္းသည္ ဝိတက္ ဝိစာရ ၿငိမ္းျခင္းေၾကာင့္ မိမိသႏၲာန္၌

ပဌမစ်ာန္သို႔ ေရာက္၍ေန၏။ပ။ ဤသည္လည္း ထို (ရဟန္း)၏ အက်င့္ 'စရဏ' ေပတည္း။

(နီဝရဏ) ကင္းဆိတ္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ႏွစ္သိမ့္ျခင္း 'ပီတ'ိ ခ်မ္းသာျခင္း 'သုခ' ရွိေသာ

သာလွ်င္ၾကံစည္ျခင္း 'ဝိတက္' ႏွင့္ တကြျဖစ္ေသာ သံုးသပ္ဆင္ျခင္ျခင္း 'ဝိစာရ' ႏွင့္ တကြျဖစ္ေသာ

ထို (ရဟန္း) သည္ ကာမဂုဏ္တို႔မွ ကင္းဆိတ္၍သာလွ်င္ အကုသိုလ္တရားတို႔မွ ကင္းဆိတ္၍

အမၺ႒ တစ္ဖန္ ထို႔ျပင္လည္း ရဟန္းသည္ ႏွစ္သိမ့္ျခင္း 'ပီတ'ိ ကိုလည္း

မတပ္မက္ျခင္းေၾကာင့္သတိသမၸဇဥ္ႏွင့္ ျပည့္စံုသည္ ျဖစ္၍ လ်စ္လ်ဴ႐ႈလ်က္ ေန၏၊ ခ်မ္းသာျခင္း ခ်မ္းသာစြာေနေလ့ရွိသူ'ဟုအရိယာ (ပုဂၢိဳလ္) တို႔သည္ ေျပာၾကားကုန္၏၊ (ရဟန္းသည္)

'သုခ' ကိုလည္း ကိုယ္ျဖင့္ခံစား၏၊ အၾကင္ တတိယစ်ာန္ေၾကာင့္ ထိုသူကို 'လ်စ္လ်ဴ႐ႈသူ သတိရွိသူ

ထိုတတိယစ်ာန္သို႔ ေရာက္၍ ေန၏။ပ။ဤသည္လည္း ထို (ရဟန္း)၏ အက်င့္ 'စရဏ' ေပတည္း။ အမၺ႒ တစ္ဖန္ ထို႔ျပင္လည္း ရဟန္းသည္ ခ်မ္းသာဆင္းရဲကို ပယ္ျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း ေရွးဦးကပင္ ဝမ္းသာျခင္း ႏွလံုးမသာျခင္းတို႔၏ ခ်ဳပ္ႏွင့္ျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း

အမၺ႒ ဤ (ေလးမ်ဳိးေသာစ်ာန္) သည္ ထို (မူလကငါဆိုခဲ့ေသာ) အက်င့္ 'စရဏ' ပင္တည္း။ ဤသို႔ တည္ၾကည္ေသာ စိတ္သည္ စင္ၾကယ္လတ္ေသာ္ ျဖဴစင္လတ္ေသာ္ ညစ္ေၾကးမရွိလတ္ေသာ္ ညစ္ညဴးျခင္း ကင္းလတ္ေသာ္ ႏူးညံ့လတ္ေသာ္ ျပဳျခင္းငွါ

စတုတၳစ်ာန္သို႔ ေရာက္၍ ေန၏။ပ။ဤသည္လည္း ထို (ရဟန္း)၏ အက်င့္ 'စရဏ' ေပတည္း။

ဆင္းရဲခ်မ္းသာမရွိေသာ လ်စ္လ်ဴ႐ႈမႈ 'ဥေပကၡာ' ေၾကာင့္ ျဖစ္သည့္ သတိ၏ စင္ၾကယ္ျခင္းရွိေသာ

သင့္ေလ်ာ္လတ္ေသာ္ တည္တံ့လတ္ေသာ္ မတုန္လႈပ္ျခင္းသို႔ ေရာက္လတ္ေသာ္ ထို (ရဟန္း) ဤသည္လည္း ထို (ရဟန္း)၏ အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' ေပတည္း။ပ။၃ ဤမဂ္ကိစၥအလို႔ငွါ တစ္ပါးေသာ ျပဳဖြယ္ကိစၥ မရွိေတာ့ၿပီဟု သိ၏၊ ဤသည္လည္း ထို (ရဟန္း)၏အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' ေပတည္း။ အမၺ႒ ဤရဟန္းကို အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' ႏွင့္ ျပည့္စံုသူဟူ၍လည္းေကာင္း၊ အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ အမၺ႒ ဤ (ရွစ္မ်ဳိးေသာ ပညာ) သည္ ထို (မူလက ငါဆိုခဲ့ေသာ) အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' ပင္တည္း။ သည္ ဝိပႆနာဉာဏ္အျမင္ အလို႔ငွါ စိတ္ကို ေရွး႐ႈပို႔ေဆာင္၏၊ ေရွး႐ႈၫြတ္ေစ၏။ပ။၂

ျပည့္စံုသူဟူ၍လည္းေကာင္း၊ အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုသူဟူ၍လည္းေကာင္း ဆိုအပ္၏၊ အမၺ႒ဤအသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' ႏွင့္ ျပည့္စံုမႈမွလည္းေကာင္း၊ ဤအက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုမႈမွလည္းေကာင္း၊ တစ္ပါးေသာ လြန္ကဲထူးျမတ္ေသာ အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' ႏွင့္ ျပည့္စံုမႈသည္လည္းေကာင္း အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုမႈသည္လည္းေကာင္း မရွိေတာ့ၿပီ။ ၁။ သာမညဖလသုတ္ အပိုဒ္ ၁၉ဝ-အပိုဒ္ခြဲ ၂-မွစ၍ အပိုဒ္ ၂၂၆-အဆံုးအထိ ေဖာ္ေလ။ ၂။ သာမညဖလသုတ္ အပိုဒ္ ၂၃၅-မွစ၍ အပိုဒ္ ၂၃၆-အပိုဒ္ခြဲ ၄ အဆံုးအထိ ေဖာ္ေလ။ ၃။ သာမညဖလသုတ္ အပိုဒ္ ၂၃၇-မွစ၍ အပိုဒ္ ၂၅ဝ-အပိုဒ္ခြဲ ၃ အဆံုးအထိ ေဖာ္ေလ။ ပ်က္စီးေၾကာင္း ေလးပါး

အခ်ဳိ႕ေသာ သမဏသည္လည္းေကာင္း ျဗာဟၼဏသည္လည္းေကာင္း အတုမရွိေသာ ရေသ့ပရိကၡရာတို႔ကို ယူေဆာင္လ်က္ ''ေႂကြက်ေသာ သစ္သီးကိုသာ

ပ်က္စီးေၾကာင္းတို႔သည္ ေလးပါးရွိကုန္၏၊ ေလးပါးတို႔ကား အဘယ္နည္း-အမၺ႒ဤ (ေလာက) ၌ ဤအသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္းသို႔ မေရာက္ႏိုင္သည္ ျဖစ္၍ ထမ္းပိုးျဖင့္ စားသူျဖစ္ေတာ့အံ့''ဟုေတာအုပ္သို႔ ဝင္၏၊ စင္စစ္ေသာ္ကား ထိုသူသည္ အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုသူ၏အလုပ္အေကြၽးမွ်သာလွ်င္ ျဖစ္၏၊ အမၺ႒ ဤကား အတုမရွိေသာ အမၺ႒ တစ္ဖန္ ထို႔ျပင္လည္း ဤ (ေလာက) ၌ အခ်ဳိ႕ေသာ သမဏသည္လည္းေကာင္း၊ ဤအသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ျပည့္စံုမႈ၏ ေရွးဦးစြာေသာ ပ်က္စီးေၾကာင္းေပတည္း။ ျဗာဟၼဏသည္လည္းေကာင္း၊ အတုမရွိေသာ ဤအသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္

၂၈ဝ။ အမၺ႒ အတုမရွိေသာ ဤအသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုမႈ၏

'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုသူ၏အလုပ္အေကြၽးမွ်သာ လွ်င္ ျဖစ္၏၊ အမၺ႒ ဤကား ပ်က္စီးေၾကာင္းေပတည္း။

စားသူ ျဖစ္ေတာ့အံ့''ဟုေတာသို႔ ဝင္၏၊ စင္စစ္ေသာ္ကား ထိုသူသည္ အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္

မေရာက္ႏိုင္သည္ျဖစ္၍ေပါက္တူးျခင္းေတာင္းကိုယူေဆာင္လ်က္ ''သစ္ဖု သစ္ျမစ္ သစ္သီးကိုသာ

ျပည့္စံုျခင္းသို႔လည္းမေရာက္ ႏိုင္သည္ ျဖစ္၍ ေႂကြက်ေသာ သစ္သီးကိုသာ စားသူအျဖစ္သို႔လည္း

အတုမရွိေသာဤအသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုမႈ၏ ႏွစ္ခု ေျမာက္ေသာ အမၺ႒ တစ္ဖန္ ထို႔ျပင္လည္း ဤ (ေလာက) ၌ အခ်ဳိ႕ေသာ သမဏသည္လည္းေကာင္း၊

အိမ္ကို ေဆာက္၍ မီးကို လုပ္ေကြၽးလ်က္ ေန၏၊ စင္စစ္ေသာ္ကား ထိုသူသည္ အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ'

မေရာက္ႏိုင္သည္ျဖစ္၍ ရြာ၏အနီး၌လည္းေကာင္း၊ နိဂံုး၏အနီး၌လည္းေကာင္း မီးပူေဇာ္ရာ

မေရာက္ႏိုင္သည္ ျဖစ္၍ သစ္ဖု သစ္ျမစ္ သစ္သီးကိုသာ စားသူအျဖစ္သို႔လည္း

ျပည့္စံုျခင္းသို႔လည္း မေရာက္ႏိုင္သည္ ျဖစ္၍ ေႂကြက်ေသာ သစ္သီးကိုသာ စားသူအျဖစ္သို႔လည္း

ျဗာဟၼဏသည္လည္းေကာင္း၊ အတုမရွိေသာ ဤအသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္

ဤအသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုမႈ၏ သံုးခုေျမာက္ေသာ ပ်က္စီးေၾကာင္းေပတည္း။ အမၺ႒ တစ္ဖန္ ထို႔ျပင္လည္း ဤ (ေလာက) ၌ အခ်ဳိ႕ေသာ သမဏသည္လည္းေကာင္း၊ မေရာက္ႏိုင္သည္ျဖစ္၍ သစ္ဖုသစ္ျမစ္ သစ္သီးကိုသာ စားသူအျဖစ္သို႔လည္း ျဗာဟၼဏသည္လည္းေကာင္း၊ အတုမရွိေသာ ဤအသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္

အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုသူ၏ အလုပ္အေကြၽးမွ်သာလွ်င္ ျဖစ္၏၊ အမၺ႒ ဤကား အတုမရွိေသာ

ျပည့္စံုျခင္းသို႔လည္း မေရာက္ႏိုင္သည္ျဖစ္၍ ေႂကြက်ေသာ သစ္သီးကိုသာ စားသူအျဖစ္သို႔လည္း ''အရပ္ေလးမ်က္ႏွာတို႔မွ လာေသာသမဏျဗာဟၼဏကို ငါသည္စြမ္းအားရွိသေလာက္ ပူေဇာ္အံ့''ဟု မေရာက္ႏိုင္သည္ျဖစ္၍ မီးကို လုပ္ေကြၽးသူ၏ အျဖစ္သို႔လည္း မေရာက္ႏိုင္သည္ ျဖစ္၍

အမၺ႒ ဤကား အတုမရွိေသာ ဤအသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ျပည့္စံုမႈ၏ ေလးခုေျမာက္ေသာ ပ်က္စီးေၾကာင္းေပတည္း။

ထိုသူသည္ အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုသူ၏ အလုပ္အေကြၽးမွ်သာလွ်င္ ျဖစ္၏၊

လမ္းေလးခြအဆံု၌ တံခါးေပါက္ေလးခုရွိေသာ အိမ္ကို ေဆာက္လ်က္ ေန၏၊ စင္စစ္ေသာ္ကား

အမၺ႒ အတုမရွိေသာ ဤအသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုမႈ၏ ပ်က္စီးေၾကာင္းတို႔သည္ဤေလးပါးတို႔ပင္ ျဖစ္ကုန္၏၊ ၂၈၁။ အမၺ႒ ထို (အရာ) ကို အဘယ္သို႔ ထင္သနည္း၊ ဆရာႏွင့္တကြေသာ သင္သည္ အတုမရွိ

အဘယ္သို႔ေသာသူ႔ျဖစ္ပါသနည္း၊ အတုမရွိေသာ အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္

အသွ်င္ေဂါတမ မရပါ၊ အသွ်င္ေဂါတမ ဆရာႏွင့္တကြေသာ အကြၽႏု္ပ္သည္

ေသာဤအသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုမႈကို ရပါ၏ေလာ။

သစ္သီးကိုသာ စားသူ ျဖစ္ေတာ့အံ့''ဟု ထမ္းပိုးျဖင့္ ရေသ့ပရိကၡရာတို႔ကို ယူေဆာင္လ်က္ ေတာသို႔ ဝင္၏ေလာ။ အသွ်င္ေဂါတမ မဝင္ပါ။

ဤအသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္းသို႔ မေရာက္ႏိုင္သည္ ျဖစ္၍ ''ေႂကြက်ေသာ

အမၺ႒ ထို (အရာ) ကို အဘယ္သို႔ ထင္သနည္း၊ ဆရာႏွင့္တကြေသာ သင္သည္ အတုမရွိေသာ

အကြၽႏု္ပ္သည္ အတုမရွိေသာ အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ျပည့္စံုမႈမွ ေဝးပါေသး၏။

ျပည့္စံုမႈဟူသည္ အဘယ္သို႔ေသာ အရာျဖစ္ပါသနည္း၊ အသွ်င္ေဂါတမ ဆရာႏွင့္တကြေသာ

အမၺ႒ ထို (အရာ) ကို အဘယ္သို႔ ထင္သနည္း၊ ဆရာႏွင့္ တကြေသာ သင္သည္ အတုမရွိေသာ ေႂကြက်ေသာသစ္သီး ကိုသာ စားသူအျဖစ္သို႔လည္း မေရာက္ႏိုင္သည္ ျဖစ္၍ ''သစ္ဖု သစ္ျမစ္ ဝင္၏ေလာ။ သစ္သီးကိုသာစားသူျဖစ္ေတာ့ အံ့''ဟု ေပါက္တူးျခင္းေတာင္းကို ယူေဆာင္လ်က္ ေတာသို႔ ဤအသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္းသို႔လည္း မေရာက္ႏိုင္သည္ ျဖစ္၍

အသွ်င္ေဂါတမ မဝင္ပါ။

အမၺ႒ ထို (အရာ) ကို အဘယ္သို႔ ထင္သနည္း၊ ဆရာႏွင့္ တကြေသာ သင္သည္ အတုမရွိေသာ ေႂကြက်ေသာသစ္သီး ကိုသာ စားသူအျဖစ္သို႔လည္း မေရာက္ႏိုင္သည္ျဖစ္၍ သစ္ဖု သစ္ျမစ္ အနီး၌လည္းေကာင္းမီးပူေဇာ္ရန္ အိမ္ကို ေဆာက္၍ မီးကို လုပ္ေကြၽးလ်က္ ေန၏ေလာ။ ဤအသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္းသို႔လည္း မေရာက္ႏိုင္သည္ ျဖစ္၍ သစ္သီးကိုသာစားသူအျဖစ္သို႔ လည္း မေရာက္ႏိုင္သည္ျဖစ္၍ ရြာ၏ အနီး၌လည္းေကာင္း၊ နိဂံုး၏

အသွ်င္ေဂါတမ မေနပါ။

အမၺ႒ ထို (အရာ) ကို အဘယ္သို႔ ထင္သနည္း၊ ဆရာႏွင့္ တကြေသာ သင္သည္ အတုမရွိေသာ ေႂကြက်ေသာ သစ္သီးကိုသာ စားသူအျဖစ္သို႔လည္း မေရာက္ႏိုင္သည္ျဖစ္၍ သစ္ဖု သစ္ျမစ္ အျဖစ္သို႔လည္း မေရာက္ႏိုင္သည္ ျဖစ္၍ ''ဤအရပ္ေလးမ်က္ႏွာတို႔မွ လာေသာသမဏျဗာဟၼဏကို သစ္သီးကိုသာ စားသူအျဖစ္သို႔လည္း မေရာက္ႏိုင္သည္ျဖစ္၍ မီးကို လုပ္ေကြၽးသူ၏ ဤအသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္းသို႔လည္း မေရာက္ႏိုင္သည္ျဖစ္၍

ေဆာက္လ်က္ ေန၏ေလာ။ အသွ်င္ေဂါတမ မေနပါ။

ငါသည္ စြမ္းအားရွိသေလာက္ ပူေဇာ္အံ့''ဟုလမ္းေလးခြ အဆံု၌ တံခါးေပါက္ေလးခု ရွိေသာ အိမ္ကို

'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုမႈ၏ ထိုပ်က္စီးေၾကာင္းေလးပါးတို႔မွလည္း ယုတ္ေလ်ာ့၏၊ အမၺ႒ သင္၏ ''ဇာတ္နိမ့္ျဖစ္ကုန္ေသာ မည္းညစ္ကုန္ေသာ ျဗဟၼာ၏ ေျခဖမိုးမွ ေပါက္ဖြားကုန္ေသာ ဦးျပည္းရဟန္းညံ့တို႔သည္အဘယ္သို႔ေသာ သူမ်ားျဖစ္ကုန္သနည္း၊ (ထိုသူတို႔ႏွင့္) စကားကို ဆိုခဲ့ဘိ၏၊ အမၺ႒ သင့္ဆရာ ေပါကၡရသာတိပုဏၰား၏ ဤမွ်ေလာက္ေသာ

အက်င့္ 'စရဏ' ႏွင့္ ျပည့္စံုမႈမွလည္း ယုတ္ေလ်ာ့၏၊ အတုမရွိေသာ ဤ အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္

၂၈၂။ အမၺ႒ ဤသို႔လွ်င္ ဆရာႏွင့္ တကြေသာ သင္သည္ အတုမရွိေသာ ဤ အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ'

ဆရာေပါကၡရသာတိပုဏၰားသည္ ပ်က္စီးေၾကာင္းတရားကိုမွ ကိုယ္တိုင္ မျဖည့္စြမ္းႏိုင္ဘဲလ်က္

ေဗဒင္သံုးပံုေဆာင္ ပုဏၰားတို႔၏ ေဆြးေႏြးျခင္းသည္ အဘယ္မွာ ျဖစ္ႏိုင္ပါအံ့နည္း'' ဟူေသာ ခြၽတ္ယြင္းခ်က္ကိုလည္း ႐ႈေလာ။

အမၺ႒ တရားႏွင့္အညီ ေပးထားေသာ ရိကၡာေတာ္ကို ခံယူရသူအား ပေသနဒီေကာသလမင္းသည္ ေပါကၡရသာတိပုဏၰား၏ ဤမွ်ေလာက္ေသာ ခြၽတ္ယြင္းခ်က္ကိုလည္း ႐ႈေလာ။ အဘယ္ေၾကာင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ခြင့္ကိုလည္း မေပးဘိသနည္း၊ အမၺ႒ သင့္ဆရာ

မေပး၊ ထို (ေပါကၡရသာတိပုဏၰား) ႏွင့္ တိုင္ပင္ေသာ အခါ၌လည္း ကန္႔လန္႔ကာျခား၍ တိုင္ပင္၏၊

ထို (ေပါကၡရသာတိပုဏၰား) အား ပေသနဒီေကာသလမင္းသည္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ခြင့္ကိုလည္း

၂၈၃။ အမၺ႒ ေပါကၡရသာတိပုဏၰားသည္ ပေသနဒီေကာသလမင္း ေပးေသာ စည္းစိမ္ကို ခံစား၏၊

ေ႐ႇး၌ျဖစ္ေသာ ရေသ့တို႔အေၾကာင္းကို ေမးျမန္းျခင္း

တိုင္ပင္ရာ၏။ ထို (ပေသနဒီေကာသလမင္း) သည္ ထိုတိုင္ပင္ရာအရပ္မွ ဖဲသြားၿပီးလွ်င္

အမတ္တို႔ႏွင့္ျဖစ္ေစ၊ မင္းညီမင္းသားတို႔ႏွင့္ျဖစ္ေစ တစ္စံု တစ္ခုေသာ တိုင္ပင္ဖြယ္ကို

ေနလ်က္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ရထားခင္းႏွီးထက္၌ တည္လ်က္ေသာ္လည္းေကာင္း ထင္ရွားေသာ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ တည္ရွိေလရာ၏၊ ထိုအခါ သူဆင္းရဲျဖစ္ေစ သူဆင္းရဲ၏ ကြၽန္ျဖစ္ေစ လာေရာက္၍ ထိုအရပ္၌ တည္လ်က္ ''ပေသနဒီေကာသလမင္းသည္ ဤသို႔လည္း ဆို၏၊ ထိုသူသည္ မင္းဆိုသည့္အတိုင္းလည္း ဆို၏၊ မင္းတိုင္ပင္သည့္ အတိုင္းလည္း တိုင္ပင္၏၊ ပေသနဒီေကာသလမင္းသည္ ဤသို႔လည္း ဆို၏''ဟု ထိုတိုင္ပင္ဖြယ္ကိုသာလွ်င္တိုင္ပင္ရာ၏၊

မင္းသည္ဆင္လည္ထက္၌ ေနလ်က္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ျမင္းေက်ာက္ကုန္းထက္၌

၂၈၄။ အမၺ႒ ထို (အရာ) ကို အဘယ္သို႔ ထင္သနည္း၊ ဤ (ေလာက) ၌ ပေသနဒီေကာသလ

ဤမွ်ျဖင့္ ထိုသူသည္ မင္းေသာ္လည္းေကာင္း အမတ္ေသာ္လည္းေကာင္း ျဖစ္ရာသေလာ။ အသွ်င္ေဂါတမ မျဖစ္ရာပါ။

လိုက္၍ရြတ္ဖတ္ကုန္၏၊ ရြတ္ဖတ္နည္းအတိုင္း လိုက္၍ ရြတ္ဖတ္ကုန္၏၊ ပို႔ခ်နည္းအတိုင္း လိုက္၍ ဘဂုရေသ့တို႔တည္း''။ ေဝႆာမိတၱရေသ့ ယမဒဂၢီရေသ့ အဂႌရသရေသ့ဘာရဒြါဇရေသ့ ဝါေသ႒ရေသ့ ကႆပရေသ့ ပို႔ခ်ကုန္၏၊ ဤရေသ့တို႔ကား အဘယ္နည္း- ''အ႒ကရေသ့ ဝါမကရေသ့ ဝါမေဒဝရေသ့

အၾကင္ရေသ့တို႔ သီဆို ပို႔ခ် ေပါင္းစုထားေသာ ထိုေရွးေဟာင္း ေဝဒက်မ္းကို လိုက္၍ သီဆိုကုန္၏၊

ေဝဒက်မ္းတို႔ကို ပို႔ခ်ကုန္ေသာ အၾကင္ရေသ့တို႔သည္ ရွိကုန္၏၊ ယခုအခါ ပုဏၰားတို႔သည္

၂၈၅။ အမၺ႒ ဤအတူ ပုဏၰားတို႔၏ လက္ဦးဆရာျဖစ္ကုန္ေသာ ေဝဒက်မ္းတို႔ကို စီရင္ကုန္ေသာ

သင္သည္ရေသ့ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ရေသ့ျဖစ္ရန္ က်င့္ေသာသူေသာ္လည္းေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ရာေသာ အေၾကာင္းသည္မရွိ။ ၂၈၆။ အမၺ႒ ထို (အရာ) ကို အဘယ္သို႔ ထင္သနည္း၊ (အသက္) ႀကီးကုန္ေသာ (အရြယ္)

ဆရာႏွင့္တကြေသာ ငါသည္ ထိုေဗဒင္က်မ္းတို႔ကို သင္၏ဟု သင္ဆိုရာ၏၊ ထိုမွ်ျဖင့္

ကႆပရေသ့ ဘဂုရေသ့တို႔တည္း''။

ဝါမေဒဝရေသ့ ေဝႆာမိတၱရေသ့ ယမဒဂၢီရေသ့ အဂႌရသရေသ့ဘာရဒြါဇရေသ့ ဝါေသ႒ရေသ့ ထို (ရေသ့) တို႔သည္ ယခုအခါ ဆရာႏွင့္တကြေသာ သင္ကဲ့သို႔ပင္ ေကာင္းမြန္စြာ ေရခ်ဳိး ကာမဂုဏ္ငါးပါးတို႔ျဖင့္ ကံုလံုျပည့္စံုစြာ ေပ်ာ္ရႊင္စံစားကုန္၏ဟု သင္သည္ ၾကားဖူးသေလာ။

ပို႔ခ်နည္းအတိုင္း လိုက္၍ ပို႔ခ်ကုန္၏၊ ဤရေသ့တို႔ကား အဘယ္နည္း- ''အ႒ကရေသ့ ဝါမကရေသ့

လိုက္၍ သီဆိုကုန္၏၊ လိုက္၍ ရြတ္ဖတ္ကုန္၏၊ ရြတ္ဖတ္နည္းအတိုင္း လိုက္၍ ရြတ္ဖတ္ကုန္၏၊

ပုဏၰားတို႔သည္ အၾကင္ (ရေသ့) တို႔ သီဆို ပို႔ခ် ေပါင္းစုထားေသာ ထိုေရွးေဟာင္း ေဝဒက်မ္းကို

စီရင္ကုန္ေသာ ေဝဒက်မ္းတို႔ကိုပို႔ခ် ကုန္ေသာ အၾကင္ရေသ့တို႔သည္ ရွိကုန္၏၊ ယခုအခါ

အဘယ္သို႔ ၾကားဖူးသနည္း၊ ပုဏၰားတို႔၏ လက္ဦးဆရာ ျဖစ္ကုန္ေသာ ေဝဒက်မ္းတို႔ကို

ရင့္ကုန္ေသာ ဆရာျဖစ္ကုန္ေသာ ဆရာ့ဆရာျဖစ္ကုန္ေသာ ပုဏၰားတို႔ ေျပာဆိုသည္ကို သင္

ပတၱျမားနားေတာင္းတန္ဆာကို ဝတ္ဆင္ကုန္လ်က္ ျဖဴေသာ အဝတ္ကို ဝတ္ဆင္ကုန္လ်က္ အသွ်င္ေဂါတမ မၾကားဖူးပါ။

ကုန္လ်က္ေကာင္းမြန္စြာ လိမ္းက်ံကုန္လ်က္ ဆံမုတ္ဆိတ္ကို ျပဳျပင္ကုန္လ်က္

။ပ။၁ ထို (ရေသ့) တို႔သည္ ယခုအခါ ဆရာႏွင့္တကြေသာ သင္ကဲ့သို႔ပင္ မ်ားေသာ အရည္ဟင္း အဖတ္ဟင္းရွိေသာ အသားႁပြမ္းေသာ ဆန္မည္းကို ေရြးခ်ယ္ၿပီးေသာ စင္ၾကယ္ေသာ သေလးထမင္းကိုစားကုန္၏ဟု သင္သည္ ၾကားဖူးသေလာ။ အသွ်င္ေဂါတမ မၾကားဖူးပါ။

ၾကားဖူးသေလာ။

ဖြားလ်ားၫႊတ္က်ေသာ နံပါးရွိေသာ မိန္းမတို႔ျဖင့္ ေပ်ာ္ရႊင္စံစားကုန္၏ဟု သင္သည္

။ပ။ ထို (ရေသ့) တို႔သည္ ယခုအခါ ဆရာႏွင့္တကြေသာ သင္ကဲ့သို႔ပင္ အဝတ္တန္ဆာတို႔ျဖင့္

အသွ်င္ေဂါတမ မၾကားဖူးပါ။

ထိုးဆြကုန္လ်က္ လွည့္ပတ္သြားလာကုန္၏ဟု သင္သည္ ၾကားဖူးသေလာ။ အသွ်င္ေဂါတမ မၾကားဖူးပါ။

ေမြးမွင္သထားသည့္ျမည္းကေသာ ရထားတို႔ကို စီးကုန္လ်က္ ရွည္ေသာ ႏွင္တံတို႔ျဖင့္ ျမည္းတို႔ကို

။ပ။ ထို (ရေသ့) တို႔သည္ ယခုအခါ ဆရာႏွင့္တကြေသာ သင္ကဲ့သို႔ပင္

ေသာမင္းတုပ္လွ်ဳိထားသည္ တံခါးရွိကုန္ေသာ တံတိုင္းအေျခခိုင္လံုေသာ ၿမိဳ႕တို႔၌ သန္လ်က္ရွည္ လက္နက္ကိုင္ေယာက်္ားတို႔ကို ေစာင့္ေရွာက္ေစကုန္၏ဟု သင္သည္ ၾကားဖူးသေလာ။ အသွ်င္ေဂါတမ မၾကားဖူးပါ။

။ပ။ ထို (ရေသ့) တို႔သည္ ယခုအခါ ဆရာႏွင့္တကြေသာ သင္ကဲ့သို႔ပင္ တူးထားသည့္ က်ံဳးရွိကုန္

ေမးျမန္းျခင္းျဖင့္ (ထိုယံုမွားေတြးေတာျခင္းကို) သုတ္သင္ရာ၏၊ ငါဘုရားသည္ ေျဖၾကားျခင္းျဖင့္ (ထိုယံုမွားေတြးေတာျခင္းကို) သုတ္သင္အံ။ ၁။ အပိုဒ္ ၂၈၆ အစကို ျပန္ၾကည့္ပါ။ လကၡဏာႏွစ္မ်ိဳးကို ျပျခင္း

က်င့္သူလည္းမဟုတ္။ အမၺ႒ ငါဘုရား၌ ယံုမွားေတြးေတာျခင္း ရွိသူသည္ ငါဘုရားကို

အမၺ႒ ဤသို႔လွ်င္ ဆရာႏွင့္တကြေသာ သင္သည္ ရေသ့လည္းမဟုတ္၊ ရေသ့ျဖစ္ရန္

မူ၏၊ အမၺ႒လုလင္သည္လည္း ေက်ာင္းေတာ္မွ ထြက္၍ စႀကၤ ံဆီသို႔ ေရွး႐ႈ သြား၏၊ ထိုအခါ စႀကၤ ံသြားလ်က္ ျမတ္စြာဘုရား၏ ကိုယ္ေတာ္၌ သံုးဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာ အမၺ႒လုလင္သည္ စႀကၤ ံသြားေနေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသို႔ ေနာက္မွ လိုက္၍ ေယာက်္ားျမတ္လကၡဏာတို႔ကို ၾကည့္႐ႈရွာေဖြ၏၊ အမၺ႒လုလင္သည္ ျမတ္စြာဘုရား၏

၂၈၇။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေက်ာင္းေတာ္မွ ထြက္ေတာ္မူ၍ စႀကၤ ံဆီသို႔ ေရွး႐ႈ ႂကြေတာ္

၂၈၈။ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤသို႔ အၾကံျဖစ္၏- ''ဤအမၺ႒လုလင္သည္ ငါ၏ မျမင္၊ အအိမ္ျဖင့္ ဖံုးလႊမ္းေသာ ပုရိသနိမိတ္၌လည္းေကာင္း၊

ေတြးေတာ ယံုမွား၏၊ မဆံုးျဖတ္ႏိုင္၊ မယံုၾကည္ႏိုင္။

လွ်ာေတာ္၌လည္းေကာင္း (ဤမျမင္ရေသာ) ေယာက်္ားျမတ္လကၡဏာ ႏွစ္ပါးတို႔၌ ယံုမွား၏၊

ႏွစ္ပါးတို႔ကိုကား မျမင္၊ အအိမ္ျဖင့္ ဖံုးလႊမ္းေသာ ပုရိသနိမိတ္၌လည္းေကာင္း၊ ရွည္ျပန္႔ေသာ

ကိုယ္ေတာ္၌ သံုးဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာ ေယာက်္ားျမတ္လကၡဏာတို႔ကို မ်ားေသာအားျဖင့္ ျမင္၏၊

သံုးဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာ ေယာက်္ားျမတ္ လကၡဏာတို႔ကို မ်ားေသာ အားျဖင့္ျမင္၏၊ ႏွစ္ပါးတို႔ကိုကား

ယံုမွား၏၊ ေတြးေတာယံုမွား၏၊ မဆံုးျဖတ္ႏိုင္၊ မယံုၾကည္ႏိုင္၊ (ငါသည္ တန္ခိုးဖန္ဆင္းျပရမူ ေကာင္းေလစြ)''ဟုအၾကံျဖစ္၏။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အအိမ္ျဖင့္ ဖံုးလႊမ္းေသာ ပုရိသနိမိတ္ကို

ရွည္ျပန္႔ေသာလွ်ာေတာ္၌လည္းေကာင္း (ဤမျမင္ရေသာ) ေယာက်္ားျမတ္လကၡဏာ ႏွစ္ပါးတို႔၌

ႏွစ္ခုတို႔ကိုလည္း အျပန္အလွန္သံုးသပ္ေတာ္မူ၏၊ အလံုးစံုေသာ နဖူးျပင္ကိုလည္း လွ်ာျဖင့္ ဖံုးအုပ္ေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ အမၺ႒လုလင္အား ဤသို႔ေသာ အၾကံျဖစ္၏- ''အသွ်င္ေဂါတမသည္

ထုတ္၍ နားတြင္း ႏွစ္ဖက္တို႔ကိုလည္း အျပန္အလွန္ သံုးသပ္ေတာ္မူ၏၊ ႏွာေခါင္းေပါက္

အမၺ႒လုလင္ျမင္ႏိုင္ရန္႔တန္ခိုးဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏၊ ထို႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ လွ်ာေတာ္ကို

တင္းတင္းျပည့္ညီေသာ သံုးဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာ ေယာက်္ားျမတ္လကၡဏာ တို႔ႏွင့္ျပည့္စံုေတာ္မူေပ၏၊ တင္းတင္းမျပည့္ညီေသာ လကၡဏာတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုသည္ မဟုတ္ေပ''ဟု အၾကံျဖစ္၏။ ဤသို႔ အၾကံျဖစ္ၿပီးေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားအား ''အသွ်င္ေဂါတမ ယခုအခါ အကြၽႏု္ပ္တို႔ သြားပါကုန္ အံ၊ အကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ မ်ားေသာကိစၥ မ်ားေသာျပဳဖြယ္ ရွိပါကုန္၏''ဟု ဤစကားကို ေလွ်ာက္၏။ ျဖစ္၏)ဟုမိန္႔ေတာ္မူ၏၊ ထိုအခါ အမၺ႒လုလင္သည္ ျမည္းကေသာ ရထားကို တက္စီး၍ အမၺ႒ ယခုအခါ၌ သြားရန္ အခ်ိန္ကို သင္ သိ၏ (သြားရန္မွာ သင္၏ အလိုအတိုင္းပင္

ျပန္သြားေလ၏။

၂၈၉။ ထိုစဥ္အခါ၌ ေပါကၡရသာတိပုဏၰားသည္ ဥကၠ႒ၿမိဳ႕မွ ထြက္၍

၂၉ဝ။တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေနေသာ အမၺ႒လုလင္အား ေပါကၡရသာတိပုဏၰားသည္ ဤစကား ကိုဆို၏။ ခ်စ္သားအမၺ႒ ထိုအသွ်င္ေဂါတမကို ေတြ႕ျမင္ခဲ့၏ေလာ။

ေပါကၡရသာတိပုဏၰားကို ရွိခိုးလ်က္တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္၏။

သြား၍ ယာဥ္မွ သက္ၿပီးေသာ္ေျခက်င္သာ လွ်င္ ေပါကၡရသာတိပုဏၰားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍

အမၺ႒လုလင္သည္ ထိုဥယ်ာဥ္သို႔သြားေလ၏၊ ယာဥ္ျဖင့္ သြားႏိုင္သမွ်ေသာ အရပ္ကို ယာဥ္ျဖင့္

ပုဏၰားေပါင္းမ်ားစြာႏွင့္အတူအမၺ႒လုလင္ကိုသာ ေစာင့္ေမွ်ာ္လ်က္ မိမိ၏ ဥယ်ာဥ္၌ ေန၏၊ ထိုအခါ

အသွ်င္အကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ထိုအသွ်င္ေဂါတမကို ေတြ႕ျမင္ခဲ့ပါကုန္၏။

အမွန္အတိုင္း မဟုတ္ဘဲ ပ်ံ႕ႏွံ႔၍ ထြက္သေလာ့၊ ထိုအသွ်င္ေဂါတမသည္ ေက်ာ္ေစာသည့္အတိုင္း မွန္သေလာ့၊ မမွန္သေလာ။

ခ်စ္သားအမၺ႒ ထိုအသွ်င္ေဂါတမ၏ ေက်ာ္ေစာသတင္းသည္ အမွန္အတိုင္း ပ်ံ႕ႏွံ႔၍ ထြက္သေလာ့၊

အတိုင္းမဟုတ္ဘဲ ပ်ံ႕ႏွံ႔၍ထြက္သည္ မဟုတ္ပါ၊ ထိုအသွ်င္ေဂါတမသည္ တင္းတင္းမျပည့္ညီေသာ လကၡဏာတို႔ႏွင့္ျပည့္စံုသည္ မဟုတ္ပါ။

အသွ်င္ထိုအသွ်င္ေဂါတမ၏ ေက်ာ္ေစာသတင္းသည္ အမွန္အတိုင္း ပ်ံ႕ႏွံ႔၍ ထြက္ပါ၏၊ အမွန္ တင္းတင္းျပည့္ညီေသာ သံုးဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာ ေယာက်္ားျမတ္လကၡဏာတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူပါ၏၊ ေက်ာ္ေစာသည့္အတိုင္းပင္ မွန္ပါ၏၊ မမွန္သည္ မဟုတ္ပါ၊ ထိုအသွ်င္ေဂါတမသည္

ခ်စ္သား အမၺ႒ သင္သည္ ရဟန္းေဂါတမႏွင့္အတူ စကားတစ္စံုတစ္ရာ ေျပာဆိုခဲ့ရပါသေလာ။ အသွ်င္အကြၽႏု္ပ္သည္ ရဟန္းေဂါတမႏွင့္အတူ စကားအနည္းငယ္ ေျပာဆိုခဲ့ရပါ၏။ ေျပာဆိုခဲ့ရပါသနည္း။

ခ်စ္သား အမၺ႒ သင္သည္ ရဟန္းေဂါတမႏွင့္အတူ စကားအနည္းငယ္ကို အဘယ္သို႔ ထိုအခါ အမၺ႒လုလင္သည္ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္အတူ ေျပာဆိုခဲ့သမွ် စကားအလံုးစံုကို ေပါကၡရသာတိပုဏၰားအား ေျပာၾကား၏။ ၂၉၁။ ဤသို႔ ေျပာႀကားေသာ္ ေပါကၡရသာတိပုဏၰားသည္ အမၺ႒လုလင္အား ဤစကားကို ဆို၏-

အံ့ဖြယ္ေကာင္းပါဘိ။ အခ်င္းတို႔ -

ဗဟုႆုတရွင္ကေလးတို႔အံ့ဖြယ္ေကာင္းပါဘိ၊ ဟယ္ ငါတို႔၏ ေဗဒင္သံုးပံုတတ္ကေလးတို႔

''ဟယ္ ငါတို႔၏ ပညာရွိကေလးတို႔ အံ့ဖြယ္ေကာင္းပါဘိ၊ ဟယ္ ငါတို႔၏

ေသၿပီးသည္မွေနာက္၌ မေကာင္းေသာ လားရာ ပ်က္စီး၍ က်ေရာက္ရာျဖစ္ေသာ

ဤသို႔ေသာ အက်ဳိးေဆာင္မႈေၾကာင့္ ေယာက်္ားသည္ (ခႏၶာ) ကိုယ္ ပ်က္စီး၍

အသွ်င္ေဂါတမသည္ ငါတို႔ (၏ အျပစ္) ကိုလည္း ဤသို႔ ထုတ္ေဖာ္၍ထုတ္ေဖာ္၍ ဆိုေတာ္မူ၏၊ အံ့ဖြယ္ေကာင္းပါဘိ၊ ဟယ္ ငါတို႔၏ ေဗဒင္သံုးပံုတတ္ကေလးတို႔ အံ့ဖြယ္ေကာင္းပါဘိ။ အခ်င္းတို႔ အပါယ္ငရဲသို႔သာလွ်င္ေရာက္ရာသည္ မဟုတ္တံုေလာ''။ ေနာက္၌ မေကာင္းေသာ လားရာ ပ်က္စီး၍ က်ေရာက္ရာျဖစ္ေသာ ဤသို႔ေသာ အက်ဳိးေဆာင္မႈေၾကာင့္ ေယာက်္ားသည္ (ခႏၶာ) ကိုယ္ ပ်က္စီး၍ေသၿပီးသည္မွ ဟယ္ ငါတို႔၏ ပညာရွိကေလးတို႔ အံ့ဖြယ္ေကာင္းပါဘိ၊ ဟယ္ ငါတို႔၏ဗဟုႆုတရွင္ကေလးတို႔

ဤသို႔ ထိပါး၍ ထိပါး၍ အၾကင္ (စကား) ကို ဆို၏၊ ထိုစကားေၾကာင့္ပင္လွ်င္ (ထို)

အပါယ္ငရဲသို႔သာလွ်င္ ေရာက္ရာသည္ မဟုတ္တံုေလာ။ အမၺ႒ သင္သည္ ထို အသွ်င္ေဂါတမကို

(ဤသို႔ ဆိုၿပီးလွ်င္) အမ်က္ထြက္သည္ ျဖစ္၍ ႏွလံုးမသာသည္ ျဖစ္၍ အမၺ႒လုလင္ကို ေျချဖင့္ အလိုရွိ၏။ သာလွ်င္လွိမ့္၍ ကန္၏၊ ထို ခဏ၌ပင္ ျမတ္စြာဘုရားကို ဖူးေျမာ္ျခင္းငွါ ခ်ဥ္းကပ္ရန္လည္း

ေပါကၡရသာတိပုဏၰား ဘုရားထံ ခ်ဥ္းကပ္ျခင္း

၂၉၂။ ထိုအခါ ထိုပုဏၰားတို႔သည္ ေပါကၡရသာတိပုဏၰားအား ဤစကားကို ဆိုကုန္၏ဆိုကုန္၏။

အသွ်င္ေပါကၡရသာတိသည္ ရဟန္း ေဂါတမကို ဖူးေျမာ္ျခင္းငွါ ခ်ဥ္းကပ္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္''ဟု

''အသွ်င္ယေန႔ ရဟန္းေဂါတမကို ဖူးေျမာ္ျခင္းငွါ ခ်ဥ္းကပ္ရန္ အခ်ိန္မဲ့လွပါၿပီ၊ နက္ျဖန္၌

ေျခက်င္သာလွ်င္ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္အတူ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ေနရာ၌ ထိုင္၏။ (ႏွဳတ္ဆက္) ေျပာဆို၏၊ ဝမ္းေျမာက္ ဖြယ္ အမွတ္ရဖြယ္ စကားကို ၿပီးဆံုးေစ၍ တစ္ခုေသာ

သြားေလ၏။ယာဥ္ျဖင့္ သြားႏိုင္သမွ်ေသာ အရပ္ကို ယာဥ္ျဖင့္ သြား၍ ယာဥ္မွ သက္ၿပီးေသာ္

ယာဥ္၌တင္ၿပီးလွ်င္ မီးရွဴးတိုင္တို႔ကို ေဆာင္ေစလ်က္ ဥကၠ႒ၿမိဳ႕မွ ထြက္၍ ဣစၧာနဂၤလေတာအုပ္သို႔

ထိုအခါ ေပါကၡရသာတိပုဏၰားသည္ မိမိအိမ္၌ မြန္ျမတ္ေသာ ခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္ကို စီမံေစ၍

၂၉၃။ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ၿပီးေသာ ေပါကၡရသာတိပုဏၰားသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤ စကားကိုေလွ်ာက္၏။ ''အသွ်င္ေဂါတမ အကြၽႏု္ပ္တို႔၏ တပည့္ အမၺ႒လုလင္သည္ ဤအရပ္သို႔ လာပါသေလာ''။ ''ပုဏၰား သင္၏တပည့္ အမၺ႒လုလင္သည္ လာပါ၏''။

''အသွ်င္ေဂါတမ အသွ်င္သည္ အမၺ႒လုလင္ႏွင့္အတူ စကားတစ္စံုတစ္ရာ ေျပာဆိုရပါသေလာ''။ ''ပုဏၰား ငါသည္ အမၺ႒လုလင္ႏွင့္အတူ စကားအနည္းငယ္ ေျပာဆိုရပါ၏''။ ေျပာဆိုရပါသနည္း။

အသွ်င္ေဂါတမ အသွ်င္သည္ အမၺ႒လုလင္ႏွင့္အတူ စကားအနည္းငယ္ကို အဘယ္သို႔ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အမၺ႒လုလင္ႏွင့္ အတူ ေျပာဆိုခဲ့သမွ် စကားအလံုးစံုကို

အမၺ႒လုလင္အားသည္းခံေတာ္မူပါ''ဟု ေလွ်ာက္၏။

ျမတ္စြာဘုရားအား ''အသွ်င္ေဂါတမ အမၺ႒လုလင္သည္ မိုက္မဲပါ၏၊ အသွ်င္ေဂါတမသည္

ေပါကၡရသာတိပုဏၰားအား မိန္႔ၾကားေတာ္မူ၏၊ ဤသို႔ မိန႔္ၾကားေသာ္ ေပါကၡရသာတိပုဏၰားသည္

''ပုဏၰား အမၺ႒လုလင္သည္ ခ်မ္းသာေစသတည္း''ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ပုရိသနိမိတ္၌လည္းေကာင္း ရွည္ျပန္႔ေသာလွ်ာေတာ္၌လည္းေကာင္း (ဤမျမင္ ရေသာ)

မ်ားေသာအားျဖင့္ ျမင္၏၊ ႏွစ္ပါးတို႔ကိုကား မျမင္။ အအိမ္ျဖင့္ ဖံုးလႊမ္းေသာ

ျမတ္စြာဘုရား၏ကိုယ္ေတာ္၌ သံုးဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာ ေယာက်္ားျမတ္လကၡဏာတို႔ကို

သံုးဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာေယာက်္ားျမတ္လကၡဏာတို႔ကို ၾကည့္႐ႈရွာေဖြ၏၊ ေပါကၡရသာတိပုဏၰားသည္

၂၉၄။ ထိုအခါ ေပါကၡရသာတိပုဏၰားသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ ကိုယ္ေတာ္၌

ေယာက်္ားျမတ္လကၡဏာ ႏွစ္ပါးတို႔၌ ယံုမွား၏၊ ေတြးေတာယံုမွား၏၊ မဆံုးျဖတ္ႏိုင္၊ မယံု ၾကည္ႏိုင္။ ၂၉၅။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤသို႔ အၾကံျဖစ္၏- ''ဤ ေပါကၡရသာတိပုဏၰားသည္ ငါ၏

ေကာင္းေလစြ)''ဟု အၾကံျဖစ္၏။

ေတြးေတာယံုမွား၏၊ မဆံုးျဖတ္ႏိုင္၊ မယံုၾကည္ႏိုင္။ (ငါသည္ တန္ခိုးဖန္ဆင္းျပရမူ

လွ်ာေတာ္၌လည္းေကာင္း (ဤမျမင္ရေသာ) ေယာက်္ားျမတ္ လကၡဏာႏွစ္ပါးတို႔၌ ယံုမွား၏၊

မျမင္။ အအိမ္ျဖင့္ ဖံုးလႊမ္းေသာ ပုရိသနိမိတ္၌လည္းေကာင္း၊ ရွည္ျပန္႔ေသာ

သံုးဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာ ေယာက်္ားျမတ္လကၡဏာတို႔ကိုမ်ားေသာအားျဖင့္ ျမင္၏၊ ႏွစ္ပါးတို႔ကိုကား

အျပန္အလွန္သံုးသပ္ေတာ္မူ၏၊ အလံုးစံုေသာ နဖူးျပင္ကိုလည္း လွ်ာျဖင့္ ဖံုးအုပ္ေတာ္မူ၏။ ၂၉၆။ ထိုအခါ ေပါကၡရသာတိပုဏၰားအား ဤသို႔ေသာ အၾကံျဖစ္၏- ''ရဟန္းေဂါတမသည္ တင္းတင္း ျပည့္ညီေသာ သံုးဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာ ေယာက်္ားျမတ္လကၡဏာ အၾကံျဖစ္၏။

နားတြင္းႏွစ္ဖက္တို႔ကိုလည္း အျပန္အလွန္ သံုးသပ္ေတာ္မူ၏၊ ႏွာေခါင္းေပါက္ ႏွစ္ခုတို႔ကိုလည္း

ျမင္ႏိုင္ရန္တန္ခိုးဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏။ ထို႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ လွ်ာေတာ္ကို ထုတ္၍

ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အအိမ္ျဖင့္ ဖံုးလႊမ္းေသာ ပုရိသနိမိတ္ကို ေပါကၡရသာတိပုဏၰား

တို႔ႏွင့္ျပည့္စံုေတာ္မူေပ၏၊ တင္းတင္းမျပည့္ညီေသာ လကၡဏာတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုသည္ မဟုတ္ေပ''ဟု (ဤသို႔ အၾကံျဖစ္ၿပီးေသာ္) ျမတ္စြာဘုရားအား ''အသွ်င္ေဂါတမသည္ ရဟန္းသံဃာႏွင့္

''အသွ်င္ေဂါတမ အခ်ိန္တန္ပါၿပီ၊ ဆြမ္းျပင္ၿပီးပါၿပီ''ဟု ျမတ္စြာဘုရားအား အခ်ိန္ (တန္ေၾကာင္း) ကို ေလွ်ာက္၏။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ နံနက္အခ်ိန္၌ (သကၤန္းကို) ျပင္ဝတ္ေတာ္မူ၍ သပိတ္သကၤန္းကို

၂၉၇။ ထိုအခါ ေပါကၡရသာတိပုဏၰားသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ လက္ခံေတာ္မူျခင္းကို သိ၍

ဆိတ္ဆိတ္ေနျခင္းျဖင့္ လက္ခံေတာ္မူ၏။

အတူယေန႔အဖို႔ အကြၽႏု္ပ္၏ ဆြမ္းကို လက္ခံေတာ္မူပါ''ဟု ေလွ်ာက္၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္

ယူလ်က္ရဟန္းသံဃာႏွင့္အတူ ေပါကၡရသာတိပုဏၰား၏ (အိမ္)၁ သို႔ ခ်ဥ္းကပ္ေတာ္မူၿပီးလွ်င္ ျပင္ထားေသာေနရာ၌ ထိုင္ေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ေပါကၡရသာတိပုဏၰားသည္ ျမတ္စြာဘုရားကို မြန္ျမတ္ေသာ ခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္ျဖင့္

လုလင္တို႔သည္လည္း ရဟန္းသံဃာကို လုပ္ေကြၽးကုန္၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဆြမ္းစားၿပီး၍ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္၏။

ေရာင့္ရဲသည္တိုင္ေအာင္ တားျမစ္သည္တိုင္ေအာင္ မိမိကိုယ္တိုင္ လုပ္ေကြၽး၏၊

သပိတ္မွ လက္ကို ဖယ္ၿပီးေသာအခါေပါကၡရသာတိပုဏၰားသည္ နိမ့္ေသာ ထိုင္စရာတစ္ခုကို ယူ၍

၂၉၈။ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေနေသာ ေပါကၡရသာတိပုဏၰားအား ျမတ္စြာဘုရားသည္ အစဥ္အတိုင္းေသာ တရားစကားကို ေဟာေတာ္မူ၏၊ ဤသည္ကား အဘယ္နည္း ''ဒါနႏွင့္စပ္ေသာ စကားကိုလည္းေကာင္း၊ သီလႏွင့္စပ္ေသာ စကားကိုလည္းေကာင္း၊

ယုတ္ညံ့ျခင္းကိုလည္းေကာင္း ညစ္ညဴးျခင္းကိုလည္းေကာင္း (ကာမဂုဏ္တို႔မွ) ထြက္ေျမာက္ျခင္း၌ အက်ဳိးကိုလည္းေကာင္းျပေတာ္မူ၏။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေပါကၡရသာတိပုဏၰား၌ သင့္ေလ်ာ္ေသာစိတ္ ႏူးညံ့ေသာစိတ္ အပိတ္အပင္ တရားေဒသနာေတာ္ကိုေဟာၾကား ေတာ္မူလ်က္ ဆင္းရဲ 'ဒုက'ၡ ကိုလည္းေကာင္း၊

နတ္ျပည္ႏွင့္စပ္ေသာ စကားကိုလည္းေကာင္း၊ ကာမဂုဏ္တို႔၏ အျပစ္ကိုလည္းေကာင္း၊

သိေတာ္မူေသာအခါျမတ္စြာဘုရားတို႔၏ ကိုယ္တိုင္ ထုတ္ေဖာ္သိျမင္ၿပီးေသာ (သာမုကၠံသိက) ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာသို႔ ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္လမ္းစဥ္ 'မဂၢ' ကိုလည္းေကာင္း ျပသေတာ္မူ၏။ ဆင္းရဲျဖစ္ေၾကာင္း 'သမုဒယ' ကိုလည္းေကာင္း၊ ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ 'နိေရာဓ' ကိုလည္းေကာင္း၊

'နီဝရဏ' မွ ကင္းေသာစိတ္ တက္ႂကြေသာစိတ္ ယံုၾကည္ေသာစိတ္ ရွိသည္ကို

ခံယူသကဲ့သို႔့ေပါကၡရသာတိပုဏၰားအား ထိုေနရာ၌ပင္လွ်င္ ''ျဖစ္ျခင္းသေဘာရွိေသာ တရားမ်က္စိ (ေသာတာပတၱိမဂ္ဉာဏ္) သည္ျဖစ္ေပၚ၏။

မည္းညစ္ျခင္းကင္းေသာ ျဖဴစင္ေသာ အဝတ္သည္ ဆိုးရည္ကို ေကာင္းစြာ

တရားအလံုးစံုသည္ ခ်ဳပ္ျခင္းသေဘာရွိ၏''ဟု ကိေလသာ ျမဴအညစ္အေၾကးမွ ကင္းေသာ

ေပါကၡရသာတိ၏ အိမ္ျဖစ္တန္ ရာ၏။

ဣစၧာနဂၤလရြာ၌ေသာ္လည္းေကာင္း အျခား တစ္ေနရာ၌ေသာ္လည္းေကာင္း ရွိေသာ

ဆိုထားေသာေၾကာင့္ ဤအိမ္သည္ ဥကၠ႒ၿမိဳ႕တြင္းရွိ အိမ္မဟုတ္တန္ရာ၊

၁။ အပိုဒ္ (၂၉၂) ၌ ''ခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္ကို ယာဥ္၌ တင္ၿပီးလွ်င္ ဥကၠ႒ၿမိဳ႕မွ ထြက္ခဲ့သည္''ဟု

ေပါကၡရသာတိပုဏၰား ဥပါသကာအျဖစ္ ေလွ်ာက္ထားျခင္း

''အသွ်င္ေဂါတမ (တရားေတာ္သည္) အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ရွိပါေပ၏၊ အသွ်င္ေဂါတမ

မဟုတ္၊ မိမိကိုယ္တိုင္ပင္သိျမင္ၿပီးသည္ ျဖစ္၍ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကို ေလွ်ာက္၏(တရားေတာ္သည္) အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ရွိပါေပ၏၊ အသွ်င္ေဂါတမ ေမွာက္ထားသည္ကို

ျမတ္စြာဘုရားသာသနာ၌ရဲရင့္ျခင္းသို႔ ေရာက္ၿပီးသည္ ျဖစ္၍ သူတစ္ပါးကို အားထား၍ ယံုသည္

ကူးေျမာက္ၿပီးသည္ ျဖစ္၍ သို႔ေလာ သို႔ေလာ (ေတြးေတာျခင္း) ကင္းၿပီးသည္ ျဖစ္၍

ေရာက္ၿပီးသည္ျဖစ္၍ တရားကို သိၿပီးသည္ ျဖစ္၍ တရားသို႔ သက္ဝင္ၿပီးသည္ ျဖစ္၍ ယံုမွားျခင္းကို

၂၉၉။ ထိုအခါ ေပါကၡရသာတိပုဏၰားသည္ တရားကို ျမင္ၿပီးသည္ ျဖစ္၍ တရားသို႔

လွန္ဘိသကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ဖံုးလႊမ္းထားသည္ကို ဖြင့္လွစ္ဘိသကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊

ေဆာင္ျပဘိသကဲ့သို႔လည္းေကာင္း (အသွ်င္ေဂါတမ) ဤအတူသာလွ်င္အသွ်င္ေဂါတမသည္ ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ဆည္းကပ္ပါ၏၊ တရားေတာ္ကိုလည္း ကိုးကြယ္ရာ ဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏၊ ယေန႔မွစ၍ အသက္ထက္ဆံုးကိုးကြယ္ေသာ ဥပါသကာဟု မွတ္ေတာ္မူပါ။ သား သမီး မယား ပရိသတ္ အမတ္တို႔ႏွင့္ တကြ အသွ်င္ေဂါတမကို

သူတို႔သည္ အဆင္းတို႔ကို ျမင္ၾကလိမ့္မည္ဟုအမိုက္ေမွာင္၌ ဆီမီးတန္ေဆာင္ကို

မ်က္စိလည္ေသာသူအား လမ္းမွန္ ကိုေျပာၾကားဘိသကဲ့သို႔လည္းေကာင္း မ်က္စိရွိေသာ

မ်ားစြာေသာ အေၾကာင္းျဖင့္ တရားေတာ္ကို ျပေတာ္ မူပါေပ၏၊ အသွ်င္ေဂါတမအကြၽႏု္ပ္သည္ သံဃာေတာ္ကိုလည္းကိုးကြယ္ရာ ဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏၊ အသွ်င္ေဂါတမသည္ အကြၽႏု္ပ္ကို အသွ်င္ေဂါတမသည္ ဥကၠ႒ၿမိဳ႕၌ အျခား ဥပါသကာအိမ္တို႔သို႔ ႂကြေရာက္ေတာ္မူသကဲ့သို႔ ခရီးဦး ႀကိဳျပဳမူလည္းျပဳကုန္လတၱံ႕၊ ေနရာကို ေပးလွဴမူလည္း ေပးလွဴကုန္လတၱံ႕၊ ေရကို

ေပါကၡရသာတိပုဏၰားအိမ္သို႔လည္း ႂကြေရာက္ေတာ္မူပါ၊ ထို (ေပါကၡရသာတိပုဏၰားအိမ္) ၌ ေပးလွဴမူလည္း ေပးလွဴကုန္လတၱံ႕၊ (မိမိတို႔၏) စိတ္ကို ၾကည္လင္ေစမူလည္း စကားကို (သင္) ဆိုေပ၏''ဟု မိန္႔ေတာ္မူသတည္း။

အၾကင္ လုလင္ပ်ဳိလံုမပ်ဳိတို႔သည္ အသွ်င္ေဂါတမကို အ႐ိုအေသ ရွိခိုးမူလည္း ရွိခိုးကုန္လတၱံ႕၊ ၾကည္လင္ေစကုန္လတၱံ႕၊ ထို (သို႔ျပဳျခင္း) သည္ ၾကာျမင့္စြာေသာကာလပတ္လံုး ထို (လုလင္ပ်ဳိ လံုမပ်ဳိ) တို႔၏ စီးပြားခ်မ္းသာ အလို႔ငွါ ျဖစ္ပါလတၱံ႕''ဟု ေလွ်ာက္၏။ ''ပုဏၰား ေကာင္းေသာ