‫ﭘﺎﻳﻜﻮب‬

‫ﺷﺎﻋﺮ‪:‬‬
‫ﻋﺒﺪاﻟﺒﺎري ﺟﻬﺎﻧﻲ‬

‫اﻫﺪاء‬
‫د ﭘﺎﻳﻜﻮﺑﻮﻧﻮ او ﺳﺮﻛﻮﺑﻮﻧﻮ د زﺧﻤﻲ ﻧﻐﻤـﻮ‬
‫دا ﻧﺎﺳﺎزه ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ زﻣﺎ ښﻜﻠﻲ ﻛﻨﺪﻫﺎر ﺗـﻪ‬
‫ﭼــﻲ زﻣــﺎ ﻣﻌــﺸﻮق دئ‪ ،‬ﭼــﻲ زﻣــﺎ ﻣــﺴﺠﺪ‬
‫دئ‪ ،‬ﭼﻲ زﻣﺎ ﻛﻮر دئ اﻫﺪاء ﻛﻮم‬
‫ﺟﻬﺎﻧﻲ‬

‫ﻛﻮم ﺷﻌﺮ ښﻪ او څﻮك ښﻪ ﺷﺎﻋﺮ دى؟‬
‫اﻧــﺴﺎن دوې ﺧــﻮاوي ﻟــﺮي‪ ،‬ﻳــﻮه ﺧــﻮا ﻋﻘــﻞ او ﻣﻨﻄــﻖ او ﺑﻠــﻪ ﺧــﻮا ﻳــﯥ‬
‫ﻋﻮاﻃـــﻒ او ﺟـــﺬﺑﺎت دي‪ .‬د ﻋﻠـــﻢ ‪ ،‬ﺻـــﻨﻌﺖ‪ ،‬ﺳـــﺎﻳﻨﺲ او ټﻜﻨـــﺎﻟﻮﺟۍ ﻣﻨﺒـــﻊ‬
‫ﻧﺎﻃﻘﻪ ﻗﻮه ده‪ ،‬ﻳﻌﻨﻲ ﭘـﺮ ﻋﻘـﻞ او ﻣﻨﻄﻘـﻮ اﺗﻜـﺎء ﻟـﺮي او ﺷـﻌﺮ او ﻫﻨـﺮ د ﻣﺨﻴﻠـﻪ‬
‫ﻗﻮې ﻧـﻪ اﻟﻬـﺎم اﺧﻠـﻲ او د ﻫﻐـﻪ ﭘـﺮ ﺗﺨﻴـﻞ او ﺟـﺬﺑﺎﺗﻮ ﺑﻨـﺎ ده‪ .‬ﺷـﺎﻋﺮ د اﻧـﺴﺎﻧﻲ‬
‫ﻋﻮاﻃﻔﻮ او روﺣﻲ وارداﺗﻮ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪه دى‪ ،‬ﻧـﻮ ځﻜـﻪ دى د ﺑـﻞ اﻧـﺴﺎن ﻋﻮاﻃـﻒ‬
‫او اﺣﺴﺎﺳﺎت راﭘﺎروي او ﻣﺘﺎﺛﺮ ﻛﻮي ﻳﯥ‪ .‬اﻧﺴﺎن ﻳﻮازي ﻟﻪ ﻧﻮرو ﺣﻴﻮاﻧـﺎﺗﻮ‬
‫ﻧﻪ د ﻧﺎﻃﻘﻪ ﻗﻮې ﭘﻪ ﻟﺮﻟﻮ ﺳﺮه اﻣﺘﻴـﺎز ﻧـﻪ ﻟـﺮي‪ ،‬ﺑﻠﻜـﯥ ژړا او ﺧﻨـﺪا ﻫـﻢ ﻛـﻮي او‬
‫ﻧﻮر ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﻟﻪ ژړا او ﺧﻨﺪا ﻧﻪ ﻣﺤﺮوم دي‪ ،‬ﻧﻮ ﺷﺎﻋﺮ د ژړا او ﺧﻨﺪا ﻟﻪ ﺟﻬـﺎن‬
‫ﺳﺮه ارﺗﺒﺎط ﻟﺮي‪.‬‬
‫ﺗﺨﻴﻞ او ﺟﺬﺑﺎت ﺧﻮ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﻗﻴﻮد ﻧﻪ ﻣﻨﻲ او ﺗﺮ ﻫﻴڅ اﻣـﺮ او ﻗﺎﻋـﺪې‬
‫ﻻﻧﺪې ﻧﻪ راځﻲ‪ ،‬ﻧﻮ ځﻜـﻪ زه ﺷـﺎﻋﺮ د ﻫـﺮ ﭼـﺎ ﻧـﻪ زﻳـﺎت اﻧﻘﻼﺑـﻲ ګـڼﻢ‪ .‬ﺷـﺎﻋﺮ د‬
‫اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﻗﻴﻮدو او اداﺑﻮ ﭘﺮ ﺧﻼف ګړﯦږي او ﺧﭙﻞ ﻋﻮاﻃﻒ او ﺟﺬﺑﺎت ازاد‬
‫ﺑﻴــﺎﻧﻮي‪ .‬ﺷــﺎﻋﺮ د رﻳﺎﻛــﺎرۍ ﭘــﺮدې او د رﻳﺎﻛــﺎراﻧﻮ ګﺮﯦــﻮان ﺷــﻠﻮي‪ .‬دى ﭘــﻪ‬
‫ښﻜﺎره ﺳـﻮرې وﻫـﻲ‪ ،‬ﭼـﯥ ﺧﻮﻟـﻪ ﻳـﯥ راﻛـړه‪ .‬ﺷـﺎﻋﺮ د ښـﻜﻼ او ﺟﻤـﺎل ﻣـﺪاح‬
‫دى‪ ،‬دى د ﺟﻤﺎل ﭘﻪ رﺑﺎب ﻛﯥ ﺧﭙﻠﯥ ﻗﺼﻴﺪې واﻳﻲ‪.‬‬
‫ﭘﺮ دې ﺳﺮﺑﯧﺮه ﺷﺎﻋﺮ د ژﺑﯥ ﭘﻪ اﻧﻜﺸﺎف او ښﺎﻳﺴﺘﻪ ﻛﻮﻟـﻮ ﻛـﯥ ﻛﻮﻣـﻚ‬
‫ﻛــﻮي او د ده اﺑﺘﻜــﺎرات‪ ،‬ﺗــﺸﺒﻴﻬﺎت او اﺳــﺘﻌﺎرات د ژﺑــﯥ ذﺧﻴــﺮه زﻳــﺎﺗﻮي‪.‬‬
‫ﺷــﺎﻋﺮ د ﺗﺨﻴــﻞ ﭘــﺮ ﺑﻨــﺎ د ﻓﻴﻠــﺴﻮف ﺳــﺮه ﺷــﺒﺎﻫﺖ ﻟــﺮي‪ ،‬ځﻜــﻪ ﻓﻴﻠــﺴﻮف ﻫــﻢ د‬
‫ﺗﺨﻴﻞ ﭘﻪ زور د ﻛﺎﻳﻨﺎﺗﻮ ﭘﺮدې ﺷـﻠﻮي او ﺣﻘـﺎﻳﻖ راڅﺮګﻨـﺪوي او ﺷـﺎﻋﺮ ﻫـﻢ د‬

‬ﭘﻪ ﻣـﺸﺮق ﻛـﯥ‬ ‫ﺑــﻮﻋﻠﻲ ﺳــﻴﻨﺎ او ﺣﻜــﻴﻢ ﻋﻤــﺮ ﺧﻴــﺎم ﻫــﻢ ﺷــﺎﻋﺮان او ﻫــﻢ ﻓﻴﻠــﺴﻮﻓﺎن وو او ﭘــﻪ‬ ‫ﻣﻐﺮب ﻛﯥ ګﻮﻳﺘﻲ او ﻧﻴﭽﻴـﻲ ﻫـﻢ ﺷـﺎﻋﺮان او ﻫـﻢ ﻓﻴﻠـﺴﻮﻓﺎن وو‪ .‬دا ﻓﻬﺮﺳـﺖ‬ ‫ډﯦﺮ اوږد دى او اوس ﻳﯥ ﻫﻢ ﭘـﻪ دﻧﻴـﺎ ﻛـﯥ ژوﻧـﺪي ﻣﺜﺎﻟﻮﻧـﻪ ﺷـﺘﻪ‪ .‬دې د اراﻛﻮزﻳـﺎ د‬ ‫ﻣﯧــﺮو اوﺳــﯧﺪوﻧﻜﻲ د ﺷــﻌﺮ ﭘــﻪ ﺑﺤــﺮ ﻛــﯥ د درﻳــﺎب ﺳــﻔﺮ ﻛــړى او د ﺧﻴــﺎل ﭘــﻪ‬ ‫اﺳﻤﺎن ﻛﯥ ﻳﯥ وزرې ﺧﻮرې ﻛړې دي‪ .‬ﻫﻤﺪا وﺟﻪ ده ﭼﯥ اﻛﺜﺮ ﻓﻼﺳﻔﻪ ﺷﺎﻋﺮان ﻫﻢ وو‪ .‫ﺗﺨﻴــﻞ ﭘــﻪ ﻗــﻮت د ﺗﺤــﺖ اﻟــﺸﻌﻮر ﭘــﺮدې څﻴــﺮي او د اﻧــﺴﺎن روﺣــﻲ ﺣﻘــﺎﻳﻖ‬ ‫ښﻜﺎره ﻛﻮي‪ .‬‬ ‫ﻧــﻮ ﭘــﺮ دې ﺑﻨــﺎ ﻣــﺎ د ﺟﻬــﺎﻧﻲ ﭘــﻪ اﺷــﻌﺎرو ﻛــﯥ دا ﺻــﻔﺖ وﻟﻴــﺪه او زه ﻳــﯥ ﻣﺘــﺎﺛﺮ‬ ‫ﻛړم‪ .‬ﺟﻬﺎﻧﻲ ﭘﻪ ﺧﭙﻠﻮ ﺳﻨﺪرو ﻛـﯥ د وﻃـﻦ ﭘـﻪ ﻏـﻢ ﻛـﯥ ﭘـﻪ زار زار ژړﻟـﻲ دي او‬ ‫ﻫﻢ ﻳﯥ ﭘﻪ ﺧﭙﻠﻪ ﺗﺨﻴﻠﻲ ﻣﻴﺨﺎﻧﻪ ﻛﯥ ﭘﻪ ﻛټ ﻛټ ﺧﻨـﺪﻟﻲ دي‪ .‬ﻛـﻪ ﺷـﻌﺮ ﭘـﻪ‬ ‫رښﺘﻴﺎ ﺳﺮه د ﻋﻮاﻃﻔﻮ ﺑﻴﺎﻧګﺮ وي او د ﺑﻞ اﺣﺴﺎﺳﺎت ﺑﻴﺎن ﻛړي‪ ،‬ښﻪ ﺷـﻌﺮ او‬ ‫وﻳﻮﻧﻜﻰ ﻳﯥ ښﻪ ﺷﺎﻋﺮ دى‪.‬‬ ‫ﺳﻴﺪ ﺷﻤﺲ اﻟﺪﻳﻦ ﻣﺠﺮوح‬ .‬زه وﻳﻼى ﺷـﻢ ﭼـﯥ ﺟﻬـﺎﻧﻲ د ﺷـﻌﺮ ﭘـﻪ‬ ‫ﻗﻠﻤـﺮو ﻛــﯥ ځﺎﻧﺘـﻪ ښــﻪ ﻣﻘــﺎم ﭘﻴـﺪا ﻛــړى او د ﺷـﺎﻋﺮاﻧﻮ ﭘــﻪ ﻣﺤﻔــﻞ ﻛـﯥ ﻳــﯥ ښــﻪ‬ ‫درﻧﻪ ﻛﺮﺳۍ ﻧﻴﻮﻟﯥ ده‪.

‬ﺟﻬـﺎﻧﻲ دﻏـﻪ رﻧګـﻴﻦ اﺳـﻠﻮب‬ ‫ﺑﺮﻗــﺮار ﺳــﺎﺗﻠﻰ دى‪ .‬ﭘـﻪ‬ ‫ﻧﻈﻢ ﻛﯥ ﻳﯥ ﻫﻢ د ﻏﺰل ﻋﻼﻣﺘﻮﻧـﻪ‪ ،‬ﻟﻜـﻪ ﺟـﺎم‪ ،‬ﺧـﻢ‪ ،‬ﺳـﺎﻗﻲ‪ ،‬ﻣﻴﻜـﺪه‪ ،‬ﻣﻴﺨﺎﻧـﻪ‪،‬‬ ‫ﭘﯧﻤﺎﻧــﻪ‪ ،‬ﻣــﻰ‪ ،‬ﺷــﺮاب‪ ،‬زﻟﻔــﻲ‪ ،‬رﺧــﺴﺎر‪ ،‬ﺷــﻮﻧډې او داﺳــﯥ ﻧــﻮر ﻛــﺎروﻟﻲ او‬ ‫ﺷﺎﻋﺮاﻧﻪ ﺗﺼﻮﻳﺮوﻧﻪ ﻳﯥ ﭘﺮې رﻧګﻴﻦ ﻛړي دي‪ .‬زه د ﺟﻬـﺎﻧﻲ‬ ‫ﻟﻪ ﺧﻮاږه او رﻧګﻴﻦ ﺷﻌﺮ ﺳﺮه د ده د ړوﻣﺒـﻲ ﻛﺘـﺎب )ورﻛـﻪ ﻣﯧﻨـﻪ( ﭘـﻪ ﻟﻮﺳـﺘﻠﻮ‬ ‫ﺳﺮه اﺷﻨﺎ ﺷﻮى وم‪ ،‬ﭘﻪ ﻛﻮم ﻣﯥ ﭼﯥ ﻳﻮه ﻣﺨﺘﺼﺮه ﻏﻮﻧـﺪې ﺗﺒـﺼﺮه ﻟﻴﻜﻠـﯥ او‬ ‫ﭘﻪ )ﺳﭙﯧﺪې( ﭘﯧښﻮر ﻛﯥ ﭼﺎپ ﺷﻮې وه‪ .‬ﭘــﻪ دې ﻧــﻮې ﻣﺠﻤﻮﻋــﻪ ﻛــﯥ ګــڼ ﺷــﻤﯧﺮ ازاد او ﻧــﻴﻢ ازاد‬ ‫ﻧﻈﻤﻮﻧــﻪ او ﻳــﻮ څــﻪ ﻏﺰﻟﻮﻧــﻪ ﺷــﺎﻣﻞ ﻛــړل ﺷــﻮي دي‪ .‬ازاد ﻧﻈـﻢ ﺗـﻪ ﻧﻈـﻢ واﻳـﻲ ځﻜـﻪ ﭼـﯥ ﭘـﻪ دې ﻛـﯥ ﺑـﻪ ﻳـﻮ‬ .‬ﭘﻪ دﻏﻪ ﻟﻴﻚ ﻛـﯥ ﻣـﺎ وﻳﻠـﻲ و ﭼـﯥ د‬ ‫ﺟﻬــﺎﻧﻲ د ﺷــﻌﺮ د ښــﻜﻼ راز د ﻫﻐــﻪ د ﺷــﻌﺮ ﭘــﻪ رواﻧــۍ‪ ،‬د ﺟــﺬﺑﺎﺗﻮ ﭼﭙــﻮ او ﭘــﻪ‬ ‫ﺳﭙﯧڅﻠﯥ رﻧګﻴﻨـﻪ ژﺑـﻪ ﺟـﻮړو ﺷـﻮﻳﻮ ښـﻜﻠﻮ روﻣـﺎﻧﻲ ﺗـﺼﻮﻳﺮوﻧﻮ ﻛـﯥ دى‪ .‫د ﺟﻬﺎﻧﻲ ﺷﻌﺮ‬ ‫د ښﺎﻏﻠﻲ ﺟﻬﺎﻧﻲ د ﺷﻌﺮوﻧﻮ دا ﻧﻮې ﭼـﺎپ ﻛﯧـﺪوﻧﻜﯥ ﻣﺠﻤﻮﻋـﻪ راﺗـﻪ د‬ ‫ﭘﻴﺮﻣﺤﻤﺪ ﻛﺎروان ﭘﻪ ﻻس د څﻮ ﻛﺮښﻮ ﻟﻴﻜﻠﻮ ﻟﭙﺎره راﻛړل ﺷـﻮه‪ .‬داﺳــﯥ ښــﻜﺎري ﭼــﯥ ازاد‬ ‫ﺷﻌﺮ د ﺟﻬﺎﻧﻲ د ﺧﻴﺎل د ﻧﻴﻠـﻲ د ځﻐﺎﺳـﺖ ﺧـﻮښ ﻣﻴـﺪان دى‪ ،‬ازاد ﻧﻈـﻢ ﭼـﯥ د‬ ‫ﻗﺎﻓﻴﻮ‪ ،‬ردﻳﻔﻮﻧﻮ او ﺑﺤﺮوﻧﻮ ﭘﻪ ﻏﻴﺮﻣﻮﺟﻮدګۍ ﻛﯥ د ﻛﻮﻣﯥ ﺧـﻮږې رﻧګﻴﻨـﯥ‬ ‫ژﺑﯥ او ﭘﻪ ﺷﺎﻋﺮاﻧﻪ ﻓـﻀﺎ ﻛـﯥ د ﺷـﻌﻮر د رڼـﻮ ﭘﻠﻮﺷـﻮ‪ ،‬د ﺗﺨﻴـﻞ د ﻟﻮړﺗﻴـﺎ او د‬ ‫ﺟﺬﺑﯥ د رﻳښﺘﻴﻨﺘﻮب ﻏﻮښﺘﻨﻪ ﻛﻮي‪ ،‬ﺟﻬﺎﻧﻲ د ﻫﻐﯥ ﺧﻴﺎل ﺳـﺎﺗﻠﻰ دى‪ ،‬وﻟـﯥ‬ ‫ازاد ﻧﻈــﻢ ﻛــﻪ ﻫــﺮ څــﻮ د وزن‪ ،‬ﺑﺤــﺮ او ﻋﺮوﺿــﻮ د ﭘﺎﺑﻨــﺪو ﻧــﻪ ازاد وي‪ ،‬ﺧــﻮ د‬ ‫داﺧﻠــﻲ ﺳــﺎﺧﺘﻲ ﺗﻨﻈــﻴﻢ‪ ،‬د ﺧﻴــﺎل د وﺣــﺪت او ﺗــﺎﺛﻴﺮ د وﺣــﺪت ﻧــﻪ ازادي ﻳــﯥ‬ ‫ښﻜﻼ او ﻗﻴﻤﺖ ﻛﻤـﻮي‪ .

‬‬ ‫د ﺷﻌﺮوﻧﻮ د ﻳﻮ ﻛﺘﺎب ﭘـﻪ ﺳـﺮﻳﺰه ﻛـﯥ د دﻏـﻪ ﻛﺘـﺎب د ﺑﯧـﻞ ﺑﯧـﻞ ﻧﻈـﻢ او د‬ ‫ﺑﯧﻞ ﻏﺰل د ﺟﺎج اﺧﻴﺴﺘﻮ ﭘﻪ ځﺎى زه د ﻛﺘـﺎب ﭘـﻪ ﻫﻜﻠـﻪ د ﻳـﻮ ﻣﺠﻤـﻮﻋﻲ ﺗـﺎﺛﺮ د‬ ‫ﭘﯧﺶ ﻛﻮﻟﻮ ﭘﻪ ﺣﻖ ﻛﯥ ﻳﻢ‪ ،‬ﻣﺎ ﭼﯥ د ﺟﻬﺎﻧﻲ د ﺷﻌﺮ ﭘﻪ ﻫﻜﻠﻪ ﻛﻮم ښﻪ ﺗﺎﺛﺮ ﻛـړى‬ ‫دى‪ ،‬د ﻫﻐﯥ د اﻣﺘﺤﺎن د ﭘﺎره ﻣﺎ دا ﻣﺴﻮده ﺧﭙﻠﻮ څﻮ ﻣﻌﺎﺻﺮو ﻣﻠګﺮو ﺗـﻪ وار‬ ‫ﭘــﻪ وار د ﻟﻮﺳــﺘﻠﻮ او د راﻳــﯥ د ﭘــﺎره ورﻛــړه‪ ،‬ﭼــﯥ وګــﻮرم زﻣــﻮږ ﻫﻐــﻪ ﻣﻌﺎﺻــﺮ‬ ‫ﻣﻠګﺮي‪ ،‬ﭼﯥ ﺟﻬﺎﻧﻲ ﻳﯥ ﻧـﻪ ﻟﻴـﺪﻟﻰ‪ ،‬ﻧـﻪ اورﯦـﺪﻟﻰ او ﻧـﻪ ﻳـﯥ د دې ﻧـﻪ وړاﻧـﺪې‬ ‫ﻟﻮﺳﺘﻠﻰ دى‪ ،‬د ده د ﺷﻌﺮ ﭘﻪ ﻫﻜﻠﻪ څﻪ واﻳﻲ؟ ﻣﻠګﺮي ﻗﻴـﺼﺮ اﭘﺮﻳـﺪي ورﺗـﻪ د‬ ‫اﻟﺠﻬﺎد ﻧﻤﺎﻳﻨﺪه ﺷﺎﻋﺮ وواﻳﻪ او راﺗﻪ ﻳﯥ وﻟﻴﻜﻞ ﭼﯥ‪:‬‬ ‫) ښــــﺎﻏﻠﻲ ﻋﺒــــﺪاﻟﺒﺎري ﺟﻬــــﺎﻧﻲ ﻫــــﻢ د اﻧــــﺴﺎن د داﺧﻠــــﻲ او ﺧــــﺎرﺟﻲ‬ ‫ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺗﻮ ﻳـﻮ داﺳـﻲ ﻧﻤﺎﻳﻨـﺪه ﻗﻠﻤﻜـﺎر دى‪ ،‬څـﻮك ﭼـﯥ د ﺑـﺸﺮي اﻟﻤﻴـﻮ او‬ ‫ﻃﺮﺑﻴﻮ ﺗﻔﺴﻴﺮ او ﺗﻔﺼﻴﻞ د ﻏﺰل ﭘﻪ ﻧﺎزﻛﻮ ﺷﻮﻧډو ﺑﻴـﺎﻧﻮي‪ .‬‬ ‫ﻣﻠګــﺮى ﭘﺮﻳــﺸﺎن داودزى واﻳــﻲ‪):‬ﻋﺒــﺪاﻟﺒﺎري ﺟﻬــﺎﻧﻲ ﻫــﻢ ﭘــﻪ ﻧﻨﻨــۍ‬ .‬د ﺟﻬﺎﻧﻲ ﺳﻮچ‪ ،‬ﻓﻜﺮ او ﺧﻴﺎل د ﻧﻮي وﺧﺖ د ﺗﻘﺎﺿـﻮ ﺳـﺮه‬ ‫ﺳــﻢ ﻣﺘﺮﻗــﻲ او رﻳﺎﻟﻴــﺴﺘﻲ دى‪ .‫ﻗﺴﻢ ﻟﻪ داﺧﻠﻲ او ﺳﺎﺧﺘﻲ وﺣﺪت او آﻫﻨګ ﻣﻮﺟﻮد وي‪ ،‬ﻛﻪ دا ﻧﻪ وي ﻧـﻮ ﺑﻴـﺎ‬ ‫ﺑﻪ ورﺗﻪ د ﻧﻈﻢ د ﻧـﻮم ورﻛـﻮل ﻣﻨﺎﺳـﺐ ﻧـﻪ وي‪ .‬د ﺧﭙﻠــﯥ ﺧــﺎورې‪ ،‬وﻃــﻦ او ﻗــﺎم ﺳــﺮه ﻳــﯥ ﭘــﻮخ‬ ‫ﺗﻌﻬﺪ ﻳﺎ ﻛﻮﻣټﻤﻨټ ) ‪ ( Commitment‬دى ﭼـﻲ د ﻗـﺎم او وﻃـﻦ د درد ورﻟـﺮه‬ ‫ﻧﻐﻤﻪ ﺧﻮږﻣﻨﻪ او اﻏﯧﺰﻣﻨﻪ ﻛړې ده‪.‬د ﺟﻬﺎﻧﻲ ﻏﺰل ﻫﻢ رﻧګﻴﻦ روﻣـﺎﻧﻲ‬ ‫ﻣﺘــﺮﻧﻢ او ﻣﻘــﺼﺪي دي‪ ،‬وﻟــﯥ ﭘــﻪ ﻏــﺰل ﻛــﯥ ﻳ ـﯥ د اﺳــﻠﻮب ځﺎﻧګړﺗﻴــﺎ د ﻧﻈــﻢ‬ ‫ﻫﻮﻣﺮه ﺟﻮﺗﻪ ﻧﻪ ده‪ .‬د ﺟﻬـﺎﻧﻲ ازاد ﻧﻈﻤﻮﻧـﻪ ﺳـﻴﻮا د‬ ‫ﻳﻮ څﻮ ﻧﻪ ﻧﻮر ټﻮل ﭘﻪ دې ﻛﻨډه ﭘﻮره ﺧﯧﮋي‪ .‬وﻟـﯥ ﭼـﯥ ﭘـﻪ ﻏـﺰل‬ ‫ﻛﯥ ﻳﯥ د اﻟﺠﻬﺎد ﻣﺎده راټﻴﻨګﻪ ﺷﻲ‪ ،‬ﻧـﻮ د ﻧﻈـﻢ ﺧـﻮرا ﭘﺮاﺧـﻪ اﻏﯧـﺰ واﺧﻠـﻲ او‬ ‫ﭼﯥ د ﺟﺬﺑﯥ او ﺷﺪت زور ﻳﯥ ﭘـﻪ دې ﻫـﻢ ﻣﻄﻤـﺌﻦ ﻧـﻪ ﺷـﻲ‪ ،‬ﻧـﻮ ﺑﻴـﺎ د ازاد ﻧﻈـﻢ‬ ‫ﭘﻪ ﻓﻀﺎګﺎﻧﻮ ورګډ ﺷﻲ‪ ،‬ده د ردﻳﻒ او ﻗﺎﻓﻴﯥ زﻳﺎن ﻗﺒﻮل ﻛړى‪ ،‬ﺧﻮ د اﻇﻬـﺎر‬ ‫ﺗﻘﺎﺿﺎ ﻧﻪ ﺿﺎﻳﻊ ﻛﻮي(‪.

‫ﭘـښﺘﻨﻪ ﺷــﺎﻋﺮۍ ﻛـﯥ د ﺧﭙــﻞ اﻓﻐـﺎﻧﻲ ﻓﻜــﺮ او ﻧﻈـﺮ د ﺳــﭙﯧڅﻠﺘﻮب او د ﺷــﻌﺮي‬ ‫ﻓﻦ او اﺳﻠﻮب د اﻧﻔﺮادﻳﺖ ﭘﻪ اﺳـﺎس ﭘـﻪ ﻣـﺴﺘﻘﺒﻞ ﻛـﯥ د ﻳـﺎد وړ ﺳـﺨﻨﻮر دى‪.‬‬ ‫د ﻣــﺮدان ﻣﺤﻤــﺪ اﻗﺒــﺎل اﻗﺒــﺎل ﻟﻴﻜــﻲ ﭼــﯥ‪) :‬دوﻣــﺮه ﻣﺘــﺮﻧﻢ اﻟﻔــﺎظ ﻳــﯥ‬ ‫اﺳﺘﻌﻤﺎل ﻛړي دي څﻪ ﺗﻪ ﭼﯥ ﺷﻌﺮي ﻟﻔﻈﻮﻧﻪ واﻳﻲ‪ ،‬ﺟﻬﺎﻧﻲ ﭘﻪ ﺧﭙﻠـﻪ ﺣﻮاﻟـﻪ د‬ ‫وﻟﺲ او د وﻟﺲ ﭘﻪ ﺣﻮاﻟﻪ د ﺧﭙﻠـﯥ ﻣـﺸﺎﻋﺮې ﺧﺒـﺮې ﻛـﻮي‪ ،‬ﭘـﻪ ﺧﭙﻠـﻪ آﻳﻨـﻪ ﻛـﯥ‬ ‫وﻃﻨﻮال او د وﻃﻨﻮاﻟﻮ ﭘﻪ آﻳﻨﻪ ﻛـﯥ د ﻣﻌﺎﺷـﺮې ﺗـﻮر ﺳـﭙﻴﻦ‪ ،‬ﺑـﺮګ ﭼـﻮﭘړ‪ ،‬راڼـﻪ‬ ‫او ﺗـــﺖ ﻋﻜـــﺴﻮﻧﻪ وﻳﻨـــﻲ‪ ،‬ﺑﻴـــﺎ د دﻏـــﻮ ﻋﻜـــﺴﻮﻧﻮ ﺧـــﻂ و ﺧـــﺎل د ﻟﻔﻈﻮﻧـــﻮ ﭘـــﻪ‬ ‫رﻧګﻮﻧﻮ د ﺧﻴﺎل ﭘﻪ ښﺎﻳﺴﺘﻮﻧﻮ او د ﭘﻮﻫﯥ ﻣﺸﺎﻫﺪې او ﺗﺠﺮﺑﯥ ﭘﻪ ﻫﻨـﺮ داﺳـﯥ‬ ‫ﭘﻪ ﭘﺎم او اﺣﺘﻴﺎط وړاﻧﺪې ﻛﻮي‪ ،‬ﭼﯥ ﻫﺮ ﭼﺎﺗﻪ ﭘﻪ ﻛﯥ ﺧﭙﻠﻪ څﯧﺮه ﻫﻢ ﻫﻐﻪ ﺷـﺎن‬ ‫ښــﻜﺎري‪ ،‬څــﻪ ﭼــﯥ ﻳــﯥ ﻛــﺮدار او ﻋﻤــﻞ وي‪ .‬ﺷﺎﻋﺮي ﻛﻮي‪ ،‬د ﺧﭙﻞ وﻃﻦ د ﺟـﺪاﻳۍ ﻏـﻢ ﻫـﻢ اﺧﻴـﺴﺘﻰ دى‪.‬‬ ‫ښــﺎﻏﻠﻲ ﻋﺒــﺪاﻟﺒﺎري ﺟﻬــﺎﻧﻲ ﭼــﯥ د ﻛــﻮرﻧۍ اﻓﻐــﺎﻧﻲ ﺟګــړې ﻛــﻮم زﺧﻤﻮﻧــﻪ‬ ‫ﺧــﻮړﻟﻲ‪ ،‬ﻧﻮﻣــﻮړي ﭘــﻪ ﺧﭙــﻞ روح ﻛــﯥ ﺟــﺬب ﻛــړي دي او ﺑﻴــﺎ ﻳــﯥ دﻏــﻮ ژوﺑﻠــﻮ‬ ‫اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﻮ د ﻏﺰﻟﻲ ﺷﺎﻋﺮي د ﺗﻮرﻳﻮ ګﻠګﻮﻧﻪ ﺟﺎﻣﻪ ور اﻏﻮﺳﺘﯥ ده‪ .‬‬ ‫د وﻳﻨـﻮ ﺳـﯧﻼب ﺗـﻪ د ﺑﻨــﺪ وﻫﻠـﻮ ﺗﺎﺑﻴـﺎ ﻫـﻢ ﻛــﻮي‪ ،‬ورور وژﻧـﻪ ﻳـﯥ ﻫـﻢ وژﻧــﻲ‪ ،‬د‬ ‫ﺧﻮﻳﻨﺪو ﻣﻴﻨﺪو د ﭘړوﻧﻮ ﻟﻮﭘټﻮ د ﺣﻴﺎ ﻏﻢ ﻳﯥ ﻫﻢ ﺧﻮري‪ ،‬ﺧﭙـﻞ ﺟـﺬﺑﺎت ﻳـﯥ ﭘـﻪ‬ ‫ﻗﺎﺑﻮ ﻛﯥ دي او ﭼﻴﺮﺗﻪ ﻫﻢ د ذﻫﻨﻲ اﻧﺘﺸﺎر ﻳﺎ د ﺟﺬﺑﺎﺗﻲ ﭼﭙﺎو ښﻜﺎر ﺷـﻮى ﻧـﻪ‬ .‬ښﺎﻏﻠﻲ‬ ‫ﻛﻪ ﻳﻮ ﺷﻌﺎر ورﺗﻪ ﺧﻴﺎل ﻫﻢ ﻣﻨﻈﻮم ﻛړى دى‪ ،‬ﻧﻮ د ﺷﻌﺎر اﻧـﺪازې ﻟـﻪ ﻋﻴﺒـﻪ ﻳـﯥ‬ ‫ﻣﺤﻔﻮظ ﺳﺎﺗﻠﻰ دى او زﻣﺎ ﭘﻪ ﻋﻘﻴﺪه ﻫﻢ دﻏـﻪ ﺧـﻮﺑﻲ د ﻋﺒـﺪاﻟﺒﺎري ﺟﻬـﺎﻧﻲ د‬ ‫ﺷﺎﻋﺮۍ د ذﻛﺮ وړ ﺧﺎﺻﻪ ده(‪.‬‬ ‫ﻣﻠګـــﺮى ﻣـــﺸﺘﺎق ﻣﺠـــﺮوح واﻳـــﻲ ﭼـــﯥ‪) :‬دوﻣـــﺮه ښـــﻪ ﺷـــﺎﻋﺮي ﻣـــﺎ د‬ ‫اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن د ﺷﺎﻋﺮاﻧﻮ ﻧﻪ وه ﻟﻴﺪﻟﯥ(‪.‬د ﺳــﭙﺮﻟﻮ ﭘــﻪ وږﻣــﻮ ﻛــﯥ ورﺗــﻪ د‬ ‫ﺧﭙﻠـﯥ ﺧــﻮږې ﺧـﺎورې د ﻟــﻴﻼ رﯦـښﻤﻴﻨﻲ زﻟﻔــﯥ ﻳـﺎدﯦږي او د ﺧــﺰان ﭘـﻪ ﺳــﭙﯧﺮو‬ ‫ﺑﺎدوﻧﻮ ﻛﯥ ورﺗﻪ د ﺧﭙﻞ وﻟﺲ وران وﻳﺠﺎړ ﻛﻮروﻧﻪ او رﯦـﮋې رﯦـﮋې ﭘـﺎره ﭘـﺎره‬ ‫زړوﻧﻪ ﻳﺎدﯦږي‪ .

‬‬ ‫ﺑﻴﺎ ﺑﻪ ﺷﻨﯥ ﭘﻴﺎﻟﯥ وي ډﻛﻲ ﻟﻪ ﺳﺮو ﻣﻴﻮ‬ ‫د ﺣـــــــــــﻤﻴﺪ د ﺗــــــــﺮاﻧﻮ دور ﺑﻪ ﺑﻴﺎ ﺳﻲ‬ ‫اﻧــﺪﯦﺶ ﺷــﻤﺲ اﻟﻘﻤــﺮ ﭼــﯥ ﭘ ـﻪ راﻳــﯥ او داد ورﻛﻮﻟــﻮ ﻛــﯥ ډﯦــﺮ ﻣﺤﺘــﺎط‬ ‫ﻳﺎدﯦږي‪ ،‬راﺗﻪ ووﻳﻞ ﭼﯥ‪) :‬دا ﺧﻮ ډﯦﺮ ښﻪ ﺷﺎﻋﺮ دى‪ ،‬ژﺑﻪ‪ ،‬ﻟﻔﻈﻮﻧﻪ‪ ،‬ﻣﺤﺎورې‬ ‫او ﺗﺨﻴﻞ ﻳﯥ ﺷﺎﻋﺮاﻧﻪ دي‪ .‬د ده ﺷــﻌﺮوﻧﻪ د اﺣــﺴﺎس ﺑڅــﺮې دي‪ .‬ﺗﻜـﻮ‬ ‫ﺗﻮرو ﺑﻮږﻧﻮوﻧﻜﻮ ﺷﭙﻮ ﻛﯥ ﻫﻢ د ﺳﺒﺎ ﭘﻠﻮﺷﯥ وﻳﻨﻲ‪ ،‬ښـﻪ ﭘـﻪ اﺧـﻼص او ﻳﻘـﻴﻦ‬ ‫ﺳﺮه واﻳﻲ ﭼﯥ د ﻇﻠﻢ ﻛﺎﺳﻪ ﺑﻪ ﻧﺴﻜﻮرﯦږي‪ .‬د ده ﺟــﺬﺑﯥ د‬ ‫ﺿﻤﻴﺮ ﭘﻠﻮﺷـﯥ دي‪ .‬اﺳـﺘﻌﻤﺎري دﺳﻴـﺴﯥ ﺑـﻪ ﺧـﺎورې‬ ‫اﻳﺮې ﺷﻲ او ﭘﻪ ﺷﯧﺮﻳﻨﻪ ځﻤﻜﻪ ﺑﻪ ﺑﻴﺎ ﻳﻮ ځﻞ د ﺧﻮﺷﺤﺎﻟۍ اﺗڼ ﺟﻮړ ﺷﻲ‪.‬ﻣﺎ ﭼﯥ د اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن ﻛـﻮم ﺷـﺎﻋﺮان ﻟﻮﺳـﺘﻠﻲ دي‪،‬‬ ‫ﺟﻬﺎﻧﻲ د ﻫﻐﻮ ټﻮﻟﻮ ﻧﻪ ﭘﻪ ﺑﻞ رﻧګ دى‪ ،‬ښﻪ رﻧګﻴﻨـﻪ او ﻣـړه ﺷـﺎﻋﺮي ﻳـﯥ ﻛـړې‬ ‫ده(‪.‫دى(‪.‬د ﺟﻬــﺎﻧﻲ ﭘــﻪ ﺷــﻌﺮ ﻛــﯥ دا ﺧﻮﻧــﺪ او اﻏﯧــﺰ د‬ ‫ﺟﺬﺑﯥ ﺻﺪاﻗﺖ‪ ،‬د ﺗﺨﻴﻞ ﻟﻮړﺗﻴﺎ‪ ،‬د ژﺑﯥ رﻧګﻴﻨﻲ او د اﻇﻬﺎر ځـﺎﻧګړى اﻧـﺪاز‬ .‬دﻏﻪ ﻣـﺴﺖ او ښﺎﻳـﺴﺘﻪ وﺟـﻮد ﻧـﻪ ورﺗﯧﺮﯦـږي‬ ‫او ﻧړﯦــږي‪ ،‬ګﻴــﺮ ﭼــﺎﭘﯧﺮ ﻣــﺎﺣﻮل وﻳﻨــﯥ وﻳﻨــﯥ دى‪ ،‬ﺳــﺘﺮګﯥ ﻳــﯥ دارۍ وﻫــﻲ‪ ،‬د‬ ‫زړه ﻧﻪ ﻳﯥ څړﻳﻜـﯥ ﭘﻮرﺗـﻪ ﺷـﻲ‪ ،‬ﺧـﻮ ﻓﻜـﺮ ﻳـﯥ دوﻣـﺮه روغ‪ ،‬ﺷـﻌﻮر ﻳـﯥ دوﻣـﺮه‬ ‫ﭘﻮخ دى‪ ،‬ﭼﯥ د اﻳﻤﺎن او ﻋﻘﻴـﺪې ﭘـښﯥ ﻳـﯥ ﭼﯧﺮﺗـﻪ ﻫـﻢ ﻧـﻪ دي ﻟﻮﯦـﺪﻟﻲ‪ .‬ﺟﻬـﺎﻧﻲ ﻳـﻮ ﻣﻠـﻲ ﺷـﺎﻋﺮ دى‪ ،‬د ﺧﭙﻠـﻮ رواﻳـﺎﺗﻮ‪ ،‬ﺗـﺎرﻳﺦ او‬ ‫ﺛﻘﺎﻓﺖ ﭘـﻪ رﻣـﻮز رﺳـﯧﺪﻟﻰ او د ﺧﭙـﻞ وﻟـﺲ ﭘـﻪ ﻧﻔـﺴﻴﺎﺗﻮ ښـﻪ ﭘﻮﻫﯧـﺪﻟﻰ ﺷـﺎﻋﺮ‬ ‫دى‪ ،‬د ﻫﻐﻪ ﭘﻪ وﻃﻦ اور ﺑﻠﯧږي‪ .‬‬ ‫ښــﺎﻏﻠﻲ م‪ ،‬ر ﺷــﻔﻖ راﺗــﻪ وﻟﻴﻜــﻞ ﭼــﯥ‪) :‬د ﻋﺒــﺪاﻟﺒﺎري ﺟﻬــﺎﻧﻲ دا ټﻮﻟــﻪ‬ ‫ﺷـﺎﻋﺮي ﺧﭙﻠـﯥ ﺧــﺎورې‪ ،‬ﺧﭙـﻞ ﻫﯧــﻮاد او ﺧﭙﻠـﯥ ټـﻮﻟﻨﯥ ﺳــﺮه د ﺷـﺎﻋﺮ د ﻛﻠــﻚ‬ ‫ﺗــړون څﺮګﻨﺪوﻧــﻪ ﻛــﻮي‪ .‬‬ ‫د دې ﻳﻮ څﻮ ﻣﻠګﺮو د ﺗﺎﺛﺮاﺗﻮ ﭘﻪ رڼﺎ ﻛﯥ زه دا ﭘﻪ ﻳﻘﻴﻦ ﺳﺮه وﻳﻼى ﺷـﻢ ﭼـﯥ د‬ ‫ﺟﻬﺎﻧﻲ ﭘﻪ ﺷﻌﺮ ﻛﯥ دوﻣﺮه اﻏﯧﺰ او راښﻜﻮن دى‪ ،‬ﭼﯥ ﻛﻪ ﻫﺮ څـﻮك ﻳـﯥ ﻟـﻮﻟﻲ‬ ‫او اوري‪ ،‬ﻧــﻮ ﺧﻮﻧــﺪ ﺑــﻪ ورﻛــﻮي‪ .

‬‬ ‫ﻓﻘﻂ‬ ‫ډاﻛټﺮ اﺳﺮار‬ ‫)ﻫﻮﺗﻲ ﻣﺮدان(‬ ‫‪ ۲۸‬اګﺴټ ﺳﻨﻪ ‪۱۹۹۳‬‬ .‬دا‬ ‫ﺑﯧﻼﺑﯧﻠﯥ ﻃﺮﻳﻘﯥ )ﻣﻴﺘﻮدوﻧﻪ( ﭘﻪ ﺧﭙﻞ ﺧﭙﻞ ځﺎى د اﻫﻤﻴﺖ وړ دي او ﭘـﻪ آرټ‬ ‫ﭘﻮﻫﻨﻪ او ﺷﻌﺮ ﭘﻮﻫﻨـﻪ ﻛـﯥ د ﻟﻮﺳـﺘﻮﻧﻜﻮ ﻣـﺪد ﻛـﻮي‪ ،‬وﻟـﯥ د ﻳـﻮې ﻓﻨﭙـﺎرې ﭘـﻪ‬ ‫ﻫﻜﻠﻪ اﺧﺮي ﻓﻴﺼﻠﻪ د ﻫﻐﻪ ﻧﻘﺎد وي‪ ،‬ﻛﻮم ﭼـﯥ د ﻟﻮﺳـﺘﻮﻧﻜﻲ ﭘـﻪ زړه او دﻣـﺎغ‬ ‫ﻛـﯥ ﭘــټ ﻧﺎﺳـﺖ وي‪ .‬‬ ‫د آرټ او ﻓﻨﭙﺎرو د څﯧړﻟﻮ او ﺳﻨﺠﻮﻟﻮ ﻟﭙـﺎره ډﯦـﺮې ﻧﻈﺮﻳـﯥ او ﻃﺮﻳﻘـﯥ ﻣﻨځﺘـﻪ‬ ‫راوړل ﺷـــﻮي دي‪ .‫ﭘﻴﺪا ﻛړى دى‪ .‬د ﺟﻤﺎﻟﻴﺎﺗﻲ ذوق او ﺣﺴﻦ ﺗﺴﻜﻴﻦ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ او اﻃﻤﻴﻨﺎن د آرټ‬ ‫ﭘﺨــﻮاﻧۍ او ﺑﻨﻴــﺎدي وﻇﻴﻔــﻪ ده‪ .‬ﻛــﻪ ﻳــﻮ ﻓﻨﻜــﺎر او ﻧﻘــﺎد دا ﺑﻨﻴــﺎدي ﺧﺒــﺮه ﻫﯧــﺮه‬ ‫ﻛــړه‪ ،‬ﻧــﻮ ﻛـــﻪ ﻫﻐــﻪ ﻫﺮڅـــﻮﻣﺮه ﻫــﻢ ﻋﻠﻤــﻲ‪ ،‬ﻧﻈﺮﻳـــﺎﺗﻲ ﻓﻠــﺴﻔﻴﺎﻧﻪ‪ ،‬اﺧﻼﻗـــﻲ او‬ ‫ﻣــﺬﻫﺒﻲ ﺧﻴــﺎﻻت او ﻣــﻀﺎﻣﻴﻦ وړاﻧــﺪې ﻛــﻮي او د ﺑﺤــﺚ ﻻﻧــﺪې ﻳــﯥ راوﻟــﻲ‪،‬‬ ‫ﻫﻐﻪ ﺑﻪ ﭘﻪ ﺧﭙﻞ ځﺎى ﻋﻠﻤﻲ‪ ،‬ﻧﻈﺮﻳﺎﺗﻲ ﻓﻠﺴﻔﻴﺎﻧﻪ اﺧﻼﻗـﻲ او ﻣـﺬﻫﺒﻲ ارزښـﺖ‬ ‫)اﻫﻤﻴﺖ( ﻟﺮي‪ ،‬وﻟﯥ ﻓﻨﻲ او ﺟﻤﺎﻟﻴﺎﺗﻲ ارزښﺖ ﺑﻪ ﻳـﯥ ﻟـﻪ ﻻﺳـﻪ ورﻛـړى وي‪.‬ﻛـــﻮﻣﯥ ﭼـــﯥ د ﺑﯧـــﻞ ﺑﯧـــﻞ اړخ ﻧـــﻪ د آرټ ﺟـــﺎج اﺧﻠـــﻲ‪ .‬زه ﭘــﻪ ﺧﭙـﻞ زړه او ذﻫــﻦ ﻛـﯥ د ﭘــټ ﻧﺎﺳـﺖ ﻧﻘــﺎد ﻟـﻪ ﺧــﻮا د‬ ‫ﻟﻮﺳﺘﻮﻧﻜﻮ ﭘﻪ زړوﻧﻮ او ﻣﺰﻏﻮ ﻛﯥ ﭘټﻮ ﻧﺎﺳﺘﻮ ﻧﻘﺎداﻧﻮ ﺑﺎﻧﺪې زﯦﺮى ﻛـﻮم ﭼـﯥ‬ ‫ﺟﻬــﺎﻧﻲ د ﺧﭙﻠــﻮ ﺧــﻮږو رﻧګﻴﻨــﻮ او ﺧﻮږﻣﻨــﻮ ﻧﻐﻤــﻮ ﻣﺠﻤﻮﻋــﻪ ﺗﺎﺳــﻮ ﺗــﻪ ډاﻟــۍ‬ ‫ﻛﻮي‪ ،‬ﻫﻴﻠﻪ ﻟﺮم ﭼﯥ ﺧﻮښﻪ ﺑﻪ ﻣﻮ ﺷﻲ‪.‬ﻣﻀﻤﻮن او ﺧﻴﺎل ﻛﻪ ﻫﺮڅﻮﻣﺮه ﻫﻢ اوﭼـﺖ او ښـﻜﻠﻰ وي‪ ،‬ﺧـﻮ‬ ‫ﭼــﯥ ﭘــﻪ ﻧﺎﻣﻨﺎﺳــﺐ‪ ،‬ﺑــﯥ ﺟــﻮړه‪ ،‬ﺑــﯥ ﺧﻮﻧــﺪه‪ ،‬ﻏﻴــﺮ ﻓــﺼﻴﺢ ﻳــﺎ ﺑــﺎزاري ژﺑــﻪ ﻛــﯥ‬ ‫وړاﻧﺪې ﺷﻮى وي‪ ،‬ﻧﻮ د ﺷﻌﺮ ﻗﻴﻤﺖ ﻳﯥ ﭘـﺮې ﻛﻤﯧـږي او ﺟﻤﺎﻟﻴـﺎﺗﻲ ذوق ﻳـﯥ‬ ‫ﻧﻪ ﻗﺒﻠﻮي‪ .

‬دا ﻫﻨﺮ ﭼﯥ د ﻣﻮزوﻧﻲ ﻃﺒﻌﻲ د ﺧﻠﻜﻮ ﻻس ﺗﻪ راﺷـﻲ‪ ،‬ﻧـﻮ د ﻟﻔﻈﻮﻧـﻮ ﻧـﻪ د‬ ‫اﺳﯥ ﺗﺼﻮﻳﺮوﻧﻪ ﺟﻮړ ﻛړي‪ ،‬ﭼﯥ دا ګﻮﻧګﻰ ﻧﻪ‪ ،‬ﺑﻠﻜﯥ ګﻮﻳﺎﻧﻪ وي‪ ،‬ﻧﻪ ﻳﻮازې‬ ‫د ﺧﭙﻞ وﺧﺖ ﺧﻠﻚ ﺣﻴﺮان او ﻣﺘﺎﺛﺮ ﻛړي‪ ،‬ﺑﻠﻜﯥ د راﺗﻠﻮﻧﻜـﻮ زﻣـﺎﻧﻮ د ﺧﻠﻜـﻮ‬ ‫ﻟﭙـﺎره ﻫــﻢ د ﻣــﺸﺎل او ﺣـﻮاﻟﯥ ﻛــﺎر ورﻛــﻮي‪ .‫د ﺟﻬﺎﻧﻲ ﭘﻪ ﺷﻌﺮ ﻛﻲ ژوﻧﺪ او ﻓﻦ‬ ‫ﺷﻌﺮ د ﻟﻔﻈﻮﻧﻮ ﻧﻪ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺟﻮړول دي‪ ،‬ﻫﻐﻪ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﭼـﯥ ﻫـﻢ ځـﺎن او ﻫـﻢ‬ ‫ﻗﺎم‪ ،‬وﻃﻦ‪ ،‬ﺗﺎرﻳﺦ‪ ،‬ﺛﻘﺎﻓﺖ‪ ،‬ﻣﻴﻨـﻪ او ﺧﻠـﻮص ﭘﻜـﯥ ښـﻜﺎري‪ .‬زﻣـﻮږ د ﺷـﻌﺮ د‬ ‫ﻫﻨــﺮ ﺳــﺮه واﺑــﺴﺘګﻲ زﻣــﻮږ ﻃﺒﻴﻌــﻲ ﻣﺠﺒــﻮري ﻫــﻢ ده او زﻣــﻮږ د ﻫﻨــﺮي ﻛﻤــﺎل‬ ‫ﺣﺎﺻــﻠﻮﻟﻮ ﺗﻨــﺪه ﻏــﺮي ﺣــﺼﻪ ﻫــﻢ ﭘــﻪ ګﻮﺗــﻪ ﻛــﻮي‪ .‬د ﻧــﻮرو ﻫﻨﺮوﻧـﻮ ﭘــﻪ ﻣﻘﺎﺑﻠــﻪ ﻛــﯥ د‬ ‫ﺷﻌﺮ ﻫﻨﺮ ﻣﻤﺘﺎز او ﻣﻨﻔﺮد ځﻜﻪ دى ﭼﯥ دى د ژﺑـﯥ څـښﺘﻦ دى او د ژﺑـﯥ ﻟﺮﻟـﻮ‬ ‫ﺑﺎوﺟﻮد ﻛﻪ دى ﺧﭙﻞ اﻇﻬﺎر ﻧﻪ ﺷﻲ ﻛﻮﻟﻰ او څﻮك ﻧـﻪ ﺷـﻲ ﻣﺘـﺎﺛﺮه ﻛـﻮﻟﻰ‪ ،‬ﻧـﻮ‬ ‫دﻏﺴﯥ ﻫﻨﺮ ﭘﻪ ﻧﻮرو ﺧﻠﻜﻮ ﻛﯥ ﺳﺎ ﻧﻪ ﺷﻲ اﭼـﻮﻟﻰ‪ ،‬ځﻜـﻪ ﻫﻐـﻪ ﺧﭙﻠـﻪ ﻣـړ ﺷـﻮى‬ ‫دى او زﻣﺎ ﭘﻪ ﺧﻴﺎل د ﺷﻌﺮ ﻫﻨﺮ ﻛـﻪ ﻣـړ ﭘﻴـﺪا ﻛﯧـږي‪ ،‬ﻧـﻮ د ﻫﻐـﯥ ﻧـﻪ ﻳـﯥ ﻧـﻪ ﭘﻴـﺪا‬ ‫ﻛﯧﺪل ښﻪ دي‪ .‬د ﺷــﻌﺮ ﭘــﻪ ﻫﻨــﺮ ﻛــﯥ ﻛــﻪ ﻣــﻮږ‬ ‫ﻫﺮڅﻮﻣﺮه او ﻫﺮڅﻨګﻪ اﺿﺎﻓﻲ د ﻧﻮﻳﻮ ﺗﺠﺮﺑﻮ ﺳﺮه ﻛﻮو‪ ،‬ﺧﻮ د ﺷﻌﺮ ﻫﻨﺮ ﻣﻮږ ﻧﻪ‬ ‫دى ﭘﻴــﺪا ﻛـــړى‪ ،‬دا د ﻗـــﺎﻣﻮﻧﻮ د رﺳــﻤﻮﻧﻮ‪ ،‬رواﺟﻮﻧـــﻮ‪ ،‬ﻛـــړه وړه او ﺛﻘﺎﻓـــﺖ د‬ ‫ﺷﺮﻳﻜﻮ ﺟﺬﺑﻮ ﻧﻪ زﯦږﯦﺪﻟﻰ او د ﺳﻮوﻧﻮ او زرګﻮﻧﻮ ﻛﺎﻟﻮ ﻧﻪ زﻣـﻮږ ﭘـﻪ ﻻس ﻛـﯥ‬ ‫دى‪ .‬ﻫﺮ ﺷﻌﺮ ﻛﯥ ژوﻧﺪ‪ ،‬زور‪ ،‬ښﺎﻳﺴﺖ او ﺳﻴﻨګﺎر ﻫﻠـﻪ ﭘﻴـﺪا ﻛﯧـږي‬ ‫ﭼﯥ د ﺗﺨﻠﻴﻖ ﻛﺎر د ټﻮﻟﻮ ﺟﺬﺑﻮ ﻣﺤﻮر‪ ،‬ﻣﻴﻨﻪ او ﺧﻠـﻮص وي او ﭘـﻪ ﺧﭙﻠـﻪ ﻳـﯥ د‬ ‫ټﻮﻟــﻮ ﺗﺠﺮﺑــﻮ ﭘــﻪ رﻧګﻮﻧــﻮ ﻛــﯥ ځــﺎن‪ ،‬ﺧﭙﻠــﯥ ﺟــﺬﺑﯥ او ﺧﭙــﻞ اﺣــﺴﺎﺳﺎت رﻧــګ‬ .

‬‬ ‫دې ﻫﻨﺮ ﻳﻮ داﺳﻲ ﺗﻤﺎﺷﺎ ځﺎن ﺗﻪ ﺟﻮړه ﻛړې ﭼﯥ ﻛـﻪ ﺳـﻮوﻧﻮ ﺧﻠﻜـﻮ وﻟﻮﺳـﺖ‪،‬‬ ‫ﻳﺎ ﻳﯥ واورﯦﺪ‪ ،‬د ﺳﻮوﻧﻮ ﺧﻠﻜﻮ ﭘﻪ زړوﻧﻮ ﻛﯥ ﻛـﻮر ﺟـﻮړ ﻛـړي او ﻛـﻪ زرګﻮﻧـﻮ‬ ‫ﺧﻠﻜﻮ واورﯦﺪه او ﻳﺎ ﻳﯥ وواﻳﻪ د زرګﻮﻧﻮ ﺧﻠﻜﻮ ﭘﻪ زړوﻧﻮ ﻛﯥ ﻛﻮر ﺟﻮړ ﻛړي‬ ‫او ﻫﻢ دﻏﻪ ﺳﻮوﻧﻪ او زرګﻮﻧﻪ ﺧﻠﻚ ﻳﯥ ﭘﻪ ﺧﭙﻞ ﺧﭙﻞ اﻧﺪاز ﻛﯥ ﻣﻌﻨﺎ ﻫﻢ ﻛﻮي‬ ‫او اﺷﺘﻬﺎر ﻫﻢ‪ .‬داﺳﯥ ﻻرې ﭼﯥ ګﻠﻮﻧﻪ او رﻧګﻮﻧﻪ ﭘﻪ ﻛـﯥ ﻏﻮړﯦـﺪﻟﻲ وي او ﻓﻄـﺮت‬ ‫او روح ﭘﻪ ﻛﯥ ﺳﺮه ﭘﻪ ﺷﺮﻳﻜﻪ ﺳﻨﺪرې واﻳﻲ‪.‬‬ ‫ﺷــﻌﺮ د اﺑــﻼغ د ټﻮﻟــﻮ ﻧــﻪ زﻳﺎﺗــﻪ زوروره ذرﻳﻌــﻪ ده‪ .‬‬ ‫ﻣﺎ اوس اوس د ﺷﻌﺮ د اﺑﻼغ ﺧﺒﺮه وﻛړه‪ ،‬دا د ﺷـﻌﺮ د اﺑـﻼغ ﺗـﻮان او زور دى‬ ‫ﭼﯥ زه ﭼﯧﺮﺗﻪ ﭘﻴﺪا ﺷﻮى او ﻋﺒﺪاﻟﺒﺎري ﺟﻬـﺎﻧﻲ ﭼﯧﺮﺗـﻪ ﭘﻴـﺪا ﺷـﻮى دى‪ .‬ﻫﺮ څﻮ ﻛﻪ د ﺷﻌﺮ د ﻫﻨﺮ د اﺑﻼغ ﺗـﻮان ډﯦـﺮ دى او ذراﯦـﻊ ﻳـﯥ ﻫـﻢ‬ ‫ﺑــﯥ ﺣــﺴﺎﺑﻪ دي )د اﻧــﺴﺎﻧﻮ ﭘــﻪ ﺻــﻮرت ﻛــﯥ( ﺧــﻮ دا د ﺷــﻌﺮ د ﻫﻨــﺮ ﭘــﻪ ﻗﻴﻤــﺖ‬ ‫ﭘﻮرې ﺗړﻟﯥ ده ﭼﯥ دى د ﭼﺎ ﭘﻪ ﻻس ﻛـﯥ دى‪ ،‬دى ﻣـړ زﯦـږوي او ﻛـﻪ ژوﻧـﺪى‪.‬ﻛﻠــﻪ ﻛﻠــﻪ د ﺳــړي ﭘــﻪ‬ ‫ذﻫـــﻦ او زړه ﻛـــﯥ ﺗﯧـــﺮ ﺷـــﻮي او ﻫﯧـــﺮ ﺷـــﻮي ﺣـــﺎﻻت او واﻗﻌـــﺎت ﻫـــﻢ د ﺧﭙﻠـــﻮ‬ ‫ﻣﻮﺳﻤﻮﻧﻮ ﺳﺮه داﺳﯥ ﻏﺎړه ﻏړۍ ﻛړي ﭼﯥ ﺳړى ﭘﺮې د ﺣﻴﺮاﻧـۍ د اﻇﻬـﺎر ﻧـﻪ‬ ‫ا ﺧﻮا ﻛﻮﻣﻪ ﺗﺒﺼﺮه ﻫﻢ ﻧﻪ ﺷﻲ ﻛﻮﻟﻰ‪ .‬د ﺷﻌﺮ ﻫﻴڅ ﻣﻌﻨﺎ ﻧﺸﺘﻪ‪ ،‬ﺧـﻮ ﭼـﯥ د ﭼـﺎ د‬ ‫ﻛﻮﻣﯥ ﺟﺬﺑﯥ ﺳـﺮه وﻟګﯧـﺪه‪ ،‬ﻫـﻢ ﻫﻐـﻪ ﺟﺬﺑـﻪ ورﺗـﻪ ژر ژر ﺧﭙﻠـﻪ ﻳـﻮه ﻣﻌﻨـﺎ ﭘﻴـﺪا‬ ‫ﻛړي او ﻫﻢ ﭘﻪ دې ﻃﺮﻳﻘﻪ ﻳﯥ ځـﺎن ﺗـﻪ ژوﻧـﺪ ﺟـﻮړ او ﻳـﻮ ﻣﻘـﺎم ﺑﺮاﺑـﺮ ﻛـړى دى‪.‫ﻛړي دي او ﭼﯥ ﺷﻌﺮ د دﻏﻮ ټﻮﻟﻮ ﺗﺠﺮﺑﻮ ﭘـﻪ رﻧګﻮﻧـﻮ او ښﺎﻳـﺴﺘﻮﻧﻮ ﺳـﻴﻨګﺎر‬ ‫ﻛـــړى ﺷـــﻲ‪ ،‬ﻧـــﻮ ﭘـــﻪ ﻣﻨﺘـــﺸﺮو ذﻫﻨﻮﻧـــﻮ او ﻛـــﺎڼﻮ ﻛـــﺎڼﻮ زړوﻧـــﻮ ﻛـــﯥ ﻫـــﻢ ﻻرې‬ ‫ﺟﻮړوي‪ .‬ښــﺎﻏﻠﻰ ﻋﺒــﺪاﻟﺒﺎري ﺟﻬــﺎﻧﻲ د ﻳــﻮ ﭘــښﺘﻮن ﻧــﻪ ﺳــﻴﻮا زه اوس ﻫــﻢ ﻧــﻪ‬ .‬ﻫﻐﻪ ﭼﻴﺮﺗﻪ زﻣﺎ ﻛﺘﺎب او ﺷﺎﻋﺮي وﻟﻮﺳﺘﻠﻪ‪ ،‬ښﻪ ﭘـﺮې وﻟګﯧـﺪه او‬ ‫زﻣـــﺎ ﺳـــﺮه ﻳـــﯥ ﻧـــﻪ ﻳـــﻮازي راﺑﻄـــﻪ ﭘﻴـــﺪا ﻛـــړه‪ ،‬ﺑﻠﻜـــﯥ ﺧﭙـــﻞ ﻧﺎﭼـــﺎپ ﻛﺘـــﺎب‬ ‫)ﭘﺎﻳﻜﻮب( ﻳﯥ د ﻟﻮﺳﺘﻮ ﻟﭙﺎره ﻫﻢ راوﻟﯧږه او دا ﻳﯥ ﻫﻢ وﻟﻴﻜﻞ ﭼﯥ ﭘﻪ دې څـﻪ‬ ‫وﻟﻴﻜــﻪ‪ .‬ﻫﻐـﻪ‬ ‫ﺗﻪ ﺗﺮ اوﺳﻪ زﻣﺎ ﻛﻮر ﻛﻠﻰ ﻧﻪ دى ﻣﻌﻠﻮم او ﻣﺎﻫﻢ ﺗﺮ اوﺳـﻪ د ﻫﻐـﻪ ﻛـﻮر ﻛﻠـﻰ ﻧـﻪ‬ ‫دى ﻟﻴﺪﻟﻰ‪ .

‬ﭘـﻪ دې ﺧﻴـﺎل ﻣـﯥ ﻫـﻢ ﻧـﻪ ده‬ ‫ﻛﺘﻠﯥ ﭼﯥ دى د ﻛﻮم ﻓﻜﺮ او ﻛﻮﻣﯥ ﻧﻈﺮﻳﯥ څښﺘﻦ دى‪ ،‬ﺑﻠﻜﯥ ﻛﻪ د دې وﻃـﻦ‬ ‫او ﺧﺎورې ﺳﺮه زﻣﺎ څﻪ ﺗﻌﻠﻖ ﻧﻪ واى‪ ،‬ﻧﻮ ﻧﻮره ﺑﻪ ﻣﯥ ﻫﻢ ﭘﻪ ﺻﻔﺎ ذﻫـﻦ ﻟﻮﺳـﺘﯥ‬ ‫وه‪ ،‬ﺧﻮ د دې ﺧﺎوري دې وﻃﻦ او دې ﻗﺎﻣﻮﻟۍ او ژﺑﯥ او د ﺷﻌﺮ د ﻫﻨﺮ ﺳﺮه د‬ ‫ﺗﻌﻠﻖ او ﺗړون دﻏـﯥ ﺑـﯥ وﺳـۍ او ﻛﻤـﺰورۍ د ﺳـﺮ ﻧـﻪ ﭘـﻪ دې ﻣﺠﺒـﻮر ﻛـړى وم‬ ‫ﭼﯥ زه د ﺧﭙﻞ دﻏﻪ ﺗﻤﺠﻴﺪ ﭘـﻪ رڼـﺎ ﻛـﯥ د ده د ﻓـﻦ او ﻫﻨـﺮ ﺟـﺎج ﻫـﻢ واﺧﻠـﻢ او دا‬ ‫ﻫــﻢ وګــﻮرم ﭼــﯥ ﭘــﻪ ﻛﻮﻣــﻪ ﺧــﺎوره د څﻮارﻟــﺴﻮ ﭘﻨځﻠــﺴﻮ ﻛــﺎﻟﻮ ﻛــﻮم ﻣﺮګــﻮﻧﻰ‬ ‫ﻃﻮﻓﺎن ﺗﯧﺮ ﺷﻮ‪ ،‬ﻳﺎ ﺗﯧﺮﯦږي‪ ،‬ښﺎﻏﻠﻰ ﺟﻬﺎﻧﻲ دې ﻫﺮ څﻪ ﺗﻪ ﭘـﻪ ﻛـﻮم ﻧﻈـﺮ ګـﻮري‬ ‫او اوس د ده ﭘﻪ زړه او ذﻫـﻦ ﻛـﯥ او د ده ﭘـﻪ ﺳـﺮ ﻛـﯥ د ﺧﭙﻠـﯥ ﺧـﺎورې او ﺧﭙـﻞ‬ ‫وﻟـــﺲ د ﺳـــﺤﺮوﻧﻮ او ﻣﺎښـــﺎﻣﻮﻧﻮ د ﭘـــﺎره د ژوﻧـــﺪ ژواك‪ ،‬ﻣﻴﻨـــﯥ‪ ،‬ﺑﯧﻠﺘـــﻮن او‬ ‫دﻳﺪﻧﻮﻧﻮ دﭘﺎره ﻛﻮم ﺧﻮﺑﻮﻧﻪ او ﻛﻮم ﺧﻴﺎﻟﻮﻧﻪ او ﻛﻮم اﻣﻴﺪوﻧﻪ ﺷﺘﻪ او ﻛﻪ ﻫﻐـﻪ‬ ‫ﻫﻢ د ﺟﻨګ دي‪ ،‬ﺑﻼ وﻫﻠﻲ او وژﻟﻲ دي؟‬ ‫ﻣﺎ ﻛﻪ د ﺟﻬﺎﻧﻲ د ﺷﺎﻋﺮۍ ﻧﻪ ﻧـﻮر ﻫـﻢ څـﻪ زده ﻛـړه‪ ،‬وﻟـﯥ ﻳـﻮې ﺧﺒـﺮې ﻳـﺎ‬ ‫ﻧﻜﺘﯥ ﭘﻪ ﻛﯥ ﻣﺎﺗﻪ ﻧﻮى ژوﻧﺪ‪ ،‬ﻧﻮې وﻟﻮﻟﻪ او د ﺧﻠﻮص ډﻛﻪ ﻣﻴﻨﻪ ﻫﻢ راﻛـړه او‬ ‫ﻻ ﻳﯥ ﻫﻢ راﺗﻪ وښﻮدل‪ ،‬ﭼﯥ ﻳﻮ ﻓﻨﻜﺎر‪ ،‬ﻳﻮ ﺷﺎﻋﺮ ﭼﯥ د ﺧﭙﻠـﯥ ﺧـﺎورې د ﺧﭙـﻞ‬ ‫وﻃﻦ‪ ،‬ﺧﭙﻞ ﻗـﺎم او ﺧﭙـﻞ ﺛﻘﺎﻓـﺖ‪ ،‬ﺧﭙـﻞ ﺗـﺎرﻳﺦ او ﺧﭙـﻞ ﻣـﺴﺘﻘﺒﻞ ﺳـﺮه د ﻣﻴﻨـﯥ‬ ‫ﻛﻮﻣــﻪ وﻇﻴﻔــﻪ ﭘــﻪ ﻏــﺎړه ﻟﺮﻟــﯥ ده د ﻫﻐــﯥ ﻧــﻪ ﭘــﻪ داﺳــﯥ ﺣــﺎﻟﺘﻮ ﻛــﯥ ﻫــﻢ ﻏــﺎړه ده‬ ‫ﻏړوﻟﯥ ده‪ ،‬ﻛﻪ ﻧـﻪ؟ ده ﻧـﻪ ﻳـﻮازي ﺧﭙﻠـﻪ وﻇﻴﻔـﻪ ﺗﺮﺳـﺮه ﻛـړې ده‪ ،‬ﺑﻠﻜـﯥ ﭘـﻪ ډﯦـﺮ‬ ‫ډاډ او اﻣﻴــﺪ ﻳــﯥ د وﻃــﻦ د ښﺎﻳــﺴﺖ د ﺗــﺼﻮﻳﺮ ﭘــﻪ ﻣﺨــﯥ دﻏــﻪ ﻧﻮﻛــﺎرې ډﯦــﺮې‬ ‫وﺧﺘﻲ ګڼﻠﯥ دي او دﻏﻪ ﻣﺦ ﺗﻪ ﻳـﯥ د ﻧـﻮو ﻓـﺎﻟﻮﻧﻮ او ﻧـﻮو رﻧګﻮﻧـﻮ ورﻛﻮﻟـﻮ د‬ ‫ﻛﻠﻚ ﻳﻘـﻴﻦ اﻇﻬـﺎر ﻛـړى دى‪ ،‬دا ﻛـﻪ ﻫـﺮ څـﻮ د ﺷـﺎﻋﺮ د دﻏـﯥ ﻣﻴﻨـﯥ ﺷـﺎﻋﺮاﻧﻪ‬ .‫ﭘﯧﮋﻧﻢ‪ ،‬ﭼـﯥ دى د ﻛـﻮم ځـﺎى اوﺳـﯧﺪوﻧﻜﻰ دى‪ ،‬اګـﺮ ﭼـﻲ د ﻟـﺐ ﻟﻬﺠـﯥ ﻧـﻪ ﻳـﯥ‬ ‫ښﻜﺎري ﭼﯥ دى د اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن اوﺳﯧﺪوﻧﻜﻰ دى اوﺑﺲ‪.‬‬ ‫ﻣﺎ د ﺟﻬﺎﻧﻲ ﺷﺎﻋﺮي ﭘﻪ دې ﻧﻴﺖ ﻫﺮګﺰ ﻧـﻪ ده ﻛﺘﻠـﯥ ﭼـﯥ ﭘـﻪ دې ﺑـﻪ زه څـﻪ‬ ‫ﻟﻴﻜﻢ او ﭼﯥ د ﻫﻐﯥ د ﭘﺎره ﭘﻪ ﻛﯥ ﻣﻮاد ﭘﻴـﺪا ﻛـړم‪ .

‬‬ ‫ښـــﺎﻏﻠﻲ ﺟﻬـــﺎﻧﻲ اﺳـــﺤﺎق ﻧﻨګﻴـــﺎل ﺗـــﻪ دوه ﻧﻈﻤﻮﻧـــﻪ ﻟﻴﻜﻠـــﻲ دي‪ .‫ﻣﺠﺒﻮري ښﻜﺎري‪ ،‬ﺧﻮ زﻣـﺎ دا ﻳﻘـﻴﻦ او اﻳﻤـﺎن دى ﭼـﯥ دﻏـﻪ ﺗـﺼﻮﻳﺮ ﺑـﻪ د ﻫـﺮ‬ ‫ﺟﻬﺎﻧﻲ اﻓﻐﺎﻧﻲ د ذﻫﻦ او زړه ﭘﻪ ﻛﻮر ﻛﯥ ﻣﻮﺟﻮد وي‪ ،‬ځﻜﻪ ﭼﯥ د ﻫﺮ ﻗﺘـﻞ ﻧـﻪ‬ ‫ﭘﺲ ﻳﻮه ﺗﺠﺮﺑﻪ زﯦږي او د ﻫﺮې ﺗﺠﺮﺑﯥ ﻧﻪ ﭘﺲ د ﻗﺘﻞ ﺟﻮﻫﺮ او اﻣﻜـﺎن ﻛﻤﯧـږي‬ ‫او د ﺷـــﺎﻋﺮ اﺣـــﺴﺎس ﻛـــﻪ ﻫـــﺮ څـــﻮ د وﻳﻨـــﻮ ﺳـــﯧﻼب اﺧﻴـــﺴﺘﻰ دى‪ ،‬ﺧـــﻮ د ده‬ ‫اﺣــﺴﺎس ﭼــﯥ د ﻛــﻮم ﻳﻘــﻴﻦ اﻇﻬــﺎر وي‪ ،‬ﭘــﻪ ﻫﻐــﯥ ﻛــﯥ د ﺧﻠﻜــﻮ‪ ،‬ﻗــﺎم او وﻟــﺲ‬ ‫ﺟﺬﺑﯥ ﻫﻢ ﺷﺎﻣﻠﯥ دي‪ .‬دواړه د‬ ‫ﻟﻮﺳﺘﻮ ﺳﺮه ﺗﻌﻠﻖ ﻟﺮي‪ ،‬ﺧﻮ ﭘﻪ اﺧـﺮي ﻧﻈـﻢ ﻛـﯥ ﻫﻐـﻪ ﺧﭙـﻞ ﺷـﺎﻋﺮ ﻣﻠګـﺮي اﺳـﺤﺎق‬ ‫ﻧﻨګﻴﺎل ﺗﻪ ﻟﻴﻜﻲ ﭼـﯥ ﻣﺎﺗـﻪ زﺧﻤـﻲ ﻧﻈﻤﻮﻧـﻪ ﻣـﻪ راﻟﯧـږه او زﻣـﺎ ﻧـﻪ ﭘـﺮې ﺧﭙـﻞ ازﻏـﻦ‬ .‬ﺟﻬﺎﻧﻲ ﭼﯥ ﻛﻮم ﻛﺘﺎب راﻏﻮﻧډ ﻛړى دى‪ ،‬ﻫﻐﻪ ﺗـﻪ ﻳـﯥ‬ ‫)ﭘﺎﻳﻜﻮب( ﻧﻮم اﻳښﻰ دى‪ .‬ده ازاد ﻧﻈﻢ ﻫﻢ ﻟﻴﻜﻠﻰ دى او ﭘﺎﺑﻨﺪ ﻫـﻢ‪ .‬ﭘﺎﻳﻜﻮب د ﻧﻮم او ﻣﻌﻨﺎ د دواړو ﻟـﻪ ﻟﺤﺎﻇـﻪ ﻣﺎﺗـﻪ‬ ‫د ﺷﺎﻋﺮۍ ﭘﻪ ﻛﺘﺎب ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻮم ﻧﻪ ښﻜﺎري‪ ،‬زﻣﺎ ﻟﻪ ﻧﻈـﺮه ﻛـﻪ ﺷـﺎﻋﺮي ډﯦـﺮه د‬ ‫ﺧﭙــﻞ درد د ﻟﺤــﺎظ د ﻧﻮﻛــﻮ ﭘــﻪ څﻮﻛــﻮ ﺷــﻲ او ﭼﻐــﻪ ﺷــﻲ‪ ،‬ﻧــﻮ ﻫــﻢ د ﺧﭙــﻞ ﻓﻨــﻲ‬ ‫ﻧﺎزﻛﻴﻮ او ﺑﺎرﻳﻜﻴﻮ د ﭼﻮﻛﺎټ ﻧﻪ‪ ،‬ﻧﻪ ﺷﻲ ﺑﻬﺮ ﻛﯧﺪاى او دا ﺧﺒـﺮه د دې ﻛﺘـﺎب‬ ‫د ﻫﺮ ﻧﻈﻢ‪ ،‬ﻫﺮ ﻏﺰل او ﻫﺮې ﺳﻨﺪرې ﻧﻪ واﺿﺤﻪ ده‪.‬ﺟﻬـــﺎﻧﻲ ﭘـــﻪ ﺧﭙﻠـــﻪ دې‬ ‫ﺷﺎﻋﺮۍ ﻛﯥ د ﺧﭙﻠـﯥ ﺧـﺎورې‪ ،‬ﺧﭙـﻞ ﻗـﺎم او ﺧﭙـﻞ وﻟـﺲ د ﻫـﺮ زﺧـﻢ او ﻫـﺮ درد‬ ‫ﻗﺼﻪ ﭘﻪ دوﻣﺮه ﻣﺆﺛﺮه ﻟﻬﺠﻪ‪ ،‬ﻓﻨﻲ ﻫﻨﺮ او ﻓﻨﻲ ﻏﻴﺮت راځـﺎى ﻛـړې ده ﭼـﯥ ﻛـﻪ ﭘـﻪ‬ ‫ﺑﻴﺎ ﺑﻴﺎ ﻟﻮﺳﺘﻮ ﻳﯥ ﺳړى ﻧـﻪ ﻣړﯦـږي‪ ،‬ﻧـﻮ دﻏـﻪ درد او دﻏـﻪ ﻏﻴـﺮت ﻫـﺮ ځـﻞ د ﺳـړي د‬ ‫اوښﻜﻮ ﺗﻮﻳﯧﺪو او اوښﻜﻮ ټﻴﻨګﯧﺪو ﺳﺒﺐ ﻫﻢ ﻛﯧږي‪.‬‬ ‫ښﺎﻏﻠﻲ ﺟﻬﺎﻧﻲ ﭘﻪ دې ﻛﺘـﺎب ﻛـﯥ ﭘـﻪ ﻓﻨـﻲ ډول د ﻏـﺰل ﺣـﻖ ﻫـﻢ ادا ﻛـړى‬ ‫دى‪ ،‬د ﻧﻈﻢ ﻫﻢ او د ﺳﻨﺪرې ﻫﻢ‪ .‬ازاد‬ ‫ﻧﻈﻢ ځﻴﻨﻮ ﺧﻠﻜﻮ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً د ﻫـﺮ څـﻪ ﻧـﻪ ازاد ګڼﻠـﻰ وي‪ ،‬زﻣـﺎ ﻟـﻪ ﻧﻈـﺮه د ازاد ﻧﻈـﻢ‬ ‫ﻫﻢ ﺧﭙﻠﯥ ﭘﺎﺑﻨﺪۍ وي‪ ،‬ﻧﻮر ﻳﯥ څﻮك ﻣﻨﻲ او ﻛﻨﻪ‪ ،‬ﺧﻮ ﻛﻢ از ﻛﻢ د ﻳﻮې )ﻟـﻰ(‬ ‫ﭘﺎﺑﻨــﺪي ﺧــﻮ ﭘــﻪ ﻛــﯥ ﭘــﻪ ﻛــﺎر ده ﭼــﯥ دﻏــﺴﯥ د دې ﻧﻈــﻢ ﺧﭙــﻞ ﻣﻮﺳــﻴﻘﻴﺖ ﻫــﻢ‬ ‫ﺑﺮﻗـــﺮار وي او ﺧﭙـــﻞ ﻧﻬـــﻀﺖ ﭘـــﻪ ﻛـــﯥ ځﺎﻳﯧـــﺪاى ﺷـــﻲ‪ .

‬د ﻓــﻦ دې ﻛﻤــﺎل ﺗـﻪ وګــﻮرئ ﭼـﯥ ﭘــﻪ ﺧﭙــﻞ ﻛـﻮر ﻛــﯥ د ﻛــﻮﻣﯥ‬ ‫وﻳــښﯥ ﺷــﻮګﻴﺮۍ اﻇﻬــﺎر ﻛــﻮي‪ ،‬دا ﻧﻈــﻢ ﻫﻐــﻪ ﭘــﻪ ډﯦــﺮ ﺧﻮﻧــﺪ‪ ،‬درد او ﺳــﻮز ﺳــﺮﺗﻪ‬ ‫رﺳﻮﻟﻰ دى‪ .‬ﻣــﻮږ ﻛــﻪ د ﺻــﺒﺎ ﻛــﺎذب ﻣﻌﻨــﺎ دروﻏــﮋن ﻫــﻢ‬ ‫وﻛړو‪ ،‬ﻧﻮ ﻣﻮږ ﭼﯥ د ﺻﺒﺎ ﻧﻮم ﻛﻮم ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺗﻪ ﻣﺨﺎﻣﺦ ﻛﻮي‪ ،‬دﻏﻪ ﻣﻌﻨﺎ زﻣـﻮږ‬ ‫ﭘﻪ ذﻫﻦ ﻛﯥ ﺳﻢ ﻋﻤﻞ ﻧﻪ ﻛﻮي‪ ،‬ﺑﻠﻜﯥ ﻣﻔﺎد ﭘﺮﺳﺖ ﺧﻠﻚ ﭼﯥ د ﻛﻮم ﺻـﺒﺎ ذﻛـﺮ‬ ‫ﻛﻮي‪ ،‬ﻫﻐﯥ ﺗﻪ ﺻـﺒﺎ وﻳـﻞ ﻫـﻢ ﺻـﺒﺎ ﻛـﺎذب وﻳـﻞ ﻫـﻢ او دروﻏـﮋن ﺻـﺒﺎ وﻳـﻞ ﻫـﻢ‬ ‫ﻣﺎﺗﻪ ښﻪ ځﻜﻪ ﻧﻪ ښﻜﺎري ﭼﯥ ﭘﻪ دﻏﯥ ﻛﯥ ﻫﻢ د ﺻـﺒﺎ د ﻋﻼﻣـﺖ ﻳـﻮ ﺷـﻚ ﭘـټ‬ .‬ښـﺎﻏﻠﻲ ﺟﻬـﺎﻧﻲ ﭼـﯥ ﻛـﻮم ﻋﻨـﻮان ﺧـﻮښ ﻛـړى دى‪ ،‬ﺷـﺎﻳﺪ ﻫﻐـﻪ د )ﺻـﺒﺢ‬ ‫ﻛﺎذب( ﭘﻪ ﻣﻌﻨﺎ ﻛﯥ اﺳﺘﻌﻤﺎل ﻛړى دى‪ ،‬ﺧﻮ ﭘﻪ ﭘښﺘﻮ ﻛﯥ ﻫﺮ ﻟﻔـﻆ د ﺳـړي ﭘـﻪ‬ ‫ذﻫــﻦ ﻛــﯥ ﻳــﻮ ﻋﻜــﺲ ﻫــﻢ ﺟــﻮړوي‪ .‫ﺧﻮﺑﻮﻧـﻪ ﻣــﻪ ﺗـښﺘﻮه‪ .‬ﺧﻮ ﭘﻪ ﭘﻨځﻢ ﺑﻨﺪ ﻛﯥ ﻫﻐﻪ واﻳﻲ‪:‬‬ ‫دا ﭘﺮ څﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻳﻮې ﭘﺮدﯦﺴﻲ اوښﻜﻲ‬ ‫دا ﭘﺮ څﻪ ﻣﻲ ﺧـــــﻮږوې زاړه زﺧـــﻤﻮﻧﻪ‬ ‫ﻻ ﻣﻲ وﻟﻲ ﻣﺴــﺎﻓـــﺮ زړګﻲ ﺗﻪ ښﻴﯥ‬ ‫ﭘﺮ ﺷﻨﯧﻠﻴﻮ د ﺳــــﻜﺮوټﻮ ﻛﺎرواﻧـﻮﻧﻪ‬ ‫او ﻫﻢ ﭘﻪ دې ﻧﻈﻢ ﻛﯥ ﻫﻐﻪ ﻣﻠګﺮي ﺷﺎﻋﺮ ﺗﻪ واﻳﻲ ﭼﯥ ﻣﺎﺗـﻪ ﺧﭙـﻞ اﻳﻤـﺎن‬ ‫واﻳﻲ ﭼﯥ ﺑﻴﺎ ﺑﻪ ﺳﭙﺮﻟﻰ ﺷﻲ او د ﻳﺨﻨۍ ﻧﻪ ﭼﯥ ﻛﻮﻣﯥ ﺗﻮﺗﻜۍ ﺗﯧﺮﯦﺪﻟﯥ دي‪،‬‬ ‫دا ﺑﻪ ﻟﻜﻪ ﭘﻪ ﺳﯧﻞ وﺗﻠـﻲ ﺑﯧﺮﺗـﻪ راﺷـﻲ او ﻫﻤﺪﻟﺘـﻪ ﻫﻐـﻪ د ﺧﭙـﻞ ﺗـﺎرﻳﺦ ژورو ﺗـﻪ‬ ‫ﻛﻮزﯦږي او واﻳﻲ‪:‬‬ ‫ﺑﻴﺎ ﺑﻪ ﻧﺎڅﻲ ﭘﻪ ﻻﺳـــــﻮ ﻛﻲ ګـــــﻴﻼﺳـــﻮﻧﻪ‬ ‫ﻫــــﺮ ګﻞ ﺑﻮټﻰ ﻫﺮه څﺎﻧګﻪ ﺑﻪ ﺳـــــﻮﻣﺎ ﺳﻲ‬ ‫ﺑﻴﺎ ﺑﻪ ﻣﺴﺘﻲ ﭘﻪ ﺷﭙﯧﻠۍ ﻛﻲ وي ﺳﻨﺪري‬ ‫ﻣــــــﺮور ﻗﺴﻤﺖ ﺑﻪ ﺑﻴﺮﺗﻪ راﭘﺨــــــــــﻼ ﺳﻲ‬ ‫د ښﺎﻏﻠﻲ ﺟﻬﺎﻧﻲ د ﻳﻮ ﻧﻈﻢ ﻋﻨﻮان )ﺗﻴﺎره ﺳﺒﺎوون( زه ﭘﻪ ﺧﭙﻠـﻪ ﭘـﻪ ﺷـﻌﺮ‬ ‫ﻛﯥ ﻫﻢ او ﭘﻪ ﻋﻨﻮان ﻛﯥ ﻫﻢ ﺳﺒﺎوون ﺑﺲ ﻫـﻢ د ﺳـﺒﺎ ﺻـﻔﺖ ﻫـﻢ ګـڼﻢ او ﻋﻼﻣـﺖ‬ ‫ﻫﻢ‪ .

‫وي‪ ...‬دﻏﻲ ﺣﺎﻻﺗﻮ ﻛﯥ ﺻﺮف ﻳﻮه ﺑﻮږﻧﻮوﻧﻜﯥ ﺷﭙﻪ وﻳﻞ ﻣﻨﺎﺳﺐ ښﻜﺎري‪ ،‬ﭘﻪ‬ ‫دې ﻧﻈﻢ ﻛﯥ اګﺮ ﭼﻲ ﺷﺎﻋﺮ د رﻳﺒﺎر ﻧﻪ د ﻋﻼﻣـﺖ ﭘـﻪ ﻃـﻮر ﻣـﻮاد او ﻣﻌﻨـﺎ ﭘﻴـﺪا‬ ‫ﻛړي دي‪ ،‬ﻧﻮ ﭘﻴﺪا ﻛړي ﺧﻮ ﻳﯥ ﭘﻪ ﺳﻤﻪ ﻃﺮﻳﻘـﻪ دي‪ ،‬ﺧـﻮ د اﺳـﺘﻌﻤﺎل ﭘـﻪ وﺧـﺖ‬ ‫ﻛﯥ ﭘﻪ ﻛﯥ د ﻓﻨﻲ ﻛﻤﺎل ﭘﻴﺪا ﻛﻮﻟﻮ د ﭘﺎره ﭘﺎﺗﯥ راﻏﻠﻰ دى‪ ،‬ﻣﺜﻼً رﻳﺒـﺎر ﺗـﻪ ﭘـﻪ‬ ‫دوﻳﻢ ﺑﻨﺪ ﻛﯥ واﻳﻲ‪:‬‬ ‫دا زﺧــــﻤﻲ زﯦﺮي ﺑﻪ ﻻ څــــــــﻮ ﭘټﻮې‬ ‫رﻳﺒﺎره ﺳـــــــﺘﺮګﻲ دي رازوﻧﻪ واﻳﻲ‬ ‫د ﺳــــــــﺤﺮ ﺑﺎد ﻳﯥ ﺟــــﻨﺎزې راوړﻟﯥ‬ ‫ﻧﺴﻴﻢ ﭘﻪ ﺳﺮو ﺳﺘﺮګﻮ وﻳﺮوﻧﻪ واﻳﻲ‬ ‫ﺧﻮ ﭘﻪ درﯦﻴﻢ ﺑﻨﺪ ﻛـﯥ ﭼـﯥ ﺷـﺎﻋﺮ رﻳﺒـﺎر ﺗـﻪ دا واﻳـﻲ ﭼـﯥ رﻳﺒـﺎره ﺗﺎﺗـﻪ ﺑـﻪ‬ ‫ﺳﺒﺎوون ښﻜﺎرﯦږي‪ ،‬ﺧﻮ‪.‬‬ .‬‬ ‫رﻳﺒﺎره ﺗﺎﺗﻪ ﺳـــــــــــــﺒﺎوون ښــــــــــــــــﻜﺎري‬ ‫زﻣﺎ ﻳﯥ د ﺧﻴﺎل ﻧﻴﻤګړي ﺷﭙﯥ ﻣﺎﺗﻲ ﻛړې‬ ‫ﺗﻪ ﻳﯥ د ﺳـــــــــــﺘﺮګﻮ ﻧﻮى زﯦﺮى ﻏـــــﻮاړې‬ ‫زﻣﺎ ﭘﻪ ﻟﯧﻤﻮ ﻛﻲ ﻳﯥ ﻟﺸﯥ ﻣـــــﺎﺗﻲ ﻛــــــړې‬ ‫ﻳﻮ ﺧﻮ رﻳﺒﺎر ﭼﯥ ﻛﻮم ﺧﺒـﺮ راوړى دى‪ ،‬ﺷـﺎﻋﺮ اګـﺮ ﭼـﻲ دﻏـﯥ ﺗـﻪ د زﺧـﻢ‬ ‫زﯦﺮى وﻳﻠﻰ دى‪ ،‬ﺧﻮ زﻣﺎ ﭘﻪ ﺧﻴﺎل ﻳﻮ ﺧﻮ زﯦﺮى ﻫـﻢ د ﺧﻮﺷـﺤﺎﻟۍ د ﺧﺒـﺮ ﻟﭙـﺎره‬ ‫ﻣﺨــﺼﻮص وي‪ ،‬دوﻳــﻢ ﺷــﺎﻋﺮ ﭼــﯥ رﻳﺒــﺎر څﻨګــﻪ ﭘــﻪ ړوﻣﺒــﻲ او دوﻳــﻢ ﺑﻨــﺪ ﻛــﯥ‬ ‫ﭘـﯧﺶ ﻛـړى دى‪ ،‬ﻫﻐـﻪ داﺳــﯥ دى ﭼـﯥ ﻫﻐـﻪ دﻏــﻪ ﺧﺒـﺮه د ﻏﻤـﻪ ﭘــﻪ ﺧﭙﻠـﻪ ﻧـﻪ ﺷــﻲ‬ ‫ﺑﻴﺎﻧﻮﻟﻰ او رﻳﺒﺎر دﻏﻪ ﺧﺒﺮه ﻧﻪ وﻳـﻞ‪ ،‬ﺷـﺎﻋﺮ ﭘـﻪ ﺧﭙـﻞ ﺷـﻌﺮ ﻛـﯥ ځـﺎى ﻛـړې ﻫـﻢ‬ ‫ده‪ ،‬ﺧــﻮ ﺷــﺎﻋﺮ ﺑﻴــﺎ ﻫــﻢ رﻳﺒــﺎر ﺗــﻪ واﻳــﻲ ﭼــﯥ رﻳﺒــﺎره ﺗﺎﺗــﻪ )ﺳــﺒﺎوون ښــﻜﺎري(‬ ‫ﻫﻤﺪﻏـﻪ وړه ﻏﻮﻧـﺪې ﻧﻜﺘــﻪ ﻣﺎﺗـﻪ د ﺟﻬـﺎﻧﻲ ﻏﻮﻧــﺪې ﭘﻮﻫـﻪ او روزﻟـﻲ ﺷــﺎﻋﺮ د‬ ‫ﭘﺎره ﺻﺮف ﻳﻮ ﺷـﺎﻋﺮاﻧﻪ ﻏﻔﻠـﺖ ښـﻜﺎري او ﻳـﺎ د ﺧﭙـﻞ درد او ﺟـﺬﺑﯥ د ﺷـﺪت‬ ‫ﻫﻐﻪ زورورﺗﻴﺎ ﭼﯥ دى ﻳﯥ د ﺧﭙﻠﯥ ﻓﻨﻲ وﻇﻴﻔﯥ ﻧﻪ ﺑﯥ ﻧﻴﺎزه ﻛړى دى‪.

‬‬ ‫دﻏﺴﯥ ﭘﻪ )ﺗﺼﻮﻳﺮ( ﻛﯥ ﻫﻐﻪ ﭘﻪ ﻓﻨﻲ ﻛﻤـﺎل د ﺗـﺼﻮﻳﺮ ﭘـﻪ ﺳـﺘﺮګﻮ ﺑﻠـﻞ د‬ ‫ﻏړوﻟﻮ ﻳﻮ داﺳﯥ ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ ﺗﻮان ﭘﻴﺪا ﻛړى دى‪ ،‬ﭼﯥ د ﻟﻮﺳﺘﻮﻧﻜﻲ ﭘـﻪ ذﻫـﻦ ﻛـﯥ‬ ‫ﻫﻤﺪﻏــﻪ ﺗــﺼﻮﻳﺮ ﺳــﺘﺮګﯥ وﻏــړوي او ﺑﻴــﺎ ﭼــﯥ د ﺗــﺼﻮﻳﺮ ﭘــﻪ ﺑﻬﺎﻧــﻪ د ﺷــﺎﻋﺮ د‬ .‫زه ﺑﻴﺎ ﻫﻢ د دې وړوﻛﯥ ﻧـﺸﺎن دﻫـۍ دﭘـﺎره ﺑـښﻨﻪ ﻏـﻮاړم‪ ،‬دا ﻫـﻢ ورﺳـﺮه‬ ‫واﻳــﻢ ﭼــﯥ ﻛــﻪ ﺟﻬــﺎﻧﻲ د ﻳــﻮ دﻏــﺴﯥ ﻟــﻮړ ﻣﻘــﺎم ﺷــﺎﻋﺮ ﻧــﻪ وى‪ ،‬ﻧــﻮ ﻣــﺎ ﺑــﻪ ﻳــﯥ د‬ ‫ﭘټﯧﺪو ﺟﺮم ﻫﻢ ﭘﻪ ﺳـﺮ اﺧﻴـﺴﺘﻰ واى‪ .‬د رﻳﺒـﺎر ﺳـﺮه ﭘـﻪ دﻏـﻪ ﻣﺨﺎﻃﺒـﻪ ﻛـﯥ ﭼـﯥ‬ ‫ﺑﻴﺎ ﺷﺎﻋﺮ څﻪ د زړه د درده واﻳﻲ‪ ،‬ﻫﻐﻪ د ﻟﻮﺳﺘﻮ ﺳﺮه ﺗﻌﻠﻖ ﻟـﺮي‪ ،‬ﺧـﻮ ﭘـﻪ ﭘـﻨځﻢ‬ ‫ﺑﻨﺪ ﻛﯥ ﭼﯥ ښـﺎﻏﻠﻲ ﺟﻬـﺎﻧﻲ د ﺧﭙـﻞ وﻃـﻦ ﻛﻮﻣـﻪ ﻏـﻢ ﻟړﻟـﯥ ﻧﻈـﺎره ﭘـﯧﺶ ﻛـړې‬ ‫ده‪ ،‬ﻫﻐــﻪ ﭘــﻪ ﻓﻨــﻲ ډول ﺑــﯥ ﻣﺜﺎﻟــﻪ او د اﻇﻬــﺎر ﻟــﻪ روﻳــﻪ ﻧــﻪ ﻫﯧﺮﯦــﺪوﻧﻜﯥ ده ﭼــﯥ‬ ‫واﻳﻲ‪:‬‬ ‫ﻫــــﻐﻪ دي ﭘﻮرﺗﻪ ﺳﻮې ﻟﻤـــﺒﯥ د ﻛﻠﻲ‬ ‫ﻫﻐﻪ دي وراﻧﻲ ﺳﻮې ﻛﻮڅﯥ د ﺟﺎﻧﺎن‬ ‫ﭘﻪ ﻻﻟﻪ زار ﻛﻲ ﺧـــــــﺰان وﻏـــــﻮړﯦﺪئ‬ ‫د ګﻠﻮ ښﺎر ﺗﻪ ورﺷــــﯧﻮه ﺳـﻮل زاﻏﺎن‬ ‫ﭘــﻪ اووم ﺑﻨــﺪ ﻛــﯥ ﻫﻐــﻪ د ﻟﻮﺳــﺘﻮﻧﻜﻲ ﭘــﻪ زړه او ذﻫــﻦ ﻛــﯥ دﻏــﻪ ﻋﻜــﺲ‬ ‫داﺳﯥ ﻟﻤﺒﻪ ﻟﻤﺒﻪ ﺧﻮر ﻛړى‪ ،‬ﭼﯥ ﻧﻪ زړه د دﻏﻪ ﻋﻜـﺲ ﻧـﻪ ﺧﻼﺻـﯧﺪاى ﺷـﻲ او‬ ‫ﻧﻪ ﻋﻜﺲ د زړه ﻧﻪ وﺗﻰ ﺷﻲ‪ ،‬واﻳﻲ‪:‬‬ ‫ﺷﭙﻪ د ﺳﻬﺎر ﭘﻪ ﻏﯧږ ﻛﻲ وﻏﻮړﯦﺪه‬ ‫زرﻳﻨﻲ وړاﻧګﻲ رﺧﺼﺘﻮﻧﻪ ﻏﻮاړي‬ ‫د ښﺎر ﭘﻪ ﻣﻨځ ﻛﻲ ﺑﻼ ﻟﻨـــګﻪ ﺳﻮﻟﻪ‬ ‫ﺑﺎج ﻛﻲ زﻟﻤﻴﻮ ﻧﻪ ﺳﺮوﻧﻪ ﻏـــــﻮاړي‬ ‫دﻏﺴﯥ ښﺎﻏﻠﻲ ﺟﻬﺎﻧﻲ ﻧﻮر ﻧﻈﻤﻮﻧﻪ ﻫﻢ ﭘﻪ دﻏﺴﯥ ﻛﻤـﺎل ﺳـﺮﺗﻪ رﺳـﻮﻟﻲ‬ ‫دي او ﭘﻪ دې ﻧﻈﻢ ﻛﯥ داﺳﯥ درد ﻣﺤﺴﻮس ﻛﯧږي‪ ،‬ﻟﻜﻪ ﺳړى ﭼـﯥ ﺧﭙـﻞ زﺧـﻢ‬ ‫ﺗﻪ د درد د ﺷﺪت ﻧﻪ ټﻜﻮر ﻫﻢ ﻧﻪ ﺷﻲ ورﻛﻮﻟﻰ‪.

‬ﻫﻐﻪ ﺗﻪ دا واﻳﻲ ﺧـﻮ ورﺳـﺮه دا ﻫـﻢ ورﺗـﻪ ښـﻴﻲ‬ ‫ﭼــﯥ د دې ﻫــﺮ څــﻪ ﻣﻄﻠــﺐ څــﻪ دى؟ د وﻃــﻦ د ﺿــﺮورت ﺷــﻌﻮر وﻟــﺮه او د دې‬ ‫ﺑﯧځﺎﻳﻪ ګﻮﻟﻴﻮ ﭘـﻪ ﺳـﺒﺎﻧﻲ ﺗـﺎوان ﻫـﻢ ځـﺎن ﭘـﻮه ﻛـړه‪ ،‬دﻏـﺴﯥ د دې ﻧﻈـﻢ د ﻫـﺮې‬ ‫ﻣﺼﺮې ﺧﻮﻧﺪ او ﭘﻪ ﻳـﻮ ﺗﺴﻠـﺴﻞ ﻛـﯥ د ﻣﻘـﺼﺪ رواﻧـﻲ د ﺷـﺎﻋﺮ ﭘـﻪ ﻓﻨـﻲ ﻛﻤـﺎل‬ ‫ګﻮاﻫﻲ ورﻛﻮي‪.‫ﺟﺬﺑﻮ او ﻛﻴﻔﻴﺘﻮﻧﻮ ﻛﻮم ﺻﻮرﺗﺤﺎل ﺟـﻮړﯦږي‪ ،‬ﭘـﻪ ﻫﻐـﯥ ﻛـﯥ د ﺟﺎﻧـﺎن د ﻣﻴﻨـﯥ‬ ‫ﺳﺮه د ﺧﭙﻞ وﻃﻦ ﻧﺎﺳﺎزګﺎر ﺣﺎﻻت داﺳﯥ ﭘﻪ ټﻮﭘﻮﻧﻮ ټﻮﭘﻮﻧﻮ ﺗﺮ ﻣﻨځﻪ راﺷﻲ‪،‬‬ ‫ﭼﯥ ﻧﻪ ﻳﻮازې د ﻳـﻮ ﺟـﻮړ ﻛـړي او ژوﻧـﺪي ﺗـﺼﻮﻳﺮ د ﺳـﺘﺮګﻮ ﻧـﻪ رڼـﺎ وڅـﺎڅﻲ‪،‬‬ ‫وﻟﯥ ﻫﻐﻪ ځﭙﻠﻲ اﻣﻴﺪوﻧﻪ ﭘﻪ ﻳﻮه ﻓﻨﻲ ﺳﻨﺪره ﻛﯥ ﭘـﻪ ځـﺎى ﭘـﺎﺗﯥ ﺷـﻲ‪ .‬‬ ‫زه ﻛـﻪ د ښـﺎﻏﻠﻲ ﺟﻬـﺎﻧﻲ د ﻫـﺮ ﻧﻈـﻢ ذﻛـﺮ ﻛـﻮم او ﺻـﺮف د ﺧﭙﻠـﯥ ﺧﻮښــﯥ‬ ‫ﺑﻨﺪوﻧـــﻪ او ﻣـــﺼﺮې راﻧﻘـــﻞ ﻛـــﻮم‪ ،‬ﻧـــﻮ ﺧﺒـــﺮه ﺑـــﻪ ډﯦـــﺮه اوږده ﺷـــﻲ او زه ﺑـــﻪ ﭘـــﻪ‬ ‫ﻟﻮﺳﺘﻮﻧﻜﻲ ﺧﺎﻣﺨﺎ د ﺧﭙﻞ ذوق د ورﺗﭙﻠﻮ ﺑﯧځﺎﻳﻪ ﻛﻮﺷﺶ ﻛﻮم‪ .‬‬ ‫د ﺷﻌﺮ او ټﻮﻟﻨﯥ د ﺿﺮورﺗﻮﻧﻮ ﭘﻪ ﻫﻜﻠـﻪ ﺑـﻪ دوﻣـﺮه ﻋـﺮض وﻛـړم ﭼـﯥ ﻫـﺮ‬ ‫څــﻮ ﻛــﻪ ﻫــﺮې ټــﻮﻟﻨﯥ ﺗــﻪ د ﺳــﻨﺪرې او ﺷــﻌﺮ ﺿــﺮورت دى‪ ،‬ﺧــﻮ زﻣــﻮږ زﺧﻤــﻲ‬ ‫زﺧﻤـــﻲ او وﻳﻨـــﯥ وﻳﻨـــﯥ وﻃـــﻦ او ټـــﻮﻟﻨﯥ ﺗـــﻪ د ﺟﻬـــﺎﻧﻲ ﻏﻮﻧـــﺪې ﺳـــﺘﺮګﻮرو‬ .‬د ﺷﺎﻋﺮ ﻓﻨﻲ ﻛﻤﺎل د ﻛﺘﻮ دى ﭼﯥ د دې ځﻠﻤﻲ‬ ‫ﭘﻪ ځﻮاﻧﻤﺮدۍ ټﻜﻮﻧﻪ ﻧﻪ ﻛﻮي‪ .‬ﭘﻪ ﻟﻨډو ټﻜـﻮ‬ ‫ﻛــﯥ ﺑــﻪ دوﻣــﺮه وواﻳــﻢ ﭼــﯥ د ﺟﻬــﺎﻧﻲ ﻳــﻮ ﻧﻈــﻢ‪ ،‬ﻳــﻮ ﻏــﺰل‪ ،‬ﻳــﻮه ﺳــﻨﺪره ﭼــﯥ ﭼــﺎ‬ ‫ووﻳﻞ‪ ،‬ﻧﻮ ﻛﻪ ﭘﻪ ﻛﺘﺎب ﻟﻮﺳﺘﻮ ﻛﯥ ﺗﺮې څـﻪ څﻴـﺰ ﻫـﻢ ﭘﺎﺗـﻪ ﺷـﻮ‪ ،‬ﻧـﻮ ذﻣـﻪ وار ﺑـﻪ‬ ‫ﻳﯥ زه ﻳﻢ‪ ،‬ځﻜﻪ ﭼﯥ ﭘﻪ دې ﻛﯥ ﻳﻮ ﻧﻈﻢ او ﻳﻮ ﺷﻌﺮ د ﭘﺮﯦښﻮدو ﻧﺸﺘﻪ‪.‬دﻏـﺴﯥ‬ ‫)اﺑﻠﻴﺲ وﺧﻨﺪل‪ ،‬اﺷﻴﺎﻧﻪ‪ ،‬ﺟﻠﻮه‪ ،‬د ﻏﺮور څﻠﻰ‪ ،‬ﻏﻨﻲ ﺧﺎن ﺗﻪ‪ ،‬ﻧړﯦﺪﻟﻰ ﺑﺖ( او‬ ‫داﺳﯥ ﻳﻮ ﭘﻪ ﻳﻮ ﻧﻈﻤﻮﻧﻪ او ﺳﻨﺪرې او ﻏﺰﻟﯥ د ﻟﻮﺳﺘﻮ ﺳـﺮه ﺗﻌﻠـﻖ ﻟـﺮي‪ ،‬ﺧـﻮ د‬ ‫)ﻣﻮرﭼــﻞ ځﻮاﻧــﻪ( ﻧﻈــﻢ ﻛــﯥ ﭼــﯥ ﺷــﺎﻋﺮ د ﺧﭙــﻞ وﻃــﻦ ځﻠﻤــﻰ د ﻻس ﻧــﻪ ﻧﻴــﻮﻟﻰ‬ ‫دى‪ ،‬د ﺷﻌﻮري ﻋﻤﻞ ﻧﻪ ﻳﯥ ﺗﯧﺮ دى‪ ،‬د ﺧﭙﻞ وﻃﻦ ﻛﻮڅﻪ ورﺗﻪ ﭘـﻪ ګﻮﺗـﻪ ﻛـﻮي‪،‬‬ ‫د ﺧﭙﻞ ﭘﻼر ﻧﻴﻜﻪ ﻫﺪﻳﺮه ورﺗﻪ ښﻴﻲ او د ﻫﺮ ﻫـﺮ ځـﺎى ﻧـﻪ ﭼـﯥ ﺟﻨـﺎزې راﭘﻮرﺗـﻪ‬ ‫ﻛﯧږي‪ ،‬دا ورﺗﻪ ﭘﻪ ګﻮﺗﻪ ﻛﻮي‪ .

‬ځﻜــﻪ‬ ‫ﭼﯥ زﻣﻮږ د ﻫﺮ زﺧﻢ ﻧﻪ څڅﯧﺪوﻧﻜﯥ وﻳﻨﻪ د ﺷﻌﻮر او ﻣﻴﻨﯥ ﻧﻪ د ډﻛﯥ ﺳﻨﺪرې‬ ‫ﻏﻮښﺘﻨﻪ ﻛﻮي‪ .‫ﺷـﺎﻋﺮاﻧﻮ او ﭘــﻪ ﻓﻨــﻲ ډول ﻛﻤــﺎل ﺗــﻪ د رﺳــﯧﺪﻟﻮ ﺷــﺎﻋﺮاﻧﻮ ﺿــﺮورت دى‪ .‬زﻣﺎ اﻳﻤﺎن او ﻋﻘﻴـﺪه دا ده ﭼـﯥ ﻣـﻮږ ﭘـﻪ ﻗـﻮﻣﻲ ﺳـﻄﺢ ﻫـﻢ او د‬ ‫ﺷﻌﺮ د ﻫﻨﺮ ﭘﻪ ﺳﻄﺢ ﻫﻢ ټﻮل ﻋﻤﺮ ﺧﭙﻞ ﻣﺎﺗﻢ ﭘﻪ ﺳﻨﺪرو ﻛـړى دى او دﻏـﻪ ﺧﻴـﺎل‬ ‫ﻣﻮ ﺗﻞ داﺳﯥ ﺳﻨﺪره ﻛړى دى ﭼﯥ‪:‬‬ ‫وﺧﺖ ﻛﻪ ﻫﺮڅﻮ ﭘﻪ ﻣﻮﻧږه ﻫﺮڅﻮﻣﺮه ﺳﺘﻢ ﻛـــړى دى‬ ‫ﻣﻮﻧږ ﭘﻪ ﺳﻨﺪرو د ﻟﻮټ ﺷﻮي ژوﻧﺪ ﻣﺎﺗﻢ ﻛړى دى‬ ‫ﻣﻮږ ﭘﻪ ﺳﻨﺪرو ځﻜﻪ ﻣﺎﺗﻢ ﻛﻮو ﭼﯥ ﻣﻮږ ژوﻧﺪى ﻗﺎم ﻳـﻮ‪ ،‬ﻣـﻮږ ژوﻧـﺪي ﺧﻠـﻚ‬ ‫ﻳﻮ او ﻫﻴڅ ﻳﻮ ﻣﺮګ ﺗﻪ ﭘﻪ اﺳﺎﻧﻪ ﺳﺮ ﻧـﻪ ټﻴټـﻮو او ﻣﺎﺗـﻪ د ښـﺎﻏﻠﻲ ﺟﻬـﺎﻧﻲ ټﻮﻟـﻪ‬ ‫ﺷﺎﻋﺮي ﻫﻢ د دﻏﯥ ﺟﺬﺑﯥ ژوﻧﺪي ﻋﻜﺴﻮﻧﻪ ﻫﻢ ښـﻜﺎري‪ .‬‬ ‫ﭘﻪ ډﯦﺮه ﻣﻴﻨﻪ او درﻧﺎوي‬ ‫رﺣﻤﺖ ﺷﺎه ﺳﺎﻳﻞ‬ ‫اﻓﺘﺨﺎر ﻣﺎرﻛﯧټ درګۍ ﺑﺎزار‬ ‫ﻣﻼﻛﻨډ اﻳﺠﻨﺴﻲ‬ ‫‪۲6 /۸ /۹۳‬‬ .‬زﻣـﺎ ﻳﻘـﻴﻦ دى ﭼـﯥ‬ ‫ﻟﻮﺳﺘﻮﻧﻜﻲ ﺑﻪ زﻣﺎ د راﻳﯥ ﺗﺎﺋﻴﺪ ﻛﻮي ‪.

‬‬ ‫ﺑﺎﻳــﺪ ﭘــﻪ ډاګــﻪ څﺮګﻨــﺪه ﻛــړم ﻛــﻪ ﭼــﺎ د ﺟﻬــﺎﻧﻲ ﺷــﻌﺮ ﭘــﻪ دﻗــﺖ او ﺷــﻌﺮي‬ ‫ښﻜﻼ ﺳﺮه ﻟﻮﺳﺘﻰ وي‪ ،‬ﻧﻮ ﻟﻪ وراﻳﻪ ﺑﻪ ورﺗـﻪ څﺮګﻨـﺪه ﺷـﻮې وي ﭼـﯥ ښـﻜﻼ‪،‬‬ ‫ﺗﻔﻜﺮ او ﻳﺎﻏﻴﺘﻮب د ﻫﻐﻪ د ﺷﻌﺮ اﺻﻠﻲ ﻣﻀﻤﻮن ﺟﻮړوي‪ .‬ﺗﻔﻜﺮ د ﻫﻐﻪ د ﻫﻨـﺮ‬ ‫ﺳﺎ او د ﻫﻐﻪ د ﺷﻌﺮ زړه دى‪ .‬داﺳﯥ ښﻜﺎري ﭼـﯥ د ﻫﻐـﻪ ﭘـﻪ روح ﻛـﯥ د ﻫﻐـﻪ د‬ ‫ژﺑــﯥ‪ ،‬د ﻫﻐــﻪ د ﻣﻠــﺖ د ﭘﯧــﺮ ﭘﯧــﺮو او د ﻧﺎﭘﯧﮋﻧــﺪل ﺷــﻮﻳﻮ ښــﻜﻼوو د ﻣﻌﻨﻮﻳــﺖ‬ ‫ﻧﺎﭘﯧﮋﻧــﺪل ﺷــﻮى ﺳــﺮګﺮدان روح ﭘــﺮوت دى‪ .‬زه ﺑﻪ ﻫڅﻪ وﻛړم ﭼـﯥ د ﺟﻬـﺎﻧﻲ روح او د ﻫﻐـﻪ‬ ‫د زړه ﺗﻞ ﺗﻪ ﻻره وﺑﺎﺳﻢ‪ .‬دا ﭘـﻪ دې ﻣﻌﻨـﺎ ﭼـﯥ ﻫﻐـﻪ ﺑﺎﻳـﺪ د ﻳـﻮ ﺳـﺘﺮ ﻣﺒﺘﻜـﺮ‪ ،‬ﺳـﺘﺮ‬ ‫ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ او د ﻳﻮه ﺳﺘﺮ ﻳﺎﻏﻲ ﭘﻪ ﺗﻮګﻪ وڅﯧړل ﺷﻲ‪.‫ﻧﺎوﻳﻠﻲ ﺗﻌﺒﻴﺮوﻧﻪ‬ ‫د ﻋﺒﺪاﻟﺒﺎري ﺟﻬﺎﻧﻲ ﺷﻌﺮ ﺗﻪ ﻳﻮ ﻏﻠﭽﻚ ﻧﻈﺮ‬ ‫زه ﻧﻪ ﻏﻮاړم ﭼﯥ ﺗﺎﺳﻲ ﺗﻪ د ﺟﻬﺎﻧﻲ ﺑﺮﺧﻠﻴﻚ ﺑﻴﺎن ﻛړم‪ ،‬زه ﻧـﻪ ﻏـﻮاړم ﭘـﻪ‬ ‫ﻣﻌﺎﺻﺮ ﭘښﺘﻮ ادب ﻛﯥ د ﻫﻐﻪ د وﻧډې او ځﺎى ﭘﻪ ﺑﺎب وﻏږﯦږم‪ ،‬زه ﻧـﻪ ﻏـﻮاړم‬ ‫د ﻫﻐﻪ ﺷﻌﺮ د ﻛﺮه ﻛﺘﻨﯥ ﭘﻪ زرﻳﻨﻪ ﺗﻠـﻪ ﻛـﯥ وګـﻮرم‪ ،‬زه ﻧـﻪ ﻏـﻮاړم د ﻫﻐـﻪ د ﺷـﻌﺮ‬ ‫او ﻧﺜﺮ ﭘﺮ ﻫﻨﺮي اړﺧﻮﻧﻮ وﻏږﯦږم‪ .‬‬ ‫دا ﭼــﯥ د ﻫﻐــﻪ د ټﻮﻟــﻮ اﺛــﺎرو زړې ﻣﺮاﻧــﺪې او د ﻫﻐــﻪ د ﻧﺎﺳــﭙړل ﺷــﻮي‬ ‫ﺗﻔﻜــﺮ اﺳــﺎس څــﻪ ﺟــﻮړوي؟ دا ﭼــﯥ د ﻫﻐــﻪ د ﺷــﻌﺮ ﺗــﻞ ﺗــﻪ رﺳــﯧﺪل ژور ﺗﻔﻜــﺮ‬ ‫ﻏﻮاړي‪ ،‬دا ﭼﯥ د ﻫﻐـﻪ د ﺷـﻌﺮ ﻣـﻀﻤﻮن او ښـﻜﻼﻳﻴﺰ اړخ څﻨګـﻪ ﻟـﻪ ﺗﻘـﺪﻳﺮ او‬ ‫ازل ﺳﺮه ﺑﯥ ﭘﺎﻳﻪ ﺗﺮﺑګﻨﻲ ﻟﺮي؟ دا ﺑﻪ زﻣﻮږ د ﻟﻴﻜﻨﯥ زړى او ﺑﻨﺴټ وي‪.‬د ﻫﻐــﻪ ټــﻮل ﺗﻔﻜــﺮ‪ ،‬د ﻫﻐــﻪ د ﻫﻨ ـﺮ‬ .

‬د ﻫﻐﻪ ﺷـﻌﺮ د ﻫﻐـﻪ ﭼـﺎ ﻟﭙـﺎره ﭼـﯥ‬ ‫ﭘﺮې ﭘﻮﻫﯧږي‪ ،‬د ﻣﻌﻨﻮي ﻣﻴﺮاث ﻣﻨﻞ ﺷﻮې ادﺑﻲ ﭘﺎﻧګﻪ ده‪.‬ﻛﻪ ﻫﻨﺮ ﺧﭙﻞ اﺻﻠﻴﺖ ﺗﻪ د ښﻜﻼ راﺳﺘﻨﯧﺪل وي‪ ،‬ﻣـﻮږ د ﺟﻬـﺎﻧﻲ د ﺷـﻌﺮ‬ ‫ﭘﻪ ﻟﻮﺳﺘﻠﻮ ﺳﺮه راﺳﺘﻨﯧﺪل ﻛـﻮو‪ .‬ﻛــﻪ ﻫﻨــﺮ‬ ‫ﺧﻮځﻮن دى‪ ،‬ﻛﻪ ﻫﻨﺮ د ﻣﻌﻨﻮﻳﺖ اﻧځﻮرول دي‪ ،‬ﻧﻮ زﻣﻮږ د ﺷـﺎﻋﺮ ﺷـﻌﺮ د دﻏـﻪ‬ ‫ﺧﻮځﻮن او ﻣﻌﻨﻮﻳﺖ ﻳﻮ ﭘﻴﺎوړى او ﺑﯥ ﻣﺜﺎﻟﻪ اﻧځﻮر دى‪.‬‬ ‫ﻛﻪ ﻫﻨﺮي ﺗﺨﻠﻴﻖ‪ ،‬ﺗﻞ د اﺳﺘﺒﺪاد ﭘﻪ وړاﻧﺪې درﯦﺪل دي‪ ،‬ﻛـﻪ ﻫﻨـﺮ ازادي‬ ‫ده‪ ،‬ﻛــﻪ ﻫﻨــﺮ ﺧﭙﻠــﻮاﻛﻲ ده‪ ،‬ﻧــﻮ د ﺟﻬــﺎﻧﻲ ﻫﻨــﺮ ﻫﻤﺪﻏــﻪ ﺷــﺎن ﻫﻨــﺮ دى‪ .‫ټﻮل ﺗﻘﺪﻳﺮ د اﻧﺴﺎن ﻟـﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷـﺖ ﺳـﺮه ﺗړﻟـﻰ دى‪ .‬د ﻫﻐـﻪ ﻓـﻦ د زاﻫـﺪ رﻳـﺎ او د‬ ‫ﻫﻐــﻪ د رﻳﺎﻛﺎراﻧــﻪ اﻧــﺪاز او ﺗﻘــﺪﻳﺮ ﺗﻘــﺪﻳﺮ اﻧځــﻮروي‪ .‬د ژوﻧــﺪ د ښــﻜﻼﻳﻴﺰو‬ ‫اړﺧﻮﻧﻮ ﺗﺼﻮﻳﺮوﻧﻪ د ﺗﻴﺎرو او زﻣﺎن د ګﺮدوﻧﺪو ﻻﻧﺪې راﺑﺎﺳﻲ‪ .‬زه ﭼـﯥ ﻫـﺮ ﻛﻠـﻪ د ﺟﻬـﺎﻧﻲ ﺷـﻌﺮ ﻟـﻮﻟﻢ‪ ،‬ﻧـﻮ ﺗـﻞ‬ ‫راﺳــﺮه ﭘــﻪ ﻟــﺴګﻮﻧﻮ ﭘﻮښــﺘﻨﯥ ﭘﻴــﺪا ﻛﯧــږي‪ ،‬ﭼــﯥ څﻨګــﻪ اﻣﻜــﺎن ﻟــﺮي ﻳــﻮ ﺷــﻌﺮ‬ ‫داﺳﯥ ښﻜﻠﻰ ﻟﻴﻜﻞ ﺷﻮى دى او ﭘـﻪ ﺳـﻠګﻮﻧﻮ واره ﻧـﻪ ﺷـﻢ ﻛـﻮﻻى دې اﺳـﺎﻧﻪ‬ ‫او ﻃﺒﻴﻌﻲ ﭘﻮښﺘﻨﯥ ﺗﻪ ځﻮاب ﭘﻴﺪا ﻛړم‪.‬‬ ‫ﻛــﻪ ﭘــﻪ ﻫﻨــﺮ ﻛــﯥ ﺷــﺎﻋﺮ د ښــﻜﻼ ﭘــﻪ ﻣﺮﺳــﺘﻪ اﻧــﺴﺎﻧﻲ ﻧــړۍ ﺗــﻪ ﺗﯧﺮﯦــﺪل‬ ‫ﻏﻮاړي‪ ،‬ﻧﻮ ﺟﻬﺎﻧﻲ دا ﻛﺎر ﭘﻪ ﺑﯥ ﺳﺎري ﻧﻮښﺖ ﺳﺮه ﻛﻮي‪ ،‬داﺳﯥ ﻧﻮښﺖ ﭼـﯥ‬ ‫د ﻧﻮښﺖ ﻟـﻪ ﺗـﻮرې ﺳـﺮه ښـﺎﻳﻲ‪ .‬د ﻃﺒﻴﻌﺖ د‬ ‫ښﻜﻼﻳﻴﺰ اﻧځﻮر اﻧځﻮر ﺑﺎﺳﻲ‪ .‬ﻛـﻪ ﺷـﺎﻋﺮ ﭘـﻪ ﺷـﻌﺮ ﻛـﯥ ورﻛـﻪ ﻣﻴﻨـﻪ او ورﻛـﯥ‬ ‫ﻣﯧﻨــﯥ ﺗــﻪ د ښــﻜﻼ ټﺎﻟﻮﻧــﻪ او ﻻرې ﺑﺎﺳــﻲ‪ ،‬دا ﭼــﺎره ﭘــﻪ ﺧــﻮرا ﺷــﺎﻋﺮاﻧﻪ ﺗﻮګــﻪ‬ ‫ﻛﻮي‪ .‬ﻛﻪ ﻫﻨﺮ روﺣﻲ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ وګڼﻮ‪ ،‬د ﺟﻬﺎﻧﻲ ﺷﻌﺮ ﻣﻮږ د ﻫﻐـﻪ ﺗـﻞ ﺗـﻪ رﺳـﻮي‪.‬‬ .‬‬ ‫ﻛﻪ روﺣﻲ او ﻣﻌﻨﻮي ﺗﺨﻠﻴﻖ ﭘﺮ اﺳﺘﺒﺪاد ﺑﺎﻧﺪې ﺑﺮى دى‪ ،‬ﻧﻮ د ﺟﻬﺎﻧﻲ ﺷـﻌﺮ د‬ ‫دﻏﻪ ﺷﺎن ﺗﺨﻠﻴﻖ ﻳﻮه اﺳﺎﺳﻲ ﻛړۍ ﺟﻮړوي‪.‬ﻫﻐﻪ ﻟﻪ ازﻟﻪ ﺗﺴﻠﻴﯥ ﺗﻪ ﻧﻪ ﻳﻮازي دا ﭼـﻲ ﻏـﺎړه‬ ‫ﻧﻪ ږدي‪ ،‬ﺑﻠﻜﯥ ﻟﻪ ﻫﻐﻪ ﺳﺮه ډﻏﺮې ﻫﻢ وﻫﻲ‪ .‬‬ ‫ﻛﻪ ﺗﺨﻠﻴﻘﻲ اﺛـﺎر ﭘـﻪ ﻣﻌﻨـﻮي ښـﻜﻼ ﺳـﺮه د ﻫـﺴﺘۍ اﻧځـﻮرول وي‪ ،‬ﻧـﻮ د‬ ‫ﺟﻬــﺎﻧﻲ ﺷــﻌﺮ ﭘــﻪ دې ﺑﺮﺧــﻪ ﻛــﯥ د ﻟــﻮﻣړۍ ﻛﺮښــﯥ ﻳــﺎﻏﻲ او ﺳــﺮﻛښ ﻣﺨــﻜښ‬ ‫دى‪ .

‬ﻛـﻪ څـﻮك ﭘـﻪ‬ ‫ﺷــﻌﺮ او ﺗــﺎرﻳﺦ ﭘــﻮﻫﯧږي ﻧــﻮ ﺳﻤﺪﻻﺳــﻪ ﭘــﻮﻫﯧږي ﭼــﯥ د ﻫﻐــﻪ ﻋﺎﺻــﻲ روح ﭘــﻪ‬ ‫ډﯦﺮې ﻫﻮښﻴﺎرﺗﻴﺎ او ښﻜﻼﻳﻴﺰ ډول ﭘﻪ ډﯦـﺮې ﺑـﯥ ﺑـﺎﻛۍ او ﺧـﻮرا زړورﺗﻴـﺎ ﻟـﻪ‬ ‫دﯦﻮاﻧﻮ ﻧﻪ ډﻛﯥ ﻻرې د ﻋﺸﻖ او ﻣﻴﻨﯥ د ﺳﭙﯧڅﻠﯥ ﻧړۍ ﻧﻪ د داﺧﻠﻲ ﺟګړې ﺗـﺮ‬ ‫وﺣﺸﺘﻪ ﭘﻮرې ﺳﺮګﺮداﻧﻪ ګﺮځﯧﺪﻟﻰ او د ﺗﺎرﻳﺦ ﺣﺎﻓﻈﯥ ﺗﻪ ﻳﯥ ﺳﭙﺎرﻟﻰ دى‪.‬ډﯦـﺮه ﺑـﻪ‬ ‫ګﺮاﻧﻪ ﺧﺒﺮه وي ﭼﯥ د ﺟﻬﺎﻧﻲ ﭘﻪ ﺷﻌﺮ ﻛﯥ د ﻳﺎﻏﻴﺘﻮب دورې وټﺎﻛﻮ ﻳﺎ وواﻳﻮ‬ ‫ﭼــﯥ ﭘﺨــﻮا ﻟــﻪ ﻳﺮﻏــﻞ ﻧــﻪ‪ ،‬دى څﻨګــﻪ ﻳــﺎﻏﻲ و او وروﺳــﺘﻪ ﻟــﻪ ﻳﺮﻏــﻞ ﻧــﻪ څﻨګــﻪ‬ ‫ﻳـــﺎﻏﻲ ﺷـــﻮ؟ د ﻫﻐـــﻪ ﭘـــﻪ ﺷـــﻌﺮ ﻛـــﯥ زﻣـــﻮږ د وﻃـــﻦ ﻏﻤﻴـــﺰې او ﺗﺮاژﻳـــﺪۍ‪،‬‬ ‫ﺑﺪﻣﺮﻏۍ‪ ،‬ﺷﺮ او ﻓﺴﺎد‪ ،‬ﻇﻠﻢ او ﺗﯧﺮى او ټﻮل ﭘﻪ ګډه ﭘﺮاﺗﻪ دي‪ .‬‬ ‫ﺳﺮه ﻟﻪ دې ﭼﯥ ﺟﻬﺎﻧﻲ ﺗﻪ ﻧﻪ د ﻛﻠﻲ ﻳﺎﻏﻲ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﭘﺎﺗﯥ دى‪ ،‬ﻧﻪ د ﭘﯧړﻳـﻮ‬ ‫ﭘﯧړﻳﻮ ﺳﺎده او ځﻮرﯦﺪﻟﻲ اﻧﺴﺎﻧﺎن‪ ،‬ﻧـﻪ ﭘﺎﻛـﻪ ﺳـﭙﯧڅﻠﯥ ﻛﻠﻴﻮاﻟـﻪ ﻣﻴﻨـﻪ‪ ،‬ﺧـﻮ ﺑﻴـﺎ‬ ‫ﻫﻢ ﻟﻪ دې ﺳﺮه ﻫﻐﻪ ﺧﺒﺮې ﭘﻪ ﭘﻮره ﺗـﻮان ﺳـﺮه ﻋﻤﻠـﻲ ﻛـﻮي ﭼـﯥ واﻳـﻲ‪ :‬ﭘـﻪ ﻫـﺮه‬ ‫ﻛﻠﻤﻪ ﻛﯥ ښـﻜﻼ ﭘﺮﺗـﻪ ده‪ ،‬ﺧـﻮ د ﻫﻐـﯥ ﺗـﺼﻮﻳﺮ ﺟﻮړوﻟـﻮ ﺗـﻪ ښـﻜﻼﻳﻴﺰ ذوق ﭘـﻪ‬ ‫ﻛﺎر دى‪ ،‬دﻗﺖ ﭘﻪ ﻛﺎر دى ﭼﯥ ﻫﻐﻪ اﻧځﻮر ﻛړي‪ ،‬ﻫﻐـﻪ راوﺳـﭙړي ﭼـﻲ ﺟﻬـﺎﻧﻲ‬ ‫دا ﻛﺎر ﻛﻮي او ډﯦﺮ ښﻪ ﻳﯥ ﻛﻮي‪.‫زه ﻧﻪ ﻏﻮاړم د ﺟﻬﺎﻧﻲ ﺷﻌﺮوﻧﻮ ﺗﻪ ﻛﻠﻮﻧﻪ او دورې ﺟـﻮړې ﻛـړم‪ .‬‬ ‫دا ﭘﺮ څﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﻳﻮې ﭘﺮدﯦﺴﻲ اوښﻜﻲ‬ ‫دا ﭘﺮ څــــﻪ ﻣﻲ ﺧــﻮږوې زاړه زﺧــﻤﻮﻧﻪ‬ ‫ﻻ ﻣﻲ وﻟﻲ ﻣﺴــــﺎﻓـــﺮ زړګﻲ ﺗﻪ ښﻴﯥ‬ ‫ﭘﺮ ﺷﻨﯧﻠﻴﻮ د ﺳــﻜﺮوټﻮ ﻛﺎرواﻧـــــﻮﻧﻪ‬ .‬ډﯦﺮى ﻳﯥ ځﻜﻪ ﺧﻮښﻮي ﭼـﯥ دا ﺷـﻌﺮ د ﻫﻐـﻮى‬ ‫د روح ﻟــﻪ څﭙــﻮ ﺳــﺮه‪ ،‬د ﻫﻐــﻮى د ژوﻧــﺪ ﻟــﻪ څﭙــﻮ ﺳــﺮه ګــډ ﺧــﻮځﯧږي ﭼــﯥ اﻟﺒﺘــﻪ‬ ‫ﻫﻤﺪﻏﻪ ﺣﺎﻟﺖ د ﻫﻐﻪ د ﻫﻨﺮ ﺗﺮ ټﻮﻟﻮ ﻏﻮره ﻣﻌﻤﺎ ﺟﻮړوي‪.‬‬ ‫ﭘﻮښﺘﻨﻪ ﭘﻴﺪا ﻛﯧږي ﭼﯥ وﻟﯥ د ﺟﻬﺎﻧﻲ ﺷﻌﺮ ﺳﺮه ﻟﻪ ټـﻮل زﻳږواﻟـﻲ‪ ،‬ﺳـﺮه‬ ‫ﻟـــﻪ ټﻮﻟـــﻪ ﻳﺎﻏﻴﺘﻮﺑـــﻪ‪ ،‬ﺳـــﺮه ﻟـــﻪ ټـــﻮﻟﯥ ﻧـــﻪ ﻋﻨﻌﻨـــﻮاﻟﻲ د ﺷـــﻌﺮ ﭘﯧﮋﻧـــﺪوﻧﻜﻮ ډﯦـــﺮ‬ ‫ﺧﻮښﯧږي؟ ځﻮاب اﺳﺎﻧﻪ دى‪ .

‫د ﺟﻬـــﺎﻧﻲ د ﺷـــﻌﺮ ﺑﻠـــﻪ څﺮګﻨـــﺪه ﻣﻌﻤـــﺎ دا ده ﭼـــﯥ ﻫﻐـــﻪ وچ ﻋﻘﺎﻳـــﺪ‪ ،‬وچ‬ ‫ﻣﺬﻫﺒﻲ وﻋﻆ‪ ،‬وچ اﻳډﻳﺎﻟﻮژﻳﻚ ﺗﺒﻠﻴﻎ ﻧﻪ ﻛﻮي‪ .‬ﻫﻐــﻪ د ﺧﻴـــﺎﻟﻲ‬ ‫ﺟﻨﺘﻮﻧﻮ ﻗﺼﺮوﻧﻪ ﻧړوﻟﻲ‪ ،‬ﻫﻐﻪ د ﺳﯧﻼب ﺳﺮه ډﻏﺮې وﻫـﻲ‪ ،‬د ﻫﻐـﻪ ﭘـﻪ ﺳـﺮﻛښ‬ ‫ﻃﺒﻴﻌــﺖ ﻛــﯥ د ﺑــﻞ ﺷــﻮي اور څﭙــﯥ د اﺷــﻨﺎ ﻏﻮﻧــﺪې ﻏږوﻧــﻪ ﺗــﻮدوي‪ ،‬د ﻫﻐــﻪ د‬ ‫اوږدو ﺧﻴﺎﻟﻮﻧﻮ ﻟړۍ‪ ،‬ﺣﺘﻰ ﺧﺎﻣﻮش ﭘﻴﻐﺎم ﻫﻢ ﻣـﺎﺗﻮي‪ ،‬د ﻫﻐـﻪ د ﻋﻤـﺮو ﺗﻠﻠـﻲ‬ ‫ﺧﻴﺎﻟﻮﻧــﻪ د اﺷــﻨﺎ ﻳﺎدوﻧــﻪ د زړه ﻛــﻮر ﺗــﻪ ورﺳــﺘﻨﻮي‪ .‬ﺟﻬﺎﻧﻲ د ﺷـﻌﺮ ﻟﻴﻜﻠـﻮ‬ ‫داﺳﯥ دور اﻳښﻰ دى‪ ،‬ﭼﯥ ﻧﻪ و او ﻧﻪ ﺷـﺘﻪ‪ ،‬اﺻـﻼً ﻛﯧـﺪاى ﺷـﻲ ﭘـﻪ راﺗﻠﻮﻧﻜـﻮ‬ ‫ﻧﮋدې وﺧﺘﻮﻧﻮ ﻛﯥ ﻳﯥ څﻮك وﻧﻪ ﺷﻲ ﻛﻮﻻى‪:‬‬ ‫دا ﺗﻪ څﻮك ﻳﯥ ﭼﯥ ﻛﺮې ﻣﻲ‬ ‫ﭘﻪ ﻣــــــړه وﻳﻨﻪ ﻛﻲ ﺳــــﻨﺪري‬ ‫ﻟــــــټﻮې ﻣﻲ‪ ،‬وﻳښـــــﻮې ﻣﻲ‬ ‫ﭘﻪ رګــــــﻮﻧﻮ ﻛﻲ ﺑڅـــــــــــــﺮي‬ ‫د ﺟﻬﺎﻧﻲ د ﺷﻌﺮ دا ﻧﻮر دور‪ ،‬ﺣﻤﺎﺳﻲ ﺗﻐﺰﻟﻲ دور دى‪ .‬ﻫﻐــﻪ ﺳــﺮه ﻟــﻪ دې ﭼــﯥ د‬ ‫اﻏﺰﻧــﻮ ﺧﻮﺑﻮﻧــﻮ ﺷــﺎﻋﺮ دى‪ ،‬د ﻫﻐــﻪ ژوﻧــﺪ د ﻣﺮګﻮﻧــﻮ د زﯦــﺮو ژوﻧــﺪ ﻧــﻪ دى‪ ،‬ﭘــﻪ‬ .‬ﻫﻐﻪ ﭘﻪ ښﻜﻼﻳﻴﺰ اﻧـﺪاز ﻛـﯥ‬ ‫ﺗﺎرﻳﺦ‪ ،‬ښﻜﻼ او د اﻧﺴﺎﻧﻲ روح ﻫﺴﺘۍ اﻧځﻮروي‪:‬‬ ‫ﭼﯥ ﻫﺮ ﻣﺤﺮاب ﺗﻪ ځﻤﻪ‪ ،‬ﺳﺘﺎ ﺟﻠﻮه ﭘﻜښﻲ ﺑﻠﯧږي‬ ‫د ﻳﺎر د ﺗﺼـــــﻮﻳﺮ ﺧـــﻴﺎﻟﻪ ﻫــــﯧﺮوﻣﻪ ﺧــــــــﻮ دي ﻧﻪ‬ ‫ﭼﯥ ﺷــــﻤﯧﺮ د ﺟــــﻬﺎﻧﻲ د ګﻨﺎﻫﻮﻧﻮ ﺑﺎﻧﺪي ﻛـــﯧږي‬ ‫زاﻫـــــــــــﺪه ړﻧﺪوم دي‪ ،‬ﺧـــــﭙﻠﻮﻣـــﻪ ﺧــــــــﻮ دي ﻧﻪ‬ ‫زﻣﻮږ ﭘﻪ ﻧﺴﻞ ﻛﯥ ښﻪ ﺷﻌﺮ ﻫﻐﻪ ﻧﻪ دى ﭼﯥ وﻋﻆ ﻛﻮي‪ ،‬ښﻪ ﺷﻌﺮ ﻫﻐﻪ ﻧﻪ‬ ‫دى ﭼـــﯥ ﻣﺒﺎﻟﻐـــﻪ ﻛـــﻮي‪ ،‬ښـــﻪ ﺷـــﻌﺮ ﻫﻐـــﻪ ﻧـــﻪ دى ﭼـــﯥ د ﺑـــﻞ ﺷـــﺎﻋﺮ ﭘـــﻪ ﺗﻘﻠﻴـــﺪ‬ ‫ﺟﻮړﯦږي‪ ،‬ﻳﻌﻨﻲ د ﺑﻞ ﺷﺎﻋﺮ ﭘﻪ وزن او ﻗﺎﻓﻴﻪ ﺟﻮړﯦږي‪ .‬ﻫﻐﻪ داﺳﻲ ﺷﺎن‬ ‫ﺳﻮځﻲ ﭼﯥ زاﻫـﺪ‪ ،‬ﺳـﺮه د ﻫﻐـﻪ د رﻳـﺎ ﻧـﻪ اور ﺗـﻪ ﺗﯧﺮﯦـږي‪ ،‬ﻫﻐـﻪ د ﺳـﭙﻴﻦ ﺑګـړي‬ ‫ﻣﻼﺗــﻮر زړه راﺳــﭙړي‪ ،‬ﻫﻐــﻪ د ﭼــﺎ ﻟـــﻪ دوزخ ﻧــﻪ‪ ،‬ﻧــﻪ وﯦﺮﯦــږي‪.

‫ﻫﻐﻪ ﻛﯥ ﺗﻞ اورﻧۍ ﺳﻮې ﻛﺮﻛـﯥ دي‪ ،‬ﻫﻐـﻪ ﺗـﻪ ﺗـﻞ ﺳـﻮځﻠﻲ ﻣﯧﻨـﯥ ﻳـﺎدي دي‪.‬‬
‫ﻫﻐﻪ ﭼﻲ د اﺑﺎ ﺧﻮﻧﻪ ﻧﻪ وﻳﻨﻲ‪ ،‬ﻫﻐﻪ ﺗﻪ ډﯦﺮې ﻫـﺪﻳﺮې ژړل ﻛﯧـږي‪ ،‬ﻫﻐـﻪ ﺗـﻪ ﺗـﻞ د‬
‫ﻣﺎﺷﻮﻣﺎﻧﻮ ﻗﺒﺮوﻧﻪ ﺷﻤﯧﺮل ﺷﻮي دي‪ .‬ﻫﻐﻪ ﺑﺎﻧﺪې د ﭘﺴﺮﻟﻴﻮ ﭘﻪ ﺷـﻨﻮ ﻻرو ﻛـﯥ‬
‫ﻧــﺎﻣﺮده ﺧﺰاﻧﻮﻧــﻮ ﭼﭙﺎووﻧــﻪ ﻛــړي دي‪ .‬ﻫﻐــﻪ د ﻣﻐــﺮورو ﺷــﻤﻠﻪ ورو ﻛﻤﺮوﻧــﻮ د‬
‫ﭘﺮﻫــﺎر‪ ،‬ﭘﺮﻫــﺎر ژړا او ﻣﺠﺒــﻮر اورﯦــﺪوﻧﻜﻰ ﭘــﺎﺗﯥ ﺷــﻮى دى‪ .‬ﻫﻐــﻪ ﭘــﻪ اﻏﺰﻧــﻮ‬
‫ﻻرو ﻛﯥ د ﺑﯥ ﺷﻤﯧﺮه ګﻠﻮﻧﻮ زﺧﻤﻮﻧﻪ ﻟﻴﺪﻟﻲ دي‪ .‬ﻫﻐﻪ د ﺳﺘﻢ او ﭘﻪ ﺳـﺘﻢ ﻛـﯥ د‬
‫ﺳﺘﻢ د دور د ښﺎﻳﺴﺘﻪ ﺧﻴﺎﻟﻮﻧﻮ وراوي ﻛﻮﭼـﻮﻟﯥ دي‪ .‬د ﻫﻐـﻪ ﻣـﺴﺎﻓﺮ روح او‬
‫زړه ﺗﻪ‪ ،‬د زﻣﺎن او وﺧﺖ ﭘﺮ ﺷﻨﻴﻠﻴﻮ د ﺳـﻜﺮوټﻮ ﻛﺎرواﻧﻮﻧـﻪ ښـﻮدﻟﻲ دي‪ .‬ﻫﻐـﻪ‬
‫د ﺧﭙﻞ وﻃﻦ د ﻟﻮړو څﻮﻛﻮ اﻳﺮې ﻛﯧﺪل ﻟﻴﺪﻟﻲ دي‪ .‬ﻫﻐـﻪ د دې څﻮﻛـﻮ د درو د‬
‫ﺷﺎړو ﺷﻮﻳﻮ ځﻤﻜﻮ ﻧﻪ ﺗﯧﺮ ﺷﻮى دى‪ ،‬ﺧـﻮ ﺑﻴـﺎ ﻫـﻢ ﻫﻐـﻪ د ﭘـښﺘﻨﻲ ﻣـﺎﺣﻮل ﺳـﺘﺮ‬
‫اﻧځﻮرګﺮ ﭘﺎﺗﯥ ﺷﻮى دى‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ دا اﻧځﻮر زﻣﺎ ﻗﻠﻢ ﻧﻪ ﺷﻲ اﻧځﻮروﻟﻰ‪ ،‬ﻧـﻮ دى‬
‫ﺑﻪ ﻳﯥ ﺧﭙﻠﻪ درﺗﻪ وواﻳﻲ‪:‬‬
‫ﻣﺎﺗــﻪ ﻣــﻪ واﻳــﻪ ﭼــﯥ ﺳــﻮځﻲ ﻟــﻮړي څــﻮﻛﻲ‬
‫ﻣﺎﺗـــﻪ ﻣـــﻪ واﻳـــﻪ ﭼـــﻲ ﺷـــﺎړي ﻳـــﯥ درې دي‬
‫ﻣﺎﺗــﻪ ﻣــﻪ ښــﻴﻴﻪ د ﺑــﻮري ﻣــﻮرﻛۍ اوښــﻜﻲ‬
‫ﻣﺎﺗــﻪ ﻣــﻪ واﻳــﻪ ﭼــﻲ ﺗــﺸﻲ ﻳــﯥ ﺣﺠــﺮې دي‬
‫ﻣﺎﺗــــــﻪ وﻟــــــﻲ ﻳــــــﺎدوې ﺳــــــﻮځﻠﯥ ﻣﯧﻨــــــﻪ‬
‫ﻣﺎﺗــــــــﻪ وﻟــــــــﻲ ﻳــــــــﺎدوې د اﺑــــــــﺎ ﺧﻮﻧــــــــﻪ‬
‫ﻣﺎﺗـــــــــﻪ وﻟـــــــــﻲ ﻫـــــــــﺪﻳﺮه ﻫـــــــــﺪﻳﺮه ژاړې‬
‫ﻣﺎﺗــــﻪ وﻟــــﻲ راﺷــــﻤﯧﺮې ﻣﺎﺷــــﻮم ﻗﺒﺮوﻧــــﻪ‬
‫ﻫﻮﻛﯥ! ﻫﻐﻪ ﻳـﺎﻏﻴﺘﻮب‪ ،‬ﺣﻤﺎﺳـﻪ‪ ،‬ﺗﻐـﺰل او ﭘـښﺘﻨﻲ ﻫـﺴﺘﻲ داﺳـﯥ ﺳـﺮه‬
‫ګډ ﻛړي دي‪ ،‬ﻟﻜﻪ ﺟﻨﻮن‪ ،‬ﻣﺴﺘﻲ‪ ،‬ﺗﻘﻮا او د ګﻨﺎه ﻟـﺬت‪ .‬دى ﭘﺮﺗـﻪ ﻟـﻪ دې ﭼـﯥ‬
‫د ﭼﺎ ﺳﺘﻤګﺮ او ځﺎى ﻧﻮم واﺧﻠﻲ‪ ،‬ﭘﺮﺗﻪ ﻟﻪ دې ﭼﯥ د دوران ﻧـښﯥ وواﻳـﻲ‪ ،‬ﭘـﻪ‬
‫ﻳﻮه ښﺎﻳﺴﺘﻪ ﺑﻴﺖ ﻛﯥ د څﻮ ﻛﻠﻮﻧﻮ ﻳﺎ څﻮ ﭘﯧړﻳﻮ ﺗﺎرﻳﺦ ﺑﻴﺎﻧﻮي‪:‬‬

‫ﻫــــﻐﻪ دي ﭘﻮرﺗﻪ ﺳــﻮې ﻟﻤﺒﯥ ﻟﻪ ﻛﻠﻲ‬
‫ﻫﻐﻪ دي وراﻧﻲ ﺳﻮې ﻛﻮڅﯥ د ﺟﺎﻧﺎن‬
‫ﭘﻪ ﻻﻟﻪ زار ﻛﻲ ﺧـــــﺰان وﻏـــــــﻮړﯦﺪئ‬
‫د ګﻠﻮ ښــﺎر ﺗﻪ ورﺷﯧﻮه ﺳـــﻮل زاﻏﺎن‬
‫ﺟﻬـﺎﻧﻲ د ﺗـﺎرﻳﺦ دور ﺑـﺪﻟﻮي‪ ،‬ﻫﻐـﻪ ﻧــﻪ ﭘﻠﻴګـﻮن ﺟـﻮړوي‪ ،‬ﻫﻐـﻪ ﻟـﻪ ټﻮﻟــﻮ‬
‫ﻳﺎﻏﻲ دى‪ .‬ﻫﻐﻪ زﻳﺎت ﺷﻜﻤﻦ دى‪ ،‬ﻫﻐﻪ ﻧﻪ د ﭼﺎ ﭘﻪ ﺳﺒﺎ ﺑﺎور ﻟـﺮي‪ ،‬ﻧـﻪ د ﭼـﺎ ﭘـﻪ‬
‫ﺑﯧګﺎ‪ .‬ﻫﻐﻪ د ﻣﻄﺮب ﭘﻪ ګﻮﺗﻮ ﻛﯥ ﺳﻮځﯧﺪوﻧﻜﯥ ﻧﻐﻤﯥ ګﻮري‪ .‬ﻫﻐﻪ دا ګﻮري‬
‫ﭼﯥ څﻨګﻪ ﻓﺘﻨﯥ ﭘﻪ ښﺎر راﺧﻮرې او ﻧڅﺎ ﭘﻴﻞ ﻛﻮي‪ .‬ﻫﻐﻪ داﺳـﻲ ﺷـﺎن ﺗـﺼﻮﻳﺮ‬
‫ﭼــﯥ د ښــﺎر ﻧــﻪ د ﻓﺘﻨــﯥ د ﺗــﺴﻠﻂ ﭘــﻪ وﺧــﺖ ﻛــﯥ ﺑﺎﺳـﻲ‪ ،‬زﻣــﻮږ ﭘــﻪ ادﺑﻴــﺎﺗﻮ ﻛــﯥ‬
‫ﺳﺎرى ﻧﻪ ﻟﺮي‪.‬‬
‫ﺷﭙﻪ د ﺳﻬﺎر ﭘﻪ ﻏﯧږ ﻛﻲ وﻏــﻮړﯦﺪه‬
‫زرﻳﻨﻲ وړاﻧګﻲ رﺧﺼــﺘﻮﻧﻪ ﻏﻮاړي‬
‫د ښﺎر ﭘﻪ ﻣــﻨځ ﻛﻲ ﺑﻼ ﻟـﻨګﻪ ﺳـﻮﻟﻪ‬
‫ﺑﺎج ﻛښﻲ زﻟﻤﻴﻮ ﻧﻪ ﺳﺮوﻧﻪ ﻏـﻮاړي‬
‫زه ﭘــﻮﻫﯧږم ﭼــﯥ د ﻫــﺮ ﺷــﺎﻋﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷــﺖ ﻧــﺎﻣﻌﻠﻮم‪ ،‬ﻟــﻪ رﻧځﻮﻧــﻮ ډك او ﻟــﻪ‬
‫ازﻟﻪ ﻧﺎراﺿﻪ دى‪ .‬ﭘـﻪ ﺗﯧـﺮه ﺑﻴـﺎ زﻣـﻮږ د ﻧـﺎﻣﻌﻠﻮم‪ ،‬ﻟـﻪ رﻧځﻮﻧـﻮ او ازﻟـﻲ ﺳـﺘﻢ او‬
‫ﺑﺪﻣﺮﻏﻴﻮ ﻧﻪ ډك ژوﻧﺪ ﻛﯥ‪ ،‬ﻧﻮ ﻟﻪ دې ﻛﺒﻠﻪ ﺟﻬﺎﻧﻲ ﭘـﻪ ﺧﭙﻠـﻮ اﻛﺜـﺮو ﺧﺒـﺮو ﻛـﯥ‬
‫ﺷﻜﻤﻦ دى او ﻫﺮ څﻪ ﺗﻪ د ﺷﻚ ﭘﻪ ﺳﺘﺮګﻪ ګﻮري‪:‬‬
‫د ﻫـﺮ ﺑﺰم ﭘﻪ ﭘﺎﻳﻜــﻮب ﻛﻲ‬
‫د ﺳﺮﻛﻮب ﻧﺨښﻪ وﻳﺪه ده‬
‫ﻫـﺮ ﻛــﻮﺛﺮ د زﻫــﺮو ﺧُﻢ دى‬
‫ﻫــــﺮ ﺟﻨﺖ ﭘټﻪ ﻟﻤـــــــــﺒﻪ ده‬
‫ﺟﻬــﺎﻧﻲ د ﻧﻮﻳــﻮ ﺗﺮﻛﻴﺒﻮﻧــﻮ او د ژﺑــﯥ د ﭘــﺎﻧګﯥ ﭘــﻪ ﻏﻨــﻲ ﻛﯧــﺪو ﻛــﯥ ﻟــﻮى‬
‫ﻻس ﻟﺮي‪ ،‬داﺳﯥ ﻟﻮى ﻻس ﭼﯥ دﻟﺘـﻪ ﻫـﻢ ﻛـﻮﻻى ﺷـﻮ ﻫﻐـﻪ ﺑـﯥ ﺳـﺎرى وګڼـﻮ‪،‬‬

‫ﭼﯥ اﻟﺒﺘﻪ زﻣﻮږ د ﺧﺒﺮو ﺗﺼﺪﻳﻖ د ﻫﻐﻪ ﭘﻪ ﺷﻌﺮ ﻛﯥ ﻫﻐـﻪ ﻧـﻮي ﺗﺮﻛﻴﺒﻮﻧـﻪ ﻛـﻮي‬
‫ﭼﯥ اوس ﺑﻪ ﻳﯥ ﭘﻪ ګډه ﺳﺮه وﻟﻮﻟﻮ‪:‬‬
‫د ﺳـــﻜﺮوټﻮ ﻛـــﺮل‪ ،‬ﻧـــﺎوﻳﻠﻲ ﺗﻌﺒﻴﺮوﻧـــﻪ‪ ،‬د ﺧﻴـــﺎل ﻳـــﺎﻏﻲ وزرې‪ ،‬اﻏـــﺰن‬
‫ﺧﻮﺑﻮﻧﻪ‪ ،‬ﭘـﺮ ﺷـﻨﯧﻠﻴﻮ د ﺳـﻜﺮوټﻮ ﻛﺎرواﻧﻮﻧـﻪ‪ ،‬اﻏﺰﻧـﯥ اوږدې ﺷـﭙﯥ‪ ،‬د اﺗـڼ ﻟـﻪ‬
‫زوره د ځﻤﻜﯥ رﯦږﯦﺪﯦﺪل‪ ،‬ﻟﻪ ﻣﺴﺘۍ ﻧﻪ د ﺧﻤﺎر د اﺧﻴﺴﺘﻮ ﻛـﺴﺎت‪ ،‬د ښـﺎﻣﺎر‬
‫ﭘﻪ ﻧﺎﻣـﻪ ﺧﺰاﻧـﻪ‪ ،‬د اﻧﺘﻘـﺎم د ﺑﺮﺧـﻮ ځﻠﯧـﺪل‪ ،‬د ﻧـﺼﻴﺐ وﻋـﺪه‪ ،‬زﺧﻤـﻲ زﯦـﺮى‪ ،‬ﭘـﻪ‬
‫ﻻﻟــﻪ زار ﻛــﯥ د ﺧــﺰان ﻏﻮړﯦــﺪل‪ ،‬د زګﯧــﺮوي ﺑﻴــﺪول‪ ،‬ﺳــﺘړې ﺳــﻮې ﻛــﻮڅﯥ‪ ،‬د‬
‫دوزخ ﻛﺮل‪ ،‬ﻣﺮګ ﻟﻪ ﺧﻮﺑﻪ ﭘﺎڅﻮل‪ ،‬د ﻛﻮﺛﺮ ﻏـﺎړې ﻧـړول‪ ،‬د ﺟﻬـﻨﻢ زړه‪ ،‬د ګﻨـﺎه‬
‫ښــﺎﻣﺎر‪ ،‬د ﺗــﺴﺒﻴﺢ داﻣﻮﻧــﻪ‪ ،‬د ﻳﺨﻨــۍ ﺑــﻼ ﻟــﻪ ﻛﻮڅــﻮ ﻧــﻪ ﺳــﺎ اﻳــﺴﺘﻠﯥ‪ ،‬د ﺧﻴــﺎم‬
‫ﻛﻮڅــﻪ‪ ،‬د دوزخ اﺟــﺎره‪ ،‬د وﻳﻨــﯥ ﻧــﺎره‪ ،‬د ﺧﺎﻣﻮﺷــﻲ ﻏﻮﻏــﺎ ﺷــﻮر‪ ،‬د ګﻠﺒﻮټــﻮ‬
‫ﻳﺎﻏﻲ ﻛﯧﺪل‪ ،‬د ګﻨﺎه ﺷﯧﺮﻳﻨﻪ ﺗﻨﺪه‪ ،‬د ﺗﻘﻮا د ﻏﺮوﻧﻮ ړﻧګﻮل‪ ،‬ﭘـﺮ ﻟﯧﻤـﻮ د ﻫﻴﻠـﻮ د‬
‫ﺟﻨﺎزو ﺑﺎرول‪ ،‬د ﻣﻼ ﭘﻪ ﭼﻴﻐﻮ د ﺷﭙﯥ ﺷړل‪ ،‬ﭘﻪ ﺳﺮ ﺑﺎﻧﺪې د اوروﻧﻮ ﭼﻠﻮل‪ ،‬ﭘـﻪ‬
‫ﺧﻤــﺎراﻧﻮ د ﭘﻠﻤــﻮ درول‪ ،‬ﭘــﻪ ﻏــﺎړه ﻛــﯥ د داروﻧــﻮ ﻧڅــﻮل‪ ،‬ﺗڼــﺎﻛﯥ ﭘــﻪ ﺳــﻜﺮوټﻮ‬
‫اوﺑــﻮل‪ ،‬د ﭘــﺎڼﻮ زګﯧــﺮوى‪ ،‬ﻻرورﻛــﻲ ﻛﺎرواﻧﻮﻧــﻪ‪ ،‬د اوروﻧــﻮ ﺧــﻮﻟﯥ‪ ،‬د ﻧــﺴﻴﻢ‬
‫ﻻﻟﻮﻧﻪ‪ ،‬ﺑﻴﺪه ﺧﻴﺎﻟﻮﻧﻪ‪ ،‬د وﻳﻨﻮ رښﻜﻲ‪ ،‬ژوﻧﺪى ﺑﺖ‪ ،‬د ﺧﻮﺑﻮﻧـﻮ ځﻨځﻴﺮوﻧـﻪ‪ ،‬د‬
‫اورو ګﻨــډل‪ ،‬د ﻧﻨــګ ﻳــﺎﻏﻲ ﺧﻮﺑﻮﻧــﻪ‪ ،‬د وﻳﻨــﯥ ﺗﺨﻨــﻮل‪ ،‬د ﺧﻴــﺎل ﻳــﺎﻏﻲ ﻻري‪،‬‬
‫ﻳﺎﻏﻲ ﺗﺪﺑﻴﺮوﻧﻪ او ﭘﻪ ﺳﻠګﻮﻧﻮ ﻧﻮر ﻳﺎدوﻻى ﺷﻮ‪.‬‬
‫د ﻫﻐﻪ ﭘﻪ ﺷﻌﺮ ﻛﯥ ﭘﻪ دې وﻃﻦ‪ ،‬د ﻫﻐﻪ ﭘﻪ ﺷﻌﺮ ﻛﯥ ﭘﻪ دې ﺧﻠﻜﻮ‪ ،‬د ﻫﻐـﻪ‬
‫ﭘﻪ ﺷﻌﺮ ﻛـﯥ ﭘـﻪ دې وﻟـﺲ‪ ،‬د دې ﭘﯧـړۍ د ټـﻮل ﺳـﺘﻢ د ﻧـﻮﻋﻲ راﻟﻮﯦـﺪل‪ ،‬ﺑـﯥ ﻟـﻪ‬
‫ﻛﻮم ﺷﻌﺎر ﻧﻪ‪ ،‬ﺑﯥ ﻟﻪ ﻛﻮم ﺗړون ﻧﻪ‪ ،‬ﺑﯥ ﻟﻪ ﻛﻮم ګﻮﻧﺪ ﻧﻪ‪ ،‬ﺑﯥ ﻟـﻪ زور زﻳـﺎﺗﻲ ﻧـﻪ‪،‬‬
‫ﭘﻪ ډﯦﺮه ﻣﺎﻫﺮاﻧﻪ ﺗﻮګـﻪ ښـﻮدل ﻛﯧـږي‪ .‬د ده ﺷـﻌﺮ د ﺑﺒـﺮ ﺳـﺮو‪ ،‬ګﺮﯦـﻮان څﻴـﺮو‪ ،‬د‬
‫ﺑﻮرو ﻣﻴﻨﺪو‪ ،‬د ﺑﯥ وروره ﻛﺮل ﺷﻮﻳﻮ ﺧﻮﻳﻨﺪو‪ ،‬ﻧﻪ ﺗﻜﺮارﯦـﺪوﻧﻜﻲ ﺗـﺼﻴﺮوﻧﻮ‬
‫د ﻛﻠﻴﻤــﺎﺗﻮ د ﻫﻴﻨــﺪارو ﻧــﻪ ﭘــﻪ ﺟــﻮړو ﺷــﻮﻳﻮ ﻛــﺎرواﻧﻮﻧﻮ او ﻣــﺎڼﻴﻮ ﻛــﯥ ګــﻮرو‪.‬‬
‫ﻛﻠﻪ ﭼﯥ ﻣـﻮږ د ده )د ﻣﻮرﭼـﻞ ځﻮاﻧـﻪ( ﺷـﻌﺮ ﻟﻮﻟـﻮ‪ ،‬ﭘـﻪ ﻫﻐـﻪ ﻛـﯥ د دې وﻃـﻦ د‬

‬د‬ ‫ده ﭘﻪ ﺷﻌﺮ ﻛﯥ ﻧـﻮر ﻧـﻮ د ده ﻟﭙـﺎره‪ ،‬ﻣﻮرﭼـﻞ ﺑـﯥ ﻟـﻪ ﺗﻔﺎوﺗـﻪ‪ ،‬د ﻣﻮرﭼـﻞ ﻫـﺮ ﭘﻠـﻮ‬ ‫ﭼﯥ دى‪ ،‬د ﺧﻴﺎﻟﻮﻧﻮ ځﺎﻟﻪ ده‪:‬‬ ‫ځﻮاﻧﻪ دا څﻮك ﻳﯥ ﭼﯥ ګﻮﻟۍ اوروې‬ ‫د ﺧـــــﭙﻞ ﻧﻴــــــــﻜﻪ او د اﺑــــــﺎ ﭘﺮ ﻛــﻠﻲ‬ ‫دې ﻫﺪﻳﺮه ﻛﻲ دي ﺧـــﭙﻠﻮان ﭘﺮاﺗﻪ دي‬ ‫دى د ﻳﻮه ﺑﯧﺒﺎﻛﻪ‪ ،‬ﺑﯥ ﺧﺒﺮه او ﭘﻪ وﺳﻠﻪ ﻣﻴﻦ ﺳﺮﺗﯧﺮي څﯧﺮه څﻮﻣﺮه ﭘـﻪ زړه‬ ‫ﭘﻮرې او رښﺘﻴﻨﯥ ﺗﺼﻮﻳﺮوي‪:‬‬ ‫ﺑﻴﺎ ﻏـــﺎړه ګۍ د ﻣـــﺮدﻛﻴﻮ ډﻛﻪ‬ ‫ﺑﻴﺎ دي اوږې ﻟﻪ راﻛټﻮﻧﻮ درﻧﯥ‬ ‫ﺑﻴﺎ د اﻫﺎړ ﺗږي ﻣــﻮرﭼـﻞ ﺗﻪ دروﻣﯥ‬ ‫ﺑﻴﺎ دې ﭘﺮ ﺳﺘړي ﻣﺦ راﻣﺎﺗﻲ ﺧﻮﻟﯥ‬ ‫ﺷﺎﻋﺮ ﻛﻪ ﭘﻪ ﻛﻨﺪﻫﺎر ﻛﯥ و‪ ،‬ﻛﻪ ﭘـﻪ ﻛﺎﺑـﻞ ﻛـﯥ‪ ،‬ﻛـﻪ ﭘـﻪ ﭘﯧـښﻮر ﻛـﯥ ﻛـډوال و او‬ ‫ﻛﻪ ﭘﻪ وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ ﻛﯥ‪ ،‬ﺳﺮه ﻟﻪ ﻫﻐﻪ ﻳﻮ ځﺎى ﻟﻴﻜﻲ‪:‬‬ ‫دا زﻣﺎ ﭘﻪ ﺑﺮﺧﻪ ﻟﻴﻜﻞ ﺳﻮي اوښﻜﻲ‬ ‫ﭘــــﺎس ﭘﻪ ﻟﯧﻤﻮ ﻛﻲ د ﺳـــﺎﺗﻠﻮ ﻧﻪ دي‬ ‫زﻣﺎ ﭘﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﻛﻲ رﺳــﯧﺪﻟﻲ ﻛﻮڅﯥ‬ ‫د ﺳﺘﻨﯧﺪﻟــــــﻮ ﭘﺮﯦښــــــﻮدﻟــــﻮ ﻧﻪ دي‬ ‫ﺧﻮ ﺑﻴﺎ د ﻧﻴﻜﻼى ﺑﺮدﻳﺎﻟﻮف ﻳﻮه ﺧﺒﺮه‪ ،‬څـﻮك ﭼـﯥ ﻏﻨـﻲ ﻓﺮﻫﻨـګ ﻟـﺮي‪،‬‬ ‫ﻫﻐﻪ ﺑﻪ ﭘﻪ ډﯦﺮې ﺳﺨﺘۍ ﺳﺮه ځﺎن د ﺗﻤﺪن ﭘﻪ ﻏﯧږ ﻛﯥ ورﻛﻮي‪ .‬دا ﭘﻪ دې ﻣﻌﻨـﺎ‬ ‫ﭼــﯥ ﺟﻬــﺎﻧﻲ ﭘــﻪ ﺧﭙــﻞ ﺷــﻌﺮ ﻛــﯥ ﻛﻠــﻪ ﻛﻠــﻪ داﺳــﯥ رﻧګــﻴﻦ ﭘــښﺘﻨﻲ او رﻧګــﻴﻦ‬ ‫ﺧﻴﺎﻟﻮﻧــﻪ ﺑﺎﺳــﻲ‪ ،‬ﭼــﯥ ﺳــړى ﻓﻜــﺮ ﻛــﻮي دى اوس ﻫــﻢ د ﺧﭙــﻞ ﺳــﭙﯧﺮه ﻛﻠــﻲ ﭘــﻪ‬ .‫ټﻮﻟﻮ ﺳﭙﯧڅﻠﻮ ﺟګړو‪ ،‬د ټﻮﻟﻮ ﻧﺎﺳـﭙﯧڅﻠﻮ ﺟګـړو‪ ،‬د وﻃـﻦ د وراﻧﯧـﺪو‪ ،‬د ﺧﭙـﻞ‬ ‫ﻛﻠﻲ‪ ،‬د ﺧﭙﻠﯥ ﻫﺪﻳﺮې‪ ،‬د ﺧﭙﻞ ﻛﻮر‪ ،‬د ﺧﭙﻞ ﻧﻐﺮي د اﻳﺮه ﻛﯧﺪو ﺗﺎرﻳﺦ ﻟﻮﻟﻮ‪ .

‬‬ ‫د ﺟﻬﺎﻧﻲ ﭘﻪ ﺷـﻌﺮ ﻛـﯥ د ژوﻧـﺪ دود دﺳـﺘﻮر ﺑـﺪﻟﯧږي‪ ،‬د ﺟﻬـﺎﻧﻲ ﭘـﻪ ﺷـﻌﺮ‬ ‫ﻛﯥ ورځﻨـﻲ او ﭘﯧﮋﻧـﺪل ﺷـﻮي اﺗـﻼن د ﺧﭙـﻞ ﻣﻌﻤـﻮل ﺑـﺮﺧﻼف ﻛﺎروﻧـﻪ ﻛـﻮي‪،‬‬ ‫وګﻮرئ د ده ﭘﻪ ﺷﻌﺮ ﻛﯥ‪:‬‬ .‫ﭘﯧړﻳﻮ ﭘﯧړو ګﺮد وﻫﻠﻮ ﻛﻮڅﻮ ﻛﯥ ﻳﺒﻠﯥ ﭘښﯥ روان دى‪:‬‬ ‫دا ﺗﻪ څﻮك ﻳﯥ ﭼﯥ ﻻ ﺳﺘﺎﻳﯥ‬ ‫زﻣــــﺎ د ﻟـــﻮړو ﻏـﺮوﻧﻮ څﻮﻛﻲ‬ ‫ﻻ ﻏــــﻮږو ﺗﻪ در رﺳــــــــــــﯧږي‬ ‫ﻣــــﻼﻟۍ ﻣــﻴﻮﻧﺪۍ ﻛـــــړﻳﻜﻲ‬ ‫او ﻳﺎ دا د ﭘښﺘﻨﯥ ﻓﺮﻫﻨګ راﻳﺎدووﻧﻜﻲ څﻮ ﺧﺒﺮې‪:‬‬ ‫ﻣﺎﺗﻪ ﻣﻪ واﻳﻪ ﭼﻲ ﺳﻮځﻲ ﻟﻮړي څﻮﻛﻲ‬ ‫ﻣــــﺎﺗﻪ ﻣﻪ واﻳﻪ ﭼﯥ ﺷﺎړي ﻳﯥ درې دي‬ ‫ﻣـــــﺎﺗﻪ ﻣﻪ ښﻴﻪ د ﺑﻮري ﻣﻮري اوښﻜﻲ‬ ‫ﻣـﺎﺗﻪ ﻣﻪ واﻳﻪ ﭼﯥ ﺗﺸﻲ ﻳﯥ ﺣﺠﺮې دي‬ ‫او ﻳــﺎ دا د ښــﻜﻠﻮ اﻣﻴــﺪوﻧﻮ ﺧﻴــﺎﻟﻲ دﻧﻴــﺎ‪ ،‬ﺑﻴــﺎ ﻫــﻢ د ﭘــښﺘﻨﻲ ﻓﺮﻫﻨــګ ﭘــﻪ‬ ‫اﻧځﻮروﻧﻮ ﻛﯥ‪:‬‬ ‫ﺑﻴﺎ ﺑﻪ ځـــــﻐﻠﻲ ﻣﺤـــﺘﺴﺐ ﺗﭙﻮ ﺗﻴــﺎرو ﺗﻪ‬ ‫زﻣﻮږ اﻏﺰﻧﻲ اوږدې ﺷﭙﯥ ﺑﻪ راﺳﺒﺎ ﺳﻲ‬ ‫ﺑﻴﺎ ﺑﻪ رﯦږدي د اﺗڼ ﻟـــــــﻪ زوره ځــــــﻤﻜﻪ‬ ‫ﻫـــــﻮﺳﻮﻧﻪ د ﻏــــــﻤﺎز ﺑﻪ ﻧﻴﻤﻪ ﺧــــﻮا ﺳﻲ‬ ‫ﻫﻐــﻪ ﻛﻠــﻪ رﺑــﺎب اوري‪ ،‬ﻛﻠــﻪ د ﻛﻠــﻲ ﻟﻮﻳــﻪ ﻻر ﻛــﯥ ﻧﺎﺳــﺖ او د ﺧــﺎورو‬ ‫ﻛﻮروﻧــﻪ ﺟــﻮړوي او ﻳــﺎ ﻛــﻪ د ﭼــﺎ ﻟــﻪ ﺧﻴﺎﻟــﻪ ﺳــﺮه ﻫــﺮه ورځ د ده ﺗﺒــﻪ ده‪ ،‬ﻛــﻪ ﻳــﯥ‬ ‫ﺧﻮب د ﭼﺎ د ﻳﺎد زﻧﺪاﻧﻲ دى‪ ،‬ﻛﻪ ﭘﻪ زړه ﻛﯥ دﻏﺮور څﻠﻰ ﻧـړوي‪ ،‬ﻛـﻪ ﺧﻮﺑﻮﻧـﻪ‬ ‫د ﭼﺎ ﭘﻪ ﺧﻴﺎﻟﻮﻧﻮ ﻏﻮﻟﻮي‪ ،‬دا ټﻮل ﭘﻪ دې ﺧﺎﻃﺮ ﭼﯥ واﻳﻲ‪:‬‬ ‫)دا ﻣﻨﻤﻪ ﭼﯥ ﻣﯥ ﻣﻴﻨﻪ ﭘښﺘﻨﻪ ده(‪.

‬د ﻗﻴـﺎم ﺷـﻮر او‬ ‫ﺷﻮق‪ ،‬د ﻫﻐﻪ د ﺷﻌﺮ زړه ﺟﻮړوي‪ ،‬ﻛﻪ د رﺣﻤﺎن او ﺣﻤﻴـﺪ ﺷـﻌﺮ ﻛـﻮر ﭘـﻪ ﻛـﻮر د‬ ‫ﺧﻠﻜﻮ ﺗﻨﺪه ﻣﺎﺗﻮﻟﻪ‪ ،‬ﻧﻦ زﻣﻮږ ښﻪ ﺷﻌﺮ ﭘﯧﮋﻧﺪوﻧﻜﻲ ﭘﻪ دې ﭘﻮﻫﯧږي ﭼﯥ زﻣـﻮږ‬ ‫د ﻣﻠﺖ ﻗﻴﺎم ﺑﻪ د ﺗﻮر زړو او زورورو ﭘﻪ وړاﻧﺪې ﺑﯥ د ﺟﻬﺎﻧﻲ ﻟﻪ ﺷﻌﺮ ﻧـﻪ ﻣﻠـﻲ‬ ‫ﺳﺮود ﻛﻢ وﻟﺮي‪.‫اﺑﺮاﻫﻴﻢ د آذر ﭘﻪ ځﺎى ﺑﺖ ﻣـﺎﺗﻮي‪ ،‬ﻣﻄـﺮب ﻣـﺎﺗﻢ ﻏـږوي‪ ،‬اﻏـﺎز د اﻧﺠـﺎم‬ ‫زﯦﺮى ﻛﻮي‪ ،‬ژوﻧﺪون د ﻣﺮګ اﻏﺎز دى‪ ،‬ﭘﺎﻳﻜﻮﺑﻲ د ﺳﺮﻛﻮﺑۍ ﻧـښﻪ ده‪ ،‬ﻛـﻮﺛﺮ‬ ‫د زﻫــﺮو ﺧــﻢ دى‪ ،‬ﺟﻨــﺖ ﭘټــﻪ ﻟﻤﺒــﻪ ده‪ ،‬ﭘــﺮ ﻣﻨﺒــﺮ ﺷــﻴﻄﺎن وﻻړ دى‪ ،‬د اﺑﻠــﻴﺲ ﻟــﻪ‬ ‫ﻏﯧږې ﺳـﺠﺪې او ﺗﻜﺒﻴﺮوﻧـﻪ ﭘـﺎڅﻲ‪ ،‬آﻫﻨـګ ﺑـﯥ ﺳُـﺮه‪ ،‬د ګﻨـﺎه ښـﺎﻣﺎر د ﺛـﻮاب‬ ‫ﺟﺎﻣﯥ اﻏﻮﺳـﺘﻲ‪ ،‬د ﺗـﺴﭙﯥ داﻧـﯥ داﻣﻮﻧـﻪ دي‪ ،‬ﺳـﺎﻗﻲ ﺧﺮﻗـﻪ اﻏﻮﺳـﺘﯥ‪ ،‬ﻋﻘـﻞ‬ ‫ﻻره ورﻛﻪ ﻛړې‪ ،‬ﺑﺮﻋﻜﺲ ﺟﻨﻮن دﺳﺘﻪ ﭘﺮې اﻳښﯥ ده‪ ،‬ﺷـﻴﺦ ﭘـﻪ ﺧﭙﻠـﻪ ﺧﻤـﺎري‬ ‫ﻛﯧـږي‪ ،‬د ګﻨــﺎه ﭘــﻪ ﺧــﻢ ﻛــﯥ د زاﻫـﺪ ﭘګــړۍ رﻧګﯧــږي‪ ،‬د زاﻫــﺪ اﻳﻤــﺎن ﺷــﻴﻄﺎﻧﻲ‬ ‫ﻛﯧږي‪ ،‬ځﻮز ګﻼب ﻛﯧږي‪ ،‬ﺗﻮﺑﯥ ﻟﻪ ﻣﺴﺘۍ ﻧﻪ ﺗـښﺘﻲ‪ ،‬د دوزخ ﭘـﻪ ﻟړﻣﺎﻧـﻪ ﻛـﯥ‬ ‫ﻛﻮﺛﺮ ﺟـﻮړﯦږي‪ ،‬څـﺎروان د ﻣـﺮګ ﭘـﻪ ﻛﻨـډو ﻣﺰﻟﻮﻧـﻪ ﺑﺎﺳـﻲ‪ ،‬د ﻧـﺎﺟﻲ ﻛـﻮر ﻗﺘـﻞ‬ ‫ګﺎه ده‪ ،‬ﺧﻠګ د ﻗﺎﺗﻞ ﺧﻴﺮن ﻻس ﻧﻪ ﻣﭽـﻮي‪ ،‬ﺧـﻮﻧﻲ ﻣﻨګـﻮﻟﯥ ﺳـﺘﺎﻳﻞ ﻛﯧـږي‪،‬‬ ‫څﻮك ﭼﯥ ډﯦﺮ ﻟﺤﺪوﻧﻪ ﺑﺎﺳﻲ‪ ،‬ﻫﻐﻪ ﻗﻬﺮﻣﺎن وي‪ ،‬زاﻫﺪ ﺗﻮﺑﯥ ﻣـﺎﺗﻮي‪ ،‬د ګﻨـﺎه‬ ‫ﺑﺮﺧــﯥ د ﭘﺮﻫﯧــﺰ ﭘــﻪ اوښــﻜﻮ ﻣﻴﻨځــﻲ‪ ،‬د ﺳــﺮ ﺳــﻮدا ﻣﻨــﻞ ﻛﯧــږي‪ ،‬ﺧــﻮ ﺳــﺮ ﻧــﻪ‬ ‫ټﻴټﯧږي‪ ،‬دى د ﺧﺪاى)ج( ﭘـﻪ وړاﻧـﺪې ﺗﻨـﺪى ﻣـﺎﺗﻮي‪ ،‬ﺧﻮﻟګـﻮي ﻳـﯥ ﻧـﻪ‪ ،‬دﻟﺘـﻪ‬ ‫ﺟﻨﻮن څﻮك ﻧﻪ وﻳﺪوي‪ ،‬ﺑﻠﻜﯥ ﻫﻐﻪ راﭘﺎروي‪.‬‬ ‫ډاﻛټﺮ ﻟﻄﻴﻒ ﺑﻬﺎﻧﺪ‬ .‬‬ ‫د ﭘښﺘﻮ ﺷﻌﺮ د ﺟﻬﺎﻧﻲ ﺳـﺮه ﻗﻴـﺎم ﻛـﻮي‪ ،‬د ده ﺷـﻌﺮ ﻧـﻪ ﻳـﻮازې د ﻗﻴـﺎم د دورې‬ ‫ﻫﻤﺰوﻟﻰ دى‪ ،‬ﺑﻠﻜﯥ دى ﭘﻪ ﺧﭙﻠﻪ ﻗﻴﺎم دى‪ ،‬دا ﺷﻌﺮ ﻧﻪ ﻟﻪ ﭼﺎ څﺨﻪ ډارﯦـږي‪ ،‬ﻧـﻪ‬ ‫څﻮك ډاروي‪ ،‬ﻛـﺮار ﻛـﺮار ﺧـﻮځﯧږي‪ ،‬ﭘﺨﯧـږي او ﻗﻴـﺎم ﻛـﻮي‪ .

‫ﻏﺰل‬ ‫ﭘﻪ ژوﻧﺪ ﻣﻲ ﻧﺼﻴﺐ ﻧﻪ ﺳﻮې ﺟﻨـﺎزې ﺗـﻪ دي درځـﻢ‬ ‫د ﻳــــﺎر د وﺻـــــﻞ ﺧﻴﺎﻟـــــﻪ ﻫــــﺪﻳﺮې ﺗـــــﻪ دي درځــــﻢ‬ ‫ﻳـــﻮه ﺗـــﺸﻪ وﻋـــﺪه ﻳـ ـﯥ د ځـ ـﻮاﻧۍ ﭘـــﻪ ﺑﻴـــﻪ ﻏـــﻮاړم‬ ‫ﺳــﻮاﻟګﺮ ﻧــﻪ ﻳــﻢ آﺳــﻤﺎﻧﻪ ﭼــﻲ ﻛﺎﺳ ـﯥ ﺗــﻪ دي درځ ـﻢ‬ ‫ﻣــــﻨﻢ ﭼــــﻲ ﺗــــﺮ ﻣﻨﺰﻟــــﻪ ﻳــ ـﯥ ﺳــــﻜﺮوټﻲ دي ﻛﺮﻟــــﻲ‬ ‫دا ﻻر ﭘــــﻪ ﻣـــــﺎ وداﻧــــﻪ ده ﻛـــــﻮڅﯥ ﺗــــﻪ دي درځــــﻢ‬ ‫ﻳـــــــﻮه ﻟﺤﻈـــــــﻪ دي ﻣـــــــﺦ ﻟـــــــﻪ رﻗﻴﺒـــــــﺎﻧﻮ ﭘټﻮﻣـــــــﻪ‬ ‫ﻟﻤﺒـ ـﯥ ﺧﺎﻣﻮﺷـــﻪ ﻧـــﻪ ﺳـ ـﯥ ﺗﻤﺎﺷـ ـﯥ ﺗـــﻪ دي درځـ ـﻢ‬ ‫دا ﺳـــﺘﺎ د ﻣﻴﻨـــﻲ اور دئ ﭼـــﻲ ﻣﺤﻔـــﻞ رﻧګﻴﻨﻮﻣـــﻪ‬ ‫ﭘـــــﺎﻧﻮس رﻧګـــ ـﻪ ﺑﻠﯧـــــږم ﺑـــــﺪرګﯥ ﺗـــــﻪ دي درځـــ ـﻢ‬ ‫اﺧﺘﻴـــﺎر ﻳـ ـﯥ ﻟـــﻪ اﻗـــﺮار ﺳـــﺮه ﺟـــﻮړه راڅﺨـــﻪ ﻳـــﻮوړ‬ ‫ﻳـــــﻮ ﻧـــــﺬر د ﺧﻠﻴـــــﻞ ﻳﻤـــــﻪ ﭼـــ ـړې ﺗـــــﻪ دي درځـــ ـﻢ‬ ‫ﺳﻨګﺴﺎر ﻣﻲ رﺳـﻮا ﻧـﻪ ﻛـړي ﻣﻴﺨـﺎﻧﯥ د ﺧﻠﻮﺗﻮﻧـﻮ‬ ‫ﻳــــﻮ ﺷـــــﻮر ﻻ ﺟﻮړوﻣـــــﻪ ﻏﺮﻏــــړې ﺗـــــﻪ دي درځــــﻢ‬ ‫د ﻫـــﻮښ ﭘـــﺮ ﻻرو ﻧـــﻪ دئ ﺟﻬـــﺎﻧﻲ ﻣﻨـــﺰل د وﺻـــﻞ‬ ‫ﺟﻨﻮﻧــــﻪ ځــــﺎن ﺗﻴـــــﺎر ﻛــــﻪ زوﻟﻨــــﯥ ﺗــــﻪ دي درځــــﻢ‬ ‫وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ‪۳ /۱ /۱۹۹۳ /‬‬ .

‫ﭘﺎﻳﻜﻮب‬ ‫زﻣـــــﻮږ ﻳــــﯥ ﻻﺳـــــﻮﻧﻪ ﭘـــــﻪ ګﻨـــــﺎه وﻟــــړل‬ ‫دوى د زﻧــــــﺎر ﻏــــــﻮټﻲ ﺷــــــﻠﻮﻟﻲ راﺗــــــﻪ‬ ‫ﻣـــﻮږ ﻳـ ـﯥ د ﺟـــﺎم ﻧﻮﺑـــﺖ ﭘـــﻪ ﺧـــﻢ واړاوه‬ ‫دوى د دوږخ ﻧــــــــﺎرې وﻫﻠــــــــﻲ راﺗــــــــﻪ‬ ‫زﻣــﻮږ د ﻣــﺴﺘۍ ﻧــﺎرې آﺳــﻤﺎن ﺗــﻪ ﺧﺘ ـﯥ‬ ‫ﺳــــﺎﻗﻲ ﺳــ ـﯧﺮاب د ﺗــ ـږو زړوﻧــــﻮ ﻛــــﺎوه‬ ‫زاﻫـــــﺪ د ﺳـــــﺘﺮګﻮ ﺗـــــﺮ ﻛﻮﻧﺠـــــﻮ ﻛﺘﻠـــــﻪ‬ ‫ده ﻻ ﺣـــــــــﺴﺎب د ګﻨـــــــــﺎﻫﻮﻧﻮ ﻛـــــــــﺎوه‬ ‫دوى ﻻ ﺧﺒــــــــــﺮي د ﻛــــــــــﻮﺛﺮ ﻛــــــــــﻮﻟﯥ‬ ‫ﻣﻮږ د ﺧﻴﺎﻟﻲ ﺟﻨﺖ ﻗـﺼﺮوﻧﻪ وران ﻛـړل‬ ‫دوى ﻳــــﯥ ﭘــــﻪ ﺗــــﺸﻮ ﭘﻴــــﺎﻟﻮ وﻏﻮﻟــــﻮل‬ ‫ﻣــﻮږ ﻳ ـﯥ د ﻣﻴــﻮ ډك ﺧﻤﻮﻧــﻪ وران ﻛ ـړل‬ ‫دوى ﭘﻪ ﻛﻮډل ﻛﻲ وزروﻧﻪ ﺧﻼص ﻛـړل‬ ‫ﻣـــــــﻮږ ﺗـــــــﻪ زﻧـــــــﺪان د اﻟﻮﺗﻠـــــــﻮ ﻧـــــــﻪ و‬ ‫دوى ﻟـــــ ـﻪ ﻧـــــــﺮي ﺑﺎراﻧـــــــﻪ وﺗـــــ ـښﺘﯧﺪل‬ .

‫ﻣــــﻮږ ﺗــــﻪ ﺳــــﯧﻼب د ټﻴﻨګﯧــ ـﺪﻟﻮ ﻧــــﻪ و‬ ‫ﻣــــــــﻮږ د آزادو اﻟﻮﺗــــــــﻮ ﭘــــــــﻪ ﺧــــــــﺎﻃﺮ‬ ‫دﻟﺘـــﻪ ﻗﻔـــﺲ ﻛـــﻲ وزروﻧـــﻪ ﻣـــﺎت ﻛـــړل‬ ‫ﭼـــــﺎ د زﻧـــــﺪان ﭘﻨﺠـــــﺮې ﻣـــــﺎﺗﻲ ﻛړﻟـــ ـﯥ‬ ‫ﭼﺎ ﭘـﻪ ﺳـﻮﻛﻮﻧﻮ ﻛـﻲ ﻻﺳـﻮﻧﻪ ﻣـﺎت ﻛـړل‬ ‫ﻣـــﻮږ د ﻳـــﻮې ﻣـــﺴﺘﻲ ﺷـ ـﯧﺒﯥ ﭘـــﻪ ﺧـــﺎﻃﺮ‬ ‫ځ ـﺎن د ګ ـﺮداب و ﺑﺪﻣــﺴﺘۍ ﺗــﻪ ورﻛــﺊ‬ ‫د دې اوږده ﻣړاوي ژوﻧﺪون ﻋﻮض ﻣـﻮ‬ ‫ﻳـــــﻮه ګــــړۍ و ﭘـــــﺎﻳﻜﻮﭘۍ ﺗـــــﻪ ورﻛـــــﺊ‬ ‫‪ ۱۹۷۵‬ﻣﺎرچ‬ .

‫ﻏﺰل‬ ‫ﭘﻴــــــﺎﻟﯥ ﻧــــــﺴﻜﻮروم دي ﺗــــــﺸﻮﻣﻪ ﺧــــــﻮ دي ﻧــــــﻪ‬ ‫ﻧــــــــﺼﻴﺒﻪ ﺑــــــــﺪﻟﻮم دي ﻗﺒﻠﻮﻣــــــــﻪ ﺧــــــــﻮ دي ﻧــــــــﻪ‬ ‫ﺗﻘــــﺪﻳﺮه زوﻟﻨـــﯥ دي د ﺟﺎﻧــــﺎن ﺗــــﺮ ﻛــــﻮڅﯥ وړﻣــــﻪ‬ ‫زﻧﺪاﻧـــــــــﻪ ﻧـــــــ ـړوم دي ﺗﯧﺮوﻣـــــــــﻪ ﺧـــــــــﻮ دي ﻧـــــــــﻪ‬ ‫ازل ﻣـــــﻲ ﻟﯧﻮﻧﺘـــــﻮب دئ ﻟـــــﻪ ﻧﺎﻣـــــﻪ ﺳـــــﺮه ﻛﺮﻟـــــﻰ‬ ‫ګﺮﯦﻮاﻧـــــــﻪ څﻴـــــــﺮوم دي ټﻮﻟﻮﻣـــــــﻪ ﺧـــــــﻮ دي ﻧـــــــﻪ‬ ‫د ﺳـــﺮ ﺳـــﻮدا ﻣﻨﻤـــﻪ ﺧـــﻮ ﭼـــﻲ ﺳـــﺮ ټﻴټــﻮل ﻏـــﻮاړي‬ ‫ﻗﺎﺻـــــــﺪه ﺳـــــــﺘﻨﻮم دي ورﻟﯧږﻣـــــــﻪ ﺧـــــــﻮ دي ﻧـــــــﻪ‬ ‫ﺧــﺎﻟﻖ ﻣــﻲ ﻛﻜــﺮۍ ﺳــﺠﺪې ﺗــﻪ ﻧــﻪ ده ﭘﻴــﺪا ﻛــړې‬ ‫ﺗﻨﺪﻳـــــــــﻪ ﻣـــــــــﺎﺗﻮم دي ﻟګﻮﻣـــــــــﻪ ﺧـــــــــﻮ دي ﻧـــــــــﻪ‬ ‫ﻳـــــﺎﻏﻲ ﻳـــــﻢ د ﻓﺮﻳـــــﺎد دﭘـــــﺎره ﻧـــــﻪ ﻳﻤـــــﻪ راﻏﻠـــــﻰ‬ ‫آﺳــــــــﻤﺎﻧﻪ ﻛڼــــــــﻮم دي ژړوﻣــــــــﻪ ﺧــــــــﻮ دي ﻧـــــــــﻪ‬ ‫د ﻏــــﺮه ﭘــــﺮ ژﺑــــﻪ ﻏــــﻮاړم د ﺷــ ـﯧﺮﻳﻨﻲ د ﻧــــﻮم ذﻛــــﺮ‬ ‫ﺟﻨﻮﻧــــــــﻪ ﭘــــــــﺎروم دي وﻳﺪوﻣــــــــﻪ ﺧــــــــﻮ دي ﻧــــــــﻪ‬ ‫زﺧﻤﻮﻧــﻪ د ﺣﺒﻴــﺐ دي د ﻃﺒﻴــﺐ ﻛــﻮڅﯥ ﺗــﻪ ﻧــﻪ ځ ـﻢ‬ ‫ﭘﺮﻫـــــــﺎره ﺷـــــــﻮړوم دي رﻏﻮﻣـــــــﻪ ﺧـــــــﻮ دي ﻧـــــــﻪ‬ ‫ﭼﻲ ﻫﺮ ﻣﺤﺮاب ﺗـﻪ ځﻤـﻪ ﺳـﺘﺎ ﺟﻠـﻮه ﭘﻜـښﻲ ﺑﻠﯧـږي‬ .

‫د ﻳـــــﺎر د ﺗـــــﺼﻮﻳﺮ ﺧﺎﻟـــــﻪ ﻫﯧﺮوﻣـــــﻪ ﺧـــــﻮ دي ﻧـــــﻪ‬ ‫ﭼـــﻲ ﺷـــﻤﯧﺮ د ﺟﻬـــﺎﻧﻲ د ګﻨـــﺎﻫﻮﻧﻮ ﺑﺎﻧـــﺪي ﻛﯧـــږي‬ ‫زاﻫــــــــﺪه ړﻧــــــــﺪوم دي ﺧﭙﻠﻮﻣــــــــﻪ ﺧــــــــﻮ دي ﻧــــــــﻪ‬ ‫واﺷﻨګټﻦ‪۱۲ – ۲۷ – ۹۲ ،‬‬ .

‫اﺳﺤﻖ ﻧﻨګﻴﺎل ﺗﻪ‬ ‫د ﻫﻐﻪ د ﻣﺎﺿﻲ ﭘﺎڼﻪ ﺷﻌﺮ ﭘﻪ ﺟﻮاب ﻛﻲ‬ ‫ﻳــﻮ ﺧــﺎﻣﻮش ﭘﻴﻐــﺎم ﻣــﻲ ﻣــﺎت ﻛ ـړل‬ ‫د اوږدو ﺧﻴــــــــــــــــــﺎﻟﻮ ﻻړوﻧــــــــــــــــــﻪ‬ ‫ﺗــــــﺮ ﻏﻮږوﻧــــــﻮ ﻳــــ ـﯥ راﺗﯧــــ ـﺮ ﻛــــ ـړل‬ ‫څــــــ ـﻮ اﺷــــــــﻨﺎ ﻏﻮﻧــــــــﺪي ږﻏﻮﻧــــــــﻪ‬ ‫ﺧﻮﺑــــــــــــﻮﻟﻲ ﺳــــــــــــﺘﺮګﻲ ﻣــــــــــــﻮږم‬ ‫ﻳـــــﻮ ﻧﻐﻤـــــﻪ ﻣـــــﻲ ﺗـــــﺮ ﻏـــــﻮږ ﻛﯧـــــږي‬ ‫ﭘـــــــﻪ رګـــــ ـﻮ ﻛـــــــﻲ وﻳﻨـــــــﻲ ﻧـــــــﺎڅﻲ‬ ‫د زړه ﻣﺮاﻧــــــﺪي ﻣــــــﻲ ﺷـــــــﺮﻧګﯧږي‬ ‫دا ﺗــــﻪ څـــﻮك ﻳـــﯥ ﭼــــﻲ ﻛــــﺮې ﻣــــﻲ‬ ‫ﭘـــــــﻪ ﻣــــــړه وﻳﻨـــــــﻪ ﻛـــــــﻲ ﺳـــــــﻨﺪري‬ ‫ﻟټـــــــ ـﻮې ﻣـــــــــﻲ وﻳـــــــ ـښﻮې ﻣـــــــــﻲ‬ ‫ﭘـــــــــــﻪ رګﻮﻧـــــــــــﻮ ﻛـــــــــــﻲ ﺑڅـــــــــ ـﺮي‬ .

‫دا ﺗـــﻪ څـــﻮك ﻳـــﯥ ﭼـــﻲ ﻟـــﻮﻧﯥ ﻣـــﻲ‬ ‫ﭘـــــــﻪ ﺳـــــــﻴﻨﻪ ﻛـــــــﻲ ﺳـــــــﺮه اوروﻧـــــــﻪ‬ ‫ﺳـــــــﺘﻨﻮې ﻣــــــــﻲ د زړه ﻛــــــــﻮر ﺗــــــــﻪ‬ ‫د ﻏﻤــــــــــــﺮو ﺗﻠﻠــــــــــــﻲ ﺧﻴﺎﻟﻮﻧـــــــــــــﻪ‬ ‫دا ﺗـــــﻪ څـــ ـﻮك ﻳـــ ـﯥ ﭼـــــﻲ ﻻ وﻳﻨـــ ـﯥ‬ ‫ﭘــــــــــــﻪ دښــــــــــ ـﺘﻮﻧﻮ ي ﻟــــــــــ ـښﻜﺮي‬ ‫ﻻ دي ګﺮځــــــ ـﻲ ﭘــــــــﻪ رګــــــ ـﻮ ﻛــــــــﻲ‬ ‫د ﺗـــــــــــــــــــــﺎرﻳﺦ زړې ﺧﺒـــــــــــــــــــــﺮي‬ ‫دا ﺗــــﻪ څــ ـﻮك ﻳــ ـﯥ ﭼــــﻲ ﻻ ﺳــــﺘﺎﻳﯥ‬ ‫زﻣـــــــﺎ د ﻟـــــــﻮړو ﻏﺮوﻧـــــــﻮ څـــــ ـﻮﻛﻲ‬ ‫ﻻ ﻏــــــــــــﻮږو ﺗــــــــــــﻪ در رﺳــــــــــــﯧږي‬ ‫ﻣﻼﻟـــــــــۍ ﻣﻴﻮﻧــــــــــﺪۍ ﻛړﻳﻜــــــــــﻲ‬ ‫دا ﺗــﻪ څ ـﻮك ﻳــﯥ ﭼــﻲ ﻻ ﻣــﺴﺖ ﻳــﯥ‬ ‫د ﭘـــــــــــــــﺮون ﭘـــــــــــــــﻪ زړه وﻳﻨـــــــــــــــﻪ‬ ‫ﻻ دي اوس ﻫـــــــــــــﻢ زرﻏـــــــــــــﻮﻧﯧږي‬ ‫ﭘـــــــﻪ ﻛﻮګـــــ ـﻞ ﻛـــــــﻲ ﻧـــــــﻮې ﻣﻴﻨـــــــﻪ‬ ‫ﻻ ﭘــــــــﻪ ﺷــــــــﭙﻮ ﻛــــــــﻲ درﺳــــــــﺮه دي‬ ‫زﻣــــــﻮږ د ﻧﻨــــ ـګ ﻳــــــﺎﻏﻲ ﺧﻮﺑﻮﻧــــــﻪ‬ ‫ﻻ دي څـــــــــــــﺎڅﻲ ﻟــــــــــــــﻪ ﻗﻠﻤــــــــــــــﻪ‬ .

‫ﻧـــــــــــــــــــــــــﺎوﻳﻠﻲ ﺗﻌﺒﻴﺮوﻧـــــــــــــــــــــــــﻪ‬ ‫ﺳـــــــﺘړي روح ﺗـــــــﻪ ﻣـــــــﻲ را رﺳـــــــﻲ‬ ‫ﻟـــــــﻪ ﺗﻴـــــــﺎرو ﻧـــــــﻪ ﺳـــــــﺘﺎ ږﻏﻮﻧـــــــﻪ‬ ‫ﺗﺨﻨـــــــــﻮي ﻣـــــــــﻲ وﻳـــــــــﺪه وﻳﻨـــــــــﻪ‬ ‫ﺳـــــــﺘﺎ ﺷـــــــﻌﺮوﻧﻪ ﺳـــــــﺘﺎ ﻧﻈﻤﻮﻧـــــــﻪ‬ ‫دﻟﺘـــــــــــﻪ وﻳﻨﻤـــــــــــﻪ ﻟـــــــــــﻪ وراﻳـــــــــــﻪ‬ ‫ﺳــــــــــﺘﺎ د ﺧﻴــــــــــﺎل ﻳــــــــــﺎﻏﻲ وزري‬ ‫د زﻣــــــــــــــﺎن ﭘــــــــــــــﻪ ﻛږﻟﯧﭽﻮﻧــــــــــــــﻮ‬ ‫ﻟـــــــــــﻪ ﺗﻮﭘـــــــــــﺎن ﺳـــــــــــﺮه ډﻏـــــــــــﺮي‬ ‫زﻳــــــــــــ ـږه ژﺑــــــــــــــﻪ دي ﺟــــــــــــــﺎرﯦږم‬ ‫د ﻣﺎﺿـــــــــﻲ ﭘﺎڼـــــــ ـﻪ ﻣـــــــــﻲ واﻳـــــــــﻪ‬ ‫ﺧﯧﺒﺮوﻧــــــــــــــــــــــﻪ ﻣﻴﻮﻧﺪوﻧــــــــــــــــــــــﻪ‬ ‫راﺗـــــــــﻪ ﺳـــــــــﺘﺎﻳﻪ راﺗـــــــــﻪ ﺳـــــــــﺘﺎﻳﻪ‬ ‫ﻣــــــــــﺎ ﺗــــــــــﻪ ﻫــــــــــﻢ ﺑڅــــــــ ـﺮي راوړه‬ ‫ﻟـــــ ـږ ﻣـــــــﻲ ﻧﻈـــــــﻢ ﺗـــــــﻪ اور ورﻛـــــــﻪ‬ ‫ﻟــــــږ ﻣـــــــﻲ ﭘـــــــﺎڅﻮه ﭼـــــــﻲ ﺧﻮځـــــ ـﻮ‬ ‫ﻟــــږ ﻣـــــﻲ ﻫـــــﻢ ﭘــــﻪ ﭼﻴﻐـــــﻮ ﺳـــــﺮ ﻛـــــﻪ‬ .

‫زه ﻳــــــــﯥ وﻳـــــــــﻨﻢ ﭼـــــــــﻲ ﻻﻫـــــــــﻮ ده‬ ‫د ﻗـــــــــﺴﻤﺖ ﭘـــــــــﻪ ﺗﻮﭘـــــــــﺎﻧﻮ ﻛـــــــــﻲ‬ ‫ړﻧګـــــــﻪ ﺑﻨګـــــــﻪ ﺑﯧـــــــړۍ دروﻣـــــــﻲ‬ ‫ﻻره ﺑﺎﺳـــــــــﻲ ﭘــــــــــﻪ څﭙــــــــــﻮ ﻛــــــــــﻲ‬ ‫زه ﻳــــــﯥ وﻳـــــــﻨﻢ ﭼـــــــﻲ ﭘـــــــﺮې اوري‬ ‫ﻟﻜـــــــــــــــﻪ ﻏـــــــــــــــﺸﻲ ﺗﻨﺪروﻧـــــــــــــــﻪ‬ ‫ﻫـــــــــــــﺮه ﺧـــــــــــــﻮا ورﺗـــــــــــــﻪ اړم دي‬ ‫د ازل وﺣــــــــــــــــــﺸﻲ ﻣﻮﺟﻮﻧــــــــــــــــــﻪ‬ ‫زه ﻳــــــــﯥ وﻳــــــــﻨﻢ ﭼــــــــﻲ ﻣــــــــﺎﺗﯧږي‬ ‫ﻟــــــــﻮى ﻣﻮﺟﻮﻧــــــــﻪ ﻟﻜــــــــﻪ ﻏﺮوﻧــــــــﻪ‬ ‫د ﻗــــﺴﻤﺖ ﺳــــﺎﺣﻞ ﺗــــﻪ ﻟﻨــــډ ﺳــــﻮل‬ ‫د ﭘﯧــــــــــــړۍ ﺳــــــــــــﺘړي ﻣﺰﻟﻮﻧــــــــــــﻪ‬ ‫ﻣــــــــﺎ ﻟﻴﺪﻟــــــــﻪ ﭼــــــــﻲ ﻓﻠــــــــﻚ ﺗــــــــﻪ‬ ‫ﺧﭙــــــﻞ ﻣﻮﺟﻮﻧــــــﻪ ﺗﻮﭘــــــﺎﻧﻲ ﺳــــــﻮل‬ ‫د ﺗﻘــــــــــــﺪﻳﺮ څﺨــــــــــــﻪ ﻻر ورﻛــــــــــــﻪ‬ ‫ﺗﺪﺑﻴﺮوﻧــــــــﻪ ﻳـــــــﯥ ﻳــــــــﺎﻏﻲ ﺳــــــــﻮل‬ ‫د ﺷـــــــــــﻔﻖ ﻟـــــــــــﻪ ﭘﻠﻮﺷـــــــــــﻮ ﻧـــــــــــﻪ‬ ‫راڅﺮګﻨــــــــــــﺪ ﺳــــــــــــﻮل رﺑﺎﺗﻮﻧــــــــــــﻪ‬ .

‫د اﻣﻴـــــــــــــﺪ ﭘـــــــــــــﺮ ﻣﺰﻟـــــــــــــﻪ اوړي‬ ‫ﺟﺮﺳــــــــــــــــــــــﻮﻧﻪ ﻛﺎرواﻧﻮﻧــــــــــــــــــــــﻪ‬ ‫ﺧــــﻮ زﻣــــﺎ ﺳــــﻴﻮري ﭘﻜــ ـښﻲ ﻧــــﺴﺘﻪ‬ ‫ﻧﺎاﺷـــــــــــﻨﺎ ښـــــــــ ـﻜﺎري ګﺎﻣﻮﻧـــــــــــﻪ‬ ‫زه ﻟـــــــــﻪ ځﺎﻧـــــــــﻪ ﭘـــــــــﺮدى ﺳـــــــــﻮى‬ ‫ﺑﯧګﺎﻧـــــــــــﻪ ﻣـــــــــــﻲ دي ﺧﻴﺎﻟﻮﻧـــــــــــﻪ‬ ‫وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ‪۱۲ /6 /۹۰ ،‬‬ .

‫اﺳﺤﻖ ﻧﻨګﻴﺎل ﺗﻪ‬ ‫ﻣـــــــﺎ ﺗـــــــﻪ وﻟـــــــﻲ راﻛـــــــﻮې د ﻣﺮګــــــﻲ زﯦــــــﺮى‬ ‫ﻣــــــﺎ ﺗــــــﻪ وﻟــــــﻲ راﻟﯧــــــږې زﺧﻤــــــﻲ ﻧﻈﻤﻮﻧــــــﻪ‬ ‫ﭘـــــــﻪ ﻣـــــــﺎ وﻟـــــــﻲ اوروې دا ﺳـــــــﻮي ﻛـــــــﻮﻛﻲ‬ ‫ﻟـــــــﻪ ﻣـــــــﺎ وﻟـــــــﻲ ﺗــــــښﺘﻮې اﻏـــــــﺰن ﺧﻮﺑﻮﻧـــــــﻪ‬ ‫ﻣـــــــﺎ ﺗـــــــﻪ وﻟـــــــﻲ ﻳـــــــﺎدوې ﺳـــــــﻮځﻠﯥ ﻣﯧﻨـــــــﻪ‬ ‫ﻣــــــــﺎ ﺗــــــــﻪ وﻟــــــــﻲ ﻳــــــــﺎدوې د اﺑــــــــﺎ ﺧﻮﻧــــــــﻪ‬ ‫ﻣـــــــــﺎ ﺗـــــــــﻪ وﻟـــــــــﻲ ﻫـــــــــﺪﻳﺮه ﻫـــــــــﺪﻳﺮه ژاړې‬ ‫ﻣـــــﺎ ﺗـــــﻪ وﻟـــــﻲ راﺷـــــﻤﯧﺮې ﻣﺎﺷـــــﻮم ﻗﺒﺮوﻧـــــﻪ‬ ‫ﻣــــــﺎ ﺗــــــﻪ وﻟــــــﻲ د ﺳــــــﭙﺮﻟﻲ ﭘــــــﺮ ﻻرو ښــــــﻴﯥ‬ ‫د ﻧـــــــــــــــــﺎﻣﺮدو ﺧﺰاﻧﻮﻧـــــــــــــــــﻮ ﭼﭙﺎووﻧـــــــــــــــــﻪ‬ ‫وﻟـــــﻲ واﻳـــــﯥ ﭼـــــﻲ ﭘﺮﻫــــــﺎر ﭘﺮﻫـــــﺎر ژړﯦــــــږي‬ ‫د ﻣﻐــــــــﺮورو ﺷــــــــﻤﻠﻪ ورو ﻏــــــــﺮو ﻛﻤﺮوﻧــــــــﻪ‬ ‫ﻣـــــــــﺎ ﺗـــــــــﻪ وﻟـــــــــﻲ راښــــــــﻴﯥ اﻏﺰﻧـــــــــﻲ ﻻري‬ ‫ﻣـــــﺎ ﺗـــــﻪ وﻟـــــﻲ راﺷـــــﻤﯧﺮې زﺧﻤﻮﻧـــــﻪ ګﻠﻮﻧـــــﻪ‬ ‫ﻣـــــﺎ ﻛـــــﻲ وﻟـــــﻲ زوﻛﻠـــــﻮې رﻧګﻴﻨـــــﻲ ﻫﻴﻠـــــﻲ‬ .

‫ﻟـــــﻪ ﻣـــــﺎ وﻟـــــﻲ ﻛﻮﭼـــــﻮې ښﺎﻳـــــﺴﺘﻪ ﺧﻴﺎﻟﻮﻧـــــﻪ‬ ‫دا ﭘــــﺮ څــ ـﻪ ﻣــــﻲ ﺗﻮﻳــــﻮې ﭘﺮدﯦــ ـﺴﻲ اوښــ ـﻜﻲ‬ ‫دا ﭘـــــــﺮ څـــــ ـﻪ ﻣـــــــﻲ ﺧـــــــﻮږوې زاړه زﺧﻤﻮﻧـــــــﻪ‬ ‫ﻻ ﻣــــــﻲ وﻟــــــﻲ ﻣــــــﺴﺎﻓﺮ زړګــــ ـﻲ ﺗــــــﻪ ښــــ ـﻴﯥ‬ ‫ﭘـــــــــﺮ ﺷـــــــــﻨﯧﻠﻴﻮ د ﺳـــــــــﻜﺮوټﻮ ﻛﺎرواﻧﻮﻧـــــــــﻪ‬ ‫‬ ‫ﻣـــﺎ ﺗـــﻪ ﻣـــﻪ واﻳـــﻪ ﭼـــﻲ ﺳـــﻮځﻲ ﻟـــﻮړي څـ ـﻮﻛﻲ‬ ‫ﻣــــﺎ ﺗــــﻪ ﻣــــﻪ واﻳــــﻪ ﭼــــﻲ ﺷــــﺎړي ﻳــ ـﯥ درې دي‬ ‫ﻣـــﺎ ﺗـــﻪ ﻣـــﻪ ښـــﻴﻪ د ﺑـــﻮري ﻣـــﻮرﻛۍ اوښـــﻜﻲ‬ ‫ﻣـــﺎ ﺗـــﻪ ﻣـــﻪ واﻳـــﻪ ﭼـــﻲ ﺗـــﺸﻲ ﻳـ ـﯥ ﺣﺠـــﺮې دي‬ ‫ﻣـــﺎ ﺗـــﻪ ﻣـــﻪ واﻳـــﻪ ﭼـ ـﻲ ﭼﻴﻐـــﻲ زﻧـــﺪاﻧﻲ ﺳـــﻮې‬ ‫او ﻻ اوښــــــ ـﻜﻮ ﺗــــــــﻪ ﻟﻮﯦــــــ ـﺪﻟﻲ زوﻟﻨــــــ ـﯥ دي‬ ‫د ﺗﻴــــــــﺎرې د ښــــــ ـﺎﻣﺎر زاﻣــــــــﻲ ﻻ ﺧﺮﭘﯧــــــــږي‬ ‫ﻟﯧﻮﻧﺘـــﻮب ﺗـــﻪ ﭘــــﻪ ﻛﻤـــﻴﻦ ﻛـــﻲ ﺟﻴﻠﺨــــﺎﻧﯥ دي‬ ‫ﻣـــﺎ ﺗـــﻪ ﻣـــﻪ واﻳـــﻪ ﭼـــﻲ ګـ ـﻮﻧګﻲ ﺑـــﻪ رﺑـــﺎب ﻛـــﻲ‬ ‫د ﻫــــﺮ ﻏــــﻮږ ﺳــــﺮه اﺷــــﻨﺎ ﻣــــﺴﺘﻲ ﻧﻐﻤــــﯥ دي‬ ‫د ﭼـــــﺎ ګﻮﺗـــــﻮ ﻛـــــﻲ ﺷـــــﻬﺒﺎز ﻟﻤﺒـــــﻪ ﻟﻤﺒـــــﻪ دئ‬ .

‫د ﻣﻄــــﺮب ﺳــــﺘﻮﻧﻲ ﻛــــﻲ وﭼــــﻲ زﻣﺰﻣــــﯥ دي‬ ‫ﻣـــــﺎ ﺗـــــﻪ ﻣـــــﻪ ژاړه ﻟـــ ـﻪ ﺗـــــﻮرو ﺗـــــﻮرو ورځـــ ـﻮ‬ ‫ﻣـــﺎ ﺗـــﻪ ﻣـــﻪ واﻳـــﻪ ﭼـــﻲ ﺳـــﭙﻴﻨﻲ د ﭼـــﺎ ﺷـــﭙﯥ دي‬ ‫زه ﭘــــــﻮﻫﯧږم ﭼــــــﻲ وﻃــــــﻦ وﻃــــــﻦ ﺷــــــﻬﻴﺪ دئ‬ ‫ﻣـــــﺎ ﺗـــــﻪ ﻣـــــﻪ واﻳـــــﻪ ﭼـــــﻲ ډﻛـــــﻲ ﻫـــــﺪﻳﺮې دي‬ ‫‬ ‫زﻣــﺎ اﻳﻤــﺎن واﻳــﻲ ﭼــﻲ ﺑﻴﺮﺗــﻪ ﺑــﻪ ﺳــﭙﺮﻟﻰ ﺳــﻲ‬ ‫د زاﻏـــــــﺎﻧﻮ ﭘﺎﻳﻜﻮﺑﻮﻧـــــــﻪ ﺑـــــــﻪ رﺳـــــــﻮا ﺳـــــــﻲ‬ ‫ﻟـــــــــﻪ ﻳﺨﻨﻴـــــــــﻪ ﺗﻮرﯦـــــــ ـﺪﻟﻲ ﺗـــــــــﻮﺗﻜۍ ﺑـــــــــﻪ‬ ‫ﻟﻜــــــﻪ ﺗﻠﻠــــــﻲ ﭘــــــﻪ ﺳــــــﯧﻠﻮﻧﻮ ﺑﻴﺮﺗــــــﻪ راﺳــــــﻲ‬ ‫ﺑﻴـــــﺎ ﺑـــــﻪ ﻧـــــﺎڅﻲ ﭘـــــﻪ ﻻﺳـــــﻮ ﻛـــــﻲ ګﻴﻼﺳـــــﻮﻧﻪ‬ ‫ﻫــــﺮ ګﻠﺒــــﻮټﻰ ﻫــــﺮه څﺎﻧګــــﻪ ﺑــــﻪ ﺳــــﻮﻣﺎ ﺳــــﻲ‬ ‫ﺑﻴـــﺎ ﺑـــﻪ ﻣـــﺴﺘﻲ ﭘـــﻪ ﺷـــﭙﯧﻠۍ ﻛـــﻲ وي ﺳـــﻨﺪري‬ ‫ﻣــــــﺮور ﻗــــــﺴﻤﺖ ﺑــــــﻪ ﺑﻴﺮﺗــــــﻪ را ﭘﺨــــــﻼ ﺳــــــﻲ‬ ‫ﺑﻴـــــﺎ ﺑـــــﻪ ځﻐﻠـــــﻲ ﻣﺤﺘـــــﺴﺐ ﺗﭙـــــﻮ ﺗﻴـــــﺎرو ﺗـــــﻪ‬ ‫زﻣـــﻮږ اﻏﺰﻧـــﻲ اوږدې ﺷـــﭙﯥ ﺑـــﻪ را ﺳـــﺒﺎ ﺳـــﻲ‬ ‫ﺑﻴــــــﺎ ﺑــــــﻪ رﯦــــــږدي د اﺗــــ ـڼ ﻟــــــﻪ زوره ځﻤﻜــــــﻪ‬ .

‫ﻫﻮﺳــــــﻮﻧﻪ د ﻏﻤــــــﺎز ﺑــــــﻪ ﻧﻴﻤــــــﻪ ﺧــــــﻮا ﺳــــــﻲ‬ ‫زه او ﺗــــــــﻪ ﺑــــــــﻪ د زﻣــــــــﺎن ﺳــــــــﻨﺪري واﻳــــــــﻮ‬ ‫د ﻫـــــﺮ ﺑـــــﺰم زﻣﺰﻣـــــﻪ ﺑـــــﻪ زﻣـــــﺎ او ﺳـــــﺘﺎ ﺳـــــﻲ‬ ‫ﺑﻴـــﺎ ﺑـــﻪ ﺷـــﻨﯥ ﭘﻴـــﺎﻟﯥ وي ډﻛـــﻲ ﻟـــﻪ ﺳـــﺮو ﻣﻴـــﻮ‬ ‫د ﺣﻤﻴـــــــــﺪ د ﺗﺮاﻧـــــــــﻮ دور ﺑـــــــــﻪ ﺑﻴـــــــــﺎ ﺳـــــــــﻲ‬ ‫زﻣﺎ ﻟﻪ ﺧـﻮﻟﯥ ورﻛـﻪ ﭘﻴﻐـﺎم ﺷـﻴﻨﻜﻲ اﺳـﻤﺎن ﺗـﻪ‬ ‫ﭼـــــﻲ ﺑـــــﻪ ﺧﺘﻤـــــﻪ ﭘـــــﺮ دې ﻣﯧﻨـــــﻪ ﻛـــــﺮﺑﻼ ﺳـــــﻲ‬ ‫ﻧـــﻮر ﺑـــﻪ ﻧـــﻪ راځـــﻲ ﭘـــﺮ ﻣـــﻮږ ﻳـــﺎﻏﻲ ﻣﻮﺟﻮﻧـــﻪ‬ ‫ﺗﻮﭘـــــﺎﻧﻲ ﺑـــــﻪ د رﻗﻴـــــﺐ د ﺑﯧـــــړۍ ﺧـــــﻮا ﺳـــــﻲ‬ ‫‪۷ /۱۳ /۹۱‬‬ .

‫ﻏﺰل‬ ‫آﺳــﻤﺎﻧﻪ ﺑﻴــﺎ ﻟﻜــﻪ ﭼــﻲ ﻧــﻮي اﻓــﺴﺎﻧﯥ ﺟــﻮړوې‬ ‫ﭼﻲ ﺳﺮ ﭘﺮ ﺳﺮ ﻣﻲ ﭘﺮﻫﺎروﻧﻪ ﭘﺮ ﺳـﻴﻨﯥ ﺟـﻮړوې‬ ‫ﻛـــﻪ دي ﻣﺠﻨـــﻮن د ﺗـــﻮرو زﻟﻔـــﻮ راﺑﻠﻠـــﻰ ﻧـــﻪ ﻳـــﻢ‬ ‫واﻳــﻪ ﺣﻠﻘــﻪ ﭘـــﺮ ﺣﻠﻘــﻪ ﭼــﺎ ﺗـــﻪ زوﻟﻨــﯥ ﺟـــﻮړوې‬ ‫ﺧﻮﻧﻲ ﻣﻨګﻮل دي ﺷﺎﻫﺪي د ﻓﻴﺼﻠﯥ ورﻛـﻮي‬ ‫د ﻏﻤـــﺎزاﻧﻮ ﭘـــﻪ ﺧﻮﻟـــﻪ وﻟـــﻲ ﺑﻬـــﺎﻧﯥ ﺟـــﻮړوې‬ ‫ﺷــﻴﺨﻪ آﺧــﺮ ﺑــﻪ ﺳــﻲ رﺳــﻮا د ﻣﻴﻔــﺮوش ﭘﻮروﻧ ـﻪ‬ ‫ﺗﺮ څﻮ ﺑﻪ ﭘټﻲ ﭘﻪ ﺧﻠـﻮت ﻛـﻲ ﻣﻴﺨـﺎﻧﯥ ﺟـﻮړوې‬ ‫در څﺨــﻪ ورﻛــﻲ دي ﺳــﺎﻗﻲ زﻣــﺎ د ازل ﻓﻴــﺼﻠﻲ‬ ‫ﭼـــﻲ د اﻏﻴـــﺎر دﭘـــﺎره ډﻛـــﻲ ﭘﻴﻤـــﺎﻧﯥ ﺟـــﻮړوې‬ ‫اوښﻜﻲ ﻳﯥ ﺳـﺘﺎ ﻟـﻪ ﺑـﯥ ﻓﺮﻳـﺎده ﺳـﻮځﯧﺪﻟﻮ ﻧـﻪ دي‬ ‫ﭘﺘﻨګــﻪ وﻟـــﻲ ﭘـــﻪ ﻟﻤﺒـــﻮ ﻛـــﻲ آﺷـــﻴﺎﻧﯥ ﺟـــﻮړوې‬ ‫ﻟــﻪ ﻫــﺮ ﻗﺪﻣــﻪ ﺳــﺮه ښ ـﺦ دي ﻓﺮﻳــﺎدي ﻋﺮﺿــﻮﻧﻪ‬ ‫ﺟﻨﻮﻧــﻪ څ ـﻮ ﻻ ﭘــﻪ دې ﻻر ﻛــﻲ ﻫــﺪﻳﺮې ﺟــﻮړوې‬ ‫د ﺟﻬــﺎﻧﻲ رﻧځــﻮري ﺷــﭙﯥ د ﺧﺘﻤﯧــﺪﻟﻮ ﻧــﻪ دي‬ ‫ﻃﺒﻴﺒـــــﻪ وﻟـــــﻲ رﻗﻴﺒـــــﺎﻧﻮ ﺗـــــﻪ ﭘﻠﻤــــﯥ ﺟـــــﻮړوې‬ ‫‪۷ /۸ /۸۹‬‬ .

‫ﺳﻨﺪره‬ ‫)آﺷﻴﺎﻧﻪ(‬ ‫ﺑﻴـــﺎ ﭘـــﻪ زړه ﻛـــﻲ ګﺮځـ ـﻲ زﻣﻮﻟﯧـ ـﺪﻟﯥ ﺗﺮاﻧـــﻪ‬ ‫ﻳـــﺎده ﺳــــﻮه ﺑﻠﺒــــﻞ ﺗــــﻪ ﺳــــﻮځﯧﺪﻟﯥ آﺷــــﻴﺎﻧﻪ‬ ‫ﻧﻦ ﻣـﻲ ژوﻧـﺪي ﺳـﻮي د ﻛﻠـﻮ ﺑﻴـﺪه رﻧځﻮﻧـﻪ‬ ‫ﺑﻴﺎ راﺗﻪ ﭘﺨﻼ ﺳﻮل د ﺑﯧﻠﺘﻮن ﻏﻠﻴﻢ ﻓﻮﺟﻮﻧـﻪ‬ ‫ﻣﺎﺗﻪ ﻣﻲ ﺳﻮل ﺧﻴﺎﻟﻮﻧﻪ ﻳﻮ ﭘـﻪ ﻳـﻮ داﻧـﻪ داﻧـﻪ‬ ‫ﺳﺘړي ﺳﻮﻟﯥ اوښﻜﻲ ګﺮﯦﻮاﻧﻪ ﺗﻪ ﭘـﻪ ﻣﺰﻟﻮﻧـﻮ‬ ‫ورﻛـــــﻲ ﻛړﻟـــ ـﯥ ﻻري ﻟﯧﻮﻧﻴـــــﻮ ﺗـــــﺪﺑﻴﺮوﻧﻮ‬ ‫ﺳﻮال ﻣـﻲ د ﻃـﻮاف دئ راﺗـﻪ ښـﻴﻲ ﺑﺘﺨﺎﻧـﻪ‬ ‫ﻣﻴﻨﻲ ﻣﻲ ﺷـﯧﺮﻳﻦ ﻛړﻟـﻪ ﻓـﺼﻠﻮﻧﻪ د ﻧﻜﻠﻮﻧـﻮ‬ ‫ﻣﺎ ﺗﻪ ﻣﻲ ﻧﺰﻟـﻪ ﻛـړه د ﻛـﻮﻫﻜﻦ ﭘـﻪ ﻛﻠﻨګﻮﻧـﻮ‬ ‫ﺧﻮرﻣـــﻪ ﭘـــﺮ ﺳـــﺮ ﻛـــﺎڼﻲ ﺗـــﻪ واﻳﻤـــﻪ دﯦﻮاﻧـــﻪ‬ .

‫راﻏﻠ ـﯥ ﺗــﺮ ﻏﻮږوﻧــﻮ د زﺧﻤــﻲ ﻧــﺴﻴﻢ ﻛﻮﻛــﺎري‬ ‫ﻣﺎت ﻳﯥ دي څﻨګﻮﻧـﻪ د روﻳﺒـﺎر ﭘﻮرﺗـﻪ ﭼﻴﻐـﺎري‬ ‫اور دئ ﻟګﯧــ ـﺪﻟﻰ ﭘــــﻪ ﺧﻠــــﻮت او ﻣﻴﺨﺎﻧــــﻪ‬ ‫ﺑﻴــﺎ ﻣــﻲ ارﻣــﺎﻧﻲ وزر ﭘــﻪ دام دئ ﻛـښﯧﻨﻮﻟﻲ‬ ‫ﺑﻴﺎ ﻣﻲ د اﻗﺒﺎل د ﻟﻤﺮ ﺷﻐﻠﯥ ﺗﺮﻧـﺪي ﻧﻴـﻮﻟﻲ‬ ‫ﺧـــــﻀﺮ د ﭼﻴﻨــــﯥ ﭘـــــﺮ ﻏـــــﺎړه وﻛــــړه ﺑﻬﺎﻧـــــﻪ‬ ‫ﺑﻴــﺎ ﻣــﻲ ﺳــﻮځﻮي د دوږﺧــﻲ ﻣﻴﻨــﻲ ﻳﺎدوﻧــﻪ‬ ‫ﺑﻴــﺎ ﻣــﻲ ﻟــﻪ ﻣــﺴﺘﻴﻪ ﺧﻤــﺎر اﺧﻠــﻲ ﻛــﺴﺎﺗﻮﻧﻪ‬ ‫راﻛــړه د ﻗـــﺴﻤﺖ ﺳـــﺎﻗﻲ ﻧـــﺴﻜﻮره ﭘﻴﻤﺎﻧـــﻪ‬ ‫ﺑﻴﺎ ﭘـﺮ ارﻣـﺎﻧﺠﻨﻮ ﻻرو ورﻛـﻲ ﺳـﻮﻟﯥ ﻛـډي‬ ‫ځ ـﻲ د ﺟﻬــﺎﻧﻲ رﻧځ ـﻮري ﻫﻴﻠــﻲ ګــډي وډي‬ ‫ﺑﻴــــﺎ د ښــــﺎﻣﺎراﻧﻮ ﭘــــﻪ ﻧﺎﻣــــﻪ ﺳــــﻮه ﺧﺰاﻧــــﻪ‬ ‫وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ‪۲ /۵ /۸۸ ،‬‬ .

‫اﻓﺴﺎﻧﻪ‬ ‫ﻳﻮه ورځ ﺑﻪ زﻣﺎ او ﺳﺘﺎ د ﻣﻴﻨﻲ ﻛﻴﺴﯥ‬ ‫ﻟﻜﻪ ﺧﺰان را رژوﻟﻲ ﭘﺎڼﻲ‬ ‫ﻟﻜﻪ زﻳﺎرت ﻛﻲ ﻟګﯧﺪﻟﻲ ﺳﻮځﯧﺪﻟﻲ ﺷﻤﻌﻲ‬ ‫ﻟﻜﻪ ﻣﺎﺷﻮﻣﻲ ﻫﯧﺮي ﺳﻮي ﺳﻠګۍ‬ ‫د ﺧﻠﻜﻮ ﻫﯧﺮي وي او وړي ﺑﻪ وي‬ ‫د زﻣﺎﻧﯥ ﺗﻮﻧﺪو وﺣﺸﻲ ﺑﺎدوﻧﻮ‬ ‫د دﻏﻪ ﺳﻴﻨﺪ ﭘﺮ ﻏﺎړه‬ ‫د دﻏﻲ ګﺎري ﺗﺮ څﻨګ‬ ‫ﭼﻲ ﻫﻤﯧﺸﻪ د ﻳﻮه ﺑﻞ ﭘﻪ ﻏﯧږ ﻛﻲ‬ ‫د زﻣﺎﻧﯥ ﻟﻪ ﺑﺪو ﺳﺘﺮګﻮ ﻟﻴﺮي‬ ‫ﻛﻠﻪ ﻛﻴﺴﯥ‪ ،‬ﻛﻠﻪ ګﻴﻠﯥ‪ ،‬ﻛﻠﻪ ﻗﻮﻟﻮﻧﻪ ﻛﻮو‬ ‫ﻧﻮري ﺑﻪ زﻣﻮږ د ﭘﻠﻮﻧﻮ ﻧﺨښﻲ ﻧﻪ وي‬ ‫ﭘﯧړۍ ﺑﻪ ﺗﯧﺮي وي‬ ‫او ﺑﻴﺎ ﺑﻪ دﻟﺘﻪ‬ ‫د ﻫﻤﺪې ګﺎري ﺗﺮ څﻨګ‬ ‫د ﺑﻠﻲ ﻣﻴﻨﻲ اﻓﺴﺎﻧﻪ ﺟﻮړﯦږي‬ ‫او ﺑﻴﺎ ﺑﻪ ﺳﺘﺎ ﭘﻪ ﺷﺎﻧﻲ ښﻜﻠﯥ ﻧﺎزوﻟﯥ ﻧﺠﻠۍ‬ .

‫د ﭼﺎ ﭘﻪ ﻏﯧږه ﻛﻲ ﺧﻮره وره وي‬ ‫ﻗﺴﻤﺖ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻟﻜﻪ ﭼﻠﺒﺎزه ﺟﺎدوګﺮه ﺑﻮډۍ‬ ‫د ﻫﺮ ﻏﺮوب ﺳﺮه وﻋﺪې د ﺳﺒﺎوون ورﻛﻮي‬ ‫د ﺳﻴﻨﺪ ﭘﺮ ﻏﺎړه ﺑﻪ د ګﺎري ﺗﺮ څﻨګ‬ ‫ځﻲ او راځﻲ‬ ‫ﺧﻮ د ﻧﺴﻴﻢ ﺳﺮه ﺑﻪ‬ ‫ﻣﻠګﺮي ﻧﻪ وي زﻣﺎ او ﺳﺘﺎ زﻣﺰﻣﯥ‬ ‫‪۱۰ /۳۰ /۸۹‬‬ .

‫اﺑﻠﻴﺲ وﺧﻨﺪل‬ ‫ﺧﺎﻟﻖ دا ښﻜﻠﯥ دا رﻧګﻴﻨﻪ ﻣځﻜﻪ‬ ‫د ﻫﺴﻜﻮ ﻏﺮوﻧﻮ د ﻟﻌﻠﻮﻧﻮ د ﺳﻴﻨﺪوﻧﻮ ﺳﺮه‬ ‫اﻧﺴﺎن ﺗﻪ وﺑﺨښﻠﻪ‬ ‫او ﭘﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﻛﻲ ﻳﯥ ورﻛښﯧښﻮدﻟﻪ ﺧﭙﻠﻪ ﻣﻴﻨﻪ‬ ‫ﺧﻮ ده ﭘﻪ زړه ﻛﻲ د ﺷﻴﻄﺎن ﭘﻪ ﻟﻤﺴﻪ‬ ‫د ﺳﺮو او ﺳﭙﻴﻨﻮ او د ﺧﺎورو ﻣﻴﻨﻪ وروزﻟﻪ‬ ‫د ﻫﻤﺪې ﻣﻴﻨﻲ ﭘﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻳﯥ د ورور وﻳﻨﻲ ﺗﻮى ﻛړې‬ ‫د ﻓﺮﺷﺘﻮ ﻟﻪ ﺳﺘﺮګﻮ اوښﻜﻲ راﻏﻠﯥ‬ ‫او ﺷﻴﻄﺎن وﻣﺴﯧﺪى‬ ‫د ﻫﻤﺪې ﻣﻴﻨﻲ ﭘﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻳﯥ وﻟﺴﻮﻧﻪ اﯦﻞ ﻛړل‬ ‫د ﻳﻮه ﻟﻮى ﺳﭙﻪ ﺳﺎﻻر ﭘﻪ ﻧﻮم ﭘﻮځﻮﻧﻪ ﺟﻮړ ﺳﻮل‬ ‫ﻣځﻜﻲ ﻳﯥ ﻻﻧﺪي ﻛړې‬ ‫ﺟﻮﻧګړي وﻧړﯦﺪې‬ ‫د ﺳﺮو او ﺳﭙﻴﻨﻮ ﺧﺰاﻧﯥ ﺟﻮړي ﺳﻮې‬ ‫ﺳﭙﻪ ﺳﺎﻻر ﻟﻪ ﺧﭙﻠﻪ ښﺎره ﻛﻼ وګﺮځﻮل‬ ‫او د ﺑﻞ ښﺎر د ﺧﺰاﻧﻮ ﭘﻪ ﻃﻤﻊ وﺧﻮځﯧﺪى‬ ‫ﺗﻮري راووﺗﻠﯥ‬ .

‫ﭼړې ﭘﻪ وﻳﻨﻮ ﺳﻮﻟﯥ‬ ‫ﺳﺮوﻧﻪ وﻏړﯦﺪل‬ ‫ﻛﻠﻲ ﻟﻤﺒﻪ ﻟﻤﺒﻪ ﺳﻮل ښﺎر او ﻛﻮڅﻮ اور واﺧﻴﺴﺘﻰ‬ ‫ﺳﭙﻪ ﺳﺎﻻر ښځﻲ ﻟﻪ ښﺎره څﺨﻪ ﻟﻴﺮي ﻳﻮوړې‬ ‫او ﭘﻪ ﺗﺎوده ﻳﯥ ﻛړل د ﺳﻮد او د ﺳﻮدا ﻛﻮﻧﺠﻮﻧﻪ‬ ‫ﻛﺘﺎر ﻛﺘﺎر ځﻮاﻧﺎن ﻳﯥ ودرول‬ ‫د ټﻮﻟﻮ زړوﻧﻪ رﭘﯧﺪل ﺳﺘﺮګﻲ ﻳﯥ ﻫﯧښﻲ ﭘﺎﺗﻪ‬ ‫او ﻳﻮ ګړى را وروﺳﺘﻪ‬ ‫د ﻟﻮى ﭘﯧﺸﻮا ﭘﻪ ﺣﻜﻢ‬ ‫ﻟﻜﻪ ﺑﺮګﻮﻧﻪ د ﺧﺰان ﺳﺮوﻧﻪ ورژﯦﺪل‬ ‫ﻓﺮﺷﺘﻮ وژړل ﺷﻴﻄﺎن ﻟﻪ ﺧﻮښۍ وﻧڅﯧﺪى‬ ‫ﭘﯧړۍ ﭘﯧړۍ د ﺟﻨګ ﻟﻤﺒﻮ ښﺎروﻧﻪ وﺳﻮځﻮل‬ ‫د ﺑﯥ ﺧﺒﺮو د ﻧﺎﭘﻮﻫﻮ ﺧﻠﻜﻮ‬ ‫د ﺑﺮﯦﺘﻮرو د ﻏښﺘﻠﻮ اﺗﻼﻧﻮ‬ ‫د زﻣﺮو ﭘﻪ وﻳﻨﻮ‬ ‫د ﻏﺮو ﻟﻤﻨﻲ د ښﺎروﻧﻮ ﻛﻮڅﯥ ورﻧګﯧﺪې‬ ‫او ﻳﻮه ﺷﭙﻪ څﻪ ﻛﺮﻏﯧړﻧﻲ ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ وﺳﻮﺳﯥ‬ ‫د ﻛﻮم ﻇﺎﻟﻢ ﺳﭙﻪ ﺳﺎﻻر و زړه ﺗﻪ ﻻر ﭘﻴﺪا ﻛړه‬ ‫ﻓﻮج ﻳﯥ راوﺑﺎﻟﻪ ﻟښﻜﺮي ﻳﯥ راﺟﻤﻊ ﻛړﻟﯥ‬ ‫او د دښﻤﻦ د ﺳﺘﺮ ﻣﻌﺒﺪ ﺧﻮا ﺗﻪ ﻳﯥ ﻣﺨﻪ ﻛړﻟﻪ‬ ‫د ﻓﺮﺷﺘﻮ زړوﻧﻪ ﺑﻴﺎ ورﭘﯧﺪل‬ ‫او ﭘﺮ ﺷﻴﻄﺎن ﻟﻪ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻴﻪ ﺟﺎﻣﯥ ﺗﻨګﯥ ﺳﻮﻟﯥ‬ .

‫ﺳﭙﻪ ﺳﺎﻻر د ﺧﻮﻧﻲ ﻓﻮﺟﻪ ﺳﺮه‬ ‫ﭘﻪ ﻻر ﻛﻲ ﻛﻠﻲ‪ ،‬درﻣﻨﺪوﻧﻪ ﻟﻮى ښﺎروﻧﻪ ﭼﻮر ﻛړل‬ ‫ﻫﺮ څﻪ ﻳﯥ وﺳﻮځﻮل‬ ‫د ﻏﺮو ﻟﻤﻨﻲ ﺑﻴﺎ ﭘﻪ وﻳﻨﻮ ﺳﺮې ﺳﻮې‬ ‫دښﺘﻮﻧﻪ ورﻧګﯧﺪل‬ ‫ﻫﺪﻳﺮې ډﻛﻲ ﺳﻮﻟﯥ‬ ‫ﻟﻪ ښﺎره ﭘﻮرﺗﻪ ﺳﻮې د ښځﻮ ﻣﺎﺷﻮﻣﺎﻧﻮ ﭼﻴﻐﻲ‬ ‫او د ﭘﻮځﻮﻧﻮ ﻟﻪ ﻫﻴﺒﺘﻪ ﻣځﻜﻪ ﺳﺮه ﺗﺒۍ ﺳﻮه‬ ‫ﺳﭙﻪ ﺳﺎﻻر ﻟﻜﻪ ﺧﻮﻧﻲ ځﻨﺎور‬ ‫ﺳﺘﺮګﻲ ﻳﯥ ﺳﺮې وې ﻏړوﻣﺒﯧﺪى ﻟﻪ ﻗﻬﺮه‬ ‫اﻳﺴﺘﻠﯥ ﺗﻮره د ﻣﻌﺒﺪ ﭘﺮ ﻟﻮري وﺧﻮځﯧﺪى‬ ‫او ﻫﻠﺘﻪ ﭘﺮې ﺳﻮل ﭘﺮ ﺳﺠﺪو ﺑﺎﻧﺪي ﭘﺮاﺗﻪ ﺳﺮوﻧﻪ‬ ‫ﻳﻮ ګړى وروﺳﺘﻪ ﻣﻌﺒﺪ وﻧړﯦﺪى‬ ‫د ﺧﺪاى ﭘﺮ ﻣﯧﻨﻪ ﻟﻤﺒﯥ وڅﺮﺧﯧﺪى‬ ‫د ﻟﻴﺮي ﻟﻴﺮي ﻫﻴﻮادوﻧﻮ د ﺑﭽﻮ ﺳﻴﻨﻮ ﻛﻲ‬ ‫د اﻧﺘﻘﺎم ﺑڅﺮي وځﻠﯧﺪل‬ ‫د ﻫﺮ ﻳﻮه ﭘﻪ زړه ﻛﻲ‬ ‫د ﺗﻞ ﻟﭙﺎره د ﻏﻀﺐ اوروﻧﻮ ځﺎﻟﻪ وﻛړه‬ ‫ﭘﻪ آﺳﻤﺎﻧﻮ ﻛﻲ د ﻣﻠﻜﻮ ﺳﺎﻧﺪي ﭘﻮرﺗﻪ ﺳﻮﻟﯥ‬ ‫او د اﺑﻠﻴﺲ ﻟﻪ ﻛﻮره راﻏﻠﻞ د ﻗﺎه ﻗﺎه ږﻏﻮﻧﻪ‬ ‫‪۱۲ /۱۴ /۹۲‬‬ .

‫ﺗﺼﻮﻳﺮ‬ ‫ﺳړه د ژﻣﻲ ﺷﭙﻪ ده زه ﺳﺘﺎ ﻟﻪ ﻳﺎدوﻧﻮ ﺳﺮه‬ ‫ﻟﻜﻪ ﻣﺎﺷﻮم ﭘﻪ وړاﻧګﻮ ﻟﻮﺑﻲ ﻛﻮم‬ ‫ﺳﺘﺎ د ﺗﺼﻮر ﻣﺨﻲ ﺗﻪ ودرﯦږم‬ ‫او دا ﻳﻮه ﻟﺤﻈﻪ دي ﺧﭙﻠﻪ ﻛﻤﻪ‬ ‫ﻫﻠﺘﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﻛﻲ ﻏﻮﻟﯧﺪﻟﻰ زړګﻰ وﺧﻮځﯧږي‬ ‫او ﭘﺮدۍ ﻣﻴﻨﻲ ﺗﻪ ټﻮﭘﻮﻧﻪ وﻫﻲ‬ ‫ﺗﺼﻮﻳﺮ ژوﻧﺪى ﺳﻲ ﺳﺘﺮګﻲ ورﭘﻮي‬ ‫ﭘﺮ ﺷﻮﻧډو ﺑﻴﺎ ګﺮځﻲ زاړه ﻗﻮﻟﻮﻧﻪ‬ ‫ﺑﻴﺎ د ﺳﺒﺎ د ﻟﻤﺮ ﺧﺘﻮ ﭘﻪ ﻃﻤﻊ‬ ‫ﺷﭙﻪ ﺗﺮ ﺳﻬﺎره ﺷﻤﻌﻲ وﻟګﯧږي‬ ‫ﺳﺘﺮګﻲ ﺳﻮځﻲ‬ ‫ﺧﻮ ﻳﻮ ﻧﺎڅﺎﭘﻪ د ﺗﺼﻮﻳﺮ ﻟﻪ ﺳﺘﺮګﻮ‬ ‫د ژوﻧﺪ او ﻣﻴﻨﻲ رڼﺎ وﺗښﺘﻲ‬ ‫ﻗﻮﻟﻮﻧﻪ ﻣړه ﺳﻲ‬ ‫زه او ﺗﺼﻮﻳﺮ ﭘﺎﺗﻪ ﺳﻮ‬ ‫او زړه ﻫﻢ ﻧﻪ وﻫﻲ زاړه ټﻮﭘﻮﻧﻪ‬ ‫دواړه ﻻﺳﻮﻧﻪ ﻟﯧﻮﻧﻲ ﻻﺳﻮﻧﻪ‬ .

‫ﺑﯥ ارادې د ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺧﻮا ﺗﻪ ځﻐﻠﻲ‬ ‫ﺗﺼﻮﻳﺮ څﻴﺮي او ژﻣﻨۍ ﺳﻜﺮوټﻲ‬ ‫ﻟﻤﺒﻪ ﻟﻤﺒﻪ ﻛﻲ د ﻛﻠﻮ ﺧﻴﺎﻟﻮﻧﻪ‬ ‫ﻻ ﻳﯥ ﻟﻤﺒﻪ ﭘﻪ ﺳﺘﺮګﻮ وﻳﻨﻤﻪ ﺧﺎﻣﻮﺷﻪ ﻧﻪ ده‬ ‫ﻻ د ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺑﯥ ﻧﻮره ﺳﺘﺮګﻲ زﻣﺎ ﭘﺮ ﻟﻮر ﻛږې دي‬ ‫ﭼﻲ ﭘﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﻛﻲ ﻣﻲ د زړه ﭘﻪ ﺗﻞ ﻛﻲ‬ ‫ﺳﺘﺎ ﻟﻪ ﺗﺼﻮﻳﺮه ﺳﺮه ﻣﻴﻨﻪ ﻧﻮى اور ﺑﻠﻮي‬ ‫او ﭘﻪ رګﻮﻧﻮ ﻣﻲ ﺑڅﺮي ګډ ﺳﻲ‬ ‫ﻧﻮر دي ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺗﻪ ﻫﻢ ﻛﺘﻼى ﻧﻪ ﺳﻢ‬ ‫ﻳﻮه ﻟﺤﻈﻪ دي ﺧﭙﻠﻮﻻى ﻧﻪ ﺳﻢ‬ ‫او دا د ژوﻧﺪ ﺳﺮه ﻣﻠګﺮي ﻟﻤﺒﯥ‬ ‫دا ﭘﻪ رګﻮﻧﻮ ﻛﻲ ژوﻧﺪي ﺑڅﺮي‬ ‫دا د ﺗﻴﺎرو دا د رڼﺎ ﻣﻠګﺮي‬ ‫ﺳﺘﺎ د ﺧﻴﺎﻟﻮﻧﻮ ﻟﻪ ﻣﺤﻠﻪ ﺳﺮه‬ ‫ﭘﻪ ﺗﺼﻮﻳﺮوﻧﻮ روﻳﺒﺎري ﻧﻪ ﻛﻮي‬ ‫‪۱۲ /۳ /۹۲‬‬ .

‫ﺗﻴﺎره ﺳﺒﺎوون‬ ‫روﻳﺒــــﺎره ړﻧګــــﻪ ﺳــــﻮه د ﻫﻴﻠــــﻮ ﺧﻮﻧــــﻪ‬ ‫ﭼﻲ دي ﭘـﺮ ﺷـﻮﻧډو ﻛﻴـﺴﻪ وراﻧـﻪ ﺳـﻮﻟﻪ‬ ‫ﭘــﻮه ﺳــﻮم د وﺻــﻞ ﻻري ﺑﻨــﺪي ﺳــﻮﻟﯥ‬ ‫زﻣـــﺎ د ﻧـــﺼﻴﺐ وﻋـــﺪه ﭘـ ـښﯧﻤﺎﻧﻪ ﺳـــﻮﻟﻪ‬ ‫دا زﺧﻤـــــﻲ زﯦـــ ـﺮى ﺑـــــﻪ ﻻ څـــ ـﻮ ﭘټـــــﻮې‬ ‫روﻳﺒــــﺎره ﺳــــﺘﺮګﻲ دي رازوﻧــــﻪ واﻳــــﻲ‬ ‫د ﺳـــــﺤﺮ ﺑـــــﺎد ﻳـــ ـﯥ ﺟﻨـــــﺎزې راوړﻟـــ ـﯥ‬ ‫ﻧــﺴﻴﻢ ﭘــﻪ ﺳــﺮو ﺳــﺘﺮګﻮ وﻳﺮوﻧــﻪ واﻳــﻲ‬ ‫روﻳﺒــــﺎره ﺗــــﺎ ﺗــــﻪ ﺳــــﺒﺎوون ښــ ـﻜﺎرﯦږي‬ ‫زﻣﺎ ﻳﯥ د ﺧﻴﺎل ﻧﻴﻤګړي ﺷﭙﯥ ﻣـﺎﺗﻲ ﻛـړې‬ ‫ﺗــﻪ ﻳ ـﯥ ﻟــﻪ ﺳــﺘﺮګﻮ ﻧــﻮى زﯦ ـﺮى ﻏــﻮاړې‬ ‫زﻣﺎ ﭘـﻪ ﻟﯧﻤـﻮ ﻛـﻲ ﻳـﯥ ﻟـﺸﯥ ﻣـﺎﺗﯥ ﻛـړې‬ ‫زه د ﻏﺮوب ﭘـﻪ ﺳـﺘړو ﺳـﺮو ﺳـﺘﺮګﻮ ﻛـﻲ‬ ‫د ﺧﭙــــــﻞ ازل رﻧځـــــﻮر ﺧﻮﺑﻮﻧــــــﻪ وﻳــــــﻨﻢ‬ ‫ﭘـــــﻪ اﻻﻫـــــﻮ ﻛـــــﻲ وﻋـــــﺪې ﻣـــــﻪ راﻛـــــﻮه‬ .

‫زه ﻳـــــ ـﯥ ﭘﺨـــــــﻮا ﻻ ﺗﻌﺒﻴﺮوﻧـــــــﻪ وﻳـــــــﻨﻢ‬ ‫ﻫﻐـــﻪ دي ﭘﻮرﺗـــﻪ ﺳـــﻮې ﻟﻤﺒــﯥ ﻟـــﻪ ﻛﻠـــﻲ‬ ‫ﻫﻐــﻪ دي وراﻧــﻲ ﺳــﻮې ﻛــﻮڅﯥ د ﺟﺎﻧــﺎن‬ ‫ﭘــــﻪ ﻻﻟـــــﻪ زار ﻛـــــﻲ ﺧـــــﺰان وﻏﻮړﯦــــﺪى‬ ‫د ګﻠـــﻮ ښـ ـﺎر ﺗـــﻪ ورﺷـــﻴﻮه ﺳـــﻮل زاﻏـــﺎن‬ ‫ﻫﻐــــﻪ دي څــــﺎڅﻲ ﻟــــﻪ ﺷــــﻬﺒﺎزه وﻳﻨــــﻲ‬ ‫د ﻣﻄــﺮب ګﻮﺗــﻮ ﻛــﻲ ﻧﻐﻤــﯥ ﺳــﻮځﯧږي‬ ‫ټــــــﻮﻟۍ ټــــــﻮﻟۍ ﻓﺮﺷـــــــﺘﯥ واﻟـــــــﻮﺗﻠﯥ‬ ‫ﻓﺘﻨــﯥ ﺑـــﻪ اوس ﭘـــﻪ ښــﺎر ﻛـــﻲ وﻧڅﯧـــږي‬ ‫ﺷـــﭙﻪ د ﺳـــﻬﺎر ﭘـــﻪ ﻏﯧـــږ ﻛـــﻲ وﻏﻮړﯦـ ـﺪه‬ ‫زرﻳﻨـــﻲ وړاﻧګـــﻲ رﺧـــﺼﺘﻮﻧﻪ ﻏـــﻮاړي‬ ‫د ښـ ـﺎر ﭘـــﻪ ﻣـــﻨځ ﻛـــﻲ ﺑـــﻼ ﻟﻨګـ ـﻪ ﺳـــﻮﻟﻪ‬ ‫ﺑــــﺎج ﻛــــﻲ زﻟﻤﻴــــﻮ ﻧــــﻪ ﺳــــﺮوﻧﻪ ﻏــــﻮاړي‬ ‫ﺷــــﻴﻄﺎن ﺧﻴﺮﻧــــﻪ ﻏــــﺎړه ﻫــــﺴﻜﻪ ﻛړﻟــــﻪ‬ ‫ﭘﺮ ﺗﻮرو ﺷﻮﻧډو ﻳﯥ ﻣﻮﺳـﻜﺎ ﭘﻴـﺪا ﺳـﻮه‬ ‫د ﻏـــــﺮه ﭘـــــﺮ ﺳـــــﺮ ﻳـــــﯥ وزر وﻏـــــﻮړاوه‬ ‫د ﺳــﺘﺮګﻮ اور ﻛــﻲ ﻳــﯥ رڼــﺎ ﭘﻴــﺪا ﺳــﻮه‬ .

‫روﻳﺒـــﺎره څﻠـــﻪ ﻣـــﻲ زګﯧـــﺮوى وﻳـــﺪوې‬ ‫د زړه ﭘـــﻪ ﺗـــﻞ ﻛـــﻲ ﻣـــﻲ زﺧﻤﻮﻧـــﻪ ژاړي‬ ‫راﺗـــــــﻪ اﻣﻴـــــــﺪ د ﺳــــــــﺒﺎ ﻣـــــــﻪ راﻛــــــــﻮه‬ ‫ﺧﻮږﻣﻨـــﻮ ﺳـــﺘﺮګﻮ ﻛـــﻲ ﺧﻴﺎﻟﻮﻧـــﻪ ژاړي‬ ‫دا زﻣــﺎ ﭘــﻪ ﺑﺮﺧــﻪ ﻟﻴﻜــﻞ ﺳــﻮي اوښ ـﻜﻲ‬ ‫ﭘـــﺎس ﭘــــﻪ ﻟﯧﻤــــﻮ ﻛــــﻲ د ﺳــــﺎﺗﻠﻮ ﻧــــﻪ دي‬ ‫زﻣــﺎ ﭘــﻪ ﻗــﺴﻤﺖ ﻛــﻲ رﺳــﯧﺪﻟﻲ ﻛــﻮڅﯥ‬ ‫د ﺳــــــــــﺘﻨﯧﺪﻟﻮ ﭘﺮﯦــــــــــښﻮدﻟﻮ ﻧــــــــــﻪ دي‬ ‫‪۳ /۳ /۹۳‬‬ .

‫ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ‬ ‫زﻣﺎ څﺨﻪ ﻟﻴﺮي ﻧﻪ ﺳﺊ ﺧﻠﻜﻮ ﻣﺎ ﻳﻮازي ﻧﻪ ﻛﺊ‬ ‫ﭼﻲ زﻣﺎ د ﺷﭙﯥ زﻣﺎ د ﺗﻴﺎرو ﻣﻠګﺮي‬ ‫زﻣﺎ ﻧﺎﺑﻠﻠﻲ زﻣﺎ اﻏﺰن ﺧﻴﺎﻟﻮﻧﻪ‬ ‫ﭘﺮ زړه ﺗﻴﺎره راوﻟﻲ‬ ‫ﻣﺎ زوﻛﻠﻮي ﻣﺎ وﯦﺮوي‬ ‫او ﭘﻪ ﺗﻴﺎرو ﻛﻲ راﺗﻪ‬ ‫زاړه دردوﻧﻪ وﻳښﻮي‪ ،‬ﻧﻮي زﺧﻤﻮﻧﻪ ﻛﺮي‬ ‫زه ﭼﻲ ﻳﻮازي ﺳﻤﻪ ﺳﺘﺎﺳﻲ ﭘﻪ څﯧﺮ‬ ‫ﭘﻪ وﻳښﻮ ﺳﺘﺮګﻮ ﺟﻨﺘﻲ ﺧﻮﺑﻮﻧﻪ‪ ،‬ﻧﻪ ګﻮرﻣﻪ‬ ‫زه د ﭘﺎوﻟﻴﻮ ﺷﺮﻧګﻰ ﻧﻪ اورﻣﻪ‬ ‫زه ﭘﻪ ﺗﺶ ﻻس ﻛﻲ ﭘﻴﺎﻟﯥ ﻧﻪ ﻛړﻧګﻮم‬ ‫زه د ﺑﻮډۍ ﭘﻪ ټﺎل ﻛﻲ ﻧﻪ زاﻧګﻤﻪ‬ ‫زه ﭼﻲ ﻳﻮازي ﺳﻤﻪ‬ ‫ﻟﻮﻳﻪ ﻧړۍ راﺑﺎﻧﺪي ﺗﻨګﻪ ﺳﻲ د ﻗﺒﺮ ﭘﻪ څﯧﺮ‬ ‫او ﺑﻴﺎ اﻏﺰن ﺧﻴﺎﻟﻮﻧﻪ‬ ‫ﻟﻜﻪ د ﻗﺒﺮ د ﭼﻨﺠﻴﻮ ﻟښﻜﺮ‬ ‫زﻣﺎ ﭘﻪ ﺑﯥ واﻛﻮ ﻣﺎﻏﺰو ﺧﻮﻟﯥ ﻟګﻮي‬ .

‫زﻣﺎ ﻧﻪ ژوﻧﺪون او ﺳﺒﺎوون ﻫﯧﺮوي‬ ‫ﻣﺎ ﺗﻪ ﻣﺮګﻰ ﻣﺎ ﺗﻪ ﭘﺮون ﻳﺎدوي‬ ‫ﻣﺎ ﺗﻪ ﺳﺎﻳﯥ د ﺟﻼداﻧﻮ ښﻴﻲ‬ ‫ﻣﺎ ﺗﻪ راښﻴﻲ ﺳﺮې ﻛﻜړي ﺗﻮري‬ ‫د ﭼﺎ زﺧﻤﻲ زﺧﻤﻲ ﺳﻠګۍ اورﻣﻪ‬ ‫او ﻟﻪ ﻳﻮ ﺷړك ﺳﺮه ﻓﺮﻳﺎد ﭘﻮرﺗﻪ ﺳﻲ‬ ‫واﻳﻤﻪ ﭼﻴﻐﻲ ﻛړم ګﺮﯦﻮان وﺷﻠﻮم‬ ‫د ﺧﺪاى دﭘﺎره ډﯦﻮې وﻟګﻮئ‬ ‫زﻣﺎ څﺨﻪ ﻟﻴﺮي ﻣﻪ ځﺊ‬ ‫زﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﻣﺎ ﺗﻪ د ﺗﯧﺮو ﺷﭙﻮ ﻛﻴﺴﯥ راوﻟﻲ‬ ‫ﺗﻠﻠﻲ ﻳﺎران ﻫﯧﺮي ﺳﺎﻳﯥ راوﻟﻲ‬ ‫او ﺑﻴﺎ ﻣﻲ اوښﻜﻲ د ﻧﺎﻣﺮادو ﻣﻴﻨﺎﻧﻮ ﭘﻪ څﯧﺮ‬ ‫د وﭼﯧﺪﻟﻮ ﻧﻪ وي‬ ‫زه ﻟﻪ ﭘﺮوﻧﻪ ﺗښﺘﯧﺪﻟﻰ ﻳﻤﻪ‬ ‫ﺑﻴﺮﺗﻪ ورﺗﻠﻮﻧﻜﻰ ﻧﻪ ﻳﻢ‬ ‫ﭘﺮون ﭘﻪ ﺧﻮب ﻛﻲ ﻟﻴﺪل ﻧﻪ ﻏﻮاړﻣﻪ‬ ‫او ﭼﻲ ﻳﻮازي ﺳﻢ ﭘﺮون ﺗﻪ ځﻤﻪ‬ ‫زﻣﺎ څﺨﻪ ﻟﻴﺮي ﻧﻪ ﺳﺊ ﺧﻠﻜﻮ ﻣﺎ ﻳﻮازي ﻧﻪ ﻛﺊ‬ ‫زه ﺷﺎﻋﺮ ﻧﻪ ﻳﻢ ﭼﻲ ﻳﻮازي ﺳﻢ ﻏﺰل وﻟﻴﻜﻢ‬ ‫زه ﻣﻴﻦ ﻧﻪ ﻳﻢ ﭼﻲ د زﻟﻔﻮ ﭘﻪ ټﺎل وزاﻧګﻤﻪ‬ ‫زه ﻣﻄﺮب ﻧﻪ ﻳﻢ ﭼﻲ ﺧﻴﺎﻟﻲ ﺳﻮروﻧﻪ وﺷﺮﻧګﻮم‬ ‫زه ﭼﻲ ﻳﻮازي ﺳﻢ د ﺗﻠﻠﻴﻮ آوازوﻧﻪ اورم‬ .

‫زه ﭼﻲ ﻳﻮازي ﺳﻢ ﺗﻴﺎرې وﻳﻨﻤﻪ‬ ‫د ﺧﺪاى دﭘﺎره ﻣﺎ ﻳﻮازي ﻧﻪ ﻛﺊ‬ ‫دا ډﯦﻮې وﻟګﻮئ ﻣﺎ ﺗﻪ ډﯦﻮې ﺑﻠﻲ ﺳﺎﺗﺊ‬ ‫وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ‪ /۹۲ ،‬ﻧﻮاﻣﺒﺮ‬ .

‫ﺟﻠﻮه‬ ‫زه رﺑــــﺎب ﺗــــﻪ ﻣــــﻲ ﺷــــﻬﺒﺎز ﻳــ ـﯥ‬ ‫زه ﻧﻐﻤـــﻪ ﻳـــﻢ ﺗـــﻪ ﻣـــﻲ ﺳـــﺎز ﻳـــﯥ‬ ‫زه ﻣﻘـــﺎم ﻳـــﻢ ﺗـــﻪ ﻣـــﻲ ﺳـــﻮر ﻳـــﯥ‬ ‫زه آﻫﻨــــــګ ﻳــــــﻢ ﺗــــــﻪ آواز ﻳــــــﯥ‬ ‫ﺗـــــــﻪ ﻟﻤﺒـــــــﻪ ﻳــــــﯥ زه دي ﺷـــــــﻤﻊ‬ ‫زه ﭘﺘﻨــ ـګ ﺗــــﻪ ﻣــــﻲ ﭘــــﺮواز ﻳــ ـﯥ‬ ‫زه ﻣﺠﻨـــﻮن ﺗـــﻪ ﻣـــﻲ ﺟﻨـــﻮن ﻳـــﯥ‬ ‫زه ﻣﺤــــﻞ ﺗــــﻪ ﻣــــﻲ ﻣﻤﺘــــﺎز ﻳــ ـﯥ‬ ‫ﺗــــﻪ ﻣــــﻲ ﺳِــ ـﺮ د ﻟﯧﻮﻧﺘــــﻮب ﻳــ ـﯥ‬ ‫ﺗـــــــﻪ زﻣـــــــﺎ د ﺟﻨـــــــﻮن راز ﻳـــــ ـﯥ‬ ‫ﻫــــﻢ ﻧــــﺎﻇﻢ ﻳــــﯥ ﻫــــﻢ ﻣــــﻲ ﻧﻈــــﻢ‬ ‫ﺗــﻪ ﻫــﻢ ﺳــﻮز ﻳــﯥ ﻫــﻢ ګــﺪاز ﻳــﯥ‬ ‫زه ﻟـــــــﻪ ﻛـــــــﻮﻣﻲ ﻓﻨـــــــﺎ ﺗـــــــښﺘﻢ‬ ‫ﭼـــﻲ اﻧﺠـــﺎم ﺗـــﻪ ﻣـــﻲ آﻏـــﺎز ﻳـــﯥ‬ ‫دا د ﻛـــــﻮﻣﻲ ﭘﻴـــ ـﺎﻟﯥ ﺑﻨـــ ـګ دئ‬ ‫ﭼــــﻲ ﻧــــﺸﯥ ﭘﻜــ ـښﻲ ﻣــــﺴﺘﯧږي‬ ‫دا د ﻛـــﻮﻣﻲ ﻧﻐﻤـ ـﯥ ﺷـــﺮﻧګ دئ‬ .

‫ﭼــــﻲ ﺷــــﻬﺒﺎز ﭘﻜــ ـښﻲ ﻧڅﯧــــږي‬ ‫دا د ﻛـــــــﻮﻣﻲ ﺳـــــــﻠګۍ اور دئ‬ ‫ﭼـــــﻲ ﻟﻤﺒــــﯥ ﭘﻜــــښﻲ وﻳﻠﯧـــــږي‬ ‫دوﻣـــﺮه ﭘــــﻮه ﻳﻤــــﻪ ﭼــــﻲ ﺗــــﻪ ﻳـــﯥ‬ ‫ﻫـــﻢ وﺟـــﻮد ﻳـــﯥ ﻫـــﻢ ﺟﻠـــﻮه ﻳـــﯥ‬ ‫ﺗــــﺼﻮﻳﺮ ﺳــــﺘﺎ د ﺟﻤــــﺎل زور دئ‬ ‫ﻣﺤﻔـــﻞ ﺳـــﺘﺎ د ﻟﻤﺒـ ـﯥ ﺷـــﻮر دئ‬ ‫واﺷﻨګټﻦ‪۱ /۱۵ /۹۳ ،‬‬ .

‫ﻏﺰل‬ ‫دا ډﯦــــﺮ ﻛـــــﺎږه ﻛﺎﺗــــﻪ ﺑـــــﻪ دي اﻳﻤــــﺎن ﻟـــــﺮه ﺑــــﻼ ﺳـــــﻲ‬ ‫زاﻫــــﺪه ﻫــــﺴﻲ ﻧــــﻪ ﭼــــﻲ ﺧﻠﻮﺗﻮﻧــــﻮ ﺗــــﻪ دي ﺷــــﺎ ﺳــــﻲ‬ ‫ﭘــﺮون دي ﻟــﻪ ﻣﺤﺮاﺑــﻪ ﭘ ـښﯥ ﭘــﺮ ﺑﻠــﻪ ﺧــﻮا ﻛ ـږې ﺳــﻮې‬ ‫ﺑﯧﺮﯦــږم دې ﻛﻮڅ ـﻪ ﻛــﻲ دي ﻟﻤﻮﻧځﻮﻧــﻪ ﻧﻴﻤــﻪ ﺧــﻮا ﺳــﻲ‬ ‫ﻧﻴﻤګــــړي اﺷــــﺎرې دي ﺷــــﻴﺨﻪ ﺳــــﺮ ﺑــــﻪ ﺳــــﺮه ﺳــــﺎﺗﻮ‬ ‫ﺟﻨــﻮن ﻣــﻲ ﻳــﺎﻏﻲ ﻧــﻪ ﻛ ـﯥ ﻛﻨــﻪ ﭼﻴﻐــﻲ ﺑــﻪ رﺳــﻮا ﺳــﻲ‬ ‫ﺳــﻜﻮن دى ﻛــﻪ ﺗﻮﭘــﺎن دئ ﻋﻘــﻞ ﻧــﻪ وﻳﻨــﻲ ﭘــﻪ ﺳــﺘﺮګﻮ‬ ‫ﻣﻨــﺰل ﻳ ـﯥ ﻣﻌﺠــﺰه ده ﭼــﻲ ﻣﺠﻨــﻮن ﭘﻜ ـښﻲ ﻟــﻴﻼ ﺳــﻲ‬ ‫ﻣــــﺴﺘﻲ ده ﻟﯧﻮﻧﺘــــﻮب دئ ﺻُــــﺮاﺣﻲ راﺳــــﺮه څﺮﺧــــﻲ‬ ‫ﻣﻌــﺬور ﻳــﻢ ﻛـــﻪ ﻟــﻪ ﻻﺳـــﻪ ﻣــﻲ ﭘﻴﺎﻟــﻪ ﻧﻴﻤـــﻪ ﺧﻄــﺎ ﺳـــﻲ‬ ‫ﺑﯧګـــ ـﺎه ﻣـــــﻲ ﺳـــــﻮځﯧﺪو ﺗـــــﻪ ﻏﻠـــ ـﯥ ﻏﻠـــ ـﯥ ژړﯦـــ ـﺪﻟﯥ‬ ‫ﻟﻤﺒــﻪ ﺧﺎﻣﻮﺷــﻪ ﻧــﻪ ﻛ ـﯥ ﭼــﻲ ﻫــﺴﺘﻲ ﺑــﻪ ﻣــﻲ ﺗــﺎﻻ ﺳــﻲ‬ ‫ګﺮﯦﻮاﻧـــﻪ ﻻ ﻳـ ـﯥ ﻏـــﻮاړي د ﺳـــﻮاﻟګﺮو اوښـ ـﻜﻲ ﻟﭙـــﻲ‬ ‫د ﺳﺘﺮګﻮ ﭘﻪ ﻛﭽﻜـﻮل ﻛـﻲ ﻣـﻲ د ﺗﻤـﻲ ځـﺎى ﭘﻴـﺪا ﺳـﻲ‬ ‫ﻣﻨﻈـــــﻮر ﺳـــــﻮ ﺟﻬـــــﺎﻧﻲ د ﻟﯧﻮﻧﻴـــــﻮ ﭘـــــﻪ ټـــ ـﻮﻟۍ ﻛـــــﻲ‬ ‫ﻧــــﺼﻴﺒﻪ ﻟــــﻪ زﻧﺪاﻧــــﻪ ﺑــــﻪ دي ﻧــــﻦ ﭘﻮرﺗــــﻪ ﻏﻮﻏــــﺎ ﺳــــﻲ‬ ‫وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ‪۲ /۱۲ /۹۳ ،‬‬ .

‬ﻧﻮ ﻣـﺎ ﻫـﻢ ﻫﻐـﻪ ﭘـﻪ ﭘـښﺘﻮ ﻣﻨﻈـﻮم ﺷـﻜﻞ‬ ‫ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻛړ‪.‬دې ﺷـﻌﺮ ﭘـﻪ ﻳـﻮ ډول د اﻓﻐﺎﻧـﺴﺘﺎن د‬ ‫رواﻧﻮ ﺣﺎﻻﺗﻮ ﺳﺮه اړخ وﻟګﺎوه‪ .‬‬ ‫ګـــــﺎره او ﺳــــــﻴﻨﺪ او ﻳــــــﻮه ﻟﻮﻳــــــﻪ وﻧــــــﻪ‬ ‫ﭼــــــﻲ ﺷــــــﺎﻫﺪان دي د اوږدو ﻛﻠﻮﻧــــــﻮ‬ ‫او اوس د ﻫـــــﺮ ﻳـــــﻮه ﻟـــــﻪ څﻨګـــ ـﻪ ﺳـــــﺮه‬ ‫ﻧــــــــښﻲ ښــــــــﻜﺎرﯦږي د زړو ﻫــــــــډوﻧﻮ‬ ‫د ګ ـﺎري څﻨ ـګ ﺗــﻪ او د ﺳــﻴﻨﺪ ﭘــﺮ ﻏــﺎړه‬ ‫ﭘﻠﻮﻧـــــﻪ ﭘـــ ـټ ﻛـــ ـړي د زﻣـــــﺎن ګﺮدوﻧـــــﻮ‬ ‫ﻧـــــﻦ ﻫﻐـــــﻪ ګـــ ـﺎره ﻫﻐـــــﻪ ﺳـــــﺨﺘﻪ ګـــ ـﺎره‬ ‫ﻧــــــــﺎرې وﻫــــــــﻲ ﭼــــــــﻲ د آدم زاﻣﻨــــــــﻮ‬ .‬ﻣﺎﻳــﺎ اﻧﺠﻴﻠــﻮ ﻳــﻮ ازاد ﺷــﻌﺮ ورﺗــﻪ وﻟﻴﻜــﻰ او ﭘــﻪ‬ ‫ﺗﻠﻮﯦﺰﻳﻮن او راډﻳﻮ ﻛﻲ ﺧﭙﻮر ﺳﻮ‪ .‫د ﺳﺤﺮ وږﻣﯥ‬ ‫د ﻣﺎﻳﺎ اﻧﺠﻴﻠﻮ د اﻧګﺮﯦﺰي ﺷﻌﺮ ﭘـښﺘﻮ ﺗﺮﺟﻤـﻪ د اﻣﺮﻳﻜـﺎ ﺟﻤﻬـﻮر رﺋـﻴﺲ‬ ‫ﺑﻴﻞ ﻛﻠﻴﻨټﻦ د ﺗﻮر ﭘﻮﺳﺘﻲ ﺷﺎﻋﺮي ﻣﺎﻳـﺎ اﻧﺠﻴﻠـﻮ څﺨـﻪ وﻏﻮښـﺘﻞ ﭼـﻲ د‬ ‫ده د ﺟﻤﻬــﻮري رﻳﺎﺳــﺖ د اﻓﺘﺘﺎﺣﻴــﻪ ﻣﺮاﺳــﻤﻮ د ورځــﻲ ﭘــﻪ ﻣﻨﺎﺳــﺒﺖ ﻳــﻮ‬ ‫ﺷــﻌﺮ ورﺗــﻪ وﻟﻴﻜــﻲ‪ .

‫راﺳــــــﺊ دا زﻣــــــﺎ ﭘــــــﺮ اوږو ودرﯦــــــږئ‬ ‫ووﻳﻨـــــــــﺊ ﻟﻴـــــــــﺮي ازﻟـــــــــﻲ وﺧﺘﻮﻧـــــــــﻪ‬ ‫ﺧــﻮ زﻣــﺎ ﭘــﻪ ﺳــﻴﻮري ﻛــﻲ ﺑــﻪ ﻧــﻪ ﭘټﯧــږئ‬ ‫دﻟﺘـــــﻪ ﺑــــــﻪ ﻧــــــﻪ ﭘټـــــﻮي ﭘـــــټ ځﺎﻳﻮﻧــــــﻪ‬ ‫ﺧـــﺎﻟﻖ ﭘﻴـــﺪا ﻛړاﺳـــﺖ د ﻣﻠﻜـــﻮ ﭘـــﻪ څﯧـ ـﺮ‬ ‫ﺧــﻮ ﺗﺎﺳــﻲ ﻋﻤــﺮ ﭘــﻪ ﺗﻴــﺎرو ﻛــﻲ ﺗﯧ ـﺮ ﻛ ـړ‬ ‫د ورور ﭘــﻪ وﻳﻨــﻮ ﻣــﻮ ﻻﺳــﻮﻧﻪ ﺳــﺮه ﻛ ـړل‬ ‫ژوﻧــﺪ ﻣــﻮ د ﺟﻬــﻞ ﭘــﻪ ﺷ ـﯧﻠﻮ ﻛــﻲ ﺗﯧ ـﺮ ﻛ ـړ‬ ‫دﻟﺘـــــﻪ ﺑــــــﻪ ﻧــــــﻪ ﭘټـــــﻮئ ﺗــــــﻮر ﻣﺨﻮﻧــــــﻪ‬ ‫ﻣــــﺎ ﺗــــﻪ ﺑــــﻪ ﻧــــﻪ راوړئ ﺧﻴــــﺮن ﻻﺳــــﻮﻧﻪ‬ ‫د دې ﺟﻬـــﺎن ﭘـــﻪ ﻳـــﻮه ﻟﻴـــﺮي ﻛـــﻮﻧﺞ ﻛـــﻲ‬ ‫د ﺷـــﻨﻮ او ﺻـــﺎﻓﻮ اوﺑـــﻮ ﺳـــﻴﻨﺪ ﺑﻬﯧـــږي‬ ‫ﺳـــﻴﻨﺪ د زﻣـــﺎن ښـــﻜﻠﯥ ﺳـــﻨﺪره ﺑـــﻮﻟﻲ‬ ‫ﻏﻮاړي اﻧﺴﺎن ﻳﯥ څﻨـګ ﺗـﻪ واوﺳـﯧږي‬ ‫ﺳـــــﻨﺪره واﻳـــــﻲ ﺧـــــﻮ ﭘـــــﻪ وﻳﻨـــــﻮ ژاړي‬ ‫ﭘﺨﭙﻠـــــﻮ څﻨـــ ـډو ﻛـــــﻲ ﻗﺘﻠﻮﻧـــــﻪ وﻳﻨـــــﻲ‬ ‫ﭘـــﺮ ﺧﭙﻠـــﻮ ﺷـــﻨﻮ ﭘـــﺮ ﺧﭙﻠـــﻮ ﺻـــﺎﻓﻮ اوﺑـــﻮ‬ .

‫د اﻧـــــــﺴﺎﻧﺎﻧﻮ ﻣـــــــﺎت ﻫډوﻧـــــــﻪ وﻳﻨـــــــﻲ‬ ‫ﺳــﻴﻨﺪ واﻳــﻲ ﻣــﻪ ﺳــﻮځﺊ وداﻧــﻲ ﺧــﻮﻧﻲ‬ ‫زﻣﺎ ﭘﺮ ښﺎﻳﺴﺘﻪ ﻏﺎړه ﻛﻮروﻧﻪ ﺟـﻮړ ﻛـﺊ‬ ‫زﻣﺎ ﭘﺴﺘﻪ ﻏﯧـږه ﺳﺘﺎﺳـﻲ ټﻮﻟـﻮ ﻣـﺎل دئ‬ ‫دﻟﺘــﻪ ﻛـــﻲ واوﺳـــﺊ ﻣﻠﻜﻮﻧـــﻪ ﺟـــﻮړ ﻛـــﺊ‬ ‫زه ﺑــﻪ ﻫــﺮ وﺧــﺖ ﭘﺨﭙــﻞ ﺧــﻮاږه آواز ﻛــﻲ‬ ‫درﺗــــــــﻪ ﺳــــــــﻨﺪري د زﻣــــــــﺎن ﺑﻮﻟﻤــــــــﻪ‬ ‫ﭘـــﻪ ﺧـــﻮاږه ږغ ﻛـــﻲ ﭼـــﻲ ﺧـــﺎﻟﻖ راﻛـ ـړى‬ ‫ﻛﻴــــــﺴﯥ د ﻣﻴﻨــــــﻲ او اﻧــــــﺴﺎن ﻛﻮﻣــــــﻪ‬ ‫زه ﺑـــــﻪ د ﻫﻐـــــﻪ وﺧـــــﺖ ﺳـــــﻨﺪري ﺑـــــﻮﻟﻢ‬ ‫ﭼـــﻲ ﻻ ﭘـــﻪ وﻳﻨـــﻮ ﻧـــﻪ وو ﺳـــﺮه ﻻﺳـــﻮﻧﻪ‬ ‫د اﻧــــــــﺴﺎﻧﺎﻧﻮ ﭘــــــــﺮ ﺗﻨــــــــﺪﻳﻮ ﺑﺎﻧــــــــﺪي‬ ‫ﻧــــــــﻪ وه د ﻗﺘــــــــﻞ ﺧــــــــﻮﻧړي داﻏﻮﻧــــــــﻪ‬ ‫د ﺳــــﻴﻨﺪ ﭘــــﺮ ﻏــــﺎړه ﻳــــﻮې ﻟــــﻮﻳﻲ وﻧــــﻲ‬ ‫ﭘـــــﻪ ﻣﻴﻨـــــﻪ وزﻧګـــــﻮل ﺷـــــﻨﻪ ښـــــﺎﺧﻮﻧﻪ‬ ‫وﻳــــــﻞ ﻳــــ ـﯥ ﻫﯧــــ ـﺮ ﻛــــــﺊ د آدم زاﻣﻨــــــﻮ‬ ‫ژﺑــــﻪ ﻣــــﺬﻫﺐ او دا د ﭘﻮﺳــــﺖ رﻧګﻮﻧــــﻪ‬ ‫راﺳﺊ راټﻮل ﺳـﺊ زﻣـﺎ ﺗـﺮ ﺳـﻴﻮري ﻻﻧـﺪي‬ .

‫ﺳﺘﺎﺳــﻲ دي ګ ـﺎري ﺳــﻴﻨﺪ او ﺷــﻨﻪ ﺑﺮګﻮﻧــﻪ‬ ‫ﻳــﻮ ځﻠــﻲ ﺳــﺘﺮګﻲ ﻛــﺊ ﭘــﻪ ﻣﻴﻨــﻪ روڼــﻲ‬ ‫دﻏــــﻪ ښﺎﻳــــﺴﺘﻪ ﺳــــﻬﺎر ﺗــ ـﻪ وﻣــــﺴﯧږئ‬ ‫ﻳــــﻮ ځﻠــــﻲ ﻫﯧــ ـﺮي ﻛــــﺊ زړې دښــ ـﻤﻨۍ‬ ‫د ﻳــــﻮه ﺑـــــﻞ ﭘـــــﻪ ﻏﯧـــــږ ﻛـــــﻲ وزﻧګﯧـــــږئ‬ ‫ﻳــﻮ ځ ـﻞ د ﺧﻮﻳﻨــﺪو او د وروڼ ـﻮ ﭘــﻪ څﯧ ـﺮ‬ ‫ﭘـــــــﻪ ﻣﻴﻨـــــــﻪ وګـــــ ـﻮرئ او وﺧﻨـــــــﺪﯦږئ‬ ‫ګــﺎري او وﻧــﻲ او ﺳــﻴﻨﺪوﻧﻪ ﺧﭙــﻞ ﻛـــﺊ‬ ‫دا ﺳﺎړه ﺳﻴﻮري ﺷﻨﻪ ښﺎﺧﻮﻧﻪ ﺧﭙﻞ ﻛﺊ‬ ‫‪۱ /۲۵ /۹۳‬‬ .

‫د ﺷﻨﻮ ښﺎﺧﻠﻮ ﻛﻮډﻟﻪ‬ ‫ﻟﻜﻪ ﻣﺎﺷﻮم ﭘﻪ ﻟﻮﻳﻪ ﻻر ﻛﻲ ﻧﺎﺳﺖ ﻳﻢ‬ ‫د ﺧﺎورو ﻛﻮر ﺟﻮړوم‬ ‫ﻳﻮه ﻛﻼ ورﻛﻲ ﻫﻢ ﺑﻠﻪ ﻛﻼ‬ ‫او د ﻛﻼ ﻳﻮه ګﻮښﻪ ﻛﻲ ﭼﻴﺮﺗﻪ‬ ‫د ټﻮﻟﻮ ﺧﻠﻜﻮ ﻟﻪ ﻧﻈﺮه ﻟﻴﺮي‬ ‫د ﻳﻮې وﻧﻲ ﺷﺎ ﺗﻪ‬ ‫د ﺷﻨﻮ ښﺎﺧﻠﻮ ﻛﻮډﻟﻪ‬ ‫او د ﺧﻴﺎﻟﻮﻧﻮ ﭘﻪ دﻧﻴﺎ ﻛﻲ‬ ‫ﻟﻪ ﻏﻤﻮﻧﻮ ﻟﻴﺮي‬ ‫د ﺑﯧﻠﺘﺎﻧﻪ او د ﺟﻔﺎ ﻧﻮﻣﻮﻧﻪ‬ ‫د ﺧﭙﻠﻲ ﻣﻴﻨﻲ ﭘﻪ ﻟﻤﺒﻪ ﺳﻮځﻮم‬ ‫درﻧﮋدې ﻛﯧږم درﻧﻪ ﺧﻮﻟﻪ ﻏﻮاړﻣﻪ‬ ‫ﺗﻪ ﻫﻢ د ﺳﺘﺮګﻮ ﻻﻧﺪي ګﻮرې راﺗﻪ‬ ‫او ﭘﻪ ﻣﻮﺳﻜﺎ ﻛﻲ ﻣﻲ درﺑﻮﻟﯥ څﻨګ ﺗﻪ‬ ‫د درﻳﻮ څﻠﻮرو ﻻروﻳﻮ ډﻟﻪ‬ ‫زﻣﺎ د ﺧﻴﺎﻟﻮﻧﻮ ﻟﻪ ﻧړﻳﻪ ﺑﯧګﺎﻧﻪ وګړي‬ ‫د ﺷﻨﻮ ښﺎﺧﻠﻮ ﭘﺮ ﻛﻮډل ﭘﻠﻮﻧﻪ اﻳږدي‬ .

‫زﻣﺎ د ﺧﻴﺎﻟﻮﻧﻮ ﻟﻪ ﺟﻨﺘﻪ ﻫﺪﻳﺮه ﺟﻮړوي‬ ‫او ﺑﯥ ﭘﺮوا رﻫﻲ دي‬ ‫ﻻ ﻳﯥ د ﻣﺴﺘﻮ ﺧﻨﺪاګﺎﻧﻮ آواز‬ ‫ﭘﻪ ﻏﻮږو اورم‬ ‫ﭼﻲ ﻟﻪ ﺳﺮه څﺨﻪ‬ ‫ﻟﻪ ﺧﭙﻠﻪ ځﺎﻧﻪ ﺑﯧﺨﺒﺮه ﻏﻮﻧﺪي‬ ‫د ﺧﺎورو ﻛﻮر ﺟﻮړوم‬ ‫ﻳﻮ ﻛﻼ ورﻛﻲ ﻫﻢ ﺑﻠﻪ ﻛﻼ‬ ‫او د ﻛﻼ ﻳﻮه ګﻮښﻪ ﻛﻲ ﭼﻴﺮﺗﻪ‬ ‫د ټﻮﻟﻮ ﺧﻠﻜﻮ ﻟﻪ ﻧﻈﺮه ﻟﻴﺮي‬ ‫د ﺷﻨﻮ ښﺎﺧﻠﻮ ﻛﻮډﻟﻪ‬ ‫‪۱۲ /۹ /۹۰‬‬ .

‫د ﻏﺮور څﻠﻰ‬ ‫دا ﻣﻨﻤـــــــﻪ ﭼـــــــﻲ ﻣـــــــﻲ ﻣﻴﻨـــــــﻪ ﭘـــــ ـښﺘﻨﻪ ده‬ ‫دا ﻣـــــﻨﻢ ﭼـــــﻲ ﻟﯧﻮﻧﺘـــــﻮب ﻣـــــﻲ ازﻟـــــﻲ دئ‬ ‫ﻫــﺮه ﺷــﭙﻪ ﻣــﻲ ﺳــﺘﺎ ﻟــﻪ ﺧﻴﺎﻟــﻪ ﺳــﺮه ﺗﺒ ـۍ ده‬ ‫ﻫﺮ ﻳﻮ ﺧـﻮب ﻣـﻲ ﺳـﺘﺎ ﭘـﻪ ﻳـﺎد ﻛـﻲ زﻧـﺪاﻧﻲ دئ‬ ‫ﺧـــﻮ ﺑﯧﺮﯦـــږم ﻛـــﻪ دي ﺑـــﻞ ځﻠـــﻲ ﺟـــﻮاب ﻛـ ـړم‬ ‫دا ﻣﻐــــﺮوره ﻛﻜــــﺮۍ ﺑــــﻪ ﻣــــﻲ ﻳــــﺎﻏﻲ ﺳــــﻲ‬ ‫ﻧــــﻮر ﺑــــﻪ ﻧــــﻪ ﭘــــﺎﻟﻲ ﺳــــﻴﻨﻪ د ﭼــــﺎ ﻳﺎدوﻧــــﻪ‬ ‫او زﻣــﺎ ﭘﻠﻮﻧــﻪ ﺑــﻪ دي ﻻره ﻛــﻲ ﭘــﺮدي ﺳــﻲ‬ ‫ﻫــﺴﻲ ﻧــﻪ ﭼــﻲ ﻣــﻲ د ﺷــﻌﺮ ﻣﻌﺒــﺪ وران ﺳــﻲ‬ ‫ﻫــﺴﻲ ﻧــﻪ ﭼــﻲ دا ﺳــﺠﺪې ﻣــﻲ ﺑﯧګﺎﻧــﻪ ﺳــﻲ‬ ‫ﻣـــــﺮور ﻣـــــﻲ ﻟـــــﻪ ﺧﻴـــــﺎﻟﻮﻧﻮ ﺳـــــﻲ ﺧﺎﻟﻮﻧـــــﻪ‬ ‫ﻻ ﻣــــــﻲ ﻣﺎﺗــــــﻪ د ﻧﻈﻤﻮﻧــــــﻮ زوﻻﻧــــــﻪ ﺳــــــﻲ‬ ‫ځﻜــــــﻪ زړه ﻛـــــــﻲ ﻧــــــړوم د ﻏـــــــﺮور څﻠـــــــﻲ‬ ‫او ﺧﻮﺑﻮﻧـــــﻪ ﻏﻮﻟـــــﻮم ﺳـــــﺘﺎ ﭘـــــﻪ ﺧﻴـــــﺎﻟﻮﻧﻮ‬ .

‫ﻛــﻪ ﺗــﻪ ﻧــﻪ ﻳ ـﯥ ﻧــﻮ ﻳﺎدوﻧــﻪ ﺧــﻮ ﻣــﻲ ﺧﭙــﻞ دي‬ ‫زه ﻣﺎﻟــــــﻚ ﻳــــــﻢ د اﻳــــــﺴﺘﻠﻮ ﺗــــــﺼﻮﻳﺮوﻧﻮ‬ ‫‪۸ /۱6 /۹۱‬‬ .

‫د ﻣﺮﻏﻠﺮو اﻣﯧﻞ‬ ‫د ﭘﺴﺮﻟﻲ ﭘﻪ ﻳﻮه ښﻜﻠﻲ ﺳﻬﺎر‬ ‫ﭼﻲ ﻏﻮړﯦﺪﻟﯥ وي ﭘﺮ ﻣځﻜﻪ د ﻣﺴﺘﻴﻮ ﻟﻤﻦ‬ ‫ﭼﻲ د ﺧﺰاﻧﻪ ﺑﯧﺨﺒﺮه ﺑﻠﺒﻞ‬ ‫زﻣﻮږ د ﻛړﻛۍ ﻣﺨﻲ ﺗﻪ‬ ‫ﭘﻪ ﻧﺎزوﻟﻮ ﭘﻪ ﻧﺎزﻛﻮ ﭘﻪ ﺑﯥ ﺻﺒﺮه ﭘﻨﺠﻮ‬ ‫د ﺳﺮو ﻏﻮټﻴﻮ ګﺮﯦﻮاﻧﻮﻧﻪ څﻴﺮي‬ ‫د ﭘﺴﺮﻟﻲ ﭘﻪ ﻳﻮه ښﻜﻠﻲ ﺳﻬﺎر‬ ‫ﭼﻲ ﺷﻴﺦ ﭘﺮې اﻳښﯥ وي د ذﻛﺮ ﻛﻴﺴﻪ‬ ‫ﭼﻲ د زاﻫﺪ ﭘﺮ ﺷﻮﻧډو ګﺮځﻲ د ﺧﻴﺎم ﺗﺮاﻧﯥ‬ ‫ﭘﻪ ﻣﺮﻏﻠﻴﻨﻮ څﺎڅﻜﻮ‬ ‫ﭘﺮﺧﻲ ﭘﺮﯦﻮﻟﻲ وي ﻏﺎټﻮل او ګﻼب‬ ‫زه ﺑﻪ راځﻢ او ﺳﺘﺎ ﭘﻪ ﻏﺎړه ﻛﻲ ﺑﻪ ﻫﺎر اﭼﻮم‬ ‫ﻫﻐﻪ ﭼﻲ ﺗﻞ دي ﻏﻮښﺘﻰ‬ ‫ﻫﻐﻪ ﭼﻲ ډﯦﺮ دي ﺧﻮښ وو‬ ‫ﺳﺘﺎ د ﺧﻮﺑﻮﻧﻮ ﺳﺘﺎ د ﻫﻴﻠﻮ اﻣﯧﻞ‬ ‫ﭘﺮ ﺳﭙﻴﻦ ﺑﺎرﺧﻮ ﺑﻪ دي راﺗﻮى ﺳﻲ ﻟﻪ ﺧﻮښﻴﻪ اوښﻜﻲ‬ ‫داﻧﻪ داﻧﻪ ﺑﻪ رﻏړي‬ .

‫ﻏﯧږ ﺑﻪ دي وﻏﻮړﯦږي‬ ‫ﻣﺎ ﺑﻪ درﺑﻮﻟﯥ څﻨګ ﺗﻪ‬ ‫ﺧﻮښﻲ او ﺑﯧﺮه ﺑﻪ دي ﭘﺎڅﻲ ﻟﻪ ﺧﻮﺑﺠﻨﻮ ﺳﺘﺮګﻮ‬ ‫ﺧﻮښﻲ د ﺳﭙﻴﻨﻮ ﻣﺮﻏﻠﺮو د ﻫﺎر‬ ‫او ﺧﻮښﻲ زﻣﺎ د ﻟﻴﺪو‬ ‫ﺑﯧﺮه ﻣﺮﻣﻮزه ﺑﯧﺮه‬ ‫د ﺑﯧﻠﺘﺎﻧﻪ ﺧﺒﺮي‬ ‫د ﺟﺪاﻳۍ اﻧﺪﯦښﻨﻪ‬ ‫ﻏﯧږ ﺑﻪ دي وﻏﻮړﯦږي‬ ‫ﻣﺎ ﺑﻪ درﺑﻮﻟﯥ څﻨګ ﺗﻪ‬ ‫ﺧﻮ زه ﺑﻪ ﻟﻴﺮي ﻳﻤﻪ‬ ‫د ﺗﻨﺪر ږغ ﺑﻪ دي راوﻳښﻪ ﻛﻲ ﻟﻪ ﺧﻮﺑﻪ څﺨﻪ‬ ‫او زﻣﺎ ﭘﺮ ﻗﺒﺮ ﺑﻪ ﺑﺎران اورﯦږي‬ ‫‪۹ /۲۴ /۸۹‬‬ .

‫د ﻣﻮرﭼﻞ ځﻮاﻧﻪ‬ ‫ځﻮاﻧـــﻪ دا څـ ـﻮك ﻳـ ـﯥ ﭼـــﻲ ګـ ـﻮﻟۍ اوروې‬ ‫د ﺧﭙــــــــﻞ ﻧﻴﻜــــــــﻪ او د اﺑــــــــﺎ ﭘــــــــﺮ ﻛﻠــــــــﻲ‬ ‫دې ﻫـــــﺪﻳﺮه ﻛـــــﻲ دي ﺧﭙﻠـــــﻮان ﭘﺮاﺗـــــﻪ دي‬ ‫څﻮك ﻳﯥ ﭘـﺮون څـﻮك ﻳـﯥ ﭘﺨـﻮا وﻳـﺸﺘﻠﻲ‬ ‫ﺑﻴــــــــﺎ ﻏــــــــﺎړه ﻛــــــ ـۍ د ﻣﺮدﻛﻴــــــــﻮ ډﻛــــــــﻪ‬ ‫ﺑﻴــــــــﺎ دي اوږې ﻟــــــــﻪ راﻛټﻮﻧــــــــﻮ درﻧــــــ ـﯥ‬ ‫ﺑﻴــــﺎ د اﻫــــﺎړ ﺗــــږي ﻣﻮرﭼــــﻞ ﺗــــﻪ دروﻣــــﯥ‬ ‫ﺑﻴــــﺎ دي ﭘــــﺮ ﺳــــﺘړي ﻣــــﺦ راﻣــــﺎﺗﻲ ﺧــــﻮﻟﯥ‬ ‫ﺑﻴــــﺎ ﻟﻜــــﻪ ﺑــــﺎز ﭘــــﺮ ﻟــ ـﻮړو څﻮﻛــــﻮ ګﺮځــــﯥ‬ ‫ﺑﻴـــﺎ دي ﻣﻴـــﺪان ﺗـــﻪ ﺳـــﺘﺮګﻲ ﺳـــﺮې ﻧﻴـــﻮﻟﻲ‬ ‫ﭘــــــﺮ ﻛﻮﻣــــــﻮ ﻣځﻜــــــﻮ ﺑــــــﻪ ﻣﺮﻣــــ ـۍ اورې‬ ‫ﻛــــﻮﻣﻲ ځــ ـﻮاﻧۍ دي ﭘــــﻪ ﻗــــﺴﻤﺖ ﻟﻴﻜﻠــــﻲ‬ ‫دﻟﺘــــﻪ ﭼــــﻲ ﺗــــﻪ ﭘــــﺮ ﻣﺎﺷــــﻪ ګﻮﺗــــﻪ اﻳــ ـږدې‬ ‫ﻫﻠﺘـــــﻪ ﻟـــــﻪ ﻣځﻜــــــﻲ ﻧـــــﻪ اوروﻧـــــﻪ زﯦــــــږي‬ .

‫ﺳــــــــﺘﺎ د ګﻮﻟﻴــــــــﻮ د ﺑــــــــﺎران ﻟــــــــﻪ وﻫﻤــــــــﻪ‬ ‫اوس ﭘــــﺮ دښــ ـﺘﻮﻧﻮ ﻏــــﻮټۍ ﻧــــﻪ ﺳــــﭙړﯦږي‬ ‫ﻟــــــﻪ ﻫــــــﺮي ﻟﻮﯦــــ ـﺸﺘﻲ ﺟﻨــــــﺎزې راﭘــــــﺎڅﻲ‬ ‫د ﻣﺮګـــ ـﻲ ﭼﻴﻐـــــﻮ ﻛﻠـــــﻰ ﻛـــــﻮر اﺧﻴـــــﺴﺘﻰ‬ ‫ﭘـــﺮ ﺷـــﻨﻮ ﺟﻠګـــﻮ ﺑﺎﻧـــﺪي دودوﻧـــﻪ ګﺮځـــﻲ‬ ‫ځﻮاﻧــــﻪ ﺧﺒــــﺮ ﺳــــﻮې ﻛﺎﺑــــﻞ اور اﺧﻴــــﺴﺘﻰ‬ ‫د ﺧــــــــﺪاى دﭘــــــــﺎره ځﻮاﻧــــــــﻪ ﻣــــــــﻪ اوروه‬ ‫د ﺧﭙــــــﻞ اﺑــــــﺎ ﭘــــــﺮ ﻣﯧﻨــــــﻪ ﺳــــــﺮه اوروﻧــــــﻪ‬ ‫ﭘﺮﯦـــــــږده وراره دي د اﺑـــــ ـۍ ﻏﯧـــــــږه ﻛـــــــﻲ‬ ‫ووﻳﻨـــــــــﻲ ګـــــــ ـﺮم او ﻣﺎﺷـــــــــﻮم ﺧﻮﺑﻮﻧـــــــــﻪ‬ ‫ﭘﺮﯦــــږده ﭼــــﻲ ﺑﻴــــﺎ دا ﺳــــﻮځﯧﺪﻟﻲ دښــــﺘﻲ‬ ‫د ﭘﯧﻐﻠـــــــــﻮ څڼـــــــ ـﻮ ﺗـــــــــﻪ ګﻠﻮﻧـــــــــﻪ راوړي‬ ‫د ﻏــــﻢ ﻟــــﻪ ﺳـــﺎﻧﺪو ﺳــــﺘړي ﺳــــﻮي ﻛــــﻮڅﯥ‬ ‫ﺑﻴــــــــــﺎ اﺗڼﻮﻧــــــــــﻮ ﺗــــــــــﻪ ډوﻟﻮﻧــــــــــﻪ راوړي‬ ‫ﭘﺮﯦـــږده ﭼـــﻲ ﺑﻴـــﺎ د ﺷـــﻨﻪ آﺳـــﻤﺎن ﭘـــﺮ ﻟﻤـــﻦ‬ ‫ﺳــــﭙﻮږﻣۍ ﺗــــﻪ ﺳــــﺘﻮري اﻣﯧﻠﻮﻧــــﻪ راوړي‬ ‫ﺑﻴـــــﺎ د ادم رﺑـــــﺎب ﻧﻐﻤـــ ـﯥ وﻳـــ ـښﻲ ﻛـــ ـړي‬ .

‫د ﻣﻴﻨــــــﻲ ﺧــــــﻮب ﺗــــــﻪ ﺗﻌﺒﻴﺮوﻧــــــﻪ راوړي‬ ‫ﺑــــــــــﻼ دي واﺧﻠــــــــــﻢ ﻣﯧړﻧﻴــــــــــﻪ ځﻮاﻧــــــــــﻪ‬ ‫ﭘﺮﯦـــــږده ﻣﻮرﭼـــــﻞ دا د ﺧﻮﻧﻴـــــﺎﻧﻮ ځـــــﺎﻟۍ‬ ‫دا ﺳــــــﺘﺎ د ﭘـــــــﻼر ﺳـــــــﺘﺎ د ټﺒـــــــﺮ ﻗـــــــﺎﺗﻼن‬ ‫دا د رﻫﺰوﻧــــــــــــﻮ ﻟﻮټﻤــــــــــــﺎراﻧﻮ ټــــــــــ ـﻮﻟۍ‬ ‫ﺳــــــــﺘﺎ د ښــــــ ـﺎدۍ د ﻏﻠﻴﻤــــــــﺎﻧﻮ زړوﻧــــــــﻪ‬ ‫ﭘـــــــــﻪ ﺗﺒـــــــــﺎﻫﻴﻮ ﺑﺎﻧـــــــــﺪي ﻧـــــــــﻪ ﺳـــــــ ـړﯦږي‬ ‫دا د ﭘﺮدﻳـــــــﻮ ﭘـــــــﺮ ﻛﺎﺳـــــــﻮ ﻟـــــــﻮى ﺳـــــــﻮي‬ ‫زﻣــــــﻮږ ﺑﯧګﺎﻧــــــﻪ ﭘــــــﻪ وﻳﻨــــــﻮ ﻧــــــﻪ ﻣړﯦــــــږي‬ ‫ﭘﺮﯦــــږده ﭼــــﻲ ﺳــــﺮه ﻛــــﻲ د ﻗــــﺪرت ﻟﯧــ ـﻮﻧﻲ‬ ‫ﭘــــــــﻪ ﺑﯧګﻨــــــــﺎه وﻳﻨــــــــﻮ ﺧﻴــــــــﺮن ﻻﺳــــــــﻮﻧﻪ‬ ‫ﺗـــــــﻪ ﻟـــــــﻪ ﻣﻮرﭼﻠـــــــﻪ ګـــــ ـﻮﻟۍ ﻣـــــــﻪ اوروه‬ ‫ځﻮاﻧـــــــﻪ وارى دي ﺳـــــــﻢ ﻛـــــــﺎږه ﺑﺮﯦﺘﻮﻧـــــــﻪ‬ ‫وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ‪۲ /۱۱ /۹۳ ،‬‬ .

‫د ﻫﺴﺘۍ ﻣﺴﺘﻲ‬ ‫ﭘﺮﯦـــږدئ ﭘﺮﯦـــږدئ زﻣـــﺎ ﻻﺳـــﻮﻧﻪ زه اوروﻧـــﻪ ﭘـــﻪ ﻟړﻣـــﻪ‬ ‫زه ﭘـــﻪ ﺳـــﻮي ﻣـــﺬﻫﺐ ﭘـــﻮه ﻳـــﻢ زه دوږخ ځﺎﻧﺘـــﻪ ﻛﺮﻣـــﻪ‬ ‫زه د ﺧـــــﻀﺮ ﭼﻴﻨــــــﻪ ﺳـــــﻮځﻢ ﻧـــــړوم د ﻛـــــﻮﺛﺮ ﻏــــــﺎړي‬ ‫زه ﻟﻪ ﻣړه ژوﻧﺪوﻧـﻪ ﻣـﻮړ ﻳـﻢ ﻣـﺎ ژوﻧـﺪى ﻟﺤـﺪ ور ﻏـﻮاړ‬ ‫زه د ﻣــﺴﺖ ګ ـﺮداب ﭘــﻪ ﻏﯧــږ ﻛــﻲ ﻻ ﻣﻮﺟﻮﻧــﻪ وﻳ ـښﻮﻣﻪ‬ ‫زه ﭘــﻪ ﺳــﺘﻮﻧﻲ د ښ ـﺎﻣﺎر ﻛــﻲ ﻣــﺮګ ﻟــﻪ ﺧﻮﺑــﻪ ﭘﺎڅﻮﻣــﻪ‬ ‫زه ﭘـــــــــﻪ زړه د ﺟﻬـــــــــﻨﻢ ﻛـــــــــﻲ اﻧګﺎروﻧـــــــــﻪ ﻟټﻮﻣـــــــــﻪ‬ ‫اﻫــــــــﺮﻳﻤﻦ راﭘﺎروﻣــــــــﻪ ﻻ ﻳــــــ ـﯥ ځﺎﻧﺘــــــــﻪ ﻗﻬﺮوﻣــــــــﻪ‬ ‫ﭘﺮﯦـــږدئ ﭘﺮﯦـــږدئ زﻣـــﺎ ﻻﺳـــﻮﻧﻪ زه اوروﻧـــﻪ ﭘـــﻪ ﻟړﻣـــﻪ‬ ‫زه ﭘـــﻪ ﺳـــﻮي ﻣـــﺬﻫﺐ ﭘـــﻮه ﻳـــﻢ زه دوږخ ځﺎﻧﺘـــﻪ ﻛﺮﻣـــﻪ‬ ‫ﭘﺮﯦږدئ روڼﻲ دا ﺗﻴﺎرې ﻛﻮ ﭘﺮﯦږدئ ﭘﻰ ﻛﻮ دا ﻣﺰﻟﻮﻧﻪ‬ ‫ټــﻮل ﭘــﻪ ګــډه ﺳــﺮه ﻟﻤﺒــﻪ ﺳــﻮ او روښــﺎن ﻛــﻮ رﺑﺎﺗﻮﻧــﻪ‬ .

‫راځــﻲ ﻟﻨــډي ﻛــړو دا ﻻري ور ﻫــﻮار ﻛــﻮ ﻛږﻟﯧﭽﻮﻧــﻪ‬ ‫د ژوﻧـــﺪون دﭘـــﺎره وﻣـــﺮو څـ ـﻮ ژوﻧـــﺪي ﻛـ ـړو ﻟﺤﺪوﻧـــﻪ‬ ‫ﭘــﻪ دې ﻫﯧ ـﺮو ﺧﺮاﺑــﻮ ﻛــﻲ د ﻫــﺴﺘۍ ﻣــﺴﺘﻲ آﻏــﺎز ﻛ ـړو‬ ‫دا د ﻣﺮګ ﺷﯧﻠﯥ رڼﺎ ﻛﻮ ﭘﻜښﻲ ﻛﻮك د ژوﻧﺪون ﺳـﺎز ﻛـﻮ‬ ‫زه ﺷـــــﺎﻋﺮ ﻳـــــﻢ د دې ﻣﯧﻨـــــﻲ زه ﺳـــــﻜﻮت ورﻣﺎﺗﻮﻣـــــﻪ‬ ‫زه ﻫــــﺎﺗﻒ د ژوﻧــــﺪۍ ﭼﻴﻐــــﻲ زه دا ﻣــــړي وﻳــــښﻮﻣﻪ‬ ‫اګﺴټ‪۱۹۷۹ ،‬‬ ‫ﻛﺎﺑﻞ‪ ،‬ﺧﻴﺮﺧﺎﻧﻪ ﻣﯧﻨﻪ‬ .

‫د ﻫﻨﺮ ﺗﯧﺸﻪ‬ ‫ﻛﻪ زه ﺷﺎﻋﺮ ﻧﻪ واى‬ ‫ﻣﻴﻦ ﻧﻪ واى‬ ‫ﺳﺘﺎﻳﻼى ﻣﻲ ﻧﻪ‬ ‫ﻧﻮ ﺗﻪ ﺑﻪ ﭼﺎ ﺳﺘﺎﻳﻼى‬ ‫دا ﺧﻮ دا زﻣﺎ د ﻣﻴﻨﻲ اور وو ﭼﻲ ﻟﻤﺒﻪ ﻟﻤﺒﻪ ﺳﻮ‬ ‫ﺳﺘﺎ دﺟﻤﺎل ډﯦﻮه ﻳﯥ ﺑﻠﻪ ﻛړﻟﻪ‬ ‫او ﻟﻪ ﺗﻴﺎرو څﺨﻪ در واوښﺘﯥ زﻟﺨﻮږي ﺳﺘﺮګﻲ‬ ‫دا ﺧﻮ دا زﻣﺎ ﭼﻴﻐﻮ ﺷﻨﻮا ﻛړﻟﻪ ﻛﺎڼﻪ ﻏﻮږوﻧﻪ‬ ‫دا ﺧﻮ ﻫﻢ زه وم ﭼﻲ ﻣﻲ ګﺮم ﻛړل رﻧګﻴﻦ ﻣﻲ ﻛړﻟﻪ‬ ‫ﺳﺘﺎ ﻣﺤﻔﻠﻮﻧﻪ‬ ‫د وﻓﺎ او د ﺟﻔﺎ ﻧﻜﻠﻮﻧﻪ‬ ‫زﻣﺎ د ﻫﻨﺮ ﺗﯧﺸﯥ دي ﭘښﻮ ﺗﻪ ﻛړل ﻛﺎږه ﺳﺮوﻧﻪ‬ ‫او ﻧﻦ دا زه ﻫﻢ‬ ‫د څﻮ ﻧﻮرو ﺑﺒﺮ ﺳﺮو ﭘﻪ څﯧﺮ‬ ‫ﺗﯧﺸﻪ ﭘﻪ ﻻس ﻗﻠﻢ ﭘﻪ ګﻮﺗﻮ ﺳﺮګﺮداﻧﻪ ګﺮځﻢ‬ ‫ﺧﻮ ﻻ دي ﻫﻢ ﺳﺘﺎﻳﻤﻪ‬ ‫او ﻻ ﻣﺎﺷﻮم زړه ﻏﻮﻟﻮم ﻻ دي د ځﺎن ﺑﻮﻟﻤﻪ‬ .

‫ﺗﻪ دي د ﺷﻤﻌﻲ ﭘﻪ څﯧﺮ وﻟګﯧږې‬ ‫او ﻣﺎ ﺑﻪ ﺳﻮځﻲ ﺳﺮاﺑﻲ ﺧﻴﺎﻟﻮﻧﻪ‬ ‫ﺗﻪ دي ﺑﻠﯧږې ﺳﺘﺎ ﻟﻤﺒﻪ ﺧﻮ د وژﻟﻮ ﻧﻪ ده‬ ‫او د ﻫﻨﺮ ﺗﯧﺸﻪ ﻣﻲ‬ ‫ﻫﻐﻪ ﺗﯧﺸﻪ ﭼﻲ ﺗﻪ ﻳﯥ وﺗﺮاﺷﻠﯥ‬ ‫او ﺳﺘﺎ ﺗﺮ ﭘښﻮ ﺑﻪ ﻳﯥ ﺳﺠﺪې ﺑﻠﻠﯥ‬ ‫څﻪ ﺟﻮړوﻻى ﺳﻲ ﺗﺮاﺷﻼى ﻳﯥ ﺳﻲ‬ ‫ﻫﻐﻪ د ﺑﺖ او ﺑﺘﺨﺎﻧﯥ د ړﻧګﻮﻟﻮ ﻧﻪ ده‬ ‫وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ‪۱۰ /۱۲ /۸۹ ،‬‬ .

‫دوه رﻧګﻲ‬ ‫د ﺧﻠﻘـــــﺖ ﭘـــــﻪ ﻗﺎﻓﻠـــــﻪ ﻛـــــﻲ ﻧﺎآﺷـــــﻨﺎ ﺟـــــﺮس ږﻏﯧـــــږي‬ ‫ﻫــــﺮ رﺑــــﺎت ﻳــ ـﯥ ﻣﻌﻤــــﺎ ده ﻫــــﺮ اﺷــــﻨﺎ ﻗــــﺪم ورﻛﯧــــږي‬ ‫د ﻫﺴﺘۍ ﻣﻄﺮب ﺳﻮر ﻛـړى د ورك ﻧـﻮﻣﻲ ﻣـﺎﺗﻢ ﺳـﺎز دى‬ ‫ﻫﺮ آﻏﺎز د اﻧﺠـﺎم زﯦـﺮى ﻫـﺮ ژوﻧـﺪون د ﻣـﺮګ آﻏـﺎز دى‬ ‫د ﻫﺮ ﺑـﺰم ﭘـﻪ ﭘـﺎﻳﻜﻮب ﻛـﻲ د ﺳـﺮﻛﻮب ﻧﺨـښﻪ وﻳـﺪه ده‬ ‫ﻫـــﺮ ﻛــــﻮﺛﺮ د زﻫــــﺮو ﺧــــﻢ دى ﻫــــﺮ ﺟﻨــــﺖ ﭘټـــﻪ ﻟﻤﺒــــﻪ ده‬ ‫ﻋﺰازﻳـﻞ دروازه وان دى ﭘـﺎس د ﻋـﺮش ﭘـﻪ ﺑﻨګﻠـﻮ ﻛـﻲ‬ ‫ﺟﺒﺮﺋﻴـــﻞ څﺨـــﻪ ﻻر ورﻛـــﻪ د ﻗـــﺪرت ﭘـــﻪ آﺳـــﻤﺎﻧﻮ ﻛـــﻲ‬ ‫د رﻳــــﺎ ﭘــــﺮ ﻣﻨﺒــــﺮ ﻧــــﺎڅﻲ د ﺷــــﻴﻄﺎن زاﻫــــﺪ ﻣﻜﺮوﻧــــﻪ‬ ‫د اﺑﻠــﻴﺲ ﻟــﻪ ﻏﯧــږي ﭘــﺎڅﻲ ﻫــﻢ ﺳــﺠﺪې ﻫــﻢ ﺗﻜﺒﻴﺮوﻧــﻪ‬ ‫ﭼــﻲ ﭘــﺮون ﻳ ـﯥ روح اﻳــﺮه ﻛ ـړ د ﺑﺘــﺎﻧﻮ ﭘــﻪ ﺳــﺠﺪو ﻛــﻲ‬ ‫ﻧــﻦ ﻳ ـﯥ اوښ ـﻜﻲ دي ﻛﺮﻟــﻲ د ﺧﻠــﻮت ﭘــﻪ ﺗــﺎرﻳﻜﻮ ﻛــﻲ‬ ‫د زﻣــــﺎن آﻫﻨــ ـګ ﺑــ ـﯥ ﺳــــﻮره دړي وړي زﻣﺰﻣــ ـﯥ دي‬ ‫ﻳﺎﻏﻲ ﺳﻮى ﻳﯥ ﺷﻬﺒﺎز دئ ﻣﺎﺗﻲ ﻛړي ﻳـﯥ ﻧﻐﻤـﯥ دي‬ ‫د ګﻨــﺎه ښ ـﺎﻣﺎر اﻏﻮﺳــﺘﻲ د ﺛــﻮاب ﺳــﭙﻴﻨﻲ ﺟــﺎﻣﯥ دي‬ ‫د ﺗﺴﺒﻴﺢ داﻣﻮﻧﻪ ﻻس ﻛﻲ رﻧګ ﭘﻪ رﻧګ ﭘﻜښﻲ داﻧـﯥ دي‬ ‫ﭘـــــــﻪ ﻧـــــــﺎره د اﻻاﷲ دي ﻣﻴﻨﻮﺷـــــــﺎن ﺗــــــږي ﺣﻠﻘﻮﻧـــــــﻪ‬ .

‫ﻟـــــﻪ ﺧﺮﻗــــﯥ څﺨـــــﻪ راوزي د ﺳـــــﺎﻗﻲ د زوى ﻻﺳـــــﻮﻧﻪ‬ ‫ﭘﺮوﻧـــــﻰ ﺻـــــﻨﻢ ﭘﺮﺳـــــﺘﻪ د ﻛﻌﺒـــــﻲ ﻛـــــړي ﻃﻮاﻓﻮﻧـــــﻪ‬ ‫اﺑـــﺮاﻫﻴﻢ ﻟـــﻪ ﺧﻠﻘـــﻮ ورك ﺳـــﻮ د آذر ﻻس ﻛـــﻲ ﺗﺒﺮوﻧـــﻪ‬ ‫ﻫـﺮ څـﻪ ﻫـﺮ څـﻪ ﻣﻜـﺮ ﻣﻜــﺮ ﻫـﺮ څـﻪ ﻫـﺮ څـﻪ دوه رﻧګـﻲ ده‬ ‫ﻫــﺮه اوښ ـﻜﻪ ﻛــﻲ ﺗﺰوﻳــﺮ دئ ﻫــﺮه ﺳــﺘﺮګﻪ ﺷــﻴﻄﺎﻧﻲ ده‬ ‫ﻋﻘـــﻞ ورﻛـــﻲ ﻛړﻟــﯥ ﻻري ﺟﻨـــﻮن ﭘﺮﯦـــښﻮدل دښــﺘﻮﻧﻪ‬ ‫ﻫﺮي ﺳﭙﻴﻨﻲ ﺗﻮر اﻏﻮﺳﺘﻲ ﭘﻜـﻲ ﻧﻐـښﺘﻲ دي رازوﻧـﻪ‬ ‫د ﺧـــﻮدۍ ﭘـــﻪ ﺷﺒـــﺴﺘﺎن ﻛـــﻲ د ﻻر ورﻛـــﻮ ګﻤﺮاﻫـــﻲ ده‬ ‫ﭘــﻪ ړﻧــﺪو ﻫڅ ـﻮ ﻣﻴﻨــﺪﻟﯥ ﭼــﺎ ﺧــﻮدي ﭼــﺎ ﺑﯧﺨــﻮدي ده‬ ‫ﭘﯧښﻮر‪۱۸ /۱ /۸۳ ،‬‬ .

‫راﻛټ‬ ‫ﺷﭙﻪ ده ﺳړه د ژﻣﻲ ﺗﻮره ﺷﭙﻪ ده‬ ‫او د ﻳﺨﻨۍ د ﺑﻼ ﺗﻮري وﯦﺮووﻧﻜﻲ څﯧﺮې‬ ‫د ښﺎر ﻟﻪ ﻻرو ﻛﻮڅﻮ‬ ‫او د ﻛﻮروﻧﻮ څﺨﻪ ﺳﺎه اﻳﺴﺘﻠﯥ‬ ‫ﻫﻠﺘﻪ ﻛﻮڅﻪ ﻛﻲ وارﺧﻄﺎ ګﺎﻣﻮﻧﻪ‬ ‫او ﭼﻴﺮﺗﻪ ﻟﻴﺮي د څﻮ ﺳﭙﻴﻮ ﻏﭙﺎ‬ ‫د رﯦږدﯦﺪﻟﻮ او ﻏﻤﺠﻨﻮ اﻧګﻮﻻوو ﺳﺮه‬ ‫د ﺷﭙﯥ ﭘﺮ ﺳﺘﺮګﻮ ﺑﺎڼﻪ و رﭘﻮي‬ ‫ﻫﻮﺳۍ ﻻ وﻳښﻪ ده د ﻣﻮر ﭘﻪ ﻏﯧږ ﻛﻲ‬ ‫د اﺑﺎﺟﺎن د راﺗﻠﻮ زﯦﺮى اوري‬ ‫او ﭘﺮ ﺳﺮو ﺷﻮﻧډو ﻳﯥ ﻣﻮﺳﻜﺎ ﻧڅﯧږي‬ ‫ﺑﻴﺎ ﻳﯥ ﭘﻪ ﺗﻮرو ښﺎﻳﺴﺘﻮ ﺳﺘﺮګﻮ ﻛﻲ‬ ‫د ورﻛﻮ ﻫﻴﻠﻮ رڼﺎ وځﻠﯧږي‬ ‫ﭼﻲ ﻳﻮ ﻧﺎڅﺎﭘﻪ د ﻣﻴﺮوﻳﺲ ﻟﻪ ﭼﻴﻐﻮ‬ ‫ﻫﻮﺳۍ د ﻣﻮر ﻟﻪ ﻏﯧږي وﺧﻮځﯧږي‬ ‫د وﻳښﻮ ﺳﺘﺮګﻮ د ﺧﻮﺑﻮﻧﻮ ﻧړۍ وﻧړﯦږي‬ ‫د اﻣﻴﺪوﻧﻮ او ﺧﻴﺎﻟﻮﻧﻮ ﻟړۍ‬ .

‫ﻟﻜﻪ ﻣﺴﺘﻴﻮ ﻛﻲ ﺷﻠﯧﺪﻟﻰ اﻣﯧﻞ‬ ‫ﻟﻪ ﻏﺎړي وﻟﻮﯦږي داﻧﻪ داﻧﻪ ﺳﻲ‬ ‫ﻣﻮر دوه ﺑﯥ واﻛﻪ دوه رﻧځﻮر ﻻﺳﻮﻧﻪ‬ ‫ټﭙﺮوي او ﻫﻮﺳۍ ﺑﻴﺎ راﭘﺎڅﻲ‬ ‫د ﻫﺮي ﺷﭙﯥ ﭘﻪ رﺳﻢ‬ ‫ﻣﻴﺮوﻳﺲ ﺗﻪ واﻳﻲ ﭘﺨﻮاﻧۍ ﺳﻨﺪره‬ ‫د اﺑﺎﺟﺎن د راﺗﻠﻮ ﻧﻜﻞ ﻛﻮي‬ ‫ﺑﻴﺎ دروازه ټﻜﯧږي‬ ‫ﺑﻴﺎ ﻫﻮﺳۍ دروﻣﻲ او ﭘﻪ ﭼﻴﻐﻮ ﭼﻴﻐﻮ‬ ‫ﻣﻮر ﺑﺎﻧﺪي زﯦﺮى ﻛﻮي‬ ‫ﺑﻴﺎ ﻫﻐﻪ ﺗﻠﻠﯥ‪ ،‬ﻣﺴﺎﻓﺮه‪ ،‬ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻪ څﯧﺮه‬ ‫ﺗﻮر او ښﺎﻳﺴﺘﻪ ﺑﺮﯦﺘﻮﻧﻪ‬ ‫ﺑﻴﺎ ﻫﻐﻪ دﻧګﻪ وﻧﻪ‬ ‫ﻟﻪ ډﻛﻲ ﻏﯧږي ﺳﻮﻏﺎﺗﻮﻧﻮ ﺳﺮه‬ ‫ﻛﻮر ﺗﻪ راځﻲ‪ ،‬ﻫﻮﺳۍ ﭘﻪ ﻏﯧږ ﻛﻲ ﻧﻴﺴﻲ‬ ‫او د ﻣﻴﺮوﻳﺲ ﭘﺮ ﻣﺦ ﭘﺮ ﺳﺘﺮګﻮ ﭘﺮ ﻧﺎزﻛﻪ ﺧﻮﻟګۍ‬ ‫ﻣﭽﻲ اوري‬ ‫ﻫﻮﺳۍ ﺳﻨﺪره وﻳﻞ‬ ‫ژړا ﻛﺮاره ﺳﻮﻟﻪ‬ ‫ﭼﻲ ﭘﻪ ﺗﻮرﺗﻢ ﻛﻲ ﻫﻴﺒﺘﻨﺎﻛﻲ ډزي‬ ‫ﭘﺮ ﻧﺎزوﻟﻮ‪ ،‬ﭘﺮ ﺳﻮرﻛﻴﻮ‪ ،‬ﭘﺮ ﻧﺮﻳﻮ ﺷﻮﻧډو‬ ‫د ﺗﻞ دﭘﺎره ﻧﻐﻤﻪ وﺳﻮځﻮﻟﻪ‬ .

‫او راﻛټ ﺧﭙﻠﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﻳﺨﻪ ﻛړﻟﻪ‬ ‫وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ‪۳ /۸ /۹۲ ،‬‬ .

‫رﺳﻢ‬ ‫ﻛﻠﻪ ﻳﯥ ﺳﺘﺮګﻲ ﺗﻮروﻣﻪ ورﺗﻪ‬ ‫ﻛﻠﻪ ﻳﯥ ﺷﻮﻧډي ﺳﺮې ﻛﻮﻣﻪ ورﺗﻪ‬ ‫ﻛﻠﻪ ﻳﯥ زﻟﻔﻲ ﻏﻮړوﻣﻪ ﭘﺮ ﻣﺦ‬ ‫او ﺑﻴﺎ د ﺷﻮﻧډو ﺗﺮ څﻨګ‬ ‫ﻟﻪ ﺗﻮره ﺧﺎﻟﻪ څﺨﻪ‬ ‫داﻧﻪ داﻧﻪ ﻛړم ﻟﻴﺮي‬ ‫ﻳﺎ ﺧﻮ ﺧﻴﺎﻟﻮﻧﻪ ﻳﺎﻏﻲ ﺳﻮي دي ﻧﻦ‬ ‫ﻳﺎ ﺧﻮ ﭘﻪ ﻣﻴﻨﻪ ﻛﻲ ﻛﻤﻲ راﻏﻠﯥ‬ ‫او ﻳﺎ ﺑﺪرﻧګﻲ ﻣﻴﻨﻲ‬ ‫ﻳﺎ ﺑﯥ وﻓﺎ ﻟﯧﻮﻧﺘﻮب‬ ‫ځﺎﻧﺘﻪ ﻟﻪ ځﺎن ﺳﺮه ﺳﺠﺪې ﭘﻴﻞ ﻛړې‬ ‫ﭼﻲ ﻧﻪ د زﻟﻔﻮ ﻋﻨﺒﺮﻳﻨﻪ وږﻣﻪ‬ ‫ﻧﻪ د ﺑﺎڼﻮ ﻟﻪ ﻻﻧﺪي ﻏﻠﻲ ﻛﺎﺗﻪ‬ ‫ﻧﻪ ﻟﻪ رازوﻧﻮ ﻟﻪ ﻧﺎزوﻧﻮ ﻣﺎﻻﻣﺎﻟﻪ ﺧﻮﻟګۍ‬ ‫زړه ﭘﻪ درزا راوﻟﻲ‬ ‫ﻧﻪ ﺳﺘﻮﻧﻰ وچ دئ ﻧﻪ ﺧﺒﺮي ﻫﯧﺮي‬ ‫او ﻧﻪ ﻣﻲ ټﻮل وﺟﻮد ﺧﻮﻟﻪ ﺧﻮﻟﻪ دئ‬ .

‫ﭼﻲ ﻳﻮ ﻧﺎڅﺎﭘﻪ د ﺧﻴﺎﻟﻮﻧﻮ ﻟړۍ‬ ‫ﻟﻜﻪ د ﻏﺎړي ﻫﺎر داﻧﻪ داﻧﻪ ﺳﻲ‬ ‫زه رﺳﻤﻮم ﭘﻪ ﺑﯥ ﻫﻨﺮه ﻻﺳﻮ‬ ‫ﭘﺮ ﺳﭙﻴﻦ ﻛﺎﻏﺬ ﻛﺎږه واږه ﺷﻜﻠﻮﻧﻪ‬ .

‫ﻏﺰل‬ ‫رﻧځ ـﻮر ﻗــﺴﻤﺖ ﻣــﻲ وﻳ ـښﻲ ﺷــﭙﯥ راوړي‬ ‫راﺗــــــــﻪ روﻳﺒــــــــﺎر ﻧــــــــﻮي ﭘﻠﻤــــــــﯥ راوړي‬ ‫آﺳــــــﻤﺎﻧﻪ وګــــ ـﻮره ﭘﺨــــــﻼ ﺳــــــﻮ ﻧــــــﺼﻴﺐ‬ ‫ﻧـــــﻦ ﻣـــــﻲ ﻛـــــﻮڅﯥ ﺗـــــﻪ ﻣﻴﺨــــــﺎﻧﯥ راوړي‬ ‫روﻳﺒــــــﺎره ﺳــــــﺘﺮګﻮ دي ﻛﻴــــــﺴﯥ وﻛړﻟـــــﯥ‬ ‫څـــ ـﻮك ﻣـــــﻲ ﻛـــــﻮﺛﺮ ﺗـــــﻪ ﺟﻨـــــﺎزې راوړي‬ ‫ﻣﺮګﻴــــــﻪ ﭘټــــــﻲ ﻛـــــــﻪ ﻧـــــــﺎﻣﺮدي ﺳـــــــﺘﺮګﻲ‬ ‫ژوﻧـــــﺪ ﭘـــ ـﻪ ﺣُﺒـــــﺎب ﻛـــــﻲ ﭘﻴﻤـــــﺎﻧﯥ راوړي‬ ‫ﺟﻨــــﻮن د ﺷــــﭙﯥ ﺟﯧﻠﺨــــﺎﻧﯥ ﻣــــﺎﺗﻲ ﻛړﻟــــﯥ‬ ‫د ﻋﻘــــــــــﻞ ﻛــــــــــﻮر ﺗــــــــــﻪ زوﻟﻨـــــــــﯥ راوړي‬ ‫ﻛــــﺎروان د اوښــ ـﻜﻮ ﺳــــﻤﻨﺪر ﺗــــﻪ دروﻣــــﻲ‬ ‫د ﻏـــــــﺎړي ﻫـــــــﺎر ﺗـــــــﻪ دي داﻧـــــــﯥ راوړي‬ ‫ﭼــــﻲ ﻣــــﻲ ﭘــــﺮ ﻗﺒــــﺮ ﻣﻴﻨﻮﺷــ ـۍ ﺗــــﻪ راځــ ـﻲ‬ ‫د ﺻــــــــﺒﺮ درﺧﺘــــــــﻪ ﻣــــــــﻲ ﻣﯧــــــ ـﻮې راوړي‬ ‫د ﺟﻬــــــــــﺎﻧﻲ ﺗﻮﺑــــــــــﻪ ﻣﻨﻈــــــــــﻮره ﺳــــــــــﻮﻟﻪ‬ ‫ﺳـــــــــــﺎﻗﻲ ﺧﻤﻮﻧـــــــــــﻪ ﺷـــــــــــﻜﺮاﻧﯥ راوړي‬ .

‫ﻏﺰل‬
‫زاﻫـــﺪه ﺗـــﺎ ﻣـــﻲ د ﺗﻘـــﻮى ﭘـــﻪ ﻧـــﻮم ﻧـــﺸﯥ ﻣـــﺎﺗﻲ ﻛـ ـړې‬
‫ﻣــــﺎ دي د ﺣــ ـﻮرو د ﺧﻮﺑﻮﻧــــﻮ ﺳﻠــــﺴﻠﯥ ﻣــــﺎﺗﻲ ﻛــ ـړې‬
‫ﺗــــﻪ د دوزخ ﻟــــﻪ وﻫﻤــــﻪ ﻏﻠــــﻰ ﻛــــﺮۍ ﺷــــﭙﻪ ژړﯦــــﺪې‬
‫ﻣــﺎ د ﻛــﻮﺛﺮ ﭘــﻪ ﻣــﺴﺘﻮ ﻫﻴﻠــﻮ ﻛــﻲ ﭘﻴــﺎﻟﯥ ﻣــﺎﺗﻲ ﻛــړې‬
‫ﺗــــﻪ ﻳــــﯥ ﻟــــﻪ ﻗﻬــــﺮه ﻟــــﻪ ﺧﻠﻮﺗــــﻪ راوﺗــــﻼى ﻧــــﻪ ﺳــــﯥ‬
‫ﻣــــﺎ د ﻛــــﺮم ﭘــــﻪ ﻃﻤــــﻊ زر ځﻠــــﻪ ﺗــــﻮﺑﯥ ﻣــــﺎﺗﻲ ﻛــــړې‬
‫ﺗــــﺎ ﺧﻴــــﺮ و ﺷــــﺮ ﺗــــﻪ د ﺣــــﺴﺎب ﻫﺘﻜــ ـړۍ واﺧــــﺴﺘﻠﯥ‬
‫ﻣــــﺎ د ﺟﻨــــﻮن ﭘــــﻪ ﻧــــﻮم د ﻋﻘــــﻞ زوﻟﻨــ ـﯥ ﻣــــﺎﺗﻲ ﻛــ ـړې‬
‫ﺗــــﻪ ﭘــــﻪ ﺳــــﺠﺪه ﻛــــﻲ ﻟړزﯦـــﺪﻟﯥ د ﺣــــﺴﺎب ﻟــــﻪ وﯦـــﺮي‬
‫ﻣــــﺎ ﺑــــﯥ ﺣــــﺴﺎﺑﻪ دروازې د ﻣﻴﺨــــﺎﻧﯥ ﻣــــﺎﺗﻲ ﻛــــړې‬
‫څــ ـﻮك ﻳــ ـﯥ د ﻣﻴﻨــــﻲ ﻟــــﻪ زﻧﺪاﻧــــﻪ ﻏﺮﻏــ ـړې ﺗــــﻪ وزي‬
‫ﭼـــــﺎ ﻳـــ ـﯥ د ﻗﻬـــــﺮ ﻟـــــﻪ ﻫﻴﺒﺘـــــﻪ ﭘﻨﺠـــــﺮې ﻣـــــﺎﺗﻲ ﻛـــ ـړې‬
‫ﭼــــﺎ د ﻳــــﻮې ﺟﻠــــﻮې ﭘــــﻪ ﻣﻴﻨــــﻪ ځــ ـﻮاﻧۍ ﻧــــﺬر ﻛړﻟــ ـﯥ‬
‫ﭼﺎ ﭘـﻪ ﺗـﺼﻮﻳﺮ ﻛـﻲ ﻟـﻪ ﻧﻘـﺎش ﺳـﺮه وﻋـﺪې ﻣـﺎﺗﻲ ﻛـړې‬
‫د ﺟﻬـــــﺎﻧﻲ ﻣﺤﻔـــــﻞ ﺗـــــﻪ ﻣـــــﻪ راوړه اﻏﺰﻧـــــﻲ ﻛﻴـــــﺴﯥ‬
‫ﻣــــﻮږ ﻟﯧﻮﻧﻴــــﻮ ﭘــــﻪ اوروﻧــــﻮ ﻛــــﻲ ﻟﻤﺒــ ـﯥ ﻣــــﺎﺗﻲ ﻛــ ـړې‬
‫‪۷ /۵ /۸۹‬‬

‫ﺳﻨﺪره‬
‫زﻣﺎ ﻟﻪ ﺳﺎﻗﻲ ﺳﺮه ازل اﻳښﻰ ﭘﻴﻤﺎن ﭘﻴﻤﺎن‬
‫د ﻣﺎﺗﯧﺪﻟﻮ ﻧﻪ دئ‬
‫زړې ګﻨﺎه ﺗﻪ ﻧﻮى رﻧګ ورﻛﻰ زﻣﺎن زﻣﺎن‬
‫د ﭘﺎﻛﯧﺪﻟﻮ ﻧﻪ دئ‬
‫زاﻫﺪه ﺗﺎ ﺗﻪ ﺳﻮې ﭘﻪ ﺑﺮﺧﻪ ﺧﻠﻮﺗﻲ زوﻟﻨﯥ‬
‫د ﻋﺎﻗﺒﺖ اﻧﺪﯦښﻨﯥ‬
‫ﻣﺎ ﺗﻪ ﺟﺎﻧﺎن دئ راﻣﻨﻠﻰ ﺑﻞ زﻧﺪان زﻧﺪان‬
‫ﺳﺘﺎ د ﻟﻴﺪﻟﻮ ﻧﻪ دئ‬
‫ﺷﻴﺨﻪ ﺗﺎزه دي ﻛړل ﭘﻪ زور ﺳﺎړه ﺳﺎړه اوروﻧﻪ‬
‫ﻫﯧﺮ د ګﻨﺎه ﻳﺎدوﻧﻪ‬
‫د ﺻﺒﺮ ﻓﻮج ﻣﻲ ﻣﺎﺗﻪ وﻛړه ﭘﺮ ﻣﻴﺪان ﻣﻴﺪان‬
‫د ﺳﺘﻨﯧﺪﻟﻮ ﻧﻪ دئ‬
‫ﺑﻴﺪه ﻧﺼﻴﺐ راﺗﻪ وﻳښ ﻛړل اﻟﺴﺘﻲ ﻏﻤﻮﻧﻪ‬
‫زﻣﺎ د ﻗﺴﻤﺖ زﺧﻤﻮﻧﻪ‬
‫ﻧﻪ ﻣﺴﻴﺤﺎ ﻧﻪ ﻳﯥ ﻟﻘﻤﺎن ﻟﺮي درﻣﺎن درﻣﺎن‬
‫د رﻏﯧﺪﻟﻮ ﻧﻪ دئ‬

‫د زړه ﭘﻪ ﺗﻞ ﻛﻲ ﻟﺤﺪوﻧﻪ دي د ځﻮاﻧﻲ وﻳﻨﻲ‬
‫د ځﻮاﻧﻴﻤﺮګﻲ ﻣﻴﻨﻲ‬
‫د ﻫﻴﻠﻮ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﻣﻲ وﻻړي ﭘﺮ ګﺮﯦﻮان ګﺮﯦﻮان‬
‫د ﭘټﯧﺪﻟﻮ ﻧﻪ دئ‬
‫ﺧﻴﺮ دئ ﻛﻪ ﻧﻦ ﻣﻲ ﭘﺮ ﺟﻨﻮن ﺑﺎﻧﺪي ﻏﻤﻮﻧﻪ ﺧﺎﻧﺪي‬
‫ﺗﺮ ﭘﺮﻫﺎروﻧﻮ ﻻﻧﺪي‬
‫د ﺟﻬﺎﻧﻲ ﺳﺮه ﺑﻪ اوښﻜﻲ ﺳﻲ آﺳﻤﺎن آﺳﻤﺎن‬
‫د ټﻴﻨګﯧﺪﻟﻮ ﻧﻪ دئ‬
‫‪۷ /6 /۸۹‬‬

‫ﺳﺎراﻧۍ ﻣﻴﻨﻪ‬ ‫ﻣﺎ ﺑﻪ وﻳﻞ ﭼﻲ ﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﻪ ﻣﭽﻮې‬ ‫ﻣﺎ ﺗﻪ ﭘﻪ ﻏﯧږه ﻛﻲ ځﺎى ﻣﻪ راﻛﻮه‬ ‫زﻣﺎ ﺳﺎراﻧۍ ﺳﻴﻨﻪ ﻻ ﻣﻴﻨﻲ ازﻣﯧﻴﻠﯥ ﻧﻪ ده‬ ‫ﭘﻜښﻲ د ﭼﺎ د ﻣﻴﻨﻲ ﺷﻤﻊ ﻟګﯧﺪﻟﯥ ﻧﻪ ده‬ ‫ﺷﻮﻧډي ﻣﻲ ﻫﻢ ﻻ د ﻣﺎﺷﻮﻣﻮ ﭘﻪ څﯧﺮ‬ ‫د ﭼﺎ ﺗﻮدو ﺷﻮﻧډو ﻟﻴﺪﻟﻲ ﻧﻪ دي‬ ‫زه ﭘﻮﻫﯧﺪم ﻛﻪ ﻣﻲ ﺳﻴﻨﻪ ﻛﻲ ﻳﻮ ځﻞ‬ ‫د ﭼﺎ د ﻣﻴﻨﻲ ﻟﻤﺒﻪ ﺑﻠﻪ ﺳﻮﻟﻪ‬ ‫زه ﭘﻮﻫﯧﺪم ﻛﻪ ﻣﻲ ﻏﻮږوﻧﻮ ﻳﻮ وار‬ ‫د ﭼﺎ د ﻣﻴﻨﻲ وﻋﺪه واﺧﻴﺴﺘﻠﻪ‬ ‫ﺑﻴﺎ ﻣﻲ اوروﻧﻪ د وژﻟﻮ ﻧﻪ دي‬ ‫ﺑﻴﺎ ﻣﻲ وﻋﺪې د ﻣﺎﺗﻮﻟﻮ ﻧﻪ دي‬ ‫ﺧﻮ ﺗﻪ ﻫﻐﺴﻲ ﻧﻪ وې‬ ‫ﺗﻪ زﻣﺎ ﭘﻪ ﺷﺎﻧﻲ ﺳﺎراﻧۍ راﻟﻮﻳﻪ ﺳﻮې ﻧﻪ وې‬ ‫ﺳﺘﺎ ﺑﺎزاري ﺳﺘﺎ ﺳﻮداګﺮي ﻏﯧږي‬ ‫ﻳﻮازي زه او زﻣﺎ ﻣﻴﻨﻪ ﻟﻮﺑﻮﻟﯥ ﻧﻪ وو‬ ‫ﻣﻌﺼﻮﻣﻮ ﺳﺘﺮګﻮ دي وﻋﺪې د ﻣﻴﻨﻲ ډﯦﺮي ﻛړﻟﯥ‬ .

‫ﻧﺎزﻛﻮ ﺷﻮﻧډو دي زر ځﻠﻪ ﭘﻪ وﻓﺎ ﻟﻮړﻟﯥ‬ ‫ﺗﻪ ﺑﻪ زﻣﺎ ﻧﻪ ﺳﯥ ﻧﻪ ﺑﻪ زﻣﺎ ﻣﻴﻨﻪ د ځﺎن وﺑﻮﻟﯥ‬ ‫ﺧﻮ زﻣﺎ ﭘﻪ زړه ﻛﻲ ﻟګﯧﺪﻟﯥ ﺷﻤﻊ‬ ‫د ﺑﻠﻲ ﻣﻴﻨﻲ ﭘﻪ اور ﻧﻪ ﺳﻮځﯧږي‬ ‫‪۱۰ /۱۴ /۸۹‬‬ .

‫ﻏﺰل‬ ‫ﺳﺎﻗﻲ داﺳﻲ ﻣﺴﺘﻲ ﻏﻮاړم ﭼـﻲ ﺗﻮﺑـﻪ ﻣـﻲ ﭘـﻪ ﺗﻮﺑـﻮ ﺳـﻲ‬ ‫ﭼﻲ ﻣﻲ ﻋﻘﻞ ﻟﯧﻮﻧﻰ ﺳﻲ ﭼﻲ اﺣـﺴﺎس ﭘـﻪ ﻏﻠﺒﻠـﻮ ﺳـﻲ‬ ‫راﻧـــﻪ ﻫﻴـــﺮي څـ ـﻮ ﻟﺤﻈـ ـﯥ ﻛـــﻪ د دﻧﻴـ ـﺎ وراﻧـــﻲ وداﻧـــﻲ‬ ‫راﻧــﻪ ﭘټــﻲ څــﻮ ﺷــﯧﺒﯥ ﻛــﻪ د زاﻫــﺪ ﺳــﺘﺮګﻲ ﺷــﻴﻄﺎﻧﻲ‬ ‫داﺳﻲ اور ﻣﻲ ﭘﻪ رګﻮ ﻛـﻪ ﭼـﻲ ﻣـﻲ وﻳﻨـﻪ ﭘـﻪ ﻧـﺎرو ﺳـﻲ‬ ‫ﺳﺎﻗﻲ ﺟﺎر دي ﺗﺮ ﻻﺳـﻮ ﺳـﻢ درواري دي ﺳـﻢ ﺟﺎﻣﻮﻧـﻪ‬ ‫ﺳــﺮ ﭘــﺮ ﺳــﺮ ﻳ ـﯥ راﺗــﻪ راوړه ﻧــﻦ ﻳ ـﯥ ﻫﯧــﺮ ﻛــﻪ ﻧﻮﺑﺘﻮﻧــﻪ‬ ‫د ﺧﻴـــﺎم ﻛـــﻮڅﯥ ﺗـــﻪ ځﻤـــﻪ ﭼـــﻲ دوزخ ﭘـــﻪ اﺟـــﺎرو ﺳـــﻲ‬ ‫ﻧـــﻦ ﻟـــﻪ ﻫـــﺮ څـ ـﻪ ﺑﯧګﺎﻧـــﻪ ﻳـــﻢ ﻧـــﻦ ﻟـــﻪ رﻧګـ ـﻪ راﺟـــﻼ ﻳـــﻢ‬ ‫ﻣﻨﺼﻮري ﻣﺴﺘۍ اﺧﻴﺴﺘﻰ ﻫﻢ ﻣﺠﻨﻮن ﻳﻢ ﻫـﻢ ﻟـﻴﻼ ﻳـﻢ‬ ‫ﺗــﺮ ﻫﻐــﻮ ﺑــﻪ دا ﻣــﺴﺘﻲ وي ﭼــﻲ وى وى د زوﻟﻨــﻮ ﺳــﻲ‬ ‫ﻣﺮګـ ـﻪ ﭘﺮﯦـــږده ﺳـــﺘﺎ ﺧﺒـــﺮي ﻣـــﺎ ﻻ ﻧـــﻮې ﻻر ﭘﻴـــﺪا ﻛـ ـړه‬ ‫ﻣــﺎ د ﻫــﻮښ ﻧﻴﻤګــړې ﺑﺮﺧــﻪ ﻟــﻪ ﺟﻨــﻮن ﺳــﺮه ﺳــﻮدا ﻛ ـړه‬ .

‫ﺟﻬـــﺎﻧﻲ ﺗـــﻪ ﻣﻬﻠـــﺖ ورﻛـــﻪ ﭼـــﻲ ﻣﯧﻠﻤـــﻪ د ﭘﻨﺠـــﺮو ﺳـــﻲ‬ .

‫ﺳﺒﺰه ﻛﻮب‬ ‫دا د ﻣـــــﺴﺘﻮ ﭘـــــﺴﺮﻟﻰ دئ دا د اور ﺳـــــﺒﺰه ﻛـــــﻮﺑﻲ ده‬ ‫ﻫــــﺮه ﭘﺎڼـــﻪ ﺧﻤــــﺎري ده ﻫــــﺮ ګـــﻼب ﻣــــﻮ ﺷــــﺮاﺑﻲ ﺳــــﻮ‬ ‫د ﺳــــﺎﻗﻲ د ﺳــــﺮ ﺧﻴــــﺮات دئ د زاﻫــــﺪ د ﻣړﻳﻨــــﻲ ﻧــــﺬر‬ ‫ﻫﺮ ﭘﺎﻳﻜﻮب ﻳﯥ ځﻲ ﺳﻘﺮ ﺗـﻪ ﻫـﺮ ﻓﺮﻳـﺎد ﻳـﯥ آﺳـﻤﺎﻧﻲ ﺳـﻮ‬ ‫د ﺳﻴﻨﯥ ﭘﻪ ﺧﻠﻮﺗګﺎه ﻛﻲ د ﺧﺎﻣﻮﺷـﻲ ﻏﻮﻏـﺎ ﺷـﻮر دئ‬ ‫زﻳﺮ او ﺑﻢ ﭘﻜښﻲ ږﻏﯧـږي ﻫـﺮ ﺷـﻬﺒﺎز ﻳـﯥ ﻓﺮﻳـﺎدي ﺳـﻮ‬ ‫را اﻳـــــﺴﺘﻠﯥ ﺗـــــﻮره راﻏـــــﻰ د ﺳـــــﺎﻗﻲ د وﻳﻨـــــﻮ ﺗـــ ـږى‬ ‫زﻣﻮږ ﻣﺴﺘﻲ ﭼﻲ ﻳﯥ ﻟﻴﺪﻟـﻪ ﺷـﻴﺦ ﭘﺨﭙﻠـﻪ ﺧﻤـﺎري ﺳـﻮ‬ ‫د ګﻨﺎه ﭘﻪ ﺧـﻢ ﻛـﻲ رﻧـګ ﺳـﻮل د زاﻫـﺪ د ﺑګـړۍ وﻟﻮﻧـﻪ‬ ‫ﭘﺮ ﻫډوﻛﻮ ﻳﯥ ﻟړزه ده ټﻴﻨګ اﻳﻤـﺎن ﻳـﯥ ﺷـﻴﻄﺎﻧﻲ ﺳـﻮ‬ ‫ﺻــــﻒ ﺗــــﻪ راﻏﻠــــﻰ ﻟــــﻪ رﻧــــﺪاﻧﻮ د اﻏﻴــــﺎرو ﻟــــﻪ ټﻮﻟﻴــــﻪ‬ ‫ﻣــﻮږ ﻳ ـﯥ زﻫــﺮو ﺗــﻪ ﺑﻠﻠــﻮ ﺧﭙــﻞ ﺳــﻮﻣﺎ ﻳ ـﯥ زﻗــﻮﻣﻲ ﺳــﻮ‬ ‫ﭘــﻪ ﻣــﻮج ﺧﯧ ـﺰه ﻫﻴﺒــﺖ راﻏﻠ ـﯥ د ﻓﻠــﻚ ﺳ ـﯧﻼﺑﻲ ﻛــﺮږي‬ ‫زﻣﻮږ ﺑﯧړۍ ﻳـﯥ ډوﺑﻮﻟـﻪ ﺧﭙـﻞ ﺗﻮﭘـﺎن ﻳـﯥ ﺗﻮﭘـﺎﻧﻲ ﺳـﻮ‬ ‫د ﺧــﺰان ﻟــﻪ ﻫــﺮ ﺳــﺮﻛﻮﺑﻪ ﺳــﻞ ﭘﺎﻳﻜﻮﺑــﻪ ﭘﻮرﺗــﻪ ﻛﯧــږي‬ ‫ﻫـــﺮه ﺗﺮﺧـــﻪ ﻧـــﺴﺘﺮن دئ ﻫـــﺮ ﻳـــﻮ زوز ﻣـــﻮ ګﻼﺑـــﻲ ﺳـــﻮ‬ ‫د ﺗﻮﭘﺎن ﺣﻤﻞ ﻳﯥ واﺧﻴـﺴﺖ ﻏـﻮږ ﺗـﻪ ورﻏﻠـﻪ د ﻏﺮوﻧـﻮ‬ .

‫ورﻛـــﻮي د ﭘﭽـــﻲ زﯦـــﺮى ﻫـــﺮ آواز ﻳـــﯥ ﺳـــﯧﻼﺑﻲ ﺳـــﻮ‬ ‫اوروي ﺻــــﺪﻓﻲ څــ ـﺎڅﻜﻲ ښــ ـﺨﻮي د ﻣــــﺴﺘۍ ﺗﺨــــﻢ‬ ‫ﻫﺮ ﻧﺮګﺲ ﺗﻪ ﻳﯥ ﺟﺎم ورﻛړ ﻫﺮ ګﻠﺒـﻮټﻰ ﻳـﯥ ﻳـﺎﻏﻲ ﺳـﻮ‬ ‫ﺷـــﻴﺦ ﻛﻔـــﺮ ﻛﻔـــﺮ واﻳـــﻪ دﻟﺘـــﻪ ﺟـــﺎم ﭘـــﺮ ﺟـــﺎم ﺗـــﺸﯧږي‬ ‫ﻫـــﺮه ﭘﻴﻨـــﻪ دوزﺧـــﻲ ده ﻫــــﺮ ﻧﻮﺑـــﺖ ﻳـــﯥ ﻛـــﻮﺛﺮي ﺳــــﻮ‬ ‫رﯦـــــــږدوي د زړو ﺗﺎروﻧـــــــﻪ د ګﻨـــــــﺎه ﺷــــــﯧﺮﻳﻨﻪ ﺗﻨـــــــﺪه‬ ‫ړﻧګ ـﻮي د ﺗﻘــﻮا ﻏﺮوﻧــﻪ ﻫــﺮ ﻛﻠﻨ ـګ ﻳ ـﯥ ﻓﺮﻫــﺎدي ﺳــﻮ‬ ‫ﭘﻜښﻲ ﺷﺨﻮل د ړﻧګﯧﺪو دئ د ﻣﻨﺒﺮ د ورﺳﺘﻮ ﺧـښﺘﻮ‬ ‫ﻫـــﺮ ﺧﻠـــﻮت ﺻـــﻨﻢ ﭘﺮﺳـــﺘﻪ ﻫـــﺮ ﻣﺮﻳــﺪ ﻳــﯥ ﺟﻬـــﺎﻧﻲ ﺳـــﻮ‬ ‫ﻛﺎﺑﻞ‪ ،‬ﺳﺮاى ﻏﺰﻧﻰ‪۲ /۲ /۱۹۷۸ ،‬‬ .

‫ﺳﻔﺮ‬ ‫دا ﭼــــﻲ ﻻﻣﺒــــﻮ ﭘﻜـــښﻲ وﻫــــﺊ ﭘــــﺮ ورځـــﺊ‬ ‫ﻣﻠګــــــــــــــــــ ـﺮو دا د ﺗﻮﭘــــــــــــــــــــﺎﻧﻮﻧﻮ ﻻر ده‬ ‫ﻣـــــﺮګ دئ ﺣﻤﻠـــ ـﯥ دي ﭼﭙﺎووﻧـــــﻪ وﻳﻨـــــﻰ‬ ‫د زﻣــــــــــــــــــــــــﺎﻧﯥ د آزﻣﯧﻴﻨــــــــــــــــــــــــﻮ ﻻر ده‬ ‫دﻟﺘـــــــﻪ د ﺳـــــــﺮ ﺳـــــــﺮه ﺑـــــــﻪ ﻟـــــــﻮﺑﻲ ﻛـــــــﻮئ‬ ‫دا د څﭙـــــــــــــــــــﻮ دا د ﻣﻮﺟﻮﻧـــــــــــــــــــﻮ ﻻر ده‬ ‫ﻣﻠګــــــــ ـﺮو څﺮﻧګــــــــ ـﻪ ورځــــــــ ـﻲ او ﻛﻨــــــــــﻪ‬ ‫ځـــــ ـﺎن ﺗﻮﭘـــــــﺎﻧﻮ ﺗـــــــﻪ ورﻛـــــــﻮئ او ﻛﻨـــــــﻪ‬ ‫دا د ﭘﯧﭽﻮﻣـــــــــــــﻮ ﻛږﻟﯧﭽﻮﻧـــــــــــــﻮ ﺳـــــــــــــﻔﺮ‬ ‫ﭘـــــﻪ څـــ ـﻮ ټﻮﭘﻮﻧـــــﻮ ﺧﺘﻤﯧـــ ـﺪﻻى ﻧـــــﻪ ﺳـــــﻲ‬ ‫دا ﺧﻨـــــــــــ ـډوﺧﺎر دا د ﻛﻠﻮﻧـــــــــــــﻮ ﻣـــــــــــــﺰل‬ ‫ﭘــــــﻪ ﻳــــــﻮه ﻣﻨــــ ـډه ﺧﺘﻤﯧــــ ـﺪﻻى ﻧــــــﻪ ﺳــــــﻲ‬ ‫دا ﭘــــﺮ ﻫــــﺮ ﻣــــﻮړ ﺑﺎﻧــــﺪي د ﻣــــﺮګ ږﻏﻮﻧــــﻪ‬ ‫ﭘـــــﻪ ﺗـــــﺸﻮ ﭼﻴﻐـــــﻮ ﭼﻮﭘﯧـــ ـﺪﻻى ﻧـــــﻪ ﺳـــــﻲ‬ .

‫ﻣﻠګــــــــــﺮو ځـــــــــ ـﺎن ﺗﻴـــــــــــﺎروئ او ﻛﻨـــــــــــﻪ‬ ‫ﭘــــــــﺮ دې ﻣﻮړوﻧــــــــﻮ ﻻر وﻫــــــــﺊ او ﻛﻨــــــــﻪ‬ ‫د دې ﺗﺮوږﻣﻴـــــــــــﻮ ﺗـــــــــــﺎرﻳﻜﻴﻮ ﭘـــــــــــﺮ ﻻر‬ ‫ځــــﺎن ﻟﻜــــﻪ ﺷــــﻤﻊ ﺳــــﻮځﻮل ﭘــــﻪ ﻛــــﺎر دي‬ ‫د ﻫــــــــــــﺮ ﻗــــــــــــﺪم روښـــــــــــﺎﻧﯧﺪو ﻟﭙــــــــــــﺎره‬ ‫ﭘــــــﺮ ﺳــــــﺮ اوروﻧــــــﻪ ﻟګــــ ـﻮل ﭘــــــﻪ ﻛــــــﺎر دي‬ ‫و ﺳــــــــﺮﻣﻨﺰل ﺗــــــــﻪ د ورﺗﻠــــــــﻮ ﭘــــــــﻪ ﻫﻴﻠــــــــﻪ‬ ‫د ﻣـــﺮګ ﭘـــﻪ ﻏﯧـــږ ﻛـــﻲ ﻟﻮﺑﯧــﺪل ﭘـــﻪ ﻛـــﺎر دي‬ ‫ﻣﻠګـــــــﺮو اور دئ ﭘــــــــﺮ ورځــــــ ـﺊ او ﻛﻨــــــــﻪ‬ ‫ځـــ ـﺎن ﭘـــــﻪ ﻟﻤﺒـــــﻮ ﻛـــــﻲ ﺳـــــﻮځﻮئ او ﻛﻨـــــﻪ‬ ‫دﻟﺘــــــــﻪ ﭼــــــــﻲ ﻫــــــــﺮه څﭙــــــــﻪ وﺧــــــــﻮځﯧږي‬ ‫دﻟﺘــــــﻪ ﭼــــــﻲ ﻫــــــﺮ ګـــــﺮداب راوڅﺮﺧﯧــــــږي‬ ‫ﺷــــــﭙﻪ ﻟــــــﻪ ﺳــــــﺮوﻧﻮ ﻛـــــړي ﻟﻤﻨــــــﻲ ډﻛــــــﻲ‬ ‫ﺳـــــــﻬﺎر ﭘـــــــﻪ ورﻳﻨـــــــﻪ ټﻨـــــ ـډه وﻣـــــــﺴﯧږي‬ ‫دﻟﺘــــﻪ ﺑــــﻪ ﻫــــﺮ ﻏــــﺮوب د ﻏــــﺮو ﭘــــﺮ څﻮﻛــــﻮ‬ ‫ﺳﺘﺎﺳــــــﻲ ﭘــــــﻪ وﻳﻨــــــﻮ ﺑﺎﻧــــــﺪي وﻟﻤﺒﯧــــــږي‬ .

‫ځــــ ـﺎن ګﺮداﺑﻮﻧــــــﻮ ﺗــــــﻪ ﺳــــــﭙﺎرئ او ﻛﻨــــــﻪ‬ ‫د دې څﭙـــــــــﻮ ﻻﻣﺒــــــــــﻮ ﻛــــــــــﻮئ او ﻛﻨــــــــــﻪ‬ ‫د ﺳــــــــــــﺨﺘﻮ ﺗــــــــــــړو ﻣــــــــــــﺴﺎﭘﺮو واورئ‬ ‫دا ﻛږﻟﯧﭽﻮﻧــــــــــــﻪ ﺳــــــــــــﻤﯧﺪل ﻏـــــــــــــﻮاړي‬ ‫دا د زﻣـــــــــــﺎن ﺳـــــــــــﺮه ﭘﻴـــــــــــﺪا ﺑﻨﺪوﻧـــــــــــﻪ‬ ‫ﻟـــــــﻪ ﻟﻮﻳـــــــﻮ ﻻرو ﻧـــــــﻪ اﻳـــــــﺴﺘﻞ ﻏـــــــﻮاړي‬ ‫ﻳــــــﻮه ﻫﻮښــــ ـﻴﺎر ﻛــــــﺎروان ﺳــــــﺎﻻر وﻳﻠــــــﻪ‬ ‫ﻓﻘــــــﻂ اﻳﻤــــــﺎن ﻏــــــﻮاړي ﺗﻜــــــﻞ ﻏــــــﻮاړي‬ ‫دا ﺳــــــــﺨﺘﻲ ﭘﺮښــــــ ـﻲ ﻫــــــــﻮارﯦږي درﺗــــــــﻪ‬ ‫د اﻣﻴــــــــﺪ ﻛﺮښــــــ ـﻲ څﺮګﻨــــــــﺪﯦږي درﺗــــــــﻪ‬ ‫دا ﻳــــــﺎﻏﻲ ﺳــــــﻮى دا ﺑﺪﻣــــــﺴﺘﻪ ګــــ ـﺮداب‬ ‫ﻻ ﺑـــــــﻪ ﭘـــــــﺮ ﺗﺎﺳـــــــﻲ څﺮﺧﯧـــــ ـﺪﻟﻰ ﻧـــــــﻪ وي‬ ‫دا وږى ﺗـــــــ ـږى دا ﺧﻮﻧﺨـــــــــﻮره ﻏـــــــــﺮوب‬ ‫ﻻ ﺑــــــــﻪ ﭘــــــــﻪ وﻳﻨــــــــﻮ ﻟﻤﺒﯧــــــ ـﺪﻟﻰ ﻧــــــــﻪ وي‬ ‫ﺧــــﻮﻧﻲ ﻓﻠــــﻚ ﺑــــﻪ د ﺳــــﺮو ﺳــــﺘﺮګﻮ ﺳــــﺮه‬ ‫د ﺟﻨــــ ـګ ﻣﻴــــــﺪان ﺗــــــﻪ راوﺗﻠــــــﻰ ﻧــــــﻪ وي‬ .

‫ﭼــــﻲ ﺑــــﻪ ﻛــــﺎروان ﺗــــﺮ دې ﺗﻴــــﺎرو راووزي‬ ‫د ﺟـــــﺮس ږغ ﺑـــــﻪ ﻳـــ ـﯥ ﻟـــــﻪ ﻏـــــﺮو راووزي‬ ‫دﻟﺘــــﻪ ﻳــــﻮ وﺧــــﺖ ﺗــــﺮ ﺗﺎﺳــــﻲ ډﯦــ ـﺮ دﻣﺨــــﻪ‬ ‫څــــــﻮ ﻣـــــــﺴﺎﭘﺮو ﺗڼـــــــۍ ټﻴﻨګــــــﻲ ﻛړﻟــــــﯥ‬ ‫د زﻣـــــــــﺎﻧﯥ ﺑــــــــــﺎد او ﺗﻮﭘــــــــــﺎن ورﺳــــــــــﺮه‬ ‫ﭘﺮﻟــــــــــــﻪ ﭘــــــــــــﺴﯥ ډﻏــــــــــــﺮي ووﻫﻠــــــــــ ـﯥ‬ ‫ﻏړوﻣﺒـــــــﻰ د ﺗﻨـــــــﺪر و ژﻟـــــــۍ اورﯦـــــــﺪې‬ ‫ﺧــــ ـړي څﭙــــ ـﯥ ﺑﺎﻧــــــﺪي راﻣــــــﺎﺗﻲ ﺳــــــﻮﻟﯥ‬ ‫دوى دا درې دا ﻛﻨډووﻧــــــــﻪ ﭘــــــــﻰ ﻛــــــــړل‬ ‫ﭘــــﻪ ﺗﻮﭘــــﺎﻧﻮ ﻛــــﻲ ﻳـــﯥ ﻣﻮﺟﻮﻧــــﻪ ﭘــــﻰ ﻛـــړل‬ ‫ﻛﺎﺑﻞ‪ ۱۹۷۵ ،‬ﻧﻮاﻣﺒﺮ‬ .

‫ﻏﺰل‬ ‫ﺳــــــﺎﻗﻲ وﻋــــــﺪه دي د ﭘﻠﻤــــــﻮ ډﻛــــــﻪ ده‬ ‫ځﻜــــﻪ ﻣــــﺴﺘﻲ ﻟــــﻪ اﻧﺪﯦــــښﻨﻮ ډﻛــــﻪ ده‬ ‫ﭘــﺮ ﺑﯧګ ـﺎﻧۍ ﻣــﺴﺘۍ ﭘ ـښﯧﻤﺎﻧﻪ ﻧــﻪ ﺳــﯥ‬ ‫زﻣــــــــﺎ دي ﻟﻤﻨــــــــﻪ د ﺧــــــــﺎﻟﻮ ډﻛــــــــﻪ ده‬ ‫ﻣﺮګﻴــــــﻪ ځﻜــــــﻪ ﭘــــــﻪ ورو ورو درځﻤــــــﻪ‬ ‫د ژوﻧــــــﺪون ﻻره ﻟــــــﻪ اﻏــــــﺰو ډﻛــــــﻪ ده‬ ‫د اﺟـــﻞ ﺷـــﭙﯥ ﻣـــﻲ راﻧﻴﻤګـــړي ﻧـــﻪ ﻛـ ـﯥ‬ ‫ﭼـــﻲ زﻣـــﺎ ﻛﻴـــﺴﻪ ﻟـــﻪ اﻓـــﺴﺎﻧﻮ ډﻛـــﻪ ده‬ ‫ﻣـــﻼ ﭘـــﻪ ﭼﻴﻐـــﻮ ﺷـــﭙﻪ ﺷـ ـړﻻى ﻧـــﻪ ﺳـــﻲ‬ ‫ﻻ ﻣﻴﺨﺎﻧــــــــــــﻪ د ﭘﻴﻤــــــــــــﺎﻧﻮ ډﻛــــــــــــﻪ ده‬ ‫ﻧﺎﺻـــﺤﻪ ﭘﺮﯦـــږده ﺳـــﺘﺎ د ﻋﻘـــﻞ ﻛﻴـــﺴﯥ‬ ‫دﻟﺘـــــــــﻪ ﻛﻮڅـــــــ ـﻮ د ﻟﯧﻮﻧـــــــــﻮ ډﻛـــــــــﻪ ده‬ ‫ﭘـــــﺮ ﻟﯧﻤـــــﻪ ﺑـــــﺎر دي ﺟﻨـــــﺎزې د ﻫﻴﻠــــــﻮ‬ ‫ﺳـــــــــﻴﻨﻪ ﻻ ﻫـــــــــﻢ د ﺗﺮاﻧـــــــــﻮ ډﻛـــــــــﻪ ده‬ ‫ﻳــــﻮ ﺟﻬــــﺎﻧﻲ زﻧــــﺪان ﺗــــﻪ ﻧــــﻪ دئ روان‬ ‫دا ﺟﯧﻠﺨﺎﻧـــــــــــﻪ د زوﻟﻨـــــــــــﻮ ډﻛـــــــــــﻪ ده‬ ‫وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ‪6 /۳ /۸۹ ،‬‬ .

‫ﻏﺰل‬ ‫ﺳــــﻮاﻟګﺮ ﻳــــﻢ ﺟﻮاﺑﻮﻧــــﻪ ﻫﯧــ ـﺮوم درﺗــــﻪ درځــ ـﻢ‬ ‫ﻛـــﻮڅﯥ دي ﭘـــﻪ ﺑـــﺎڼﻮ ﺟـــﺎرو ﻛـــﻮم درﺗـــﻪ درځــﻢ‬ ‫ﭼــﻲ ﺑــﺎغ دي د ﺧﻴــﺎﻟﻮﻧﻮ د ﺧﺰاﻧــﻪ ﭘــﻪ اﻣــﺎن ﺳــﻲ‬ ‫ﭘــــﻪ ﻟﭙــــﻮ ﻟﭙــــﻮ اوښــ ـﻜﻲ ﺗﻮﻳــــﻮم درﺗــــﻪ درځــ ـﻢ‬ ‫زﺧﻤﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﻲ ﺳﺘﺮګﻲ د رﻗﻴـﺐ روښـﺎﻧﻲ ﻧـﻪ ﻛـړي‬ ‫ﻣــــﺮﻫﻢ ﺗــــﻪ ﭘﺮﻫﺎروﻧــ ـﻪ زوﻛﻠــــﻮم درﺗــــﻪ درځــ ـﻢ‬ ‫ﭼــﻲ ﻣﺨــﻲ ﺗـــﻪ دي وﺳــﻮځﻲ د ﻣﻴﻨــﻲ وزروﻧـــﻪ‬ ‫ﭘــــﺮ ﺳــــﺮ ﺑﺎﻧــــﺪي اوروﻧــــﻪ ﭼﻠــــﻮم درﺗــــﻪ درځــ ـﻢ‬ ‫د زړو ﻗﻤﺎر ﺧﺎﻧﻪ ﻛﻲ ﻣﻲ ﺳـﺮ داو دئ درﺗـﻪ اﻳـښﻰ‬ ‫ﭘﻠﻤــــــﯥ ﭘــــــﺮ ﻏﻤــــــﺎزاﻧﻮ دروم درﺗــــــﻪ درځــــــﻢ‬ ‫ﭼﻲ څﺮك د ﺳﺒﺎوون ﻣﻲ ﺗﺎ ﻟﻪ ﻏﯧږي ﻟﻴـﺮي ﻧـﻪ ﻛـﻲ‬ ‫ﺧﻮﺑﻮﻧـــﻪ ﭘـــﻪ ﻟﯧﻤـــﻮ ﻛـــﻲ زﻧګـــﻮم درﺗـــﻪ درځـــﻢ‬ ‫ﻛﻮڅﯥ ﭼﻲ ﻳﯥ ﻟﻪ ﻛﺎڼﻮ ﺧﺎﻟﻲ ﻧـﻪ ﻛـﯥ ﻟﯧﻮﻧﺘﻮﺑـﻪ‬ ‫ازل او ﺟﻨــــــﻮن دواړه ﻗﻬــــــﺮوم درﺗــــــﻪ درځــــ ـﻢ‬ ‫د ﻣﻴﻨــﻲ ﺳﺮﻛـښﻲ ده ﻣﺮګـﻪ ﻟﻴــﺮي ﺳــﻪ ﻟــﻪ ﻣﺨــﻲ‬ ‫ﭘــــﻪ ﻏــــﺎړه ﻛــــﻲ داروﻧــــﻪ ﻧڅــ ـﻮم درﺗــــﻪ درځــ ـﻢ‬ .

‫ﻣﻨګـﻮل ﺑـﻪ ﻣــﻲ آﺳـﻤﺎﻧﻪ ﺗــﺮ ګﺮﯦﻮاﻧـﻪ دررﺳـﯧږي‬ ‫ﺗڼــــﺎﻛﻲ ﭘـــــﻪ ﺳـــــﻜﺮوټﻮ اوﺑـــــﻮم درﺗـــــﻪ درځــــﻢ‬ ‫ﭼــﻲ ﻧــﻪ ﺳــﻲ ﻛږﯦــﺪﻻى ﺟﻬــﺎﻧﻲ د ﭼــﺎ ﻗــﺪم ﺗــﻪ‬ ‫ﻣﻐــــﺮوره ﻛﻜــــﺮۍ ﻣــــﻲ ﻣــــﺎﺗﻮم درﺗــــﻪ درځــ ـﻢ‬ ‫وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ‪۳ /۲۹ /۹۲ ،‬‬ .

‫ﺳﻨﺪره‬ ‫ﭼـــــﻲ د ﺷـــــﻤﻌﻲ د ﭘﺘﻨـــ ـګ ﺳـــــﺮه ﭘﻴﻤـــــﺎن وي‬ ‫ﺳــــﺘﺎ د ﺣــــﺴﻦ زﻣــــﺎ د ﻣﻴﻨــــﻲ ﺑــــﻪ داﺳــــﺘﺎن وي‬ ‫ﭼـــﻲ ژوﻧـــﺪى وي ﻻ ﻣﺠﻨـــﻮن ﭘـــﻪ اﻓـــﺴﺎﻧﻮ ﻛـــﻲ‬ ‫ﭼــــﻲ ﻓﺮﻫــــﺎد وي ﭘــــﻪ ﺷــ ـﯧﺮﻳﻨﻮ داﺳــــﺘﺎﻧﻮ ﻛــــﻲ‬ ‫ﭼﻲ روﻳﺒﺎر وي ﭼـﻲ وﺻـﺎل وي ﭼـﻲ ﻫﺠـﺮان وي‬ ‫ﭼـــﻲ ﺳـــﺎﻗﻲ وي ﭼـــﻲ ګﻨـــﺎه ﭼـــﻲ ﺧﺮاﺑـــﺎت وي‬ ‫ﭼــﻲ زاﻫــﺪ وي ﭼــﻲ ﺗــﺴﺒﻴﺢ ﭼــﻲ ﻣﻨﺎﺟــﺎت وي‬ ‫ﭼــﻲ ﻓﻠــﻚ وي ﭼــﻲ ﺗﻘــﺴﻴﻢ وي ﭼــﻲ زﻣــﺎن وي‬ ‫ﭼـــــﻲ ﻻ ﭘﺎﺗـــــﻪ د ﺧﻴـــــﺎم ﭘـــــﻪ ﺧـــــﻢ ﻛـــــﻲ زور وي‬ ‫ﭼـــﻲ ﻻ ﻧـــﻮم د ﻣـــﺴﺘۍ ﭘﺎﺗـــﻪ ﭼـــﻲ ﻻ ﺷـــﻮر وي‬ ‫ﭼــﻲ ﻧــﺴﻜﻮر ﭘــﻪ دې ﻛﻮڅ ـﻮ ﻛــﻲ ﻻ رﻧــﺪان وي‬ ‫ﭼــــﻲ ﻻ ﺳــــﻮز وي د ﻣﻄــــﺮب ﭘــــﻪ ﺗﺮاﻧــــﻮ ﻛــــﻲ‬ ‫ﺟﻬـــــﺎﻧﻲ ﺑـــــﻪ وي ژوﻧـــــﺪى ﭘـــــﻪ زﻣﺰﻣـــــﻮ ﻛـــــﻲ‬ .

‫ﭼـــــﻲ ﺑـــــﻮډى آﺳـــــﻤﺎن وﻻړ ﻟﻜـــــﻪ ﻛﻤـــــﺎن وي‬ .

‫ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ‬ ‫ﻟﻜﻪ ﭘﻪ ژوﻧﺪ ﭼﻲ دي ﻫﯧﺮ ﻛړى ﻳﻤﻪ‬ ‫د ﻗﺒﺮ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﻪ ﻣﻲ ﻧﻪ ﭘﯧﮋﻧﯥ‬ ‫د ﭘﺴﺮﻟﻲ ﺑﺎران ﺑﻪ دﻟﺘﻪ ﻫﻠﺘﻪ‬ ‫زﻣﺎ د ﻟﺤﺪ ﺳﺮه ﻧﮋدې او ﻟﻴﺮي‬ ‫واښﻪ ﺷﻴﻨﺪﻟﻲ وي او ژړ ګﻠﻮﻧﻪ‬ ‫د زﻣﺎﻧﯥ ﻟﻮﻟۍ ﺑﻪ زﻣﺎ ﭘﻪ ﺷﺎﻧﻲ ډﯦﺮ ﻣﻴﻨﺎن‬ ‫د ﺗﻮدې ﻏﯧږي وي اﻳﺴﺘﻠﻲ د اﺑﺪ ﻟﭙﺎره‬ ‫زﻣﺎ ﻟﻪ ﻟﺤﺪ څﺨﻪ ﺑﻪ ﻟﻴﺮي ﭘﺮ ﻳﻮ ﺑﻠﻪ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ‬ ‫ﭼﻲ زﻣﺎ ﭘﻪ ژوﻧﺪ ﻛﻲ ﺑﻪ ﻻ ﻫﯧﺮه وه‬ ‫د ﺧﭙﻠﻮ ﭘﺮدو‬ ‫ﻳﻮه ﻟﻪ ﺳﯧﻠﻪ ﺟﻼ ﺳﻮې ﻣﺮﻏۍ‬ ‫اوږدو ﭼﻮرﺗﻮﻧﻮ څﺨﻪ وروﺳﺘﻪ ﻳﻮ ځﻞ وﭼﻐﯧږي‬ ‫او ﻣﺎﺗﻮي ﺑﻪ ﻫﺪﻳﺮه ﻛﻲ د ﻣﺮګﻲ ﺧﺎﻣﻮﺷﻲ‬ ‫زه ﺑﻪ دي ﻫﯧﺮ ﻳﻢ‬ ‫او زﻣﺎ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻧﻪ ﭘﯧﮋﻧﯥ‬ ‫او زﻣﺎ ﭼﻴﻐﻲ ﺑﻪ ﻫﻢ‬ ‫ﺳﺘﺎ ﺗﺮ ﻏﻮږوﻧﻮ رﺳﯧﺪﻟﻲ ﻧﻪ وي‬ .

‫ﺧﻮ ﺳﺘﺎ ﭘﻪ ﻳﺎد ﺑﻪ ﻣﻲ زﺧﻤﻲ ﻧﻈﻤﻮﻧﻪ‬ ‫د ﺑﯧﻠﺘﺎﻧﻪ ﭘﻪ اور ﺳﻮځﻠﻲ ﭼﯧﻐﻲ‬ ‫د زﻣﺎﻧﯥ رﻧځﻮري ﺷﭙﯥ وﻳښﻮي‬ ‫او ﻫﺮ ګړى ﺑﻪ د ﻧﺴﻴﻤﻪ ﺳﺮه‬ ‫زﻣﺎ د ځﭙﻠﻮ اﺳﻮﯦﻠﻴﻮ ﺑﻬﻴﺮ‬ ‫ﻟﻜﻪ د ﻣﻨﻲ ﭘﻪ ﺳړو ﺑﺎدو ﻛﻲ‬ ‫د رژﯦﺪﻟﻮ ژړو ﭘﺎڼﻮ زګﯧﺮوى‬ ‫درﻳﺎدوي ﺳﺘﺎ ﭘﺨﻮاﻧﻲ ﻣﻴﻨﺎن‬ ‫د ﺑﯥ وﺳۍ ﻟﯧﻮﻧﺘﻮب‬ ‫او د ﻋﺎﻟﻢ ﻟﻪ ﺳﺘﺮګﻮ ﭘټﻲ رﻏړﯦﺪﻟﻲ اوښﻜﻲ‬ ‫وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ‪۱ /۱6 /۹۰ ،‬‬ .

‫ﻏﺰل‬ ‫ﺷﻴﺨﻪ ﻣﻪ واﻳـﻪ ﻧـﺎﺧﻮاﻟﻲ ﭼـﻲ ﭘﺮﻫﯧـﺰ ﻣـﻲ ﺧﻤـﺎري ﺳـﻮ‬ ‫د زړه اور ﻣــﻲ ژوﻧــﺪى ﺳــﻮى ﻫﺮﺑڅ ـﺮى اﻧګ ـﺎري ﺳــﻮ‬ ‫ﺗــــﺮ ﭘﺮوﻧــــﻪ ﻳـــﯥ ﺷـــړﻟﻢ ﻧــــﻦ ﻣــــﻲ ﻏﯧــــږي ﺗــــﻪ ورﺑــــﻮﻟﻲ‬ ‫ﻳــﺎ ﻳ ـﯥ ﺑــﻞ ﺧﺮﻳــﺪار ﻧــﺴﺘﻪ ﻳــﺎ ﻳ ـﯥ ﺣــﺴﻦ ﺑــﺎزاري ﺳــﻮ‬ ‫د روﻳﺒﺎر ﻟﻪ ﺳﺘﺮګﻮ ښﻜﺎري ﭼﻲ وﻋﺪې ﻳـﯥ ﻛړﻟـﯥ ﻣـﺎﺗﻲ‬ ‫د وﺻﺎل ﻛﻮڅﯥ ﻳﯥ ﺑﻨﺪي ﺗﺶ دﻳﺪن ﻳـﯥ ﻗﻴـﺎﻣﺘﻲ ﺳـﻮ‬ ‫ﻣـــﺎ ﺑـــﻪ څـ ـﻪ ﻛړﻟـ ـﯥ زاﻫـــﺪه ﺳـــﺘﺎ ﺗﺮﺧـ ـﯥ ﺗﺮﺧـ ـﯥ ﺧﺒـــﺮي‬ ‫ﻻس ﺗړﻟــﻰ د ﻧــﺼﻴﺐ ﻳــﻢ ﻫــﻢ ﻓﺮﻳــﺎد ﻣــﻲ زﻧــﺪاﻧﻲ ﺳــﻮ‬ ‫ﻣــﺎ ﺗــﻪ ﻣــﻪ راځ ـﻪ زاﻫــﺪه ﻟــﻪ ﻣــﺴﺘۍ ﻣــﻲ ﺗــﻮﺑﯥ ﺗ ـښﺘﻲ‬ ‫د ﻗــﺴﻤﺖ ﭘــﻮر ﻣــﻲ ادا ﻛــﻰ ﻫــﺮ ﻗــﺪم ﻣــﻲ دوزﺧــﻲ ﺳــﻮ‬ ‫ګﻨﺎﻫﻮﻧــﻪ ﻳــﺎﻏﻲ ﺳــﻮي د ﺛــﻮاب زﻧــﺪان ﻳ ـﯥ ﻣــﺎت ﻛــﻰ‬ ‫ﺷﻴﺦ ﺗﻪ ﭘﺎﺗﻪ ﺳﻮﻟﯥ ﺣﻮري ﻫﺮ ﻳﻮ ﺧﻮب ﻳﯥ ﺟﻨﺘﻲ ﺳـﻮ‬ ‫ﺟﻬــﺎﻧﻲ ﭘــﻪ ﻛــﺎڼﻮ وﻟــﻲ ﻣﻼﺟــﺎن ﺳــﺘﺮګﻲ ﺳــﺮې ﻛ ـړي‬ ‫دا وﯦـــ ـﺸﻮﻧﻪ ازﻟـــــﻲ دي ﺑـــــﺎري وﻟـــــﻲ ﺗـــــﻮﻣﺘﻲ ﺳـــــﻮ‬ .

‫ﻏﻨﻲ ﺧﺎن ﺗﻪ‬ ‫ﭼــﻲ ﭘــﻪ ﺳــﺘﺮګﻮ د ﺧﻴــﺎم ﻛــﻲ ﻧــﺸﯥ ﻣــﺴﺘﻲ د ﺟﻨــﻮن ﺳــﻲ‬ ‫ﭼــــﻲ د ﺷــــﭙﯥ ﭘــــﻪ ﻟړﻣﺎﻧــــﻪ ﻛــــﻲ زﻟﺰﻟــ ـﯥ د ﺳــــﺒﺎوون ﺳــــﻲ‬ ‫ﭼــــــﻲ دﺣــــــﻖ د ﻟﯧﻮﻧﺘﻮﺑــــــﻪ د دار ﭘــــــړى اﻧــــــﺎﻟﺤﻖ ﺳــــــﻲ‬ ‫ﭼـــﻲ ﻛﻮګـ ـﻞ د ازل رﯦـــږدي ګـ ـﺮد راﭘﻮرﺗـــﻪ د ګـ ـﺮدون ﺳـــﻲ‬ ‫ﭼــﻲ ﭘــﻪ ﺻــﻒ د ﻓﺮﺷــﺘﻮ ﻛــﻲ د ﻣﻨــﺼﻮر ﻧﻐﻤــﻪ ﺗــﻮده ﺳــﻲ‬ ‫ﭼﻲ ﻣﺠﻨﻮن ﭘﻜښﻲ ﻟﻴﻼ ﺳـﻲ ﭼـﻲ ﻟـﻴﻼ ﭘﻜـښﻲ ﻣﺠﻨـﻮن ﺳـﻲ‬ ‫ﭘـــﻪ ټـ ـﻮﻟۍ د ﻟﯧﻮﻧـــﻮ ﻛـــﻲ ﭘـــﺎﻧﻮس ﭘﻮرﺗـــﻪ ﭘﻠﻮﺷـ ـﯥ ﻛـ ـړي‬ ‫ﭘــــﻪ ﭼﻐــــﺎر د ﭘﻨﺠــــﺮو ﻛــــﻲ ﭘﻮرﺗــــﻪ ږغ د اﻓﻼﻃــــﻮن ﺳــــﻲ‬ ‫زه ﻳــــــ ـﯥ ﭘﯧــــــ ـﮋﻧﻢ ﻏﻨــــــــﻲ دئ دا زړه ور دا ﺑﺒــــــــﺮ ﺳــــــــﺮى‬ ‫ﭼــﻲ اورﻧ ـګ ﺗــﻪ ﻗﻠﻨــﺪر دئ ﭼــﻲ اﺳــﻤﺎن ﻟــﺮه ﭘ ـښﺘﻮن ﺳــﻲ‬ ‫ﺳـــﻮال ﻛـــﻮي ﻟـــﻪ ﻟﻮﻳـــﻪ ﺧﺪاﻳـــﻪ ورﺗـــﻪ وﻟـــﻲ وﻟـــﻲ واﻳـــﻲ‬ ‫د ﺑﯧﻠﺘــــﻮن ﭘــــﻪ ﺗــــﻮرو ﺷــــﭙﻮ ﻛــــﻲ د ازل ﭘــــﻪ ﻟﻤﺒــــﻪ ﭘــــﺎﻳﻲ‬ ‫ﭘﻪ ﻫﺮ ﺣﺴﻦ ﻛﻲ ﻳﺎر ګﻮري ﭘـﻪ ﻫـﺮ رﻧـګ ﻛـﻲ ﻧﻘـﺎش وﻳﻨـﻲ‬ ‫د ﻫﺮ ﺗﺎر ﻟﻪ ﺳـﻮره ﻣـﺴﺖ دئ ﻫـﺮ ﺟﻤـﺎل ﻛـﻲ ﺟﻠـﻮه ﺳـﺘﺎﻳﻲ‬ .

‫ﻟﯧﻮﻧﻰ دئ ﺟﺎم ﭘﻪ ﺳﺮ دئ او ﺑﻴﺎ ﺳـﺮ ﭘـﺮ ﺳـﺠﺪه ﭘـﺮوت دئ‬ ‫ﻻ ﻳـﯥ ﻏــﻢ د وﺻــﺎل ﻧــﺴﺘﻪ ﻳــﻮ ﺗــﺶ ﺧﻴــﺎل د ﺟﺎﻧــﺎن ﻏــﻮاړي‬ ‫دا ﺑــ ـﯥ ﺗﺨﺘــــﻪ ﺷــــﺎه ﺟﻬــــﺎن دئ دا ازل ﺗــــﻪ ﻳــــﺎﻏﻲ ﺳــــﻮى‬ ‫د ﻳﺎر ټﻴﻚ ﻟﺮه ﻳﻮ څﺎڅﻜﻰ د ﺳﭙﻮږﻣۍ ﻟﻜﻪ ﺧﺎن ﻏـﻮاړي‬ ‫د ﺟﻨــــــﺖ ﻟــــــﻪ ﺣــــــﻮرو ﺗــــ ـښﺘﻲ ﻟــــــﻪ ﻛــــــﻮﺛﺮه ﻣــــــﺮور دئ‬ ‫د ﻏﻤګـﻴﻦ ﻣﺎښـﺎم ﭘــﻪ ﻏﯧــږ ﻛـﻲ ﺟــﺎم ګﻠﻮﻧــﻪ ﻳــﺎران ﻏــﻮاړي‬ ‫ﻟـــــﻪ دې ﺧﭙﻠـــــﻪ ﻟﯧﻮﻧﺘﻮﺑـــــﻪ درﻧـــــﻪ ورك ﻛﻔـــــﺮ اﻳﻤـــــﺎن دئ‬ ‫ﻏﻨﻲ ﺳﺘﺎ ﻧﻪ ﭘﻪ ﻣﺴﺘۍ ﻛﻲ ﻫـﻢ ﻫـﺴﺘﻲ ورﻛـﻪ ﻫـﻢ ځـﺎن دئ‬ ‫ﻛﻠــﻪ ﻣــﺴﺖ ﻳ ـﯥ ﻟــﻪ ﺟﻤﺎﻟــﻪ ﻛﻠــﻪ اوښ ـﻜﻲ ﻳ ـﯥ ﺳــﺠﺪو ﻛــﻲ‬ ‫ﻛﻠــﻪ ﭘــښﻮ ﺗــﻪ د ﺻــﻨﻢ ځـــﯥ ﻛﻠــﻪ ﺧــﺪاى درﺗــﻪ ﺟﺎﻧـــﺎن دئ‬ ‫ﺳـــــﺘﺎ ﻗﺒﻠـــــﻪ ﺧﭙﻠـــــﻪ ﺳـــــﻴﻨﻪ ده ﺳـــــﺘﺎ ﺟﻨـــــﻮن د زوﻟﻨـــــﻮ دئ‬ ‫ﺗـــﻪ ﭘـــﻪ وﺻـــﻞ ﻛـــﻲ ﺳـــﻮځﯧږې ﺳـــﺘﺎ ﻫﺠـــﺮان د ﻟﯧﻮﻧـــﻮ دئ‬ ‫ﻣــﺮګ دي ﻧــﻪ ﺳــﻲ ﺧﺘﻤــﻮﻻى ﺟــﺎم دي ﻧــﻪ ﺳــﻲ ﺗــﺸﯧﺪﻻى‬ ‫ﺳـــــﺘﺎ ﻳﻘـــــﻴﻦ د ﻟﯧﻮﻧـــــﻮ دئ ﺳـــــﺘﺎ ګﻮﻣـــــﺎن د ﻟﯧﻮﻧـــــﻮ دئ‬ ‫زﻣـــﺎ ﺳـــﻴﻨﻪ ﻛـــﻲ دي ځـ ـﺎﻟۍ ده زﻣـــﺎ د ﻟـــﻮړو ﻏـــﺮو ﻋﻘﺎﺑـــﻪ‬ ‫زﻣــــﺎ د ﺷــــﻌﺮ ﺳــــﻮﻣﻨﺎﺗﻪ ﺳــــﺘﺎ ﻏــــﺮور ﻣــــﻲ د ﺳــــﺠﺪو دئ‬ ‫ﭼﻲ ﻗﻄﺮې ﻗﻄﺮې ځﺎن ﻏﻮاړې ﭼﻲ ﻏـﻼم ﻟـﻪ دﻧﻴـﺎ ﻧـﻪ ځـﯥ‬ ‫ﭼـــﻲ ﭘـ ـﻪ ﺧﭙﻠـــﻮ وﻳﻨـــﻮ ﻻﻣﺒـ ـﯥ دا دي ﺧـــﻮى د ﭘـ ـښﺘﻨﻮ دئ‬ ‫وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ‪۲ /۱۵ /۹۳ ،‬‬ .

‫ﻟﻮﺑﻪ‬ ‫ﺗﺎ ﺧﻮ ﺑﻪ زر ځﻠﻪ ﭘﺮ ﻣﺦ ﺑﺎﻧﺪي وﻫﻠﻰ ﻳﻤﻪ‬ ‫ﺗﺎ ﺑﻪ ﭘﻪ ﺳﺮو ﺳﺘﺮګﻮ ﺷړﻟﻰ ﻳﻢ‬ ‫ﺗﺮټﻠﻰ ﻳﻤﻪ‬ ‫ﺗﻪ ﺑﻪ زﻣﺎ ﻣﻴﻨﻪ ځﻮاﻧﻴﻤﺮګﻪ ﺑﻮﻟﯥ‬ ‫او زﻣﺎ داﺳﺘﺎن ﺑﻪ درﺗﻪ ﺧﺘﻢ ښﻜﺎري‬ ‫ﺧﻮ زﻣﺎ ﭘﻪ وﻳﻨﻪ ﻛﻲ د ﻣﻴﻨﻲ اور ځﺎﻟۍ ﻛړﯦﺪه‬ ‫داﺳﻲ ﻟﻤﺒﻪ ده ﭼﻲ ﻣﺎ ﻫﻢ ﺳﻮځﻮي‬ ‫او د زﻣﺎن زﻣﻬﺮﻳﺮ‬ ‫ﻫﻐﻪ ﺑڅﺮي ﺳړوﻻى ﻧﻪ ﺳﻲ‬ ‫زه ﻟﻪ ﻧﺼﻴﺒﻪ ﻣﺮور‬ ‫زﻣﺎ د ﺳﺮﻛښﻲ ﻣﻴﻨﻲ‬ ‫زﻣﺎ د ﻣﻐﺮوري ﻛﻜﺮۍ او ﺑﯥ ﭘﺮوا ﻟﯧﻮﻧﺘﻮب‬ ‫د ﺧﭙﻞ ﻗﺴﻤﺖ ﭘﺨﻼ ﻛﻮل ﻧﻪ دي زده‬ ‫ﻣﺎ ﭼﻲ ﻓﻠﻚ ﭘﻪ ﻏﺸﻮ وﻟﻲ زه ﻳﯥ ﻫﻢ وﻟﻤﻪ‬ ‫او ﻻ ﻟﺮﻣﻪ ﭘﻪ ﺗﻴﺮﻛﺶ ﻛﻲ ﻏﺸﻲ‬ ‫زﻣﺎﻧﻪ! زﻣﺎ ﻟﻮﺑﻪ ﻻ ﺧﺘﻤﻪ ﻧﻪ ده‬ ‫ﻳﻮ ځﻠﻲ ﺑﻴﺎ در وزم‬ .

‫زه ﺑﻪ در وزم‬ ‫زه ﺑﻪ ﭼﻴﻐﻲ وﻫﻢ‬ ‫او د ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺳﺮه د ﺟﻨګ ﭘﺮ ﻣﻴﺪان‬ ‫د ﺗﻨﺪي ﻧښﻲ ﺑﺪﻟﻮل ﻏﻮاړﻣﻪ‬ ‫ﻫﻐﻪ ﺟﻨﻮن ﭼﻲ ﭘﻪ ﻧﺎﻣﻪ ﻳﯥ ﻫﺴﺘﯧﺪﻟﻰ ﻳﻤﻪ‬ ‫اﻇﻬﺎروﻣﻪ او ښﻴﻤﻪ درﺗﻪ‬ ‫ﭼﻲ ﺳﺘﺎ ځﻨځﻴﺮ ﻣﻲ ﻟﯧﻮﻧﺘﻮب اﻳﺴﺎروﻻى ﻧﻪ ﺳﻲ‬ ‫ﺳﺘﺎ زوﻟﻨﯥ ﻣﻲ ﻟﻪ دې ﻻري اړوﻻى ﻧﻪ ﺳﻲ‬ ‫زه ﺑﻪ دروزم‬ ‫او د ﺟﻨګ ﭘﺮ ﻣﻴﺪان‬ ‫د ﺧﭙﻠﻲ ﻣﻴﻨﻲ ازﻣﯧﻴﻞ ﻏﻮاړﻣﻪ‬ ‫زﻣﺎﻧﻪ! زﻣﺎ ﻟﻮﺑﻪ ﻻ ﺧﺘﻤﻪ ﻧﻪ ده‬ ‫وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ‪۱ /۱۷ /۹۰ ،‬‬ .

‫ﻟﯧﻮﻧﻰ‬ ‫ﻫﻠﺘــﻪ ﭘــﻪ دار ﺳــﻮ ﻣﻨــﺼﻮري ﻟﯧﻮﻧﺘــﻮب‬ ‫دﻟﺘــــﻪ ﭘﺎﻳﻤــــﺎل ﺳــــﻮل د ﻟــــﻴﻼ ﺧﻴﺎﻟﻮﻧــــﻪ‬ ‫ﻫﻠﺘــﻪ ﭘــﻪ ﻏﺮوﻧــﻮ ﻛــﻲ ﻓﺮﻫــﺎد راﭘﺮﯦـﻮوت‬ ‫ﭘــﻪ ﺧﭙﻠــﻮ وﻳﻨــﻮ ﻳ ـﯥ ﻛ ـړل رﻧ ـګ ﻻﺳــﻮﻧﻪ‬ ‫ﺧﻴــــــــﺎم روان وو د دوزخ ﭘــــــــﺮ ﻟــــــــﻮري‬ ‫ورﭘـــــــﺴﯥ ﺗﻠـــــ ـﯥ د ﻣﻼﻳـــــــﺎﻧﻮ ټـــــ ـﻮﻟۍ‬ ‫ﭼ ـړي ﭘــﻪ څﻨ ـګ ﻛــﻲ زوړ ﻛﺘــﺎب ﻧﻴــﻮﻟﻰ‬ ‫ورﭘـــﺴﯥ وړﻟـ ـﯥ ﻳـ ـﯥ ځﻨځﻴـــﺮ او ﻛـ ـړۍ‬ ‫ﭘـــﺎس ﻟـــﻪ آﺳـــﻤﺎﻧﻪ ﻫـــﺎﺗﻒ ﭼﻴﻐـــﻪ ﻛړﻟـ ـﻪ‬ ‫وﻳـــﻞ ﻳـ ـﯥ ورﻛـــﺊ دې ﻣﺠﻨـــﻮن ﺗـــﻪ ﺳـــﺰا‬ ‫ځﻜــــــﻪ ﭼــــــﻲ دا د ﻫﻮښــــ ـﻴﺎراﻧﻮ دﻧﻴــــــﺎ‬ ‫د ﻟﯧﻮﻧـــــــــ ـﻮ ﻟﭙـــــــــــﺎره ﻧـــــــــــﻪ ده ﭘﻴـــــــــــﺪا‬ ‫ﻻس اﻧﺠﻠﺲ‪۱۱ /۱ /۸۹ ،‬‬ .

‫ﻏﺰل‬ ‫)د ﭘﻴﺮﻣﺤﻤﺪ ﻛﺎروان د ﻏﺰل ﭘﻪ اﻗﺘﻔﺎء(‬ ‫ﻣـــﻪ ګـ ـﻮره ﺳـــﺒﺎ ﻧـــﻦ ﻣـــﻲ د زړه داﻏﻮﻧـــﻪ ﻣـــﻪ ګـ ـﻮره‬ ‫ځــ ـﻪ ﭘــــﺮ ﺧﭙﻠــــﻪ ﻻره ﻧﺎاﺷــــﻨﺎ زﺧﻤﻮﻧــــﻪ ﻣــــﻪ ګــ ـﻮره‬ ‫ﭘــﺎم ﭼــﻲ دي ﻻﺳــﻮﻧﻪ ﭘــﻪ ﻣﺠﻤــﺮ ﻛــﻲ ﻟﻮﻟﭙــﻪ ﻧــﻪ ﺳــﻲ‬ ‫ډﯦ ـﺮ ﻣــﻲ د ﺳــﻴﻨﯥ اﻳــﺮو ﻛــﻲ ﭘ ـټ اوروﻧــﻪ ﻣــﻪ ګ ـﻮره‬ ‫ﻧــﻮر ﻣــﻲ د زړګـﻲ د ﺣﺠــﺮې ﺷــﻤﻌﻲ ﺧﺎﻣﻮﺷــﻲ دي‬ ‫ﺳـــﻮي ﭘﺘﻨګـــﺎن د ﻫﻴﻠــــﻮ وران ﻗﺒﺮوﻧـــﻪ ﻣــــﻪ ګـــﻮره‬ ‫ﻣـــــﺎ ﺗـــــﻪ د ازل ﺳـــــﺎﻗﻲ ﻧـــــﺴﻜﻮره ﭘﻴﺎﻟـــــﻪ راﻛړﻟـــــﻪ‬ ‫ﻧﻮر ﻣﻲ ﭘﻪ ﺧﻤﺎر ﻛـﻲ د ﻣـﺴﺘۍ ﺧﻴﺎﻟﻮﻧـﻪ ﻣـﻪ ګـﻮره‬ ‫زه ﻟﻜــــــﻪ ﺣﺒــــــﺎب ﻟــــــﻪ راز وﻳﻠــــــﻮ ﭘﻨــــــﺎه ﻛﯧږﻣــــــﻪ‬ ‫ﻣــﻪ ﭘﺮاﻧﻴــﺰه ﺧﻮﻟــﻪ ﻣــﻲ دﻟﺘــﻪ ﭘ ـټ رازوﻧــﻪ ﻣــﻪ ګ ـﻮره‬ ‫ﻣﺎ ﻳﯥ ﻟﻪ ﺳﺮو ﺳﺘﺮګﻮ د ﺧـﻮﻧﺮﯦﺰ ﺗﻌﺒﻴـﺮ اﺧﻴـﺴﺘﻰ دئ‬ ‫ﻣــــﺎ ﺗــــﻪ د ﺷــــﻔﻖ او د ښــ ـﻜﻼ ﺧﻮﺑﻮﻧــــﻪ ﻣــــﻪ ګــ ـﻮره‬ ‫څــ ـﻮك د ﻟﯧﻮﻧﻴــــﻮ ﻟــــﻪ ﻛــــﺎروان ﺳــــﺮه راﻏﻠــــﻰ دئ‬ ‫ﭘﺮﯦـــــږده ﺟﻬـــــﺎﻧﻲ د ﻟﯧﻮﻧـــــﻮ ګﺎﻣﻮﻧـــــﻪ ﻣـــــﻪ ګـــ ـﻮره‬ .

‫ﻧﻈﺮ‬ ‫ﻣﺎ وﻳﻞ ګﻮره زﻣﻮږ د ﻣﻴﻨﻲ ﻛﻴﺴﻪ‬ ‫ﭼﻲ رﺳﻮا ﻧﻪ ﻛﯥ ﺑﺎزاري ﻳﯥ ﻧﻪ ﻛﯥ‬ ‫ﻫﺴﻲ ﻧﻪ ﺳﺘﺎ د ﺷﻮﺧﻮ ﺳﺘﺮګﻮ داﺳﺘﺎن‬ ‫ﻫﺴﻲ ﻧﻪ زﻣﺎ ﻟﯧﻮﻧﺘﻮب‬ ‫ﻫﺴﻲ ﻧﻪ زﻣﺎ د ﺗﺨﻴﻞ اﻓﺴﺎﻧﻪ‬ ‫ﻫﺴﻲ ﻧﻪ ﺳﺘﺎ ﻳﺎﻏﻲ ﻛﺎﺗﻪ‬ ‫ﺳﺘﺎ ګﻴﻠﻪ ﻣﻨﻲ ﺷﻮﻧډي‬ ‫د ﻛﻮم ﻧﻘﺎش ﻗﻠﻢ ﺗﻪ‬ ‫ﻳﺎ د ﺷﺎﻋﺮ ﺗﺮ ﻏﻮږو ورﺳﯧږي‬ ‫ﻳﻮ ځﻠﻲ زﻣﻮږ د ﺧﻮږې ﻣﻴﻨﻲ ﻛﻴﺴﻪ‬ ‫د ﺳﻬﻢ ﻧﺎﻛﻲ ﺗﻮري ﺷﭙﯥ ﭘﻪ زړه ﻛﻲ‬ ‫ﻳﻮې ﺑﺮﯦښﻨﺎ ﭘﻪ ﺷﺎﻧﻲ وﭘړﻛﯧږي‬ ‫د ﻳﻮې ﺷﻤﻌﻲ ﭘﻪ څﯧﺮ وﻟګﯧږي‬ ‫او ﭘﻪ ﺗﻴﺎرو ﻛﻲ آﻣﻮﺧﺘﻪ‬ ‫ﺑﺨﻴﻠﻲ ﺗﻨګﻲ ﺳﺘﺮګﻲ‬ ‫ﻳﻮ ځﻞ را واړوي ﻟﻪ ﻧﻈﺮه ﻣﻮ ﻛﻲ‬ ‫وﻣﻮ ﺳﻮځﻲ‬ .

‫او را رﺷﺘﻴﺎ ﻛﻲ د ﺑﯧﻠﺘﻮن ﺧﻮﺑﻮﻧﻪ‬ ‫وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ‪۹ /۳ /۸۹ ،‬‬ .

‫ﻧﻔﺮت‬ ‫ﻳﻮ ورځ ﺑﻪ وﻳﻨﻮ ﻟﻪ ﻋﻤﺮوﻧﻮ وروﺳﺘﻪ‬ ‫ﻣﻴﺎﺷﺘﻲ ﻛﻠﻮﻧﻮ وروﺳﺘﻪ‬ ‫ﺗﻪ ﺑﻪ زړه ﻳﯥ‬ ‫او ﺳﺘﺎ ﺣﺴﻦ ﺑﻪ ﻫﻢ‬ ‫د ﭼﺎ ﺗﻴﺎره ﺳﻴﻨﻪ ﻛﻲ‬ ‫ﻟﻤﺒﯥ د ﻣﻴﻨﻲ ﺑﻠﻮﻻى ﻧﻪ ﺳﻲ‬ ‫د ښﺎﻳﺴﺘﻮ ﺳﺘﺮګﻮ ﻛﻮﻧﺠﻮﻧﻪ ﺑﻪ دي‬ ‫ګﻮﻧﺠﻮ اﺧﻴﺴﺘﻲ وي او ﻧﻪ ﺑﻪ ﻟﺮي‬ ‫دﻏﻪ ﺳﻮرﻛﻲ دﻏﻪ ﻧﺎزك رګﻮﻧﻪ‬ ‫ﭘﺮ ﻧﺮۍ ﺷﻮﻧډو ﺑﻪ دي ورك ﺗﺒﺴﻢ‬ ‫د ﻧﺎز ﻛﺎﺗﻪ او دا ﺧﻤﺎري ﺳﺘﺮګﻲ‬ ‫د ﭼﺎ اﻳﻤﺎن د ﺳﺮه وړﻻى ﻧﻪ ﺳﻲ‬ ‫ﺗﺮ زﻧﻲ ﻻﻧﺪي ﺑﻪ دي ﺳﭙﻴﻨﻪ ﻏﺎړه‬ ‫د ﭼﺎ اوروﻧﻪ وﻳښﻮﻻى ﻧﻪ ﺳﻲ‬ ‫زه ﺑﻪ ﻫﻢ زوړ ﻳﻢ ﺳړه وﻳﻨﻪ ﺑﻪ ﻣﻲ‬ ‫ﻟﻜﻪ اﻳﺮه د ﺑﯧګﺎﻧﻲ اوروﻧﻮ‬ ‫د ﺳﻮځﯧﺪﻟﻮ ﺑﻠﯧﺪﻟﻮ ﻧﻪ وي‬ .

‫ﻧﻮر ﺑﻪ د ﭼﺎ د ﺧﻮښﻮﻟﻮ ﻧﻪ ﻳﻢ‬ ‫او ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﺑﻪ ﻣﻲ د ﭼﺎ اﻧﺘﻈﺎر ﻧﻪ وﻳښﻮي‬ ‫ﺗﺎ ﺗﻪ ﺑﻪ ﻳﺎدي ﺳﻲ زړې ﺧﺒﺮي‬ ‫زﻣﺎ د ځﻮاﻧۍ او ﻟﯧﻮﻧﺘﻮب او د زارﻳﻮ ﻛﻴﺴﯥ‬ ‫ﭼﻲ ﺳﺘﺎ ښﻜﻼ‪ ،‬ﺳﺘﺎ اورﻧۍ ﻣﻴﻨﻲ ﻣﻲ‬ ‫رﻳښﯥ د ﻛﺒﺮ او ﻏﺮور ﺳﻮځﻠﯥ‬ ‫او زﻣﺎ ﻣﻐﺮوره ﻛﻜﺮۍ ﺑﻪ ټﻴټﯧﺪﻟﻪ درﺗﻪ‬ ‫ﺧﻮ ﺗﺎ ﺗﻪ زﻣﺎ ﻣﻴﻨﻪ د ﺧﭙﻠﻲ ځﻮاﻧۍ ﺳﻴﺎﻟﻪ ﻧﻪ وه‬ ‫او زﻣﺎ اوښﻜﻲ دي ﭘﺮ ﻣﺦ ﺑﺎﻧﺪي ﻛﺘﻠﯥ ﻫﻢ ﻧﻪ‬ ‫ﻏﻮاړې ﺑﻪ‪ ،‬ﻏﯧږ ﺗﻪ ﻣﻲ ﻧﮋدې ﻛﯥ‬ ‫او ﭘﻪ ﻏﻮږ ﻛﻲ راﺗﻪ‬ ‫داﻧﻪ داﻧﻪ وﺷﻤﯧﺮې‬ ‫زﻣﺎ د زارﻳﻮ زﻣﺎ د اوښﻜﻮ‬ ‫وﻳښﻮ ﺷﭙﻮ ﺧﺎﻃﺮې‬ ‫ﻻ ﺑﻪ ﻣﻲ ﻏﯧږه ﻏﻮړﯦﺪﻟﯥ ﻧﻪ وي‬ ‫ﭼﻲ زﻣﺎ د ﺗﻴﺮ ﻋﻤﺮ زﺧﻤﻲ ﻧﻜﻠﻮﻧﻪ‬ ‫ﺳﻴﻨﻪ ﻛﻲ ﺑﻞ ﻛﻲ د ﻧﻔﺮت اوروﻧﻪ‬ ‫او ﻳﻮ ﭘﻪ ﺑﻞ ﭘﺴﻲ ﻟﻤﺒﻪ ﻟﻤﺒﻪ ﻛﻲ‬ ‫زﻣﺎ د ځﻮاﻧۍ د ﺷﭙﻮ وﺣﺸﻲ ﺧﻮﺑﻮﻧﻪ‬ ‫‪۱۲ /۱۰ /۹۰‬‬ .

‫ﻧﻘﺎب‬ ‫ﻛﻪ ﻳﻮ ځﻞ ﺧﻠﻜﻮ رﺷﺘﻴﺎ ووﻳﻠﻪ‬ ‫ﻳﻮ ځﻠﻲ وﺳﭙړﯦﺪل ﭘټ رازوﻧﻪ‬ ‫ﻳﻮ ځﻞ رﺳﻮا ﺳﻮې دروﻏﺠﻨﻲ ﻣﻴﻨﻲ‬ ‫ﻳﻮ ځﻠﻲ ﺧﻠﻜﻮ ﺳﺮه وﻛﺘﻠﻪ‬ ‫وﻳﯥ ﻟﻴﺪل‬ ‫ﺗﺮ ﻧﻘﺎﺑﻮﻧﻮ ﻻﻧﺪي ﭘټ ﻣﺨﻮﻧﻪ‬ ‫او د دوﺳﺘۍ ﭘﻪ ﭘﻮښ ﻛﻲ ﻧﻐښﺘﻲ‬ ‫ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ ﻧﻴﺘﻮﻧﻪ‬ ‫ﻫﻐﻪ ﺑﯧځﺎﻳﻪ‪ ،‬ﺑﯥ ﻗﻴﻤﺘﻪ‪ ،‬ﺑﯥ ارزښﺘﻪ اوښﻜﻲ‬ ‫ﻫﻐﻪ ﺧﻴﺮﻧﻲ ﻣﻜﺮﺟﻨﻲ ﺧﭙﻠﻮۍ‬ ‫ﻳﻮ ځﻠﻲ ﻳﻮ ﻟﻪ ﺑﻠﻪ وﺗﻮرﯦﺪل‪ ،‬وﺗښﺘﯧﺪل‬ ‫او ﻳﺎ د ﻗﺘﻞ ﭘﻪ ﻧﻴﺖ ووﺗﻞ ﺗﯧﺮه ﺗﯧﻐﻮﻧﻪ‬ ‫ﻳﺎ ﻳﯥ ﻫﻢ ﺑﻞ ﻛړل د ﻛﺴﺎت او اﻧﺘﻘﺎم اوروﻧﻪ‬ ‫دﻟﺘﻪ ﺑﻪ څﻮك اوﺳﯧږي‬ ‫څﻮك ﺑﻪ ژوﻧﺪي ﭘﺎﺗﯧږي‬ ‫د ﻣځﻜﻲ ﻣﺦ ﺑﻪ ټﻮﻟﻪ وﻳﻨﻲ واﺧﻠﻲ‬ ‫ﻫﺮ څﻪ ﺑﻪ وﺳﻮځﯧږي‬ .

‫ﻫﻤﺪا ﻧﻘﺎب دئ ﭼﻲ ﻳﯥ ﻣﺦ د ﺗﺒﺎﻫۍ ﻧﻴﻮﻟﻰ‬
‫ﻫﻤﺪا ﻧﻘﺎب دئ ﭼﻲ ژوﻧﺪي ﻣﻮ ﺳﺎﺗﻲ‬
‫‪۱۰ /۱۳ /۸۹‬‬

‫ﻏﺰل‬
‫ﻧﻦ دي ﺑﻴﺎ ﻗﺘـﻞ ﺗـﻪ ﺟـﻮړي دواړي ﺳـﺘﺮګﻲ ﻓﺘـﺎﻧﯥ دي‬
‫ﻣــــﺎ د ﻣﻴﻨـــــﻲ ﺗـــــﻮر ﻣﻨﻠـــــﻰ ﻣـــــﺎ ټــــﺎﻛﻠﻲ ﻫـــــﺪﻳﺮې دي‬
‫دا ﻳــﻮازي زاﻫــﺪ ﻧــﻪ دئ ﭼــﻲ ګﺮﯦ ـﻮان ﻳ ـﯥ دئ څﻴﺮﻟــﻰ‬
‫د ﺧﺎﻣﺒﺎزو ﻟـﻪ ﭘﺎﻳﻜﻮﺑـﻪ د ﺳـﺎﻗﻲ ﻻ ﺳـﺘﺮګﻲ ﺳـﺮې دي‬
‫ﭘﺮوﻧ ـۍ ﻛــﻮڅﯥ ﻳ ـﯥ ﺗــﺸﻲ ﺳــﺒﺎﻧۍ وﻋــﺪې ﻳ ـﯥ ﻧــﺴﺘﻪ‬
‫ﺗـــﻪ وا ﺧـــﻀﺮ ﻳـ ـﯥ وژﻟـــﻰ ﺗـــﻪ وا وﭼـــﻲ ﻳـ ـﯥ ﭼﻴﻨـ ـﯥ دي‬
‫ﺷﻴﺦ دي ژاړي ﻟﻪ دوږﺧﻪ ﭼﻲ ﺗﻮﺑـﻪ ﻳـﯥ ﭘـﻪ واك ﻧـﻪ ده‬
‫زﻣــــﻮږ ﻗﻮﻟﻮﻧــــﻪ ﻟــــﻪ ازﻟــــﻪ ﺗــــښﺘﻮﻟﻲ ﻣــــﻮ ﺗــــﻮﺑﯥ دي‬
‫ﻧــــﻪ ﭘﯧﻤــــﺎن ﺳــــﻲ ﻣــــﺎﺗﻮﻻى ﻧــــﻪ ﻟــــﻪ ﻻري راﺳــــﺘﻨﯧږي‬
‫ﻫﻐـــــﻪ ﻣﻴﻨـــــﻪ ازﻟـــــﻲ ده دﻏـــــﻪ اوښـــ ـﻜﻲ ﭘـــ ـښﺘﻨﯥ دي‬
‫ﺟﻬـــﺎﻧﻲ ﭘـــﻪ ګﻨـــﺎه ﭘـــﻮه دئ ﻟـــﻪ ﺳـــﺰا ﻳـ ـﯥ ﭘـــﺮوا ﻧـــﺴﺘﻪ‬
‫دﻏـــﻪ دار‪ ،‬ﻫﻐـــﻪ ﺟـــﻼد دئ‪ ،‬دا رﺳــۍ ﻫﻐـــﻪ ﭼـ ـړې دي‬

‫ﻏﺰل‬
‫ﻧﻦ ﻣـﻲ د ﺧﻴـﺎل ﺧـﻮﻧﻲ ﺗﻴـﺎرې دي واﻳـﻪ څﻨګـﻪ ﺑـﻪ ﺳـﻲ‬
‫د ﻧــﺼﻴﺐ ﺳــﺘﺮګﻲ ﻣــﻲ ړﻧــﺪې دي واﻳــﻪ څﻨګـﻪ ﺑــﻪ ﺳــﻲ‬
‫ﭘــــﺮ ﻫﻐــــﻪ ﻻر ﭼــــﻲ دي وﻋــــﺪې د وﻓــــﺎ ﻣــــﺎﺗﻲ ﻛړﻟــ ـﯥ‬
‫د ﻏﻤــــــﺎزاﻧﻮ ﻗــــــﺎﻓﻠﯥ دي واﻳــــــﻪ څﻨګــــ ـﻪ ﺑــــــﻪ ﺳــــــﻲ‬
‫د ﻣﺮﻏﻠـــــــــﺮو ﺳـــــــــﻮداګﺮه ﻣﻬﻠـــــــــﺖ ﭘﺎﺗـــــــــﻪ ﻧـــــــــﻪ دئ‬
‫ﭘـــﺮ ﺑڼـ ـﻮ اوښـ ـﻜﻲ ﻣﯧﻠﻤﻨـــﻲ دي واﻳـــﻪ څﻨګـ ـﻪ ﺑـــﻪ ﺳـــﻲ‬
‫ﭼــﻲ ﭘــﻪ ﺧﻮﻧــﺎب ﻣــﻲ ﺳــﺘﺎ ﺧﻴﺎﻟﻮﻧــﻪ ﭘﻜــښﻲ وروزﻟــﻪ‬
‫ﻫﻐـــﻪ ﻣــــﺎڼۍ ﻛــــﻲ زﻟﺰﻟـــﯥ دي واﻳـــﻪ څﻨګـــﻪ ﺑــــﻪ ﺳــــﻲ‬
‫زﻣـــﺎ ﻟـــﻪ ﺟﻨﻮﻧـــﻪ دي ﻛـــﻮڅﯥ ﻟـــﻪ ﻛـــﺎڼﻮ ډﻛـــﻲ ﺳـــﻮﻟﯥ‬
‫ﻻ د ﻓﻠـــﻚ ﺳـــﺘﺮګﻲ ﻛـــږې دي واﻳـــﻪ څﻨګـــﻪ ﺑـــﻪ ﺳـــﻲ‬
‫ﺳــﺘﺎ ﭘــﻪ ﻣﺤﻔــﻞ ﻛــﻲ ﻣــﻮ وﻋــﺪه د ﺳــﻮځﯧﺪو ﻛــړې وه‬
‫د ﻗــﺴﻤﺖ ﭘ ـښﻮ ﻛــﻲ زوﻟﻨ ـﯥ دي واﻳــﻪ څﻨګ ـﻪ ﺑــﻪ ﺳــﻲ‬
‫ﭼـــــﻲ ﺟﻬـــــﺎﻧﻲ ﻳـــ ـﯥ د ﺳـــــﺠﺪې ﭘـــــﻪ ﺗـــــﻼښ ووﺗﻠـــــﻢ‬
‫ﻧــــﻦ ﻣﺤﺮاﺑﻮﻧــــﻪ ﺑﺘﺨــــﺎﻧﯥ دي واﻳــــﻪ څﻨګــ ـﻪ ﺑــــﻪ ﺳــــﻲ‬

‫ﻧړﯦﺪﻟﻰ ﺑُﺖ‬ ‫ﻫﻐﻪ د ﺣﺴﻦ او د زرو څښﺘﻦ‬ ‫ﻫﻐﻪ د زور او زوره ورو ﺳﻠﻄﺎن‬ ‫ﻫﻐﻪ د ﻧﺎز او ﻛﺮﺷﻤﻮ ﻫﻐﻪ د زړوﻧﻮ ﻣﺎﻟﻚ‬ ‫ﭼﻲ ﻛﻠﻪ ﺗﻮره ﭘﻪ ﻻس‬ ‫ﻛﻠﻪ ﻣﺎﺷﻮم ﭘﻪ ﻏﯧږ ﻛﻲ‬ ‫ﻫﻢ د ﻏﻀﺐ ﻫﻢ د ﻛﺮم ﭘﺮ ﻛﺮﺳۍ ﻧﺎﺳﺖ ﭘﻬﻠﻮان‬ ‫ﺧﻮﻟﻪ د ﻋﻴﺴﻰ ورﺳﺮه‬ ‫ﻻس ﻛﻲ اوﺑﻪ د ﺣﻴﺎت‬ ‫ﺳﺘﺮګﻲ ﻟﻪ اوره ډﻛﻲ‬ ‫ﻣټﻲ ﻟﻪ زوره ډﻛﻲ‬ ‫ﭼﺎ ﻳﯥ ﻟﻪ ﻣﻴﻨﻲ ﺗﻮﻳﻮﻟﯥ وﻳﻨﻲ‬ ‫ﭼﺎ ﻳﯥ ﻟﻪ وﯦﺮي ﺳﻮځﻮل ځﺎﻧﻮﻧﻪ‬ ‫دى د ښﻜﻼ او ﻫﻨﺮوﻧﻮ ﺧﺎﻟﻖ‬ ‫دى د ﻫﺮ ﺷﻌﺮ او ﻫﺮ ﻧﻈﻢ ﻫﺎﺗﻒ‬ ‫د ده ﭘﻪ ﻧﻮم اﺑﺎدﯦﺪل ښﺎروﻧﻪ‬ ‫د ده ﭘﻪ ﻣﻴﻨﻪ ﻏﻮڅﯧﺪل ﺳﺮوﻧﻪ‬ ‫د ده ﻟﻪ ﻗﻬﺮه رﯦږدﯦﺪﻟﻪ ﻏﺮوﻧﻪ‬ .

‫ﭘﯧړۍ ﭘﯧړۍ ﻫﻤﺪاﺳﻲ ﺗﻴﺮي ﺳﻮﻟﯥ‬ ‫ﭘﻠﺮو زاﻣﻨﻮ ﺗﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﭘﺮ ﺳﻴﻨﻪ‬ ‫وړﻟﯥ د ﻣﻴﻨﻲ او ﻏﻀﺐ اﻓﺴﺎﻧﯥ‬ ‫او ﻳﻮه ﺷﭙﻪ د ﻧﻴﻤﻲ ﺷﭙﯥ زﻟﺰﻟﯥ‬ ‫د ﺳﺘﺮ ﻣﻌﺒﺪ وداﻧۍ ړﻧګﻪ ﻛړﻟﻪ‬ ‫ﺑﺖ ﻳﯥ را وﭘﺮزاوه‬ ‫د ﺟﻮاﻫﺮو او ﻃﻼ ﺗﻮره ﻳﯥ وﻟﻮﯦﺪﻟﻪ‬ ‫ﻟﻮﻳﻪ ﻛﭙﺮه ﻳﯥ ﺑﯥ ﺗﻨﻪ ﺳﻮﻟﻪ ورﻏړﯦﺪه‬ ‫ﺧﯧټﻪ ﻳﯥ وﭼﺎودﻟﻪ‬ ‫ﺳﻴﻨﻪ ﻳﯥ ﭼﺎﻛﻪ ﺳﻮﻟﻪ‬ ‫او د اﻟﻤﺎﺳﻮ ﺟﻮاﻫﺮو داﻧﯥ‬ ‫د ﻟﻮى ﻣﻌﺒﺪ ﭘﺮ ﻣﻴﺪان ورﻏړﯦﺪې‬ ‫ﺧﻠﻜﻮ ﻟﻴﺪې د ﺳﺮو او ﺳﭙﻴﻨﻮ ټﻮټﯥ‬ ‫ﻟﻪ زړوﻧﻮ ووﺗﯥ د ﻣﻴﻨﻲ او د ﻗﻬﺮ ﻛﻴﺴﯥ‬ ‫او ﻳﻮ ﭘﻪ ﺑﻞ ﻳﯥ ﻛړﻟﻪ ﺳﺮه ﺗﯧﻐﻮﻧﻪ‬ ‫د ﺑﺖ ﻛﭙﺮۍ دوې ﺑﯥ واﻛﻪ ﺳﺘﺮګﻲ‬ ‫د ﻳﻮه ﻛﻮﻧﺞ ﺧﻮا ﺗﻪ ﻛږې ﻧﻴﻮﻟﻲ‬ ‫او ﻧﻮر ﻳﯥ ﻧﻪ وه د ﻏﻀﺐ اوروﻧﻪ‬ ‫د ﺑﺖ ﭘﻪ زړه ﻛﻲ د ﭼﺎ ﻣﻴﻨﻪ ﻧﻪ وه‬ ‫د ده ﺳﻴﻨﻪ ﻛﻲ زړه ﺟﻮړ ﺳﻮى ﻧﻪ وو‬ ‫‪۸ /۲۵ /۹۱‬‬ .

‫ﻏﺰل‬ ‫ﻫﻐـــﻪ ګﺮﯦـــﻮان ﭼـــﻲ ﻟـــﻪ ازﻟـــﻪ د ګﻨـــډﻟﻮ ﻧـــﻪ وو‬ ‫ﺟﻨـــﻮن ﻳـــﯥ ﻫــــﻢ د زوﻟﻨــــﻮ د ټﻴﻨګﯧـــﺪﻟﻮ ﻧــــﻪ وو‬ ‫د ارﻣــﺎﻧﻮﻧﻮ ﭘــﺮ ﺳــﺎﺣﻞ ﻣــﻲ ﺑﯧــړۍ ډوﺑــﻪ ﺳــﻮﻟﻪ‬ ‫ﺑﻴــــﺪه ﻗــــﺴﻤﺘﻪ دا ګــــﻮدر د ﻏﺮﻗﯧــــﺪﻟﻮ ﻧــــﻪ وو‬ ‫ﭼﻲ ﺑﯧﺨﺒﺮه دي رﺧﺼﺖ ﺳﻮم ﻟﻪ ﺣـﻀﻮره څﺨـﻪ‬ ‫د ﻋﺰراﺋﻴــﻞ ﺧــﺎﻣﻮش ﭘﻴﻐــﺎم د اورﯦ ـﺪﻟﻮ ﻧــﻪ وو‬ ‫د دار ﭘـــﺮ ﺳـــﺮ ﻛـــﻪ ﻣـــﻲ ﻧـــﺎرې د اﻧـــﺎﻟﺤﻖ وﻫﻠــﯥ‬ ‫ﺷــﻴﺨﻪ ﻣﻌــﺬور ﻳــﻢ ﻫﻐــﻪ ﺳــﺮ ﺳــﺘﺎ د وﻳﻠــﻮ ﻧــﻪ وو‬ ‫ﻳــﻮازي ﻣ ـﺎ د ﺧﭙــﻞ ﺟﺎﻧــﺎن ﻗﻮﻟﻮﻧــﻪ واﺧﻴــﺴﺘﻠﻪ‬ ‫دا ﻛـــــﻮه ﻃـــــﻮر د ﻓﺮﻋﻮﻧـــــﺎﻧﻮ د ﻟﻴـــــﺪﻟﻮ ﻧـــــﻪ وو‬ ‫زه ﭘــﻪ ﻟﻤﺒــﻮ ﻛــﻲ ﺳــﻮځﯧﺪم ﺟﻠــﻮه ﻣــﻲ وﻟﻴﺪﻟــﻪ‬ ‫ﻫﻐــــﻪ ﻣﻘــــﺎم د ﻫــــﺮ ﺧﺎﻣﺒــــﺎزه د ورﺗﻠﻠــــﻮ ﻧــــﻪ وو‬ ‫ﭼـــﻲ ﺟﻬـــﺎﻧﻲ ﻳـ ـﯥ د ﭘﯧړﻳـــﻮ ﭘـــﻪ وﻋـــﺪه اوﺑﯧـــږي‬ ‫ﺧــﻮاره زاﻫــﺪه ﻫﻐــﻪ ﺟــﺎم ﺳــﺘﺎ د ﭼــښﻠﻮ ﻧــﻪ وو‬ ‫‪۸ /۳ /۸۹‬‬ .

‫ورﻛﻪ ﻻر‬ ‫ﭼﻴﺮﺗـــﻪ دروﻣـــﻲ دا ﻻر ورﻛـــﻲ ﻛﺎرواﻧﻮﻧـــﻪ‬ ‫دا ﭘــــــﺮ ﺗــــــﻮرو ﻛږﻟﯧﭽﻮﻧــــــﻮ ورك رﻏﻮﻧــــــﻪ‬ ‫ﭼـــﺎ ﻛﻔـــﻦ ﭘـــﻪ ﻏـــﺎړه ﻛـــړى ﭘﻜـــښﻲ ﻧـــﺎڅﻲ‬ ‫څﻮك ﭘﺮ ﺧﺎورو ﺗﻮﻳﻮي ژوﻧـﺪوي ﺟﺎﻣﻮﻧـﻪ‬ ‫د ﻛـــﻮﺛﺮ ﻟـــﻪ ﺟﺎﻣـــﻪ څـــﺎڅﻲ د اور څـــﺎڅﻜﻲ‬ ‫د دوزخ ﭘــــــــﻪ ﻟړﻣﺎﻧــــــــﻪ ﻛــــــــﻲ ﻛﻮﺛﺮوﻧــــــــﻪ‬ ‫ﭘـــﺮ ﻫـــﺮ ﻣـــﻮړ ﭘـــﺮ ﻫـــﺮ ﻗـــﺪم ﺑـــﺪﻧﺎﻣﻲ ﻛﻨـــﺪي‬ ‫د ګﻨــــــﺎه ﭘــــــﻪ ﺷــــ ـﻤﻌﻮ روڼ دي ﺧﻠﻮﺗﻮﻧــــــﻪ‬ ‫دا ﺟـــﺮس ﺑـــﻪ ﻻ ﺗـــﺮ ﻛﻮﻣـــﻪ ﭘـــﻪ ﺷـــﺮﻧګﺎ وي‬ ‫ﻻ ﺗــــــﺮ ﻛﻠــــــﻪ ﺑــــــﻪ وﻫــــــﻲ ﺳــــــﺘړي ﻣﺰﻟﻮﻧــــــﻪ‬ ‫ﻻ ﺗــــــﺮ څــــ ـﻮ ﺑــــــﻪ دا ﻣﺮﻣــــــﻮزه ﻗﺎﻓﻠــــــﻪ وي‬ ‫ﭘـــــــﻰ ﻛـــــــﻮو ﺑـــــــﻪ ﺑـــــ ـﯥ ﻫﺪﻓـــــــﻪ رﺑﺎﺗﻮﻧـــــــﻪ‬ ‫ﻻ ﺗـــﺮ څــﻮ ﺑـــﻪ دا رﻫـــﺰن ﻛـــﺎروان ﺳـــﺎﻻر وي‬ ‫ﭼـــــﻮروي ﺑـــــﻪ ﭘـــــﺮ دې ﻻر ﺳـــــﺮ و ﻣﺎﻟﻮﻧـــــﻪ‬ ‫دا د ﻛﻮم ﻇﺎﻟﻢ ﭘﻪ ﻻس ﻛﻲ ﻣﻬﺎر ﻛښﯧﻮوت‬ ‫ﭼــــﻲ د ﻣــــﺮګ ﭘــــﻪ ﻛﻨــ ـډو ﺑﺎﺳــــﻲ ﻣﻨﺰﻟﻮﻧــــﻪ‬ ‫ﻻ ﺗـــﺮ څــﻮ ﺑـ ـﻪ ﻣـــﻮ ﻣﻘﺘـــﻞ د ﻧـــﺎﺟﻲ ﻛـــﻮر وي‬ .

‫ﻣﭽـــــــﻮو ﺑـــــــﻪ د ﻗﺎﺗـــــــﻞ ﺧﻴـــــــﺮن ﻻﺳـــــــﻮﻧﻪ‬ ‫ﻻ ﺗــــﺮ ﻛﻠــــﻪ ﺑــــﻪ ﺳــــﺘﺎﻳﻮ ﺧــــﻮﻧﻲ ﻣﻨګــ ـﻮﻟﻲ‬ ‫ﻗﻬﺮﻣـــﺎن ﺑـــﻪ وي ﭼـــﻲ ډﯦـ ـﺮ ﻛـ ـړي ﻟﺤﺪوﻧـــﻪ‬ ‫ﻻ ﺗــﺮ څ ـﻮ ﺑــﻪ ژوﻧــﺪون ﺑــﺎج د ﻣﺮګ ـﻲ اﺧﻠــﻲ‬ ‫ﻻ ﺑـــــﻪ وژﻧـــــﻲ د ځـــ ـﻮاﻧۍ ﻳـــــﺎﻏﻲ اوروﻧـــــﻪ‬ ‫ﻻ ﺗـــــﺮ ﻛﻠـــــﻪ ﺑـــــﻪ ﻟﻤـــــﻦ د ﻓﻠـــــﻚ ﺳـــــﺮه وي‬ ‫ﻻ ﺗـــﺮ څـ ـﻮ ﺑـــﻪ ﻳـ ـﯥ ﺗـــﺮ زړه ﺧﯧـ ـﮋي دودوﻧـــﻪ‬ ‫ﻻ ﺗــﺮ څــﻮ ﺑــﻪ ﻣــﻮ ﻛــﺎذب ﺳــﻬﺎر ﺗﯧــﺮ ﺑﺎﺳــﻲ‬ ‫ﻻ ﺗــــﺮ څــ ـﻮ ﺑــــﻪ د ﺷــــﻔﻖ ﺳــــﺮه وي ﻻﺳــــﻮﻧﻪ‬ ‫ﻻ ﺗــﺮ څ ـﻮ ﺑــﻪ دا ﺑ ـﯥ ﺳــﻮره ﻧﻐﻤــﻪ ﻛــﻮك وي‬ ‫ښــ ـﻮروي ﺑــــﻪ ﺑﻴــــﺪه ﺧﻠــــﻚ ﭘــــﻮچ ﺳــــﺮوﻧﻪ‬ ‫ﻧﻮﻣﺒﺮ ‪ ،۷۹‬ﺧﻴﺮﺧﺎﻧﻪ ﻣﯧﻨﻪ‬ .

‫د اوروﻧﻮ ځﻮﻟۍ‬ ‫د اوروﻧــــﻮ ځـــﻮﻟۍ اوري د اﺳــــﻤﺎن ﺳــــﺘﺮګﻲ ړﻧــــﺪې دي‬ ‫ګــﻞ ﭘــﺮ څﺎﻧګــﻪ ﺳــﺮه ﻟﻤﺒــﻪ دئ د ﻧــﺴﻴﻢ ﻻﺳــﻮﻧﻪ ﭘــﺮې دي‬ ‫ښـﻜﺎري زﯦـﺮى د ﻣﺮګـﻰ دئ روﻳﺒــﺎر ﺳـﺮ ﺗـﺮ ﻧﻮﻛــﻪ رﯦــږدي‬ ‫د رﻗﻴــــﺐ ﻻﺳــــﻮﻧﻪ ﻧــــﺎڅﻲ وﻳــ ـښﻲ ﻛــ ـړي ﻳــ ـﯥ ﻓﺘﻨــ ـﯥ دي‬ ‫د ﻣﺮګــــﻲ ﻗﺎﺻـــــﺪ راﻏﻠــــﻰ ﻳـــــﻮ ﺗـــــﺮ ﺑــــﻞ ﺳـــــﺮه ﺟـــــﺎرﯦږي‬ ‫ﻣـــــﺎ ﻟﻴـــــﺪﻟﻰ دئ ﻳـــــﺎراﻧﻮ د ﻓﻠـــــﻚ ﺳـــــﺘﺮګﻲ ﻛـــ ـږې دي‬ ‫ﻻ ﺑــــﻪ وﻟــــﻲ ﻧــــﻪ ژړﯦــــږي د ﭘﺮدﯦــ ـﺴۍ ځــ ـﻮاﻧۍ اوښــ ـﻜﻲ‬ ‫د ﺟﺎﻧـــﺎن اﺧـــﺮ دﻳـــﺪن دئ د ﺑﯧﻠﺘـــﻮن ﺳـــﺘﺮګﻲ ﻻ ﺳـــﺮې دي‬ ‫ﭼﻴﺮﺗــــﻪ ﺑــــﻞ وﻃــــﻦ ﺗــــﻪ ﻳﻮﺳــــﻪ دا د ﻏــــﻢ د اوښــ ـﻜﻮ زڼــ ـﻰ‬ ‫دﻟﺘﻪ ﻛﻮر ﭘﻪ ﻛﻮر ﻧﺎورﻳﻦ دئ ﻣﺮګـﻪ ﻣـﻪ ټﻮﻣﺒـﻪ ﺧﯧﻤـﯥ دي‬ ‫ﻋﺰازﻳــــــﻞ ﻛــــــﻮﺛﺮ ﻧﻴــــــﻮﻟﻰ ﺧــــــﻀﺮ وﻳﻨــــــﻲ وﻳﻨــــــﻲ ژاړي‬ ‫ﻛﻨـډوﻟﻰ ﻟـﻪ ﺗﻨـﺪي ﺳــﻮځﻲ د ﺳـﺎﻏﺮ ﺷـﻮﻧډي ﺳــﭙﯧﺮې دي‬ ‫ﺷﻴﺨﻪ ځﻪ ﺷﻴﻄﺎن دي ﻣﻞ دئ ﺗﺮ ﭼﻮﺧﯥ ﻻﻧﺪي ﻳﯥ ﻧﻮﺷـﻪ‬ ‫ځـــ ـﻪ ﺗﻮﺑـــــﻪ دي ﺳـــــﻮه ﻗﺒﻮﻟـــــﻪ ﺧﻠﻮﺗﻮﻧـــــﻪ ﺧﻤﺨـــــﺎﻧﯥ دي‬ ‫ﭼـــﻲ ﭘـــﺮون ﺑـــﻪ دي ﭼﻴﭽﻠـ ـﯥ د ﻛﺎﺳـ ـﯥ ﭘـــﻪ ﻃﻤـــﻊ ﺷـــﻮﻧډي‬ ‫ﻧـــــﻦ ﻳـــ ـﯥ وړه درﺗـــــﻪ روا دي ﺑـــ ـﯥ وارﺛـــــﻪ آﺷـــــﻴﺎﻧﯥ دي‬ ‫ﻣﺒــــﺎرك دي ﺳــــﻪ زاﻫــــﺪه ﻛــــﻮڅﯥ ډﻛــــﻲ دي ﻟــــﻪ ﺣــــﻮرو‬ .

‫ﭘﻜښﻲ وﺳﻮځﻪ ﺳﺠﺪې دي ﭘﻜـښﻲ ﻣـﺎﺗﻲ ﻛـﻪ ﺗـﻮﺑﯥ دي‬ ‫ﻧـــــﻦ دي وار دئ ﺳـــ ـړوه ﻳـــ ـﯥ د ﻛﻠﻮﻧـــــﻮ وﺣـــــﺸﻲ ﺗﻨـــــﺪه‬ ‫د ګﻨـــــﺎه ﺗﺨﻤﻮﻧــــــﻪ ﭘﺎﺷــــــﻪ ﺑـــــﯥ ﺻــــــﺎﺣﺒﻪ ﻛﺮوﻧــــــﺪې دي‬ ‫‪۷ /۲۲ /۹۲‬‬ .

‫ﻏﺰل‬ ‫ﭼﻲ دي ﭘﺮ ﻣﺦ د ﺗـﻮرو زﻟﻔـﻮ ﺳﻠـﺴﻠﯥ ﭘﺎﺗـﻪ دي‬ ‫زﻣﺎ ﻫﻢ د ﻋﻤﺮ ﺗﻮري ورځﻲ ﺳﭙﻴﻨﻲ ﺷـﭙﯥ ﭘﺎﺗـﻪ‬ ‫دي‬ ‫ﺟﻨﻮﻧــﻪ ﺑﻴــﺎ ﻣــﻲ د رﻧځــﻮر ﻋﻘــﻞ ﭘﻮښــﺘﻨﻪ وﻛــﻪ‬ ‫ﻻ د ازل ﭘــــﻪ ﺟﯧﻠﺨــــﺎﻧﻮ ﻛــــﻲ زوﻟﻨــ ـﯥ ﭘﺎﺗــــﻪ دي‬ ‫ﻧــﻪ د ﻓﻠــﻚ زړه راﺳ ـړﯦږي ﻧــﻪ زه ﺳــﺘړى ﺳــﻮﻣﻪ‬ ‫ﻻ د وﺧﺘﻮﻧـــﻮ ﭘـــﻪ ﻛﻮګــﻞ ﻛـــﻲ زﻟﺰﻟــﯥ ﭘﺎﺗـــﻪ دي‬ ‫ﺳﺘﺎ ﻟﻪ څﭙﯧړو ﻣﻲ رﻗﻴـﺐ د ﻣﻴﻨـﻲ ﺷـﻮر وﻟﻴـﺪى‬ ‫ﻻ ﻣــﻲ ﭘــﻪ زړه ﻛــﻲ د رازوﻧــﻮ ﺧﺰاﻧــﯥ ﭘﺎﺗــﻪ دي‬ ‫ﻣـــﻮږ ﻟﯧﻮﻧـــﻮ ﺗـــﻪ د ﺣـــﺴﺎب ﺧﺒـــﺮي ﻣـــﻪ ﻳـــﺎدوه‬ ‫ﺳﺘﺎ ﺗﺮ دوزخ ﭘﻮري ﭘﯧړۍ دي دﻟﺘﻪ ﺷﭙﯥ ﭘﺎﺗـﻪ دي‬ ‫ﺗــﻪ د ګﻨــﺎه ﺑڅ ـﺮي ﻣﻴﻨځــﯥ د ﭘﺮﻫﯧ ـﺰ ﭘــﻪ اوښ ـﻜﻮ‬ ‫زاﻫــﺪه ﭘټ ـﻲ دي ﭘــﻪ وﻳﻨــﻮ ﻛــﻲ ﻟﻤﺒ ـﯥ ﭘﺎﺗــﻪ دي‬ ‫رﻗﻴﺒــــــــﻪ ژر دي ﻻ ښــــــــﺮا د ﻗﺒﻠﯧــــــــﺪو ﻧــــــــﻪ ده‬ ‫ﭼــﻲ د ځـﻮاﻧۍ ﭘــﺮ ﻫــﺪﻳﺮه ﻣــﻲ ﻣﻨــﺎرې ﭘﺎﺗــﻪ دي‬ ‫ﻏﻤـــﺎزه ﺗــــﻞ ﺑـــﻪ ﭘــــﺮ دې ﻻره ﺗﻴﻨﺪﻛﻮﻧـــﻪ وﻫـــﯥ‬ ‫ﭘﻪ دې ﻛﻮڅﻪ ﻛﻲ ﻣﻲ د ﭘﻠﻮﻧﻮ ﺧﺎﻃﺮې ﭘﺎﺗﻪ دي‬ .

‫د ﺟﻬـــﺎﻧﻲ ﺷـــﻮﻧډو ﺗـــﻪ ﻧـــﻪ راځــﻲ ﺗﻮﺑـــﻪ زاﻫـــﺪه‬ ‫ﭼﻲ د ﻗﺴﻤﺖ ﭘﻪ ﻣﻴﺨﺎﻧﻪ ﻛـﻲ ﭘﻴﻤـﺎﻧﯥ ﭘﺎﺗـﻪ دي‬ .

‫ﭼﻲ زﻣﺎ درد ﻟﺮه ژﺑﻪ ﭘﻴﺪا ﺳﻲ‬ ‫)د ﭘﺎﻛﺴﺘﺎﻧﻲ ﺷﺎﻋﺮ ﻓﻴﺾ اﺣﻤﺪ د اردو ﺷﻌﺮ ﺗﺮﺟﻤﻪ(‬ ‫زﻣـــــــﺎ درد ﻳـــــــﻮ ﺑـــــ ـﯥ آوازه ﺷـــــــﺎن ﻧﻐﻤـــــــﻪ ده‬ ‫زﻣــــــــﺎ ذات ﻳــــــــﻮ ﺑـــــــﯥ ﻧﻮﻣــــــــﻪ ﺷــــــــﺎن ذره ده‬ ‫ﭼــــﻲ زﻣــــﺎ درد ﺗــــﻪ ﻛﻠــــﻪ ژﺑــــﻪ ور ﭘﻴــــﺪا ﺳــــﻲ‬ ‫ﻧــــﻮ ﺑــــﻪ ﺧﭙــــﻞ ﻧــــﻮم او ﻧــــښﺎن راﺑــــﺮﻣﻼ ﺳــــﻲ‬ ‫ﭼﻲ ﻫـﺴﺘﻲ ﻣـﻲ د ﺧﭙـﻞ ذات راﺗـﻪ ﻣﻔﻬـﻮم ﺳـﻲ‬ ‫راز د ﻧﻈـــــــﻢ د ﺟﻬـــــــﺎن راﺗـــــــﻪ ﻣﻌﻠـــــــﻮم ﺳـــــــﻲ‬ ‫ﭼـــــــﻲ ﺧﺒـــــــﺮ ﺳـــــــﻢ د دې ﭘـــــ ـټ ﭘﻮښـــــ ـﻠﻲ رازه‬ ‫ﺳـــــــــــﻢ ﺑـــــــــــﺎدار د ﻛﺎﻳﻨـــــــــــﺎﺗﻮ د ﻣﻠﻜﻮﻧـــــــــــﻮ‬ ‫ﭘﺎﭼــــــــــــــﺎﻫﻲ ﻛــــــــــــــﻮم د دواړو ﺟﻬــــــــــــــﺎﻧﻮﻧﻮ‬ ‫‪۳ /۱۴ /۹۳‬‬ .

‫ﻏﺰل‬ ‫ﭼــﻲ ﻳ ـﯥ ﻧﻮﻣﻮﻧــﻪ د ﺟﻨــﻮن ﭘــﻪ اﻓــﺴﺎﻧﻮ ﻛــﻲ ښ ـﻪ دي‬ ‫دا ﻟﯧـــﻮﻧﻲ ﺗﻘـــﺪﻳﺮه ﺳـــﺘﺎ ﭘـــﻪ زوﻟﻨـــﻮ ﻛـــﻲ ښـــﻪ دي‬ ‫دﻟﺘـــــﻪ ﺳـــــﺮوﻧﻪ ﺑﯧﻠـــــﻪ ﻛـــــﺎڼﻮ ﺑـــــﻞ څــــﻪ ﻧـــــﻪ ﭘﯧﮋﻧـــــﻲ‬ ‫دﻏــﻪ واﻋــﻆ او دا ﻛﺘــﺎب ﭘــﻪ ﻣﺪرﺳــﻮ ﻛــﻲ ښ ـﻪ دي‬ ‫ﻣــﺎ ﻻ ﺗــﺎزه د ﺧﭙــﻞ ﺟﺎﻧــﺎن ﺳــﺮه وﻋــﺪې ﻧــﻮي ﻛ ـړې‬ ‫زاﻫــﺪه ﺳــﺘﺎ ﺣــﻮري ﻏﻠﻤــﺎن ﭘــﻪ ﺟﻨﺘــﻮ ﻛــﻲ ښ ـﻪ دي‬ ‫ﻣﻨـــﺰل ﺗـــﻪ ﻻري د ﺧﻠـــﻮت ﭘـــﻪ ﺗـــﺎرﻳﻜﻮ ﻛـــﻲ ﻧـــﻪ وي‬ ‫څﻮك ﭼﻲ د ﺣﻖ ﻧﺎرې وﻫﻲ ﭘﻪ ﻏﺮﻏړو ﻛﻲ ښﻪ دي‬ ‫د ښـ ـﻜﻠﻮ ﺳـــﺘﺮګﻮ ﻟـــﻪ ﻣﺤﻠـــﻪ ﻣـــﺴﺘﻲ ﻣـــﻪ ﺗـــښﺘﻮه‬ ‫د اوښ ـﻜﻮ څ ـﺎڅﻜﻲ ﭘــﻪ ﺷــﻠﯧﺪﻟﻮ ګﺮﯦﻮاﻧــﻮ ﻛــﻲ ښ ـﻪ‬ ‫دي‬ .

‫ﻣﺤﻔـــﻞ ﻳــﯥ ﻣـــﻪ ﺗـــﺎرﻳﻜﻮه ټــﻮﻟۍ ﻳـ ـﯥ ﻣـــﻪ وراﻧـــﻮه‬ ‫دا ﭘﺘﻨګ ـﺎن د ﺧﭙﻠــﻲ ﺷــﻤﻌﻲ ﭘــﻪ ﻟﻤﺒــﻮ ﻛــﻲ ښ ـﻪ دي‬ ‫رﻗﻴﺒـــﻪ ﺳـــﺘﺎ ﻟـــﻪ ﺗﻌﺒﻴﺮوﻧـــﻮ ﻣـــﻲ ﺧﻮﺑﻮﻧـــﻪ ﺗـــښﺘﻲ‬ ‫ﺑﻴــﺪه ﺧﻴﺎﻟﻮﻧــﻪ ﻣــﻲ ﺳــﺎﺗﻠﻲ ﭘــﻪ ﻟﯧﻤ ـﻮ ﻛــﻲ ښ ـﻪ دي‬ ‫ﭼــﻲ د ﻛــﺎروان او د ﺟــﺮس ﻧــﺎرې ﻳ ـﯥ ﻧــﻪ وﻳ ـښﻮي‬ ‫دا ﻣــــﺴﺎﭘﺮ د ﻟﻮﻳــــﻮ ﻻرو ﭘــــﻪ ﺗﻴــــﺎرو ﻛــــﻲ ښــ ـﻪ دي‬ ‫ﭼـــﻲ ﻧـــﻪ ﻧـــﺸﻪ دي ﻧـــﻪ ﺧﻤـــﺎر دي ﻧـــﻪ د زﻟﻔـــﻮ اﺳـــﻴﺮ‬ ‫د ﺟﻬـــﺎﻧﻲ زﻳـ ـږه ﻧﻈﻤﻮﻧـــﻪ ﭘـــﻪ ﭘـ ـښﺘﻮ ﻛـــﻲ ښـ ـﻪ دي‬ ‫وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ‪۱ /۱۲ /۹۳ ،‬‬ .

‫ژوﻧﺪى ﺑُﺖ‬ ‫ﺗﻮﭘــــــﺎﻧﻲ ﺑﯧــــــړۍ ﻻﻫــــــﻮ ﻛــــ ـړو‬ ‫د ﻳـــــــــﺎﻏﻲ ﺑﺤـــــــــﺮ څﭙـــــــــﻮ ﺗـــــــــﻪ‬ ‫ﻣـــــﻮج ﭘـــــﺮ وج ﻳـــ ـﯥ ورﺳـــــﭙﺎرﻟﻮ‬ ‫د ﺗﻴــــــﺎره ﻗــــــﺴﻤﺖ ﭘﻨﺠــــــﻮ ﺗــــــﻪ‬ ‫د ﻧﻬﻨــــــګ د ﺟﻨــــــګ ﭘـــــــﻪ ﺑﻴـــــــﻪ‬ ‫د ﺳـــــــﺎﺣﻞ ﻏﯧـــــــږي ﺗـــــــﻪ ﺗﻠﻠـــــــﻮ‬ ‫د ﻧﺠـــﺎت ﻟـــﻮرى ﻣـــﻮ ورك ﺳـــﻮ‬ ‫ډوﺑﯧــــــــ ـﺪو ﭘﻮرﺗــــــــــﻪ ﻛﯧــــــــ ـﺪﻟﻮ‬ ‫ﻣـــــﺎ ﻟﻴـــــﺪه ﭼـــــﻲ زﻣـــــﺎ ﻣﻠګـــ ـﺮي‬ ‫ﻳـــــﻮ ﭘـــــﻪ ﺑـــــﻞ ﭘـــــﺴﯥ ﻏﺮﻗﯧـــــږي‬ ‫د وروﺳــــﺘﻲ ﺗــــﻼښ ﻧــــﺎرې ﻳـــﯥ‬ ‫ﭘـــــــﻪ ﺳـــــ ـﯧﻠﻴﻮ ﻛـــــــﻲ ورﻛﯧـــــــږي‬ ‫څــﻮك ﺳــﺎﺣﻞ ﺗــﻪ راﻧــﮋدې ﺳــﻲ‬ ‫ﺧـــــــــــﻮ د ګـــــــــــﺎري ټﻜﺮوﻧـــــــــــﻪ‬ .

‫د ﭼـــــﺎ ﺷـــــﻞ ﻛـــــﻲ دواړه ﻻﺳـــــﻪ‬ ‫د ﭼـــــﺎ ﻣـــــﺎت ﻛـــــﻲ اورﻣﯧږوﻧـــــﻪ‬ ‫څـــ ـﻮك د وږي ﻧﻬﻨـــ ـګ ﺷـــــﻮﻣﻪ‬ ‫څـﻮك د ﻣــﻮج ﻏﯧــږ ﻛــﻲ ډوﺑﯧــږي‬ ‫د ﻳـــــﺎﻏﻲ ﺗﻮﭘـــــﺎن ګــــﺮداب ﻳــــﯥ‬ ‫ﭘــــﺮ وروﺳــــﺘۍ ﻏﻮټــ ـﻮ ﻧڅﯧــــږي‬ ‫دړي وړي ﺑﯧــــــــــړۍ دروﻣـــــــــــﻲ‬ ‫ﭘــــــﻪ ﺳــــــﯧﻠﻴﻮ ﭘـــــــﻪ څﭙــــــﻮ ﻛـــــــﻲ‬ ‫د اﻣﻴـــــﺪ ﺳـــــﺎﺣﻞ ﻳــــﯥ ورك دئ‬ ‫ﻻﻟﻬﺎﻧــــــــﺪه ﭘــــــــﻪ څﭙــــــــﻮ ﻛــــــــﻲ‬ ‫د ﻧـــــﺼﻴﺐ ﺳـــــﺎﺣﻞ ﺗـــــﻪ ﻳـــــﻮوړم‬ ‫د ازل ﺗــــــــــــــــ ـږو ﻣﻮﺟﻮﻧــــــــــــــــــﻮ‬ ‫د ﻗــــﺴﻤﺖ ﻫــــﺎﺗﻒ راوﻳښ ﻛــ ـړم‬ ‫ﻟـــــــﻪ ﺧﻴـــــ ـﺎﻟﻮﻧﻮ ﻟـــــــﻪ ﺧﻮﺑﻮﻧـــــــﻮ‬ ‫ﻋﻘـــــــﻞ ﻛــــــډه ﺳـــــــﻮ ﻟـــــــﻪ ﺳـــــــﺮه‬ ‫ﻻره واﺧﻴــــــــــــﺴﺘﻪ ﺧﻴــــــــــــﺎﻟﻮﻧﻮ‬ ‫ﺧﭙــﻞ ګﺎﻣﻮﻧـــﻪ ﻣــﻲ ﭘـــﺮدي ﺳـــﻮل‬ .

‫ﻣـــــــــــــﺮور ﻟـــــــــــــﻪ ﺗـــــــــــــﺪﺑﻴﺮوﻧﻮ‬ ‫د ﻳــــــﻮ ﺑــــــﻞ آﻓــــــﺖ ﻟــــــﻪ وﯦــــــﺮي‬ ‫ﭘـــــــﺮ ﻣﻌﺒـــــــﺪ ور رﻫـــــــﻲ ﻛﯧـــــــږم‬ ‫ﭘﻜـــــــــښﻲ ﺑـــــــــﺖ اﻳﺠﺎدوﻣـــــــــﻪ‬ ‫ﭘـــــﻪ ﻃﺎﻋـــــﺖ ﻳـــــﯥ ﻣـــــﺸﻐﻮﻟﯧږم‬ ‫ﻳـــﺎﻗﻮﺗﻲ ﺷـــﻮﻧډي ﻣـــﻲ ورﻛـ ـړې‬ ‫د ﺻــــــــﺪﻓﻮ ﺳــــــــﭙﻴﻦ ﻏﺎښـــــــﻮﻧﻪ‬ ‫ﭘـــــﻪ اوږو ﻣـــــﻲ ﻛــــړل ور وﺻـــــﻞ‬ ‫د ﻣﺮﻣـــــــــﺮ ښـــــــ ـﻜﻠﻲ ﻻﺳـــــــــﻮﻧﻪ‬ ‫د ﻗــﺪرت ﺗــﺎج ﻣــﻲ ور ﭘــﻮښ ﻛــﻰ‬ ‫د ﻫﻨــــــــــــــﺮ ﭘــــــــــــــﻪ ﻣﺮﻏﻠــــــــــــــﺮو‬ ‫د ﻣﻌﺒــﺪ ﻓــﺮش ﻣــﻲ ور ﺟــﻮړ ﻛــﻰ‬ ‫د ﻓــــــــــــــــﻮﻻدو او د زﻏــــــــــــــــﺮو‬ ‫ﭘــــــــﻪ ښـــــــﻜﻼ ﺳــــــــﺠﺪه ﻃﻠﺒــــــــﻪ‬ ‫ﻧــــــــــــــــــــــــ ـړوي ﻏﺮوﻧــــــــــــــــــــــــــﻪ‬ ‫ﭘــــﻪ ﺳــــﺠﺪه ورﺗــــﻪ ﺳــــﺎﺣﻞ ﺳــــﻲ‬ ‫ورﻧـــــــــﻪ وﺗـــــــــښﺘﻲ ﻣﻮﺟﻮﻧـــــــــﻪ‬ .

‫ﺧﻠﻮﺗګــــــــﺎه ﺗــــــــﻪ ﻣــــــــﻲ ﺑﻠﻠــــــــﻪ‬ ‫ﺧﭙـــــﻞ ﻳـــــﺎران ﭘـــــﻪ ﻣﻴﻨـــــﻪ ﻣﻴﻨـــــﻪ‬ ‫وﻳﻠـــــﻮل ﻣـــــﻲ ژوﻧـــــﺪۍ ﻏﻮښـــ ـﻪ‬ ‫وﭼــــــــــﻮل ﻣــــــــــﻲ د زړه وﻳﻨــــــــــﻪ‬ ‫دﻏــــــــﻪ زﻣــــــــﺎ د ﻫﻴﻠــــــــﻮ ﭘﻮﻟــــــــﻪ‬ ‫دﻏـــــﻪ زﻣـــــﺎ د اﻣـــــﻦ ﻛـــــﻮر ﺳـــــﻮ‬ ‫دﻏــــــﻪ زﻣــــــﺎ د ژوﻧــــــﺪون ﻣﯧﻨــــــﻪ‬ ‫دﻏــــﻪ زﻣــــﺎ د ﻣﺮګــ ـﻲ ګــ ـﻮر ﺳــــﻮ‬ ‫ﻣــــــــﺎ د ځـــــــﺎن ﭘــــــــﻪ ﺳــــــــﻮځﻮﻟﻮ‬ ‫روڼـــــــــ ـﻮل د ﻣﻌﺒـــــــــــﺪ ﺧﻮﻧـــــــــــﻪ‬ ‫ﻣـــــﺎ د ژوﻧـــــﺪ ﻟـــ ـړۍ اوﺑـــــﻪ ﻛـــ ـړه‬ ‫څــــــﻮ ورﺟـــــــﻮړ ﻛﻤـــــــﻪ ﻻړوﻧـــــــﻪ‬ ‫ﻟــــﻪ ﻧﯧــ ـﺴﺘﻴﻪ ﻣــــﻲ ﻫــــﺴﺖ ﻛــ ـړي‬ ‫زﻣــــﺎ ﻧﻔــــﺲ ﭘﻜــــښﻲ ﭼــــﻮڼﯧږي‬ ‫ﭘـــﻪ ﺳـــﺠﺪو ﻣـــﻲ را ژوﻧـــﺪى ﻛـ ـړ‬ ‫زﻣـــــﺎ ﭘـــــﻪ وﻳﻨـــــﻮ اوﺑـــــﻪ ﻛﯧـــــږي‬ ‫ښـ ـﺨﻮم ﻳـ ـﯥ ﭘـ ـښﻮ ﺗـــﻪ اوښـ ـﻜﻲ‬ ‫ﭘــــــﻪ ﺧﭙــــــﻞ روح ﻳــــ ـﯥ ﻟﻮﻳﻮﻣــــــﻪ‬ .

‫زړه او ځـــــــــــ ـﺎن ور ﺟﺎروﻣـــــــــــــﻪ‬ ‫د ﻏــــــــــﺮور ﻏــــــــــﺮ ﺳــــــــــﻮځﻮﻣﻪ‬ ‫ﻫﯧـــــــــ ـﺮول ﻣـــــــــــﻲ ﺗﻮﭘﺎﻧﻮﻧـــــــــــﻪ‬ ‫د ﺧﻠــــــﻮت ﭘــــــﻪ ﺗــــــﺎرﻳﻜﻮ ﻛــــــﻲ‬ ‫ﻟټــــــــــــﻮل ﻣـــــــــــــﻲ ﻟﻨــــــــــــډه ﻻره‬ ‫ﭘــــﻪ اوږدو اوږدو ﺳــــﺠﺪو ﻛــــﻲ‬ ‫زه ﺧــــــــــــــــﺎﻟﻖ د ده د ﺣــــــــــــــــﺴﻦ‬ ‫دى ﻣﺨﻠــــــﻮق زﻣــــــﺎ د ﻻﺳــــــﻮﻧﻮ‬ ‫دى ﺧـــــــﺎﻟﻖ زﻣـــــــﺎ د ﺧﻴـــــــﺎﻟﻮﻧﻮ‬ ‫دى ﻫـــــــﺎﺗﻒ زﻣـــــــﺎ د ﺷـــــــﻌﺮوﻧﻮ‬ ‫دى ﻣــــﺴﺠﺪ زﻣــــﺎ د ﺳــــﺠﺪو وو‬ ‫دى ﻣﻌﺒـــــــﺪ زﻣـــــــﺎ د ﺧﻮﺑﻮﻧـــــــﻮ‬ ‫زه ﻗــــــــــــــــﻮت د ده د ﺟــــــــــــــــﺴﻢ‬ ‫او دى زﻣـــــــــــﺎ د ﺷـــــــــــﻬﻜﺎروﻧﻮ‬ ‫ﻳـــﻮه ﺷــــﭙﻪ د ﺷـــﭙﯥ ﭘــــﻪ زړه ﻛــــﻲ‬ ‫د ﻣﻌﺒـــــــﺪ ﭘـــــــﺮ ﻟـــــــﻮري ﺗﻠﻤـــــــﻪ‬ ‫ﺑﻴـــﺎ ﻣـــﻲ ﻧـــﺬر ﺧﭙـــﻞ ﻏـــﺮور ﻛـــړ‬ .

‫ﺑﻴـــــــــﺎ ﭘـــــــــﻪ ﻋﺠـــــــــﺰ ﻛړﯦﺪﻣـــــــــﻪ‬ ‫ﺑﻴﺎ ﻣـﻲ ﻏﻮښـﺘﻞ ﭼـﻲ ﻫﺪﻳـﻪ ﻛـړم‬ ‫د ﺗﻌﻈـــــﻴﻢ او ﺗﻜـــــﺮﻳﻢ اوښـــ ـﻜﻲ‬ ‫ﺑﻴـــﺎ ﻳـ ـﯥ ﭘـ ـښﻮ ﺗـــﻪ ﺻـــﺪﻗﻪ ﻛـ ـړم‬ ‫د ﺧﭙــــــﻞ زړه د وﻳﻨــــــﻮ رښــــــﻜﻲ‬ ‫ﺧﻮ ﺗﻴﺎره ﻛـﻲ ﻣـﻲ ﺗـﺮ ﻏـﻮږ ﺳـﻮل‬ ‫څــــ ـﻪ اﺷــــــﻨﺎ ﻏﻮﻧــــــﺪي ږﻏﻮﻧــــــﻪ‬ ‫د زګﯧــــــــﺮوي ﺳــــــــﺮه ﻣﻠګــــــــﺮي‬ ‫د ﻣﻠګــــــــــــــــــــﺮو آوازوﻧــــــــــــــــــــﻪ‬ ‫د ﻣﻌﺒــﺪ ﭘــﻪ ﻛــﻮﻧﺞ ﻛــﻲ ﻏــﻮرځﻲ‬ ‫څـــــﻮ ﺑـــــﯥ ﺗﻨــــــﻪ ﭘــــــﺮې ﺳــــــﺮوﻧﻪ‬ ‫د ﺑـــﺖ ﭘـــښﻮ ﺗـــﻪ ﻣـــﻲ ﭘﺮاﺗـــﻪ دي‬ ‫د ﭼــــــﺎ ﭘــــــښﯥ د ﭼــــــﺎ ﻻﺳــــــﻮﻧﻪ‬ ‫ﻧــــــــﺎﺑﺒﺮه ﺑــــــــﺖ ژوﻧــــــــﺪى ﺳــــــــﻮ‬ ‫ښـــــــــﻮرول ﻳـــــــــﯥ ﻣړوﻧﺪوﻧـــــــــﻪ‬ ‫د ﻗــــﺎه ﻗــــﺎه ږغ ﻳـــﯥ ﺳــــﻮ ﭘﻮرﺗــــﻪ‬ ‫ﻟــــــــړزوي د ﺳـــــــــﺠﺪې ﺧﻮﻧـــــــــﻪ‬ .

‫ﺗــﻮري ﺳــﺘﺮګﻲ ﻳــﯥ ﺳــﻮې ژړي‬ ‫ﺧﻮﻟــﻪ ﻳ ـﯥ ﻟــﻮ ﺳــﻮه ﺗــﺮ ﻏﻮږوﻧــﻮ‬ ‫ﻫــــــﺎ د ﺣــــــﺴﻦ ﺳــــــﻮﻣﻨﺎت ﻣــــــﻲ‬ ‫ﻗﺘـــــــــــــﻞ ګـــــــــــ ـﺎه د ﻫﻨﺮوﻧـــــــــــــﻮ‬ ‫ﺳــﭙﻴﻦ ﻻﺳــﻮﻧﻪ ﻳــﯥ اوږده ﺳــﻮل‬ ‫ﺗـــــﻮر ﻣﻨګـــ ـﻞ ﺗـــــﺮې ﺟﻮړﯦﺪﻟـــــﻪ‬ ‫ﻟــــــــﻪ ﻳﺰداﻧــــــــﻪ اﻫــــــــﺮﻳﻤﻦ ﺳــــــــﻮ‬ ‫ﭘﻨـــــ ـډ ﺷـــــــﻮﻧډان ﻳـــــ ـﯥ رﭘﻮﻟـــــــﻪ‬ ‫ژړ ﻏﺎښـ ـﻮﻧﻪ ﻳـ ـﯥ ښـ ـﻜﺎره ﺳـــﻮل‬ ‫ﻟــــــــﻪ دوو ﺷــــــــﻮﻧډو راوﺗﻠــــــــﻲ‬ ‫را اوږدې ﻳــ ـﯥ ﻛــ ـړې ﻣــــﺮۍ ﺗــــﻪ‬ ‫دوې ﺧــــﻮﻧﻲ ﺗــــﻮري ﻣﻨګــــﻮﻟﻲ‬ ‫زه ﺧــــــــــــــــﺎﻟﻖ د ده د ﺟــــــــــــــــﺴﻢ‬ ‫ﭘــﻪ ﺧﭙ ـﻞ روح ﻣــﻲ را اﻳﺠــﺎد ﻛــﻰ‬ ‫دى ﻧــــــــــﺎﻣﺮده ﻳﻬــــــــــﻮدا ﺳــــــــــﻮ‬ ‫د ﻧﯧﻜــ ـۍ ﻧــــﻮم ﻳــ ـﯥ ﺑﺮﺑــــﺎد ﻛــــﻰ‬ ‫د ﻫﻨــــــــــــﺮ ﺗﯧــــــــــ ـﺸﻪ را اﺧﻠــــــــــــﻢ‬ ‫ورﻛﻮﻣــــــــــــــــــــﻪ ګﺰاروﻧــــــــــــــــــــﻪ‬ .

‫ﻛﻜـــــــﺮۍ ﻳـــــ ـﯥ ﭘـــــــﺮې ﻛﻮﻣـــــــﻪ‬ ‫ﻣﺎﺗﻮﻣــــــــــــﻪ ﻳــــــــــ ـﯥ ﻻﺳــــــــــــﻮﻧﻪ‬ ‫ﺳـــــــــــﻮځﻮﻣﻪ د ﺑـــــــــــﺖ ﻧــــــــــښﻲ‬ ‫وراﻧــــــــــﻮم د ﻣﻌﺒــــــــــﺪ ﺧﻮﻧــــــــــﻪ‬ ‫ﻧــــــــــړوم د ﻣﺤـــــــــــﺮاب ﻧــــــــــښﻲ‬ ‫د اوږو ﺳــــــــــــــﺠﺪو ﻳﺎدوﻧــــــــــــــﻪ‬ ‫د ﻫــﺎﺗﻒ ﭼﻴﻐــﻲ ﻣــﻲ ﻣــﺎت ﻛــړل‬ ‫د ﺧﻮﺑﻮﻧـــــــــــــــﻮ ځﻨځﻴﺮوﻧـــــــــــــــﻪ‬ ‫ﺳـــــﺘﺮګﻲ روڼـــ ـﻲ ﻟﻮﻟﭙـــــﻪ ﺳـــــﻮل‬ ‫د ﺧﻴـــــــــــــــﺎﻟﻮﻧﻮ درﻣﻨﺪوﻧـــــــــــــــﻪ‬ ‫ﭘــﻼر ﻧﻴﻜــﻪ دي ﺑﺘــﺎن ﺟــﻮړ ﻛــړل‬ ‫د ورورﻳـــــــــــــﻮ ﭘـــــــــــــﻪ وژﻟـــــــــــــﻮ‬ ‫ﺗـــﻮري ﺷـــﭙﯥ ﻳـ ـﯥ ﻛړﻟـ ـﯥ روڼـ ـﻲ‬ ‫د ﺗﻌﻈــــــــــــﻴﻢ ﭘــــــــــــﻪ ژړﯦــــــــــ ـﺪﻟﻮ‬ ‫ﻟــــــــــﻪ ﺗﻮﭘﺎﻧــــــــــﻪ ﺧﻼﺻــــــــ ـﯧﺪﻟﻪ‬ ‫ﭘــــﻪ ﻣﻌﺒــــﺪ ﻛــــﻲ زﻧــــﺪاﻧﻲ ﺳــــﻮل‬ ‫ﭼﻲ ﭘﺨﭙﻞ ﻧﻔـﺲ ﻳـﯥ ﻫـﺴﺖ ﻛـړل‬ .

‫د ﻫﻐـــــــﻪ ﺑـــــــﺖ ﻗﺮﺑـــــــﺎﻧﻲ ﺳـــــــﻮل‬ ‫ﻧــــــــﻮر د ﺑــــــــﺖ ﭘــــــــﻪ ﺟﻮړوﻟــــــــﻮ‬ ‫ﻟــــــﻪ ﺗﻮﭘﺎﻧــــــﻪ ﻧــــــﻪ ﺧﻼﺻــــــﯧږي‬ ‫ﭘــــﻪ اوږدو اوږدو ﺳــ ـﺠﺪو ﻛــــﻲ‬ ‫ﻟﻨــــ ـډ ﻣﻨــــــﺰل ﺗــــــﻪ ﻧــــــﻪ رﺳــــ ـﯧږي‬ ‫ﭼﻴﺮﺗـــــــﻪ وه ﻳـــــــﻮ ډﻟـــــــﻪ ﺧﻠـــــــﻚ‬ ‫ﭼـــﻲ ﻣﻬـــﺎر ﻳـــﯥ ﻛـــړل ﻣﻮﺟﻮﻧـــﻪ‬ ‫ﻟـــــــــﻪ ﺳــــــــﯧﻠۍ ﺳـــــــــﺮه ډﻏـــــــــﺮو‬ ‫ﻣﺎﺗﻮﻟـــــــــــــــــــﻪ ﺳـــــــــــــــــ ـﯧﻼووﻧﻪ‬ ‫ﺳﺘﺎﺳــﻲ ﻣــﻮټﻲ ﺳﺘﺎﺳــﻲ ﻣﻨ ـډي‬ ‫ﻟﻨـــــــــــــــډوي د ﺑﯧـــــــــــــــړۍ ﻻري‬ ‫د ﻓﺮﻫــــــــــﺎد د ﺗﯧـــــــــﺸﻰ زور دئ‬ ‫ﻣـــــﺎﺗﻮي ﭼـــــﻲ ﺳـــــﺨﺘﻲ ګـــ ـﺎري‬ ‫ﻛﺎﺑﻞ‪ ،‬ﺳﺮاى ﻏﺰﻧﻲ‬ ‫‪ ،۱۹۷۷‬ﺟﻮﻻى‬ .

‫ځﻨګﻞ ﺷﺎﻫﻲ‬ ‫ﻛﺘــــــــــــــــﺎﺑﻮﻧﻮ دي راوړي دا ﻧﻜﻠﻮﻧــــــــــــــــﻪ‬ ‫ﭼـــﺎ ﺗـــﺮې واﺧﻴـــﺴﺘﯥ ﻣـــﺰې ﭼـــﺎ ﻋﺒﺮﺗﻮﻧـــﻪ‬ ‫ﭼـــﻲ ﻻ ﻧـــﻪ وه اﻧـــﺴﺎﻧﺎن ﭘـــﺮ ﻣـــﺦ د ﻣځﻜـــﻲ‬ ‫ځﻨــــــﺎورو ﻳــــــﻮ ﭘــــــﺮ ﺑــــــﻞ ﻛــــــﻮل ﺣﻜﻤﻮﻧــــــﻪ‬ ‫ﭘـــﻪ ځﻨګﻠـــﻮ ﻛـــﻲ د ځﻨګﻠـــﻪ ﻗـــﺎﻧﻮن روان وو‬ ‫ﭼﻠــــــﻮل اﻣﻴــــــﺮ زﻣــــــﺮي ﭘﻜــــ ـښﻲ اﻣﺮوﻧــــــﻪ‬ ‫د ﻛﻤــــــــﺰورو ﺳــــــــﺮه ﻏــــــــﻢ وو د ﺳــــــــﺮوﻧﻮ‬ ‫زوره ورو ښــــــ ـﻜﺎرول ژوﻧــــــــﺪي ﺳــــــــﺮوﻧﻪ‬ ‫ﻟﻮى ﻟﯧﻮان‪ ،‬ﻟﻜـﻪ ﺧﻮګـﺎن ﭘـﻪ ﻏﻮښـﻮ ﺑـﺎر وه‬ ‫ګﺮځﯧﺪل ﺑﻪ ﺳﺮې ﺳـﺮې ﺳـﺘﺮګﻲ ﻏـﻮړ ﺑﺮﯦﺘﻮﻧـﻪ‬ ‫د ﻛﻤـــــﺰورو ﭘـــــﻪ ژوﻧـــــﺪوﻧﯥ ﺳـــــﺎه ﺧﺘﻠـــ ـﯥ‬ ‫ﭘــــﺮ ﻫــ ـډوﻛﻮ ﻳــ ـﯥ وچ ﺳــــﻮي وه ﭘﻮﺳــــﺘﻮﻧﻪ‬ ‫اﻣﻴــــــــــﺮ ﻫــــــــــﻢ د زوره ورو ﻃﺮﻓــــــــــﺪار وو‬ ‫ﭼــﺎ ﻳ ـﯥ ﻧــﻪ ﻛ ـړل ﭘــﻪ ﺣــﻀﻮر ﻛــﻲ ﻓﺮﻳﺎدوﻧــﻪ‬ ‫ﻳـــﻮه ورځ د ﻟـــﻮى اﻣﻴـــﺮ ټﻮﻛـــﻮ ﺗـــﻪ زړه ﺳـــﻮ‬ ‫راﺣﺎﺿــــﺮ ﻳــ ـﯥ ﻛــ ـړ ﺟــــﻼد ﺗﯧــ ـﺮه ﻏﺎښــ ـﻮﻧﻪ‬ ‫وﻳــــﻞ راوﻟــــﺊ ﻣــــﻮږك زﻣــــﺎ ﺗــــﺮ ﺣــــﻀﻮره‬ .

‫ﭼـــــﻲ ﺳـــــﭙﺎرﻣﻪ دې ﺑﯧﻜـــــﺎره ﺗـــــﻪ ﻛﺎروﻧـــــﻪ‬ ‫ﺣﺎﺿﺮﺑﺎﺷـــﻮ ﺟﻼداﻧـــﻮ ﻣـــﻮږك راووﺳـــﺖ‬ ‫رﯦږدﯦﺪﻟــــــﻪ ﻳــــــﯥ ﻟــــــﻪ وﯦــــــﺮي اﻧﺪاﻣﻮﻧــــــﻪ‬ ‫د اﻣﻴــــﺮ ﺣــــﻀﻮر ﻳــ ـﯥ ﻫــــﻴڅ ﻧــــﻪ وو ﻟﻴــــﺪﻟﻰ‬ ‫ﻧــــــﻪ ﺧﺒــــــﺮ وو ﻟــــــﻪ دﺳــــــﺘﻮره ﻟــــــﻪ ﻗﺎﻧﻮﻧــــــﻪ‬ ‫د درﺑـــــــﺎر ﻫـــــــﺮه ګﻮښـــــ ـﻪ ورﺗـــــــﻪ ﺑـــــــﻼ وه‬ ‫د ﻣــﺮګ ږغ ﺗــﻪ ﻳ ـﯥ ﺑــﻮڅ ﻛ ـړي وو ﻏﻮږوﻧــﻪ‬ ‫ﻧــــــــــــﺎﺑﺒﺮه اﻣﻴــــــــــــﺮ ووﻳــــــــــــﻞ ﻣﻮږﻛــــــــــــﻪ‬ ‫ﺳـــﺘﺎ ﻟــــﻪ ﻻﺳـــﻪ ﻫﻤﯧـــﺸﻪ راځـــﻲ ﻋﺮﺿــــﻮﻧﻪ‬ ‫ﭘﻪ ځﻨګﻠﻪ ﻛﻲ ﺣﻴﻮاﻧـﺎن ﻟـﻪ ﻟـﻮږي ﻣـړه ﺳـﻮل‬ ‫ﺳــــﺘﺎ ﭘــــﻪ ﻛــــﻮر ﻛــــﻲ د ﻏﻨﻤــــﻮ ګﻮداﻣﻮﻧــــﻪ‬ ‫ﭘﻴـــﺸﻮ ﻫـــﻢ ﺗـــﺎ ﺑـ ـﯥ ﺣﻴـــﺎ ﺑـ ـﯥ ﺷـــﺮﻣﻪ ﺑـــﻮﻟﻲ‬ ‫درﺑﺎرﻳــــــﺎن ﻣــــــﻲ ﻫــــــﻢ ﻟــــــﺮي ﺷــــــﻜﺎﻳﺘﻮﻧﻪ‬ ‫ﻣـــــــﺎ ټـــــــﺎﻛﻠﯥ ﺳـــــــﺘﺎ ﻟﭙـــــــﺎره وﻇﻴﻔـــــــﻪ ده‬ ‫ﭼﻲ ﻣﺼﺮوف دي ﻛړي ﻫﻔﺘﯥ ﻣﻴﺎﺷﺘﻲ ﻛﻠﻮﻧﻪ‬ ‫ﻫﻐـــــﻪ دا ﭼـــــﻲ ﻫﻐـــــﻪ ﻟﻴـــــﺮي ﻏـــــﺮه دﭘﺎﺳـــــﻪ‬ ‫ﭼــــــــﻲ وﻻړه دي ﭼﻨﺎروﻧــــــــﻪ او ﺳــــــــﺒﺮوﻧﻪ‬ ‫ﻟــﻮﻳﻲ وﻧـــﻲ او ﻛﻮﻧـــﺪې ﻛــړه ﺗـــﺮې راﺑﻴﻠــﯥ‬ ‫ﭼـــــﻲ راﻧـــــﻪ وړې ﻧﻴـــــﺎﻟګﻲ واړه ښـــ ـﺎﺧﻮﻧﻪ‬ ‫ﻣــــﻮږك ووﻳــــﻞ اﻣﻴــــﺮه ﺳــــﺘﺎ ﻗﺮﺑــــﺎن ﺳــــﻢ‬ ‫ﺗﺎﺳــﻲ وګ ـﻮرئ زﻣــﺎ ﭘ ـښﯥ او زﻣــﺎ ﻻﺳــﻮﻧﻪ‬ ‫زه ﺑـــــﻪ څﺮﻧګـــ ـﻪ ﭼﭙـــــﻪ ﻛـــ ـړم ﻟـــــﻮﻳﻲ وﻧـــــﻲ‬ .

‫زه ﺑـــــــﻪ څﺮﻧګـــــ ـﻪ راوړم ﻟـــــــﻮى ﭼﻨﺎروﻧـــــــﻪ‬ ‫ﻣـــﺎ ﺗـــﻪ وﺳـــﭙﺎره ﻳـــﻮ ﻛـــﺎر زﻣـــﺎ ﺗـــﺮ ﻗﺪرﺗـــﻪ‬ ‫ﺻـــــﺪﻗﻪ دي ﺳـــــﻪ زﻣـــــﺎ وﻳﻨـــــﻲ اوﻻدوﻧـــــﻪ‬ ‫ﻟــــﻮﻳﻲ وﻧــــﻲ ﻣــــﺎﺗﻮل د ﻓﻴــــﻞ ﭘــــﻪ وس دي‬ ‫ﺑــــﺎر ﺗــــﻪ وټﺎﻛــــﻪ اوښــــﺎن ﺧــــﺮه او آﺳــــﻮﻧﻪ‬ ‫د اﻣﻴــﺮ ﺳــﺘﺮګﻲ ﺳــﻮې ﺳــﺮې ﻟــﻪ ډﯦ ـﺮه ﻗﻬــﺮه‬ ‫وﻳـــــﻞ ووزئ درﺑﺎرﻳـــــﺎﻧﻮ ﭘﺮﯦـــــږدئ ﺧﻮﻧـــــﻪ‬ ‫ﭼــــﻲ ﻳــــﻮازي ﺳــــﻮل اﻣﻴــــﺮ او ﻣــــﻮږ دواړه‬ ‫او ﺧـــﺎﻟﻲ ﺳـــﻮل د درﺑـــﺎر ټﻮﻟـــﻪ ﻛﻮﻧﺠﻮﻧــــﻪ‬ ‫ﭘــــﻪ ﺣﻴــــﺮت ﺣﻴــــﺮت ﻣــــﻮږك ورﺗــــﻪ ﻛﺘﻠــــﻪ‬ ‫زﻣــــﺮي ﭘﻮرﺗــــﻪ ﻛــــړل ﻟــــﻪ ﻣﺨــــﻲ ﻧﻘﺎﺑﻮﻧــــﻪ‬ ‫ﺗــﺮ ﻧﻘــﺎب د ﻻﻧــﺪي ﺑــﻞ ﺣﻴــﻮان ښ ـﻜﺎره ﺳــﻮ‬ ‫ﻏټـ ـﻲ زاﻣـــﻲ ﭘﻨـ ـډ اورﺑـــﻮز اوږده ﻏﻮږوﻧـــﻪ‬ ‫دا ﻫﻐـــــﻪ ﻟـــــﻪ ﻛﻠـــــﻲ ﺗﻠﻠـــــﻲ ﺳـــــﭙﯧﺮه ﺧـــــﺮ وو‬ ‫ﭼﻲ ﻳﯥ وړاى ﻧﻪ ﺳـﻮل دراﻧـﻪ دراﻧـﻪ ﺑﺎروﻧـﻪ‬ ‫ﻣﻮږك وازه ﺧﻮﻟـﻪ ﺣﻴـﺮان ﺧـﺮ ﭘـﻪ ﺧﻨـﺪا ﺳـﻮ‬ ‫وﻳــــﻞ واﺧﻠــــﻪ زﻣــــﺎ ﻟــــﻪ ﻋﻘــــﻞ ﻧــــﻪ ﭘﻨﺪوﻧــــﻪ‬ ‫ﭼﻲ زه ﺧﺮ ﻳﻢ د زﻣـﺮي ﭘـﺮ ﻛﺮﺳـۍ ﻧﺎﺳـﺖ ﻳـﻢ‬ ‫او وﯦـ ـﺸﻤﻪ ﻓﻴـــﻞ او ﭘړاﻧـ ـګ ﺗـــﻪ ﻣﻨـــﺼﺒﻮﻧﻪ‬ ‫ﺗﻪ ﻫﻢ ﻛړﻻى ﺳﯥ ﭼﻲ ﻟﻮﻳﻲ وﻧﻲ ﭘﺮې ﻛړې‬ ‫او د ﻣځﻜـــﻲ ﺳـــﺮه ﺳـــﻢ ﻛـ ـړې دا ځﻨګﻠﻮﻧـــﻪ‬ ‫دﻟﺘــﻪ ﻣــﻪ واﻳــﻪ ﭼــﻲ دا ﻣــﻲ ﭘــﻪ وس ﻧــﻪ دي‬ .

‫ﻛــﻪ دي زړه ﻏــﻮاړي د ژوﻧــﺪ واړه ﻋﻴــﺸﻮﻧﻪ‬ ‫وﻳﺮﺟﻴﻨﻴﺎ‪۳ /۳۱ /۹۰ ،‬‬ .

‫ﻏﺰل‬ ‫ﭼﻲ ﭘﺮون ﭘﻜښﻲ ﻏﻮﻏـﺎ وه ﻧـﻦ زﻧـﺪان ﭘـﺮ ﻣﺎﺗﯧـﺪو دئ‬ ‫ﻋﻘــــﻞ ﻛــــډه ﺳــــﻮ ﻟــــﻪ ښــــﺎره دا ﻟــــښﻜﺮ د ﻟﯧﻮﻧــــﻮ دئ‬ ‫ﻣﺤﺘﺴﺐ او ﻗﺎﺿﻲ دواړه ﭘﻪ ﻛﻮڅـﻪ ﻛـﻲ راښـﻜﺎره ﺳـﻮل‬ ‫ځ ـﺊ ﭼــﻲ ځ ـﻮ ﻟــﻪ دې ﻣﺤﻔﻠــﻪ دﻟﺘــﻪ ﺧــﻢ ﭘــﺮ ﺗــﺸﯧﺪو دئ‬ ‫ﺷﻴﺨﻪ ﺳﺮ ﺗﻪ اﻣﺎن ﻏﻮاړه ﻣﺎت ﻳـﯥ ﻧـﻪ ﻛـﯥ ﺗـﺼﻮﻳﺮوﻧﻪ‬ ‫دﻟﺘــــﻪ ﺳــــﺮ ﭘــــﺮ ﺳــــﺮ ﺳــــﻮدا ده دا وﻃــــﻦ د ﭘــ ـښﺘﻨﻮ دئ‬ ‫ﭼــﻲ ﺳــﺒﺎ ﺗــﺴﺒﻴﺢ ﭘــﻪ ﻏــﺎړه ﺟــﺎم ﭘــﻪ ﻻس ورﺳــﺮه ﻧــﺎڅﻲ‬ ‫دﻏــﻪ ﻧــﻦ ﺗﻮﺑــﻪ رﺧــﺼﺖ ﻛــﻪ ﭼــﻲ ﻣﻮﺳــﻢ ﭘــﻪ ﺗﯧﺮﯦـﺪو دئ‬ ‫ﺳﺘﺮګﻮ ﺳﺮ ﭘﺮ ﺳﺮ ﻳﯥ ګـﻮرئ د ﻳـﺎدوﻧﻮ ﺟـﻮﭘﯥ راﻏﻠـﯥ‬ ‫ﻛﺎﺳﯥ ډﻛـﻲ ډﻛـﻲ راوړئ ﭼـﻲ ﻧـﻦ ﻛـﻮر د ﻣﯧﻠﻤﻨـﻮ دئ‬ ‫ﻣﺮګــﻪ وﻟـــﻲ دي ﺗﻠـــﻮار دئ ﻟــږ ﭘـــﻪ ورو ﻗـــﺪم راواﺧﻠـــﻪ‬ ‫د ژوﻧــــﺪون ﻧﺎﻛــــﺎره څﻠــــﻲ ﻫــــﺴﻲ ﻫــــﻢ ﭘــــﻪ ﻧړﯦـــﺪو دئ‬ ‫زه ﭘﺮﻫــــــﺎر ﭘﺮﻫــــــﺎر ژړﯦــــــږم ﺗــــــﻪ ﺧﺒــــــﺮي د ازل ﻛـــــړې‬ ‫دا ﻗﻠـــــﻢ د ﻣﺎﺗﯧـــــﺪو دئ‪ ،‬دا ﻛﺎﻏـــــﺬ د ﺳـــــﻮځﯧﺪو دئ‬ ‫ﺟﻬﺎﻧﻲ ﺑﺨـﺖ دي ﺑﻴـﺪار ﺳـﻮ روﻳﺒـﺎر ﻧـﻮى ﺧﺒـﺮ راووړ‬ ‫څـﻮك ﭘــﺮ ﻫــﻮښ ﺑﺎﻧــﺪي راﻏﻠــﻲ دﻟﺘــﻪ ږغ د زوﻟﻨــﻮ دئ‬ ‫اﭘﺮﻳﻞ‪۱۹۹۲ ،‬‬ .

‫ﻏﺰل‬ ‫ﭘﻨـــــــﺎه ﺗـــــــﻪ ﻟـــــــﻪ ﻧﺎﻛﺎﻣـــــــﻪ ﺗﻮﭘـــــــﺎﻧﻮ راوړى ﻳـــــــﻢ‬ ‫ﻣﻠګــــــ ـﺮو دې ﻣﺤــــــــﻞ ﺗــــــــﻪ زﻟﺰﻟــــــــﻮ راوړى ﻳــــــــﻢ‬ ‫ﺻﻴﺎد ﻣﻲ ﭘﺮ زګﯧﺮوي ﺑﺎﻧﺪي ﻣﻴﻦ ﺳـﻮ ﺗـﻮره ﺑﺨﺘـﻪ‬ ‫ﻗﻔــــــﺲ ﺗــــــﻪ ﻣــــــﻲ ﺧﻮږﻣﻨــــــﻮ ﻏﻠﺒﻠــــــﻮ راوړى ﻳــــــﻢ‬ ‫ﻗــــﺴﻤﺖ ﻣــــﻲ ﻟــــﻪ وزر ﺳــــﺮه اوروﻧــــﻪ دي ګﻨــ ـډﻟﻲ‬ ‫ﻳـــــــﺎراﻧﻮ دي اﻧګـــــــﺎر ﺗـــــــﻪ زوﻟﻨـــــــﻮ راوړى ﻳـــــــﻢ‬ ‫ﻳـــﻮه ﺷـ ـﯧﺒﻪ ﻣـــﻲ ﭘﺮﯦـــږده زﻧګـ ـﻮم ﺳـــﺘړي ﺧﻮﺑﻮﻧـــﻪ‬ ‫ﺳــــــــﺎﺣﻠﻪ ﺗــــــــﺮ ﻟﻤﻨــــــــﻲ دي څﭙــــــــﻮ راوړى ﻳــــــــﻢ‬ ‫ﻛﻠﻮﻧـــﻪ ﻟﻜـــﻪ اوښـ ـﻜﻲ د ګﺮﯦـ ـﻮان ﭘـــﺮ ﻟـــﻮري وﻻړل‬ ‫ﻣﺮګﻴـــــﻪ ﻧـــــﻦ دي ﻏﯧـــــږي ﺗـــــﻪ ﺳـــــﻠګﻮ راوړى ﻳـــــﻢ‬ ‫زﺧﻤﻲ اوښﻜﻲ ﻣـﻲ ﻧـﻪ دي د ﻧﺎﺳـﻮر ﻟـﻪ ﭘﺮﻫـﺎروﻧﻮ‬ ‫دﻳــــــــﺪن ﺗــــــــﻪ دي ﺣﺒﻴﺒــــــــﻪ ﺑﻬــــــــﺎﻧﻮ راوړى ﻳــــــــﻢ‬ ‫ﻻ وﻟــﻲ ﻣـــﻲ ﭘـــﻪ ﻻس ﻛـــﻲ ﭘﯧﻤـــﺎﻧﯥ ﭘـــﻪ ﻛـــﺎڼﻮ وﻟـــﻲ‬ ‫زاﻫــــــﺪه دې ﻣﻘــــــﺎم ﺗــــــﻪ ﺧــــــﻮ ﺗﻮﺑــــــﻮ راوړى ﻳــــــﻢ‬ ‫ﺳـــــﺮاﺑﻪ ﺟﻬـــــﺎﻧﻲ دي ﭘـــــﻪ دام ﻧـــــﻪ دى ﻛـــ ـښﯧﻮﺗﻠﻰ‬ ‫ﻛـــــﻮﺛﺮ ﺗـــــﻪ د ﻧـــــﺼﻴﺐ ﻫﯧـــ ـﺮو وﻋـــــﺪو راوړى ﻳـــــﻢ‬ ‫واﺷﻨګټﻦ‪۵ /6 /۹۳ ،‬‬ .

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful