BARAKATAK SANGRAY SUUK SI ALO Alo kuring asalna mah digawe jadi karyawan diperusahaan, tapi ayeuna mah

geus di PHK. Geus genep bulan aya di lembur nganggur. Bararingung cenah, kana tani teu ahli, buburuh punggal-panggul teu kaduga, usaha kana dagang teu boga modal. "Diajar dagang leuleutikan bae atuh, lo," cekeng teh mere saran. "Dagang naon atuh, nya Mang?" cenah. "Ajaran dagang sangray suuk, enteng garapanana oge." Tayohna ku Si Alo kahartieun saran ti kuring teh, da katempo terus badami jeung bojona. Ari anakna mah tiluanana oge mani aratoh, ngadenge bapana rek dagang san gray suuk teh, maklum barudak keur meujeuhna resep kana kadaharan jajanan. Sanged bae Si Alo teh nyiapkeun parabot, keur kaperluan nyangray suuk, katut keu r tanggungan keur dagangna. Poe isukna, isuk keneh Si Alo geus indit dagang, ngajugjug pasar. Nanggung dagan gan teu jadi masalah, da puguh barang hampang. Dagangna di sisi jalan deukeut lawang pasar, jajalaneun anu kawilang rame, jalma anu rek asup ka pasar, oge kaluar ti pasar, nya kitu deui barudak anu rek ka sa kola loba anu ngaliwat kadinya. Maklum dagang kakara, nawarkeun oge masih kaku, tapi ari mungkusan mah geus tapis. Geus sajongjonan canukul, kana dagangan mah c an aya nu meuli. Suuk meunang mungkusan geus numpuk, bari tambah kesel sangray s uuk nu can dibungkus, dikorehan dipilihan any kurang beuneurna, tiap manggih nu kurang beuneur, langsung dipesek terus di huapkeun. Keur kitu jol Ma Karsih, tukang dagang ngasong, masih batur salembur keneh. "Aeh, Si Ujang dagang sangray suuk, Ujang tah sasarap, rek surabi rek leupeut je ung gorengan?" ceuk Ma Karsih nawaran. "Teu acan kekengingan artos Ma," walon Si Alo. "Geus biasa ujang jeung tukang dagang deui mah, silih tukeuran," ceuk Ma Karsih. Sanggeus dahar surabi jeung leupeut katut gorengan, kurunyung Mang Engkus tukang bubur kacang, terus silih tukeuran suuk jeung bubur kacang. Nya kitu deui waktu paamprok jeung Mang Gaos tukang bandros, sarua teu kuartos, barang dagangan bae pagentos-gentos. Waktu maju kabeurang Si Alo ngarasa lapar, da enya tadi isuk teu kungsi dahar. N gadeukeutan tukang kupat tahu, pok cacarita, duanana satuju kupat tahu ditukeura n ku sangray suuk. Kalalar aya tukang balon, ras inget poe kamari anak anu pangl eutikna ngelak ceurik haying balon ngok-ngek, kabitaeun ku budak tatangga. Ngaha rewos ka tukang balon, cenah. Tukeuran bae ku sangray suuk. Kaayaan pasar geus corengcang, nu ngaliwat geus rentang-rentang, Si Alo ge siap mulang. Ceg kana tanggungan, karasa jadi ngoleang hampang. Sesa sangray suuk anu dina jero blek ngan kari saeutik deui. Datang ka buruan, si bungsu ajrag-ajraga n, atoheun bapa datang mawa cocooan nu dipikahayang. Lanceuk-lanceukna kakaratak kana tanggungan, dina jero blek aya keneh sangray suuk, langsung bae didalahar. Pamajikan Si Alo tumanya soal hasil dagangan, Si Alo ngabigeu, pamajikanana lan gsung bangkenu.

SALAH ALAMAT Pasosore, bada asar, bulan Pebruari katompernakeun, kuring nganteur pamajikan ka dokter kandungan. Ceuk rarasaan mah asa gasik indit ti imah teh. Samemeh asup w aktu sholat ashar, kuring jeung pamajikan geus tatan-tatan. Kartu pasien geus di siapkeun, motor geus dihirupan (dipanaskeun), malah pakean oge geus saged. Nu ma tak barang ngong nu adan ngabejaan geus wancina solat asar, kuring jeung pamajik an terus bae berjamaah sholat. Barang tepi kaburuan tempat praktek dokter, kuring rada ngejenghok sabab pasien geus ngagimbung. Salian ti motor malah aya mobil L-300 bak terbuka sagala. Atuh

Anu ka opatna suster nyebut Ibu Walpan. kedahna mah saur suster teh ka dokter spesialis dalam. Deudeuh teuing ti kampung meureun maran ehna teh. Teu pati lila kadenge suster geus nyebutan pasen saluyu jeung nomer karcisna. Anu matak kuring jeung anu sejen rada ka get lain pedah eta ngarana siga ngaran lalaki. biasa dokterna telat.buru-buru pamajikan sina daftar ngarah nomerna henteu gede teuing. Nyaah ka kolot tapi kurang asak tatanya. cenah. tapi eta awewe lalaki setengah ta wuhan anu ti tatadi caricing dina L-300 bak terbuka tea. geus kaluar de ui bari ngarereyang hiji lalaki anu geus boga umur malah geus deukeut ka aki-aki sigana mah. Meunang tilu pasen kitu lamun teu salah mah. "Ku naon teu cios. "Tah giliran Bapa.. diluar bae bari nungguan mot or. ari kuring mah ngadon ngawangko ng jeung anu sejen anu sarua nganteur pamajikanana. aki-aki dibawa k a dokter kandungan. Diantara maranehna kaciri sig a anu silih salahkeun. Panasaran kuring nanya ka salah saurang diantara maranehna. Jadi waeh. Sanggeus daftar sarta meunang nomer pamajikan mah nungguan di jero di rohang tunggu. Bu?" "Lepat dokter. Ari praktekna mah acan dimimitian. anu tadi arasup aya kana genep urangna teh.." "Ari kitu saha anu bade dipariosna?" "Itu pun bapa. Jang. teu sirikna luncat ka j ero. . Maranehna maruru deui kana mobil tea." cenah kitu ngomongna teh. ta nda praktek geus dimimitian." Kuring jeung anu sejen ukur seuri mesem. Ngan teu kungsi lila.